नेपालको सम्झना

म्याग्दी अस्पतालको आकस्मिक कक्ष निर्माण कार्य हिजो देखि शुरु, भोलि जग पूजा गरिने

2012-05-18T05:00:00.002+09:00

म्याग्दी समाज समिति दक्षिण कोरियाले करिव १५ लाख रुपैयामा निर्माण गर्न लागेको म्याग्दी अस्पतालको आकस्मिक कक्षको निर्माण कार्य हिजो देखि शुरु भएको निर्माण समितिका अध्यक्ष श्री टेक बहादुर पुनले जानाकारी दिनु भएको छ । उहांको अनुसार हिजो बुधबारको साईट पारेर जगको खाल्टो खन्ने काम शुरु भएको र भोलि शुक्रबार बिहान सम्मा जगको लागि आबश्यक सबै खाल्टो खन्ने काम पूरा भएपछि भोलि नै जग पूजा गरिने छ । तर नेपाल बन्दको प्रभावले मगाईएको रठ र सिमेन्ट भने अझै आई पुगेको छैन । ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍
आकस्मिक कक्ष बन्दै गरेको दृष्य र तस्बिरहरु मगाईएकोले निर्माण सम्बन्धि तस्बिरहरु सहितको जानाकारीको लागि हेर्दै गर्नुहोस----नेपालको सम्झना ब्लग

मे २० तारिख आईतबार म्याग्दी रनिङ कपको अन्तिम तयारी बैठक बस्ने

2012-05-15T04:46:00.001+09:00

म्याग्दी समाज समिति दक्षिण कोरियाले आगामी जुन ३ तारिख आईतबार आयोजना गर्न लागेको म्याग्दी रनिङ कपको अन्तिम तयारी गर्न यसै हप्ताको आईतबार अर्थात मे २० तारिख आईतबारको दिन तय गरिएको छ । बैठकले म्याग्दी रनिङ कप २०१२ को अन्तिम तयारीको बारेमा बृहत छलफल गर्दै आयोजनाको लागि कार्य बिभाजन गर्ने छ । म्याग्दी रनिङ कप २०१२ लाई सफल पार्न महत्वपूर्ण यस बैठकमा उपस्थित हुन तल उल्यखित स्थान,मिति र समयमा कार्यकारिणी सदस्यहरु,खेलकूद समितिका सम्पूर्ण सदस्यहरु,सल्लाहकार सदस्यहरु लगायत साधारण सदस्यहरुलाई हार्दिक अनुरोध गरिन्छ ।

स्थान-छेगि श्टेसन गेट नं. ५
मिति-२०१२-४-२२
समय- दिनको ११:०० बजे ।

मलाई डीभी परेछ !~~~~~~~~~हुर्रे ~

2011-07-25T04:07:00.001+09:00

अमेरिकी विदेश मन्त्रालयकै ठेगानाजस्तो बनाएर भाषासमेत आकर्षक बनाई यस्ता इमेल आउने गरेका छन् । नबुझी पैसा तिर्दा धेरै ठगिएका पनि छन् ।

श्री बाबुराम शर्मा

डाइभर्सिटी भिसा (डीभी) प्रोग्रामका १ करोड २१ लाख निवेदकमध्ये कम्प्युटर र्‍यान्डम ड्रबाट छानिएका ५० हजार विजेतामा तपाईं पनि पर्नुभएको छ । डीभी अमेरिकी कंग्रेसद्वारा स्विकृतप्राप्त स्थायी आवास कार्ड उपलब्ध गराउने चिट्ठा कार्यक्रम हो । यसलाई ग्रिन कार्ड लोटरी पनि भनिन्छ ।

विजेताको विवरण

स्वीकृत मिति: बुधबार, २० जुलाई, २०११, अपराह्न ०१:४८:१४

विजेता: बाबुराम शर्मा

देश: नेपाल

डीभीबारे जानकारी

डीभीबाट तपाईंले स्वास्थ्य, शिक्षा, रोजगारीका अवसरजस्ता अमेरिकी स्थायी आवासका सम्पूर्ण सुविधा र फाइदा पाउनु हुनेछ । एकपटक यो पाएपछि तपाईं जहिले सुकै अमेरिका आउन वा यात्रा गर्न सक्नु हुनेछ । यो भिसालाई १० वर्षमा नवीकरण गर्नुपर्नेछ ।

अमेरिकी सरकारले तपाईंलाई स्वास्थ्य बीमा, आवास सुविधा, कामको ग्यारेन्टी (तपाईंको दक्षता मिल्दो ता कि अमेरिका आएको साता नै काम सुरु गर्न सक्नुहोस्) र शिक्षाको व्यवस्था मिलाउने छ । अमेरिकी कलेज वा विश्वविद्यालयमा स्थानान्तरणसमेत हुनेछ र तपाईंले पढाइलाई निरन्तरता दिन सक्नुहुनेछ । यसबारे थप जानकारीका लागि हेर्नुस्- एजुकेशनयुएसए डट स्टेट डट जीओभी

प्रोसेसिङ फी : ८१९ अमेरिकी डलर

डीभीमा सहभागिता नि:शुल्क भए पनि प्रत्येक विजेताले ८१९ डलर तिर्नुपर्ने कानुनी प्रावधान छ । त्यो भुक्तानी पाएपछि ग्रिनकार्ड ग्यारेन्टी हुन्छ । परिवारका अन्य सदस्य (श्रीमती/श्रीमान्, दाजु/भाइ, दिदी/बहिनी, छोरा/छोरी आदि) ले पनि एकै पटक भिसा पाउने छन् तर उनीहरूको छुट्टाछुट्टै ८१९ डलरका दरले शुल्क तिर्नुपर्नेछ । बालबालिकाका लागि कुनै छुट छैन ।

रकम पठाउने विधि

शुल्क वेस्टर्न युनियन मनी ट्रान्सफरबाट अमेरिकाको बेलायतस्थित दूतावासमा पठाउनु पर्ने छ । रकम अमेरिकी डलर वा त्यो बराबरको आफ्नो देशको मुद्रामा जम्मा गर्न सकिनेछ ।

आफ्नो परिचयपत्रसहित वेस्टर्न युनियन गएर बेलायतस्थित अमेरिकी दूतावासका निम्न प्रतिनिधिको ठेगानामा रकम पठाइदिनु होला-

नाम- पउल होलिङ्स

ठेगाना- २४ ग्रसभेनर स्क्वायर

लन्डन, डब्लु१ए १एई

बेलायत

भुक्तानी पठाएपछि निम्न चरणहरू पूरा गर्नु होला-

क) वेस्टर्न युनियनको रसिदको स्क्यान कपीमा इमेल गर्ने

ख) त्यही इमेलमा निम्न विवरण पठाउने-

१. पैसा पठाएको कन्ट्रोल नम्बर

२. पठाउनेको सही नाम

३. पठाउनेको सही ठेगाना

४. पाउनेको सही नाम

५. पठाएको रकमको मात्रा

रकम पठाएको ७२ घन्टाभित्र अन्तिम अन्तर्वार्ताको मिति र समयसमेत निर्धारण गरेर (दुई दिनभित्रै हुने) तपाईंलाई जानकारी गराइनेछ । अन्तर्वार्तामा सफलतापछि तपाईंले कागजपत्र र यात्राबारे जानकारी पाउनुहुनेछ । अन्तर्वार्ताले भिसा नपाउने अवस्था सिर्जना गर्ने छैन ।

नोट- शुल्क भुक्तानी अगस्ट ४, २०११ भित्र भइसक्नुपर्नेछ । तपाईंलाई भुक्तानीको अन्तिम मितिसम्म नकुर्न हामी जोडदार सिफारिस गर्छौं । किनकि, धेरै मागले गर्दा सिस्टमले झन् ढिलाइ गर्न सक्छ ।

भुक्तानी प्राप्त भएपछि यो पत्रको एक प्रति तपाईंलाई हुलाकबाट समेत पठाइनेछ ।

डीभी विजेता भए पनि तपाईंको केस नम्बर/कन्फर्मेसन नम्बर भुक्तानी पाएपछि मात्र उपलब्ध गराइनेछ । कृपया यस्ता नम्बर सोधेर सम्पर्क गर्ने कष्ट नगर्नु होला । तपाईंलाई अमेरिकी विदेश मन्त्रालयमा सम्पर्क गर्न जरुरी नै पर्‍यो भने आफ्नो नामसहित यो ठेगानामा लेख्नु होला:

एउटा साथीलाई यस्तै इमेल आएछ । अमेरिकी विदेश मन्त्रालय (स्टेट डिपार्टमेन्ट) को ठेगानाबाट पठाएको त्यो इमेल सरसर्ती हेरेपछि हतार-हतार श्रीमतीलाई देखाएछ । डीभी परेको खुसियालीमा दुवै मिलेर अफिसका सबैलाई लड्डु बाँडेछन् ।

'हेलो, आमा !' श्रीमतीले माइतीमा फोन गरेर भनिछन्, 'ज्वाइँलाई डीभी पर्‍यो नि !'

'हो र ?' आमा हर्षले गदगद भइछिन्, 'भाग्यमानी रैछेस् छोरी तँ त !'

'हजुरहरूकै आशीर्वादले त हो नि', छोरीले भनिछन्, 'पाँच वर्षदेखि भरेको, यसपालि चाहिँ बल्ल पर्‍यो ।'

बुवाले खबर सुन्नासाथ भोलिपल्टै नातिनातिनासहित आउन निम्ता गरेछन् । खसी काटेर भोज गरेछन् ।

'फलानाका छोरी-ज्वाइँ त अमेरिका जाने भएछन् !' गाउँभरि हल्ला चलेछ । अमेरिका जाने 'भाग्य भएका' ज्वाइँ कस्ता रहेछन् भनेर हेर्न धेरै छरछिमेकी आएछन् पनि ।

कतै नबुझी हतार-हतार उनीहरूले वेस्टर्न युनियनबाट पैसा पठाएछन् । ७२ घन्टा होइन, ७२ दिन बित्दा पनि उत्तरै आएनछ । विचरा ! उनीहरूको त्यत्रो खुसी, भोज-भत्तेर, सपना सबै एउटा ठगले रित्याइदिएछ ।

मलाई यस्ता इमेल कति आउँछन् कति ! कहिल्यै वास्तै गर्दिन । नहेरी डिलिट गरिदिन्छु । किनकि, न मैले डीभी भरेको छु, न त त्यसमा चासो नै छ । हजारौं डलर उपहार पर्‍यो भन्ने खालका इमेल पनि उत्तिकै आउँछन् । यस्ता इमेल पठाएर सकेसम्म पैसा, नत्र क्रेडिट कार्ड नम्बर वा इमेलको पासवर्ड मात्र भए पनि लिइछाड्ने गिरोहले धेरैलाई दु:ख दिएको छ ।

केही दिनअघि विराटनगरबाट कान्तिपुरकै रामबन्धु पौडेलको फोन आयो ।

'डीभीले मलाई झन्डै डुबायो नि !' उहाँले भन्नुभयो, 'तपाईंले लेखिदिनु पर्‍यो ।'

'के भयो ?' मैले सोधें ।

'झन्डै पैसै पठाएको', बन्धुजीको उत्तर थियो, 'धन्न त्यतिबेलै कान्तिपुरमा डीभीको नाममा ठगीमा पर्न सकिएला भन्दै सावधान गराएको अमेरिकी दूतावाससँग सम्बन्धित समाचार आयो र बचेँ ।'

जति इमेल पाइएका छन्, सबैमा भाषा उस्तै छन् । मलाई आएका दुवै इमेलमा प्रोसेसिङ फी ८१९ डलर छ भने रामबन्धुसँग ६८० डलर मागिएको छ । तीनवटै इमेलमा पैसा पठाउन बेलायतस्थित अमेरिकी दूतावासको ठेगाना दिइएको छ (जुन वास्तविकसँग मिल्छ) । तर, सम्पर्क व्यक्ति तीनवटा इमलेमा फरक छन्- पउल होलिङ्स, पिटर ब्लेम्याटल र माइक निकोल्स (ती नामका अधिकारी सम्भवत: त्यहाँको अमेरिकी दूतावासमा छैनन् होला) ।

अमेरिकी विदेश मन्त्रालयकै ठेगानाजस्तो बनाएर भाषासमेत आकर्षक बनाई यस्ता इमेल आउने गरेका छन् । नबुझी पैसा तिर्दा धेरै ठगिएका पनि छन् । खोज्ने हो भने सम्बन्धित इमेल बनाएका इन्टरनेट साइटका सञ्चालक पत्ता लगाई कारबाही गर्न गाह्रो छैन । अमेरिकी सरकारले आफैं लन्डनस्थित आफ्नो नियोगलाई प्रयोग गरी यसको छानबिन गराउन सक्छ । यसका लागि वेस्टर्न युनियनमार्फत् रकम पठाएर लिन को जान्छ, हेर्न सकिन्छ । यसो गर्न किन पनि जरुरी छ भने यस्ता धन्दावालले अमेरिकी सरकार र दूतावासलाई मुछेका छन् । त्यही विश्वासमा धेरैजना डुबेका छन् ।

इन्टरनेटमा हेर्दा डिप्लोम्याट्स डट कम भन्ने साइट वल्र्ड डट कम मिडियाको एउटा प्रकाशन रहेछ । यसका अरू प्रकाशन एसिया डट कम, पपस्टार डट कम, डक्टर डट कम, कपल डट कम, इमेल डट कम, पेरिस डट कम, न्युयोर्कइन्फो डट कम आदि छन् । त्यस्तै युएसए डट कम अमेरिकासम्बन्धी जानकारीमूलक साइट हो । अर्को इमेल पठाउने साइट भने नेपालमा खुलेन । अमेरिकी नियोगहरूले चाहे भने अझ बढी पत्ता लगाउन सक्छन् र धेरैलाई ठगिनबाट जोगाउन सक्छन् ।

तपाईंलाई त कतै यस्तो डीभी परेको छैन ? अनि, अमेरिका जाने आसमा हतार-हतार डलर त पठाउनुभएको छैन ?

कान्तिपुर बाट साभार ( अरु कसैको नाममा मेरो नाम राखेको छु अन्यथा नलिनु होला )

मलाई डीभी परेछ !~~~~~~~~~हुर्रे ~

2011-07-25T04:05:00.000+09:00

श्री बाबुराम शर्मा

विजेताको विवरण

स्वीकृत मिति: बुधबार, २० जुलाई, २०११, अपराह्न ०१:४८:१४

विजेता: बाबुराम शर्मा

देश: नेपाल

डीभीबारे जानकारी

प्रोसेसिङ फी : ८१९ अमेरिकी डलर

रकम पठाउने विधि

नाम- पउल होलिङ्स

ठेगाना- २४ ग्रसभेनर स्क्वायर

लन्डन, डब्लु१ए १एई

बेलायत

भुक्तानी पठाएपछि निम्न चरणहरू पूरा गर्नु होला-

क) वेस्टर्न युनियनको रसिदको स्क्यान कपीमा इमेल गर्ने

ख) त्यही इमेलमा निम्न विवरण पठाउने-

१. पैसा पठाएको कन्ट्रोल नम्बर

२. पठाउनेको सही नाम

३. पठाउनेको सही ठेगाना

४. पाउनेको सही नाम

५. पठाएको रकमको मात्रा

भुक्तानी प्राप्त भएपछि यो पत्रको एक प्रति तपाईंलाई हुलाकबाट समेत पठाइनेछ ।

'हेलो, आमा !' श्रीमतीले माइतीमा फोन गरेर भनिछन्, 'ज्वाइँलाई डीभी पर्‍यो नि !'

'हो र ?' आमा हर्षले गदगद भइछिन्, 'भाग्यमानी रैछेस् छोरी तँ त !'

केही दिनअघि विराटनगरबाट कान्तिपुरकै रामबन्धु पौडेलको फोन आयो ।

'डीभीले मलाई झन्डै डुबायो नि !' उहाँले भन्नुभयो, 'तपाईंले लेखिदिनु पर्‍यो ।'

'के भयो ?' मैले सोधें ।

कान्तिपुर बाट साभार ( अरु कसैको नाममा मेरो नाम राखेको छु अन्यथा नलिनु होला )

कालीगण्डकी नदीमा खस्दा एकै परिवारका ४ जनासहित सवै आठ यात्रु बेपत्ता भएका छन् ।

2011-07-23T05:35:00.001+09:00

गलेश्वरबाट म्याग्दी सदरमुकामतर्फ आइरहेको ग १ ज १२३९ नम्बरको ट्याक्सी नदीमा खस्दा एकै परिवारका ४ जनासहित सवै आठ यात्रु बेपत्ता भएका छन् ।

चालक गलेश्वरका बेदप्रसाद सुवेदी र यात्रु ट्रयाक्सी सहित कालिगण्डकी नदीमा खसेको हो ।बेनी नगरपालिमा पर्ने घटान गलेश्वरको डाडाँबाट खसेको ट्याक्सी करिव डेढ किलोमिटर तल जलेश्वरमा नदीमा ढुङ्गामा अड्कीएको छ ।

नदीमा रहेको ट्याक्सी बाहिर निकाल्ने प्रयास भइरहेको भएपनि समस्या भइरहेको छ । घटनास्थलमा प्रहरी, सेना, नेपाल रेडक्रस सोसाइटीका साथै र्सवसाधरण परिचालन गरिएको छ । नदीमा पानीको बाहव उच्च भएकाले ट्याक्सीलाई बाहिर निकाल्न समस्या भएको छ ।

ट्याक्सीमा स्पेन शेरपुञ्जाका भन्ने बालक सहित उनका परिवारका 4 जना रहेको भन्दै उनका आफन्त घटनास्थलमै बेहोस भएका थिए । उद्धारमा सघाउने नेपाली शेनासको इन्द्र बक्स गढका जवानहरू समेत खटिएका छन् ।

एक प्रत्येक्षदर्शीका अनुसार ट्याक्सीमा ५ देखि ७ जना सवार रहेको बताएका छन् । घटना स्थलको निरिक्षण तथा तत्काल उद्धारका लागि प्रहरीसहित प्रमुख जिल्ला अधिकारी कृष्णप्रसाद ज्ञवाली र प्रहरी नायव उपरिक्षक दिनेशकुमार आचार्य समेत घटना स्थलमा पुग्नुभएको थियो । घटनामा सवार यात्रुहरू गलेश्बर मन्दिरको दर्शन गरेर र्फकएको बताइएको छ । बेनी नगरपालिका अन्तरगत पर्ने घटनास्थल निकै जोखिमपुर्ण मानिन्छ । ट्यक्सीभित्र यात्रु हुन सक्ने आशंका गरिएको भएतापनि ट्यक्सीलाइ बाहिर निकालेर हेर्दा एक जना पनि नभएको हुदाँ सबै ट्यक्सीमा सवार यात्रुहरु वेपत्ताभएका छन भने अव बेपत्ताको खोजी कार्यअव अगाडी बढ्ने छ ।

सिहंदरबारमा पत्रकारलाई रोक

2011-07-20T05:33:00.002+09:00

कर्मचारी आन्दोलनको कारण देखाउदै आज बिहान पत्रकारलाई सिहदरबार प्रवेशमा केही समय रोक लगाइयो। समाचार संकलनका लागि सिंहरदबार पुगेका पत्रकारलाई सिंहदरबार प्रवेशमा सुरक्षाकर्मीले रोक लगाएका हुन्। सिंहदरबारको दक्षिणी गेटमा खटिएका नेपाल प्रहरीका अधिकारीहरुले गृह मन्त्रालय र सम्बन्धित ईन्चार्जको आदेशका कारण पत्रकारलाई प्रवेशमा रोक लगाएको बताए। पत्रकारहरुले नै गृहमन्त्रालयका अधिकारीहरुलाई जानकारी गराएपछि मात्रै प्रवेश दिइएको थियो। तलब बृद्धिमा असहमति जनाउंदै निजामती कर्मचारीले दुई दिनदेखि मुलुकको प्रमुख प्रशासनिक केन्द्रमा प्रदर्शन गरिरहेका छन्।

सम्झनामा भानुभक्त "भानुभक्त आचार्य कसरि आदि कबि भए"

2011-07-14T03:13:00.000+09:00

मोतीराम भट्टले १९४८ सालमा भानुभक्त आचार्यलाई आदिकवि लेखे, तर उनले लेखेको त्यो 'आदिकवि' चलेन । १९९७ सालमा जुद्धशमशेर राणाले 'भानुभक्तलाई आदिकवि भने पनि हुन्छ' भन्ने हुकुम दिएपछि मात्र तमामको जीव्रोमा भानुभक्त आदिकवि हुन थाले ।अनि सूर्ययविक्रम ज्ञवालीले भानुभक्तबारे मोतीराम भट्टले पूरा गर्न नसकेका प्रायः धेरै काम गरे । साथै बाबुराम आचार्यले पनि भानुभक्तबारे लेखे । अनि भानुभक्तको व्यक्तित्वको परिमार्जन गर्ने काममा ब्रह्ममशमशेर, बालकृष्ण सम, शम्भुप्रसाद ढुङ्ग्याल, विष्णुमायादेवी, धरणीधर कोइराला, पारसमणि प्रधान, भाइचन्द्र प्रधान, हृदयचन्द्रसिंह प्रधान, इन्द्रबहादुर राई, नरनाथ आचार्य, मुक्तिनाथ आचार्य, व्रतराज आचार्य, गिरिराज आचार्य, नारायणदत्त शास्त्री, बालचन्द्र शर्मा, श्रीभद्र शर्मा, जुननाथ शर्मा, सुमन ढकाल, चन्द्रेश्वर दुवेआदि लागे ।उनीहरूले भानुभक्त आचार्यका गाथामा सिङ्गासिङ्गै किताब लेखे । भवानी घिमिरेले पनि उनका बारे बृहत् विशेषाङ्क निकाले । यादव खरेलले पनि भानुभक्तको जीवनीमा आधारित कथानक चलचित्र बनाए । म्युजिक नेपालले रामायणका सातकाण्डकै गीतिसीडी प्रकाशमा ल्यायो । जगदीशशमशेर राणाजस्ता नेपाली साहित्यका महारथीहरू पनि भानुभक्तको सम्पूर्ण कीर्ति फैलाउन मन, वचन र कर्मले समर्पित भए । त्यसपछि भानुभक्त झनै चहकिलो रूपमा प्रस्तुत भए ।मोतीराम भट्टले भानुभक्त आचार्यको जन्म १८६९ साल लेखे । अनि त्यसलाई सुधारेर भानुभक्तकी नातिनी विष्णुमायादेवीले १८७१ साल असार २९ गते भानुभक्त जन्मेको प्रमाण पेस गरिन् ।
त्यसैगरी नरनाथ आचार्यले पनि भानुभक्तको जन्मकुण्डलीसहित त्यही दफामा आफ्नो बुढी औठा थिचे । बालकृष्ण समले पनि भानुभक्तकी पत्नीको नाउँ रेवती भएको ठहर गरे । साथै भानुभक्तबारे अनुसन्धानको लर्को अझै तानिँदै छ ।भानुभक्तको बाल्यकालीन समयमा नेपालमा संस्कृत भाषाकै बोलबाला थियो । त्यति बेला नेपाली भाषालाई तुच्छ सम्झिन्थ्यो । तर भानुभक्तले नेपाली भाषालाई आफ्नो शिरको ताज बनाए । उनी सानैमा नेपाली भाषाको कवितामा बोल्थे, कवितामा गाउँथे र कवितामा नाच्थे । एक पटक एक जना बटुवाले उनको परिचय माग्दा उनले कवितामा नै जवाफ दिएका थिए :

पहाड्को अति बेस देश् तनहुंमा श्रीकृष्ण ब्राहृमण् थिया ।
खुप् उच्चा कुल आर्यवंशि हुन गै सत्कर्ममा मन्दिया
विद्यामा पनि जो धुरन्धर भई शिक्षा मलाई दिया ।
इन्को नाति म भानुभक्त भनि हूँ यो जानि चिन्ही लिया ।
भानुभक्तले जति जाने आफ्ना बाजे श्रीकृष्ण आचार्यबाट जाने । किनभने उनका बाजे नेपालका छेउभित्तादेखि भारतको कासीसम्म जताजता गए पनि भानुभक्त पनि उनको हातको चोर औंला समाउँदै हिंड्थे। अनि उनका बाजे धार्मिक भइकन विद्वान् पनि थिए । त्यस बखत तनहुँभरि श्रीकृष्णको सुनाउँ थियो । त्यसैले बाल्यकालदेखि भानुभक्तको जीवनचर्या एउटा कविको जस्तो, एउटा जमिनदारको जस्तो र एउटा राजर्षि ठाँटको जस्तै थियो । श्रीकृष्ण आचार्यका छोरा धनञ्जयले पनि बाल्यकालदेखि नै विद्याआर्जन गरे । पछि उनी सरकारी खरदार भए र जागिर खाएको केही वर्षमा उनले छोरो पाए । भनौं तनहुँ रम्घाको चुँदीबेसीको आचार्य निवासमा धनञ्जय र धर्मावतीदेवी मिलेर भानुभक्त जन्माए । तर आदिकवि भानुभक्तको सृजनात्मक न्वारन मोतीरामले नै गरिदिए । भानुलाई शिरमा बोकेर नै मोती पनि चम्किए । वास्तवमा मोतीरामले भानुभक्तलाई उकास्न पहरा फोरे । कतिसम्म भने भानुभक्तलाई अमर पार्न उनले भानुभक्तको जीवनी लेखेर त्यसलाई जनमन छुने कला झिके। भानुभक्तले घाँसीलाई भेटेर प्रेरणा पाए भनेर भानुभक्तका नाउँमा मोतीराम आफैले कविता लेखेर पनि छपाइदिए :
भर् जन्म घाँसतिर मन दिइ धन् कमायो
नाम क्यै रहोस् पछि भनेर कुवा खनायो
घाँसी दरिद्रि घरको तर बुद्धि कस्तो
मो भानुभक्त धनि भै कन आज यस्तो !
यस सिलोकको चौथो हरफमा प्रयुक्त 'मो' शब्दबाट यसको रचना मोतीराम आफैले गरेका थिए । किनभने भानुभक्तले उनका कुनै पनि रचनामा 'म' लाई 'मो' लेखेका छैनन् तर मोतीरामले भने आफ्ना रचनामा 'म'को साटो जताततै 'मो' लेखेका छन् । नेपाली जनजीवनमा साहित्यिक र भाषिक जागरण ल्याउनका लागि मोतीरामले घुँडा टेकेर भानुभक्तलाई उठाए । मोतीरामले नेपाली भाषासाहित्यलाई रातोरात उन्नतिको शिखरमा पुर्याउने हेतु भानुभक्त आचार्यको यथेष्ट कदर गरे । त्यसैले उनले भानुभक्तलाई आफ्नो. चरित्र नायकका रूपमा काँधमा बोके । वास्तवमा भानुभक्तलाई नेपाली भाषासाहित्यको शिरताज बनाउन मोतीराम एक्लैले कठोर प्रयत्न गरे । भानुभक्तको जीवनकथालाई कारुणिक पार्न मोतीरामले गजाधर सोतीको कथा पनि आफै बुने होलान् । किनभने त्यस जमानामा पाहुना बाहुनलाई घरपिँडीमा मात्र होइन बारीको ढिकी भए ठाउँमा समेत बास बस्न दिइएको छैन । त्यस घडी नेपाली समाजमा साँझका पाहुनालाई देउता तुल्य मानिने परम्परा थियो । त्यसैले घाँसी कविताझै अतिथिको सत्कार गर्नुपर्ने नैतिक शिक्षा पनि भानुभक्तका नाउँबाट नै मोतीराम आफैले यसरी प्रस्तुत गरे होलान् :

गजाधर्सोतीका घर बुढि अलच्छिन्कि रहिछन्
नरक् जानालाई सबसित बिदाबारि भइछन् ।
पुग्यौं साँझ्मा तिन्का घर पिढिमहाँ बास गरियो
निकालिन् साँझैमा अलिक पर गुल्जार गरियो ।
मोतीरामले भानुभक्त आचार्यको जीवनीलाई शाश्वत पार्न अझै मसला हाले । भानुभक्तका मित्र तारापतिको कथा बुनेर पनि भट्टले आचार्यलाई अविष्मरणीय बनाए । मोतीरामका अनुसार एक पटक भानुभक्तलाई आफ्ना साथी तारापति उपाध्यायले घर लिएर गए । त्यो रात भानुभक्त त्यहीँ बसे । तारापतिका घरमा सासुबुहारीले भनाभन र कुटाकुट गरेर रात र्छलङ्गै पारे । रातभरिको जाग्रामपछि बिहानैको मिर्मिरेमा सलेदो बालेर भानुभक्तले'बधुशिक्षा' लेखे । अनि त्यस घरमा पानी पनि नखाई बिहानै त्याहाँबाट भानुभक्त हिँडे । साथीका घरबाट हिँड्ने बेला उनले आफ्ना साथी तारापतिलाई एउटा कविताको कागज दिए भनेर मोतीरामले नै लेखे । तर यो कविताको खेस्रा पनि भानुभक्तलाई उकास्न मोतीराम आफैले लेखेका थिए भन्न सकिन्छ :
एक् थोक् भन्छु न मान्नु दुक्ख मनमा हे मित्र तारापति

तिम्रा इ जति छन् जहानहरू ता लड्न्या रह्या छन् अती

सारै झोक उठयो मलाई र बधु शिक्षा बनाञाँ पनी

यसले पत्नी, बुहारी, छोरिहरूको तालिम् गरौंला भनी ।

भानुभक्तले ३७ वर्षो उमेरमा सरकारी जागिर पाए । तर हाकिमले दुई वर्षमा नै उनको जागिर खोसे । त्यसपछि उनलाई सरकारी रकम हिनामिना गरेको अभियोग लगाइयो । अनि उनलाई कुमारीचोकको खोरमा थुनियो । लेखकका लागि जेलयात्रा वरदान बन्यो । उनले त्यहाँ पाँच महिना कैदी हुँदा रामायणको अयोध्या, अरण्य, श्रीकिष्किन्धा र सुन्दर काण्डको पद्य अनुवाद गरेर सके ।नेपाली भाषामा रामायण नभएको बेला नेपालभरि पुराणहरू नै पढिन्थ्यो । त्यस बेला संस्कृतका पुस्तक पढ्न सबैलाई अनुमति पनि थिएन । भानुभक्तको रामायण आएपछि सबैका घरघरमा रामायण राखिन थालियो । वास्तवमा त्यसपछि नै नारीपुरुष र जातजाति सबैले समान रूपमा पढ्ने अवसर पाए । अनि बिहेबारीदेखि पुराणसम्ममा पनि भानुभक्तकै रामायण गाउन थालियो । त्यसैले रात दुई गुना र दिन चार गुनाले भानुभक्तको रामायणले देशदेशान्तरमा प्रसिद्धि कमाउन थाल्यो ।

भानुभक्त आचार्यलाई संसारभरिका नेपाली जातिले मानसपिताका रूपमा ग्रहण गरेका छन् । अनि नेपालमा भन्दा भारतमा भानुगाथा गाइन्छ । भारतको पनि दार्जिलिङ र सिक्किम राज्यले भानुजयन्तीलाई पर्वकै रूपमा मनाउने गर्छ । त्यस भेकमा भानुजयन्तीका दिन प्रायः सबैले दौरासुरुवाल र गुन्यूचोलो लगाएका हुन्छन् । त्यस दिन नर्सिङ्गा, टयाम्को र दमाहाले त्यस ठाउँ गुन्जिएको हुन्छ । वास्तवमा त्यहाँ अति नै भव्य रूपमा यिनको जयजयकार गरिन्छ । कतिसम्म भने त्यता लागेको भानुजयन्तीको बेठीको आवाज नेपालमा पनि सुनिन्छ । त्यताका नेपालीगोरखालीका लागि भानुजयन्ती दसैभन्दा ठूलो चाड मानिन्छ ।भानुभक्तका रचनाहरू नेपाली भाषामा अग्रणी रूपमा रहेका छन् । उनले आफ्नो वैयक्तिक प्रतिभाका कारणले नै रामायण लेखे । 'अध्यात्म रामायण' अनुवाद भएर पनि यस कृतिलाई भानुभक्तले मौलिक रूपमा प्रस्तुत गरे । भानुभक्तअघिका नेपाली कविले नेपाली भाषासाहित्यलाई यति सहज,सरल र मौलिक रूपबाट प्रस्तुत गर्न सकेका थिएनन् । त्यसैले भानुभक्तकृत रामायणलाई नेपाली भाषासाहित्यको पहिलो महाकाव्य भनियो ।

पृथ्वीनारायण शाहले नेपाल राष्ट्रको एकीकरण गरे । भानुभक्तले सांस्कृतिक रूपमा नेपाली भाषालाई एउटै मालामा गाँसेर भाषीय एकीकरण गरे । भानुभक्तप्रदत्त नेपाली भाषाका कारण संसारभरिका नेपाली भाषीहरूबीच भाषिक एकता कायम हुन सकेको छ ।भानुभक्तले रामायणका बालकाण्ड र अरू काण्ड, प्रश्नोत्तर, भक्तमाला, वधूशिक्षानामक कृतिहरू नेपाली भाषासाहित्यको मन्दिरमा चढाए । साथै उनका फुटकर कविताहरूको बिटोले पनि नेपाली भाषासाहित्य धन्य भएको छ । उनका अरू धेरै कृतिहरू हुँदाहुँदै पनि भानुभक्तलाई रामायणले नै अमर पार्यो, अनि त्यही रामायणले नेपाली भाषालाई नै लोकप्रिय बनायो । वास्तवमा रामायणको आत्मामा बसेको नेपाली भाषासाहित्य नै पनि अमर बन्यो । सृष्टिको अमरताले पनि स्रष्टालाई अमर पार्यो । नेपाली भाषासाहित्यको अमरत्वका साथमा भानुभक्त आचार्यको अमरत्व सदार्सवदाका लागि गाँसियो ।भानुभक्त आचार्यले जीवनमृत्युसँग जुधेर पनि आफ्ना हितकारी धर्मदत्त सुब्बाको आग्रहमा रामायण उत्तर काण्डको 'रामगीता'को नेपाली भाषामा अनुवाद गरे । वास्तवमा त्यस बेला उनी कालज्वरले मरणासन्न भएका थिए । तर पनि उनले आफ्ना छोरा रमानाथलाई 'रामगीता' टिपाए । अन्ततः त्यस कृतिको निर्माणपछि अर्थात् १९२५ सालमा भानुभक्तले आफ्ना भौतिक आँखा चिम्ले।

कोरिया भाषा परीक्षाको तयारि र परिक्षा दिदा ध्यान दिनु पर्ने कुरा हरु

2011-07-13T04:24:00.001+09:00

यतिबेला नेपाली युवाहरू कोरियन भाषा परीक्षामा सामेल हुने तरखरमा छन्। यसपटक ५७ हजार ६ सय ७५ नेपाली युवायुवती कोरिया जान भाषा परीक्षण -ईपीएस) का लागि तयार छन्। तेस्रो कोरियन भाषा परीक्षा २०६८ साउन ६ गते शुक्रबार र ७ गते शनिबार आवेदन संख्याका आधारमा सञ्चालन गरिने भएको छ। वस्तुगत बहुउत्तरको मूल्यांकनमा आधारित सुनाइ र पढाइ सीप कोरियन भाषपरीक्षाको आधार हुनेछ। दुवै परीक्षाको बीचमा मध्यान्तर हुनेछैन।

कोरियन भाषा परीक्षणमा परीक्षार्थीले सुनेर, बुझेर र पढेर दिइएको उत्तरपुस्तिकामा सही उत्तरमा चिह्न लगाउनुपर्छ। प्रश्नपत्रमै विकल्पका रूपमा चारवटा उत्तर समावेश गरिएका हुन्छन्। हेर्दा सजिलो लाग्ने वस्तुगत प्रश्नमा एकमात्र सही उत्तरमा चिह्न लगाउनुपर्छ। उपयुक्त उत्तरमा चिह्न मात्र लगाउनुपर्ने यस्तो परीक्षामा सजग नहुँदा परीक्षार्थीले गलत उत्तर गलत स्थानमा प्रयोग गर्ने सम्भावना निकै हुन्छ। प्रश्नपुस्तिका र उत्तरपुस्तिका फरक-फरक हुन्छन् । परीक्षार्थीको भीड हेरेर यसपटक चार सिफ्टसम्म परीक्षा लिन सकिने बताइन्छ। परीक्षा दुई किसिमका छन्। सुनाइ र पढाइ सीपको परीक्षा निरन्तर सञ्चालित हुनेछन्, जसमा सुनाइ ४० मिनेट र पढाइ ३० मिनेटको हुनेछ। मुख्य प्रश्नहरू ट्राफिक चिह्न, संख्या, घडीको समय, स्वाद, मौसम, बार, दैनिक जीवनमा कामदारका लागि आवश्यक भाषा, सुरक्षासम्बन्धी जानकारी, कोरियन जीवनशैलीसम्बन्धी प्रश्न तथा कार्यालय प्रयोजनमा प्रयोग हुने शब्दावलीहरूसँग सम्बन्धित हुनेछ।
परीक्षास्थल तथा परीक्षा समयसम्बन्धी विस्तृत सूचना २०६८ असार २३ गतेको राष्ट्रिय दैनिक तथा इपिएस कार्यालयको वेबसाइट www.epsnepal.gov.np मा प्रकाशित गरिएको छ। नतिजा प्रकाशन भने दुई महिनापछि २०६८ भदौ ६ गते इपिएस कार्यालय, श्रम तथा यातायात व्यवस्था मन्त्रालयको वैदेशिक रोजगार विभागको वेबसाइट www.moltm.gov.np तथा वैदेशिक रोजगार विभागको सूचनापाटीमा प्रकाशित गरिनेछ।
प्रश्नपत्रको ढाँचा
रोजगार अनुमति प्रणाली -इपिएस) को परीक्षामा सुनाइ र पढाइ २५-२५ गरी जम्मा ५० वटा प्रश्न सोधिन्छ। प्रत्येक प्रश्नको अंकभार ४ हुन्छ। परीक्षार्थीले उत्तरपुस्तिकामा लेख्नेभन्दा पनि त्यहीं दिइएका विकल्पहरूमध्ये उपयुक्त विकल्पमा चिह्न मात्र लगाउनुपर्ने हुन्छ। प्रत्येक प्रश्नको चारवटा विकल्प दिइएका हुन्छन्। सुनाइ सीपको परीक्षामा जम्मा २५ वटा सुनाइ सीपका प्रश्न सोधिन्छन्, जसमा सुनेको कुरालाई -परीक्षामा ४ वटा प्रश्न आउँछन्), चित्र हेरेर मिल्ने उत्तर -५ वटा प्रश्न आउँछन्), सुनेको कुरासँग मिल्ने चित्रलाई -३ वटा प्रश्न आउँछन्), प्रश्न सुनी ठीक उत्तर -५ वटा प्रश्न आउँछन्), संवाद सुनी प्रश्नको उत्तर -८ वटा प्रश्न आउँछन्) छान्नुपर्छ। यस्तै पढाइ सीपको परीक्षामा पनि २५ वटा पढाइ सीपसम्बन्धी प्रश्न सोधिनेछ। पढाइ सीपमा चित्र हेरी मिल्ने शब्द अथवा वाक्यलाई -५ वटा प्रश्न आउँछन्), खाली ठाउँमा सबैभन्दा मिल्नेलाई -७ वटा प्रश्न आउँछन्) छान्नुपर्छ भने प्रश्नको उत्तर -७ वटा प्रश्न आउँछन्), हरफ पढी सोधिएको प्रश्नको उत्तर -६ वटा प्रश्न आउँछन्) दिनुपर्छ।
उत्तर दिँदा ध्यान दिऊँ
यस पटकको परीक्षाबाट ८ बराबर १ को अनुपातमा परीक्षार्थी छानिनेछन्। महिलाका लागि भने ८ सय सिटा छुटयाइएको छ। त्यसैले प्रतिस्पर्धा निकै चर्को हुने बताइन्छ। परीक्षामा राम्रो अंक ल्याई आफ्नो सिट सुरक्षित गर्न परीक्षार्थीले पर्याप्त ध्यान पुर्‍याउनु आवश्यक छ। उत्तरपुस्तिकामा आफ्नो परिचय भर्नुपर्नेसहितको सुनाइ र पढाइको खाली उत्तर चार्ट पनि देब्रेपट्ट िदिइएको हुन्छ। सर्वप्रथम उत्तरपुस्तिकामा आफ्नो नाम लेख्नुपर्छ। सुरुमा आफ्नो थर अनि नाम उल्लेख गर्नुपर्छ। प्रश्नपत्र विभिन्न प्रकारका फरक-फरक समूहमा आउँछन्। जसमा ए, बी, सी र डी प्रकारका हुन्छन्। त्यसैले आफ्नो प्रश्नपत्रको प्रकार हेरेर आफ्नो प्रश्नको प्रकार उत्तरपुस्तिकामा उल्लेख गर्नुपर्छ। परीक्षार्थीले आफ्नो हस्ताक्षर गर्न पनि बिर्सनु हुँदैन। त्यहाँ दिइएको सिम्बल नम्बर कोठामा आठवटा महलमा ० अंक देखि ९ अंकसम्म दिइएको हुन्छ। परीक्षार्थीले होस पुर्‍याएर आफ्नो सिम्बल नम्बर उक्त महलमा चिह्न लगाएर आफ्नो नम्बर संकेत लेख्नुपर्छ। उत्तरपुस्तिकामा देब्रेपट्ट िउपयुक्त उत्तर लेख्न गोलो स्थान दिइएको हुन्छ। त्यसमा उपयुक्त उत्तर दिनुपर्छ। दिएको गोलाकार उत्तर चिह्नलाई सफासँग चिह्न लगाउनुपर्छ। दायाँ-बायाँ, तल-माथि कोर्नु हुँदैन। भरसक गोलो घेराभित्र मात्र रंगाउनुपर्छ। घेराभन्दा बाहीर रंगाउँदा अंक गुम्ने सम्भावना रहन्छ। प्रश्नपत्र र उत्तरपुस्तिका दुईवटा पत्र हुने भएकाले परीक्षाको समयमा परीक्षार्थीहरू झुक्किने सम्भावना धेरै छ। त्यसैले उत्तर दिँदा सावधानी अपनाउनुपर्छ। हतार गर्नु हुँदैन। एकपटकमा एकपल्ट मात्र चिह्न लगाउने अवसर पाइने भएकाले सोच-विचार गरेर मात्र उपयुक्त उत्तरमा चिह्न लगाउनुपर्छ। परीक्षा दुई भागमा सम्पन्न हुनेछ। पहिलो भागमा सुनाइको परीक्षा लिइनेछ, जसमा परीक्षार्थीले आवाजलाई बुझेर उत्तर दिनुपर्छ। यसमा दुई पटकसम्म सुनाइन्छ। यो समयमा हल्ला भए उत्तर पहिचान गर्न गार्‍हो हुन्छ। त्यसैले ध्यान दिएर सुन्नुपर्छ। समयको ख्याल पनि गर्नुपर्छ।
तयारी
यदि परीक्षामा पूर्ण सफलता पाइयो भने त्यसपछिका कुराहरूमा पनि ध्यान दिनु आवश्यक हुन्छ। भाषा परीक्षामा उत्तीर्ण भए पछि स्वास्थ्य परीक्षणमा असफल हुने, प्रहरी रिपोर्ट प्रतिकूल भएका वा गणतन्त्र कोरियामा गैरकानुनी रूपमा बसोबास गरेका व्यक्तिहरू अयोग्य ठहरिन सक्छन्। त्यसैले पनि कोरिया जान चाहने नेपालीले यो विषयमा बेलैमा सोच्नु आवश्यक हुन्छ।परीक्षाको समयमा भने आफ्नो स्वास्थ्यको ख्याल गर्नुपर्छ। परीक्षासम्बन्धी पूर्वतयारी सुनाइ र पढाइ सीपको राम्रो विकास गर्नुपर्छ। आफ्ना साथीभाइ वा शिक्षकहरूसँग अप्ठ्यारा कोरियन भाषाका सम्बन्धमा सोधपुछ गर्नु राम्रो हुन्छ। परीक्षाकेन्द्र एक दिनअघि नै थाहा पाउनुपर्छ। तोकिएको समयभन्दा एक घण्टाअघि नै परीक्षाकेन्द्र पुग्नुपर्छ। परीक्षार्थील्ो परीक्षाअगावै शौचालय जानु उपयुक्त हुन्छ। मोबाइल बोक्नु हुँदैन। यदि छ भने अफमा राख्नुपर्छ। उत्तरपुस्तिकामा टिपेक्स प्रयोग गर्न पाइँदैन। दुई स्थानमा चिह्न लगाउनु हुँदैन। प्रश्नपत्रमा निरिक्षकको अनुमतिबेगर लेख्नु हुँदैन। साथीभाइलाई उत्तर सोध्न पाइँदैन। सुनाइ परीक्षणको समयमा हल्ला गर्नु हुँदैन। परीक्षा दिन जाने बेला नागरिकता वा पासपोर्ट जुन आधारमा र्फम भरेको हो, त्यसको सक्कल र प्रवेशपत्र अनिवार्य बोक्नुपर्छ। उत्तरपुस्तिकामा उत्तर लगाउन कालो मसी भएको कलम बोक्नुपर्छ।
साप्ताहिक बाट

g]kfn ;/sf/

>d tyf oftfoft Joj:yf dGqfno

j}b]lzs /f]huf/ ljefu

O{=lk=P;= zfvf Ujfsf{], nlntk'/sf]

t]>f] EPS-TOPIK k/LIff s]Gb| ;DaGwL ;"rgf

/f]huf/ cg'dlt k|0ffnL (EPS) cGtu{t g]kfnL sfdbf/ u0ftGq sf]l/of k7fpg] ;Gbe{df ldlt @)^*.$.^ / & ut] ;+rfng x'g] t]>f] EPS-TOPIK -sf]l/og efiff_ k/LIffsf] k/LIff s]Gb| b]xfo jdf]lhd sfod ul/Psf] Joxf]/f ;DalGwt ;a}sf] hfgsf/Lsf nflu cg'/f]w ul/G5 .

kl/Iff	kl/Iff z'? x'g] ;do	k/LIffyL{ cfkm\gf] kl/Iff :yfgdf a;L ;Sg' kg]{ ;do
klxnf] l;km\6	!)M#) ah]	(M#) ah] -Ps 306f k/LIffyL{x?nfO{ cled"vLs/0f lbO{g]_
bf]>f] l;km\6	!$M)) ah]	!#M)) ah] -Ps 306f k/LIffyL{x?nfO{ cled"vLs/0f lbO{g]_

l;=g+=	k/LIff s]Gb\| -ejg_sf] gfd / 7]ufgf	k/LIff x'g] ldlt	l;km\6	btf{ -k\|j]z kq_l;=g+=
1	lnl6n PGh]N; :s"n, xflQjg -Jns P_	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10000001~10000828
			bf]>f] l;km\6	10014431~10015256
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10028871~10029697
			bf]>f] l;km\6	10043720~10044546
2	lnl6n PGh]N; :s"n, xflQjg -Jns la_	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10000829~10001886
			bf]>f] l;km\6	10015257~10016314
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10029698~10030756
			bf]>f] l;km\6	10044547~10045605
3	lnl6n PGh]N; :s"n, xflQjg -Jns l;_	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10001887~10002750
			bf]>f] l;km\6	10016315~10017177
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10030757~10031619
			bf]>f] l;km\6	10045606~10046465
4	h]D; :s"n, wfkfv]n, nlntk'/	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10002751~10003258
			bf]>f] l;km\6	10017178~10017684
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10031620~10032128
			bf]>f] l;km\6	10046466~10046970
5	h]D; :s"n, wfkfv]n, nlntk'/	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10003259~10003603
			bf]>f] l;km\6	10017685~10018028
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10032129~10032473
			bf]>f] l;km\6	10046971~10047316
6	h]D; :s"n, wfkfv]n, nlntk'/	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10003604~10004163
			bf]>f] l;km\6	10018029~10018591
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10032474~10033038
			bf]>f] l;km\6	10047317~10047880
7	nf]oN6L :s"n ;'s]wf/f	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10004164~10004625
			bf]>f] l;km\6	10018592~10019056
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10033039~10033501
			bf]>f] l;km\6	10047881~10048340
8	Pn=cf/=cfO{, :s"n, -LearningRealm InternationalSchool), sn+sL	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10004626~10005691
			bf]>f] l;km\6	10019057~10020126
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10033502~10034539
			bf]>f] l;km\6	10048341~10049370
9	efg'eQm d]df]l/on sn]h, kfgLkf]v/L	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10005692~10006506
			bf]>f] l;km\6	10020127~10020939
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10034540~10035355
			bf]>f] l;km\6	10049371~10050186
10	h]leo/ O{G6/g]zgn sn]h, sfnf]k'n	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10006507~10007289
			bf]>f] l;km\6	10020940~10021720
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10035356~10036142
			bf]>f] l;km\6	10050187~10050971
11	O{=lk=P;= :s"n gofFjfg]Zj/	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10007290~10007867
			bf]>f] l;km\6	10021721~10022297
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10036143~10036720
			bf]>f] l;km\6	10050972~10051548
12	k]G6fug sn]h, tLgs'g]	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10007868~10008818
			bf]>f] l;km\6	10022298~10023247
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10036721~10037679
			bf]>f] l;km\6	10051549~10052499
13	/]8g sn]h, ;fdfv'zL	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10008819~10009390
			bf]>f] l;km\6	10023248~10023820
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10037680~10038252
			bf]>f] l;km\6	10052500~10053072
14	jfudtL sn]h÷:s"n, ;'s]wf/f	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10009391~10010256
			bf]>f] l;km\6	10023821~10024685
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10038253~10039117
			bf]>f] l;km\6	10053073~10053936
15	XjfO{6 xfp; sn]h, v'dn6f/	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10010257~10010948
			bf]>f] l;km\6	10024686~10025378
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10039118~10039813
			bf]>f] l;km\6	10053937~10054631
16	XjfO{6 xfp; sn]h afg]Zj/	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10010949~10011660
			bf]>f] l;km\6	10025379~10026090
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10039814~10040529
			bf]>f] l;km\6	10054632~10055346
17	le=P;= lgs]tg sn]h, ldgejg	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10011661~10012382
			bf]>f] l;km\6	10026091~10026811
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10040530~10041252
			bf]>f] l;km\6	10055347~10056067
18	o'lge;{n sn]h, d}ltb]jL	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10012383~10013140
			bf]>f] l;km\6	10026812~10027572
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10041253~10042012
			bf]>f] l;km\6	10056068~10056828
19	cfO{l8on df]8n :s"n, wf]lj3f6	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10013141~10013596
			bf]>f] l;km\6	10027573~10028033
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10042013~10042469
			bf]>f] l;km\6	10056829~10057224
				10143001~10143063
20	km\nf]/L;]G6 :s"n aflgof6f/, uf]+ua'	>fj0f ^	klxnf] l;km\6	10013597~10014430
			bf]>f] l;km\6	10028034~10028870
		>fj0f &	klxnf] l;km\6	10042470~10043719
			bf]>f] l;km\6	10143064~10145563

;fy} cfj]bsx?n] k/LIff ;DaGwdf Wofg lbg'kg{] s'/fx?

· k|To]s cfj]bsx? k/LIff z'? x'g] ;doeGbf Ps 306f cufj} cfˆgf] :yfgdf a;L ;Sg'kg]{5 .

· EPS-TOPIK plQ0f{ x'g] cfj]bsx?sf] cg'dflgt ;+Vof &!)) ePtfklg pQm ;+Vofdf ;fdfGo kl/jt{g x'g ;Sg]5 .

· cfj]bsx?n] cfˆgf] k/LIff s]Gb|, k/LIffsf] ldlt / ;do ;DaGwdf :ki6 x'g'kg]{5 .

· s'g} klg jxfgfdf cfj]bsx?nfO{ tf]lsPsf] k/LIff s]Gb|, ldlt / ;do eGbf afx]s k/LIffdf ;dfj]z u/fOg] 5}g .

· k/LIffsf] lbg k|To]s cfj]bsnfO{ cfj]bssf] gfd, /lhi6«]zg gDa/ pNn]lvt k|Zgkq / pQ/ k'l:tsf pknAw u/fOg]5 .

· cfj]bsx?n] cfkm"nfO{ pknAw u/fOPsf] k|Zgkq / pQ/k'l:tsfdf pNn]lvt cfˆgf] gfd tyf /lhi6«]zg gDa/ ldn] gldn]sf] olsg ug'{kg]{5 .

· k|To]s cfj]bsn] cfkm"nfO{ pknAw u/fOPsf] pQ/ k'l:tsf / k|Zgkqdf pNn]lvt cfj]bssf] gfd / /lhi6«]zg gDa/ km/s k/L s'g} q'6L x'g uPdf To;sf] lhDd]jf/L ;DalGwt cfj]bss} x'g]5 . t;y{ cfkm\gf] JolQmut ljj/0f -hGd ldlt, tyf gfd, y/sf] Spelling_ km/s ePdf k/LIff s]Gb|d} cfkm\gf] JolQmut ljj/0f ;RRofpg' x'g cg'/f]w ul/G5 .

· Pshgf cfj]bsnfO{ Pp6fdfq pQ/k'l:tsf pknAw u/fOg]5 To;nfO{ ;f6\g jf ;Rrfpg kfOg] 5}g .

· pQ/k'l:tsfdf s'g} pQ/ l6k]S; jf 6]ksf] k|of]u ul/ ;RrfPsf] kfOPdf pQ/ unt 7xl/g]5 .

· k/LIffyL{x?n] pQ/ k'l:tsfdf lrGx nufpbf sfnf] ank]gsf] k|of]u ug'{ kg]{5 . l;;fsnd jf cGo /+usf] k|of]u u/]df k/LIff /2 x'g]5 .

· k/LIffsf] ;dodf k|f]S6/ tyf HRD-Korea sf sd{rf/Lx?n] ;d]t k|To]s cfj]bsx?sf] kl/ro ?h' ug]{ x'Fbf cfj]bsx?n] cfj]bg btf{ ubf{ k]z u/]sf] kl/rokq -/fxbfgL jf gful/stfsf] k|df0fkq_ sf] ;Ssn / k|j]zkq lnO{ cfpg' kg]{5 .

· kl/rokq / k|j]zkq ljgf k/LIffdf ;dfj]z u/fOg] 5}g .

· k/LIffsf] cjlwe/ cfj]bsx?nfO{ zf}rfno hfg tyf k/LIff l;4fPtf klg k/LIffxn 5f]8\g cg'dlt lbOg] 5}g .

· k/LIffdf ;xefuL x'g cfpFbf cfj]bsx?nfO{ df]jfOn kmf]g tyf cGo ljB'lto pks/0fx? glnO cfpg cg'/f]w ul/G5 . sf]xL s;}n] o:tf pks/0fx?lnO cfPdf k/LIffdf cg'lrt sfo{ u/]sf] 7xl/g]5 .

· k/LIffdf cg'lrt sfo{ ug]{ cfj]bsnfO{ pQm k/LIffaf6 lgisfl;t u/L cfpg] b'O{ jif{;Dd EPS-TOPIK df ;xefuL x'gaf6 jl~rt ul/g]5 .

· k/LIff z'? x'g] ;do eGbf Ps 306f cufj} cfkm\gf] :yfgdf a;L g;s]sf] sf/0f ljut jif{x?df 7"nf] ;+Vofdf k/LIffyL{x? k/LIff lbgaf6 al~rt ePsf] x'Fbf o; ;DaGwdf ljz]if rgfvf] /xg k/LIffyL{x?nfO{ kg'M ;"lrt ul/G5 .

लालसलाम भनेरे झलनाथ खनालले

2011-04-18T03:35:00.000+09:00

झलनाथ खनाल नेकपा एमालेका अध्यक्ष एवं प्रधानमन्त्री । कम्युनिष्ट नेता हुन् खनाल । उनले लाल सलाम गर्नु कुनै नौलो कुरा पनि होइन । खनालले लाल सलाम पहिलो पटक गरेका पनि होइनन् । तर आफ्नो भाषणको पूरै समय विकास निर्माण र आफ्नो कार्यकाल सफल हुने बताएका उनले अन्तमा लाल सलाम गरेपछि सबैले अनौठो माने ।नेपालका कम्युनिष्ट मध्ये सबैभन्दा बढी क्रान्तिकारी देखिने माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहाल प्रचण्डले समेत सार्वजनिक कार्यक्रममा लालसलाम गर्न छोडिसकेका बेला खनालले एकाएक लाल सलाम गरेपछि छुट्टै चर्चा भयो ।प्रधानमन्त्री खनाललाई गुल्मी उद्योग वाणिज्यसंघले महोत्सवमा प्रधानमन्त्री कै हैसियतमा कार्यक्रम उद्घाटन गर्न बोलाएको थियो । उनले लाल सलाम गरे त्यो कुनै नौलो घटना पनि थिएन र आश्चर्य मान्नु पर्ने विषय पनि थिएन ।

तर आयोजक लगायत मन्चमा बसेकाहरु एकाएक कानेखुसी गर्न थाले पछि सहजै बुझिन्थ्यो । खनालले लालसलाम चाहि नभनेको भए हुने थियो किएक महिना अघि पनि गुल्मीमा महोत्सव भएको थियो र त्यसलाई पनि प्रथम गुल्मी पर्यटन महोत्सव भनिएको थियो । त्यसको उदघाटन माओवादी अध्यक्ष पुष्पकमल दाहालले गरेका थिए । तथापि गुल्मीमा दुई वटा महोत्सव भए र दुवैको नाम प्रथम नै राखियो ।मन्चमा उपस्थित गन्यमान्य भनाउदाहरुले भन्दै थिए प्रचण्डलाई माओवादी अध्यक्षको हैसियतमा बोलाउदा लालसलाम भन्नु नपर्ने तर झलनाथले चाहि किन भन्नु परेको होला । हो उनीहरुलाई लालसलाम प्रति भन्दा पनि झलनाथको वर्तमान अवस्था र कार्यक्रममा गरेको भाषण अनि त्यसपछि आएको क्रान्तिकारिताको संयोजन भएन कि भन्ने लागेको थियो ।एक जना नेपाली कांग्रेसका जिल्ला स्तरिय नेता भन्दै थिए अन्त्यमा झलनाथले लालसलाम गरेर महोत्सवलाई राजनीतिकरण गरिदिए । साच्चीकै भन्नु पर्दा महोत्सवमा खनालले गरेको लालसलाम कांग्रेसी जनहरुलाई चित्त बुझेको थिएन ।

२०६७ साललाई फर्केर हेर्दा

2011-04-14T04:27:00.000+09:00

२०६७ साल नेपालका लागि खासै फलदायी रहेन । यो वर्ष नेपालमा हत्या िहंसा सत्ताको छिनाझम्टीकै खवर सुनेर विताउनु पर्यो । दलका नेताहरु जुटमा भन्दा फूटमा बढी ध्यान केन्द्रीत गरे । शान्ति प्रकृया थप जटील बन्दै गयो भने शिशु गणतन्त्र हुर्कने भन्दा पनि कोमामा जाने अवस्थामा पुग्यो ।२०६७ सालमा भएका केही महत्वपूर्ण घटना क्रमलाई हजुरको सहजताका लागि बुँदागत रुपमा प्रस्तुत गरेका छु

२०६७ साल हामीबाट विदा भएको छ । यो वर्षमा नेपाली जनताले पाउने भन्दा बढी गुमाउने नै भयो । आशा भन्दा निराशा बढी दियो २०६७ ले । दलहरु संविधान निर्माणमा भन्दा सत्ता प्राप्तीमा बढी समय खर्च गरे । यो वर्ष संविधानसभाको म्याद एक वर्ष थपियो तर संविधान निर्माणको स सम्म पनि लेख्न सकेनन् दलहरुले । के के भए त वर्ष २०६७ मा ।

२०६७ बैशाख

मेसिन रिडेबल पासपोर्ट छपाई प्रकरण । टेण्डर रद्ध गरी भारतलाई छाप्न दिएपछि तत्कालिन परराष्ट्रमन्त्री सुजाता कोइरालाको आलोचना । अन्ततः नयाँ प्रकृया सुरु गर्ने निर्णय ।

माओवादी आन्दोलन चलिरहेका बेला तत्कालिन प्रधानमन्त्री माधवकुमार नेपालले कसैका अगाडी घुँडा नटेक्ने भन्दै शान्ति र संविधान टुंगोमा पुर् याउने प्रतिवद्धता पछि माओवादी थप आन्दोलित । नेपालको यो भनाई सँगै झलनाथ खनाल भन्दै थिए- संविधान लेखिदैन ।

व्यवस्थापिका संसदको राज्य व्यवस्था समितिले सुडान घोटालाबारे छानवीन थाल्यो ।

१६ गते- माओवादी आन्दोलनको मोर्चामा गुच्चा र गुलेली वरामद ।

१७ गते- माओवादीले सात लाख जनता उतारेर सभा गर् यो ।

१९ गते- एमाले नेता वामदेव गौतमले आन्दोलनमा ऐक्यवद्धता जनाएर प्रधानमन्त्रीलाई ज्ञापन दिए ।

१९ गते- कोटेश्वरमा गोली चल्यो ।

२० गते- सरकारका ५ जना मन्त्री एउटै गाडीमा चढेर िसंहदरवारबाट वाहिरिए ।

२२ गते- आन्दोलनकै क्रममा भक्तपुरमा गोली चल्यो जताततै कफ्र्यू ।

२३ गते वीरगाज र वुढानीलकण्ठमा सर्वसाधारणबाट आन्दोलनको प्रतिकार ।

२४ गते- उद्योगी व्यवसायीबाट बन्द विरुद्ध शान्ति र् याली ।

२५ गते खुलामाचमा माओवादी सभा- प्रचण्डले भने- सुकीलामुकीला होसियार ।

२९ गते – प्रचण्डले याक एण्ड यती होटलमा कार्यक्रम नै गरेर सुकीलाहरुसंग माफी मागे ।

३० गते- अनमीनको अन्तिम म्याद चार महिनाका लागि थपियो ।

बैशाख महिनामै- चीनमा महाभुकम्प । आइसल्याण्डमा ज्वालामुखी विष्फोट युरोपमा विमान बन्द ।

भक्तमान श्रेष्ठ अपहरण प्रकरण । युनिटी प्रकरण । विद्यालय बन्द । जताततै दुर्घटना ।

अष्ट्रेलीया र अमेरिकाका मन्त्री पाकिस्तानका प्रम र माल्दिभ्सका राष्ट्रपति सार्कमा जाने क्रममा काठमाडौमा ।२०६७ जेष्ठ

५ गते- वीरगाजका व्यापारी गोपाल केडीयाको हत्या ।

११ गते- साना दलको बैठकमा कुटाकुट ।

१४ गते- संविधानसभाको म्याद एक वर्ष थप ।

२२ गते- अपहरित भरतपुर क्यान्सर अस्पतालका डाक्टर भक्तमान श्रेष्ठ रिहा ।

२५ गते- वसुन्धरामा वम विष्फोट ।

२७ गते- अमेरिकी उपसहायक मन्त्री केल्ली काठमाडौमा ।

२८ गते- काठमाण्डौमा फोहोरको तनाव ।

२०६७ असार

९ गते- १६२६ जना शहिद घोषणा ।

१० गते- काठमाडौको मैतीदेवीमा गोली चल्यो ।

११ गते- हिन्दु युवा संघका अध्यक्ष कांसी तिवारीको हत्या ।

११ गते- ग्रामिण विकास बैंकका प्रवन्धक विश्वनाथ अधिकारी ३३ दिनपछि रिहा ।

१३ गते- संयुक्त जातीय मुक्ति मोर्चाको दवावमा सचिवहरुबाट राजीनामा ।

१६ गते- प्रधानमन्त्री माधव नेपालबाट राजीनामाको घोषणा ।

२० गते- नेपाली काँग्रेसका नेता एवं सभासद् बलवहादुर राईको निधन ।

२२ गते- इन्धनको मुल्य बढ्यो र वानेश्वरमा वम विष्फोट ।

२४ गते- भक्तमानको अपहरणमा संलग्न सार्वजनीक ।

२८ गते- ११० अर्व २१ करोड रुपैंयाको विशेष बजेट ।

३० गते- कुख्यात अपराधी चाल्स्र शोभराजको फैसला ।

२०६७ साउन

२ गते- संविधान लेखनको नयाँ कार्यतालिका सार्वजनिक ।

४ गते- संसदमा प्रधानमन्त्रीका लागि मनोनयन ।

५ गते- प्रधानमन्त्रीका लागि व्यवस्थापिका संसदमा पहिलो चरणको चुनाव ।

८ गते- दुई कोरियाबीचको तनाव ।

११ गते- चीनका सहायक मन्त्री काठमाडौमा ।

१२ गते- पाकिस्तानमा विमान दुर्घटना १५२ जनाको मृत्यु ।

२०६७ भदौ

८ गते- अग्नी एअरको विमान दुर्घटना-

१४ जनाको मृत्यु ।

जताततै वाढी पहिरो काठमाडौको धोविखोलाले ट्याक्सी बगायो ।

२०६७ असोज

१ गते- नेपाली कांग्रेसको महाधीवेसन । महाधिवेशनबाट शुशिल कोइराला सभापति चयन ।

१७ गते- काठमाडौको ठमेलमा गोली चल्यो ।

२०६७ कार्तिक

२२ गते- रविभवनमा गोली चल्यो ।

२५ गते- क्यासीनो साचालकलाई राजश्व नतिरेको भन्दै पक्राऊ पूर्जी ।

२६ गते- वर्माकी प्रजातन्त्रवादी नेतृ आङ् साङ् सुकी रिहा ।

२७ गते- साउदी अरवका राजकुमार तलाल काठमाडौमा ।

२०६७ मंसिर

१ गते- अमेरिकी सरकारको नीति सार्वजनीक ।

३ गते- संसदमा बजेट प्रस्तुत गर्न खोज्दा अर्थमन्त्री सुरेन्द्र पाण्डे माथि माओवादी सभासदबाट हातपात ।

५ गते- माओवादीको विस्तारीत वैठक गोरखाको पालुङटारमा सुरु ।

५ गते- दुई कोरियाबीच तनाव ।

१५ गते- हिमालय टेलभिजिनको प्रसारण सुरु ।

१७ गते- अमेरिकी उपसहायकमन्त्री नेपाल भ्रमणमा ।

१९ गते- चिनियाँ मन्त्री सहितको टोली काठमाडौमा ।

२७ गते- प्रहरीको मष्ट वान्टेड सूचीमा रहेका दिपक मनाङे पक्राऊ ।

२८ गते- चितवनको टाइगर टप्स काण्डमा पारस शाह पक्राऊ ।

२९ गते- तारा एअरको विमान दुर्घटना ।

२०६७ पुष

२ गते- संसदमा माओवादीबाट समावेदन दर्ता ।

५ गते- मधेशी जनअधिकार फोरम लोकतान्त्रीक दुई टुक्रा ।

२०६७ माघ

१ गते- संयुक्त राष्ट्रसंघीय राजनीतिक मिसन अनमिन नेपालबाट ४ वर्ष पछि वहिर्गमन ।

१ गते- राष्ट्रपतिबाट राष्ट्रिय सहमतिको सरकार गठन गर्न आव्हान ।

६ गते- एमाले अध्यक्ष झलनाथ खनाललाई आफ्नै कार्यकर्ताबाट झापड ।

८ गते- माओवादी जनसेना विशेष समितिको मातहतमा ।

११ गते- संसदको नियमावली संशोधन गरी प्रधानमन्त्री चयनको नयाँ प्रकृया सुरु ।

२० गते- एमाले अध्यक्ष झलनाथ खनाल माओवादीको समर्थनमा प्रधानमन्त्रीमा निर्वाचित ।

२७ गते- पहिलो पटक मन्त्रीपरिषद् विस्तार ।

२०६७ फागुन

११ गते- लिवियाको आन्दोलन उत्कर्षमा ।

२० गते- कृष्णबहादुर महराको नेतृत्वमा माओवादी सरकारमा सहभागि ।

२१ गते- सन्त नेता तथा नेपाली काँग्रेसका संस्थापक कृष्णप्रसाद भट्राईको निधन ।

२७ गते- जापानमा शक्तिशाली भूकम्प पछि विनासकारी सुनामी हजारौको मृत्यु ।

३० गते- मजदुर आन्दोलनका कारण देशभरका उद्योग बन्द ।

२०६७ चैत्र

जेलमा रहेका युनुस अन्सारी माथि गोली प्रहार काठमाडौको टेकुमा बेलुकी पख दुई जनालाई गोली प्रहार एक जनाको मृत्यु । काठमाडौको महावौद्धमा भारतीय व्यापारीको गोली हानी हत्या । एमाले नेता गोकर्ण विष्टमाथि खुकुरी प्रहार लगायतका घटना भए ।

यी बाहेक यो महिनामा राजनीतिक दलहरुबीच एकले अर्काेलाई गाली गर्ने बाहेक केही हुन सकेन ।

वर्ष २०६७ आम नेपालीका लागि निकै निराशाजनक वर्ष बन्यो । यो वर्षमा जनताले निकै त्रास र उदासिनतामा दिन विताउनु पर् यो । तर वर्ष २०६८ ले नेपाली जनतालाई नयाँ संविधान देवस । शान्ति प्रकृया निष्कर्षमा पुगोस । हाम्रो यहि शुभकामना ।

बाग्लुंग कालिका मन्दिर : एक चिनारी

2011-04-11T04:44:00.000+09:00

बाग्लुंग कालिका मन्दिर

पवित्र कालीगण्डकी र काठेखोलाको दोभानमाथि प्रकृतिको नैसर्गिक सुषमाको बीच प्रसिद्ध कालिका देवी भगवतीको पवित्र मन्दिर विद्यमान छ । पर्वतका राजा प्रतापी नारायण मल्लको पाल्पाली राजा मुनि मुकुन्द सेनकी राजकुमारी सँग वि सं १५९१मा विवाह हुँदा राजकुमारीले पाल्पा माझकी देवी कालिका देवी साथमा ल्याई यस पावन भूमिमा वैदिक विधिपूर्वक प्रतिष्ठिापित गरिएको हो ।राजकुमारी यी कालिका देवीको अनन्यभक्त थिईन् । भनिन्छ यिनले कालिका देवीको प्रत्यक्ष दर्शन पाउँथिन् । यी कालिका देवी वेगर राजकुमारी एकक्षण बस्न नसक्ने भएकीले विवाह गरी आउँदा देवीलाई आफ्नो बुबासँग मागी साथमा ल्याएकी हुन् ।कालिका देवीलाई पहिले माझकी देवी काली कालिका देवी श्री देवी माईस्थानको नामले पुकारेको पाइन्छ । कालिका देवीका बारेमा प्राप्त कागजातहरु र लालमोहरहरुमा भगवती भनि उल्लेख भएको देखिदैन । केहि वर्ष पहिले देखिमात्र कालीका देवीको अर्का नाम भगवती पुकारिन थालेको हो ।प्रसिद्ध कालिका देवीको मन्दिर अवस्थित मनोरम जंगलदेखि तल कालीगण्डकीको एकान्त विस्तृति छ जहाँ कालीको कलकल ध्वनि प्रकृतिको मौन संगीत श्रवण गर्न सकिन्छ । कालिका देवीको प्रसिद्धि र महिमा बागलुङ म्याग्दी पर्वत र मुस्ताङ जिल्ल्ामा मात्र सीमित छैन । यो नेपाल अधिराज्यमा नै प्रसिद्ध पवित्र एवं महत्वपूर्ण धार्मिक स्थल मानिन्छ । यहाँ दर्शन गर्न आउने पुत्रकामी दम्पत्तिको मनोरथ निश्चित रुपमा पूर्ण हुन्छ भन्ने विश्वास भक्तजनहरुको छ । कालिका भगवती प्रति असीम भक्तिभाव राखेर दर्शन गर्न आउने भक्तहरुको मनोकामना पूर्ण हुन्छ भन्ने विश्वास रहेको छ ।मन्दिरको चारै दिशामा ढोका छन् । पूर्वतिरको ढोका कहिल्यै खोलिदैन । यो ढोका खोल्दा सो ढोकामा नाग उत्पन्न हुने भएकाले सदा बन्द गरिने गरिन्छ ।

मन्दिरको बाहिर चारैतिर भित्तामा १४ प्रस्तर मूर्तिहरु छन् । मन्दिर वरपार सत्तलहरु बनाइएको छ । मन्दिरको मुख्य द्वार अगाडि शिविलंग राखिएको छ । त्यसको दुवैपट्टि पीत्तलका िसंहहरु राखिएका छन् र मन्दिरको वरिपरि बत्ती आरति बाल्न तामाका १०८ दियोहरु राखिएका छन् । मन्दिरको बाहिर दायाँ तिर कौडेलीमाईको मुर्ति छ । मन्दिर भित्र पूजा अर्चना गरि सकेपछि बाहिर रहेको कौडेलीमाईको मुर्तिमा पूजा अर्चना गर्ने प्रचलन छ । त्यसपछि फर्कदा जंगलको विचमा अवस्थित चण्डीकालीको मन्दिरमा पूजा अर्चना गरिन्छ । शाहवंशीय राजाहरुमा राजा महेन्द्र कालिका देवी भगवतीको दर्शन गर्ने पहिलो राजा हुन् । यिनले २०१६ साल मंसीर ३० गते कालिका देवीको मन्दिरमा पूजा गरेका थिए । तत्पश्चात पूर्व राजा ज्ञानेन्द्र र पूर्व रानी कोमलबाट २०६२ साल चैत महिनामा कालिका देवीको पूजादर्शन गरेका थिए ।मन्दिरभित्र पूर्व खण्डमा तीन फिटजति अग्लो नौ फिटजति चौडाई भएको चारकुने चौको मण्डप बनाइएको छ । त्यसै मण्डपमाथि चाँदीको ढकनीले ढाकेका तीन थुम्काहरु छन् जसलाई महाकाली महालक्ष्मी र महासरस्वतीको रुपमा स्थापित गरिएको छ । त्यसको छेउमा शिविलंग र गणेशको स्थापना गरिएको छ । यस मण्डप वरिपरि ध्वजा-पताका घण्टाहरु झुण्ड्याइएका छन् । मूर्तिहरुमाथि तामाको चुँदरी झुण्डाइएको छ । मन्दिरको मूल प्रवेशद्वारभित्र दाहिने तिर अखण्ड धुनी छ । श्रुतिस्मृति अनुसार कालिका देवी पहिले साक्षात थिईन । मन्दिरका पुजारी वा भक्तजनहरुलाई कालिका देवीले साक्षुत दर्शन िदंदा देवीको तेजबाट भष्म हुने त्रास हुनाले देवीलाई भूगर्भमा स्थापित गरी मण्डप बनाई पुजादि गर्न थालिएको हो ।पर्वत राज्य वि।सं। १८४३ मा नेपालमा गाभिएपछि वि।सं। १८४५ मा सरदार अमरिसंह थापाले पुजारी रामचन्द्र खड्काका नाममा गरिदिएको सनद जुन वि।सं। १८४८ मा श्री ५ महाराजाधिराजबाट लालमोहर भएको थियो यही नै खड्का पुजारीलाई प्राप्त पहिलो लालमोहर देखिन आएको छ । वि।सं। १८५९ सालमा श्री ५ महाराजाधिराजबाट कृष्ण खड्का र जयविन्द खड्काको नाममा भएको लालमोहरमा बागलुङ चौरकी कालिका देवीको गुठ अक्षत्या चाँफाबोट षेत १ पाडाका तीन भाइका परिवारले पायाको बारी घडयारी तस्को साँध पूर्व थांइलाको वृत्ता पश्चिम छहरया खोल्सो दक्षिण कमया डाँडो उत्तर पन्थको वृत्ता यति चार किलाभित्रको जगह समालको १४ पुस्तादेषी गुठ राष्याको रहेछ मुलूक मार्दा हाम्रा भारदारले जाँची बुझी श्री वाज्युका हजुरमा बिन्ती गरी थामी बक्स्याको रहेछ सोही लालमोहर बमोजिम हामीले पनि थामी बक्स्यौं …। भनी लेखिएको छ । पर्वत राजाहरु पहिले समाल कहलिन्थे ।राजा प्रतापी नारायण मल्लले पाल्लादेखि कालिका देवीको खड्ग समाती आउने चक्र पवारलाई ँखड्गा पदवी दिई पुजारी गराई गुठ राखी दिए । यो राजगुठी हो । त्यसपछि यिनका सन्तानहरुले करिव ५ सय वर्ष अविच्छिन्न रुपमा पुजारी भै देवीको सेवा गरे । २०३२ सालदेखि गुठी संस्थानको सामान्य रेखदेखमा सो संस्थानबाट गठित समितिको रेखदेख र नियन्त्रणबाट कालिका देवीको संचालन भैरहेको छ ।

कालिका देवीको नाममा मन्दिर रहेको जंगल र उत्तरपट्टि जोडिएर रहेको फूलबारी जग्गा रत्न बाल उद्यान समेत कि. नं ५९१ र कि।नं। ५९० १८९-८-१-१ रोपनी जग्गा छ । मन्दिर रहेको कित्ता बाहिरको अर्को कित्ताको करिव विस रोपनी क्षेत्रफल जग्गालाई रत्न वाल उद्यानकोरुपमा विकास गरी सो उद्यानमा वि सं २०४६ साल माघमा मुमा रत्नको अर्धकदको प्रतिमुर्ति स्थापना गरी सो प्रतिमुर्तिको स्वर्गवासी श्री ५ बडामहारानी ऐश्वर्यबाट अनावरण कार्य सुसम्पन्न भएको थियो ।हालको मन्दिर २०५४ सालमा पुनर्निर्माण गरिएको हो । यस पूर्वको मन्दिरपनि पेगोडा शैलिकै थियो । श्रुतिस्मृति अनुसार स्थापनाकालमा कालिका देवीको मन्दिर खरले बनाईएको लामो थियो । मन्दिरको माथिल्लो छानामा रहेको सुनको मोलम्मा लगाईएको गजुरमा १६३४ लेखिएकाले र पर्वते राजाहरुले शाके सम्वत लेख्ने गरेका हुनाले पेगेडा शैलीको पहिलो मन्दिर विसं १७६९ मा निर्माण भएको प्रमाणित हुन आउछ ।

पूजा विधि

प्रत्यक दिन विहान सवेरै पूजारी काली गण्डकी नुहाएर काली गण्डकीको पवित्र जल लिइ फर्के पछि देवीका मंदिर िभंत्र सिचन गर्छन । चन्दन घोट्ने काम गर्छन । पहिले चण्डीकालीको थालीमा चन्दन राखिन्छ तवमात्र मन्दिरको चन्दनदानीमा चन्दन राखिन्छ । क्रमशः आरती कलश गणेश शिव महाकाली महालक्ष्मी र महासरस्वतीको पूजा गरेपछि मन्दिरका चार ढोकाहरु र मन्दिर भित्र रहेको अखण्ड धुनीमा पूजा गरिन्छ । मन्दिर भित्र उत्तर तर्फको खोपीमा नहकुल सहदेवको नाममा समेत पूजा गरिने प्रचलन छ ।

भित्रको नित्य पूजा सकेपछि पूजारी चण्डीकालीको स्थानमा धुप चढाउन गै फर्के पछि मन्दिर वाहिर पूर्व पट्टी रहेको कौडेलीमाईको पूजा गर्छन । तव मात्र सर्व साधारण सवैको निम्ती मन्दिर खुला हुन्छ ।

वर्षमा दुई पटक वडा दशैं र चैत दशैंमा कालिका देवीको विशेष पूजा गरिन्छ । दुवै दशैंमा व्राहमणहरुबाट नवदुर्गा भर सप्तशतिको पाठ गरिन्छ । दुवै दशैंको अष्टमी कालरात्री र नवमीको दिन समितिबाट नित्य पूजा तीन वोका एक रांगो एक सुगुर एक जोडी परेवा र कुखुराको वली दिइन्छ । कालिका देवीको मन्दिरमा अष्ठमी र कालरात्रीमा तथा चण्डीकालीको स्थानमा नवमीका दिन वोकाको वली दिईन्छ । रांगो सुगर परेवा हाँस र कुखुराको वली भने कालिका देवीको मन्दिरमा मात्र दिईन्छ । नेपाल राज्यमा सबैभन्दा बढी पशुबली दिईने देव देवीका मन्दिरमा कालिका देवीको मन्दिर पर्दछ ।

वडा दशैं र चैत दशैंको नवदुर्गाभरी कालिका देवीलाई श्रीपेच तिल्लहरी सुनको गरगहना हार आदि पहिराई सिगारिन्छ । दर्शन गर्न आउने देवीका भक्तहरुले देवीलाई सुन चांदी तामाका गर गहना चढाउने गर्छन ।

श्रोत : “बागलुङका पवार खडका” लेखक- बिदुर खडका, बागलुङ ।

प्रबासी म्याग्देलिहरुद्वारा एम्बुलेन्स सेवा उपलब्ध गराउने (भिडियो सहित )

2011-04-09T04:59:00.001+09:00

रोजगारको शिलशिलामा बेलायत पुगेका म्याग्दीबासीहरूले जिल्लामा एम्बुलेन्स खरिद गरेर सञ्चालनका लागि आर्थिक संकलन गर्न सुरु गरेका छन् ।म्याग्दी प्रवासी नेपाली संघ -मोना) युकेले सांस्कृतीक कार्यक्रम गरेर सहयोग संकलन गर्न सुरु गरेको हो । म्याग्दी र काली भेगका बासिन्दाको सुबिधाका लागि एक एक वटा एम्बुलेन्स उपलब्ध गर्राईने मोना युकेका उपाध्यक्ष कमल पुर्जाले जानकारी दिनुभयो ।एम्बुलेन्स खरिद गर्न गत शनिबार म्याग्दीका लोकगायक खड्ग गर्बुजाको उपस्थितीमा बेलायतको फार्नबरो स्थित ओकफार्क कम्युनिटी विद्यालयमा संस्कृतीक कार्यक्रम गरिएको थियो । नयाँ वर्षो शुभकामना आदानप्रदान गर्न आयोजित कार्यक्रममा १७ जनाले प्रतिव्यक्ति १ लाख रुपैया भन्दा बढी सहयोग गरेका थिए ।

योगेन क्षेत्री, कमल पुर्जा, अमर मल्ल, लिलामान शेरपुञ्जा, दुध पुन, दलमान पुन, प्रकाश पौडेल, किशन जीसी, योगकुमार खजामी, भिम पुर्जा, भोज बानियां, बेल बुढाथोकी, नरबहादुर पुन, पदम पुर्जा, यशोदा बुढा, जसबहादुर थगामी, फत्तबहादुर गर्बुजा, यामायां गर्बुजा, तुलचन्द्र तिलीजा, चित्र थकाली र प्रवेश केसीले करिब २० लाख रुपैया सहयोग गर्नुभएको मोना युकेले जनाएको छ । ४० लाख रुपैया भन्दा बढी सहयोग संकलन गर्ने लक्ष्य रहेको र २ वटा एम्बुलेन्स खरिद भैसकेको संस्थाले जनाएको छ ।

सहयोग दाताहरूलाई बेलायतका लागि नेपाली राजदुत डाक्टर सुरेशचन्द्र चालिसेले सम्मान गर्नुभएको थियो । ग्रामिण क्षेत्रका बासिन्दाले आर्थिक र सवारी सुबिधाको अभावमा समयमै सस्वास्थ्य संस्थामा पुगेर उपचार गर्न नपाएर मृत्युको शिकार बन्नुपर्ने अवस्थाको अन्य होस भनेर एम्बुलेन्स उपलब्ध गराउन लागिएको उपाध्यक्ष पुर्जाले बताउनुभयो ।

बिस्तृत जानकारीको लागि यहा क्लिक गर्नु होला

नेपाली जनताले थाम्नै नसक्ने महंगो भयो नेपालको शान्ति प्रकृया, अहिले सम्म ५७ अर्ब लगानी

2011-04-08T03:56:00.001+09:00

२०६३ साल मंसीर ५ गते तत्कालीन नेकपा माओवादी र नेपाल सरकारबीच विस्तृत शान्ति सम्झौता भएपछि सुरु भएको नेपालको शान्ति प्रकृया पाँच वर्ष पूरा हुन लाग्दा समेत पूरा हुन सकेको छैन ।चार वर्ष पूरा भएर पाँचौ वर्ष पूरा गर्ने तरखरमा रहेको शान्ति प्रकृया अहिले पनि दोधारमा छन् । यो अवधिमा शान्ति प्रकृयाकै नाममा ५७ अर्व खर्च भइसकेको छ । तर चार वर्ष अघिको शान्ति प्रकृयाको अवस्था र अहिलेको अवस्थामा खासै तात्वीक भिन्नता छैन ।

शान्ति प्रकृयाको मुख्य अंश माओवादी जनमुक्ति सेना अहिले पनि शिविरमै छन् द्वन्द्वबाट विस्थापित भएकाहरु अझै पुनःस्थापित हुन सकेका छैनन् सत्य निरुपण आयोग अझै गठन सम्म हुन सकेको छैन । सर्वसाधारणहरु अझै पनि त्रासमै बाँच्नु परेको छ ।शान्ति प्रकृयालाई निष्कर्षमा पुर् याउन विदेशी दाताहरुले दिएको अधिकांश रकम माओवादी जनमुक्ति सेनाको भरणपोषण र शिविर व्यवस्थापन तथा अनुगमनमा खर्च भएको सरकारी तथ्याङ्क छ । त्यो बाहेक द्वन्द्व पिडितका नाममा बाडिएको रकम र युद्धका बेला ध्वंस भएका संरचना निर्माणमा खर्च भएको छ ।विभिन्न दातृ राष्ट्रले उपलब्ध गराएको रकमको केही अंश सरकार मार्फत खर्च भएको छ भने बाँकी दातृ राष्ट्रका नियोगहरुले गरेका छन् ।
शान्ति मन्त्रालयले यस प्रयोजनका लागि चालू आर्थिक वर्ष समेत जोडेर झ्ण्डै २१ अर्ब २४ करोड रुपैयाँ खर्च गरेको छ । यो तर्याङ्कमा मन्त्रालय स्थापना भएको वर्ष २०६३÷०६४ को वार्षिक बजेट र त्यस वर्ष दाताहरुले मन्त्रालयमै अवस्थित शान्ति कोषमा उपलब्ध गराएको रकम तथा मन्त्रालय स्थापना हुनुअघि यससम्बन्धी काम गर्दै आएको शान्ति सचिवालयको खर्च जोडिएको छैन । मन्त्रालयबाट भएको खर्च मध्ये २०६६ असार सम्ममा शिविरका जनसेनाहरुको भरणपोषण र मासिक भत्तामा करिब २ अर्व २७ करोड रुपैयाँ खर्च भएको छ ।त्यस्तै सरकारले द्वन्द्वकालमा ध्वस्त र क्षतिग्रस्त भौतिक संरचना पुननिर्माणका लागि ३० अर्व लागतको तीनवर्षे परियोजना शुरु गरेको छ । जसमध्ये गत साउन देखि ९ अर्व ५० करोड छुट्याएर काम थालेको छ । यो रकम मध्ये २ अर्व सरकारको हो भने ७ अर्व ५० करोड दाताहरुले उपलब्ध गराएका हुन् ।

त्यस्तै नेपालको शान्ति प्रकृयाको अनुगमन गर्न आएको संयुक्त राष्ट्रसंघीय राजनीतिक मिसन अनमिनले करिव साढे १३ अर्व खर्च गर्यो । अनमिन नेपालमा चार वर्ष बस्यो । तर उसले नेपालको शान्ति प्रकृयालाई अधुरै छोडेर जान बाध्य भयो ।

नयाँ संविधान निर्माणका नाममा भएको खर्च १४ अर्व नाघेको छ । जसमध्ये सरकारले ४ अर्व ५६ करोड लगानी गरेको छ ।

माओवादी जनसेना भरणपोषणामा २ अर्व २७ करोड

अनमिन १३ अर्व ५० करोड

ध्वस्त भौतिक संरचना पुनर्निर्माण ३० अर्व

संविधानसभा चुनाव ३ अर्व ५ करोड

यी त सामान्य आँकडा मात्र हुन् । नेपालको शान्ति प्रकृयाको नाममा अझै धेरै खर्च भएको छ । र खर्च हुने क्रम पनि जारी छ । तर चार वर्ष अघिको शान्ति प्रकृया र अहिलेको शान्ति प्रकृयामा तात्वीक भिन्नता पाइएको छैन । दलहरुको झगडा उस्तैछ । जनतामा त्रास उस्तैछ ।

स्वामी राजा परदेशै जानाले, घर बिग्रियो मोबाईल फोनले… … … !

2011-04-08T03:50:00.001+09:00

म्याग्दी ज्यामरुककोट माइतीघर भएकी विमला शर्मा १२ वर्ष पहिला बागलुङ मालिका-७ का रामजी शर्मासँग वैवाहिक सम्बन्धमा बाँधिएकी थिइन् । तर मोवाइलकै कारण उनको घरबार बिग्रियो । वैवाहिक जीवन सुरु गरेपछि दुई बच्चासहित श्रीमती पाल्न बिमलाका पति रामजी मलेसिया गएका थिए । मलेसिया गएपछि रामजीले कमाएको धनबाट घरखर्ची चलाउँदै बागलुङ बजारमा घडेरी किने । पतिको कमाइबाट विमलाले आफ्नै नाममा घडेरीसमेत पास गरिन् ।पतिकै कमाइबाट शहरमुखी र सुविधाभोगी बन्दै गएकी विमलाले श्रीमान्को कमाइबाटै मोवाइल फोन किनिन् । त्यही मोवाइल फोन रामजी र विमलाको घरबारै बिगार्ने कडी बन्यो ।श्रीमान् विदेश भएको समयमा पर्वत धाइरिङ गाविसको एक केटासँग मोवाइल सम्पर्क गरेकी विमलाको फोन संवाद अनैतिक सम्बन्धमा परिणत भयो । श्रीमान्को कमाइ केटालाई समेत बाँड्न थालेकी उनले आफ्ना माइती घरका दाजुभाइ सबै भुलेर मोवाइलले भेटाएको केटालाई विश्वास गरिन् ।बिरामी भएर पोखरा जाँदा पनि त्यही केटा उनको साथी बन्यो ।
छिमेकीले शङ्का पनि गरेका थिए तर बोल्न सकेनन् । विमलाका एक छिमेकीले भने- ‘पैलापैला राम्रै थिई, एक्कासी बिरामी भएँ भन्दै पोखरा एक्लाएक्लै जान लागी अनि अलिअलि शङ्का त लागेको थियो तर प्वाक्कै भन्न मिलेन ।

छिमेकीको शङ्का एकाएक वास्तविकतामा परिणत भयो । आफूले जन्माएका स-साना छोराछोरीलाई छोडेर विमला त्यही केटासँग वेपत्ता भइन् । घरपरिवार र छिमेकीले खोज्न थाले फलस्वरुप उनी त्यही धाइरिङको केटासँग नै रोमान्चित मोडमा रहेको बेला फेला परिन् । बागलुङबाट रिजर्व जिप लगेर बुटवलतर्फ जाँदै गर्दा ३ दिनपछि फेला परेपछि नेपाल प्रहरी र स्थानीयको प्रयासको विमलाको नाममा रहेको जग्गा उनको छोराको नाममा सारिदिए । विमलाले छोडेका छोराछोरी अहिले अरुकै भरमा छन् । उनका श्रीमान मलेसियाबाट अझै फर्केका छैनन् । मोवाइलबाट बिग्रेको रामजीको घर अहिलेसम्म उज्यालो हुन सकेको छैन भने विमला आफ्नो लाज छिपाउँदै बागलुङ छोडेर भैरहवामा गएर होटल गरेर बसेकी छिन् ।

विमला र रामजीको मात्र होइन मोवाइलकै कारण जिल्लाकै भीमगिठेकी लालमती घर्ती पनि अलपत्र छिन् । सामान्य चिनजानकै आधारमा भीमगिठे सैनिक क्यापमा कार्यरत सैनिकसँग सम्पर्क गरेकी घर्ती अहिले एक्ली भएकी छन् । फोनबाटै दिल बसेपछि बागलुङ आएकी उनको सेनाका जवानसँगको सम्बन्ध अघोषित विवाहमा परिवर्तन भयो । तर केटाकी जेठी श्रीमती आएर कुटपिट गरेपछि उनी यता न उता भएकी छन् ।दुई महिना मात्रै अघिको कुरा हो । गल्कोट नरेठांटीकी कमला (नाम परिवर्तित) ले मिसकल हान्दा बलेवा अमलाचौर सिंयालाका नारायण (नाम परिवर्तित) संग मोबाइल कनेक्सन हुन पुग्यो । रात दिनको मोबाइल कनेक्सनले दुबै जोडीलाई प्रेम पासोमा बाध्यो । एकार्कासंग कहिल्यै देखादेख नभएको अपरिचित यो जोडी ‘फेस टू फेस’ हुने मौकाको खोजीमा थियो ।

यसैबीच कमलाले एक दिन नारायणलाई नरेठांटी आउन निम्तो दिईन । नारायण त निम्तो कै प्रतिक्षामा थिए । बागलुङ बजारमा आएर प्रेमिकालाई लगि दिन फलफूल किने । प्रेमिकालाई इम्पे्शन पार्न त पर्यो नै । १७/१८ वर्षको लोर्के नारायणलाई थाहा थियो ‘फस्र्ट इम्पे्शन इज द लास्ट इम्पे्शन ।’

बागलुङ बजारबाट गल्कोट हटिया जाने जीप चढे नारायण । कहिल्यै नरेटांटी नगएका नारायणले जीपका सहयात्रीहरुसंग सोध्थे- ‘नरेठांटी कति टाढा छ ? कति बजे पुगिन्छ ?’ बाटोभरी प्रेमिकालाई मोबाइल कनेक्सन गर्दै अगाडी बढ्दै भन्दै थिए- ‘जीप रोकिने ठाउमा लिन आउनु ल । म तिमीलाई चिन्दिन तिमीले मलाई चिन्दिनौ कसो गर्ने होला !’ आपनो हुलिया बताउदै थिए नारायण नरेठांटी आईपुगेछ । झमक्क सांझ परिसकेको थियो । सहयात्रीले भने- ‘ओर्लौ आयो नरेठांटी ।’ नारायण जीपबाट ओर्लिए ।‘कस्ती छिन् त कमला…’ नारायणले आंखा वरपर घुमाउदै थिए ‘नारायण …!’ आवाज आयो । उनी झसंग भए । उनको सामुन्ने एक युवती उभिएकी थिईन् । तिनै रहिछिन् कमला । दुबैको चिनजान भयो । नारायणले कमलालाई अंकमाल गर्न खोजेकॊ दृश्य नरेठाटी झर्ने यात्रुहरुले देखि रहेका थिए ।कमलाले नारायणलाई आपनो कोठामा लगिन् । नारायणले फलफूल दिए कमलालाई । ‘कति रातो स्याउ रहेछ, खुब गुलियो होला होईन, नारायण !’ फलफूल समात्दै कमलाले भनिन् । ‘खाउन कति गुलियो भन्ने थाहा पाई हाल्छेउ नी ।’

‘खांउला नि त नआत्तेउ न ।’ कमला जिस्किन थालिन् ।

रात छिपिदै थियो । नारायण र कमला कोठामा मस्त थिए । एक्कासी ढोका बाहिर ताल्चा मारेको आवाज आयो । बिचरा ;नारायणलाई त्यतिबेला मात्र स्थितिको बोध भयो जब प्रहरीहरु आएर ढोका खोले । बाहिर बिहानीको उज्यालो छरपट्ट थियो ।

प्रहरीले उनीहरुलाई ईलाका प्रहरी कार्यालय हरिचौर पुरायो । खेरखार भयो, पुछताछ भयो । नारायणलाई छर्लंग भयो । कमलाका स्वामीराजै रोजगारीका लागि परदेशमा छन् । कमलाका कोखबाट दुई बालबच्चाहरु जन्मिएका रहेछन् । उनका आंखा खुले- ‘कमला त आमा भनेभनेपनि हुने उमेरकी रहिछिन् ।’ नारायणले बुझे- ‘सासू उपचार गर्न बागलुङ बजार गएकै दिन कमलाले नारायणलाई निम्तो दिएकी थिईन् । उनका बालबच्चालाई टीभी हेर्न पल्लो घरमा पठाएकी रहिछिन् ।’हरिचौरमा कुरो टुंगिएन । नारायणले मोबाइल कनेक्सनको राम कहानी बताए तर गल्ती गरेको स्वीकार गरेनन् । उनीहरुलाई सदरमुकाम ल्याईयो । नारायणलाई मोबाइल कल धेरै महंगो पर्न गयो । बल्लबल्ल पचास हजारमा कुरा मिल्यो । नारायण अहिले घरमै छन् । उनले कोठामा ताल्चा लगाउने छरछिमेकी हुन् या यसमा कमलाको पनि संलग्नता छ भन्ने पत्तो पाएकी पाएनन् अनि कमलालाई यो मोबाइल कनेक्सनले पचास हजार त फाईदा गरायो नै तर यस घटनाले पारिवारिक स्थितिमा के कस्तो प्रभाव पारेको हुनसक्छ त्यो थाहा पाउन केहि समय लाग्ला नै ।तर बागलुङ गल्कोटकै १७ वर्षीय सरिताको भने मोबाइल कनेक्सनबाट घरजम भएको छ । धादिङ स्थायी घर भई पर्वत कुस्मामा रहेको सशस्त्र क्याम्पमा कार्यरत प्रहरी जवानसँग मोवाइलको माध्यमद्वारा नै सरिताले विवाह गरिन् । स्थानीय एक एफएमबाट प्रसारित साङ्गीतिक कार्यक्रममार्फत उनीहरुको सम्पर्क भएको र सरिताले केटालाई बागलुङमा भेट्न बोलाएपछि उनीहरुको भेट भएको प्रहरी जवान बताउँछन् । पहिलो भेटपछि दिनहुँ मोवाइलबाट कुरा गर्ने क्रम बढ्दै गएपछि आखिर मोवाइलको कुराकानीकै माध्यमबाट उनीहरु एकापसमा लगनगाँठोमा बाँधिए ।त्यस्तै जाजरकोट घर भई भवन निर्माणको काम गर्दै आएका मजदुर नाइकेले पनि मोवाइलमार्फत नै केटी पट्ट्याएर विवाह गरेका छन् । जाजरकोट घर बताउने विजयले म्याग्दी भकिम्लीकी केटीसँग मोवाइलमा भएका कुराकानी मार्फत नै विवाह गरे ।

यहाँ प्रस्तुत घटनाहरु उदाहरण मात्र हुन् । देश विदेशमा मोवाइल फोनले कतै धेरैको घरबार बनाएको छ त कतै बिगारेको पनि छ ।

भारतको उत्तर प्रदेशस्थित बालियान काउ_िन्सलले देखाएको तथ्याङ्कका आधारमा उत्तर प्रदेश सरकारले अविवाहित महिलालाई मोवाइल फोन प्रयोग गर्न प्रतिबन्ध लगाउने निर्णय गरेको छ । काउ_िन्सलका अनुसार गत १ वर्षमा नै २३ जना नवदम्पतीले उनीहरुको आमाबुबाको इच्छा विपरित नै भागेर विवाह गरेका थिए भने अधिकांशले अन्तरजातीय विवाहसमेत गरेका थिए । भारतका कतिपय गाउँमा अन्तरजातीय विवाह गर्नसमेत प्रतिबन्धित गरिएको छ । मोवाइलबाट प्रेमी पे्रमिका बढेको र पारिवारिक इज्जत धान्नका लागि दबाव आउने र विवाह नहुँदा आत्महत्याको घटना बढ्न थालेपछि मोवाइल चलाउन प्रतिबन्ध गरिएको हो । कसैको घरबार बनाउने कसैको माया प्रेम तोड्ने आत्महत्या गर्ने अवस्थासम्म पुर् याउने मोवाइलको प्रयोग गर्दा पारिवारिक रुपमा परेको असर त छँदै छ सामाजिक रुपमा पर्ने असरको बारेमा सबै होसियार हुन जरुरी छ ।मोवाइलले गोपनीयता पनि भङ्ग हुने गर्दछ । एनेकपा माओवादीको गोर्खा पालुङटारमा बसेको बिस्तारित बैठकमा सूचनाहरु चुहावट भएको भन्दै सहभागीहरुको मोवाइल वाईसियलले नियन्त्रणमा लिएको थियो । त्यसैले हामीले पनि मोवाइलको प्रयोग गर्दा धेरै कुरामा ध्यान दिनुपर्ने देखिन्छ ।

‘इको-पदमार्ग’ भनेर चिनिने म्याग्दीको ‘नागी-नारच्याङ’ पदमार्गमा पर्यटकको चहलपहल उत्साहजनक

2011-04-07T05:16:00.000+09:00

पर्यटन दिवसको अवसरमा सरकारले गत कात्तिक महिनामा घोषणा गरेको ‘नागी-नाच्र्याङ’ पदमार्ग उद्घाटन नहुदै पर्यटकको उत्साहजनक चहलपहल सुरु भएको छ । आन्तरिक व्यवस्थापन उचित प्रचार-प्रसार र आकर्षक गन्तव्यका कारण छोटो समयमै पर्यटकको आगमन सुरु भएको हो ।पर्यटन वर्षलाई सफल बनाउने उद्देश्यले पर्यटन मन्त्रालयले यो सँगै सिन्धुपाल्चोकको पाँचपोखरी-भैरबकुण्ड र बागलुङको ढोरपाटन पदमार्ग पनि खुल्ला गरेको थियो । लामो र छोटो दुईवटा रुट प्रयोग गर्न सकिने ुनागी-नाच्र्याङु पदमार्गलाई स्थानीयबासिन्दाले पर्वत म्याग्दी इको पदमार्ग भनेर बुझ्ने गरेका छन् । ६० किलोमिटर लामो पदमार्गले पर्वतको दुई र म्याग्दीको सात गाविसलाई समेटेको छ ।म्याग्दीको पिप्ले-१ घुमाउने तालबाट सुरु हुने पर्वत बाँसखर्क डाडाँकटेरी-नागी-महरेडाँडा-डाडाँखर्क-हिस्तान-घराम्दी-खिवाङ-ख्रोपा-नारच्याङबेशी हुदै भुरुङतातोपानी आईपुग्न ९ दिन लाग्छ ।

अप्रिल महिनामै उद्घाटनको तयारीमा रहेको यो पदमार्गमा अहिलेसम्म ६ समुह विदेशी पर्यटकले भ्रमण गरिसकेको बाँसखर्कका पर्यटन व्यवसायी याम गुर्वजाले बताउनुभयो ।ुमार्चमा ६ ग्रुपले भ्रमण गरेका थिए उहाँले भन्नुभयो -ुत्यसभन्दा अघि जापानबाट एक युकेबाट दुई र नेदरल्याण्डबाट दुई समुहले भ्रमण गरेका छन् ।ु उहाँले बाँसखर्कमा स्थानीय र एक गैरसरकारी सँस्थाको पहलमा डाईनिङहल निर्माण भईसकेको जानकारी दिदै आधा दर्जन घरमा पर्यटकलाई सुत्ने व्यवस्था मिलाईएको बताउनुभयो । पदमार्ग भित्र पर्ने विभिन्न थरीका लालीगुराँस खयरबराही प्यारीबराह चौरीखर्क रुप्से झरना अन्धगल्छी चराचुरुङी अन्नपूर्ण निलगिरी धवलागिरी माछापुच्छ्रे लगायत २९ हिमश्रृङखलाले पर्यटकको मन लोभ्याउन सक्ने स्थानीयबासीको भनाई छ ।

सत्ता साझेदार दल एमाओबादि र एमालेबिच म्याग्दीमा सम्बन्ध चिसिदै

2011-04-06T04:27:00.000+09:00

केन्द्रिय राजनितिका सत्ता साझेदार एकिकृत नेकपा माओवादी र नेकपा एमालेबीच म्याग्दी जिल्लामा केही समययता सम्बन्ध चिँसीदै गएको छ । केन्द्रको ठिक विपरीत सत्ता साझेदार दुई दलबिच बढ्दै गएको आरोप प्रत्यारोप र असमझदारीले जिल्लाको राजनीतिक तथा विकास निर्माणको क्षेत्रमा प्रभाव पार्ने संकेत देखिएको छ ।फागुन ३ गते बाबियाचौर खुम्ल्याहमा भएको चोरी घटनाका विषयलाई लिएर दुई दलबीच असमझदारी बढेको हो । एमालेले आफ्ना सेक्रेटरी लालु किसानलाई बिना प्रमाण चोरी घटनामा संलग्न भएको आरोप लगाएकाले उसँग सहकार्य नगर्ने माओवादीले बताएको छ ।माओवादीले एमालेका विरुद्ध नाराबाजी र भित्तेलेखन गरेर जिल्ला नेता बालकृष्ण सुवेदी लगायतलाई नछोड्ने घम्की दिएको छ ।

चोरी घटनामा किसानको संलग्नता भएको आरोप लगाउँदै एमालेका नेताहरुले साक्षी बसेर किसानको विरुद्धमा मुद्धा दर्ता गराएका छन् ।अनुसन्धानकै क्रममा रहेको र बिवादास्पद चोरी घटनासँगै अन्य दलसँग सहकार्य नगर्ने भन्दै सर्वदलीय संयन्त्रबाट बाहिरिएको माओवादी र अन्य दलबीच जिल्ला परिषद्का लागि फागुन ३० गते सहकार्य गरेर अघि बढ्ने सहमती भएपनि त्यो व्यवहारमा भने देखिएको छैन् ।माओवादीले घटनाका अभियुक्तलाई कारागारमा घम्की दिएर अदालतमा बयान फेर्न लगाई विभिन्न निहुँ खोजेर सम्बन्ध तोड्न खोजेको एमाले जिल्ला अध्यक्ष हरिकृष्ण श्रेष्ठले मंगलबार प्रेस विज्ञप्ती प्रकाशन गरि जनाएका छन् । आफूहरुले प्रयास गरेपनि माओवादीले सहमतीका विषयमा नसोचेको एमालेको भनाई छ ।चोरी घटनामा सलग्न भएको अभियोगमा पक्राउ परेर प्रहरी हिरासतमा रहेका बेला माओवादी जिल्ला सचिव लालु किसानको चोरीको घटनामा संलग्न भएको बयान दिएका किसानका पुर्व अंगरक्षक कमल किसानले अदालतमा बयान फेरेपछि घटनाका विषयमा थप चर्चा परिचर्चा बढेको छ । यद्यपी यस विषयमा अदालतले कुनै निर्णय गरिनसकेको अवस्थामा बिवाद गर्नु राम्रो नहुने नागरिक समाजका अध्यक्ष सुर्दशनकुमार श्रेष्ठले बताए ।

भन्छन स्वर्ग मरेपछि देखिन्छरे तर हाम्रा लागि यहि धौलागिरि महोत्सव जिउदै स्वर्ग

2011-04-05T04:53:00.000+09:00

क्या राम्रो ताकम गाउ

पर्यटन बर्ष२०११ को अवसरमा म्याग्दीको ताकममा आगामी बैशाख २१ देखि २५ गतेसम्म पहिलो धौलागिरि महोत्सव हुने भएको छ । यसको तयारीमा अहिले ताकम गाबिसका ९ वटै वडा का स्थानीय हरु लागि परेका छन् लगभग तयारि अन्तिम चरणमा रहेको आयोजकले समितिले जानकारी दिएको छ हुन् त पर्यटन बर्षमा महोत्सब हुनु कुनै नौलो कुरा होइन तर पनि यस अर्थमा यो धौलागिरि ताकम महोत्सब नौलो छ कि यस महोत्सबमा ताकम गाबिसका ९ वटै वडा बाट नया प्रतिभा हरु को जन्म गराएर यसबाट नेपाल लगायत धौलागीरिलाई बिस्वमै चिनाउने प्रयत्न समेत भैरहेको छ यसको लागि सो क्षत्र वरिपरी फिल्म शुतिंग समेत भैरहेको छ भने नेपालका ख्यातिप्राप्त नृत्य निर्देशक हरुबाट ताकम गाबिसका ९ वटै वडाका बिद्यार्थीहरुलाई आधुनीक तथा पुरानो नृत्य तालिम समेत दिई रहेको छ सबै बिध्यार्थीहरुले प्रति व्यक्ति रु २०० मा नृत्य तालिम समेत लिइरहेको सो प्रचार प्रसार समितिले जनाएको छ ।

महोत्सवमा म्याग्दी जिल्ला मात्रै नभएर धौलागिरिकै , पर्यटकीय र ऐतिहाँसीक स्थलका साथै कला र संस्कृतीको प्रचार प्रचार गर्दै स्थानीय प्रतिभा र कृषि उत्पादन तथा वन पैदावारको प्रवद्धन गर्ने प्रचार प्रसार समितिले जनाएको छ ।जिल्लाको उत्कृष्ट पर्यटन क्षेत्र भएकाले यसको प्रवद्धन गर्न महोत्सवको आयोजना गरिएको हो । महोत्सवमा विभिन्न जातिय सांस्कृतिक कार्यक्रम, पर्यटन सम्बन्धि जानकारीका साथै वन पैदावारको प्रदशनीका लागि तयारी सुरू गरिएको छ । यसै त धौलागीरी सबैको मन परेको जिल्ला हो उसै माथि म्याग्दीको ताकम गाउ पर्यटकीय हिसाबले निकै महत्वपुर्ण रहेको छ यसबेला त झन गाउदेखी वरिपरी डाडापाखामा लालीगुरास ढपक्कै फुलेको छ। तल तिर म्याग्दी खोलाको आवाजले हजुर हामीलाई नै डाकेको छ। सबै जनाले धौलागिरि महोत्सब ताकेको छ। सालैजो र झ्याउरे भाका महोत्सब स्थलमा गुन्जने तयारि भैरहेको छ ।आखिर यहि त हो स्वर्ग । भन्छन स्वर्ग मरेपछि देखिन्छरे हामि त जिउदै स्वर्ग देख्दै छौ । हजुर पनि आउनुहोस है त्यसैले त यो महोत्सब हाम्रा लागि जिउदै स्वर्ग हुने छ ।

ताकम गाविसलाई धौलागिरि, निलगिरी, गुर्जा, अन्नपुर्ण माछापुच्छ्रे हिमालका साथै राउण्ड धौलागिरि र दोरपाटन शिकार आरक्षको भ्रमणका लागि आर्कषण गन्तब्यको रुपमा समेत चिनिन्छ ।

महोत्सव सफल पार्न म्याग्दी उद्योग वाणिज्य संघ,धौलागिरि पर्यटन परिषद लगाएत विभिन्न संघसंस्था संग सहकार्य गरिने समेत बताइएको छ । सो महोत्सबको सम्पूर्ण गतिवधि सगरमाथा टेलिभिजनबाट प्रत्यक्ष प्रसारण समेत हुने छ ।

आउँदो वर्ष कोरियाले ७ हजार कामदारको कोटा नेपाललाई दिने,परिक्षा को सम्पूर्ण जिम्मा प्याब्सनलाई दिने सम्भाबना

2011-03-31T05:32:00.000+09:00

दक्षिण कोरिया

रोजगारीको आकर्षक गन्तव्य बनेको दक्षिण कोरियाले सन् २०१२ मा अहिलेसम्मकै सबैभन्दा बढी नेपाली कामदार लैजाने भएको छ । उसले ७ हजार १ सय नेपाली लैजाने गरी कामदार छनोटका लागि आवश्यक भाषा परीक्षाको प्रक्रिया यही महिनादेखि सुरु गर्ने भएको छ । वैदेशिक रोजगार विभागका महानिर्देशक चन्द्रमान श्रेष्ठले भाषा परीक्षा लिने र नतिजा प्रकाशित गर्ने मितिबारे कोरियाली पक्षसँग सहमति भइसकेको जानकारी दिए । 'चैत २८ गतेदेखि भाषा परीक्षा लिने प्रक्रिया सुरु हुन्छ,' श्रेष्ठले भने, 'यसपटक अघिल्ला वर्षभन्दा धेरै कामदार लैजाने योजना बनाएको छ ।' कोरियाले रोजगार अनुमति प्रणाली -इपिएस) अन्तर्गत हाल दोस्रो चरणमा भाषा परीक्षा उत्तीर्ण भएका कामदार कोरिया गइरहेका छन् ।

वैशाख १९, २० र २१ गते भाषा परीक्षाको आवेदन खुला गर्ने तयारी छ,' उनले भने । भाषा परीक्षामा फारम धेरैले भर्ने अनुमान गरिएकाले परीक्षा साउन ६ र ७ गते दुई दिन सञ्चालन गरिने भएको छ । परीक्षाको नतिजा भदौ ६ गते प्रकाशित गर्ने उनले बताए । भाषा परीक्षामा सामेल भएकामध्ये सबैभन्दा बढी अंक ल्याउने ७ हजार १ सयलाई पास गराउने योजना कोरियाको छ । यसपटक भाषा परीक्षा दिनेले आवेदन शुल्क २६ अमेरिकी डलर -झन्डै १८ सय रुपैयाँ) तिर्नुपर्छ । यसअघि परीक्षा आवेदन शुल्क १७ अमेरिकी डलर लिने गरिएको थियो । खर्च बढेको र परीक्षालाई स्तरीय बनाउन आवेदन शुल्क बढाइएको बताइएको छ ।भाषा परीक्षा उत्तीर्ण भएपछि स्वास्थ्य परीक्षण र पुलिस रिपोर्टमा पनि पास हुनुपर्छ । सफल व्यक्तिको रोजगार आवेदन फारम इपिएस नेपाल शाखाले कोरिया पठाउँछ । कोरियाले ती व्यक्तिको रोस्टर तयार पार्छ । कोरियाले रोस्टर रोजगादाता कम्पनीहरूलाई पठाउँछ । त्यहाँबाट छनोट गरेर कोरियाली कम्पनीले कामदार लैजान्छन् ।

श्रेष्ठका अनुसार यस वर्षको भाषा परीक्षा लिने जिम्मा कसलाई दिने निर्णय भएको छैन । यसअघि भाषा परीक्षाका लागि जिम्मा पाएको त्रिभुवन विश्वविद्यालयबाट सन्तुष्ट नभएपछि अर्कैलाई जिम्मा दिने तयारी गरिएको हो । निजी तथा आवासीय विद्यालय संघ (प्याब्सन) लाई जिम्मा दिने सम्भाबना भए पनि निक्र्योल भने भएको छैन । प्याब्सनलाई सम्पूर्ण परिक्षा को जिम्मा दिदा धाधलिरहित परिक्षा हुनेमा भने जनमानस ससंकित बनेका छन्। कोरियामा नेपालीले राम्रो काम गरेकाले यस वर्ष माग अझ बढाएको श्रेष्ठले बताए । 'नेपालीको कामबाट कोरियाका रोजगादाता कम्पनी सन्तुष्ट छन्,' उनले भने, 'त्यसैले माग बढेको हो ।' फागुनको दोस्रो साता नेपाल भ्रमणमा आएका कोरियाली नोलेज इकोनमी मन्त्रालयका मन्त्री पार्कयुङ जुनले रोजगारदाता कम्पनीले नेपालीलाई मन पराएकाले अझै धेरैलाई कोरिया लाने बताएका थिए । शाखाका प्रमुख महेश आचार्यका अनुसार अहिलेसम्म करिब ६ हजार ५ सय नेपाली कोरिया पुगेका छन् ।

पहिलो चरणमा ६ हजार ८ सय जना भाषा परीक्षा पास भई रोस्टरमा परेका थिए । तीमध्ये करिब ५ हजार ८ सय कोरिया पुगेका छन् । 'पहिलो चरणका ५०/ ६० जना मात्र जान बाँकी छन्,' उनले भने, 'करिब १ सय रोस्टरबाट हटे भने केही कामदार माग आए पनि गएनन् ।' दोस्रो चरणमा ४ हजार ९६ जना भाषा परीक्षा उत्तीर्ण भएका थिए । तीन महिना अघिबाट लैजान सुरु दोस्रो रोस्टरका मध्ये ७ सय कोरिया गइसकेका छन् । दोस्रो चरणको भाषा परीक्षामा करिब ४० हजार सहभागी भएका थिए । त्यसबेला फारम भर्नेको संख्या कोरियाले कामदार लैजाने १५ वटा मुलुकमध्येकै सबैभन्दा बढी हो । कोरिया कम खर्चमा राम्रो आम्दानी हुने मुलुकमा पर्छ । पासपोर्ट, भाषा परीक्षा शुल्क, स्वास्थ्य परीक्षा, हवाई खर्चलगायत गरी एउटा कामदारले करिब ७० हजार रुपैयाँ कोरिया जान खर्च गर्नुपर्छ । नेपालीले कोरियामा मासिक ७० हजार रुपैयाँकै हाराहारीमा आम्दानी गर्ने आचार्यले बताए ।

अर्थ सचिब खनाल राजीनामाको तरङ्ग ,बास्तबिकता के हो ? राम काहानी सहित

2011-03-31T03:35:00.000+09:00

अर्थ सचिव रामेश्वर खनालले अर्थमन्त्री भरतमोहन अधिकारीको कार्यशैलीको विरोध गर्दै मन्त्रालय छोडे । उनले आफू मन्त्रीको दवावमा काम गर्न नसकेको र भ्रष्टहरुलाई कारवाही गर्न नदिएको जस्ता आरोप लगाएर मन्त्रालय छोडे । जव उनले मन्त्रालय छोडे तव कर्मचारी देखि राजनीतिक दल संसदीय समिति र सरकारनै हल्चल भएको छ ।

प्रमुख प्रतिपक्ष दल नेपाली काग्रेसले अर्थमन्त्रीको दवाबमा अर्थसचिव रामेश्वर खनाललाई राजीनामा गर्न बाध्य पारिएकॊ दावी गरेको छ । व्यवस्थापिका संसदको बुधबारको वैठकमा काग्रेसले अर्थमन्त्रीकै कारण सचिव खनालले राजीनामा दिएको आरोप लगाउदै संसदमा प्रधानमन्त्रीको जवाफ समेत माग गरेको छ ।

बैठकको सुरुमै सभामुखसंग समय लिएर कागे्रस मुख्य सचेतक लक्ष्मणप्रसाद घिमिरेले एउटा निष्ठावान कर्मचारीलाई राजीनामा गर्न बाध्य तुल्याइएको घटनाले अर्थमन्त्री भरतमोहन अधिकारी शंकाको घेरामा परेको आरोप लगाए । उनले अर्थसचिव खनाल प्रकरणमा प्रधानमन्त्रीले सदनमा आएर जवाफ नदिएसम्म सदनको बैठक चल्न नदिने चेताबनी समेत दिए ।

एमाले सभासद रवीन्द्र अधिकारीले अर्थसचिव खनाल राजीनामा प्रकरणवारे वास्तविकता नबुझिकन हल्लाका भरमा अघि बढ्दा राज्यसंयन्त्र अस्थिर हुने बताए । तर अधिकारीले वास्तविकता के हो भन्ने बारे केही बताएनन् ।

त्यस्तै ब्यवस्थापिका संसद्को सार्वजनिक लेखा समितिले अर्थसचिव रामेश्वर खनालको राजिनामाका विषयमा उपप्रधान तथा अर्थमन्त्री भरतमोहन अधिकारीसँग स्पष्टीकरण लिने भएको छ ।

िसंहदरवारमा बुधबार बसेको समितिको बैठकले अधिकारीलाई विहिबार स्पष्टीकरणका लागि उपस्थित हुन निर्देशन दिएको हो । बैठकमा सभासद्हरुले माफियाको चलखेलका कारण सचिव खनाललाई राजिनामा दिन बाध्य गराइएको भन्दै अधिकारीका साथै मुख्यसचिव माधव घिमिरे र राजश्व सचिव कृष्णहरि बास्कोटालाई पनि बोलाउनुपर्ने धारणा राखेका थिए ।

अर्थसचिव खनालले नक्कली भ्याट बिल पेस गर्नेलाई कारवाहीको दायरामा ल्याउन नदिन अर्थमन्त्रीले दबाब दिएपछि राजिनामा दिएका थिए ।यता अर्थमन्त्री भरतमोहन अधिकारीले सचिव रामेश्वर खनाल बिनाकारण बिदामा बसकेको बताएका छन् । मन्त्री अधिकारीले आफ्नै कार्यकक्षमा साचारकर्मीहरुसँग सचिव खनालसँग आफ्नो कुनै असहमति नरहेको बताए । उनले सचिवलाई आफूले दवाव दिएको भन्ने समाचारप्रति आश्चर्य प्रकट समेत गरे ।मन्त्री अधिकारीले सचिव खनाल आफ्नो नातेदारसमेत रहेको भन्दै आफूले कहिल्यै दवाव नदिएको दाबी गरे । उनले नक्कली भ्याट बिल पूरक बजेट युनिटी युटिएललाई कारवाही गर्नेलगायतका कुनै पनि विषयमा सचिवसँग आफ्नो फरक मत नरहेको दाबी गरे । तर अधिकारीले नेपाल उद्योग परिसंघअन्तर्गतका व्यापारिक घरानालाई कारवाही नगर्न आएको दवावका विषयमा भने केही बताएनन् ।अर्बौं रूपैयाको नक्कली भ्याट बिल प्रकरणको छानवीन गर्नेक्रममा उनले निश्चित व्यापारिक समूहहरूको दबाब महशुस गर्न थालिसकेका थिए। राजनीतिक नेतृत्वसँग राज्य प्रशासनलाई सहयोग गर्ने आँट र आत्मबल थिएन।

खनालले आफूमाथि परेको दबाबबीच राजनीतिक नेतृत्वबाट ढाडस पाउनुको सट्टा दण्डित हुने परिस्थिति बुझी राजीनामाको मनस्थिति बनाइसकेका थिए। अनावश्यक सम्झौता नगर्ने, दबाबसामू नझुक्ने, पेशागत कर्तव्य र पदीय दायित्वबाट विमुख नहुने बरू पदत्याग गर्ने उनले केही दिनअघि जनाइसकेका थिए।मुलुकको निजामती प्रशासनका सबभन्दा सक्षम, समर्पित, निष्ठावान र निष्कलंकितमध्ये मानिएका सचिवको राजीनामा सबभन्दा पहिला झलनाथ खनाल नेतृत्वको सरकारमाथि कलंक हो। वित्तिय अनुशासन कायम गराउन र अर्थ प्रशासनलाई प्रभावकारी तुल्याउन उल्लेखनीय नेतृत्व दिँदै आएको भनेर व्यापक प्रशंसित सचिवको बहिर्गमनले सुशासन कायम गर्ने र अर्थतन्त्रका चुनौती सामना राष्ट्रिय अपरिहार्यता स्वतः कमजोर हुनेछ। खनाल सरकारको प्रतिष्ठा भन्दा पनि यो विषय राष्ट्रको प्रतिष्ठाको हो।नक्कली भ्याट बील प्रकरणको अनुसन्धानमात्र खनाल बहिर्गमनको पूर्वाधार थिएन। गत आर्थिक वर्षको बजेटको पूर्ण परिचालन हुन नसकिरहेको अवस्थामा एकीकृत माओवादीले अनावश्यक रुपमा आफ्नो प्रतिष्ठाको विषय बनाएको पूरक बजेटप्रति खनालको कर्तव्यपरायण सुझाव पनि सत्ता गठबन्धनका लागि प्रिय थिएन। त्यसै पनि मन्त्रालयहरूलाई पार्टी र नेताको थैली भर्ने स्रोतका रूपमा भजाउन खोज्ने स्वार्थ हावी भएको बेला अर्थ मन्त्रालयको स्वच्छ प्रशासनिक नेतृत्व गठबन्धनका लागि बाधक हुनु स्वाभाविक थियो। राजनीतिक नेतृत्व तहबाटै समेत उनले अस्वाभाविक दबाबहरू सामना गर्नुपर्ने भयो जसप्रति निष्ठाका राष्ट्रसेवकले सम्झौता गर्नसक्ने सम्भावना थिएन।सचिव खनालले दिएको राजीनामा स्वीकृत गर्नु भनेको अर्थ मन्त्रालयको प्रशासनिक नेतृत्वको व्यावसायिकता, दक्षता र निष्पक्षतामाथि धावा बोल्नु हो। खनालमाथि समेत पदीय सुरक्षा हु"दैन भने अर्थ प्रशासनका विरलै कर्मचारीले अब त्यो निष्ठापूर्ण साहस र समर्पण सावित गरिरहने जोखिम मोल्न सक्नेछन्। प्रशासनका अन्य महत्वपूर्ण पदाधिकारीहरूको आत्मबल त्यसै कमजोर हुन पुग्नेछ। प्रशासनका अन्य संयन्त्रहरूमा अनावश्यक राजनीतिकरण र भ्रष्टीकरणको दबदबा बढ्न पुग्नेछ। मुलुकको प्रशासनमा सबभन्दा खराब नजीर बस्न पुग्नुका साथै सुशासन कायम गर्ने मामिलामा राज्य यन्त्र प्रभावहीन हुने खतरा बढ्नेछ। मुलुकको चुनौतीपूर्ण अर्थतन्त्र झन दिशाहीन हुनसक्ने छ।सच्चा राष्ट्र सेवकले अन्य दबाब सामना गर्नसक्छ तर राजनीतिक नेतृत्वको दबाबसामू ऊ निरीह हुन पुग्छ। कि उसले पदत्याग गर्नुपर्छ कि जागिर जोगाउन चुपचाप जस्तोसुकै आदेश पनि शिरोपर गर्नुपर्छ। खनालले पहिलो बाटो उचित ठाने। उनीजस्ता कर्मचारीले लिने त्यही निर्णय हो। यो निर्णयले उनको प्रतिष्ठा र आत्मसम्मान जति बढ्यो उति खनाल सरकारको घट्न पुगेको छ। यसकारण खनालजस्ता कर्मचारीले बेहोर्नुपरेको अपमानजनक दबाबको नियतिका लागि खनाल सरकार दोषी छ। यो दोष मेटाउ"दै समग्र प्रशासनलाई सही सन्देश दिन, आर्थिक सुशासन र बिग्रदो वित्तिय स्थितिका चुनौती सामना गर्न अब प्रधानमन्त्री खनाल स्वयम्ले कठोर निर्णय गर्नुपर्छ।सर्वप्रथम प्रधानमन्त्री खनालले अर्थमन्त्री भरतमोहन अधिकारीको राजीनामा माग्नु आवश्यक छ। सचिवको सुरक्षा गर्न नसक्ने अधिकारी पहिलो दोषी पदाधिकारी हुन्। खनालमाथि अनावश्यक र अस्वाभाविक राजनीतिक दबाब पर्न दिनु, उल्टै आफूसमेत दबाबको एक मुख्य स्रोत बन्नु, राजनीतिक शक्तिकेन्द्रहरूका स्वार्थ सोझै सचिवमाथि पर्न दिनु मन्त्री अधिकारीको लाचार, स्वार्थपूर्ण, अक्षम नेतृत्वको परिणाम हो। एकजना सक्षम सचिवको अस्वाभाविक बहिर्गमनका सम्भावित दुष्परिणामहरूको जिम्मेवारी लिँदै अधिकारी आफैंले राजीनामा गर्ने नैतिक निर्णय गर्नु आवश्यक छ। नभए प्रधानमन्त्री खनालले उपप्रधानमन्त्री समेत रहेका अधिकारीको बहिर्गमन गराउनुपर्छ। त्यसबाट मात्र खनालको मन्त्रालय फिर्ती उपयुक्त र सहज हुनसक्नेछ।अधिकारीका पूर्ववर्ती सुरेन्द्र पाण्डे अनुभव तथा आर्थिक पृष्ठभूमि नभएका, कम उमेरका र पार्टीमा पनि तल्लो तहका नेता थिए। तर उनले अधिकारीभन्दा कैयौं गुणा प्रभावकारी अर्थमन्त्रीको प्रतिष्ठा स्थापित गरे। आर्थिक अनुशासन कायम गर्ने मामिलामा विवादित भएनन्, उल्टै सुशासनका पक्षमा समर्पित खनाल नेतृत्वको प्रशासनलाई सम्पूर्ण सुरक्षा र मनोबल दिए। खनाल आफैंले नक्कली भ्याट बील अनुसन्धान प्रकरणमै समेत तत्कालीन मन्त्री पाण्डेको मुक्तकण्ठको प्रशंसा गरेका थिए। मन्त्री भनेको राजनीतिक नेतृत्व हो जसले कर्तव्यनिष्ठ प्रशासनको आत्मरक्षा गर्छ। पाण्डेले कर्मचारीहरूबाट प्रशंसा पाए, कर्मचारीहरूले पाण्डेबाट प्रशंसा पाए। आफ्नो कार्यकालमा पाण्डेले मुलुकको अर्थतन्त्र उकास्न सकेनन् जसका कारण धेरै छन् तर उनले केही बिगारेनन्, बरू सपार्ने धेरै इमान्दार प्रयास गरे। उनको कार्यकाललाई अर्थ प्रशासनले सम्भि्कनुपर्ने बनाउनुको मुख्य मूल्यवत्ता उनको सही राजनीतिक नेतृत्व थियो।पाण्डे आफैं खनालको बहिगर्मनबाट स्तब्ध हुन पुगेका छन् जबकि उनी अहिलेका अर्थमन्त्री तथा प्रधानमन्त्रीकै दल एमालेका एक नेतामात्र होइनन्, प्रधानमन्त्री खनालका सम्भवतः सबभन्दा घनिष्ठ राजनीतिक सहकर्मी हुन्। खनाल बहिर्गमनप्रति पाण्डेको प्रतिक्रियाले अर्थमन्त्री अधिकारीमाथि गम्भीर औंला ठड्याएको छ। खनालसँग काम गरेका अर्का पूर्व अर्थमन्त्री तथा माओवादी नेता बाबुराम भट्टराईले समेत उनको प्रशंसा गरेका छन्। अर्थ प्रशासन व्यावसायिक रहेको र खनालको निपुणता, स्वाभिमान तथा दक्षताबाट आफू प्रभावित भएको भट्टराईले बताएका छन्। नेपाली कांग्रेसका रामशरण महतदेखि राजपाका प्रकाशचन्द्र लोहनीसम्मका विज्ञ अर्थशास्त्री- मन्त्रीसम्मले खनालप्रति भरोसा गरेको र उनको कार्यसम्पादनप्रति स्याबासी दिएको स्मरणीय छ।अर्थ मन्त्रालयमा खनालको फिर्ती अर्थ प्रशासन चुस्त, स्वच्छ र सक्षम राख्न तथा मुलुकका सबै प्रशासकहरूको आत्मबल खस्किन नदिन अत्यावश्यक छ। एकजना राष्ट्रसेवकको मानमर्दनले राजनीतिक नेतृत्वको नैतिक पतनको सुरुवात गर्नेछ। त्यसै पनि प्रधानमन्त्री खनालले सिंहदरवार पुगेको दुई महिना हुन लाग्दासम्म कुनै उल्लेख्य काम गर्न सकेका थिएनन्। खनालको राजीनामा स्वीकृत गरी प्रशासनमा राजनीतिक स्वेच्छाचारितालाई बढावा दिए भने जनताले देख्ने गरी उनले पहिलो काम गरेको देखिने छ र त्यो त्यो नराम्रो काम सावित हुने निर्विवाद छप्रधानमन्त्री खनालले शान्ति र संविधानमात्र सरकारको प्राथमिकता भनेर राज्य सञ्चालनको यस्तो महत्वपूर्ण पक्षप्रति उपेक्षा गर्न पाउने छैनन्। संकटपूर्ण अवस्थाबाट गुजि्ररहेको अर्थतन्त्र बचाउने राष्ट्रिय दायित्व उनले ख्याल गर्नुपर्छ। एकजना सचिवबाट अर्थतन्त्र संकटपूर्ण हुने वा जोगिने होइन तर खनालले थेग्न नसकेको दबाब भनेको अर्थतन्त्र बचाउन नसकिने गरी पर्न थालेका राजनीतिक दबाबहरू हुन्। खनाल एकजना व्यक्तिको आवश्यकता होइन, उनको व्यक्तिगत सम्मानको विषय होइन, मुलुकको सुशासनलाई हेर्ने सरकारको दृष्टिकोण तथा कर्मचारीतन्त्रलाई गर्ने राजनीतिक व्यवहारको पनि प्रश्न हो।

रामेश्वर राजिनमाको राम कहानी यस्तो पनि हुन सक्छ ? विभिन्न साचार माध्यममा प्रकाशित सामाग्री

झण्डै दुई महिना अघि पाँच तारे होटल हयात रिजेन्सिमा एउटा भब्य डिनर पार्टी चलिरहेको थियो, पार्टी बैंक अफ एसियाका बोर्ड डाइरेक्टर तथा मारवाडी समुदायका प्रभावशाली व्यापारी सतिष मोरले दिएका थिए । पार्टीमा मारवाडी समुदायको राम्रै उपस्थिति थियो । पार्टी चलिरहँदा शंकर समूहका अध्यक्ष शंकरलाल गोल्यान मदिरा लागेर झुम्म थिए ।

मदिरा लागेका कारण शंकर अलि बढी नै उत्तेजित थिए, हायात होटलको बेसमेण्टमा चलिरहेको पार्टीमा शंकरले वरपर रहेका मोर, बैंक अफ एसियाका अध्यक्ष तथा विशाल गु्रपका उपाध्यक्ष त्रिलोकचन्द्र अग्रवाल र अरु मारवाडीसँग भन्दै थिए, ‘यिन कुत्तोको १० करोड तो देदिया, अभितक नहि तो भरतमोहनको फाइनान्स मिनिस्टर बनातें हैं, नहि तो वो सेक्रेटेरी क्या है उस्का नाम…(वीचमा कसैले रामेश्वर भनिदिन्छ), हाँ वो बेवकुफ रामेश्वरको हि चेञ्ज करतें हैं । पता नहिं यार ये विनोद भी क्या कर रहा है ।’

उत्तेजित भएका शंकरले अलि चर्को स्वरमा बोलिरहँदा मारवाडीसँगै अरु केही नेवार समुदायका उद्योगपति व्यापारीहरु पनि नजिकै आइपुगेका थिए । त्यसैवीचमा त्रिलोकले शंकरलाई शान्त पार्दै र कुरालाई अघि नबढाउने संकेतका साथ भन्दै थिए, ‘जरा धिरज राखो कुछ तो होगा ।’

त्यही पार्टीका एक सहभागी भन्छन्, शंकरले कुत्ता भनेर एमालेलाई भन्न खोजेका थिए । उन्का अनुसार त्यतिवेला झलनाथ खनाल प्रधानमन्त्री बनिसकेको अवस्था थियो भने भरतमोहन अधिकारी सहित एमालेका तीन जना नेताले विनाविभागीय मन्त्रीको सपथ खाएको अवस्था थियो । विनाविभागीय मन्त्री बनाएको केही दिन भैसक्दा समेत भरतमोहन अधिकारी अर्थमन्त्री नबनेकोमा शंकरको रोष थियो ।

मारवाडी समुदायसँग नजिकको सम्वन्ध भएका एक जना उद्योगपति भन्छन्, त्यतिवेला शंकर निक्कै आक्रोशित हुनुको पहिलो कारण थियो, मंगलवार अब सरकारी सेवक भएर हैन नागरिक समाजको प्रतिनिधी भएर काम गर्छु भन्दै अर्थसचिवबाट विदा भएका रामेश्वर खनाल । खनाल शंकरको आक्रमणको तारो बन्नुको कारण थियो, नक्कली भ्याट विल प्रकरण । यो प्रकरणमा गोल्यान अध्यक्ष रहेको शंकर गु्रपका केही उद्योगले राजस्व छलेको भन्दै भ्याट र जरिवाना सहित झण्डै ३० करोड रुपैयाँभन्दा बढी राजस्व असुल गर्नुपर्ने प्रारम्भिक फैसला हुँदै थियो ।

नक्कली भ्याटविल प्रकरणलाई सुक्ष्म अध्ययन गर्न खनालले दिएको निर्देशन तथा कारवाही गरि छाडने प्रतिवद्धतादेखि शंकर निक्कै डराएका थिए । शंकर मात्रै होइन नक्कली भ्याट विल प्रकरणमा भरतमोहन अधिकारीसँग नजिकको सम्वन्ध भएको भनिएका मारवाडी विशाल गु्रपका अग्रवाल दाजुभाईहरु पनि फसेका थिए । यो नक्कली भ्याट विल प्रकरणमा विनोद चौधरीका कान्छा भाई अरुण चौधरीको अरुण इन्टरकन्टिनेन्टल र गोल्छा समूह माथि पनि छानविन भैरहेको थियो ।

नक्कली भ्याट विल प्रकरणको छानविन तथा कारवाही रोक्नका लागि मारवाडी समुदायसँग एउटा मात्र विकल्प थियो, खनाललाई अर्थमन्त्रालयबाट हटाउने । त्यसका लागि उनीहरुलाई एमालेको अर्थमन्त्री चाहिएको थियो, त्यो पनि भरतमोहन अधिकारी । मारवाडी समुदायलाई आश्वस्त पार्दै अधिकारीलाई अर्थमन्त्री बनाउने जिम्मेवारी लिएर बसेका थिए, विनोद चौधरी र त्रिलोकचन्द्र अग्रवाल ।

यसका लागि शंकर एक्लैले १० करोड रुपैयाँ लगानी गरेको घोषणा त्यही पार्टीमा गरेका थिए भने अरुले कति लगानी गरेका होलान त्यो अनुमान मात्र गर्न सकिने अवस्था छ । विभिन्न ‘सर्कम्ट्यान्सेस’का कारण भरतमोहनलाई पार्टीबाट सर्वसम्मत अर्थमन्त्री बनाउन निक्कै कठिन थियो । त्यसैले मारवाडी समुदायले अधिकारीलाई अर्थमन्त्री बनाउन निक्कै ठूलो लगानी गरेको प्रष्ट हुन्छ ।

भरतमोहन अधिकारी एमालेका ‘च्वाइस’ थिएनन्, किनभने झलनाथ खनालले प्रधानमन्त्री हुनासाथ घोषणा गरेका थिए, सकेसम्म संविधानसभा चुनावमा विजयी भएकालाई मात्र मन्त्री बनाउँछु भनेर । त्यसको अर्थ थियो, संविधानसभा चुनावमा मोरङ्ग क्षेत्र नम्वर २ बाट माओवादीका युवा नेता लालबहादुर सुश्लिङ मगरसँग चार हजार मतले पराजित भरतमोहन अधिकारीको पत्ता काटिनु ।

भरतमोहन आमजनताबाट त अनुमोदित थिएनन्, थिएनन् कार्यकर्ताबाट पनि अनुमोदित भएका थिएनन्, किनभने एमालेको बुटवल महाधिवेशनमा उपाध्यक्ष पदका लागि लडेका भरतमोहन अधिकारी छ जना उम्मेदवारमा भीम रावलले भन्दा पनि थोरै मत लिएर छैंटौं भएका थिए । भरतमोहन अधिकारी अर्थमन्त्री हुनका लागि एउटा मात्र अस्त्र थियो, ‘रकम’ । सो उनका लागि र उनीमार्फत एमालेमा बुझाउने रकमको जोहो विनोद चौधरी र अग्रवालले गरेका थिए ।

भ्याट छलिको मुद्धालाई अर्थमन्त्रालयले विस्तारै विस्तारै मिडियामार्फत सार्वजनिक गरेर भरतमोहन अधिकारीमाथि कारवाहीका लागि दवाव बनाइरहेको थियो । मिडिया मार्फत दिएको दवाव स्वरुप भरतमोहन अधिकारीले सुरुमा घोषणा पनि गरे, भ्याट छल्ने माथि कारवाही हुन्छ । अधिकारीले यो भनाईबाट एक निशाना दुई तिर लागेको हुनुपर्दछ । एकातिर कारवाही गरिहाल्नुपर्दछ भन्ने टोलीलाई मत्थर बनाउने अर्कोतर्फ कारवाहीका भागिदारहरुलाई थप दवाव दिएर अझ बढी पैसा असुली गर्ने । तर अधिकारीको बाहिरी वक्तव्य र भित्रि क्रियाकलाप भने दुई फरक धारमा थिए ।

त्यसको महसुस खनालले भरतमोहन अधिकारी अर्थमन्त्री हुनासाथ गरेका थिए, त्यसैले खनालले नागरिक दैनिकलाई अन्तरवार्ता दिंदै भनेका थिए, अर्थतन्त्र तहसनहस पार्ने गरी भ्याट छलि गरेका व्याक्तिलाई कारवाही नगर्न दवाव आए म राजिनामा दिन्छु । सो दवाव आयो, उनले पनि राजिनामा दिए ।

उता झण्डै डेढ महिनासम्म छानविन प्रक्रियालाई ‘होल्ड’ गरिसकेपछि अधिकारीले मुद्धा सेलाउन थालेको संकेत पाए, उता करोडौं रुपैयाँ अदा गरेका व्यापारीहरुको रोषलाई पनि सम्वोधन गर्नुपर्ने दवाव बढ्दै गयो । सायद सोमवार साँझ या राती हुनुपर्दछ उनले रामेश्वर खनाललाई सरुवा गर्ने प्रस्ताव सुनाए ।

यद्यपी खनाल राजिनामाको विषयमा भने अनुसन्धान जारी छ ।

राष्ट्रपतिले आफ्नो शासनको संकेत गरेकै हुन् त ?

2011-03-30T05:29:00.000+09:00

नेपालको अन्तरिम संविधानले राष्ट्रपतिलाई आलंकारिक स्थान दिएको छ । तर राष्ट्रपति डाक्टर रामबरण यादव अहिले सकि्रय राष्ट्रपतिको भूमिका खोज्न थालेका छन् । बढ्दो संक्रमणकालसँगै उनले आफ्नो सक्रियता बढाउनु स्वभाबिक भयता पनि संविधानको मर्म र मर्यादा भन्दा बाहिर गएर बढाएको चलखेलले नेपाली राजनीतिमा संकट र समस्यामा काला बादलहरु मडारिएका छन् ।एकातिर संविधानसभाको म्याद सकिदै छ । अर्कातिर दलहरु पानी बारबारको अवस्थामा छन् । सबै प्रमुख दलहरु आन्तरिक कलहले थला परेका छन् । यति मात्र होइन बैदेशिक चलखेल र हस्तक्षप चरम उत्कर्षमा छ ।हुँदा हुँदा राष्टपति यादवले कार्यकारी प्रमुख प्रधानमन्त्रीलाई यो गर र ऊ गर भन्न थालेका छन् । नेपालको अन्तरिम संविधानले राष्ट्रपतिलाई सरकारले दिएको सुविधान प्रयोग गरी तोकिएको ठाउँमा बस्ने मात्र अधिकार दिएको छ ।

यदि कहि कतै निस्कनु पर्यो भने सरकारको स्वीकृति लिनुपर्छ । तर अहिले यादवले आफूलाई ठूलो शक्ति केन्द्रको रुपमा स्थापित गराउन लागेका छन् । दैनिक जसो राजनीतिक भेटघाटलाई तिब्र बनाएका यादवले अहिले दलका नेता देखि कार्यकर्ता सम्मलाई भेट्दै सुझाव तथा आदेश दिन थालेका छन् ।तीन महिना पहिले भारत भ्रमण गरेर फर्किएपछि राष्ट्रपति यादव राजनीतिमा बढी सकि्रय भएको देखिन्छ । भारत भ्रमणमा रहँदा उनले त्यहाँका प्रमुख राजनीतिक दलका नेता देखि उच्च पदस्थ अधिकारीलाई भेट गरेका थिए ।राष्ट्रपतिको भारत भ्रमण र भारतीय चाहना विपरितको वर्तमान सरकार । यीनै कारणले पनि विभिन्न शंका उपशंका उब्जिएका हुन् । राष्ट्रपतिको यस्ता गतिविधिको सत्तारुढ दलहरुले विरोध गरिरहेका छन् । तर यादवले अहिले खुलेर सत्तारुढ दलको विरोध गर्न थालेका छन् । यस्तो अधिकार राष्ट्रपतिलाई कसले दियो । यो प्रश्न चौतर्फि गर्न थालिएको छ ।राष्ट्रपति यादवले अहिले सार्वजनिक कार्यक्रममै दुई चार दलको सकि्रएताले शान्ति प्रकि्रया पूर्णतामा पुग्न नसक्ने बताउन थालेका छन् । उनको यो भनाईलाई शुष्म ढंगले हेर्नेहो भने निकै अर्थपूर्ण छ । दिन आयो भने समय संग चलेर मात्र राष्टपतिले आफ्नो सक्रियता बढाउनु उचित देखिन्छ. अन्यथा दल हरु मिल्नुको विकल्प छैन। यो अबस्थामा राष्ट्रपति शासन हुने भन्ने कुरा कल्पना भन्दा पनि बाहिरको कुरा हो । तसर्थ दल हरु यो कुरालाई मध्यनजर गर्दै अगाडी बढ्नु उचित देखिन्छ । ज्ञानेन्द्रको महत्वकांक्षाले जसरी सिङ्गो राजसंस्थानै इतिहास बन्यो त्यसैगरी दलहरुको महत्वकांक्षाले मुलुकलाई कुन अवस्था पुर् याउने त्यो अहिले नै भन्न सक्ने अवस्थामा छैन । यद्यपी यो विषयमा दलहरु बेलैमाथि जिम्मेवार बन्न सकेनन् भने मूलुकमा ठूलो राजनीतिक दुर्गती नहोला भन्न सकिदैन । यसपछि राष्ट्रपति शासन या राजा फर्कने बाहेक अरु कुनै विकल्प हुने छैन। त्यसैले पनि राजा फर्कनु भन्दा आफूलेनै केहि गर्न सक्यो भने देश दुर्घटना बाट बच्छ्की भनेर राष्ट्रपतिले यो संकेत गरेका हुन् कि त ???????

फेरी रक्तपाततिर मेरो नेपाल, चारदिनमा ८ बिष्फोट,

2011-03-29T04:27:00.000+09:00

फेरी रक्तपाततिर मेरो नेपाल

पछिल्ला केही दिन देखि लगातार बम विष्फोटका घटना भएका छन् । सृङ्खलाबद्ध रुपमा भएका यी बम विष्फोटका घटनालाई सामान्य रुपमा लिन सकिदैन । नेपालको तरल राजनीति र त्यसभित्र भएको षड्यन्त्रको रुपमा हेरिएको छ ।नयाँ सरकार गठन भएपनि सरकारले पूर्णता नपाउनु, संविधानसभाको म्याद सकिन लाग्दा समेत नयाँ संविधानको टुंगो नहुनु, दलहरुबीचको दुरी दिन प्रतिदिन बढ्दै जानु, एक दलले अर्का दललाई देख्नै नसक्नु तथा दलहरुबीच आफैभित्र मारामार हुनुले मुलुक कुन दिशामा गइरहेको छ भन्ने कुरा सामान्य नागरिकले पनि अनुमान गर्न सक्छन् ।पछिल्लो समय तराईमा मात्र होइन राजधानी काठमाडौमा समेत शान्ति सुरक्षामा ठूलो चुनौति आएको छ । राजधानीको मुटुमै दिनदहाडै गोली हानी हत्या गरिन्छ तर हत्यारा पक्राउ पर्न सक्दैन । दिनानुदिन विष्फोटमा घटना भएका छन् तर राज्य मौन छ । केही बोल्ने हैसियत पनि राख्दैन ।विष्फोटमा घाइते हुनेहरु न त राज्य पक्षका हुन न त कथित विद्रोही । यी त सर्वसाधारण यात्रु थिए । यीनको कुनै दोष थिएन ।

विष्फोट लगत्तै जिम्मेवारी लिनेहरुको भिड लाग्छ । कहिल्यै नाम नसुनिएका भूमिगत भनिने संगठनले गर्वका साथ जिम्मेवारी लिन्छन् । तर राज्य मौन छ । शान्ति सुरक्षा मजबुत छ भन्छ ।एक साता अघि प्रधानमन्त्री झलनाथ खनालले संसदमा मुलुकको शान्ति सुरक्षा मजबुत भएको दावी गर्दागर्दै काठमाडौको टेकुमा दुई जनालाई गोली प्रहार गरियो । दिन दहाडै गोली प्रहार गरी हत्या गर्नेहरुलाई प्रहरीले समाउन सकेन र अझै सकेको छैन ।बम विष्फोटबाट हाल सम्म ५० जना भन्दा बढी घाइते भएका छन् । विस्फोटको क्रम बढेपछि नेपाल प्रहरी र सशस्त्र प्रहरी बलले देशभर सुरक्षामा कडाइ गरेको दावी गरिरहेको छ । तर सोमबार फेरि अर्काे वसमा विष्फोट भयो ।सोमबार काभ्रेको कोशीपारी स्थित ठूलो बाङथली गाविस वडा नंवर २ मा एउटा यात्रु बाहक बसमा बम विष्फोट भएको छ ।संयुक्त जातीय मुक्ति मोर्चाका कार्यकर्ताले गाडीको इन्जिनमा वम विष्फोट गराएको प्रहरीले अनुमान गरेको छ । अरनीको यातायात सेवा समितिबाट संचालित बा २ ख ५७७१ नम्बरको बसको अगाडीको भाग क्षँतिग्रस्त भएको र घटनास्थल वरपर मोर्चाको पर्चा भटिएको प्रहरीले जनाएको छ । घटना राति भएको थियो तर प्रहरीले विहान मात्र थाहा पायो ।आइतबारको व्यवस्थापिका संसदमा सभासद् बबनिसंहले मधेशी नेताहरुको भारत भ्रमणपछि बम विष्फोटका घटना बढेको दावी गरे । उनले सोझै विष्फोटका घटना बढ्नुमा मधेशवादी दलको हात रहेको बताए ।एकातिर राष्ट्रपति भारत भ्रमण गरेर फर्के लगत्तै राजनीतिक भेटलाई तिब्र बनाउनु र अर्काेतिर नेपालमा भारत विरोधी सरकार गठन भएको भन्दै कुर्लनु बाघ कराउनु र बाख्रो हराउनु मात्र नहुने पनि सक्ने विष्लेषकहरु बताउँछन् ।पछिल्लो पटक भएका विस्फोटका घटना हरु

मिति : २०६७ साल चैत १० गते

सयम : राती ९ : १५ बजे

नेपालगञ्ज नगरपालिका २ स्थित श्रीकृष्ण ईन्टर प्राईजेज पसल अगाडी अज्ञात समुहबाट सुतली बम बिष्फोट । होलिया गा.वि.स. ७ बस्ने बर्ष १७ को बिजय धोबी घाईते । उपचारार्थ अस्पताल लगिएको ।

मिति : २०६७ साल चैत ११ गते

सयम : अपरान्ह १२ : ३० बजे

रौतहटको गौर नगरपालिका ५ स्थित महिला बिकास केन्द्रमा अज्ञात समुहले सकेट बम बिष्फोट गराएकोमा कुनै क्षति नभएको ।

मिति : २०६७ साल चैत ११ गते

सयम : अपरान्ह १२ : ४० बजे

रौतहटको भेडियाई गा.वि.स २ स्थित चोकमा बा १ ख ५७२१ न. को यात्रुबाहक बसमा अज्ञात समुहले सकेट बम बिष्फोट गराउदाँँ ७ जना यात्रु घाईते भएको । जनतान्त्रिक तराई मधेस मुक्ति पार्टी (भगत सिंह) ले जिम्मा लिएको ।

मिति : २०६७ साल चैत ११ गते

सयम : राती ९ : ३० बजे

नेपालगंज न.पा ५ बस्ने प्रेम थापाको घर अगाडी जनतान्त्रिक तराई मधेस मुक्ति पार्टी (भगत सिंह) समुहले सकेट बम बिष्फोट गराएकोमा झ्यालको सिसामा क्षति भएको ।

मिति : २०६७ साल चैत ११ गते

सयम : राती ९ : ४० बजे

रुपन्देहीको गंगवलिया गा.वि.स ८ स्थित लक्ष्मण यादबको पसल अगाडी जनतान्त्रिक तराई मधेस मुक्ति पार्टी (भगत सिंह) समुहले बम बिष्फोट गराएकोमा कुनै क्षति नभएको ।

मिति : २०६७ साल चैत ११ गते

सयम : राती ९ : १० बजे

रौतहटको लक्ष्मिनिया गा.वि.स २ स्थित ग १ ख २६६७ न.को बसमा जनतान्त्रिक तराई मधेस मुक्ति पार्टी (भगत सिंह) समुहले सकेट बम बिष्फोट गराएकोमा कुनै क्षति नभएको ।

मिति : २०६७ साल चैत १२ गते

सयम : दिउसो १ बजे

बांकेको गनापुर गा.वि.स ७ स्थित ना.४ ख १३३२ न.को बसमा जनतान्त्रिक तराई मधेस मुक्ति पार्टी (भगत सिंह) समुहले बम बिष्फोट गराउँदा ६ जना घाईते भएको ।

मिति : २०६७ साल चैत १२ गते

सयम : बेलुका ६: १५ बजे

रुपन्देही बुटवल नपा११ स्थित सिद्धार्थ राजमार्गमा भैरहवाबाट बुटवल आउदै गरेको लु १ ख ३६६६ नं को माईक्रोबसमा अचानक बम विस्फोट । २८ जना यात्रु घाईते । लुम्विनी अंचल अस्पताल लगेकोमा थप उपचारार्थ काठमाण्डौ ल्याउने क्रममा नामथर नखुलेको १ जनाको बाटैमा मृत्यु भएको, बस पूर्ण रुपमा क्षति भएको ।

मिति : २०६७ साल चैत १२ गते

सयम : दिउसो २ बजे

बांकेको बेलभार गा.वि.स ५ स्थित नेपालगंज गौघाट सडक खण्डमा जनतान्त्रिक तराई मधेस मुक्ति पार्टी (भगत सिंह) समुहले राखेको १ थान सुतली बम नेपाल प्रहरी र नेपाली सेनाले १५:४५ बजे निष्कृय पारेको ।

मिति : २०६७ साल चैत १२ गते

सयम : बिहान ७ बजे

बांकेको पुरैनी गा.वि.स ६ स्थित जनतान्त्रिक तराई मधेस मुक्ति पार्टी (भगत सिंह) समुहले राखेको १ थान सकेट बम नेपाली सेनाको टोलीले ऐ. १४:०० बजे निष्कृय पारेको ।

मिति : २०६७ साल चैत १२ गते

सयम : बिहान ७ बजे

बर्दियाको महमदपुर गा.वि.स १ स्थित जनतान्त्रिक तराई मधेस मुिक्त पार्टी भगत सिंह समुहले राखेको २ थान सकेट बम नेपाली सेनाले ०९:४५ बजे निष्कृय पारेको ।

मिति : २०६७ साल चैत १२ गते

सयम : राती १२ बजे

बर्दियाको गुलरिया नपा ४ स्थित जनतान्त्रिक तराई मधेस मुिक्त पार्टी भगत सिंह समुहले राखेको १ थान सकेट बम नेपाली सेनाको टोलीले १०:४५ बजे निष्कृय पारेको ।

मिति : २०६७ साल चैत १३ गते

सयम : बिहान १०:३० बजे

रुपन्देहीको गोनाह गाविस ६ स्थित भैरहवा लुम्बिनी सडक खण्डमा जनतान्त्रिक तराई मधेस मुिक्त पार्टी भगत सिंह समुहले राखेको बम नेपाली सेनाले १४:४५ बजे निष्कृय पारेको ।

तेस्रो कोरियन भाषा (KLT)परिक्षाको लागि बैशाख १९ ,२० ,२१ र २२ गते आबेदन लिने तयारि

2011-03-26T05:58:00.001+09:00

इपिएस कार्यालय ग्वार्को ललितपुर ले चैत्र ८ गते सुचना प्रकासित गरी कोरियन भाषा परिक्षाको निम्ति आगामी बैसाख १९ , २० र २१ र २२ गते आबेदन लिने जानकारी गराएको छ। जसमा भाषा परिक्षा आगामी साउन ६ र ७ गते हुनेसमेत जानकारी दीइएको छ । यस सम्बन्धि सम्पूर्ण बिबरण चैत्र मसान्तमा राष्ट्रिय दैनिक बाट प्रकासित गर्ने सुचनामा उल्लेख छ। नेपाल बाट सन् २००८ बाट कोरियन भाषा परिक्षा लिएर नेपाल सरकारले दक्षिण कोरियामा कामदार पठाउदै आएको छ। त्यस अगाडी प्रसिक्षण कोटामा लुम्बिनी ओभरसिज र मुनड्रप ओभरसिज बाट कामदार कोरिया जाने गर्दथे बढी रकम लिएर ती मेनपावर कम्पनिले कामदार पठाउदै आएको व्यापक गुनासो र बिरोध भए पछी दक्षिण कोरियाले कामदार लैजान बन्द गरिदिएको भएपनि नेपाल सरकार को पहलमा सन् २००७ मा तत्कालिन श्रममन्त्रि रमेश लेखकले दक्षिण कोरिया सरकार संग श्रम समझौता गरी कामदार छनौट मा मानब बिकाश संसाधन केन्द्र (H RD) दक्षिण कोरियाको सम्पूर्ण अधिकार हुने गरेर नेपाल सरकारले आफ्नो मातहतमा भाषा परिक्षा लिएर दक्षिण कोरिया नेपाली कामदार हरु पठाउदै आएको छ। नेपाल सरकारले कुनै कमिसन नलिएर सस्तो रकममा कामदार कोरिया पठाउदै आएको छ नेपाली कामदार हरु करिब ७०००० रुपया मात्र लागत खर्चमा दक्षिण कोरिया पुग्दछन।

सन् २००८ मा पहिलो भाषा परिक्षामा ६७०० जना कामदारहरुले भाषा पास गरेका थिए जसमा भाषा परिक्षाको निम्ति ३२००० जनाले आबेदन दिएका थिए भने सन् २०१० को दोस्रो भाषा परिक्षा गत भदौ मा भएको थियो उक्त परिक्षा को निम्ति ४२००० जनाले आबेदन दिएका थिए सन् २०१०मा नेपालले ४००० कोटा पाएको थियो भने यो वर्ष कोटा कति पाउने भन्ने बारेमा निश्चित नभएपनि नपाल सरकार का श्रम सचिबले १०००० को त पाउन सक्ने सम्भवना भएको बताउनु भएको छ।एक सुत्रका अनुसार नेपालले ५०००मात्र कोटा पाउने जानकारीमा आएको छ। आखिरी कोटा धेरै थोरै भएपनि दक्षिण कोरियामा नेपाली कामदार हरुको माग रएको र इपीयस प्रणाली ले निरन्तरता पाउनु खुसीको कुरो हो। इपीयस प्रणाली अन्तर्गत दक्षिण कोरिया आएका कामदारहरुको बिभिद समस्याहरु भने नभएका होइन् दक्षिण कोरियाको श्रम बिभागले इपीयस प्रणालीमा काम गर्न आउने कामदारहरुको हक अधिकार को निम्ति कानुन निर्माण गरे पनि कम्पनीको मालिकलाई बिसेष अधिकार प्रदान गरेका कारण नेपाली कामदार हरुलाई कम्पनीका मालिकहरुले अनाबस्यक दुख दिने गरेको दक्षिण कोरियामा इपीयस बाट आएका अधिकांस नेपाली हरुको गुनासो रएको छ । कोरियन भाषा पास गरेका करिब ६५०० जना कोरिया गैसकेको इपीयस कार्यालय नेपालले जनाएको छ । सन् २०१० को निम्ति ४००० कोटा पाएको भएपनि दक्षिण कोरियाको अध्यागमन बिभागको कडा अध्यागमन नीतिको कारण पहिल्यै कोरिया मा गैर कानुनीरुपमा ओभर इस्टे बसेका नेपाली हारलाई कोरिया प्रबेस गर्न नदिने र नामथर पासपोर्ट परिबर्तन गरेर प्रवेश गरेका नेपाली हरुलाई समेत धरपकड गरेर नेपाल पठाउने कार्य गरिरएको छ ।

यसरी प्रबेश गरेका लगभग ३०० को हारहारीमा नेपालीउनीहरुको फोटोको आधारमा पहिचान गरी नेपाल पठाइसकेको र येसरी आएका कतिपय कामदारहरु कम्पनि छोडेर अबैधानिक भैसकेको बताइएको जानकारी प्राप्त भएको छ । भने एकचोटी ओभरइस्टे कतिपय उमेदबारहरु भाषापास गरेपनि प्रक्रिया पुर्याएर प्रतिक्षा को सुचिमा बसेका भएपनि कोरिया आउनपाउने होकी नपाउने कुरो अस्पस्ट भएको छ।ध्यागमन बिभाग कोदबाबमा HRD दक्षिण कोरियाले श्रम सम्झौता समेत रद्द गर्दिन सक्ने आसंका समेत गरिएको छ भने तर बजारमा हल्ला जेजस्तो भएपनि कति कामदारलाई नेपाल फर्काइयो कति कामदार हरुको श्रम सम्झौता ओभरइस्टे भएकै कारण रद्द भएको छ या हुन्छ भन्ने बिसयमा सम्बंदित निकायले आजसम्म अधिकारिक जानकारी भने दिएको छैन्।

सुडानी पथमा मेरो नेपाल

2011-03-25T05:28:00.000+09:00

सुडान एउटा सिक्नु पर्ने पाठ, कसरी शुरु भयो सुडानी युद्ध ?

देश बन्न सपना चाहिन्छ, स्रोत साधन होइन, यही पुष्टी गर्छ सुडानी गृहयुद्धले । सुडानमा सुरु भएको गृहयुद्धको चरण र अहिलेको नेपालको राजनीतिक अवस्था उस्तै उस्तै देखिन थालेको छ । सुडानको राजनीतिक घटना क्रमबाट अहिले नेपाली राजनेताले पाठ सिक्नु जरुरी छ ।

;िसंगापुर र सुडान दुई देशलाई हेर्ने हो भने राजनीतिक व्यबस्थापनले मुलुकको मुहारमा कस्तो परिवर्तन ल्याउन सक्छ भन्ने प्रष्ट पार्दछ । लि क्वानको सपनाले ५० वर्षमा िसंगापुर आर्थिक समृद्विको चरम चुलीमा छ भने सुडानचाही राजनीतिक खिचातानीका कारण अनिश्चितताको भूमरीमा छ ।सुडानको हिरा मोती र जवाहरको लागि शक्तिसम्पन्न राष्ट्रहरुबीच हारालुछ भइरहँदा सुडानमा भने एक छाक खान समेत नपाउने स्थितीमा छ । देशमा पर्याप्त प्राकृतिक स्रँेत हुँदापनि त्यसको समुचीत प्रयोग हुन नसक्दा सुडानमा कुपोषणका कारण बर्षेनी हजारौं बालबालिकाहरु अकालमै मरिरहेका छन् । िसंगापुरको सपनाले धेरै देशलाई चिमोटिरहँदा सुडानमा भएको वेथिती आधुनिक इतिहासकै लागि टाउको दुखाइ बनिरहेको छ । २१ औ शताब्दीको विश्व एक-अर्कामा विज्ञान प्रबिधि र विकासको प्रतिष्पर्धामा रहेपनि सुडान भने मानव इतिहासमै कलंकीत बनाउने शैलीमा गृहयुद्वको झिनाझप्टीमा अल्झेको छ ।राजनीतिक खिचातानी र शक्ति बाँडफाँड प्रभावकारी हुन नसक्दा देश र जनताले कस्तो नियती भोग्नुपर्छ भन्ने नियतीको साक्षँी हो सुडान । अनि जातिय नाराले देशलाई कस्तो अबस्थासम्म पुर् याउँछ भन्ने जान्नका लागि सुडानको इतिहास नै काँफी छ । सर्वसाधरणको आम नरसंहारले एक्काइसौं शताब्दीको बिश्वलाई नै स्तव्ध पार्ने युद्वको औपचारीक अन्त्यपछि सुडान टुकि्रयो ।ठूलो देश र जनसंख्या अहिले गहना मानिन्छ ।

केही बर्ष अघिसम्म धेरै जनसंख्या र ठूलो भुगोल भएको भनेर अभागी राष्ट्रको संज्ञा पाएको चीनले गरेको आर्थिक फड्कोले यही भन्छ । तर अपि्रुकी तथा अरब राष्ट्रहरु मध्य सबैभन्दा ठूलो राष्ट्र सुडानमा भने त्यस्तो पनि देखिँदैन । अनेक शक्ति संघर्ष र जातिय युद्वको खिचातानीले देश भौगोलीक हिसाबमा समेत बिखण्डन भयो । सन् १९४६ मा उत्तर र दक्षिणी सुडान एक अर्कामा गाभिनु र उत्तरलाई अधिक शक्ति प्रदान गरिएसगै सुडानी गृहयुद्वको बिजारोपण भएको थियो ।आफूहरुलाई सत्ता शक्ति र स्रोतको बाँडफाँडबाट उपेक्षित गरिएको भन्दै सन् १९५५ मा राष्ट्र स्वतन्त्र भए लगत्तै दक्षिणले विद्रोहको उद्घोष गर् यो । स्रोत र साधनमाथिको पहँुच र स्वायत्तताको माग गर्दै भएको १७ वर्षे गृहयु¢मा करिब पाच लाख मानिसले ज्यान गुमाएका थिए । सन् १९७२ मा भएको शान्ति सम्झौताले गृहयु¢को अन्त्य त गरेको छ । तर त्यसले यु¢का प्रमुख कारक मुद्दाहरुलाई सम्बोधन गर्न सकेन ।असमान तवरले क्षेत्रहरुको विभाजन राष्ट्रव्यापी रुपमा सरिया कानुन लादिनु जस्ता अपरिपक्व निर्णय तथा कार्यान्वयन फेरि दोस्रो गृहयु¢को मुख्य कारण बन्यो । वर्षौ लामो गृहयु¢ पछि ११ वर्ष शान्तिको सास फेर्न पाएका सुडानी जनता सन् १९८३ देखि एकपटक फेरि अर्को यु¢को भुमरीमा पि_िल्सन बाध्य भए ।

दक्षिणी सुडान स्वतन्त्रता आन्दोलन र सुडान सरकार बीच २२ वर्षसम्म चलेको दोस्रो गृहयु¢मा २० लाख सुडानीहरुले ज्यान गुमाए भने ४० लाख मानिस घरबार बिहिन भएका थिए । सन् २००५ दुई पक्षँबिच राजधानी खार्तुममा भएको बृहत शान्ति सम्झौताले राष्ट्रव्यापी प्रजातान्त्रिक शासनको विकास तथा तेलबाट उठेको राजस्व वितरण गर्ने भन्दै यु¢को औपचारिक अन्त्य गरेको थियो । कहिल्यै निको नहुने घाउ जस्तै गरी भएको जातिय र राजनीतिक लडाईले सुडानको इतिहास रक्तरन्जीत बनेको छ । जनमत संग्रहबाट देश त टुकि्रयो तर जातिय समस्या भने अझै समाधान हुन सकेको छैन् ।नेपालमा जारी राजनीतिक तरलता र जातीय जागरणले पनि भोलि सुडान कै नियति भोग्नु नपर्ला भन्न सकिदैन । यसबाट नेपालका जनता र नेताले पाठ सिक्नु जरुरी छ ।

कोरियामा १० बर्ष नाघेका अवैधानिक बिदेशीले भिसा पाउने कुरा निराधार

2011-03-24T03:26:00.000+09:00

१० बर्ष वा सो भन्दा बढी अवैधानिक रुपमा बसोवास गरिरहेका बिदेशीहरुलाई अब कोरियन सरकारले स्थायी बसोवास दिने अथवा भिसा दिने भएको छ भन्ने हल्ला केही दिन यता कोरियामा बसोवास गर्ने नेपालीहरुमा ब्याप्त छ । यहि हल्ला कै कारण १ दशक भन्दा बढी कोरिया बसेर स्वदेश फर्कन लागेका केही नेपालीले किनिसकेको आफ्नो हवाई टिकट पनि क्यान्सिल गरे । कति जनाले बिदेशीहरुको हकहितका लागि लड्ने संघसंस्थाहरुमा सदस्य बनिरहेका छन् ।तर कोरियन सरकारले भने त्यस किसिमको कुनैपनि जानकारीहरु दिइएको छैन । नेपाली जनमानसमा ब्याप्त हल्ला अनुसार १० बर्षभन्दा बढी अवैधानिक रुपमा कोरियामा बसेको छ भने सो ब्यक्तिले एमनेष्टी ईन्टरनेशनलमा आफ्नो नाम दर्ता गराई स्थायी बसोबास गर्ने अधिकारको दावी गर्न पाउने भन्ने रहेको छ । यसबारे बिस्तृत रुपमा जानकारी लिनका लागि यस पङ्तिकारले ग्वाङह्वामुन स्थित एमनेष्टी ईन्टरनेशनलको केन्द्रीय कार्यालयका बिदेशी मामिला सम्बन्धी प्रमुख ब्यन् जङ फीलसंग फोन बार्ता गर्दा यस कुरामा कुनै सत्यता नभएको जानकारी दिनुभयो । वहाँले एम्नेष्टीलाई यस्ता कुनैपनि कुराको जानकारी छैन तर न्युन मात्रामा केही चाइनीज कोरियनहरुले भिसा पाएको भन्ने कुरा चाहिं सुनेको बताउंदै एमनेष्टीको काम कर्तब्य बिदेशीहरुलाई भिसा दिलाउनु नरहेको जानकारी दिनुभयो ।

हुंदै नभएको कुरा कसरी नेपाली समुदायमा फैलियो यो भने आउंदा दिनहरुमा बुझ्नै बाँकी छ । तर यस किसिमका अफवाह र भ्रामक कुराहरु फैलाई नेपालीहरुलाई दुःख नदिन हुन सम्बन्धित पक्षहरुलाई अनुरोध गरिन्छ । यदि तपाईलाई पनि यस कुरा बारे जिज्ञासा राख्न मन लाग्यो भने एम्नेष्टी ईन्टरनेशनलको ०२ ७३० ४७५५ मा सम्पर्क गर्न सक्नुहुनेछ ।

अनलाइन बाट

बावियाचौर चोरीरीकाण्डः अभियुक्तले बयान फेरे

2011-03-23T03:30:00.000+09:00

फागुन ३ गते बाबियाचौर खुम्ल्याहमा भएको चोरी घटनाका अभियुक्त कमल किसानले प्रहरीले यातना र दवावमा माओबादीका सचिव लालु किसान सहित माओबादीको नाम लिएको बताएका छन् ।सोमबार जिल्ला अदालतमा बयान दिने क्रममा किसानले फागुन २० गते जिल्ला प्रहरी कार्यालयमा पत्रकार र राजनितिक दलका प्रतिनिधीसँग दिएको बयान फेरेका हुन् । किसानले अदालतसमक्ष घटनामा आफ्नो संलग्नता स्वीकार गर्दै एकिकृत नेकपा माओवादीका जिल्ला सेक्रेटरी लालु किसानको भने संलग्नता नरहेको बयान दिएका हुन् । उनले यस अघि प्रहरीको रोहवरमा पत्रकार र राजनितिक दलका प्रतिनिधी समक्ष चोरी गरेको सामान माओवादी सेक्रेटरी किसानलाई बुझाएको बयान दिएका थिए । प्रहरीले यातना दिएर लालु किसानको घटनामा संलग्नता रहेको बताउन दवाव दिएको उनले बयानका क्रममा बताएका छन् । पिडित नरबहादुर गुरुङको घरबाट आफूले ३६ हजार रुपैया नगद चोरी गरेको र

सो पैसा जाँडरक्सीमा खर्च भएको किसानले बयान दिएका स्रोतले बताएको छ । इजालसको बहसमा सहभागि एक ब्यक्तिले कमललाई उद्धित गदै भने,’ लालु किसानको नाम लिन्छस की, हिटरमा पिसाप र्फेछस भनेपछि ज्यान जोगाउन पनि लालुको नाम लिएको हु ।’ बयानको क्रममा डिएसपी नवराज भट्टले लालु किसानको नाम दिइस भने तलाई केही हुन भनेको समेत उनले बताएका छन् । उनले थपे,’ सवै कुरा बताउँदा समेत मलाई बारम्बार कुटपिट गर्ने गरेका थिए ।

जिल्ला सरकारी वकिलको कार्यालयले आईतबार साँझ अबेरगरी माओवादी जिल्ला सेक्रेटरी लालु किसान लगायत ९ जना विरुद्ध डाँकाचोरी मुद्दा दर्ता गराएको थियो । घटनामा संलग्न भएको आरोपमा पक्राउ परेका मनबहादुर किसान र दिपेश पुनसँग भने बयान लिन बाँकी रहेको स्रोतले बताएको छ ।

बेनी अनलाइन बाट

नेपालको सम्झना

म्याग्दी अस्पतालको आकस्मिक कक्ष निर्माण कार्य हिजो देखि शुरु, भोलि जग पूजा गरिने

मे २० तारिख आईतबार म्याग्दी रनिङ कपको अन्तिम तयारी बैठक बस्ने

मलाई डीभी परेछ !~~~~~~~~~~~~~~~~~हुर्रे ~~~~~~~~~

मलाई डीभी परेछ !~~~~~~~~~~~~~~~~~हुर्रे ~~~~~~~~~

कालीगण्डकी नदीमा खस्दा एकै परिवारका ४ जनासहित सवै आठ यात्रु बेपत्ता भएका छन् ।

सिहंदरबारमा पत्रकारलाई रोक

सम्झनामा भानुभक्त "भानुभक्त आचार्य कसरि आदि कबि भए"

कोरिया भाषा परीक्षाको तयारि र परिक्षा दिदा ध्यान दिनु पर्ने कुरा हरु

लालसलाम भनेरे झलनाथ खनालले

२०६७ साललाई फर्केर हेर्दा

२०६७ असोज

२०६७ कार्तिक

२०६७ मंसिर

२०६७ पुष

२०६७ माघ

२०६७ फागुन

२०६७ चैत्र

बाग्लुंग कालिका मन्दिर : एक चिनारी

प्रबासी म्याग्देलिहरुद्वारा एम्बुलेन्स सेवा उपलब्ध गराउने (भिडियो सहित )

नेपाली जनताले थाम्नै नसक्ने महंगो भयो नेपालको शान्ति प्रकृया, अहिले सम्म ५७ अर्ब लगानी

स्वामी राजा परदेशै जानाले, घर बिग्रियो मोबाईल फोनले… … … !

‘इको-पदमार्ग’ भनेर चिनिने म्याग्दीको ‘नागी-नारच्याङ’ पदमार्गमा पर्यटकको चहलपहल उत्साहजनक

सत्ता साझेदार दल एमाओबादि र एमालेबिच म्याग्दीमा सम्बन्ध चिसिदै

भन्छन स्वर्ग मरेपछि देखिन्छरे तर हाम्रा लागि यहि धौलागिरि महोत्सव जिउदै स्वर्ग

आउँदो वर्ष कोरियाले ७ हजार कामदारको कोटा नेपाललाई दिने,परिक्षा को सम्पूर्ण जिम्मा प्याब्सनलाई दिने सम्भाबना

अर्थ सचिब खनाल राजीनामाको तरङ्ग ,बास्तबिकता के हो ? राम काहानी सहित

राष्ट्रपतिले आफ्नो शासनको संकेत गरेकै हुन् त ?

फेरी रक्तपाततिर मेरो नेपाल, चारदिनमा ८ बिष्फोट,

तेस्रो कोरियन भाषा (KLT)परिक्षाको लागि बैशाख १९ ,२० ,२१ र २२ गते आबेदन लिने तयारि

सुडानी पथमा मेरो नेपाल

कोरियामा १० बर्ष नाघेका अवैधानिक बिदेशीले भिसा पाउने कुरा निराधार

बावियाचौर चोरीरीकाण्डः अभियुक्तले बयान फेरे

मलाई डीभी परेछ !~~~~~~~~~हुर्रे ~

मलाई डीभी परेछ !~~~~~~~~~हुर्रे ~