ΟΜΑΔΑ ΟΡΦΕΑΣ

Το άγνωστο μνημείο προς τιμήν των Ροκφέλερ στη Νέα Μάκρη

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Sat, 21 Sep 2024 00:11:00 +0300

Η Νέα Μάκρη ιδρύθηκε το 1924, από τον Αντώνιο Τζιζή, όταν έφθασαν οι πρώτοι κάτοικοί της, πρόσφυγες από τα παράλια της Λυκίας της Μικράς Ασίας, από τις ιωνικές κωμοπόλεις Μάκρη και Λεβίσσι.

Οι πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στην θέση Ξυλοκέριζα Αττικής το 1923 στην περιοχή που είναι γνωστή σήμερα ως Αγία Μαρίνα, το πρώτο βήμα ήταν η απαλλοτρίωση της βαλτώδους περιοχής από τα οικόπεδα που ήταν μέχρι τότε ιδιοκτησία της Μονής Πεντέλης έργο της επαναστατικής κυβέρνησης Ν.Πλαστήρα. Τις πρώτες δεκαετίες ήταν καθαρά αγροτικός οικισμός ταχύτατα αναπτυσσόμενος, οι πρόσφυγες συνάντησαν πολλές δυσκολίες από την μορφολογία της περιοχής με τους βάλτους και τους πυκνούς θάμνους.

Το ξεχέρσωμα του δάσους ήταν εξαντλητικό για τους νοικοκυραίους επαγγελματίες και εμπόρους πρόσφυγες, που ίσως οι περισσότεροι, για πρώτη φορά έπιαναν τσάπα στα χέρια τους ενώ η ελονοσία θέριζε γέρους και παιδιά χωρίς γιατρό και περίθαλψη. Το 1934 αποφασίζεται να γίνουν αποξηραντικά έργα στην περιοχή από το ίδρυμα Ροκφέλερ προς όφελος των κατοίκων, ώστε να σταματήσουν οι αρρώστειες που προκαλούσε η ελώδης περιοχη. Προς τιμήν του ιδρύματος και της προσφοράς του στην περιοχή ανεγέρθη το συγκεριμένο μνημείο.

Μετά την περίοδο της Κατοχής ξεκίνησαν οι πρώτες σοβαρές προσπάθειες για την εκβιομηχάνιση του οικισμού με αύξηση της εμπορικής δραστηριότητας των επιχειρηματιών της Νέας Μάκρης και την κατασκευή πολλών τουβλοκάμινων.

πηγές:
https://el.m.wikipedia.org/wiki/Νέα_Μάκρη
https://marathon.gr/νέα-μάκρη/

Καταγραφή ανεξήγητων φαινομένων στον ουρανό της Θεσσαλονίκης

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Sat, 21 Sep 2024 00:07:00 +0300

Πολλές περιοχές της Ελλάδας βρίθουν από αναφορές για ΑΤΙΑ, παράξενα ουράνια φαινόμενα, μυστηριώδη φώτα κ.α. Πρόσφατα, μια φίλη της ομάδας, μας ενημέρωσε πως εδώ και καιρό γίνεται παρατηρητής απίστευτων φαινομένων στην αυλή της, η οποία διαμένει στην ευρύτερη περιοχή του Ωραιοκάστρου.

Κάποιες από τις φωτογραφίες που μας απέστειλε τραβήχτηκαν φθινόπωρο του 2021 στην αυλή του σπιτιού της. Παρουσιάζονται με χρονολογική σειρά ενώ πρέπει να σημειωθεί ότι τραβήχτηκαν με διαφορά κάποιων δευτερολέπτων.

Παράξενοι σχηματισμοί διακρίνοντα εν μέσω της καταιγίδας!

Τι είναι αυτά τα εννιά φωτεινά αντικείμενα στη κάτω φωτογραφία?

Παράξενες ακτίνες διακρίνονται στον ουρανό για ανεξήγητο λόγο!

Το ίδιο σημείο που τραβήχτηκε η νυχτερινή φωτογραφία σε ημερήσια φωτογράφιση!

Παράξενο αντικείμενο κοντά στην περιοχή του Ωραιοκάστρου καταγράφεται σε κάμερα να περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του για αρκετή ώρα! Δείτε το βίντεο:

Υπάρχει γήινο όχημα οποιουδήποτε τύπου να κινείται με αυτήν την ταχύτητα? Δείτε το βίντεο:

Ότι και αν συμβαίνει στον ουρανό πάνω από το Ωραιόκαστρο είναι κάτι υψίστης σημασίας, εξωγήινοι? Απόρρητη τεχνολογία, κάτι άλλο? Ο χρόνος θα δείξει....

Zeroids: Τα ''βιολογικά UFO'' σε Ελλάδα και εξωτερικό

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Fri, 20 Sep 2024 23:59:00 +0300

Ανακαλύπτουμε ακόμα ζωντανά πλάσματα στους δικούς μας επίγειους ωκεανούς και δεν έχουμε σχεδόν καμία γνώση για το τι πραγματικά ζει στον χώρο της ατμόσφαιρα μας. Τρανό παράδειγμα τα Flying Rods ή skyfish που έχουν καταγραφεί σε Ελλάδα και εξωτερικό.

Πολλά πλάσματα του ουρανού ή οργανισμοί η Δρ. Ruehl τα ονομάζει Zeroids και τα έχουν δει να κινούνται μέσα στον ουρανό μας σαν έξυπνα όντα. Οι ερευνητές τα αποκαλούν βιολογικά UFO. Θα μπορούσαν όμως να υπάρξουν πολλές διαφορετικές εξηγήσεις για την συμπεριφορά αυτή αλλά η κατανόησή μας για το φαινόμενο εξακολουθεί να είναι σχεδόν ανύπαρκτη.

Η πεποίθηση ότι οι ζωντανοί οργανισμοί που ζουν στους ουρανούς μας, σε καμία περίπτωση δεν μειώνει το γεγονός ότι τα UFO είναι ακόμα ένα πραγματικό φαινόμενο, απλά παρέχει σε μας μόνο μία ρεαλιστική ή τουλάχιστον μία εύλογη εξήγηση για έναν τύπο UFO, το οποίο δεν γνωρίζαμε αλλά έχουμε δει συχνά.

Ο Δρ Franklin Ruehl, Ph.D. αναφέρει:

Αντί για εξωγήινα διαστημόπλοια, κάποιοι θα μπορούσαν πραγματικά να πουν ότι αυτά τα UFO είναι έμβια όντα που κατοικούν κανονικά το κοσμικό κενό. "Zeroid" είναι ο γενικός όρος που χρησιμοποιείται για βιομορφές που μπορεί να συμπληρώσουν τις εσοχές του ελεύθερου χώρου.

Αυτές οι περιοχές χαρακτηρίζονται από σχεδόν μηδενικές θερμοκρασίες και μηδενική ατμοσφαιρική πίεση. Ενώ οι βιολόγοι μπορεί να ισχυριστούν ότι ο χώρος είναι ακατάλληλος για βιογένεση, όπως υποστήριξε ο Ρώσος αστροφυσικός Δρ. Vl Goldanskii ότι σημαντικές ποσότητες των προβιοτικών υλικών πρέπει να είναι σε θέση να συσσωρεύονται στις περιοχές γύρω από τα νεφελώματα, ή τιτάνια σύννεφα αερίου.

Με το παρατεταμένο πέρασμα του χρόνου,ένα τέτοιο θέμα θα μπορούσε να εξελιχθεί τελικά σε κάποια μορφή ζωής, κατάλληλη για τα βάρβαρα όρια του χώρου. Ήδη δεκάδες οργανικές ενώσεις έχουν εντοπιστεί στο διάστημα, όπως η φορμαλδεΰδη, υδροκυάνιο, και κυτταρίνη. Εν ολίγοις, υπάρχει αφθονία των βασικών δομικών στοιχείων εκεί έξω για να επιτρέψουν την εξέλιξη των zeroids. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το σύμπαν μας είναι περίπου 13,7 δισεκατομμυρίων ετών, είναι κατανοητό ότι τα zeroids αντιπροσωπεύουν τις πιο πρώιμες μορφές ζωής στο κοσμικό σκηνικό, ίσως ακόμα και να υπήρχαν σχεδόν στο σύνολο του χρόνου.

Πρόσφατες παρόμοιες καταγραφές στην Ελλάδα του φαινομένου:

21/7/18, Μενίδι

19/5/15, Χαλάνδρι

Οι μορφολογίες τους μπορεί να διαφέρουν εντελώς,από την πολύ απλή μέχρι την εξαιρετικά περίπλοκη. Μπορούν να ζουν μόνα τους ή σε τεράστιες αποικίες. Η ευφυΐα τους μπορεί να είναι ένα αναπτυγμένο χαρακτηριστικό τους. Για τροφή των zeroids, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η διαγαλαξιακή σκόνη και διάφορα αέρια που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα.

Τα Zeroids μπορεί να έχουν μεταναστεύσει σε όλους τους τομείς του χώρου - τόσο εντός όσο και στους γαλαξίες. Προικισμένο με κινητικότητα και νοημοσύνη, είναι πιθανό ότι κάποια μπορεί να έχουν διεισδύσει στην πραγματικότητα και τη ζώνη ύπαρξής μας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Καταγραφή απόκοσμων φαινομένων στον ουρανό του Μενιδίου

Απόκοσμο σφαιρικό ΑΤΙΑ πάνω από το Χαλάνδρι

πηγές:

https://www.strangerdimensions.com/2014/12/01/zeroids-are-ufos-organic/

https://apocalypsejohn.com/Zeroids-ufo/

Project Stargate: Το απόρρητο πρόγραμμα δημιουργίας ψυχικών στρατιωτών των ΗΠΑ

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Fri, 20 Sep 2024 23:50:00 +0300

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία γύρω από το «Stargate Project», μια μυστική μονάδα του αμερικανικού στρατού που στόχο είχε να διερευνήσει την πιθανή χρήση ανθρώπων με ιδιαίτερα πνευματικά χαρίσματα για στρατιωτικούς σκοπούς.
Στο παρελθόν, ελάχιστα ήταν γνωστά για τα πειράματα πάνω σε αυτό τον τομέα, ενώ το 1995 η CIA ανέφερε σε ανακοίνωσή της ότι το Stargate Project δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από την υπηρεσία, κάτι όμως που δεν έπεισε μεγάλη μερίδα πολιτών, με αποτέλεσμα να ξεπηδήσουν σειρά από θεωρίες συνωμοσίας.

Η δημοσίευση των εγγράφων ίσως να ενισχύσει τις αμφιβολίες πολλών πολιτών, καθώς πολλά από τα πειράματα που είχαν διενεργηθεί στα πλαίσια του Stargate είχαν ολοκληρωθεί με επιτυχία, αποδεικνύοντας ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να έχει πράγματι μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που πιστεύουμε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ένα πείραμα πάνω στον Γιούρι Γκέλερ, τον γνωστό Ισραηλινό άνδρα με μεταφυσικές ικανότητες που έγινε γνωστός διεθνώς για την ικανότητά(;) του να λυγίζει κουτάλια με την δύναμη του μυαλού του.

Το 1973, οι ερευνητές του Stargate έμειναν έκπληκτοι με το πως, όπως είχαν αναφέρει, ο Γκέλερ «παρουσίασε μια παραφυσική ικανότητα αντίληψης με έναν πιστικό και μη αμφισβητήσιμο τρόπο». Μεταξύ άλλων, είχαν ζητήσει από τον άνδρα να μείνει μόνος του σε ένα δωμάτιο με ένα χαρτί και ένα μολύβι. Σε ένα άλλο δωμάτιο, οι ερευνητές ζωγράφισαν δύο σκίτσα: ένα τσαμπί σταφύλι και το ηλιακό μας σύστημα. Ο Γκέλερ κατάφερε με την δύναμη του μυαλού του(;) να αποτυπώσει στο χαρτί τις ίδιες εικόνες με ελάχιστες διαφορές, χωρίς να έχει ιδέα τι ακριβώς ζωγράφιζαν οι επιστήμονες. Τα ευρήματα ήταν συναρπαστικά, ενώ αυτό δεν ήταν και το μοναδικό πείραμα που ολοκληρώθηκε με επιτυχία.

Το Stargate Project ξεκίνησε το 1972 από το SRI (Stanford Research Institute) στο Menlo Park της California για λογαριασμό της DIA (Defense Intelligence Agency). Μέχρι το 1995 που σταμάτησε οριστικά άλλαξε πολλά ονόματα (πχ. GONDOLA WISH, GRILL FLAME, CENTER LANE, SUN STREAK, SCANATE). Ο μεγαλύτερος υπέρμαχος του προγράμματος στο στρατό ήταν ο ταξίαρχος Albert Stubblebine, που ήταν διοικητής της Διοίκησης Πληροφοριών και Ασφάλειας του Αμερικανικού στρατου (US Army Intelligence and Security Command –INSCOM). Ο ενθουσιασμένος Stubblebine να δημιουργήσει υπερ-στρατιώτες που θα είχαν την ικανότητα να γίνονται αόρατοι και να περνούν μέσα από τοίχους, κάτι που δοκίμασε κι ο ίδιος, ανεπιτυχώς φυσικά. Το 1995 η ευθύνη του προγράμματος –που τερματίστηκε την ίδια χρονιά- πέρασε στην CIA.

Το πρόγραμμα ήταν απόρρητο και ερευνούσε την παρατήρηση εξ αποστάσεως (remote viewing) που την εφάρμοζαν διάφοροι που ισχυρίζονταν ότι είχαν τέτοιες ικανότητες, μεταξύ των οποίων και ο γνωστός Uri Geller. Η συμμετοχή ατόμων όπως ο Geller, προκάλεσε την έντονη αντίδραση ανεξάρτητων επιστημόνων. Ο Ronald Hyman, καθηγητής Ψυχολογίας στο πανεπιστήμιο του Oregon, τον θεωρούσε κανονικό απατεώνα. Ο ψυχολόγος David Marks πίστευε ότι ο Geller έκανε ταχυδακτυλουργικά κόλπα και ήταν καχύπτοπτος με τον Edwin May. Ο May ήταν ο βασικός ερευνητής που ήλεγχε τα πειράματα αλλά δεν κοινοποιούσε τα δεδομένα. Είχε κάθε λόγο ν’αναφέρει θετικά αποτελεσμάτα για να συνεχίζεται η χρηματοδότηση του προγράμματος. Κανένα από όλα αυτά τα πειράματα στην παρατήρηση εξ αποστάσεως δεν αποδείχτηκε από ανεξάρτητο ερευνητή, κάτι που δηλώνει ότι δεν υπήρχε αυστηρός επιστημονικός έλεγχος κατά την διάρκεια του πειράματατος.

Σε όσους υποτίθεται ότι είχαν ικανότητες παρατήρησης εξ αποστάσεως τους ανέφεραν κάποιο μέρος ή συντενταγμένες αυτού (πχ. μια στρατιωτική εγκατάσταση στη Σοβιετική Ένωση), και τους ζητούσαν να περιγράψουν αυτό τον χώρο. Όταν το 1995 τερματίστηκε το πρόγραμμα, δηλώθηκε από την CIA ότι δεν είχε φέρει αποτελέσματα στην συγκέντρωση πληροφοριών.

Ο James Harder, σοβαρός πολιτικός και υδραυλικός μηχανικός και καθηγητής του πανεπιστημίου της California και πρωτοπόρος στην μελέτη των UFO από τον επιστημονικό χώρο, είχε ερευνήσει τα όσα ισχυριζόταν ο ο πρώην αστυνομικός και παρατηρητής εξ αποστάσεως, Pat Price. Ο Price πέθανε κάτω από πολύ μυστηριώδεις συνθήκες στο ξενοδοχείο Stardust του Las Vegas στις 14 Ιουλίου 1975. Την προηγούμενη μέρα είχε συναντηθεί στην Ουάσινγκτον με το Γραφείο Ναυτικών Πληροφοριών (Office of Naval Intelligence) και την NSA. Αργότερα την ίδια μέρα (13 Ιούλιου), την στιγμή που έφτανε στο ξενοδοχείο στο Las Vegas έπεσε πάνω του κάποιος (κατά λάθος ή εξ επίτηδες). Από εκείνη την στιγμή η υγεία του επιδεινωνόταν ραγδαία ώρα με την ώρα μέχρι τον θάνατό του το επόμενο απόγευμα.

Σύμφωνα μα τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA τα οποία έγιναν πρόσφατα διαθέσιμα στο κοινό, το 1984 η αμερικανική μυστική υπηρεσία απασχολείτο με το ερώτημα πως ήταν η ζωή στον πλανήτη Άρη πριν από 1 εκατ. χρόνια.

Σύμφωνα με το έγγραφο της CIA που χρονολογείται από τις 22 Μαΐου του 1984 και που περιγράφει το διάλογο του πράκτορα της CIA με τον άνθρωπο που προσπαθούσε να δει τι γίνεται στην επιφάνεια του πλανήτη 1 εκατ. χρόνια πριν ο τελευταίος αναφέρει την ύπαρξη ατόμων σαν σκιές με πολύ μεγάλο ύψος και περίεργες στολές και την ύπαρξη σειράς κατασκευών που παραπέμπουν σε πυραμίδες.

Φυσικά είναι δύσκολο να διαπιστωθεί κατά πόσο είναι αξιόπιστες οι πληροφορίες που δίνει το συγκεκριμένο άτομο, αλλά το γεγονός πως η CIA είναι περίεργη να μάθει με κάθε τρόπο που είναι διαθέσιμος τι υπήρχε στον πλανήτη Άρη πριν από 1 εκατ. χρόνια είναι το λιγότερο ενδιαφέρον.

Διαβάστε το σχετικό έγγραφο εδώ.

Σε άλλο έγγραφο από τις 27 Απρίλιου του 1973 η CIA προσπαθούσε να μάθει τi υπήρχε στον πλανήτη Δία.

To σύνολο των αποχαρακτηρισμένων εγγράφων μπορεί να το βρει κάποιος εδώ.

πηγές:

https://www.dailymail.co.uk/news/article-4133044/Yuri-Geller-convinced-CIA-psychic-powers.html

https://www.huffingtonpost.gr/2017/01/19/diethnes-cia-stargate-project_n_14263010.html

https://www.thetruth.gr/2017/10/06/stargate-project-to-aporrito-programma-paratirisis-ex-apostaseos-ton-ipa/

https://www.pronews.gr/x-files/539066_mystika-arheia-cia-pos-i-amerikaniki-ypiresia-prospathise-na-mathei-poioi-katoikoysan?fbclid=IwAR2sOfFDI4HSnsRxw1sKcWasbWsLpQusUfT8xCwi3UMFdAidYqIUL0e2SvA

Ο θρύλος του Slender Man και το παράξενο βίντεο

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Fri, 20 Sep 2024 23:42:00 +0300

Το 2014 δύο 12χρονες μαθήτριες στο Γουισκόνσιν των ΗΠΑ μαχαίρωσαν 19 φορές μια συμμαθήτριά τους ως θυσία σε έναν επινοημένο μπαμπούλα που κάνει θραύση στο Ίντερνετ με το όνομα Slender Man (Λεπτός Άνδρας).Το κορίτσι επέζησε, οι συμμαθήτριές του δικάστηκαν και κλείστηκαν σε ψυχιατρείο, και όσοι δεν είχαν ακούσει ποτέ μέχρι τότε για τον Slender Man τον έμαθαν για τα καλά μέσα από άρθρα και ντοκιμαντέρ.

Πώς ξεκίνησαν όλα

Ο Slender Man γεννήθηκε στις 8 Ιουνίου 2009 όταν ένας μπλόγκερ με το ψευδώνυμο Βίκτορ Σερτζ ανέβασε δύο φωτογραφίες στο φόρουμ της ιστοσελίδας Something Awful, στο θέμα συζήτησης «Δημιουργήστε Μεταφυσικές Εικόνες». Οι συμμετέχοντες θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουν τις ικανότητές τους στο Photoshop για να δημιουργήσουν ένα νέο, φανταστικό τέρας. Το δημιούργημα του Σερτζ – ένας αφύσικα λεπτός και ψηλός άνδρας χωρίς πρόσωπο – ενθουσίασε την online κοινότητα. Στην πρώτη φωτογραφία, τον βλέπουμε ανάμεσα σε μία ομάδα εφήβων.

Η λεζάντα της έχει ως εξής: «Δεν θέλαμε να πάμε, δεν θέλαμε να τους σκοτώσουμε» 1983, άγνωστος φωτογράφος, θεωρείται νεκρός. Στη δεύτερη, φωτογραφία, σταμπαρισμένη με μια πλαστή σφραγίδα βιβλιοθήκης, παιδιά παίζουν και χαμογελούν στο φακό, ενώ στο βάθος η ίδια φιγούρα, που φαίνεται να φοράει κοστούμι, μοιάζει να τα καλεί με περισσότερα από δύο απλωμένα χέρια ή πλοκάμια.

Στη λεζάντα διαβάζουμε: «Μία από τις δύο σωζόμενες φωτογραφίες από την πυρκαγιά στη Βιβλιοθήκη του Στέρλινγκ Σίτι. Τραβήχτηκε την ημέρα που 14 παιδιά εξαφανίστηκαν και απεικονίζει το πλάσμα γνωστό ως Slender Man. Η πυρκαγιά συνέβη μία εβδομάδα μετά. 1986, φωτογράφος Μαίρη Τόμας – αγνοείται από τις 13 Ιουνίου 1986».

Η έμπνευση του Σερτζ, όπως ο ίδιος δήλωσε αργότερα σε συνέντευξη, ήταν οι ιστορίες του Χ.Φ. Λάβκραφτ και του Στίβεν Κινγκ, τα σουρεαλιστικά οράματα του Γουίλιαμ Μπάροουζ και τα βιντεοπαιχνίδια «Resident Evil» και «Silent Hill».

Τρεις μέρες μετά από το ανέβασμα των φωτογραφιών, ο Σερτζ επέστρεψε με μια ιστορία για τον Slender Man, μια σειρά υποτιθέμενων σημειώσεων ενός γιατρού ψυχιατρικής κλινικής ύστερα από εξαφάνιση 33 ασθενών και μελών του προσωπικού. Οι υπόλοιποι χρήστες του φόρουμ δεν άργησαν να ανεβάζουν δικές τους φωτογραφίες και σχέδια του Slender Man, και να γράφουν ιστορίες για παιδιά που εξαφανίζονται, φωτιές σε σχολεία και λοιπά. Αν θέλετε να τις διαβάσετε, το συγκεκριμένο thread των 46 σελίδων βρίσκεται εδώ.

Στις 20 Ιουνίου 2009 τρεις σπουδαστές κινηματογράφου ανέβασαν στο YouTube μία σειρά από βίντεο στο στυλ της ταινίας «The Blair Witch Project». Υποτίθεται ότι αποτελούν μέρος σπουδαστικής εργασίας, που αρχίζει και ξεφεύγει όταν κάνει την εμφάνισή του σε αυτά ο Slender Man. Το όλο πρότζεκτ, με τίτλο Marble Hornets έφτασε τα 87 βίντεο.

Ακολούθησαν δεκάδες παρόμοια βίντεο από άλλους χρήστες και σύντομα ο Slender Man είχε γίνει θέμα συζήτησης σε άλλα online φόρουμ τρόμου, όπως τα Unfiction, Fangoria και Mythical Creatures Guide. Κάποιοι άρχισαν να ισχυρίζονται ότι ο Slender Man δεν ήταν επινόηση του Σερτζ, αλλά οι πρώτες αναφορές σε εκείνον βρίσκονται σε παλιά γερμανικά παραμύθια. Από το 2011 και μετά ο Slender Man είναι ο «βασιλιάς» του Creepypasta, όπως ονομάζονται οι τρομαχτικές ιστορίες, φωτογραφίες και βίντεο που κυκλοφορούν ως αστικοί θρύλοι και γίνονται viral.

Τα βιντεοπαιχνίδια

Την ίδια χρονιά αρχίζουν να κυκλοφορούν βιντεοπαιχνίδια τύπου survival horror, στα οποία ο παίκτης πρέπει να αποφύγει να πέσει στα χέρια του Slender Man. Δύο από τα πιο γνωστά, τα «Slender: The Eight Pages» και «Slender: The Arrival» προέρχονται από τους δημιουργούς του Marble Hornets. Ο ψηλός, λεπτός, απρόσωπος μπαμπούλας έγινε τόσο δημοφιλής που δεν άργησε να μπει και στο παιχνίδι «Minecraft».

Η ταινία

Το YouTube είναι γεμάτο από τρέιλερ για ανύπαρκτες ταινίες με τον Slender Man, που συνδυάζουν πλάνα άλλων ταινιών με ερασιτεχνικά, ή με αποσπάσματα από βιντεοπαιχνίδια. Ο πρώτος επίσημος «Slender Man» από το Χόλιγουντ προβλήθηκε στους κινηματογράφους τον Αύγουστο του 2018. Στην ταινία που σκηνοθέτησε ο Σιλβέιν Γουάιτ, τον ομώνυμο χαρακτήρα υποδύεται ο δίμετρος Ισπανός Χαβιέρ Μποτέτ, που ζυγίζει μόλις 56 κιλά και έχει πλούσιο βιογραφικό με συμμετοχές σε θρίλερ όπως «REC 2», «Ο Πορφυρός Λόφος», «Mama», «Το Κάλεσμα 2» και το πολύ πρόσφατο «Παγιδευμένη Ψυχή: Το Τελευταίο Κλειδί». Σύμφωνα με την υπόθεση, τέσσερα κορίτσια στη Μασαχουσέτη επιχειρούν να αποδείξουν ότι ο Slender Man δεν υπάρχει, όταν το ένα από αυτά εξαφανίζεται μυστηριωδώς...

Το μυστηριώδες βίντεο

Εντύπωση προκάλεσε και ένα βίντεο που κυκλοφόρησε από το κανάλι του Utube Nv Tv και όπως υποστηρίζει το πλάσμα που διαφαίνεται είναι ο Slender Man. Αναφέρει ότι ο κάμεραμαν φέρεται να κατασκήνωσε στην αγαπημένη του τοποθεσία σε ένα μέρος στο δάσος και ξαφνικά δέχθηκε την απρόσμενη συνάντηση με το πλάσμα αυτό. Η κάμερά του έμεινε πίσω, μαζί με το αυτοκίνητό του και όλα τα υπάρχοντά του και έκτοτε εξακολουθεί να αγνοείται. Δείτε εδώ το βίντεο στο ειδικό αφιέρωμα της Daily Star. Άγνωστο παραμένει αν πρόκειται για αληθινό περιστατικό που ''θάφτηκε'' είτε για κάποια φάρσα.

πηγές:

https://en.wikipedia.org/wiki/Slender_Man

https://www.dailystar.co.uk/news/weird-news/727280/Slender-Man-real-spotted-terrifying-man-missing-forest-US-taken-YouTube-video

https://www.reader.gr/news/stories/slender-man-internetiko-teras-piso-apo-tin-tainia-pics-vids

Καταγραφή ''οριακού φαινομένου'' στο σπήλαιο του Νταβέλη

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Tue, 17 Sep 2024 21:40:00 +0300

Επιμέλεια/Φωτό: Ομάδα Ορφέας

Πολλές φορές μας απασχόλησε η Πεντέλη, αλλά ειδικότερα η σπηλιά του Νταβέλη στις έρευνες μας. Δεν είναι τυχαίο ότι στην συγκεκριμένη περιοχή έχουμε πληθώρα οριακών φαινομένων αλλά και εμφάνιση παράξενων ανωμαλιών στις φωτογραφίες και βίντεο. Τις περισσότερες φορές, ενώ δεν αντιλαμβανόμαστε την παρουσία φαινομένων ή οντοτήτων με γυμνό μάτι, παρουσιάζονται κατά την εξέταση του υλικού αργότερα. Μια από αυτές τις περιπτώσεις αφορά την εμφάνιση ενός παράξενου μυθολογικού όντος κατά τη διάρκεια της επίσκεψης της ομάδας μας στην σπηλιά του Νταβέλη παλαιότερα.

ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ

Όπως μπορούμε να παρατηρήσουμε, πρόκειται για ένα φασματικό όν(!) με τη μορφή νυχτερίδας. Διακρίνονται κέρατα, στόμα, δόντια, φτερά. Να σημειώσουμε πως εκείνη τη στιγμή δε διακρινόταν κάτι δια γυμνού οφθαλμού.

Η ΕΠΙΜΑΧΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΤΡΑΒΗΧΤΗΚΕ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ, ΜΕΡΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ.

Στην ύστερη μετακλασική μυθολογία των Μάγια, ο Camazotz είναι ένα πνεύμα με τη μορφή νυχτερίδας, στην υπηρεσία των αρχόντων του κάτω κόσμου. Camazotz σημαίνει «νυχτερίδα του θανάτου» στη γλώσσα Kʼiche των ιθαγενών της Γουατεμάλα και Μεξικό. Σύμφωνα με τους τοπικούς θρύλους, ο Camazotz λέγεται ότι πετούσε έξω από τις σπηλιές, έπιανε τα θύματα από το λαιμό και τα αποκεφάλιζε πριν πετάξει στα ύψη.

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΟΥ CAMAZOTZ

Στην κεντρική Αμερική γενικά, η νυχτερίδα συνδέεται συχνά με τη νύχτα, το θάνατο και τη θυσία. Στο Popol Vuh, μυθολογικό κείμενο των κατοίκων της Γουατεμάλας, τα Camazotz είναι τα πνεύματα που μοιάζουν με νυχτερίδες, τα οποία συνάντησαν οι δίδυμοι και τοπικοί ήρωες των Μάγια, Hunahpu και Xbalanque κατά τη διάρκεια των ταξιδιών τους στον κάτω κόσμο της Xibalba (μυθολογικός κάτω κόσμος των Μάγια).

ΑΓΑΛΜΑ ΤΟΥ CAMAZOTZ, ΜΟΥΣΕΙΟ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, BOURGES, ΓΑΛΛΙΑ

Το Popol Vuh επίσης αναφέρει το Camazotz για άλλη μια φορά όταν περιγράφει λεπτομερώς την ιστορία του πώς η ανθρωπότητα έμαθε να δημιουργεί φωτιά. Στο μύθο αυτό λοιπόν, ένα πλάσμα που μοιάζει με νυχτερίδα, το οποίο οι ειδικοί πιστεύουν ότι είναι ο Camazotz, στάλθηκε ως αγγελιοφόρος μεταξύ της Xibalba - ή του κάτω κόσμου - και των πρώτων φυλών της ανθρωπότητας. Ο θεός Tohil, ο προστάτης θεός των K'iche, ζήτησε από τη θεότητα της νυχτερίδας να συνεννοηθεί με τους ανθρώπους που ήθελαν φωτιά. Η ανθρωπότητα πρόσφερε στον Camazotz τον κορμό του σώματος του εκάστοτε θύματος που επρόκειτο να θυσιαστεί σε αντάλλαγμα για φωτιά. Αυτή λέγεται ότι ήταν η προέλευση του τελετουργικού της ανθρωποθυσίας, κατά την οποία τα θύματα ανοίγονταν από την κορυφή μέχρι το κάτω μέρος του κορμού τους.

Πρόκειται για κάποιο άγνωστο είδος φασματικών οντοτήτων? Θα μπορούσαν οι Μάγια να είχαν γνωρίσει τους παράξενους αυτούς κατοίκους του κάτω κόσμου? Μήπως η σπηλιά του Νταβέλη είναι κάποιο είδος πύλης προς τον μυθολογικό κάτω κόσμο? Η κρίση δική σας!

ΔΕΙΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΕΝΤΕΛΗ ΕΔΩ

Γιγαντιαίες μορφές καταγράφηκαν στην κορυφή του Ταϋγέτου

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Thu, 20 Jun 2024 19:31:00 +0300

Επιμέλεια/Φωτό: Ομάδα Ορφέας

Ταλετόν ή Ταλητόν ονομάζεται η υψηλότερη κορυφή του όρους Ταΰγετος, 2.407 μ.,(σημερινή ονομασία Προφήτης Ηλίας), αποκαλούμενη και "άκρα ηλίου ιερά" όπως αναφέρει ο Παυσανίας. Ο Ταΰγετος είναι ένα βουνό με μακραίωνη ιστορία και πολλούς θρύλους που τον περιβάλλουν. Έχει απασχολήσει τόσο αρχαιολόγους και γεωλόγους όσο ερευνητές μέχρι και μυστικιστές.

Κατα την εξέταση του υλικού, παρατηρήσαμε κάποιες ανεξήγητες μορφές στην κορυφή του Ταϋγέτου οι οποίες αν και μοιάζουν ανθρώπινες, δημιουργεί προβληματισμό το μέγεθός τους.

Όσο εστιάζουμε στην κορυφή, μπορούμε να διακρίνουμε πέντε μορφές με ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Αν πρόκειται για ανθρώπους, από το σημείο λήψης των φωτογραφιών που βρίσκεται στο Ορειβατικό Καταφύγιο ΕΟΣ Σπάρτης, μπορούμε να μιλάμε για πανύψηλα όντα. Το καταφύγιο να υπενθυμίσουμε πως βρίσκεται σε υψόμετρο 1.550 μ., ενώ η κορυφή αγγίζει τα 2.407 μ.,δηλαδή μιλαμε για μια υψομετρική διαφορά περίπου 1000 μέτρων (!)

Επίσης, είναι γνωστό ότι για να ανέβει κάποιος στην κορυφή του Ταϋγέτου πρέπει να έχει πολύ καλή φυσική κατάσταση, απο τα χαρακτηριστικά των μορφών, μπορούμε να διακρίνουμε μια ηλικιωμένη γυναίκα αλλα και παιδικές μορφές.

Η κορυφή Τάλετον από το καταφύγιο ΕΟΣ Σπάρτης.

Όπως επίσης παρατηρούμε σε άλλη φωτογραφία ότι δεν πρόκειται για φυσικούς σχηματισμούς, καθώς εδώ δεν εμφανίζεται το φαινόμενο.

Η τελική κρίση δική σας!

ΔΕΙΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΤΑΥΓΕΤΟ ΕΔΩ

Ο μυστηριώδης άγνωστος υποβρύχιος κόσμος της Καλιφόρνια και οι υπεραπόρρητες έρευνες

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Fri, 15 Dec 2023 18:18:00 +0200

Το Μάρτιο του 1980, ο Τζων Γουίλιαµς, ένας «Πατριώτης» του Νιου Μέξικο που εξέδιδε το

αντικοµουνιστικά προσανατολισµένο περιοδικό Rebel Magazine, αποκάλυψε την ύπαρξη

ενός υπόγειου συστήµατος στοών που ερευνούσε το Πολεµικό Ναυτικό κάτω από τις δυτικές

πολιτείες των Ηνωµένων Πολιτειών.

Το άρθρο του µε τίτλο ''Η Καλιφόρνια Επιπλέει Πάνω στον Ωκεανό'', είχε ως εξής:

Πριν από µερικό καιρό, άκουσα έναν άνθρωπο σε ένα τηλεοπτικό σόου να αναφέρει σε

συντοµία ότι ορισµένα µέρη της Καλιφόρνια και των γειτονικών πολιτειών επιπλέουν πάνω

στον Ειρηνικό Ωκεανό! Αυτός ήταν ένας υψηλόβαθµος αξιωµατικός του Ναυτικού σε ένα

άκρως απόρρητο πυρηνικό υποβρύχιο το οποίο εξερευνούσε και εξερευνά ακόµα και

χαρτογραφεί τις τεράστιες αυτές κοιλότητες και διαβάσεις κάτω από τη ∆ύση για πάνω από 10

χρόνια.

Ένας φίλος µου τελικά τον εντόπισε. Αυτός ζει τώρα ήσυχα σα συνταξιούχος και µου ζήτησε να

µην αποκαλυφθούν οι λεπτοµέρειες της ταυτότητάς του, γιατί δεν ήθελε τη δηµοσιότητα και την

προσοχή της κυβέρνησης. Έτσι µετά τη συγγραφή αυτού του άρθρου κατέστρεψα όλα τα αρχεία

µου γι’ αυτόν.

Ο Γουίλιαµς εξηγεί στη συνέχεια ότι δεν «ακουµπούν» ή «επιπλέουν» «όλες» οι εν λόγω

περιοχές πάνω στον ωκεανό. Υπάρχουν όµως πολλές υπόγειες κοιλότητες κάτω από τις

δυτικές Ηνωµένες Πολιτείες, όχι µόνο στη Καλιφόρνια, πολλές από τις οποίες αποτελούνται

από πολύ µεγάλα, πλήρη υδατικά συστήµατα. Αυτές έχουν εξερευνηθεί εσωτερικά µε

πυρηνικά υποβρύχια κατά εκατοντάδες χιλιόµετρα, ιδιαίτερα στη περιοχή της νότιας

Καλιφόρνιας και του Νότιου Όρεγκον - Βόρειας Καλιφόρνιας. Και ο Γουίλιαµς συνεχίζει:

...Όταν αυτός αποστρατεύθηκε πριν από αρκετά χρόνια, το Ναυτικό παρά τα 10 περίπου χρόνια

εντατικής εργασίας του δεν είχε βγάλει ακόµα τελειωτικά συµπεράσµατα για τις πλήρεις θέσεις

και διαστάσεις αυτών των κοιλοτήτων. Σήµερα βέβαια η ιστορία µπορεί να είναι διαφορετική.

Ο αξιωµατικός αυτός έκανε τις εξής δηλώσεις σύµφωνα µε τις παρατηρήσεις του:

1. Οι δίοδοι είναι λαβυρινθώδεις, µε σπήλαια πλάτους από λίγα µέχρι χιλιάδες µέτρα και κατά

µέσο όρο 30 περίπου µέτρων.

2. Αρκετά παρόµοια µε τις σπηλιές της ξηράς, τα ύψη και τα βάθη ποικίλουν και σε µερικές

περιπτώσεις δύο ή περισσότερες σπηλιές ή δίοδοι περνούν σε διαφορετικά βάθη, η µία από

πάνω ή από κάτω από την άλλη.

3. Οι περισσότερες από τις εισόδους βρίσκονται έξω ακριβώς από την Ηπειρωτική

Υφαλοκρηπίδα.

4. Οι περισσότερες από τις εισόδους είναι πάρα πολύ µικρές για να ερευνηθούν µε υποβρύχιο

και πολλές απ’ αυτές, που είναι αρκετά µεγάλες, βρίσκονται σε πολύ µεγάλο βάθος.

5. Μερικές από τις σπηλιές (στη Νότια Καλιφόρνια) έχουν στη κορυφή τους πετρέλαιο, ενώ

µερικές άλλες είναι γεµάτες µε αέρια που πιστεύεται ότι έχουν ανάλογη σύσταση µε την

ατµόσφαιρά µας.

6. Η Κοιλάδα του San Joaquin είναι ουσιαστικά ένα τµήµα της αρχικής σπηλαιώδους περιοχής

που κατάρρευσε πριν από αιώνες εξ’ αιτίας του βάρους της.

7. Αυτό που εµφανίζεται σαν το ρήγµα του Αγίου Ανδρέα είναι στη πραγµατικότητα διάφοροι

µεγάλοι, αστήρικτοι θάλαµοι στη διαδικασία της κατάρρευσης. Όταν γίνει ένα µεγάλος σεισµός

πολλοί επιστήµονες που γνωρίζουν τη κατάσταση πιστεύουν ότι το µεγαλύτερο µέρος της

Καλιφόρνια θα σπάσει και θα γλιστρήσει µέσα στον ωκεανό!

Ο ερευνητής «Μπράντον», ο οποίος ξαναπαρουσιάζει σε ένα αρχείο του τις προηγούµενες

πληροφορίες, απ’ όπου τις έχουµε λάβει και εµείς, έχει σβήσει την 8η

παρατήρηση εξ’ αιτίας

όπως λέει «της πιθανότητας να προκαλέσει µια µη απαραίτητη ένταση και φόβο από την

αποκάλυψή της. Επίσης, εξ’ αιτίας µερικών πρόσφατων διεθνών γεγονότων που µπορεί να

έχουν καταλήξει στη λύση αυτού του προβλήµατος. Θα πούµε µόνο ότι αυτή περιλαµβάνει

ένα σενάριο όµοιο µε εκείνο που περιγράφηκε σε µια ταινία του Τζέιµς Μποντ και το οποίο

περιελάµβανε υπόγειες σπηλιές, την silicon valley, πυρηνικά όπλα και το ρήγµα του Αγίου

Ανδρέα».

9. Ένα πολύ γνωστό πυρηνικό υποβρύχιο των ΗΠΑ έχασε το δρόµο του σε αυτές τις διόδους και

εξαφανίσθηκε για πάντα. Αναφέρθηκε ότι χάθηκε κάπου αλλού στην ανοικτή θάλασσα, για να

κρατηθεί σε άγνοια ο Αµερικανικός λαός και για να δικαιολογηθεί µια τεράστια καταβολή

χρηµάτων σε έναν εκκεντρικό Αµερικανό δισεκατοµµυριούχο για να κάνει µια φανταστική

προσπάθεια επανεύρεσής του.

∆εν έχω λόγο να αµφιβάλω για τον άνθρωπο. ∆εν µπορώ να πω µε σιγουριά εάν υπάρχουν ή

όχι αυτές οι σπηλιές και στοές ή ακόµα για την έκτασή τους. Η ιστορία ακούγεται πράγµατι λίγο

φανταστική, αλλά δεν έχω λόγο να αµφιβάλλω για τον άνθρωπο. Έχω δει αντίγραφα εγγράφων

που τεκµηριώνουν τουλάχιστον ότι αυτός ήταν ένας υψηλόβαθµος αξιωµατικός του Πολεµικού

Ναυτικού (σε πυρηνικό υποβρύχιο) και ένας διακεκριµένος επιστήµονας. Στη πραγµατικότητα

το επιστηµονικό του υπόβαθρο και η υπόληψή του είναι άψογα. Με εντελώς κατηγορηµατικό

τρόπο δεν µπορεί να χαρακτηριστεί σαν ένας τρελάρας, παράφρονας ή κάποιος που αναζητά τη

δηµοσιότητα.

Σηµ. Η ίδια ιστορία παρουσιάσθηκε το φθινόπωρο του 1985 στο περιοδικό Search µε

εκδότρια τότε τη Μάρτζορι Πάλµερ, χήρα του µακαρίτη πια Ρέι Πάλµερ.

∆ιάφοροι αναζητητές της «εσωτερικής γης» έκαναν πολλές ερωτήσεις στο Γουίλιαµς για

τις υποτιθέµενες αυτές στοές κάτω από τη Καλιφόρνια και αυτός απάντησε στο περιοδικό

του ως εξής:

Από τη στιγµή της δηµοσίευσης του άρθρου µας για το απέραντο δίκτυο σπηλαίων και στοών

κάτω από ένα µεγάλο µέρος της Καλιφόρνιας, έχουµε δεχθεί πολλές απαντήσεις και ερωτήσεις.

Μερικές από αυτές τις απαντήσεις φαίνονται να είναι από πηγές που γνωρίζουν πραγµατικά το

θέµα...Μια απάντηση ήταν από ένα αποστρατευµένο (σε υπηρεσία συµβατικού υποβρυχίου)

πλοίαρχο υποβρυχίου, ο οποίος ισχυρίσθηκε ότι πέρασε πολλά χρόνια στη θάλασσα έξω από τις

ακτές της Καλιφόρνια και δήλωσε ότι αυτές οι σπηλιές δεν υπάρχουν. Μια άλλη απάντηση ήταν

από ένα ανώνυµο άτοµο, το οποίο αναφέρθηκε σε µερικά δηµοσιευµένα σεισµογραφικά

δεδοµένα µιας εταιρείας πετρελαίων και παρατήρησε τα εξής: «παρόλο που οι περισσότερες

σπηλιές που απεικονίζετε στο σχέδιό σας είναι µικρότερες, µεγαλύτερες ή βρίσκονται κάπου

διαφορετικά από τις πραγµατικές σπηλιές, έχετε ουσιαστικά δίκιο. Οι πληροφορίες µου είναι πιο

σύγχρονες από αυτές στις οποίες βασισθήκατε». Αυτός δεν έδωσε κανένα χάρτη για να

επισηµάνει τις διαφορές µας, αλλά µόνο µερικές γραπτές περιγραφές. Όµως ένα άτοµο µε τη

κατάλληλη γνώση θα µπορούσε πιθανά να εξάγει τον πλήρη «χάρτη» από τα ογκώδη

σεισµογραφικά δεδοµένα που µας έστειλε. Είµαι στη διαδικασία έρευνας γι’ αυτή την είσοδο.

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια µέχρι τώρα και µπορεί να έχουν όλα απορριφθεί...

Ένα περιστατικό που τείνει να επιβεβαιώσει το γεγονός ότι η Καλιφόρνια επιπλέει στη

πραγµατικότητα πάνω στον ωκεανό είναι µια ιστορία που αποτέλεσε το αντικείµενο των

επικεφαλίδων των εφηµερίδων τα πρόσφατα χρόνια. Αυτό το περιστατικό περιελάµβανε την

ανακάλυψη πετρελαίου κάτω από τη Λονγκ Μπητς της Καλιφόρνια. Όταν οι εταιρίες

πετρελαίων άρχισαν να αντλούν το πετρέλαιο, σύντοµα µαθεύτηκε ότι ολόκληρη η πόλη άρχισε

να βυθίζεται µέσα στον ωκεανό!»

Αυτή βυθίσθηκε µέχρι 7,5 µέτρα και έπρεπε να κατασκευάσουν προχώµατα. Το πρόβληµα

λύθηκε προσωρινά µε την «έγχυση νερού»-τη διοχέτευση δηλαδή µέσα στο έδαφος µιας

ισοδύναµης ποσότητας νερού µε αυτή του αντλούµενου πετρελαίου για να διατηρηθεί η

επίπλευση τη πόλης!

Η ερευνήτρια Βιρτζίνια Λουίζ Σαουάνσον, η οποία έχει κάνει πολλές µελέτες πάνω σε

σπηλιές έχει την εξής άποψη πάνω σε αυτές τις σπηλιές:

...Κάπου µου ήλθε η ιδέα ότι ένα µεγάλο τµήµα της Κοιλάδας του θανάτου βρίσκεται πάνω σε

µια υφαλοκρηπίδα ενός ρηγµατώδους βραχώδους υποστρώµατος. Ένα ορισµένο είδος σεισµού

θα προκαλούσε την κατάρρευση όλου αυτού του υποστρώµατος σε µια τεράστια σειρά σπηλαίων

που θα διανοιγόντουσαν µέσα σε ένα άλλο Μεγάλο Φαράγγι.

Όπως παρατηρεί ο «Μπράντον»: «τα µόνα τώρα πυρηνικά υποβρύχια των ΗΠΑ που

εξαφανίσθηκαν κάτω από µυστηριώδεις συνθήκες ήταν το Thresher και το Scorpion. ∆εν

ξέρουµε σε ποιο από τα δυο αναφερόταν ο αξιωµατικός µε τον οποίο µίλησε ο Γουίλιαµς, αν

και η εξαφάνιση του Thresher προκάλεσε µεγαλύτερη εντύπωση. Το Thresher ήταν το πιο

προχωρηµένο υποβρύχιο πυρηνικής επίθεσης στο κόσµο το καιρό της εξαφάνισής του. Ήταν

σχεδιασµένο να λειτουργεί βαθύτερα και πιο σιωπηλά από οποιοδήποτε προκάτοχό του και

µε σηµαντικές προόδους στον εξοπλισµό του sonar του, στη µείωση του θορύβου και στον

έλεγχο της πυρκαγιάς. Ίσως να ήταν ιδανική η επιλογή του για µια άκρως απόρρητη αποστολή όπως η εξερεύνηση των σπηλαίων που αναφέρθηκε από τον αξιωµατικό του Τζων

Γουίλιαµς».

Σύµφωνα µε τις επίσηµες πληροφορίες το Thresher, µε ένα σύνολο 129 ανδρών και υπό τη

διοίκηση του αντιπλοιάρχου Τζων Χάρβεϋ του Πολεµικού Ναυτικού των ΗΠΑ εξαφανίσθηκε

µυστηριωδώς στις 10 Απριλίου 1963. Κανένα ίχνος ή ένδειξη για τη τύχη του ή των ανδρών

του δεν ξαναβρέθηκε ποτέ. ∆εν εντοπίσθηκε πουθενά ακτινοβολία, διαρροές πετρελαίου,

επιπλέοντα θραύσµατα, ή άλλα ανάλογα σηµάδια ενός ναυαγίου. Ας σηµειωθεί επίσης ότι

όλες σχεδόν οι τότε αναφορές δεν ανέφεραν ότι το πλοίο είχε «εξαφανισθεί», ή «χαθεί», αλλά

ότι είχε «βυθιστεί!» Μια γυναίκα της οποίας ο σύζυγος ήταν πάνω στο άτυχο πλοίο ανέφερε

την άποψή της ότι ο άνδρας της ήταν ακόµα ζωντανός. Σε µια συνέντευξη που της πήραν οι

Γουίλ Κάρσον και Τζήνι Τζόυ, σύντοµα µετά το περιστατικό, αυτή ανέφερε τα εξής:

Ο άνδρας µου ήταν πάνω στο υποβρύχιο Thresher όταν αυτό εξαφανίσθηκε. Εντούτοις δε

θεωρώ τον εαυτό µου χήρα. ∆εν πιστεύω ότι ο άνδρας µου είναι νεκρός. Όχι, δεν είναι ότι δεν

µπορώ να το πιστεύσω, να δεχθώ τη πραγµατικότητά του. Απλά δεν µπορώ να ξεπεράσω τη

πίστη µου ότι αυτός είναι ακόµα κάπου ζωντανός. Αγαπώ πολύ τον άνδρα µου. Ξέρω ότι µε

αγαπούσε, ότι µε αγαπά και αυτός. Είµασταν πολύ κοντά. Ξέραµε πάντα από απόσταση αν κάτι

δεν πήγαινε καλά σε έναν από τους δυο µας. Πείτε το διαίσθηση αν θέλετε. Θα έπρεπε να είχα

νιώσει κάτι τη στιγµή του προβλήµατος, αν αυτός ήταν πραγµατικά σε σοβαρό κίνδυνο και το

ήξερε, αν ήταν ένα ζήτηµα ζωής ή θανάτου, αλλά δεν ένιωσα τίποτα.

"Τι πιστεύετε ότι συνέβη στη πραγµατικότητα;» ρώτησαν ο Κάρσον και η Τζόυ τη νεαρή

γυναίκα.

"Οι περισσότεροι άνθρωποι νοµίζουν ότι είµαι τρελή όταν το λέω αυτό, αλλά πιστεύω ότι το

Thresher συνελήφθη».

"Από ποιον;»

"∆εν µπορώ να πω µε σιγουριά, αλλά υπήρχε ένα Ρωσικό υποβρύχιο εκεί κοντά εκείνη την

ηµέρα (δηλαδή, κοντά εκεί που αναφέρεται επίσηµα ότι εξαφανίσθηκε: 352 χιλιόµετρα από

το λιµάνι της Βοστόνης), µόνο που δεν µπορώ να φαντασθώ πώς ακόµα και οι Ρώσοι θα

µπορούσαν να συλλάβουν ένα πλοίο σαν το Thresher, χωρίς να αφήσουν το παραµικρό

ίχνος!»

πηγές:

Υποχθόνια Μυστήρια, Ευαγγελόπουλος Δημήτρης, εκδ Αρχέτυπο

Rebel Magazine, έκδοση Νο.6, Μάρτιος 1985

https://www.speakingtree.in/blog/is-there-a-secret-ancient-underground-city-hidden-beneath-californias-death-valley

Δείτε που βρίσκονται οι απόρρητες Υποβρύχιες Βάσεις του πλανήτη

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Fri, 15 Dec 2023 18:11:00 +0200

Μετάφραση/Επιμέλεια: Ομάδα Ορφέας

Τα τελευταία χρόνια και όχι μόνο, υπήρξαν αναρίθμητες αναφορές για καταδύσεις UFO στους ωκεανούς της Γης, που εξαφανίστηκαν ξαφνικά από την όραση, αλλά και το αντίστροφο, για UFO που αναδύθηκαν ξαφνικά...
Οι ερευνητές και οι θεωρητικοί των αρχαίων αστροναυτών υποδεικνύουν ότι υπάρχει μια σύνδεση μεταξύ αρχαίων μνημείων σε όλο τον κόσμο και άλλων μνημείων που κρύβονται κάτω από τον ωκεανό με την εμφάνιση UFO. Η θεωρία αυτή υποστηρίζει πως τα UFO χρησιμοποιούν το ενεργειακό πλέγμα της Γης για να κινούνται, αφού και τα ίδια τα πανάρχαια μνημεία είναι κτισμένα πάνω στις ενεργειακές γραμμές (Ley Lines). Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει πως πρόκειται για υποβρύχιες δομές για τα σκάφη τους που βρίσκονται εδώ από τα προϊστορικά χρόνια. Υπάρχουν βάσεις εξωγήινων κάτω από τις θάλασσες και τις λίμνες του πλανήτη μας? Ή μήπως πρόκειται για απόρρητες στρατιωτικές βάσεις των υπερδυνάμεων του πλανήτη στην προσπάθεια τους να κρύψουν κάτω από το νερό τις νέες στρατιωτικές τεχνολογίες? Ας δούμε παρακάτω ποια μέρη του πλανήτη θεωρούνται πως φιλοξενούν (εξωγήινες ή γήινες)υποβρύχιες βάσεις, με κριτήριο τις εμφανίσεις και τις αναφορές...

Malibu,California

Η Καλιφόρνια ήταν σημείο πολλών θεάσεων UFO εδώ και χρόνια, οπότε όταν εντοπίστηκε μια υποβρύχια δομή μέσω google earth, 600 μέτρα κάτω από το νερό και 10 χιλιόμετρα από την ακτή του Malibu ήρθε να συμπληρώσει τις παράξενες θεωρίες. Η δομή έχει ένα ξεχωριστό σχήμα ωοειδούς μορφής και φαίνεται να είναι επίπεδη στο πάνω μέρος της. Έχει πλάτος περίπου 5 χιλιομέτρων και φαίνεται ότι υπάρχουν και κολόνες που συγκρατούν την κύρια "στέγη" της μυστηριώδους δομής. Αυτοί οι στύλοι φαίνονται να απέχουν ομοιόμορφα, σχεδόν σαν να ήταν μια είσοδος.

Η ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗΣ ΔΟΜΗ

Η υποτιθέμενη υποβρύχια βάση πήρε δημοσιότητα όταν ο Jimmy Church, ο οποίος φιλοξενεί τη ραδιοφωνική εκπομπή Fade To Black, έδωσε συνέχεια σε πληροφορίες που του έδωσε ένας ακροατής, ο οποίος πήρε το όνομα Maxwell. Ο Maxwell έδωσε συντεταγμένες από το Google Earth που έδειξε κάτι που πίστευε ότι μπορεί να είναι μια τεχνητή δομή. Ο Jimmy Church διερεύνησε ενδελεχώς για χρόνια τον ισχυρισμό και κατέληξε πως πρόκειται για τεχνητή δομή.Φυσικά, δεν προσυπογράφουν όλοι αυτή τη θεωρία. Ο γεωλόγος David Schwartz, για παράδειγμα, δηλώνει ότι η υποτιθέμενη βάση είναι πιθανότατα μέρος της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας, δηλώνοντας περαιτέρω ότι δεν είδε "τίποτα ιδιαίτερο" στις εικόνες. Ο Ben Hansen, πρώην πράκτορας του FBI και εμπειρογνώμονας σε εικόνες και βίντεο, προειδοποίησε επίσης ότι οι άνθρωποι θα πρέπει να είναι προσεκτικοί ως προς το πώς ερμηνεύουν τις εικόνες του Google Earth, δηλώνοντας ότι είναι συνδυασμένες από διαφορετικές πηγές και συχνά είναι παραπλανητικές(!)

Puffin Island, Ουαλία

Πολλές παρατηρήσεις περίεργων φώτων που εισέρχονται και εξέρχονται από την θάλασσα γύρω από το Puffin Island της Ουαλίας, έχουν οδηγήσει ορισμένους ερευνητές να πιστεύουν ότι στην περιοχή υπάρχει υποβρύχια εξωγήινη βάση. Στις αρχές του 1974, πολλοί ισχυρίστηκαν ότι παρατήρησαν φωτεινά αντικείμενα να φεύγουν από τη θάλασσα κοντά στο νησί.

Ο ερευνητής των UFO, Phil Hoyle, δήλωσε ότι έχει ακούσει και διαβάσει διάφορες αναφορές σχετικά με το νησί Puffin και ότι όλοι αυτοί λένε την ίδια ιστορία και περιγράφουν τον ίδιο τύπο φαινομένου. Είπε επίσης ότι οι υποτιθέμενοι απαχθέντες κοντά στην περιοχή, ανέφεραν ότι οι απαγωγείς τους ήταν ανθρωποειδείς και τους είπαν ότι προέρχονταν από μια βάση κάτω από τη θάλασσα κοντά στο νησί.

Υπάρχουν ακόμη και μερικές θεωρίες ότι η ίδια η περιοχή μπορεί να είναι το αρχαίο θρυλικό βασίλειο του Cantre'r Gwaelod και ότι αυτοί οι ανθρωποειδείς είναι οι απόγονοί τους.

Λίμνη Ontario, ΗΠΑ

Τον Δεκέμβριο του 2013, το MUFON(ερευνητικό online περιοδικό) δημοσίευσε μια έκθεση από κάτοικο του Χάμιλτον που ισχυρίστηκε ότι είδε αρκετές περίεργες, λαμπερές σφαίρες να ίπτανται πάνω από τη λίμνη Οντάριο. Ισχυρίστηκε επίσης ότι είχε δει αυτές τις σφαίρες στην λίμνη αρκετές φορές και πιστεύει ότι υπάρχει μια υποβρύχια βάση κάτω από το νερό.

Τον Αύγουστο του 1981, πέντε μάρτυρες που οδηγούσαν μαζί στην λίμνη Οντάριο, νωρίς το βράδυ, είδαν ένα τεράστιο σκάφος που πετούσε πάνω από το νερό. Το ακολούθησαν όσο μπόρεσαν για κάποιο χρονικό διάστημα, πριν δουν ότι άρχισε να κατεβαίνει και να εισέρχεται στο νερό. Ίσως οι ιστορίες μιας υποβρύχιας εξωγήινης βάσης, προέρχονται από το βιβλίο ''Το Τρίγωνο των Μεγάλων Λιμνών'' του Jay Gourley το 1977, το οποίο σημείωσε ότι πολλά αεροπλάνα και άνθρωποι είχαν εξαφανιστεί πάνω από τη λίμνη Οντάριο, για να μην αναφέρουμε τις πολλές παρατηρήσεις UFO της περιοχής.

Ένα άλλο βιβλίο, το ''Underground Alien Bases'', το οποίο κυκλοφόρησε το 2012, έχει διαιωνίσει τον μύθο για την ύπαρξη εξωγήινης βάσης κάτω από τη λίμνη. Περιέχει στις σελίδες του αρκετές αναφορές για παράξενες θεάσεις γύρω από την λίμνη με τον ισχυρισμό ότι τα UFO έχουν κατεύθυνση την υποβρύχια βάση. Ωστόσο, κανένας μέχρι τώρα δεν κατάφερε να αποδείξει τους παραπάνω ισχυρισμούς.

North Island, Νέα Ζηλανδία

Το Βόρειο Νησί της Νέας Ζηλανδίας έχει μάρτυρες πολλών παράξενων αντικειμένων που εισέρχονται στα παράκτια νησιά γύρω από την περιοχή. Οι ερευνητές των UFO δηλώνουν ότι η περιοχή αποτελεί ιδιαίτερο σημείο εμφανίσεων UFO, με τους ντόπιους να ισχυρίζονται ότι στην περιοχή υπάρχει υποβρύχια βάση που φιλοξενεί τα περίεργα σκάφη.

Από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάρτιο του 1995, υπήρχαν δεκάδες παρατηρήσεις αυτών των αντικειμένων να πηγαινοέρχονται στην περιοχή. Πολλά από τα αντικείμενα παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια της ημέρας αλλά και της νύχτας.

Δύο ψαράδες που βρίσκονταν στην θαλάσσια περιοχή στις 9 Μαρτίου του 1995 παρατήρησαν ένα παράξενο ασημένιο φωτεινό φως, όταν κοίταξαν καλύτερα είδαν έντρομοι ένα σφαιροειδές σκάφος που φάνηκε να πλέει καθώς κινείται και να εκπέμπει ένα περίεργο κόκκινο ρεύμα πίσω του. Οι δύο άνδρες είδαν το αντικείμενο για λιγότερο από 10 δευτερόλεπτα πριν να εξαφανιστεί από την όρασή τους. Περίπου δύο λεπτά αργότερα, παρατηρήθηκε το ίδιο αντικείμενο από τους πύργους ελέγχου, τόσο στα αεροδρόμια Hamilton International, όσο και στα αεροδρόμια του Rotorua. Αρκετές αναφορές υπήρξαν στον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό από κατοίκους, που όλοι περιγράφουν ένα πολύ παρόμοιο αντικείμενο.

North Coast, Puerto Rico

Το νησί του Πουέρτο Ρίκο έχει πολυάριθμες αναφορές θεάσεων UFO, ιδιαίτερα κατά μήκος της βορειοανατολικής ακτής, όπου παρατηρήθηκαν παράξενα σκάφη, τα οποία εξέρχονταν και εξαφανίζονταν στο νερό για χρόνια. Υπάρχει επίσης ισχυρή παρουσία του αμερικανικού ναυτικού στο νησί. Πολλοί ντόπιοι αλλά και ερευνητές ισχυρίζονται ότι ο αμερικανικός στρατός παρακολουθεί την παράξενη δραστηριότητα στα ύδατα κατά μήκος της ακτής.
Ο έμπειρος ερευνητής Nick Redfern δήλωσε ότι ένας πρώην υπάλληλος που εργαζόταν στην υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας, είχε δει ένα παράξενο αντικείμενο να αναδύεται από τα νερά στα ανοικτά των ακτών του Πουέρτο Ρίκο. Ανυψώθηκε σταθερά στον αέρα προτού πετάξει με ταχύτητα. Μια άλλη αναφορά έγινε στο Redfern από έναν τοπικό αστυνομικό, ο οποίος δήλωσε ότι το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ είχε περάσει αρκετό χρόνο παρακολουθώντας ένα υποβρύχιο σκάφος κατά μήκος της βορειοανατολικής ακτής του νησιού.
Έχουν υπάρξει πολλές θεωρίες ότι η ακτογραμμή αυτού του νησιού της Καραϊβικής φιλοξενεί υποβρύχιες εξωγήινες βάσεις. Ο δημοσιογράφος Jorge Martin δήλωσε ότι χρησιμοποιώντας δορυφορικές εικόνες της NOAA(Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ), βρήκε αρκετές ανωμαλίες γύρω από το νησί που έμοιαζαν με τεχνητές δομές. Ο Μάρτιν δήλωσε ότι αυτές οι δομές ήταν ασυνήθιστα μεγάλες και τέλεια ορθογώνιες. Οι δομές ισχυρίζεται ότι εντοπίζονται στην ανατολική και νότια ακτή του νησιού. Ισχυρίστηκε επίσης ότι , φαινόταν να υπάρχει κάτι που έμοιαζε με σήραγγες που οδηγούσαν σε άλλες δομές, ακόμη και στην ηπειρωτική χώρα.

Ενδιαφέρον ακόμα παρουσιάζει παράξενο φαινόμενο που συνέβη στην πόλη Ponce του Πουέρτο Ρίκο, κατά τα τέλη της δεκαετίας του '80, όταν οι κάτοικοι της περιοχής διαμαρτύρονταν στις αρχές ότι μπορούσαν να ακούσουν δυνατά κουδουνίσματα, που φαινόταν να προέρχονται από κάτω από το έδαφος. Έχει αναφερθεί ότι οι ήχοι ήταν παρόμοιοι με εκείνους που κάνουν βαριά εκσκαφικά μηχανήματα. Οι ήχοι φάνηκαν να σταματούν μετά από αρκετές ημέρες. Ένας από τους τόπους στην ηπειρωτική χώρα που φάνηκαν να οδηγούν οι σήραγγες του Martin ήταν η πόλη Ponce.

Λίμνη Titicaca, Περού

Τα νερά της λίμνης Titicaca στα σύνορα του Περού και της Βολιβίας δεν είναι μόνο τα ψηλότερα ύδατα του πλανήτη στον κόσμο, αλλά έχουν και την φήμη για UFO που εισέρχονται σε μια προηγμένη και ίσως αρχαία εξωγήινη βάση στον πυθμένα της λίμνης.
Η αρχαία πόλη Tiwanaku, που θεωρείται μια από τις παλαιότερες πόλεις του κόσμου, βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή της λίμνης Titicaca. Οι θεωρητικοί των αρχαίων αστροναυτών, δηλώνουν ότι το προηγμένο επίπεδο γεωργίας, άρδευσης και αστρονομίας καθώς και δομές που υποδηλώνουν προηγμένες οικοδομικές τεχνικές τους οδηγούν στο να πιστεύουν ότι μια εξωγήινη φυλή κάποτε κατοικούσε εδώ. Πολυάριθμα κείμενα και αγάλματα έχουν βρεθεί επίσης δίπλα στη λίμνη, τα οποία φαίνεται να απεικονίζουν αρχαίους Μεσοποτάμιους υποθαλάσσιους θεούς που ισχυρίζονται ότι προέρχονται από έναν εξωγήινο πολιτισμό που κατοικούσε κάποτε κάτω από τα νερά της λίμνης Titicaca.
Πρόσφατα, εμφανίστηκε ένα βίντεο στο YouTube που τραβήχτηκε από μια ομάδα Ιταλών που ήταν σε ένα πνευματικό ταξίδι στην περιοχή. Καθώς είχαν στήσει την κάμερά τους λιγάκι έξω από τα γαλαζοπράσινα νερά της λίμνης Titicaca, κατέγραψαν ένα μεγάλο ημι-βυθισμένο αντικείμενο που φαινόταν αργά να απομακρύνεται από την ακτή. Φαινόταν ότι ήταν αντικείμενο με μορφή δίσκου και καθώς κινήθηκε μέσα στο νερό, το σχήμα του παρέμεινε το ίδιο, υποδηλώνοντας ότι είναι πράγματι στερεό.

Guantanamo Bay, ΗΠΑ

Σύμφωνα με έναν πρώην Αμερικανό ναυτικό που υπηρέτησε στον κόλπο του Γκουαντάναμο στα τέλη της δεκαετίας του 1960, υπάρχει μια υποβρύχια βάση εξωγήινων στην ακτή της Κούβας. Επιπλέον, ισχυρίστηκε ότι από τις πολλές αναφορές UFO που εισέρχονται και εξέρχονται από το νερό, ο αμερικανικός στρατός έχει γνώση και ακόμη έχει καταφέρει να συλλάβει αρκετά στιγμιότυπα. Δηλώνει επίσης ότι αυτός και οι συνάδελφοί του ήταν υπό αυστηρές οδηγίες να μην μιλάνε για την παράξενη δραστηριότητα που είδαν εκεί.
Ακόμα δήλωσε ότι το σκάφος που είδε φάνηκε να είναι φτιαγμένο από ένα γκρίζο μέταλλο με μια σειρά από μπλε φώτα. Όταν μπήκε στο νερό μπορούσε να δει τα μπλε φώτα να εξαφανίζονται κάτω από της επιφάνεια του νερού.

Λίμνη Erie, ΗΠΑ

Η λίμνη Erie, μία από τις πέντε μεγάλες λίμνες της Βόρειας Αμερικής, έχει μια μακρά ιστορία περίεργων φώτων και ανεξήγητων φαινομένων. Ωστόσο, η περιοχή γύρω από το Κλίβελαντ του Οχάιο, έχει βιώσει μια αύξηση στις παρατηρήσεις UFO κατά τη διάρκεια των ετών.

Το βιβλίο του 2011, ''Eerie Erie: Tales of the Unexplained from Northwest Pennsylvania'' από τον Robin Swope εξετάζει και διερευνά πολυάριθμες εκθέσεις UFO στην περιοχή της λίμνης. Πολλές από αυτές τις αναφορές μιλούν για UFO που κυριολεκτικά ''καρφώνονται'' με τεράστια ταχύτητα στο νερό της λίμνης Erie. Μια συγκεκριμένη αναφορά από το 1988 φέρεται ότι ένα περίεργο σκάφος προσγειώθηκε στη λίμνη όταν είχε κρυώσει. Η προσγείωση έγινε μάρτυρας των Sheila και Henry Baker, οι οποίοι έκαναν αναφορά στην τοπική Ακτοφυλακή. Καθώς το μυστηριώδες σκάφος προσγειώθηκε, ακούγονταν περίεργοι ήχοι από τον πάγο καθώς και μια σειρά από μπλε και κόκκινα φώτα έλαμπαν από το σκάφος.Ταυτόχρονα πολλά παράξενα τριγωνικά αντικείμενα εκτοξεύονταν από το αντικείμενο που άρχισαν να κινούνται σκόπιμα γύρω από όλες τις κατευθύνσεις κατά μήκος της παγωμένης επιφάνειας της λίμνης. Ξαφνικά, οι ήχοι στον πάγο σταμάτησαν και τα μυστηριώδη τριγωνικά σκάφη εξαφανίστηκαν κάτω από τον πάγο και κάτω από το νερό.

Σύμφωνα με μια έκθεση, το 2007, που συνέταξε το κανάλι ειδήσεων 5 στο Κλίβελαντ, η περιοχή είχε πάνω από 20 αναφορές UFO σε μόλις δύο χρόνια. Υπάρχουν πολλά βίντεο στο YouTube που ισχυρίζονται ότι δείχνουν μερικά από αυτά τα UFOs πάνω από το Κλίβελαντ.

Λίμνη Βαϊκάλη, Ρωσία

Με 1680 μέτρα βάθος και με μια περιοχή 636 χιλιομέτρων και 80 χιλιομέτρων πλάτος είναι η βαθύτερη λίμνη στον κόσμο, και η έβδομη με τη μεγαλύτερη επιφάνεια. Η λίμνη είναι τόσο μεγάλη και τόσο βαθιά ώστε να έχει το 20% του μη παγωμένου γλυκού νερού στον κόσμο. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι με τα 25 εκατομμύρια χρόνια της, η λίμνη Βαϊκάλη είναι επίσης θεωρείται παλαιότερη λίμνη στον κόσμο.

Η περιοχή είναι γνωστή για το μεγάλο αριθμό θεάσεων UFO. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα που έχει αναφερθεί η εμφάνιση τους με παράξενα φώτα και τα φερόμενα ως ξένα πλοία που πετούν πάνω από τη λίμνη, αλλά οι πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες προέρχονται από αποχαρακτηρισμένα αρχεία σοβιετικής εποχής που μιλούν περί ανεξήγητων συμβάντων με το ρωσικό στόλο υπό την αρχηγία του Διοικητή Νικολάι Smirnov. Παρά το γεγονός ότι τα έγγραφα αυτά δεν αφορούν άμεσα τους εξωγήινους, αναφέρουν πολλά περιστατικά και θεάσεις UFO στη λίμνη Βαϊκάλη.

Μία έκθεση περιγράφει πώς το 1958, ένα αεροπλάνο ρωσικό Tupolev Tu-154 συνετρίβη στα παγωμένα νερά της λίμνης, αφού υποτίθεται ότι ήταν κυνηγημένο από ένα UFO. Άλλες αναφορές προέρχονται από πολλούς αλιείς, οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι είδαν παράξενα φώτα να πλανώνται πάνω από τη λίμνη, κάτω από το νερό ή ακόμα να αναδύονται δραματικά από το νερό και να εξαφανίζονται στον ουρανό. Πολλοί άνθρωποι έχουν επίσης αναφέρει UFO να κατεβαίνουν γρήγορα από τον ουρανό για να επιπλέουν σαν μια βάρκα μετά.

Ένα από τα πιο παράξενα περιστατικά που αφορούν εξωγήινους και UFO στη λίμνη Βαϊκάλη έλαβε χώρα το 1982, όταν Ρώσοι δύτες είπαν ότι βρήκαν ανθρωποειδή πλάσματα που ήταν ντυμένα με ασημί στολές, περίπου 50 μέτρα κάτω από το νερό. Η έκθεση ανέφερε ότι τρεις έμπειροι δύτες έχασαν τη ζωή τους μυστηριωδώς, ενώ προσπαθούσαν να καταδιώξουν τα πλάσματα και τέσσερις άλλοι δύτες τραυματίστηκαν σοβαρά. Φυσικά, η ρωσική κυβέρνηση αρνήθηκε αμέσως το περιστατικό και ότι είχε να κάνει με όντα από άλλους κόσμους και όλα όσα περιγράφονται στην έκθεση πρέπει να έχουν κάποια φυσική εξήγηση.

Το 1977, μια επιστημονική υποβρύχια εξερεύνηση με το όνομα "Paysis" είχε εμπλακεί σε ένα ανεξήγητο περιστατικό. Όταν ήταν στα 1.200 μέτρα βάθος, τα μέλη της ομάδας ήταν στο απόλυτο σκοτάδι, μέχρι που είδαν μια φωτεινή δέσμη. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το εκτυφλωτικό φως παρέμεινε σταθερό στο μπροστινό μέρος του υποβρύχιου για αρκετά δευτερόλεπτα πριν αρχίσει να αναβοσβήνει. Οι ειδικοί δεν ήταν ποτέ σε θέση να εξηγήσουν την προέλευση του μυστηριώδους φωτός.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Μυστηριώδεις υποβρύχιες δομές εντοπίζονται σε όλο τον πλανήτη

Οι μυστηριώδεις υποβρύχιες δομές του ελλαδικού χώρου

πηγές:

https://www.wikipedia.org/

https://ufoholic.com/

https://www.express.co.uk/news/weird/651159/Guantanamo-Bay-was-a-MAGNET-for-UFOs-claims-US-marine-turned-alien-whistleblower

https://listverse.com/

https://www.ancient-origins.net/

Οι αινιγματικές βραχογραφίες της Σύρου και ο πλανήτης Φαέθων

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Tue, 12 Dec 2023 21:49:00 +0200

Επιμέλεια/Φώτο: Ομάδα Ορφέας

Στο λόφο Γερούσι της Σύρου υπάρχουν χαραγμένες πανάρχαιες βραχογραφίες αρχαίων συμβόλων, όπου αναφέρονται αστρονομικές γνώσεις, η μικρογραφία του χάρτη της Σύρου με συγκεκριμένες τοποθεσίες που συνδέονται με άλλα ιστορικά σημεία του νησιού και των Κυκλάδων και πολλές ακόμα καταιγιστικές πληροφορίες.

ΟΡΟΣ ΓΕΡΟΥΣΙ, ΣΥΡΟΣ

Η αποκρυπτογράφιση των αρχαίων συμβόλων, επί μακράς μελέτης και έρευνας του κύριου Λούη Ρούσσου, τον οδήγησαν σε επόμενες ανακαλύψεις του στο νησί, καθώς επάνω στα σύμβολα των βράχων είναι χαραγμένες πληροφορίες για το Ηλιοτρόπιο του Φερεκύδη, τις τροπές και Ισημερίες του Ηλίου και κοσμοΐστορικά γεγονότα όπως πρόσκρουση κομήτη με πρώην πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος (τα σημερινά αστεροειδή που περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο.)

ΛΟΥΗΣ ΡΟΥΣΣΟΣ - ΓΕΡΟΥΣΙ - ΒΡΑΧΟΓΡΑΦΙΕΣ

Το ερώτημα είναι, πότε δημιουργήθηκαν οι βραχογραφίες αυτές, και ποτέ θα ενδιαφερθούν για την χρονολόγηση της αρχαίας αυτής κληρονομιάς, πριν αυτή διαβρωθεί εντελώς και σβήσει για πάντα από τον χάρτη?

Ο Κ. ΛΟΥΗΣ ΡΟΥΣΣΟΣ ΑΝΤΕΓΡΑΨΕ ΜΕ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΜΕΓΙΣΤΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΤΙΣ ΒΡΑΧΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ ΤΗΣ ΑΥΛΗΣ ΤΟΥ!

Οι βραχογραφίες ουσιαστικά, λειτούργησαν ως ''μπούσουλας'' στις έρευνες του κ. Ρούσσου όσον αφορά την χρήση του ηλιοτροπίου του Φερεκύδη. Τα μυστηριώδη αυτά σύμβολα κρύβουν πολλές αστρονομικές γνώσεις και συσχετίσεις σύμφωνα με τον κ. Ρούσσο.

Ο Φαέθων σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία ήταν γιος του Ήλιου και της Κλυμένης. Μια μέρα, ο πατέρας του τον άφησε να οδηγήσει το άρμα του. Όμως ο Φαέθων δεν στάθηκε αντάξιος της εμπιστοσύνης του πατέρα του. Σύμφωνα με την μυθολογική εκδοχή, μόλις ο Φαέθων, που οδηγούσε το άρμα του Ήλιου, είδε τον φοβερό Σκορπιό στον ουρανό, τρόμαξε τόσο πολύ, ώστε έχασε την ψυχραιμία του και δεν μπόρεσε να ελέγξει τα ηνία του άρματος του πατέρα του. Επακολούθησε το αφηνίασμα των αλόγων, που είχε ως αποτέλεσμα να ανεβοκατεβαίνει ο Ήλιος, απειλώντας με καταστροφή τη Γη. Τελικώς μάλιστα, τα άλογα έφεραν το άρμα τόσο χαμηλά και κοντά στη Γη, ώστε άρχισε να καίγεται μαζί με τους ανθρώπους και τα ποτάμια άρχισαν να βράζουν από την εκπεμπόμενη θερμότητα. Ο Δίας, θέλοντας να προλάβει χειρότερες καταστροφές, τον γκρέμισε με έναν κεραυνό στον Ηριδανό ποταμό, σκοτώνοντάς τον. Οι Έλληνες για μεγάλες χρονικές περιόδους ονομάζουν με το όνομα Φαέθων και τον πλανήτη Δία, επειδή είναι πολύ φωτεινός.

Οι αρχαίοι συνηθιζαν να δίνουν επίθετο στη νέα θεότητα το όνομα αυτής που αντικατέστησε ή ''εξοντωσε''. Σύμφωνα με τον κ. Ρούσσο, οι βραχογραφίες του Γερουσίου αυτό ακριβώς περιγράφουν, δηλαδή την καταστροφή του Φαέθωντα από το Δία. Ουσιαστικά ο μύθος μας αναφέρει με κωδική/αλληγορική σημασία ένα ηλιακό γεγονός, όπως στο Κομπέκι Τέπε.

Όλες οι γεωλογικές έρευνες που έγιναν, απέδειξαν την ύπαρξη ενός μεγάλου πάχους στρώματος άνθρακα, να εντοπίζεται σε όλες τις μελέτες που έχουν γίνει ανα την υφήλιο, το οποίο οι επιστήμονες το τοποθετούν σε μια χρονική περίοδο απο το 9.500 π.Χ ως 11.500 π.Χ. Μπορεί να συνέβη και περσσότερες απο μια φορές, κάτι εκείνη την περίοδο, που να κάλυψε με τέφρα όλο τον πλανήτη. Ηφαίστειο? Μετεωρίτης?

Ανάμεσα σε εκείνη την περόδο είχαμε την έκρηξη μέγα Ηφαιστείου στην περιοχή της σημερινής Γερμανίας. Ακόμα, βρέθηκαν ίχνη από μέγα τσουνάμι που σάρωσαν τις ακτές παγκοσμίως. Επίσης, διαπιστώθηκε, πως εκείνη την περίοδο που οι επιστήμονες σήμερα λένε μικρές Υάδες, γύρω στο 10.000 π.Χ, προσέκρουσε ή προσέκρουσαν θραύσματα μετεωρίτη κάπου στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα τότε συνέβη και η βύθιση της Ατλαντίδος, αλλά και η πτώση της προκατακλυσμιαίας Αθήνας που νίκησε την Ατλαντική Δύναμη. Μην ξεχνάμε και την αναφορά του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα αλλά και τις μυθολογίες όλων των λαών, που περιγράφουν έναν ή πολλούς κατακλυσμούς. Η ελληνική περιγράφει τουλαχιστον τρείς. Σήμερα οι αστροφυσικοί είναι σε θέση να προσδιορίσουν πως το νέφος του Οόρτ, που περιβάλλει το ηλιακό σύστημα, αποτελείται ουσιαστικά από ένα σμήνος θραύσματων μετεωρίτη, που πιθανών να προέρχεται απο τον πλανήτη Φαέθωντα, που κάποτε προσέκρουσε με τον πλανήτη Δία.

Μπορεί η Γη να μην καταστράφηκε ολοσχερώς, αλλά τουλαχιστον το 90% της ζωής πιστεύεται ότι πέθανε εξαιτίας των τμημάτων του μετεωρίτη αυτού που προσέκρουσαν στη Γη, προκαλώντας αλυσιδωτή αντίδραση καταστροφών στον φλοιό της.

Διαβάστε Ακόμα:

Η προηγμένη πυξίδα που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Κυκλαδίτες του 4000 π.Χ

Ποια ήταν η πραγματική χρήση των κυκλαδικών ειδωλίων?

πηγές:

https://el.wikipedia.org/wiki/

ΟΜΗΡΟΥ-ΟΔΥΣΣΕΙΑ

http://www.visaltis.net/2011/09/blog-post_8014.html

Το Σπήλαιο του Ζα(Δία) στη Νάξο και η άγνωστη μορφή του Διός

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Mon, 11 Dec 2023 21:24:00 +0200

Επιμέλεια/Φώτο: Ομάδα Ορφέας

Το σπήλαιο του Ζα βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Χώρας της Νάξου, κοντά στο χωριό Φιλότι. Το σπήλαιο, που βρίσκεται στα 600 μ. ύψος, είναι αφιερωμένο στο Δία Μηλώσιο και κοσμείται με σπάνια σταλαγμιτικά συμπλέγματα.

Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ

Ο Αγλαοσθένης, Νάξιος ιστορικός, λέει πως όταν ο Δίας ήταν μικρός κλάπηκε από την Κρήτη, το Ιδαίον Αντρον (όρος Ιδη), και μεταφέρθηκε στη Νάξο, για να γλιτώσει από τον πατέρα του τον Κρόνο.

Μεγάλωσε στη σπηλιά του Ζα, όπου και το ιερό του, μέχρι που μεγάλωσε και ήταν σε ηλικία να διεκδικήσει τη βασιλεία των θεών με εκστρατεία εναντίον των Τιτάνων.

Στο Δία είχε αφιερωθεί μια πολύ μεγάλη έκταση στην πλαγιά του υψηλότερου βουνού της Νάξου και των Κυκλάδων, ιερό τέμενος προς τιμήν του θεού, το οποίο υπήρξε σημαντικό θρησκευτικό κέντρο για τους αγροτοποιμένες της γύρω περιοχής.

Δύο επιγραφές σε ριζιμιούς βράχους, χαραγμένες από τον ίδιο τεχνίτη τον 4ο π.Χ.αιώνα, με τα ίδια λόγια και γράμματα «ΟΡΟΣ ΔΙΟΣ ΜΗΛΩΣΙΟΥ» ορίζουν, προστατεύουν και προβάλλουν το ιερό.

Οι κάτοικοι της περιοχής που λάτρευαν το θεό, ντυμένοι με «μηλωτές» που σημαίνει προβιές προβάτων, ανέβαιναν στην κορυφή του Ζα το καλοκαίρι την εποχή της μεγάλης ξηρασίας, για να παρακαλέσουν το θεό να στείλει τους δροσερούς ανέμους του και να γλιτώσει τον κόσμο από την απελπισία της ζέστης, κάτι που θυμίζει τις παραδόσεις των αρχαίων Καβείρων της Αραβικής χερσονήσου και αλλού, με την τοποθέτηση των Βαίτυλων(πέτρινων πυργίσκων) σε ψηλές κορφές βουνών προς ''επίκληση'' βροχής.

ΟΡΟΣ ΖΕΥΣ, ΝΑΞΟΣ. ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΔΙΑΣΠΑΡΤΟΥΣ ΠΕΤΡΙΝΟΥΣ ΠΥΡΓΙΣΚΟΥΣ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ.

ΑΡΧΑΙΟ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟ Ή ΑΠΛΑ ΣΗΜΑΝΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ?

Οι πλούσιες σε ευρήματα επιχώσεις του σπηλαίου του Ζα στη Νάξο, όπως έδειξαν οι ανασκαφές (1985, 1986 και 1994) και η μελέτη των ευρημάτων, καλύπτουν μια μακραίωνη ανθρώπινη παρουσία, η οποία αντιστοιχεί σε ποικίλες περιόδους ανέλιξης του προϊστορικού πολιτισμού των Κυκλάδων.

Η χρήση του σπηλαίου, που εμφανίζεται κατά την Νεότερη Νεολιθική περίοδο, συνεχίζεται ευκαιριακά και κατά τους ιστορικούς χρόνους, από την αρχαϊκή έως και τη ρωμαϊκή εποχή. Λαμβάνοντας υπόψη τον σχετικά περιορισμένο αριθμό ανασκαμμένων προϊστορικών οικισμών στις Κυκλάδες με μακρά συνέχεια κατοίκησης, τα δεδομένα του Ζα καταλαμβάνουν ιδιαίτερη σημασία για τη σύγχρονη έρευνα.

ΜΑΡΜΑΡΙΝΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠΟ ΑΡΧΑΙΟ ΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑ Ή ΑΓΑΛΜΑ?

Εξάλλου ο εντοπισμός αλληλουχίας πολιτιστικών φάσεων στις επιχώσεις του σπηλαίου, αποτέλεσε την υπόθεση εργασίας όταν σχεδιάστηκαν οι ανασκαφές, εφόσον τα σπήλαια με τον περιορισμένο χώρο που διαθέτουν, λειτουργούν ως αποθέτες των καταλοίπων της ανθρώπινης χρήσης.

ΕΝΑ ΑΡΚΕΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΜΑΚΡΟΣΤΕΝΟ ΜΑΡΜΑΡΟ ΑΡΚΕΤΩΝ ΤΟΝΩΝ, ΣΦΗΝΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΛΑΣΠΗ ΤΟΥ ΔΑΠΕΔΟΥ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΞΕΝΗΣΕ ΑΡΚΕΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ.

Ο ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΝΤΟΝΑ ''ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ'' ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ ΑΥΤΗΣ, ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΑΣ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΥΧΑΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΥΣΤΗΡΟ ΥΦΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗΝ ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ, ΥΠΟΘΕΤΟΥΜΕ ΠΩΣ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΔΙΟΣ.

ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΙΘΑΝΟ ΕΙΝΑΙ, ΤΟ ΥΠΟΘΕΤΙΚΟ ΑΓΑΛΜΑ(ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΩΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ) ΚΡΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ, ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΕΞΩΘΕΝ ΤΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ ΕΝΤΟΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΙΤΩΣΕΙ ΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΟΓΚΟΥ ΤΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ ΑΠΟ ΑΡΠΑΓΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ ΠΙΑ, ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟ, ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ...

ΦΥΣΙΚΑ ΜΟΝΟ ΤΥΧΑΙΑ ΔΕΝ ΟΔΗΓΗΘΗΚΑΜΕ ΣΤΟ ΣΥΝΕΙΡΜΟ ΠΕΡΙ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΟΥ ΑΓΑΛΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΙΟΣ, ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΝΑΞΙΟΙ ΑΠΕΙΚΟΝΙΖΑΝ ΣΥΝΗΘΩΣ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΑΠΟ ΜΑΡΜΑΡΟ. ΤΡΑΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ Ο ΗΜΙΤΕΛΗΣ ΚΟΥΡΟΣ ΓΙΓΑΝΤΙΑΙΩΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ (11 ΜΕΤΡΑ) ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΛΑΤΟΜΕΙΟ ΤΟΥ ΟΙΚΙΣΜΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΤΗΣ ΝΑΞΟΥ, ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ(ΦΩΤΟ ΠΑΝΩ).

Διαβάστε την αναφορά της Άννας Πετροχείλου μέλους της Εθνικής Σπηλαιολογικής Εταιρίας , γράφτηκε το 1962 μετά από επίσκεψή της στο σπήλαιο και σήμερα αποτελεί αρχείο της Ψηφιακής Βιβλιοθήκης Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης .

''Το σπήλαιο του Διός (Ζα) βρίσκεται Ν.Α. του χωριού Φιλότι της Νάξου , επί της Ν.Δ.πλευράς του όρους Ζευς (Ζας) σε ύψος 600μ. Η παράδοση αναφέρει ότι εντός του σπηλαίου κατοικούσε ο Νεφεληγερέτης Ζευς . Σε αυτόν οφείλει και το όνομα του το όρος Ζας (Ζευς) του οποίου η κορυφή ύψους 1004 μ κατά τους χειμερινούς μήνες είναι ως επί το πλείστον καλυμμένη με νέφη . Η αρχαϊκή επιγραφή χαραγμένη σε βράχο κοντά στο φρέαρ των Λευγασών ‘’ΌΡΟΣ ΔΙΟΣ ΜΗΛΩΣΙΟΥ’’ μαρτυρεί επίσης ότι οι Νάξιοι βοσκοί λάτρευαν τον Δία ως προστάτη των ποιμνίων τους , των ‘’Μήλων’’ (= προβάτων) . Κατά τον DUGIT οι τροφοί του Διός τον μετέφεραν κρυφά από τα σπήλαια της Ίδης όπου φυλαγόταν διωκόμενος από το μίσος του πατέρα του Κρόνου , στη κορυφή του Δρίου , όπου και ανετράφη . Το σπήλαιο εξερευνήθηκε τον Ιούνιο του 1962 από την γράφουσα (Άννα Πετροχείλου) και τους Ι. Ιωάννου και Μ. Μπαρδάνη μέλη της Ε.Σ.Ε. , βοήθησε επίσης ο Γ. Μπαρδάνης που προσλήφθηκε γι αυτό το λόγω και ανέλαβε και τη μεταφορά των αναγκαίων υλικών για την εξερεύνηση του σπηλαίου .

Το σπήλαιο ''Ζας'' αποτελείται από έναν κυρίως θάλαμο, ο οποίος χωρίζεται σε τμήματα από ογκόλιθους που έχουν αποσπασθεί από την οροφή και ενός μικρού θαλάμου που ήταν άλλοτε φυσική δεξαμενή νερού. Η είσοδος του είναι στόμιο πλάτους 10μ και ύψους 2,5 μ.

Ακολουθεί πρόχειρη τεχνητή ανηφορική διάβαση μήκους 2,5μ μέχρι του χαμηλού τοίχου από ξερολιθιά προς ασφάλιση των ποιμνίων που στεγαζόταν εκτός του σπηλαίου.{....}Τα λείψανα φούρνου που αναφέρονται από την παράδοση δεν είναι άλλα από τα λείψανα της παραπάνω δεξαμενής .

Η πηγή αυτή έπαψε να υπάρχει προ πολλών ετών , υπάρχει όμως πηγή έξω από το σπήλαιο και σε χαμηλότερο υψόμετρο. Το δεύτερο τμήμα του σπηλαίου σχηματίζει θάλαμο μήκους 64 μ και πλάτους 75 μ . Η προσπέλαση του είναι δύσκολη λόγω των βράχων που έχουν αποσπασθεί από την οροφή .

Στο κέντρο του θαλάμου είναι το ψηλότερο σημείο του θόλου 15 μ περίπου , αλλά δεν υπάρχει ίχνος σταλακτίτη. Πιθανώς να υπήρχαν κάποτε και αποσπάσθηκαν. Το μόνο τμήμα που διαφύλαξε ανέπαφο τον διάκοσμο του είναι το πρώτο δεξιό προς τον τοίχο και το ψηλότερο .

Εκεί φθάνεις μόνο με αναρρίχηση . Μια σειρά με ογκώσεις σταλαγμίτες δεξιά και άλλη σειρά από κολώνες και σταλαγμίτες στο τέλος χωρίζουν σε θαλαμίσκους το πάνω τμήμα αυτού του διαμερίσματος .

Πριν από τους θαλαμίσκους και σε τεράστιο ογκόλιθο είναι αναπτυγμένοι δύο σταλαγμίτες οι επονομαζόμενοι ‘’Παπάς και Παπαδιά’’ . Ο θρύλος τους θέλει μαρμαρωμένους από τον θεό ‘’παππάδες’’ της Ζωοδόχου Πηγής για να μη συλληφθούν από τους Τούρκους επιδρομείς .

ΑΥΤΟΙ ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΙ 2 ΣΤΑΛΑΓΜΙΤΕΣ ΤΟΥ ΘΡΥΛΟΥ.

Αυτό το σημείο είναι το παλαιότερο κομμάτι του σπηλαίου . Το σπήλαιο σχηματίστηκε από διάβρωση του ασβεστόλιθου δημιουργώντας τεράστια υπόγεια λεκάνη συλλογής νερού . Το νερό διέρρεε κατά αρχάς από τις καταβόθρες , μετά δε από το τελευταίο τμήμα του σπηλαίου .

Κατόπιν ανοίχθηκε η είσοδος από τη μεγάλη πίεση του νερού . Τελευταίο παρέμεινε το νερό της ‘’Ζωοδόχου Πηγής’’ διότι αυτό τροφοδοτούνταν από το νερό των άλλων θαλάμων . Όταν άδειασαν οι θάλαμοι από τα νερά άρχισε η διακόσμηση του σπηλαίου και παράλληλα η απόσπαση των ογκόλιθων από τη οροφή μέχρι να φτάσουμε στη σημερινή κατάσταση.

Ο θρύλος περί συνοχής του με άλλα σπήλαια δεν ευσταθεί . Η μέτρηση του σε ευθεία γραμμή ανέρχεται στα 115 μ , το μεγαλύτερο βάθος από το επίπεδο της εισόδου ανέρχεται στα 10 μ , το δε ψηλότερο σημείο από το επίπεδο της εισόδου τα 15 μ . Καταλαμβάνει έκταση 4 100 τ.μ.

Το σπήλαιο συνδέεται με την προϊστορία από αρκετά ευρήματα (θραύσματα πήλινων αγγείων και πρωτόγονα εργαλεία από οψιδιανό ) τα οποία βρίσκονται στην ατομική συλλογή του καθηγητή Μιχάλη Μπαρδάνη στην Απείρανθο της Νάξου .''

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:

Όρος Ζεύς, ανάβαση στην ψηλότερη κορυφή των Κυκλάδων

πηγές:

Άννα Πετροχείλου, μέλους της Εθνικής Σπηλαιολογικής Εταιρίας(αρχείο της Ψηφιακής Βιβλιοθήκης Θεόφραστος του Τμήματος Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης)

orinosaxotis.blogspot

Το εγκαταλειμμένο ανάκτορο των Ιησουϊτών μοναχών στη Νάξο

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Mon, 11 Dec 2023 21:22:00 +0200

Επιμέλεια/Φώτο: Ομάδα Ορφέας

Στην καταπράσινη και γεμάτη ελιόδεντρα κοιλάδα των Καλαμιτσίων, κοντά στο χωριό Μέλανες της Νάξου, βρίσκεται το επιβλητικό ανάκτορο των Ιησουϊτών μοναχών. Το 1673, ο Ιησουίτης μοναχός Ροβέρτο Σωζέ επέλεξε την καταπράσινη κοιλάδα των Καλαμιτσιών για να φτιάξει αυτό το λαμπρό οικοδόμημα.

ΠΑΝΟΡΑΜΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΝΑΚΤΟΡΩΝ

Οι εργασίες όπως δείχνουν οι ιστορικές και αρχιτεκτονικές μελέτες ξεκίνησαν την περίοδο 1679-1681 και ολοκληρώθηκαν το 1683. Το ανάκτορο χτίστηκε στα συντρίμμια ενός παλιότερου δουκάτου με χρήματα της οικογένειας του Ροβέρτο Σωζέ.

Όταν ολοκληρώθηκε το χτίσιμό του, όπως αναφέρεται και σε βιβλία πολλών περιηγητών της εποχής, όλοι μιλούσαν για ένα κτίσμα μοναδικής αρχιτεκτονικής αλλά και εντυπωσιακής χλιδής, που όμως προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις των κατοίκων.

Τα πρώτα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ως εξοχική κατοικία και χώρος περισυλλογής των Ιησουιτών μοναχών.

Στην πορεία του χρόνου πέρασε στην κυριότητα άλλων ταγμάτων των Καθολικών. Το ανάκτορο αποτελείται από ένα διώροφο κτίσμα καλυμμένο με θόλο και πτέρυγες χτισμένες περιμετρικά ενώ έχει πολλούς βοηθητικούς χώρους.

Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥ ΑΝΑΚΤΟΡΟΥ

Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΙΘΟΥΣΑ

Ακόμα και σήμερα διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση ο εντυπωσιακός περιστεριώνας. Στον περίγυρο μπορεί κανείς να δει τα μαγειρεία, τα πλυσταριά, τους στάβλους και τους ξενώνες.

ΒΟΗΘΗΤΙΚΟ(?) ΚΤΗΡΙΟ

Δεν είναι λίγες οι ιστορίες που ακούγονται για το ανάκτορο των Καλαμιτσιών που αγγίζουν τα όρια του θρίλερ.

Ο θρύλος λέει πως στο ανάκτορο υπήρχε για πολλά χρόνια κρυμμένος ένας μεγάλος θησαυρός, ο οποίος και βρέθηκε λίγο πριν το 2000.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥ ΑΥΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΕ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΚΥΝΗΓΟΥΣ ΘΗΣΑΥΡΩΝ ΠΟΥ ΈΣΚΑΨΑΝ΄ ΤΟ ΜΕΡΟΣ

Άλλοι πάλι αναφέρονται σε νεράιδες και πνεύματα που κάνουν «αισθητή» την παρουσία τους τα βράδια. Οι ακανθώδεις θάμνοι και μερικές αυτοφυείς φραγκοσυκιές, αδιάψευστοι μάρτυρες της εγκατάλειψης.

Μερικές αυθάδικες περικοκλάδες χρησιμοποιούν την ψηλή κορμοστασιά του παλατιού για να αναρριχηθούν, αγριόχορτα φυτρώνουν στις οπές των πέτρινων τοίχων. Αρουραίοι και φίδια τρυπώνουν στις σκοτεινές κρυψώνες του.

Ο αέρας λυσσομανάει ανεμπόδιστα στα δωμάτια, την κεντρική αίθουσα, τις αποθήκες. Το φως εισβάλλει από τα γυμνά παράθυρα που μοιάζουν με δεκάδες ζευγάρια μάτια διαρκώς απορημένα, πάνω σε τοίχους γερασμένους σαν πρόσωπα πελιδνά, φτιασιδωμένα με υλικά που από καιρό έχουν ξεφτίσει.

Οι περιστεριώνες έχουν λουφάξει, το μικρό εκκλησάκι δεν το επισκέπτεται πια κανείς, το τεράστιο μαγειρείο, άοσμο, σου αφήνει μόνο την πικρή γεύση της εγκατάλειψης.

ΝΑΟΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΣΕ ΠΕΡΙΟΠΤΗ ΘΕΣΗ, ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ(ΙΔΡΥΣΗ ΙΗΣΟΥΙΤΩΝ 15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ)

ΟΙ ΠΕΡΙΕΡΓΕΣ ΤΡΥΠΕΣ ΚΟΣΜΟΥΝ ΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΕΚΕΙ ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΣΑΝ ΚΕΡΙΑ(?)

Κατεστραμμένη σε πολλά σημεία η στριφογυριστή εσωτερική σκάλα, υποκύπτοντας κι αυτή στη φθίνουσα πορεία του παλατιού, σε οδηγεί με κόπο, που μαρτυρούν τα τριξίματα σε κάθε πάτημα, μέχρι το υπόγειο.

Κάποτε οι στρογγυλεμένες καμπύλες της οδηγούσαν στα ψηλότερα πατώματα όπου βρίσκονταν τα υπνοδωμάτια το οποία έχουν πια καταστραφεί. Μερικά δοκάρια που στέκουν ακόμα στην οροφή χωρίζουν τον ουρανό στα δύο πάνω από τα κεφάλια μας και βουβά μας απειλούν.

Η ιστορία του Ανακτόρου

Με τη σύμβαση της 26ης Σεπτεμβρίου του 1627, η αδελφότητα του Τιμίου Σταυρού, που είχε ιδρυθεί από τους πλούσιους μέτοικους του καθολικού δόγματος, αποφάσισε να παραχωρήσει την περιουσία αυτή στο τάγμα των Ιησουιτών, με την προϋπόθεση οι τελευταίοι να ιδρύσουν σχολή που σκοπός της θα ήταν να μορφωθεί η νεολαία του νησιού σύμφωνα με το δόγμα.

ΚΑΤΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ

Εκείνη την εποχή λοιπόν χτίστηκε και το περίφημο παλάτι στα Καλαμίτσια. Υπό τις οδηγίες του εμπνευστή του, ηγουμένου των Ιησουιτών στη Νάξο, Ροβέρτου Σοζέ. Το ανάκτορο θα αποτελούσε τόπο ανάπαυσης, περισυλλογής αλλά και ψυχαγωγίας των Ιησουιτών, μετά το κήρυγμα στα χωριά της Νάξου.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΙΘΟΥΣΑ ΥΠΟΓΕΙΟΥ

Το αποτέλεσμα βέβαια δεν έπεισε ποτέ τον άσπονδο φίλο του Σοζέ, ηγούμενο των Ιησουιτών της Σαντορίνης, Γκιγιί, ο οποίος μπήκε στον κόπο να γράψει το 1683 κι ένα γράμμα στους Ιησουίτες της Ρώμης, ενημερώνοντάς τους για τις ενέργειες του Σοζέ.

Στο γράμμα αυτό, που αποτελεί την πρώτη ιστορική αναφορά για τα Καλαμίτσια και βρίσκεται σ’ έναν Κώδικα του αρχείου των Ιησουιτών στη Ρώμη (Κώδικας Γαλλίας 1ος), ο Γκιγιί αναφέρεται λεπτομερώς ακόμα και στις δαπάνες του Σοζέ για το παλάτι, τις οποίες μάλιστα με χαρτί και με μολύβι υπολόγισε στο αστρονομικό ποσό, για την εποχή, των 10.000 νομισμάτων.

Παρ’ όλα αυτά, ο Σοζέ, απτόητος, συνέχιζε να χτίζει και εκτός από το παλάτι έχτισε και το σημερινό χώρο του αρχαιολογικού μουσείου στο νησί, το μοναστήρι των Ιησουιτών της Νάξου στο Κάστρο, καθώς και την καπέλα του Κάστρου στη θέση του μικρού γοτθικού παρεκκλησίου.

ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΟ ΚΙΟΝΟΚΡΑΝΟ ΣΦΗΝΩΜΕΝΟ ΣΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΤΩΝ ΑΝΑΚΤΟΡΩΝ

Λέγεται ότι το όραμά του ήταν να δημιουργήσει ένα δουκάτο ίδιο με αυτό του Μάρκου Σανούδου Α'. Αμφιλεγόμενη προσωπικότητα ο Σοζέ, για μερικούς υπήρξε ιδεολόγος και αθεράπευτα ρομαντικός και για άλλους ματαιόδοξος και επικίνδυνα σπάταλος.

ΥΠΟΓΕΙΑ ΠΗΓΗ(?), ΑΚΟΜΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΤΟΝΗ ΥΓΡΑΣΙΑ ΚΑΙ ΜΙΚΡΗ ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΥΔΑΤΟΣ

Κανένας όμως δε φάνηκε να αμφισβητεί τη φαντασία του. Βουνοπελεκητή τον αποκαλούσαν οι ντόπιοι. Το 1706 πέθανε πλήρης ημερών στο μέρος που αγάπησε όσο κανένα άλλο.

ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟΓΕΙΑΣ ΔΕΞΑΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΔΡΕΥΤΙΚΟΥ ΥΠΟΓΕΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Μετά τη διάλυση του τάγματος των Ιησουιτών το 1773, το παλάτι παραχωρήθηκε στο τάγμα των Λαζαριστών. Η άρνησή τους όμως να διδάσκουν στους νέους την ελληνική γλώσσα, τους έφερε σε ρήξη με την αδελφότητα και γύρω στα 1877, αποχώρησαν οριστικά από το παλάτι.

Μετά τους Λαζαριστές, το παλάτι άνοιξε τις πόρτες του στους Σελεστιανούς. Κι αυτοί με τη σειρά τους τις έκλεισαν πίσω τους το 1927.

Δέκα χρόνια αργότερα, με δικαστική απόφαση, τα Καλαμίτσια επέστρεψαν στην αδελφότητα.

Με δύο συνεχείς απαλλοτριώσεις το 1949 η ελληνική κυβέρνηση έδωσε τα Καλαμίτσια στο ελληνικό Δημόσιο και στη συνέχεια τα κτήματα μοιράστηκαν σε πολλούς άκληρους αγρότες.

πηγές:

el.wikipedia.org

mynaxos

history-pages

Δρακοντόσπηλο: Tο άγνωστο σπήλαιο της Νάξου

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Mon, 11 Dec 2023 21:20:00 +0200

Κοντά στο χωριό Μέση, στα βορειοανατολικά της νήσου Νάξος, σε αρκετά δύσβατη τοποθεσία, βρίσκεται ένα από τα ομορφότερα σπήλαια ολόκληρης της Νάξου...και φυσικά άγνωστο στο ευρύ κοινό, ακόμα και στην τοπική κοινωνία του νησιού!

Από τους ελάχιστους ίσως που γνωρίζουν για την ύπαρξή του και πόσο μάλλον να γνωρίζουν και την τοποθεσία του είναι ο κ. Γιάννης, κάτοικος Μέσης, σχεδόν όλη του την ζωή. Χαρήκαμε ιδιαιτέρως όταν δέχθηκε να μας οδηγήσει στο σπήλαιο.

ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΟΠΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

Η προέλευση της ονομασίας του σπηλαίου, Δρακοντόσπηλο, χάνεται στα άγνωστα βάθη του χρόνου. Όσες φορές και να ρωτήσαμε τους ντόποιους κανείς δεν γνώριζε. Τελικά καταλήξαμε στο συμπέρασμα πως πολλά σπήλαια αλλά και μεγαλιθικά κτίσματα(δρακόσπιτα) της Ελλάδας έχουν παρόμοιες ονομασίες, δηλαδη, Δρακοντόσπηλο= (δράκος+σπηλιά), Δρακόσπιτο=(δράκος+σπίτι). Τα πιθανότερα σενάρια είναι δύο. Είτε πρόκειται για τις κατοικίες των τελευταίων μεγάλων θηρίων του ελλαδικού χώρου, λιοντάρια, ύαινες, τίγρεις κ.α είτε απλά το πρόθεμα δρακο-, που είναι και η πιθανότερη εκδοχή, αποτελεί ένδειξη μεγαλοπρέπειας, μεγάλης έκτασης της κατασκευής(τεχνητής ή μη) αλλά και δέους.

(ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ)

Ξεκινήσαμε από νωρίς το χάραμα, λόγω της υπερβολικής ζέστης του καλοκαιριού που πραγματοποιήθηκε η εξόρμηση. Έκκίνηση της διαδρομής, τα γραφικά, ξεχασμένα μονοπάτια που ελάχιστοι πλέον γνωρίζουν, λόγω της εγκατάλειψης που γνωρίζει σήμερα στα νησιά του Αιγαίου η κτηνοτροφία και η γεωργία.

Μετά από περίπου 45 λεπτά αρχίζει η δύσκολη κατάβαση σε χαράδρα και ο εντοπισμός του μικρού στομίου του σπηλαίου.(ΓΙΑ ΕΥΝΟΗΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΔΕΝ ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ)

Το μέγεθος της μοναδικής εισόδου στο Δρακοντόσπηλο, περίπου 1x1. Το μέγεθος του στομίου δεν προϊδεάζει τον επισκέπτη για αυτό που ακολουθεί.

Εισερχόμενοι στην είσοδο του σπηλαίου.

Ο οδηγός μας, κ. Γιάννης, εμφανώς ενθουσιασμένος με το ενδιαφέρον νέων ανθρώπων για την ιστορία του νησιού, καθώς μας οδηγεί στα ενδότερα.

Η κατάβαση προς τα ενδότερα του σπηλαίου, θέλει κάποια προσοχή και εμπειρία, καθώς η είσοδος ακολουθεί αρκετά κατηφορική κλίση.

Επιτέλους εισήλθαμε στον επιβλητικό και τεραστίων διαστάσεων(σε σχέση με το στόμιο) κεντρικό θάλαμο του σπηλαίου.

Οι ιστορίες που μάθαμε από τους κατοίκους αφορούν τα νεώτερα χρόνια του σπηλαίου. Κατά την τουρκοκρατία, πολλοί από τους χριστιανούς έβρισκαν καταφύγιο εκεί σε περίπτωση εισβολής Οθωμανών ή πειρατών. Σε μία από αυτές τις επιθέσεις, η κρυψώνα ανακαλύφθηκε, οι κάτοικοι που βρήκαν καταφύγιο στο σπήλαιο βρήκαν τραγικό θάνατο αφού θανατώθηκαν δια πυράς. Τα επόμενα χρόνια που ακολούθησαν ακόμα και στις μέρες μας, ακούγονταν αρκετές ιστορίες για καμμένα κρανία που εντοπίστηκαν εντός.

Ο κεντρικός θάλαμος παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία σε σταλαγμίτες, σταλακτίτες και άλλους σπάνιους γεωλογικούς σχηματισμούς εκατομμυρίων ετών.

Ο πλούσιος διάκοσμος του σπηλαίου αφήνει άναυδο τον επισκέπτη, κανείς δεν περίμενε πως στη μέση του πουθενά, θα βρισκόταν ένα τόσο πανέμορφο γεωλογικό μνημείο.

Σταλακτίτες της κεντρικής αίθουσας.

Δυστυχώς η έλλειψη παντελούς προστασίας από τους αρμοδίους, έκανε κάποιους ασυνείδητους να κόψουν και να καταστρέψουν πολλούς από τους σπάνιους αυτούς γεωλογικούς σχηματισμούς.

Η κεντρική αίθουσα του σπηλαίου διαιρείται στο βάθος της και σε μικρότερες αίθουσες.

Έντονο επίσης ήταν και το στοιχείο της υγρασίας.

Από τους μαγευτικούς σταλαγμίτες του Δρακοντόσπηλου.

Στο βάθος μια μικρής αιθούσης εντοπίσαμε τα κόκκαλα πολλών ζώων, που πιθανότατα βρήκαν καταφύγιο και πέθαναν εκεί.

Τι μυστήρια κρύβει στα σπλάχνα του το σπήλαιο? Γιατί δεν έγινε κάποια ανασκαφή από τους αρμοδίους του υπουργείου αρχαιοτήτων? Από σπηλαιολόγους εξερευνήθηκε? Απαντήσεις που ίσως να μην λάβουμε ποτέ, ως πότε όμως το ''παρελθόν'' θα είναι εκεί να μας περιμένει να μας δώσει απαντήσεις, ενώ έχει παραδοθεί στην λεηλασία και την εγκατάλειψη?

Σε λίγο θα ακολουθούσαμε μετα λύπης την έξοδο από αυτόν τον ''εξωγήινο'' και πανέμορφο τόπο στα έγκατα της γης.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΘΕΡΜΑ ΤΟΝ Κ. ΓΙΑΝΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΟΥ

Ο ''άγνωστος'' μεσαιωνικός Πύργος της Οινόης

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Mon, 11 Dec 2023 21:15:00 +0200

Επιμέλεια/Φώτο: Ομάδα Ορφέας

Κοντά στο Πύθιο του θεού Απόλλωνα στην Οινόη βρίσκεται αυτός ο επιβλητικός φράγκικος πύργος. Ο πύργος κτίστηκε περί το 1250, την περίοδο που άρχοντας της Αττικής ήταν ο Γκυ ντε Λα Ρος (ή Δελαρός) .

Ο Γκυ ντε Λα Ρος ήταν ο γιος του Όθωνα ντε Λα Ρος (Otto de la Roche), ευγενούς από τη Βουργουνδία (από το La Roche-sur-l'Ognon) που ήταν ένας από τους ιππότες που συμμετείχαν στην τέταρτη Σταυροφορία (που τελείωσε με την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204). Ο Όθων υπήρξε γενάρχης των Δελαρός που ήταν κύριοι του Δουκάτου των Αθηνών μέχρι το 1308.

Η έννοια «Δούκας» και «Δουκάτο» φαίνεται πως ήταν μια παραξενιά του Όθωνα Δελαρός του οποίου ο τίτλος κανονικά ήταν Άρχοντας των Αθηνών (Sire d'Athenes και, για τους Έλληνες, Μέγας Κύρης ή Μεγακύρης). Όμως ο Όθωνας επέμενε να αποκαλεί τον εαυτό του «Δούκα» και τελικά αυτός ο τίτλος επισημοποιήθηκε το 1260 και έτσι η το φράγκικο φέουδο της Αττικής πέρασε στην ιστορία σαν Δουκάτο των Αθηνών. Ο σκοπός του πύργου ήταν μάλλον να προστατεύει και να εποπτεύει τα κτήματα της περιοχής.

Μπορεί να ανήκε στην οικογένεια των Δελαρός ή σε κάποιον από τους υποτελείς τους. Ο πύργος διατηρείται σε σχετικά καλή κατάσταση. Πρόσφατα έγιναν εργασίες ανακαίνισης που σεβάστηκαν τη μεσαιωνική μορφή του πύργου.

Η είσοδος στον πύργο γινόταν από ένα άνοιγμα στον πρώτο όροφο, κάτι συνηθισμένο στους μεσαιωνικούς πύργους.

Η ΑΡΧΙΚΗ ΕΙΣΟΔΟΣ, ΠΛΕΟΝ ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΗ

Σε κάποια νεώτερη περίοδο δημιουργήθηκε και μια νέα είσοδος στο ύψος του εδάφους, η οποία φαίνεται σε παλιότερες φωτογραφίες. Η μεταγενέστερη αυτή είσοδος έχει κλείσει μετά από τις πρόσφατες εργασίες ανακαίνισης. Έτσι η είσοδος στο εσωτερικό είναι πλέον δύσκολη και επικίνδυνη.

πηγές:

Πληροφορίες, κ. Ιωάννης Δέδες/κ. Γιάννης Γκέκας

http://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=oinoe

SLIders: Μήπως επηρεάζετε τις λάμπες του δρόμου καθώς περνάτε?

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Mon, 11 Dec 2023 21:06:00 +0200

Τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων "SLIders", τα συναντάμε καθημερινά γύρω μας.

Άλλοι τους δίνουμε "ανεξήγητη" και "μεταφυσική" διάσταση και άλλοι τα προσπερνάμε θεωρώντας τα απολύτως φυσιολογικά! Η ονομασία SLIders, προέρχεται από τα αρχικά των λέξεων "Street Light Interference", δηλαδή "Παρεμβολή στα Φώτα του Δρόμου".

Τα "συμπτώματα".

Για να χαρακτηριστεί κάποιος ως SLIder θα πρέπει να παρουσιάζει ιδιαίτερα αυξημένη - και για πολλούς μη εξηγήσιμη- επίδραση, στις ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές.

Με απλά λόγια, αν κάθε φορά που περνάτε κάτω από ένα φως αυτό ανάβει ή σβήνει από μόνο του, αν η ένταση στις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα αυξομειώνεται μόλις μπείτε σε έναν χώρο, αν κάθε φορά που θυμώνετε πέφτει η τάση του ρεύματος, τότε έχετε αυξημένες πιθανότητες να ανήκετε τους SLIders!

Γιατί αποτυγχάνουν οι πειραματικές έρευνες!Το παράξενο αυτό "φαινόμενο" καταγράφεται από χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Το ερώτημα είναι πότε παύει να εντάσσεται στις στατιστικές πιθανότητες και αποκτά "ανεξήγητη" διάσταση;

Κατά καιρούς έχουν γίνει προσπάθειες πειραματικής διερεύνησης του φαινομένου σε επιστημονικά εργαστήρια, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Και αυτό γιατί οι άνθρωποι που λένε ότι είναι SLIders, επιμένουν πως αυτό τους συμβαίνει αυθόρμητα, χωρίς οι ίδιοι να το ελέγχουν. Κατ'επέκταση είναι αδύνατο να το αναπαράγουν κατά παραγγελία στο εργαστήριο.

Αυθυποβολή το φαινόμενο των SLIders;Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι επιστήμονες να απορρίπτουν οποιαδήποτε "μεταφυσική" πλευρά του φαινομένου και να λένε πως πρόκειται για "αυταπάτη" ή "υποβολή". Τα άτομα που νομίζουν ότι επιδρούν στις ηλεκτρικές ή ηλεκτρονικές συσκευές, πείθουν τους εαυτούς τους ότι κάθε συμπτωματική αυξομείωση της τάσης του ρεύματος ή διακοπή λειτουργίας στις τηλεόρασεις, οφείλεται στην παρουσία τους!

"Στον καθένα μας μπορεί να καούν δυο λάμπες σε μικρό χρονικό διάστημα", λένε. "Εκείνος που θεωρεί τον εαυτό του SLIder, θα το ερμηνεύσει ως "ανεξήγητο". Οι υπόλοιποι απλώς θα αλλάξουμε τη λάμπα".

"Ηλεκτρονικές ωθήσεις του εγκεφάλου", η εξήγηση;Στον αντίποδα, υπάρχουν εκείνοι που υποστηρίζουν ότι οι επίδρασεις των ατόμων αυτών σε ηλεκτρονικές συσκευές, μπορεί να έχουν σχέση με ηλεκτρονικές ωθήσεις του εγκεφάλου. Από τη στιγμή που οι σκέψεις και οι κινήσεις μας είναι το αποτέλεσμα των ηλεκτρικών παλμών που παράγει ο εγκέφαλος, είναι πιθανό οι παλμοί αυτοί να έχουν επίπτωση έξω από το σώμα μας, σε κάποιες ηλεκτρικές συσκευές!

Ο βρετανός συγγραφέας και ερευνητή Hilary Evans που από το 1993 μελετά το φαινόμενο και καταγράφει μαρτυρίες, υποστηρίζει ότι : "Το γεγονός ότι υπάρχουν τόσοι μάρτυρες που ισχυρίζονται μια παρεμβολή στα φώτα του δρόμου, ενισχύουν την πιθανότητα να πρόκειται για ένα περίεργο "ανεξήγητο" φαινόμενο, που δεν συνάδει με την τρέχουσα επιστημονική γνώση για το πώς οι άνθρωποι επηρεάζουν και επηρεάζονται από τον περιβάλλον τους".

πηγές:

wikipedia

aneksigita-fainomena

Υποβρύχιες γεωμετρικές και μεγαλιθικές κατασκευές σύμφωνα με το google earth στην Ελλάδα

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Sun, 3 Dec 2023 17:48:00 +0200

Επιμέλεια/Φώτο: Ομάδα Ορφέας

Οι ήδη γνωστές υποβρύχιες αρχαιολογικές θέσεις κατά μήκος των ακτογραμμών της Ελλαδικής επικρατείας καλύπτουν το χρονολογικό πεδίο από την προϊστορική εποχή μέχρι και την πρώιμη βυζαντινή.
Εκτός όμως από τις βυθισμένες πόλεις που εντοπίζονται σε σχετικά μικρό βάθος όπως το Παυλοπέτρι, υπάρχουν και οι κατασκευές που εντοπίζονται σε πολύ μεγαλύτερο βάθος κυρίως ανοιχτά της Κρήτης αλλά και στο Αιγαίο Πέλαγος!

Αυτές οι κατασκευές που με την βοήθεια του google earth(δορυφορική λήψη) καταφέραμε να διακρίνουμε τον σχηματισμό τους, υποθέτουμε ότι για να διακρίνονται από το διάστημα και σε τόσο μεγάλο βάθος που μπορεί να ποικίλει από τα 50 μέτρα έως τα 5.000 μέτρα, πρόκειται για μεγαλιθικές(πιθανότατα ανθρώπινες ή κάποιου άλλου προηγμένου πολιτισμού) κατασκευές. Η επιστήμη της ενάλιας αρχαιολογίας σχεδόν πάντα υποστηρίζει πως οι κατασκευές που τώρα βρίσκονται εντός της θαλάσσης έγιναν πολύ πριν τα μέρη αυτά καταποντιστούν στο νερό από κάποιο ακραίο γεωλογικό φαινόμενο ή λόγω της κλιματική αλλαγής. Κατά τη γνώμη μας πολλοί από αυτούς τους σχηματισμούς εφόσον σχηματίζουν λογικά σχήματα και γεωμετρικές συσχετίσεις, είναι πολύ πιθανόν να έγιναν από κάποιον άγνωστο πολιτισμό ανθρώπινο ή μη στα βάθη της προϊστορίας παρά να είναι φυσικοί σχηματισμοί, αφού αν ανατρέξουμε στην επιστήμη της γεωλογίας θα δούμε πως τα σημεία που εντοπίζονται αυτές οι κατασκευές ήταν ξηρά πριν 2.000.000 χρόνια!

Είναι απίθανο λοιπόν να υποθέσουμε, καταρχήν με τα όσα υποστηρίζει η σημερινή επιστήμη περί εξέλιξης του ανθρώπου, πως ο πρώιμος πρόγονος του ανθρώπου homo habilis θα μπορούσε πριν 2.000.000 εκ. χρόνια να δημιουργήσει αυτές τις τεράστιες κατασκευές στον πάτο της Μεσογείου, που μπορεί αν εκτείνονται εκατοντάδες χιλιόμετρα. Φυσικά το φαινόμενο αυτό δεν παρατηρείται μόνο στον βυθό της Μεσογείου, αλλά με την ανάπτυξη των δορυφόρων τα τελευταία χρόνια σε όλο τον κόσμο, ανακαλύπτονται συνεχώς υπόγειες πόλεις στις αβύσσους των ωκεανών του κόσμου, που πονοκεφαλιάζουν το σημερινό ''τυφλό επιστημονικό κατεστημένο''.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

ΝΟΤΙΑ ΚΡΗΤΗ, ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΤΩΝ ΣΦΑΚΙΩΝ ΔΙΑΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΒΥΘΟ ΤΟΥ ΛΙΒΥΚΟΥ ΠΕΛΑΓΟΥΣ

ΤΟ ΜΗΚΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΠΟΥ ΦΤΑΝΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΓΑΥΔΟ, ΞΕΠΕΡΝΑΕΙ ΤΑ 45 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ, ΕΝΩ ΟΙ ΓΕΩΜΕΡΙΚΕΣ ΣΥΧΕΤΙΣΕΙΣ(ΓΩΝΙΕΣ 90ο ΜΟΙΡΩΝ, ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΑ ΣΧΗΜΑΤΑ) ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΦΥΣΙΚΟ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ, ΠΙΘΑΝΟΤΑΤΑ ΝΑ ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟ ΠΑΝΑΡΧΑΙΟ ΛΙΜΑΝΙ Ή ΦΡΟΥΡΙΟ, Ή ΤΕΙΧΟΣ.

ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ ΒΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ

ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΩΝ ΧΑΝΙΩΝ ΕΝΤΟΠΙΖΟΝΤΑΙ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟΙ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΜΕ ΑΡΚΕΤΕΣ ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΕΣ ΣΥΣΧΕΤΙΣΕΙΣ, ΟΠΩΣ ΣΧΕΔΟΝ ΕΝΑ ΤΕΛΕΙΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ ΜΕ ΜΗΚΟΣ ΕΚΑΣΤΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ ΠΕΡΙΠΟΥ 10 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ

ΝΔ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΕΝΤΟΠΙΖΟΝΤΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΥΨΩΜΑΤΑ

ΟΙ ΓΙΓΑΝΤΙΟΙ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟΙ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΕΚΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΔΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΝΟΤΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΕΩΣ ΤΙΣ ΑΚΤΕΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ

ΕΝΩΝΟΝΤΑΣ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΥΠΟΒΡΥΧΙΕΣ ΥΨΟΜΑΤΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΣΧΗΜΑΤΙΖΕΤΑΙ ΕΝΑ ΤΡΙΓΩΝΟ!

ΟΙ ΑΠΟΛΗΞΕΙΣ ΤΩΝ ΓΡΑΜΜΩΝ Ν-ΝΔ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΤΕΧΝΗΤΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ Ή ΚΑΠΟΙΑ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑ ΠΟΛΗ

ΣΤΟΝ ΒΥΘΟ ΤΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΑΡΧΑΙΟ ΑΕΡΟΔΡΌΜΙΟ Ή ΣΤΑΔΙΟ(!)

ΝΟΤΙΑ ΤΗΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗΣ! ΟΙ ΓΡΑΜΜΕΣ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΤΕΛΕΙΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ ΤΗΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΦΥΣΙΚΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΤΟΥ ΒΥΘΟΥ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΤΑΚΡΉΜΝΙΣΗ ΥΠΟΒΡΥΧΙΩΝ ΙΖΗΜΑΤΟΓΕΝΩΝ ΠΕΤΡΩΜΆΤΩΝ ΑΝΟΙΧΤΑ ΤΟΥ ΑΘΩΝΑ

πηγές:

google earth

Συγκλονιστικές θεάσεις τεράστιων θαλάσσιων ερπετών

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Fri, 21 Jul 2023 09:21:00 +0300

Πολλοί ναυτικοί ισχυρίστηκαν κατά καιρούς ότι αντίκρυσαν, πλέοντας στους ωκεανούς, σε διάφορα μήκη και πλάτη της υδρογείου, τεράστια θαλάσσια ερπετά, αληθινά άγνωστα τέρατα της Αποκάλυψης και κατέγραψαν τη συνάντησή τους αυτή στα ημερολόγια των πλοίων τους.

Υπάρχουν, όμως, πράγματι, τέτοια τέρατα ή απλώς οι κυβερνήτες, το πλήρωμα κι αυτοί ακόμα οι επιβάτες, που βεβαίωναν ότι τα είδαν με τα μάτια τους, έπεσαν θύματα παραίσθησης και οπτικής απάτης;

Επί του προκειμένου, οι γνώμες των φυσιοδιφών ήταν διηρημένες. Οι περισσότεροι παραδέχονταν την ύπαρξή τους, πολλοί, όμως, την αρνούνταν κατηγορηματικώς.

Το 1930, ο διακεκριμένος Πλοίαρχος του Αγγλικού Πολεμικού Ναυτικού, Rupert Gould, εξέδωσε ένα βιβλίο επί του θέματος, υποστηρίζοντας την άποψη της βεβαιωμένης ύπαρξης των άγνωστων αυτών θαλάσσιων τεράτων, παραθέτοντας πολύ ισχυρά επιχειρήματα, ώστε ένας από τους πιο διάσημους φυσιοδίφες της εποχής ανέφερε: «Προτού διαβάσω τη μελέτη του Rupert Gould, ήμουν πεπεισμένος ότι δεν υπήρχαν θαλάσσια τέρατα. Τώρα που τη διάβασα, όμως, έχω αλλάξει γνώμη»

Μια από τις πρώτες εμφανίσεις θαλάσσιου ερπετού χρονολογείται από τον Ιούλιο του 1734 και καταγράφηκε με τον εξής τρόπο από τον Δανονορβηγό Λουθηρανό ιεραπόστολο Hans Egede.

«Την 6η Ιουλίου του σωτήριου έτους 1734, ενώ πλέαμε στα ανοιχτά της Γροιλανδίας, εμφανίστηκε αιφνιδίως ένα φοβερό θαλάσσιο τέρας, του οποίου η κεφαλή, όταν πρόβαλε έξω από το νερό, έφτασε ψηλότερα από τα άλμπουρα του πλοίου μας. Είχε μακρότατο λαιμό και ξεφυσούσε σαν φάλαινα. Τα μεγάλα πτερύγιά του, που έμοιαζαν με φτερά δράκου, ανατάρασσαν αγρίως τη θάλασσα. Το σώμα του καλυπτόταν από φολίδες και όταν ξαναβούτηξε, φάνηκε ολόκληρη η ουρά του, η οποία έμοιαζε με ουρά φιδιού. Το μήκος του τέρατος ήταν πολλαπλάσιο του μήκους του καραβιού μας. Η θέα του μας γέμισε με δέος και με πρωτόγνωρο τρόμο!»

Τα θαλάσσια ερπετά απασχόλησαν έκτοτε ζωηρότατα την κοινή γνώμη και κάθε φορά που γινόταν λόγος για νέα εμφάνιση ενός μυστηριώδους θαλάσσιου πλάσματος, η περιέργεια του κόσμου κορυφωνόταν.

Στις 6 Αυγούστου του 1843, ο Κυβερνήτης McQuhae και το πλήρωμα του αγγλικού πολεμικού πλοίου «Daedalus» ανέφεραν ότι συνάντησαν ένα παρόμοιο πελώριο θαλάσσιο ερπετό στην επιφάνεια των ταραγμένων υδάτων μεταξύ του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας και της νήσου Αγίας Ελένης. Το τέρας αυτό είχε κεφαλή γιγαντιαίων διαστάσεων, εξαιρετικά μακρύ λαιμό και μαυριδερό οφιοειδές σώμα ανυπολόγιστου μήκους! Ο Κυβερνήτης McQuhae υπέβαλε τη σχετική έκθεση στο αγγλικό Ναυαρχείο κι έτσι, η είδηση αυτή απασχόλησε επί μακρόν τον αγγλικό, αλλά και τον παγκόσμιο Τύπο.

Οι σοφοί επιστήμονες, αφού επιδόθηκαν σε μελέτες, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τέτοια τέρατα δεν υπάρχουν και ότι ο Καπετάνιος και το πλήρωμα του «Daedalus» έπεσαν θύματα οφθαλμαπάτης. Το κύρος των επιστημόνων ήταν τέτοιο, που ο μέχρι πρότινος «αξιοσέβαστος, γενναίος και ατρόμητος» McQuhae έχασε παντελώς το κύρος του και κατέστη καταγέλαστος στην κοινωνία.»

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1877, ο Κυβερνήτης της αγγλικής βασιλικής θαλαμηγού «Osborne» ανέφερε κι αυτός ότι αντίκρισε ένα ανάλογο θαλάσσιο ερπετό κοντά στις ακτές της Σικελίας, του οποίου, μάλιστα, σχεδίασε και το σκίτσο.

Το θαλάσσιο αυτό άγνωστο πλάσμα ήταν πραγματικά κολοσσιαίων διαστάσεων, ενώ το μήκος του ξεπερνούσε κατά πολύ το συνολικό μήκος ολόκληρης της θαλαμηγού. Έμοιαζε με στενόμακρο δράκο, του οποίου τα πολλαπλά μυτερά και τριγωνικά πτερύγια ξεχώριζαν πάνω από την επιφάνεια, ενώ από το κεφάλι του αναδύονταν δύο ίδια πτερύγια, μόνο που ήταν κυριολεκτικώς θεόρατα.

Η κοινή γνώμη εκ νέου θορυβήθηκε και διεξήχθησαν μακρές συζητήσεις και αντεγκλήσεις επί του θέματος, ώσπου πάλι οι σοφοί της εποχής κατέληξαν στο αυτό συμπέρασμα: ότι δηλαδή τέτοια πλάσματα είναι ανύπαρκτα και πηγάζουν από την ανεξάντλητη φαντασία των ναυτικών.

Μα, το 1893, ο Κυβερνήτης Cringle του αγγλικού ατμόπλοιου «Umfuli» ανακοίνωσε ότι είδε κι αυτός με τη σειρά του ένα τεράστιο θαλάσσιο ερπετό στον Ειρηνικό Ωκεανό. Ο Κυβερνήτης είχε καταγράψει στο ημερολόγιο του πλοίου του τα εξής:

«Την 6η απογευματινή ώρα, καθώς πλέαμε με θάλασσα εντελώς γαλήνια και μηδενικούς σχεδόν ανέμους, είδα να προβάλλει προς τα δεξιά μας, σε απόσταση περίπου επτακοσίων γυαρδών, μια τερατώδης κεφαλή φιδιού. Το πλάσμα κολυμπούσε στην επιφάνεια. Το μέρος του λαιμού του, που εξείχε από την επιφάνεια, είχε μήκος περίπου δέκα γυάρδες και πάχος ανθρώπινου σώματος, ενώ το κεφάλι του είχε διαστάσεις κεφαλής ιπποπόταμου!

Με το τηλεσκόπιο μπορέσαμε να διακρίνουμε καθαρότατα τα χαρακτηριστικά του θαλάσσιου τέρατος. Είχε μάτια μεγάλα και κιτρινωπά και το δέρμα του ήταν φολιδωτό. Η κεφαλή του είχε σχήμα τριγώνου, όπως δηλαδή του βόα και του πύθωνα.

Μερικοί από τους Αξιωματικούς μου πρότειναν να το πυροβολήσουμε. Όμως, φοβήθηκα μήπως το μυστηριώδες πλάσμα καταδυθεί απότομα και επειδή ήθελα να διακρίνω το ακριβές σχήμα του, διέταξα μεταβολή και ξεκινήσαμε να το καταδιώκουμε. Μα, το τεράστιο ερπετό κινούνταν με συγκλονιστική ταχύτητα κι έτσι, δεν κατέστη δυνατό να το προλάβουμε. Όταν πια ο ήλιος έδυσε, παραιτηθήκαμε της προσπάθειας».

Το 1906, η θαλαμηγός «Valhalla» του πολυσχιδούς Λόρδου Crawford, εκτελώντας ταξίδι ωκεανογραφικών ερευνών, συνάντησε κοντά στα παράλια της Βραζιλίας ένα άγνωστο τέρας απίθανων διαστάσεων να κολυμπάει ήρεμα. Είχε μαύρη οφιοειδή κεφαλή, μεγέθους ενήλικου βοδιού, με λευκές ραβδώσεις ανάμεσα στα ρουθούνια και έφερε ένα πελώριο ραχιαίο πτερύγιο. Οι επιστήμονες, οι οποίοι επέβαιναν στο ερευνητικό σκάφος, το περιεργάστηκαν επισταμένως με τα τηλεσκόπια που διέθεταν και διαπίστωσαν κατάπληκτοι ότι μόνο το τμήμα του σώματός του, που ήταν ορατό πάνω από την επιφάνεια των υδάτων, θα έπρεπε να είχε μήκος τουλάχιστον τριάντα μέτρων!

Κατόπιν, τρομαγμένοι από τις απότομες κινήσεις του, άνοιξαν πυρ εναντίον του με ένα μικρό πυροβόλο. Η πέμπτη οβίδα έπληξε το θαλάσσιο ερπετό και αυτό, αφού ανατάραξε τη θάλασσα με δύναμη κυκλώνα, εξαφανίστηκε καταδυόμενο.

Η έκθεση των επιστημόνων της ωκεανογραφικής αποστολής της θαλαμηγού «Valhalla» κατακεραύνωσε και αποστόμωσε όλους τους σοφούς σκεπτικιστές, οι οποίοι, τότε, αναγκάστηκαν να παραδεχθούν την ύπαρξη των μυστηριωδών θαλάσσιων τεράτων των βυθών, ανεξαρτήτως εάν αυτά ήταν ερπετά ή κάτι άλλο.

Μια ακόμη θέαση θαλάσσιου ερπετού συνέβη το 1917 από το αγγλικό καταδρομικό πλοίο «Hilary», λίγο πριν καταβυθιστεί από γερμανικό υποβρύχιο. Τα χαρακτηριστικά του τέρατος εκείνου, όπως τα περιέγραψε ο Κυβερνήτης του, ήταν πανομοιότυπα με το θαλάσσιο ερπετό, που είχε σχολαστικά παρατηρήσει η ωκεανογραφική αποστολή του «Valhalla».

Πάντως, ο Πλοίαρχος του Αγγλικού Πολεμικού Ναυτικού, Rupert Gould, στο βιβλίο, το οποίο είχε εκδώσει το 1930, πιθανολογούσε ότι τα θαλάσσια αυτά τέρατα θα έπρεπε να ήταν Πλησιόσαυροι της Δευτερογενούς Περιόδου, το γένος των οποίων εξακολουθεί να διατηρείται ακόμη, σε μικρό μάλλον αριθμό, στα αχανή βάθη των ωκεανών.

Το άρθρο, όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ», στις 08/10/1932

πηγή:

https://strangepress.gr/2018/10/24/sygklonistikes-theaseis-terastion-thalassion-erpeton/?fbclid=IwAR0nt4IzsuGNGM7bgQy63ySj-tZy5B9Cv5ACTq3kY3PGSEs5Fub49QS7KY8

Φερδινάνδος Παλαιολόγος: Ο προτελευταίος απόγονος των Παλαιολόγων στα νησιά Μπαρμπάντος

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Sat, 13 May 2023 11:47:00 +0300

Με μια τεράστια έκπληξη βρέθηκε ο υποψήφιος διδάκτωρ του Ευρωπαϊκού Κέντρου Περιβαλλοντικής Έρευνας και Κατάρτισης, Σταύρος Μαυρογένης, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στα νησιά Μπαρμπάντος της Καραϊβικής, ερευνώντας το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής.

Ανακάλυψε… τον τάφο του (προ)τελευταίου Παλαιολόγου! Πρόκειται για τον Φερδίνανδο Παλαιολόγο, γιο του Θεόδωρου Παλαιολόγου της δυναστείας των τελευταίων αυτοκρατόρων του Βυζαντίου!

Από την έρευνα του για το θέμα, προέκυψαν τα εξής:

Ο Θεόδωρος Παλαιολόγος το 1594 παντρεύτηκε στη Χίο την Ευδοξία Κομνηνού η οποία του έδωσε μια κόρη την Θεοδώρα η οποία με τη σειρά της το 1614 παντρεύτηκε τον Πρίγκηπα Δημήτριο Ροδοκανάκη στην ελληνο-ορθόδοξη εκκλησία των Πέτρου και Παύλου στη Νάπολη. Ο εγγονός της Θεοδώρας, Δημήτριος Ροδοκανάκης, μετανάστευσε μόνιμα στο Λονδίνο και μετά από αγώνες πολλών ετών κατάφερε να αποδείξει ότι είναι απόγονος των Παλαιολόγων και να αναγνωριστεί έτσι επίσημα από το Βατικανό, το Foreign Office και άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις!

Ο Θεόδωρος Παλαιολόγος λοιπόν είχε μεταναστεύσει κι αυτός στην Αγγλία για να γλυτώσει από την εχθρότητα του Πάπα Παύλου Ε και του διαδόχου του Γρηγορίου του ΙΕ, και ξαναπαντρεύτηκε την ντόπια Mary Balls.

Για πολλά χρόνια υπηρέτησε ως μισθοφόρος στην υπηρεσία διαφόρων ευγενών στην Αγγλία και τελικά πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 1636 στο Landulph όπου και μέχρι και σήμερα σώζεται το αντίστοιχο μνημείο. Το 1795 κατά λάθος άνοιξαν τον τάφο του όπου και βρήκαν έναν σκελετό υψηλού αναστήματος με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τη γαμψωτή μύτη και τη μακριά λευκή γενειάδα η οποία έφτανε κάτω από το στήθος.

Ένας από τους γιους του, ο Ιωάννης πολέμησε και έπεσε μαχόμενος στο πλευρό του Βασιλιά της Αγγλίας κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου στη μάχη του Naseby. Ο έτερος γιος Φερδινάνδος πολέμησε και αυτός στο πλευρό του Βασιλιά και μετά τη νίκη των κοινοβουλευτικών, αυτοεξορίστηκε στο μακρινό και εξωτικό Μπαρμπάντος όπου και είχε περιουσία από τη μεριά της μητέρας του.

Άγιος Ιωάννης, Μπαρμπάντος

Το 1649 έγινε επικεφαλής της ενορίας του Αγίου Ιωάννη και τελικά πέθανε το 1678. Το 1831 ένας τυφώνας έπληξε την εκκλησία με αποτέλεσμα να αποκαλυφθεί το φέρετρό του το οποίο και τελικά άνοιξαν το 1844 για να σταματήσουν διάφορες περίεργες διαδόσεις.

Τον βρήκαν ανάποδα, σε σχέση με τους άλλους νεκρούς, με το κεφάλι στραμμένο στη Δύση και τα πόδια στην Ανατολή όπως ήταν το Βυζαντινό πρακτικό!

Το 1909 ανεγέρθη και το παρόν μνημείο με κίονες δωρικού ρυθμού και σε πέτρα από το ίδιο υλικό με αυτή του τάφου του πατέρα του και με την εξής επιγραφή:

«Here lyeth ye body of Ferdinando Paleologus Descended from ye imperial lyne Of ye last Christian Emperors of Greece Churchwarden of this Parish 1655-1656, Vestryman, Twentye years Died Oct. 3 1678».

Οι απόγονοί του:

Ο γιος του Θεοδώριος έγινε ναύτης και επέστρεψε στην Αγγλία. Απεβίωσε στην Κορούνα της Ισπανίας το 1693 επάνω στο πλοίο Κάρολος Β' , όπως μαρτυρεί η διαθήκη του. Είχε νυμφρευτεί κάποια Μάρθα Μπράντμπουρυ των Μπαρμπάντος και απέκτησε γιο γεννημένο στο Στέπνεϋ του Λονδίνου και πιθανώς μια κόρη. Κάπου εκεί φαίνεται ότι σταματάει και η βασιλική γραμμή της οικογένειας των Παλαιολόγων

πηγές:

Σωτήρης Σκουλούδης,

http://www.zougla.gr/greece/article/o-telefteos-paleologos-vriskete-sta-nisia-mparmpantos

https://el.m.wikipedia.org/wiki/Φερδινάνδος_Παλαιολόγος

http://choratouaxoritou.gr/?p=66496

Οδοιπορικό στην υπόγεια ''μυστική'' Λαυρεωτική

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Sat, 13 May 2023 11:47:00 +0300

Τα μεταλλεία στην περιοχή του Λαυρίου είναι από τα αρχαιότερα μεταλλεία στον Ελλαδικό χώρο. Η μεταλλευτική δραστηριότητα σε αυτά χρονολογείται από το 3.000 π.Χ., (ίχνη εξορύξεως χαλκού στην περιοχή Θορικού) αλλά η συστηματική εκμετάλλευσή τους αρχίζει με τη γέννηση της Αθηναϊκής Δημοκρατίας το 508 π.Χ. από τον Κλεισθένη

Τα μεταλλεία του Λαυρίου υπήρξαν η κύρια πηγή πλούτου της Αθήνας κατά την κλασική εποχή (5ος και 4ος π.Χ. αιώνας). Η πρώτη ενέργεια που βασίστηκε στα μεταλλεία αυτά υπήρξε προγενέστερη της εγκαθίδρυσης της Δημοκρατίας, όπως αυτή τοποθετείται από τους ιστορικούς.

Ήταν η κοπή ενός από τα πρώτα αργυρά νομίσματα στον κόσμο, της αθηναϊκής δραχμής, γύρω στο 580 π.Χ. Γύρω στα 512 π.Χ. η Αθήνα υποχρεώθηκε να βασιστεί αποκλειστικά στα μεταλλεία του Λαυρίου, καθώς οι Πέρσες είχαν εισβάλει στη Βόρεια Ελλάδα. Οι πρόσοδοι από τα μεταλλεία αυτά έγιναν αισθητές γύρω στο 500 π.Χ., ενώ οι πολεμικές προετοιμασίες απόκρουσης των Περσών (Μάχη του Μαραθώνα) βασίστηκαν στον άργυρο που εξορυσσόταν στα μεταλλεία.

Το 482 π.Χ. εντοπίζεται ένα νέο μεγάλο αργυρούχο κοίτασμα στην περιοχή και ο Θεμιστοκλής πείθει τους Αθηναίους να διατεθούν τα προερχόμενα από αυτό έσοδα για την κατασκευή ενός ισχυρού στόλου.

Η Αθήνα διέθετε ήδη 70 πολεμικά πλοία και με τα χρήματα από τα μεταλλεία κατασκεύασε άλλα 130. Με τα πλοία αυτά η Αθήνα κατάφερε να αποκρούσει τις δυνάμεις του Ξέρξη, ο οποίος έχοντας περάσει τις Θερμοπύλες κατέβαινε προς την πόλη.Ο αθηναϊκός στόλος, έχοντας αποκτήσει την απαιτούμενη ισχύ, καταναυμάχησε τον Περσικό στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, στερώντας έτσι τις Περσικές δυνάμεις ξηράς από τις προμήθειες και τη δυνατότητα ανεφοδιασμού τους.

Τα μεταλλεία έχασαν προσωρινά την αξία τους, όταν η Αθήνα έχασε τον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Επανήλθαν προσωρινά σε αξιόλογη εκμετάλλευση επί εποχής Λυκούργου κατά τον 4ο αιώνα, ωστόσο η ανακάλυψη νέων μεταλλείων στη Βόρεια Ελλάδα και η αθηναϊκή παρακμή τα έθεσαν στο περιθώριο.

Τελικά, οι μεταλλευτικές δραστηριότητες διακόπηκαν ολοσχερώς τον 2ο αιώνα, επειδή, πρώτον η εξόρυξη, φθάνοντας σε βάθη 100 μ., συνάντησε νερό στις στοές, δεύτερον, οι Ρωμαίοι βρήκαν πολύ δύσκολη και την επεξεργασία του μεταλλεύματος και τρίτον, οι Ρωμαίοι άρχισαν την εκμετάλλευση των πλούσιων κοιτασμάτων αργύρου στην Ισπανία, με αποτέλεσμα τα μεταλλεία Λαυρίου να χάσουν τα πρωτεία στην παραγωγή αργύρου παγκοσμίως, μια θέση που κατείχαν για σχεδόν μία χιλιετία.

Υπολογίζεται ότι από τον 7ο μέχρι το 1ο αιώνα π.Χ. από τα μεταλλεία εξορύχθηκαν 3.500 τόνοι αργύρου και 1.4000.000 τόνοι μολύβδου.Η μέγιστη παραγωγή παρατηρήθηκε κατά τα κλασσικά χρόνια με μέση ετήσια παραγωγή 30 τόνους αργύρου. Οι αρχαίοι, παρόλο που δεν διέθεταν τα σύγχρονα τεχνικά μέσα, είχαν φτιάξει ένα εντυπωσιακό υπεδάφιο δικτύων στοών, όπου δούλευαν χιλιάδες εργάτες. Για τις ανάγκες του εξαερισμού είχαν κατασκευάσει εντυπωσιακά πηγάδια που το άνοιγμά τους οδηγούσε στην επιφάνεια.

Με αυτόν τον τρόπο εξασφάλιζαν οξυγόνο στις γαλαρίες μέχρι και το πιο απομακρυσμένο σημείο. Ήταν ένα ακόμα εντυπωσιακό τεχνικό έργο της αρχαίας Ελλάδας. Πολλές από αυτές τις εγκαταστάσεις χρησιμοποιήθηκαν και στα τέλη του 19ου αιώνα. Τα μεταλλεία παρέμειναν σε αδράνεια μέχρι το 19ο αιώνα μ.Χ.

Το 1860 ο Ανδρέας Κορδέλλας (1836 - 1909), μεταλλειολόγος γεννημένος στη Σμύρνη με σπουδές στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας επισκέπτεται την περιοχή και διαβλέπει σημαντική οικονομική προοπτική με την ανάτηξη των σκωριών και την επεξεργασία των εκβολάδων.

Έρχεται σε επαφή με τον Τζιανμπατίστα Σερπιέρι (1832-1897), Ιταλό επιχειρηματία, του οποίου η οικογένεια ήδη ασχολείτο με παρόμοιες εργασίες εκμετάλλευσης σκωρίας ρωμαϊκής εποχής ορυχείων στο Κάλιαρι της Σαρδηνίας.

Ο Σερπιέρι διαβλέπει επίσης την οικονομική δυνατότητα που του προσφέρει το Λαύριο και, το 1864, ιδρύει την εταιρεία "Roux - Serpieri - Fressynet C.E." (ή "Hilarion Roux et Cie") εν μέρει με δικά του κεφάλαια αλλά και με συμμετοχή του γαλλικού (έδρα στη Μασσαλία) τραπεζικού οίκου "I. Roux-Fressynet". Η εταιρεία διατηρείται μέχρι το 1873, έχοντας μετονομαστεί σε "Ελληνική Εταιρεία των Μεταλλουργείων Λαυρίου", κατασκευάζοντας εγκαταστάσεις στο λιμένα του Λαυρίου, στη θέση "Εργαστηριάκια" και αναλαμβάνει την παραγωγή αργυρούχου μολύβδου από τις σκωρίες.

Το 1865 διαθέτει 18 καμίνους, εγκαταστάσεις μεταλλοπλυσίας, μηχανουργείο και σιδηρόδρομο, απασχολώντας, το 1867, 1.200 εργαζόμενους, τεράστιο αριθμό για την εποχή.Ο Σερπιέρι ως εργοδότης ήταν σκληρός και αντιμετώπιζε τους μεταλλωρύχους σαν αναλώσιμα εργαλεία που δεν είχαν δικαιώματα, αλλά μόνο την υποχρέωση να δουλεύουν έναντι, μάλλον συμβολικής αμοιβής. Από την άλλη ήταν αυτός που δημιούργησε από το μηδέν την πόλη του Λαυρίου για να εγκατασταθούν οι εργάτες που έρχονταν από πολλά μέρη του εξωτερικού και της Ελλάδας για να βρουν δουλειά. Οι συνθήκες εργασίας συνέχισαν να είναι δύσκολες ακόμα και όταν έφυγε ο Σερπιέρι από την περιοχή.

Mια ομάδα γάλλων αρχαιολόγων πραγματοποιεί τον τελευταίο καιρό έρευνες στην περιοχή και τα ευρήματα είναι πολύ εντυπωσιακά. Υπό την επίβλεψη του καθηγητή Denis Morin από το Πανεπιστήμιο της Λωραίνης σε συνεργασία με το UMR CNRS (National Center for Scientific Research) της Τουλούζης, η ομάδα εντόπισε ένα περίπλοκο δίκτυο από στοές, φρέατια και δωμάτια. Εξερευνήθηκαν και εξετάστηκαν επισταμένως περίπου πέντε χιλιόμετρα υπεδάφιων αγωγών που είχαν σκαφτεί για μάρμαρο και σχιστόλιθους.

Οι στοές διαμορφώνουν λαβυρίνθους πολύπλοκων μεταλλευτικών έργων, το ύψος των οποίων συχνά δεν ξεπερνά τα 30 εκ. Μέχρι στιγμής αποτελεί το πιο εκτεταμένο υπεδάφιο δίκτυο που έχει διερευνηθεί σε αυτό το τμήμα του Αιγαιακού κόσμου.

Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν επίσης ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος (drone) προκειμένου να εντοπίσουν εγκαταστάσεις και λείψανα στην επιφάνεια του εδάφους, τα οποία σχετίζονται με τη μετάλλευση.

Στα μεταλλεία ανευρίσκονται εν συνόλω 431 ορυκτά, εξ ων τα 19 αποτελούν χαρακτηριστικά για την περιοχή (type localities, TL). Δείγματα αυτών των ορυκτών είναι, ακόμη και σήμερα, περιζήτητα από συλλέκτες, καθώς απαντούν σε μοναδικούς σχηματισμούς, όπως ο αγαρδίτης, ο σερπιερίτης, ο θορικοσίτης, ο λαυριονίτης , ο καμαριζαΐτης, ο γεωργιαδεσίτης κ. ά

. Πολλά από τα ορυκτά αυτά εκτίθενται στο Ορυκτολογικό Μουσείο Λαυρίου και το Ορυκτολογικό-Μεταλλευτικό Μουσείο Καμάριζας Λαυρίο.

πηγές:

https://el.wikipedia.org

http://www.mixanitouxronou.gr/aftopsia-stis-mistiriodis-ipogies-stoes-tou-lavriou-pou-schimatizoun-epikindino-lavirintho-vinteo-apo-tin-perifimi-galaria-pou-i-archei-evgalan-molivi-ke-asimi-gia-ton-parthenona-to-nao-tou-posidon/

Το ''Ρήγμα'' του Παγκρατίου - Β' Μέρος -'' Απόκρυφη'' Γεωμετρία και σύμβολα-

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Tue, 9 May 2023 23:09:00 +0300

Επιμέλεια/Φώτο: Ομάδα Ορφέας

Κατά την αστική περιήγηση της περιοχής του Παγκρατίου και πέριξ του Αρδηττού, το τοπίο μοιάζει να αντανακλά πλήρως όλους αυτούς τους μύθους που αναφερθήκαμε στο προηγούμενο μέρος, αλλά και τη νεομυθολογία που αναπτύχθηκε στην εγγύς περιοχή του Σταδίου. Στα μονοπάτια του πρωτεργάτη ερευνητή Γ. Μπαλάνου και μέσα από το συγγραφικό του έργου προσπαθήσαμε να ακολουθήσουμε την πορεία που ακολούθησε ο ίδιος στην περιοχή πέριξ του Παναθηναϊκού Σταδίου στο Παγκράτι, με την βοήθεια του Γρηγόρη Τσουκαλά, που προέρχεται από την ερευνητική του ομάδα. Αφετηρία του νήματος της νεομυθολογίας που αναπτύχθηκε αποτελούν τα βιβλία του Γ. Μπαλάνου ("Εισβολείς", ''Η σκιά του Κθούλου'', ''Κάτι που έρπει σαν σκιά'' κ.α).

ΟΔΟΣ ΑΓΡΑΣ

''...Όσοι έχουν διαβάσει το πρώτο βιβλίο μου, το “Εισβολείς;”, θα θυμούνται ίσως μια αινιγματική και αόριστη νύξη που είχα κάνει για ένα δρόμο πίσω (ή, πιο σωστά, πλάι) από το Στάδιο... Ήδη από τότε αναφερόμουν ακριβώς στο συγκεκριμένο δρομάκι. Το ένα από τα σπίτια αυτά, ένα παλιό εγκαταλειμμένο αρχοντικό, είχε το εξής περίεργο χαρακτηριστικό: ήταν μόνιμα φωτισμένο επί χρόνια. Όταν μερικοί από τους πιο τολμηρούς της ομάδας πήδησαν τον εξωτερικό μαντρότοιχο, ανέβηκαν την εξωτερική σκάλα και κοίταξαν μέσα από τα ανοίγματα της ξύλινης πόρτας, είδαν ότι το σπίτι ήταν μεν εντελώς άδειο, αλλά σε ύψος γύρω στο ενάμισι μέτρο από το πάτωμα υπήρχε μια σειρά από μικρά αναμμένα λαμπάκια –έμοιαζαν με τα χριστουγεννιάτικα ή μ’ εκείνα των φακών– καθώς και μια μικρή πινακίδα που έγραφε:
“Μην ψάχνετε άδικα. Δεν υπάρχει τίποτα εδώ!” Χωρίς να το σχολιάσω, συνεχίζω... Ακριβώς δίπλα από το Σπίτι με τα Φωτάκια υπήρχε ένα παρόμοιο εγκαταλειμμένο κτίσμα (αυτό ας το βαφτίσουμε Ενδιάμεσο Σπίτι) και παραδίπλα ένα ακόμη –πολύ πιο ερείπιο αυτό, και αφύσικα στενό– με μια πόρτα υπογείου που έχασκε ανοιχτή στο ύψος του δρόμου. Στην όψη το υπόγειο αυτό ήταν σχεδόν όμοιο με το άλλο, εκείνο του Σπιτιού της Ανηφοριάς. Εξάλλου, ήταν κι αυτό γεμάτο με σκουπίδια και μπάζα που έφταναν σε ύψος μισό με ένα μέτρο από το ταβάνι. Με δεδομένο ότι το “Εισβολείς;” εκδόθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’70, καταλαβαίνετε ότι η ιστορία γύρω από αυτή τη μικρή περιοχή ήταν ήδη παλιά για μένα, αλλά και για πολλούς από τους παλαιότερους συνεργάτες μου. Η περιοχή μας είχε απασχολήσει συχνά, αλλά επειδή τα ενδιαφέροντά μας είναι πολλά και ο χρόνος ελάχιστος, μας είχε απασχολήσει μάλλον επιπόλαια...''

Γ. Μπαλάνος, Κάτι που έρπει σαν Σκιά, εκδ. locus-7

Δορυφορική άποψη των σημείων ''ενδιαφέροντος''.

Εκτός όμως από τα παράξενα φαινόμενα και τη νεομυθολογία που αναπτύσσεται μέσα στο πέρασμα του χρόνου, εμφανή είναι και τα σημάδια που κάνουν έναν τόπο ''ιδιαίτερο'', όπως η αρχιτεκτονική των κτιρίων, η αστική δόμηση, τα graffiti στους τοίχους και άλλα. Η γραμμή της πληροφορίας παραμένει αναλλοίωτη. Οι τοίχοι ακόμα αντανακλούν ιδέες περασμένων εποχών που συνεχίζουν μέχρι σήμερα αλλά σε διαφορετική μορφή. Η διαρρύθμιση ερεθίζει την οπτική του παρατηρητή με τρόπο, πολλές φορές χωρίς να το γνωρίζει ο ίδιος. Οι δρόμοι, οι πλατείες, τα πάρκα, τα σταυροδρόμια μοιάζουν να σχηματίζουν ενεργειακές ''λεωφόρους και κόμβους''.

Οδός Θεοτόκη, στον πλακόστρωτο παρατηρήσαμε το σύμβολο του απείρου ή το οκτώ.

Ένας φυσικός, άρτιος αριθμός, της ακολουθίας Φιμπονάτσι και τέλειος κύβος του αριθμού 2. Πέρα από την αξία του 8 στα μαθηματικά, τις τέχνες, τις επιστήμες, αλλά και την ίδια τη φύση, το 8 συναντάται σε όλες τις θρησκείες και δόγματα, ανά τους αιώνες, μέσα από συμβολισμούς με σημειολογική, μυστικιστική και αποκρυφιστική έννοια.

Ο αριθμός 8 σηματοδοτεί το Άπειρο. Είναι ο αριθμός της Δύναμης, της Αναγέννησης και της αέναης Ροής. Συσχετίζεται με το Κάρμα, την Ύλη, και την Εξουσία.

Πέριξ του Αρδηττού σχηματίζεται το σχήμα του απείρου ή το οκτώ αν δει κάποιος προσεκτικά τον χάρτη.

Χωρίς αρχή και τέλος, υποδηλώνει την αιώνια σύνδεση ανάμεσα στον υλικό και τον πνευματικό κόσμο, τον ουρανό και τη γη. Αναφέρεται στη συμπαντική Δικαιοσύνη, στον Καρμικό Νόμο του Αίτιου και του Αποτελέσματος, η λογική του "ότι σπείρεις θα θερίσεις". Έτσι το 8 μπορεί να είναι επιτυχία, εξουσία, οικονομική ευημερία και δύναμη, όπως και καταστροφή, φιλαργυρία, παράνομο κέρδος και πτώχευση. Στην Πυθαγόρειο φιλοσοφία είναι ο τρίτος αριθμός ψυχικού πεδίου και σηματοδοτεί το αναμάρτητο και το καθαρό ως πορεία ζωής.

Οδός Θεοτόκη, graffiti χταποδιού. Το χταπόδι έχει οκτώ πλοκάμια ως γνωστών.

Μεταλλικό καπάκι του δήμου με οκτώ βελάκια στο κέντρο.

Ακόμα και η διαρρύθμιση των δρόμων σχηματίζουν οκτάγωνο.

Το Αστέρι του Χάους, Αστέρι της διχόνοιας, Σταύρος του Χάους η Χαόσημο, προέρχεται από το δημιουργό ιστοριών επιστημονικής φαντασίας Μάικλ Μούρκοκ. Αφορά το συσχετισμό Νόμου και Χάους. Ένα σύμβολο αποτελούμενο από μια κεντρική μαύρη σφαίρα και 8 ομόκεντρα ίσα βέλη επεκτεινόμενα προς 8 κατευθύνσεις

Όπως τα περισσότερα σύμβολα, έχει διττή σημασία. Έχει συσχετιστεί με τον αποκρυφισμό και τη μαγεία. Ένας κεντρικός μαύρος ήλιος εξαπολύει συντονισμένη αρνητική ροή σκοτεινής ενέργειας προς τα 4 σημεία του ορίζοντα, στον υλικό και αυλό κόσμο, προκαλώντας χάος και αταξία. Η θετική ερμηνεία του συμβόλου, συνδέεται με τη γεννεσιουργό ροή φωτεινής ενέργειας, το Απολλώνιο φως, το πύρινο πνεύμα και τη δημιουργία. Αρνητική, είτε θετική η ερμηνεία του συμβόλου, η κεντρική ιδέα που ο Μουρκοκ ήθελε να περάσει μέσα από την επινόηση του συμβόλου, είναι ότι όταν υπάρχει συντονισμένη και σταθερή δράση προς όλες τις κατευθύνσεις, ξεκινάει από μικρή και συνεχώς μεγαλώνει, δυναμώνει και απλώνεται παντού.

Ο Μαύρος ήλιος είναι ένα σύμβολο σε σχήμα ηλιακού τροχού που χρησιμοποιήθηκε μεταπολεμικά από ακροδεξιές και αποκρυφιστικές ομάδες. Στις αλχημικές και ερμητικές παραδόσεις, οι ήλιοι χρησιμοποιούνται για να συμβολίσουν μια ποικιλία εννοιών, όπως ακριβώς ο Ήλιος στην αστρολογία.

Οδός Θεοτόκη, graffiti ήλιος.

Ένα ακόμα σύμβολο που συναντήσαμε είναι ο νορβηγικός ρούνος Ingwaz. Γενικά, η εμφάνιση του ρούνου Ingwaz συμβολίζει την αναγέννηση, τη νέα αρχή, την αιωνιότητα, τη γονιμότητα και το Θείο, όπως ακριβώς το άπειρο και ο Ουροβόρος όφις. Αποτελεί τον εικοστό δεύτερο ρούνο του παλαιότερου Futhark ρουνικού αλφάβητου και σημαίνει «Θεός».

Ρούνος Ingwaz

Παρατηρήστε το σύμβολο πως σχηματίζεται στην πολεοδομική έκταση πέριξ του Αρδηττού στο Παγκράτι.

Οδός Θεοτόκη, το ίδιο σύμβολο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ Α' ΜΕΡΟΣ ΕΔΩ.

Συνεργάτες: Ζωή Μασούρου, Γρηγόρης Τσουκαλάς, Κων/να Αξιώτη

πηγές:

wiki

https://www.google.com/intl/el/earth/

Το ''Ρήγμα'' του Παγκρατίου - A' Μέρος -''Η Σκιά''-

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Mon, 8 May 2023 23:22:00 +0300

Επιμέλεια/Φώτο: Ομάδα Ορφέας

Πολλά μέρη και πολλές τοποθεσίες στην Αθήνα έχουν τραβήξει την προσοχή ως προς το μυστήριο που εκπέμπουν, πολύ λιγότερα είναι τα μέρη όμως που ανέκαθεν είχαν τον θρύλο τους και αποτύπωναν την ''παράξενη'' αυτή προοπτική στα βάθη του χρόνου, πριν καν ακόμα η ίδια ιστορία χαράξει.

Στα μονοπάτια του πρωτεργάτη ερευνητή Γ. Μπαλάνου και μέσα από το συγγραφικό του έργου προσπαθήσαμε να ακολουθήσουμε την πορεία που ακολούθησε ο ίδιος στην περιοχή πέριξ του Παναθηναϊκού Σταδίου στο Παγκράτι, με την βοήθεια του Γρηγόρη Τσουκαλά, που προέρχεται από την ερευνητική του ομάδα. Αφετηρία του νήματος της νεομυθολογίας που αναπτύχθηκε αποτελούν τα βιβλία του Γ. Μπαλάνου ("Εισβολείς", ''Η σκιά του Κθούλου'', ''Κάτι που έρπει σαν σκιά'' κ.α).

''...Τα παράξενα συμβάντα δεν αρκούν για να βγάλει κανείς συμπεράσματα για τη φύση μιας Παράξενης Περιοχής. Αναφέρομαι στην περιοχή του Καλλιμάρμαρου, στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Το μέρος αυτό αποτέλεσε για μένα εστία πολλών παράξενων εμπειριών και επίκεντρο εξωπραγματικών και ανεξήγητων καταστάσεων.(...) Μεταξύ άλλων, ο φίλος παραδέχτηκε ότι είχε ακούσει έμμεσα για την περίπτωση, χωρίς να έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με το θέμα. Το γνώριζε σαν μέρος μιας γενικότερης κατάστασης. Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, η περιοχή ήταν ένα από τα λίγα παρόμοια “κέντρα” που υπάρχουν στον κόσμο. Κανείς δεν φαινόταν να ξέρει τη συγκεκριμένη φύση τους, αλλά μεταξύ άλλων αναφερόταν η ύπαρξη μιας τεράστιας πλάκας κάτω από την περιοχή, μιας πλάκας φτιαγμένης από ένα υλικό σαν γκριζόλευκο μάρμαρο ή στεατίτη. Τώρα…, υπάρχει μια δυσκολία στο ν’ αποδώσω τις περιγραφές αυτής της πλάκας, όχι γιατί είναι κανένα μυστικό, αλλά γιατί υπάρχει το ίδιο πρόβλημα που υπάρχει σε κάθε παρόμοια αναφορά του παράξενου. Η πλάκα περιγράφεται σαν συμπαγής και ταυτόχρονα σαν εξαιρετικά πολύπλοκο κατασκεύασμα ή “μηχάνημα”. Ταυτόχρονα, το πολύπλοκο αυτό κατασκεύασμα δεν έχει ξεχωριστά μέρη –είναι μονοκόμματο και συμπαγές. (Μερικά χρόνια αργότερα θα συναντούσα μια παρόμοια ιδέα στο “Οδύσσεια 2001” του Α. Κλαρκ.) Όταν πρωτάκουσα την ιστορία, δεν υπήρχε τίποτα που να μπορούσαμε να το συσχετίσουμε ώστε η ιδέα να γίνει πιο κατανοητή. Καμία πληροφορία δεν υπήρχε για τη φύση και το ρόλο της πλάκας, πέρα από το γεγονός ότι εξέπεμπε αξονικά κάποια ακτινοβολία. Το πιο σημαντικό ήταν ότι ο άξονας αυτής της ακτινοβολίας παρέμενε σταθερός, ανεξάρτητα από τις κινήσεις του άξονα της Γης...''

Γ. Μπαλάνος, ''Εισβολείς'', εκδ. locus-7

Οδός Άγρας

Όμως οι πραγματικές απαρχές ανάγονται πολλές χιλιάδες χρόνια πίσω όταν ολόκληρη η περιοχή πλησίον του σταδίου θεωρούνταν ιερή με πολλούς αρχαίους ναούς. Σήμερα, τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται κάτω από τόνους τσιμέντου και το κυριότερο από την αλλοίωση του φυσικού τοπίου με τα έργα υπογειοποίησης του Ιλισού. Η περιοχή του Παγκρατίου απλώνεται κυριολεκτικά πάνω σαυτόν τον ιερό τόπο των λόφων Αρδηττού και Άγρας, που προφανώς δεν επιλέχθηκε τυχαία από τους αρχαίους. Όπως σημείωνε ο Κώστας Μπίρης, πριν αναπτυχθεί η συνοικία, η περιοχή ονομαζόταν (το) Παγκράτι ή (η) Παγκράτη και ταυτίζεται με το δήμο Άγρα της αρχαιότητας. Γιατί όμως ονομάστηκε Παγκράτι? Είναι σύνθετη λέξη, εκ των πάς (=ολόκληρος) και κράτος (=δύναμις, ισχύς) και σημαίνει παντοδύναμος, πανίσχυρος. Παγκράτης ονομάζονταν και ένας από τους Γίγαντες της μυθολογίας, ένα υπερφυσικό γένος που πολέμησε εναντίων των Ολυμπίων.

Οδός Άγρας

Η περιοχή της Άγρας εκτείνονταν κατά την αρχαιότητα από την οδό Αναπαύσεως μέχρι το Στάδιο. Στην κατάφυτη έκταση υπήρχε το ιερό της Αγροτέρας Αρτέμιδος. Εκεί ήταν η πηγή της Καλλιρόης, ο ναός της Δήμητρος και της Περσεφόνης όπου τελούνταν τα Μικρά Μυστήρια της Δήμητρας («Τα εν Αγραις»), που θεωρούνταν προπαρασκευή για τα Ελευσίνια Μυστήρια. Η Άγρα καταλάμβανε τον αριστερό λόφο του Σταδίου. Ανάμεσα στους πρόποδες των δύο βρίσκεται το Παναθηναϊκό Στάδιο.

Παναθηναϊκό Στάδιο. Δεξιά στη φωτογραφία λόφος Άγρας και αριστερά λόφος Αρδηττού.

Δίπλα στην Άγρα εκτείνεται ο Αρδηττός, το δεύτερο μεγαλύτερο ύψωμα μετά της Ακρόπολη. Το όνομά του προέρχεται από τον μυθολογικό ήρωα Αρδήτη, που με το κήρυγμά του κατόρθωνε να διαλύει τις διχόνοιες των Αθηναίων. Παλαιότερα ονομάζονταν και Ελίκων, γιατί υπήρχε η άποψη ότι προέρχεται από τις τελευταίες εξελίξεις των υπωρειών του Υμηττού. Από τα πολλά ιερά που διέθετε ήταν της Τύχης, του Πανός, της Εκάτης, ο μεγάλος ναός της Ήρας και ο ναός του Ιλισού. Η μπροστινή είσοδος επί της Βασ. Κων/νου παραμένει για κάποιο λόγω μονίμως κλειστή ενώ υπάρχει μόνο ένα μικρό άνοιγμα από την πλευρά της Αρχιμήδους. Επίσης στον λόφο υπάρχουν ακόμα και σήμερα σφραγισμένες οι πανάρχαιες στοές και φημολογείται ότι εκτείνονται σε όλο το Παγκράτι αλλά και συνδέονται με παρακείμενους λόφους και όχι μόνο. Επί Μεταξά έγιναν εργασίες εκβάθυνσης για να γίνει καταφύγιο πολέμου. Περισσότερα για τον λόφο του Αρδηττού μπορείτε να διαβάσετε σχετική μας έρευνα ΕΔΩ.

Είσοδος για το πανάρχαιο σπήλαιο των Νυμφών,(η είσοδος δέχτηκε εργασίες αναστήλωσης και εκβάθυνσης επί Μεταξά). σήμερα βρίσκεται μπαζωμένη.

Μην ξεχνάμε ότι σε πολύ κοντινή απόσταση υπήρχε πανάρχαιος ναός της Εκάτης στις όχθες του Ιλισού ποταμού, εκεί που σήμερα βρίσκεται ο ναός της Αγίας Φωτεινής Ιλισού, δίπλα από τις στήλες του Ολυμπίου Διός. Η Εκάτη είναι «η μακράν λάμπουσα, η εκ του μακρόθεν στέλλουσα το φως της», αντανακλώντας έτσι κυριολεκτικά το τωρινό χριστιανικό όνομα της Αγίας Φωτεινής>Λάμπουσα επίσης! Στο σημείο εκείνο βρίσκεται και το πανάρχαιο σπήλαιο Πανός, διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ. Επίσης εκεί πιστεύεται ότι βρίσκεται θαμμένος ο ίδιος ο Δευκαλίωνας, ενώ στους αρχαίους υπήρχε η πεποίθηση ότι εκεί ήταν το άνοιγμα(φρέαρ) που υποχώρησαν τα νερά του κατακλυσμού. Να σημειωθεί ακόμα πως νότια του Ναού του Ολυμπίου Διός, επί του ποταμού Ιλισού, υπήρχε αρχαίος ελληνικός ναός, αφιερωμένος στον Κρόνο και την Ρέα και ανεγέρθηκε κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου, το 150 μ.Χ.

Σπήλαιο Πανός, Αγία Φωτεινή Ιλισού

Παρατηρούμε γενικότερα πολλές ιδιαιτερότητες στην συγκεκριμένη περιοχή του Παγκρατίου, που αφορούν κυρίως λατρεία χθόνιων-κρόνιων θεοτήτων, κατά την απώτατη αρχαιότητα και μια προσπάθεια συμφιλίωσης και εξευμενισμού κάποιων εννοιών από τους κλασσικούς χρόνους και έπειτα αλλά και την ιδεολογική επικράτηση της ολυμπιακής από της τιτανικής εκδοχής. Οι προεκτάσεις, αν εξετάσει κάποιος με προσεκτικό μάτι πάνε πολύ παραπέρα και φτάνουν ως τους πρώτους χριστιανικούς χρόνους και αφορούν την ονοματοδοσία, την μυθολογία, τα ιστορικά κτίρια της περιοχής, τα αινιγματικά σύμβολα και καπάκια, την αρχιτεκτονική, τα παράξενα φαινόμενα αλλά και τη νεομυθολογία που αναπτύχθηκε στον εγγύς χώρο.

Λόφος Αρδηττού - Η''Θεά Αθηνά'' ''εποπτεύει''

Πολλά έχουν λεχθεί κατά το παρελθόν για τις οδούς που πλαισιώνουν τον λόφο Αρδηττού (Άγρας, Μουσούρου, Θεοτόκη και Αρχιμήδους) στο διαδίκτυο, σε βιβλία, άλλα και από κατοίκους της περιοχής. Τα περισσότερα αφορούν υπερφυσικά φαινόμενα, δρόμους που ξεπηδάνε από το πουθενά ορισμένες ημέρες του χρόνου, ιπτάμενες σφαίρες, μυστηριώδεις φιγούρες και ανεξήγητα φώτα στον ουρανό. Για τη οδό Άγρας μπορείτε να διαβάσετε την σχετική μας έρευνα ΕΔΩ. Συγκεκριμένα για τις οδούς Μουσούρου αλλά και Φιλολάου που βρίσκονται κοντά στον λόφο Αρδηττού, έχουν γίνει εκτενείς αναφορές στα βιβλία του Γ. Μπαλάνου για στοιχειωμένα σπίτια αλλά και αυτόπτες μάρτυρες φαινομένων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το ''Σπίτι της Ανηφοριάς'' στην οδό Φιλολάου.

''...Το πρώτο παράξενο που παρατηρήσαμε όταν φτάσαμε στην αρχή της ανηφοριάς, εκεί όπου η πάροδος συναντά τη Φιλολάου, ήταν ο περίεργος φωτισμός του δρόμου. Δεν υπήρχαν μαγαζιά και, αν εξαιρέσουμε τα συνήθη αμυδρά φώτα των εισόδων των σπιτιών και ίσως κάποιες μικρές λάμπες του δήμου, θα μπορούσε κανείς να πει ότι ο δρόμος ήταν εντελώς σκοτεινός. Με μία εντυπωσιακή εξαίρεση... Σχεδόν στην κορυφή της ανηφοριάς, μπροστά από το σημείο όπου κανονικά θα υπήρχε το σπίτι αν βρισκόμασταν στην παράλληλη Άλλη Πραγματικότητα, υψώνονταν τρεις κολόνες με αναμμένα φώτα που ξεχώριζαν έντονα στο γενικότερο σκοτάδι. Έμοιαζε να είχαν τοποθετηθεί ειδικά επ’ αυτού, κάτι σαν φωτεινός φάρος. Οι δύο ακριανές κολόνες έφεραν δυνατές λάμπες κιτρινωπού φωτός ενώ η μεσαία ήταν ψηλότερη, με πιο εκτυφλωτικό λευκό φως. Ήταν στ’ αλήθεια ένα περίεργο θέαμα, πραγματικά σαν ένας φάρος στο σκοτάδι που προειδοποιούσε τους περαστικούς για κάποιον αθέατο κίνδυνο – ή και τους καλούσε σε κάτι! Βέβαια, για να ’μαστε ειλικρινείς, δεν ήταν δα και κάτι το τόσο παράξενο που θα μπορούσαμε να το αποκαλέσουμε “μυστήριο”. Ίσως ένας ανύποπτος τρίτος δε θα πρόσεχε το περίεργο του πράγματος τόσο όσο εμείς, εκτός κι αν ήξερε εκ των προτέρων την όλη ιστορία και ήταν προϊδεασμένος. Έτσι, απλώς αναφέρω το γεγονός, γιατί σ’ εμάς έκανε όντως εντύπωση. Αλλά το αληθινό σοκ μας περίμενε όταν φτάσαμε στο ίδιο το σημείο. Το σπίτι υπήρχε στ’ αλήθεια! Ακριβώς όπως το θυμόμουν από την παλιά εκείνη εμπειρία! Ήταν ένα αληθινό ερείπιο ανάμεσα σε δύο άλλα σχεδόν εξίσου ερειπωμένα σπίτια. Ακόμη και το υπόγειο ήταν εκεί, με τη χαμηλή του πόρτα να χάσκει ορθάνοιχτη στο επίπεδο του δρόμου, ξανοίγοντας προς ένα σκοτεινό χάος από μπάζα και άλλα σκουπίδια!...''

Γ. Μπαλάνος, Κάτι που έρπει σαν Σκιά, εκδ. locus-7

Οδός Θεοτόκη, παράλληλη της Μουσούρου, βρίσκεται κυριολεκτικά μεσοτοιχία με τον λόφο Αρδηττού.

Η οδός Μουσούρου διέρχεται από ''ενδιαφέροντα'' σημεία για τον αστικό περιπατητή, σημεία όπως το άλσος του Λογγίνου και τη νεομυθολογία του, δείτε ΕΔΩ, το Α' νεκροταφείο Αθηνών και καταλήγει στην παλαιοχριστιανική βασιλική του Ιλισού επί της οδού Αρδηττού. Πρόκειται μάλιστα για τον μοναδικό παλαιοχριστιανικό ναό της Αθήνας που δεν κατασκευάστηκε από μετατροπή αρχαίου ελληνικού ναού. Βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο ναό της Αγίας Φωτεινής Ιλισού που αναφερθήκαμε παραπάνω. Σύμπτωση ίσως.

Οδός Θεοτόκη, παιχνίδισμα του φωτός ίσως. Την παράξενη ''φιγούρα'' παρατηρήσαμε κατά την εξέταση του υλικού αργότερα, σίγουρα αποπνέει αρκετή από Λαβκραφτική έμπνευση...

''...Σε δεύτερη φάση όταν το φαινόμενο εστιάσει περισσότερο είτε στον χώρο είτε στην συνείδησή μας, τότε συνήθως εκδηλώνεται με την εξής μορφή: Κάτι σαν μια τερατώδης αμοιβάδα ή πολύποδη σκιά με αόριστα αραχνοειδή μορφή τεραστίων διαστάσεων, με ακόμη πιο μακριές παραφυάδες ή ψευδόποδα, φτιαγμένη από την ίδια σκοτεινή, ρυπαρή καταχνιά...''

Γ. Μπαλάνος, Κάτι που έρπει σαν Σκιά, εκδ. locus-7

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ Β' ΜΕΡΟΣ ΕΔΩ.

Συνεργάτες: Ζωή Μασούρου, Γρηγόρης Τσουκαλάς, Κων/να Αξιώτη

πηγές :wiki

Καταγραφή φασματικών οντοτήτων (Flying Rods) στον Ταΰγετο

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Thu, 4 May 2023 22:27:00 +0300

Ταΰγετος, ένα από τα απομεινάρια του αρχαίου ένδοξου παρελθόντος, κόντρα στη λησμονιά των χαλεπών καιρών.Εκεί μπορεί κάποιος να έρθει κοντά στην Μητέρα Φύση και να τη βιώσει σε όλο της το μεγαλείο. Υπήρχε καλύτερο μέρος λοιπόν για την έρευνά μας περί φασματικών οντοτήτων?

ΤΑΥΓΕΤΟΣ, WIDESPECTRUM CAMERA+IR LEDS

Σε πολλά μέρη της Ελλάδας που πραγματοποιήθηκε έρευνα φασματικών μορφών καταγράψαμε ένα παράξενο φαινόμενο, αυτό των Flying Rods. Με τον όρο Flying Rod/skyfish, εννοούμε τις λεπτές σαν ράβδοι, αγνώστου ταυτότητος οργανικές(;) μορφές ζωής που πετάνε στον αέρα. Έχουν μήκος από 10 πόντους έως 30 μέτρα, μερικά έχουν μικρού μήκους αποφύσεις σύμφωνα με την ξένη βιβλιογραφία.

Έπειτα από αρκετές έρευνες επί του θέματος αλλά και σημαντικές καταγραφές, καταλήξαμε σε κάποια κοινά στοιχεία, ένα μοτίβο, ως προς την εμφάνιση του φαινομένου. Υπάρχει μια παράξενη σύνδεση εμφάνισης αυτών των πλασμάτων σε μέρη που είναι αρκετά απομακρυσμένα από την ανθρώπινη παρέμβαση και δραστηριότητα, δηλαδή κυρίως σε μεγάλα υψόμετρα και σε έντονα δασικές περιοχές.

Πετάνε αστραπιαία και είναι σχεδόν αδύνατον να τα δεις χωρίς την χρήση ψηφιακών μέσων και συνήθως καταγράφονται την νύχτα. Υπάρχουν τρεις σαφείς τύποι: Τύπου σαρανταποδαρούσας, λευκά rods, και σε σχήμα λόγχης. Έχουν αναφερθεί στις ΗΠΑ τον Καναδά, την Κίνα και παγκόσμια, είναι δε ορατά όλες τις εποχές. Στην Ελλάδα, σε συνεργασία με την Afterdark Project, είχαμε αναδείξει πρώτοι το φαινόμενο από το 2015, με την εντυπωσιακή καταγραφή σε απομονωμένο σημείο της δυτικής Πάρνηθας.

Λίγο κάτω από την κορυφή του Ταΰγετου αποφασίσαμε να πραγματοποιήσουμε την έρευνα μας με την έλευση της νύχτας. Κατά τη διάρκεια της έρευνας χρησιμοποιήθηκε widespectrum camera με την βοήθεια υπέρυθρου φωτισμού(IR leds) για τον εντοπισμό φαινομένων και οντοτήτων πέρα από το ορατό φάσμα της ανθρώπινης όρασης. Δηλαδή έχοντας τροποποιήσει κατάλληλα την κάμερα, για την κινηματογράφηση σε συνθήκες απόλυτου σκότους για τον άνθρωπο, του υπερύθρου και υπεριώδους φάσματος.

Φτάνοντας σε ένα μεγάλο δέντρο, με ένα παράξενο πλάτωμα σαν αλώνι μας προξένησε την περιέργεια και αποφασίσαμε να το ερευνήσουμε. Μπορούσαμε να δούμε δεκάδες Flying Rods κυριολεκτικά να χορεύουν μεταξύ μας, ορατά μόνο μέσω της κάμερας.

ΤΑΥΓΕΤΟΣ, WIDESPECTRUM CAMERA+IR LEDS

Είναι η πρώτη φορά που καταγράφονται στην Ελλάδα παραπάνω από δύο ταυτόχρονα, εδώ φαίνεται να είναι δεκάδες!

ΤΑΥΓΕΤΟΣ, WIDESPECTRUM CAMERA+IR LEDS

Μετά από λίγα λεπτά παρουσίας μας άρχισαν να απομακρύνονται...

ΤΑΥΓΕΤΟΣ, WIDESPECTRUM CAMERA+IR LEDS

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΜΑΣ ΕΔΩ

ΔΕΙΤΕ ΤΟ Β' ΜΕΡΟΣ ΕΔΩ

ΔΕΙΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΣ FLYING RODS ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΔΩ

Οδοιπορικό στην μυστική Αστυμαγική Αθήνα

noreply@blogger.com (ΜΑΚΡΙΔΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ) — Fri, 28 Apr 2023 15:45:00 +0300

Κάθε γεωμετρικό σχήμα έχει μια συγκεκριμένη δομή και μορφοδιάταξη, εκπέμπει μια συγκεκριμένη συχνότητα στο χωρόχρονο. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως οτιδήποτε υπάρχει μέσα στο υλικό σύμπαν είναι φτιαγμένο από γεωμετρικά σχήματα, κάθε όν και υλικό αντικείμενο εκπέμπει την δική του συχνότητα και έχει το δικό του ηλεκτρομαγνητικό πεδίο. Στην πολιτεία του Πλάτωνα ο Σωκράτης λέει για την Γεωμετρία ότι κάνει την ψυχή να αντικρίσει την ουσία των όντων.

Η Απολλώνια αισθητική είναι πάντοτε αντίθετη με την Κρόνια αισθητική και το Κρόνιο σκεπτικό. Οι Αρχαίοι Ελληνες ποτέ δεν έχτιζαν ένα ιερό, ενα θέατρο, ενα σχολείο που να μην ‘έδενε’ απόλυτα με την Φύση, να φαίνεται τέλεια γεωμετρικά και να ‘ξεκουράζει’ το μάτι.

Κάθε τι που δημιουργούσαν τηρούσε το ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ, δηλαδή την αποφυγή της υπερβολής! Κάθε τι που υπήρχε γύρω τους ήθελαν να τηρεί απόλυτα την αρμονία και την μουσική. Η Απολλώνια αισθητική όταν υπάρχει γύρω σου σε βοηθάει να έρθεις κοντά με το ΠΑΝ,να αναπτυξεις την δημιουργικότητά σου να κατανοήσεις και να γευτείς την μυστική νομοτέλεια του Σύμπαντος.Τα αρχαία οικοδομήματα ήταν παντοτε διακοσμημένα με σύμβολα και παραστάσεις εμπνευσμένα από τη Φύση, το Φώς, τη Μουσική, τη Δημιουργία.Τετοια συμβολα ήταν ο μαίανδρος, ο ρόδακας, η σπείρα και άλλα.

ΣΠΕΙΡΑ:

(Η Σπείρα του Αρχιμήδη είναι η σπειροειδής καμπύλη της οποίας χαρακτηριστικό είναι ότι η απόσταση μεταξύ δύο διαδοχικών περιελίξεων παραμένει σταθερή. Ονομάζεται και επίπεδη έλικα. Τα σημεία της καμπύλης παράγονται από ένα σημείο το οποίο κινείται με σταθερή ταχύτητα πάνω σε μια ευθεία η οποία περιστρέφεται με σταθερή γωνιακή ταχύτητα. Ο μαθηματικός τύπος, σε πολικές συντεταγμένες, που δίνει την καμπύλη αυτή είναι: r = α + β θ {\displaystyle \,r=\alpha +\beta \theta } , όπου α και β είναι πραγματικοί αριθμοί. Αλλαγή στο α περιστρέφει την σπείρα, ενώ το β καθορίζει την απόσταση μεταξύ δύο διαδοχικών περιελίξεων. Ο Αρχιμήδης μελέτησε με μεγάλη λεπτομέρεια τις ιδιότητες της επίπεδης έλικας στο έργο του «Περί Ελίκων». Με την έλικα αυτή κατάφερε να τετραγωνίσει τον κύκλο, παρακάμπτοντας δηλαδή την "αυστηρή κατασκευή" με μόνο διαβήτη, κανόνα. Αν και το περιέγραψε πρώτος, φαίνεται ότι το σχήμα αυτό ήταν γνωστό από τα προϊστορικά χρόνια καθώς εντοπίστηκε στην τοιχογραφία με τις πολύχρωμες σπείρες που βρέθηκε στο κτίριο Ξεστή 3, στον προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου της Σαντορίνης)

ΡΟΔΑΚΑΣ:

Ο αρχαιο-ελληνικός ρόδακας ήταν αρχικά στολίδι στα διαδήματα των βασιλισσών των Μυκηναίων. Στην κλασσική περίοδο, οι ρόδακες κοσμούσαν τις οροφές των ιερών της Αφροδίτης, των Ασκληπιείων, τις τοιχογραφίες σπιτιών αρχόντων και ήταν διάδημα της Άρτεμης και της Αφροδίτης. Ρόδακας ήταν και η βάση του «Ήλιου της Βεργίνας» των Μακεδόνων Βασιλέων. Ο αρχαίος-ελληνικός ρόδακας είχε σχήμα μικρού ρόδου (τριαντάφυλλου), με ανοιγμένα και στρογγυλά στις άκρες τα φύλλα του, περιβάλλονταν από κύκλο και ήταν χαραγμένος πάνω σε πέτρα ή μάρμαρο ή από χρυσό. Τα φύλλα του στην αρχή ήταν τέσσερα και στη συνέχεια επτά, δώδεκα και δέκα έξι στην Μακεδονική περίοδο. Ο αριθμός των φύλλων του είχε διαχρονικό συμβολικό χαρακτήρα. Συμβόλιζαν τα τέσσερα στοιχεία της φύσης (αέρας, γη, φωτιά, νερό), τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου ή τους δώδεκα θεούς των αρχαίων Ελλήνων και την παγκόσμια κυριαρχία και ακτινοβολία των Βασιλέων της Μακεδονίας. Ήταν σημεία ομορφιάς, αγνότητας, ευγονίας, λατρείας και ισχύος.

ΜΑΙΑΝΔΡΟΣ:

(Με το όρο μαίανδρος ή ελληνική κλείδα εννοείται στην αρχιτεκτονική και την αρχαιολογία η ταινιωτή διακόσμηση -σύνθεση ευθειών- που ενώνονται μεταξύ τους σε ορθές γωνίες ή τέμνονται διαγώνια. Το μοτίβο χρησιμοποιείτο συχνά κατά την αρχαιότητα για τη διακόσμηση της ζωφόρου. Παραλλαγή του είναι ο μαίανδρος που χρησιμοποιεί σπειροειδή επαναλαμβανόμενα μοτίβα και η βιτρούβια έλιξ (γλωσσίδα), ένα επαναλαμβανόμενο καμπυλόγραμμο κυματοειδές μοτίβο)

Μπορεί κανείς να βρει λογικές συσχετίσεις στην απόκρυφη γεωμετρία και την αριθμητική, με ρίζες στην πυθαγόρεια γεωμετρία, τον νεοπλατωνισμό, τον καβαλισμό,,τον ερμητισμό, την θεοσοφία κ.ά. Παρόλο που στις διάφορες απόκρυφες γεωμετρίες δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη ερμηνεία για τα σύμβολα,, υπάρχουν όμως κοινά νήματα και είναι δυνατόν να εξαχθούν ενδιαφέροντα συμπεράσματα. Οι απόκρυφη γεωμετρία και μαθηματικά, επιχειρούν να ταξινομήσουν την σημασία των αριθμών, την σχέση τους με τα αντίστοιχα κανονικά σχήματα και να εξετάσουν έτσι τους Κοσμικούς νόμους που διέπουν το σύμπαν. Πολλά καλλιτεχνήματα και οικοδομήματα ακολουθούν στην σύνθεσή τους αρχές από τις απόκρυφες (Πυθαγόρειες) επιστήμες.Η Κρόνια αισθητική είναι εκείνη που προσπαθεί να συντηρήσει το ανθρώπινο γένος στο κατώτατο σημείο του σιδηρούν γένους όπου είμαστε τώρα και να μην επιτρέψει την ανέλιξη, την ένωσή του δηλαδη με το ΘΕΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ.

2500 χρόνια μετά όμως ο άνθρωπος όντας εγκλωβισμένος μέσα στις σύγχρονες αστικές μεγαλουπόλεις-κλουβιά όπου το μέτρο και η αρμονία έχουν χαθεί πατάει πάνω στα ερείπια αυτού του ‘κάποτε΄ λαμπρού πολιτισμού. Πλέον, διάφορες τεκτονικές/παγανιστικές/σατανιστικές ομάδες ,δρώντας ελεύθερα, πραγματοποιούν αποκρυφιστικές τελετές, χαράσουν σύμβολα και είδωλα των θεών τους παραχαράσσοντας κάθε σταγόνα αρμονίας και δημιουργικότητας στον σύγχρονο δυτικό άνθρωπο.

ΚΥΒΟΣ ΤΟΥ ΚΡΟΝΟΥ:

Ο μαύρος κύβος είναι τώρα γνωστός και σαν σύμβολο που αναφέρεται στον Κρόνο. Ο Μαύρος κύβος υπάρχει παντού σε όλες σχεδόν τις μάρκες που αγοράζουμε, σαν λογότυπο των εταιρειών και είναι το σύμβολο των 2 μεγάλων θρησκειών.Σχετίχεται σύμφωνα με πολλούς με το ανεξήγητα εξαγωνικό σχήμα του βορείου πόλου του κρόνου.

Πολλές φορές οι οπαδοί της Κρόνιας θρησκείας χτίζουν μνημεία, σχηματίζουν επικίνδυνα αποκρυφιστικά σύμβολα , τριγωνίζουν περιοχές, κάνουν θυσίες θυμίζοντάς μας ότι είναι εδώ για να μας ελέγχουν.

ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΟΜΟΙΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟΥ ΘΕΟΥ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΣΕΘ ΣΕ ΛΟΝΔΙΝΟ ΚΑΙ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ.

Τέτοια ισχυρά σύμβολα που μας επηρεάζουν ακόμα και όταν ειναι στο οπτικό μας πεδίο χωρίς να το γνωρίζουμε, δρώντας στο υποσυνείδητο, είναι ο ΚΥΒΟΣ του ΚΡΟΝΟΥ, ο ΟΥΡΟΒΟΡΟΣ ΟΦΗΣ, οι ΟΒΕΛΙΣΚΟΙ,ΤΟ ΕΞΑΓΩΝΟ Ή ΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΔΑΥΙΔ, Η ΠΕΝΤΑΛΦΑ κ.α τα οποία τα συναντάμε πλέον πολύ συχνά γύρω μας ΚΑΙ ΙΔΙΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΑΣΤΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

Κατά την διάρκεια των ερευνών μας ανακαλύψαμε ότι πολλά από τα σύμβολα και γκράφιτι που φωτογραφίζαμε πέριξ της Αθήνας ακολουθούσαν ένα συγκεκριμένο μοτίβο και έτσι προσπαθήσαμε να τα ταξινομήσουμε.Ποιοι τα δημιούργησαν και γιατί?

ΟΥΡΟΒΟΡΟΣ ΟΦΗΣ:

Eλάχιστα σύμβολα είναι τόσο αινιγματικά οσο ο ουροβόρος όφης, ενα σύμβολο κυρίως διαδεδομένο στον γνωστικισμό, τον αποκρυφισμό και τον τεκτονισμό .

Οι ρίζες του συμβόλου αυτού πάνε πίσω στην αρχαία Αίγυπτο όπου για πρώτη φορά βρέθηκε στην Πυραμίδα του Unas ως ένα φίδι που περιπλέκεται με ένα άλλο. Αργότερα το σύμβολο αυτο άρχισε να υιοθετείται και στον ελλαδικό χώρο. Η πρώτη που απαθανάτισε το σύμβολο αυτό στην aρχαία Ελλάδα ήταν η πριγκήπισα Μελίνα, η οποία το μετέτρεψε σε οικόσημο της οικογενείας της. Ιστορικά φαίνεται να λατρεύεται ως σύμβολο κατά τους πρώτους μετά Χριστόν χρόνους στη Φρυγία από τους Ναασενιανούς (οπαδοί γνωστικής αίρεσης όπως και οι Οφείτες) που θεωρούσαν τον όφη ως σύμβολο της υπέρτατης δύναμης της φρόνησης και της μυστηριακής γνώσης.

Αργότερα για τους Αλχημιστές ο ουροβόρος όφις όπως και το "φιλοσοφικό ωόν" υποδηλώνει το ενιαίο της ύλης, την απόλυτη ενότητα, την έννοια της ψυχής του κόσμου, δηλαδή το "πάν που περιβάλλει παν ότι παρέχει γένεση". Εξ αυτού παρέχεται και η μυστικιστική ρήση:

"εν το παν και δι΄ αυτού το παν και εις αυτό το παν". Ο ουροβόρος αντιπροσωπεύει την κυκλικότητα - το τέλος είναι και η αρχή. Αντιπροσωπεύει την ιδέα της αρχέγονης ενότητας ή κατά την αλχημική άποψη, αποτελεί το μυστικό της αρχέγονης ύλης.

Ο Καρλ Γιουνγκ αναφέρεται στο συλλογικό ασυνείδητο και την δύναμη των αρχετυπικών συμβόλων, όπως είναι ο ουροβόρος οφης-δράκος, στην επίδραση που μπορεί να έχει στην συμπεριφορά μας, καθώς διεγείρει την επίφυση του εγκεφάλου. Δηλαδή όταν ενα γεωμετρικό σχήμα βρίσκεται μέσα στο οπτικό μας πεδίο ακόμα και όταν αυτο δεν γίνεται αντιληπτό από το συνειδητό μας μέρος μένει ως εικόνα και αποτυπώνεται στο υποσυνείδητό μας επιδρώντας ανάλογα.

ΠΕΝΤΑΛΦΑ:

Η πεντάλφα πρωτοεμφανίστηκε στη Μεσοποταμία και στους Σουμέριους. Επίσης την χρησιμοποιούσαν συμβολικά στην Αρχαία Ελλάδα και στη Βαβυλωνία. Στους Βαβυλώνιους κάθε άκρη της ήταν και μία από τις κατευθύνσεις «πάνω, κάτω, αριστερά, δεξιά, μπροστά». Αυτές τις κατευθύνσεις συνέδεαν με τους πέντε πλανήτες: Δία, Κρόνο, Αφροδίτη, Άρη, Ερμή. Στην Ελλάδα οι πρώτοι που ασχολήθηκαν ενδελεχώς με αυτό το σύμβολο ήταν ο Πυθαγόρας και οι Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι οι οποίοι το ονόμαζαν πεντάγραμμο. Ακολουθώντας δε τον συμβολισμό του, το ονόμαζαν Υγίεια. Στο σύμβολο αυτό έβλεπαν, λόγω των γεωμετρικών του ιδιοτήτων, μια μαθηματική τελειότητα όπως την εκδήλωση της 'Χρυσής Τομής' και το ότι το πεντάγωνο αποτελεί μία των πλευρών του τέλειου Δωδεκάεδρου που αποτελούσε γι' αυτούς το σύμβολο του Αιθέρα. Για πολύ καιρό η πεντάλφα είχε συνδεθεί με τον πλανήτη Αφροδίτη και με τη λατρεία της θεάς Αφροδίτης. Επίσης συνδέεται και με τη λατρεία του Ρωμαίου Εωσφόρου (Lucifer) ο οποίος φέρνει το φως και τη γνώση. Ως σύμβολο θεωρείται από πολλούς που ασχολούνται με παγανιστικές θρησκείες ότι έχει μαγικές ιδιότητες.

Οι Χριστιανοί επίσης το είχαν χρησιμοποιήσει για να συμβολίσουν τις πέντε πληγές του Χριστού, ενώ επίσης το σύμβολο αυτό συνδέεται και με τον Ελευθεροτεκτονισμό.

Στον Θεϊστικό αλλά και Αθεϊστικό Σατανισμό, η πεντάλφα χρησιμοποιείται ανάποδα και είναι το πιο βασικό σύμβολο. Συγκεκριμένα, συμβολίζει το κεφάλι μιας τραγόμορφης αναπαράστασης του Σατανά ονόματι Baphomet. Δημιουργήθηκε και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά απ' τον γνωστό μάγο του 19ου αιώνα, Eliphas Levi και αργότερα απ' τον ιδρυτή της Εκκλησίας του Σατανά (Church of Satan) στη Καλιφόρνια, Anton Szandor LaVey, το 1966. Και στα δύο είδη Σατανισμού, η πεντάλφα είναι απαραίτητη σε όλα τα αποκρυφιστικά ξόρκια και τις επικλήσεις πνευμάτων. Στον Διαβολικό Σατανισμό, αποτελεί λίγο μικρότερη σημασία και χρησιμοποιείται κυρίως στα ξόρκια και τις επικλήσεις, παρ'όλα αυτά ο συμβολισμός της είναι διαφορετικός απ' ό,τι στα άλλα δύο είδη: Συμβολίζει τον άνθρωπο ανάποδα, κάτι που στη πραγματικότητα τη κάνει σύμβολο του Μισανθρωπισμού που εμπεριέχεται μέσα στο συγκεκριμένο είδος Σατανισμού.

ΠΥΡΑΜΙΔΑ:

Υπάρχουν ποικίλες ερμηνείες γιατί το σύμβολο της πυραμίδας είναι, ίσως το πιο σημαντικό για τους Πεφωτισμένους. Η κορυφή της πυραμίδας συμβολίζει την ανώτερη τάξη, την ελίτ, που δεν είναι άλλοι από τα μέλη της συγκεκριμένης οργάνωσης. Τι μεσαίο τμήμα της πυραμίδας συμβολίζει τα διάφορα κοινωνικά στρώματα της κοινωνίας, τη κοινή μάζα που έχει μαι κάποια επαφή με την ανώτερη τάξη και λογοδοτεί σ΄αυτή. Ενώ το τελευταίο τμήμα της πυραμίδας συμβολίζει την κατώτερη τάξη που σύμφωνα με τις ερμηνείες τους "παρασιτεί" εις βάρος των δυο αυτών τάξεων. Το συγκεκριμένο σύμβολο είναι τόσο διαδεδομένο που μπορεί να εντοπιστεί στο Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ και στο μουσείο George Washington.

MATI TOY ΩΡΟΥ:

Είναι το πιο γνωστό από τα σύμβολα των Πεφωτισμένων. Ο παντεπόπτης οφθαλμός,όπως όλοι έχουμε ακουστά συναντάται στην Αίγυπτο και είναι γνωστό ως το μάτι του θεού Ρά. Επίσης οι ινδουιστές το έχουν συνδέσει με το ''τρίτο μάτι'', την ενόραση, αφού βλέπει προς όλες τις μεριές και κατ΄επέκταση και μέσα μας.

Χαρακτηρίζεται ως το Μάτι του θεού το οποίο, τοποθετημένο μέσα σε μια πυραμίδα, παρατηρεί τα πάντα. Παράλληλα, οι Πεφωτισμένοι ισχυρίζονται ότι πρόκειται για το μάτι του διαβόλου που παρακολουθεί τους ακολούθους του, αλλά και την εξέλιξη της νέας τάξης των πραγμάτων.

666:

Το σύμβολο του "διαβόλου" δείχνει ουσιαστικά τη δύναμη αυτού που θα αναλάβει την εξουσία μετά τον ερχομό της νέας τάξης πραγμάτων. Για τους illuminati, μετά την καταστροφή η τάξη τα αποκατασταθεί και ο αριθμός 666 είναι αυτός που δείχνει την ισχύ που θα έχει ο ηγέτης του "νέου" κόσμου. Είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα σύμβολα παγκοσμίως. Οι Πεφωτισμένων συνηθίζουν να διπλώνουν το αντίχειρα και τον δείκτη του και να δημιουργούν με το χέρι τους το συγκεκριμένο σύμβολο, ωστόσο είναι λίγοι εκείνοι που αντιλαμβάνονται τη σημασία της συγκεκριμένης χειρονομίας. Η προέλευση του αριθμού αυτού βρίσκεται στην αποκάλυψη του Ιωάννη, όπου αναφέρει τον αριθμό που φέρει το θηρίο της αποκάλυψης στην αρχαία ελληνική μέτρηση σε ΧΞΣ=666.

Quetzalcóatl:

Ο Quetzalcoatl απεικονιζόταν και λατρευόταν σαν ένα τεράστιο φτερωτό ερπετό που συνεχώς κυνηγά να φάει την ουρά του έχοντας ταύτιση έτσι με τον ουροβόρο όφη των μύθων. Θεωρούταν από τους Μάγια κυρίως, αλλά και σε πολλούς άλλους λαούς ως ο δημιουργός του γαλαξία μας!

Λατρευόταν επίσης ως ο Θεός του πρωινού άστρου της αυγής, κάτι αντίστοιχο ας πούμε με τον δικό μας Εωσφόρο. Αυτόν δηλαδή που φέρνει το πρώτο φως της ημέρας. Ανακάλυψε το μύθο όπως υποστηρίζει ο ίδιος στην βιογραφία του σε ένα ταξίδι του στο Μεξικό και από τότε βασίζει όλα του τα έργα σε αυτό το πλάσμα. Υπάρχουν πολλοί μύθοι που σχετίζουν την συγκεκριμένη θεότητα με την αρχή του κόσμου. Η λατρεία και η μυθολογία γύρω από το Quetzalcoatl συντέλεσε στο κίνημα της νέας εποχής (NEW AGE MOVEMENT) και ειδικά ύστερα από την έκδοση του βιβλίου του Tony Shearer (1971, Lord of the dawn: Quetzalcoatl and the Tree of Life).

ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ:

Οι υποσυνείδητες πτυχές του κάθε τι που μας συμβαίνει μπορεί να φαίνεται πως παίζουν πολύ μικρό ρόλο στην καθημερινή μας ζωή. Αλλά αυτές είναι οι σχεδόν αόρατες ρίζες των συνειδητών μας σκέψεων -Carl Jung. Τα υποσυνείδητα μηνύματα είναι μηνύματα (φράσεις και εικόνες) τα οποία λειτουργούν κάτω από το επίπεδο της συνειδητής επίγνωσης και παραδίδονται με τρόπο ώστε να γίνονται αντιληπτά απ’ τον υποσυνείδητο νου. Μπορεί να είναι ακουστικά μηνύματα και φυσικά, οπτικά.

ΑΡΘΡΑ ΑΠΟ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΣΥΜΒΟΛΑ:

ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΣΕ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΜΕΡΟΣ Α'

ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΣΕ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΜΕΡΟΣ B'

ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΣΕ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΜΕΡΟΣ Γ'

πηγές:

http://visualmeditation.co/el/yposyneidhta-mhnymata/

http://lerakis.blogspot.gr/2012/02/blog-post.html

http://www.logiosermis.net/2014/09/blog-post_951.html#.WCIdRMnYZv2

http://news247.gr/eidiseis/afieromata/ta-10-sumvola-twn-pefwtismenwn-kai-h-ermhneia-toys.3728961.html

http://listdose.co/

https://el.wikipedia.org/wiki/