ഉണ്ണാമ

സ്റ്റീവ് ജോബ്സ് എന്ന സാധാരണക്കാരന്‍

2012-02-10T09:08:00.000-08:00

പ്രസിദ്ധരായ വ്യക്തികളുടെ സാധാരണ ജീവിതചര്യകളെ കുറിച്ചും ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങളെ കുറിച്ചും അറിയാന്‍ താത്പര്യമില്ലാത്തവര്‍ ഉണ്ടാകുമോ? എന്തായിരുന്നു അവരുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആഹാരം?,ഏതു പാട്ടുകളാണ് അവര്‍ സ്ഥിരം കേട്ടിരുന്നത് ? , ഏതു പുസ്തകം ആണ് അവര്‍ വായിച്ചിരുന്നത് ? എന്തായിരിന്നു അവരുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട വസ്ത്രം .... അങ്ങനെ നീണ്ടുപോകുന്നു നമ്മുടെ ജിജ്ഞാസ. സ്റ്റീവ് ജോബ്സിന്റെ ജീവിതത്തിലെ , സാധാരണക്കാരായ നമുക്ക് കൌതുകം തോന്നിപ്പിക്കുന്ന, ചില ഇഷ്ടാനിഷ്ടങ്ങളും സംഭവങ്ങളും അടര്‍ത്തിയെടുത്തു അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് ഇവിടെ.

ആഹാരരീതികള്‍
ഓര്‍ഗാനിക് ക്യാരറ്റും ഫ്രഷ്‌ ഫ്രൂട്ട് ജൂസും ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീന്‍ മേശകളിലെ സ്ഥിരം സാന്നിധ്യം .ഭാരതീയ ദര്‍ശനങ്ങളെ ഉള്‍ക്കൊണ്ട്‌ വളരെ ചെറുപ്പം മുതല്‍ തന്നെ ഒരു വെജിറ്റെറിയന്‍ (Vegetarian) ആയി മാറിയ അദ്ദേഹം ,ജീവിതകാലം മുഴുവന്‍ വളരെ കര്‍ക്കശ ബുദ്ധിയോടെ അത് പാലിച്ചിരുന്നു.പാലും പാലുല്പ ന്നങ്ങളും പോലും വര്‍ജിക്കുന്ന വേഗന്‍ (Vegan) ആഹാര ക്രമമായിരിന്നു അദ്ദേഹത്തിന് ഏറ്റവും പ്രീയപ്പെട്ടത്‌ . തനിക്കു പറ്റുന്ന അവസരങ്ങളില്‍ എല്ലാം സ്റ്റീവ് വേഗന്‍ ആയി മാറി.ക്യാന്‍സര്‍ ബാധയെത്തുടര്‍ന്നു, അത്യാസന്ന നിലയില്‍ തുടരുമ്പോള്‍ പോലും , ജീവന്‍ നിലനിര്‍ത്താന്‍ മാംസാഹാരം വേണമെന്ന് ഡോക്ടര്‍ന്മാര്‍ നിര്‍ബന്ധം പിടിച്ചിട്ടുപോലും തന്റെ ആഹാര ക്രമം മാറ്റാന്‍ അദ്ദേഹം തയ്യാറായില്ല .ജപ്പാനിലെ സെന്‍ ബുദ്ധമത കേന്ദ്രങ്ങളില്‍ ദര്‍ശനത്തിനു പോകുമ്പോള്‍ അവിടുത്തെ സുഷി (sushi)രീതിയില്‍ പാചകം ചെയ്ത 'ഈല്‍ ' (eel) പോലെയുള്ള ചെറു മത്സ്യങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തിന് വളരെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു .ഓര്‍ഗാനിക് പഴങ്ങളും പച്ചക്കറികളും വീട്ടില്‍ തന്നെ വിളയിച്ച്ചെടുക്കുവാന്‍ വലിയ ഒരു അടുക്കള തോട്ടവും തേനീച്ച കൃഷിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലിഫോര്‍ണിയ വീട്ടില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം എന്തുമാത്രം അതിനെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്ന് നമുക്കൂഹിക്കാം.ഒരിക്കല്‍ ഒരു റെസ് റ്റോറെന്റില്‍ നിന്ന് സൂപ്പ് കഴിക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുമ്പോള്‍ അതില്‍ 'ബട്ടര്‍ ' (Butter)ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നറിഞ്ഞു മുഴുവന്‍ തുപ്പിക്കളഞ്ഞതും മറ്റൊരിക്കല്‍ ഒരു ലഞ്ച് മീറ്റിംഗ് -ല്‍ ഒരു പ്രമുഖ ബിസിനെസ്സ് മേധാവി ബ്രഡില്‍ (Bread) ബട്ടര്‍ പുരട്ടുന്നത് കണ്ടു സ്റ്റീവ് ബിസിനെസ്സ് ഡീല്‍ മറന്നു സംസാരം കൊളസ്ട്രോളിനെ കുറിച്ചും ആരോഗ്യ ജീവനത്തെക്കുറിച്ചും ആക്കി മാറ്റി അദ്ദേഹത്തെ ചൊടിപ്പിച്ചതും, ആഹാരക്രമ വുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രസകമായ ചില സംഭവങ്ങള്‍ ആണ് . വിചിത്രമായ ആഹാര ക്രമങ്ങള്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വളര്‍ത്തമയെ ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുമായിരുന്നു . സ്നേഹത്തോടെ ആഹാരം പാകം ചെയ്തു വയ്ക്കുമ്പോള്‍ "I am a fruititarian and I will only eat leaves picked by virgins in the moonlight" എന്ന് പറഞ്ഞു അദ്ദേഹം നിരസിക്കുമായിരുന്നു .

മതവിശ്വാസം

വളര്‍ത്ത്ച്ഛനും അമ്മയും കടുത്ത മത വിശ്വാസികള്‍ അല്ലായിരുന്നുവെങ്കിലും സ്റ്റീവ് -നെ അവര്‍ സ്ഥിരമായി സണ്‍‌ഡേ സ്കൂളില്‍ അയക്കുമായിരുന്നു .അങ്ങനെയിരിക്കെ പാവപ്പെട്ട രണ്ടു കുട്ടികളുടെ പട്ടിണിയുടെ കഥയും ചിത്രവുമായി പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു മാഗസിന്‍ അദ്ദേഹം കാണാന്‍ ഇടയായി.ഉടനെ സ്റ്റീവ് പള്ളിയില്‍ എത്തി പാസ്റെര്‍ ഓടു ചോദിച്ചു :

"If I raise my finger ,will God know which one I'm going to raise before I do it?"

"Yes ,God knows everything". പാസ്റെര്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു

"Well, does God know about this and what's going to happen to those children?" .മാഗസിന്‍ ഉയര്‍ത്തി ക്കാണിച്ചു കൊണ്ട് സ്റ്റീവ് ചോദിച്ചു .

"Steve,I know you won't understand,but yes,God knows about that " പാസ്റെര്‍ മറുപടി പറഞെങ്കിലും സ്റ്റീവ് തൃപ്തനായില്ല .

"I didn't want to have anything to do with worshipping such a God" - അദ്ദേഹം പിന്നീടു പള്ളിയില്‍ കയറിയിട്ടില്ല .

പിന്നീടു ഒരു കൂട്ടുകാരന് മായി ചേര്‍ന്ന് നടത്തിയ ആത്മീയന്വേക്ഷണത്തിനിടയില്‍ , ഇന്ധ്യയില്‍ വച്ചാണ് സെന്‍ ബുദ്ധ മതത്തെ കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ആദ്യമായി കേള്‍ക്കുന്നത് .അതില്‍ ആകൃഷ്ട നായി തീര്‍ന്ന അദ്ദേഹം ജീവിതകാലും മുഴുവന്‍ ഒരു ബുദ്ധമത അനുയായി ആയിതുടര്‍ന്നു .

ബാച്ചിലര്‍ പാര്‍ട്ടി

പാര്‍ട്ടികളോടും സോഷ്യല്‍ കൂട്ടായ്മകളോടും ഒട്ടും താത്പര്യ മില്ലാത്ത വ്യക്തിയായിരുന്നു സ്റ്റീവ് . എന്നാലും അദേഹത്തിനു ഒരു ബാച്ചിലര്‍ പാര്‍ട്ടി കൊടുക്കാന്‍ അവീവ് ടെവന്യന്‍ ( Avive Tevanian) എന്ന സുഹൃത്ത് തയാറായി . മറ്റൊരു കൂടുകാരനെയും കൂട്ടി ഒരു ലിമോ ഒക്കെ വാടകയ്ക്കെടുത്ത് രാജകീയമായി ത്തന്നെ പാര്‍ട്ടി തുടങ്ങി . ഇവര്‍ മൂന്നുപേരും സ്മാള്‍ അടിക്കാത്തവരായിരുന്നു പോരാത്തതിന് പാര്‍ട്ടി സ്വീകരിക്കുന്ന ആള്‍ ആകട്ടേ പൂര്‍ണ്ണ വെജിറ്റെറിയനും !.ജോബ്സിനു ഇഷ്ടമുണ്ടായിരുന്ന ഒരു വെജി റെസ്ന്റോറെന്റില്‍ റിസര്‍വേഷന്‍ ലഭിച്ചതും ഇല്ല. മറ്റൊരു കൂടിയ റെസ്ന്റോറെന്റില്‍ ചെന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അവിടുത്തെ ആഥിത്യ മര്യാദകള്‍ ഇഷ്ടപ്പെടാതെ ജോബ്സ് ഇറങ്ങിപ്പോയി .ഒടുവില്‍ ഒരു പാട് നേരം കാര്‍ ഡ്രൈവ് ചെയ്തു ഒരു ബാറില്‍ എത്തി സിംബോളിക്കായി പാര്‍ട്ടി ആഘോഷിച്ചു .

"It was not great as bachelor parties go, but it was the best we could come up with for someone like Steve"

ടെവന്യന്‍ പറഞ്ഞു .

വിവാഹം

വളരെ അടുപ്പമുള്ള അമ്പതു പേരാണ് സ്റ്റീവ് -ന്റെ വിവാഹത്തിനു പങ്കെടുത്തത് . അഥിതികള്‍ എങ്ങനെ വിവാഹ സ്ഥലത്ത് എത്തണം എന്ന് തുടങ്ങിയുള്ള വളരെ ചെറിയ കാര്യങ്ങള്‍ പോലും അദ്ദേഹം തന്നെയാണ് നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത് .തനന്റെ ആത്മീയ ഗുരുവായ കൊബുന്‍ ചിനോ (Kobun Chino)ആയിരുന്നു ചടങ്ങുകള്‍ക്ക് നേതൃത്വം നല്‍കാനായി അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുത്തത് .പൂര്‍ണമായും സെന്‍ രീതിയില്‍ ആയിരുന്ന ചടങ്ങുകള്‍ കൂടിയിരുന്നവരെ കുറച്ചൊന്നുമല്ല അത്ഭുത പ്പെടുത്തിയത് . ഒരു മാന്ത്രികനെപ്പോലെ വടി ചുഴറ്റുകയും ,ഗോങ്ങില്‍ അടിചു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്തു , കുറെ സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങള്‍ പുകച്ചു , ആര്‍ക്കും മനസിലാകാത്ത കുറെ സെന്‍ മന്ത്രങ്ങള്‍ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ട് ചിനോ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നു . അഥിതികള്‍ അമ്പരപ്പോടെ മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കിനിന്നു ."I thought he was drunk" -അതായിരുന്നു കൂടുതല്‍ പേരും കരുതിയിരുന്നത് . പാലും മുട്ടയും ഒന്നും ചേര്‍ക്കാതെ വേഗന്‍ രീതിയില്‍ തയ്യാറാക്കിയ വെഡിംഗ് കേക്ക് ആണ് എല്ലാവര്ക്കും നല്‍കിയത് . വായില്‍ വെയ്ക്കാന്‍ കൊള്ളാത്ത ആ 'സാധനം' സ്റ്റീവ് -ന്റെ കണ്ണില്‍ പെടാതെ എല്ലാവരും ചവറുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ മറച്ചുവയ്ക്കുന്നത്‌ കാണേണ്ടുന്ന ഒരു കാഴ്ച തന്നെ ആയിരുന്നത്രെ !

ജീവിത രീതികള്‍

വളരെ ചെറുപ്പത്തില്‍ തന്നെ മള്‍ടി മില്ല്യനെര്‍ ആയ സ്റ്റീവ് വളരെ ആഡംബര പൂര്‍ണമായ ജീവിതം ആണ് നയിച്ചിരുന്നതെന്നു കരുതിയെങ്കില്‍ തെറ്റി. കാലിഫോര്‍ണിയയിലെ വമ്പന്‍ പണക്കാര്‍ താമസിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് , ഒരു ഇംഗ്ലിഷ് ആര്‍ക്കിടെക്റ്റ് സ്വന്തമായി ഡിസൈന്‍ ചെയ്ത ഒരു വീട്ടിലാണ് വിവാഹ ശേഷം അദ്ദേഹം താമസിച്ചിരുന്നത് . വീടിന്റെ വലിപ്പം കൊണ്ടോ ഭംഗി കൊണ്ടോ അത് സ്റ്റീവ് -ന്റെ വീടാണെന്നു തോന്നുമായിരുന്നില്ല. ആദ്യ എട്ടു വര്‍ഷക്കാലം വീട്ടില്‍ വേണ്ടുന്ന അവശ്യ ഫര്‍ണിച്ചറുകള്‍ വാങ്ങാന്‍ പോലും അദ്ദേഹം മെനക്കെട്ടില്ല . വീട്ടില്‍ വരുന്ന വിരുന്നുകാര്‍ എല്ലാം തറയില്‍ ആയിരുന്നു ഇരുന്നത് .എതുതരം വാഷിംഗ് മിഷീന്‍ വാങ്ങണം എന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവര്‍ മാസങ്ങളോളം വാദ പ്രതി വാദങ്ങളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടു . വീട്ടില്‍ സ്ഥിരമായ സഹായികളോ , സെക്യൂരിറ്റി ഗാര്‍ഡ് കളോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . വളരെ അടുത്ത കാലം വരെ വീടിന്റെ പുറകുവശത്തെ കതവുകള്‍ അടക്കുക പോലും ചെയ്തിരുന്നില്ലത്രെ !

വീടിനു സമീപത്തുള്ള വാക്കിംഗ് ട്രെയില്‍ ലൂടെ ദീര്‍ഘ നേരം നടക്കാന്‍ പോവുക എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രീയപ്പെട്ട ഒഴിവുനേര വിനോദമായിരുന്നു .കുടുംബാംഗങ്ങളു മായി സംവദിക്കാനും സ്വതന്ത്രമായി കാര്യങ്ങള്‍ ചിന്തിക്കുവാനും വേണ്ടി മാത്രമല്ല സ്റ്റീവ് തന്റെ ഈ നടത്ത വേള ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് .ബിസിനെസ്സ് ഡീലുകളും മറ്റു ഓഫീസ് കാര്യങ്ങളും സംസാരിക്കുവാന്‍ വേണ്ടി ബിസിനെസ്സ് ഗെസ്റുകളും സഹപ്രവര്‍ത്തകരും ആയി സ്റ്റീവ് സവാരിക്ക് പോകുന്നത് ഒരു സ്ഥിരം സംഭവം ആയിരുന്നു .

സില്‍വര്‍ നിറത്തിലുള്ള Mercedes SL55 AMG ആയിരുന്നു സ്റ്റീവ് - ഏറെ നാള്‍ ഉപയോഗിച്ച കാര്‍ . അതില്‍ നമ്പര്‍ പ്ലേറ്റ് ഘടിപ്പിക്കുന്നത് അദേഹത്തിനു ഇഷ്ടമല്ലയിരുന്നത്രേ !. അതിന്റെ നിയമക്കുരുക്കില്‍ നിന്ന് രക്ഷപെടാന്‍ വേണ്ടി ഓരോ ആറുമാസവും അദ്ദേഹം കാര്‍ മാറ്റി കൊണ്ടിരുന്നു . പുതിയതായി വാങ്ങുന്നതും അതേ നിറത്തിലുള്ള അതേ മോഡല്‍ വണ്ടി തന്നെ ആയിരുന്നു എന്ന് മാത്രം . വികലാങ്ങര്‍ക്ക് വേണ്ടി റിസേര്‍വ് ചെയ്തിരിക്കുന്ന പാര്‍ക്കിംഗ് സ്പോട്ടുകള്‍ ഉപയോഗിക്കുക എന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റൊരു വിനോദം. താന്‍ നിയമ സംവിധാനങ്ങള്‍ക്ക് മുകളില്‍ ആണെന്ന തോന്നലായിരിക്കണം ആ വിനോദത്തിന്റെ പിന്നിലുണ്ടായിരുന്നത് .

1980 -ല്‍ ജപ്പാനിലെ ഒരു സോണി പ്ളാന്റ് സന്ദര്‍ശിക്കുന്ന വേളയിലാണ് എല്ലാവരും ഒരേ തരത്തിലുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധയില്‍ പ്പെടുന്നത് .കമ്പിനികളില്‍ വലുപ്പ ചെറുപ്പം ഇല്ലാതെ എല്ലാവര്ക്കും ഒരേ മനസോടെ പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ യൂ ണിഫോം സഹായകരമാകുമെന്ന് അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു . ആപ്പിളിന് വേണ്ടി ലോക പ്രശസ്ത ഡിസൈനര്‍ ഇസസേ മിയകി (Issey Miyake) ഒരു യൂ ണിഫോം തയ്യാറാക്കി എങ്കിലും കൂടുതല്‍ പേരുടെ എതിര്‍പ്പുകാരണം അത് നടപ്പിലായില്ല .എന്നാല്‍ താന്‍ തന്നെ ഒരു

യൂ ണിഫോം സംസ്കാരത്തിലേക്ക് പോകാന്‍ സ്റ്റീവ് തീരുമാനിച്ചു .മിയകി കൊണ്ട് അദ്ദേഹം കറുത്ത ടര്‍ട്ടില്‍ നെക്ക് (turtlenecks) ഡിസൈന്‍ ചെയ്യിപ്പിച്ചു .പിന്നീടങ്ങോട്ട് നീല ലെവോയിസ് ( Levi's) ജീന്സിനും ഗ്രേ സ്നീക്കെര്‍സ് (sneakers) ഒപ്പം നാം കണ്ട 'സിഗ്നേച്ചര്‍ യൂ ണിഫോം' അതായിരുന്നു .

ബീറ്റില്‍സും(Beatles) ബോബ് ദൈലനും (Bob Dylan) ആയിരുന്നു സ്റ്റീവ് -ന്റെ ഏറ്റവും പ്രീയപ്പെട്ട മ്യൂസിക്‌ ബാന്റുകള്‍ .അധികം വായിക്കുന്ന പ്രകൃതക്കാരനല്ലായിരുന്ന അദ്ദേഹം പരമഹംസ യോഗാനന്ദയുടെ 'ഓട്ടോ ബിയോഗ്രഫി ഓഫ് എ യോഗി ' (Autobiography of a Yogi)എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ ആരാധകന്‍ ആയിരുന്നു .തന്റെ ഐ പാഡി ലേക്ക് അദ്ദേഹം ആകെ ഡൌണ്‍ലോഡു ചെയ്ത ഏക ബുക്കും അത് തന്നെ ആയിരുന്നു .

പെര്‍ഫെക്ഷന്‍ എന്ന മതം

ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങള്‍ക്കും 'പെര്‍ഫെക്ഷന്‍ ' അതായിരുന്നു സ്റ്റീവ് -ന്റെ മതം. തന്റെ വളര്‍ത്ത്ച്ഛനില്‍ നിന്നുമാണ് താന്‍ ആഗുണം സ്വായത്തമാകിയാതെന്ന് അദ്ദേഹം ഓര്‍മ്മിക്കുന്നുണ്ട് . കുട്ടിക്കാലത്ത് വീടിനു ചുറ്റും ഫെന്‍സ് കെട്ടുമ്പോള്‍ വീടിന്റെ മുന്‍ഭാഗം പണിയുമ്പോള്‍ കാണിക്കുന്ന അതേ ശ്രദ്ധയും സൂക്ഷ്മതയും ആരും കാണാത്ത പിന്‍ ഭാഗങ്ങള്‍ കെട്ടുമ്പോഴും വേണമെന്ന് അച്ഛന് നിര്‍ബന്ധമായിരുന്നു .പിന്നിട്ട് അങ്ങോട്ട്‌ സ്റ്റീവ്-ഉം അത് രക്തത്തില്‍ കൊണ്ടുനടന്നു. .ആപ്പിള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന എല്ലാ ഇലക്ട്രോണിക് സര്‍ക്കീട്ട് ബോര്‍ഡുകളിലെയും ഓരോ സോള്‍ഡറിങ്ങുകളും ഭംഗിയുള്ളതായിരിക്കണം എന്ന്‍ അദ്ദേഹം ശഠിച്ചതും,ഐ മാകിനറെ( I Mac) ഡിസൈന്‍ സമയത്ത് സീഡി ഡ്രൈവ് പുറത്തേക്ക് തള്ളി വരുന്നു എന്ന കാരണത്താല്‍ എന്ജിനിയരിംഗ് ടീമും ആയി വഴക്കിട്ടതും,ആപ്പിള്‍ സ്റോറുകളുടെ തറ പാകാന്‍ ഇറ്റലി യിലെ ഫ്ളോരേന്സിന്‍(Florence) നിന്നുള്ള വിലകൂടിയ കല്ലുകള്‍ തന്നെ വേണം എന്ന തീരുമാനത്തില്‍ ഉറച്ചു നിന്നതും, ആപ്പിള്‍ സ്റോറുകളുടെ മോടി കൂട്ടാന്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും ഗ്ലാസ്സില്‍ നിര്‍മ്മിച്ച് ഒരു "ഹാങ്ങിംഗ് സ്റെയര്‍കേസ് " (glass staircase)അദ്ദേഹം തന്നെ രൂപകല്‍പന ചെയ്ത തും,ആപ്പിള്‍ പ്രോഡക്റ്റ് കളുടെ പാക്കിംഗ് അപ്പാടെ നവീകരിച്ചതും,ആപ്പിള്‍ പുറത്തിറക്കുന്ന ഓരോ പരസ്യത്തിലെ യും വാചകങ്ങളും ശബ്ദവും ഫോണ്ടുകളും പോലും അദ്ദേഹം ഒരു പാടു സമയം ചിലവഴിച്ചു മനോഹരമാക്കിയതും, കീ നോട്ട് അവതരിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ പലതവണ റിഹേര്‍സല്‍ നടത്തിയതും,വേദിയിലെ ശബ്ദവും വെളിച്ചവും എല്ലാം ഒരു ഹോളിവൂഡ്‌ ചിത്രത്തിലേതെന്ന പോലെ അദ്ദേഹം നിയന്ത്രിച്ചതും, എല്ലാം എല്ലാം അതിന്റെ തുടര്‍ച്ച ആയിരുന്നു .സാങ്കേതിക വിദ്യയും കലയും സന്നിവേശിക്കുന്നിടത്താണ് യഥാര്‍ഥ കസ്റ്റമര്‍ സാറ്റിസ് ഫാക്ഷന്‍ എന്ന് അദ്ദേഹം വളരെ മുന്‍പ് തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു .അതിനു വേണ്ടി സാധാരണ ഉപഭോക്ത്താക്കള്‍ ചിന്തിക്കുന്ന രീതികള്‍ തന്നെ അദ്ദേഹം മാറ്റിമറിച്ചു .ആപ്പിളിന് അതിന്റേതായ ഒരു ഐഡന്റിറ്റി നല്‍കാന്‍ അദേഹത്തിന്റെ ഈ 'പെര്‍ഫെക്ഷന്‍ ' ചെയ്തികള്‍ക്ക് കഴിഞ്ഞു എന്നത് എല്ലാവരും അംഗീകരിക്കുന്ന ഒരു സത്യമാണ് .

കുടുംബ ബന്ധങ്ങള്‍

വിവാഹ ബന്ധങ്ങളില്‍ നിന്നും കുടുംബ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും ഒളിച്ചോടാന്‍ സ്റ്റീവ് ആദ്യ കാലത്ത് ശ്രമിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും വിവാഹശേഷം അദ്ദേഹം ആ ജീവിതം ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു.തന്റെ മക്കളില്‍ റീഡ് എന്ന ആണ്‍ കുട്ടിയോടായിരുന്നു അദേഹത്തിനു ഏറെ താത്പര്യം .മറ്റു കുട്ടികള്‍ക്ക് നീരസം തോന്നുന്ന വിധത്തില്‍ അദ്ദേഹം റീഡ് -നോട് അദ്ദേഹം അടുപ്പം കാണിക്കുമായിരുന്നു .നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഒരു സാധാരണ അച്ഛനെ പ്പോലെ മകന്‍ ഒരു ഡോക്ടര്‍ ആയി കാണാനായിരുന്നു അദേഹത്തിന്റെ സ്വപനമെന്നു കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ നാം അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോകും.ജീവിതത്തിന്റെ അവസാന കാലത്ത് അദ്ദേഹം ബന്ധങ്ങളുടെ വിലയും ഊഷ്മളതയും ഒക്കെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു എന്ന് വേണം കരുതാന്‍ .

പിന്കുറിപ്പ് : "സ്റ്റീവ് ജോബ്സ്" എന്ന പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നുള്ള ഏതാനും ചില സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ മാത്രമാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നത് . ഇത് പുസ്തകത്തിന്റെ പൂര്‍ണ്ണ രൂപമാണെന്നോ , അതിലെ രസകരമായ കാര്യങ്ങള്‍ ഇതുമാത്രമാണെന്നോ വായനക്കാര്‍ തെറ്റിദ്ധരിക്കരുത് .ഒറ്റ വായനയില്‍ എനിക്ക് സാംശീകരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞതും അതില്‍ ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ കണ്ണിലൂടെ നോക്കുമ്പോള്‍ രസകരമായി തോന്നിയവയും ഇവിടെ കുറിച്ചിടുന്നു എന്ന് മാത്രം .ഇതുപോലെയുള്ള അനവധി മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍ മനോഹരമായി തുന്നി ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്ന വാള്‍ട്ടര്‍ ഐസക്സണ്‍ -ന്റെ പുസ്തകം വായിക്കാന്‍ മറക്കേണ്ട !

പ്രസിദ്ധരായ വ്യക്തികളുടെ സാധാരണത്വം എന്നെ വല്ലാതെ ആകര്‍ഷിക്കുന്ന ഒരു ഘടകം ആണ് . വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് ഗാന്ധിജി യുടെ ജീവിതിത്ത്തിലെ സാധാരണതകളെ കുറിച്ച് ഞാന്‍ എഴുതിയത് ഇവിടെ വായിക്കാം.

ഗാന്ധിജി എന്ന സാധാരണക്കാരന്‍

2012-02-04T09:32:00.000-08:00

ഇന്ത്യന്‍ സ്വാതന്ത്രത്തിന്റെ അന്‍പതാം വാര്‍ഷികം ആഘോഷിച്ച വേളയില്‍ ഗാന്ധിജിയുടെ പ്രസക്തിയെ കുറിച്ച് R.I.T യുടെ കോളേജ് മാഗസിന്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനം ചുവടെ :

RIT College magazine 1998 part1

RIT College magazine 1998 part2

സ്റ്റീവ് ജോബ്സ്

2012-02-02T10:17:00.000-08:00

ജീവ ചരിത്രങ്ങളെ പൊതുവില്‍ മൂന്നായി തരം തിരിക്കാം .

സമൂഹത്തില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു വ്യക്തിയുടെ നല്ല ഗുണങ്ങളെയോ നേട്ടങ്ങളെയോ എടുത്തുകാട്ടാന്‍ ആരാധകരില്‍ ഒരാള്‍ തയ്യാറാക്കുന്നവ.
മനുഷ്യ മനസാക്ഷിയെ ഞെട്ടിച്ച ഒരാളുടെ ക്രൂരതകള്‍ എണ്ണിയെണ്ണി പറയുന്നവ.
നല്ലവരെന്നു നാം കരുതിയിരുന്നവരുടെ ചീത്ത വശങ്ങളും ,നീചരെന്നു നാം കരുതിയിരുന്നവരുടെ നല്ല വശങ്ങളിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്നവ.

മുകളില്‍ പറഞ്ഞ ഏതു ഗണത്തില്‍ പെട്ടതായാലും , അവയെല്ലാം ഏതെങ്കിലും ഒരു പക്ഷം പിടിച്ചു , ജീവചരിത്ര കാരന്റെ ചിന്തയുടെ ശക്തമായ സ്വാധീനം കൊണ്ട് നമ്മെ വീര്‍പ്പുമുട്ടിക്കുന്നവ ആയിരിക്കും . പത്ത് പേജിനപ്പുറം വായിക്കാന്‍ നാം ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന ഇത്തരം ജീവ ചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളില്‍ നിന്ന് തുലോം വ്യത്യസ്തമാണ് വാള്‍ട്ടര്‍ ഐസക്സണ്‍ -ന്റെ(Walter Isaacson) "സ്റ്റീവ് ജോബ്സ് "(Steve Jobs by Walter Isaacson)

വിവരങ്ങളുടെ ആധികാരികത ഏതൊരു ജീവ ചരിത്രത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാന ശിലയാണ് .വ്യക്തി ബന്ധങ്ങളുടെ ഒരു വൈകാരികതലം ഉള്‍പ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാല്‍ സത്യവും അസത്യവും അര്‍ദ്ധസത്യങ്ങളും നിറഞ്ഞതായിരിക്കും ശേഖരിക്കപ്പെടുന്ന വിവരങ്ങള്‍ . അതായത് വ്യക്തിയുടെ മരണത്തിനു ശേഷമാണ് വിവരങ്ങള്‍ ശേഖരിക്കുന്നതെങ്കില്‍ ,മരിച്ചയാളിനെ അധിക്ഷേപിക്കേണ്ട എന്ന് കരുതിയും ,ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ആണെകില്‍ അപ്രീതി ഭയന്നും സത്യം മറച്ചു പിടിക്കപ്പെടാം.സ്റ്റീവ് -ന്റെ മരണ ശേഷമാണ് ഈ പുസ്തകം പുറത്തിറങ്ങിയതെങ്കിലും അതിനു വളരെ മുന്‍പ് തന്നെ ഒട്ട് മിക്ക ജോലികളും കഴിഞ്ഞിരുന്നതിന്നാല്‍ ആദ്യം പറഞ്ഞ രീതിയിലുള്ള അപാകത ഇതിനുണ്ടാകാന്‍ സാധ്യതയില്ല .അതുപോലെ ഇതില്‍ വിവരങ്ങള്‍ നല്‍കിയിരിക്കുന്ന വ്യക്തികള്‍ എല്ലാം അതതു മേഖലയിലെ പ്രമുഖരും സ്വന്തം നിലനില്പ്പുള്ളവരും ആയതിനാല്‍ അപ്രീതി ഭയന്നുള്ള വ്യതിയാനും ഉണ്ടാകാന്‍ ഇടയില്ല . ഇതിനെല്ലാം പുറമേ , ഇത്തരം വാസ്തവ വ്യതിയാ നങ്ങള്‍ കഴിയുന്നത്ര കുറയ്ക്കുവാന്‍ വേണ്ടി , സ്റ്റീവ് -ന്റെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളിലും ബന്ധപ്പെട്ട ഒട്ടനവധി പേരില്‍ നിന്ന് വിവരങ്ങള്‍ ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട് .

ആല്‍ബെര്‍ട്ട് ഐന്‍സ്റീന്‍ -ന്റെയും ബെഞ്ചമിന്‍ ഫ്രാങ്ക്ളിന്റെയും ജീവച്ചരിതങ്ങളിലൂടെ ജന ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റിയ പ്രമുഖ മാധ്യമ പ്രവര്‍ ത്തകന്നാണ് ഐസക്സണ്‍ . CNN , Time തുടങ്ങിയവയുടെ തലപ്പത്ത് ദീര്‍ഘ കാലം പ്രവര്‍ത്തിച്ച അദ്ദേഹം , സ്റ്റീവ് -നോടുള്ള ആരാധന കൊണ്ട് എഴുതി തുടങ്ങിയ ഒന്നല്ല ഈ പുസ്തകം.മറിച്ച് സ്റ്റീവ് -ന്റെ അഭ്യര്‍ഥന മാനിച്ചാണ് അദ്ദേഹം ഈ വിഷയത്തിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നത് .എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അതീവ രഹസ്യമായി ചെയ്യുന്നതില്‍ കുപ്രസിദ്ധിയുള്ള, കൌശലക്കാരനും തന്നിഷ്ടകാരനും ആയ സ്റ്റീവ് -ന്റെ ഈ നീക്കത്തെ അല്പം സംശയത്തോടെ തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം സമീപിച്ചതും .സ്റ്റീവ്-ന്റെ സ്വാധീന ശക്തിയുടെ കരാള ഹസ്തങ്ങള്‍ തന്നെ ഒരു കൂലി എഴുത്ത് കാരനായി തരം താഴ്തുമോ എന്ന് ഐസക്സണ്‍ സംശയിച്ചിരിക്കണം.അതുകൊണ്ടാണ് 2004 -ല്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടും 2009 -വരെ അദ്ദേഹം തീരുമാനം പറയാതെ ഒഴിഞ്ഞു നിന്നത് .എന്നാല്‍ താന്‍ പറയുന്നത് മാത്രം കേട്ട് പുസ്തകം എഴുതരുതെന്നും, മറ്റുള്ളവര്‍ പറയുന്ന നല്ലതും ചീത്തയും ആയ കാര്യങ്ങളെയും ഉള്‍പെടുത്തി വേണം ഇത് തയ്യാറാക്കാവൂ എന്ന സ്റ്റീവ്-ന്റെ നിര്‍ദേശം അദ്ദേഹത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. " It's your book , I won't even read it "-സ്റ്റീവ് ഉറപ്പ്‌ നല്‍കി .അതുപോലെ തന്നെ സ്റ്റീവ്-ന്റെ ഭാര്യയായ ലോറീന്‍ -ന്റെ വാക്കുകളും തന്റേതായ ശൈലിയില്‍ രചന നടത്താം എന്ന ഐസക്സണ്‍ -ന്റെ ആത്മവിശ്വാസം കൂട്ടി.

Walter Isaacson

"There are parts of his life and personality that are extremely messy and thats the truth. You should not white wash it ...... I would like to see that its all told truthfully " -ഈ പ്രൊജക്റ്റ്‌ തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്‍പ് ലോറീന്‍ പറഞ്ഞു .

തെല്ലൊരു സംശയത്തോടെ ആണ് തുടങ്ങിയതെങ്കിലും , ബന്ധപ്പെട്ടവരുടെ സഹകരണം ഐസക്സണ്‍ -നു പുതിയ ഊര്‍ജ്ജം പകര്‍ന്നു .രണ്ടു വര്‍ഷത്തിനിടയില്‍ സ്റ്റീവ് മായി ഏതാണ്ട് നാല്പതില്‍ അധികം അഭിമുഖങ്ങള്‍ , ജീവിതത്തിലെ പല ഘട്ടങ്ങളില്‍ ആയി അദ്ദേഹവും ആയി ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും നിന്ന നിരവധി പേരുമായി ഒന്നിലധികം തവണ നടത്തിയ സംഭാഷണങ്ങളുടെ ആകെ തുക ആണ് ഈ പുസ്തകം . അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നു.ബില്‍ ഗേറ്റ് സും ലാരി പേജും പോലെ ടെക്നോളജി രംഗത്തെ അതികായര്‍ , അല്‍ഗോര്‍ ഉം ബില്‍ ക്ളിന്റന്‍ നും തുടങ്ങി ഒബാമ ഭരണകൂടത്തിലെ പ്രമുഖര്‍ , ഹോളിവൂഡ്‌ ലെയും മ്യൂസിക്‌ വ്യവസായത്തിലെയും പ്രമുഖര്‍ , സ്റ്റീവ് മായി ആപ്പ്ളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന സഹപ്രവര്‍ത്തകര്‍ , അദ്ദേഹവും ആയി അടുത്ത ബന്ധം പുലര്‍ത്തിയിരുന്ന സുഹൃത്തുക്കള്‍ അങ്ങനെ പോകുന്നു ആ പട്ടിക.സ്റ്റീവ് -ന്റെ പത്ത് വയസുള്ള മകളുടെ അഭിപ്രായം വളരെ കേള്‍ക്കുവാനുള്ള സാവകാശവും താത്പര്യവും ഐസക്സണ്‍ കാണിച്ചു എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ സത്യസന്ധവും നിഷ്പക്ഷവുംമായ ഒരു ചരിതം രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിന് വേണ്ടി അദ്ദേഹം നടത്തിയ പ്രയത്നം നമുക്കൂഹിക്കവുന്നതെയുള്ളൂ .

ഇങ്ങനെ ശേഖരിച്ച വിവരങ്ങള്‍ ഒരു മുതിര്‍ന്ന ജേര്‍ണലിസ്റ്റിന്റെ പക്വതയോടെ , വ്യക്തിപരമായ മുന്‍വിധികളോ ബാഹ്യ സ്വാധീനങ്ങള്‍ക്കോ വിധേയനാകാതെ നല്ലതും ചീത്തയും വേര്‍തിരിക്കുകപോലും ചെയ്യാതെ അതെപടി അവതരിപ്പിക്കുക യാണ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത് .സ്റ്റീവ് ന്റെ ജീവിതത്തില്‍ നടന്ന കാര്യ ങ്ങളെ അവയുടെ പ്രാധാന്യവും സമയക്രമവും മനോഹരമായി സന്നിവേശിപ്പിച്ചാണ് ഈ പുസ്തകം ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് .വായനക്കാരില്‍ കൌതുകം ജനിപ്പിച്ച് വായനയുടെ രസവും സുഖവും ഓരോ വാക്കിലും വാചകത്തിലും നിലനിര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് പോകാന്‍ ഐസക്സണ്‍ -നുള്ള കഴിവ് പ്രശംസിച്ച്ചേ മതിയാകൂ .പലരും പറഞ്ഞ അഭിപ്രായങ്ങളും സംഭവ പരമ്പരകളും ശരിയായ കോണ്‍ടെക്സ് റ്റുകളില്‍ നിരത്തി വച്ച് യുക്തി ഭദ്രമായി സ്റ്റീവ് -ന്റെ ചിത്രം വരച്ചെടുക്കുമ്പോള്‍ , ഒരേ സമയം ജീനിയസും ,പെര്‍ഫെക്ഷനിസ്റ്റും , വ്യക്തി ബന്ധങ്ങള്‍ക്ക് വില കല്‍പ്പിക്കാത്ത നീചനും ,ഫിലോസഫരും,തന്നിഷ്ടക്കാരനും ഒക്കെ ആയ ഒരു മനുഷ്യന്‍ രൂപമെടുക്കുന്നു .

സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ ,ഹാര്‍ഡ്‌വെയര്‍ ,ടെക്നോളജി ,മ്യൂസിക്‌ , അനിമേഷന്‍ ,ജേര്‍ണലിസം ,റീടൈല്‍ മാര്‍ക്കറ്റിംഗ് തുടങ്ങി വൈവിധ്യമാര്‍ന്ന പല മേഖലകളിലും പരന്നു കിടക്കുന്ന സ്റ്റീവ് -ന്റെ സാന്നിധ്യവും കീറാമുട്ടിയായി നിന്നിരുന്ന പ്രശ്നങ്ങള്‍ക്ക് അദ്ദേഹം കൊണ്ടുവന്ന വിപ്ളവകരമായ പരിഹാരങ്ങളും സാധാരണ വായനക്കാര്‍ക്ക് പോലും മനസിലാകത്തക്കവിധം ലളിതമായി ഐസക്സണ്‍ വിവരിക്കുനുണ്ട് .കാര്യങ്ങള്‍ മനസിലാകത്തതുമൂലമുള്ള മടുപ്പോ , ആവശ്യമില്ലാത്തവ പരത്തി പറയുന്നതുമൂലമുള്ള വിരസതയോ വായനയില്‍ ഒരിടത്തും തോന്നിയില്ല .ആയാസകരമാല്ലാത്ത ലളിതമായ ഭാഷയും ശൈലിയും ഒക്കെ വായനയുടെ ആസ്വാദ്യത വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നു.അതുപോലെ തന്നെ നമ്മുടെ ഓര്‍മയില്‍ നിന്ന് മാറാതെ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന, ഒന്ന് രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ സംഭവിച്ച , ഐ പാടിന്റെ റിലീസും , ഐ ഫോണിന്റെ ആന്റിന ഇഷ്യു വും ഒക്കെ സ്റ്റീവ് -ന്റെ എങ്ങനെ ബാധിച്ചിരുന്നു എന്ന് അറിയുന്നതും വായനയുടെ കൌതുകം കൂട്ടുന്നു.

തന്റെതായ ഒരഭിപ്രായവും വായനക്കാരില്‍ അടിച്ച്ചേല്‍പ്പിക്കാതെ ഐസക്സണ്‍ പുസ്തകം അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ , നാം സ്റ്റീവ് -നോടൊപ്പം കുറച്ചുനാള്‍ ജീവിച്ച ഒരു പ്രതീതി ഉണ്ടാകുന്നു.അടുത്ത കുറെ ദിവസങ്ങളില്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓര്‍ക്കുവാനും ചിന്തിക്കാനും ഒരു പിടി സംഭവങ്ങളും സംഭാഷണങ്ങളും നമ്മെ പിന്തുടരുമെന്നു തീര്‍ച്ച.

പിന്‍ കുറിപ്പ് : മള്‍ടി ഡിമെന്‍ഷനില്‍ പരന്നു കിടക്കുന്ന സ്റ്റീവ് -ന്റെ ജീവിതത്തെ ക്കുറിച്ച് കേവലം ഉപരിപ്ളവം ആയി പറഞ്ഞ് വായനക്കാരെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്നത് ഒട്ടും നീതിക്ക് നിരക്കാത്തതായി തോന്നിയതുകൊണ്ടാണ് പുസ്തകത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തെ കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ ഒന്നും ഇതില്‍ പ്രതിപാദിക്കാതിരുന്നത് .സ്റ്റീവ് -ന്റെ ജീവിതത്തെ കൂടുതല്‍ ആഴത്തില്‍ നോക്കിക്കാണുന്ന വിശകലങ്ങള്‍ക്കായി കാത്തിരിക്കുക ....

കഥ ബാക്കി

2012-01-24T09:47:00.000-08:00

ഗൌരവമേറിയ കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്തും ചിന്തിച്ചും മനസ് മടുത്തപ്പോഴാണ് , പ്രിയ എ എസ്സിന്റെ കഥബാക്കി എന്ന പുസ്തകം വായിക്കാന്‍ ഒരുങ്ങിയത് . 'സങ്കീര്‍ണ്ണമായ സമകാലിക ജീവിത യാഥാര്‍ ത്ഥ്യ ങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു ഇളം കാറ്റിന്റെ അനുഭൂതി വായനക്കാരുടെ മനസ്സില്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്ന കൃതി' എന്ന പുറം ചട്ടയിലെ വാചകം എന്റെ ആവശ്യവും ആയി താതത്മ്യം പ്രാപിക്കുന്നതായും തോന്നി .

വളരെ സരസമായ 15 ലേഖനങ്ങളുടെ സമാഹാരമായ , കേവലം 76 പുറങ്ങള്‍ മാത്രം ഉള്ള ഈ പുസ്തകം ഒരു മണിക്കൂര്‍ പോലും എടുക്കാതെ വായിച്ചു തീര്‍ക്കാവുന്നത്ര ചെറുതാണ് .അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒരു പാട്ട് കേള്‍ക്കുന്ന ലാഘവത്തോടെ , മനസിന്‌ ഒരു ആയാസവും ഇല്ലാതെ ഇത് വായിച്ചു തീര്‍ക്കാനും കഴിഞ്ഞു എന്ന് വേണം പറയാന്‍ .

2007 -ല്‍ എഴുതിയപ്പോള്‍ അന്നത്തെ സമകാലീന സംഭവങ്ങള്‍ പരാമര്‍ശിച്ചു കൊണ്ട് , തന്റെ വ്യക്തി പരമായ കാര്യങ്ങള്‍ ഉള്‍കൊള്ളുന്നവയാണ് ഇതിലെ ഓരോ ലേഖനവും . വര്‍ഷങ്ങള്‍ ഇത്ര കഴിഞ്ഞിട്ടും അന്നത്തെ സംഭവങ്ങളും വിവാദങ്ങളും ഒക്കെ ഇപ്പോഴും അതെ പടി നിലനില്‍ക്കുന്നു എന്നത് നമ്മെ കുറച്ചൊന്നു അത്ഭുതപ്പെടുത്തും .

വായനയിലൂടെ മാത്രം രൂപപ്പെടുത്തിയിരുന്ന പ്രിയ എന്ന വ്യക്തിയുടെ സ്വഭാവം , എന്റെ സങ്കല്പത്തില്‍ നിന്ന് വേരിട്ടതാണെന്ന് എന്ന ഒരു തിരിച്ചറിവും ഇതിലെ ചില ലേഖനങ്ങള്‍ എനിക്ക് സമ്മാനിക്കുന്നു. "കൊക്ക് ടൈല്‍ പോലെയുള്ള ഞാന്‍ " എന്ന ലേഖനത്തില്‍ പ്രകൃതി ചികിത്സകനായിരുന്ന വര്‍മ്മാജി യെ കുറിച്ചുള്ള പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ വളരെ അപക്വവും ,അല്പം മുന്‍വിധി കളോട് കൂടിയതാണെന്ന് തോന്നി. ഇത്രയും പ്രഗല്‍ഭാനാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഒടുവില്‍ ആധുനീക വൈദ്യ ശാസ്ത്ര ത്തിനു വഴിങ്ങിയാണ് അദ്ദേഹം മരിച്ചതെന്ന പരാമര്‍ശം പ്രിയയെ ചന്ത പെണ്ണുങ്ങളുടെ നിലവാരത്തില്‍ എത്തിച്ചു എന്ന് പറയാതെ വയ്യ.അതുപോലെ തന്നെ "അജ്ഞാത യുടെ ഓര്‍മ്മയ്ക്ക്‌ " എന്ന ലേഖനത്തില്‍ ഒരു കഥാപാത്രത്തെക്കൊണ്ട് ഒരു ആശ്രമത്തെ ആക്ഷേപിക്കുന്ന ഒരു ഭാഗം ഉണ്ട് . ആര്‍ക്കെതിരെയാണ് പ്രിയ ഒളിയമ്പുകള്‍ ഉതിര്‍ക്കുന്നതെന്ന് മനസിലാക്കാന്‍ സാമാന്യ ബുദ്ധിപോലും വേണ്ട.മാന്യതയുള്ള എഴുത്തുക്കാര്‍ ഇത്തരം വ്യക്തിഹത്യ കളില്‍ നിന്ന് അകന്നു നില്‍ക്കാതിരിക്കുന്നത് ഏറെ ദുഖ കരമായ കാര്യമാണ് .

അതൊക്കെ മാറ്റിനിര്‍ത്തിയാല്‍ , ഒരു നേരം പോക്കിന് , വെറുതെ വായിക്കാന്‍ പറ്റിയ ഒരു പുസ്തകം ആണിത് .നടന്നു ക്ഷീണിച്ച്‌ ഒരു തണല്‍ മരത്തിനടിയില്‍ എത്തുന്നത് പോലെ , നിത്യ ജീവിതത്തിന്റെ ക്ളേശങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഇത്തരം ചെറു വായനകള്‍ നമ്മെ ഉന്മേഷ ഭരിതമാക്കുമെന്നും , അതിനു ഇതുപോലെയുള്ള എഴുത്തുക്കാര്‍ ഉണ്ടാകണമെന്നും നമ്മെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്ന കൃതി.

2 States :The Story of My Marriage

2011-12-22T13:25:00.000-08:00

ലോകത്തെമ്പാടുമുള്ള പ്രേമ വിവാഹങ്ങള്‍ വളരെ ലളിതമാണ് :
ആണ്‍കുട്ടി പെണ്‍കുട്ടി യെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു ; പെണ്‍കുട്ടി ആണ്‍കുട്ടി യെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു അവര്‍ വിവാഹം കഴിക്കുന്നു .
ഇന്ത്യയില്‍ കാര്യങ്ങള്‍ അത്ര ലളിതം അല്ല :
ആണ്‍കുട്ടി പെണ്‍കുട്ടി യെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു ; പെണ്‍കുട്ടി ആണ്‍കുട്ടി യെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു
പെണ്‍കുട്ടിയുടെ വീട്ടുകാര്‍ ആണ്‍കുട്ടിയെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു ;ആണ്‍കുട്ടി യുടെ വീട്ടുകാര്‍ പെണ്‍കുട്ടിയെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.
പെണ്‍കുട്ടിയുടെ വീട്ടുകാര്‍ ആണ്‍കുട്ടിയുടെ വീട്ടുകാരെ ഇഷ്ട്ടപെടുന്നു ;ആണ്‍കുട്ടിയുടെ വീട്ടുകാര്‍ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ വീട്ടുകാരെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.
ഇത്രയും നാടകങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷവും പെണ്‍കുട്ടിയും ആണ്‍കുട്ടിയും തമ്മിലുള്ള ഇഷ്ടം നിലനില്‍കുന്നു എങ്കില്‍ അവര്‍ വിവാഹം കഴിക്കുന്നു .....

ചേതന്‍ ഭഗത്തിന്റെ(Chetan Bhagat ) ടു സ്റ്റേറ്റ്സ് : ദി സ്റ്റോറി ഓഫ് മൈ മാര്യേജ് (2 States :The Story of My Marriage) എന്ന നോവലിന്റെ പുറം ചട്ടയില്‍ നിന്നുള്ള വാചകങ്ങള്‍ ആണിവ. കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ വളരെ നിസ്സാരം എന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും അല്പം കൂടി ചിന്തിച്ചാല്‍ പറഞിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ അക്ഷരം പ്രതി ശരിയാണെന്ന് നമുക്ക് ബോധ്യമാകും .ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ രണ്ടു സംസ്ഥാനങ്ങള്‍ ആയ ഗുജറാത്തിലെയും തമിഴ് നാട്ടിലെയും ജനങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ സ്വഭാവത്തിലും ചിന്താരീതികളിലും ഉള്ള വ്യത്യാസങ്ങളെ നര്‍മ്മത്തില്‍ പൊതിഞ്ഞ്, ഒരു പ്രേമ വിവാഹത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ , രസകരമായി അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് അദ്ദേഹം ഈ നോവലില്‍ .ഇതിനൊക്കെ ഉപരിയായി ഒരു ക്യാമ്പസ്‌ പ്രണയത്തില്‍ സാധാരണ സംഭവിക്കുന്ന ആണ്‍ -പെണ്‍ കുട്ടികളുടെ മനോ വ്യാപാരങ്ങളും ഈഗോ ക്ളാശു കളും ഒക്കെ വളരെ സൂക്ഷ്മമായി തന്നെ ഒപ്പിയെടുക്കുവാന്‍ ,തന്റെ ആത്മകഥാംശമുള്ള ഈ നോവലില്‍ ചേതന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് .

ഐ ഐ എം (IIM )-ല്‍ എം ബി യെ (MBA) പഠിക്കാന്‍ എത്തുന്ന ഗുജറാത്തി ആയ കൃഷ്‌ -ഉം തമിഴ് നാട്ടു കാരിയായ അനന്യയും കംബൈന്‍ സ്റ്റഡി യിലൂടെ ആദ്യം കൂടുകാരും പിന്നെ കമിതാക്കളും ആയിത്തീരുന്ന താണ് ആദ്യ പാര്‍ട്ടിന്റെ കഥാംശം.നമ്മുടെ ഒക്കെ കാമ്പസ് ജീവിതത്തെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്ന ഒട്ടേറെ കഥാപത്രങ്ങളും ,കഥാ സന്നര്‍ഭങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഈ ഭാഗം വായനക്കാരെ കൂടി ആ കാമ്പസ്സിലേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടുപോകും .കാമ്പസ് ഇന്റര്‍വ്യൂ -നു വേണ്ടിയുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളും , അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള "കരിയര്‍ ഗ്രോത്ത് " നു ഈ ജോലിയേക്കാള്‍ നല്ലത് മറ്റേതാണെന്ന രീതിയിലുളള ചര്‍ച്ചകളും മറ്റും മറ്റും ഒക്കെ പുതു തലമുറയെ രസം പിടിപ്പിക്കും വിധം കഥാകൃത്ത്‌ വരച്ചു ചേര്‍ത്തിട്ടുണ്ട് . പഠന ശേഷം ജോലിക്ക് ജോയിന്‍ ചെയ്യാനുള്ള ഇടവേളയില്‍ കൃഷ്‌ -ഉം അനന്യയും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം വീടുകളിലേക്ക് പോകുന്നുന്നതും അവിടെവച്ചു "മോസ്റ്റ്‌ എലിജിബിള്‍ ബാച്ചിലേര്‍സ് " ആയ അവരെ ഏറ്റവും മികച്ച വിവാഹ ബന്ധങ്ങളില്‍ കുരുക്കുവാന്‍ ബന്ധുക്കള്‍ ശ്രമിക്കുന്നതും ആണ് രണ്ടാം ഭാഗത്തിന്റെ ഇതിവൃത്തം .വിവാഹ കാര്യങ്ങളില്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തെക്കാള്‍ പണത്തിനു മുന്തുക്കം കൊടുക്കുന്ന നോര്‍ത്ത് ഇന്ത്യന്‍ രീതികളും മറിച്ചുള്ള സൌത്ത് ഇന്ത്യന്‍ രീതികളും തമ്മിലുള്ള അന്തരവും ഒക്കെ വളരെ സരസമായി തന്നെ ചേതന്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് .വിവാഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നമ്മുടെ ഒക്കെ വീടുകളില്‍ നടന്നിട്ടുള്ള പല സംഭാഷണങ്ങളും ചേതന്‍ ഒളിഞ്ഞുനിന്നു കേട്ടിട്ടുണ്ടോ എന്നുപോലും സംശയം ജനിപ്പിക്കും വിധം കൃത്യമായാണ് ഇതിലെ പല പാത്ര സൃഷ്ടിയും .

ജോലിക്ക് വേണ്ടി അനന്യയുടെ സ്ഥലമായ ചെന്നൈ എത്തുന്ന കൃഷ്‌ അനന്യയുടെ വീട്ടുകാരുമായി ഇടപഴകുന്നതും മറ്റുമാണ് മൂന്നാം സര്ഗത്തിന്റെ ഇതിവൃത്തം.വീട്ടുകാരുമായി കൂടുതല്‍ അടുക്കാന്‍ വേണ്ടി അനന്യയുടെ അനുജനെ ഐ ഐ ടി എണ്‍ട്രന്‍സിനു പഠിപ്പിക്കുന്നതും അനന്യയുടെ അച്ഛന് കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പരിശീലനം നല്‍കുന്നതുംഒക്കെ നാം എത്രയോ തവണ നമ്മുടെ കണ്മുന്‍പില്‍ കണ്ടു മറന്നതാണ് .അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇത് നമ്മുടെ അല്ലെങ്കില്‍ കുറഞ്ഞപക്ഷം നമ്മുടെ അടുത്ത സുഹൃത്തിന്റെ കഥയാണിതെന്ന് വായനയുടെ പല ഘട്ടത്തിലും തോന്നിപോകും .

ജോലി സംബന്ധ മായി ചെന്നൈ-യില്‍ വരുന്ന ഒരു നോര്‍ത്ത് ഇന്ത്യ കാരനോട് സൌത്ത് ഇന്ത്യന്‍ സഹപ്രവര്‍ത്തകരുടെ സമീപങ്ങളും(അല്ലെങ്കില്‍ മറിച്ച്‌), താന്‍ ചെയ്ത ജോലി യുടെ ക്രഡിറ്റ് വളരെ ബുദ്ധി പൂര്‍വ്വം കൈക്കലാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന മേലധികാരികളെയും ഒക്കെ നാം നിത്യ ജീവിതത്തില്‍ കണ്ടു കൊണ്ടേ യിരിക്കുകയാണ് .അതുപോലെ വിവാഹ ശേഷമോ അതിനു മുന്‍പോ നമ്മുടെ മാതാപിതാക്കളെയും ഇന്‍ ലോസിനെ (in -laws) യും പ്രീതി പെടുത്തുവാന്‍ വേണ്ടി നടത്തുന്ന നാടകങ്ങളും ഞാണിന്മേല്‍ കളികളും ഒക്കെ ഏതൊരാളെയും രസിപ്പികും എന്നത് തീര്ച്ചയ്യാണ് .

ഇങ്ങനെ ഇരു വീടുക്കാരും തമ്മിലുള്ള വിഭാഗീയതയും അവ ലഘൂകരിക്കാന്‍ കൃഷ്‌ -ഉം അനന്യയും നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങളും ഇടയില്‍ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന ബന്ധുജനങ്ങളും സംഭവങ്ങളും ഒക്കെ ആയി കഥ പുരോഗമിക്കുന്നു. ഇരു വീട്ടുകാരും വിവാഹത്തിന് സമ്മതം മൂളു ന്നതിലേക്ക് കൊണ്ട് ചെന്നെതിക്കുന്ന സംഭവവികാസങ്ങള്‍ വളരെ യാഥാര്‍ഥ ബോധത്തോടെയാണ് അവതരിപ്പിക്ക പെട്ടിരിക്കുന്നത് എന്നത് എടുത്തു പറയത്തക്ക ഒരു മേന്മയാണ് .ചേതന്റെ മറ്റെല്ലാ നോവലുകളും പോലെ അവസാനം കഥ ഒരു ശുഭ പര്യവസായി ആയിത്തീരുന്നു .ഒരു ബോളിവുഡ് സിനിമ എടുക്കുകയാണെങ്കില്‍ തിരക്കഥാ കൃത്തിനെ സഹായിക്കുന്ന വിധത്തില്‍ ചിന്തിച്ചാണ് ചേതന്‍ ഈ നോവല്‍ എഴുതിയതെ ന്നു പറഞ്ഞാല്‍ ഒട്ടും അതിശയോക്തി ആവില്ല .സിനിമയ്ക്ക്‌ വേണ്ട എല്ലാ കഥാപാത്രങ്ങളും ക്ലൈമാക്സും ഒക്കെ ഇതില്‍ ആവശ്യത്തില്‍ ഏറെയുണ്ട് .

ഓരോ കഥാപാത്രത്തിന്റെയും ചിന്താരീതികളും സംഭാഷങ്ങളും ഒക്കെ വളരെ സൂക്ഷമമായി നിരീക്ഷിച്ചു അവതരിപ്പിക്ക പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാല്‍ വളരെ സ്വാഭാവികവും ഹൃദയവും ആയ ഒരു അനുഭൂതി നമുക്ക് വായനയിലൂടെ കിട്ടുന്നുണ്ട്‌ , അതുകൊണ്ട് തന്നെ യാണ് ചേതന്‍ ഭാഗത്തിന്റെ നോവലുകളില്‍ ഏറ്റവും മികച്ചത് ഇതുതന്നെയാണെന്ന് പൊതുവില്‍ വിലയിരുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് .

സ്റ്റീവ് ജോബ്സ് എന്ന കൊച്ചുകുട്ടി...

2011-10-06T08:51:00.000-07:00

ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയുടെ മനസായിരിന്നിരിക്കണം സ്റ്റീവ് ജോബ്സിന്. താന്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങളിലെല്ലാം കൌതുകം കണ്ടെത്തുക അഥവാ തനിക്കു കൌതുകം തോന്നുന്ന കാര്യങ്ങളില്‍ മാത്രം ഏര്‍പ്പെടുക ,മറ്റു പ്രായോഗിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളെ കുറിച്ച് ഒന്നും ചിന്തിക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ തന്റെ ലക്ഷ്യത്തെ മാത്രം കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന , ലളിതവും നിര്‍മ്മലവുമായ ചിന്താധാരയില്‍ മുന്നോട്ടു പോകുക ,താന്‍ പറയുന്നത് കേള്‍ക്കത്തവരുമായി പിണങ്ങുകയും അവരെ തോല്പ്പിക്കാനായി ഊണും ഉറക്കവും കളഞ്ഞുപ്രവൃത്ത്തിക്കുക,മറ്റുള്ളവരുടെ ആകാംക്ഷയും ഉദ്ദ്വേകവും മുള്‍മുനയില്‍ എത്തിക്കാന്‍ അന്തിമ നിമിഷം വരെ അതീവ രഹസ്യമായി കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുക . അങ്ങനെ ഒട്ടേറെ കാര്യങ്ങളില്‍ സ്റ്റീവ് കൊച്ചു കുട്ടികള്‍ക്ക് സമാനനായിരിന്നു .

ആദ്യമായി കാര്യങ്ങള്‍ സ്വന്തമായി ചെയ്യുന്ന ഒരു കുട്ടിയുടെ മുഖത്ത് നാം കാണുന്ന ഒരു ഭാവം ഉണ്ടല്ലോ ,കൌതുകവും ആത്മവിശ്വാസവും അല്പം അഹങ്കാരവും നിറഞ്ഞ ഒരു ഭാവം , അതായിരുന്നു ഓരോ ആപ്പിള്‍ കീ നോട്ടിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തുണ്ടയിരുന്നത് .ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങള്‍ അമ്മയുമായി ചേര്‍ന്ന് രഹസ്യമായി ചെയ്തു അച്ഛന് 'സര്‍പ്രൈസ് ' കൊടുക്കുന്ന ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയായിരുന്നു , ലോകം മുഴുവനും നേരത്തെ അറിയാന്‍ ശ്രമിച്ച പ്രോഡക്റ്റ് രഹസ്യങ്ങള്‍ താന്‍ സ്റ്റേജില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന നിമിഷം വരെ രഹസ്യമായി വച്ച് എല്ലാവര്ക്കും 'സര്‍പ്രൈസ്‌'

കൊടുത്ത, സ്റ്റീവ് ജോബ്സ് . പേര്‍സണല്‍ കമ്പ്യൂട്ടറും , ഐ പോടും , ഐ ഫോണും ഐ പാഡും , ഐ ട്യൂണ്‍ ,പിക്സാറും ഒക്കെ ഒരിക്കലും മടുപ്പിക്കാത്ത , എല്ലാ ദിവസവും ആവേശം പകരുന്ന കുട്ടിക്കളി കളായിരുന്നു .

നേരിട്ട് കണ്ടോ ഇടപഴകിയോ ഒന്ന് സംസാരിച്ചോ പോലുമുള്ള ഒരു പരിചയവും നമുക്ക് സ്റ്റീവ്-നോടില്ല , എങ്കിലും ഇന്നലകളിലെവിടെയോ നാം കണ്ട സമര്‍ത്ഥനും കുസൃതിക്കരനുമായ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ , ഒരിക്കലും മായിക്കപെടാത്ത, ദീപ്തമായ ഒരോര്‍മ്മയായി അദ്ദേഹം എന്നും നമ്മളോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും എന്ന് തീര്‍ച്ച .......

അമേരിക്കന്‍ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രംഗം ചൂടുപിടിക്കുന്നു !

2011-09-29T15:18:00.000-07:00

സെപ്റ്റംബര്‍ 2007

പ്രസിഡന്റ്‌ ബുഷിന്റെ കളയലവിന്റെ അവസാന പാദം. ഭീകര വാദത്തിനെതിരെ എന്ന് പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയ രണ്ടു യുധ്ദങ്ങളും അമേരിക്കന്‍ ജനതയെ മടുപ്പിചിരിക്കുന്നു . മാന്ദ്യത്തിലേക്ക് നടന്നടുക്കുന്ന അമരിക്കന്‍ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയുടെ തകര്‍ച്ചയുടെ ആക്കം കൂട്ടുന്ന ഭരണ പരിഷ്കാരങ്ങള്‍ ,കത്രീന പോലെയുള്ള പ്രകൃതി ക്ഷോഭങ്ങളില്‍ പെട്ട ജനങ്ങളെ സഹായിക്കാന്‍ ഗവന്മേന്റ്റ് ഒന്നും ചെയുന്നില്ല എന്ന ജന വികാരം . അതെ പ്രസിഡണ്ട്‌ ബുഷും റിപ്പബ്ളിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടിയും എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച മട്ടായിരുന്നു. അടുത്ത ഊഴം ഡെമോക്രാറ്റിക് പാര്ട്ടിയുടെതാണ് . ചുരുങ്ങിയത് നാലുകൊല്ലമെങ്കിലും ഇതുവരെ ഭരിച്ചതിന്റെ ക്ഷീണം തീര്‍ക്കാം . അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഒരു നല്ല റിപ്പബ്ളിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടി സ്ഥാനാര്‍ഥി യുടെ പേര് പോലും കേള്‍ക്കാനില്ലായിരുന്നു .മറിച്ച് ഡെമോക്രാറ്റിക് ചേരിയില്‍ ആവേശമായിരുന്നു . രണ്ടു കൊല്ലം മുന്‍പ് നടന്ന സെനറ്റ് തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ നേടിയ മികച്ച വിജയം,പുതുമുഖമെങ്കിലും അടുത്ത കാലത്ത് അമേരിക്ക കണ്ട മികച്ച വാഗ്മികളില്‍ ഒരാളായ ഒബാമയും , ഏറ്റവും ജന പ്രിയ പ്രസിഡണ്ട്‌ മാരില്‍ ഒരാളായ ബില്‍ ക്ളിന്റന്‍ ന്റെ ഭാര്യയും രാഷ്ട്രീയ -സാമൂഹിക മണ്ഡലങ്ങളില്‍ വളരെക്കാലമായി നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ഹിലരിയും സ്ഥാനാര്‍ഥിത്വ പോരാട്ടത്തില്‍ ഒപ്പത്തിനൊപ്പം പോരാടുന്നു, ഭരണ വിരുദ്ധ വികാരം ആളിക്കത്തിക്കാന്‍ പാര്‍ട്ടിക് ഒരു പ്രയാസവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല .

സെപ്റ്റംബര്‍ 2011

ചിന്താ നിമഗ്നായ ഒബാമ

ഏറെ പ്രതീക്ഷയോടെ ജനങ്ങള്‍ അധികാരത്തിലേറ്റിയ ഒബാമയുടെ ഭരണവും അവസാന പാദത്തില്‍ എത്തിനില്‍ക്കുന്നു. ഭരണത്തിലേറുംപോള്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ആവേശവും ആത്മവിശ്വാസവും ഒബാമയ്ക്കോ ജനങ്ങള്‍ക്കോ ഉള്ളതായി തോന്നുന്നില്ല. അപ്പ്രൂവല്‍ റേറ്റിങ്ങുകള്‍ , ഭരണ വിരുദ്ധ വികാരത്തിന്റെ നേര്‍ സൂചകങ്ങളാണ് . തൊഴിലില്ലായ്മ ഏറ്റവും ഉയര്‍ന്ന നിരക്കില്‍ , ഫെഡറല്‍ ഗവര്‍മെന്റും അനുബന്ധ സംവിധാനങ്ങളും നിത്യ ചിലവിനു പണമില്ലാതെ 'അടച്ചു പൂട്ടല്‍ ' ഭീഷണി നിരന്തരം നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ഇതിനെല്ലാം പുറമേ അമേരിക്കയുടെ ക്രഡിറ്റ് റേറ്റിങ്ങ് ,ഇവിടുത്തെ ഭരണ സംവിധാനത്തില്‍ വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന കാരണം പറഞ്ഞു , ചരിത്രത്തില്‍ ആദ്യമായി തരം താഴ്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. റിപ്പബ്ളിക്കന്‍ മേധാവിത്വത്തിലുള്ള ഹൌസും ഒബാമയും തമ്മിലുള്ള പടലപ്പിണക്കങ്ങള്‍ ആ 'വിശ്വാസ'ത്തെ ഉടനെയൊന്നും തിരിച്ചു കൊണ്ട് വരുമെന്ന് കരുതുകയും വയ്യ . ഇറാഖിലെ സേനാപിന്മാറ്റവും ഒസാമ ബിന്‍ ലാദന്റെ വധവും നേട്ടങ്ങളായി എടുത്തു കാട്ടാന്‍ ഒബാമയും

ഡെമോക്രാറ്റിക് പാര്‍ട്ടിയും കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും , അതൊന്നും ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് തോന്നുന്നില്ല. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് അടുത്ത വര്‍ഷം നടക്കുന്ന പ്രസിഡണ്ട്‌ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കൂടുതല്‍ വാശി യുള്ളതായി തീരുന്നത് .

ഹിലാരിക്ക് 'സെക്രട്ടറി ഓഫ് സ്റേറ്റ് ' സ്ഥാനം നല്‍കുക വഴി, ഒബാമ എതിരില്ലാതെയുള്ള തന്റെ സ്ഥാനാര്‍ഥിത്വം നാലു വര്‍ഷം മുന്‍പ് തന്നെ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു . എന്നാല്‍ റിപ്പബ്ളിക്കന്‍ പാര്‍ട്ടിയില്‍ സ്ഥിതി അതല്ല .ശരാശരി നേതാക്കന്‍ മാരുടെ ഒരു നീണ്ട നിരതന്നെ പാര്‍ട്ടിക്കുണ്ട് എന്നാല്‍ ശക്തനായ ഒരു നേതാവിന്റെ അഭാവം ആ തിരഞ്ഞെടുക്കല്‍ പ്രക്രീയയെ കൂടുതല്‍ വീറും വാശിയും ഉള്ളതാക്കുന്നു . ഒബാമ 'അജയ്യനല്ല' എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവരുടെ മോഹങ്ങളെയും ആത്മ വിശ്വാസത്തെയും പതിന്‍ മടങ്ങ്‌ വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു .ഇക്കഴിഞ്ഞ റിപ്പബ്ളിക്കന്‍ പ്രസിഡന്‍ഷ്യ ഡിബേറ്റുകളില്‍ നാം കണ്ട ആവേശവും , അതിനു ലഭിച്ച മാധ്യമ ശ്രദ്ധയും പാര്‍ടി പടയൊരുക്കങ്ങള്‍ വേണ്ട വിധം തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞു എന്നതിന്റെ സൂചനകളാണ് .

മുന്‍ മാസച്യുസറ്റ് ഗവര്‍ണ്ണരായിരുന്ന മിറ്റ് റോംനി (Mitt Romney) ആണ് റിപ്പബ്ളിക്കന്‍ സ്ഥാനാര്‍ഥി സാധ്യതാ പട്ടികയില്‍ മുന്‍പന്തിയില്‍ നില്‍ക്കുന്നത് . കഴിഞ്ഞ തവണയും റോംനി ഒരു ശ്രദ്ധേയ സാന്നിധ്യം ആയിരുന്നെകിലും ഒടുവില്‍ പുറം തള്ളപ്പെട്ടു പോവുകയായിരുന്നു . 2002 -ലെ വിന്റര്‍ ഒളിമ്പിക്സ് മികച്ച രീതിയില്‍ നടത്തി തന്റെ സംഘാടന പാടവവും, മികച്ച ഒരു ബിസിനസ് മേധാവി എന്ന നിലയില്‍ സാമ്പത്തിക പാടവവും തെളിയിച്ച അദ്ദേഹത്തിന് വിനയായി നില്‍ക്കുന്നത് അദ്ധേഹത്തിന്റെ മത വിശ്വാസമാണ് . അമേരിക്കന്‍ സമൂഹത്തിന്റെ ഉന്നത ശ്രേണിയില്‍ ധാരാളം ആളുകള്‍ ഉള്ള ജുത മത വിശ്വാസത്തിന് ഘടക വിരുദ്ധമായ 'മോര്‍മോണ്‍ ' വിശ്വാസിയാണ് റോംനി. ജുത മത നേതാക്കളുടെ പിന്തുണയില്ലാതെ അമേരിക്കയില്‍ ഒരു കാര്യവും നടക്കുകയില്ല എന്നിരിക്കെ റോംനി യുടെ മുന്നോട്ടുള്ള പോക്ക് സംശയാസ്പദം തന്നെ യാണ് .

റിപ്പബ്ളിക്കന്‍ സ്ഥാനാര്‍ഥികള്‍ ഡിബേറ്റി നൊരുങ്ങുന്നു

വളരെ വൈകി ആണ് മത്സര രംഗത്ത് എത്തിയതെങ്കിലും , സാധ്യതാ പട്ടികയില്‍ നേരിയ വ്യത്യാസത്തില്‍ മാത്രം ,രണ്ടാം സ്ഥാനത്തു നില്‍ക്കുന്നത് ടെക്സാസ് ഗവര്‍ണ്ണരായ റിക്ക് പെറി (Rick Perry ) ആണ് . ബുഷിന്റെ പിന്‍ മുറക്കാരനായി ടെക്സാസ് ഗവര്‍ണ്ണരായ റിക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ കാലം ആ പദവി വഹിക്കുന്ന വ്യക്തിയാണ് . മികച്ച വാഗ്മിയും ,ഡിബേറ്റുകളിലെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് കണിശവും കൃത്യതയുള്ള തുമായ മറുപടി കൊടുക്കുന്നതില്‍ ശ്രദ്ധേയനുമായ ഇദ്ദേഹം , ഒബാമക്കെതിരെ യുള്ള ഏറ്റവും മികച്ച എതിരാളി ആയിരിക്കും എന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകര്‍ ചുരുക്കമല്ല . റിക്ക് - റോംനി വാദ പ്രദിവാദങ്ങളും പരസ്യ യുദ്ധങ്ങളും ഇവിടെ ചൂട് പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു .

റിപ്പബ്ളിക്കന്‍ ചേരിയിലെ ഏക സ്ത്രീ സാന്നിധ്യമാണ് , മിനസോട്ട കോണ്‍ഗ്രസ്‌ വുമണ്‍ മിഷേല്‍ ബാക്മന്‍ (Michele Bachmann) . ടീ പാര്‍ട്ടി മൂവ്മെന്റിന്റെ പ്രിയങ്കരിയായ ഇവര്‍ 'അഭിനവ' സാറ പെയ്ലിന്‍ (Sarah Palin) ആണ് . എന്നാലും മണ്ടത്തരങ്ങളും വിടുവായത്തവും 'പെയ്ലിന്‍ നിലവാര'ത്തെക്കാള്‍ വളരെ ഭേദമാണെന്ന് വേണം പറയാന്‍ . ഒരു പ്രസിഡണ്ട്‌ സ്ഥാനാര്‍ഥിക്ക് വേണ്ട പാടവം ഒരു മേഖലയിലും മില്ലെങ്കിലും ഒരു 'റണ്ണിംഗ് മേറ്റ്‌ ' ആകാനുള്ള എല്ലാ യോഗ്യതയും അവര്‍ക്കുണ്ട് . റിപ്പബ്ളിക്കന്‍ പാര്‍ടിയില്‍ നിസ്സാരമായി തള്ളിക്കളയാവുന്നതിലും സ്വാധീനം ടീ പാര്‍ട്ടി-യ്ക്ക് ഉണ്ടെന്നുള്ളത് ബാക്മന്‍ ന്റെ സാധ്യത വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നു .

സ്ഥാനാര്‍ഥിയെ കൃത്യമായി നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്നതില്‍ പിഴവ് പറ്റാത്ത ഫ്ളോറിഡ സ്ട്രൌ പോളിലെ (Florida Straw Poll) വിജയി ആണ് ജോര്‍ജിയയില്‍ നിന്നുള്ള ഹെര്‍മന്‍ കൈന്‍ (Herman Cain). സ്ട്രൌ പോളില്‍ വിജയിച്ചുവെങ്കിലും കറുത്ത വര്‍ഗക്കാരനായ ഈ ബിസിനെസ്സുകാരന് സ്ഥാനാര്‍ഥിത്വം ലഭിക്കുമെന്ന് ആരും കരുതുന്നില്ല .

ടീ പാര്‍ട്ടി മൂവ്മെന്റിന്റെ ബുദ്ധി കേന്ദ്രമെന്നറിയപ്പെടുന്ന  റോണ്‍ പോള്‍ (Ron Paul), മുന്‍ ഹൌസ് സ്പീക്കര്‍ ആയിരുന്ന ന്യുറ്റ് ഗ്രിന്ച് (Newt Gingrich) , പെന്‍സില്‍വേനിയ സെനറ്റര്‍ റിക്ക് സാന്റോ റാം(Rick Santorum) തുടങ്ങി പലരും  മത്സര രംഗത്ത്‌ സജീവമായി നില്‍ക്കുനുണ്ടെങ്കിലും ഇവരുടെയെല്ലാം സാദ്ധ്യതകള്‍ തുലോം കുറവാണെന്ന് നിരീക്ഷകര്‍ വിലയിരുത്തുന്നു .

ചൂട് പിടിച്ച രാഷ്ട്രീയ സംവാദങ്ങളും ഒപ്പം കൃത്യതയുള്ള നിരീക്ഷണങ്ങളും മായി അമേരിക്കന്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ 'തെരഞ്ഞെടുപ്പു ആഘോഷം' തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു . കഴിഞ്ഞ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളില്‍ ശൈശവ ദശയിലായിരുന്ന ഫേസ് ബുക്ക്‌ , ലിങ്ക്ടിന്‍(LinkedIn) പോലെയുള്ള സോഷ്യല്‍ നെറ്റ് വര്‍ക്കിംഗ്‌ സൈറ്റുകളും കൂട്ടായ്മകളും പൊളിറ്റിക്കല്‍ ആക്ഷന്‍ കമ്മിറ്റികളും മറ്റുമായി , രംഗത്തെത്തി കഴിഞ്ഞു . ഇനി പുതിയ പ്രസിഡണ്ട്‌ -ന്റെ സ്ഥാനാരോഹണം വരെ , ഈ കൂട്ടര്‍ക്കൊന്നും വിശ്രമമില്ല .

'ദി ത്രീ മിസ്‌ ടേക്ക്സ് ഓഫ് മൈ ലൈഫ്'

2011-09-27T07:25:00.000-07:00

ലളിതമായ വായന ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന വര്‍ക്ക് ആസ്വദിക്കാന്‍ പറ്റിയ ഒരു പുസ്തകമാണ് ചേതന്‍ ഭഗത്തിന്റെ(Chetan Bhagat) 'ദി ത്രീ മിസ്‌ ടേക്ക്സ് ഓഫ് മൈ ലൈഫ് ' (The three mistakes of my life ). ഇന്ത്യയിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ഇംഗ്ലിഷ് എഴുത്തുകാരില്‍ ഒരാളായ ചേതന്‍ , തന്റെ മറ്റു നോവലുകളെ പോലെ വളരെ ചെറിയ ഒരു വിഷയം എടുത്തു , ആവശ്യമായ നാടകീയ പരിവേഷത്തോടെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു ബോളിവുഡ് സിനിമയില്‍ നാം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതെല്ലാം, പത്തിരുനൂറ്റി അമ്പതു പേജിനുള്ളില്‍ അദ്ദേഹം കൊണ്ടുവരുന്നുണ്ട് . പൈങ്കിളി നോവല്‍ എന്ന ആക്ഷേപം നിലനില്‍കുംപോഴും, ഒരു ട്രെയിന്‍ യാത്രയിലോ , അല്ലെങ്കില്‍ അതുപോലെ മനസിന്‌ പൂര്‍ണമായ ശ്രദ്ധ കൊടുക്കാന്‍ താത്പര്യ മില്ലാത്ത ഒഴിവു വേളയിലോ വായിച്ചു തീര്ര്‍ക്കാന്‍ പറ്റിയ ഒരു കഥയാണിതെന്ന കാര്യത്തില്‍ ആരും തര്‍ക്കിക്കുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല. 2001 -2003 കാലഘട്ടത്തില്‍ ഗുജറാത്തില്‍ നടക്കുന്നതായി പറയപ്പെടുന്ന ഈ കഥയില്‍ , അന്നത്തെ വര്‍ഗീയ കലാപങ്ങളും, ഭുജ് ഭൂമികുലുക്കവും ,അന്നത്തെ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ക്രിക്കറ്റ്‌ കളിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്ന സ്വാധീനവും ഒക്കെ കഥയുടെ ഗതിയെ നിര്‍ണ്ണയിക്കുന്ന ഘടകങ്ങള്‍ ആയി കടന്നുവരുന്നുണ്ട് . അതുകൊണ്ട് തന്നെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഇപ്പോള്‍ ഇത് വായിക്കുമ്പോള്‍ , സാഹചര്യങ്ങള്‍ മാറിയതിന്റെ, ഒരു ആസ്വാദന കുറവ് തോന്നിയാല്‍ വായനക്കാരനെ കുറ്റം പറയാന്‍ പറ്റില്ല. ഇങ്ങനെ തോന്നുമ്പോള്‍ എല്ലാം 'ഇത് വെറും ഒരു കഥയാണ് ' എന്ന് മനസിനെ സമ്മതിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കണം.യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ നടന്ന സംഭവങ്ങളുടെ പശ്ച്താത്തലത്തില്‍ കഥയോരുക്കുംപോള്‍ കഥാകാരന്‍ നേരിടുന്ന ഒരു പ്രധാന വെല്ലുവിളിയും ഇത് തന്നെയാണ് .

സിംഗപ്പൂരില്‍ താമസിക്കുന്ന ചേതന്‍ ഭഗത്തിന് , അജ്ഞാതനായ ഒരു ആരധകനില്‍ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ഈ -മെയില്‍ ആത്മഹത്യ കുറിപ്പും തുടര്‍ന്ന് സ്വന്തം നാട്ടുകാരനാകയാല്‍ അയാളെ കാണാനായി ചേതന്‍ ആശുപത്രിയില്‍ എത്തുന്നിടത്താണ് കഥ ആരംഭിക്കുന്നത് . ഗോവിന്ദ്‌ എന്ന കഥാനായകന്‍ തന്റെ ജീവിതത്തില്‍ സംഭവിച്ച മൂന്ന് തെറ്റുകളെ കുറിച്ച് പറയുന്ന രീതിയിലാണ് കഥ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് .അഹമദാബാദ് എന്ന കൊച്ചുപട്ടണത്തില്‍ , പന്ത്രണ്ടാം ക്ളാസ്-നു ശേഷം സ്കൂള്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് ട്യുഷന്‍ എടുത്തു ജീവിക്കുന്ന ഒരു സാധരക്കാരന്‍ ആണ് ഗോവിന്ദ് .സ്വന്തമായി ഒരു ബിസിനസ്‌ ചെയ്യണം എന്ന ആഗ്രഹത്താല്‍ തന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്തുക്കളായ ഇഷ്, ഓമി എന്നിവരുമായി ചേര്‍ന്ന് ഒരു സ്പോര്‍ട്സ് കട തുടങ്ങുന്നു .ആ പ്രദേശത്തെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ക്രിക്കറ്റ്‌ ചാമ്പ്യന്‍ ആണ് ഇഷ് , ഓമി ആകട്ടേ അവിടെയുള്ള അമ്പലത്തിലെ ശാന്തി ക്കാരന്റെ മകനും. ഉത്തരേന്ത്യയിലെ ഒരു ചെറു പട്ടണവും ,അവിടുത്തെ അമ്പലവും ,അവടെ വന്നുപോകുന്ന ജനങ്ങളും , അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ ചായ് വും ഒക്കെ ചേര്‍ന്ന് നമ്മളെയും അവിടുത്തെ ഒരാള്‍ ആക്കി മാറ്റുന്നതില്‍ കഥാകൃത്ത്‌ നന്നായി വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് വേണം പറയാന്‍ . ക്രമേണ ബിസിനസ്‌ പച്ചപിടിക്കുന്നു , ഗോവിന്ദ് , തന്റെ സ്റ്റുഡന്‍ന്റ് കൂടിയായ , ഇഷ് -ന്‍റെ സഹോദരിയുമായി അടുപ്പത്തിലാകുന്നു, അവിടുത്തെ അലി എന്ന മുസ്ലിം ക്രിക്കറ്റ്‌ ജീനിയനിസ്നെ , ഇന്ത്യന്‍ ടീമില്‍ എത്തിക്കാന്‍ വേണ്ടി അവര്‍ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിക്കുന്നു . അതിനിടയില്‍ ഭുജ് ഭൂകമ്പം അവരുടെ ബിസിനസ്‌ പ്രതീക്ഷകളെ അല്പമൊന്നു താളം തെറ്റിക്കുന്നു . ഒടുവില്‍ ഗോധ്രയിലെ വര്ഗീയ കലാപവും ഗോവിന്ദ് -ന്‍റെ പ്രണയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്വാഭാവിക പ്രതിസന്ധികളും കഥയെ മാറ്റിമറിച്ച്, കൂട്ടുകാരില്‍ ഒരാളുടെ മരണത്തിനും , മറ്റേ ആളുമായി വിരോധത്തിനും കാരണമാകുന്നു .അങ്ങനെ നിരാശനായാണ് ഗോവിന്ദ് സ്വയം മരിക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുന്നത് . എന്നാന്‍ അവസാനം ചേതന്‍ കു‌ടി ഇടപെട്ട് ഉള്ള പീസുകളെ എല്ലാം തുന്നിച്ചേര്‍ത്ത് ശുഭ പര്യവസാനിയാക്കി മാറ്റുന്നു . ബോളിവുഡ് സിനിമകള്‍ കണ്ടു തഴമ്പിച്ച നമ്മുടെ മനസിന്‌ അഗീകരിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ഒരു നാടകീയതയും മുകളില്‍ വിവരിച്ച സംഭവ പരമ്പരകല്ക്കില്ല എന്നത് ശരാശരി ഇന്ത്യന്‍ വായനക്കാര്‍ക്കിടയില്‍ പുസ്തകത്തെ പ്രീയപ്പെട്ടതാക്കുന്നതില്‍ ഒരു പ്രധാന പങ്കു വഹിക്കുന്നു .

കഥയുടെ നൂതനത്വമോ , കഥാഗതിയുടെ വ്യത്യസ്തതയോ ഒന്നും ഇതിനെ അനന്യ സാധരണമാകുന്നില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ആദ്യ കുറെ പേജുകള്‍ വായിച്ചു കഴിയുമ്പോള്‍ തന്നെ ഒട്ടേറെ കാര്യങ്ങള്‍ നമുക്ക് ഊഹിച്ചെടുക്കാനും സാധിക്കും. എന്നാലും കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മമായ ചേഷ്ടകളും , മാനസിക വ്യാപാരങ്ങളും , ശ്രദ്ധാപൂര്‍വ്വം നിരീക്ഷിച്ചു അവ മനോഹരമായി വായനക്കാരില്‍ എത്തിക്കാന്‍ ചേതന്‍ ഭഗത്തിന്റെ കഴിവ് അഭിനന്ദനീയമാണ് . ഏത് സാഹചര്യത്തിലും , എന്തിനെയും ഒരു ബിസിനസ്‌ കണ്ണിലൂടെ മാത്രം നോക്കിക്കാണുന്ന ഗോവിന്ദ് എന്ന കഥാപാത്രം വായനക്ക് ശേഷവും നമ്മളോടൊപ്പം ചരിക്കുന്നതായി നമുക്ക് തോന്നിപോകും . അതുപോലെ തന്നെ നാടകീയ മുഹൂര്‍ത്തങ്ങളെ , അതി ഭാവുകത്വങ്ങള്‍ കലരാതെ , മിതമായും എന്നാല്‍ ആവശ്യത്തിനു കല്പനീയതയോടെ യും അവതരിപ്പിക്കുന്നതില്‍ കഥാകൃത്ത്‌ പൂര്‍ണ വിജയം നേടുന്നുണ്ട് .ചുരുക്കത്തില്‍ കൂടുതല്‍ ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ ഒരു ബോളി വുഡ് സിനിമ തിരക്കഥ പോലെ വായിക്കാന്‍ പറ്റിയ ഒരു നോവല്‍ .

The Elegant Universe

2011-08-28T13:59:00.000-07:00

പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഉല്പത്തിയും നിലനില്‍പ്പും മനുഷ്യനെ എന്നും അമ്പരപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാര്യമാണ് . നിത്യ ജീവിതത്തിലെ തിരക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍ നാം ഇതൊന്നും ചിന്തിക്കാറില്ലെന്നു മാത്രമല്ല , ചിന്തിച്ചാല്‍ തന്നെ ഒരു പരിധിക്കപ്പുറം സാധാരണക്കാരായ നമുക്ക് ഒന്നും മന സി ലാകാ രുമില്ല.    'ബിഗ്‌ ബാങ്ങും'(Big Bang ) സ്ട്രിംഗ് തിയറി യും (String Theory ) ഒക്കെ നാം കേട്ടിട്ടുണ്ടെന്നല്ലാതെ , അതിന്റെ ഉള്ളറകളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാന്‍ അത്ര എളുപ്പം അല്ല. ഈ വിഷയങ്ങളില്‍ താത്പര്യം ഉള്ളവര്‍ക്ക് പറ്റിയ ഒരു പുസ്തകമാണ് ബ്രയാന്‍ ഗ്രീന്‍ -ന്റെ ( Brian Greene) 'ദി എലെഗന്റ്റ്   യൂണിവേര്‍സ്' ( The Elegant Universe ) . ഗവേഷണ     വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ക്ക് പോലും മനസിലാക്കാന്‍ പ്രയാസമുള്ള ശാസ്ത്ര വിഷയങ്ങള്‍ അതീവ ലഘുവായാണ് ഗ്രീന്‍ ഇതില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. നിത്യ ജീവിതത്തിലെ ഉദാഹരണങ്ങളും തമാശകളും കൂടി ആകുമ്പോള്‍ വായന അതീവ ഹൃദ്യമായി മാറുന്നു .

ഒരു ശാസ്ത്ര വിദ്യാര്‍ഥി   എന്ന നിലയില്‍ നാം ഒരു പാട് കാര്യങ്ങള്‍ പഠിച്ചിരിക്കും എന്നതില്‍ തര്‍ക്കമില്ല . എന്നാല്‍ പരീക്ഷയ്ക്ക് മാര്‍ക്ക് നേടുക എന്ന ഒരു ലക്ഷ്യത്തിനപ്പുറം, പലപ്പഴായി പഠിച്ച കാര്യങ്ങളെ , തമ്മില്‍ ചേര്‍ത്ത് വച്ച് , കുറച്ചു കൂടി വിശാലമായ ഒരു കാഴ്ച പാടില്‍ , നോക്കി ക്കാണാന്‍ നമ്മളില്‍ പലരും മുതിര്‍ന്നിട്ടുണ്ടാകില്ല .ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ ആദ്യ അധ്യായങ്ങളില്‍ നാം കാണുന്നത് അതാണ്‌ .നാം കേട്ട് മറന്ന   ഗ്രാവിറ്റി-യും   ഇലെച്ട്രോ -മാഗ്നെടിക് ഫോഴ്സ് കളും മറ്റും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ പറ്റിയും ഒക്കെ ഗ്രീന്‍ വിവരിക്കുമ്പോള്‍ , ഇത്രയും നാള്‍ ഈ വിധത്തില്‍ ചിന്തിക്കാന്‍ നമുക്ക് തോന്നിയില്ലലോ എന്ന് തോന്നി പോകും .   കാര്യങ്ങള്‍ വെറുതെ പറഞ്ഞു പോകാതെ , വായനക്കാരോട് ,ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ചു ,അവരെക്കൊണ്ടും ചിന്തിപ്പിച്ചു , ഐന്‍സ്ടീനും മറ്റനവധി ശാസ്ത്രകാരന്മാരും നടന്ന അതേ പാതയിലൂടെ യാണ് ഗ്രീന്‍ വായനക്കാരെയും കൊണ്ടുപോകുന്നത് . ഒരു ഡിക്ടീവ് നോവലില്‍ നാം ഒരു   ഡിക്ടീവ് ആയി കേസ് അന്വേഷിക്കുന്നത് പോലെ ഈ വായനയില്‍ നാം അറിയാതെ ഒരു ശാസ്ത്ര കാരന്‍ ആയി പോകും .

    പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഉല്പത്തി യെക്കുറിച്ച് വിവരിക്കുന്നത് അത്യന്തം വിഷമം പിടിച്ച ഒരു ജോലിയാണ് . സ്പേസ് ടൈം ഉം (Space Time ) , എക്സ്ട്രാ ഡിമെന്‍ഷനും ( Extra Dimensions ) , ക്വാണ്ടം     മെക്കാനിക്സും ഒക്കെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കുന്നതില്‍ ഗ്രീന്‍ വളരെ നല്ല ഒരു ദൌത്യം ആണ് നിര്‍വഹിച്ചിരിക്കുന്നത് . പുസ്തകത്തില്‍ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന ശാസ്ത്ര തത്വങ്ങള്‍ ഇവിടെ വിവരിക്കാന്‍ പ്രയാസം ആണെന്ന് മാത്ര മല്ല , വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ , ഒരൊറ്റ വായനയില്‍ തന്നെ പൂര്‍ണമായും ഗ്രഹിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞു എന്നും ഞാന്‍ അവകാശ പെടുന്നില്ല .എന്നാല്‍ അതിനെ ക്കുറിചോക്കെ കൂടുതല്‍ വായിക്കാനും , മനസിലാകാനും ഉള്ള ഒരു ത്വര എന്നില്‍ ഉണര്‍ത്താന്‍ ഗ്രീനിനു കഴിഞ്ഞു എന്നത് യാതൊരു സംശയവും കൂടാതെ പറയാവുന്ന ഒരു കാര്യമാണ്.

പിന്കുറിപ്പ് : ഈ പുസ്തകത്തെ ആധാരമാക്കി , അമേരിക്കന്‍ പബ്ളിക് ടെലിവിഷന്‍ നിര്‍മിച്ച ഡോക്യുമെന്റ് റികള്‍ യൂടുബില്‍ ലഭ്യമാണ് .ഗ്രീന്‍ തന്നെ അവതാരകനാകുന്ന ,ഇവ കാര്യങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ മനസിലാകാന്‍ നമ്മെ സഹായിക്കും . അവ കാണാന്‍ ഇവിടെ ക്ളിക്ക് ചെയ്യുക .

ഐഡിയ മാന്‍

2011-07-29T06:21:00.000-07:00

മൈക്രോസോഫ്റ്റ്‌ എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ബില്‍ ഗേറ്റ് സ് -ന്റെ പേര് നമ്മുടെ മനസിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നു എന്നാല്‍ മൈക്രോ സോഫ്റ്റ്‌ - ന്റെ കോ-ഫൌണ്ടര്‍ ആയ പോള്‍ അലെന്‍ - നെ പറ്റി നമ്മളില്‍ പലരും കേട്ടിരിക്കണമെന്നില്ല. പേര് കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ അദ്ദേഹത്തെകുറിച്ച് കൂടുതല്‍ അറിഞ്ഞു കൊള്ളണമെന്നില്ല . പൊതു വേദികള്‍ക്ക് അത്രയൊന്നും പരിചിതനല്ലാത്ത അദ്ദേഹത്തെ കുറിച്ച് കൂടുതല്‍ അറിയാന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മകഥയായ 'ഐഡിയ മാന്‍ ' (Idea Man ) വായിക്കുക തന്നെ വേണം . പ്രശസ്തിയുടെ കൊടുമുടിയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന തന്റെ സഹപ്രവര്‍ത്തകനെ അപകീര്‍ത്തി പെടുത്തുന്ന പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ എഴുതി വയനക്കാരുടെ ശ്രദ്ധ ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന 'ആത്മകഥാകരന്മാരെ ' നാം ഒരു പാട് കണ്ടിടുണ്ട് . അതുകൊണ്ട് തന്നെയാകണം ഈ പുസ്തകത്തില്‍ ബില്‍ ഗേറ്റ് സിനെ വിമര്‍ശിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന നിരൂപണങ്ങള്‍ പുറത്ത് വന്നപ്പോള്‍ ഒരു സാധാരണ വിപണന തത്രം എന്നതില്‍ കവിഞ്ഞ ഒരു പ്രാധാന്യവും എനിക്ക് തോന്നാഞ്ഞത്. എന്നാല്‍ വിമര്‍ശനങ്ങളിലും വീമ്പു പറച്ചിലുകളിലും ഒക്കെ മിതത്വം പാലിക്കുന്ന ഒരു ഗ്രന്ഥ കര്‍ത്താവിനെയാണ് നാം ഇവിടെ കാണുന്നത് .

കുട്ടിക്കാലം മുതല്‍ക്കു തന്നെ തനിക്കു ലഭിച്ച വളെരെ നല്ല ഒരു കുടുംബ അന്തരീക്ഷമാണ് അലെന്‍ -ന്റെ ജീവിതവിജയതിനു ഏറ്റവും മുതല്‍ കൂട്ടായി തീര്‍ന്നത് . ലൈബ്രേറിയന്‍ ആയിരുന്ന അച്ഛനും വായനയില്‍ കമ്പമുണ്ടായിരുന്ന അമ്മയും കുട്ടിയുടെ എല്ലാ വിധത്തിലുമുള്ള വികാസത്തില്‍ അതീവ ശ്രദ്ധാലുക്കള്‍ ആയിരുന്നു . തങ്ങള്‍ക്കു താങ്ങാന്‍ വിഷമമുള്ള ഭീമന്‍ തുക മാസം ഫീസായി നല്‍കേണ്ടി വരുന്ന പ്രൈവറ്റ് സ്കൂളില്‍ മകനെ അയച്ചു പഠിപ്പിക്കുവാനുള്ള തീരുമാനം എടുക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് ഒരു അമാന്തവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . ആ സ്കൂളില്‍ വച്ചാണ് തന്നെക്കാള്‍ രണ്ടു ക്ളാസ് ഇളപ്പം ഉള്ള ബില്‍ ഗേറ്റ് സ് -നെ കാണുന്നതും സൌഹൃദ ബന്ധം ആരംഭിക്കുന്നതും . കമ്പ്യൂട്ട ര്‍ -കളുടെ ആദ്യ കാലത്ത് ആ സ്കൂളില്‍ ഒരു കമ്പ്യുട്ട ര്‍ ലാബ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ ആ സ്കൂളിന്റെ മഹിമയെ ക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ഉഹിക്കാവുന്നതെയുള്ളൂ .അക്കാലത്തെ മെയിന്‍ ഫ്രെയിം കമ്പ്യൂട്ടര്‍ -നിന്ന് പേര്‍സണല്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ എന്ന ആശയം പോലും അന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല . ഒഴിവു സമയങ്ങളില്‍ , മെയിന്‍ ഫ്രെയിം കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഉള്ള ചില ഏജന്‍സി കള്‍ക്ക് വേണ്ടി പ്രോഗ്രാമിംഗ് ചെയ്യുവാന്‍ അലെന്‍ -ഗേറ്റ് സ് സഖ്യം തുടങ്ങിയിരുന്നു .

പോള്‍ അലെനും ബില്‍ ഗേറ്റ് സും

എന്നാല്‍ മൈക്രോ പ്രോസസര്‍ രംഗത്ത് വന്ന വിപ്ളകരമായ മാറ്റങ്ങളെ കുറിച്ച് ബോധവാനായിരുന്ന അലെന്‍ ആദ്യ മൈക്രോ പ്രോസോസ്സര്‍ പുറത്തു വന്നപ്പോള്‍ തന്നെ, അതില്‍ പ്രോഗ്രാം എഴുതാന്‍ കഴിയുന്ന ഹൈ ലെവല്‍ ലാഗ്വേജു കളെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങി . പേര്‍സണല്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ മേഖലയുടെ സാധ്യധ കളെ കുറിച്ച് IBM പോലെയുള്ള വമ്പന്‍ കമ്പനി കള്‍ക്ക് ബോധ്യം വന്നപ്പോള്‍ , അവര്‍ക്കുവേണ്ട ലാംഗ്വേജ് കളുമായി അലെന്‍ -ഗേറ്റ് സ് സഖ്യത്തിന്റെ 'മൈക്രോ സോഫ്റ്റ്‌ ' തയ്യാറായിരുന്നു . അവിടെനിന്നിങ്ങോട്ടു ഒരു പ്രയാണം തന്നെയായിരുന്നു . HP പോലെ യുള്ള ഒട്ടേറെ വമ്പന്‍ മാര്‍ക്ക് അവസരങ്ങള്‍ മുതലാക്കാന്‍ കഴിയാതെ പോയപ്പോള്‍ iBM മായി ചേര്‍ന്ന് മൈക്രോസോഫ്ട്‌ ഒരു പുതിയ യുഗം തന്നെ തുറന്നു .

ഉയര്‍ച്ചയുടെ പടവുകള്‍ കയറിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴും, പണം കുമിഞ്ഞു കൂടിയപ്പോഴും അലെന്‍ തന്റെ താത്പര്യങ്ങളില്‍ ഒതുങ്ങി, ഒരു സാധാരണക്കാരനായി കഴിഞ്ഞു പോന്നു . കമ്പനി വളര്‍ന്നു , നിയമപരമായി പങ്കളിത്തങ്ങള്‍ ഉറപ്പിക്കെണ്ടുന്ന ഘട്ടത്തില്‍ , ബില്‍ ആദ്യമായി , 60 % തനിക്കു അവകാശ പ്പെട്ടതാണെന്നു വാദിച്ചു . കൂടുതല്‍ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ അലെന്‍ ആ ആവശ്യം അംഗീകരിച്ചു. എന്നാല്‍ കമ്പനി യുടെ വളര്‍ച്ച വീണ്ടും വര്‍ധിച്ചപ്പോള്‍ തനിക്കു 4 % കൂ ടി ഓഹരി ക്ക് അവകാശമുണ്ടെന്ന് ബില്‍ വാദിച്ചു . ബില്‍ -ന്റെ സ്വഭാവത്തില്‍ അത്ഭുതം തോന്നിയെങ്കിലും അലെന്‍ മാന്യത വെടിയാതെ ആവശ്യം അംഗീകരിച്ചു.ഈ അവസരത്തിലാണ് അലന് കാന്‍സര്‍ ആണെന്ന് രോഗ നിര്‍ണ്ണയം ഉണ്ടാകുന്നതു . കീമോ തെറാപിയുടെ കഠിന വേദനക്കിടയിലും അലെന്‍ മനസ്സ് ഉര്‍ജ്വ സ്വല മായി കൊണ്ട് നടന്നു . ആ സമയമായപ്പോഴെക്ക് മൈക്രോസോഫ്ട്‌ ഒരു വലിയ കമ്പനി ആയി വളര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു . ആ അവസരത്തിലാണ് തന്റെ ഓഹരികള്‍ സൂത്രത്തില്‍ കൈക്കലാക്കാന്‍ ബില്‍ഉം സുഹൃത്തായ സ്റ്റീവ് ബാമ റും പദ്ധതിയിടുന്നത് അലെന്‍ നേരിട്ട് കേള്‍ക്കാന്‍ ഇടയകുന്നതും , പിന്നിട് കമ്പനി വിടുന്നതും .

മൈക്രോസോഫ്ട്‌ -ല്‍ നിന്ന് വിട്ട അലെന്‍ വൈവിധ്യ മാര്‍ന്ന ഒട്ടനേകം കാര്യങ്ങളില്‍ കൈവച്ചു . അത് സ്പേസ് ഷട്ടില്‍ വിക്ഷേപണം മുതല്‍ ചലച്ചിത്ര നിര്‍മാണം വരെ പരന്നതും , NFL ,NBA ,സോക്കെര്‍ സ്പോര്‍ട്സ് ടീം -കള്‍ മുതല്‍ ബ്രെയിന്‍ റിസര്‍ച്ച് വരെ ആഴമുള്ളതും ആണ് .കൈവച്ച എല്ലാ മേഖലകളിലും വിജയ ക്കൊടി പറിക്കാന്‍ ആയില്ലന്കിലും , ലഭേച്ഹ മാത്രം നോക്കാതെ , തനിക്കു താത്പര്യവും ,സമൂഹത്തിനു ഗുണവും ചെയ്യുന്ന എല്ലാ മേഖലകളും തുറന്ന മനസ്സോടെ ഇറങ്ങി ചെന്ന മറ്റൊരു പ്രതിഭാശാലി ഉണ്ടോ എന്നത് സംശയമാണ് .തന്റെ നല്ല മനസിനെ ഉപഗോഗപ്പെടുത്തി നേട്ടം ഉണ്ടാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചവരോടു ഒരു പരിഭവവും അദ്ദേഹം കാണിക്കുന്നില്ല . ഏതു മേഖലയില്‍ ആണെങ്കിലും അവിടെ ആത്മാര്‍ഥമായി ഇടപെട്ടുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതു .NFL പ്ളേ ഓഫ്‌ സീസണില്‍ ടീം ബഞ്ചിലിരിക്കുന്ന അലെനും , സ്പേസ് ഷട്ടില്‍ വിക്ഷേപനതിന്റെ കൌണ്ട് ഡൌണ്‍ ഹൃദയ മടുക്കി പിടിച്ചു കാത്തിരിക്കുന്ന അലെനും കാണുമ്പോള്‍ , ലാഭ ക്കൊതിയനായ ഒരു വ്യവസായി എന്ന ഒരു അവതാരമേ അദേഹത്തി നില്ല എന്ന് നമുക്ക് മനസിലാകും . ഇത്തരം കാര്യങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ചചെയ്യുന്ന അദ്ധ്യായങ്ങള്‍ വായിക്കുമ്പോള്‍ , മൈക്രോസോഫ്ട്‌ പോലെയുള്ള ഒരു ടെക്നോളജി കമ്പനി യുടെ സ്ഥാപകന്റെ ആത്മകഥയാണിതെന്നുപോലും നാം മറന്നു പോകുന്നു. സാഗരം പോലെ പരന്നു കിടക്കുന്ന ചില അദ്ധ്യായങ്ങള്‍ നമ്മെ ബോറടിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങുമെങ്കിലും , ഇത്രയെങ്കിലും ഒക്കെ പറയാതെ അദ്ദേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന വികാരങ്ങള്‍ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാന്‍ വിഷമമാണെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയണം. മാത്രവുമല്ല 'ഞാന്‍ മാത്രമാണ് ഈ ലോകത്ത് കേമന്‍ ' എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു വരി പോലും ഈ പുസ്തകത്തിലില്ല എന്നത് എടുത്തു പറയേണ്ടുന്ന കാര്യമാണ് .

ഇതിനൊക്കെ പുറമേ , മനുഷ്യന്റെ ബ്രെയിന്‍ -ന്റെ സങ്കീര്‍ണ്ണതകള്‍ അനാവരണം ചെയ്യുവാന്‍ വേണ്ടി അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ച അലെന്‍ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഫോര്‍ ബ്രെയിന്‍ സയന്‍സ് ( Allen Institute for Brain Science ) ഈ രംഗത്തെ ഏറ്റവും മികച്ച ഒരു ഗവേഷണ കേന്ദ്രമാണ് . അമേരിക്കയിലെ അനേകം സര്‍വകലാശാലകള്‍ക്കും, പല മേഖലയിലെ ഗവേഷണങ്ങള്‍ക്കായി, ഭീമന്‍ തുകകള്‍ ഗ്രാന്റ് ആയി നല്കപ്പെടുന്നുണ്ട് .

തന്റെ ചുറ്റുപാടിലും ഉള്ള എല്ലാവരുടെയും നല്ല വശങ്ങള്‍ എല്ലാം ഉള്‍ക്കൊണ്ടുകൊണ്ട് , ആരോടും ഒരു നീരസവും കാണിക്കാതെ ജീവിക്കുന്ന , അസാധാരണ കാരനായ ഈ ജീനിയസ്സിന്ടെ ജീവിതകഥ യ്ക്ക് , ആപ്പിള്‍ -ന്റെ സ്ഥപകരിലോരാളായ സ്റെവ് വോസ് നിയക്കിന്റെ(Steve Wozniak)[വോസിന്റെ ജീവിത കഥ ഇവിടെ വായിക്കാം] ജീ വിതമായി ഒരു പാടു സാമ്യം ഉണ്ട് . ശബ്ദ കോലാഹലങ്ങളില്‍ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞു മാറി ജീവിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഇരുവരും ദൃഡ മായ ഒരു കുടുംബ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ബാല്യ കാലം ചിലവിട്ടവരും അതിലൂടെ നല്ല ശീലങ്ങള്‍ വളര്‍ത്തി യെടുത്തവരും ആണ് . രണ്ടു പേര്‍ക്കും അവരവരുടെ ആത്മാര്‍ഥ കൂട്ടുകാരുടെ ചതിയും വഞ്ചനയും നിറഞ്ഞ മുഖം കാണേണ്ടി വരുകയം അതിനെ തുടര്‍ന്നു കമ്പനി വിടെണ്ടിയും വരുന്നു . രണ്ടു കൂട്ടരും വ്യതസ്ത മായി മേഖലകളില്‍ താത്പര്യം വച്ച് പുലര്‍ത്തുന്നവരും ,പണത്തിനും ലാഭത്തിനും മീതെ അതിനു വേണ്ടി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവരും ആണ് .തികച്ചും യാദൃചികം എങ്കിലും സാമ്യങ്ങള്‍ എണ്ണുന്ന കൂട്ടത്തില്‍ ,സൌഹൃദത്തിന്റെ ചതിയും വഞ്ചനയും , ഒരു 'സാമ്യ'മായി കടന്നു വരുന്നു എന്നത് നമ്മെ അലോസരപ്പെടുത്തുന്നു .

പിന്കുറിപ്പ് : പുസ്തകത്തിന്റെ തലക്കെട്ട്‌ പറയുന്നതുപോലെ ആശയങ്ങള്‍ പഠിച്ചു , അതില്‍ സ്വയം ഇടപഴകി, അതിനെ സമൂര്‍ത്തതയില്‍ എത്തിച്ചു അതില്‍ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ മറ്റൊന്നിലേക്കു പറന്നു നടക്കുന്ന ഒരു ' ഐഡിയ മാന്‍ ' തന്നെ യാണ് പോള്‍ അലെന്‍ . വെറുതെ ആശയങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു നടക്കുന്നതില്‍ നിന്നോ, അല്ലെങ്കില്‍ ദൂരെ മാറിനിന്നു സാമ്പത്തിക നേട്ടത്തിനായി പണം നിക്ഷേപിക്കുന്നതില്‍ നിന്നോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രീതിക്കുള്ള ഭീമമായ അന്തരം കാണാന്‍ നാം മറന്നു പോകരുത് .

ദി ഗ്രാന്‍ഡ്‌ ഡിസൈന്‍

2011-07-19T13:12:00.000-07:00

മതവും ശാസ്ത്രവും തമ്മില്‍ കൊമ്പുകോര്‍ക്കുന്നത് ഒരു സാധാരണ സംഭവമാണ് . കാര്യങ്ങള്‍ വിശകലനം ചെയ്യുന്നതില്‍ സ്വീകരിക്കുന്ന തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ സമീപനമാണ് ഈ കൊമ്പുകോര്‍ക്കലിന്റെ അടിസ്ഥാനകാരണം . 'ഞാന്‍ പറയുന്നത് മാത്രമാണ് ശരി' എന്ന സമീപനം ഇരുകൂട്ടരെയും തമ്മില്‍ കൂടുതല്‍ അകറ്റുന്നു . മതം പറയുന്നതിന് വിപരീതമായി സത്യം പറഞ്ഞതിന് ജീവിതകലത്തു മാത്രമല്ല അതിനു ശേഷവും ആക്രമണ വിധേയനായ ഗലെലിയോ യെ പ്പോലുള്ള ശാസ്ത്ര കാരന്മാരും , അതിനു പകരമെന്നോണം ശാസ്ത ലോകം ഈശ്വര വിശ്വാസത്തെ 'അറിവില്ലായ്മ ' ആയും അതിനെ പാടെ നിരാകരിക്കാനും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നതും മറ്റും കാണാന്‍ അവഗാഹമായ ചരിത്ര ജ്ഞാനം ഒന്നും വേണ്ട മറിച്ച് സാമാന്യമായ ബോധം മതി . ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആണെങ്കിലും ഇരു പക്ഷത്തെയും യഥാര്‍ഥ മഹാന്മാര്‍ പരസ്പരം ബഹുമാനിക്കുന്നു, അംഗീകരിക്കുന്നു . പ്രപഞ്ച സത്യങ്ങള്‍ അനാവരണം ചെയ്യുന്നതില്‍ ശാത്ര ലോകം ഒട്ടേറെ മുന്നേറിയിട്ടുന്‍കിലും 'ദൈവത്തെ' തള്ളികളയാന്‍ തക്കവണ്ണം വളര്‍ന്നിട്ടില്ല, പ്രത്യേകിച്ചും നമുക്ക് ഗോചരമല്ലാത്ത പ്രപഞ്ച ഉല്‍പതിയെപറ്റിയും , സൂക്ഷ്മ കണികകളെ കുറിച്ചുമുള്ള പഠന മേഖലകളില്‍ .
ഈ മേഖലകളിലേക്ക് കൂടുതല്‍ വെളിച്ചം വീശുന്ന ഒരു പുസ്തകമാണ് " ദി ഗ്രാന്‍ഡ്‌ ഡിസൈന്‍ " (The Grand Design ). ലോകത്തില്‍ ഇന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ശാസ്ത്രകരന്മാരില്‍ അഗ്രഗണ്യനായ സ്റീഫന്‍ ഹോകിങ്ങ്സ് ( Stephen Hawking) ദൈവത്തിന്റെ നിലനില്പിനെ നിരാകരിക്കുന്നു എന്ന ഒറ്റ പരസ്യ വാചകം കൊണ്ട് ഏറെ ശ്രദ്ധ ആകര്‍ഷിച്ച പുസ്തകമാണിത് . ലിയോനാര്‍ദ് മ്ലോടിനോവ് ( Leonard Mlodinow) എന്ന ശാസ്ത്ര കാരനുമായി ചേര്‍ന്നെഴുതിയിരിക്കുന്ന ഈ പുസ്തകം പ്രപഞ്ച ഉല്പത്തിയും അതിന്റെ നിലനില്പും മായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏറ്റവും പുതിയ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളെ പറ്റിയും ,ദിശാ ബോധങ്ങളെ പറ്റിയും വളരെ ലളിതമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട് .ശാസ്ത്രത്തെപറ്റിയും ശാസ്ത്രകാരന്മാരെ പറ്റിയും സാമാന്യ ജ്ഞാനമുള്ള ആര്‍ക്കും ആസ്വദിക്കാന്‍ പാകത്തിനാണ് ഇതിന്റെ ശൈലി .

"Philosophy is dead " എന്ന കടുത്ത വാചകത്തിലാണ് പുസ്തകം ആരംഭിക്കുന്നത് തന്നെ . പ്രകൃതിയുടെ അറിവില്ലാത്ത പ്രതിഭാസങ്ങളെ എല്ലാം 'ദൈവം' എന്ന പേരില്‍ മനുഷ്യ സമൂഹം ആരാധിച്ചു പോന്നു എന്നും ശാസ്ത്രം അവയെ അനാവരണം ചെയ്യുന്ന മുറയ്ക്ക് നാം നമ്മുടെ ആരാധനയും മാറ്റും എന്ന പരിഹാസ ഭാവത്തിലാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം വികസിക്കുന്നത് . എന്തുകൊണ്ട് (why ) അല്ലെങ്കില്‍ എങ്ങനെ (how) എന്ന രണ്ടു ചോദ്യങ്ങള്‍ വേണ്ടവിധം ഉപയോഗിക്കുന്നതില്‍ പുരാതന കാലം മുതല്കെ മനുഷ്യന്‍ പിശിക്കു കാട്ടിയിരുന്നതായി , പുരാതന ഗ്രീക്ക് തത്വ ചിന്ത കാരെയും മറ്റും ഉദാഹരിച്ചു കൊണ്ട് പുസ്തകം കൂടുതല്‍ വിഷയങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യാന്‍ കളമൊരുക്കുന്നു . തത്വ ചിന്തകരെ അന്ധമായ ഇശ്വര വിശ്വാസികള്‍ എന്ന് ആക്ഷേപിക്കുന്നില്ല എങ്കിലും തങ്ങള്‍ക്കു അറിയാന്‍ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങളില്‍ ഉടമസ്ഥത ഇശ്വരന് കല്പിച്ചു നല്‍കിയിരുന്നു വന്നു പല ചിന്തകരെയും ഉദ്ധരിച്ചു കൊണ്ട് സ്ഥാപിക്കുന്നു . അരിസ്ടോട്ടില്‍ ,പ്ളേറ്റോ, കെപ്ലെര്‍ , ടെമോക്രിട്സ് തുടങ്ങിയ മഹാരഥന്മാരില്‍ നിന്നും ഉദാത്ത മായ ചിന്താധാരകള്‍ പ്രവഹിച്ചിരുന്നു എങ്കിലും അവയെ ഒന്നും മറ്റുള്ളവയുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചു ചിന്തിക്കുവാനോ അതിലൂടെ പുതിയ വിജ്ഞാനം നേടാനോ ആരും തയ്യാറായില്ല . പ്രകൃതി ശക്തികള്‍ അവരവരുടെ 'ജോലി' ചെയ്യുന്നത് "നീതി ദേവതയുടെ" ആജ്ഞ അനുസരിച്ചാണെന്നും മറ്റും അവര്‍ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു , അവിടെ എന്തുകൊണ്ട് എന്ന ചോദ്യം ഉന്നയിക്കാന്‍ ആരും ശ്രമിച്ചില്ല . ഇതിനൊക്കെ പുറമേ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന് നിരക്കാത്ത പരീക്ഷണഫലങ്ങളെ അപ്പാടെ നിരാകരിക്കുന്ന ഒരു പ്രവണതയും സര്‍വസാധാരണമായിരുന്നു .

തത്വ ചിന്തയില്‍ നിന്ന് "ശാസ്ത്ര " ത്തിന്റെ പാതയിലേക്ക് വരുമ്പോള്‍ മോഡല്‍ ഡിപെണ്ട്ന്റ്റ് റിയലിസം (Model Dependent Realism) കടന്നുവരുന്നു . ന്യൂട്ടണ്‍ ഉള്‍പടെയുള്ള ശാസ്ത്രകാരന്മാര്‍ അനുവര്‍ത്തിച്ചു പോന്നിരുന്ന രീതി അതായിരുന്നു . പിന്നിട് മറ്റു പല കണ്ടുപിടുത്തങ്ങളും ഇതില്‍ വിള്ളലുകള്‍ വരുത്തി .ആറ്റം പോലെ യുള്ള സൂക്ഷ കണങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള പഠനവും , പ്രകാശ ത്തിന്റെ ദ്വിമാന സ്വഭാവവും മറ്റും മറ്റും ശാസ്ത്ര ലോകത്തിന്റെ അന്നുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന കാഴ്ചപ്പാടുകളെ ചോദ്യം ചെയ്തു .പിന്നിട് ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ ബുദ്ധി രാക്ഷസനായ ഐന്‍സ് റ്റിന്‍ സ്പേസ്-ടൈം(SpaceTime ) എന്ന പുതിയ സിദ്ധാന്തം തന്നെ അവതരിപ്പിച്ചു .അന്ന് വരെ ശാസ്ത്ര കഥകളില്‍ മാത്രം കേട്ടുകേള്‍വിയുള്ള ടൈം മിഷീനും മറ്റും ശാസ്ത്ര കാരന്മാര് ടെ പഠന മേഖലയായി . സമയം എന്നത് എന്തായിരിക്കാം എന്നും അതിന്റെ ആരഭത്തെക്കുറി ചും മറ്റും നാം സജീവ ചര്‍ച്ചകളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടു .എന്നിരുന്നാലും സൂക്ഷകണങ്ങള്‍ മുതല്‍ ഭീമാകാരങ്ങളായ ഗ്രഹങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും അനുസരിക്കുന്ന 'ഒരു നിയമം' ഉണ്ടാകുമെന്ന് ശാസ്ത്ര ലോകം അനുമാനിച്ചു . 'ദി തിയറി ഓഫ് എവെരി തിംഗ് '( Theory of Everything ) അതായി ശാസ്ത്ര കാരന്മാരുടെ ലക്‌ഷ്യം .ഗ്രാവിറ്റിയും മാഗ്നറ്റിസവും ഇലെച്ട്രോ ഫോര്‍സ് കളും ഒക്കെ സമന്വയിപ്പിക്കുന്ന ഒട്ടേറെ സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു . ഗ്രാന്‍ഡ്‌ യുണിഫൈദ് തിയറി (GUT ) എന്ന പേരില്‍ ശക്തവും - ദുര്‍ബലവും ആയ ഫോഴ്സ് കളെ സമന്വയിപ്പിക്കുന്ന തിയറികളും അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു . ഇതിനിടയില്‍ സമാന്തര യുനിവേസുകളെ കുറിച്ചും ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങി . പിന്നിട്ട് സ്ട്രിംഗ് തിയറി (String Theory ) എം തിയറി (M Theory ) എന്നി നുതന സിദ്ധാന്ധങ്ങളും രംഗത്തെത്തി .സാദാരണക്കാരായ നമ്മെ ഒക്കെ അമ്പരപ്പിക്കുന്ന കണ്ടെത്തലുകളാണ് ശാസ്ത്ര ലോകം നടത്തികൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന കാര്യത്തില്‍ ഒരു തര്‍ക്കവും ഇല്ല .

പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗത്ത് 'ദൈവത്തിന്റെ ' ഇടപെടല്‍ ഇല്ലാതെ പ്രപഞ്ച ത്തിന്റെ ഉല്പത്തിയും നിലനില്പും വിവരിക്കാന്‍ ഉതകുന്ന തെളിവുകള്‍ ശാത്ര ലോകത്തിന് ഉണ്ടെന്നു പറയുന്നു .ഒരു തിയറി അല്ല മറിച്ച് ഒരു കൂട്ടം തിയറി കളുടെ ഒരു കൂട്ട്യ്മയാണ് അതിനായി ഉപയോഗിക്കെണ്ടുന്നതെന്നും പറയുന്നു. ഗെയിം ഓഫ് ലൈഫ് (Game of Life ) എന്ന വിഖ്യാതമായ തിയറി ചിത്രങ്ങളുടെ സഹായത്താല്‍ വളരെ ലളിതമായി വിവരിച്ചിട്ടു മുണ്ട് . എന്നിരുന്നാലും ഈ പറയുന്നതും 'ഒരു' സാധ്യത യാണ് എന്നതിലപ്പുറം ദൃഡമായി ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നതില്‍ ഗ്രന്ഥകര്‍ത്താക്കള്‍ ധൈര്യം കാണിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നില്ല. അഡ്വാന്‍സ്‌ മാത്തമാറ്റിക്സ് -ഉം ഫിസിക്സും ഉള്‍പെടുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ ലളിതമായി വിവരിക്കുവാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് വിസ്മരിക്കുകയല്ല , മറിച്ച് പുസ്തകത്തില്‍ ആദ്യം പുലിയെ പോലെ ഗര്‍ജിച്ചു നിന്നിരുന്ന വാദങ്ങളും ആക്ഷേപങ്ങളും ഒരു പൂച്ചയെ പോലെ പതുങ്ങി കേവലം ഒരു 'സാധ്യത'മാത്രമായി ചുരുങ്ങുന്നു. 'സ്ട്രിംഗ്' തിയറി -യോ 'എം' തിയറി - യോ അപൂര്‍ണമാണെന്നോ അത് ലളിതമായി വിവരിക്കുന്നതില്‍ പുസ്തകം പരാജയപ്പെട്ടുവെന്നോ തെറ്റി ധരിക്കരുത്. 'ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടല്‍ ' ഇല്ലാതെ കാര്യങ്ങള്‍ നടക്കുന്നു എന്നത് അസന്നിഗ്ദ്ധമായി പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കുന്നത്തിലാണ് പുസ്തകം പരാജയപ്പെടുന്നത് . കൂടുതല്‍ കോപ്പികള്‍ വിറ്റഴിക്കാനായി വിതരണക്കാര്‍ ഇടപെട്ടു നല്‍കിയ ഒരു മുഖം മൂടിയാകണം അത് . ഹോകിങ്ങ്സ് -നെ പോലെയുള്ള മഹാ ധിഷണാ ശാലികള്‍ അതിനു കൂട്ട് നില്‍ക്കൊമോ എന്ന സംശയവും ദുഖവും ഒക്കെ ബാക്കി നില്‍ക്കുമെങ്കിലും , അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാതെ മാര്‍ഗമില്ല . എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും താഴത്ത് വയ്ക്കാതെ ഈ പുസ്തകം വായിച്ചു തീര്‍ക്കുമെന്ന് ഉറപ്പ്.

പിന്കുറിപ്പ് :പുസ്തകത്തില്‍ പ്രതിപാദിക്കുന്ന എല്ലാ വിവരണങ്ങളെയും ഇവിടെ എടുത്തു പറയുക വിഷമകരമായ കാര്യമാണ് . മാത്രവുമല്ല അതിനെ കുറിച്ച് ആധികാരികമായി എഴുതാന്‍ സി രാധാകൃഷ്ണന്‍ -നെ പോലെയുള്ള പ്രതിഭകള്‍ മലയാളത്തിനുണ്ട് താനും.

എനിക്ക് വിശക്കുന്നു .....

2011-06-20T09:37:00.000-07:00

എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ആഹാരം മലയാളിക്ക് ഒരു വീക്നെസ് തന്നെ യാണ് . വിഭവ സമൃദ്ധമായ സദ്യ മാത്രമല്ല സ്കുളിലും ഓഫീസിലും മറ്റും കൊണ്ട് പോയി കഴിക്കുന്ന ഉച്ച ഭക്ഷണം പോലും ഗംഭീരമായാണ് നാം തയ്യാറാക്കുന്നതും ,അകത്ത്താക്കുന്നതും . വാട്ടിയ തൂശനിലയില്‍ പൊതിഞ്ഞ പൊതിച്ചോറും ,അടുക്കു പാത്രത്തില്‍ ഓരോ തട്ടിലും ക്രമം തെറ്റാതെ , പായ്ക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഉച്ചയൂണും മറ്റും കേരളത്തിന്റെ മാത്രം പ്രത്യേകതയാകണം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഉച്ച സമയത്ത് സ്വന്തം ഇരിപ്പിടത്തില്‍ നിന്ന് പോലും മാറാതെ , ഒരു സാന്‍വിച് അകത്താക്കുന്ന സായിപ്പിനെ അത്ഭുത ജീവിയായആണ് നാം നോക്കിക്കാണുന്നത്. രാവിലെ നാലുമണിക്ക് തുടങ്ങുന്ന പാചക മഹാ യുദ്ധങ്ങളുടെ ഒന്നും ആവശ്യമില്ലാതെ വിശക്കുമ്പോള്‍ പുറത്തുപോയി ഒരു 'ടു ഗോ ' ആഹാരം വാങ്ങി തന്റെ സീറ്റില്‍ ഇരുന്നു ആര്‍ക്കും ഒരു ശല്യവും ഇല്ലാതെ അകത്താക്കുന്ന സായിപ്പിനെ ,മറ്റ് എന്തിനെല്ലാം വിമര്‍ശിച്ചാലും, ഇക്കാര്യത്തില്‍ അംഗീകരിച്ചേ മതിയാകു.കഴിക്കുന്നതിനു പത്തു മിനിറ്റ് മുന്‍പ് മാത്രം അതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്ന, അല്പം റൊട്ടിയും ,അതിനിടയില്‍ വേവാത്ത ഇറച്ചിയും പോലും സന്തോഷതോടെ അകത്താക്കുന്ന സായിപ്പിനും പരാതികള്‍ ഉണ്ട് , ഫോണിലൂടെ ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്യുന്ന അതെ കടയില്‍ നിന്ന് തന്നെ ആഹാരം കൈപ്പറ്റണം. അല്ലെങ്കില്‍ കനത്ത ട്രാഫിക് കുരുക്കിലൂടെ കടയില്‍ എത്തുമ്പോഴേക്കും ആഹാരം ആറി തണുത്തു പോകും .പിന്നെ കടയില്‍ എത്തിയാല്‍ അവിടുത്തെ ക്യു വില്‍ നിന്ന് മെനക്കെടണം ....അങ്ങനെ പലതും .

ഇതെനെല്ലാം പരിഹാരമായി പുതിയ ആഹാര സംസ്കാരം വരാന്‍ പോകുന്നു . എവിടെനിന്ന് വേണമെങ്കിലും ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്യാം ,എവിടെനിന്ന് വേണമെങ്കിലും കൈപ്പറ്റാം, നമ്മള്‍ ചെന്ന് കഴിഞ്ഞേ ആഹാരം പാകം ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങുകയുള്ളൂ , ഒരു മിനിടിനുള്ളില്‍ ആഹാരം റെഡി ആകുകയും ചെയ്യും !! . വിശ്വസിക്കാന്‍ പ്രയാസം തോന്നുന്നുവോ? കാലിഫോര്‍ണിയ യില്‍ തുടക്കമിടുന്ന ,ദി മെല്‍ട്ട്(The Melt) എന്ന പുതിയ റെസ്ടോരേന്റ്റ്‌ ചെയിന്‍ ആണ് ഈ വാഗ്ദാനങ്ങ ളുമായി രംഗത്ത് വരുന്നത് . 'കാഷ്വല്‍ ഡൈനിംഗ്' എന്ന ഗണത്തില്‍ പെടുന്ന സൂപ്പും ,ചീസ്‌ സാന്‍ വിച്ചും ആണ് മെല്‍റ്റിന്റെ മെനുവില്‍ ഉണ്ടാവുക . മൊബൈല്‍ പേമന്റും, QR കോഡ് സാങ്കേതിക വിദ്യയും ഉപയോഗ പ്പെടുത്തി ഉത്പാദന ചെലവ് പരമാവതി കുറച്ചു , മാര്‍കെറ്റ് പിടിക്കുക എന്നതാണ് ലക്ഷ്യമെന്നു , അണിയറ ശില്‍പികള്‍ പറയുന്നു . ഇതിനായി 'ഇന്റലിജെന്റ് സാന്‍ വിച് മേക്കര്‍ ' കമ്പനി നിര്‍മിച്ചു കഴിഞ്ഞു .പ്രത്യേക കഴിവുകള്‍ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത , കുറഞ്ഞ വേതനത്തില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന ജോലിക്കാരെ കൊണ്ട് കട നടത്തി ക്കൊണ്ട് പോകാം എന്നുള്ളതും ,എല്ലാ ഔട്ട്‌ ലെട്ടുകളിലെയും ആഹാരത്തിനു ഏകീകൃത സ്വഭാവം ഉണ്ടാകും എന്നുള്ളതും ഇതിന്റെ മേന്മ ആയി കമ്പനി എടുത്തു പറയുന്നു .

ഫ്ളിപ്പ്(Flip)എന്ന നുതന വീഡിയോ ക്യാമറ യിലൂടെ നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ നേടിയ ജോനാതന്‍ കെപ്ലാന്‍(Jonathan Kaplan) ആണ് ഈ നൂതന ആശയ ത്തിനു പിന്നിലുള്ളത് .സാധാരണ രീതികളില്‍ നിന്ന് മാറി ചിന്തിക്കുന്നതില്‍ കെപ്ലാന്‍ -ഉള്ള കഴിവ് ഫ്ളിപ്പ് -ന്റെ വിജയത്തില്‍ നിന്നും നമുക്ക് ഊഹിക്കവുന്നതെ യുള്ളൂ . എങ്കിലും അധികം ആരും പയറ്റി നോക്കിയിട്ടില്ലാത്ത

ആഹാര നിര്‍മാണ -വിപണന രംഗം ഇത്തരം പുതിയ സംരംഭ ങ്ങളെ എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കും എന്നത് കാത്തിരുന്നു കാണുക തന്നെ വേണം .

കൂടുതല്‍ അറിയാന്‍ : themelt

പിന്കുറിപ്പ് : ഫേസ് ബുക്കിനു 100 ബില്ല്യണ്‍ വിലയുള്ള ഈ ലോകത്ത് എന്താണ് സംഭവിക്കാന്‍ പാടില്ലാത്തത് ......

അല്പം വൈവാഹിക ചിന്തകള്‍.....

2011-05-31T11:54:00.000-07:00

വിവാഹം നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു പ്രധാന സംഭവ വികാസം തന്നെയാണ് .ഒരാള്‍ അഥവാ ഒരുവള്‍ വിവാഹം കഴിച്ചാലും,വിവാഹ മോചനം നേടിയാലും ,പങ്കാളി ഇല്ലാതായാലും , എന്തിന് വിവാഹമേ വേണ്ട എന്ന് വച്ചാലും എല്ലാം അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ആകെ തുക എടുക്കുമ്പോള്‍ ,ഏതു സമയ ത്തും, ഒരു വലിയ പങ്കു വഹിക്കുന്നു .ഏതാണ്ട് കൌമാരത്തില്‍ തുടങ്ങി ജിവിത അന്ത്യത്തില്‍ വരെയുള്ള എല്ലാ തീരുമാനങ്ങളെയും വിവാഹം സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്നത് വളരെ പ്രകടമായ ഒരു കാര്യമാണ് .കാല-ദേശങ്ങള്‍ക്കതീതമായ ഈ പ്രതിഭാസത്തെ വളരെ സൂക്ഷമമായി നോക്കി കാണുന്ന ഒരു പുസ്തകമാണ് , എലിസബത്ത് ഗില്‍ബെര്‍ട്ടിന്റെ (Elizabeth Gilbert ) കമിറ്റഡ്‌ : എ സ്കെപ്ടിക് മേക്സ് പീസ് വിത്ത്‌ മാര്യേജ് .(Committed: A Skeptic Makes Peace with Marriage).പുസ്തകത്തിന്റെ പേര് അന്വര്‍ഥ മാക്കുന്ന പോലെ ആദ്യ വിവാഹത്തിലെ പരാജയം മൂലം വ്യക്തി ബന്ധങ്ങളില്‍ സംശയാലൂ ആയിതീര്‍ന്ന നായിക ഒരു പുനര്‍ വിവാഹത്തിലേക്ക് നടന്നടുക്കുന്ന തുവരെയുള്ള മാനസിക വ്യാപാരങ്ങളാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം .വായനക്കാരെ ഏറെ ആകര്‍ഷിച്ച "Eat Pray Love " എന്ന പുസ്തക ത്തിന്റെ തുടര്‍ച്ച യാണ് ഈ പുസ്തകം വരുന്നത് .കഥാഗതി ആദ്യ പുസ്തകത്തിന്റെ തുടര്‍ച്ച യാണെങ്കിലും കമിറ്റഡ് -നും അതിന്റേതായ വായനാമൂല്യവും സ്വതന്ത്ര നിലനില്‍പ്പും ഉണ്ടാക്കി എടുക്കാന്‍ കഥാകാരി പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട് .

കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മാനസിക വ്യാപാരങ്ങളിലൂടെ കഥ പറഞ്ഞു പോകുന്ന ഗില്‍ബെര്‍ -ന്റെ

സ്ഥിരം ശൈലി യില്‍ തന്നെയാണ് ഈ കൃതിയും എഴുതിയിട്ടുള്ളത് .ഇവിടെ മാനസിക വ്യാപാരം എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ ഒട്ടേറെ കാല്പനികതകള്‍ നിറച്ച സ്വപ്നങ്ങള്‍ ആണെന്ന് തെറ്റിധ്ധരിക്കരുത് ,മറിച്ച് വിവാഹത്തെ കുറിച് എഴുത്ത്കാരുടെയും ,ഗവേഷകരുടെയും മറ്റും നിരീക്ഷണ്ങ്ങലാണ്.ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും ,പല കാലയളവുകളില്‍ ഭാര്യ-ഭതൃ ബന്ധ ത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കാഴ്ച പ്പാടുകളും കാലക്രമേണ അവയ്ക്ക് വന്ന പരിണാമങ്ങളുമൊക്കെ വളരെ ആധികാരികമായി തന്നെ പതിപാദിക്കുന്നുണ്ട് , അതുകൊണ്ട് തന്നെ ചില ഘട്ടങ്ങളില്‍ ഒരു ലേഖന സമാഹാരമാണോ നാം വായിക്കുന്നതെന്ന് പോലും തോന്നിപ്പോകുന്നു .

അമേരിക്കന്‍ സിറ്റിസണ്‍ അല്ലാത്ത ഗില്‍ബെര്‍ട്ട് -ന്റെ പങ്കാളിയെ(ഫിലിപ്) ഇമിഗ്രേഷന്‍ ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ വിമാനത്താ വളത്തില്‍ തടഞ്ഞു വയ്ക്കുന്നിടത്താണ് കഥ ആരംഭിക്കുന്നത് .ഇമിഗ്രേഷ ന്‍ നൂലാമലകളില്‍ കൂടി കടന്നുപോകുന്ന ഏതൊരു പ്രവാസിക്കും ആദ്യ അദ്ധ്യായങ്ങള്‍ സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളുടെ പകര്‍പ്പ് പോലെ തോന്നുന്നത് സ്വാഭാവികം മാത്രം. മണിക്കുറുകള്‍ നീണ്ട ഇന്റര്‍വ്യൂ കളും ആശങ്ങകള്‍ക്കും ഒടുവില്‍ വിവാഹം മാത്രമാണ് അമേരിക്കന്‍ മണ്ണില്‍ ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കാന്‍ ഉള്ള ഏക പോംവഴി എന്ന് അവര്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു . ആ നിമിഷമാണ് ഫിലിപ് ഒരു ജീവിത പങ്കാളിയില്‍ നിന്ന് പ്രതിശ്രുത വരനിലേക്ക് വളരുന്നത്‌ . ഒരു പക്ഷെ ഈ നോവലിന്‍റെ മുഴുവന്‍ നിലനില്പും അവിടെനിന്നാണ് തുടങ്ങുന്നത് .എന്നാല്‍ കഥയുടെ ആദ്യം ആയതുകൊണ്ടും എഴുത്തിന്റെ ശൈലി കൊണ്ടും ഒരു സാദാരണ കഥാ സന്ദര്‍ഭത്തിനപ്പുറം , ആവേശമോ ഉദ്വേഗമോ ഒന്നും ഇതില്‍ പ്രതിഫലിക്കുന്നില്ല.

അനിവാര്യ മായ വിവാഹത്തെ ക്കുറിച്ച് പല കണ്ണുകളിലൂടെ കഥാകാരി നോക്കികാണുന്നു . ഇതില്‍ പല ദേശത്തുള്ള, പല പ്രായത്തിലുള്ള ആളുകളുടെ നിരീക്ഷണങ്ങളും അവരുടെ സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളും ക്രമാനുഗതമായി വന്നു പോകുന്നുണ്ട് . വൈവാഹിക ജീവിതത്തിന്റെ തുറന്നിട്ട ആ വാതായനത്തിലൂടെ നാം കാണുന്ന കാഴ്ചകള്‍ ഏറെക്കുറെ സമാനമാണ് . വീട്ടുകാര്യ ങ്ങള്‍ ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ജോലിയില്‍ മാത്രം മുഴുകിയിരിക്കുന്ന അച്ഛന്‍ മാരും ,കുട്ടികളെ നോക്കാന്‍ വേണ്ടി സ്വന്തം കരിയര്‍ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന അമ്മമാരും, അങ്ങനെ ഇന്ന് നാം കാണുന്നതും പരാതി പറയുന്നതുമായ എല്ലാ അവസ്ഥകളും ലോകത്തില്‍ എല്ലായിടത്തും എല്ലാകാലവും ഉണ്ടായിരുന്നു അല്ലെങ്കില്‍ ഇന്നും ഉണ്ട് എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നത് തികച്ചും രസകമാണ് .

ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്ന ഇമിഗ്രേഷന്‍ പേപ്പര്‍ വര്‍ക്ക് ഗില്‍ബെര്‍ട്ട് -നെയും ഫിലിപിനെയും ബോറടിപ്പിക്കുന്നു .അത് അവരെ മാനസികമായി അല്പം അകന്നു നില്ക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു . ഈ അവസരത്തില്‍ ഗില്‍ബെര്‍ട്ട് നടത്തുന്ന ചില നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധേയമാണ് . അമേരിക്കന്‍ സമൂഹത്തെ കുറിച്ചാണ് ആ നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ എങ്കിലും എല്ലാ സമൂഹത്തിനും അത് ബാധകമാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു . നമ്മുടെ എല്ലാം ചിന്താ ധാരയെ ഏറെ സ്വധീനിച്ച രണ്ടു സംസ്കാരങ്ങളാണ് ഗ്രീക്കും ഹീബ്രുവും . പ്രായോഗികതയുടെ വക്താക്കളാണ് ഗ്രീക്കുകാര്‍ വ്യക്തി സ്വാതത്ര്യം ആണ് അവിടെ ഏറ്റവും പ്രധാനം , മറിച്ച് ഹീബ്രു മുന്നോട്ടു വയ്ക്കുന്നതാകാട്ടേ ദൈവത്തില്‍ അധിഷ്ടിതമായ ഒരു കുടുംബ ജീവിതവും . ഈ വൈരുധ്യങ്ങള്‍ നമ്മുടെ മനസുകളെ താളം തെറ്റിക്കുന്നു . കുട്ടികള്‍ക്ക് വേണ്ടി തന്‍റെ കരിയര്‍ വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കുന്ന അമ്മമാര്‍ ഹീബ്രു സംസ്കാരത്തിന്റെ തുടര്‍ച്ചയും , വൈകിയ വേളയില്‍ താന്‍ വളര്‍ത്തി വലുതാക്കിയ അതെ മക്കള്‍ തള്ളി പറയുമ്പോള്‍ സ്വന്തം കാലില്‍ നില്‍ക്കുക എന്ന ഗ്രീക്ക് തത്വ ചിന്തയെ മനസിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു . ഇവിടെ ഏത് ഭാഗ മാണ് ശരി എന്ന് പറയാതെ സാമൂഹ്യ നീതി കണ്ണടച്ച് ഇരുട്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു .

ഗില്‍ബെര്‍ട്ട് -ന്റെ 'Eat Pray Love ' ഓര്‍മ്മയില്‍ നിന്ന് മാഞ്ഞു പോകുന്നത് കൊണ്ടാകണം ഒരേ ശൈലിയുടെ ആവര്‍ത്തന വിരസത എന്നെ ബോറടിപ്പിച്ചത് . വായനക്കാര്‍ക്കിടയില്‍ വന്‍ വിജയം നേടിയ ആ പുസ്തകത്തിന്റെ അച്ചില്‍ വാര്‍ത്തെടുക്കപ്പെട്ട ഈ പുസ്തകം ബെസ്റ്റ് സെല്ലര്‍ പട്ടികകളില്‍ ഇടം നേടാതിരുന്നതില്‍ ഒട്ടും അത്ഭുതപ്പെടാനില്ല.

കോളേജ് മാഗസിന്‍ 2001

2011-04-16T12:17:00.000-07:00

ഈ -റീ ഡറുകളും പുസ്തകങ്ങളും വാദ പ്രതിവാദ ത്തിലാണ് . ഇരുവരും തങ്ങളുടെ നേട്ടങ്ങള്‍ ഘോര ഘോര പ്രസംഗിക്കുന്നു. ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ സമയമില്ലാതെ ഞാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന എന്റെ കോളേജ് മാഗസിന്‍ സ്കാന്‍ ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.സംവാദത്തില്‍ ഏതു ഭാഗം പിടിച്ചാലും നശിച്ചു പോകുന്ന പുസ്തകങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ നാം കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സാങ്കേതിക വിദ്യകള്‍ ഉപയോഗിച്ചേ മതിയാകൂ... പുസ്തകങ്ങള്‍ എന്നെ ശപിക്കാതിരിക്കട്ടെ....

RIT Magazine 2001

i Woz

2011-04-09T21:32:00.000-07:00

ജീവിത വിജയത്തിന്‍റെ അളവുകോല്‍ പ്രശസ്തി യാണെന്ന് ചിന്തി ക്കുന്നവരാണ് നമ്മളില്‍ പലരും. കഴിവുള്ള എല്ലാവരും പ്രശസ്തരാകുമെന്നു ,അല്ലെങ്കില്‍ പ്രശസ്തരല്ലാത്തവര്‍ വേണ്ടത്ര കഴിവില്ലാത്തവരാ ണെന്നും സമൂഹം വിലയിരുത്തുന്നു .എന്നാല്‍ കഴിവും പണവും ആവശ്യത്തിലേറെ യുണ്ടായിട്ടും പ്രശസ്തിയുടെ പുറകെ പോകാത്ത ഒരു ചെറിയ വിഭാഗമുണ്ടെന്നു നമ്മെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്ന ഒരാളുടെ ആത്മ കഥയാണ് "ഐ വോസ് : കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഗീക് ടു കള്‍ട്ട് ഐക്കണ്‍ "(iWoz: Computer Geek to Cult Icon: How I Invented the Personal Computer, Co-Founded Apple, and Had Fun Doing It). ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ടെക്നോളജി കമ്പനി യായ ആപ്പിള്‍ -ന്‍റെ സ്ഥാപകരില്‍ ഒരാളായ സ്ടിവ് വോസ് നിയ്ക് (Steve Wozniak) ആണ് പണത്തിനും പ്രശസ്തിക്കും മുകളില്‍ ടെക്നോളജി യെ സ്നേഹിച്ചു , തന്നിലെക്കൊതുങ്ങി ,എല്ലാ പ്രവര്‍ത്തിയിലും ആനന്ദം കണ്ടെത്തി , ജീവിക്കുന്നത് .

കുട്ടിക്കാലം മുതലേ ടെക്നോളജി യോട് പ്രത്യേകിച്ചും ഇലക്ട്രോണി ക്സിനോടു താത്പര്യം മുള്ള ഒരു കുട്ടിയായിരുന്നു വോസ് , കാര്യങ്ങള്‍ ലളിതമായി പറഞ്ഞു കൊടുക്കാന്‍ അച്ഛന്‍ കാണിച്ച പാടവ മാണ് ഇതിന്‍റെ പ്രധാന കാരണമെന്ന് അദ്ദേഹം ഓര്‍ക്കുനുണ്ട് . ചെറിയ ക്ളാസുകളിലെ സയന്‍സ് പ്രൊജക്റ്റ്‌ കളിലും മറ്റും എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റതക്കവണ്ണം വോസ് മിടുക്കനായിരുന്നു . ടെക്നോളജി ഉപയോഗിച്ചു ചെറിയ ചെറിയ കുസൃതി കള്‍ കൊണ്ട് മറ്റുള്ള വരെ പറ്റിക്കുന്ന ഒരു സ്വഭാവക്കരനയിരുന്ന വോസ് , വിശ്വസിക്കാനാകാത്ത വിധം നാണം കുണുങ്ങിയായിരുന്നു .എല്ലാ കാര്യ ങ്ങളെ യും സരസമായി കണ്ടു മുന്നോട്ടു പോകുവാന്‍ കുട്ടിക്കാലം മുതലേ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു .

കുറച്ചുകൂടി വളര്‍ന്നപ്പോള്‍ ആക്കാലത്ത്‌ ,മിടുക്കന്‍മാര്‍ ആരും തിരഞ്ഞെടുക്കാത്ത ,ഇലെക്ട്രോ നിക്സ് പഠിക്കാന്‍ ചേര്‍ന്നു, അദ്ധ്യാപകനെ ക്കാള്‍ കാര്യങ്ങള്‍ അറിയാമായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തെ, ക്ളാസ്-ലെ ശല്യം ഒഴിവാക്കാനായി കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ലാംഗ്വേജ് ആയ 'പാസ്കല്‍ ' പഠിക്കാനായി മറ്റൊരു സ്ഥാപനത്തിലേക്ക് പറഞ്ഞു വിട്ടു .അങ്ങനെ യാണ് 'കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ' മേഖല യിലേക്ക് വോസ് കടന്നു വരുന്നത് . ഇലട്രോണിക്സ് ചിപ്പ് കളുടെയും ,മൈക്രോ പ്രോസ്സസോര്‍ കളുടെയും ആദ്യ കാലമായിരുന്നു അത് . ബിസിനസ്‌ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കായുള്ള വലിയ മെയിന്‍ ഫ്രെയിം കമ്പ്യൂട്ടര്‍ കള്‍ അല്ലാതെ ,നാം ഇന്ന് കാണുന്ന പേര്‍സണല്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ കള്‍ ഒന്നും അന്ന് രംഗ പ്രവേശനം ചെയ്തിരുന്നില്ല. വായിച്ചും പടങ്ങള്‍ കണ്ടും മാത്രം അറിയാവുന്ന കമ്പ്യൂട്ടര്‍ വോസില്‍ വല്ലാത്ത കൌതുകമുണര്‍ ത്തി . അദ്ദേഹം സ്വന്ത മായി കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഡിസൈന്‍ ചെയ്തു തുടങ്ങി , കടലാസ്സില്‍ !അതും അന്ന് നിലവില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നതിനെ ക്കള്‍ മെച്ച പ്പെട്ട ഡിസൈന്‍ .

വോസ് തന്‍റെ ഒരു സുഹൃത്ത്‌ വഴി യാണ് സ്കൂളില്‍ തന്‍റെ ജൂനിയര്‍ ആയിരുന്ന സ്റ്റീവ് ജോബ്സ് -നെ പരിചയപ്പെടുന്നത് . അന്ന് തുടങ്ങിയ ആ സൌഹൃതം വോസിന്‍റെ ജീവിതത്തില് ഒരു വഴിത്തിരിവ് തന്നെ ആയിരുന്നു .തന്നിലേക്ക് തന്നെ ഉള്‍വലിയുന്ന പ്രകൃതക്കാരനായ വോസിന് ,നേരെ വിപരീത സ്വഭാവക്കാരനായ ജോബ്സ് മുഖ്യ ധാര യിലെത്തിച്ചു എന്ന് വേണം പറയാന്‍ . താന്‍ സ്വന്ത മായി നിര്‍മിച്ച ചെറിയ ചെറിയ 'കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ' കള്‍ അന്നത്തെ 'കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ക്ളബ്ബ്' കളിലും മറ്റും പ്രദര്‍ശി പ്പിച്ചു , ഈ ഉപകരണങ്ങള്‍ക്ക് ഇലെക്ട്രോനിക്സ് വിപണിയില്‍ അതിന്റെതായ ഒരു സ്ഥാനം ഉണ്ടെന്നു വോസിനെ ബോധ്യ പ്പെടുത്തിയത് ആ സൌഹൃതമാണ് .

അക്കാലത്തെ , ഏറ്റവും വലിയ ടെക്നോളജി കമ്പനികള്‍ ഒന്നായ HP യുടെ calculator ഡിസൈന്‍ ഡി വി ഷനില്‍ ജോലി ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് വോസ് ഒരു പേര്‍സണല്‍ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഡിസൈന്‍ ചെയുന്നത് . അന്നുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന സങ്കല്പങ്ങളെ മാറ്റി മറിച്ച അതിനു വേണ്ട രീരിതിയില് മാര്‍കെടിംഗ് ചെയുവനും ,അതിനു ഒരു വിപണി തുറക്കു വാനും ജോബ്സ് സഹായിച്ചു .അന്ന് മുതല്‍ ഇങ്ങോട്ട് , വോസ് -ജോബ്സ് സഖ്യം ഒരു വിജയ ചരിത്ര മായിരുന്നു .

ആപ്പിള്‍ വളര്‍ന്നു , താന്‍ കോടി ശ്വരന്‍ ആയെങ്കില്മും, സാങ്കേതിക വിദ്യയോടും , ജിവിത മുല്യ ങ്ങലോടും ഉള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമീ പനങ്ങ ളില്‍ ഒരു മാറ്റവും വന്നില്ല . അപ്പ്ളില്‍ നിന്ന്‍ ഒരു ചെറിയ ഇടവേള എടുത്തു തന്റെ പാഷന്‍ ആയ പഠനം പൂര്‍ത്തിയാക്കാന്‍ ബെര്‍കിലി യുനിവേര്സിടി യില്‍ പോയി മടങ്ങി വരുമ്പോഴും , വലിയ സ്ഥാനമാനങ്ങള്‍ ഒന്നും വേണ്ടെന്നു വച്ച് ,ഒരു സാദാരണ എഞ്ചിനീയര്‍ ആയി പ്രവര്ത്തിക്കാന്‍ അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതു , ഉപബോധ മനസ്സില്‍ കളങ്ക മില്ലാതെ നില്‍ക്കുന സയന്‍സ് പ്രണയമാണ് . കോര്‍പ്പറേറ്റ് മുഖം മൂ ടി കളില്‍ മനം മടുത്ത് അദ്ദേഹം ആപ്പിള്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു മറ്റൊരു ചെറിയ കമ്പനി തുടങ്ങുന്നു . പിന്നീട് അതെല്ലാം വിട്ടെറിഞ്ഞ്‌ , തന്‍റെ ചിരകാല സ്വപ്നമായിരുന്ന സ്കൂള്‍ ടിച്ചര്‍ ആയി മാറുന്നു .ഇന്ന് മറ്റു പല കമ്പനി ബോര്‍ഡ്‌ കളിലും ,ഉപദേശകനായി , പ്രവത്തിക്കുന്ന അദ്ദേഹം , സ്കൂള്‍ കുട്ടികളുമായി സമയം ചിലവഴി ക്കാനുള്ള ഒരവസരവും പാഴാക്കാറില്ല.

വായനയില്‍ ഉടനീളം നാം കാണുന്നത് , അതിബുദ്ധിമാനായ ഒരു വോസിനെ മാത്രം അല്ല മറിച് സഹസീകതകള്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരുവനും ,അതിനുപരി ഒരു സാദാരണ മനുഷ്യ സ്നേഹിയെയും ഒക്കെ യാണ് . ആപ്പിള്‍-ലെ എല്ലാ എംപളോയി കള്‍ക്കും ഒരു പോലെ ഷെയര്‍ നല്കാന്‍ വേണ്ടി കോടി ക്കണ ക്കിന് ഡോളര്‍ വിലവരുന്ന സ്വന്തം ഷയര്‍ തുച്ച മായ വിലക്ക് കൊടുക്കുന്ന , ശീ ത സമര മൂലമ് ഉലഞ്ഞ അമേരിക്കന്‍ -റഷ്യന്‍ ബന്ധ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിനു സ്വന്തം ചെലവില്‍ കൂട്ടയ്മ കള്‍ ഒരുക്കുന്ന , എല്ലാത്തിലും നേരും നെറിയും വേണമെന്നു ശഠിക്കുന്ന ഒരു അത്ഭുത വ്യക്തിയെയാണ് .ഗാന്ധിജി യെക്കുറിച്ച് ഐന്‍സ്റീന്‍ പറഞ്ഞതുപോലെ ഇന്നത്തെ കപട കോര്‍പറേറ്റ് കള്‍ചറിനിടയില്‍ ഇങ്ങനെ ഒരാള്‍ ജീവിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ വരും തലമുറയ്ക്ക് മാത്രമല്ല നമുക്കും വിശ്വസിക്കാന്‍ പ്രയാസം .

അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങള്‍ കാരണം സ്റ്റീവ് ജോബ്സ് -ല്‍ നിന്നും പൂര്‍ണ്ണമായും അകന്നെങ്കിലും , അദ്ദേഹത്തെ തള്ളി പറയുവാന്‍ തയ്യാറാകുന്നില്ല എന്ന് മാത്ര മല്ല ജോബ്സ് ഇന്നും തന്‍റെ ഒരു നല്ല കുട്ടു കാരന്‍ ആണെന്ന് ആവര്‍ത്തിച്ചു പറയുകയും ചെയ്യുന്നു .

പല തവണ തുടങ്ങി മുഴുവിപ്പിക്കാത്ത, ജിവിത കഥ പുര്‍ത്തിയാക്കാന്‍ ജിന സ്മിത്ത് (Gina Smith ) എന്ന എഴുത്ത് കാരിയാണ് വോസിനെ സഹായിക്കുന്നത് . പുറം ലോകം അറിയാതെ പോകുമായിരുന്ന ഒരു കഥ യെ പുസ്തകമാക്കി എന്ന രിതിയില്‍ ജിന അഭിനന്ദനം അര്‍ഹിക്കുണ്ടെങ്കിലും, ഏഴു തിന്‍റെയും പുസ്തക ഘടനയുടെയും കാര്യത്തില്‍ ഒട്ടും പ്രശംസ അര്‍ഹിക്കുന്നില്ല . വായനയില്‍ പലയിടത്തും വോസ് പൊങ്ങച്ചം പറയുന്നതായി വായനക്കാര്‍ക് തോന്നും എന്ന് മാത്രമല്ല , വായനയുടെ ആവേഗം നിലനിര്‍ത്താന്‍ എഴുത്തിനു കഴിഞ്ഞിട്ടുമില്ല. വിവരണത്തില്‍ അല്പം നടകീയതയും , താനുമായി ഏതെങ്കിലും ഒരു തലത്തില്‍ എങ്കിലും താദാത്മ്യ വും ആഗ്രഹിക്കുന്ന സാദാരണ വായനക്കാര്‍ ഈ പുസ്തകത്തെ തിരസ്കരിച്ചതില്‍ അത്ഭുതമില്ല.

പിന്‍ കുറിപ്പ് : അല്പം ബോറടി സഹിച്ചാണെങ്കില്‍ കൂടിയും ഈ പുസ്തകം ഒന്ന് വായിക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.അതിനെ ഒരു കടമയെന്നോ , ഒരു കുമ്പസ്സാരമെന്നോ വിളിച്ചോളൂ

ഗ്രൂപ്പ്‌ +കൂപ്പോണ്‍ = ഗ്രൂപ്പോണ്‍

2011-02-27T15:47:00.000-08:00

പരസ്യമായി സൌജന്യം സ്വീകരിക്കാന് മടിയുള്ള കൂട്ടരാണ് നാം ഇന്ത്യക്കാര്‍ ,പ്രത്യേകിച്ചും കേര ളീയര്‍. ബസ്‌ കണ്ടക്ടര്‍-ഉടെ കൈയീ ല്‍ നിന്ന് ബാക്കി ചോദിച്ചു വാങ്ങാനോ , നാലുപേരുടെ മുന്നില്‍ വച്ച് ഒരു കൂപ്പോണ്‍ കൊടുത്ത് ഇളവു വസൂലാക്കുവാനോ നമ്മുടെ അഭിമാനം നമ്മെ അനുവദിക്കാറില്ല .ടാക്സിക്കാരന് പണം നല്‍കി ബാകി വാങ്ങാന്‍ പോലും നില്‍ക്കാതെ,"ബാകി വച്ചോ" എന്ന് പറഞ്ഞു പോകുന്ന നായകന്റെ ചിത്രമാണ് നമ്മുടെ മനസിലുള്ളത് .പുറം നാടുകളില്‍ സ്ഥിതി തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്.ഇളവു കിട്ടുന്ന തുക ചെ റുതാ ണെങ്കില്‍ പോലും , ഇളവു ചോദിച്ചു വാങ്ങുനതിലോ,അതിനായി കൂപ്പോണുമായി ക്യൂ നില്ക്കുന്നതിനോ ഒന്നും ഒട്ടും മടിക്കെണ്ടുന്നതില്ല .എല്ലാവരും അത് ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ട് നമുക്ക് അപകര്‍ഷത ബോധം തോന്നേണ്ട കാര്യവുമില്ല .

മുകളില്‍ പറഞ്ഞ "കൂപ്പോണ്‍ സംസ്കര " വും കാട്ടു തീ പോലെ പടര്‍ന്നു പിടിക്കുന്ന സോഷ്യല്‍ നെറ്റ് വര്‍ക്കിംഗ്‌ ആവേഗവും മുതലാക്കി വികസിക്കുന്ന ഒരു പുത്തന്‍ ബിസിനസ്‌ മേഖല യാണ് " ഗ്രൂപ്പ്‌ കൂപ്പോണിംഗ്". വളര്‍ച്ചാ നിരക്കില്‍ നമ്മെ അമ്പരപ്പിച്ച "ഗ്രൂപ്പോണ്‍"(Groupon) ഉം ,ആമസോണ്‍ ഉടമ സ്ഥതയിലുള്ള "ലിവിംഗ് സോഷ്യല്‍ "(LivingSocial )ലും "ഗൂഗിള്‍ ഡീല്‍"(Google Deals )സും ഒക്കെ ഇതേ ആശയത്തില്‍ വളര്‍ന്നു വരുന്ന സംരഭങ്ങളാണ്. എല്ലാവരും ലക്ഷ്യമിടുന്നത് അമൂല്യമായ യുസര്‍ ഡാറ്റയും(User Data) അത് ഉപയോഗിച്ചുള്ള പരസ്യ വരുമാനത്തിലാണ് .

ചെറിയ പട്ടണങ്ങളിലെ ചെറുവ്യവസായങ്ങള്‍ ആണ് "ഗ്രൂപ്പ്‌ -കൂപ്പോണ്‍" ആശയങ്ങളുടെ കേന്ദ്ര ബിന്ദു .ഇത്തരം വ്യവസായങ്ങള്‍ക്ക് ഉപഭോക്താക്കളെ ആകര്‍ഷിക്കുവാന്‍ അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല . ഉദാഹരണമായി ഒരു പട്ടണത്തില്‍ പ്രവത്തിക്കുന്ന ഒരു ഇന്ത്യന്‍ രെസ്ടോരെന്റിനോ, ഒരു ബാര്‍ബര്‍ ഷോപ്പിനോ മറ്റോ ജനങ്ങളെ ആകര്‍ഷിക്കണമെങ്കില്‍ പരസ്യം ചെയ്യുവാന്‍ ഒരു മാധ്യമം ഇതുവരെ ഇല്ലായിരുന്നു . പത്രങ്ങള്‍,ടെലി വിഷന്‍ ,റെഡിയോ തുടങ്ങി പരമ്പരാഗത മാര്‍ഗങ്ങള്‍ എല്ലാം തന്നെ ചെറു വ്യവസായങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചു അപ്രായോഗികം തന്നെ ആയിരുന്നു .ഇന്റെര്‍നെറ്റിന്റെ യും മൊബൈല്‍ ഫോണിന്റെയും ഉപയോഗം വര്‍ധിച്ചതും , അതിലൂടെ ഉപഭോക്താക്കളുടെ ലോക്കാലിറ്റി അനുസരിച്ച് സെര്‍ച്ച്‌-നു പ്രാദേശിക മുഖം വന്നു തുടങ്ങിയതും പരസ്യ വിതരണത്തിന് പുതിയ സാദ്ധ്യതകള്‍ തുറന്നു കൊടുത്തു .എന്നിരുന്നാലും ആളുകളെ ആകര്‍ഷിക്കുന്ന തരത്തില്‍ പരസ്യം ചെയ്തു ഗുണമുണ്ടാക്കാന്‍ പോന്ന ജ്ഞാനമോ സാങ്കേതിക വിദ്യയോ ഒന്നും ചെറു കച്ചവടക്കാര്‍ക്ക് സാധാരണ ഗതിയില്‍ ഉണ്ടാകാനിടയില്ല.ഇതിനു പരിഹാരവും കൊണ്ടാണ് ഗ്രൂപ്പോണിന്റെ വരവ് . ഗ്രൂപ്പ്‌ (Group ), കുപ്പോണ്‍ (Coupon ) എന്നി വാക്കുകളുടെ സങ്കരമായ ഇതിന്റെ പേരില്‍നിന്ന് തന്നെ ഇതിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനത്തെക്കുറിച്ച് നമുക്കൂഹിക്കാം.

ഉദാഹരണമായി ഒരു റെസ്റ്റോറെന്റ് -ന്റെയും,ഗ്രൂപ്പോണ്‍-ന്റെയും പ്രവര്‍ത്തനം പരിശോധിക്കാം.ഇരുകൂട്ടരും തമ്മിലുള്ള ചര്‍ച്ചയില്‍ നിന്ന് "ആയിരം ഉപഭോകതക്കളെ 30 ദിവസത്തിനുള്ളില്‍ എത്തിച്ചാല്‍ , $20 വിലയുള്ള ആഹാരം $10 നു വില്‍ക്കാം " എന്ന ധാരണയില്‍ എത്തുന്നു ,തുടര്‍ന്ന് "$20 വിലയുള്ള ആഹാരം $10 നു ; ഇനി 999 പേര്‍ കൂടി വാങ്ങണം " എന്ന ഈ ഡീല്‍ ഗ്രൂപ്പോണ്‍ വെബ്‌ സൈറ്റ് -ഇല്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു . ഓരോ ആളുകള്‍ വാങ്ങുന്നതിനനുസരിച്ചു ഇനി ഇത്ര പേര്‍ കൂടി വാങ്ങണം എന്ന സംഖ്യ കുറഞ്ഞു വരുന്നു . അങ്ങനെ 1000 പേര്‍ വാങ്ങി കഴിയുമ്പോള്‍ ഡീല്‍ "ഓണ്‍" ആകുന്നു .ഇവിടെയാണ് "ഗ്രൂപ്പ്‌" എന്ന വാക്കിന്റെ അര്‍ഥം വരുന്നത് . 1000 ആളുകള്‍ വാങ്ങിയാല്‍ മാത്രമേ ഡീല്‍ പ്രാബല്യത്തില്‍ വരുകയു ള്ളൂ ; ഇല്ല എങ്കില്‍ ആരില്‍ നിന്നും പണം ഈടാക്കുന്നില്ല . അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആദ്യമാദ്യം വാങ്ങുന്നവര്‍ക്കും ബാകി ആളുകള്‍ വാങ്ങുമോ എന്ന ആവലാതി വേണ്ട എന്നര്‍ഥം. അത് പോലെ തന്നെ റെസ്റ്റോറെന്റ് ഉടമയ്ക്കും 1000 പേര്‍ വരുമെന്ന്‍ ഉറപ്പായ ശേഷം മാത്രം വില കുറച്ചു കൊടുത്തു തുടങ്ങിയാല്‍ മതി. ഇരുകൂട്ടര്‍ക്കും നേട്ടവും മനസമാധാനവും.പണം നഷ്ടപ്പെടില്ല എന്ന ആത്മ വിശ്വാസം കൂടുതല്‍ പേരെ വാങ്ങാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു .50 % മുകളില്‍ വമ്പന്‍ വിലക്കുറവുള്ള ഡീല്‍ ഒരു ദിവസം ഒന്ന് എന്നരീതിയില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നതും കുടുതല്‍ ആകര്‍ഷക ഘടകമായി നിലനില്‍ക്കുന്നു .

വില്പനക്കാര്‍ക്കും ഉപഭോകതക്കള്‍ക്കും ഒരുപോലെ നേട്ടം സമ്മാനിക്കുന്ന ഈ നൂതന ബിസിനസ്‌-പരസ്യ മോഡല്‍ അതിവേഗമാണ് വളരുന്നത്‌ .അമേരിക്കയിലെ ചിക്കാഗോയില്‍ തുടങ്ങിയ ഗ്രൂപ്പോണ്‍ ഇന്ന് യുറോപ്പിലും ഏഷ്യയിലും വ്യാപിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു .7 ബില്യണ്‍ അമേരിക്കന്‍ ഡോളറിന്റെ ഗൂഗിള്‍-ന്റെ ഓഫറും തള്ളി ആത്മ വിശ്വാസത്തോ ടെ കുതിക്കുന്ന ഗ്രൂപ്പോണ്‍ "ലോക്കല്‍ മാര്‍ക്കറ്റിംഗ് "രംഗത്ത്‌ ഒരു പുതിയ വിപ്ലവം തന്നെയാണ് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നത് . ആമസോണും ,ഗൂഗിളും ഒക്കെ മത്സരിക്കുന്ന ഇവിടെ എത്ര നാള്‍ ഗ്രൂപ്പോണ്‍ ആധിപത്യം തുടരും എന്നെത് പ്രസക്തമായ ഒരു ചോദ്യമാണ് ..

കൂടുതല്‍ അറിയാന്‍ : http://www.groupon.com , http://livingsocial.com എന്നിവ സന്ദര്‍ശിക്കുക .

പിന്‍ കുറിപ്പ് : സൊസസ്ത (http://www.sosasta.com ) എന്ന കമ്പനി യെ ഏറ്റെടുത്തു എന്നത് കൂപ്പോണ്‍ സംസ്ക്കാരം തുലോം കുറവുള്ള ഇന്ത്യ പോലെ യുള്ള രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ചുവടുറപ്പിക്കാന്‍ അവര്‍ തയ്യാറായി കഴിഞിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ സൂചനയാണ് .

ഫേസ് ബുക്കിനുമുണ്ടൊരു കഥ പറയാന്‍ .....

2011-02-09T12:52:00.000-08:00

ഫേസ് ബുക്കിനെ കുറിച്ച് കേള്‍ക്കാത്തവര്‍ അപൂര്‍വ്വം .ചൈനയും ഇന്ത്യയും കഴിഞ്ഞാല്‍ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ജനസംഖ്യ യുള്ള ഫേസ് ബുക്കിനെ പ്പറ്റി അറിയില്ലെന്നു പറയുന്നത് ലജ്ജാകരം. മറ്റെന്തിനെയും പോലെ ഫേസ് ബുക്കിനും ഉണ്ട് കഥ പറയാന്‍ , ഒന്നല്ല ഒട്ടേറെ, അതും പ്രതിഭയുടെയും ,പണത്തിന്റെയും , ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന വിശ്വാസ വഞ്ചനയുടെയും മറ്റും മറ്റും . ഹാര്‍ വാര്‍ഡ്‌ യൂണിവെര്സിറ്റി യിലെ ഒരു ഡോം റൂമില്‍ മാര്‍ക്ക്‌ സക്കര്‍ബെര്‍ഗ് (Mark Zuckerberg ) എന്ന 20 വയസ്സുകാരന് തോന്നിയ ഒരാശയം , ലോകത്തെ മുഴുവന്‍ അടക്കി ഭരിക്കാന്‍ കഴിവുള്ള ഒരു സംരഭം ആയി മാറുന്നതുവരെ യുള്ള യഥാര്‍ഥ സംഭവങ്ങള്‍ ആണ് കഥാ രൂപേണ ബെന്‍ മേരിച് ( Ben Mezrich) തന്റെ "ആക്സിടെന്ടല്‍ ബില്ല്യനെയ്ര്സ് "(The Accidental Billionaires: The Founding of Facebook, A Tale of Sex, Money, Genius, and Betrayal ) എന്ന പുസ്തകത്തിലൂടെ അവതിപ്പിക്കുന്നത് .

2004 - ല്‍ തുടങ്ങി 2006 -ല്‍ അവസാനിക്കുന്ന രണ്ടു വര്‍ഷ കാലയളവില്‍ ഹാര്‍ വാര്‍ഡ്‌ യൂണിവെര്സിറ്റിയിലാണ് കഥയ്ക്ക് ആസ്പദമായ സംഭവങ്ങള്‍ നടക്കുന്നത് . വിദ്യാര്‍ ഥികള്‍ ആയ വിങ്ക്ലോവോസ് (Winklevoss) ഇരട്ട സഹോദരന്മാരും ദിവ്യ നരേന്ദ്ര (Divya Narendra) യുമായി ച്ചേര്‍ന്നു കാമ്പസ് വിദ്യാര്‍ ഥികള്‍ ക്കായി ഒരു ഡേറിംഗ് സൈറ്റ് തുടങ്ങാന്‍ 2002 -ല്‍ പ്രവര്‍ത്തനം തുടങ്ങുന്നു .ഇഴഞ്ഞു നിങ്ങിയിരുന്ന അതിന്റെ പ്രവര്‍ത്തങ്ങള്‍ വേഗത്തിലാക്കാന്‍ അവര്‍ സക്കര്‍ബെര്‍ഗ് എന്ന കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ജിനിയെസ്-നെ താത്കാലികമായി ജോലിക്കെടുക്കുന്നു .രണ്ടു മാസത്തോളം കാര്യമായ ജോലി ഒന്നും ചെയ്യാതെ സക്കര്‍ബെര്‍ഗ് മെല്ലെപോക്ക് നയം സ്വീകരിക്കുന്നു. ഒടുവില്‍ പ്രോജെക്ടില്‍ താത്പര്യം ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു പിന്‍വാങ്ങുന്നു .കേവലം ഒരാഴ്ചക്ക് ശേഷം എദുരഡോ(Eduardo) എന്ന മറ്റൊരു കൂട്ടുകാരനുമായി ചേര്‍ന്ന്‍ "ദി ഫേസ് ബുക്ക്‌ "(theFacebook )എന്ന പേരില്‍ അതെ ആശയം ഉള്‍കൊള്ളുന്ന ഒരു വെബ്‌ സൈറ്റ് പുറത്തിറക്കുന്നു. ആശയ മോഷണത്തിന് അവര്‍ നിയമ നടപടി നേരിടുന്നു .ഇതിനിടയിലും ഫേസ് ബുക്കിന്റെ പോപ്പുലാരിറ്റി അതിശയിപ്പിക്കും വിധം വര്‍ദ്ധിക്കുന്നു.സോഷ്യല്‍ നെറ്റ്‌വര്‍ക്ക്ങ്ങിലെ അനന്ത സാധ്യതകള്‍ മനസിലാക്കി വമ്പന്‍ വെന്ചെര്‍ കാപിറ്റ്ലിസ്റ്റുകള്‍ (Venture Capitalists )‌ സക്കര്‍ബെര്‍ഗ് -നെ സമീപിക്കുന്നു ഇതോടെ എദുരഡോയെ ചതിയിലുടെ പുറത്താക്കാന്‍ ശ്രമങ്ങള്‍ നടക്കുന്നു .അങ്ങനെ ഒട്ടേറെ വിശ്വാസ വഞ്ചനകളു ടെയും ചതി പ്രയോഗങ്ങളുടെയും സ്മാരകമായി ഫേസ് ബുക്ക് അതിന്റെ ജൈത്ര യാത്ര ഇന്നും തുടരുന്നു.

വളരെ അടുത്ത കാലയളവില്‍ നടക്കുന്ന ഒരു കഥ പറയുമ്പോള്‍ ,പ്രത്യേകിച്ചും കഥാപാത്രങ്ങള്‍ എല്ലാം ശരിയായ പേരില്‍ തന്നെ അവതരിപ്പിക്കപെടുമ്പോള്‍ , അവലംബിക്കേണ്ടുന്ന സൂക്ഷ്മതയും ക്ര്യത്യതയും കഥാ കാരന്‍ പുലര്‍ത്തുന്നുണ്ട് . തുല്യ ശക്തികളായ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള നിയമ യുദ്ധങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നു ,പക്ഷപാത രഹിതമായ ഒരു കഥാതന്തു വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാന്‍ ബെന്‍ ഒട്ടേറെ ഗൃഹ പാഠം ചെയ്തിരിക്കുമെന്നു തീര്‍ച്ച .ചതിയനും വിശ്വാസ വഞ്ചകനുമായ ഒരു സക്കര്‍ബെര്‍ഗ്-ന്റെ ചിത്ര മാണ് നമുക്ക് വായനയിലൂടെ ലഭിക്കുക എങ്കിലും അല്പം കൂടി ചിന്തിച്ചാല്‍ , മറു ഭാഗവും ശ്രമിച്ചത്‌ തന്ത്രത്തില്‍ സക്കര്‍ബെര്‍ഗ്-നെ ഉപയോഗിച്ച് നേട്ടം കൊയ്യുവാനാണ് . അത് തടയുന്നതില്‍ മാത്രമല്ല ,ഒരു പടികൂടി കടന്നു ആളുകളെ ആവശ്യ മുള്ളപ്പോള്‍ ഉപയോഗിച്ചും അത് കഴിയുമ്പോള്‍ അകറ്റിയും തനിക്കു നേട്ടം ഉണ്ടാക്കുന്നതിലും സക്കര്‍ബെര്‍ഗ് വിജയിച്ചു .ഈ യുദ്ധത്തില്‍ ആര്‍ക്കും നിഷ്കളങ്കത ചമയാന്‍ പറ്റില്ല എന്ന് സാരം.

പിന്‍കുറിപ്പ് :ഹാര്‍ വാര്‍ഡ്‌ പോലെയുള്ള , ബുദ്ദ്ധി രാക്ഷസന്മാര്‍ പഠിക്കുന്ന കലാലയങ്ങളിലെ വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും വ്യക്തി സംശുദ്ധിയും ,സാമാന്യ മര്യാദകളും കൈ മോശം വന്നു പോകുന്നത് ഒട്ടും ആശാവഹമായ കാര്യമല്ല എന്ന് കൂടി നാം ഇതോടൊപ്പം ചേര്‍ത്ത് വായിക്കണം !.

Eat Pray Love

2011-02-02T11:44:00.000-08:00

ഓഫീസിലേക്കു ള്ള പതിവു യാത്രക്കിടയില്‍ , റേഡി യോവിലൂടെയാണ് ആദ്യമായി ഈ പുസ്തകത്തെ കുറിച്ച് കേള്‍ക്കുന്നത് . ഇന്ത്യ യെക്കുറിച്ച് പരാമര്‍ശിച്ചതുകൊണ്ടാകണം ഇതിന്റെ പേര് മനസ്സില്‍ തടഞ്ഞതും വായിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം തോന്നിയതും. അമേരിക്കന്‍ എഴുത്തുകാരി എലിസബത്ത് ഗില്‍ബെര്‍ട്ട് -ന്റെ ആത്മ കഥാംശമുള്ള ഒരു ഓര്‍മ്മക്കുറി പ്പാണ് ഈറ്റ് പ്രേ ലവ് (Eat Pray Love ) .വിവാഹമോചന ശേഷം 'തന്നിലെ താനിനെ '(Self ) അന്വേക്ഷിച്ച് അവര്‍ നടത്തുന്ന ഇറ്റലി ,ഇന്ത്യ, ഇന്തോനേഷ്യ യാത്രയും അനുബന്ധ സംഭവങ്ങളുമാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം .മനസിന്റെ ഏകാഗ്രതക്കായി ഭരതീയ ദാര്‍ശനികന്‍ മാര്‍ നിര്‍ദേശിക്കുന്ന ജപമാലയിലെ 108 മണികള്‍ പോലെയാണ് ഇതിന്റെ അദ്ദ്യായങ്ങള്‍ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് .

നിത്യ ജീവിതത്തിന്റെ മടുപ്പില്‍ നിന്ന് രക്ഷപെട്ടു ഒരു പുതുമക്കായി കൊതിക്കുന്ന ലിസ് എന്ന കഥാപാത്രത്തിനു നാമോരോരുത്തരുമായി സാമ്യമുണ്ട്‌ .തനിക്കു തന്നെ തന്നെ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയാത്തത് മൂലമുള്ള മാനസിക സംഘര്‍ഷം ,ജിവിതത്തില്‍ എപ്പോഴോ ഒക്കെ നാമും അനുഭവിച്ചതാണ്‌ .അതുകൊണ്ടുതന്നെ അതിനു പരിഹാരം തേടിയുള്ള ലിസിന്റെ യാത്ര നമുക്കും ആസ്വാ ദകരമാകുന്നു

ഇറ്റാലിയന്‍ ഭാഷയുടെ ശബ്ദ സൌന്ദര്യത്തില്‍ ആകൃഷ്ടയായി ,കൂടുതല്‍ പഠിക്കാനായി ഒരു വര്ഷം നീളുന്ന വെക്കേഷന്റെ ആദ്യ നാലുമാസങ്ങള്‍ ചിലവഴിക്കാന്‍ അവര്‍ഇറ്റലി യില്‍ എത്തുന്നു .അവിടുത്തെ ജിവിത ശൈലിയും ഭക്ഷണവും ഒക്കെ ആസ്വദിച്ചു ലിസ് ഭാഷാ പഠനം ആരംഭിക്കുന്നു .രുചി ഭേദങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ ,പുതിയ കൂട്ടുകാരുമൊത്ത് , പിസ്സയും പാസ്തയും വൈനും ഒക്കെ മതിയാവോളം ആസ്വദിക്കുന്നു .തുടര്‍ന്ന് ആത്മീയ അന്വേക്ഷണത്തിനായി ഇന്ത്യ യില്‍ എത്തുകയും , കൊല്കത്തയിലെ ഒരാശ്രമത്തില്‍ നാല് മാസം ചിലവിടുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്‌ കഥ യുടെ രണ്ടാം പാദം .മനസിന്റെ ഏകാഗ്രത നിലനിര്‍ത്തിയും,സ്വയം സമര്‍പ്പണത്തിലൂടെയും "തന്നിലെ ദൈവത്തെ "കണ്ടെത്താന്‍ അവര്‍ കഠിനമായി പ്രയത്നിക്കുന്നു .ഒടുവില്‍ ധ്യാന നിമാഗ്നമായ മനസിന്റെ ശാന്ത സൌന്ദര്യം അവര്‍ ആസ്വദിക്കുന്നു .അനുപൂരകങ്ങളായ ഇറ്റാലിയന്‍ ഇന്ത്യന്‍ ജീവിതശൈലികളുടെ ബാലന്‍സ് തേടി ലിസ് ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ബാലിയില്‍ എത്തുന്നു.അവിടുത്തെ ഒരു പാരമ്പര്യ വൈദ്യനില്‍ നിന്ന് പ്രകൃതി ജീവനത്തി ന്റെ ബാലപാഠങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കുന്ന തിനോടൊപ്പം അവിടുത്തെ ജനങ്ങളുടെ ദൈനംദിന ജീവിത പ്രശ്നങ്ങളിലും അവര്‍ ആത്മാര്‍ഥമായി ഇടപെടുന്നു .വെകേഷന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തില്‍ , അനേക ആത്മ സംവാദങ്ങള്‍കൊടുവില്‍ അവര്‍ പുതിയ ജീവിത പങ്കാളിയെ സ്വീകരിക്കാന് തീരുമാനിക്കുന്ന്തോ ടെ കഥയും അവസാനിക്കുന്നു .

അവതരണത്തിലെ ലാളിത്യം കൊണ്ടും ഭാഷാപരമായ ലഘുതം കൊണ്ടും വളരെ വേഗം വായിച്ചു പോകാവുന്ന ഒരു പുസ്തകമാണിത് .തന്റെ ചിന്തകളിലൂടെ കഥ പറഞ്ഞു പോകുന്ന ശൈലി ആയതിനാല്‍ സ്ത്രീ വായനക്കാര്‍ക്ക് ഇത് കൂടുതല്‍ ആസ്വദിക്കാനകുമെന്നു തീര്‍ച്ച.ഭാവനയുടെ കൂട്ടുകള്‍ മിതമായി ചേര്‍ത്തുകൊണ്ട് കഥാസന്ദര്‍ഭങ്ങളെ വായനക്കാരന്റെ കൂടി അനുഭവമായി മാറ്റാന്‍ കഥാകാരിക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് .

ഇന്ത്യന്‍ ദാരിദ്രത്തി ന്റെയും ജീവിത രീ തി കളുടെയും അര്‍ദ്ധ സത്യങ്ങള്‍ വായന ക്കര്‍ക്കുമുന്പില്‍ നിരത്തി വച്ചു ജന പ്രീതീ നേടുന്ന എഴുത്തുകാരില്‍ നിന്ന് ഗില്‍ബെര്‍ട്ട് തുലോം വ്യാത്യസ്തമാണ് .മാത്രവുമല്ല മൂനാം ലോകരാജ്യങ്ങളിലെ ജനതയുടെ ,പ്രത്യേകിച്ചും സ്ട്രീ കളുടെ , മാനസിക പിരിമുറുക്കങ്ങളും ,സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥ യുടെ പ്രത്യേകതകളും മറ്റും യാതൊരു പക്ഷ ഭേദവുമില്ലാതെ അവതരിപ്പിക്ക പ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്.

വായനയിലുടനീളം ലിസ് എന്ന കഥാ പത്രവുമായി താതമ്യം പ്രാപിക്കാന്‍ നമുക്ക് കഴിയുന്നു വെന്നത് എടുത്തു പറയേണ്ടുന്ന കാര്യമാണ് .യാത്രയില്‍ ഉടനീളം നേടിയ അനുഭവങ്ങള്‍ പൂര്‍ണ മായും ഉള്‍കൊണ്ടുകൊണ്ട്, സാദാരണ ജീവിതതിലെക്കു മാടങ്ങിവരുന്ന്‍ സൂചനകള്‍ നല്‍കി കഥ അവസാനിക്കുമ്പോള്‍ , ലിസ് എന്ന കഥാപത്ര ത്തിന്റെ വ്യക്തി ത്വതിനു യാതൊരു പോറലും ഏല്‍ക്കുന്നില്ല .അതുകൊണ്ടുതന്നെ യുക്തി ഭദ്രവും ഹ്ര്യദ്യവുമായ ഒരു വായനാനുഭവം നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നു.

പിന്‍കുറിപ്പ്: പ്രസ്തുത ക്ര്യതിയെ ആസ്പദമാക്കി ,ഓസ്കാര്‍ അവാര്‍ഡു ജേതാവ് ജൂലിയ റോബോര്ട്സ നായികയായി പുറത്തിറങ്ങിയ ഹോളിവൂഡ്‌ ചിത്രം ജനപ്രിതിയോ സാമ്പത്തിക വിജയമോ നേടിയില്ല.

ശാസ്ത്ര ദര്‍ശനം

2011-01-13T08:10:00.000-08:00

വളരെ കാലങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷമാണു ആശയ ഗംഭിരമായ ഒരു പുസ്തകം വായിക്കുന്നത് .ആധുനിക ശാസ്ത്രവും പൌരസ്ത്യ തത്വ ശാസ്ത്രവും തമ്മിലുള്ള സാമ്യവും സാദൃശ്യവും ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്ന ഒരു മഹത്തായ ഗ്രന്ഥ മാണ് ഫ്രിത്ജോഫ് കാപ്ര (Fritjof Capra ) യുടെ ടാവോ ഓഫ് ഫിസിക്സ്‌ (The Tao of Physics ) . ലളിതമായ ഭാഷയും വ്യക്തതയുള്ള അവതരണ ശൈലിയും ഈ പുസ്തകത്തെ അനന്യ സാദാരണമാക്കുന്നു.ക്വാണ്ടം മെക്കാനിക്സും ,സ്പേസ് ടൈമും തുടങ്ങി ആധുനിക ഫിസിക്സിലെ പല സിദ്‌ധാന്തങ്ങളും കണക്കിന്റെ നൂലാമാലകലില്ലാതെ വളരെ മനോഹരമായി നമുക്ക് പറഞുതരുന്നു .ഒപ്പം ചൈനയിലെ യിന്‍-യാങ്ങും ,ജപ്പാനിലെ സെന്‍ഉം ഭാരതത്തിലെ ഹിന്ദു മതവും , ബുദ്ധ മതവും ഒക്കെ ശാസ്ത്ര വുമായി ബന്ധ പ്പെടുത്തി പറയുമ്പോള്‍ ഗ്രന്ഥ കര്‍ത്താവ് ഒരു ശാസ്ത്ര കാരനാണെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ വിശ്വസിക്കുവാന്‍ പ്രയാസം.

കാലിഫോര്‍ണിയയിലെ ഒരു ബീച്ചില്‍ ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോള്‍ തനിക്കു തോന്നിയ ഒരനുഭവത്തിന്റെ ചുവടുപിടിച്ചാണ് താന്‍ കിഴക്കിന്റെ വിജ്ഞാന ഭണ്ടാരതിലെത്തി ച്ചെര്‍ന്നതെന്ന് കാപ്രി ആമുഖത്തില്‍ തന്നെ പറയുന്നുണ്ട് . തുടര്‍ന്ന് ആ വിജ്ഞാന ശേഖരം കൂടുതല്‍ മനസിലാക്കിയപ്പോള്‍ 5000 ഓളം വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം കിഴക്കന്‍ ദാര്‍ശനികന്‍ മാര്‍ മുന്നോട്ട് വച്ച ദര്‍ശനവും ശാസ്ത്ര സങ്കേതങ്ങളുടെ സഹായത്താല്‍ ആധുനിക ശാസ്ത്ര കാരന്‍ വരയ്ക്കുന്ന ചിത്രവും ഒന്ന് തന്നെയാണെന്ന് പറയുമ്പോള്‍ കാപ്രി ആവേശം കൊള്ളുന്നു.ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ മുടിചൂടാ മന്നന്‍ മാരായ ഐന്‍സ്ടീനും നീല്‍സ് ബോറും ഒക്കെ തമ്മിലുള്ള ചില സംഭാഷണ ശകലങ്ങള്‍ ഈ ദര്‍ശന സമന്വയത്തിന്റെ ആഴവും പരപ്പും പതിന്‍ മടങ്ങ് വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നു.

ഭാരതത്തിന്റെ ദര്‍ശനങ്ങളെ കുറിച്ച് അല്പം കേട്ട് കേള്വിയുണ്ടായിരുന്ന എനിക്ക് സമാനമായ ചിന്താ ധാരകള്‍
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്‌ ചൈനയിലും ജപ്പാനിലും ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് മനസിലാക്കാന്‍ ഈ വായന കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞു.അതോടൊപ്പം വിലമതിക്കാനാകാത്ത ആ വിജ്ഞാനത്തെ കുറിച്ചുള്ള അല്പജ്ഞാനം ലജ്ജാകരം ആണെന്നുള്ള തിരിച്ചറിവും . 1975 -ല്‍ പുറത്തിറങ്ങിയ ഈ പുസ്തകം വായിക്കാന്‍ 2010 വരെ താമസിച്ചു എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ തന്നെ കാര്യങ്ങള്‍ സുവ്യക്തം.

ശാസ്ത്ര തത്വങ്ങള്‍ വിവരിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ശാസ്ത്ര കാരന്റെ എല്ലാ സൂക്ഷ്മതയും കാപ്രി പുലര്‍ ത്തുന്നുണ്ടെന്നത് എടുത്തു പറയേണ്ടുന്ന ഒരു കാര്യമാണ് .അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആത്മീയ ദര്‍ശനങ്ങളെ വിലകല്പിക്കാത്ത ഒരുവനുപോലും സബ് അറ്റോമിക് ഫിസിക്സ് ഉം മറ്റും ലളിതമായി മനസില്ലക്കണമെങ്കില്‍ ഈ ഗ്രന്ഥ ത്തെ സമീപിക്കാവുന്നതാണ് .സാധാരണ ഇത്തരം വിഷയങ്ങളില്‍ വന്നു ഭവിക്കാറുള്ള ഏക പക്ഷിയത പ്രതിപാദന ശൈലിയില്‍ തുലോം ഇല്ലെന്നു സാരം.

ഇത്തരം നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത് ഒരാ ധുനിക ശാസ്ത്ര കാരന് ചേര്‍ന്നതല്ല എന്നുള്ള തന്റെ സഹപ്രവര്‍ത്ത കരുടെ നിരന്തര മായ വിമര്‍ശനത്തിനുള്ള മറുപടിയും അദ്ദേഹം പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗത്ത് ചേര്‍ക്കുന്നുണ്ട് .

ടെക്നോളജി യുടെ ചിറകിലേന്തി ഭാവിയിലേക്ക് കുതിക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഭാരതിയ ദര്‍ശങ്ങളുടെ വില മറന്നു പോകുന്ന നാം ഓരോരുത്തരും തീ ര്ച്ചയായും വായിച്ചിരിക്കേണ്ട പുസ്തകം .

ഐ പാഡ്

2010-02-07T10:16:00.001-08:00

ആപ്പിളിന്റെ i-pad ന്റെ പുതുമ മാറി വരുന്നതേയുള്ളു. എല്ലാത്തവണത്തെയും പൊലെ സ്റ്റീവ് ജോബ്സിന്റെ കീ നോട്ട് ഒരു മഹാസംഭവം തന്നെയായിരുന്നു. സാങ്കേതിക വിദ്യയേറെയുണ്ടെങ്കിലുംക്ഷണിക്കപ്പെട്ട സദസിനുമുന്‍പില്‍ നടക്കുന്ന ഇതു തത്സമയം സം പ്രേക്ഷണം അവര്‍ സമ്മതിക്കാറില്ല. അതിനാല്‍ അതുകാ‍ണുന്ന വരുടെ ടെക്സ്റ്റ് ബ്ലോഗിങാണു കാര്യങള്‍ അറിയാനുള്ള ഏക മാര്‍ഗം. ആപ്പിളിന്റെ പുതിയ പ്രോഡ്കറ്റ് എന്തായിരിക്കും, അതിന്റെ പേര്‍ എന്തായിരിക്കും തുടങി ഏറെ അഭ്യൂഹങള്‍ക്കൊടുവില്‍ ആണ് I pad പുറത്തു വരുന്നത്
സ്മാര്‍ട്ട് ഫോണുകള്‍കും ലാപ് ടോപ്പുകള്‍ക്കു മിടയിലായിരുക്കും ഇതിന്റെ വിപണന സാധ്യതയെന്നു ആപ്പിള്‍ തന്നെ സമ്മതിക്കുനുണ്ട്. 9.7 ഇഞ്ച് വലുപ്പമുള്ള OLED സാങ്കേതിക വിദ്യ ഉപയോഗിച്ചുള്ള മള്‍ട്ടി ടച്ച് ഡിവൈസാണ് ഐ പാഡ്. ipod touch -ന്റെ വലിയ രൂപം എന്നതിനു പുറമെ , വര്‍ദ്ധിച്ചു വരുന്ന ഇ-ബുക്ക് റീഡര്‍ മാ‍ര്‍ക്കറ്റിനെയും ഐ പാഡ് ലക്ഷ്യമിടുന്നു. അര ഇഞ്ചില്‍ താഴെ മാത്രം കനമുള്ള ഇതു ആപ്പിളിന്റെ ഡിസൈനിംഗ് മികവിനു മറ്റൊരു ഉദാഹരണമാണ്.ആപ്പ് സ്റ്റൊറിലുള്ള എല്ലാ ആപ്ലിക്കേഷനുകളും അതെ പടി ഇതില്‍ പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കാനാകും. വലുപ്പമുള്ള ഡിസ് പ്ലെ പുതിയ രൂപത്തിലും ഭാവത്തിലുമുള്ള ഗെയിം മാര്‍ക്കറ്റിനെയും ലക്ഷ്യമിടുന്നുണ്ട്.ഒരു സെല്‍ ഫോണ്‍ സേവന ദാതാക്കളുമായും കോണ്‍ ട്രാക്ടില്‍ ഏര്‍പ്പെടേണ്ട ആവശ്യമില്ലാത്തവിധത്തില്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും അണ്‍ ലോക് ടാണ് ഐ പാഡുകള്‍ എന്ന സവിശേഷതയും ഇക്കുറിയുണ്ട്.ഏതാണ്ട് 10 മണിക്കുര്‍ ബാറ്ററി ലൈഫ് അവകാശ പ്പെടുന്ന ഇവ “ഗെറ്റ് എവെ“ വെക്കെഷനുകള്‍ക്കും ദീര്‍ഘ ദൂര യാത്രികര്‍ക്കും പറ്റിയതാണ്. ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ ആധിപത്യം പുലര്‍ത്തുന്ന “ഫ്ലാഷ്” സോഫ്റ്റ് വെയറിന്റെ സപ്പോര്‍ട്ടില്ലായ്മയും, ക്യാമറ,USB എന്നിവയുടെ അഭാവവും സാങ്കേതിക നിരീക്ഷകരെ അലോസരപ്പെടുത്തുനുണ്ട്. എതായാലും ഐ ഫോണിലും,ഐ പൊടിലും ആപ്പിള്‍ ഉണ്ടാക്കിയ നേട്ടം ഐ പാഡും ആവര്‍ത്തിക്കുമൊ എന്നത് കാലം തെളിയിക്കട്ടെ!

ഗൂഗിള്‍ ഫോണ്‍

2010-01-18T15:18:00.000-08:00

സെല്‍ ഫോണ്‍ സങ്കല്പങളെ ,Iphone മാറ്റിമറിച്ചതു അല്‍ഭുതത്തോടെ നോക്കികണ്ടവരാണു നാം. അന്നു വരെ ആരും ചിന്തിക്കാത്ത തരത്തിലുള്ള ഒരു അനുഭവമായിരുന്നു ആപ്പിള്‍ നമുക്കു തന്നത്. ആ സങ്കല്പത്തിന്റെ ചുവടുപിടിച്ച് ഒട്ടേറെ ഡിവൈസുകള്‍ പുറത്തിറങി, പക്ഷെ അവയ്ക്കൊന്നും ഐഫോണിന്റെ അജയ്യതയെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്താനായില്ല.അപ്പോഴാണ്“ആന്‍ഡ്രോയിഡ്” (Android)എന്ന മൊബൈല്‍ ഓപ്പറെറ്റിംഗ് സിസ്റ്റവുമായി ഗൂഗിളിന്റെ വരവ്. ഉപകരണങള്‍ക്കു പിന്നിലെ ഏതൊരു ചെറിയ കാര്യവും രഹസ്യമായി വയ്ക്കുന്ന ആപ്പിള്‍ ഫിലോസഫിക്ക് ഒരു മറുപടിയായാണ് ഈ സ്വതന്ത്ര ഓപ്പറെറ്റിംഗ് സിസ്റ്റത്തെ സാങ്കേതിക ലോകം നോക്കിക്കണ്ടത്. ആന്‍ഡ്രോയിഡ്- ന്റെ മേന്മകള്‍ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴും ഐഫൊണിനെ വെല്ലുന്ന ഒരു ഫോണ്‍ എല്ലാ ആപ്പിള്‍ വിരോധികളെയും പോലെ ഗൂഗിളിന്റെയും സ്വപ്നമായിരുന്നു. സെല്‍ ഫോണ്‍ നിര്‍മ്മാതാക്കളാരും അവസരത്തിനൊത്തുയരാതിരുന്നപ്പോഴാണു ഗൂഗിള്‍ തന്നെ സ്വന്തം ഡിസൈനുമായി മുന്നോട്ടു വരുന്നത്. HTC എന്ന സെല്‍ ഫോണ്‍ നിര്‍മ്മാ‍താക്കളാണ് ഗൂഗിളിനു വേണ്ടി ഫോണ്‍ നിര്‍മ്മിക്കുന്നത്. “Nexus One” എന്നു പേരിട്ടിരിക്കുന്ന അത് ജനുവരി മാസം 6 തീയതി പുറത്തിറക്കി. ഐഫോണില്‍ ഇല്ലാത്ത ഒട്ടേറെ ഫീച്ചറുകള്‍ ഗൂഗിള്‍ ഫോണിലുണ്ടെന്നുള്ളത് ഒരു വസ്തുതയാണ്.കൂടുതല്‍ ക്ലാരിറ്റിയുള്ള ഡിസ്പ്ലേയും, ഒന്നിലേറെ ആപ്ലിക്കേഷനുകള്‍ ഒരേ സമയം പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കാവുന്ന കേപ്പബിലിറ്റിയും,LED ഫ്ലാഷുള്ള 5 മെഗാപിക്സല്‍ ക്യാമറയും , അക്ടീവ് നോയിസ് ക്യാന്‍സലേഷന്‍ മൂലമുള്ള കോള്‍ ക്ലാരിറ്റിയും അവയില്‍ മുഖ്യമാ‍യവയാ‍ണ്. ഗൂഗിളിന്റെ അത്യാധുനീക ടെക്സ്റ്റ് ടു സ്പീച് സംവിധാനവും വൊയിസ് ഡൈറക്ടഡ് നാവിഗെഷന്‍ സിസ്റ്റവും , ഒന്നിലേറെ സേവനദാതാകളെ തിരഞെടുക്കാനുള്ള (കുറച്ച് മാസങള്‍ കൂടി കാത്തിരിക്കണം)സ്വാതന്ത്ര്യവും പുതിയ ഉപഭോക്താക്കളെ ആകര്‍ഷിക്കുന്ന ഘടകങളാണ്. ഗെയിമുകളും മറ്റ് ആപ്ലിക്കെഷനുകളും ഫോണിലെക്ക് നേരിട്ട് ഡൌണ്‍ലോഡു ചെയ്യാവുന്ന “ആപ് സ്റ്റോര്‍” എന്ന ആപ്പിളിന്റെ ആശയം ഗൂഗിളും പിന്തുടരുന്നുണ്ട്.ഇപ്പോള്‍ പത്തിലൊന്നു മാത്രമാണു അവയുടെ വലുപ്പമെങ്കിലും അവ ക്രമേണ വികസിക്കുമെന്ന് നമുക്കൂഹിക്കാം. ഇതൊക്കെ യാണെങ്കിലും ഇതു ഐ ഫോണിന്റെ അന്തകനാകുമൊ എന്ന കാര്യത്തില്‍ നിരീക്ഷകര്‍ക്കു സംശയം. 2007 -ല്‍ ഐഫോണ്‍ പുറത്തിറങിയപ്പോള്‍ എല്ലാവരു ചോദിച്ചിരുന്നത് ഇതു ബ്ലാക്ക് ബെറിയുടെ അന്തകനാകുമൊ? എന്നതായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഐഫോണ്‍ ഇത്ര വജയം കൈവരിച്ചപ്പോഴും ബ്ലാക്ക് ബെറിയും വില്പനയില്‍ വന്‍ മുന്നേറ്റം നടത്തി. ഏതു പ്രോഡക്റ്റ് പുറത്തിറങുംപ്പോലും ഉപഭോക്ത്ര സമൂഹം അതിനെ വളര്‍ത്തി വലുതാക്കുന്നു. പാലില്‍ പഞ്ചസാര ലയിക്കുന്നതുപൊലെ എല്ലാ നല്ല ഉല്പന്നങള്‍ക്കും വിപണിയില്‍ എന്നും പ്രിയവുമാണ്. സാങ്കെതിക നിരീക്ഷകര്‍ക്കിടയില്‍ വലിയ ചര്‍ച്ചാവിഷയമായ ഗൂഗിള്‍ ഫോണിനെ സാധാരണക്കാര്‍ എങനെ സ്വീകരിക്കുന്നുവെന്നു വരും മാസങളില്‍ നമുക്ക് കാത്തിരുന്നു കാ‍ണാം.

CES 2010

2010-01-17T20:06:00.000-08:00

ഓരോ വര്‍ഷം തുടങുമ്പൊഴും കണ്‍സൂമെര്‍ ഇലക്ട്രോണിക് രംഗത്ത് ഏറെ പ്രതീക്ഷകള്‍ നല്‍കിയാണ് CES കടന്നു വരുന്നത്. സാധാരണക്കാര്‍ക്ക് നേരിട്ട് പോയി കാണാന്‍ കഴിയില്ലെങ്കിലും ഇവിടുത്തെ മാധ്യമങള്‍ അതിനു നല്ല പ്രാധാന്യം നല്‍കാറുള്ളതിനാല്‍ അവിടുത്തെ വിശേഷങള്‍ അണുവിട ചോരാതെ നമുക്കറിയാന്‍ പറ്റും. ടെക് ബ്ലൊഗുകാര്‍ യു-സ്ട്ട്രീം (USTREAM)പൊലെയുള്ള ഫ്രീ സ്ട്ട്രീമിങ് ഉപയോഗിച്ച് കാഴ്ച കള്‍ ഇക്കുറി തത്സമയം കാണിച്ചുകൊണ്ടെയിരുന്നു.Iphone -ലെ യൂസ്ട്രീമിന്റെ ആപ് ഉപയൊഗിച്ചാല്‍ കാര്യങള്‍ തത്സമയം പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യാന്‍ വളരെ ലളിതവുമാണ്. CES നു രണ്ടു ദിവസം മുന്‍പു ഗൂഗിള്‍തങളുടെ പുതിയ ഫോണ്‍ വിപണിയിലിറക്കിയത് ഗാഡ്-ജെറ്റ് പ്രേമികളെ ആകെ ഉത്സാഹ ഭരിതരാക്കിയിരിക്കുകയാണ്. ഈ മാസം 26-നു ആപ്പിള്‍ തങളുടെ പുതിയ മള്‍ട്ടി-ടച്ച് ടാബലെറ്റ്പുറത്തിറക്കുമെന്ന അഭ്യൂഹവും കണ്‍സൂമെര്‍ ഇലക്ട്രോണിക് രംഗത്തിന്റെ ആവേശത്തിനു മാറ്റ് കൂട്ടി. CES-ന്റെ വിശദമായ ഒരവലോകനം തുടര്‍ന്നു വായിക്കുക.

കൂട്ടായ്മ

2009-12-10T12:33:00.000-08:00

അങനെ കാത്തുകാത്തിരുന്ന വെക്കെഷനും ഓര്‍മ്മയായി.മൂന്നു ആഴ്ച കടന്നു പോയത് മൂന്നു നിമിഷത്തെക്കാളും വേഗത്തില്‍. എങ്കിലും പരാതികളില്ല. നല്ല കാലാവസ്ഥയും ഒരു ജലദോഷംപോലും വരാതിരുന്നതും ട്രിപ്പിന്റെ മനോഹാരിത കൂട്ടി.ഈ പ്രാവശ്യത്തെ ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷം , പതിനഞ്ചു വര്‍ഷങള്‍ക്കു ശേഷം ,എന്റെ സ്കൂള്‍ കൂട്ടുകാരെ കാണാന്‍ പറ്റി എന്നുള്ളതാണ്. ഒരു കൂട്ടായ്മ സംഘടിപ്പിക്കുമ്പൊഴും അത് ഇത്രയും വിജയമായിരിക്കുമെന്നു കരുതിയില്ല. ‘ക്ലാസ് മേറ്റ്സ്’ സിനിമയ്ക്കു ശേഷം ഇത്തരം സംരഭങള്‍ക്കു വലിയ മാര്‍ക്കറ്റാണെന്നു ഒരു സുഹ്രത്ത് പറഞപ്പൊളും , മെയില്‍ അഡിയൊ ഫോണ്‍ നമ്പറോ ഒന്നും ഇല്ലാതെ ആളുകളെ കണ്ടെത്തുന്നതെങനെ എന്ന സംശയം ബാക്കി നിന്നു. ഇനി ആള്‍ക്കാരെ കണ്ടു കിട്ടിയാലും ആരെങ്കിലും ഇതിനൊക്കെ മെനക്കെടുമൊ? എന്തായാലും എന്റെ ആവേശത്തെ പോലും തോല്പിക്കുന്ന തരത്തിലായിരുന്നു വന്നവരുടെ ആവേശം.കുറച്ചു സമയത്തെക്കാണെങ്കിലും ഞങള്‍ പഴയ സ്കൂള്‍ കുട്ടികളായി. പഴയ തമാശകളും,കഥകളും ഒക്കെ പങ്കുവച്ചു ഒരു പുതിയ ലോകത്തില്‍..... എല്ലാവരും ഒരുപാടു മാറിയെങ്കിലും ഒരിക്കലും മാറാത്ത,മറക്കാത്ത ഒരു വ്യക്തിത്വമാണു സ്കൂള്‍ ജീവിതം. അതാസ്വദിക്കാന്‍ ഒരു ചെറിയ സാധ്യതയെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കില്‍ നിങളും അതുപയോഗിക്കുക.

നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഔചിത്യ ബോധം

2009-11-02T14:40:00.000-08:00

ഡാന്‍ ബ്രൌണിന്റെ “The Lost Symbol” എന്ന പുസ്തകം ഇത്ര പെട്ടന്നു വായിച്ചു തീര്‍ക്കാനാകുമെന്ന് ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല. വളരെ നന്നായി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ നോവല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ പുസ്തകമായ ഡാവിഞ്ചി കോഡി നെക്കാള്‍ ഹ്ര്യദ്യമായി എനിക്കു തോന്നി.എന്റെ തട്ടകമായ വാഷിംടണ്‍ ഡിസി യില്‍ എതാണ്ട് 12 മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ നടക്കുന്ന സംഭവവികാസങളാണ് കഥയുടെ കാതല്‍. നമുക്കറിയാവുന്ന സ്ഥലങളിലൂടെ നായക കഥാപാത്രങള്‍ വിഹരിക്കുന്നതു വായിക്കുവാന്‍ ഒരു പ്രത്യേക രസമല്ലേ.?

ക്രിസ്ത്യന്‍ മതവിശ്വാസങളെ പരസ്യമായി ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ട് ഡാവിഞ്ചി കോഡ് ഒട്ടേറെ വിവാദമുയര്‍ത്തിയിരുന്നു.ചില വിവാദ പരാമര്‍ശങള്‍ പുതിയ നോവലിലും ഉണ്ടെങ്കിലും,അവ വരികള്‍ക്കിടയിലായതിനാല്‍ അതു വായിച്ച് മനസിലാക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം കുറവായിരിക്കു മെന്നു തീര്‍ച്ച. എന്നാല്‍ ഇതിനെ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു രീതിയിലാണു ഞാന്‍ നോക്കി കാണുന്നത്.ആദ്യ നോ‍വലിലൂടെ ക്രിസ്ത്യന്‍ മതവിശ്വാസങള്‍ക്കെതിരെ ചോദ്യ ശരങള്‍ തൊടുത്ത ഗ്രന്ഥകാരന്‍ അതിനു പ്രായശ്ചിത്തമെന്നോണം ,ക്രിസ്ത്യാനിറ്റിയെ പുകഴ്ത്തിപ്പാടാനാണു ഇവിടെ ശ്രമിക്കുന്നത്.ഒരേ പരാമര്‍ശങള്‍ വിവാദവും കീര്‍ത്തിപരവുമാകുന്നതെങനെയെങ്കില്‍ അത് വിവരിക്കാന്‍ അല്പം കഥ പറയേണ്ടിവരും.

ദൈവത്തിനും മനുഷ്യനുമിടയിലുള്ള അകലം ക്രിസ്ത്യന്‍ മതവിശ്വാസത്തിന്റെ ആണിക്കല്ലാണ്. മനുഷ്യനില്‍ നിന്നു മാറിനില്‍ക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ വരദാന മാണു നാം ഈക്കാണുന്ന സര്‍വസ്വവും. മനുഷ്യന്‍ അനുഗ്രഹങള്‍ക്കായി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു, ദൈവം ഈപ്രപഞ്ചത്തിനു പുറത്തെവിടെയോ ഇരുന്നു അവയ്ക്ക് തീര്‍പ്പുണ്ടാക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ഈ വിശ്വാസങള്‍ തെറ്റായിപ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മനുഷ്യനില്‍ തന്നെയാണു ദൈവമിരിക്കുന്നതെന്നായിരുന്നു ആദ്യകാല ക്രിസ്ത്യന്‍ വിശ്വാസമെന്നും കഥാകാരന്‍ പറയുന്നു.ലോകത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥിതി തന്നെ തകിടം മറിക്കുന്ന ഈ സത്യം “Free Masons” എന്ന ഗ്രൂപ്പില്‍ പെട്ട ആള്‍ക്കാര്‍ക്കിടയില്‍നിന്നും പ്രചരിക്കുന്നതുതടയാന്‍ അമേരിക്കന്‍ രഹസ്യാന്വേഷണ ഏജന്‍സികള്‍ അടക്കം കിണഞു പരിശ്രമിക്കുന്നതാണു കഥയുടെ ഇതിവ്ര്യത്തം.

കഥയുടെ ചില ഭാഗങളില്‍ ഭാരതീയ തത്വ സംഹിതകള്‍ പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലുംനൂറ്റാണ്ടുകള്‍ പഴക്കമുള്ള അവയെ താരതമ്യേന നൂതന മായ സംസ്കാരങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതും അവ വിഭാവനം ചെയ്ത മഹത്തായ ആശയങള്‍ പുതുമയുടെ സ്രിഷ്ടിയാണ് എന്ന് പറയുന്നതും ചരിത്രത്തോടു കാണിക്കുന്ന അനീതിയും മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തോടുതന്നെയുള്ള വഞ്ചനയുമാ യാണ്. “അഹം ബ്രഹ്മാസ്മി”യും “ലോകാസമസ്താ സുഖിനോ ഭവന്തു:“ വും പോലെയുള്ള മഹത്തായ ദര്‍ശങള്‍ ലോകത്തിനു സംഭാവന ചെയ്തതു ഭാരതീയ സംസ്കാരമൊന്നു മാത്ര മാണ്. ആദ്യ കാലങളില്‍ അതിനെ പുഛിച്ചു തള്ളിയ പാശ്ചാത്യര്‍ അവയുടെ മാഹാത്മ്യം തിരിച്ചറിഞ് ആ പാതയിലേക്കു വരുന്നത് സ്വീകാര്യമായ കാര്യം തന്നെയാണ്, എന്നാല്‍ യാതൊരടിസ്ഥാനവുമില്ലാതെ അതൊക്കെ അവരുടെതാണെന്നു വരുത്തിത്തീര്‍ക്കുന്നതു അപലപനീയം തന്നെയാണ്.

സത്യം പുറത്തു വരുന്നത് ക്രിസ്ത്യന്‍ മതപുരോഹിതര്‍ തടയുന്നു വെന്ന താരതമ്യേന ലളിതമായ ഒരു ആരോപണം മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തി യതാര്‍ഥമായ “സത്യം” അഥവാ വിജ്ഞാനം അതില്‍ ഒളിഞിരുപ്പുണ്ടെന്ന വളരെ വലിയ ഒരു മിഥ്യാസന്ദേശം സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാന്‍ കഥകാരന്‍ ഇവിടെ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. ഔചിത്യ ബോധമില്ലാത്ത താരതമ്യങള്‍ ആടിനെ പട്ടിയാക്കും എന്ന് ആരെങ്കുലും കരുതുന്നു വെങ്കില്‍ അവര്‍ മൂഢ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലാണ്.

ഒരു കുറ്റാന്വേഷണ നോവല്‍ വായിക്കുന്ന രീതിയില്‍ മാത്രം ഈ ക്ര്യതിയെ സമീപിക്കാം കഥയിലാകുമ്പൊള്‍ സ്വപ്നം കാണലുകള്‍ക്കു സാമാന്യ ബോധത്തിന്റെ പിന്‍ബലം വേണ്ടെല്ലൊ?

ഒട്ടാവ യാത്ര-2

2009-10-24T12:29:00.000-07:00

ഒട്ടാവ യിലെ തെരുവുകളിലൂടെ നടന്നപ്പൊള്‍ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനത്തിലൂടെയാണു നടക്കുന്നതെന്നു ആദ്യമൊന്നും തോ‍ന്നിയതേയില്ല.ചെറിയ ചെറിയ റോഡുകളുള്ള വളരെ ചെറിയആ നഗരത്തില്‍ VIP കളെ അനുഗമിക്കുന്ന പോലീസ് ബഹളങളൊ,തിരക്കുകളൊ ഒന്നും കണ്ടില്ല.പ്രവ്യത്തി ദിവസമായിട്ടു പൊലും , നാം മറ്റ് നഗരങളില്‍ കാണാറുള്ള , ട്രാഫിക്ക് തിരക്കു കള്‍ ഒന്നും കാണാനില്ലായിരുന്നു. വളരെ സാവകാശം നടന്നു നീങിയ ജനങളെ കണ്ടപ്പൊള്‍കാനഡ ഒരു സൌഹ്രത രാജ്യമാണെന്നു പറയുന്നതിനു ഇങനെ ഒരര്‍ത്ഥം കൂടിയുണ്ടെന്നു തോന്നി.കൊഫീ ഷോപ്പുകളുടെ അതിപ്രസരം എടുത്തു പറയേണ്ടുന്ന ഒരു കാര്യമാണ്. ഓരൊ ബ്ലൊക്കുകളിലും കുറഞതു രണ്ട് ഷോപ്പുകളെങ്കിലും ഉണ്ടായിരിക്കും.തണുപ്പിനെ അതിജീവിക്കാന്‍

ചൂടുള്ള കൊഫിയും കുടിച്ച് , ഒരു പുകയുമെടുത്തു നില്ക്കുന്ന ജനക്കൂട്ടം ഒരു സാധാരണ കാഴ്ചയാണിവിടെ.ചെറുതായുള്ള ചാറ്റല്‍ മഴയെ അവഗണിച്ച് നടന്നു നീങിയ എനിക്കു മാപ്പുകള്‍ വളരെയൊന്നും ഉപയൊഗിക്കേണ്ടി വന്നില്ല. ഇംഗ്ലീഷിലും ഫ്രഞ്ചിലുമുള്ള റൊഡ് സൈനുകള്‍ തന്നെ ധാരാളമായിരുന്നു സ്ഥലങള്‍ കണ്ടെത്താന്‍. കൂട്ടം കൂട്ടമായി നടക്കുന്ന വിനോദ സഞ്ചാരികള്‍ ഇടക്കിടെ ഗ്രീറ്റ് ചെയ്തുകൊണ്ടു കടന്നു പൊകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കയ്യില്‍ കൂറ്റന്‍ ക്യാമറയും മാപ്പുകളും നിവര്‍ത്തിപ്പിറ്റിച്ച് , ബാക്ക് പാക്കുകളുമായി നടന്നു നീങിയ അവര്‍ക്കിടയില്‍ ഞാന്‍ഒരൊറ്റയാന്‍ അണെന്നു തോന്നി. മറ്റേതൊരു നഗരത്തെയും പൊലെ ഗംഭീരവും മനോഹരവുമായ കെട്ടിട സമുച്ചയങള്‍ നിരത്തുകള്‍ക്കിരുവശവും തലയുയര്‍ത്തി നിന്നു

അമേരിക്കയില്‍ നിന്നു വരുന്നവര്‍ക്കു കടകളുടെ പേരിലൊ ,അവരുടെ കച്ചവട ശൈലികളിലുമൊന്നും ഒരു വ്യത്യാ‍സവും തോന്നില്ല.സ്റ്റാര്‍ബക്ക്സും സബ് വെയും വാള്‍ മാര്‍ട്ടുമൊക്കെ അതെ പടി തന്നെ ഇവിടെയും കാണാം.പിന്നെ ആകെ യുള്ള വ്യത്യാ‍സംഇവിടെ കിലോമീറ്ററും, ഡിഗ്രി സെത്ഷ്യസുമാണു യൂണിറ്റുകള്‍.കനേഡിയന്‍ ഡോളറിന്റെ വിലയും ഇപ്പൊള്‍ യുസ് ഡോളറിനു തുല്യ മാ‍യതിനാല്‍ സാധനങല്‍ വാങുമ്പൊള്‍ പൊലും നമുക്കു ഒരു വ്യത്യാ‍സവും തോന്നാറില്ല.നടന്നു നടന്നു ഒടുവില്‍ പാര്‍ലമെന്റിനു മുന്‍പിലെത്തി.മഴ തോന്ന് ആകാശം തെളിഞ് നേര്‍ത്ത ഉച്ച വെയില്‍ വന്നതും ഗാംഭീര്യം നിറഞ ആ സൌധത്തിന്റെ മനോ ഹാരിത പതിന്മടങു കൂട്ടി.

കനേഡിയന്‍ പാര്‍ലമെന്റിനു യീസ്റ്റ്, വെസ്റ്റ്,സെട്രല്‍ എന്നീ മൂന്നു ബ്ലൊക്കുകളാണുള്ള തെന്നുംഅതില്‍ സെട്രല്‍ ബ്ലൊക്കു മാത്ര മാണു ഇപ്പൊള്‍ തുറക്കുകയുള്ളൂ എന്ന തും ആവിടെ സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന ഫലകത്തില്‍ നിന്നു ഞാന്‍ മനസിലാക്കി. വിനോദ സഞ്ചാരികള്‍ക്ക് പാര്‍ലമെന്റിനു അകവശം കാണിക്കാനായി അര മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ ഒരു ടൂറുണ്ടെന്നു അറിഞത്എന്നെ ആവേശ ഭരിതനാക്കി. സമയം പാഴാക്കാതെ ഞാന്‍ അങോട്ടു നടന്നു...