ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΑ ΤΕΤΡΑΔΙΑ - STUDIES ON CHRISTIAN HAGIOGRAPHY

2011-04-21T00:03:00.003+03:00

ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ - ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ

ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΣΠΕΡΑΣ

Ὃν ἐκήρυξεν Ἀμνὸν Ἡσαΐας, ἔρχεται ἐπὶ σφαγὴν ἑκούσιον, καὶ τὸν νῶτον δίδωσιν εἰς μάστιγας, τὰς σιαγόνας εἰς ῥαπίσματα, τὸ δὲ πρόσωπον οὐκ ἀπεστράφη, ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων, θανάτῳ δὲ ἀσχήμονι καταδικάζεται, πάντα ὁ ἀναμάρτητος ἑκουσίως καταδέχεται, ἵνα πᾶσι δωρήσηται τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν.

Μυσταγωγῶν σου Κύριε τοὺς Μαθητάς, ἐδίδασκες λέγων. Ὦ φίλοι, ὁρᾶτε, μηδεῖς ὑμᾶς χωρίσει μου φόβος· εἰ γὰρ πάσχω, ἀλλ' ὑπὲρ τοῦ Κόσμου· μὴ οὖν σκανδαλίζεσθε ἐν ἐμοί· οὐ γὰρ ἦλθον διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχήν μου, λύτρον ὑπὲρ τοῦ Κόσμου. Εἰ οὖν ὑμεῖς φίλοι μού ἐστε, ἐμὲ μιμεῖσθε· ὁ θέλων πρῶτος εἶναι, ἔστω ἔσχατος, ὁ δεσπότης, ὡς ὁ διάκονος· μείνατε ἐν ἐμοί, ἵνα βότρυν φέρητε· ἐγὼ γάρ εἰμι τῆς ζωῆς ἡ ἄμπελος.

2011-04-20T04:23:00.002+03:00

ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ - ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ο ΝΥΜΦΙΟΣ

ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ ΕΣΠΕΡΑΣ

Ὢ μακαρίων χειρῶν, ὢ τριχῶν καὶ χειλέων, τῶν τῆς σώφρονος Πόρνης! αἷς ἐπέχεε Σωτήρ, τὸ μύρον πρὸς σοὺς πόδας, ἐκμασσομένη αὐτούς, πυκνῶς καταφιλοῦσα, ανακειμένῳ.

Χεῖρες ἐμοὶ ῥυπαραί, χείλη πόρνης ἐν ἐμοί, ἄναγνός μου ὁ βίος, ἐφθαρμένα τὰ μέλη, ἀλλ' ἄνες μοι καὶ ἄφες, βοᾷ Πόρνη τῷ Χριστῷ.

Ἐπιστᾶσα ἡ Γυνὴ πρὸς τοὺς πόδας σου Σωτήρ, ἐπέχεε τὸ μύρον, εὐωδίας πληροῦσα καὶ μύρου πληρουμένη, τοῦ τῶν ἔργων ἱλασμοῦ.

Ἀρωμάτων εὐπορῶ, ἀρετῶν δὲ ἀπορῶ, ἃ ἔχω σοι προσάγω, δὸς αὐτὸς ἅπερ ἔχεις καὶ ἄνες μοι καὶ ἄφες, βοᾷ Πόρνη τῷ Χριστῷ.

Ἰδιόμελον

Ἦχος πλ. δ'

Ποίημα Κασσιανὴς Μοναχῆς

Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα Γυνή, τὴν σὴν αἰσθομένη Θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν, ὀδυρομένη μύρα σοι, πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει. Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νύξ μοι, ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας, ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος, ἔρως τῆς ἁμαρτίας. Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων, ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ· κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας, ὁ κλίνας τοὺς οὐρανούς, τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει· καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας, ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν, τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις, ὧν ἐν τῷ Παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν, κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη. Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους, τίς ἐξιχνιάσει ψυχοσῶστα Σωτήρ μου; Μή με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος.

2011-04-19T03:54:00.000+03:00

ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ - ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ο ΝΥΜΦΙΟΣ

ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΣΠΕΡΑΣ

Τὶ ῥαθυμεῖς ἀθλία ψυχή μου; τί φαντάζῃ ἀκαίρως μερίμνας ἀφελεῖς; τί ἀσχολεῖς πρὸς τὰ ῥέοντα; ἐσχάτη ὥρα ἐστὶν ἀπ΄ ἄρτι, καὶ χωρίζεσθαι μέλλομεν τῶν ἐνταῦθα, ἕως καιρὸν κεκτημένη, ἀνάνηψον κράζουσα· Ἡμάρτηκά σοι Σωτήρ μου, μὴ ἐκκόψῃς με, ὥσπερ τὴν ἄκαρπον συκῆν, ἀλλ' ὡς εὔσπλαγχνος Χριστέ, κατοικτείρησον, φόβῳ κραυγάζουσαν· Μὴ μείνωμεν ἔξω τοῦ νυμφῶνος Χριστοῦ.

Τὸν Νυμφίον ἀδελφοὶ ἀγαπήσωμεν, τὰς λαμπάδας ἑαυτῶν εὐτρεπίσωμεν, ἐν ἀρεταῖς ἐκλάμποντες καὶ πίστει ὀρθῇ, ἵνα ὡς αἱ φρόνιμοι, τοῦ Κυρίου παρθένοι, ἕτοιμοι εἰσέλθωμεν, σὺν αὐτῷ εἰς τοὺς γάμους· ὁ γὰρ Νυμφίος δῶρον ὡς Θεός, πᾶσι παρέχει τὸν ἄφθαρτον στέφανον.

2011-04-18T03:52:00.004+03:00

ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ - ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Ο ΝΥΜΦΙΟΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΙΩΝ

Τὰ Πάθη τὰ σεπτά, ἡ παροῦσα ἡμέρα, ὡς φῶτα σωστικά, ἀνατέλλει τῷ Κόσμῳ· Χριστὸς γὰρ ἐπείγεται, τοῦ παθεῖν ἀγαθότητι, ὁ τὰ σύμπαντα, ἐν τῇ δρακὶ περιέχων, καταδέχεται, ἀναρτηθῆναι ἐν ξύλῳ, τοῦ σῶσαι τὸν ἄνθρωπον.

Τῶν παθῶν τοῦ Κυρίου τὰς ἀπαρχάς, ἡ παροῦσα ἡμέρα λαμπροφορεῖ. Δεῦτε οὖν φιλέορτοι, ὑπαντήσωμεν ᾄσμασιν· ὁ γὰρ Κτίστης ἔρχεται, σταυρὸν καταδέξασθαι, ἐτασμούς καὶ μάστιγας, Πιλάτῳ κρινόμενος· ὅθεν καὶ ἐκ δούλου ῥαπισθεὶς ἐπὶ κόρης· τὰ πάντα προσίεται, ἵνα σώσῃ τὸν ἄνθρωπον. Διὰ τοῦτο βοήσωμεν· Φιλάνθρωπε Χριστὲ ὁ Θεός, τῶν πταισμάτων δώρησαι τὴν ἄφεσιν, τοῖς προσκυνοῦσιν ἐν πίστει, τὰ ἄχραντα Πάθη σου.

Ἑτοίμαζε Ἰουδαία τοὺς Ἱερεῖς σου, εὐτρέπιζε τὰς χεῖρας πρὸς θεοκτονίαν. Ἰδοὺ γὰρ ἦλθε πραΰς, καὶ ἥσυχος ἐπὶ τὸ Πάθος, ἀμνὸς ὑπάρχων καὶ ποιμὴν ἡμῶν, Χριστός ὁ Βασιλεὺς Ἰσραήλ.

Ὑπόδεξαι Ἰουδαία τὸν Βασιλέα· ἰδοὺ γὰρ πρὸς τὸ Πάθος, ἔρχεται ἑκουσίως, ἵνα πάθῃ καὶ σώσῃ, τοὺς κράζοντας ἀκαταπαύστως· Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, Σταυρῷ σῶσαι τὰ σύμπαντα.

2011-04-18T03:39:00.001+03:00

Θεολογία Διαλεγόμενη - Εκδήλωση στην Κοζάνη

Τη Δευτέρα 4 Απριλίου 2011 το περιοδικό ΛΕΙΜΩΝΑΡΙΟΝ, της Ιερ.Μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης, σε συνεργασία με την ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ, της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, διοργάνωσε ημερίδα με θέμα: Θεολογία διαλεγόμενη - Το έργο και οι εκδόσεις της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών.

Τις εργασίες της ημερίδας χαιρέτισαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης κ.Παύλος και ο συντονιστής της Ακαδημίας κ. Παντελής Καλαϊτζίδης.
Ο Σεβασμιότατος στο χαιρετισμό του αναφέρθηκε στην αγωνία τόσο της Ακαδημίας όσο και του περιοδικού «Λειμωνάριον» να αφουγκράζεται το σύγχρονο θεολογικό προβληματισμό και να δίνει τη δυνατότητα μιας σοβαρής θεολογικής σπουδής στο εκκλησιαστικό σώμα.
Ο κ. Καλαϊτζίδης στο χαιρετισμό του τόνισε πως η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών λειτουργεί, εδώ και 10 χρόνια, ως ένα ανοιχτό εργαστήρι σκέψης και διαλόγου της Εκκλησίας με τη διανόηση και την κοινωνία, οργανώνοντας με τη μορφή του ανοιχτού πανεπιστημίου ετήσιους θεματικούς κύκλους σπουδών, σεμινάρια, διεθνή συνέδρια και εκδόσεις. Ο κ. Καλαϊτζίδης αναφέρθηκε στα θέματα τα οποία μελέτησε η Ακαδημία τα παρελθόντα έτη και ιδιαίτερα στο πρόγραμμα της φετινής χρονιάς. Στο πλαίσιο των συγκαιρινών προκλήσεων οικονομικών- κοινωνικών διερευνάται ποιός ο ρόλος της Εκκλησίας στην εδραίωση της παγκόσμιας ειρήνης και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Στην ημερίδα εισηγήθηκαν οι:
α. Ο κ. Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
β. Ο κ.Παναγιώτης Βολάκης, εκπαιδευτικός θεολόγος υπ. Διδ.Αγιολογίας και
γ. Ο κ.Θεόφιλος Αμπατζίδης, εκπαιδευτικός θεολόγος υπ. Διδ.Θεολογίας.

Ο κ.Κωνσταντίνου στην εισήγησή του έκανε μια ιστορική αναδρομή του διαλόγου της εκκλησίας με το θεολογικό χώρο ξεκινώντας απότη γνωστή εγκύκλιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου το 1920 μέχρι το συνέδριο της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών με θέμα: «Αναταράξεις στη μεταπολεμική θεολογία. Η Θεολογία του ‘60».

Ο κ. Βολάκης τόνισε πως η ίδρυση και η λειτουργία της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών μεταξύ άλλων και την ανάγκη κοινωνίας και ανατροφοδότησης των Θεολόγων και παρουσίασε τα πρακτικά των προγραμμάτων δύο ακαδημαϊκών ετών. Του 2000-2001 με θέμα εκκλησία και εσχατολογία, και του 2003-2004 με θέμα «Φύλο και Θρησκεία- Η θέση της γυναίκας στην Εκκλησία».

Ο κ.Βολάκης τόνισε τη σημασία της ενασχόλησης της Ακαδημίας με πρώτο θέμα την εσχατολογική κατανόηση της εκκλησίας και το καίριο ερώτημα για την ταυτότητά της και την παράδοξη και αντινομική θέση των χριστιανών μέσα στον κόσμο και την Ιστορία. Η διάκριση του φύλου στην Εκκλησία, το δεύτερο θέμα, που παρουσίασε ο κ.Βολάκης επαναπροσδιορίζεται μέσα από την εσχατολογική δυναμική της Εκκλησίας. Η ‘εν Χριστώ’ ενότητα νοείται ως συμμετοχή όλων στη ζωή της κοινότητας με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και χαρίσματά τους.
Ο κ.Αμπατζίδης παρουσίασε τα θέματα «Ορθοδοξία και Νεωτερικότητα» και «Ισλάμ και φονταμενταλισμός- ορθοδοξία και παγκοσμιοποίηση». Ο κ.Αμπατζίδης τόνισε ότι τα θέματα αυτά είναι συνέχεια της εσχατολογικής προβληματικής της Ακαδημίας και οτι ο διάλογος ορθοδοξίας και νεωτερικότητας παραμένει ουσιαστικά ζητούμενο και ένα καίριο ζήτημα σήμερα είναι ο ρόλος της ορθόδοξης χριστιανικής Εκκλησίας στη νεωτερικότητα. Η προσπάθεια της Ακαδημίας για το διάλογο θεολόγων και κοσμικών διανοουμένων και το άνοιγμα της τοπικής Εκκλησίας της Δημητριάδος στη θύραθεν διανόηση αποτελεί μία από τις ελάχιστες προσπάθειες υπέρβασης της αμοιβαίας άγνοιας και καχυποψίας προκειμένου να διερευνηθεί, αν υπάρχει ριζική ασυμβατότητα των δύο μεγεθών (ορθοδοξίας και νεωτερικότητας) ή αν αντίθετα ιστορικές συγκυρίες στάθηκαν εμπόδιο στο διάλογο και τη συνάντησή τους.
Την εκδήλωση έκλεισε με παρέμβασή του ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, ο οποίος ευχαρίστησε το Μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης κ.Παύλο για τη συνεργασία αυτή, και υπογράμμισε το χρέος όλων μας για την πορεία της θεολογίας, η οποία καλείται, σε κάθε εποχή και ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης, να λειτουργήσει ως η προφητική φωνή για την επανεύρεση της αυτοσυνειδησίας της Εκκλησίας.

Η Συντονιστική Επιτροπή του «Λειμωναρίου» και
η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών

2010-12-31T20:53:00.000+02:00

01/01 -	Βασιλείου του Μεγάλου.

	Τη αυτή ημέρα μνήμη του εν Aγίοις Πατρός ημών Βασιλείου Aρχιεπισκόπου Καισαρείας Καππαδοκίας του Μεγάλου¹. Ζη Βασίλειος και θανών εν Κυρίω. Ζη και παρ’ ημίν ως λαλών εκ των βίβλων. Ιαννουαρίοιο θάνες Βασίλειε πρώτη. Oύτος ο εν Aγίοις Πατήρ ημών Βασίλειος, ήκμασε κατά τους χρόνους του βασιλέως Ουάλεντος εν έτει τξδ΄ [364], προς τον οποίον Ουάλεντα επαρρησιάσθη διά την Ορθόδοξον πίστιν, και ήλεγξεν αυτόν. Eπειδή και έπεσεν εις την κακοδοξίαν των Aρειανών, και με άγριον και θηριώδη τρόπον εκακοποίει και επολέμει τας Eκκλησίας των Ορθοδόξων. Ούτος λοιπόν από μεν τον πατέρα, ήτον Μαυροθαλασσίτης. Aπό δε την μητέρα, ήτον Καππαδόκης, ήτοι εκατάγετο από την λεγομένην Καραμανίαν. Κατά δε τους λόγους και την παιδείαν, υπερέβαλεν, όχι μόνον τους ελλογίμους του καιρού του, αλλά ακόμη και τους παλαιούς φιλοσόφους. Περάσας γαρ κάθε είδος παιδείας, εις κάθε μίαν από αυτάς το κράτος και την νίκην απόκτησεν. Ου μόνον δε ταύτα, αλλά και την διά πράξεως ήσκησε φιλοσοφίαν. Και διά της πράξεως ανέβη και εις την θεωρίαν των όντων. Eκ τούτων δε, ανέβη και εις τον θρόνον της Aρχιερωσύνης. Όταν δε έγινεν Aρχιερεύς, πολλούς αγώνας εποίησεν ο μακάριος διά την Ορθόδοξον πίστιν. Με την σταθερότητα γαρ και γενναιότητα του φρονήματός του, κατέπληξε τον έπαρχον Μόδεστον. Με τους Oρθοδόξους δε λόγους οπού συνέγραψε, των κακοδόξων τα φρονήματα κατεβρόντησε. Και προς τούτοις, την των ηθών κατάστασιν ερρύθμισε. Την ασκητικήν φιλοσοφίαν εδίδαξε, την των όντων γνώσιν εσαφήνισε. Και διά να ειπώ συντόμως, ούτος ο Άγιος οδηγήσας εις σωτηρίαν την λογικήν του Χριστού ποίμνην διά μέσου κάθε αρετής, προς Κύριον εξεδήμησεν. Ήτον δε ο Μέγας Βασίλειος κατά τον χαρακτήρα του σώματος, πολλά μακρύς. Ξηρός και ολιγόσαρκος, μελανός εις το πρόσωπον κατά το χρώμα, πλην είχεν αυτό σύμμικτον και με κιτρινάδα. Ήτον μακρομύτης. Είχε τα οφρύδια στρογγυλά, το δε δέρμα το επάνω των οφρυδίων, το είχε συμμαζωμένον. Eφαίνετο όμοιος με έναν οπού συλλογίζεται και προσέχει εις τον εαυτόν του. Είχε το πρόσωπον ζαρωμένον με ολίγας χαραγάς. Τα μάγουλα είχε μακρά. Τους μήνιγγας, δασείς από τρίχας συνεστραμμένας κυκλοειδώς. Eφαίνετο κατά την επιφάνειαν, πως είχεν ολίγον κουρευμένας τας τρίχας. Το γένειον είχε μακρόν αρκετά και τας τρίχας είχε μεμιγμένας, ήτοι μαύρας ομού με άσπρας. Τελείται δε η αυτού Σύναξις, εν τη Aγιωτάτη Μεγάλη Eκκλησία. (Τον κατά πλάτος Βίον αυτού όρα εις τον Νέον Θησαυρόν.) ΣΗΜΕΙΩΣΗ 1. Εις τον Μέγαν Βασίλειον εγκώμια έπλεξαν Γρηγόριος ο Θεολόγος, ου η αρχή· «Έμελλεν άρα». Ο αυτάδελφός του Γρηγόριος ο Νύσσης, ου η αρχή· «Καλήν επέθηκεν». Εφραίμ ο Σύρος, ου η αρχή· «Κλίνατέ μοι τας ακοάς αδελφοί» (σώζονται εν τοις εκδεδομένοις)· και ο Αμφιλόχιος Ικονίου, ου η αρχή· «Αγαπητοί, ουκ ην απεικός» (σώζεται εν τη Λαύρα και εν τη των Ιβήρων). Όρα και το θαύμα οπού εποίησεν ούτος, ανοίξας τας πύλας του Ναού, κατά την δεκάτην ενάτην του παρόντος.

	(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

2010-12-31T20:48:00.001+02:00

01/01 -	Η Περιτομή του Κυρίου.

	Εις την Α΄, εορτάζομεν την κατά σάρκα Περιτομήν του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού. Χριστού περιτμηθέντος, ετμήθη νόμος. Και του νόμου τμηθέντος, εισήχθη χάρις. + Tην κατά σάρκα Περιτομήν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, την οποίαν κατεδέχθη να λάβη φιλανθρώπως κατά την προσταγήν του παλαιού νόμου¹, ίνα αντί της χειροποιήτου και σαρκικής περιτομής, αντεισάξη εις ημάς την αχειροποίητον και πνευματικήν περιτομήν, ήτοι το Άγιον Βάπτισμα. Ταύτην λέγω την του Κυρίου Περιτομήν, παρελάβομεν ημείς οι Χριστιανοί υπό των Aγίων Πατέρων, να πανηγυρίζωμεν κατ’ έτος: καθώς και την πανηγυρίζομεν, λογιζόμενοι ταύτην, μίαν από τας Δεσποτικάς εορτάς διά τον ημάς τιμήσαντα Κύριον, διά μέσου αυτής. Καθώς γαρ ο Κύριος κατεδέχθη διά λόγου μας την ένσαρκον αυτού Γέννησιν, και όλα τα άλλα ιδιώματα της ανθρωπίνης φύσεως έλαβεν, όσα ήτον παντελώς αδιάβλητα και ακατηγόρητα, τοιουτοτρόπως δεν επαισχύνθη ο Πανάγαθος να λάβη και την περιτομήν, διά δύω αίτια. Πρώτον μεν, διατί ηθέλησε να εμφράξη τα στόματα των αιρετικών, οίτινες ετόλμησαν να ειπούν, ότι δεν ανέλαβεν ο Κύριος σάρκα αληθινήν, αλλά κατά φαντασίαν. Οποίοι ήτον ο θεομάχος Μάνης, και οι τούτου οπαδοί Μανιχαίοι. Διότι πώς ήθελε περιτμηθή, ανίσως δεν έλαβε σάρκα αληθινήν; Και δεύτερον δε, διά να επιστομίση τους Ιουδαίους, οίτινες εκατηγόρουν τον Κύριον, πως δεν φυλάττει το Σάββατον. Και πως παραβαίνει τον νόμον, ψευδώς συκοφαντούντες αυτόν. Αυτός γαρ εφύλαττε τον νόμον έως και εις αυτήν την περιτομήν². Διά τούτο λοιπόν ύστερα από οκτώ ημέρας της εκ Παρθένου γεννήσεώς του, ευδόκησεν ο Κύριος να φερθή από την Μητέρα του και από τον Ιωσήφ, εις τον διωρισμένον τόπον εκείνον, όπου ήτον συνήθεια να περιτέμνωνται τα βρέφη, και εκεί επεριτμήθη, και έλαβε το γλυκύτατον όνομα Ιησούς. Το οποίον εκάλεσεν ο Aρχάγγελος Γαβριήλ, όταν ευηγγέλισε την Θεοτόκον, προ του να συλληφθή ο Κύριος εν τη κοιλία της Παρθένου, ως γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς³. Μετά δε την περιτομήν, ήτον μαζί με τους γονείς του ο Κύριος, και έζη ανθρωπίνως, προκόπτων και αυξάνων, τόσον κατά την ηλικίαν του σώματος, όσον και κατά την σοφίαν και χάριν, εις σωτηρίαν ημών. «Ιησούς γαρ, φησί, προέκοπτε σοφία και ηλικία και χάριτι παρά Θεώ και ανθρώποις» (Λουκ. β΄, 52). (Όρα περί της εορτής ταύτης εις τον Νέον Θησαυρόν.) ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ 1. Σημειούμεν ενταύθα, ότι αγκαλά και Εφραίμ ο Σύρος παρά τω Μελετίω Αθηνών (τόμω α΄ της Εκκλησιαστικής Ιστορίας) λέγη, ότι ο Κύριος περιετμήθη από τον Ιωσήφ, τον νομιζόμενον αυτού πατέρα. Και ότι περιετμήθη εν τω σπηλαίω, ως λέγει ο Επιφάνιος παρά τω αυτώ Μελετίω. Οι θείοι όμως Ευαγγελισταί περί τούτων ουδέν έγραψαν. Αλλ’ ούτε ήτον χρεία και ανάγκη να γράψουν. Καθότι ουδέ όφελος είναι εις την σωτηρίαν ημών το να ηξεύρωμεν τα τοιαύτα. Τινές δε απορούσι, τι άρα γε έγινε μετά ταύτα το περιτμηθέν εκείνο μέρος της θεανδρικής σαρκός του Κυρίου, ήτοι η ακροβυστία; Και ο μεν Αναστάσιος ο Σιναΐτης, και άλλοι Ανατολικοί, εδόξαζον, ότι το μέρος εκείνο εφύλαξεν η Παρθένος μετά την περιτομήν, ως ιερόν κειμήλιον, διαφθοράς απάσης ον ανώτερον, έως ου ο Κύριος αναστάς, προσέλαβε πάλιν αυτό. Και ο Θεοφύλακτος δε Βουλγαρίας εν τη ερμηνεία του Ευαγγελίου λέγει, ότι το τμήμα εκείνο προσέλαβεν ο Κύριος εν τη Αναστάσει. Μερικοί δε Δυτικοί εδόξαζον ματαίως, ότι η ακροβυστία του Κυρίου εσώζετο εις την Καβίλλινον πόλιν της κάτω Βουργουνδίας εν μιά Εκκλησία. Αλλ’ ο ταύτης Επίσκοπος Γκάστος ονόματι, ανοίξας εν έτει 1707, Απριλλίου 19, το κιβώτιον εκείνο, εν ω ενομίζετο ότι περιέχεται η θεία ακροβυστία, δεν ευρήκεν άλλο εις αυτό, ειμή ολίγην άμμον λεπτήν, και ένα μικρόν χαλίκιον. Όθεν έπαυσε την δεισιδαιμονίαν, οπού εκυρίευε την πόλιν εκείνην, προ χρόνων ήδη τετρακοσίων (όρα την νεοτύπωτον Εκατονταετηρίδα). Εκ τούτου λοιπόν συνάγομεν, ότι είναι ψευδές και απίστευτον και εκείνο το άλλο, οπού λέγουσιν οι αυτοί Δυτικοί, ήγουν ότι η του Κυρίου ακροβυστία σώζεται μέχρι του νυν εις την Ρώμην εν τω Ναώ του Αγίου Ιωάννου του Λατερανού, ως σημειοί ο Καλμέτης εν τω υπομνήματι εις τον Λουκάν, κεφαλ. β΄. 2. Ο δε σοφός Ευθύμιος ο Ζυγαδηνός, προσθέττει και τρίτον αίτιον, διά το οποίον επεριτμήθη ο Κύριος. Ήγουν διατί, αν δεν επεριτέμνετο, ουκ αν όλως παρεδέχθη διδάσκων, αλλ’ απεπέμφθη αν ως αλλόφυλος. Ουδ’ αν επίστευσέ τις, ότι αυτός εστιν ο προσδοκώμενος Χριστός εκ σπέρματος Αβραάμ. Οι γαρ εξ Αβραάμ άπαντες, σφραγίδα και σημείον την περιτομήν είχον, διαστέλλουσαν αυτούς από των άλλων εθνών (ερμηνεία εις το δ΄ κεφάλ. του κατά Λουκάν). Έπαυσε δε ο Κύριος την περιτομήν, και πάνυ ευλόγως, κατά τον αυτόν Ευθύμιον. Η γαρ περιτομή των Εβραίων, το Βάπτισμα των Χριστιανών ετύπου και προεσήμαινεν. Ώσπερ γαρ εκείνη τους εξ Αβραάμ εσφράγιζε, και διέστελλεν από παντός έθνους, ούτω και τούτο (το Βάπτισμα δηλαδή) τους Χριστιανούς. Και καθάπερ εκείνη περιττόν αποτέμνει του σώματος μέρος, ούτω και το Βάπτισμα την αμαρτίαν αποτέμνει περιττήν υπάρχουσαν. Έδει δε παυθήναι τον τύπον, ελθόντος του πρωτοτύπου. Και σιγήσαι το μηνύον, επιστάντος του μηνυομένου. Το γαρ εαυτού πεπλήρωκε, και περιττόν εστι του λοιπού (αυτόθι). Σημείωσαι, ότι λόγος ευρίσκεται εν τη Μονή του Διονυσίου εις την περιτομήν, ου η αρχή· «Σκιάν μεν των μελλόντων αγαθών». Ο αυτός ευρίσκεται και εν τη του Βατοπαιδίου. 3. Τι δηλοί το όνομα Ιησούς, όρα εις τα Πνευματικά γυμνάσματα, την μελέτην εις την Περιτομήν του Κυρίου.

	(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Β´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

2010-12-31T20:18:00.000+02:00

CEU Department of Medieval Studies

Robert Bartlett: Saint-Making in the Middle Ages

Date:

January 12, 2011 - 15:30 - 17:10

Building:

Nador u. 9, Faculty Tower

Room:

409

Event type:

lecture

Event audience:

Public to outside CEU

External presenters:

Robert Bartlett

CEU host unit(s):

Department of Medieval Studies

CEU contact person:

Annabella Pál

Robert Bartlett is Bishop Wardlaw Professor of Mediaeval History at the University of
St Andrews in Scotland and a Fellow of the British Academy. He received his university education at Cambridge, Oxford and Princeton, taught earlier at the universities of Edinburgh and Chicago and has held fellowships at the universities of Michigan, Princeton, Göttingen and Tel Aviv, and at the Institute for Advanced Study, Princeton. His books are: Gerald of Wales, 1146-1223 (Oxford, 1982, reissued Stroud 2006), Trial by Fire and Water: The Medieval Judicial Ordeal (Oxford, 1986), The Making of Europe: Conquest, Colonization and Cultural Change 950-1350 (London and Princeton, 1993), England under the Norman and Angevin Kings 1075-1225 (Oxford, 2000), The Hanged Man: A Story of Miracle, Memory and Colonialism in the Middle Ages (Princeton, 2004) and The Natural and the Supernatural in the Middle Ages (Cambridge, 2008). The Making of Europe won the Wolfson Literary Prize for History and has been translated into German, Estonian, Polish, Japanese, Spanish, and Russian.

Galina Tirnanić: Suffering Iconoclasm: icons, martyrs, and relics in Constantinople

Date:

January 20, 2011 - 17:30 - 19:30

Building:

Nador u. 9, Monument Building

Room:

Popper

Event type:

lecture

Event audience:

Public to outside CEU

CEU organizer(s):

Tijana Krstić

CEU host unit(s):

Center for Eastern Mediterranean Studies (CEMS)

CEU contact person:

Cristian Daniel

2010-12-29T09:44:00.001+02:00

CFP: Between Constantines: Representations and Manifestations of an Empire, The History Faculty, University of Oxford, 4 - 5 March 2011

Source: The Oxford Byzantine Society.

The Oxford Byzantine Society is pleased to announce that its annual graduate conference will be held in March 2011. The society is now accepting abstracts for papers to be presented at this event.

This year's conference - entitled Between Constantines: representations and manifestations of an empire - seeks to explore the different ages of Byzantium. What were the political, social, cultural and economic strategies that defined different periods in the existence of the empire? How do we interpret the narratives, materials and structures of the momentous and the everyday in the empire's long history?

In order to approach the subject from as many angles as possible, we welcome papers from graduate students in all fields related to Byzantium, including, but not limited to: History, Archaeology, Language and Literature, Theology and Art History.

Possible themes for papers might include:

Diplomacy and foreign relations
Religious and cultural exchange
The Byzantine thought world
Art and architecture
Trade and travel
Language and literature
War and defence
The urban and rural existences
Nomads
Geography and topography

As the title suggests, the temporal scope of the conference is envisaged to stretch from the rise of Constantine to the fall of Constantinople. Within this rough time frame, we encourage papers dealing with the Byzantine world as well as those surrounding regions which had direct interactions with it, including the Near and Middle East, the Mediterranean, the Balkans and Eastern Europe, the Eurasian Steppe and Transcaucasia.

Final papers will be 20 minutes in length, followed by 10 minutes of discussion. This year we will be accepting papers in English and French, however, given the likely composition of the audience, presentations in English are strongly recommended.

Abstracts of no more than 250 words should be submitted to byzantine.society@gmail.com by 5pm on Monday 18 January 2011. Please include a few lines about your research interests. Successful applicants will be notified by Monday 24 January 2011.

Subject to funding, the OBS hopes to offer subsidised accommodation for visiting speakers, as it did last year. More information will be available in early 2011. We regret that we are unable to cover travel expenses to and from Oxford, but we encourage all participants to apply to their home institutions for travel grants.

Abstracts are due on Monday 18 January 2011

For more information, please e-mail : byzantine.society@gmail.com

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΣ

2010-12-29T09:24:00.001+02:00

Ο νεομάρτυς αυτός γεννήθηκε το 1913 και ήταν παιδί του Γεωργίου και της Μαγδαληνής Χασάπη ή Ουρουντιώτη, καθώς και ο δίδυμος αδελφός του αρχιμανδρίτη Ελπιδίου. Οι γονείς του αν και κατάγονταν από το χωριό Ορούντα της μητροπολιτικής περιφέρειας Μόρφου, έμεναν στην ενορία του Αγίου Σάββα στη Λευκωσία, αφού ο πατέρας του αγίου είχε δικό του πανδοχείο και φούρνο. Μαζί με τον αδελφό του Ελπίδιο έδειχναν ιδιαίτερο ζήλο για προσευχή και διάβαζαν Βίους Αγίων, από όπου ιδιαιτέρως τους συγκίνησε ο βίος του Οσίου Ιωάννου του Καλυβίτη, που κατά κάποιον τρόπο επέδρασε πάνω τους, ώστε να θέλουν να ακολουθήσουν τον μοναχικό βίο. Επίσης, εκτός από τη μητέρα τους, ιδιαίτερη επίδραση στο να αποκτήσουν εκκλησιαστική και ορθόδοξη συνείδηση είχε πάνω τους και η γιαγιά τους Λωξάντρα. Σε ηλικία 14 ετών τα δύο αδέλφια πηγαίνουν στην Ιερά Μονή Σταυροβουνίου και μετά στα Ιεροσόλυμα, όπου φοιτούν στο εκεί Γυμνάσιο. Αποφοιτώντας από το Γυμνάσιο το 1939 ο μεν Ελπίδιος υπηρέτησε ως πρεσβύτερος σε διάφορους τόπους και εκοιμήθη στις 29 Νοεμβρίου 1983. Ο δε Φιλούμενος παρέμεινε στα Ιεροσόλυμα και το 1979 διορίστηκε υπεύθυνος στο Φρέαρ του Ιακώβ. Όπου, εκεί το Νοέμβριο του 1979 την ώρα που ο άγιος τελούσε τον Εσπερινό, τον δολοφόνησαν με τσεκούρι φανατικοί Εβραίοι.
Μια εβδομάδα πριν, μια ομάδα φανατικών σιωνιστών πήγε στο μοναστήρι του Φρέαρ του Ιακώβ, ισχυριζόμενοι ότι ήταν Εβραϊκός ιερός τόπος και απαιτώντας όπως όλοι οι Σταυροί και οι εικόνες να απομακρυνθούν. Βέβαια, ο άγιος επεσήμανε ότι το πάτωμα στο οποίο ήταν τώρα είχε κατασκευαστεί από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο πριν από το 331 μ.Χ. και ότι χρησιμοποιήθηκε ως Ορθόδοξος Χριστιανικός ιερός τόπος για δεκαέξι αιώνες πριν το ισραηλινό κράτος έχει δημιουργηθεί, και ότι ήταν στα χέρια των Σαμαρειτών οκτώ αιώνες πριν από αυτό, (το υπόλοιπο του αρχικού ναού είχε καταστραφεί κατά την εισβολή του Σάχη Χοσράν Παρνίς στον έβδομο αιώνα, κατά την οποία οι Εβραίοι είχαν σφαγιάσει όλους τους Χριστιανούς της Ιερουσαλήμ.) Η ομάδα έφυγε με απειλές, ύβρεις και αισχρότητες του είδους που οι ντόπιο χριστιανοί υποφέρουν τακτικά. Μετά από λίγες μέρες, στις 29 Νοεμβρίου, κατά τη διάρκεια μιας χειμαρρώδης νεροποντής, μια ομάδα σιωνιστών γύρισε στο μοναστήρι. Ο άγιος είχε ήδη βάλει το πετραχήλι του για τον Εσπερινό. Η αποσπασματική κοπή των τριών δακτύλων με το οποίο έκανε το σημείο του Σταυρού του έδειξε ότι είχε βασανιστεί σε μια προσπάθεια να τον κάνουν να αρνηθεί την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη.Το πρόσωπο του είχε χαραχθεί άγρια στη μορφή του Σταυρού. Η εκκλησία και ιερά σκεύη είχαν όλα καταστραφεί από την διάπραξη της ιεροσυλίας.
Το σκήνωμα του αγίου παραδόθηκε στους ορθοδόξους μετά από 6 μέρες, αλλά διατηρούσε την ευκαμψία του και ετάφη στο κοιμητήριο της Αγίας Σιών. Μετά από τέσσερα χρόνια στην ανακομιδή των ιερών του λειψάνων, το σώμα βρέθηκε άφθαρτο και ευωδίαζε. Τότε, έκλεισαν τον τάφο και τον ξανάνοιξαν τα Χριστούγεννα του 1984, οπότε το ιερό σκήνος διατηρούσε μερική αφθαρσία και το τοποθέτησαν σε υάλινη λειψανοθήκη στο βόρειο τμήμα του ιερού βήματος στο ναό της Αγίας Σιών.
O ιερομάρτυς Φιλούμενος συγκαταλέχθηκε μεταξύ των αγίων της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων στις 30 Αυγούστου του 2008, οπότε και το άφθορο άγιο σκήνωμα του μεταφέρθηκε στο προσκύνημα του φρέατος του Ιακώβ όπου και μαρτύρησε για την αγάπη του Χριστού.
Η μνήμη του τιμάται την 29η Νοεμβρίου, εξαιρέτως Δε στην κοινότητα της Ορούντας με παννύχιο αγρυπνία.

ΠΗΓΗ : http://makrigiannisvoice.blogspot.com/2009/12/blog-post_6036.html

Πατριαρχική Πράξις Αγιοκατατάξεως του Ιερομάρτυρος Φιλούμενου

Η των Ιεροσολύμων Αγία του Χριστού Εκκλησία, τεθεμελιωμένη επί του θεορρύτου αίματος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, του κενωθέντος επί του Φρικτού Γολγοθά υπέρ αφέσεως των αμαρτιών και σωτηρίας του ανθρωπίνου γένους, εκαρποφόρησεν εις τους κόλπους αυτής μάρτυρας, οι οποίοι το αίμα αυτών εξέχεαν ως προσφοράν και αντίδοσιν ευγνωμοσύνης και αγάπης τω εκουσίως υπέρ αυτών Σταυρωθέντι και εκ νεκρών Αναστάντι.

Πρώτος των μαρτύρων τούτων τυγχάνει ο πρωτομάρτυς και αρχιδιάκονος Στέφανος, όστις, κατά μίμησιν του Σωτήρος αυτού, ετελειώθη, προσευχόμενος υπέρ των λιθοβολούντων αυτόν (Πραξ. 7, 60).

Τούτον ηκολούθησεν ο άγιος Ιάκωβος, υιός Ζεβεδαίου και αδελφός του Ευαγγελιστού Ιωάννου, τον οποίον «Ηρώδης ο βασιλεύς ανείλε μαχαίρη». (Πραξ. 12, 1-2).

Μετ’ αυτόν ο άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, πρώτος ιεράρχης της Εκκλησίας Ιεροσολύμων, εκρημνίσθη υπό των αρνουμένων τον Κύριον από του πτερυγίου του ναού του Σολομώντος και ετελειώθη, προσευχόμενος υπέρ των διωκτών αυτού.

Επί τα ίχνη τούτου επορεύθη ο συγγενής αυτού και διάδοχος εις τον Θρόνον, Συμεών επίσκοπος Ιεροσολύμων, ο επί Τραϊανού εις Πέλλαν της Υπεριορδανίας καταβασανισθείς και σταυρωθείς εις ηλικίαν των εκατόν και είκοσιν ετών.

Η αποστολική περίοδος της Εκκλησίας Ιεροσολύμων σεμνύνεται δια τους τέσσαρας τούτους λαμπρούς νοερούς αδάμαντας αυτής, ουχ ήττον όμως και η μεταποστολική τοιαύτη επί του απηνούς διωγμού του Διοκλητιανού σεμνύνεται δια τον Ιεροσολυμίτην αποκεφαλισθέντα μάρτυρα Προκόπιον, τους εν Γάζη μαρτυρήσαντας Τιμόθεον, Αγάπιον και Θέκλαν, τον ιδρυτήν της εν Καισαρεία Βιβλιοθήκης αποκεφαλισθέντα μάρτυρα Πάμφιλον, τους εν Ασκάλωνι αποκεφαλισθέντας Πρόμον και Ηλίαν, τον εν Ιαμνεία Παύλον και άλλους αληθώς και θαυμαστώς πολλούς, ανηλεώς βασανισθέντας και μαρτυρικώς τελειωθέντας εις πάσας σχεδόν τας πόλεις της Αγίας Γης, περί «ων επιλείψει ημάς ο χρόνος διηγουμένους». ( Εβρ. 11, 33).

Εις την σεπτήν χορείαν των μαρτύρων τούτων των πρώτων αιώνων της ζωής της Εκκλησίας, οίτινες ηρνήσαντο απαρνήσασθαι Χριστόν, ανήκουν και όσοι εις τους ακολουθήσαντας αιώνας δια Χριστόν και την αλήθειαν και ακεραιότητα της Ορθοδόξου ημών πίστεως κατεδιώχθησαν, οίον ο εις Περσίαν μετά του τιμίου Σταυρού απαχθείς αοίδιμος Πατριάρχης Ιεροσολύμων Ζαχαρίας και οι εν τη Μονή του αγίου Σάββα του ηγιασμένου υπό των Περσών αναιρεθέντες Πατέρες.

Εις το ιερόν σύνταγμα τούτων τάσσονται και όσοι εκ του Τάγματος των Σπουδαίων μοναχών ηγωνίσθησαν και την ψυχήν αυτών έθεσαν υπέρ των Παναγίων Προσκυνημάτων, των απτών τούτων μαρτυρίων και τεκμηρίων της επί γης ενδημίας του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, οίον ο περιβόητος επ’ αρετή και αγιότητι Πατριάρχης Ιεροσολύμων Λεόντιος.

Εις τούτων τυγχάνει και ο εν τοις καθ’ ημάς χρόνοις βιώσας, αείμνηστος Αγιοταφίτης Αρχιμανδρίτης Φιλούμενος, καθηγούμενος της Ιεράς Μονής του Φρέατος του Ιακώβ.

Ούτος εξ Ορούντος της αγιοτόκου νήσου Κύπρου καταγόμενος, αφίχθη εις Ιεροσόλυμα εις νεαράν ηλικίαν, έχων εν εαυτώ την παρά των ευσεβών και πολυτέκνων γονέων αυτού παιδείαν και νουθεσίαν Κυρίου και την εν τη ιερά Μονή Σταυροβουνίου μοναχικήν δοκιμήν.

Φοιτών εις την Πατριαρχικήν Σχολήν, διεκρίνετο επί επαινετή επιμελεία και χρηστοίς ήθεσι. Αποφοιτήσας αυτής, ενεδύθη το μοναχικόν σχήμα, εντασσόμενος εις το μοναστικόν Τάγμα των Σπουδαίων μοναχών, φυλάκων του Παναγίου και Ζωοδόχου Τάφου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Ως μοναχός εζήλου τους τρόπους των Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας, ήτοι ακρίβειαν εν ταις καθ’ ημέραν κατ’ ιδίαν προσευχαίς και εν τη Εκκλησία ακολουθίαις, άκραν εγκράτειαν, νηστείαν και λιτότητα.

Κληθείς εις το αξίωμα της ιερωσύνης υπό της Μητρός των Εκκλησιών και δεχθείς αυτό, κατέδειξεν εαυτόν πιστόν οικονόμον των μυστηρίων του Χριστού εις τας ανατεθείσας αυτώ ποικίλας προσκυνηματικάς και ποιμαντικάς διακονίας, ως αυτής του ηγουμένου της ιεράς Μονής των Αγίων Αποστόλων εν Τιβεριάδι, ηγουμένου της ιεράς Μονής του Αρχαγγέλου Μιχαήλ εν Ιόππη, ηγουμένου της εν Ιεροσολύμοις ιεράς Μονής των Αρχαγγέλων, Διευθυντού του Οικοτροφείου της Πατριαρχικής Σχολής, ηγουμένου της ιεράς Μονής του αγίου Θεοδοσίου του Κοινοβιάρχου και του Προφήτου Ηλιού, Τυπικάρη εν τω μοναστηριακώ ναώ των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ηγουμένου της εν Ραμάλλα ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και εν τέλει ηγουμένου της ιεράς Μονής του Φρέατος του Ιακώβ εν Νεαπόλει τής Σαμαρείας.

Την διακονίαν ταύτην της «πηγής του Ιακώβ» (Ιω. 4, 6) «εν πνεύματι και αληθεία» (Ιω. 4, 23) επετέλει, στοιχών τη παρ’ αυτή υπό του Κυρίου ρηθείση εντολή «πνεύμα ο Θεός και τους προσκυνούντας Αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν». (Ιω. 4, 24). Απειλούμενος υπό κατά καιρούς εμφανιζομένου αλλοδόξου πεφανατισμένου επισκέπτου, ίνα εγκαταλείψη το προσκύνημα, μηδόλως υπέκυπτε.

Εις το παρεκκλήσιον του Φρέατος ευρισκόμενος και την ειθισμένην αυτώ εσπερινήν ακολουθίαν επιτελών, το εσπέρας της 16ης/29ης Νοεμβρίου του σωτηρίου έτους 1979, εδέχθη ύπουλον και βιαίαν επίθεσιν, φθόνω του μισοκάλου δαίμονος, υπό του απειλούντος αυτόν ανοσίου ανδρός, όστις δια πελέκεως ήνοιξε βαθείαν σχισμήν εις το μέτωπον αυτού, απέκοψεν αυτώ τους δακτύλους της δεξιάς χειρός, δραπετεύων δε εξεσφενδόνισε χειροβομβίδα και απετελείωσεν αυτόν.

Τα θραύσματα της χειροβομβίδος άφησαν ξύσματα και αι σταγόνες του αίματος αυτού άφησαν τα ίχνη και τα στίγματα αυτών ορατά άχρι της σήμερον επί των τοίχων του παρεκκλησίου του Φρέατος εις μνημόσυνον αιώνιον του μαρτυρίου αυτού, επιστέψαντος την οσιακήν ζωήν αυτού.

Ως η ζωή αυτού ούτω και ο θάνατος αυτού ήτο μία ομολογία πίστεως, ομολογία αίματος, εις τον τόπον επί του οποίου ο Κύριος εις την Σαμαρείτιδα, λέγουσαν «οίδα ότι έρχεται Μεσσίας, ο λεγόμενος Χριστός» (Ιω. 4, 25), απεκάλυψεν Εαυτόν απεριφράστως, λέγων αυτή «εγώ ειμι, ο λαλών σοι» (Ιω. 4, 26).

Δια του μαρτυρίου αυτού ούτος εγένετο συμμάρτυς Φωτεινής της Σαμαρείτιδος και των υιών και των αδελφών αυτής, διο και νοτίως του επ’ ονόματι αυτής κεντρικού ναού τούτου επαξίως αφιερώθη αυτώ παρεκκλήσιον επ ὀνόματι αυτού, εν ω και το σεπτόν αυτού λείψανον μετακομισθέν επαναπαύεται ως πηγή δυνάμεως και ιάσεων τοις εν πίστει και ευλαβεία τιμώσιν αυτό.

Εγένετο δε συμμάρτυς και του εκ της πόλεως της Νεαπόλεως καταγομένου αγίου Ιουστίνου, του φιλοσόφου και μάρτυρος, προς τιμήν του οποίου το έτερον βόρειον παρεκκλήσιον.

Τούτον μετά την μαρτυρικήν τελευτήν αυτού και δια σημείων μαρτυρηθέντα τοις ανθρώποις υπό του Θεού και εις τας συνειδήσεις πολλών εκ των τιμίων μελών τής Εκκλησίας καθιερωθέντα ήδη ως ιερομάρτυρα, συγκατατάσσομεν επισήμως σήμερον μετά συμπλήρωσιν τριακονταετίας από της ημέρας του μαρτυρίου αυτού, συνωδά τη αποφάσει της Συνεδρίας Ν’ / 11-9-2009 της περί Ημάς Αγίας και Ιεράς Συνόδου, εις τας δέλτους του συναξαρίου αυτής, ίνα εορτάζηται ως νέος ιερομάρτυς εν τη ημέρα του μαρτυρίου αυτού, 16η/29η Νοεμβρίου εκάστου έτους, προς όφελος ψυχών και δόξαν του εν Τριάδι αγίου Θεού ημών.

Το ιερόν εκκλησιαστικόν γεγονός τούτο κοινοποιούμεν σήμερον παντί τω πληρώματι της Σιωνίτιδος Εκκλησίας και ταις κατά τόπους αδελφαίς Ορθοδόξοις Εκκλησίαις, προς εορτασμόν αιώνιον εφεξής της μνήμης του νέου ιερομάρτυρος Φιλουμένου, ου ταις πρεσβείαις εύροιμεν χάριν και έλεος, ίνα εν ενί στόματι και μια καρδία αναπέμπομεν δόξαν και αίνον τω ενδοξαζομένω εν τοις αγίοις Αυτού Τριαδικώ Θεώ ημών.

Εν τη Αγία Πόλει Ιερουσαλήμ, ‚ϐθʹ Σεπτεμβρίου ια’

ΘΕΟΦΙΛΟΣ Γ’

Πατριάρχης Ιεροσολύμων

Ο Μητροπoλίτης Καισαρείας κ. Βασίλειος

Ο Μητροπολίτης Πτολεμαΐδος κ. Παλλάδιος

Ο Μητροπολίτης Καπιτωλιάδος κ. Ησύχιος

Ο Μητροπολίτης Ελευθερουπόλεως κ. Χριστόδουλος, Γέρων Δραγουμάνος

Ο Μητροπολίτης Φιλαδελφείας κ. Βενέδικτος

Ο Αρχιεπίσκοπος Αβήλων κ. Δωρόθεος

Ο Αρχιεπίσκοπος Θαβωρίου Μεθόδιος

Ο Αρχιμανδρίτης Κελαδίων, Γέρων Καμαράσης

Ο Αρχιμανδρίτης Ιουστίνος

Ο Αρχιμανδρίτης Θεοδώρητος

Ο Αρχιμανδρίτης Ιλαρίων

Ο Αρχιμανδρίτης Τιμόθεος

Ο Αρχιμανδρίτης Ευδόκιμος

Ο Αρχιμανδρίτης Δημήτριος, Γραμματεύς της Αγίας και Ιεράς Συνόδου

Ο Αρχιμανδρίτης Γαλακτίων

Ο Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος, Γέρων Αρχιγραμματεύς

2010-12-22T13:33:00.002+02:00

ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

ΛΟΓΟΣ ΛΗ´.

Εἰς τὰ Θεοφάνια, εἴτουν Γενέθλια τοῦ Σωτῆρος

(BHG 1921)

P.G. 36, 312Α - 333Α

Α´. Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε· Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε· Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε. ᾌσατε τῷ Κυρίῳ, πᾶσα ἡ γῆ· καὶ, ἵν᾿ ἀμφότερα συνελὼν εἴπω, Εὐφραινέσθωσαν οἱ οὐρανοὶ, καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ, διὰ τὸν ἐπουράνιον, εἶτα ἐπίγειον. Χριστὸς ἐν σαρκὶ, τρόμῳ καὶ χαρᾷ ἀγαλλιᾶσθε· τρόμῳ, διὰ τὴν ἁμαρτίαν· χαρᾷ, διὰ τὴν ἐλπίδα. Χριστὸς ἐκ Παρθένου· γυναῖκες παρθενεύετε, ἵνα Χριστοῦ γένησθε μητέρες. Τίς οὐ προσκυνεῖ τὸν ἀπ᾿ ἀρχῆς; τίς οὐ δοξάζει τὸν τελευταῖον;

Β´. Πάλιν τὸ σκότος λύεται, πάλιν τὸ φῶς ὑφίσταται, πάλιν Αἴγυπτος σκότῳ κολάζεται, πάλιν Ἰσραὴλ στύλῳ φωτίζεται. Ὁ λαός, ὁ καθήμενος ἐν σκότει τῆς ἀγνοίας, ἰδέτω φῶς μέγα τῆς ἐπιγνώσεως. Τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν· ἰδοὺ γέγονε τὰ πάντα καινά. Τὸ γράμμα ὑποχωρεῖ, τὸ πνεῦμα πλεονεκτεῖ, αἱ σκιαὶ παρατρέχουσιν, ἡ ἀλήθεια ἐπεισέρχεται. Ὁ Μελχισεδὲκ συνάγεται· ὁ ἀμήτωρ, ἀπάτωρ γίνεται· ἀμήτωρ τὸ πρότερον, ἀπάτωρ τὸ δεύτερον. Νόμοι φύσεως καταλύονται. Πληρωθῆναι δεῖ τὸν ἄνω κόσμον. Χριστὸς κελεύει· μὴ ἀντιτείνωμεν. Πάντα τὰ ἔθνη, κροτήσατε χεῖρας, ὅτι παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν, οὗ ἡ ἀρχὴ ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ (τῷ γὰρ σταυρῷ συνεπαίρεται), καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, μεγάλης βουλῆς, τῆς τοῦ Πατρὸς, Ἄγγελος. Ἰωάννης βοάτω· Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου. Κἀγὼ βοήσομαι τῆς ἡμέρας τὴν δύναμιν· Ὁ ἄσαρκος σαρκοῦται, ὁ Λόγος παχύνεται, ὁ ἀόρατος ὁρᾶται, ὁ ἀναφὴς ψηλαφᾶται, ὁ ἄχρονος ἄρχεται, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ Υἱὸς ἀνθρώπου γίνεται, Ἰησοῦς Χριστὸς, χθὲς καὶ σήμερον, ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἰουδαῖοι σκανδαλιζέσθωσαν, Ἕλληνες διαγελάτωσαν, αἱρετικοὶ γλωσσαλγείτωσαν. Τότε πιστεύσουσιν, ὅταν ἴδωσιν εἰς οὐρανὸν ἀνερχόμενον· εἰ δὲ μὴ τότε, ἀλλ᾿ ὅταν ἐξ οὐρανῶν ἐρχόμενον, καὶ ὡς κριτὴν καθεζόμενον.

Γ´. Ταῦτα μὲν ὕστερον. Τὰ δὲ νῦν Θεοφάνια, ἡ πανήγυρις, εἴτουν Γενέθλια· λέγεται γὰρ ἀμφότερα, δύο κειμένων προσηγοριῶν ἑνὶ πράγματι. Ἐφάνη γὰρ Θεὸς ἀνθρώποις διὰ γεννήσεως· τὸ μὲν ὢν, καὶ ἀεὶ ὢν ἐκ τοῦ ἀεὶ ὄντος, ὑπὲρ αἰτίαν καὶ λόγον (οὐδὲ γὰρ ἦν τοῦ Λόγου λόγος ἀνώτερος)· τὸ δὲ, δι᾿ ἡμᾶς γενόμενος ὕστερον, ἵν᾿ ὁ τὸ εἶναι δοὺς, καὶ τὸ εὖ εἶναι χαρίσηται· μᾶλλον δὲ, ῥεύσαντας ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ εὖ εἶναι διὰ κακίαν, πρὸς αὐτὸ πάλιν ἐπαναγάγῃ διὰ σαρκώσεως. Ὄνομα δὲ, τῷ φανῆναι μὲν, Θεοφάνια· τῷ δὲ γεννᾶσθαι, Γενέθλια.

Δ´. Τοῦτό ἐστιν ἡμῖν ἡ πανήγυρις, τοῦτο ἑορτάζομεν σήμερον, ἐπιδημίαν Θεοῦ πρὸς ἀνθρώπους, ἵνα πρὸς Θεὸν ἐνδημήσωμεν, ἢ ἐπανέλθωμεν (οὕτω γὰρ εἰπεῖν οἰκειότερον), ἵνα τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον ἀποθέμενοι, τὸν νέον ἐνδυσώμεθα· καὶ ὥσπερ ἐν τῷ Ἀδὰμ ἀπεθάνομεν, οὕτως ἐν τῷ Χριστῷ ζήσωμεν, Χριστῷ καὶ συγγεννώμενοι, καὶ συσταυρούμενοι, καὶ συνθαπτόμενοι, καὶ συνανιστάμενοι. Δεῖ γάρ με παθεῖν τὴν καλὴν ἀντιστροφήν· καὶ ὥσπερ ἐκ τῶν χρηστοτέρων, ἦλθε τὰ λυπηρὰ, οὕτως ἐκ τῶν λυπηρῶν, ἐπανελθεῖν τὰ χρηστότερα. Οὗ γὰρ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις· καὶ εἰ ἡ γεῦσις κατέκρινε, πόσῳ μᾶλλον τὸ Χριστὸν παθεῖν ἐδικαίωσεν; Τοιγαροῦν ἑορτάζωμεν, μὴ πανηγυρικῶς, ἀλλὰ θεϊκῶς· μὴ κοσμικῶς, ἀλλ᾿ ὑπερκοσμίως· μὴ τὰ ἡμέτερα, ἀλλὰ τὰ τοῦ ἡμετέρου, μᾶλλον δὲ τὰ τοῦ Δεσπότου· μὴ τὰ τῆς ἀσθενείας, ἀλλὰ τὰ τῆς ἰατρείας· μὴ τὰ τῆς πλάσεως, ἀλλὰ τὰ τῆς ἀναπλάσεως.

Ε´. Ἔσται δὲ τοῦτο πῶς; Μὴ πρόθυρα στεφανώσωμεν, μὴ χοροὺς συστησώμεθα, μὴ κοσμήσωμεν ἀγυιὰς, μὴ ὀφθαλμὸν ἑστιάσωμεν, μὴ ἀκοὴν καταυλήσωμεν, μὴ ὄσφρησιν ἐκθηλύνωμεν, μὴ γεῦσιν καταπορνεύσωμεν, μὴ ἁφῇ χαρισώμεθα, ταῖς προχείροις εἰς κακίαν ὁδοῖς, καὶ εἰσόδοις τῆς ἁμαρτίας, μὴ ἐσθῆτι μαλακισθῶμεν, ἁπαλῇ τε καὶ περιῤῥεούσῃ, καὶ ἧς τὸ κάλλιστον ἀχρηστία, μὴ λίθων διαυγείαις, μὴ χρυσοῦ περιλάμψεσι, μὴ χρωμάτων σοφίσμασι ψευδομένων τὸ φυσικὸν κάλλος, καὶ κατὰ τῆς εἰκόνος ἐξευρημένων· μὴ κώμοις καὶ μέθαις, οἷς κοίτας καὶ ἀσελγείας οἶδα συνεζευγμένας· ἐπειδὴ κακῶν διδασκάλων κακὰ τὰ μαθήματα, μᾶλλον δὲ πονηρῶν σπερμάτων πονηρὰ τὰ γεώργια. Μὴ στιβάδας ὑψηλὰς πηξώμεθα σκηνοποιοῦντες τῇ γαστρὶ τὰ τῆς θρύψεως. Μὴ τιμήσωμεν οἴνων τοὺς ἀνθοσμίας, ὀψοποιῶν μαγγανείας, μύρων πολυτελείας. Μὴ γῆ καὶ θάλασσα τὴν τιμίαν ἡμῖν κόπρον δωροφορείτωσαν· οὕτω γὰρ ἐγὼ τιμᾷν οἶδα τρυφήν. Μὴ ἄλλος ἄλλον ἀκρασίᾳ νικᾷν σπουδάζωμεν. Ἀκρασία γὰρ ἐμοὶ, πᾶν τὸ περιττὸν καὶ ὑπὲρ τὴν χρείαν· καὶ ταῦτα πεινώντων ἄλλων καὶ δεομένων, τῶν ἐκ τοῦ αὐτοῦ πηλοῦ τε καὶ κράματος.

Ϛ´. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν Ἕλλησι παρῶμεν, καὶ Ἑλληνικοῖς κόμποις, καὶ πανηγύρεσιν· οἳ καὶ θεοὺς ὀνομάζουσι κνίσσαις χαίροντας, καὶ ἀκολούθως τὸ θεῖον τῇ γαστρὶ θεραπεύουσι, πονηροὶ πονηρῶν δαιμόνων, καὶ πλάσται, καὶ μυσταγωγοὶ, καὶ μύσται τυγχάνοντες. Ἡμεῖς δὲ, οἷς Λόγος τὸ προσκυνούμενον, κἄν τι δέῃ τρυφᾷν, ἐν λόγῳ τρυφήσωμεν, καὶ θείῳ νόμῳ, καὶ διηγήμασι, τοῖς τε ἄλλοις, καὶ ἐξ ὧν ἡ παροῦσα πανήγυρις· ἵν᾿ οἰκεῖον ᾖ τὸ τρυφᾷν, καὶ μὴ πόῤῥω τοῦ συγκαλέσαντος. Ἢ βούλεσθε (καὶ γὰρ ἐγὼ σήμερον ἑστιάτωρ ὑμῖν) ἐγὼ τὸν περὶ τούτων παραθῶ λόγον τοῖς καλοῖς ὑμῖν δαιτυμόσιν, ὡς οἷόν τε δαψιλῶς τε καὶ φιλοτίμως, ἵν᾿ εἰδῆτε, πῶς δύναται τρέφειν ὁ ξένος τοὺς ἐγχωρίους, καὶ τοὺς ἀστικοὺς ὁ ἄγροικος, καὶ τοὺς τρυφῶντας ὁ μὴ τρυφῶν, καὶ τοὺς περιουσίᾳ λαμπροὺς, ὁ πένης τε καὶ ἀνέστιος; Ἄρξομαι δὲ ἐντεῦθεν· καί μοι καθήρασθε, καὶ νοῦν, καὶ ἀκοὴν, καὶ διάνοιαν, ὅσοι τρυφᾶτε τὰ τοιαῦτα· ἐπειδὴ περὶ Θεοῦ, καὶ θεῖος ὁ λόγος· ἵν᾿ ἀπέλθητε τρυφήσαντες ὄντως τὰ μὴ κενούμενα. Ἔσται δὲ ὁ αὐτὸς πληρέστατός τε ἅμα καὶ συντομώτατος· ὡς μήτε τῷ ἐνδεεῖ λυπεῖν, μήτε ἀηδὴς εἶναι διὰ τὸν κόρον.

Ζ´. Θεὸς ἦν μὲν ἀεὶ, καὶ ἔστι, καὶ ἔσται· μᾶλλον δὲ ἔστιν ἀεί. Τὸ γὰρ ἦν, καὶ ἔσται, τοῦ καθ᾿ ἡμᾶς χρόνου τμήματα, καὶ τῆς ῥευστῆς φύσεως· ὁ δὲ ὢν ἀεὶ, καὶ τοῦτο αὐτὸς ἑαυτὸν ὀνομάζει, τῷ Μωϋσεῖ χρηματίζων ἐπὶ τοῦ ὄρους. Ὅλον γὰρ ἐν ἑαυτῷ συλλαβὼν, ἔχει τὸ εἶναι, μήτε ἀρξάμενον, μήτε παυσόμενον, οἷόν τι πέλαγος οὐσίας ἄπειρον καὶ ἀόριστον, πᾶσαν ὑπερεκπῖπτον ἔννοιαν, καὶ χρόνου καὶ φύσεως· νῷ μόνῳ σκιαγραφούμενος, καὶ τοῦτο λίαν ἀμυδρῶς καὶ μετρίως, οὐκ ἐκ τῶν κατ᾿ αὐτὸν, ἀλλ᾿ ἐκ τῶν περὶ αὐτὸν, ἄλλης ἐξ ἄλλου φαντασίας συλλεγομένης, εἰς ἕν τι τῆς ἀληθείας ἴνδαλμα, πρὶν κρατηθῆναι, φεῦγον, καὶ πρὶν νοηθῆναι, διαδιδράσκον· τοσαῦτα περιλάμπον ἡμῶν τὸ ἡγεμονικὸν, καὶ ταῦτα κεκαθαρμένον, ὅσα καὶ ὄψιν ἀστραπῆς τάχος οὐχ ἱσταμένης. Ἐμοὶ δοκεῖν, ἵνα τῷ ληπτῷ μὲν ἕλκῃ πρὸς ἑαυτὸ (τὸ γὰρ τελέως ἄληπτον, ἀνέλπιστον, καὶ ἀνεπιχείρητον), τῷ δὲ ἀλήπτῳ θαυμάζηται, θαυμαζόμενον δὲ ποθῆται πλέον, ποθούμενον δὲ καθαίρῃ, καθαῖρον δὲ θεοειδεῖς ἀπεργάζηται, τοιούτοις δὲ γενομένοις, ὡς οἰκείοις, ἤδη προσομιλῇ, τολμᾷ τι νεανικὸν ὁ λόγος, Θεὸς θεοῖς ἑνούμενός τε καὶ γνωριζόμενος, καὶ τοσοῦτον ἴσως, ὅσον ἤδη γινώσκει τοὺς γινωσκομένους. Ἄπειρον οὖν τὸ θεῖον καὶ δυσθεώρητον· καὶ τοῦτο πάντη καταληπτὸν αὐτοῦ μόνον, ἡ ἀπειρία· κἄν τις οἴηται τῷ ἁπλῆς εἶναι φύσεως, ἢ ὅλον ἄληπτον εἶναι, ἢ τελέως ληπτόν. Τί γὰρ ὃς ἁπλῆς ἐστι φύσεως, ἐπιζητήσωμεν. Οὐ γὰρ δὴ τοῦτο φύσις αὐτῷ ἡ ἁπλότης· εἴπερ μηδὲ τοῖς συνθέτοις, μόνον τὸ εἶναι συνθέτοις.

Η´. Διχῆ δὲ τοῦ ἀπείρου θεωρουμένου, κατά τε ἀρχὴν καὶ τέλος (τὸ γὰρ ὑπὲρ ταῦτα, καὶ μὴ ἐν τούτοις, ἄπειρον), ὅταν μὲν εἰς τὸν ἄνω βυθὸν ὁ νοῦς ἀποβλέψῃ, οὐκ ἔχων ὅποι στῇ καὶ ἀπερείσηται ταῖς περὶ Θεοῦ φαντασίαις, τὸ ἐνταῦθα ἄπειρον καὶ ἀνέκβατον, ἄναρχον προσηγόρευσεν· ὅταν δὲ εἰς τὰ κάτω καὶ τὰ ἑξῆς, ἀθάνατον καὶ ἀνώλεθρον· ὅταν δὲ συνέλῃ τὸ πᾶν, αἰώνιον. Αἰὼν γὰρ, οὔτε χρόνος, οὔτε χρόνου τι μέρος· οὐδὲ γὰρ μετρητόν· ἀλλ᾿ ὅπερ ἡμῖν ὁ χρόνος, ἡλίου φορᾷ μετρούμενος, τοῦτο τοῖς ἀϊδίοις, αἰὼν, τὸ συμπαρεκτεινόμενον τοῖς οὖσιν, οἷόν τι χρονικὸν κίνημα, καὶ διάστημα. Ταῦτά μοι περὶ Θεοῦ πεφιλοσοφήσθω τανῦν. Οὐδὲ γὰρ ὑπὲρ ταῦτα καιρὸς, ὅτι μὴ θεολογία τὸ προκείμενον ἡμῖν, ἀλλ᾿ οἰκονομία. Θεοῦ δὲ ὅταν εἴπω, λέγω Πατρὸς, καὶ Υἱοῦ, καὶ ἁγίου Πνεύματος· οὔτε ὑπὲρ ταῦτα τῆς θεότητος χεομένης, ἵνα μὴ δῆμον θεῶν εἰσαγάγωμεν· οὔτε ἐντὸς τούτων ὁριζομένης, ἵνα μὴ πενίαν θεότητος κατακριθῶμεν, ἢ διὰ τὴν μοναρχίαν Ἰουδαΐζοντες, ἢ διὰ τὴν ἀφθονίαν Ἑλληνίζοντες. Τὸ γὰρ κακὸν ἐν ἀμφοτέροις ὅμοιον, κἂν ἐν τοῖς ἐναντίοις εὑρίσκηται. Οὕτω μὲν οὖν τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων, ἃ καὶ τοῖς σεραφὶμ συγκαλύπτεται, καὶ δοξάζεται τρισὶν ἁγιασμοῖς, εἰς μίαν συνιοῦσι κυριότητα καὶ θεότητα· ὃ καὶ ἄλλῳ τινὶ τῶν πρὸ ἡμῶν πεφιλοσόφηται κάλλιστά τε καὶ ὑψηλότατα.

Θ´. Ἐπεὶ δὲ οὐκ ἤρκει τῇ ἀγαθότητι τοῦτο, τὸ κινεῖσθαι μόνον τῇ ἑαυτῆς θεωρίᾳ, ἀλλ᾿ ἔδει χεθῆναι τὸ ἀγαθὸν καὶ ὁδεῦσαι, ὡς πλείονα εἶναι τὰ εὐεργετούμενα (τοῦτο γὰρ τῆς ἄκρας ἦν ἀγαθότητος), πρῶτον μὲν ἐννοεῖ τὰς ἀγγελικὰς δυνάμεις καὶ οὐρανίους· καὶ τὸ ἐννόημα ἔργον ἦν, Λόγῳ συμπληρούμενον, καὶ Πνεύματι τελειούμενον. Καὶ οὕτως ὑπέστησαν λαμπρότητες δεύτεραι, λειτουργοὶ τῆς πρώτης λαμπρότητος· εἴτε νοερὰ πνεύματα, εἴτε πῦρ οἷον ἄϋλον καὶ ἀσώματον, εἴτε τινὰ φύσιν ἄλλην, ὅτι ἐγγυτάτω τῶν εἰρημένων, ταύτας ὑποληπτέον. Βούλομαι μὲν εἰπεῖν, ὅτι ἀκινήτους πρὸς τὸ κακὸν, καὶ μόνην ἐχούσας τὴν τοῦ καλοῦ κίνησιν, ἅτε περὶ Θεὸν οὔσας, καὶ τὰ πρῶτα ἐκ Θεοῦ λαμπομένας· τὰ γὰρ ἐνταῦθα, δευτέρας ἐλλάμψεως Πείθει δέ με, μὴ ἀκινήτους, ἀλλὰ δυσκινήτους, καὶ ὑπολαμβάνειν ταύτας, καὶ λέγειν, ὁ διὰ τὴν λαμπρότητα Ἑωσφόρος, σκότος διὰ τὴν ἔπαρσιν καὶ γενόμενος, καὶ λεγόμενος, αἵ τε ὑπ᾿ αὐτὸν ἀποστατικαὶ δυνάμεις, δημιουργοὶ τῆς κακίας, τῇ τοῦ καλοῦ φυγῇ, καὶ ἡμῖν πρόξενοι.

Ι´. Οὕτω μὲν οὖν ὁ νοητὸς αὐτῷ, καὶ διὰ ταῦτα ὑπέστη κόσμος, ὡς ἐμὲ γοῦν περὶ τούτων φιλοσοφῆσαι, μικρῷ λόγῳ τὰ μεγάλα σταθμώμενον. Ἐπεὶ δὲ τὰ πρῶτα καλῶς εἶχεν αὐτῷ, δεύτερον ἐννοεῖ κόσμον ὑλικὸν καὶ ὁρώμενον· καὶ οὗτός ἐστι τὸ ἐξ οὐρανοῦ καὶ γῆς, καὶ τῶν ἐν μέσῳ σύστημά τε καὶ σύγκριμα, ἐπαινετὸν μὲν τῆς καθ᾿ ἕκαστον εὐφυΐας, ἀξιεπαινετώτερον δὲ τῆς ἐξ ἁπάντων εὐαρμοστίας καὶ συμφωνίας, ἄλλου πρὸς ἄλλο τι καλῶς ἔχοντος, καὶ πάντων πρὸς ἅπαντα, εἰς ἑνὸς κόσμου συμπλήρωσιν· ἵνα δείξῃ, μὴ μόνον οἰκείαν ἑαυτῷ φύσιν, ἀλλὰ καὶ πάντη ξένην ὑποστήσασθαι δυνατὸς ὤν. Οἰκεῖον μὲν γὰρ θεότητος, αἱ νοεραὶ φύσεις, καὶ νῷ μόνῳ ληπταί· ξένον δὲ παντάπασιν, ὅσαι ὑπὸ τὴν αἴσθησιν, καὶ τούτων αὐτῶν ἔτι ποῤῥωτέρω, ὅσαι παντελῶς ἄψυχοι καὶ ἀκίνητοι· Ἀλλὰ τί τούτων ἡμῖν, τάχα ἂν εἴποι τις τῶν λίαν φιλεόρτων καὶ θερμοτέρων; Κέντει τὸν πῶλον περὶ τὴν νύσσαν. Τὰ τῆς ἑορτῆς ἡμῖν φιλοσόφει, καὶ οἷς προκαθεζόμεθα σήμερον. Τοῦτο δὴ καὶ ποιήσω, καὶ εἰ μικρὸν ἄνωθεν ἠρξάμην, οὕτω τοῦ πόθου καὶ τοῦ λόγου βιασαμένων.

ΙΑ´. Νοῦς μὲν οὖν ἤδη καὶ αἴσθησις, οὕτως ἀπ᾿ ἀλλήλων διακριθέντα, τῶν ἰδίων ὅρων ἐντὸς εἱστήκεισαν, καὶ τὸ τοῦ δημιουργοῦ Λόγου μεγαλεῖον ἐν ἑαυτοῖς ἔφερον, σιγῶντες ἐπαινέται τῆς μεγαλουργίας, καὶ διαπρύσιοι κήρυκες. Οὔπω δὲ ἦν κρᾶμα ἐξ ἀμφοτέρων, οὐδέ τις μίξις τῶν ἐναντίων, σοφίας μείζονος γνώρισμα, καὶ τῆς περὶ τὰς φύσεις πολυτελείας· οὐδὲ ὁ πᾶς πλοῦτος τῆς ἀγαθότητος γνώριμος. Τοῦτο δὴ βουληθεὶς ὁ τεχνίτης ἐπιδείξασθαι Λόγος, καὶ ζῶον ἓν ἐξ ἀμφοτέρων, ἀοράτου τε λέγω καὶ ὁρατῆς φύσεως, δημιουργεῖ τὸν ἄνθρωπον· καὶ παρὰ μὲν τῆς ὕλης λαβὼν τὸ σῶμα ἤδη προϋποστάσης, παρ᾿ ἑαυτοῦ δὲ πνοὴν ἐνθεὶς (ὃ δὴ νοερὰν ψυχὴν καὶ εἰκόνα Θεοῦ οἶδεν ὁ λόγος), οἷόν τινα κόσμον δεύτερον, ἐν μικρῷ μέγαν, ἐπὶ τῆς γῆς ἵστησιν, ἄγγελον ἄλλον, προσκυνητὴν μικτὸν, ἐπόπτην τῆς ὁρατῆς κτίσεως, μύστην τῆς νοουμένης, βασιλέα τῶν ἐπὶ γῆς, βασιλευόμενον ἄνωθεν, ἐπίγειον καὶ οὐράνιον, πρόσκαιρον καὶ ἀθάνατον, ὁρατὸν καὶ νοούμενον, μέσον μεγέθους καὶ ταπεινότητος· τὸν αὐτὸν, πνεῦμα καὶ σάρκα· πνεῦμα διὰ τὴν χάριν, σάρκα διὰ τὴν ἔπαρσιν· τὸ μὲν, ἵνα μένῃ καὶ δοξάζῃ τὸν εὐεργέτην· τὸ δὲ, ἵνα πάσχῃ, καὶ πάσχων ὑπομιμνήσκηται καὶ παιδεύηται τῷ μεγέθει φιλοτιμούμενος· ζῶον ἐνταῦθα οἰκονομούμενον, καὶ ἀλλαχοῦ μεθιστάμενον, καὶ πέρας τοῦ μυστηρίου τῇ πρὸς Θεὸν νεύσει θεούμενον. Εἰς τοῦτο γὰρ ἐμοὶ φέρει τὸ μέτριον ἐνταῦθα φέγγος τῆς ἀληθείας, λαμπρότητα Θεοῦ καὶ ἰδεῖν καὶ παθεῖν, ἀξίαν τοῦ καὶ συνδήσαντος, καὶ λύσοντος, καὶ αὖθις συνδήσοντος ὑψηλότερον.

ΙΒ´. Τοῦτον ἔθετο μὲν ἐν τῷ παραδείσῳ, ὅστις ποτὲ ἦν ὁ παράδεισος οὗτος, τῷ αὐτεξουσίῳ τιμήσας, ἵν᾿ ᾖ τοῦ ἑλομένου τὸ ἀγαθὸν οὐχ ἧττον ἢ τοῦ παρασχόντος τὰ σπέρματα, φυτῶν ἀθανάτων γεωργὸν, θείων ἐννοιῶν ἴσως, τῶν τε ἀπλουστέρων καὶ τῶν τελεωτέρων, γυμνὸν καὶ ἁπλότητι καὶ ζωῇ τῇ ἀτέχνῳ, καὶ δίχα παντὸς ἐπικαλύμματος καὶ προβλήματος. Τοιοῦτον γὰρ ἔπρεπεν εἶναι τὸν ἀπ᾿ ἀρχῆς. Καὶ δίδωσι νόμον, ὕλην τῷ αὐτεξουσίῳ. Ὁ δὲ νόμος ἦν ἐντολὴ, ὧν τε μεταληπτέον αὐτῷ φυτῶν, καὶ οὐ μὴ προσαπτέον. Τὸ δὲ ἦν τὸ ξύλον τῆς γνώσεως, οὔτε φυτευθὲν ἀπ᾿ ἀρχῆς κακῶς, οὔτε ἀπαγορευθὲν φθονερῶς (μὴ πεμπέτωσαν ἐκεῖ τὰς γλώσσας οἱ θεομάχοι, μηδὲ τὸν ὄφιν μιπείσθωσαν)· ἀλλὰ καλὸν μὲν εὐκαίρως μεταλαμβανόμενον (θεωρία γὰρ ἦν τὸ φυτὸν, ὡς ἡ ἐμὲ θεωρία, ἧς μόνοις ἐπιβαίνειν ἀσφαλὲς τοῖς τὴν ἕξιν τελεωτέροις), οὐ καλὸν δὲ τοῖς ἁπλουστέροις ἔτι, καὶ τὴν ἔφεσιν λιχνοτέροις, ὥσπερ οὐδὲ τροφὴ τελεία λυσιτελὴς τοῖς ἁπαλοῖς ἔτι καὶ δεομένοις γάλακτος. Ἐπεὶ δὲ φθόνῳ διαβόλου, καὶ γυναικὸς ἐπηρείᾳ, ἥν τε ἔπαθεν ὡς ἁπαλωτέρα, καὶ ἢν προσήγαγεν ὡς πιθανωτέρα (φεῦ τῆς ἐμῆς ἀσθενείας! ἐμὴ γὰρ ἡ τοῦ προπάτορος), τῆς μὲν ἐντολῆς ἐπελάθετο τῆς δοθείσης, καὶ ἡττήθη τῆς πικρᾶς γεύσεως· ὁμοῦ δὲ τοῦ τῆς ζωῆς ξύλου, καὶ τοῦ παραδείσου, καὶ τοῦ Θεοῦ, διὰ τὴν κακίαν ἐξόριστος γίνεται, καὶ τοὺς δερματίνους ἀμφιέννυται χιτῶνας, ἴσως τὴν παχυτέραν σάρκα, καὶ θνητὴν, καὶ ἀντίτυπον· καὶ τοῦτο πρῶτον γινώσκει τὴν Ἰδίαν αἰσχύνην, καὶ ἀπὸ Θεοῦ κρύπτεται. Κερδαίνει μέν τι κἀνταῦθα· τὸν θάνατον, καὶ τὸ διακοπῆναι τὴν ἁμαρτίαν, ἵνα μὴ ἀθάνατον ᾖ τὸ κακόν· καὶ γίνεται φιλανθρωπία ἡ τιμωρία. Οὕτω γὰρ ἐγὼ πείθομαι κολάζειν Θεόν.

ΙΓ´. Πολλοῖς δὲ παιδευθεὶς πρότερον, ἀντὶ πολλῶν τῶν ἁμαρτημάτων, ὧν ἡ τῆς κακίας ῥίζα ἐβλάστησε κατὰ διαφόρους αἰτίας καὶ χρόνους, λόγῳ, νόμῳ, προφήταις, εὐεργεσίαις, ἀπειλαῖς, πληγαῖς, ὕδασιν, ἐμπρησμοῖς, πολέμοις, νίκαις, ἥτταις, σημείοις ἐξ οὐρανοῦ, σημείοις ἐξ ἀέρος, ἐκ γῆς, ἐκ θαλάττης, ἀνδρῶν, πόλεων, ἐθνῶν ἀνελπίστοις μεταβολαῖς, ὑφ᾿ ὧν ἐκτριβῆναι τὴν κακίαν τὸ σπουδαζόμενον ἦν. Τέλος ἰσχυροτέρου δεῖται φαρμάκου ἐπὶ δεινοτέροις τοῖς ἀῤῥωστήμασιν, ἀλληλοφονίαις, μοιχείαις, ἐπιορκίαις, ἀνδρομανίαις, τὸ πάντων ἔσχατον τῶν κακῶν καὶ πρῶτον, εἰδωλολατρείαις, καὶ τῇ μεταθέσει τῆς προσκυνήσεως ἀπὸ τοῦ πεποιηκότος ἐπὶ τὰ κτίσματα. Ταῦτα ἐπειδὴ μείζονος ἐδεῖτο τοῦ βοηθήματος, μείζονος καὶ τυγχάνει. Τὸ δὲ ἦν αὐτὸς ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος, ὁ προαιώνιος, ὁ ἀόρατος, ὁ ἀπερίληπτος, ὁ ἀσώματος, ἡ ἐκ τῆς ἀρχῆς ἀρχὴ, τὸ ἐκ τοῦ φωτὸς φῶς, ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἀθανασίας, τὸ ἐκμαγεῖον τοῦ ἀρχετύπου κάλλους, ἡ μὴ κινουμένη σφραγὶς, ἡ ἀπαράλλακτος εἰκὼν, ὁ τοῦ Πατρὸς ὅρος καὶ λόγος· ἐπὶ τὴν ἰδίαν εἰκόνα χωρεῖ, καὶ σάρκα φορεῖ διὰ τὴν σάρκα, καὶ ψυχῇ νοερᾷ διὰ τὴν ἐμὴν ψυχὴν μίγνυται, τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον ἀνακαθαίρων. Καὶ πάντα γίγνεται, πλὴν τῆς ἁμαρτίας, ἄνθρωπος· κυηθεὶς μὲν ἐκ τῆς Παρθένου, καὶ ψυχὴν καὶ σάρκα προκαθαρθείσης τῷ Πνεύματι (ἔδει γὰρ καὶ γέννησιν τιμηθῆναι, καὶ παρθενίαν προτιμηθῆναι)· προελθὼν δὲ Θεὸς μετὰ τῆς προσλήψεως, ἓν ἐκ δύο τῶν ἐναντίων, σαρκὸς καὶ Πνεύματος· ὧν, τὸ μὲν ἐθέωσε, τὸ δὲ ἐθεώθη. Ὢ τῆς καινῆς μίξεως! ὢ τῆς παραδόξου κράσεως! ὁ ὢν γίνεται, καὶ ὁ ἄκτιστος κτίζεται, καὶ ὁ ἀχώρητος χωρεῖται, διὰ μέσης ψυχῆς νοερᾶς μεσιτευούσης θεότητι, καὶ σαρκὸς παχύτητι. Καὶ ὁ πλουτίζων, πτωχεύει· πτωχεύει γὰρ τὴν ἐμὴν σάρκα, ἵν᾿ ἐγὼ πλουτήσω τὴν αὐτοῦ θεότητα. Καὶ ὁ πλήρης, κενοῦται· κενοῦται γὰρ τῆς ἑαυτοῦ δόξης ἐπὶ μικρὸν, ἵν᾿ ἐγὼ τῆς ἐκείνου μεταλάβω πληρώσεως. Τίς ὁ πλοῦτος τῆς ἀγαθότητος; Τί τὸ περὶ ἐμὲ τοῦτο μυστήριον; Μετέλαβον τῆς εἰκόνος, καὶ οὐκ ἐφύλαξα· μεταλαμβάνει τῆς ἐμῆς σαρκὸς, ἵνα καὶ τὴν εἰκόνα σώσῃ, καὶ τὴν σάρκα ἀθανατίσῃ. Δευτέραν κοινωνεῖ κοινωνίαν, πολὺ τῆς προτέρας παραδοξοτέραν· ὅσῳ τότε μὲν τοῦ κρείττονος μετέδωκε, νῦν δὲ μεταλαμβάνει τοῦ χείρονος. Τοῦτο τοῦ προτέρου θεοειδέστερον· τοῦτο τοῖς νοῦν ἔχουσιν ὑψηλότερον.

ΙΔ´. Πρὸς ταῦτα τί φασιν ἡμῖν οἱ συκοφάνται, οἱ πικροὶ τῆς θεότητος λογισταὶ, οἱ κατήγοροι τῶν ἐπαινουμένων, οἱ σκοτεινοὶ περὶ τὸ φῶς, οἱ περὶ τὴν σοφίαν ἀπαίδευτοι, ὑπὲρ ὧν Χριστὸς δωρεὰν ἀπέθανε, τὰ ἀχάριστα κτίσματα, τὰ τοῦ Πονηροῦ πλάσματα; Τοῦτο ἐγκαλεῖς Θεῷ, τὴν εὐεργεσίαν; Διὰ τοῦτο μικρὸς, ὅτι διὰ σὲ ταπεινός; Ὅτι ἐπὶ τὸ πλανώμενον ἦλθεν ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς, ὁ τιθεὶς τὴν ψυχὴν ὑπὲρ τῶν προβάτων, ἐπὶ τὰ ὄρη καὶ τοὺς βουνοὺς, ἐφ᾿ ὧν ἐθυσίαζες, καὶ πλανώμενον εὗρε· καὶ εὑρὼν, ἐπὶ τῶν ὤμων ἀνέλαβεν, ἐφ᾿ ὧν καὶ τὸ ξύλον· καὶ λαβὼν, ἐπανήγαγεν ἐπὶ τὴν ἄνω ζωήν· καὶ ἀναγαγὼν, τοῖς μένουσι συνηρίθμησεν; Ὅτι λύχνον ἧψε τὴν ἑαυτοῦ σάρκα, καὶ τὴν οἰκίαν ἐσάρωσε, τῆς ἁμαρτίας τὸν κόσμον ἀποκαθαίρων, καὶ τὴν δραχμὴν ἐζήτησε, τὴν βασιλικὴν εἰκόνα συγκεχωσμένην τοῖς πάθεσι, καὶ συγκαλεῖ τὰς φίλας αὐτῷ δυνάμεις ἐπὶ τῇ τῆς δραχμῆς εὑρέσει, καὶ κοινωνοὺς ποιεῖται τῆς εὐφροσύνης, ἂς καὶ τῆς οἰκονομίας μύστιδας πεποίητο; Ὅτι τῷ προδρόμῳ λύχνῳ τὸ φῶς ἀκολουθεῖ τὸ ὑπέρλαμπρον, καὶ τῇ φωνῇ ὁ Λόγος, καὶ τῷ νυμφαγωγῷ ὁ νυμφίος, κατασκευάζοντι Κυρίῳ λαὸν περιούσιον, καὶ προκαθαίροντι ἐπὶ τὸ Πνεῦμα διὰ τοῦ ὕδατος; Ταῦτα ἐγκαλεῖς τῷ Θεῷ; Διὰ ταῦτα ὑπολαμβάνεις χείρονα, ὅτι λεντίῳ διαζώννυται, καὶ νίπτει τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν, καὶ δείκνυσιν ἀρίστην ὁδὸν ὑψώσεως, τὴν ταπείνωσιν; Ὅτι διὰ τὴν συγκύπτουσαν χαμαὶ ψυχὴν ταπεινοῦται, ἵνα καὶ συνανυψώσῃ τὸ κάτω νεῦον ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας; Ἐκεῖνο δὲ πῶς οὐ κατηγορεῖς, ὅτι καὶ μετὰ τελώνων ἐσθίει, καὶ παρὰ τελώναις, καὶ μαθητεύει τελώνας, ἵνα καὶ αὐτός τι κερδάνῃ; Τί τοῦτο; Τὴν τῶν ἁμαρτωλῶν σωτηρίαν· εἰ μὴ καὶ τὸν ἰατρὸν αἰτιῷτό τις, ὅτι συγκύπτει ἐπὶ τὰ πάθη, καὶ δυσωδίας ἀνέχεται, ἵνα δῷ τὴν ὑγίειαν τοῖς κάμνουσι· καὶ τὸν ἐπικλινόμενον βόθρῳ διὰ φιλανθρωπίαν, ἵνα τὸ ἐμπεπτωκὸς κτῆνος, κατὰ τὸν νόμον, ἀνασώσηται.

ΙΕ´. Ἀπεστάλη μὲν, ἀλλ᾿ ὡς ἄνθρωπος· διπλοῦς γὰρ ἦν· ἐπεὶ καὶ ἐκοπίασε, καὶ ἐπείνησε, καὶ ἐδίψησε, καὶ ἠγωνίασε, καὶ ἐδάκρυσε νόμῳ σώματος· εἰ δὲ καὶ ὡς Θεὸς, τί τοῦτο; Τὴν εὐδοκίαν τοῦ Πατρὸς, ἀποστολὴν εἶναι νόμισον, ἐφ᾿ ὃν ἀναφέρει τὰ ἑαυτοῦ, καὶ ὡς ἀρχὴν τιμῶν ἄχρονον, καὶ τοῦ μὴ δοκεῖν εἶναι ἀντίθεος. Ἐπεὶ καὶ παραδεδόσθαι λέγεται, ἀλλὰ καὶ ἑαυτὸν παραδεδωκέναι γέγραπται· καὶ ἐγηγέρθαι παρὰ τοῦ Πατρὸς, καὶ ἀνειλῆφθαι, ἀλλὰ καὶ ἑαυτὸν ἀνεστακέναι, καὶ ἀνεληλυθέναι πάλιν. ἐκεῖνα τῆς εὐδοκίας, ταῦτα τῆς ἐξουσίας. Σὺ δὲ τὰ μὲν ἐλαττοῦντα λέγεις, τὰ ὑψοῦντα δὲ παρατρέχεις· καὶ ὅτι μὲν ἔπαθε, λογίζῃ· ὅτι δὲ ἑκὼν, οὐ προστίθης. Οἷα πάσχει καὶ νῦν ὁ Λόγος! Ὑπὸ μὲν τῶν, ὡς Θεὸς, τιμᾶται καὶ συναλείφεται· ὑπὸ δὲ τῶν, ὡς σὰρξ, ἀτιμάζεται καὶ χωρίζεται. Τίσιν ὀργισθῇ πλέον; Μᾶλλον δὲ τίσιν ἀφῇ; Τοῖς συναιροῦσι κακῶς, ἢ τοῖς τέμνουσι; Καὶ γὰρ κἀκείνους διαιρεῖν ἔδει, καὶ τούτους συνάπτειν· τοὺς μὲν τῷ ἀριθμῷ, τοὺς δὲ τῇ θεότητι. Προσκόπτεις τῇ σαρκί; Τοῦτο καὶ Ἰουδαῖοι. Ἢ καὶ Σαμαρείτην ἀποκαλεῖς; καὶ τὸ ἑξῆς σιωπήσομαι. Ἀπιστεῖς τῇ θεότητι; Τοῦτο οὐδὲ οἱ δαίμονες. Ὦ δαιμόνων ἀπιστότερε, καὶ Ἰουδαίων ἀγνωμονέστερε! Ἐκεῖνοι τὴν τοῦ Υἱοῦ προσηγορίαν, ὁμοτιμίας φωνὴν ἐνόμισαν· οὗτοι τὸν ἐλαύνοντα Θεὸν ᾔδεσαν. Ἐπείθοντο γὰρ ἐξ ὧν ἔπασχον. Σὺ δὲ, οὐδὲ τὴν ἰσότητα δέχῃ, οὐδὲ ὁμολογεῖς τὴν θεότητα. Κρεῖττον ἦν σοι περιτετμῆσθαι καὶ δαιμονᾷν, ἵν᾿ εἴπω τι καὶ γελοίως, ἢ ἐν ἀκροβυστίᾳ καὶ ὑγιείᾳ διακεῖσθαι πονηρῶς καὶ ἀθέως.

ΙϚ´. Μικρὸν μὲν οὖν ὕστερον ὄψει καὶ καθαιρόμενον Ἰησοῦν ἐν τῷ Ἰορδάνῃ τὴν ἐμὴν κάθαρσιν· μᾶλλον δὲ ἁγνίζοντα τῇ καθάρσει τὰ ὕδατα (οὐ γὰρ δὴ αὐτὸς ἐδεῖτο καθάρσεως, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου), καὶ σχιζομένους τοὺς οὐρανοὺς, καὶ ὑπὸ τοῦ συγγενοῦς Πνεύματος μαρτυρούμενον, καὶ πειραζόμενον, καὶ νικῶντα, καὶ ὑπὸ ἀγγέλων ὑπηρετούμενον, καὶ θεραπεύοντα πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν, καὶ ζωοποιοῦντα νεκροὺς (ὡς ὄφελόν γε καὶ σὲ τῇ κακοδοξίᾳ νενεκρωμένον), καὶ δαίμονας ἀπελαύνοντα, τὰ μὲν δι᾿ ἑαυτοῦ, τὰ δὲ διὰ τῶν μαθητῶν, καὶ ἄρτοις ὀλίγοις τρέφοντα μυριάδας, καὶ πεζεύοντα πέλαγος, καὶ προδιδόμενον, καὶ σταυρούμενον, καὶ συσταυροῦντα τὴν ἐμὴν ἁμαρτίαν· ὡς ἀμνὸν προσαγόμενον, καὶ ὡς ἱερέα προσάγοντα, ὡς ἄνθρωπον θαπτόμενον, καὶ ὡς Θεὸν ἐγειρόμενον, εἶτα καὶ ἀνερχόμενον, καὶ ἥξοντα μετὰ τῆς ἑαυτοῦ δόξης. Πόσαι μοι πανηγύρεις καθ᾿ ἕκαστον τῶν τοῦ Χριστοῦ μυστηρίων! Ὧν ἁπάντων κεφάλαιον ἓν, ἡ ἐμὴ τελείωσις καὶ ἀνάπλασις, καὶ πρὸς τὸν πρῶτον Ἀδὰμ ἐπάνοδος.

ΙΖ´. Νυνὶ δέ μοι δέξαι τὴν κύησιν, καὶ προσκίρτησον· εἰ καὶ μὴ ὡς Ἰωάννης ἀπὸ γαστρὸς, ἀλλ᾿ ὡς Δαβὶδ ἐπὶ τῇ καταπαύσει τῆς κιβωτοῦ. Καὶ τὴν ἀπογραφὴν αἰδέσθητι, δι᾿ ἣν εἰς οὐρανοὺς ἐγράφης· καὶ τὴν γέννησιν σεβάσθητι, δι᾿ ἣν ἐλύθης τῶν δεσμῶν τῆς γεννήσεως· καὶ τὴν Βηθλεὲμ τίμησον τὴν μικρὰν, ἥ σε πρὸς τὸν παράδεισον ἐπανήγαγε· καὶ τὴν φάτνην προσκύνησον, δι᾿ ἣν ἄλογος ὢν, ἐτράφης ὑπὸ τοῦ Λόγου. Γνῶθι, ὡς βοῦς, τὸν κτησάμενον, Ἡσαΐας διακελεύεταί σοι, καὶ, ὡς ὄνος, τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ· εἴτε τῶν καθαρῶν τις εἶ, καὶ ὑπὸ τὸν νόμον, καὶ μηρυκισμὸν ἀναγόντων τοῦ λόγου, καὶ πρὸς θυσίαν ἐπιτηδείων· εἴτε τῶν ἀκαθάρτων τέως, καὶ ἀβρώτων, καὶ ἀθύτων, καὶ τῆς ἐθνικῆς μερίδος. Μετὰ τοῦ ἀστέρος δράμε, καὶ μετὰ Μάγων δωροφόρησον, χρυσὸν, καὶ λίβανον, καὶ σμύρναν, ὡς βασιλεῖ, καὶ ὡς Θεῷ, καὶ ὡς διὰ σὲ νεκρῷ. Μετὰ ποιμένων δόξασον, μετὰ ἀγγέλων ὕμνησον, μετὰ ἀρχαγγέλων χόρευσον. Ἔστω κοινὴ πανήγυρις οὐρανίων καὶ ἐπιγείων δυνάμεων. Πείθομαι γὰρ κἀκείνας συναγάλλεσθαι καὶ συμπανηγυρίζειν σήμερον· εἴπερ εἰσὶ φιλάνθρωποι καὶ φιλόθεοι, ὥσπερ ἃς Δαβὶδ εἰσάγει μετὰ τὸ πάθος συνανιούσας Χριστῷ, καὶ προσυπαντώσας, καὶ διακελευομένας ἀλλήλαις τὴν τῶν πυλῶν ἔπαρσιν.

ΙΗ´. Ἓν μίσησον τῶν περὶ τὴν Χριστοῦ γένναν, τὴν Ἡρώδου παιδοκτονίαν· μᾶλλον δὲ καὶ ταύτην αἰδέσθητι, τὴν ἡλικιῶτιν Χριστοῦ θυσίαν, τοῦ καινοῦ σφαγίου προθυομένην. Ἂν εἰς Αἴγυπτον φεύγῃ, προθύμως συμφυγαδεύθητι. Καλὸν τῷ Χριστῷ συμφεύγειν διωκομένῳ. Ἂν ἐν Αἰγύπτῳ βραδύνῃ, κάλεσον αὐτὸν ἐξ Αἰγύπτου, καλῶς ἐκεῖ προσκυνούμενον. Διὰ πασῶν ὅδευσον ἀμέμπτως τῶν ἡλικιῶν Χριστοῦ καὶ δυνάμεων, ὡς Χριστοῦ μαθητής. Ἁγνίσθητι, περιτμήθητι, περιελοῦ τὸ ἀπὸ γενέσεως κάλυμμα. Μετὰ τοῦτο δίδαξον ἐν τῷ ἱερῷ, τοὺς θεοκαπήλους ἀπέλασον· λιθάσθητι, ἂν τοῦτο δέῃ παθεῖν· λήσῃ τοὺς βάλλοντας, εὖ οἶδα, φεύξῃ καὶ διὰ μέσου αὐτῶν, ὡς Θεός. Ὁ Λόγος γὰρ οὐ λιθάζεται. Ἂν Ἡρώδῃ προσαχθῇς, μηδὲ ἀποκριθῇς τὰ πλείω. Αἰδεσθήσεταί σου καὶ τὴν σιωπὴν πλέον ἢ ἄλλων τοὺς μακροὺς λόγους. Ἂν φραγελλωθῇς, καὶ τὰ λειπόμενα ζήτησον. Γεῦσαι χολῆς, διὰ τὴν γεῦσιν· ὄξος ποτίσθητι, ζήτησον ἐμπτύσματα, δέξαι ῥαπίσματα, κολαφίσματα· ἀκάνθαις στεφανώθητι, τῷ τραχεῖ τοῦ κατὰ Θεὸν βίου· περιβαλοῦ τὸ κόκκινον, δέξαι κάλαμον, προσκυνήθητι παρὰ τῶν παιζόντων τὴν ἀλήθειαν· τέλος συσταυρώθητι, συννεκρώθητι, συντάφηθι προθύμως, ἵνα καὶ συναναστῇς, καὶ συνδοξασθῇς, καὶ συμβασιλεύσῃς, Θεὸν ὁρῶν ὅσον ἐστὶ, καὶ ὁρώμενος, τὸν ἐν Τριάδι προσκυνούμενόν τε καὶ δοξαζόμενον, ὃν καὶ νῦν τρανοῦσθαι ἡμῖν εὐχόμεθα, ὅσον ἐφικτὸν τοῖς δεσμίοις τῆς σαρκὸς, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

2010-12-22T12:15:00.000+02:00

Institute of Archaeology and Antiquity

Byzantine Ottoman and Modern Greek Seminars 2011

The Centre’s General Seminar normally meets in the Whitting Room (436), 4th floor, Arts Building on Thursdays at 5.15pm, unless otherwise stated and is open to all interested in the related concerns of the Centre for Byzantine, Ottoman and Modern Greek Studies.

Spring Term 2011

27 JanuaryAndrew Jotischky (Lancaster)
St Katharine, Sinai and devotions to saints on the Norman edge

10 FebruaryLucy-anne Hunt (Manchester)
Art, place and pilgrimage: an aspect of art in the Latin kingdom of Jerusalem

10 MarchFrances Durkin (Birmingham)
Crusaders as congregation: sermons, visions and miracles on the First Crusade

Kyle Sinclair (Birmingham)
The Byzantine art of war during the age of the crusades

Two seminar papers at 4.15pm followed by

Michael Angold (Edinburgh)
The crusade and Byzantium: 1204 and 1453 compared

24 MarchJonathan Riley-Smith (Cambridge)
Rewriting the early history of a military order

27-28 June
Re-imagining the Past: Antiquity and Modern Greek Culture (Birmingham) www.reimaginingthepast.bham.ac.uk

23-25 September
Imperial Legacies in the Mediterranean World (Birmingham)

For more information, please contact the
Convenor: Ruth Macrides

Footer Section

Institute of Archaeology & Antiquity
University of Birmingham
Edgbaston
Birmingham B15 2TT
UK

Tel: +44 (0)121 414 5497
Fax: +44 (0)121 414 3595
Email: iaa@lists.bham.ac.uk

2010-12-22T12:04:00.000+02:00

Sons of Constantine

A one-day colloquium at Cardiff University

Starts: 19 January 2011

Provisional Programme

Nicholas Baker-Brian, Rehabilitating Constantius II: Ancient and Modern Views

Jill Harries, Constans the Hunter: A Late Roman Murder Mystery

Mark Humphries, The Year 350

Michael Saxby, The Coinage of Constantine I and his Sons: Symbols of Power

Alexander Skinner, Constantius II and the Senate of Constantinople

Shaun Tougher, Imperial Blood: Family Relationships in the Dynasty of Constantine the Great

If you wish to attend please confirm by e-mail to either:
Baker-BrianNJ1@cardiff.ac.uk or TougherSF@cardiff.ac.uk

Room 2.03, Humanities Building, Colum Drive

Contact

Name: Dr Shaun Tougher

Phone: +44 (0)29 2087 6228

email: TougherSF@cardiff.ac.uk

Other information

Open To: Public

2010-12-22T11:51:00.000+02:00

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΠΡΥΤΑΝΕΙΑ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τηλ. (2310) 997158, 996778 Fax (2310) 996730 e-mail: louizou@ad.auth.gr

Κτίριο Διοίκησης «Κ. Καραθεοδωρή» Α.Π.Θ., Τ.Κ. 541 24, Θεσσαλονίκη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θεσσαλονίκη, 13/12/2010

Ο τίτλος του Αντεπιστέλλοντος Εταίρου του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών του Α.Π.Θ. θα απονεμηθεί στον Ομότιμο Καθηγητή του Πανεπιστημίου του Αγ. Ανδρέα της Σκωτίας, Καθηγητή Βυζαντινής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Koc (Κωνσταντινούπολη) και Μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας Επιστημών, Paul Magdalino

Η εκδήλωση τιμής θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010 και ώρα 19.00, στις εγκαταστάσεις του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών, στο κτίριο «ΜΕΛΙΣΣΑ», Βασιλίσσης Όλγας 36 στη Θεσσαλονίκη.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα δοθεί διάλεξη από τον τιμώμενο Καθηγητή, με θέμα: «Προφητικές στιγμές στη Θεσσαλονίκη το 1258».

Ο κ. Paul Magdalino είναι η πρώτη φορά που τιμάται στην Ελλάδα.

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΙΜΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ

Ο Paul Magdalino σπούδασε Ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης απ’ όπου πήρε το διδακτορικό του δίπλωμα. Εκλέχτηκε το 1977 Καθηγητής της Βυζαντινής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο St. Andrews της Σκωτίας και από το 2005 είναι Καθηγητής της Ιστορίας στο Koc University της Κωνσταντινούπολης. Δίδαξε ως επισκέπτης Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Harvard, στην Ecole des Hautes Etudes en Science Sociales και στην Ecole pratique des Hautes Etudes της Γαλλίας και το 2002 εκλέχτηκε Μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας. Το ερευνητικό και συγγραφικό του έργο είναι πλουσιότατο. Δημοσίευσε δώδεκα βιβλία και συμμετείχε σε 50 συλλογικές εκδόσεις με αντίστοιχες επιστημονικές μελέτες, ενώ 30 άρθρα του είναι δημοσιευμένα σε διάφορα έγκριτα επιστημονικά περιοδικά. Είναι Επιστημονικός Κριτής και μέλος Επιστημονικών Επιτροπών των σπουδαιότερων εκδοτικών προγραμμάτων, όπως η σειρά μονογραφιών των εκδόσεων Brill, η σειρά «Oxford Studies in Byzantium» του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, το Προσωπογραφικό Λεξικό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας της Βρετανικής Ακαδημίας, της Επιτροπής εκδόσεων του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών του Dumbarton Oaks της Αμερικής.

Ο Καθηγητής Paul Magdalino εξακολουθεί να εργάζεται με ζήλο για τις Βυζαντινές Σπουδές και τρία ακόμη βιβλία του θα κυκλοφορήσουν σύντομα από γνωστούς διεθνώς εκδοτικούς οίκους.

2010-10-20T21:32:00.000+03:00

Conference Announcement & Call For Papers: Family & Children in the Patristic Tradition, Brookline, Massachusetts, October 13-15, 2011

Source: NAPS.

October 13-15, 2011

Holy Cross Greek Orthodox School of Theology

Brookline, Massachusetts

The Stephen and Catherine Pappas Patristic Institute of Holy Cross Greek Orthodox School of Theology is pleased to announce its annual thematic conference on "Family and Children in the Patristic Tradition", which will be held next Fall on the school's campus in Brookline, Massachusetts beginning Thursday evening, October 13, and ending with dinner on Saturday, October 15, 2011.

The Conference Theme: Children play a surprising role in several of the narratives in the canonical gospels. They are even viewed by Jesus as paradigmatic of the Kingdom of God, -"to such as these the Kingdom of Heaven belongs" (Mat 19:14). In other writings of the New Testament, and in the later patristic corpus, the treatment of children is more varied and complex, including shared viewpoints with the Graeco-Roman culture. The purpose of our conference is to engage those patristic writings, Greek, Latin, and Syriac, that treat the subjects of family and children; we will seek to examine both theological and socio-historical treatments of the family and children, attempting to deal with any gaps between the theoretical and the historical. Paper proposals that examine the use of "family" and "children" as metaphors will also be welcomed, including those treating monasticism.

If you would be interested in presenting a paper related to the topic of the conference (approximately 20 minutes in length), please submit a one-to-two paragraph abstract of your paper between December 15, 2010 and February 15, 2011. Abstracts should: 1) present a clear thesis; 2) indicate knowledge of the sources; 3) show awareness of relevant methodological, historiographical, or philosophical issues; and 4) treat subject matter that falls within the parameters of Late Ancient and Patristic Studies. Please send your abstract, registration, or any inquiries, to Dr. Bruce Beck, Director, Pappas Patristic Institute (pappaspatristic@comcast.net). All papers will be considered for publication in our series Holy Cross Studies in patristic Theology and History published annually by Baker Academic.

Please register at your convenience by email to Dr. Bruce Beck at pappaspatristic@comcast.net, with your name, institutional affiliation, address, and phone number. There is a $125 registration fee, which also includes all the meals and breaks during the conference. This fee is payable upon check-in. The registration fee for students is $40.00. The registration fee is waived for those presenting a paper. The conference hotel is the Sheraton of Needham. Shuttle service will be provided between the conference hotel and the campus.

Funded in 2003 by a generous grant from the late Stephen Pappas and his wife Catherine, the goal of the Pappas Patristic Institute is the advancement and promotion of primarily eastern patristic studies and education in the service of the academy and the Church.

An interesting project

2010-10-20T21:18:00.001+03:00

Lives of the Saints: The Medieval French Hagiography Project

Project Aims

The Lives of the Saints Project aims both to make easily accessible the information that is currently known about medieval French hagiography and to make evident the substantial holes in that knowledge. By providing this information, and by demonstrating the central role of hagiography in medieval French culture and the inherent appeal of the works, we hope to stimulate and facilitate further research, especially the preparation of editions and translations that will make the Lives accessible to all readers.
The search tools we are developing will also permit more accurate and comprehensive comparative studies of hagiography. Users will be able to find answers to questions such as

Into what types of manuscripts (size, expense, contents) were Lives of female virgin martyrs written before 1300 versus after 1300?
Is there a correlation between the choice of verse or prose and type of saint or of manuscript?
What changes are there in the terms authors use to refer to their works over the course of the Middle Ages, and is there a correlation to the type of saint about whom they write?
Which Lives were copied by identified scribes or in identified scriptoria? For which patrons?
In what manuscripts are there images of female-to-male transvestite saints?
How many versions are there of the Life of St. M__, what manuscripts contain them and what else do those manuscripts contain?
How do depictions of St. M__ in manuscripts compare to statuary representations of the saint?
In what regions was St. M__ particularly venerated? By what professions or groups of people?

This information will facilitate the identification of origins, dates and relationships of manuscripts; explorations of medieval poetics in popular literature; thematic studies of sanctity, gender and lay-ecclesiastic relationships; comparative studies of artistic and literary representations of saints; investigations into medieval modes of textuality; research into individual cults; and a wide array of interdisciplinary work.
In the second phase, the project will grow to include images and transcriptions of the full manuscripts of selected Lives, which will permit users to read and compare copies, and search for thematic, linguistic and rhetorical elements.
At a more theoretical level, we aim to explore the multidimensionality of the electronic medium as a means of conveying the transcendent character of hagiography. As the name "Lives" implies, these narratives exist in a complex relationship to the biological existence of their subjects: they are not static texts, but rather each manuscript copy is a prolongation of the saints' presence in the terrestrial world which records and solicits audiences' responses. The project will embody, in its very construction, this interactive quality and will articulate ways of representing the Lives that do not suppress their quintessential variability and do respect the inherent value of each unique manuscript.

About the Project

Contributors

Amy V. Ogden: Project Director & IATH Fellow
Worthy Martin: Database & interface design
Daniel Pitti: Database & interface design
Caroline Gates: Database & interface design, project construction
Robbie Bingler: Database design & construction
Felicia Johnson: Interface design
Research Assistants: Margaret Caldwell, Kate DeNeveu, Rachel Geer, Tiffany Stull

Funding & Support

Lives of the Saints: The Medieval French Hagiography Project is made possible by grants and support from the following sources:

The Institute for Advanced Technology in the Humanities
The UVA Department of French
The Offices of the Dean of Arts and Sciences
The Vice President for Research and Graduate Studies

Project Practices

See a list of project practices here

Contact Information

Email Us or Contact us via the mailing address below:
The Institute for Advanced Technology in the Humanities
Lives of the Saints
Alderman Library
University of Virginia
P.O. Box 400115
Charlottesville, VA 22904-4115

ΝΕΟ ΔΙΠΛΟ ΤΕΥΧΟΣ (2-3 ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2010) ΤΟΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ "ΒΗΜΟΘΥΡΟ"

2010-07-03T12:39:00.002+03:00

Ήδη απο την έκδοση του πρώτου του τεύχους (Χειμώνας 2009) το περιοδικό "ΒΗΜΟΘΥΡΟ" κατάφερε να δημιουργήσει μια αναγκαία και διακριτή τομή στον χώρο του έντυπου ορθόδοξου θεολογικού λόγου. Δημιούργησε το δικό του κοινό και φανέρωσε μια δυναμική απελευθέρωσης της θεολογικής αναζήτησης απο τό "μουντό" και ανίκανο να ανταποκριθεί στίς ανάγκες του σύγχρονου ανθρώπου τοπίο της θεολογικής παρουσίας τόσο ως αδιάφορης εκκλησιαστικής ηθικολογίας και παρελθοντολαγνείας όσο και ως αυτάρεσκου και αγοραφοβικού "ακαδημαισμού" . Η κυκλοφορία του νέου διπλού τεύχους του "ΒΗΜΟΘΥΡΟΥ" ενισχύει ακόμη περισσότερο αυτή τη δυναμική και καταξιώνει το περιοδικό ως το σημείο αιχμής του ζωντανού ορθόδοξου χώρου στον τόπο μας ο οποίος απροκατάληπτα και χωρίς αποκλεισμούς διαλέγεται με τον σημερινό άνθρωπο και τις ανάγκες του. Οι άνθρωποι του "Μαίστρου" που ως εκδοτικός μηχανισμός βρίσκονται πίσω απο αυτή την σημαντική επιτυχία με επικεφαλής την Εύη Βουλγαράκη και τον Δημήτρη Πισίνα σε πολλαπλώς "χαλεπούς" καιρούς τολμούν και δικαιώνονται, προτείνοντας αντί της καταστροφικά εξαπλούμενης εσωστρέφειας και μιζέριας την ομορφιά, την αρχοντιά και την πολυτιμότητα της ορθόδοξης αισθητικής και του ορθόδοξου λόγου. Το "ΒΗΜΟΘΥΡΟ" που κυκλοφορεί με κύριο αφιέρωμα στο "Ψωμί των ανθρώπων", το κεντρικό θέμα που μας απασχολεί ως κοινωνία σήμερα, στην καρδιά της οικονομικής (μόνο;) κρίσης, μέσα απο την προσέγγιση των κειμένων του και την χορταστική του ύλη αναδεικνύεται σε όπλο αντίστασης όλων μας στον εκχυδαισμό, την απομόνωση και την εξαθλίωση.

Dumbarton Oaks: An upstanding research centre for Byzantinists

2010-06-21T12:31:00.002+03:00

UPCOMING EVENT FOR 2011

Saints and Sacred Matter: The Cult of Relics in Byzantium and Beyond
Friday, April 29 – Sunday, May 1, 2011

For more news about the conference we'll informe you when released.

The Mission of Dumbarton Oaks

Dumbarton Oaks Research Library and Collection, in Washington, DC, is an institute of Harvard University dedicated to supporting scholarship internationally in Byzantine, Garden and Landscape, and Pre-Columbian studies through fellowships, meetings, exhibitions, and publications. Located in Georgetown and bequeathed by Robert Woods Bliss and Mildred Barnes Bliss, Dumbarton Oaks welcomes scholars to consult its books, images, and objects, and the public to visit its garden, museum, and music room for lectures and concerts.

The program in Byzantine Studies at Dumbarton Oaks supports scholarship on the civilization of the Byzantine Empire from the fourth to fifteenth centuries and its interactions with neighboring cultures. Since its establishment in 1940, the program has hosted a continuous series of residential fellows and academic events such as public lectures, symposia, and colloquia. An active publications program sponsors an annual journal, symposium proceedings, and occasional monographs. Staff and fellows have access to an incomparable research library, Image Collections & Fieldwork Archives, and the Byzantine Collection.

READ THE SUMMER 2010 NEWSLETTER

Doaks Byz Newsletter 2010 06

DUMBARTON OAKS
HAGIOGRAPHY DATABASE

Read all about DUMBARTON OAKS
HAGIOGRAPHY DATABASE

CONFERENCES FOR SUMMER 2010

2010-06-04T00:04:00.001+03:00

4–5 June 2010. "Litterature et folklore dans le recit medieval," an international colloquium to be held in Budapest, Hungary. Le Centre Interuniversitaire d'Études Françaises et le Département d'Études Françaises de l'Université ELTE, avec le concours de l'Université Paris III - Sorbonne Nouvelle, se proposent d'organiser un colloque international de Littérature française du Moyen Age, dont le thème sera la reprise et l'adaptation de motifs folkloriques dans le récit médiéval.

La littérature de l'Europe médiévale, savante ou moins savante, religieuse ou laïque, "vaine et plaisante" ou édifiante, entretient des rapports étroits avec le folklore, dont on pourrait dire qu'il l'irrigue profondément. Des personnages surnaturels, fées, géants, monstres divers, mais encore des scénarios d'origine folklorique sont entrés de plein droit ou subrepticement dans le récit littéraire médiéval.

Ce colloque s'intéresse non à élucider les sources folkloriques de tel ou tel texte mais à retracer le cheminement complexe des motifs. Il s'agira d'examiner comment un motif folklorique est repris et adapté dans des contextes littéraires variés. On pourra suivre par exemple le transfert et l'évolution d'un motif d'une culture ou d'une langue à une autre; ou à l'intérieur de la même aire linguistique, l'adaptation d'un même motif folklorique en vers et en prose, d'un siècle à un autre (début du moyen âge/ fin du moyen âge), d'un genre à l'autre (roman/ hagiographie/ épopée...).

UNIVERSITÉ EÖTVÖS LORÁND, CENTRE INTERUNIVERSITAIRE D'ÉTUDES FRANÇAISES, DÉPARTEMENT D'ÉTUDES FRANÇAISES, H-1088 Budapest, Múzeum krt. 4/f., Hungary (+36-1-485-52-74; fax: +36-1-485-52-75; cief@ludens.elte.hu)

4–6 June 2010. "Displaying Word and Image," the International Association of Word and Image Studies (IAWIS/AIERTI) Focus Conference, at the University of Ulster, School of Art and Design, Belfast, U.K. This conference will bring together word and image, as well as literary scholarship, art history and theory, art practice, curatorial practice, museology, and visual culture, in order to address the interrelationship between word & image and display.

Relevant questions will be, e.g., how does the art exhibition function as mediator of literature? Which approaches to Word and Image are specific to curators or museum practitioners? How do Word and Image studies theorize, inform or imply display? We also wish to investigate the use of text/writing in and surrounding exhibitions, and the semiotics of museums' visual identities. How do competencies interact in the tri-disciplinary field between (1) art/art history/theory, (2) museum studies/curatorial practice and (3) literary studies? How are competencies acquired, and how do policies and funding structures enable work in this field?

We seek with this conference to (in)form a network that will investigate literary art exhibitions and work on relevant outputs. A publication on the conference theme is being planned.

Contact: Dr Christa-Maria Lerm Hayes (m.lermhayes@ulster.ac.uk) or Dr Karen Brown (karen.brown@ucd.ie).

5 June 2010. "Imagining Inquisition in Medieval England" to be held at Queen Mary College, London. Inquisitio (‘inquiry’, ‘investigation’) in the later medieval period was one means of investigating crime in general and heresy in particular. Scholarship on medieval inquisition, ranging from Edward Peters’s, Inquisition (1989), to John Arnold’s Inquisition and Power (2001) and Christine Caldwell Ames’s Righteous Persecution (2009), has done much to illuminate its role in continental Europe, not only in combating heresy but also in shaping individuals and communities. However, the place of inquisition in England has not been so clearly established. As has often been noted by historians of the Middle Ages, England occupied a unique position in relation to ecclesiastical developments in medieval Europe, being somewhat outside the immediate influence of Rome and the continent. Our aim is to investigate the role of inquisitio in medieval England and the medieval English imagination, not only by exploring inquisition’s specific legal and pastoral applications, but by examining its more general role as a dialogic mode of inquiry and means of discerning truth. This workshop, which is part of a research project on inquisition and confession in medieval England, is an opportunity to reconsider the standard history and role of inquisitio in medieval England and to explore it not merely as part of a developing ‘Inquisition’ but as part of a broader development in the medieval English consciousness.

Call for papers: We particularly welcome interdisciplinary proposals that address the following questions:

• How do both the historical practice and the constructed idea of inquisition in England differ from those in continental Europe during this period?

• Where are inquisitional discourses located? What are the sources for inquisitional discourse outside of the context of heresy, and in fictional contexts in particular?

• How is inquisition imagined? Can we make claims (as we have for confession) for the role of inquisition in a) creating a sense of self, and b) for generating poetry in later medieval England? What impact do legal and pastoral developments have on fictional inquisition and on literary activity?

• How is the relationship between inquisition and truth imagined in medieval English literature, law, and pastoralia?

• What is the extent of the role of inquisition in legal and pastoral contexts in medieval England? What are its goals? How do they differ from and/or collapse into those of confession?

• Are there medieval roots to the post-medieval concept of "The Inquisition"? To what extent does this concept differ (if at all) from medieval discourses and ideas concerning inquisition?

Proposals for papers should be sent to Mary Flannery (m.flannery@qmul.ac.uk) or Katie Walter (katie.walter@rub.de) by 15 January 2010.

8 June 2010. "Late Medieval Episcopal Humanism," in the Queen Mary Seminar series, at Queen Mary College, London.

Professor Andrew Cole (Princeton), will talk on 'Acting on Advice: Scenes of Episcopal Humanism in the work of Thomas Chaundler'. Andrew Cole is the author of Literature and Heresy in the Age of Chaucer and the forthcoming From Modern to Medieval: Hegel, the Dialectic and Other Stories. He also co-edited the forthcoming book The Legitimacy of the Middle Ages: On the Unwritten History of Theory and is co-editor of The Yearbook of Langland Studies. He is spending spring 2010 at All Souls in Oxford.

There will be responses from Dr Warren Boutcher (QM), Professor Virginia Davis (QM), and Dr Daniel Wakelin (Cambridge), as a prelude to further questions and discussion. The seminar will be followed by a wine reception.

Queen Mary contacts: Professor Miri Rubin, History (m.e.rubin@qmul.ac.uk) Professor Julia Boffey, English (j.boffey@qmul.ac.uk)

10–12 June 2010. "Studium Conference: Sacred Space, Sacred Memory: Bishop-Saints and their Cities," an international conference to be held in Tours, France. The keynote speaker will be Maureen Miller (Univ. of California Berkeley).

The history of many European cities was shaped by one or more saintly figures whose ties to the city—real or imagined—had both spiritual and tangible consequences. The topography of the city, its economy, its institutions, its liturgy, its reputation, and even its inhabitants’ sense of civic pride, could all be shaped by and were dependent upon an idiosyncratic understanding of the saint’s association with the city. The figure of the bishop-saint, moreover, bestowed with extraordinary spiritual and temporal prerogatives, represents a distinctive type which this conference seeks to address. What was his impact on religious, political, and cultural practices and institutions in a given city? What are some of the privileges associated with promoting his cult? In what ways do local claims on the bishop-saint evince tensions on a regional/national level or between elites and the masses? Possible perspectives on these and other related issues may include, but are not restricted to, liturgy, music, hagiography, art history, theology, history, and paleography.

Call for papers: The conference organizers are soliciting abstracts for individual papers and proposals for complete sessions for its 2010 Conference, and are inviting scholars from a wide variety of disciplines to offer their perspectives on issues coinciding with the Conference’s theme. Ideally, papers will deal with different parts of Europe and address periods ranging from the Middle Ages to the present. Abstracts in French or English of 300 words or less for a 20-minute paper should be e-mailed no later than 30 January, 2010. Authors of accepted papers will be responsible for their own travel costs and conference registration fee (reduced for students and post-docs). Contact: Christine Bousquet (Christine.bousquet@univ-tours.fr) or Yossi Maurey (ymaurey@mscc.huji.ac.il).

10–13 June 2010. "Mapping Late Medieval Lives of Christ," at Queen's University, in Belfast, Northern Ireland. The culmination of the AHRC-funded "Geographies of Orthodoxy" project, the "Mapping Late Medieval Lives of Christ" conference hosts leading international scholars who will be exploring all aspects of late medieval Christological piety, with a particular emphasis on the cultural manifestations of the pseudo-Bonaventuran tradition, in a variety of European contexts. Registration for the conference is now open and a draft programme is online (http://www.qub.ac.uk/geographies-of-orthodoxy/discuss/conference-mapping-late-medieval-lives-of-christ/).

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Proin pellentesque, est ut venenatis aliquam, lorem quam porttitor ligula, eget ultrices velit dui sed quam. Praesent vehicula placerat lectus. Nulla pede. Quisque a nulla quis massa pulvinar sagittis. Pellentesque neque massa, mattis vulputate, pellentesque nec, vehicula volutpat, purus. Proin pretium dui et nulla cursus eleifend. Aenean aliquam urna eget urna. Vestibulum euismod elit. Donec eget augue sit amet neque elementum pretium. Proin posuere lacus id lacus. Duis vel justo suscipit neque ornare iaculis.

Ut urna urna, rhoncus eget, vestibulum tempus, venenatis non, nunc. Nunc consequat quam in nulla. Praesent feugiat posuere orci. Sed ac ante. Mauris pellentesque massa vitae ante mattis bibendum. Quisque dapibus lectus eu eros. Nulla facilisi. Praesent hendrerit egestas erat. Suspendisse at velit. Quisque mollis feugiat est. Curabitur ut leo. Cras auctor semper augue. Pellentesque leo pede, tempus sed, ornare in, venenatis sed, nisl. Quisque est velit, eleifend vitae, mollis ac, adipiscing at, eros. Mauris velit. Etiam nec lorem. Vestibulum pellentesque ligula a velit. Maecenas felis metus, suscipit et, eleifend vel, accumsan vitae, magna. Phasellus ut justo vel magna congue laoreet.

16–17 June 2010. "The Digital Middle Ages: Teaching And Research," the Third International MARGOT Conference (Moyen Age et Renaissance Groupe de recherches - Ordinateurs et Textes), will be held at Barnard College, Columbia University New York. This conference is co-sponsored by the University of Waterloo, Ontario, Canada.

Plenary speakers: David Trotter (Aberystwyth University, Wales) and John Unsworth (Univ. of Illinois, Urbana-Champaign) For full program information and registration see the conference website (http://margot.uwaterloo.ca/DMAConference/index.html).

18–19 June 2010. "Rethinking Medieval Liturgy: New Approaches across Disciplines," in London. The workshop will take place in London at the Lock-keepers Cottage, Queen Mary, University of London, E1 4NS.

The study of medieval liturgy has undergone a remarkable transformation in recent years. As the lines between various kinds of cultural studies have become increasingly blurred, musicologists, art historians, literary scholars, and historians have realised its centrality and importance. Liturgy provides fundamental insights into the experience of worship and devotion in the middle ages, as the medium through which religious ideas were transmitted. There is now a need, we believe, to find coherent expression and a voice for the emerging generation of students of the liturgy, by breaking institutional and disciplinary boundaries, and by bringing so-called para-liturgical genres, such as drama, hagiography, and sermons, as well as art and architecture, back into their liturgical contexts.

To this purpose, we are holding a two-day international workshop for post-graduate students from a variety of disciplines on the subject of medieval liturgy. It will include a training session in recent developments of liturgical studies, led by acclaimed professor Susan Boynton of the Department of Music at Columbia University.

Call for papers: Proposals are invited from researchers who are engaged in or have recently finished their post-graduate studies. Topics of interest include, but are not limited to, the following:

- Theories of ritual and their application to medieval liturgy

- Musicology and music history

- Art and architecture as related to liturgy

- Worship and devotion as cultural phenomena

- Liturgy in the history of religious institutions

- Christianization and reform

- Liturgy and material culture - The social role of liturgy

- Hagiography, sermons and drama in their liturgical contexts

- Manuscripts and the representation of liturgical texts

Papers will be 20 min. in length. Individual paper proposals (papers and proposals should be in English) to a maximum of 300 words should be sent by 1 March 2010 to: Kati Ihnat, Queen Mary, University of London (kati_ihnat@yahoo.ca) or Erik Niblaeus, Kings College London (erik.niblaeus@kcl.ac.uk).

18–19 June 2010. "Studies in Cotton Nero A X (the Gawain-Manuscript)," the 10th Annual Summer Conference organized by LOMERS (London Old and Middle English Research Seminar).

Speakers will include Alcuin Blamires, Helen Cooper, Tony Davenport, Rosalind Field, Susanna Fein, Julian Harrison, Derek Pearsall, Ad Putter

Call for papers: Proposals are invited for 20 minute papers on relevant topics such as: Workshop, Palaeography; Codicology; Patronage; Reception; History and Context; Texts; Illustrations; Authorship(s); Literary Contexts; Textual Editing . . . Please send abstracts of no more than 200 words by the end of February to Ruth Kennedy (r.kennedy@rhul.ac.uk).

Proceedings will be edited by Ruth Kennedy and Simon Meecham-Jones. For previous proceedings see: http://us.macmillan.com/author/ruthkennedy.

18–19 June 2010. "Rethinking Medieval Liturgy: New Approaches across Disciplines," in London. The workshop will take place in London at the Lock-keepers Cottage, Queen Mary, University of London, E1 4NS, from Friday June 18 (10am) to Saturday June 19 (5pm) 2010. Application for AHRC funding pending.

The study of medieval liturgy has undergone a remarkable transformation in recent years. As the lines between various kinds of cultural studies have become increasingly blurred, musicologists, art historians, literary scholars, and historians have realised its centrality and importance. Liturgy provides fundamental insights into the experience of worship and devotion in the middle ages, as the medium through which religious ideas were transmitted. There is now a need, we believe, to find coherent expression and a voice for the emerging generation of students of the liturgy, by breaking institutional and disciplinary boundaries, and by bringing so-called para-liturgical genres, such as drama, hagiography, and sermons, as well as art and architecture, back into their liturgical contexts.

To this purpose, we are holding a two-day international workshop for post-graduate students from a variety of disciplines on the subject of medieval liturgy. It will include a training session in recent developments of liturgical studies, led by acclaimed professor Susan Boynton of the Department of Music at Columbia University. Call for papers: Proposals are invited from researchers who are engaged in or have recently finished their post-graduate studies.

Topics of interest include, but are not limited to, the following:

- Theories of ritual and their application to medieval liturgy

- Musicology and music history - Art and architecture as related to liturgy

- Worship and devotion as cultural phenomena

- Liturgy in the history of religious institutions

- Christianization and reform

- Liturgy and material culture

- The social role of liturgy

- Hagiography, sermons and drama in their liturgical contexts

- Manuscripts and the representation of liturgical texts

Papers will be 20 min. in length. Individual paper proposals (papers and proposals should be in English) to a maximum of 300 words should be sent by 1 March, 2010 to: Kati Ihnat, Queen Mary, University of London (kati_ihnat@yahoo.ca) or Erik Niblaeus, Kings College London (erik.niblaeus@kcl.ac.uk).

23–27 June 2010. "Perceptions of Place: English place-name study and regional variety," an international conference to be held in association with the English Place-Name Society at the Institute for Name-Studies, University of Nottingham, in England.

Speakers include:

• Professor Thomas Clancy (Glasgow) on English place-names in the Scottish border region

• Professor Richard Coates (UWE) on place-names and linguistics

• Professor Klaus Dietz (Freie Universität Berlin) on place-names and English historical dialectology

• Professor Gillian Fellows-Jensen (Copenhagen) on the Scandinavian background to English place-names

• Professor Carole Hough (Glasgow) on women in English place-names

• Professor John Insley (Heidelberg) on personal names in place-names

• Dr Kay Muir (Northern Ireland Place-Name Project) on English place-names in Ireland

• Dr Oliver Padel (EPNS president) on the Celtic element in English place-names

• Dr Matthew Townend (York) on the Scandinavian element in English place-names

Contact: Perceptions of Place, Institute for Name-Studies, School of English, University of Nottingham, Nottingham NG7 2RD (rebecca.peck@nottingham.ac.uk). Further details on arrangements and costs will be available on the conference website (http://ww.nottingham.ac.uk/english/ins/).

24–26 June 2010. "Translatio," the 7th Annual Symposium of the International Medieval Society, Paris (IMS), in collaboration with the Laboratoire de médiévistique occidentale de Paris (LAMOP).

Keynote speakers: Rita Copeland, University of Pennsylvania, and Serge Lusignan, Université de Montréal & LAMOP.

The medieval term translatio brings into contact linguistic, material, and cultural fields. It was attached to a group of related concepts: the physical displacement of objects, the rewriting of a text in a new language, or the transfer of meaning proper to metaphor. Eventually, writers of the Latin West began to employ the concepts of translatio studii et imperii in an attempt to define their conflicted relationship with the authority and learning of Classical, Muslim, and Byzantine cultures; the term thus expressed their understanding of cultural contact and exchange. Recent work has shown how these various iterations of translatio can indicate complex acts of cultural negotiation or appropriation, which repositioneded the opposing forces of old and new, the other and the self.

The present symposium will bring together scholars from diverse disciplines, in order to study the various modes and meanings of translatio. Papers might address such topics as: the adaptation of texts from one language into another in literary or musical sources; the transfer of themes from one medium to another (among, for example, texts, music, painting, sculpture, or textiles); the use of spolia in building or orfèvrerie; the translation of relics; the exploitation of Classical themes or narratives by medieval political figures or historiographers; the controversies over Biblical translation; the function of translatio as metaphor in religious or secular writing; the appropriation of words from one language into another.

Call for papers: The International Medieval Society of Paris (IMS-Paris) is soliciting abstracts for individual papers and proposals for complete sessions for its 2010 Symposium, which will explore the practice and function of translatio in medieval France. The International Medieval Society of Paris (IMS-Paris) is soliciting abstracts for individual papers and proposals for complete sessions for its 2010 Symposium, which will explore the practice and function of translatio in medieval France. Papers should address France, Francia, or post-Roman Gaul in some way, but they need not be exclusively limited to this geographic area.

We encourage submissions from a variety of disciplines, including but not limited to: Anthropology * Archaeology * Art History * Classical Studies * Comparative Literature * Gender Studies * History * History of Medicine * History of Science * Linguistics * Literary Studies * Musicology * Philosophy * Religious Studies * Theology * Urban Studies. Abstracts of no more than 300 words for a 20-minute paper should be e-mailed to contact@ims-paris.org no later than 1 February 2010. In addition to the abstract, please submit full contact information, a CV, and a tentative assessment of any audiovisual equipment required for your presentation.

The IMS will review submissions and respond via e-mail by 15 February 2010. Titles of accepted papers will be made available on the IMS website. Authors of accepted papers will be responsible for their own travel costs and conference registration fee (35 euros, reduced for students). The registration fee will be waived for IMS members. The IMS-Paris is an interdisciplinary and bilingual (French/English) organization founded to serve as a center for medievalists who research, work, study, or travel to France. For more information about the IMS and the schedule of last year’s Symposium, please see our website: www.ims-paris.org.

28–30 June 2010. "Orthodox Constructions of the West," a conference hosted by the Christian Orthodox Studies program at Fordham University, and co-sponsored by the Center for Medieval Studies, at the Rose Hill campus. Contact George Demacopoulos (demacopoulos@fordham.edu) or Aristotle Papanilolaou (papanilolaou@fordham.edu).

8–10 July 2010, "Central Asian Islamic Manuscripts and Manuscript Collections," the Sixth Islamic Manuscript Conference, organized by the Islamic Manuscript Association, will be held at Queens' College, University of Cambridge, England. The Conference will be hosted by the Thesaurus Islamicus Foundation, the Cambridge Central Asia Forum, and the Prince Alwaleed Bin Talal Centre of Islamic Studies, University of Cambridge.

Call for papers: The Association invites the submission of abstracts on topics related to the study of Islamic manuscripts—particularly codicology—and the care and management of Islamic manuscript collections. Preference will be shown to submissions pertaining to the Conference's theme. The Conference will be organised around the Association's four key working areas: cataloguing, conservation, digitisation, and research and publishing; and papers falling into these broad categories will be included in the relevant panel. The Association will also consider submissions on topics that do not fall directly under the purviews of the working groups but are yet concerned with scholarship on Islamic manuscripts or the care and management of Islamic manuscript collections. Please note that the total number of papers accepted will not exceed 25 and that preference will be given to speakers who have not presented papers at the Association's previous conferences.

The invitation is open to members and non-members of the Association. The languages of the Conference will be Arabic and English and submissions will be accepted in both languages. The deadline for submissions is 31 January 2010. Late submissions will not be considered. The duration of each conference paper is 30 minutes inclusive of 10 minutes of questions and answers.

Please send an abstract of 500 words, a resume, and the cover sheet (available at http://www.islamicmanuscript.org/conferences/2010conference/CallForPapers.html) to the Association's Executive Committee: The Islamic Manuscript Association Ltd, c/o 33 Trumpington Street, Cambridge CB2 1QY, United Kingdom (fax: +44 (0)1223 302 218; ima@islamicmanuscript.org; http://www.islamicmanuscript.org/conferences/2010conference/SixthIslamicManuscriptConference.htm).

12–14 July, 2010. "Form and Function in the Late Medieval Bible," a conference hosted by the Centre for the History of the Book, at the University of Edinburgh, in Edinburgh, Scotland.

At the beginning of the thirteenth century a new type of Bible emerged from Paris and southern England and spread rapidly throughout Western Europe. Innovations in script and parchment enabled the creation of single-volume Bibles, some of which could easily fit a modern pocket; other features, such as the modern chapter division, introduced unprecedented ease of usage. These Bibles became the template for Gutenberg's celebrated 42-line version and have had an influence on printed Bibles ever since. Today, hundreds of these manuscripts survive, bearing witness to one of the most popular books of the Middle Ages. The ubiquity of these Bibles has only recently been met by scholarly interest, and questions remain regarding their evolution as well as their place within the medieval university, pulpit and priory.

The conference will bring together experts in medieval liturgy and sermons, art, religion and manuscripts, to examine the material culture of the Late Medieval Bible and its setting. Presentations, discussions and two workshops would draw on the wealth of manuscripts in the University Library and the NLS in analysing variants of text and layout, imagery and addenda. Speakers will include: • Nicole Bériou (Université Lumière Lyon 2) • Laura Light (Independent Scholar, Boston) • John Lowden (Courtauld Institute of Art, London) • Eyal Poleg (CHB, University of Edinburgh) • Diane J. Reilly (Indiana University, Bloomington) • Paul Saenger (The Newberry Library, Chicago) • Paul Antonio (Calligrapher, London).

Call for papers: Papers are invited on any aspect of the late medieval Bible (c.1230–c.1450) and its place within medieval religion, culture and society; sessions will address the evolution of the late medieval Bible, its layout, addenda and art, as well as its connection to exegesis, preaching and liturgy. Proposals (up to 300 words) should be e-mailed to L.M.B@ed.ac.uk or sent to the Centre for the History of the Book, 22a Buccleuch Place, The University of Edinburgh, Edinburgh EH8 9LN, Scotland, by December 20.

A small number of postgraduate bursaries will be made available towards defraying costs of travel and registration. The date of the conference is planned to enable attendees to take part in the CHB's Material Cultures 2010 conference, 16–18 July.

12–15 July 2010. The 17th International Medieval Congress (IMC) will be held at Leeds, England. Contact: International Medieval Congress Administration, Institute for Medieval Studies, Parkinson Bldg. 1.03, Univ. of Leeds, Leeds LS2 9JT, U.K. (+44-113-343-3614; fax: +44-113-343-3616; imc@leeds.ac.uk; http://www.leeds.ac.uk/ims/imc).

15–19 July 2010. The Seventeenth Biennial Congress of the New Chaucer Society will take place in Siena, Italy, in 2010. In keeping with the suggestions made at the 2003 Glasgow Congress, there is no single theme for the Congress. The overall structure reflects areas of inquiry that emerged from members' initial proposals for sessions. Sessions will consequently follow several threads: Chaucerian Temporalities; Medievalisms; Found in Translation: Italy and England in the Age of Chaucer; Transnationalism; Insular Multilingualisms; Political Languages; Visual Cultures; Religious Practice, Institutions, and Theology: Chaucerian Contexts; Bodies; Animal Discourses; Philosophy and Science; and Manuscripts and Printed Books. In addition, there will be a number of non-aligned panels and sessions, and several plenary sessions.

Call for papers: paper sessions will comprise three or four fifteen-minute papers. At least one paper will be given by a graduate student or research student. Panel sessions will comprise seven or eight five-minute presentations. For both paper and panel sessions, organizers will enforce time limits to allow for discussion.

The NCS Constitution requires that Congress participants (except for invited speakers from other fields) be members with their dues paid. We encourage you to share information about the Congress with other interested people who may not be NCS members at present—graduate students, new colleagues, and others working outside the field who may find sessions related to their specialisms. (Graduate students and research students may join NCS at a reduced membership rate.) Finally, a tight limit has been set on prior invitations to participate in any session. The overwhelming majority of participants in the Congress will be those who respond to this call.

NCS members who wish to give papers or participate in panels at the Congress should send a one-paragraph abstract to the organizer(s), to arrive before 15 July 2009, preferably at the e-mail addresses given below in the session description. Please indicate any specific audio-visual needs. Session organizers will select papers and panels soon afterwards, in consultation with the Program Chairs. The Program Committee will form additional sessions as interests arise. Names of Congress participants will be announced in an upcoming Chaucer Newsletter. Members may apply to participate in more than one session, but they may finally take part in only one.

The program committee is composed of Thomas Hahn (Chair), Marion Turner, David Wallace, Jessica Brantley, Orietta Da Rold, and Stefania D'Agata D'Ottavi (Chair of the Local Arrangements Committee) with Richard Firth Green (NCS President) and David Lawton (NCS Executive Director) ex officio. For more information, visit the NCS website (http://artsci.wustl.edu/~chaucer/congress/congress2010call.php).

17–19 July 2010. "Authority and Gender in Medieval and Renaissance Chronicles," the second biennial Cambridge International Chronicles Symposium (CICS) will be held at the University of Cambridge. The new symposium will comprise keynote addresses, panel discussions, a tour of Cambridge College Libraries, formal conference dinner, publications fair and wine reception. Refreshments and lunches are provided for conference guests and college accommodation is available. As on the previous occasion, a limited number of small bursaries will be awarded.

Call for papers: the organizers are accepting proposals from scholars in the disciplines including but not limited to English, History, Literature, Philosophy, and Religious Studies. Topics for discussion could include:

-Kingship and queenship, earls and ealdormen;

-Abbots and abbesses, monks and nuns;

- Ecclesiastical and secular authorities;

- Institutional authority;

- National authority and identity;

- Masculine, feminine, and neuter: linguistic authority;

- Auctors and Auctoritas;

- Textual authority, witnesses, and scribal traditions;

- Kinglists and genealogies;

- Nuns in the scriptorium;

- Female voices, male scribes—authority and authorship;

-Gender and legal practices;

- Moral authority;

- Ritual and authority;

Establishment of authority: feuds, force, and warfare;

- The construction of gender in chronicles.

Abstract (of approximately 250 words) are due no later than 15 December 2009. In special cases, papers will be commissioned for publication without presentation at the conference (contact the organisers for more information). Please check the website for regular updates (CambridgeICS@gmail.com; http://www.asnc.cam.ac.uk/diary/cics/index.html).

19–23 July 2010. "1212–1214: El trienio que hizo a Europa." XXXVII Semana de Estudios Medievales de Estella, at the Palacio de los Reyes de Navarra, in Estella, Spain.

Speakers will be

* Prof. Dr. D. William Chester Jordan University of Princeton

* Prof. Dr. D. Jacques Verger Université de Paris-Sorbonne

* Prof. Dra. Dña. Maria Ginatempo Università degli Studi di Siena

* Prof. Dr. D. Laurent Macé Université de Toulouse

* Prof. Dr. D. José Manuel Nieto Soria Universidad Complutense de Madrid

* Prof. Dr. D. Francisco García Fitz Universidad de Extremadura

* Prof. Dra. Dña. María Joao Branco Universidade Aberta de Lisboa

* Prof. Dr. D. Martín Alvira Cabrer Universidad Complutense de Madrid

* Prof. Dr. D. Pascual Martínez Sopena Universidad de Valladolid

* Prof. Dr. D. Agostino Paravicini Bagliani Università della Svizzera italiana. Lugano

* Prof. Dr. D. Nicholas Vincent University of East Anglia

* Prof. Dra. Dña. Eloísa Ramírez Vaquero Universidad Pública de Navarra

* Prof. Dra. Dña. Monique Bourin Université de Nantes

* Prof. Dr. D. Luigi Provero Università di Torino

Contact: +848-424-681/86; athrebas@cfnavarra.es; mperezom@navarra.es; http://www.cfnavarra.es/medieval/

19–24 July 2010. The 13th Colloquium of SITM (Société internationale pour l'étude du théâtre médiéval) will meet in Giessen, Germany. Papers will be in English, French, or German. Contact: Prof. Dr. Cora Dietl, Justus-Liebig-Universität Gießen, Institut für Germanistik, Otto-Behaghel-Straße 10 B, 35394 Gießen, Germany (http://www.uni-giessen.de/~g91159/sitm.htm).

21–24 August 2010. "Music for the Office and Its Sources in the Low Countries (1050–1550)," an international conference in Antwerp, Belgium. The conference, supported by the International Musicological Society Study Group "Cantus Planus", will take place during the yearly festival Laus Polyphoniae (Flanders Festival Antwerp), and in close collaboration with the festival program.

The office is the most substantial portion of the liturgy: in all types of communities and services, whether of monastic, cathedral, or courtly signature, it formed a crucial part of their musical culture. Because the Low Countries knew an unprecedented variety of communities and institutions, the contexts in which the office was celebrated in the region were equally varied. Indeed, the wealth of sources for the office from the Low Countries has led many scholars to study selected aspects of the celebration of the office in the region, such as prose or versified historiae, tropes and prosulas, motets composed for Vespers and Salve services, and 'paraliturgical' pieces. The conference sets out to explore the variety of the extant repertory and its sources, by bringing together new research into the music for the office in, or related to, the Low Countries (understood to include Northern France and the Meuse-Rhineland), and studying plainchant as well as polyphony and their interrelations.

Call for papers: Scholars and performers studying chant and/or polyphony from analytical, historical, liturgical, or interdisciplinary perspectives are invited to send proposals of no longer than 350 words to Pieter Mannaerts (pieter.mannaerts@arts.kuleuven.be) before 15 February 2010. Notification of acceptance will be given by 15 March 2010. The final conference program will be published around 1 April 2010, on the website of the Alamire Foundation (http://www.arts.kuleuven.be/alamire). A selection of conference papers will be published in the internationally peer-reviewed Journal of the Alamire Foundation in 2012.

23–27 July 2010. "In Principio Fuit Interpres," the international Cardiff Conference on the Theory and Practice of Translation in the Middle Ages, at the Università degli Studi di Padova, in Padua, Italy.

Linguistic and literary traditions include translation in their myth of origin–thus the linguistic and scholar Gianfranco Folena proposed to substitute the motto In principio fuit poëta with the humbler In principio fuit interpres. Following his suggestion, we welcome papers addressing translation in the Middle Ages, marking the relationship between classical, Middle Eastern, and vernacular languages, and studying translation as the representation of ideas and texts in different media.

Plenary speakers: Roger Ellis, Domenico Pezzini, David Wallace.

Contact: Alessandra Petrina and Monica Santini, Dipartimento di Lingue e Lett. Anglo-Germaniche e Slave, Via Beato Pellegrino, 26, 35100 Padua, Italy (or to both: alessandra.petrina@unipd.it and monica.santini@unipd.it).

25–30 July 2010. The Thirteenth Triennial Congress of the International Courtly Literature Society (ICLS) will take place in Montreal, Canada. The Congress's overarching theme is "Courtly Cultures on the Move," and speakers are especially invited to consider the theme in relation to three areas:

transmission and reception of courtliness;

books and courtly culture; and

languages of courtliness.

The organizers also welcome proposals for thematic sessions organized by individuals or groups.

Call for papers: Please submit a title and a 250-word abstract by 15 December 2009 to the program committee (icls2010@listes.umontreal.ca). Papers may be given in any of the official languages of the ICLS: French, English, or German. All speakers must be members of the ICLS and should indicate their branch affiliation in their abstract. Anyone not yet a member should contact the secretary of the appropriate national branch to join. For more information, see the conference website (http://www.icls2010.ca/en/home.html).

17–19 August 2010. "New techniques for old documents: Scientific examination methods in the service of preservation and book history." The IFLA Preservation and Conservation Section and The Rare Books and Manuscripts section invite speakers to present papers for a satellite meeting in conjunction to the IFLA World Library and Information Conference 2010. The satellite conference takes place at Uppsala University, Uppsala, Sweden.

Within this theme we welcome papers on scientific techniques such as DNA, infrared spectroscopy, imaging techniques and micro x-ray fluorescence. All these techniques may be used in conservation treatments and material bibliographic issues such as the determination of animals for leathers, provenance through DNA-analysis, measuring paper strength, examination of pigments and inks for palimpsests and other documents, and ICR - (Intelligent Character recognition) for the recognition of hand-written text. We would like to encourage a multi-disciplinary meeting and therefore, relevant papers from both scientists, conservators, book-historians and others who may add interesting and new knowledge within the overall topic, are welcome to submit abstracts for a paper.

The conference will be a two-day meeting, including social events. Visits are planned for August 19. Please note that speakers will have to cover their own expenses for travel and accommodation. However, IFLA satellite conferences normally attract a worldwide audience with many opportunities for discussions and interesting meetings.

Call for papers: Please send an abstract of no more than 350 words by e-mail only, to Per Culhed (Per.Cullhed@ub.uu.se) and Raphaele Mouren (Raphaele.Mouren@enssib.fr) before 1 March 2010. The submissions will be examined during March and prospective speakers will be notified on 6 April. The abstract should include the following: name of the speaker, institutional affiliation and address, title of the paper, and short biography.

21–24 August 2010. "Music for the Office and Its Sources in the Low Countries (1050–1550)," At the Conference Center Elzenveld, Antwerp, Belgium.

The office is the most substantial portion of the liturgy, and has incited medieval and Renaissance composers to contribute to its musical splendour for at least half a millennium. In all types of communities and services, whether of monastic, cathedral, or courtly signature, the office formed a crucial part of their musical culture. Because the Low Countries knew an unprecedented variety of communities and institutions, the contexts in which the office was celebrated in the region were equally varied. Indeed, the wealth of sources for the office from the Low Countries has led many scholars to study selected aspects of the celebration of the office in the region, such as prose or versified historiae, tropes and prosulas, motets composed for Vespers and Salve services, and 'paraliturgical' pieces.

This conference sets out to explore the variety of the extant repertory and its sources, by bringing together new research into the music for the office in, or related to, the Low Countries (understood to include Northern France and the Meuse-Rhineland), and studying plainchant as well as polyphony and their interrelations.

Scholars and performers studying chant and/or polyphony from analytical, historical, liturgical, or interdisciplinary perspectives are invited to send proposals of no longer than 350 words to before 15 February 2010. Notification of acceptance will be given by 15 March 2010. The final conference program will be published around 1 April 2010, on the website of the Alamire Foundation (www.arts.kuleuven.be/alamire). The program committee is currently being composed, and will be announced within the coming weeks.

All International Musicological Society languages may be used (English, French, German, Italian, Spanish); the principal conference language will be English.

The conference, supported by the International Musicological Society Study Group "Cantus Planus," will take place during the yearly festival Laus Polyphoniae (Flanders Festival Antwerp), and in close collaboration with the festival program. Participants will have a unique opportunity of hearing concerts related to the conference theme, which will thus include both chant and polyphony from Low Countries sources. A selection of conference papers will be published in the internationally peer-reviewed Journal of the Alamire Foundation in 2012 (www.arts.kuleuven.be/alamire).

2010-06-03T23:50:00.000+03:00

Διεθνές Συνέδριο, 3-6 Ιουνίου 2010

Το Διεθνές συνέδριο με θέμα «Νεο-πατερική σύνθεση ή Μετα-πατερική θεολογία: Το αίτημα της συναφειακότητας στην ορθοδοξία» (3-6 Ιουνίου), θα καλυφθεί ζωντανά από το διαδικτυακό τηλεοπτικό κανάλι www.intv.gr , και θα υπάρχει ταυτόχρονη μετάφραση (ελληνικά-αγγλικά).

3-6-2010

Νεο-πατερική σύνθεση ή «Μετα-πατερική» Θεολογία:

Το αίτημα της θεολογίας της συνάφειας στην Ορθοδοξία

Διεθνές Συνέδριο (με ταυτόχρονη μετάφραση στα ελληνικά / αγγλικά)

στο Συνεδριακό Θεσσαλίας, Βόλος, 3-6 Ιουνίου 2010

με την παρουσία κορυφαίων Ορθοδόξων Θεολόγων απ' όλο τον κόσμο

Η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών σε συνεργασία με το Πρόγραμμα Ορθοδόξων Σπουδών του Fordham University (Νέα Υόρκη), την Έδρα Ορθοδόξου Θεολογίας του Πανεπιστημίου του Münster (Γερμανία) και το Ρουμανικό Ινστιτούτο Διορθοδόξου, Διαχριστιανικού και Διαθρησκειακού Διαλόγου (INTER) Cluj-Napoca οργανώνει διεθνές συνέδριο με θέμα: Νεο-πατερική σύνθεση ή «Μετα-πατερική» Θεολογία: Το αίτημα της θεολογίας της συνάφειας στην Ορθοδοξία. Το συνέδριο αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο του φετινού προγράμματος της Ακαδημίας με γενικό θέμα: Η Ορθοδοξία στον 21^ο αιώνα.

Ο 20^ος αιώνας υπήρξε για την Ορθοδοξία μια περίοδος σημαντικών αλλαγών και ανακατατάξεων. Για πρώτη φορά, έπειτα από πολλούς αιώνες, με την αφορμή της οικουμενικής κίνησης και στο πλαίσιο κυρίως της ορθόδοξης διασποράς, η ορθόδοξη θεολογία βγήκε από την εσωστρέφεια και την ομολογιακή της περιχαράκωση ερχόμενη σε διάλογο με τις άλλες μεγάλες χριστιανικές παραδόσεις και με τις προκλήσεις του μοντέρνου κόσμου. Αυτή η ελπιδοφόρα πορεία ανανέωσης της Ορθοδοξίας συνδέθηκε στενά με τη λεγόμενη «νεο-πατερική σύνθεση» και με μεγάλα θεολογικά αναστήματα όπως ο π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ, ο Βλαδίμηρος Λόσκι, και τη συμβολή Ελλήνων θεολόγων όπως ο Νίκος Νησιώτης, ο Σάββας Αγουρίδης, ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης, ο Σεβ. Μητρπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας, ο Χρήστος Γιανναράς, κ. ά.

Η ορθόδοξη θεολογία έχει συχνά χαρακτηρισθεί ως παραδοσιακή, παραπέμποντας έτσι στη βασική πηγή εμπνευσής της και το πλαίσιο διαμόρφωσής της. Πρόκειται για την πλούσια πατερική της παράδοση, η οποία συχνά τείνει να απολυτοποιείται σε ένα είδος μοναδικού, αν όχι και αλάθητου, κριτηρίου αλήθειας και «ορθοδοξίας». Παρατηρείται έτσι στις μέρες μας το φαινόμενο η ορθόδοξη θεολογία να θεολογεί προσκολλημένη σε μεθόδους και αρχές που προϋποθέτουν ένα τελείως διαφορετικό κοσμοείδωλο, όπως αυτό λ.χ. της βυζαντινής εποχής, ενώ η γλώσσα και ο λόγος της συνδέεται σε μεγάλο βαθμό, αν όχι και αποκλειστικά, με τις κατηγορίες σκέψης της ελληνικής φιλοσοφίας και οντολογίας.

Σήμερα δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι η σπουδαία σε σημασία πατερική παράδοση, δεν υπήρξε ποτέ ένα μονολιθικό, ανιστορικό και αμετάβλητο κατασκέυασμα, αλλά ότι διαρκώς ανακαινιζόταν με τη χάρη του Πνεύματος, προσλάμβάνοντας και αγιάζοντας τα εκάστοτε και εκασταχού νέα πολιτισμικά, κοινωνικά και ιστορικά δεδομένα. Αυτή η δυναμική φαίνεται σήμερα να έχει μάλλον ατονήσει ή και συσκοτισθεί, με αποτέλεσμα η θεολογία να προβάλλει συνήθως ως ένα απηρτισμένο κλειστό σύστημα, έξωθεν ερχόμενο, αν όχι και επιβαλλόμενο, που με τη μεθοδολογία, τη γλώσσα και το λόγο οριστικά και αμετάκλητα ξεπερασμένων εποχών επιχειρεί τάχα να προσφέρει στο σήμερα την «καλή αγγελία» για τη σωτηρία της κτίσης και του ανθρώπου.

Οι παραπάνω διαπιστώσεις εισάγουν το κεντρικής σημασίας ερώτημα, για το εάν και κατά πόσο μπορεί η Ορθοδοξία παραμένοντας πιστή στην πλούσια πατερική της παράδοση να διαλεχθεί ή, μάλλον, να σαρκωθεί στον μετανεωτερικό κόσμο του 21ου αιώνα, κατά το πρότυπο του σαρκωνθέντος Κυρίου της, αναλαμβάνοντας έτσι στην πράξη τις θεολογικές, ανθρωπολογικές αλλά και ιστορικές/πολιτισμικές συνέπειες που απορρέουν από το γεγονός της Σάρκωσης. Με άλλα λόγια, το κεντρικό ζήτημα που τίθεται είναι εάν υπάρχει ενδογενώς η δυνατότητα για την ορθόδοξη θεολογία να λειτουργήσει όχι μόνο ως παραδοσιακή αλλά και ως συναφειακή. Το ερώτημα, όμως, αυτό δεν μπορεί να απαντηθεί ούτε εύκολα αλλά ούτε και μονοδιάστατα. Απαιτεί σοβαρή και κυρίως ειλικρινή, χωρίς προκαταλήψεις, εργασία μέσα στους κόλπους της ορθόδοξης θεολογίας, προκειμένου να αναδειχθούν εκ νέου τα στοιχεία εκείνα που συνέβαλαν στη διαμόρφωση της φυσιογνωμίας της πατερικής παράδοσης που για την εποχή της λειτούργησε περισσότερο ως συναφειακή παρά ως παραδοσιακή μορφή θεολογίας. Θα τολμήσει η Εκκλησία να σαρκώσει στο μετανεωτερικό μας κόσμο την αιώνια αλήθεια του Ευαγγελίου, προσλαμβάνοντας κριτικά και δημιουργικά τη σάρκα ακριβώς του μετανεωτερικού κόσμου, και όχι κάποιας μακρινής ή και χιμαιρικής «χριστιανικής» κοινωνίας;

Στο Διεθνές Συνέδριο από τις 3 έως τις 6 Ιουνίου στο Βόλο με θέμα: «Νεο-πατερική σύνθεση ή “μετα-πατερική” θεολογία», σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα. Στο συνέδριο θα λάβουν μέρος κορυφαίοι ορθόδοξοι θεολόγοι, επίσκοποι, κληρικοί και λαϊκοί, κοσμήτορες και καθηγητέςς ορθοδόξων θεολογικών σχολών απ΄όλο τον κόσμο, που θα λαμπρύνουν με την παρουσία τους την Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών, την Μητρόπολη Δημητριάδος και την πόλη του Βόλου.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

ΠΕΜΠΤΗ 3 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010

18.00-18.30 Εγγραφή-Παραλαβή φακέλων

18.30-19.00 Έναρξη – Χαιρετισμοί

Α΄ Συνεδρία

Προεδρεύων: Παντελής Καλαϊτζίδης

Συντονιστής της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών

19.00-19.30 Αρχιεπίσκοπος Βολοκολάμσκ Ιλαρίων Alfeyef, Ορθόδοξη Παράδοση και συναφειακή θεολογία

19.30-20.00 Γεώργιος Μαρτζέλος, Καθηγητής στη Θεολογική Σχολή Α.Π.Θ.,Ο ρόλος της συναφειακής θεολογίας στην Ορθόδοξη παράδοση

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 4 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010

Β΄ Συνεδρία

Προεδρεύων: George Demacopoulos

Αν. Καθηγητής, Συνιδρυτής-Διευθυντής

του Προγράμματος Ορθοδόξων Σπουδών Πανεπιστημίου Fordham, Νέα Υόρκη

09.00-09.30 Marcus Plested, Διευθυντής Σπουδών στο Ορθόδοξο Ινστιτούτο του Cambridge, Η εμφάνιση της νεο-πατερικής σύνθεσης: Περιεχόμενο, προκλήσεις και όρια

09.30-10.00 Διακ. Pavel L. Gavrilyuk, Αν. Καθηγητής στο Παν/μιο S. Thomas, Επισκέπτης Καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Harvard, Ο Χριστιανικός Ελληνισμός» του π. Γεωργίου Φλωρόφσκυ: μια κριτική αξιολόγηση

10.00-10.30 John Behr, Κοσμήτωρ του Θεολογικού Σεμιναρίου Αγίου Βλαδιμήρου, Νέα Υόρκη,

Επέκεινα της Νεο-πατερικής σύνθεσης

Γ΄ Συνεδρία

Προεδρεύουσα: Monica Herghelegiu

Επ. Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Tübingen

12.00-12.30 π. Vladan Pericic, Καθηγητής Πατρολογίας, πρ. Κοσμήτωρ της Θεολογικής Σχολής του Παν/μίου Βελιγραδίου, Λειτουργική θεολογία και συναφειακή θεολογία την πατερική εποχή και σήμερα

12.30-13.00 Tamara Grdzelidze, Υπεύθυνη Προγράμματος του Τμήματος “Πίστις και Τάξις”, Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, Η συναφειακή διάσταση των Πατέρων της Εκκλησίας στο πλαίσιο της οικουμενικής κίνησης

Δ΄ Συνεδρία

Προεδρεύουσα: Ελένη Κασσελούρη-Χατζηβασιλειάδη,

Διδάσκουσα στο Ελληνικό Ανοικτό Παν/μιο,

Επιστημονικός συνεργάτις της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών,

15.00-15.30 Daniel Ayuch, Αν. Καθηγητής στο Ινστιτούτο Ορθόδοξης Θεολογίας St. John of Damascus του Παν/μίου του Balamand, (Λίβανος), Η σχέση μεταξύ βιβλικών και θεολογικών επιστημών

15.30-16.00 John Fotopoulos, Αν. Καθηγητής στο Τμήμα Θρησκευτικών Σπουδών στο Κολέγιο Saint Mary του Παν/μίου Notre Dame, Η.Π.Α, Η ορθόδοξη θεολογία και η ιστορικο-κριτική μέθοδος

16.00-16.30 Monica Herghelegiu, Επ. Καθηγήτρια στο Παν/μιο του Tübingen, Η ιεραρχική δομή της Εκκλησίας. Κανονικά και βιβλικά θεμέλια μέσα από την προοπτική της συναφειακής θεολογίας

Ε΄ Συνεδρία

Προεδρεύων: Θεοφ. Επίσκοπος Δυτικής Αμερικής κ. Μάξιμος Εκκλησία της Σερβίας

Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Βελιγραδίου

18.00-18.30 George Demacopoulos, Αν. Καθηγητής, Συνιδρυτής-Διευθυντής του Προγράμματος Ορθοδόξων Σπουδών στο Παν/μιο Fordham (Νέα Υόρκη), Ιστορία, μετα-αποικιακή θεωρία και κάποιες νέες δυνατότητες για την ανάκτηση του παρελθόντος της θεολογίας

18.30-19.00 Alexei V. Nesteruk, Ερευνητής-Λέκτορας στο Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου του Portsmouth, Μ. Βρετανία, Επισκέπτης Καθηγητής στο St. Andrews Biblical Theological Institute, Μόσχα, Ορθοδοξία στον αιώνα της επιστήμης: Από τη Νεο-πατερική σύνθεση στη ριζοσπαστική θεολογική δέμευση

ΣΑΒΒΑΤΟ 5 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010

ΣΤ’ Συνεδρία

Προεδρεύων: Βασίλειος Μακρίδης

Καθηγητής Κοινωνιολογίας Ορθόδοξου Χριστιανισμού Πανεπιστημίου Erfurt, Γερμανία

09.00-09.30 Assaad Elias Kattan, Διευθυντής του Κέντρου Θρησκευτικών Σπουδών και Καθηγητής στην έδρα Ορθόδοξης Θεολογίας στο Παν/μιο του Münster, Η επανεξέταση της Ουσιοκρατίας. Ο μύθος μιας μη ερμηνευτικής προσέγγισης στην Ορθόδοξη παράδοση

09.30-10.00 Διάκ. John Panteleimon Manousakis, Επ. Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Κολλέγιο Τιμίου Σταυρού, Worcester (Η.Π.Α), Θεός: ον και γεγονός. Στο μεταίχμιο μεταξύ θεολογίας και οντολογίας

10.00-10.30 π. Δημήτριος Μπαθρέλλος, Δρ. King’s College, Επισκέπτης Καθηγητής στο Ορθόδοξο Ινστιτούτο του Cambridge, εφημέριος Ι.Ναού Αγιάς Σοφίας Ντράφι Ι. Μητροπόλεως Μεσογαίας, Η συστηματική θεολογία ως μια νέα μορφή ορθόδοξης θεολογίας;

Ζ΄ Συνεδρία

Προεδρεύων: Aristotle Papanikolaou

Αν. Καθηγητής, Συνιδρυτής-Διευθυντής

του Προγράμματος Ορθοδόξων Σπουδών Πανεπιστημίου Fordham, Νέα Υόρκη

12.00-12.30 Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας, Ακαδημαϊκός (Οικουμενικό Πατριαρχείο), Η επικαιρότητα και διαχρονικότητα της Νεο-πατερικής σύνθεσης

12.30-13.00 π. Andrew Louth, Καθηγητής Πατρολογίας Πανεπιστημίου Durham, Μ. Βρετανία, Η αυθεντία των Πατέρων της Εκκλησίας στην προοπτική μιας «μετα-πατερικής ορθόδοξης θεολογίας»

Η’ Συνεδρία

Προεδρεύων: Κωνσταντίνος Δεληκωνσταντής

Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

15.00-15.30 Michail Neamtu, Διδάκτωρ Θεολογίας, Senior Fellow, CADI/Eleutheria (Ρουμανία, Η εθνο-θεολογία ως μια ιδιαίτερη περίπτωση της συναφειακής θεολογίας

15.30-16.00 Radu Preda, Αν. Καθηγητής Κοινωνικής Θεολογίας στο Παν/μιο Babes-Bolyai, (Ρουμανία), Ορθόδοξη κοινωνική θεολογία και συναφειακή θεολογία

16.00-16.30 Aristotle Papanikolaou, Αν. Καθηγητής, Συνιδρυτής-Διευθυντής του προγράμματος Ορθοδόξων Σπουδών στο Παν/μιο Fordham (Νέα Υόρκη), Ορθόδοξος φιλελευθερισμός: Η πολιτική θεολογία μετά την αυτοκρατορική εποχή

Θ΄ Συνεδρία

Προεδρεύουσα: Tamara Grdzelidze

Υπεύθυνη Προγράμματος του Τμήματος “Πίστις και Τάξις”,

Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών,

18.00-18.30 Peter Bouteneff, Αν. Καθηγητής στο Θεολογικό Σεμινάριο Αγίου Βλαδιμήρου, Νέα Υόρκη , Θεολογίες της απελευθέρωσης: Προκλήσεις για τη σύγχρονη Ορθοδοξία από την πλευρά των θεολογιών της συνάφειας;

18.30-19.00 Ελένη Κασσελούρη-Χατζηβασιλειάδη, Διδάσκουσα στο Ελληνικό Ανοικτό Παν/μιο, Επιστημονικός συνεργάτις της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών, Η Φεμινιστική θεολογία και η συναφειακότητά της: Πρόκληση ή ευκαιρία για την Ορθόδοξη Θεολογία;

ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΙΟΥΝΙΟΥ 2010

Θεία Λειτουργία στον Ι. Ναό Αναλήψεως του Χριστού Βόλου

Αναχώρηση λεωφορείων για Συνεδριακό Θεσσαλίας: 10.45

Ι’ Συνεδρία

Προεδρεύων: Assaad Elias Kattan

Διευθυντής του Κέντρου Θρησκευτικών Σπουδών

και Καθηγητής στην έδρα Ορθόδοξης Θεολογίας στο Παν/μιο του Münster

11.30-12.00 π. Εμμανουήλ Κλάψης, Καθηγητής της Ελληνορθόδοξης Θεολογικής Σχολής Τιμίου Σταυρού Βοστώνης, Ευαγγέλιο και πολιτισμοί. Προς μια θεολογία των θρησκειών

12.00-12.30 Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, Δρ. Θεολογίας, Αρχισυντάκτης του περιοδικού Σύναξη, Η ιεραποστολή ως πρόκληση για την ορθόδοξη συναφειακή θεολογία

12.30-13.00 Παντελής Καλαϊτζίδης, Δρ. Θεολογίας, Συντονιστής της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών, Προς μια μετα-πατερική θεολογία;

2010-04-04T04:48:00.003+03:00

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

Christ is Risen!

Христос Воскрес!

Le Christ est ressuscité!

Hristos a înviat!

Kristus nousi kuolleista!

Kristo Amefufukka!

Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν,
θανάτῳ θάνατον πατήσας
καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι
ζωήν χαρισάμενος.

Christ is risen from the dead, trampling down death by death, And on those in the tombs bestowing life.

Catechetical Sermon of St. John Chrysostom

If any man be devout and love God, let him enjoy this fair and radiant triumphal feast. If any man be a wise servant, let him rejoicing enter into the joy of his Lord. If any have labored long in fasting, let him now receive his recompense.

If any have wrought from the first hour, let him today receive his just reward. If any have come at the third hour, let him with thankfulness keep the feast.

If any have arrived at the sixth hour, let him have no misgivings; because he shall in nowise be deprived therefor.

If any have delayed until the ninth hour, let him draw near, fearing nothing.

If any have tarried even until the eleventh hour, let him, also, be not alarmed at his tardiness; for the Lord, who is jealous of his honor, will accept the last even as the first; he gives rest unto him who comes at the eleventh hour, even as unto him who has wrought from the first hour.

And he shows mercy upon the last, and cares for the first; and to the one he gives, and upon the other he bestows gifts. And he both accepts the deeds, and welcomes the intention, and honors the acts and praises the offering. Wherefore, enter you all into the joy of your Lord; and receive your reward, both the first, and likewise the second.

You rich and poor together, hold high festival.

You sober and you heedless, honor the day.

Rejoice today, both you who have fasted and you who have disregarded the fast. The table is full-laden; feast ye all sumptuously. The calf is fatted; let no one go hungry away. Enjoy ye all the feast of faith: Receive ye all the riches of loving-kindness.

Let no one bewail his poverty, for the universal kingdom has been revealed.

Let no one weep for his iniquities, for pardon has shown forth from the grave.

Let no one fear death, for the Savior’s death has set us free. He that was held prisoner of it has annihilated it. By descending into Hell, He made Hell captive.

He embittered it when it tasted of His flesh. And Isaiah, foretelling this, did cry:

Hell, said he, was embittered, when it encountered Thee in the lower regions.

It was embittered, for it was abolished.

It was embittered, for it was mocked.

It was embittered, for it was slain.

It was embittered, for it was overthrown.

It was embittered, for it was fettered in chains.

It took a body, and met God face to face. It took earth, and encountered Heaven. It took that which was seen, and fell upon the unseen.

O Death, where is your sting? O Hell, where is your victory?

Christ is risen, and you are overthrown.

Christ is risen, and the demons are fallen.

Christ is risen, and the angels rejoice.

Christ is risen, and life reigns.

Christ is risen, and not one dead remains in the grave.

For Christ, being risen from the dead, is become the first fruits of those who have fallen asleep. To Him be glory and dominion unto ages of ages. Amen.

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ:
ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΠΑΣΧΑ

Εἴ τις εὐσεβὴς καὶ φιλόθεος ἀπολαυέτω τῆς καλῆς ταύτης καὶ λαμπρὰς πανηγύρεως. Εἴ τις δοῦλος εὐγνώμων, εἰσελθέτω χαίρων εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου αὐτοῦ. Εἴ τις ἔκαμε νηστεύων, ἀπολαυέτω νὺν τὸ δηνάριον. Εἴ τις ἀπὸ τῆς πρώτης ὥρας εἰργάσατο, δεχέσθω σήμερον τὸ δίκαιον ὄφλημα. Εἴ τις μετὰ τὴν τρίτην ἦλθεν, εὐχαρίστως ἑορτασάτω. Εἴ τις μετὰ τὴν ἕκτην ἔφθασε, μηδὲν ἀμφιβαλλέτω, καὶ γὰρ οὐδὲν ζημιοῦται. Εἴ τις ὑστέρησεν εἰς τὴν ἐννάτην, προσελθέτω, μηδὲν ἐνδοιάζων. Εἴ τις εἰς μόνην ἔφθασε τὴν ἑνδεκάτην, μὴ φοβηθῆ τὴν βραδύτητα· φιλότιμος γὰρ ὧν ὁ Δεσπότης, δέχεται τὸν ἔσχατον, καθάπερ καὶ τὸν πρῶτον· ἀναπαύει τὸν τῆς ἑνδεκάτης, ὡς τὸν ἐργασάμενον ἀπὸ τῆς πρώτης· καὶ τὸν ὕστερον ἐλεεῖ, καὶ τὸν πρῶτον θεραπεύει· κακείνῳ δίδωσι, καὶ τούτῳ χαρίζεται· καὶ τὰ ἔργα δέχεται, καὶ τὴν γνώμην ἀσπάζεται· καὶ τὴν πρᾶξιν τιμᾷ, καὶ τὴν πρόθεσιν ἐπαινεῖ. Οὐκοῦν εἰσέλθετε πάντες εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου ἡμῶν· καὶ πρῶτοι καὶ δεύτεροι τὸν μισθὸν ἀπολαύετε· Πλούσιοι καὶ πένητες μετ' ἀλλήλων χορεύσατε· Ἐγκρατεῖς καὶ ῥάθυμοι τὴν ἡμέραν τιμήσατε· νηστεύσαντες καὶ μὴ νηστεύσαντες, εὐφράνθητε σήμερον. Ἡ τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες. Ὁ μόσχος πολὺς, μηδεὶς ἐξέλθη πεινῶν. Πάντες ἀπολαύετε τοῦ συμποσίου τῆς πίστεως· πάντες ἀπολαύετε τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος. Μηδεὶς θρηνείτω πενίαν· ἐφάνη γὰρ ἡ κοινὴ βασιλεία. Μηδεὶς ὀδυρέσθω πταίσματα· συγγνώμη γὰρ ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλε. Μηδεὶς φοβείσθω θάνατον· ἠλευθέρωσε γὰρ ἡμᾶς τοῦ Σωτῆρος ὁ θάνατος. Ἔσβεσεν αὐτόν, ὁ ὑπ' αὐτοῦ κατεχόμενος. Ἐσκύλευσε τὸν ᾅδην, ὁ κατελθὼν εἰς τὸν ᾅδην. Ἐπίκρανεν αὐτόν, γευσάμενον τῆς σαρκὸς αὐτοῦ. Καὶ τοῦτο προλαβῶν Ἡσαΐας, ἐβόησεν· ὁ ᾅδης, φησίν, ἐπικράνθη συναντήσας σοὶ κάτω. Ἐπικράνθη, καὶ γὰρ κατηργήθη. Ἐπικράνθη, καὶ γὰρ ἐνεπαίχθη. Ἐπικράνθη, καὶ γὰρ ἐνεκρώθη. Ἐπικράνθη, καὶ γὰρ καθηρέθη. Ἐπικράνθη, καὶ γὰρ ἐδεσμεύθη. Ἔλαβε σῶμα, καὶ Θεῷ περιέτυχεν. Ἔλαβε γῆν, καὶ συνήντησεν οὐρανῶ. Ἔλαβεν, ὅπερ ἔβλεπε, καὶ πέπτωκεν, ὅθεν οὐκ ἔβλεπε. Ποῦ σου θάνατε τὸ κέντρον; ποῦ σου ᾅδη τὸ νῖκος; Ἀνέστη Χριστός καὶ σὺ καταβέβλησαι. Ἀνέστη Χριστὸς καὶ πεπτώκασι δαίμονες. Ἀνέστη Χριστός καὶ χαίρουσιν Ἄγγελοι. Ἀνέστη Χριστός καὶ ζωὴ πολιτεύεται. Ἀνέστη Χριστός καὶ νεκρὸς οὐδεὶς ἐπὶ μνήματος. Χριστὸς γὰρ ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο. Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

2010-03-20T02:20:00.000+02:00

Constantin et la Gaule

Autour de la vision de Grand

(310-2010)

colloque

organisé à l'occasion du mille sept centième anniversaire

de la vision de Constantin Ier à Grand

les mercredi 6 et jeudi 7 octobre

à Domrémy-la-Pucelle (88)

(Centre Johannique)

L'année 2010 marque le mille sept centième anniversaire de la "vision païenne" de Constantin, épisode que Camille Jullian, le grand historien de la Gaule, proposait de situer à Grand.

En cette occasion, un colloque international est organisé par l'EA 1132 HISCANT-MA de l'Université Nancy 2, intitulé Constantin et la Gaule (entendue ici au sens large, augmentée de la Bretagne, gouvernée par Constantin dès les premiers temps de son règne, ainsi que de la péninsule ibérique, qu’il enlève à Maxence dès 310).

Si l’on voit surtout en Constantin l’homme du Pont-Milvius et le fondateur de Constantinople, les années gauloises n’en constituent pas moins une période importante de son règne. La Gaule, en effet, constitue le cœur du territoire dirigé par son père Constance Chlore jusqu’à sa mort, le cœur du territoire dirigé par Constantin au début de son propre règne et pendant plus d'une décennie. C'est pourquoi il a été choisi, en adoptant un point de vue très inhabituel, de mettre l'accent sur les liens de Constantin avec la Gaule

En 305, Constantin rejoint son père. Le 25 juillet 306, ce dernier meurt et Constantin, contrevenant aux règles de succession inaugurées par Dioclétien, lui succède. De 306 à 312, il règne sur la Gaule et celle-ci constitue le fondement de son pouvoir en même temps que le lieu où il s’exerce. Après 312, l’horizon de Constantin s’élargit progressivement, puisqu’il prend le contrôle de l’Italie et de l’Afrique du Nord. En 316 (ou en 314), après une guerre victorieuse contre Licinius, il s’empare des diocèses de Pannonie et de Macédoine, et en 324 enfin, il devient le seul maître de l’Empire. Mais on constate qu'il retourne en Gaule dès le printemps 313, qu'il semble ne pas la quitter jusqu'au printemps 315 (alors qu'il est maintenant maître de tout l'Occident), et qu'il y fait encore deux séjours, en 316 puis encore en 328.

Le colloque examinera donc les liens existant entre Constantin et la Gaule : l’œuvre de Constantin en Gaule, l’influence de cette période dès lors que Constantin quitte la Gaule, son évolution religieuse durant ces années, les liens que garde Constantin avec la région, la place des Gaulois dans son entourage, la politique gauloise de Constantin... Durant ces deux journées, la réflexion s’organisera autour de trois axes

EA 1132 HISCANT-MA

Comité d'organisation et comité scientifique :

Laurent Guichard Laurent.Guichard@univ-nancy2.fr

Maître de conférences en Histoire romaine (Université Nancy 2)

Andreas Gutsfeld Andreas.Gutsfeld@univ-nancy2.fr

Professeur d'Histoire romaine (Université Nancy 2)

François Richard Francois.Richard@univ-nancy2.fr

Professeur honoraire d'Histoire romaine (Université Nancy 2)

Constantin et la Gaule

Autour de la vision de Grand

(310-2010)

Les trois axes du colloque

1. Dans un premier temps, il sera question de Grand et de la vision païenne de Constantin. Après avoir présenté le site aux IIIe et IVe siècles, on examinera l’hypothèse de Jullian et la question toujours pendante de la localisation de la vision. L’épiphanie apollinienne sera envisagée tant du point de vue de l’expérience religieuse personnelle que du point de vue politique (qu’il s’agisse à proprement parler de politique religieuse ou de l’expression d’une idée ou d’une réalité politiques en des termes religieux). Seront donc examinés également, la politique et le parcours religieux de l’empereur néo-flavien, ainsi que les diverses nuances de sa théologie politique –continuations des conceptions tétrarchiques, présence de divinités plus spécifiquement liées à la Gaule, culte solaire– jusqu’à sa conversion au christianisme.

2. Le deuxième axe de réflexion concerne la politique gauloise de Constantin, dans ses différentes dimensions : il sera ainsi question de sa politique en Gaule (comment administre-t-il son domaine ? Peut-on découvrir dans sa politique gauloise les prodromes de sa politique impériale ?) et de sa politique pour la Gaule, dès lors qu’il s’en éloigne durablement, après 316. On s’intéressera également à sa politique générale, dans les années 306-316, alors que la Gaule constitue le centre de son domaine et l’assise principale de son pouvoir. Comment Constantin parvient-il à se maintenir au pouvoir, quelles relations entretient-il avec ses collègues et ses rivaux ? Comment parvient-il finalement à l’emporter, notamment en s’emparant de l’Italie, là où Sévère et Galère avaient échoué ?

3. Le troisième axe de réflexion examinera les relations de Constantin avec les Gaulois. On abordera ainsi les réactions à sa politique et les honneurs qui lui sont rendus, notamment par le biais des panégyriques et des inscriptions. Enfin, on étudiera la place des Gaulois, civils ou militaires, dans l’entourage de Constantin (qu’il s’agisse d’individus originaires de ces territoires ou de personnages appartenant à son entourage durant cette période 306-316, ou à celui de son père). On s’interrogera également sur la place des évêques gaulois dans l’entourage constantinien, sur leur influence et sur leur rôle dans les années qui suivent (ou précèdent !) la bataille du Pont-Milvius. Dans quelle mesure jouent-ils un rôle dans la conversion impériale, puis dans l’orientation donnée aux relations entre l’Eglise et l’Etat ? Dans un domaine où nouveautés et évolutions sont le plus souvent venues de la pars orientalis, l’épiscopat gaulois viendrait alors jouer un rôle inhabituel et quelque peu méconnu.

Appel à communications :

Les propositions de communication doivent comporter le titre de la communication et un résumé de 1500 signes maximum. Elles doivent être adressées au Comité scientifique du colloque Constantin et la Gaule par courriel à l'adresse suivante :

laurent.guichard@univ-nancy2.fr

Date limite de retour des propositions :

30 mai 2010

2010-03-20T01:49:00.003+02:00

12th International Colloquium on Gregory of Nyssa

Contra Eunomium III

14-17 September 2010

Faculty of Theology, K.U. Leuven

The Twelfth International Colloquium on Gregory of Nyssa will focus on his trinitarian theology

through a detailed study of the third book of the Contra Eunomium (CE III).

Call for papers (expires 01.06.2010)

12th International Colloquium on Gregory of Nyssa

Informationen zu diesem Beitrag

BeiträgerCarla Nicolaye @rwth-aachen.de>

Veröffentlicht am22.02.2010

Zitierweise

Klassifikation

Regionaler Schwerpunkt Regionen Alte Welt, Archäologie
Epochale Zuordnung Spätantike (284-565)
Thematischer Schwerpunkt Kirchengeschichte

TypCfP

LandBelgium

SpracheGerman English Spanish French Italian

Veranstalter:	Prof. Dr. Johan Leemans, Katholieke Universiteit Leuven, Faculty of Theology, Research Unit History of Church and Theology Leuven, Belgium
Datum, Ort:	14.09.2010-17.09.2010, The Leuven Institute for Ireland in Europe
Deadline:	01.06.2010

The Twelfth International Colloquium on Gregory of Nyssa will focus on his trinitarian theology through a detailed study of the third book of the Contra Eunomium (CE III). As has become customary during the past Colloquia, the main papers will offer a commentary on the work as a whole. Besides these main papers, the conference program will also foresee ample room for about 30-35 offered papers of 25 minutes duration (including discussion). These offered papers can focus on any issue directly related to the writings, thought, philosophical or theological context of Gregory of Nyssa. Besides papers on Gregory of Nyssa “in general”, we are of course especially interested in offered papers that support and further the work done on CE III in the main lectures. As such, papers on the following subjects are particularly welcome:
- The use of the Bible and biblical hermeneutics in CE III
- Analysis of terms of the trinitarian theology in CE III
- Analysis of images, comparisons, rhetorical figures in CE III
- Influence of ancient philosophy on CE III
- Comparisons of selected passages or themes with other works of Gregory
- Comparisons with other thinkers of the 4th century (e.g. Basil of Caesarea, Athanasius, Gregory of Nazianzen
- Philological commentaries on selected passages
- Contributions on the textual transmission of CE III
- Analysis of ancient translations of CE III (esp. Syriac)
- Contextualising CE III within the entire “Eunomian Controversy”
Thus, scholars of all disciplines working on Gregory are invited to submit papers about the main subject of the Colloquium and questions related to it. Also junior scholars with a research focus on Gregory are encouraged to submit a proposal. Finally, also all current projects on Gregory of Nyssa (bibliographies, electronic tools, editions, translations, …) are invited to present their goals, strategies and preliminary results.
Deadline for submitting paper proposals: June, 1
The following languages are welcome: English, German, French, Italian, Spanish.
Paper proposals should provide the following information:
- Name
- Current postal address and e-mail
- Institutional affiliation
- Preliminary title of the paper
- Short explanation (200-300 words): a summary of the content of the paper; why it is important; how it will mark progress in Gregory of Nyssa research; how the argumentation will proceed.
The Scientific Committee will take into consideration all paper proposals. If we will get too many proposals the final decision will be left to the Scientific Committee.
Contact Information:
Prof. Dr. Johan Leemans
Katholieke Universiteit Leuven
Faculty of Theology
Sint Michielsstraat 4 - bus 3101
B – 3000 Leuven
Conference secretariat:
Dipl. Theol. Fabian Sieber / Carla Nicolaye, M.A.
Katholieke Universiteit Leuven
Faculty of Theology
Sint Michielsstraat 6 - bus 3101
B – 3000 Leuven
For all queries concerning registration, programme and conference arrangements:
Email: fabian.sieber@theo.kuleuven.be
Email: carla.nicolaye@theo.kuleuven.be
www: theo.kuleuven.be/page/gregorius_nyssa_2010

2010-03-20T01:47:00.000+02:00

Events & Conferences

Mediaevalia at the Lilly Library

Lectures and Workshops given by Falk Eisermann, Staatsbibliothek zu Berlin

Monday, April 26, 2010 at 9:30 A.M. & 2:30 P.M.
Tuesday, April 27, 2010 at 5:00 P.M.
The Lilly Library (1200 East 7th Street)

The speaker for this year's Mediaevalia at the Lilly (April 26–27) will be Dr. Falk Eisermann, director of the Union Catalogue of Incunabula (Gesamtkatalog der Wiegendrucke) at the Staatsbibliothek zu Berlin.
On Monday, April 26th, Dr. Eisermann will conduct two mini-workshops on how to describe incunables in the Internet Age and on how to work with scholarly research facilities for 15th-century printing available on the internet. The workshops also will present opportunities to work with both original source materials as well as electronic resources. The workshops will be in held in English from 9:30 A.M. to 12:30 P.M., and in German from 2:30 P.M. to 5:30 P.M. The number of participants is limited. Enroll by sending an e-mail to the organizers: Cherry Williams and Hildegard E. Keller.
On Tuesday, April 27th at 5:00 P.M., Dr. Eisermann will give a public lecture, to be held at the Lilly Library. His topic will be: "Secrets of Success: Printers, Patrons, and Audiences in 15th Century Leipzig." A reception will follow the lecture.
The series Mediaevalia at the Lilly Library (directed by Cherry Williams, curator of manuscripts at the Lilly, and Professor Hildegard E. Keller, Department for Germanic Studies) aims to both better exploit and publicize the collection by bringing in established scholars and experts for a lecture and a workshop with hands-on-approach for students and faculty. The series is sponsored by the Medieval Studies Institute and the Lilly Library. In seeking to combine lectures with workshops, our goal is to make abstract ideas, as presented in the classroom, concrete by confronting students with the intractable nature of sources and giving them some sense of just how much can be gleaned from handwriting, type, parchment, paper, watermarks, title pages, musical notation, format, decoration, in short, all material aspects of the book over the course of the period stretching from Late Antiquity to the Reformation, i.e., comprehending at the outset the transition from roll to codex and, at the end, the shift from manuscript to print.
Flyer for the Event

Directions to the Lilly Library

Urban Allegories: Walter Benjamin and Medieval Temporalities

A lecture by Ethan Knapp, Associate Professor of English at the Ohio State University

Friday, January 29, 2010 at 4:30 P.M.
State Room East, Indiana Memorial Union (900 East 7th Street)

This talk revisits the often disembodied history of medieval allegory by returning to Walter Benjamin's famous analysis of the particular modernity of Baudelaire's urban lyricism. Rather than privileging Benjamin's late essay, "On Some Motifs in Baudelaire," which presents a stark sense of the alterity of the modern, we might instead consider his earlier, and richer, treatment in the Arcades project, a treatment that draws on a persistent parallel between Baudelaire and Dante in order to construct a modernity that cannot be read as a simple chron- ological proposition. The talk will then turn to specific examples of late medieval English allegory in Hoccleve, Langland, and Gower.
Flyer for the Event

Directions to the Indiana Memorial Union

The Man with the Pale Face, the Relic, and Du Fay's Missa Se la face ay pale

A lecture by Anne Walters Robertson, Claire Dux Swift Distinguished Service Professor of Music and the Humanities, University of Chicago

Monday, October 19, 2009 at 4:15 P.M.
Ford-Crawford Hall (Simon Building, 200 S. Jordan Ave.)

Professor Anne Walters Robertson writes on subjects ranging from the plainchant of the early church to the Latin and vernacular polyphony of the late middle ages. In her work, liturgical and secular music, and often the interactions of the two, mirror theological and courtly ideas and shape the development of medieval spirituality and personal devotion, architecture, institutional identity, and politics. Her research on fourteenth-century polyphony points to the fundamental roles of local musical dialect in understanding Philippe de Vitry's life and music, and of mystical theology in illuminating the compositions of Guillaume de Machaut. More recently, she has studied the symbolic and folkloric aspects of the seminal masses and motets of the fifteenth and early sixteenth centuries.
Flyer for the Event
Directions to Ford-Crawford Hall

Little Nothings: "The Squire's Tale" and the Ambition of Gadgets

A lecture by Prof. Patricia Clare Ingham, Indiana University

Monday, September 21, 2009 at 4:00 P.M.
Indiana Memorial Union, State Room West

Despite advancements in architecture, optics, philosophy, literature, music, and mechanics, the Middle Ages remains more often associated with conservation than it is with innovation. This paper, part of a larger book-length study of the meaning and reach of medieval accounts of novelty, analyzes one telling example of the altogether ambivalent discourse of the medieval "newfangled." Geoffrey Chaucer's "Squire's Tale," I argue, cross-cuts a fascination with novel technological gadgetry with the fascinations of impossible love, raising for us the promise and problem prompted by wonder in the new and unusual.
Flyer for the Event
Directions to the Indiana Memorial Union

2010-03-04T04:49:00.007+02:00

ΣΤΟ ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΣΤΗΝ ΕΤ-1

Την Κυριακή 7 Μαρτίου 2010 στις 10.30 π.μ. στην ΕΤ-1, ο υπεύθυνος της εκπομπής Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος συζητά με τον κ. Παναγιώτη Βολάκη, Θεολόγο Καθηγητή, τον Κωνσταντίνο Σύρο, Θεολόγο Καθηγητή και την Εύη Βουλγαράκη-Πισίνα, Διευθύντρια Σύνταξης του περιοδικού ‘‘Βημόθυρο’’ με θέμα

«Ο Άγιος Νικόλαος ο απλός (Πλανάς)»

Η εκπομπή ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ θα μεταδοθεί από το Ραδιοφωνικό Σταθμό της Πειραικής Εκκλησίας την Κυριακή 14 Μαρτίου στις 2,15 το μεσημέρι.

Η κ. Εύη Βουλγαράκη, ο κ. Παναγιώτης Βολάκης και ο κ. Κωνσταντίνος Σύρος συζητούν με τον Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιο για τον Άγιο Νικόλαο τον Απλό (Πλανά) και το περιοδικό "ΒΗΜΟΘΥΡΟ" στην εκπομπή "ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ" .