నా కలం కదిలిన వేళ.......

బుడతడి కథలు - బుడతడు చెయ్యని తప్పు

2016-02-21T19:29:00.000-08:00

బుడతడి కథలు

బుడతడు చెయ్యని తప్పు

అనగనగా ఒక ఊర్లో ఒక బుడతడు ఉండేవాడు. వాడు వట్టి వాగుడుకాయ మరియు ప్రశ్నలపుట్ట...

వాగుడుకాయ అంటే ఏదిపడితే అది మాట్లడేరకం కాదు....

వాడిని వాడు రక్షించించుకోవడానికి ఏదైనా క్షణం లో సృష్టించి చెప్పగల ఘనుడు.

ప్రశ్నలపుట్ట అంటే వాడికి ఏదైనా తెలియకపొతే అది తెలుసుకునే దాకా నిద్రపోడు... అంతవరకే ఐతే బాదే లేదు.. కానీ దాని గురించి చెప్పే దాకా ఎదుటివారిని నిద్రపోనివ్వడు....

ఇక వాడి గురించి పూర్తిగా తెలుసుకోవాలంటే ఈ చిట్టి పొట్టి కథలన్నీ చదవాల్సిందే మరి...

బుడతడికి బామ్మ, తాతయ్య, అమ్మ, నాన్న, అక్క ఉన్నారు.

వాడు పుట్టినప్పటి నుంచే వస పోయకుండానే ఊ .. ఊ అంటూ తెగ ఊసులు చెప్తూ ఉండేవాడని వాళ్ళ అమ్మ ఎప్పుడూ చెప్పుకొని మురిసిపోతూ ఉండేది.

కాకపొతే ప్రశ్నలపుట్ట కదా పుట్టినప్పటినుంచే ఎవరైనా చూడటానికి వస్తే బొటనువేలు ఎత్తి (ఏంటీ, ఏందుకు అన్నట్లుగా) వచ్చినవారు సమాధానం చెప్పే దాకా వదిలేవాడు కాదంట.

ఇక వాడి దగ్గరికి వస్తున్నారంటే ఏదో ఒక విషయం గుర్తు పెట్టుకొని రావల్సిందే అన్నమట.

ఇదిలా ఉండగా వాడు కాస్త పెద్దయ్యి నడక నేర్చాడు, అన్నో , ఇన్నో మాటలు కూడా మాట్లడేస్తున్నాడు.

వాల్ల బామ్మ వాడికి శతకాలు నేర్పిద్దామని సుమతీ శతకంతో మొదలుపెట్టింది.

చిన్నవాడు కదా రోజుకి పద్యంలోని ఒకటి, రెండు మాటలు నేర్చుకుంటే చాలు అని రోజుకి ఒక రెండు మాటలు మాత్రమే చెప్పేది.

బాగుందిలే చిన్నవాడు నేర్చుకుంటాడనుకుంటే తప్పే మరి..... ఎందుకో ముందు ముందు మీరే చదువుతారుగా...

ఒక రోజు వాడు నాన్న దాచుకున్న విలువైన వస్తువు పగలగొట్టాడు. (పాపం కావాలని కాదు లెండి) ఇక అంతే నాన్నగారు కోప్పడతారేమో అని భయంతో

ఉరుక్కుంటూ వచ్చి అటూ ఇటూ దాక్కోవడం మొదలెట్టాడు కాసేపు అమ్మ కొంగు వెనక, కాసేపు నాన్న రాసుకునే బల్ల కింద, ఇంకాసేపు తాతయ్య పడక కుర్చీ వెనక , బామ్మ నులక మంచం కిందా ఇలా...ఎవరడిగినా ఏంటనేది చెప్పడే ఇంతలో నాన్నగారు ఆ వస్తువు పగిలిన విషయం గమనించారు...

బుడతడి అక్కను పిలిచి నువ్వుగానీ చేసావామ్మా అని అడిగారు (పెద్దలైతే చెప్పెస్తారు కదా) అందుకు అక్క "లేదు నాన్నా నేను ఇటువైపుగా రానే లేదు" అని చెప్పింది.

ఇక వీడికి భయం పట్టుకుంది, ఇక నన్నే పిలుస్తారు అని ఎలాగా దేవుడా అని ఇంతలో నాన్న నుంచి పిలుపు రానే వచ్చింది... అందరికీ ఏమీ అర్ధంకాక ఏమైందని విషయం కనుక్కున్నారు.

అమ్మ పిలవడం మొదలెట్టింది, బుడతడికి కొంచం ధైర్యం వచ్చింది.

అమ్మకు చెప్తే ఎలగో అలా నాకు తిట్లు తప్పిస్తుందిలే అనుకున్నాడు.

మెల్లగా బామ్మ మంచం కిందనుంచి బయటికి వచ్చి అమ్మ దగ్గరికి పరుగు తీసాడు.

తీరా అక్కడికి వెళ్ళి చూస్తే ఏదో ఆస్థాన పండితుల సమావేశం లాగ ఇంటిల్లిపాది అక్కడే ఉన్నారు.

పాపం ఇప్పుడు తప్పించుకోనూలేడు.

అమ్మ దగ్గరకి పిలిచింది. "అరే బుడతాయ్! ఏదైనా తప్పు చేసినప్పుడు వెంటనే నిజాయితీగా ఒప్పేసుకుంటే శిక్ష తప్పుతుంది కదరా మరెందుకు అలా దాక్కుంటున్నవ్" అని అడిగింది.

వాడు ఇక వాడి వాదన మొదలెట్టాదు "నేను అది కావాలని విరగ్గొట్టలేదు కాబట్టి నన్ను ఏమీ అనకూడదు కదా.......

కానీ నాన్నగారికి కోపం వస్తే ఏమీ అలోచించరని బామ్మ మొన్న నీతో అంది కదా...................!

అది గుర్తొచ్చి ఎక్కడ నాన్నగారు నన్ను ముందు తిట్టేస్తారో అని భయపడి పరిగెత్తాను" అన్నాడు.

దానికి ఆశ్చర్యపోవడం వారిద్దరి వంతయ్యింది..

ఇక బామ్మ అందుకుని "ఆరి భడవా.... నీకెన్ని తెలివితేటలు రా.....మేము అన్న మాట అటుంచి నువ్వు కావాలని చేయకపొయినా నీ చేతిలోనే అది పగిలింది కదా అందుకు తప్పు నీదే కదా మరి అలా పరిగెత్తడం తప్పు కదా" అంది..

అప్పుడు వాడికి ఏదో గుర్తొచ్చినట్టు చిటిక వేసి "అయినా సరే నేను చేసింది తప్పు కాదు అన్నాడు"

దానికి ఇక తాతయ్యకు విసుగొచ్చి "నువ్వు అక్కడే ఉండి నాన్నకు విషయం చెప్తే నాన్న నిన్ను తిట్టరు కదా, కానీ నువ్వలా చేయలేదు కాబట్టీ నువ్వు చేసింది తప్పేరా బుడతా" అన్నారు.

అందుకు బుడత "లేదు తాతయ్యా! లేదు, నేను తప్పు చేయలేదు, అక్కడి నుంచి పరిగెత్తడం తప్పు కాదు" అన్నాడు.

అందుకు నాన్నగారు "పెద్దాచిన్నా ఉండక్కర్లేదు రా! తప్పు చేసి పైగా చేయలేదని తాతయ్యకే ఎదురు చెప్తావా" అని గద్దించేసరికి

బిక్కమొఖం వేసుకొని " మరి బామ్మే కదా 'తప్పించుకున్నవాడు ధన్యుడు సుమతీ' అని రోజంతా చెప్పింది" అందుకని బాగా అలోచించి తప్పించుకున్నాను నా తప్పేంటి" అని రాగమందుకున్నాడు.

అందుకు వారందరూ ఒక్కసారిగా పగలబడి నవ్వారు.

వాడేమో ఉడుకుమోత్తనం వచ్చి అక్కడ నుంచి వెళ్ళిపోయాడు.

ఇలా వాడు ఎప్పుడూ తప్పు చేయడు, చేసినా ఒప్పుకోడు.

చూసారుగా ప్రతి ప్రశ్న కి ఏదో ఒక సమాధానం ఎలా టకటకా చెప్పేసాడో

అదండీ మన బుడతడు చెయ్యని తప్పు.

మరిన్ని కబుర్లకోసం వేచియుండండి...

శివకుమార్ ఆదెళ్ళ గారి నవల - నికృష్టుడి ఆత్మకథ పై నా అభిప్రాయము

2014-06-17T10:43:00.001-07:00

నికృష్టుడి ఆత్మకథ -- నికృష్టుడి ఆత్మకథ...కినిగె లంకె

నికృష్టుడి ఆత్మకథ -- ఈ టైటిల్ చదవగానే ఇదేంటబ్బా ఇలా ఉంది అనిపించింది

ప్రివ్యూ చదివాక ఆసక్తికరంగా తోచింది .... వెంటనే పుస్తకం చదివేయ్యాలి అనిపించింది

నేను కినిగేకి కొత్త .... స్నేహితురాలి సహాయంతో ఎట్టకేలకు పుస్తకం డౌన్లోడ్ చేసుకోగలిగాను .... అందుకు స్నేహితురాలికి ధన్యవాదములు

ఈ ఆత్మకథ లోకి వస్తే .... చదవటం పూర్తి అయ్యాక కూడా ఆలోచనల పరంపర ఆగలేదు ....

నిజం చెప్పాలి అంటే ఈ మనిషి నికృష్టుడు కాక ముందు చాలా మంచివాడు ....

కుక్కని ఎవరో కొట్టుకుంటూ తీసుకువెళుతున్నారని బాధపడిన మనస్తత్వం అతనిది

అలాంటి వాడు గోవులను అమ్మేస్తూ "కోసుకుంటారో ... కూరోన్డుకుంటారో నాకెందుకు?" అని తను చేసే తప్పుని కూడా అంతలా సమర్ధించుకునే స్థితికి దిగాజారాల్సిన అవసరం ఏంటి ...??

డబ్బంటే ఎవరికీ చేదు చెప్పండి ..... ఏ ఉద్యోగం లేని వాడు అనుకోకుండా గవర్నమెంట్ ఆఫీసులో ఉద్యోగం మొదలుపెడితే మన ఆఫీసర్లు అతనికి నేర్పిన/చూపిన దారులేంటి ....??

ఇక్కడ ఎవరిని తప్పు పట్టాలి ...?? అందరూ అలాగే ఉన్నారు ... ప్రతి ఒక్కరికీ డబ్బే ముఖ్యం .... ఈజీ మనీ కోసం పాకులాట .....

కాకపోతే ఈ మనిషి డబ్బు ఎంతవరకు ఉంటే మేలు అనేది మర్చిపోయి... విచక్షణ కోల్పోయి ధన దాహం తో అవినీతి సముద్రం లో ఈదుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు

అందుకే పరమ నీచుడు , నికృష్టుడు అయ్యాడు .....

అయితే మంచివాడు అని ఎందుకు అన్నాను అంటే "భార్యను హింసించలేదు" పైగా భార్య అడిగే ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పలేనేమో అని భయపడ్డాడు అంటే ఏ మూలనో అపరాధభావం అనేది ఉంది కదా ...

తను చేసేది తప్పు అని తెలిసిన ఒక లెవెల్ కి చేరుకున్నాక తప్పులు వద్దన్నా చేయకుండా ఉండలేము ... ఉంటాము అంటే సమాజం ఊరుకోదు (అయితే ఇతడు ఎప్పుడు తప్పు చేయడం మానెయ్యాలి అనుకోలేదు కాబట్టే నికృష్టుడు అయ్యాడు )

దేవుని వద్దకు వెళ్ళి కూడా అహంకారంతో మాట్లాడటంలో అతడెంత మూర్ఖుడో తెలుస్తుంది

కుక్క లాగా తిరిగోచ్చినప్పుడు మటుకు నాకైతే అతనిలో కొంత మార్పు వచ్చేసినట్టే అనిపించింది

ఎందుకంటే కుక్కకు కరిచే శక్తి ఉంది ... తను ఎలా చనిపోయాడో తెలిసినప్పుడు , తన వాళ్ళే తనను తిట్టుకునే సందర్భంలో ఎప్పుడూ ఇతను ఆ శక్తిని ఉపయోగించలేదు

ఆఖరున సత్యం తెలుసుకోగాలిగాడు.... ముక్తి పొందాడు ....

ఇక్కడ రచయిత గారికి కృతజ్ఞతలు తెలపాలి

మాకు తెలియని కొన్ని విషయాలు తెలియజెప్పారు

గోవుల చట్టం ... గోవుల పై కాశీలో జరిగే అమానుషం ....

గవర్నమెంటు ఆఫీసుల్లో , పోలిస్ స్టేషన్లలో , రాజకీయాలలో (ఒక ఫ్లై ఓవర్ కట్టడం లో మరియు బినామీ ఆస్థుల విషయంలో) జరిగే వివిధ రకాల అవినీతి కార్యకలాపాలను బయటపెట్టే ప్రయత్నం చేసారు ....

కొన్ని చదివి బాధేసింది ..... కొన్ని చదివి అవునా ... ఇలా కూడా జరుగుతాయ అనిపించింది ....

ఏది ఏమయినా ఇది అందరూ తప్పక చదవవలిసిన ఆత్మకథ.....

ఒక పుస్తకం నుంచి మనం ఒక్క విషయం తెలుసుకోగాలిగినా,నేర్చుకోగాలిగినా.... ఆ పుస్తకం చదివినందుకు సార్ధకత ఏర్పడుతుంది, సంతృప్తి కలుగుతుంది అని అనుకుంటే

ఈ ఆత్మకథ చదివినందుకు మీకు ఆ సంతృప్తి తప్పక కలుగుతుంది అని నేను నమ్మకంగా చెప్పగలను

మాధవి

అమ్మ మహాకుంభమేళా యాత్ర - 5 (ఆఖరు భాగం)

2013-09-13T18:38:00.000-07:00

అమ్మ మహాకుంభమేళా యాత్ర - 5

రైల్వే ప్లాట్ఫార్మ్ కూలిన దుర్ఘటనతో ఆగిన రైళ్ళ రాకపోకలు రెండు రోజుల తర్వాత తిరిగి కొనసాగింపబడ్డాయి.....

అమ్మా వాళ్ళు ఎక్కవలసిన రైలు వచ్చింది ..... రెండు రోజుల తర్వాత వచ్చిన మొదటి రైలేమో.... మొదలైన స్టేషనులోనే నిండిపోయి, వీళ్ళ స్టేషనుకి వచ్చేసరికి కిక్కిరిసి ఉంది.... ఎక్కడా ఇంత చోటు కూడా లేకపోవడంతో తప్పక వికలాంగుల బోగీలో ఎక్కారు.... అప్పటికే ఆ బోగీ నిండి ఉన్నా వీరికి కూర్చోడానికి మటుకు వీలైంది.

రైలు ప్రయాణీకులతో నిండిపోయి.... గమ్యానికి చేరడానికి సిద్ధమయ్యి.... అల్లహాబాద్ స్టేషను నుంచి బయలుదేరింది. ప్రయాణీకులు ఒకరి మీద ఒకరు కూర్చుని ప్రయాణిస్తున్నారు. అలా స్టేషన్లను దాటుకుంటూ కొందరిని గమ్యాలకు చేరుస్తూ మరికొందరిని తనలో నింపుకుంటూ సాగిపోతుంది రైలు.... ఇలా ఒక స్టేషనులో రైలు ఆగింది... ఆ స్టేషనులో ఒక కళ్ళు లేని పెద్దాయన ఎక్కారు... రైలు కదిలింది.... వారు మెల్లగా నడుస్తూ అమ్మావాళ్ళు కూర్చున్న చోటుకి వచ్చి కూర్చున్నారు..... కాసేపటికి వారిని గమనించిన మా సరస్వతి అత్తయ్య లేచి వారి వద్దకు వెళ్ళి " మీరు వచ్చి ఈ సీటులో కూర్చోండి ..... ఇక్కడనుంచి లేవండీ.... ఇది మీ బోగీ... మీకు కేటాయించిన సీటు.... మీరే కూర్చోవాలి...." అంటూ వారిని ఆ సీటులో కూర్చోబెట్టారు.

వారు అత్తయ్యను చల్లగా ఉండమని దీవించి ఆ సీటులో కూర్చున్నారు.... అమ్మ,ఆంటీ, అత్తయ్య సర్దుకుని కూర్చున్నారు...

చిత్రం చూడండి..... ఆ వచ్చిన తరువాతి స్టేషనులో పోలీసులు ఎక్కి కర్రలతో చప్పుడు చేస్తూ "వికలాంగులు కానివారు వికలాంగులకి సీటు ఇవ్వాలి..... అవసరమైతే దిగిపోవాలి " అని హెచ్చరించి వెళ్ళారు.

కానీ ఆ పని సరస్వతి అత్తయ్య ముందే చేయడంతో అక్కడి ప్రయాణీకులు అందరూ అత్తయ్యను మెచ్చుకోలుగా/అభినందిస్తునట్టుగా చూసారు.... చేసేది చిన్న పనే అయినా నిండు మనసుతో చేస్తే అందరూ హర్షిస్తారు..... (ఇక్కడ అది వారి చోటే కదా వారికి ఇచ్చినంత మాత్రాన గొప్ప పనా.....! అని మీకు అనిపించవచ్చు .... కానీ అక్కడ కూర్చున్న ఎంతమందికి ఆ ఆలోచన వచ్చింది చెప్పండి )

నాగాసాకీలు (నాగా బాబాలు) చేసిన అద్భుతాలు, అంగ/కర విన్యాసాలు , వీరు చూసిన అద్భుతాలు తలుచుకుంటూ , చర్చించుకుంటూ ప్రయాణం కొనసాగించారు...

రాంనరేష్ గిరి బాబాగారి గురువు గారు యజ్ఞయాగాది క్రతువులు నిర్వహిస్తూ , ధ్యానం చేసుకుంటూనే నిప్పుల్లోకి దూకి అదృశ్యమయ్యేవారు ..... వారు తిరిగి సాయంత్రం కల్లా తిరిగి వచ్చేవారు....

నాగాసాకీ బాబాలు తమ చుట్టూ పిడకలు పేర్చుకుని అంటించుకుని మధ్యలో వారు కూర్చుని ధ్యానం చేస్తూ చేస్తూ అదృశ్యమయ్యేవారు....

ఇలాంటి ఎన్నో అద్భుతాలు అమ్మ, సరస్వతి అత్తయ్య, సుజాత ఆంటీ చూసారు.

ఈ అద్భుతాలను నమ్మేవారు ఎందరుంటారో నాకు తెలియదు కానీ నేను మాత్రం వీటిని తప్పక నమ్ముతాను.....

మనది రాముడు ఏలిన రాజ్యం....రామరాజ్యం ..... భరతుడు పాలించిన భరతభూమి.... మన ధర్మం సనాతమ ధర్మం.... ఇటువంటి ఎన్నో అద్భుతాలు అడుగడుగునా ఉన్న దేశం మన భారతదేశం..... నేను ఈ దేశంలో పుట్టినందుకు ఏంతో గర్విస్తున్నాను....

(ఇవన్నీ నిజంగా జరిగాయా...?... నమ్మాలా...? అనుకునేవారికి చెప్పేది కానీ...., నిరూపించి చూపగలిగేది కానీ ఏమీ లేదు - మన పుణ్యభూమిలో పుట్టి.... మన శక్తి మనమే తెలుసుకోలేని స్థితిలో ఉన్నామే అని బాధపడటం తప్ప...)

అమ్మ, సుజాత ఆంటీ డోర్నకల్ స్టేషనులో దిగి కొత్తగూడెం వెళ్ళారు... సరస్వతి అత్తయ్య అదే రైలులో ఖమ్మం చేరుకున్నారు........ అలా వారి ప్రయాణం ఆసక్తికరంగా , అడుగడుగునా అద్భుతాలతో, దేవుడి అండతో సాఫీగా సాగింది.....

వారి ప్రయాణాన్ని అంత సజావుగా.... ఆటంకాలను పక్కకు తోసి.... తానే వెన్నంటి ఉండి , సందర్భానుసారంగా తన పరివారాన్ని పంపి ఆదుకున్న ఆ ఆర్తజన రక్షకుడైన సీతారాముడిని మరవకుండా..... ఆ వారంలోనే వీరంతా కాలిసి భద్రాచలం వెళ్ళి వైకుంఠ రాముడిని, సీతమ్మవారిని , వారి పరివారాన్ని దర్శించుకుని కృతజ్ఞతలు తెలుపుకుని తిరిగివచ్చారు.

మనమందరం కూడా ఆ భద్రాద్రిరాముడిని మనస్సులో ఒక్కసారి స్మరించుకుందాం

సర్వేజనా సుజనోభవంతు:

సర్వేసుజనా సుఖినోభవంతు:

అమ్మ మహాకుంభమేళా యాత్ర - 4

2013-09-03T21:28:00.000-07:00

అమ్మ మహాకుంభమేళా యాత్ర - 4

అత్తయ్య చేసిన ప్రార్థనతో వరుణుడు శాంతించాడు కానీ చలి తగ్గలేదు....

భక్తులందరూ చలికి వణికిపోతుంటే రాంనరేష్ గిరి బాబా గారు అక్కడ ఉన్నవారందరికీ కంబళ్ళు ఏర్పాటు చేసారు. గుడారాన్ని వెచ్చగా ఉంచేందుకు బొగ్గుపై చక్కర వేసి నిప్పు పుట్టించారు...(ఇది సైన్స్ పరంగా ఎలా సాధ్యమని ఆలోచించేవారికి నా దగ్గర సమాధానం లేదు)

అమ్మావాళ్ళు రోజూలాగే ఆ రోజు కూడా గంగా స్నానానికి బయలుదేరుతుండగా పక్క టెంటులో ఉండే జానకీమాయి వచ్చారు. వీరు చాలా దూరం నడిచి వెళ్ళి స్నానం చేసి వస్తున్నారని తెలుసుకుని తనకు తెలిసిన దగ్గర మార్గం (షాట్ కట్ అనాలేమో) చూపిస్తానని తీసుకెళ్లి చూపించారు.

గంగాదాకా వెళ్ళారు. తీరా అక్కడిదాకా వెళ్ళిచూస్తే కిక్కిరిసిన భక్తజనం....కాలుతీసి కాలుపెట్టే సందు లేదు..... అల్లంత దూరాన గంగ కనపడుతుంది కానీ గంగ ఒడ్డు నుంచి వీరున్న చోటు వరకు అంతా జనంతో నిండిపోయింది....

ఎలారా దేవుడా అని ఆలోచిస్తుండగా మా సరస్వతి అత్తయ్య హనుమంతుడిని "నాయనా హనుమా...! ఎక్కడున్నావయ్యా...? ఆనాడు సీతమ్మ వారికోసం నూరు యోజనాల లంకను దాటావు... ఈరోజు పది యోజనాలలో ఉన్న గంగ దగ్గరకు మమ్మల్ని ఎలాగైనా చేర్చవయ్యా..." అంటూ ప్రార్థించారు.

ప్రార్థించి ఒక పక్కగా చూస్తే ఏదో చిన్న మార్గం కనపడింది.... అది ఒకరికంటే ఎక్కువమంది పట్టని అతి చిన్న మార్గం.... ముగ్గురూ ఆ మార్గంలోగుండా వెళ్ళి చూస్తే మీరు నమ్మరండీ.... ఎదురుగా గంగ.... అసలు వాళ్ళు ఊహించనేలేదు అంత త్వరగా గంగ దగ్గరకు చేరుకోగలరని.... ఇక గంగలో స్నానం చేసి తిరిగి వచ్చారు... వారు మళ్ళీ వెళ్ళి చూస్తే ఆ మార్గం ఎక్కడా కనపడలేదు.... ఇది నిజంగా దేవుడి లీల కాదంటారా....

స్నానం చేసి గుడారానికి తిరిగి వచ్చాక సత్సంగము, భజనా కార్యక్రమాలు జరిగాయి. తరువాత బాబాగారి దగ్గరకు ఒక విదేశీ యువకుడు, ఒక జపానీ వనిత దీక్ష తీసుకోవడానికి వచ్చారు. బాబాగారు వారికి దీక్షా నియమాలు చెప్పారు. యువకుడు ఒప్పుకున్నారు కానీ జపానీ వనిత మటుకు వచ్చే సంవత్సరం తీసుకుంటానన్నారు. బాబాగారు యువకుడికి ముండనం చేయించి ఏకవస్త్రధారుడిని చేసి అయిదు ఇళ్ళలో (గుడారాలలో) భిక్ష ఎత్తించి "శ్రీహరి" గా పేరు మార్చి దీక్ష ఇచ్చారు.

మరునాడు మౌనీ అమావాస్య స్నానం చేసి తిరిగి వెళ్ళిపోదామని నిర్ణయించుకుని రాంనరేష్ గిరి బాబా దగ్గరకు వెళ్ళారు. బాబా గారిని అనుమతి అడిగి అక్కడున్న బాబాలందరికీ వీరికి తోచిన ద్రవ్యము దక్షిణగా ఇచ్చి ప్రయాణము గురించి చెప్పారు. రాంనరేష్ గిరి బాబా గారు ఇంకొక్క రోజు ఉండివెళ్ళమని చెప్పారు. కానీ, ఇంటినుంచి బయల్దేరిన తొమ్మిదవ రోజు ఇల్లు చేరకూడదనే నమ్మకం ఉండటాన వారు వెళ్దామనే నిర్ణయించుకుని బాబాగారి వద్ద సెలవు తీసుకున్నారు. బాబాగారు వారిని ఆశీర్వదించి ఒక రుద్రాక్ష, ముత్యము ఇచ్చారు.

(బాబాగారు అమ్మను ఆశీర్వదిస్తున్న ఫోటో - అదే ఫోటోలో శ్రీహరిగారిని(ఎర్ర దుస్తులు) చూడవచ్చు)

బాబాగారి దగ్గర ఆశీర్వాదము రుద్రాక్ష, ముత్యము తీసుకుని మౌనీ అమావాస్య రోజు స్నానం చేసి తిరుగు ప్రయాణమయ్యారు. మౌనీ అమావాస్య కావటాన కిక్కిరిసిన భక్తజనంతో రోడ్లన్నీ నిండిపోయాయి... (ఆ ఒక్క రోజే 30 మిలియన్ల భక్తులు స్నానం చేసారని ప్రభుత్వం వారి అంచనా). రైల్వే స్టేషనుకు కూడా నడిచే వెళ్ళాలి.

ఇక తప్పదనుకుని నడక ప్రారంభించారు ఒకటా, రెండా 7 కిలోమీటర్లు.... మొదటి 3 కిలోమీటర్లు ఎలాగోలా నడిచారు. పెద్దవారు కదా అంత దూరం నడక అలవాటు లేక ఆయాసం........ ఉన్నవి మూడే బ్యాగులైనా అంత దూరం మోసుకుంటూ వెళ్ళటాన చాలా బరువైపోయి మొయ్యలేని పరిస్థితి వచ్చింది. ఇక వారివల్లకాక బ్యాగులోంచి ఒక్కో బట్టతీసి పడేసుకుంటూ నడుస్తున్నారు. అయినప్పటికీ ఓపీక లేక నడవలేని స్థితికి వచ్చి మా సరస్వతి అత్తయ్య లక్ష్మణుడిని "నాయనా లక్షణా...! ముసలివారం.... నడవలేకపోతున్నాము...అడుగు తీసి అడుగు వేయటం కూడా కష్టంగా ఉంది... చాలా దూరం నడవాల్సి ఉంది ..... ఎలాగైనా మమ్మల్ని స్టేషనుకు చేర్చు నాయనా...!" అంటూ ప్రార్థించారు.

ప్రార్థించిన కాసేపటికే గుండెజబ్బున్న వృద్ధుడిని దింపటానికి ఒక రిక్షా వచ్చింది. అతడిని దింపి ఖాళీగా వెళ్తున్న రిక్షాను ఆపి స్టేషను దాకా తీసుకెళ్ళమని అడిగారు. 150రూపాయలకే రిక్షా అతను వారిని స్టేషను దగ్గర క్షేమంగా దించి వెళ్లారు.(నిజానికి వారున్న పరిస్థితికి 2000 ఇచ్చైనా రావటానికి వారు సిద్ధంగా ఉన్నారు).

స్టేషనుకి వచ్చి ఖమ్మంకు టికెట్లు తీసుకుని అలా ప్లాట్ఫార్మ్ దాటారో లేదో వారి వెనకే బ్రిడ్జి కూలింది..... బహుశా రాంనరేష్ గిరి బాబాగారు వీరిని ఒక రోజు ఉండి వెళ్ళమని చెప్పింది ఇందుకేనేమో.... తృటిలో తప్పిన ప్రమాదం నుంచి తేరుకునేలోపే గుట్టలుగా శవాలు పడిపోయాయి.... ఏమి జరుగుతుందో.... ఎటు వెళ్ళాలో తెలియని పరిస్థితి.... ఆ దుర్ఘటనతో రెండు రోజులు రైళ్ళ రాకపోకలు ఆగిపోయాయి....

(రైల్వే స్టేషనులో ప్లాట్ఫార్మ్ కూలిన తరువాతి దృశ్యం - గూగుల్ ఫోటో )

అమ్మ మహాకుంభమేళా యాత్ర - 3

2013-08-25T13:29:00.000-07:00

అమ్మ మహాకుంభమేళా యాత్ర - 3

రాంనరేష్ గిరి బాబా గారి సహాయంతో అమ్మ, అత్తయ్య, సుజాత ఆంటీ నాగాసాకీల గుడారానికి చేరుకున్నారు...

వారికి ఒక టెంటులో కొంత చోటు చూపించి అందులో ఉండమని చెప్పారు... వంటశాల చూపించి అక్కడ వంట కార్యక్రమాలను చూసుకునే "రాందేవ్" బాబాను పరిచయం చేసి వెళ్ళారు రాంనరేష్ గిరి బాబాగారు.

ఒక్కొక్క టెంటు సుమారు 500 మంది ఉండగలిగేంత పెద్దదిగా ఉండేది.వంట గది టెంటు మటుకు చాలా పెద్దగా ఉండేది. వీరందరికీ టీ, కాఫీ భోజనాదులు అన్నీ అక్కడ నుంచే ఏర్పాటు అయ్యేవి.

అంతేకాక అక్కడ బ్యాచీల వారిగా వచ్చి టీ, కాఫీ, సమోసా, లడ్డూ, కేసరి లాంటి పదార్థాలు ప్రతీ ఒక్కరికి ఇచ్చి వెళ్ళేవారు.అలాగే మన గుడారంలో వండేవి పక్క గుడారాలకి వెళ్ళి పంచిపెట్టేవారు.

అక్కడ ప్రతీరోజూ భజన, సత్సంగము జరిగేవి.అందులో అమ్మవాళ్ళు కూడా పాల్గొనేవారు.

అమ్మ వాళ్ళు స్నానాదులు ముగించుకుని జపము చేసుకుంటూ కూర్చున్నారు...

మొదటి రోజు భజన, సత్సంగము ముగిసింది. భోజన సమయానికి అమ్మావాళ్ళని పిలిచి అందరితో పాటు కూర్చోబెట్టి భోజనం పెట్టారు. అక్కడ అందరూ స్వామీజీలు ప్రసాదం స్వీకరించాకే భోజనం చేసేవారు. భోజనం మటుకు ఉత్తర భారతదేశ పద్దతిలో ఉండేది.పరోటా,ఆలుగడ్డ కూర,ఉడికించిన శెనగలు,పెసలు ఇలాంటివి ఉండేవి.

భోజనం ముగించుకుని టెంటులోకి తిరిగి వచ్చి కాసేపు భగవంతుడిని ధ్యానం చేసుకుని పడుకున్నారు...

ప్రయాగలో అడుగుపెట్టిన మొదటిరోజు అలా గడిచింది.

మరుసటి రోజు పొద్దునే లేచి కాలకృత్యాలు తీర్చుకుని స్నానాలు ముగించుకుని వచ్చారు.

ఇక్కడ ఒక విషయం చెప్పాలి.. అంత మందికి వీలుగా ఉండటానికి ప్రభుత్వం వారు చక్కటి వసతులను కల్పించారు. నిజంగా లెక్కకు మించిన భక్తులకు వసతులు కల్పించడం అంటే మామూలు విషయం కాదు. ఇందుకు ఉత్తర్ ప్రదేశ్ మరియు కేంద్ర ప్రభుత్వాలకు కృతజ్ఞతలు తెలపకుండా, వారిని మెచ్చుకోకుండా ఉండలేం...

వీరు స్నానాలు చేసినప్పటికీ స్వామీజీ పిలిచి గంగకు వెళ్ళి స్నానము చేసి రమ్మన్నారు. ఆ అఖాడా (నాగాసాకీల డేరాల)నుంచి 2 కి.మీ.ల దూరం ఉంటుంది గంగ. స్వామీజి చెప్పారని వెళ్ళి స్నానం చేసి వచ్చారు. కానీ పెద్దవారు అవటాన కాస్త అలిసిపోయారు...

తిరిగి వచ్చేటప్పటికి భోజనాల సమయం కావడంతో భోజనానికి రమ్మని పిలిచారు. ఆ రోజు కూడా ఉత్తర భారతదేశ పద్దతిలో భోజనం ఉండేసరికి సరిగ్గా తినలేకపోయారు. ఇది గమనించిన రాందేవ్ బాబా వారిని అందరిముందూ కాక వంటశాలకు పిలిచి విషయం ఏమిటని అడిగారు.

అమ్మ బాబాగారితో "మేము దక్షిణ భారతదేశం నుంచి వచ్చాము... మాకు ఇలాంటి ఆహారము అలవాటులేక తినలేకపోతున్నాము" అని చెప్పారు.అందుకు బాబాగారు " మీరు అలా ఇబ్బందిపడవద్దు.. మీకు కావాలంటే మీరే వండుకోవచ్చని " చెప్పారు. అందుకు వారు అలాగే చేస్తామని బాబాగారికి కృతజ్ఞతలు చెప్పి తమ గుడారానికి తిరిగి వచ్చారు.

ఆ రోజు స్వామీజీ వద్దకు ఒక విదేశీ వనిత దీక్ష తీసుకోవడానికి వచ్చారు. స్వామీజీ ఆమెకు వారి పద్దతులు వివరించి ఒప్పుకున్న మీదట ఆమెకు ముండనం చేయించి, ఏకవస్త్రను చేసి, "సీతాజ్ఞి"గా పేరు మార్చి దీక్ష ఇచ్చారు. తరువాత భజన,సత్సంగము జరిగింది.

ఆ కార్యక్రమమంతా ముగిసాక అమ్మావాళ్ళు వారి వంట చేసుకోడానికి వంటశాలకు వెళ్ళారు. తీరా అక్కడికి వెళ్ళి చూస్తే వంటసామాన్లు అన్నీ పెద్దపేద్దవి. టీ,కాఫీలు పెద్దపేద్ద గంగాళాలలో తయారుచేసేవారట. వీరున్నది ముగ్గురు. ఎలా వంట చేసుకోవాలా అని అనుకుంటుంటే సరస్వతి అత్తయ్య ఉపాయంతో మంచినీళ్ళ జగ్గులో ఆలుగడ్డ కూర, రసం,అన్నం వండారు. పెరుగు తెచ్చుకుని పెట్టుకున్నారు.

మనం అనుకుంటాం కానండీ మన పెద్దవాళ్ళ ఆలోచనా తీరు, వారి ఉపాయాల ముందు మనమెంత చెప్పండి...!! ఒక సమస్యకు వారు చిటికెలో సులువైన పరిష్కారం చెప్పగలరు... వారి అనుభవం అలాంటిది... వారు చెప్పేది మంచికే అయినా మనకి అంత దూరాలోచన ఉండక ఏదో చెప్తున్నారులే అని విని వదిలేస్తాం.... పాటించము... ఒక్కోసారి తరువాత మన అనుభవంలోకి వచ్చాక బాధపడతాం... ఒక్కోసారి మనం అనుకున్నదే కరెక్ట్ అవుతుంది అనుకోండి... అంత మాత్రాన వారిది తప్పనీ, వారికి ఏమీ తెలియదని కాదు కదా...(అసలు ఇక్కడ నాకు అనాలేమో... మిమ్మల్ని కలపడం ఎందుకు చెప్పండి... మీరందరూ మంచివారే..)

వంట అంతా ముగించుకున్నారు కానీ.. స్వామీజీ ప్రసాదం స్వీకరించేవరకు తినకూడదు కదా...!స్వామీజీవారు ప్రసాదం స్వీకరించేసరికి సాయంత్రం 4 అయింది.అప్పటివరకు ఆగి అందరితో పాటే భోజనం ముగించారు.

ఇదేంటి భోజనం,వంట వీరికి ఎందుకు అంత తిండిపిచ్చి అనుకోకండి... వయసు పైబడిన వాళ్ళు కదా బి.పి., షుగరు ఉండటాన వేళకు ఆహారం తినకపోతే ప్రమాదము.. ఊరుగాని ఊరు వచ్చి అక్కడ ఏదైనా జరగకూడనిది జరిగితే కష్టం కదా... అందుకన్నమాట వారి తాపత్రయం.

ఇక వచ్చేపోయే భక్తులలతో మళ్ళీ సందడి మొదలయింది. ఆ వచ్చే భక్తులలో ఎవరైనా తెలుగువారు ఉంటే స్వామీజి అమ్మను పిలిచి వారు ఏమి చెప్పదలుచుకున్నారో అడిగి తెలుసుకుని వారికి తగు సలహాలు చెప్పేవారు. అమ్మ భక్తులు చెప్పేది స్వామీజీకి, స్వామీజి చెప్పేది భక్తులకు వివరించేవారు.

ఆ రోజు రాత్రి అనుకోకుండా వర్షం మొదలయింది. వాన... విపరీతమైన చలి. వెంటనే మా సరస్వతి అత్తయ్య వరుణ దేవుడిని "వరుణ దేవా..! ముసలివాళ్ళం, ఊరుగాని ఊరు వచ్చాము, ఎంతోమంది భక్తులు నాయనా...మాకైనా గుడారాలు ఉన్నాయి... గుడారాలు కూడా లేక రోడ్లపైనే పడుకుంటున్న భక్తులు ఎందరో ఉన్నారు... మమ్మల్నందరినీ ఇబ్బందులపాలు చేయకు.. నీ ప్రతాపము తగ్గించుకో..." అని కన్నీళ్ళతో ప్రార్థించారు.

అంతే మీరు నమ్మరండీ నిమిషంలో వాన తగ్గిపోయింది.

అక్కడ స్వామీజీకి అత్తయ్య ఏమి చేస్తున్నారో అర్థం కాక అమ్మను పిలిచి విషయం ఏమిటని అడిగారు. అమ్మ అంతా వివరించగా విషయం తెలుసుకుని చాలా సంతోషించారు.

ఇక్కడ ఒక మాట చెప్పాలి... కొందరికి వాక్షుద్ధి ఉంటుంది. వారు ఏది అనుకుంటే అది జరిగి తీరుతుంది. అసలు నిజం చెప్పాలంటే ప్రతీ మనిషికీ వాక్షుద్ధి ఉంటుంది. వారు చేసే పనులను బట్టి దాని ప్రభావం ఉంటుంది. వారు మాట్లాడే మంచి/చెడు మాటల వల్ల దాని ప్రభావం తగ్గటం,పెరగడం జరుగుతుంది. మనం మన గురించీ, మన పక్కవారి గురించీ మంచే తలుచుకుని, మంచి జరగాలని కోరుకుంటే మన మాటే వేదం అవుతుంది. మన సంకల్పం బలపడి అనుకున్నది జరిగి తీరుతుంది. దీనికి నాలుక పై మచ్చలు ఉండనక్కర్లేదు... దేవుడే దిగిరానక్కర్లేదు కదా...! దేవుడు మనకు అన్నీ ఇచ్చాడు మనకు సరిగ్గా ఉపయోగించుకోవటం వస్తే... అంతా శుభమే.. అంతా జయమే..

ఆ వాక్షుద్ధే మా సరస్వతి అత్తయ్యకు ఉంది. అందుకే వారు చేసిన ప్రార్థనకు వరుణ దేవుడు కటాక్షించారు. ఇది నిజంగా జరిగిందా...? మేము నమ్మాలా...? అని ఆలోచించేవారికి/ప్రశ్నించేవారికి చెప్పేది ఏమి లేదండి... చేయగలిగింది కూడా ఏమీ లేదు.. అది వారి ఊహకే వదిలేయడం తప్ప.

అమ్మ మహాకుంభమేళా యాత్ర - 2

2013-08-20T17:37:00.001-07:00

అమ్మ మహాకుంభమేళా యాత్ర - 2

ప్రయాగలో స్నానాలు చేసాక గంగ నుంచే మట్టి తెచ్చి ఒక సైకతలింగాన్ని తయారు చేసి , పిండి దీపము వెలిగించి, పాలు, జామపండు నైవెద్యముగా పెట్టి, గంగామాతకు బట్టలు, కాటుక,గాజులు,అద్దము,దువ్వెన,నల్లపూసలు,పుస్తెలు, మెట్టెలు సమర్పించి లింగాన్ని తిరిగి గంగలో కలిపేసారు...

స్నానము, పూజ ముగించుకుని ఇక అక్కడ ఉండటం సాధ్యపడదని తెలుసుకుని కాశీకి వెళ్దామనుకొని అక్కడ నుంచి బయల్దేరారు అమ్మావాళ్ళు...

భక్తుల రద్దీ ఎక్కువగా ఉండటాన ఆటోలు, రిక్షాల రాకపోకలు త్రివేణీ సంగమానికి 7కి.మీ. ముందే ఆపేసారు. నడక తప్పనిసరి కావడంతో నడుచుకుంటూ మూడు గంటల్లో బస్టాండు చేరుకున్నారు...

కానీ అత్తయ్యకేమో ఎలాగైనా నాగాసాకీలని ( వీరినే నాగా బాబాలనీ, నంగా బాబాలని కూడా పిలుస్తారట ) చూడాలని కోరిక...

నాగాసాకీలు అంటే దిగంబరులై, వంటి నిండా బూడిద పూసుకుని, జటాజూటధారులై ఎళ్ళప్పుడూ అగ్ని కార్యాలు చేసుకుంటూ తమదైన లోకములో ఉంటారు...

వీరి గురించి మరి కొంత ఇక్కడ చదవచ్చు - ఇది ఇంగ్లీషులో ఉంది

ఇంత దూరం వచ్చాము, ఒక్కసారి వారిని కూడా చూసి వెళ్ళిపోదామని అత్తయ్య అమ్మని అడిగారు...

సరే అని ఆ లగేజీ అంతా మొయ్యలేక సుజాత ఆంటీని అక్కడే ఉండమని వారు నాగాసాకీలు ఉండే సెక్టర్ వెతకడం మొదలుపెట్టారు...

ఇక్కడ సెక్టర్ల గురించి ఒక విషయం చెప్పాలి...

ప్రభుత్వం వారు ప్రయాగ అంతటినీ సెక్టర్లుగా విభజించి ప్రతి రాష్ట్రానికి ఒక సెక్టరు, దేవస్థానాలకి సెక్టర్లు ( ఉదా: టి.టి.డి సెక్టరు...) , మఠాలకు సెక్టర్లు (ఉదా: జియర్ మఠం సెక్టరు, శంకర మఠం సెక్టరు) నాగాసాకీలకు ఒక సెక్టరు ఇలా ఎర్పాటు చేసారు...

పోలీసులను, భక్తులను అడుగుతూ ఎట్టకేలకు నాగాసాకీల సెక్టారు చేరుకున్నారు...

అక్కడ డేరాలు కట్టి టెంటులు వేసి ఉన్నాయి... ఒక్క నాగాసాకీలవే 500 పై చిలుకు టెంట్లు ఉన్నాయి...

ప్రతీ టెంటులో నాగాసాకీలు అటూ ఇటూ వరుసగా కూర్చుని హోమయజ్ఞాది కార్యక్రమాలు నిర్వహిస్తున్నారు....

భక్తుల దర్శనార్థం మధ్య నడిచే స్థలం విడిచిపెట్టారు...

అమ్మ, అత్తయ్య ఒక టెంటులోకి వెళ్ళి నాగాసాకీలను దర్శించుకున్నారు... వారు జటాజూటాలతో దిగంబరులయి గురువులను స్మరిస్తూ అగ్ని కార్యాలు చేసుకుంటున్నారు....

అక్కడే ఉన్న ఒక స్వామివారు వీరిద్దరిని పిలిచి "ఎవరు మీరు… ఎక్కడ నుంచి వచ్చారు… మీకేమి కావాలి ? " అని అడిగారు

అమ్మావాళ్ళు వివరాలు చెప్పాక కొన్ని స్వంత విషయాలు అడిగితే వారిని ఉద్దేశించి "నువ్వు దేనికోసం వచ్చావు ఈ భూమ్మీదకి...? ప్రాపంచిక విషయాల మీద వ్యామొహం ఎందుకు? నీకు ఈశ్వరుడు అన్నీ ఇచ్చాడు... ఇంకా ఎందుకు ఈ కోరికలు.... దేని కోసం నువ్వు ఇంకా ప్రాకులాడుతున్నావు?..... దేవుడిని స్మరించుకుంటూ కాలం గడుపు " అని అన్నారు.

అందుకు వారు తమ తప్పు తెలుసుకుని ఇక నుంచి కోరికలను వదులుకొని దైవ చింతనలో కాలం గడుపుతామని విన్నవించుకున్నారు...

ఆ స్వామి వీరికి రుద్రాక్ష మరియు విభూది ఇచ్చారు.... ఆయనే "శివశక్తి బాబా"

(వీరి సంభాషణ అంతా హిందీలోనే జరిగింది)

మొత్తానికి అత్తయ్య కోరిక మేరకు నాగాసాకీలను దర్శించుకున్నారు...

కానీ ఎక్కడా ఉండటానికి ఇంత చోటు కూడా లేదు.... ఎప్పుడో పొద్దున్న తిన్న రెండు పూరీలు ఏమి అక్కరకు వస్తాయి చెప్పండి ?.... అంత దూరం నడిచి నడిచి ఉన్నారేమో బాగా ఆకలి మొదలైంది. నాగాసాకీలకు సహాయ సహకారాలు అందించేవారు (ఇప్పటి భాషలో స్పాన్సర్లు అనాలేమో..!) వచ్చేపొయే భక్తులకు టీ, కాఫీలు అందిస్తున్నారు... వీరికి అది కాస్త ఉపశమనం అయ్యింది ..

తిరిగి బస్టాండుకి వెళ్ళిపోయి సుజాత ఆంటీని కలిసి ఏదైన తిని కాశీకి వెళ్ళిపోదామని అనుకున్నారు..

ఇంతలో అక్కడే ఉన్న మరొక బాబా పిలిచి వీరి వివరాలు అడిగారు....

వివరాలు చెప్పి వీరి ప్రస్తుత పరిస్థితి వివరించారు.... ఆడవాళ్ళు... ఆకలితో ఉన్నారు... ఎక్కడా ఉండటానికి ఇంత చోటు కూడా లేదు అని తెలుసుకుని వారిని అక్కడే ఉండమని బాబా తమ గురువుగారి దగ్గరకు వెళ్ళారు...గురువుగారి అనుమతితో వీరికి భోజనం పెట్టించారు.... సుజాత ఆంటీ గురించి కూడా చెప్తే తనకోసం భోజనం పొట్లం కట్టించి ఇచ్చారు. అంతేకాకుండా, వీరితో పాటే బస్టాండు వరకు వచ్చి ఆంటీ తినేదాకా ఉండి , ముగ్గురిని తీసుకుని వారి టెంటుకు తిరిగి వచ్చారు....

ఇంతకీ ఆ బాబా మరెవరో కాదండీ మన భద్రాచల రాముడే.... పేరు "రాంనరేష్ గిరి"

అలా తినడానికి తిండి, ఉండటానికి బస దొరకని వారికి ఆ భద్రాచల రాముడే తోడుండి వారిని ఒక గూటికి చేర్చాడు....

అమ్మ మహాకుంభమేళా యాత్ర - 1

2013-08-19T08:39:00.003-07:00

అమ్మ మహాకుంభమేళా యాత్ర - 1

కుంభ మేళా అనేది 12 ఏళ్ళకు ఒకసారి జరిగే ఉత్సవం. దీన్ని వీక్షించడానికి ప్రపంచవ్యాప్తంగా అనేకమంది ప్రజలు హాజరవుతుంటారు.

కుంభమేళా ఈ 4 ప్రదేశాలలో ఏదో ఒక నగరంలో జరుగుతుంది... అల్లహాబాద్, హరిద్వార్, ఉజ్జయని మరియు నాసిక్

అర్థ కుంభమేళా ప్రతి 6 సంవత్సరాలకు ఒకసారి హరిద్వార్ మరియు ప్రయాగలో జరుగుతుంది...

పూర్ణ కుంభమేళా ప్రతి 12 సంవత్సరాలకు ఒకసారి ప్రయాగలో మాత్రమే జరుగుతుంది...

మహా కుంభమేళా ప్రతి 144 సంవత్సరాలకు ఒకసారి ప్రయాగలో మాత్రమే జరుగుతుంది...

2013లో జరిగిన మహాకుంభమేళాలో ఒక్క మౌనీ అమావాస్యనాడే 30 మిలియన్ల భక్తులు ప్రయాగలో స్నానం చేసి ఉంటారని అంచనా...

ఈ సంవత్సరం జరిగిన మహాకుంభమేళకు అమ్మ, సరస్వతి అత్తయ్య, మా అమ్మ స్నేహితురాలు సుజాత ఆంటీ కలిసి వెళ్ళారు.

అలా వెళ్ళిన వారి ప్రయాణంలో జరిగిన ఘటనలు, ఎదుర్కున్న పరిస్థితులు అమ్మ నాకు చెప్పారు ...

అవి విన్న తరువాత దేవుడు నిజంగా మనకు అడుగడుగునా తోడుంటాడు అనేది అక్షర సత్యం అనిపించింది..
ఆ అనుభవాలే ఇప్పుడు నేను మీ అందరితో బ్లాగ్ముఖంగా పంచుకోదలిచాను....

అమ్మ కుంభమేళా జరుగుతున్న కాశీ పట్టణానికి వెళ్ళదలిచి సాయి మావయ్య చేత తత్కాల్ లో టికెట్లు బుక్ చేయించారు. రెండు సార్లు బుక్ చేసినా టికెట్లు కన్ఫర్మ్ కాలేదు.
ఇక ఆఖరున ఏదైతే అది అవుతుందని జనరల్ టికెట్లు బుక్ చేసుకుని అమ్మ, ఆంటీ కొత్తగూడెం నుంచి ఖమ్మం వెళ్ళారు. ఖమ్మంలో సరస్వతి అత్తయ్య ఇళ్ళు చేరుకుని అత్తయ్యకు టికెట్ల విషయం చెప్పారు. ఎలాగైనా నేనూ వస్తానని అత్తయ్య కూడా భద్రాచల రామయ్యకు దండం పెట్టుకుని వారితో కలిసి ఖమ్మం రైల్వే స్టేషన్ చేరుకున్నారు. అక్కడ రైలు పదిహేను నిమిషాలకు మించి ఆగదు అని తెలుసుకున్నారు.

రైలు వచ్చాక చూస్తే జనరల్ బోగీలో విపరీతమైన జనం.... ఇసుక వేస్తే రాలదంటారే అలాగ....

అసలు ఏ బోగీ చూసినా కాలు పెట్టే సందు లేదు... ఏ బోగీలో అయినా ఇంత చోటు దొరకపోదా అని సామాన్లు పట్టుకుని ప్రతి బోగీ వెతుక్కుంటూ వెళ్తున్నారు....

అలా వెతుకుతూ వెతుకుతూ రైలు ఆఖరు బోగీ దగ్గరకు వచ్చారు... చూస్తే బోగీ అంతా ఖాళీ...అది వికలాంగుల బోగీ.. ఎక్కొచ్చా లేదా అని అలోచిస్తుంటే అక్కడే ఉన్న టీ.సి. చూసి పర్లేదు ఎక్కేయమని చెప్పారు...వీరు ఎక్కడం చూసి ఇంకొకరు కూడా ఎక్కారు.....అతనికి సుమారు 50ఏళ్ళు ఉంటాయేమో....

రైలు కదిలాక చూస్తే ఆ బోగీలో వీరు 4 తప్ప ఇంకెవరూ లేరు, ఇక వెంటనే అత్తయ్యకి సంకోచం కలిగి అతని వివరాలు కనుక్కోమని చెప్పారు (అతను తెలుగువాడు కాడు).

అమ్మ అతని పేరు, వివరాలు కనుక్కున్నారు... అతను అన్నీ చెప్పారు కానీ తాను ఎక్కడ ఉంటారో చెప్పలేదు...

అతనితో కబుర్లు చెప్తూ ప్రయాణం కొనసాగించారు...అలా కొన్ని గంటలు గడిచాక ఆ బోగీ కూడా జనంతో కిక్కిరిసిపోయింది....కానీ వారి ప్రయాణం మటుకు సజావుగానే సాగింది...

వారందరూ కలిసి ఎట్టకేలకు ప్రయాగ చేరుకున్నారు....

వారితో పాటు ప్రయాణం చేసిన వ్యక్తే వీరి సామాన్లు కొన్ని మోసి త్రివేణీ సంగమం దాకా చేర్చారు...

స్నానాలు ముగించుకుని, దీపాలు వెలిగించుకొని దగ్గర్లోని టిఫిన్ సెంటరుకు వచ్చారు....

అతను వీరు టిఫిన్ చేసేవరకు ఉండి సెలవు తీసుకుంటాను అని చెప్పి వెళ్ళిపోయారు....

అయ్యో అతను టిఫిన్ కూడా చేయలేదు తిని వెళ్ళమని చెప్దామని వెనక్కి తిరిగి చూస్తే అతడెక్కడా కనిపించలేదు...

ఇంతకీ అతని పేరేంటో మీకు చెప్పలేదు కదూ....

దశరథ్

శ్రీరాముని అభీష్టం మేరకు నీ భక్తులను నేను క్షేమంగా చేరుస్తానని దశరధులవారే స్వయంగా వచ్చారేమో....! అనుకుని మనసులోనే నమస్కరించుకున్నారు ముగ్గురు....

80 ఏళ్ళ మనిషి జీవితం

2013-07-02T18:00:00.000-07:00

ఇది నేను ఈ మధ్య Facebook లో చదివాను.
నా బ్లాగు మిత్రులతో కూడా పంచుకోవాలనిపించి ఇక్కడ రాస్తునాను...

మొదటి రోజున దేవుడు ఆవును(గోమాతను) సృష్టించి "నువ్వు రోజు యజమాని(రైతు)తో పాటు పొలానికి వెళ్ళి పని చేయాలి, లేగదూడలను కని పాలిచ్చి రైతన్నకు అండగా ఉండాలి. నీకు 60 ఏళ్ళ జీవితాన్ని ప్రసాదిస్తున్నాను" అని అన్నారు.

అందుకు గోమాత "60 ఏళ్ళు అలాంటి జీవితం గడపడం కష్టం.... నాకు 20 ఏళ్ళు చాలు మిగితా 40ఏళ్ళు తిరిగి ఇచ్చేస్తాను" అంటుంది. దేవుడు అందుకు అంగీకరిస్తారు.

రెండవ రోజు దేవుడు కుక్కను సృష్టించి "నువ్వు రోజంతా ఇంటిముందు కూర్చొని వచ్చేపొయేవారిని చూసి అరుస్తూ ఉండాలి. నీకు 20ఏళ్ళ జీవితం ప్రసాదిస్తాను" అని అన్నారు.

అందుకు కుక్క "అన్ని రోజులు అరవటం(మొరగటం) నా వల్ల కాదు నాకు 10ఏళ్ళు చాలు, మిగితా 10ఏళ్ళు తిరిగి ఇచ్చేస్తాను" అంటుంది. దేవుడందుకు అంగీకరిస్తారు.

మూడవ రోజున దేవుడు కోతిని సృష్టించి "నీకు 20ఏళ్ళ జీవితాన్ని ప్రసాదిస్తాను.. నువ్వు నీ కోతి చేష్టలతో అందరినీ నవ్వించాలి" అని అంటారు.

అందుకా కోతి "20ఏళ్ళు కోతి చేష్టలు నా వల్ల కాదు ... కుక్క మీకు 10ఏళ్ళు ఇచ్చింది కదా నేను కూడా 10 ఏళ్ళు ఇస్తాను" అన్నది. దేవుడు సరేనన్నారు.

నాలుగవ రోజు దేవుడు మనిషిని సృష్టిస్తారు "తిను, తాగు, ఆడుకో , ఆనందంగా జీవించు నేను నీకు 20 ఏళ్ళ జీవితాన్ని ప్రసాదిస్తాను" అంటారు.

అందుకు మనిషి " ఏంటీ... ఒక్క ఇరవై ఏళ్ళేనా .... అవేమి సరిపోతాయి... నాకు నా 20తో పాటు ఆవు తిరిగిచ్చిన 40ఏళ్ళు, కుక్క ఇచ్చిన 10ఏళ్ళు, కోతి ఇచ్చిన 10ఏళ్ళు కలిపి 80ఏళ్ళు ఇచ్చేయండి" అని అడుగుతాడు.

దేవుడు అందుకు సరేనని అంగీకరిస్తారు.

అందుకే మనం మొదటి 20ఏళ్ళు ఆడుతూ, పాడుతూ ఏమీ చేయకుండా ఆనందంగా జీవిస్తాం.
తరువాతి 40ఏళ్ళు బానిసల లాగా కుటుంబం కోసం ఎండనకా వాననకా కష్టపడతాం.
తరువాతి పదేళ్ళు కోతి చేష్టలతో మనవళ్ళని, మనవరాళ్ళని ఆనందపరుస్తాము.
ఆఖరి పదేళ్ళు ఇంటి ముందు కూర్చుని వచ్చేపోయేవారి మీద అరుస్తూ ఉంటాము.

ఎవరు రాసారో కాని చాలా బాగుంది కదండీ.... ఎంత నిజం....

English Version కోసం ఇక్కడ చూడండి : Hardworking Human Life

మునిగిన టైటానిక్ ఓడ నుంచి మనం నేర్చుకోవాల్సింది ఏంటి... ?? వినండి...... మీకు సమయం ఉన్నప్పుడే....

2012-11-29T15:54:00.002-08:00

నేను కొన్ని వారాల క్రితం ఈ వ్యాఖ్యానం విన్నాను...

నేనేమీ ఇస్కాన్ సాంప్రదాయం పాటించను..... అయినా నాకు ఇది బాగా నచ్చింది...

టైటానిక్ ఓడ మునిగిపోయింది..... బాధే కానీ,

మునకకు ముందు దానికి వచ్చిన హెచ్చరికలు ఏమిటి....??

మునిగిపోయిన ఓడ నుంచి మనం నేర్చుకోవలసినది ఏమిటి.....??

మీకు వీలునప్పుడు తప్పక వినండి...... మీ ఖాళీ సమయంలో కొంత దీనికి కేటాయించవలసినదిగా ప్రార్థన...

కాస్త ఈ పద్యం వినండి.......

2012-11-28T13:26:00.002-08:00

చాలా రోజుల తరువాత కొన్ని మంచి పద్యాలు వినే భాగ్యం కలిగింది....

ఇదంతా బాలసుబ్రమణ్యం గారి 'పాడుతా తీయగా' వలనే.....

అందులో ప్రవీణ్ కుమార్ అనే అభ్యర్ధి పాడిన 'సత్య హరిశ్చంద్ర ' రంగస్థల నాటిక లోని పద్యము కంట తడి పెట్టించింది అంటే అతిశయోక్తి కాదేమో.....

(ఆ పద్యము క్రింద వీడియోలో 2:45ని దగ్గర మొదలవుతుంది....)

కాస్త మీరూ వినండి....

మిత్రుడి బ్లాగు : కవితలు - కల్పనలు

2012-06-22T14:36:00.000-07:00

ఆ రోజెందుకో కాస్త తీరిక దొరికి స్నేహితులతో చాట్ చేస్తున్నాను..

నా స్నేహితుడొకరు ఆన్లైను లో కనబడి పలకరిస్తే మాట్లాడుతున్నాను.......

మాటల మధ్యలో సంధర్భం వచ్చి బ్లాగుల గురించి మాట్లాడుతుంటే తను కవితలు రాసేవారని చెప్పారు.....

నేనందుకు ఆశ్చర్యపోయి "అవునా...!! ఏది మీ బ్లాగు లంకె పంపండి" అని అడిగాను.

వారు రాసిన కవితలు చదివాక నాకెంతో ఆశ్చర్యం అనిపించింది ఇన్ని రోజుల పరిచయంలో ఒక్కసారి కూడా ఆ టాపిక్ మాట్లాడే సంధర్భమే రాలేదేంటా అని అనిపించింది.....

నేను ఎంతో మంది బ్లాగ్మిత్రులు రాసే బ్లాగు పోస్టులన్నీ బుక్ మార్క్ చేసుకొని మరీ చదువుతాను...
నా బ్లాగులో వారెవరి గురించీ ప్రస్తావించలేదు ఇంతవరకు.......... అలాంటిది ఈ రోజు ఈ టపా ఎందుకు రాస్తున్నాను అంటే.....

నా మిత్రుడు తన బలం తను తెలుసుకోలేని ఆంజనేయుడి లాగా ఉన్నారు....

మీ కవితలు ఎంతో బాగున్నాయి..... మీరు వ్రాయడం ఆపొద్దు..... మీ బ్లాగు కూడలి, జల్లెడలో పెడితే మీకు ఎంతో మంది కవి మిత్రులు సలహాలు, సూచనలు కామెంట్ల రూపంలో ఇస్తారు.... అని ఎంత చెప్పినా వినిపించుకోవడం లేదు....

నా మాటలు నమ్మడం లేదు... కాస్త మీరైనా చెబుదురూ....!!

మరి ఆ బ్లాగేది...?? లంకె ఎక్కడా అంటారా ................??

ఇదిగో ఇక్కడే.....

http://kavitalu-kalpanalu.blogspot.com/

నా మంగళసూత్రము గట్టిది విషము పుచ్చుకోమని చెప్పిన పార్వతీ దేవి

2012-05-30T16:32:00.002-07:00

ఈ మధ్యనే ఒకరి బ్లాగులో మంగళ సూత్ర ప్రాధాన్యత గురించి చదివాను...

ఆ తరువాతే చాగంటి గారి "మహేశ్వర వైభవం" ప్రవచనములో 17వ భాగము లో మొదటి 15 నిమిషాలలో ఈ పద్యము మరియు దీని యొక్క భావము చెప్పగా విన్నాను.....

మ్రింగెడి వాడు విభుండని
మ్రింగెడిది గరళమనియు మేలని ప్రజకున్....
మ్రింగమనె సర్వ మంగళ
మంగళసూత్రమ్మునెంత మది నమ్మినదో...

పరమశివుడు హాలాహలము పుచ్చుకునేందుకు పార్వతీ దేవిని ఒప్పించిన సంధర్భం గురించి మరియు పార్వతీ దేవి శివుడిని హాలాహలము పుచ్చుకోమని చెప్తున్న సంధర్భం గురించి చెప్తూ శుకబ్రహ్మ చెప్పిన పద్యము....

సంధర్భం ఏదైనా మంచి పద్యము కాబట్టి బ్లాగ్మిత్రులతో పంచుకోవాలనిపించి ఇక్కడ రాసాను...

నా పిచ్చితనం....

2012-05-09T15:39:00.000-07:00

ఏవీ ఆ చిటపట చినుకుల మాటున తడిచి ఎండిన బుజ్జి పాదాలు........
ఎక్కడా కనబడవే మనం ఆడి వదిలేసిన బొమ్మల కొలువులు......
ఎంత విందామన్నా వినబడవేమి అమ్మ పాడిన లాలి పాటలు.......
ఎప్పుడెప్పుడా అని ఎదురుచూసిన సెలవలెక్కడా... ఎదురు రావే.....

ఏమైపోయింది నా పాల బుగ్గల పసిడి బాల్యం......
ఎంత వెతికినా కనబడదే నా చిరుప్రాయం......
ఎటు వైపు చూసినా శూన్యం....

ఏవీ నా మనసులోయలో శిధిలమైన జ్ఞాపకాలు
తోటి వారితో ఆటలాడిన తీపి గురుతులు....
అమ్మ కట్టిన మిఠాయి పొట్లాలు......
అక్కతో నే పెట్టుకున్న పోట్లాటలు....

ఏమైపోయాయి ఇవన్నీ.....??

ఒక్కసారిగా కాలమనే ముసుగులో దాగి నన్ను ఆటపట్టిస్తున్నాయా............?
నాతో దోబూచులాడి నన్ను వాటి వెంట పరిగెత్తిస్తున్నాయా........?

మరి అదే నిజమైతే అవి ఎప్పుడో ఒకసారి ముసుగు తొలగించి నాకు ఎదురు పడాల్సిందే కదా...........!!
ఏదో ఒక క్షణాన ఆ దోబూచులాటలు కట్టిపెట్టల్సిందే కదా.........!!

వస్తుందా ఆ క్షణం...... ఆగుతుందా పరిగెత్తే కాలం...... అంతా నా పిచ్చితనం....

ఐతే....?? కాకపొతే....??

2012-03-09T15:40:00.001-08:00

సుష్టుగా తింటే హ్యపీ.....
లేకుంటే బీ.పీ........

టాబ్లెట్ వేసుకుంటే వగరు......
వేసుకోపొతే షుగరూ....

ఎంతో రుచికరమైన సాసూ......
వేసుకుని తింటే గ్యాసూ.....

కమ్మనైన సేమియా పాయసం....
కాస్త ఎక్కువ తింటే ఆయాసం....

ఫేసుబుక్, జీమెయిలులో చాటు....
ఎక్కువసేపు చేస్తే తలపోటు....

కప్పు టీ విత్ సాసరూ......
2 కంటే ఎక్కువైతే అల్సరూ.....

వంటలో ఉప్పెక్కువైతే వారు....
కాకపొతే చేసింది మావారు...

ఎంత రాసినా తరగని కోడు.....
ఏమని చెప్పను సాఫ్టువేరు గోడు.....

అన్ని బ్లాగులూ చదవాలని ఆసక్తి.......
నా బ్లాగు చూస్తే విరక్తి.....

ఇష్టమైతే పలుకు 'హల్లో'........
లేకుంటే చమకు 'చల్లో'........

ఉన్నోడు తాగేది బీరు........
లేనోడు తాగేది నీరు.........

(ఇంకా ఉంది......)

వీరికి మీ వంతు సహాయం చేయండీ ప్లీజ్......

2012-01-31T14:29:00.000-08:00

మొన్న జనవరి 26వ తారిఖు,గణతంత్ర దినోత్సవాన అమ్మను ఒక స్కూలు వారు జెండా ఎగరవేయటానికి చీఫ్ గెస్టుగా పిలిచారు.

అది అంగ వైకల్యములు గల పిల్లల స్కూలు.....
అక్కడ ఎంతోమంది చిన్న పిల్లలకు కళ్ళు కనబడవు , చెవులు వినబడవు , మాటలు రావు.
చూడటానికి 40 ఏళ్ళున్నా ఎదగని మెదడుతో ఉన్నారొకరు. మొత్తం వంద మంది దాకా ఉంటారు....

ఇక్కడ ఇచ్చిన పికాసా అల్బం లింకులో వారికి వచ్చిన విధంగా చేసిన ఆసనాలు, యోగా మొదలగునవి చూడొచ్చు..... కొంత మంది 'మౌనంగానే ఎదగమని..." లాంటి కొన్ని పాటలు కూడా పాడారంట......

Shanthi Welfare Association for Deaf, Blind and handicapped

ఇదంతా మీకెందుకు చెబుతున్నానంటే ఆ పిల్లలు ఎవరూ లేక , తల్లిదంద్రులు తమకు వద్దనుకున్న వారు. వీరందరినీ ఒక వృద్ధ దంపతులు చేరదీసి ఇన్నేళ్ళుగా వారి బాగోగులు చూసుకుంటున్నారు.

కానీ ఏ ఒక్కరు వీరికి సహాయం చేయడానికి ముందుకు రాక ఉన్న ఆస్థులు ఒక్కొక్కటిగా అమ్ముకుంటూ నెట్టుకొస్తున్నారు.

ప్రస్తుతానికి పిల్లలకి తరగతి గదులు, హాస్టలు రూములు అవీ మటుకు ఉన్నాయి.... ఆ పక్కన ఉన్నవన్నీ అమ్మేసారు. ఇప్పుడు ఆ పెద్దాయనకి కూడా ఒంట్లో బాగోలేక పూర్తిగా మంచం మీదే అన్నీ అనే స్థితికి వచ్చారు.

ఆ దంపతుల కూతురు , అల్లుడు ఆ స్కూలుని నడుపుతున్నారు.....
కూతురే పిల్లలకి అన్నీ చేస్తున్నారు.... స్నానాలు పోయడం, భోజనం పెట్టడం మరియు మిగితా కార్యక్రమములు కూడా....

నేను ఇదంతా చెప్తున్నది ఎందుకంటే వీరికి తినడానికి కూడా సరి అయిన భోజనం లేక ఉన్న కొద్దిపాటి లోనే నెట్టుకొస్తున్నారు

మనం పుట్టినరోజులూ, పెళ్ళిరోజులూ , ప్రేమికుల రోజు అంటూ ఎన్నో జరుపుకుంటాము కదా...... ఆ ఏదో ఒక రోజుని ఎంచుకొని ఈ పిల్లల కోసం ఒక 100 రూపాయలో లేక మీరు నిజంగా అక్కడి దాకా వెళ్ళగలిగితే ఏ పండ్లో , బట్టలో తెసుకువెళ్ళగలిగితే చాలా సంతోషం....

అమెరికాలో ఉన్నవారు మీరు సహాయం చేయదలిస్తే నా అకౌంట్ నెంబరు మీకు మెయిలు చేస్తాను... మీరు ఇచ్చిన $1 ఐనా సరే నేను వారికి పంపి ఆ స్క్రీనుషాట్ మీకు పంపిస్థాను.

ఇండియా వారైతే మీకు వారి అకౌంట్ నెంబరు మెయిలు లో ఇస్తాను..

అంతే కాదు మీకు వారి పూర్తి వివరాలు ఇదే బ్లాగులో చివరన ఇస్తాను.....
మీరు ముందుగా వారికి కాల్ చేసి మీకు నమ్మకం కుదిరాకే ఏ సహాయం అయినా చేయండి...

మీరు ఇచ్చే 10 రూపాయలతో వారికి 10 పెన్సిళ్ళు వస్తాయి....
మీరు ఇచ్చే ఒక్క డాలరుతో వారికి కొన్ని పుస్తకాలు వస్తాయి......

అలోచించండి....... సహాయం చేయదలిచిన వారు నాకు మెయిలు చేసినా, ఇక్కడ కామెంటు పెట్టినా సరిపోతుంది....

Address :

Shanthi Welfare Association for Deaf, Blind and handicapped

D.No 20-5-116

Contractors Colony

Dhyana Ashram

New Palvancha

507115

Khammam A.P

Contact :

K. Chrysolite -- 9346465642

SSV Sagar -- 9346376707 (Manager)

ఇది కూడా బాధేనండీ....మరి మీరేమంటారు....?

2012-01-22T18:20:00.000-08:00

ఇది కూడా బాధేనండీ....మరి మీరేమంటారు....?

ఏది బాధా........? ఎందుకా బాధా.....? అంటారా..? అదే చెబుతాను చదవండి....

మొన్న నేను వంట చేసాక అమ్మతో మాట్లాడుతున్నానా.......నాకు అనుకోకుండా ఒక ఆలోచన వచ్చింది......
అమ్మతో అనలేదు లెండి కానీ మీతో పంచుకుంటున్నాను....

ఆలోచన అంటావు..... బాధ అంటావు ... ఏంటో చెప్పొచ్చు కదా అంటారా ....... అలాగే ఐతే మీరే చదవండి......

తల్లిదండ్రులు పిల్లలకి పెళ్లి చేసి పంపుతారు కదా........ అదే ఆడపిల్లలకే లెండి ........
అలా పంపాక ఆడపిల్లలు ముందు నేర్చుకున్నా నేర్చుకోపోయినా............
ఎంతో కష్టపడి వంట చేస్తూ కొద్దిరోజుల్లోనే అందులో ప్రావీణ్యత సంపాదించుకుంటారు...

అది కొత్తగా చెప్పాలా... మాకు తెలియదా అనకండి.... విషయములోకి వస్తున్నా....

ఒకవేళ ఆ తల్లిదండ్రులకి ఆడపిల్లలు మాత్రమే ఉన్నారనుకోండి......... పిల్లల పెళ్ళిళ్ళు చేసి పంపేసాక వారికి పెద్దతనం వల్ల ఏ జ్వరమో , వంట్లో బాగోలేకపోవడమో వచ్చిందనుకోండి .... (రావాలని నా ఉద్దేశ్యం కాదు...) నాన్నకా... పొయ్యి వెలిగించి టీ పెట్టడం కూడా రాదు......... ఎంత ఓపిక లేకపోయినా అమ్మకు లేచి వంట చేయడం తప్పదు........

ఎంతో బాగా వంట చేయడం వచ్చి పాట్లక్కులకి (PotLucks/Get-togethers ki) వాటికి వంట బ్రహ్మాండంగా చేసి అందరి మన్ననలు అందుకొని అమ్మకి ఫోను చేసి మరీ "అమ్మా....! ఇవాళ నేను చేసిన గుత్తొంకాయ ఎంత బాగా కుదిరిందో ...... అందరూ చాలా మెచ్చుకున్నారు" అని చెప్పే కూతురికి ఈ విషయం తెలిస్తే ఎంత బాధగా ఉంటుందో కదండీ....

"నువ్వు నేర్పిన వంటనే నేను రకరకాలుగా చేయగలిగినా ఒక్క రకం కూడా నీకు చేసి పెట్టలేని నా ఈ స్థితిని ఎలా వివరించాలో తెలియడంలేదని " ఆ అమ్మడి గుండె ఎంత విలవిలలాడుతుందో కదా....

అంటే ఆడవారికేనా బాధ మాకు ఉండదా అంటూ గొడవకి రాకండి...... మీ గురించి కూడా చెబుతున్నాను.....

కూతురిని అత్తారింటికి పంపాక, ఉన్న ఒక్కగానొక్క కొడుకు పెళ్లి చేసుకుని విదేశాలకు వెళ్ళిపోతే ఆ తల్లిదండ్రుల పరిస్థితి ఏంటండీ...............??

కొడుకులకు కూడా ఆ బాధ ఉంటుందండి........ (ఏదీ ...? వంట చేసి పెట్టడమా అనకండి....!)

అమ్మ ఎప్పుడైనా "నాన్నకి బాగాలేదురా ....! ఆస్పత్రి కి ఒక్కరే వెళ్లి వచ్చారు" అన్నప్పుడో........!

"ఇవాళ కరెంటు బిల్లు వచ్చిందిరా నాన్నకి బాగోలేదని నేనే ఎలాగోలా కట్టేసి వచ్చాను " అన్నప్పుడో.......!!

లేక

"పండక్కి వంటలేమి చేసావు అమ్మా............?" అని కొడుకడిగితే

"ఉన్నది మేమిద్దరమే కదరా... ఏమి వండినా తినేది ఎవరు.... అందుకే కాస్త పులిహోర కలిపి నైవేద్యం పెట్టేసా" అని చెప్పే అమ్మ మాటలు విన్నప్పుడు.....

అబ్బాయిలకి కూడా బాధగా ఉంటుందండీ....

మరి ఇంత బాధ పడేవాళ్ళు పెళ్ళిళ్ళు ఎందుకు చేసుకోవాలి .....? విదేశాలకెందుకు వెళ్ళాలి.........? అని అడుగుతారేమో........!!

ఆడపిల్లలకి పెళ్లి చేయకుండా ఏ తల్లిదండ్రులు ఉంటారు చెప్పండి ......?

ఏదో బలీయమైన కారణం లేనిదే ఏ కొడుకైనా తన తల్లిదండ్రులను వదిలి దేశాలు పట్టుకు వెళ్ళిపోతాడా చెప్పండి........??

అవి ఎటువంటి కారణాలైనా కావచ్చు......... కానీ ఇవి కూడా బాధలేనండీ........ మరి మీరేమంటారు........?

విధి వంచితుడు - కథ (కొండపల్లి జోగారావుగారు)

2012-01-20T10:54:00.000-08:00

మా తాతగారైన కొండపల్లి జోగారావుగారు రాసిన కథల కాపీని నేను నా బ్లాగులో జతపరుస్తున్నాను.

నేనడిగినదే తడువుగా నాకు కథలను పంపిన తాతగారికి నా సవినయ నమస్కారములు తెలియజేసుకుంటూ.....

మొదటి కథ --- విధి వంచితుడు

కింద Scribd టూల్ యొక్క మొదటి బటన్ 'View in Full Screen' క్లిక్ చేసి Full Screen లో చదవండి....

విధి వంచితుడు

సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు

2012-01-13T22:09:00.000-08:00

మీకూ మీ కుటుంబ సభ్యులందరికీ సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు

అసలు సంక్రాంతి అంటే... అంటూ మీకు లెక్చర్లు దంచకుండా
క్లుప్తంగా దాని విశిష్టత చెప్తాను

సూర్యుడు వెలుగునిచ్చెవాడే కాదండోయ్ మనం కొలిచే దైవం కుడా ....

సూర్యభగవానుడు ఒక సంవత్సర కాలంలో 12 రాశుల చుట్టూ తిరుగుతూ ఉంటాడు.

ఆ సూర్యభగవానుడు ఒక రాశి నుండి మరొక రాశికి తిరిగడాన్ని " సంక్రమణం" అంటారు ..........పూర్తిగా చదవండి

జున్నుకై కట్టిన పన్ను - ఒక చిన్న కథ

2012-01-04T17:23:00.000-08:00

జున్నుకై కట్టిన పన్ను - ఒక చిన్న కథ

శ్రీనివాస్ అమెరికాలోని పెద్ద సాఫ్టువేర్ కంపెనీలో ఉద్యోగం చేస్తున్నాడు.
అతడికి ఎంతసేపు పని మీద ధ్యాస తప్ప ఇంకో మాట లేదు.

శ్రీనివాస్ బామ్మేమో వాడు ఈ పండక్కి వస్తాడు ఆ పండక్కి వస్తాడనుకొని పిండి వంటలన్నీ చేసి ఉంచేది. వాడేమో ఫోనులోనే శుభాకాంక్షలు, స్కైపులో (Skypeలో)  ఆశీర్వచనాలతో కాలం గడిపేస్తున్నాడు.

"ఎందుకురా వాసూ...!! అంత సంపాదన ఏం చేసుకుంటావ్" అని బామ్మ అడిగితే
"ఇంకో రెండేళ్ళు ఉంటే పచ్చ కార్డు వస్తుందే బామ్మ" అన్నాడు.
"ఓసి పిచ్చి వెదవా అందుకా....! మరి ఆ ఏడుపేదో ముందే ఏడవొచ్చుగా...... అయినా చక్కగా మన ప్రభుత్వం వారిచ్చిన తెల్లకార్డు నా దగ్గర ఉందిగా ...... అది నీ పేర మార్పిస్తాలే నువ్వొచ్చెయ్యి" అంది గ్రీన్ కార్డ్ అంటే తెలియని బామ్మ.

"నీకు చెప్పినా అర్థం కాదులేవే బామ్మా...!!" అంటూ ఫోను పెట్టేసాడు.

ఇది ఇలా ఉండగా మన బామ్మ గారికి ఇక విసుగొచ్చేసింది , ఇహ వీడు రాడనుకొని వంటలు చేయటం, ఎదురు చూడ్డం రెండూ మానేసింది.

ఇంతలో ఏమైందో ఏమో తెలీదు కానీ మన వాడికి తానెప్పుడో చిన్నప్పుడు తిన్న ' జున్ను ' గుర్తుకొచ్చింది.

ఇంక ఒక్క క్షణం ఆలోచించకుండా దొరికిన విమానం ఎక్కి ఇంటి దారి పట్టాడు.
నేను వస్తున్నానే బామ్మా అని నెత్తీ నోరూ బాదుకున్నా 'నేను చచ్చినా నమ్మను , ఇంక ఎప్పుడూ నీతో మాట్లాడను పోరా' అంటూ బామ్మ ఫోను పెట్టేసింది.

బామ్మకు విషయం చెప్పి ఎయిర్ పోర్టు  కి జున్ను తెప్పించుకుందాం అనుకున్న వాడి ఆశ అడియాశే అయ్యింది.

సరే చేసేది లేక ఆ కొన్ని గంటలు ఎలాగోలా గడిపేసాడు...

విమానం దిగీ దిగగానే ఏ షాపులోనైనా జున్ను కనబడుతుందేమో అని ఆత్రంగా వెదకసాగాడు....

అదేమైనా పాల దుకాణమా... ఎయిర్ పోర్టు ..... అక్కడెందుకుంటుందీ .....

కానీ తాను లేని ఈ 10 సం||లలో వచ్చిన మార్పుని పెద్దగా గమనించలేకపోయాడు ఈ హడావిడిలో....

సరే బ్యాగులందుకొని టాక్సీ ఎక్కి , ఒక రైలు, ఒక బస్సు మారి ఊరు చేరాడు......

ఊర్లోకొచ్చిన తర్వాత అందరూ తనని వింతగా చూస్తుంటే ఒక్క మాటా మాట్లాడకుండా ఇల్లు చేరాడు.....

బియ్యం కడిగిన నీళ్ళు ఇంటి ముందు చెట్లో పోద్దామని వచ్చిన బామ్మ ఒక్కసారిగా వీడిని చూసి ఆనందం పట్టలేక

"ఒరే వాసూ! నువ్వు వస్తున్నా వస్తున్నా అంటే నమ్మకుండా పోరా అని ఫోను పెట్టేసానని,ఇంక ఎప్పుడూ నీతో మాట్లాడను అన్నానని రెక్కలు కట్టుకుని వచ్చేసావా నాయనా......!! మా నాయనే.... మా తండ్రే ..... మా బాబే " అంటూ దగ్గరకు తీసుకొని ముద్దుచేయసాగింది.

వీడి జున్ను ఆత్రంతో 'అవును ' అని అబద్దమైనా ఆడలేక "కాదే బామ్మ జున్ను తినాలనిపించి వచ్చాను" అన్నాడు.

బామ్మ ఒక్క క్షణం బిత్తరపోయి పిచ్చి వాడిని చూసినట్టు చూసి "జున్ను తినడానికి వచ్చావా ఇన్ని సంవత్సరాల నుంచి నీకిష్టమని ప్రతి పండక్కి అరిశెలు, సున్నుండలు , చక్రాలు , చెక్కలు చేసి ఉంచుతుంటే ఒక్క నాడైనా ఏం చేసావే బామ్మా అని అడగలేదుగానీ జున్ను కోసం వచ్చాడట...... జున్ను కోసం" అంటూ కొంగు ముడేసుకుంటూ బియ్యం కడిగిన నీళ్ళు చెట్లో పోసి లోపలికి వెళ్ళిపోయింది.

వెళ్ళనైతే వెళ్ళింది కానీ ' ఇప్పటికిప్పుడు జున్నంటే ఎక్కడ నుంచి వస్తుంది.. అదేమైనా పిండి రుబ్బి దోశలేయడమా క్షణాల్లో అయిపోవడానికి , అయినా వీడికీ వేవిళ్ళ కోరికేంటో ' అని మనసులో అనుకుంది...

ఇటు మన శ్రీనివాసుడు మాత్రం నివాసనికి చేరినా వాసాలు లెక్కపెడుతూ కూర్చోవల్సి వస్తుంది..... బయట ఊరి జనం ఏదో కొత్త జంతువుని చూసినట్టు చూస్తున్నారే....... అని బాధపడసాగాడు.

ఇంతలో స్నానానికి పనివారి చేత నీళ్ళు తోడించి , అవి కాగి వాడు స్నానం చేసే లోపు భోజనం తయారు చేయసాగింది బామ్మ...

మరి ఒకటా రెండా 10ఏళ్ళ తర్వాత మనవడు ఇంటికి వస్తే ఒక్క పప్పు, చారు వేసి పెడుతుందా .......!!

స్నానం చేసి బట్టలు మార్చుకునే లోపు మనవడికి ఇష్టమని చింతచిగురు పప్పు, దోసకాయ పచ్చడి, కొబ్బరిమావిడికాయ పచ్చడి, గుత్తి వంకాయ కూర, పనస పొట్టు ఆవ పెట్టిన కూర, చుక్క కూర పులుసుకూరా, మావిడికాయ పులుసు, మజ్జిగ పులుసు, గడ్డ పెరుగు, పెరుగులోకి మాగాయ, నిమ్మకాయ అప్పుడే జాడీలోంచి తీసి అలాగే పప్పులోకి, పులుసు లోకి తింటాడని గుమ్మడొడియాలు, చల్ల మిరపకాయలు వేయించి , అప్పుడే తీసిన వెన్నతో నెయ్యి కాచి పొయ్యి దగ్గర నుంచి లేచి వచ్చింది.

ఇన్నీ అయితే చెయ్యగలిగింది కానీ వాడడిగిన జున్ను మాత్రం తెప్పించలేకపోయింది.

ఇంతలో స్నానం చేసి వచ్చి ఆత్రంగా వంటింట్లో వెతకసాగాడు, ఖచ్చితంగా బామ్మ తనకోసం జున్ను తెప్పించి ఉంటుందనే నమ్మకంతో...... వాడు రావటం గమనించిన బామ్మ వంటింట్లోకి వచ్చి " ఒరేయ్...! ముందు భోజనం చెయ్యరా జున్ను పక్కూరిలో దొరుకుంతుందేమో తెమ్మని మనిషిని పంపాను వాడు వచ్చేసరికి సాయంత్రం అవుతుంది " అని చెప్పి పీట వేసి అరిటాకులో భోజనం పెట్టడం మొదలుపెట్టింది.

ఏవి చూసిన రెండు, రెండు ఉండటంతో "అన్నీ ఒక రొజే చెయ్యాలా బామ్మా...!! రోజుకో రకం చేసిపెట్టొచ్చు కదా..... నీకు మరీ ఆత్రం ఎక్కువ..." అన్నాడు.

దానికి బామ్మ వస్తున్న నవ్వు ఆపుకుంటూ "నీ జున్ను పై కన్ను చూస్తుంటే అది దొరక్కపొతే ఒక్క క్షణం కూడా ఆగేటట్టు లేవు అందునా అమెరికాలో 10ఏళ్ళు ఉన్నాక నీ కోరికలు ఎలా మారాయో తెలుసుకోవడం కష్టమని నిన్ను చూస్తే అర్థం అయింది. అందుకే నీకు నచ్చింది వేసుక తింటావని అన్నీ రెండు రకాలు చేసాను లేరా" అంది.

ఆశ్చర్యపోవడం మన శ్రీనివాసు వంతయ్యింది.........

బామ్మ అన్నట్టుగానే ఎక్కడా జున్ను దొరకలేదు...... సరే హైదరాబాదులో దొరుకుతుందేమో వెతుక్కుంటానంటూ రెండో రొజే పట్నం బయలుదేరాడు..... సరే కానిమ్మని అమెరికా వెళ్ళేలోపు ఒకసారి వచ్చి కనబడిపొమ్మని చెప్పింది బామ్మ.

హైదరాబాదులో అడుగుపెట్టాక అర్థం అయ్యింది దేశం తను వదిలి వెళ్ళినప్పటిలాగా లేదని.......

రోడ్డు పక్క బండి మీద సాదా దోశ తిని , టీ తాగితే 70రూపాయలు...
10 రూపాయలు తీసి ఇవ్వబొతే "నాకు టిప్పక్కర్లేదు మీ బిల్ 70/- అవి ఇవ్వండి చాలన్నాడు" బండివాడు.......

మిరపకాయ బజ్జీలు 10 కి 2 , చాట్ తింటే 30 రూపాయలు.....

ఒక్కసారి తన చుట్టూ ప్రపంచం గిర్రున తిరగసాగింది..... ఇక జున్ను పరిస్థితేంటో అనుకుంటూ వెదకసాగాడు..........

ఆఖరున ఒక చోట ' ఇచ్చట జున్ను అమ్మబడును ' అన్న బోర్డు కనబడింది.
ఆత్రంగా అందులోకి దూరి అర్జెంటుగా 100రూపాయల జున్ను ఇమ్మన్నాడు.....

కొట్టువాడు పిచ్చివాడిని చూసినట్టు చూసి " 100కి జున్ను వేసే పేపర్ కప్పు కూడా రాదు , 1000 రూపాయలు మినిమం కొనాల్సిందే..... అయినా అది ఎప్పుడు పడితే అప్పుడు దొరికేది కాదు ... మీ ఫోను నెంబరు , 500 అడ్వాన్సు ఇచ్చి వెళితే సరుకు వచ్చినప్పుడు కాల్ చేస్తాం...... మేము ఫోను చేసి మీరు వచ్చే లోపు జున్ను అయిపొతే మాత్రం మీ డబ్బు తిరిగి ఇవ్వబడదు" అని చెప్పి పనిలో మునిగిపోయాడు.

అమితాశ్చర్యానికి లోనయ్యి గొంతు పెగుల్చుకొని "ఎన్ని రోజులు పట్టొచ్చు?" అని అడిగాడు.

దానికి వాడు "చెప్పలేము వారం పట్టొచ్చు, 6 నెలలు పట్టొచ్చు" అన్నాడు

అమెరికాలో పచ్చకార్డ్ కోసం కూడా ఇంత ఆత్రంగా వెయిట్ చేసి ఉండడు......
పాపం.......!! ఏంచేస్తాం కాలం అటువంటి మార్పులు తెచ్చిపెడుతుంది.

"మరి నేను అమెరికాలో ఉంటాను, కొద్ది రోజులకోసమే ఇక్కడికి వచ్చాను. ఎలా" అని కొట్టు వాడిని అడిగాడు  శ్రీనివాసు.

దానికి వాడు "ఒహొ అలాగా....!! ఏం ఫర్వాలేదు మా బ్రాంచ్ అక్కడ కూడా ఉంది కాకపొతే అక్కడికి జున్ను పంపడానికి అయ్యే ఖర్చు , కస్టంస్ క్లియర్ అవ్వడానికి అయ్యే ఖర్చు, షిప్పింగు , హాండ్లింగు చార్జీలు మొదలగునవి అన్నీ మీరే కట్టాలి. ఒకవేళ అమెరికా వారు దీని మీద పన్ను విధిస్తే అది కూడా మీరే కట్టాల్సి ఉంటుందని" తాపీగా చెప్పుకొచ్చాడు.

విధిలేక డబ్బు కట్టి , వివరాలవీ ఇచ్చి , ఊరికెళ్ళి బామ్మ చేసిన పిండివంటలు పట్టుకుని తిరుగు ప్రయాణం కట్టాడు మన శ్రీనివాసు......

అమెరికాలోనైనా జున్ను దొరికేనా.......?? ఎప్పటికైనా శ్రీనివాసు బామ్మ దగ్గరికి తిరిగొచ్చేనా .....?? కాలమే అన్నిటికీ సమాధానం చెబుతుంది......

దయ్యంతో నా అనుభవం

2011-12-21T17:35:00.000-08:00

దయ్యంతో నా అనుభవం

కొంచెం పెద్ద అనుభవమే.... తీరికున్నప్పుడు చదవండేం.....

అప్పుడు నాకు 10 ఏళ్ళు ఉంటాయేమో. వేసవి సెలవలకి అమ్మమ్మా వాళ్ళ ఊరు వెళ్ళాను.
ఆట పాటలతో , పుస్తకాలు చదవడంతో కాలక్షేపం అయిపోయేది.
ఇది ఇలా ఉండగా ఒక రోజు అందరి భోజనాలయ్యాక ఆరుబయట మంచాలేసుకుని చుక్కలని చూస్తూ ముచ్చట్లు చెప్పుకుంటున్నాం. ( ఆ మరే నేనో పెద్దనాపసానినని నేను చెప్పింది అందరూ వింటారా ఏంటి... అమ్మా వాళ్ళేదో మాట్లాడుతుంటే మనం కిక్కురుమనకుండా పక్కన కూర్చుని వినడమే....)

ఈలోగా మావయ్య వచ్చాడు. హమ్మయ్య మావయ్యైతే కాసేపు మాతో ఆడుకుంటాడూ , బోలెడు కథలు చెప్తాడని.... ఇక ఇక్కడ మనకేమి పని అనుకొని నేనూ మా అక్కా మావయ్య దగ్గరికి పరుగెత్తుకెళ్ళాం.
మావయ్య తింటూ మాకూ చెరో ఆవకాయ ముద్దా, పెరుగన్నం ముద్దా పెడితే ఎంచక్కా వద్దనకుండా తినేసాం.

ఈ విషయంలో అమ్మ ఎప్పుడూ తిడుతూ ఉండేది "మావయ్య తినే రెండు ముద్దలన్నా తిననియ్యండే... !" అని.
దానికి నేనేదో పెద్ద గొప్ప పండితురాలిలాగా ఒక రోజు మావయ్య తినే ముద్దలన్నీ లెక్కపెట్టి "మావయ్యా..! నువ్వు తినేది 23 ముద్దలైతే అమ్మేంటి 2అని అంటుంది" అని అడిగాను.(అమ్మని అడగాలంటే చచ్చేంత ధైర్యం కావాలి తెలుసా..)

సరే ఇక విషయానికి వస్తే మావయ్య భోజనం చేసాక "కథలు చెప్పూ..! కథలు చెప్పూ...! " అంటూ ఇద్దరం గోల చేసేసరికి , మావయ్య అరుగెక్కి కూర్చుని మమ్మల్ని చెరో పక్క కూర్చోబెట్టుకుని కథలు చెప్పడం మొదలెట్టాడు.

పాపం మా మావయ్య తన మానాన తను చందమామ కథలు చెప్తుంటే నేనే ఆపి "మావయ్యా ! నువ్వు నిజంగా దయ్యాన్ని చూసావంట కదా.... మరి ఆ కథ మాకెప్పుడూ చెప్పలేదేంటి?" అని ఏదో గొప్ప రహస్యం బయట పెట్టినదానిలాగా నడుమ్మీద చెయ్యేసుకుని నిలదీసినట్టుగా అడిగాను.

దానికి మా మావయ్య "నీకెవరు చెప్పారే.... అన్నీ ఇట్టే తెలుసుకుంటావ్.... అయినా అది చిన్నపిల్లలు వినే కథ కాదులే" అని మమ్మల్ని శాంతిపచూసాడు.

ఈ చిన్నపిల్లలు చూడకూడదు/వినకూడదు/మాట్లాడకూడదు అనే మాటలున్నాయి చూసారాండీ అవి మహా చెడ్డవి.
ఎక్కడ లేని రోషాన్ని తెచ్చిపెడతాయి. అన్ని లాజిక్కులనీ గుర్తుచేస్తాయి...

పొగిడినట్టే పొగిడి మా మవయ్య వేసిన చురకకి మన బుర్ర పాదరసంలాగా పని చేసి 'ఏ అర్థరాత్రి ఫోను వచ్చిందని చిన్న తాతయ్య ఇంటికి పంపినప్పుడు చిన్నపిల్లలము కామా.... ? బావినుంచి నీళ్ళు తెచ్చేటప్పుడు (చిన్న బిందెడు - తిప్పి కొడితే లీటరు నీళ్ళు ఉండవు - పూజకని మాచేత స్నానమవగానే తెప్పించేవాళ్ళు) చిన్నపిల్లలము కామా....?' ఇలా నిలదీసేసరికి మావయ్యకి ఏమిచేయాలో పాలుపోక సరే చెప్తాను కానీ 'నిద్రలో భయపడి లేస్తే మావయ్యే దయ్యం కథ చెప్పాడని మీ అమ్మకి చెప్పొదని మా ఇద్దరి దగ్గర మాట తీసుకున్నాడు.

సరే నీకెందుకు ప్రాణం పోయినా మాట తప్పం అన్న రేంజ్లో మొహాలు పెట్టి చెప్పమన్నట్టుగా సైగ చేసాం.

మా మావయ్య చెప్పిన నిజం దయ్యం కథ :

ఒకరోజు నేను నా స్నేహితులతో కలిసి పొలంలో పడుకోవటానికి వెళ్ళాను. (అంటే జీతగాళ్ళు ఊరికెళ్ళినప్పుడో , ఏదైనా దొంగల భయం ఉన్నప్పుడో మావయ్య కూడా వెళుతుండేవాడు). సరే అందరం ఇంట్లో భోజనాలు చేసే వచ్చాము కదా అని వస్తూ వస్తూ కొట్లో కూల్ డ్రింకులు తెచ్చుకున్నాం (నేనైతే అస్సలు నమ్మలేదండీ....)

అందరం ముచ్చట్లు పెట్టుకోవడం మొదలెట్టాము మధ్య మధ్యలో కూల్ డ్రింకు తాగుతూ పిచ్చా పాటీ మాట్లాడుకుని, కాసేపు అంత్యాక్షరీ అని గుర్తొచ్చిన పాటలన్నీ పాడుకొన్నాము. అర్థరాత్రైంది పడుకుందాం అనుకొని అందరం బాత్రూం కి వెళ్ళి వచ్చాము.

పడుకోబోతుండగా ఒక నిప్పు రవ్వ (మంట లాంటిదంట) మాకు దూరంగా కనబడింది.
ఈ టైములో ఎవరుంటారా అని ఏవో తెలిసిన 2,3 పేర్లు పిలిస్తే ఎవరూ పలకలేదు. అది చూస్తూ చూస్తూ దగ్గరయ్యి మా పక్కగా మన పొలంలోని బావి దగ్గరకి వెళ్ళి 3 సార్లు బావి చుట్టూ తిరిగి బావిలో పడిపోయింది.

అప్పటి వరకు ధైర్యంగా కబుర్లు చెప్పుకున్న మేము ఏమీ అర్థం కాక బిక్కచచ్చి పోయాము. అంతలో నా మిత్రుడొకడు అరేయ్ వారం రోజుల క్రితం మన ఊరి XXX ఆత్మహత్య చేసుకుని చచ్చిపోయింది కదా.... కొంపదీసి అదే దయ్యమయి ఇలా తిరుగుతుందేమోరా ....! అన్నాడు.

అంతే ఒక్కసారిగా గుండె ఆగినంత పని అయ్యింది. ఒక్కరికి నిద్రపడితే ఒట్టు.
ఇంక ఒకరి తరువాత ఒకరు వాళ్ళకు తెలిసిన దెయ్యజ్ఞానం పంచడం మొదలెట్టారు.

అరే ఇలా నిప్పురూపంలో తిరిగే దయ్యాలని "కొరివి దయ్యం" అంటారంటరా....."XX దెయ్యం' (పేరు మర్చిపోయాను) ఎప్పుడూ కట్టెలు విరుస్తూ ఉంటుందంటరా..... ఫలానా దెయ్యం ఇష్టమైన వాళ్ళతొనే మాట్లడుతుందంటరా...... అరే ఎవరూ కనబడకపోయినా రాయి విసిరితే అది ఎవరికైనా తగిలినట్టుగా కిందపడితే (డైరెక్టుగా కిందపడకుండా అని అర్థం లేండి) ఖచితంగా దయ్యమే అంటరా..... కోరికలు తీరక చనిపోయినవారు ఆత్మలయి ఎదో ఒక దానిలోకి దూరి వారి కోరికలను తీర్చుకుంటాయంటరా...... ఇలా నోటికొచ్చినవన్నీ చెబుతుంటే ఒక్కొకరికీ భయం పెరిగిపొయింది....

ఇంతలో తెల్లవారుతుందగా ఇటుగా ఎవరో వస్తున్నట్టు అలికిడికాగానే అందరం తలా ఒక రాయి ఏరి విసిరికొట్టాము. దానికి భయపడ్డ మన జీతగాడు (అదృష్టవశాత్తు ఒక్క రాయీ తగల్లేదు) "అబ్బో..! అమ్మో...!" అంటూ మొత్తుకుంటూ వెనక్కి పరిగెత్తాడు. జీతగాడి గొంతు గుర్తుపట్టగానే అందరూ ఊపిరి పీల్చుకుని, వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా ఇళ్ళకి పరిగెత్తాము.

ఆ తర్వాత ఏమైందో తెలీదు కానీ ఎవ్వరూ దయ్యాల మాట మాత్రం ఎత్తలేదు.

---------------------------------------------------------------------------------

నాకెందుకో మా మావయ్య సగం కథ ఎగరగొట్టేసాడని గట్టి నమ్మకం. సరే కానిమ్మని మావయ్యను కాసేపు ఆటపట్టించి నిద్రపోదామని అమ్మ దగ్గరకు వెళ్ళాము. లోలోపల మాకు కొంచం భయంభయంగానే ఉంది.

ఇంతలో మా చినతాతగారికి అర్జెంటు ఫోను. మామూలుగానైతే ఏ భయం లేకుండా పరుగెత్తుకెళ్ళి
పిలుచుకొచ్చేదాన్నీ....... కానీ కాస్త భయం కూడా తోడయ్యేసరికి నిద్రముంచుకొచ్చినట్టు నటించాను.

కానీ అమ్మ ఊరుకోదు కదా "అందరూ పడుకున్నారు ఇద్దరూ ఇప్పటిదాకా కబుర్లాడారు కదా అంతలోనే నిద్ర ముంచుకొచ్చిందా" అని కోప్పడుతూ వెళ్ళి రమ్మంది........

సరే దేవుడి మీద భారమేసి గేటు దాటి కొంచం దూరం వెళ్ళాను.
నాకక్కడ ఏదో ఆకారం ఉనట్టుగా కనిపిస్తుంది ఎందుకైనా మంచిదని వెనక్కి వెళ్ళి 'అక్కను కూడా రమ్మను.... ఇప్పటిదాకా అది కూడా కబుర్లాడిందిగా మరీ' అన్నాను. సరే అక్క కూడా నా వెంట వచ్చింది. అక్కడి దాకా వచ్చాక
అక్కని ఆపి 'అక్కా...! అక్కా....! అక్కడేదో ఉంది చూడు గాడిదలాగనో / గుర్రంలాగానో ఉంది కదా ' అన్నాను.

ఈ భయం మహ చెడ్డదండి ఉన్నది లేనట్టుగాను , లేనిది ఉన్నట్టుగాను , వినపడకపోయినా వినిపించినట్టుగాను ఉంటుంది. పాపం మా అక్క నా మాటల ప్రభావం వల్ల అది గాడిద అని నిర్ధారణ చేసింది. ఇక అంతే వెనక్కి
చూడకుండా పరిగెత్తి చిన తాతయ్య దగ్గరికి వెళ్ళి ఫోను వచ్చిందని చెప్పి... అలాగే గాడిద సంగతి చెప్పాము..... తాతగారికి ఏమీ అర్థంకాక పనివారిని వెంటబెట్టుకు వచ్చి.... ఇంట్లో అందరినీ లేపేసి హడవిడీ చేసేసి అక్కడ ఏమి లేదు చెట్టుకొమ్మ విరిగిపడిందని తేల్చేసారు.

కానీ అమ్మ ఊరుకుంటుందా " ఫోనొచ్చింది పిలుచుకురమ్మంటే ఇంత రాద్ధాంతం చేస్తారా" అని తిట్ల వర్షం కురిపించడం మొదలెట్టింది..... వెంటనే నేనందుకుని 'అక్కడేదో ఉన్నట్టుంది కదక్కా అంటే అక్కే అది గాడిదే అని చెప్పిందీ' అన్నాను.

దానికి పాపం అందరి నుంచి తిట్లు 'చిన్నపిల్ల దానికి బుద్ధి లేకపొతే నీకేమయ్యింది..... XXXX.....XXX ' అంటూ.

ఇప్పటికీ ఎప్పుడైన మా అక్కకి ఆ విషయం గుర్తుకు వస్తే మాత్రం ఛాన్స్ వదలకుండా తిడుతుంది....

నాకే నవ్వొచ్చింది

2011-12-15T18:05:00.000-08:00

నాకే నవ్వొచ్చింది

నేను చదువుకునే రోజుల్లో ఒక కథ రాసాను... అది అంతగా హాస్యం పండించకపోయినా ఎందుకో చదువుకుంటే నాకే నవ్వొచ్చింది...

బ్లాగు మొదలుపెట్టిన కొత్తలో పోస్టు చేసిన ఆ కథ లింకు ఇక్కడ

అమ్మకు పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు

2011-12-14T18:44:00.000-08:00

అమ్మకు పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు

మల్లెకన్నా తెల్లనైన అమ్మ మనసుకు వందనం
మంచుకన్న చల్లనైన అమ్మ చూపొక నందనం
ముత్యాలమూటలైన మాటలకు , రత్నాలరాశులైన అండదండలకు అభివందనం
అమృతమయ చేతులకు , అనంతమైన ఆశీర్వచనములకు పాదాభివందనం
అన్నిటికన్నా మిన్నైన అమ్మ ఒడిలోని వెచ్చందనానికి
అమ్మ చూపులోని కరుణకు , అమ్మ చూపించే ప్రేమకు ఆనందమయ జన్మదినం

అమ్మ ఇలాగే కలకాలం సంతోషంగా,ఆనందంగా, ఆరోగ్యవంతంగా జీవించాలని కోరుకుంటూ
హృదయపూర్వక పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు

దీపావళి శుభాకాంక్షలు

2011-10-26T11:16:00.000-07:00

మీకూ మీ కుటుంబ సభ్యులందరికీ దీపావళి శుభాకాంక్షలు .....

ఈ దీపావళి మీ ఇంట సంతోషపు వెలుగులు నింపాలని, ఆనందమయ కాంతులు వెదజల్లాలని , ఆరోగ్యభరిత ఆహ్లాదాన్ని అందించాలనీ కోరుకుంటున్నాను.....

తెలుగు భాషను మర్చిపోతున్నామా....

2011-10-25T11:11:00.000-07:00

తెలుగు భాషను మర్చిపోతున్నామా....

ఏంటీ........................... ఇంతమంది తెలుగువారు నడుంకట్టి బ్లాగులు రాస్తుంటే......
ఏంతోమంది తెలుగువారు చక్కగా తెలుగు మాట్లాడుతుంటే.....
చాలామంది తెలుగు రాయటం , చదవటం నేర్చుకుంటుంటే ....

ఇలా చెప్పుకుంటూ పోవచ్చు గానీ.... మేమంతా వెర్రివాళ్ళమా ఏమి.... నీ ఇష్టమొచ్చినట్లు అనడానికి.....

అని నన్ను తిట్టిపోయకండి.........

నేను చెప్పేది ఏంటంటే..... మారుతున్న కాలంతో పాటు మనలో మార్పు సంతరించుకుంది...

అన్నిటిని మెల్లమెల్లగా మన సుఖానికి తగ్గట్టు మార్చేసుకుంటున్నాము.....

కొన్ని మన సౌకర్యాలకు తగ్గట్టు వాడేసుకుంటున్నాము.......

అలాంటి వాటిల్లో ఒకటే ఈ మన ప్రియమైన "తెలుగు" భాష అని నా అభిప్రాయం....

ఇది తప్పయ్యుండొచ్చు కూడా.....కానీ మరి నాకు తోచింది చెప్పాలి/రాయాలి కదా.... ఆ ప్రయత్నమే చేస్తున్నాను....

అసలిదంతా ఇప్పుడెందుకు గుర్తొచ్చిందటా..... అంటారా....

ఏమీ లేదండీ.... ఈ మధ్యనే "పిల్ల జమిందార్" సినిమా చూసాను....

దాని ప్రభావం లేండి....... అంటే అదేదో నన్ను మార్చేసిందని కాదు....

అందులో మాష్టారి పాత్ర వేసిన యం.ఎస్.నారాయణ గారి "తెలుగు చచ్చిపొతే ....." డైలాగు నా మనసులో గింగిరాలు గింగిరాలు తిరిగేసి.... ఇలా నా చేత వ్రాయిస్తుంది...

అలోచిస్తే.... మెల్లమెల్లగా తెలుగు తన అస్థిత్వాన్ని కోల్పోతుందేమో అని భయం వేస్తుంది....

ఇది వరకటి రోజుల్లో ఎంత స్వచ్చమైన తెలుగు మాట్లాడుకునేవారం.....

చక్కగా "అమ్మా..! అన్నం పెట్టు.... ఆకలేస్తుంది" అని అడిగే రోజులు పోయాయి...

(నేను ఇంకా అలాగే అడుగుతాను/అంటాను అని పోట్లాటకి దిగకండి... ఇక్కడ మీ ప్రసక్తి ఎత్తలేదు... ఈసారికి ఇలా వదిలెయ్యండి)

ఇదివరకటి రోజుల్లో వార్తలు ప్రారంభించే ముందు "నమస్కారం... వార్తలు చదువుతున్నది XXX (శాంతి స్వరూప్) ముందుగా ముఖ్యాంశాలు" అని మొదలు పెట్టే వారు

(ఆ ముఖ్యాంశాలు అనేది కూడా తర్వాత్తర్వాత వచ్చిందే అంటారా...... సరే అలాక్కానీయండి...)

మరి ఇప్పుడో "Welcome to Morning News/Mid-Night News This is so and so.... ముందుగా Headlines"

ఏ తెలుగులోనే కదా చెప్పాలి వార్తలన్నీ ..... మరి ఆ నాలుగు ముక్కలు కూడా తెలుగులోనే ఏడవచ్చు కదా....

అయిపోగానే "This is XXX signing-off"

ఇప్పటి దాకా ఏ భూ-అంతరిక్ష గ్రహాల ఒప్పందాన్ని Sign చేసావు నాయనా...

చక్కగా "ఈ వార్తలు ఇంతటితో సమాప్తం నమస్కారం....!" ఎటు పోయింది నీ సంస్కారం...

అలా అని నేను ఇంగ్లీషు భాషను ద్వేషించట్లేదు/దుమ్మెత్తిపోయట్లేదు.......

అమ్మలాంటి తెలుగు భాష అవహేళనకు గురి అవుతుంటే నిరసన తెలియజేస్తున్నాను....

ఆ సినిమాలో మాష్టారుగారు చెప్పినట్టు దెబ్బతగిలితే shit అని అశుద్ధం నొట్లో వేసుకునే వారికి అమ్మ లాంటి తెలుగు విలువ ఎలా తెలుస్తుంది చెప్పండి...

ఏవీ ఆ వీరి వీరి గుమ్మడిపండ్లు..... ఎక్కడా వినిపించవే ఆ యుగళ గీతాలు....

ఇదివరకు ఎవరైనా కనిపిస్తే పెద్దవారైతే నమస్కారం పెట్టి..... ఆ తరువాత బాగున్నారా ....? భోజనం చేసారా... ? అని అడిగేవారం....

అదే ఈ రోజు ఎదురయ్యారనుకోండి ఎంత పెద్దవారైనా.... "హల్లో అండీ హౌ ఆర్ యూ లంచ్ అయ్యిందా....?" అని మొదలు......

అలా అని లేచిందే మొదలు శుభోదయం....అంటూ ప్రతాపము చూపించేసి గ్రాంధీకం వాడనక్కరలేదు...

కనీసం కొన్ని విషయాలలో అయినా నియమంగా పాటిస్తే బాగుంటుందేమో.....

మా పిల్లలు పీజ్జాలు, బర్గర్లే తింటారమ్మా అని సాగదీసే తల్లిదండ్రులు ఉన్నంత కాలం ఈ మమ్మీ డాడీల పీడింపు తప్పదేమో....

అలా అని మరీ విపరీత ఆలోచనలతో గోడ కాగితాలు (Wallpapers)...... కిటికీలు(Windows).... అంటూ రాసినా కాసేపు నవ్వొస్తుందేమో కానీ... మాట్లాడుకోవడానికి బాగోదు.....

టీ, కాఫీలను ఎలాగో తేనీయము,పానీయము అంటూ పిలవలేము కదా..... మరి అనగలిగిన , మాట్లాడగలిగిన వాటిని ఖూనీ ఎందుకు చేయడం అనేదే నా ప్రశ్న...........

ఇలా చెప్పుకుంటూ పొతే చాంతాడంత అయ్యేట్టు ఉంది...... కుదిరితే ఇంకో టపాలో
నా గోడు వెళ్ళబోసుకుంటాను.....

ఇప్పటికి ఉంటాను ................

ఏమిటీ చూస్తున్నారు టాటాలు బై బై లూ గట్రా అంటాననా.....

ఇంతా రాసి ఆఖరున నన్ను నేనే గొయ్యి తీసి పాతేసుకుంటానా చెప్పండి......

Mystery of 1751 and 1752

2011-09-30T14:18:00.000-07:00

ఏంటీ ఈ మిస్టరీ అనుకుంటున్నరా...?

అయితే ఇక్కడ క్లిక్ చేయండీ.....

అబ్బో.... మాకెప్పుడో తెలుసులే ....నువ్వు అందరు చెప్పిందే మళ్ళీ చెప్తున్నావనుకుంటే....మీ ఇష్టం...

కానీ ఒక మాటు మళ్ళీ చూస్తే పొయెదేమి లేదు కదా...అనుకుంటున్నరా.... ఇంకెదుకు ఆలస్యం మరి క్లిక్ చేసేయండీ...