WINA

Część 17

noreply@blogger.com (MW) — Thu, 22 Mar 2018 14:49:00 +0000

- Aż nie chce mi się wierzyć- powiedziała wzburzona Kasia, - Nawet nie wiem jak to powiedzieć Magdzie.
* Nooo... właśnie. A chcesz jej mówić?- odpowiedziała Monika
- Oczywiście, nie ma wątpliwości, że trzeba jej o tym powiedzieć
* Słuchaj, no wiem, że Adam zawinił przez to co zrobił, ale wiesz co mam wątpliwości
-Monika! musimy jej o tym powiedzieć, to co zrobił jest czymś o czym Magda na sto procent powinna wiedzieć.- krzyknęła Kasia
*No, może i masz rację.
- Posłuchaj a na przykład załóżmy, że zamiast Adama, to byłby Michał. Chciałabyś wiedzieć, że całował się z inną dziewczyną? I to jeszcze taką, co niby byli w sobie zakochani i tak dalej? Chciałabyś wiedzieć?
* Dobra, już dobra. Przekonałaś mnie. Tak, chciałabym wiedzieć. Nawet nie chcę o tym myśleć. - odpowiedziała Monika.
Kasia czujnym wzorkiem spoglądnęła na Monikę.- Słuchaj ale jak jej to powiedzieć?

****
>Siema bracie!- Krzyknął Michał
- No siema, słuchaj chodźmy może na piwo i pizze, co Ty na to?- Zapytał Adam
> Dobra, może być, ale jedno bo wiesz Monika- odpowiedział z żartem Michał
- Spoko, spoko, rozumiem.
Gdy dotarli do pizzerni, Adam powiedział:
- Słuchaj stary, mam problem.
Michał upił łyk piwa i pokazał Adamowi głową, że ma mówić.
- Umówiłem się z Sarą, wiesz tą z Włoch, pamiętasz?
>Mhhy
- Normalnie sobie gadaliśmy i nagle ona mnie pocałowała.
> Co?- Michał aż zakrztusił się piwem
-Pocałowała mnie w kawiarni
>Pocałowała Cię? Ty, stary ooooo.... i co?
-No nic, powiedziałem jej, że dlaczego to zrobiła, że mam dziewczynę i tak dalej, a co miałem zrobić.
>Magda o tym wie?
-No co Ty, nie mówiłem jej- odpowiedział Adam
Michał chwilę na niego patrzył, po czym z namysłem odpowiedział
>Słuchaj może powinieneś jej powiedzieć?
-Nie, nie chcę jej niepokoić, wyjaśniłem sobie wszystko z Sarą i jest ok.
> Jak chcesz, ale ja na Twoim miejscu bym powiedział.
*****
*Mamo! Mamo!
- Co?
* Otworzysz drzwi?!
-Okej
Mama Magdy otworzyła drzwi a przy bramce stały Kasia i Monika, wpuściła dziewczyny do środka
-Kochanie masz gości!- Krzyknęła w kierunku schodów, mama.
*Już idę- odpowiedziała Magda i ubierając bluzkę zbiegła na dół.
*Dziewczyny! jak się cieszę, że przyjechałyście.
< Chodź, porywamy Cię- powiedziała Monika
* Zostańcie u mnie
-Dokładnie zjecie śniadanie z nami, a później możecie ją porywać- odpowiedziała mama Madzi
Dziewczyny Monika i Kasia zerknęły na siebie porozumiewawczo i obie przytakneły. Po śniadaniu dziewczyny pojechały do galerii na kawę i zakupy.
***
W tym samym czasie Sara myślała o Adamie. Co rano wstawała i przez cały dzień tylko o nim myślała, nikt inny nie zaprzątał jej myśli. Postanowiła, że zaprosi go do siebie z dziewczyną, aby lepiej ją poznać.Wysłała więc Adamowi sms z zapytaniem czy może wpadną z Magdą do niej na kolacje. Adam po kilkuminutowej wymianie sms ów zgodził się porozmawiać o tym z Magdą i dać znać. ?Niestety dziewczyna nie odbierała.

Prezent dla dziewczyny- czyli Walentynki

noreply@blogger.com (MW) — Wed, 07 Feb 2018 11:52:00 +0000

Walentynki zbliżają się wielkimi krokami. Planujesz i zadajesz sobie pytanie- Co kupić dziewczynie?

Oto kilka pożytecznych rad:

Po 1. Weź pod uwagę, co lubi- co myśli facet?- Co lubi??? Małe pieski, świeczki, kino.

Panowie czasem stereotypowe myślenie o kobiecie- czy to waszej mamie, przyjaciółce czy dziewczynie to wielki błąd, bo przecież nie kupicie jej małego pieska na prezent. Po 1 lepiej adoptować. Po 2 nie wiesz czy na pewno chce. Musicie ją trochę poznać wiąże się to bardzo z 2 radą.
Zastanów się, może o czym Ci ostatnio wspominała, jeśli mówiła ci ze np. popsuła jej się niedawno bransoletka może warto pójść tą drogą i po prostu kupić jej bransoletkę. Jeśli wspominała ze chciałaby pójść na jakiś film kup jej voucher, albo, jeśli powiedziała Ci ze lubi chodzić do teatru lub na koncert zaplanuj wspólne wyjście.

Po 3. Czego nie lubi. Bardzo ważne dla Was- Panowie, jest to, aby dowiedzieć się od kobiety- czego nie lubi, ponieważ chyba chciałbyś aby cieszyła się z prezentu, który jej dasz. Może kiedyś powiedziała ci ze nie lubi nosić kolczyków lub sam zauważyłeś ze nie nosi biżuterii to jej nie kupuj. Jeśli jak to jest w moim przypadku, powiedziała Ci ze cieszyłaby się z każdego prezentu oprócz świeczek już masz wyeliminowane świeczki. No i Panowie, wiem, że może zdarzyć się taka sytuacja, że dziewczyna odpowie- Będę zadowolona ze wszystkiego...I pewnie można sobie pomyśleć A- świetnie cokolwiek kupię będzie zadowolona. B- mam przerąbane, bo nie powiedziała nic konkretnego. Jest kilka opcji. U dużej grupy dziewczyn prezentem, który sprawi im radość jest biżuteria -ale wszystko zależy od tego, jaka to będzie biżuteria, jeśli wiesz ze nie nosi dużych kolczyków to raczej powinieneś kupić mała, jeśli nosi tylko spersonalizowane ozdoby w stylu rękodzieł postaraj się trafić w jej gust. Jeśli nie lubi komedii romantycznych- może sprawdzi się jakiś horror.

Większość dziewczyn dużą wagę przykłada też do opakowania. My też patrzymy wzrokiem kiedy dostajemy prezent. Kolejną grupą są tak zwane romantyczki. Dla nich sprawdzą się raczej zapachowe świeczki czy kadzidełka, jeśli kiedyś wspomniała wam ze lubi jak tak ładnie palą się świeczki to powinno wam pomóc.

Praktyczne to kolejna grupa dziewczyn, wspominała ze musi organizować plan może przyda się jej kalendarz- warto zapytać czy już nie ma, bo tak jak w przypadku biżuterii czy świeczek nie ma problemu z powtarzalnością to w przypadku kalendarza może być już problem. Takie dziewczyny lubią tez coś co będzie po postu praktyczne: długopis, notatnik, gadżet do trzymania przypominajek.

Może szczególnie lubi jakiś typ książek, przygodowe, romanse może uwielbia kryminały? A może ucieszy się, gdy zaproponujecie bardzo romantyczną randkę.

Koniecznie podpytajcie czy lubi kwiaty, ponieważ zdarza się( tak, wiem, bardzo rzadko) że kobieta nie lubi kwiatów lub lubi je w bardzo małej ilości.

Cel jest jeden- kobieta musi być zadowolona. Jak to osiągnąć? Musisz ją poznać.

A jak jest u Was macie już prezenty dla swoich połówek? Jeśli nie, może uda Nam się wspólnie coś wymyślić.

Część 16

noreply@blogger.com (MW) — Wed, 24 Jan 2018 18:18:00 +0000

*Cześć mamo o co chodziło z tymi listami od Sary?- zapytałem jak tylko mama otworzyła mi drzwi
~ Wiesz, ukrywałam to, ponieważ szczerze nigdy jej nie lubiłam- odpowiedziała a ja nagle zdałem sobie sprawę, że moja własna matka przez całe życie mnie oszukiwała. rąbnęło to na mnie jak grom z jasnego nieba. Mama nadal coś mówiła ale ja stałem i cały czas byłem w szoku. Nagle usłyszałem
~ Adam. Wybacz mi, proszę. Powiedz coś.
* Mamo, przez kilka lat nie przyszło Ci na myśl żeby mi o tym powiedzieć?
~ Dziecko, na początku chciałam Ci powiedzieć. Później zacząłeś własne życie, kilka lat póżniej prawie się żeniłeś...
* Nie mów teraz o niej
~teraz masz dziewczynę i nie widziałam już takiej potrzeby. ale na prawdę Cię przepraszam.
* Muszę to przemyśleć mamo.
~ Rozumiem Cię kochanie. Lepiej powiedz co z tą Twoją dziewczyną, kiedy ją w końcu poznam? to coś poważnego?- znowu zaczęły się te standardowe pytania pomyślałem.
* No, tak jak Ci mówiłem jest nam razem dobrze i wyniki wyszły dobrze, okazało się, że to nic strasznego.
~Świetnie, cieszę się bardzo. Zostaniesz na obiad?
* Nie, umówiłem się z Sarą. Muszę już iść. Pa mamo.

Godzinę póżniej Adam siedział już przy stoliku z Sarą. Wyjaśnili sobie wszytko i wspominali dawne czasy. W czasie obiadu wypili po kieliszku wina. teraz właśnie oprózniali butelkę w mieszkaniu Sary. Nagle dziewczyna odrobinę pszysunęła się na kanapie do Adama i pocałowała go delikatnie w policzek a Adam go odwzajemnił, następnie Sara podniosła się z kanapy i przyniosła pizzę o której właśnie dała znać mikrofalówka, pokroiła ją na kawałki i włożyła jeden kawałek na talerz Adama i zaczęła opowiadać o tym jacy to Włosi są przystojni, dowcipni i świetni.

*******
^ Michał mówiłam Ci, że nie chcę wielkiego ślubu na 300 osób. Zawsze marzyłam o skromnym, romantycznym ślubie w stylu boho. W dodatku już ostatnio ustaliliśmy że robimy wesele na maksymalnie 120 osób.
* W czym? co to jest boho?- zapytał zdezorientowany
^ Boho. Nigdy nie słyszałeś, że jest taki styl- boho, wszystko jest takie romantyczne, wianki, kwiaty, pola i te sprawy- odpowiedziałam
* Kochanie,czy ja wyglądam na faceta, który wie o takich rzeczach?- pocałował mnie w nos i przytulił.
^ Dobrze, chodź, pokarzę Ci- włączyłam laptopa i uruchomiłam przeglądarkę, gdy na ekranie pojawiła sie grafika zerknęłam na Michała.
* Zawsze myślałem, że nie lubisz takiego klimatu.
^ A jednak. Zawsze marzyłam o takim czymś.
*Dobrze, co tylko chcesz, byle byś była przy ołtarzu- zażartował i zaczeliśmy się śmiać.
^Kiedy idziesz po sukienkę? Jak już wybierzesz to pokażesz się mi czy wierzysz w takie przesądy?
* Doskonale wiesz, że nie wierzę, ale wiesz to w końcu mój ślub, trzeba dmuchać na zimne- puściłam do niego oczko, już miałam odchodzić ale złapał mnie za nadgarstek, przytulił i pocałował w szyję.
^ A podwiązkę już masz?- zapytał
* Kochanie, wiem do czego zmierzasz ale ja się spieszę, umówiłam się z Madzią na obiad. Chciałabym ją poprosić żeby była moją świadkową. I później z Kasią idziemy do salonu. Mają mi pomóc w wyborze sukni. A Ty? nie powiedziałeś mi kogo chcesz poprosić.
^ Zastanawiam się jeszcze.
*No dobrze. Jak wrócisz to dokończymy tę rozmowę.
*******

*Hej piękna moja-krzyknęłam gdy tylko zobaczyłam Monikę, wyglądała dzisiaj pięknie w dodatku miała w ręku piękny bukiecik z białych i pomarańczowych róż.

~Hej, ślicznie wyglądasz- odpowiedziała i dała mi buziaka w policzek
* Ja rozumiem, że idziemy później z Kasią na szukanie kiecki ślubnej ale... wystroiłaś się jeny
~No, dziękuję. - chodź, najpierw zamówimy coś a później Ci powiem.
Usiadłyśmy przy stoliku i zamówiłyśmy obiad.
* No, co to za tajemnica?- zapytałam, bo byłam ciekawa.
~A więc...- zaczęła
Utkwiłam w niej wzrok i czekałam na rozwój wydarzeń.
Moja droga przyjaciółko, najcudowniejsza kobieto na ziemi, mam do Ciebie ogromną prośbę i mam ogromną nadzieję, że się zgodzisz bo jestem pewna w 100% że będziesz idealna. Czy na moim ślubie zostaniesz moim świadkiem?- powiedziała i wyciągnęła przede mnie piękny bukiecik.
Zaskoczyła mnie i to bardzo i na początku zaniemówiłam.
* Naprawdę?
~Tak, kocham Cię jak siostrę i chciałabym, żebyś była ze mną w tym wyjątkowym dniu blisko.
* Dobrze, zgadzam się i też Cię kocham, to dla mnie zaszczyt.
Rzuciłyśmy się sobie w ramiona.
Dalej obiad przebiegł już w spokojnej atmosferze. Następnie, po obiedzie spotkałyśmy się z Kasią. Poszłyśmy do kilku salonów w których Monika była umówiona.

Monika nie mogła zdecydować się na kupno sukni więc resztę dnia chodziłyśmy w poszukiwaniu wymarzonych butów, które na szczęście znalazłyśmy już w pierwszym sklepie.

Białe około 6 centymetrowe szpilki ozdobione cyrkoniami pięknie prezentowały się na nodze Moniki. Wszystkie odetchnęłyśmy z ulgą, że już coś udało nam się znaleźć i dobrze spożytkowałyśmy ten dzień.

Rocznica pisania

noreply@blogger.com (MW) — Sun, 14 Jan 2018 11:39:00 +0000

Moi drodzy 14 stycznia 2015 roku zaczęła się moja przygoda z pisaniem.

Dzisiaj widzę jak wiele się zmieniło. Oczywiście nadal popełniam błędy w pisaniu (w życiu czasami też) ale myślę, że nawet osobie z większym doświadczeniem zdarzają się wpadki. Zawsze byłam i jestem zdania, że nigdy nie wolno się poddawać, a moim życiowym cytatem są słowa Św. Augustyna- Dopóki walczysz jesteś zwycięzca. Staram się żyć tymi słowami i nawet w najtrudniejszym okresie mojego życia mimo że, cierpiałam kilkakrotnie i myślę, że nadal będę tonie poddaję się.

Natomiast to, że piszę zawdzięczam kilku osobom, które we mnie od początku wierzyły- nie będę, jak to jest w zwyczaju po kolei ich wymieniać- one wiedzą, że jestem im wdzięczna. Natomiast oprócz mojej przyjaciółki, mojej mamy i kilku innych osób muszę wspomnieć o osobie, która... dała mi pierwsze powiewy pisarskiego wiatru i spowodowała, że zaczęłam oficjalnie publikować. Jest to bardzo mocno związane z pewnym wydarzeniem. Ci, którzy są ze mną od początku pewnie kojarzą to opowiadanie- jest ono umieszczone na lol24 dnia 14.01.2015 w dniu w którym zaczęłam pisać. W rocznicę chciałabym podzielić się z większością grupą odbiorców czymś co na zawsze, nie zależnie od mojej przeszłości, zostanie w moim sercu.

Kto był tą osobą naprawdę i czy historia jest w 100% prawdziwa lub czy uczucie było miłością wiemy tylko MY.

Serdecznie dziękuję za wsparcie, motywację i pomoc Tobie- agnieszka16248:*

Dedykowane Dominikowi- zawsze będziesz w moim sercu.

Kiedy pierwszy raz do mnie napisałeś, nie wiedziałam, że nasza bardzo krótka znajomość się tak skończy. Nie wiedziałam, że Twoje -Hej, co u Ciebie? Zmieni mnie i moje życie o 180° Dziękuję Ci, za wszystko co dla mnie zrobiłeś. Dziękuję, że stałeś się dla mnie kimś naprawdę bliskim. Kochałam Cię, a może tylko zauroczyłam się od "pierwszego wejrzenia." Znaliśmy się może z kilka dni. Nawet się nie spotkaliśmy, chociaż Ty bardzo tego chciałeś. Kochałam Cię chociaż wiem ze to niemożliwe, nierealne i absurdalne. Ja, która nigdy się nie zakochuje, ja która widziała tylko Twoje zdjęcia. Ja, która nie wierze w zauroczenie od "pierwszego wejrzenia", a tym bardziej w miłość od pierwszego wejrzenia. Kochałam Cię. Kiedyś mi napisałeś, że jesteś poraniony przez swoją byłą dziewczynę. Pamiętam co Ci wtedy odpisałam, byłeś zaskoczony, że jesteśmy poranieni podobnie. Po tym jak pierwszy raz, przegadaliśmy całą noc, powiedziałeś, że bardzo chciałbyś się ze mną spotkać, odpowiedziałam jeszcze zdążymy się spotkać. Pisaliśmy o naszych marzeniach, pisaliśmy o wszystkim, mogliśmy rozmawiać w nieskończoność. Czułam się tak, jakbym Cię znała od wielu lat. Kiedy Ci o tym powiedziałam, powiedziałeś, że masz tak samo. Byliśmy jak dwie połówki pomarańczy. Idealnie do siebie pasowaliśmy, nie tylko charakterem, wyglądem, zachowaniem, wszystkim. Kiedy od Twojej mamy dowiedziałam się, że miałeś wypadek i jesteś w szpitalu, byłam pewna, że wszystko będzie dobrze, że wyjdziesz z tego cały. Ale kiedy dowiedziałam się, że Ty.... moje serce przestało bić, rozpadło się na kawałki, płakałam przez kilka godzin. Kochałam Cię. A Ty... kochałeś mnie? może... przecież mówiłeś, że jestem Ci bardzo bliska, mówiłeś, że...... Ale czy mnie kochałeś? nie wiem i pewnie nigdy się nie dowiem. Dlaczego? Bo o godzinie 9.03 odszedłeś na zawsze...

Część 15

noreply@blogger.com (MW) — Mon, 27 Nov 2017 14:02:00 +0000

Bardzo cieszyłam się, że tata przyjechał. Zawsze był dla mnie wzorem mężczyzny i zawsze chciałam, żeby mój przyszły mąż był do niego podobny. Oczywiście czasem się kłócili z mamą ale myślę że w każdej rodzinie tak jest. Okazało się, że przyjechał dlatego, że dowiedział się o podejrzeniach związanych z moją chorobą, więc opowiedziałyśmy mu wszystko a pod wieczór wybraliśmy się wszyscy na rodzinny obiad do dziadka i babci.

*****

Adam

Dni mijały ale nadal czekaliśmy na powtórkę badań. Za każdym razem jak się z nią spotykałem próbowałem ją wspierać, nawet teraz idąc ulicą modliłem się żeby wyniki były w porządku. Nagle usłyszałem

- Adam!

odwróciłem się i nie mogłem uwierzyć. Moja dawna koleżanka z którą przyjaźniłem się od przedszkola stała tuż przede mną. Przyjaźniliśmy się odkąd pamiętam. Niestety później, kiedy kończyliśmy gimnazjum jej rodzice musieli się wyprowadzić z powodu pracy jej ojca do Włoch i kontakt się nam urwał.

* Sara?!- Co ty tutaj robisz zapytałem.

I automatycznie rzuciliśmy się sobie w ramiona

* Przecież…

- Adam! przerwała mi, moi dziadkowie nadal tutaj mieszkają więc przyjechałam. I kogo widzę po powrocie mojego najlepszego kumpla. Znowu się przytulaliśmy.

* A Ty tak na stałe tutaj już przyjechałaś? Zapytałem

Przecież się wyprowadziliście

- Tak -powiedziała Sara

- Ale teraz przyjechałam do dziadków. Na razie na rok bo zrobiłam sobie takie wolne

*Naprawdę? Odpowiedziałem

*Nie mogę uwierzyć że cię widzę

-No to jak już się spotkaliśmy to może pójdziemy gdzieś na kawę zaproponowała a ja bez wahania się zgodziłem.

Porozmawialiśmy o naszej wspólnej przeszłości powspominaliśmy zabawne sytuacje potem zaczęliśmy mówić o tym co robimy teraz. Nagle Sara zapytała

-Masz kogoś? Zawsze byłeś przystojny wiec… na pewno teraz łamiesz kobiece serca- powiedziała z uśmiechem.

*Nie przesadzaj, a Ty to niby co. Tez piękna kobieta jesteś. Aktualnie mam dziewczynę a Ty? Masz kogoś. Na pewno faceci za Toba biegają- odpowiedziałem, zgodnie z prawdą. Zawsze była ładna a teraz dojrzała i wypiękniała
-Zawsze jest jakiś, ale nigdy to ten z którym chcę być. Na razie to żaden nie podbił mojego serca. Chociaż był taki jeden, niestety okazało się że jest, że mną tylko dla prestiżu albo sama nie wiem czego. Adam, no na razie jest mi smutno ale już jakoś moje serce się leczy ale jak na razie nie chcę żadnych facetów.

* Żadnych? To mam sobie wyjść z kawiarni?

- Nie no coś ty, Ciebie znam od zawsze, szkoda, że nam się kontakt urwał

*No ale powiedz mi jeszcze jak było w tej Italiiiii?

- Jak to w takich krajach- wino kobiety i śpiew- odpowiedział ze śmiechem. Później opowiadała wszystkim czego się dowiedziała. Następnie zaproponowałem, że może mnie trochę wloskiego pouczy żebym mogl zrobic na Magdzie wrazenie podczas romantycznej kolacji i jakoś ja rozweselic.

-Słuchaj a może wpadniesz z tą twoją Magdą do mnie na kawę co? A moze na jakiś obiad? coś ugotuję. Bardzo chciałabym ją poznać skoro mówisz że to coś więcej niż zawsze
*' Wiesz Saria- odparłem
*nie wiem czy teraz jest dobry moment
A co macie jakiś kryzys czy co Adam nie no wiesz
*Dziękuję za zaproszenie ale jeszcze apytałam się Magdy
-No coś ty jesteś aż takim pantoflarzem
*Nie, nie o to chodzi słuchaj daj mi swój numer telefonu to się może zgramy jeżeli chodzi o termin
Dodawala mi numer a ja myślałem czy będzie się moja wybranka dobrze czuła jeszcze jesli w ogóle będzi chciała poznać Sare. Chociaż lubi moich znajomych
- Dobra, tutaj masz mam nadzieję że Ty i twoja ukochana przyjdziecie. Zależy mi na tym bardzo żeby ją poznać. Jestem ciekawa jaka jest.
Później każdy z nas wróciło do swoich zajęć wieczorem zadzwoniłem do mamy
Hej mama, co u Ciebie?
~Wszystko dobrze synku coś się stało że dzwonisz?
* nie, wiesz spotkałem dzisiaj Sarę.
~ Sarę? Jaką Sarę?
* Tą co kolegowalismy sie w przedszkolu co wyjechała do Włoch. Pamiętasz z gimnazjum
~No pamiętam i co?
*wróciła i wiesz podobno pisała do mnie listy.
Mamo jesteś tam? zapytałem, kiedy zamiast jakiejś reakcji usłyszałem ciszę. ~tak tak. A może byś przyjechał do mnie na parę dni odwiedzić starą matkę co? było ale pytałem się ciebie coś dobrze Może przyjadę Nie wiem jeszcze zobaczę bo muszę ci chyba coś powiedzieć
*Mamo! Ale o co chodzi ?Coś się stało coś z tatą ze zdrowiem?
~nie nie kochanie, przyjedź wtedy porozmawiamy.
*Dobrze, ale chociaż powiedz o co chodzi?
~ Chodzi o listy od Sary. Chciałam Cię przeprosić.
* Za co? Co wiesz o listach ? Widziałaś, ze pisała do mnie?Mamo?
~ Kochanie, przyjedź wszystko się wyjasni. Tak wiedziałam o listach. Przepraszam Cię, mam te listy. Wszystkie Ci oddam. Przepraszam Cie.

* Dobrze, mamo przyjade w piatek, wtedy porozmawiamy. Pa.
Caly czas zastanawiałem się dlaczego mama to przede mna ukrywała.

100.000 rzeczy do ogarnięcia

noreply@blogger.com (MW) — Thu, 19 Oct 2017 10:46:00 +0000

Pierwsze słowo, jakie nasuwa się mi, kiedy muszę coś ogarnąć to plan. Muszę wam się przyznać, że jestem z natury osobą bardzo chaotyczną i mój plan tworzył się zawsze jakoś sam. Samodzielnie spontanicznie i zupełnie chaotycznie. Również dzięki mojej cudownej sklerozie oraz dzięki dużemu natłokowi zajęć. Jednak teraz wreszcie mi się udało na trzecim roku studiów. Byłam zmuszona, aby stworzyć własnoręcznie, bardzo pracowicie i czasochłonnie mój własny piękny uporządkowany plan.

No cóż na początku jak pomyślałam sobie chaotyczna osoba plus plan równa się NIEMOŻLIWE ale... Udało się zrobiłam to, ale zrozumiałam ze mój plan nie jest idealny, kiedy mój wykładowca angielskiego oznajmił nam w środę ze na następnych zajęciach jest test, o którym zapomniał nam powiedzieć i zaczęło się od początku, ale teraz na serio.

Po 1. Znajdź czas na zrobienie planu- niby oczywiste, chociaż wiem z autopsji ze to najważniejszy punkt, ponieważ przez te wszystkie lata unikałam mania czasu na zrobienie planu. Celowo lub nie, ale zawsze miałam ważniejsze sprawy na głowie w słowie ważniejsze mam na myśli również te mało ważne jak np. oglądanie swojego ulubionego serialu.

Kiedy już znajdziesz ten czas ustaw sobie alarm na 10/15 minut wtedy zrozumiesz ze to Tylko 10 minut a jak dużo zmieni.

Po 2.Wypisz na osobnej kartce od myślników swoje stale rutynowe zajęcia. Np. Praca, studia, SEN(7/8h)

Po 3 na następnej kartce rób tabele poniedziałek, wtorek, środa itd. i wypisz godziny (zacznij od 6 lub 8 to zależy, kiedy zaczyna się Twój dzień- w moim przypadku jest to 8.)

Po 4 wpisz swoje stale zajęcia do planu uwzględniając konkretne godziny teraz zobacz ile zostało czasu. I w tym momencie chcę się z Wami podzielić, jak to było u mnie – nie jest to może najpiękniejszy plan ale nie to jest tutaj najważniejsze.

Najważniejsze jest to, że prawie codziennie zaczynałam o 8 kończyłam o 18.15, pewnie to nie problem jednak ja nie mieszkam w miejscowości w której się uczę i pracuję, dojazd na studia zajmuje mi około 30 minut a do mojej pracy około godziny. codziennie wstaję o 6.10 myję się, ubieram, maluję, jem śniadanie i plotkuję z mamą. O godzinie 7.10/7.15 wychodzę na autobus. Godzina 7.47/7.55 jestem na wydziale. A powrót? jest podobny godzina 19.10 jadę do domu, w którym jestem około 19.30. Muszę jeszcze doliczyć czas na przygotowanie materiałów na praktyki gdzie zajmuję się prowadzeniem strony internetowej i Facebooka jak również czas na napisanie posta na bloga. A jak wygląda moje życie towarzyskie? codziennie piszę ze znajomymi fejsie, co miesiąc staram się być na jakiejś imprezie i spotkać się z najlepszymi przyjaciółmi, wtedy poświęcamy sobie 2 lub 3 godziny naszego cennego czasu i rozmawiamy o tym co działo się u nas przez miesiąc. Jeśli chodzi o rodzinę to ja też jestem jej częścią staramy się zjeść razem obiad, a kiedy się nie da to chociaż kolację.

Po 5 Trzymaj się terminów, ponieważ wtedy nie będziesz musiał robić wszystkiego na ostatnią chwilę a co za tym idzie będziesz mniej rozdrażniony, Może się wydawać, że robienie kilku rzeczy naraz nas uratuje, bo zaoszczędzimy czas. Umysł pracuje zdecydowanie lepiej, jeśli jest skoncentrowany tylko na jednej rzeczy.

Po 6 Nagradzaj się. Jeśli zdążysz na czas z jakimś projektem, zrobisz na czas pracę domową, nie zapomnisz o ważnym wydarzeniu, wyrobisz się z napisaniem posta, zdasz dobrze egzamin- cokolwiek wtedy zrób coś dla siebie np. wstań 10 minut później, połóż się 10 minut wcześniej, kup sobie drobiazg- kwiatka, pomadkę, coś małego ale coś co sprawi Ci radość. Ja w dniu dzisiejszym nagrodziłam się za napisanie posta na czas, kupując sobie w Rossmannie konturówkę do ust za którą długo chodziłam- mała rzecz a cieszy.

Nie pokazałam Wam mojego planu aby narzekać albo przechwalić się zobaczcie jak mam ciężko, ponieważ wiem, które mają gorszy plan albo jeszcze dodatkowo zajmują się dziećmi- podziwiam takie osoby, staram się brać z nich przykład.

I na koniec TAK śpię 7 i pół godziny:)

Część 14

noreply@blogger.com (MW) — Wed, 05 Jul 2017 09:17:00 +0000

Spacerowali w milczeniu już dłuższą chwilę.

Madzia była niespokojna i cały czas myślała, w jaki sposób może powiedzieć TO Adamowi.

W jej głowie zaczęły pojawiać się różne scenariusze tego jak Adam zareaguje na to, co za chwilę usłyszy. Przez moment przemknął jej nawet najczarniejszy scenariusz, że Adam jej nie zrozumie i się rozstaną.

W głowie Adama był spokój, chociaż trochę martwił się o swoją ukochaną, ponieważ wyglądała na zaniepokojoną- w końcu nie wytrzymał. Stanął, odwrócił ją tak, że teraz stali naprzeciwko siebie, wziął za ręce i powiedział.

A: Kochanie, za chwilę Ci mózg zaparuje od tego myślenia, no już powiedz, o co chodzi.

Magda wiedziała, że teraz nie może już się wywinąć, musi powiedzieć mu, ale… ehhh-westchnęła w duchu i powiedziała do siebie- dasz radę, będzie dobrze.

M: Chodzi o to- zrobiła chwilę przerwy, Adam, nikomu z poza mojej rodziny nie mówiłam, właściwie wiedzą o tym tylko rodzice i moje przyjaciółki.

A: Madziu- przerwał jej Adam

- Nie musisz się stresować, ja zrozumiem a przynajmniej będę się starał zrozumieć, nie martw się i mów.

Skierował ją w stronę ławki, żeby usiadła i sam zajął miejsce koło niej, cały czas nie wypuszczając jej rąk ze swoich.

M: Jakiś czas temu miałam dziwne bóle, ból w podbrzuszu, który nagle sam ustępował, bolały mnie uda, miałam zmniejszony apetyt i takie różne. Później mama namówiła mnie, żebym poszła do lekarza, a potem byłam u kolejnego i … - spojrzała na Adama i utkwiła w nim wzrok.

M: Mam podejrzenie nowotworu jajnika

Adam cały czas milczał i wpatrywał się w nią, po chwili Magda dostrzegła w jego oczach łzy, nagle chwycił ją i przytulił mocno do siebie, po pewnym czasie odsunął ją i powiedział

A: Madziu, to nie koniec świata, wszystko będzie dobrze, to tylko podejrzenie tak? Więc nie martw się, przejdziemy przez to razem, no chodź- znowu ją przytulił, - jestem z Tobą

********************

Kilka tygodni później

Magdalena

Zapukałam do drzwi. Lekarz serdecznym gestem zaprosił mnie bym weszła do środka. Kilkakrotnie rozmawialiśmy i darzyłam go sympatią oraz zaufaniem. Teraz siedziałam na fotelu i czekałam aż skończy rozmowę z pielęgniarką

- Co tam piękna?- Zagadał. Od 1 wizyty tak do mnie mówił, ale nie tylko do mnie słyszałam, że do innych pacjentów też jest taki, zawsze umiał z nimi porozmawiać i poświęcał czas na odwiedzenie tych którzy leżeli w szpitalu

- Nic, w sumie to mam nadzieję, że ma Pan dla mnie dobrą wiadomość Panie doktorze- odpowiedziałam. Dzisiaj miałam dowiedzieć się czy nowotwór to tylko podejrzenia.

- No więc Magdaleno- zaczął a ja z niepokojem wpatrywałam się w jego oczy

- będziemy musieli powtórzyć badanie-

Co? Dlaczego? Coś nie tak?

-Moja droga, to tylko takie procedury, żebyśmy byli pewni. Nic się nie martw będzie dobrze. Za jakiś czas dostaniemy wyniki ale do tego czasu niczym się nie przejmuj i zawsze pamiętaj życie jest dobre- uśmiechnął się, przypomniało mi się co jego pacjenci o nim mówili zawsze im powtarzał życie jest dobre. Uśmiechnęłam się i ze skierowaniem na badania wyszłam na korytarz. Adam siedział z moją mama. Te kilka tygodni uświadomiło mi, że zawsze będę mogła na nim polegać. Wspierał mnie. Był zawsze kiedy go potrzebowałam a nawet troszczył się o moją mamę, rozmawiał z nią, pocieszał, kupował zakupy. Adam wstał a mama spojrzała na mnie, zapytała co u lekarza i poszłyśmy na badanie.

***********

Adam

*********

Było mi jej po prostu żal, moja ukochana cierpiała, wiem, że to tylko podejrzenia, ale i tak się o nią martwiłem, starałem się jak mogłem aby o tym nie myślała i cieszyła się życiem. Coraz bardziej się w niej zakochuje i ona staje się mi coraz bliższa, chciałbym zawsze z nią być. to chyba jedyna kobieta z jaką się spotykam, która jest prawdziwa, ona jest sobą, nie oszukuje i jest taka śliczna i mądra, mam nadzieję, że nic jej nie będzie.

************

Magda

********

Gdy podjechałyśmy pod dom zobaczyłam jakiś samochód na podjeździe

-Mamo? Mamy gościa?

- nie wiem córeczko, ale patrz nikogo nie ma, może to nie do nas.

Weszłyśmy do domu.

- tata?! Krzyknęłam uradowana kiedy tata wyszedł na korytarz

- kochanie, chodź niech cię uściskam.

Po przytulankach wszyscy usiedliśmy do obiadu, tata opowiadał co tam w pracy a my z mamą mówiłyśmy co u nas. Pod wieczór porozmawiałam z Adamem przez telefon i ze zmęczenia zasnęłam ze słuchawką przy uchu.

Moi drodzy jak Wam mijają wakacje? Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej o raku jajnika zapraszam na stronę http://www.kwiatkobiecosci.pl/ A może macie jakieś propozycje dotyczące bohaterów?

Pozdrawiam Was serdecznie

Liebster Award 2

noreply@blogger.com (MW) — Fri, 09 Jun 2017 11:26:00 +0000

Jestem zaszczycona 2 już nominacją w karierze blogerki do Liebster Blog Award

Osobą, która mnie nominowała jest Iwona, która prowadzi blog o szydełkowaniu. Bardzo dziękuję za tę nominację! I serdecznie pozdrawiam i podziwiam cudeńka jakie publikuje na swoim blogu.

Liebster Blog Award- co to jest?

Nominacja do Liebster Award jest otrzymywana od innego blogera w ramach uznania za "dobrze wykonaną robotę". Po odebraniu wyróżnienia należy odpowiedzieć na 11 pytań od osoby, która Cię nominowała. Następnie Ty nominujesz od 5 do 11 blogów, które działają od niedawna lub mają mniejszą liczbę obserwujących, tak by też miały szansę zaistnieć w blogowej społeczności oraz zadajesz im swoich 11 pytań. Nie można nominować bloga, z którego otrzymało się wyróżnienie.

Oto pytania Iwony

1.Skąd pomysł na nazwę bloga?

* WINA- na początku chodziło mi o to, że każdy w życiu popełnił jakis błąd i czuje jakieś poczucie winy ale po pewnym czasie moje nastawienie się zmieniło a blog stał się bardziej optymistyczny a nazwa została.

2. Co przedstawia breloczek, który masz przypięty do kluczy (jeżeli takowy posiadasz)?

* Posiadam breloczek do kluczy, jest to kominiarz bez jednej nogi.

3. Jaką książkę polecisz na wieczór?

* Na wieczór i zawsze i wszędzie Balsam dla duszy kobiety.

4. Co by się zmieniło w Twoim życiu, gdyby można było cofnąć czas?

* Kilka rzeczy ale zawsze staram się tak zachowywać żeby później nie żałować, że zraniłam bliską mi osobę.

5. W chwilach wolnego czasu, jaką formę rozrywki najbardziej lubisz?

* Boks, taniec towarzyski i oglądanie serialu Elementary- iście cudowne połączenie.

6. Jaka jest Twoja ulubiona bajka z dzieciństwa?

* Chyba stawiałabym na Reksia.

7. Jaka jest najbardziej szalona rzecz, jaka wydarzyła się w Twoim życiu?

*Jazda na wielbłądzie- reszty grzechów nie pamiętam J

8. Jaki jest Twój ulubiony serial?

*Jak wyżej- Elementary i Sherlock- chociaż są bardzo powiązane

9. Dokąd wolisz jechać na wakacje: w góry, czy nad morze?

*Nad morze, ale nie ważne gdzie ważne z kim i, że można odpocząć.

10. Co, do tej pory, okazało się Twoim największym, życiowym osiągnięciem?

*Mistrzostwa w tańcu towarzyskim, cudowne przyjaźnie.

11. Jak by brzmiała jedna blogowa rada od Ciebie, dla osób zaczynających przygodę z blogowaniem?

* Nie bądź perfekcjonistą ale pisz poprawną polszczyzną oraz bądź szczery.

Moje pytania:

1 1) Jaka jest twoja ulubiona potrawa którą sama/sam przyrządzasz?

2) Jadasz zdrowe rzeczy i co o tym myślisz?

3) Czy uprawiasz jakieś sporty? (oczywiście poza zakupami i byciem mamą 24/7)

4) 1 rzecz, którą najmniej w sobie lubisz?

5) Jaka jest twoja najdroższa rzecz w garderobie/w życiu?

6) Co zainspirowało Cię do pisania własnego bloga?

7) Na co wydałabyś ostatnie pieniądze?

8) Jaki najbardziej egzotyczny owoc jadłaś?

9) Twój ulubiony cytat z książki lub motto życiowe to....

10) Jaką cechę cenisz sobie najbardziej w ludziach.

11) Gdybyś miała wybrać trzy słowa które określały by Ciebie to były by to...

Osoby nominowane- kolejność losowa

Zuzia z bloga http://jestalternatywnie.blogspot.com/

Alicia z bloga https://nazarcizagrosze.wordpress.com/

Daria z bloga https://cokolwieklife.wordpress.com/

Milena z bloga http://blog.smiley-project.pl/

Kinga z bloga http://jointyicroissanty.blogspot.com/

Po czasie
Krin z bloga http://wyzszaszkolanekromancji.blogspot.com/

źródło:http://fan-of-books.blogspot.com/2016/10/liebster-blog-award-3.html#

https://szydelkowecudasie.blogspot.com/2017/05/liebster-award-nominacja.html

Czy to prawda?

noreply@blogger.com (MW) — Sat, 20 May 2017 18:22:00 +0000

Kobieta+ mężczyzna = Przyjaźń? Czy to w ogóle możliwe?

Ostatnio często zadaje sobie podobne pytanie czy możliwa jest przyjaźń między kobietą a mężczyzną? Wiele osób twierdzi kobieta może przyjaźnić się z mężczyzną pod warunkiem i dopóki jeden z nich się nie zakocha.

Czy to prawda?

Czy to już narzucony z góry stereotyp? Ale… od zasady są wyjątki. Jestem osobą, która kiedyś bardzo mocno wierzyła ze to możliwe, aby mężczyzna + kobieta =przyjaźń. Miałam kiedyś bardzo dobrego przyjaciela, rozumieliśmy się bez słów wystarczyło ze jedno z nas zerknęło to tu to tam a już wiedzieliśmy, o co chodzi. Byliśmy blisko. Może zbyt, blisko. Po kilku latach dowiedziałam się ze X( nazwijmy go tak) jest we mnie zakochany. Nasze drogi niestety rozeszły się, gdy powiedziałam ze ja nie czuje do niego tego samego, był dla mnie jak brat, oczywiście próbowaliśmy wracać do relacji przyjacielskich jednak nam się nie udało, on wyjechał na studia a ja zostałam, teraz mamy ze sobą sporadyczny kontakt. Po tym wydarzeniu na długi czas przestałam wierzyć w taką przyjaźń.

Jednak jakiś czas temu pojawił się ON- przystojny, ale niezniewalający, mądry, ale nie przemądrzały, wygadany, ale nie papla no i do tego nieco starszy, gdy się poznaliśmy miałam 13 lat, ON miał 27. Bardzo się zakumplowaliśmy, nie odczytujcie tego jako pedofilie bo nią NIE BYŁA potem okazało się, że wyjeżdża i nasz kontakt się urwał. Niespodziewanie 2 lata temu, gdy z kolegom poszłam do znajomych okazało się ze jeden z nich przyprowadził JEGO i nasz kontakt zaczął być częstszy. Mimo kilku rozczarowań, nadal twierdzę, że przyjaźń damsko- męska jest możliwa. Jeśli nie wierzyć w moje doświadczenie życiowe podam przykład serialu Elementary Sherlock i Watson są przyjaciółmi ( kobieta + mężczyzna) ona ma swoje życie miłosne a on… zalicza panienki zazwyczaj inną niż poprzednim razem. Mimo że czasami kłócę się z NIM- traktuję go jak brata, nasze sprzeczki nie wyglądają jak kłótnia kochanków tylko raczej jakby rodzeństwo się kłóciło. Czasem to ja dostaję po głowie za coś a innym razem on. Potrafimy nie odzywać się do siebie przez kilka tygodni, ale jak już siebie znajdziemy moglibyśmy przegadać całą noc i cały dzień. Może niektórzy z Was też mają za sobą taką relację i zwątpili, że to może się udać może są inni, którzy cały czas trwają w takim rodzeństwie a może nigdy czegoś takiego nie przeżyliście, ale mówię Wam warto, ponieważ mi to daje niesamowitą siłę do działania, podniesienie samooceny, uczenia się swoich plusów, ale i minusów oraz tego, że nikt nie jest idealny. I mimo tego, że dzieli nas spora różnica wieku potrafimy ze sobą rozmawiać na tym samym poziomi bez odczuwalnej różnicy wieku i wiem ze każda nasza rozmowa na jeszcze bardziej kształtuje.

Może chcielibyście się podzielić doświadczeniami, jakie macie z bratem lub siostrą?

Pozdrawiam Was serdecznie i przepraszam za opóźnienie, ale ta pogoda całkiem zbiła mnie z tropu, już myślałam, że będziemy w maju w japonkach po śniegu chodzili J

Część 13

noreply@blogger.com (MW) — Sat, 08 Apr 2017 12:44:00 +0000

Moi drodzy z ankiety, którą wypełniliście, –za co Wam bardzo dziękuję, wynika, że… głosy są podzielone, połowa z Was chciałaby abym kontynuowała opowiadanie o Adamie i Magdzie, a druga połowa chciałaby inne teksty niezwiązane z opowiadaniem( np. Zaręczyny lub Tekst na miłość)

Postanowiłam więc, że postaram się Wam dogodzić J mam nadzieję, że spodoba się Wam mój pomysł. Będę publikować posty 2 razy w miesiącu(postaram się) i raz opowiadanie a raz coś innego.

Piszcie, czy taki pomysł i opowiadanie się Wam podoba.

Oto kolejna część J

Cześć, kochanie-powiedział Adam

Witaj, co u Ciebie?- Odpowiedział Magda

A: Wspaniale, czy może być coś piękniejszego od świadomości, że dzisiaj spędzimy ten dzień razem?

M: cudownie, może być?- Odpowiedziała z uśmiechem

A: oczywiście, że może być- odpowiedział Adam i pocałował ją w policzek

Zaczęli się śmiać, Adam złapał dziewczynę za rękę, uśmiechnął się i lekko pociągnął w stronę sklepu z biżuterią. Od kilku minut spacerowali po mieście.

M: Adam?

A: Hmm?

M: Czemu tutaj przyszliśmy?

Adam, zatrzymał się na moment i spojrzał w jej oczy.

A: Chciałbym, się dowiedzieć, co podoba się mojej pięknej ukochanej

M: Ukochanej? Hmmm.. Mogłeś zapytać, nie musimy od razu oglądać biżuterii

A: Nie lubisz chodzić do sklepów, oglądać pierścionków i takich tam?

M: Szerze, to do sklepów średnio lubię chodzić, a biżuterie… w sumie lubię oglądać, bo to poprawia mi humor, ale nie musimy od razu kupować.

Adam, trochę się zdziwił, że Magda nie jest szczególnie zadowolona. Wszystkie dziewczyny, jakie znał szalały wręcz na widok sklepów, ciuchów i biżuterii, jego poprzednie dziewczyny również, w szczególności ostatnia z jego dziewczyn- Anka, patrzyła tylko na jego portfel, szkoda, że zrozumiał to po dłuższym czasie.

A: Dobrze, że teraz jestem z taką wspaniała dziewczyna –pomyślał

M: proszę?

A: co? Coś się stało?

M: Powiedziałeś…, że dobrze, że jesteś teraz…

A: Kochanie(przerwał jej w połowie zdania) naprawdę powiedziałem, to głośno?

M: Mhm

A: Po prostu cieszę się, że z Tobą jestem

M: Ja też nie narzekam

Uśmiechnęli się i Adam zaproponował, aby pooglądała sobie biżuterie. W pewnym momencie zatrzymała się przed jedna z witryn, i wpatrywała się w coś. Adam podszedł cicho do niej, delikatnie wziął za rękę i zapytał

A: Na co się tak przyglądasz?

Dziewczyna lekko podskoczyła

M: jejku, wystraszyłam się Ciebie odpowiedziała z uśmiechem. W tym momencie podszedł do nich sprzedawca

S: Myślę, że Twojej ukochanej spodobał się ten pierścionek, pomyśl o tym.

Madzia zarumieniła się i już chciała się jakoś wykręcić, ale Adam był szybszy.

A: Też, tak myślę, Cześć stary już trochę się nie widzieliśmy, co u ciebie?

S: w porządku, Zapakować?- Zapytał się sprzedawca i kiwnął głową na pierścionek. Madzia w tym czasie nie wiedziała, o co chodzi, pomyślała, może się znają albo Adam jest stałym klientem, bo wszystkim dziewczynom kupował tutaj prezenty, trochę posmutniała.

A: zastanowimy się jeszcze- powiedział z cwaniackim uśmiechem, -Staszek, poznaj moją dziewczynę Magdalenę

Magda, trochę jeszcze w szoku podała rękę mężczyźnie i uśmiechnęła się

M: miło mi

S: mi również, piękna, skromna, mądra i chyba coś do Ciebie czuje- powiedział Staszek, pół serio pół żartem

A: tak myślisz? Co do ostatniego nie mam pewności… - spojrzał się na Magdę uśmiechnęli się do siebie-, ale co tamtego masz zupełna rację, piękna, mądra i skromna

M: umiesz czytać z oczu? – Zaśmiała się Madzia

S: A: TAK! Krzyknęli wspólnie

Wszyscy zaczęli się śmiać

S: słuchaj chłopie, a Wy to tak na poważnie- powiedział, gdy Madzia, odwróciła się do jakiejś witryny

A: Nie wiem, mam nadzieje, że tak- odpowiedział szeptem

M: o czym tak szepczecie?

A: obgadujemy Cię

M: mnie? No, wiesz jak możesz

A: mówimy o tym, jaka jesteś piękna

M: oj, kochanie, przestań, bo zaraz tutaj zemdleje

Adam pogłaskał ją delikatnie po plecach, pożegnali się ze Staszkiem i poszli na kawę, gdy byli już na miejscu Adam zagadnął

A: wybiorę dla Ciebie ciastko i cos do picia okej?

M: Dobrze, ale… pod jednym warunkiem

A: słucham, jakim?

M: ja wybiorę Tobie, Oki? Zobaczymy jak dobrze się znamy- powiedziała z lekkim uśmiechem

Adam, spróbował ją zawstydzić i pocałował ją już po raz kolejny w policzek, przywołał kelnerkę i wskazując na menu pokazał palcem, co dla jego dziewczyny, Madzia zrobiła to samo. Gdy kelnerka odeszła Adam zapytał.

A: mogę Cię o coś zapytać?

M: jeśli będę mogła to odpowiem

A: dobrze, powiedz mi Madziu dlaczego tak wpatrywałaś się na ten pierścionek? Normalnie pomyślałbym ze Ci się spodobał ale…

Madzia, przerwała mu

M: spodobał mi się i to bardzo ale chodzi też o coś innego

A: jeśli nie chcesz nie mów

M: jejku, nie, nie, to nic takiego, po prostu…

W tym momencie przyszły ich zamówienia, gdy zobaczyli zaczęli się śmiać, każde z nich zamówiło to samo co na ich pierwszym spotkaniu

M: wiesz wtedy jak Michał się z nami spotkał to ja wcześniej pomagałam mu wybrać pierścionek i wiesz co, kiedyś sobie z Moniką obiecałyśmy, że będziemy wiedziały jakie chcemy pierścionki zaręczynowe dostać, właśnie gdyby taka sytuacja się zdarzyła

A: iiiii?

M: i tamten to mój wymarzony- powiedziała zawstydzona

M: pamiętam jak kiedyś pokazałam go Monice, chyba na jakiejś stronie internetowej.

A: rozumiem, fakt był piękny, i wiesz co? Teraz już rozumiem dlaczego Monice tak się pierścionek podobał to był jej wymarzony tak?

M: tak, tak.

A: Okej, no to co teraz może pójdziemy się przejść? Co ty na to?

M: W porządku, coś Ci powiem

A: słucham

M: Nie, nie, nie teraz. Jak będziemy spacerować bo czuję, że chyba powinieneś to wiedzieć.

A: Dobrze, ale mnie trochę wystraszyłaś

M: Nie bój się – powiedziała Magda, ale przemknęło jej przez myśl, że to nie będzie łatwa rozmowa, ta rozmowa będzie bolała

****

Zachęcam do komentowania, i dawania łapek w górę J

Pozdrawiam Was serdecznie i życzę miłego dnia

Zapraszam równiez na https://lol24.com/profil/wolna

URODZINY

noreply@blogger.com (MW) — Thu, 23 Mar 2017 21:34:00 +0000

1 urodziny bloga – coś wspaniałego,
kiedy go zakładałam nie przypuszczałam, że tyle uda mi się osiągnąć.
Z przyjemnością rozliczę się z Wami z ostatniego roku, ale najpierw powiem Wam, że blogowanie jest uzależniające a im więcej czytelników, plusów, komentarzy i wiadomości tym bardziej się chce pisać, pewnie wiele osób, które blogują przyzna mi rację, ale przyznają mi rację co to tego, że prowadzenie bloga to ciężka praca. Ja piszę raz na miesiąc(aż wstyd) ale mogę Wam obiecać, że niedługo to się zmieni i będę się starała pisać przynajmniej 2 razy w miesiącu, a z czasem może 3- zobaczymy.

Raport J na dzień 24.03.2017 godzina 9:22

LICZBA WYŚWIETLEŃ

5008

GOOGLE +

ILOŚĆ KOMENTARZY

ILOŚĆ POSTÓW

KRAJE, KTÓRE ODWIEDZIŁY BLOGA

Polska Stany Zjednoczone

Niemcy Francja

Belgia Rosja

Kanada Finlandia

Ukraina Irlandia

Wielka Brytania Czechy
Łotwa Indie

Szwecja Malezja
Holandia

Pierwsze miejsce Polska, drugie miejsce Stany Zjednoczone, trzecie miejsce Niemcy.

Brawa dla wszystkich liczę, że będziecie jeszcze częściej do mnie zaglądać :-)

Bardzo Wam dziękuję, że byliście ze mną przez cały rok i mam nadzieję, że jeszcze zostaniecieJ

Proszę Was o wypełnienie krótkiej ankiety,

która pomoże mi jeszcze bardziej dopasować blog do waszych upodobań.

Pozdrawiam cieplutkoJ

źródło:http://foter.com/photo/gifts-with-ribbons-on-white-background/

Kto w tym związku nosił spodnie?

noreply@blogger.com (MW) — Wed, 08 Mar 2017 13:21:00 +0000

Drogie Panie, dzień przed Dniem Kobiet naszła mnie pewna myśl. Oczywiście już długo się nad tym zastanawiałam, ale w tym tygodniu wyjątkowo często słyszałam jakieś głupie komentarze odnoszące się do kobiet.

A to, że blondynka- to głupsza. A ta za chuda. A że to wszystko wina kobiety, bo ona skusiła Adama w raju.

Kobieta – żeński dojrzały płciowo osobnik z rodzaju Homo. W biologii przyjmuje się, że różnice w genotypie kobiety i mężczyzny determinują dymorfizm płciowy człowieka.

To definicja najczęściej przytaczanej ukochanej przez wszystkich cioci wikipedii.

Wiele razy słyszymy gdzie diabeł nie może tam babę pośle.

W naszym społeczeństwie utarło się mówić, że to kobieta jest winna grzechu pierworodnego, bo to ona zjadła pierwsza jabłko i podała Adamowi. Ale… czy to na pewno prawda?

Wróćmy, więc do początku- początku, od, którego wszystko się zaczęło. Czyli od Biblii.

A wąż był bardziej przebiegły niż wszystkie zwierzęta lądowe, które Pan Bóg stworzył. On to rzekł do niewiasty: Czy rzeczywiście Bóg powiedział: Nie jedzcie owoców ze wszystkich drzew tego ogrodu? Niewiasta odpowiedziała wężowi: Owoce z drzew tego ogrodu jeść możemy, tylko o owocach z drzewa, które jest w środku ogrodu, Bóg powiedział: Nie wolno wam jeść z niego, a nawet go dotykać, abyście nie pomarli. Wtedy rzekł wąż do niewiasty: Na pewno nie umrzecie! Ale wie Bóg, że gdy spożyjecie owoc z tego drzewa, otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło. Wtedy niewiasta spostrzegła, że drzewo to ma owoce dobre do jedzenia, że jest ono rozkoszą dla oczu i że owoce tego drzewa nadają się do zdobycia wiedzy. Zerwała, zatem z niego owoc, skosztowała i dała swemu mężowi, który był z nią: a on zjadł. A wtedy otworzyły się im obojgu oczy i poznali, że są nadzy; spletli, więc gałązki figowe i zrobili sobie przepaski.

Po przeczytaniu tego fragmentu z Księgi Rodzaju a szczególnie tego na czerwono wyraźnie wszystko widać. Adam był razem z Ewą, był obok, słyszał dokładnie to samo. Pytanie jest jedno:, Co zrobił Adam, aby powstrzymać Ewę, co zrobił, aby nie dopuścić do grzechu? Odpowiedź: NIC. Adam stał, słuchał i…… nie odezwał się ani słowem, nie wykonał żadnego ruchu.

Tak więc moi drodzy Panowie(oczywiście tekst nie dotyczy każdego mężczyzny!!!) wina była co najmniej wspólna

Serdecznie pozdrawiam Panów a Paniom życzę pięknego i radosnego dnia kobiet

Tulipanki dla Was:)

źródła:

https://pixabay.com/pl/tulipany-bukiet-dzie%C5%84-kobiet-jasne-1228320/

https://pl.wikipedia.org/wiki/Kobieta

http://mateusz.pl/czytania/2017/20170305.html

Walentynki

noreply@blogger.com (MW) — Tue, 14 Feb 2017 09:47:00 +0000

Kochani!

życzę Wam wszystkim pięknych, cudownych Walentynek 💘
spędzonych z osobami, które kochacie
wiele miłości💋, ciepła i dużo uścisków:)

Pozdrawiam

Magdalena💕

Postanowienia NOWOROCZNE

noreply@blogger.com (MW) — Sun, 15 Jan 2017 18:47:00 +0000

Mam więc jeszcze jeden dzień:)

Bardzo rzadko robię listę- postanowień noworocznych, postanowiłam, że w tym roku dla małej odmiany parę rzeczy sobie ustalę.Mam nadzieję, że uda mi się wszystkie lub chociaż część wypełnić i 31 grudnia powiem sobie- Brawo postanowienia noworoczne spełnione.

Oto moje 10 postanowień:
1.Wykonuj wszystkie prace domowe jak najszybciej.( zazwyczaj wykonuję na ostatnią chwilę)

2.Pij codziennie przynajmniej szklankę soku pomidorowego( rada mojej mamy- podobno dobrze wpływa na rozum😃)
3.Stój prosto i się nie garb.( mimo wieloletniemu tańczeniu tańca towarzyskiego czasami się zdarza)
4.Popraw znajomość języka angielskiego( żeby nie było obciachu😉)
5.Nie przestawaj ćwiczyć (przynajmniej 3 razy w tygodniu).
6.Bądź miła.( bez komentarza- czasami mój chłopak wie dlaczego to postanowienie- pozdrawiam😊)
7.Rób nowe postanowienia noworoczne jednak rób je codziennie zamiast raz w roku.
8.Słuchaj więcej niż mów( za dużo gadam czasami)
9.Waż się raz w tygodniu o tej samej porze.( kontrola czy zamiast 5 kg nie muszę schudnąć 50)
10.Czytaj przynajmniej jedną książkę miesięcznie.( Nie dotyczącą studiów)

************
A Wy zrobiliście sobie takie postanowienia?
albo jakieś inne na przykład miesięczne?

Pozdrawiam serdecznie
👍 👍 👍
lajkujcie, komentujcie, udostępniajcie
Buziaki💖💗💓
😘😘😘

źródło:
http://likepin.pl/category/ekartki/page/6/

4000

noreply@blogger.com (MW) — Fri, 23 Dec 2016 14:18:00 +0000

Kochani!

Dziękuję za ponad 4 tysiące wejść na bloga, zrobiliście mi duży i bardzo miły prezent pod choinkę:) dziękuję za komentarze i wiadomości.

Z okazji świąt Bożego Narodzenia, życzę Wam:

zdrowia, szczęścia, spełnienia marzeń, wiary, nadziei, miłości, rodzinnego ciepła i cudownych przeżyć oraz szczęśliwego Nowego Roku! i małego kaca:)

Pozdrawiam

źródło:
https://cdn.pixabay.com/photo/2016/11/16/09/24/christmas-1828454_960_720.jpg

Zaręczyny

noreply@blogger.com (MW) — Thu, 08 Dec 2016 13:53:00 +0000

Zaręczyny, zaręczyny, zaręczyny . . .

Ostatnio w gronie moich przyjaciół i znajomych wybuchł miłosny szał.

Wszyscy mają zaręczyny, oświadczają się, padają na kolana. Zaczęło się niewinnie, od koleżanki ze studiów. Chłopak oświadczył się jej po 4 latach chodzenia ze sobą. Dziewczyna była w ciąży- spokojnie- planowanej. Gdy chłopak dowiedział się, że jego ukochana jest w ciąży, bardzo się ucieszył. Po kilku miesiącach poprosił ją o rękę a ona- zgodziła się. Ślub odbył się razem z chrzcinami ich synka. Mają się świetnie a wyglądają jak rodzinka wyjęta z katalogu dla perfekcyjnych ludzi. Następnie przyszła pora na moją znajomą- co ciekawe- również ze studiów. Zaręczyny po roku, ale jak na razie nie planują ślubu, mówią ze najpierw dokończą studia. Po kilku dniach siedzę na wykładach i nagle przychodzi sms od mojej przyjaciółki. Zobaczyłam mms, włączyłam Internet i czekam z ciekawością na to, co mogła mi wysłać. Zdjęcie w końcu się otworzyło a tam…. Tak, pewnie się już domyślacie- jej ręka z pierścionkiem i podpis” Kochana, wiesz, co TO oznacza?” Bardzo się ucieszyłam ale też zdziwiłam, ponieważ są parą od nie całych 8 miesięcy. Wiem wiem, możecie sobie pomyśleć, że przecież niektórzy biorą ślub po 3 miesiącach i osobiście również znam takie małżeństwa. Jednak w mojej głowie zaczęło palić się czerwone światełko. Myślałam: przecież ona go jeszcze nie zna, to tylko zauroczenie i tak dalej i dalej. Kiedy podzieliłam się tą informacją z moją mamą zareagowała wręcz odwrotnie niż ja. Powiedziała, że się bardzo cieszy, bo Ala to taka dobra i miła dziewczyna oraz że zasługuje na porządnego faceta. Wymieniała jeszcze kilka argumentów. Kiedy widziała po mojej minie ze nie bardzo nie to przekonuje, rzuciła nagle argument - Madzia, przecież ona ma już 28 lat to już by wypadało, przytaknęłam jej wtedy. Teraz uważam ze, co z tego. Czy jak dziewczyna jest pod 30-stkę to już musi od jakiegokolwiek faceta przyjmować oświadczyny byle tylko nie była w tym wieku sama? Z drugiej strony nie od byle faceta, bo akurat on jest nawet fajny. Teraz ze skrajności w skrajność, po kolejnym miesiącu, zaręczyła się moja kolejna koleżanka. Byli razem 2 lata a ona ma 19 a on 24, planują ślub i znowu miałam myśli, że w tym wieku nie chciałabym wychodzić za mąż i mieć dziecka- tak tez jest w ciąży. Mówią ze to najpiękniejsze lata. Nie zrozumcie mnie źle. Fajnie ze ma kochającego narzeczonego i dziecko w drodze, chodzi mi tylko o to ze ja bym nie chciała w tak młodym wieku zostać matką. Oczywiście w przyszłości chcę mieć dziecko- najlepiej córeczkę. Wiem też, że są dziewczyny, które rodzą w wieku 17 lat i młodsze, ale to nie jest tematem tego wpisu. Nagle uświadomiłam sobie, że istnieje coś takiego jak presja społeczna i co najgorsze sama ją poczułam, uświadomiłam sobie, że niektórzy twierdzą ze jak masz 20 lat i chłopaka, z którym jesteś prawie 2 lata to musisz się ustatkować, ale to nie prawda, każdy ma swój pomysł na związek. Dla każdego inna jest- dobra pora na zaręczyny lub ich brak. Ale nie dajcie się zwariować, to wasze Zycie, wasz związek, wasze decyzje i nawet, jeśli błędne, to trzeba uczyć się na błędach, szkoda tylko, że czasami na swoich.

*********************************************************************

Pozdrawiam Was cieplutko, bo mrozy idą. Dajcie znać, co sądzicie i zachęcam wszystkich do komentowania na blogu, oczywiście we wiadomościach też możecie, ale jak będziecie pisać tutaj to możemy sobie porozmawiać z większą liczbą osób i wymienić opinie.

U Was tez tak zimno?

Buziaki:***

źródło:https://www.flickr.com/photos/wwarby/4859185569

Mikołajki

noreply@blogger.com (MW) — Tue, 06 Dec 2016 20:39:00 +0000

Wszystkiego dobrego, życzę dużo prezentów od Mikołaja.

Mam nadzieję, że byliście grzeczni:)

Ja dzisiaj dostałam duuuzzzzoooo słodyczy i parę innych drobiazgów takich jak podkład, odżywkę do włosów i śliczną torbę.

Dziękuję wszystkim za życzenia i upominki.

Pochwalcie się co dostaliście i jak spędziliście ten dzień:):):)

Pozdrawiam cieplutko:* buziaki

źródło: https://pixabay.com/pl/santa-cz%C5%82owiek-noel-%C5%9Bwi%C4%99ty-miko%C5%82aj-160903/

Test na Miłość 2

noreply@blogger.com (MW) — Wed, 16 Nov 2016 14:37:00 +0000

Kiedyś słuchałam na youtubie audycji pewnego Ojca. Bardzo się ucieszyłam, gdy po pewnym czasie znalazłam je ponownie, ponieważ głęboko zapadło mi w pamięć. Audycja miała właśnie taki tytuł: Test na miłość. Ojciec mówił o tym jak rozpoznać czy chce się być w związku do końca życia z daną osobą. Przyznam się Wam, że ja zawsze miałam ten problem. Problem stwierdzenia czy to właśnie miłość? Kiedyś słuchając twego, co mówił ten człowiek pomyślałam sobie: no, no ciekawe, nie wiem czy się sprawdza. Jednak z biegiem czasu zauważyłam, że dojrzałam do tego, aby odpowiedzieć sobie na te pytania. Tak, obecnie jestem w związku. Powiedziałabym nawet, że umiarkowanie szczęśliwym, ponieważ zawsze zdarzają się jakieś nieporozumienia i sprzeczki a nawet kłótnie. Zdarza się, ze ktoś z pary ma gorszy dzień, albo jak bywa w moim przypadku… po prostu czasami coś nie przypasuje i…. Sprzeczka gotowa. Jednak w każdym związku trzeba zadać sobie parę pytań:

Wersja dla PANÓW( tak, Wy też sobie na nie odpowiedzcie)

1.Czy chciałbyś mieć córkę podobną do Twojej dziewczyny?

2.Czy gdyby ona, straciła coś ze swojej urody, która Ciebie urzeka, to wtedy Wasz związek byłby równie silny?

3.(Wyobraź sobie swoją dziewczynę, jako starą kobietę) czy wtedy będziesz dla niej równie serdeczny/ miły?

4.Czy zjadłbyś z nią gęstą zupę z jednego talerza jedną łyżką?

5.Czy ona pomoże Ci wychować Twoje dzieci w taki sposób, w jaki chciałbyś, aby były wychowane?

Wersja dla Pań:

1.Czy chciałabyś mieć syna, podobnego do Twojego chłopaka?

2.Czy gdyby on stracił coś ze swojej urody, która Ciebie urzeka, to Wasz związek byłby równie silny?

3. (Wyobraź sobie swojego chłopaka, jako starego mężczyznę) czy wtedy będziesz dla niego równie serdeczna/ miła?

4. Czy zjadłabyś z nim gęstą zupę z jednego talerza jedną łyżką?

5.Czy on pomoże Ci wychować Twoje dzieci w taki sposób, w jaki chciałabyś, aby były wychowane?

Kiedy zadawałam sobie te pytania po raz pierwszy na 3 z nich odpowiedziałam…NIE. A jak się później okazało, jeśli nawet na 1 odpowiem NIE to podobno już nie ma 100% pewności czy to ta osoba. Ale nie przejmowałam się tym, ponieważ nigdy nie ma 100% pewności.

Jednak zaczęłam się zastanawiać dalej. Mnie osobiście obrzydza pytanie nr, 4. Kiedy byłam z ówczesnym chłopakiem m.in. na to pytanie i opowiedziałam nie. Po jakimś czasie znowu wysłuchałam tej audycji i…. nadal nie. Wreszcie wpadłam na sprytny plan.- Zadałam sobie pytanie czy w ogóle znam taką osobę, z którą mogłabym zjeść gęstą zupę jedną łyżką? W mojej głowie zaczęły przelatywać nazwiska czy też imiona osób, które są mi bliskie. Po kilku minutach stwierdziłam ze nie ma ani jednej osoby, przy której powiedziałabym tak. Pomyślałam … dobra. Może wśród znajomych? Przyjaciół? Ludzi, których znam znajdzie się ktoś taki? Jedyna osobą, której imię kołatało mi w myślach była…

Moja mama.

Czy naprawdę, aby być w związku i mieć większa pewność ze to ta osoba trzeba być z nią Az tak blisko?

Mam świetna mamę, rozumiemy się bez słów, jesteśmy najlepszymi przyjaciółkami, ALE… czy muszę moje serce otworzyć na tyle szeroko, aby wiedział o mnie wszystko żeby go pokochać. Myślę ze wśród Was ktoś taki jest, kto tak myśli. Boi się. Boi się zranienia. Cóż muszę przyznać ja też. Boję się.

źródło: https://www.youtube.com/watch?v=9zPaeuSJxVg

Test na Miłość

noreply@blogger.com (MW) — Wed, 09 Nov 2016 19:25:00 +0000

Test na Miłość

Najlepszych i najpiękniejszych rzeczy na świecie

nie można zobaczyć, ani dotknąć.

Trzeba je poczuć sercem.

Helen Keller

Miłość- co to właściwie znaczy?

Miłość w tej najprostszej postaci to: miłość rodzicielska. miłość rodzica do dziecka, miłość matki i miłość ojca, bo każdy z rodziców kocha inaczej, a jednak tak samo.

Miłość czasami pojawia się już od pierwszej chwili, kiedy kobieta- matka dowiaduje się ze jest w ciąży. Czasami miłość przychodzi później.

Są takie sytuację, gdy kobieta dowiaduje się ze nosi pod swoim sercem drugie Życie, czasami towarzyszy temu zaskoczenie, łzy: szczęścia-rozpaczy, bezradności, nadziei, łzy spełnienia, lecz także łzy, w których zawarte jest pytanie – i co dalej?

Niezależnie od tego czy byłeś planowany czy też nie, czy Twoi rodzice byli na ciebie gotowi.

Czy byłeś” wpadką” TO nikt nie jest wpadką.

Bo obojętnie czy rodzice pragnęli czy też nie- abyś pojawił się na tym świecie to zawsze: los, Bóg, bogowie, cokolwiek, w co wierzysz lub nie wierzysz, chciało abyś się pojawił, tak miało być właśnie TAK- a nie inaczej miało się stać.

Może twierdzisz ze twoi rodzice są okropni, ze ciągle Cie kontrolują czy tez wręcz przeciwnie nie zwracają na Ciebie uwagi. Może są nie do wytrzymania, a może są tak cudowni ze oddałbyś za nich życie? Niezależnie od niczego kochają Cie a ty kochasz ich. Może jesteś akurat w wieku dojrzewanie, i aktualnie typowo buntujesz się na wszystkich i wszystko dookoła a może przechodzisz ten okres łagodnie, to chce Ci powiedzieć ze Twoi rodzice nie zależnie od tego, jacy są i ile ci dali. Dali Ci tyle ile mogli, choć może wydawać się Tobie ze to za mało. To może nie mieli lub nie potrafili dać Ci więcej, może ich nie nauczono jak to robić lub widzieli jak ich rodzice i bliscy robili to w sposób niewłaściwy.

Możliwe, że jesteś osobą, której niedawno zmarł rodzic, może nie zdążyłeś się z nim pożegnać- a może wręcz przeciwnie czuwałeś przy łóżku i byłeś w tej chwili przy nim. Twoja mama, Twój tata jest teraz z Tobą i jestem pewna, że wybacza Ci wszystkie krzywdy i jest wdzięczny za to, że jesteś.

A jeśli jesteś zadowolony z tego, jakich masz rodziców dziękuj im za to ile dla ciebie zrobili i jeśli sądzisz ze nie załgujesz na ich miłość zasługujesz jesteś ich dzieckiem chcą dla ciebie jak najlepiej niezależnie, jakich masz rodziców przytul się od czasu do czasu do nich i powiedz dwa najpiękniejsze słowa KOCHAM CIĘ

Część 12

noreply@blogger.com (MW) — Tue, 12 Apr 2016 18:13:00 +0000

Bal rozpoczął przemówieniem dyrektor szkoły, który później wraz z uczennicą jednej z klas poprowadził w pierwszej parze tradycyjnego poloneza. Magdalenie podczas tego tańca towarzyszył Adam.

Tak jak przystało na maturzystkę- Magda przez przypadek pomyliła kroki- na szczęście. Następnie wszyscy zasiedli do ciepłych posiłków. Uczestnicy studniówki rozmawiali ze sobą żywo na różne tematy, jednak każdemu tak bardzo podobał się wystrój Sali- była ona udekorowana specjalnie na studniówkę a jej piękno aż zwalało z nóg( niektórych dosłownie), że nikt nie mówił o zbliżającej się wielkimi krokami maturze.

Po mniej więcej godzinie wodzirej zaczął prowadzić zabawę, były wspólne tańce do największych przebojów, jak i tańce indywidualne, no i oczywiście pociąg.

Magda-wielbicielka tańca nie mogła narzekać, Adam świetnie sobie radził, jako jej partner taneczny cały czas dotrzymywał jej kroku. Chociaż nie było czasu na przed studniówkowy kurs taneczny, Madzia nie omieszkała dać parę lekcji Adamowi- musiała przecież jakoś się bawić a z tak zdolnym tanecznie partnerem, zabawa była bardzo przyjemna i Magdalena nie musiała się martwić o to, że będzie miała prawie powyrywane ręce od szarpania lub podbite oko od niezdarnego wymachiwania rękoma.

Następnie były podziękowania i kwiaty od uczniów dla nauczycieli oraz rodziców. Przemowy i sam moment był tak piękny i wzruszający, że nawet niektóre z nawet najbardziej złych nauczycielek otarło łezkę po swoich uczniach, których będą musiały pożegnać po maturze.

Wszyscy bawili się rewelacyjnie. Parkiet zapełniony był niemal przez cały czas. Szampańska zabawa trwała do 7 rano.

Rano, Adam odwiózł Magdę do domu i tam się pożegnali i Adam pojechał do domu. Gdy parkował samochód na parkingu przed blokiem dostał sms od Madzi

-Dziękuję z wspaniałą zabawę i super towarzystwo.

-Nie ma za co Skarbie, to ja dziękuję, wyśpij się.

Wysiadł z samochodu i zamknął drzwi, po drodze wszedł do sklepu i kupił pieczywo i masło. Wychodząc ze sklepu wpadł na swojego dawnego kumpla z podstawówki, pogadali chwilę. Adam poszedł do swojego mieszkania, położył się na łóżku i zasnął kilka godzin.

W innym domu- u Moniki i Michała trwało oglądanie obrączek ślubnych i przeglądanie katalogów związanych ze ślubem, młodzi wciąż nie byli zgodni, co do obrączek i tego czy wesele będzie duże czy małe, n końcu, po wielkich dyskusjach, trwających sporo czasu postanowili, że wesele będzie na średnią liczbę osób, czyli do 120 osób maksymalnie. Również wybrali obrączki- byli w tym wyborze jednomyślni. Chodzili dużo po sklepach i po przeglądnięciu wybrali- złote obrączki.

W domu Magdy, nie było tak miło. Dziewczyna poszła spać a jej rodzice zaczęli się sprzeczać- ostatnio zdarzało im się to coraz częściej, ojciec wyjeżdżał coraz częściej do pracy i zrobił się skryty i milczący, a kiedy już przyjeżdżał zawsze był obrażony i robił awantury o wszystko. Mama Magdy na początku starała się jakoś go uspokoić i zrozumieć, ale z czasem zaczynało się jej to coraz bardziej nie podobać – w końcu i ona miała swoje problemy, z, którymi musiała sobie radzić, kiedy mąż był w pracy.Kiedyś byli prawie idealną rodziną. Gdy Madzia była mała rodzice zabierali ją na plac zabaw aby mogła pobawić się z innymi dziećmi. Często też zapraszali znajomych i przyjaciół z dziećmi aby nie odczuła tego, że jest jedynaczką. Nie rozpieszczali jej ale jej dzieciństwo było naprawdę udane, oczywiście jak w każdym domu zdarzały się kłótnie lub sprzeczki ale na przykład rodzice nigdy jej nie uderzyli. Nigdy też nie widziała aby ojciec uderzył matkę lub odwrotnie. Magda miała również kochanych dziadków i babcie. Jednak od pewnego czasu w ich rodzinie coś działo się nie tak jak powinno,

*************

Mam nadzieję, że się Wam podoba, pozdrawiam serdecznie.

u Was też jest tak zmienna pogoda?

Proszę o komentarze i polubienia:)

Magdalena:)

żródło:https://pixabay.com/pl/obr%C4%85czki-%C5%9Blub-wesele-para-m%C5%82oda-1163321/
https://vimeo.com/studniowkiwarszawa/videos
https://pixabay.com/pl/noclegi-bal-maturalny-salon-wn%C4%99trze-710045/

Życzenia-WIELKANOC 2016

noreply@blogger.com (MW) — Sun, 27 Mar 2016 22:02:00 +0000

Kochani, życzę Wam zdrowych, spokojnych Świąt Wielkanocnych, spędzonych w gronie rodziny i przyjaciół;)
wszystkiego najlepszego:***

Magdalena

Źródło: http://www.villaangela.pl/

3000

noreply@blogger.com (MW) — Sat, 19 Mar 2016 12:30:00 +0000

Kochani oto jest 3000 tysiące wejśćJ SUPER I WIELKIE DZIĘKUJĘ, świetnie się spisaliście. Ale nadal proszę o komentarzeJ chyba się już starzeję, bo przypomniałam sobie jak się zaczęło moje pisanie…pierwsze opowiadanie na lol24. A zarejestrowałam się tylko po to, aby czytać i komentować opowiadania innych – w grudniu 2014 roku a w styczniu dokładnie 14, roku 2015 napisałam swoje pierwsze opowiadanie. Było one trochę koślawe i nieporadne-było od serca, ale byłam z siebie dumna, wiecie jak to jest, jak się coś zrobi pierwszy raz samemuJ myślałam, że na Lol znajdę przyjaciół. I co? NIE MYLIŁAM SIĘ, znalazłam fantastycznych ludzi z którymi utrzymuję kontakt po dziś dzień. Są również typowi podrywacze, ale tych ignorowałam. Wiecie, że blisko 2 miliony Polek zakłada konta się na portalach randkowych, aby znaleźć mężczyznę? Cóż ja chyba nie chciałam- mój sam mnie znalazłJostatnio zapytał mnie czy pisanie bloga to hobby, niby tak, ale… to coś więcej, to odkrywanie siebie, swojej duszy, poznawanie innych, zagłębianie się w historię-czy to prawdziwą czy wymyśloną, to oddawanie różnego typu emocji, to poświęcanie swojego czasu na pisanie, poprawianie, redagowanie. Lubię pisać bloga, chociaż tak jak każdemu z nas, mi też brakuje przykładowo spania, czasu, weny i innych rzeczy. Czasem to kwestia wyboru, że na przykład: pójście spać 2 godziny później lub zrezygnowanie się z jakiejś rozrywki. Pewnie osoby, które same piszą bloga zgodzą się ze mną. Wracając do datJpóźniej zaczęłam pisać mniej lub bardziej regularnie i tak oto od 18 stycznia 2015 roku wystartowałam z pisaniem opowiadania pod tytułem „Wina” ludzie czytali, komentowali i chyba coś mnie tknęło, że założyłam swojego bloga-24 marca 2015 i jakoś tak się życie toczy, mimo trudności i zawirowań życia, musimy na chwilę zwolnić i… może przytulić i porozmawiać z najbliższymi, poczytać czyjś wpis na blogu, wypić dobrą kawę lub zjeść dobre ciastko, tak więc wszystkiego dobrego i spokojnego weekendu

DZIĘKUJĘ WSZYSTKIM I UWIERZCIE MI, ŻE KOMENTARZE BARDZO MOTYWUJĄ, DLATEGO BARDZO WAS O NIE PROSZĘ

POZDRAWIAM SERDECZNIE

Magdalena J

Część 11

noreply@blogger.com (MW) — Sat, 12 Mar 2016 18:32:00 +0000

Minęło kilka dni, Madzia pisała i rozmawiała z Adamem przez telefon lub pisali na facebooku, rzadko się spotykali i dlatego wreszcie postanowili się umówić, chociaż na kawę, aby normalnie porozmawiać. Byli parą kilka dni a ich zauroczenie było z dnia na dzień silniejsze, szczególnie ze strony Adama. Chłopak nie mógł już się doczekać, kiedy wreszcie zobaczy ukochaną, bardzo się za nią stęsknił. Adam już wcześniej dostał zaproszenie na 19-naste urodziny Madzi jak i również na studniówkę, która była tego samego dnia. Urodziny miały się odbywać w uroczej kawiarni niedaleko centrum miasta. Zaproszonych było kilka osób: Monika, Kasia, Adam i Michał. Rano dziewczyna obudziła się i gdy tylko otworzyła oczy zobaczyła rodziców z tortem, na którym było 19-naście świeczek. Później odśpiewali jej sto lat i dali prezenty. Dziewczyna nie umiała pohamować wzruszenia i popłakała się, wszyscy się razem wyściskali. Następnie dziewczyna poszła się wykąpać i zeszła na dół zjeść śniadanie, które było przepyszne. Jej ulubione danie, czyli naleśniki. Były serkiem waniliowym posypane cukrem pudrem, na nich położone były truskawki.

Wszyscy zjedli śniadanie ze smakiem, następnie Magdalena pokroiła każdemu po kawałku tort.

Później Magda ubrała się i razem z mamą pojechały do kosmetyczki.

I tak na upiększaniu i stylizowaniu spędziły połowę dnia. O godzinie 12 były pod kawiarnią.. Pół godziny później w kawiarni zebrali się już wszyscy goście, razem odśpiewano sto lat i dano Madzi prezenty. Rozmawiano o Madzi dzieciństwie, wspominano dawne dzieje, opowiadano sobie dowcipy. To był bardzo przyjemny czas. Magda miała wokół siebie ludzi, którzy są jej naprawdę bliscy Po około 2 godzinach wszyscy się rozeszli, życzyli Magdalenie jeszcze raz wszystkiego najlepszego i udanej studniówki z Adamem.

Po pewnym czasie Magda zaczęła szykować się na studniówkę, była już umalowana i uczesana

Zostało jeszcze najważniejsze- SUKIENKA

Już miesiąc przed studniówką szukała sukienki, w której wystąpi w tym uroczystym dniu.Szukała w sklepach internetowych, zaglądała do okolicznych sklepów i… nic. Nigdzie nie znalazła takiej, w której poczułaby, że „to ta jedyna”przymierzała wiele sukienek, chociaż słowo wiele w tym przypadku to za mało powiedziane. Po intensywnym szukaniu znalazła ją- SUKIENKĘ swoich marzeń. Była bardzo ładna. Czerwona z głębokim dekoltem i zwiewnym dołem sięgającym do łydek, sukienka miała jeszcze zjawiskowe rozcięcie, przez które widać było zgrabną nogę Magdy i kawałek czerwonej podwiązki, która ubrana na studniówkę przynosi szczęście- tak samo jak czerwona bielizna, czy też przypadkowa pomyłka w krokach przy tańczeniu poloneza- Madzia ubierała się zazwyczaj skromnie, ale ta sukienka była kwintesencją elegancji, ale również była seksowna i kobieca. Dziewczyna dobrała dodatki i włożyła czarne delikatne sandałki

O umówionej godzinie w drzwiach rozległ się dzwonek. Był to Adam, ojciec dziewczyny otworzył mu drzwi i powiedział że Magdalena zaraz zejdzie, Zaprosił chłopaka do salonu i poczęstował herbatą, po dłuższej chwili ze schodów zeszła mama Magdy i powiedziała, że Madzia już idzie. Adam spojrzał w górę na schody i zobaczył JĄ- Magdalena prezentowała się wspaniale, w wysoko upiętych włosach z mieniącymi się spinkami, czerwonej sukience w której każdy krok ukazywał jej seksowną nogę. Wyglądała olśniewająco. Wstał powoli i podszedł do niej. Powiedzieli do siebie nieśmiałe "cześć" i wzajemnie pochwalili swój strój, Następnie Adam podał Magdalenie jedną czerwoną róże. Pożegnali się z rodzicami, ubrali kurtki i pojechali samochodem Adama do miejsca w którym odbywała się studniówka.

Bal rozpoczął przemówieniem dyrektor szkoły, który później wraz z uczennicą jednej z klas poprowadził w pierwszej parze tradycyjnego poloneza. Następnie były podziękowania i kwiaty od uczniów dla nauczycieli oraz rodziców.

**********************************************************************

C.D.N

Staram się dodawać opowiadania najszybciej jak to możliwe, niestety nie zawsze się udaję. Dziękuję, że jesteście ze mną i czytacie. Proszę Was kochani o komentarze:)

Pozdrawiam serdecznie trzymajcie się :****

źródło:http://maxpixel.freegreatpicture.com/Red-Dress-Lady-Necklace-924586
https://pixabay.com/pl/truskawki-nale%C5%9Bniki-deser-%C5%9Bniadanie-932383/
http://maxpixel.freegreatpicture.com/Cake-Cream-Cake-Calories-Coffee-Party-Cream-Pie-560663

Dzień mężczyzn

noreply@blogger.com (MW) — Thu, 10 Mar 2016 16:56:00 +0000

Drodzy mężczyźni, dzisiaj Wasze święto tak więc życzę Wam wszystkiego najlepszego:)

Jeżeli dom -to duży

Jeżeli brykę - to limuzynę

Jeżeli pieniędzy - to zielonych

Tylko królowej jako żony

Jeżeli urlop - to w Miami

Jeżeli piwo - to z kolegami.

Czytaj więcej: http://www.gloswielkopolski.pl/artykul/3778881,dzien-mezczyzn-2015-wierszyki-sms-smieszne-zyczenia-obrazki-dzien-mezczyzn-zyczenia,2,id,t,sa.html

Ps. Kolejna część w drodze ;):):)
Pozdrawiam Magdalena

Dzień kobiet

noreply@blogger.com (MW) — Tue, 08 Mar 2016 18:43:00 +0000

Kochane Panie, dzisiaj NASZ DZIEŃ przyjmijcie najserdeczniejsze życzenia dla każdej z Was:

Abyś była uśmiechnięta w dniu tak ważnego święta.
Abyś mimo biegu lat, zawsze kochała cały świat.
Abyś duchem młoda była i z problemów nic sobie nie robiła.
***********************

WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO I DUŻO UŚMIECHU :)ŻYCZY Magdalena:***buziaki

(życzenia na Dzień Kobiet 2016 ze strony iwoman.pl)
źródło:http://www.publicdomainpictures.net/view-image.php?image=150470&picture=&jazyk=NL