Wealthy Uncle

คอนโดสร้างผิดกฎหมาย ต้องทุบชั้นบนออก

2023-07-31T06:52:00.001-07:00

ย้อนไปช่วงคอนโดบูมๆ ประมาณปี 2549-2550 การจองคอนโดและขายใบจองทำกันอย่างครื้นเครง มีการโพสต์กระทู้บิ้วด์ ปั่นในพันธุ์ทิพย์ มีเจ้าพ่อและเจ้าแม่มากมายคอยให้คำแนะนำ และมีจองมีปล่อยต่อกันสนุกสนาน

ผมก็เคยไปจองคอนโด low rise แห่งหนึ่ง ทำเลแถวลาดพร้าว ใกล้สถานีรถไฟใต้ดินลาดพร้าว ตอนนั้นยังไม่บูมมาก แต่วันจองต้องไปยื้อแย่งกันเพื่อให้ได้ห้องทำเลดี ไม่ใกล้ช่องทิ้งขยะ ชั้นสูงหน่อย เลยเลือกชั้น 8 จาก 9 ชั้น คอนโดนี้เป็นคอนโดหน่วยไม่เยอะ และเขาจะสร้างเป็น low rise ด้วยขอจำกัดของซอยทางเข้า ทีนี้ทำไปทำมาปรากฎว่าต้องเว้นระยะห่างมากกว่านี้ถึงจะสร้างเป็น 9 ชั้นได้ แต่ที่ผ่านมารอดเพราะกฎหมายยังไม่บังคับใช้ แต่คราวนี้ไม่รอด ตึกก็สร้างไปจะเสร็จแล้ว มีชั้น 9 แล้วเรียบร้อย ทำไปทำมาต้องทุบชั้น 9 ออกและคืนเงินให้ลูกค้า

ทีนี้ห้องที่น้าจองไปเนี่ย เป็นชั้น 8 ก็จะกลายเป็นชั้นบนสุด ซึ่งมีความเสี่ยง เรื่องรั่ว อันนี้กลัวอยู่ และไม่อยากอยู่ตึกชั้นบนสุดเพราะว่าร้อน ทุบทิ้งไปชั้นนึง แล้วมันจะกันน้ำรั่วได้ดีหรือเปล่าไม่มั่นใจ เลยขอเงินคืน เขาก็คืนให้ที่ผ่อนดาวน์ไป แต่ให้เราเซ็นต์ว่าเราจะไม่ฟ้องร้องเขา ก็คิดว่าเออกูไม่ฟ้องหรอก แต่ไม่เอาแล้ว เอาเงินคืนมา

นี่แหละ เวลาซื้อพวกนี้ต้องดูให้ดีว่ามันมีเรื่องอื้อฉาวฟ้องร้อง ขออนุญาตถุกต้องใหม่ ไม่ใช่วันดีคืนดีเจออย่าง Aston แต่จริงๆแล้วมันก็มีเรื่องมาตั้งนานแล้วนะ แต่คนซื้อคงไม่รู้ หรือไม่ได้หาข่าว

ต่อมาก็ไปซื้อคอนโดเก่าๆแถวเดอะมอลล์งามวงศ์วานแทน แต่ก็ขายไปล่ะ เรื่องราวก็ตามใน blog ข้างล่างนี่แหละนะ

ลิงก์ถาวร

NARADHIP-YODSANTI.BLOGSPOT.COM

คอนโดเก่า จากคนเช่า เป็นผู้จัดการนิติ

เป็นการแบ่งปันประสบการณ์ของมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่งที่มีเกี่ยวกับการ ซื้อ ขาย ซ่อม สร้าง บ้าน ที่ดิน คอนโด ....

ประกันบำนาญสำหรับการวางแผนเกษียณ

2022-09-17T07:48:00.005-07:00

ประกันบำนาญสำหรับการวางแผนเกษียณ

ในการวางแผนแหล่งรายได้หลังเกษียณ นอกเหนือจากบำนาญชราภาพจากระบบประกันสังคม และเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุแล้ว การใช้ประกันบำนาญก็เป็นอีกทางเลือกหนึ่งในการวางแผนแหล่งรายได้หลังเกษียณ

มานึกๆดูแล้ว

พออายุเข้าเลข 6 เลข 7 การตามไปเก็บค่าเช่าบ้าน อาจจะไม่ไหว

ความสามารถในการคิดวิเคราะห์การลงทุน ติดตามข่าวสารก็อาจจะน้อยลง อะไรที่เคยไหวอาจจะไม่ไหว

การจะไปแย่งซื้อพันธบัตรหุ้นกู้ที่เกรดดีๆ ดอกเบี้ยดีๆ อาจจะไม่ทันเขา

ประกันบำนาญจะช่วยได้สำหรับการเตรียมเงินที่เป็นรายได้ที่แน่นอนหลังเกษียณ ส่วนมากจะเป็นแบบที่จ่ายหลังอายุ 55 หรือ 60 ปี

เราส่งเบี้ยประกันไปจนถึงอายุ 55 หรือ 60 หรือ บางแบบประกันก็มีแบบส่ง 5 ปี 10 ปี ก็มี

พอถึงอายุ 55 หรือ 60 เราก็รับเงินเป็นรายปี หรือ รายเดือน ตามที่ตกลงกันไว้ในกรมธรรม์ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับอายุผู้เอาประกัน และจำนวนเบี้ยที่ส่ง

ล่าสุด มีลูกค้าท่านหนึ่ง รู้สึกว่าการซื้อ rmf , ssf ที่เป็นหุ้นมีความเสี่ยงมากเกินไป และต้องการสร้างแหล่งรายได้หลักเกษียณ เป็นเงินบำนาญให้ตัวเอง ก็คำนวณๆ แล้ว น่าจะได้เงินจากประกันบำนาญ ต่อเดือนเดือนละ 12000 บวกบำนาญชราภาพ จากประกันสังคมอีกประมาณ 7000 เป็น 19000 คิดว่าน่าจะพอค่าน้ำค่าไฟค่าอินเตอร์เนตอยู่ แต่ก็อาจจะต้องแบ่งเงินบางส่วนไปลงทุนในสินทรัพย์เสี่ยงบ้าง เช่น หุ้นปันผล กองอสังหาริมทรัพย์ เพื่อให้ได้ผลตอบแทนชนะเงินเฟ้อ

ส่วนตัวของน้าเองนั้น วางแผนว่าเมื่อ LTF ทยอยครบกำหนดจะเอาไปไว้เป็นเงินจ่ายเบี้ยประกันบำนาญ หลังจากประเมินตัวเองว่าสภาพคล่องมีพอจ่ายเบี้ยจนครบหรือเปล่าด้วยนะ

เบี้ยประกันบำนาญลดหย่อนภาษีได้ แต่ต้องเอาไปรวมในก้อน 5 แสน หรือ 30% ของรายได้พึงประเมิน ถ้าสามสิบเปอร์เซ็นต์เกิน 5 แสน ก็ลดหย่อนได้แค่ ห้าแสน

กะๆว่า พออายุ 60 ได้ประกันบำนาญเดือนละ 10000 บวกประกันสังคม 7000 ดอกผลจากบ้านเช่าอีกนิดหน่อย ก็พอจะอยู่ได้ โดยไม่ต้องออกแรงมากนัก

เริ่มวางแผนตั้งแต่วันนี้ อยากไรเราทุกคนพอถึงวัยหนึ่งก็จะต้องหยดทำงาน ถึงใจจะบอกว่าไหว แต่ร่างกายสังขารก็มีวันหมดอายุ ประกันบำนาญ เบี้ยคนชรา บำนาญชราภาพของประกันสังคม นี่แหละที่น่าจะเป็น passive income อย่างแท้จริง นอนพะหงาบๆ อยู่บ้าน เงินก็ยังเข้าไม่บัญชี

เนื้อที่โฆษณา สนใจวางแผนเกษียณ วางแผนการเงินแบบองค์รวม โดยใช้เครื่องมือทั้ง การลงทุนและการประกันชีวิต อินบ๊อกซ์มาได้เลยจ้า ยินดีให้คำปรึกษา ไม่ซื้อไม่หาไม่ว่าอะไร อยากให้ทุกคนมีการวางแผนการเงินที่ดีเพื่อชีวิตที่มีความสุข

ข้อผิดพลาดในการวางแผนการเงินแบบองค์รวม

2022-09-04T05:22:00.000-07:00

วางแผนการเงินแบบองค์รวม

ข้อผิดพลาด

1. ลงทุนน้อย เลือกเครื่องมือไม่เหมาะสม ไม่ได้ใส่เงินลงทนต่อเนื่องตามแผน

2. ไม่เข้าใจประกัน ซื้อผิดแบบ ซื้อซ้ำซ้อน ซื้อเยอะไป ซื่อน้อยไป

ประเด็นน่าคิด

Ø ประกันติดโต๊ะ ไม่ใช่ประกันติดตัว แต่ตัวเราอาจจะติดเตียงก่อน

Ø ประกันสุขภาพเหมาจ่าย ไม่เหมาจ่าย

Ø เก็บเงินคุณไว้เอง ไม่ต้องทำประกัน????

Ø มีค่ารักษาพยาบาลแล้ว ไม่ต้องมีค่าชดเชยโรคร้ายแรง???

Ø ข้าราชการต้องมีประกันสุขภาพไหม

Ø ซื้อประกันสะสมทรัพย์ไว้ ไม่เหลือเงินไปลงทุนอื่นๆ

Ø ซื้อประกันที่จ่ายสั้นๆ ครบสัญญาเร็วๆ ดีหรือเปล่า

Ø Unit Linked คือ การลงทุน ???

Ø พอร์ตการลงทุนใน Unit Linked ไม่สอดคล้องกับเป้าหมาย

3. ไม่วางแผนส่งต่อมรดก ไม่ทำทะเบียนทรัพย์สิน ไม่มีพินัยกรรม

เสียชีวิตกระทันหัน ไม่มีประกันชีวิตเพียงพอ ไม่มีการวางแผนส่งต่อมรดก ภาษี ค่าโอนที่ดิน ไม่มีแผนสืบต่อกิจการ ไม่มีทะเบียนทรัพย์สิน ไม่ทำพินัยกรรม

ชีวิตคนเรามีหลายด้าน แต่ละด้านส่งผลเชื่อมโยงกัน

แผนการเงินจึงต้องออกแบบให้ครอบคลุม และรัดกุม เราจะได้ใช้ชีวิตได้อย่างสบายใจ

ความจริงเรื่องการบริหารจัดการทรัพย์สินสำหรับการเกษียณ

2022-08-28T05:53:00.000-07:00

อามาฝากจากที่ไปฟังมา

ความจริงเรื่องการบริหารจัดการทรัพย์สินสำหรับการเกษียณ

1. สภาพคล่องที่เพียงพอสำคัญเมื่อจำเป็นต้องใช้เงิน

2. อัตราผลตอบแทนมีความผันผวน แม้อัตราดอกเบี้ยเงินฝากมีการขึ้นลง 

3. การลงทุนที่หลอกลวงส่งผลเสียหายมาก  ForexD สาหรีลี้รัก ฟาร์มเห็ดหอม ไม้ตะกู แชร์แม่ชะมัอย แม่มณี และอื่นๆอีกมากมาย

4. การจัดสรรให้ชัดเจนว่าทรัพย์สินส่วนไหนใช้สำหรับค่าใช้จ่ายใดในช่วงเกษียณ ช่วยทำให้สบายใจขึ้น

5. การควบคุมค่าใช้จ่ายทำได้ง่ายกว่าการควบคุมสถานะตลาดการลงทุน

6. การปรึกษามืออาชีพช่วยทำให้แผนการรัดกุมและมีการทบทวนอยู่อย่างสม่ำเสมอ

จาก Leif capital .

วางแผนเกษียณพนักงานบริษัทเอกชน อาย 48

2022-08-24T05:47:00.000-07:00

หลังจากนัดกันหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ แล้ววันหนึ่งก็นัดคุยกันได้ แบบเห็นหน้าเห็นตัวกัน

ลูกค้าเป็นพนักงานบริหารระดับสูงบริษัทเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งในประเทศ ปรึกษาเรื่องวางแผนเรื่องการวางแผนเกษียณ

ตอนแรกคุณพี่ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะเกษียณได้ตามแผนหรือไม่ เพราะไม่เคยคิดคำนวณว่าตัวเองต้องใช้เงินเท่าไหร่ เป็นเงินก้อน ณ วันที่ตัวเองต้องการเกษียณ ณ อายุ 55 พาคุยไปคุย อ้าวเฮ้ย เจ้แกมีพอนะ แต่ยังไม่ได้จัดระเบียบทรัพย์สินเท่านั้น

หลักการคิดแบบง่ายๆ คร่าวๆ ก่อนคือ ตามไลฟ์สไตล์ตอนนี้ คุณพี่ใช้เงินเดือนละเท่าไหร่ ไม่รวมผ่อนคอนโด ก็อาจจะประมาณการจากปัจจุบันและปรับเงินเฟ้อ ไปเป็นประมาณการ

คำนวณแล้วก็จะได้เงินที่ต้องมี ณ วันทีเกษียณมาก้อนหนึ่ง อย่างคร่าวๆ เป็น ภาพรวมไว้ก่อน

Ø หลังจากนั้นเราก็มาหาสำรวจสินทรัพย์กันว่ามี สินทรัพย์เพื่อการลงทุนเท่าไหร่ ไล่ไปตั้งแต่เงินสด เงินฝาก เงินสหกรณ์ หุ้นกู้ พันธบัตร LTF , RMF ทองคำ คอนโดให้เช่ามีมั้ย

Ø เช็คกองทุนสำรองเลี้ยงชีพว่ามีเท่าไหร่ และอีก 7 ปี จะเป็นเท่าไหร่ คำนวณได้เป็นประมาณการ

Ø เช็คอายุการทำงาน คุณพี่ท่านนี้อายุงานเกิน 20 ปี ถ้าอยู่ไปจนเกษียณไม่โดนไล่ออก หรือ ลาออกเอง ก็จะได้เงินชดเชยค่าจ้างรายวันสุดท้าย 400 วัน หาได้จากประมาณการเงินเดือนปีสุดท้าย หาร 30 วัน คูณ 400 ได้มาก้อนนึง

Ø คำนวณเงินบำนาญชราภาพจากประกันสังคม ว่าได้เดือนละกี่บาท พี่เขาได้เดือนละ 5400 บาท รับจนจากโลกนี้ไป

Ø สำรวจว่ามีประกันบำนาญหรือเปล่า ได้รับบำนาญเมื่ออายุเท่าไหร่ ปีละกี่บาท มีประกันออมทรัพย์ครบอายุมั้ย ได้เท่าไหร่ ปีไหน

Ø คุณพี่ท่านนี้มี gap ที่ต้องเก็บเงินเพิ่มภายใน 7 ปีนี้อีกประมาณนึง เลยแนะนำให้จัดกองทุนลดหย่อนภาษีให้เต็มที่ก่อน เพราะฐานภาษีพี่เขาสูงมากทีเดียว 30% แค่ลดภาษีก็เยอะแล้ว

Ø ชวนคุยเรื่องการปิดความเสี่ยง ไม่ว่าจะเป็นชีวิต สุขภาพ ทุพพลภาพ การใช้ประกันสุขภาพแบบเหมาจ่ายแต่เรารับผิดชอบเองส่วนแรก ช่วยลดเบี้ยให้ถูกลง และเป็นการเอาเงินน้อยรักษาเงินมาก ถ้าเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด การรักษาพยาบาลจะได้ไม่กระทบกับเงินก้อนที่เตรียมไว้ตอนเกษียณ

Ø นอกจากเรื่องเกษียณไม่ใช่แค่เรื่องการเตรียมเงินอย่างเดียว การเตรียมงาน เตรียมสังคม การใช้ชีวิต ให้พี่เขาไปคิดและวางแผนดู

Ø ทาง Financial Advisor จะติดตามเป็นระยะๆ เพื่อให้มั่นใจว่าลูกค้าสามารถประสบความสำเร็จในการวางแผนเกษียณต่อไป

Ø Once ณ วันเกษียณ หรือ ก่อนเกษียณเล็กน้อย ก็ต้องคุยกันเรื่อง รายได้หลังเกษียณ จะวางเงินอย่างไรให้กินได้นอนหลับ และได้ผลตอบแทนพอเหมาะพอสม

ข้อคิด การวางแผนการเงิน

2022-08-13T06:19:00.001-07:00

1. เป้าหมายเรื่องอื่นอาจจะไม่มีได้

แต่ทุกคนต้องมีเป้าหมายเกษียณ (เจ้าของกิจการสักวันไม่ไหวก็ต้องหยุด)

2. การวางแผนก่อนเกษียณและหลังเกษียณมีความแตกต่างกันมาก

3. ผู้ที่เกษียณแล้วส่วนใหญ่กลัวการสูญเสียเงินต้น

4.  ระยะเวลาการลงทุนเหมือนจะสั้นแต่ยาวมาก

5.  การจัดพอร์ตไม่ใช่ครั้งเดียวจบ

6. การลงทุนผ่านกองทุนรวม เป็นวิธีที่เหมาะสมกับผู้ที่เกษียณแล้ว ลดความเสี่ยง มีสภาพคล่องถ้าจะขาย 

7.  จะลงทุนยังไง ก็ต้องมีการบริหารสภาพคล่องอย่างสม่ำเสมอ

8. ทุกคนต้องมีโอกาสเจอความวิกฤตทางการเงินอย่างน้อย 1 ครั้งในชีวิตการลงทุน

9. การใช้อัตราผลตอบแทนเฉลี่ยในการวางแผน หมายถึง ในแต่ละปีมีโอกาส 50% ที่จะได้ต่ำกว่านั้น

ก่อนเกษียณ อย่าลืม ทบทวนรายจ่ายเกี่ยวกับสุขภาพ

2022-07-16T05:47:00.002-07:00

ก่อนเกษียณ 10-15 ปีควรทำอะไร

1 ในสิ่งที่ควรทำคือ ทบทวนรายจ่ายเกี่ยวกับสุ่ขภาพ

ดูสุขภาพตัวเอง มีโรคประจำไหม ดีหรือไม่ดี และเงินสำรองเพียงพอที่จะจ่ายเบี้ยหรือไม่

1. เคสที่ 1 มีเงินพอ แต่สุขภาพไม่ดี บริษัทไม่รับทำ ต้องตั้งกองทุนเพื่อสุขภาพ เก็บเงินและลงทุนเอง

2. เคสที่ 2 มีเงินสำรองเพียงพอ และสุขภาพดี บริษัทประกันรับทำ ควรมีการวางแผนเรืองแหล่งรายได้ไว้ชำระเบี้ยหลังเกษียณด้วย เพราะเบี้ยอาจจะมีปรับเบี้ยเพิ่มตามอายุ อาจจะใช้เงินจากประกันบำนาญ หรือ บำนาญชราภาพจากประกันสังคม รวมๆกันไปจ่ายตอนอายุ 55 ขึ้นไป

3. สุขภาพดี แต่ไม่มีเงิน เกษียณแล้วจากประกันสังคมมาตรา 33 อาจจะรับบำนาญ 6เดือน แล้วไปสมัครมาตรา 39 เพื่อใช้ รพ ประกันสังคม หรือ ไม่รับบำนาญ เข้ามาตรา 39 เลยถ้ารักษากับโรงพยาบาลรัฐต่อเนื่องอยู่ เช่น ฟอกไต แล้วได้โรงพยาบาลใหญ่ๆ อยู่แล้วไม่อยากเปลี่ยนโรงพยาบาล

4. สุขภาพไม่ดี เงินก็ไม่มี บัตรทอง 30 บาท สปสช หรือเปลี่ยนประกันสังคมจาก มาตรา 33 เป็น 39 ไม่ยอมารับบำนาญ อันนี้ต้องคิดให้ดีๆ

credit รูปจาก Finnomena.

สนใจวางแผนการเงินแบบองค์รวมครอบคลุมทุกด้านของชีวิต ib มาได้ ไม่คิดตังค์จ้า

ข้อคิดชีวิตกลางคน

2022-06-25T18:14:00.004-07:00

ขอฝากอะไรสักเล็กน้อยจากมนุษย์เงินเดือนวัยกลางคนดังนี้

1.  ช่วงนี้ข้าวยากหมากแพง​ ข้าวของขึ้นราคา​ อยากให้ทุกคนเตรียม​ของกินของใช้ไว้ให้พอกินอย่างน้อย​ 1 เดือน​ แบบไม่ต้องไปข้างนอก​ น้ำสะอาดต้อง​  ยารักษาโรค​ที่จำเป็นๆก็มีติดบ้านไว้บ้าง

2.  การลงทุนมีช่วงนี้มีความผันผวน​  และระบบการเงินโลกกำลังจะเปลี่ยนผ่าน​  ควรลงทุนด้วยความระมัดระวัง​

3. ส่วนตัวมีแบ่งพอร์ต​เป็นแบบตราชั่ง​ ข้างนึงเป็นสินทรัพย์​เสี่ยง​ หุ้น​ กองทุน​  คือข้างหนึ่งเป็นเงินสด​ ทองคำ​ และที่ดิน​ ไม่ลงทุนในสิ่งเราไม่แน่ใจ

4. รวย​ จน​ อยุ่ที่พอหรือไม่พอ​  บางคนรายได้เดือนละล้านยังร้อนรน​  อีกคนรายได้สามหมื่นชิวๆ​ 

5.  อย่าไปเชื่ออะไรในโซเชียลง่ายๆ​ บางอย่างบางคนก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เขาอยากให้เราเห็นหรอก

6.  หาเวลาให้ตัวเองบ้าน​  ดูแล​ รีวิว​ สินทรัพย์​ หนี้สิน​ วางแผนการเงินบ้าง​  อย่างอื่นมีเวลา​ เรื่องของตัวเองแท้ๆ​ 

7.​ อิสรภาพทางการเงิน​ ไม่สู้อิสรภาพที่จะตาย  คุณพร้อมตายหรือยัง​  ทุกวันนี้ทำบุญ​อธิษฐาน​ ถ้าหมดภาระเลี้ยงดูพ่อแม่แล้ว​  ขอให้ตายง่ายๆ​  อย่าเป็นคนตายยากตายเย็น​ จะตายแล้วหลงไปเป็นเดรัจฉาน​ จะตายแล้วโกรธ​ไปเป็นอสุรกาย​  จะตายแล้วหวงของห่วงสมบัติ​ไปเป็นเปรต​ 

10 งวด 0% หรือ กู้บัตรเครดิตดอกสูง

2022-06-14T07:03:00.001-07:00

10 งวด 0% หรือ กู้บัตรเครดิตดอกสูง

ง่ายใช้เวลาอนุมัติสั้น

ผมว่า "ไม่ดี" ต่อสุขภาพการเงินครับ

.

.

ทำงานประจำ เดินเที่ยวห้าง 

ตาเห็น จมูกได้กลิ่น ใจซื้อ 

ง่ายๆ ไม่ต้องจ่ายทั้งหมดวันนี้

.

.

ทำกิจการ เงินขายของ ยังไม่ถึงดิวชำระ

ซื้อของส่วนตัว ผ่อนได้หลายงวดอีก

เป๋าตุงครับ เงินคนอื่น หาคิดได้ไม่

.

.

ผลเสีย

คนทำงานประจำกลายเป็น "ใช้จ่ายเกินตัว"

คนทำกิจการ เงินเยอะบันทึกบัญชีไม่ดี

เข้าใจผิด คิดว่ากำไรดีเพราะ"เหลือเงิน"

นำเงินไปใช้ "ออกนอกระบบค้าขาย"

ถึงกำหนด หนี้หลายสาย เป็นปัญหาใหญ่

"งงมาก" แม่น้ำหนี้ไหลมาจากไหน

.

.

ทางแก้

ทำงานประจำ อยากได้ของใช้

ให้แยกเงินเก็บสะสม ครบแล้วจึงซื้อ

เจ้าของกิจการ "หนักแน่นให้มาก"

เก็บเงิน รอเจ้าหนี้ีที่จะครบกำหนด

คิดถึงจ่ายลูกน้อง ค่าไฟ ค่าน้ำ ค่าเช่า

.

.

ผลดี

ควบคุมเงินได้ จะมีสมาธิทำอย่างอื่นเยอะ

คิดงานอะไรทำได้หมด โล่งเบาสบาย

วินัยต่อตนเอง สำคัญมากๆครับ

.

.

ลองคิดและลงมือทำแบบนี้ดูนะครับ

จะรู้ว่า "เงินน่ะคุมง่ายกว่าใจคน" อีกครับ

@@@ โชคดี มีเงินใช้ ไม่ขาดมือครับ

แหล่งรายได้หลังเกษียณ

2022-06-02T07:06:00.003-07:00

แหล่งรายได้หลังเกษียณ

บริษัทเอกชนในไทย จะเกษียณอายุที่ 55 ปีบ้าง 60ปีบ้าง ไม่ได้ทำงานแล้วจะมีรายได้มาจากที่ไหน

อันดับแรก ถ้าลูกจ้างได้อยู่ในระบบประกันสังคม ถ้าเกษียณอายุ 55 ก็จะได้บำนาญชราภาพ มากบ้างน้อยบ้างแล้วแต่ส่งประกันสังคมมากี่ปี บ้างก็ 4พัน 5พัน 6พัน และสุงสุดก็ 7พันกว่าบาท

ต่อมาเบี้ยคนชราอันน้อยนิด ได้รับเมื่ออายุ 60 ได้เดือนละ 600 ซื้อหมูซื้อข้าวซื้อไข่ก็หมดแล้ว

อีกทางหนึ่งที่เอามาแหล่งรายได้หลังเกษียณได้ คือ ประกันบำนาญ

บำนาญจ่ายที่อายุ 55 หรือ 60 จ่ายไปจนถึง 85 หรือ 90

เป็นการลดความเสี่ยงเรื่องการมีอายุยืนนานเกินไปจนตังค์หมด

เป็นเรื่องเศร้าที่ตายแล้วเงินยังใช้ไม่หมด

แต่เป็นเรื่องน่าสลดคือเงินหมดแล้วยังไม่ตาย

ประกันบำนาญดียังไง

1. คนที่เสียภาษีเอาเบี้ยที่จ่ายแต่ละปีไปลดหย่อนภาษีได้

2. รายได้แน่นอน รับเงินเป็นรายปี หรือ รับเป็นรายได้ ให้ความรู้สึกเหมือนได้รับบำนาญ

3. ยิ่งอายุยืนก็จะได้รับเงินไปจนถึง85 หรือ 90 คิดว่าคนรุ่นนี้อยู่ถึง

4. ไม่ต้องกังวลประสาทแดรกกับตลาดหุ้น จะขึ้นจะตก ก็ได้เงินทุกปี

5. แก่แล้วทำมาหากินไม่ไหว ความสามารถทางร่างกายและสติปัญญาลดลง สมงสมองไม่ไหว ไม่ต้องคิดอะไร เงินเข้าบัญชีทุกเดือน ถอนไปกินไปใช้ได้

6. เป็นแหล่งรายได้ควบคู่กับพอร์ตการลงทุนก็ได้ เงินจากประกันบำนาญ เอาจะเอาไว้เป็นค่าใช้จ่ายประจำวัน ค่าน้ำค่าไฟ พื้นฐาน

ข้อพิจารณาสักเล็กน้อย

1 สถานะการงานและสภาพคล่อง เพราะต้องส่งเบี้ยหลายปีอยู่

2 เงินที่ได้เป็นบำนาญคงที่ไม่ได้ปรับตามเงินเฟ้อ ควรมีพอร์ตลงทุนด้วยบ้าง

3 ความมั่นคงของบริษัที่รับประกัน

ประกันสุขภาพสำคัญอยู่นะ

2022-05-12T06:19:00.001-07:00

ประกันสุขภาพสำคัญอยู่นะ

เงินเฟ้อว่าเยอะแล้ว แต่ค่ารักษาพยาบาลเพิ่มขึ้นมากกว่าเงินเฟ้อ

มีเงินก็ใช่ว่าจะทำได้ ควรทำเมื่ออายุยังไม่เยอะ และมีกำลังเงินเพียงพอ

ประกันเหมาจ่าย ได้ทั้งผู้ป่วยนอก ผู้ป่วยใน แบบ รับผิดชอบเองส่วนแรก ก็จะทำให้เบี้ยประกันไม่สูงเกินไป

อย่างเคสล่าสุด เพญชาย อายุ 47 มีสวัสดิการบริษัทอยู่แล้ว อยากทำประกันสุขภาพเพิ่มเพราะประกันสุขภาพที่เป็นสวัสดิการบริษัท จะหมดลงตอนอายุ 60 แต่ถ้าไปทำตอนเกษียณเบี้ยจะแพงมากๆ

เลือกเบี้ยให้เหมาะกับฐานะตัวเอง เราส่งไหว สภาพคล่องพอได้

เอาเงินน้อยรักษาเงินใหม่ เสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย

บางคนเก็บตังค์ลงทุนมาได้ 15 ล้าน เจอโรคมะเร็งเข้าไป ผ่าตัดอีก โรงพยาบาลดีหน่อย ก็หลายบาท เงินที่เก็บมาอาจหายไปในพริบตา ไม่ได้ enjoy life หลังเกษียณ อุตสาห์อดทนทำงานมาเป็น 10 ปี จะสบายเสียหน่อยก็มีเหตุ

บางคนคิดจะมาทำ ตอนอายุเยอะ ซึ่งมีก็มีโรคประจำตัวมาแล้ว บางบริษัทก็ไม่รับทำ บางบริษัทรับแต่มีเงื่อนไข และเรียกเบี้ยเพิ่ม ทำไม่ได้เลยก็มี

ประกันโรคร้ายแรงควรมีไว้บ้าง ไม่ได้ใช้ถือเป็นโชคดี

ควรเปรียบเทียบประกันและเลือกบริษัทที่มั่นคง เคลมง่าย

สร้างบำนาญขึ้นมาเอง ถ้าเราไม่ได้เป็นข้าราชการ

2022-04-27T05:38:00.003-07:00

ลูกค้าชายอายุ 45 ปี ตอนนี้ทำงานเป็นพนักงานของรัฐ ไม่ใช่ราชการจึงไม่มีบำนาญ และสวัสดิการค่ารักษาพยาบาล มีประกันสังคม และกองทุนสำรองเลี้ยงชีพของหน่วยงานเล็กน้อย เงินเดือนมากกว่าข้าราชการแต่อาจจะไม่ถึงเอกชน

ไม่เคยลงทุนที่มีความเสี่ยงมาก่อน เคยแต่ฝากเงินและซื้อหุ้นกู้ ตอนแรกมาด้วยเงิน 3 ล้านบาท และอยากมี 10 ล้านบาทตอนเกษียณอายุ 60

1. แนะนำให้ทำประกันสุขภาพเพิ่มเติม เป็นแบบเหมาจ่าย และมีการรับผิดชอบส่วนแรก เพื่อให้เบี้ยถูกลง เนื่องจากประกันสังคมอาจจะไม่ไปถึงอายุ 60 ถ้าเลือกมารับบำนาญชราภาพ

2. แนะนำให้สร้างบำนาญหลังเกษียณด้วยตัวเอง โดย 1. จัดพอร์ต Retirement Income Solution และเริ่ม build port ตั้งแต่ตอนนี้ ไปให้ถึง 2 ล้านบาท เพื่อให้ได้ผลตอบแทน 3% ปีนึง ก็ 60000 ตกเดือนละ 5000 ไม่เสียภาษีเหมือนหุ้นกู้ 2. ซื้อประกันบำนาญ ส่งถึงอายุ 60 และหลังจากอายุ 60 ประกันจ่ายคืนให้เป็นรายเดือน เดือน 7500 จนถึงอายุ 85

3. คำนวณบำนาญประกันสังคม จากอายุงาน จนถึงวันเกษียณ เขาจะได้เดือน 7400 บาท ทุกเดือนไปจนตาย

สรุปรายได้หลังอายุ 60

1. เบี้ยคนชรา 600 บาท

2. ประกันสังคมจ่ายบำนาญชราภาพ 7400

3. ประกันบำนาญที่ทำไว้จ่าย 7500

4. รายได้จากพอร์ต Retirement income solution ประมาณ 5000 ถ้าลงทุนเพิ่ม จาก 2 ล้าน เป็น 4 ล้าน ก็น่าจะได้เดือนละ 10000 สมมติว่า ณ วัน เกษียณ เขา build port ไปได้ ถึง 4 ล้านบาท

รวมๆ แล้วก็พอได้ เดือนละ 25,500 บาท

นี่เป็นการวางแผนโดยใช้เครื่องมือทั้งประกันและกองทุนไปด้วยกันครับ

สนใจติดต่อได้ ปรึกษาได้ไม่มีค่าใช้จ่ายครับ

ราชกิจจาฯเผยแพร่ประกาศกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมทวงหนี้ใหม่

2021-08-13T21:10:00.003-07:00

Aug 14) ราชกิจจาฯเผยแพร่ประกาศกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมทวงหนี้ใหม่ ไม่เกิน1พันห้ามเรียกเก็บ : เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา เผยแพร่ ประกาศคณะกรรมการกำกับการทวงถามหนี้ เรื่องการกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมหรือค่าใช้จ่ายใดๆ ในการทวงถามหนี้อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 16 (1) ประกอบมาตรา 13 (1) แห่งพระราชบัญญัติการทวงถามหนี้ พ.ศ. 2558 คณะกรรมการกำกับการทวงถามหนี้ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ 1 ประกาศนี้เรียกว่า “ประกาศคณะกรรมการกำกับการทวงถามหนี้เรื่องการกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมหรือค่าใช้จ่ายใดๆ ในการทวงถามหนี้”

ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับ แต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ 3 ในประกาศนี้ “ค่าธรรมเนียมหรือค่าใช้จ่ายใดๆ ในการทวงถามหนี้” หมายความว่าจำนวนเงินที่ได้กำหนดไว้เป็นค่าธรรมเนียมหรือค่าใช้จ่ายในการทวงถามหนี้จากลูกหนี้หรือบุคคลซึ่งลูกหนี้ได้ระบุไว้เพื่อการทวงถามหนี้โดยต้องมีหลักฐานหรือเอกสารเกี่ยวกับการทวงถามหนี้ ให้สามารถตรวจสอบได้ แต่ไม่รวมถึงค่าใช้จ่ายในการติดตามเอาทรัพย์กลับคืน

“รอบการทวงถามหนี้” หมายความว่า รอบระยะเวลาเพื่อการทวงถามหนี้ โดยนับตั้งแต่วันผิดนัดชำระหนี้ของงวดนั้นจนถึงวันครบกำหนดชำระหนึ่งงวดถัดไป ทั้งนี้ การนับหนึ่งรอบระยะเวลาดังกล่าวจะต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งเดือน

ข้อ 4 เมื่อลูกหนี้ผิดนัดชำระหนี้ และมีการทวงถามหนี้ผู้ทวงถามหนี้อาจเรียกเก็บค่าธรรมเนียม หรือค่าใช้จ่ายใดๆ ในการทวงถามหนี้ได้ดังนี้

(1) ไม่เกินห้าสิบบาทต่อรอบการทวงถามหนี้ ในกรณีลูกหนี้มีหนี้ค้างชำระหนึ่งงวด

(2) ไม่เกินหนึ่งร้อยบาทต่อรอบการทวงถามหนี้ ในกรณีลูกหนี้มีหนี้ค้างชำระมากกว่าหนึ่งงวด

สำหรับหนี้ประเภทให้เช่าซื้อหรือให้เช่าแบบลิสซิ่งในสินค้าประเภทรถตามกฎหมายว่า ด้วยรถยนต์อาจเรียกเก็บค่าธรรมเนียมหรือค่าใช้จ่ายใดๆ ในการทวงถามหนี้เพิ่มเติมจากวรรคหนึ่งเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการปฏิบัติการลงพื้นที่ติดตามทวงถามหนี้ ตามที่เกิดขึ้นจริงทั้งนี้ไม่เกินสี่ร้อยบาทต่อรอบการทวงถามหนี้และให้เรียกเก็บได้เฉพาะกรณีที่ลูกหนี้มีหนี้ค้างชำระมากกว่าหนึ่งงวด

ข้อ 5 ห้ามมิให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมหรือค่าใช้จ่ายใดๆ ในการทวงถามหนี้ตามข้อ 4 สำหรับกรณีลูกหนี้มีหนี้ค้างชำระหรือหนี้ที่ถึงกำหนดชำระสะสมที่ไม่เกินหนึ่งพันบาท

ข้อ 6 ห้ามมิให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมหรือค่าใช้จ่ายใด ๆ ในการทวงถามหนี้อีกภายหลังจากได้รับชำระหนี้ครบตามจำนวน หรือมีการบอกเลิกสัญญาแล้วตามกฎหมาย 

Source: แนวหน้าออนไลน์
https://www.naewna.com/politic/594890

สรุป The Psychology of Money (12 Aug 21)

2021-08-12T21:03:00.004-07:00

สรุป The Psychology of Money (12 Aug 21)

Morgan Housel 

"A genius is the man who can do the average thing when everyone else around him us losing his mind"

หนังสือเล่มนี้ น่าจะเหมาะกับนักลงทุนที่ต้องการปรับ mindset ให้สามารถอยู่กับการลงทุนได้นานขึ้น สนใจ Noise ให้น้อยลง ตั้งเป้าหมายด้านความมั่งคั่งได้เหมาะกับตัวเองมากขึ้น
ไม่ใช่หนังสือเทคนิคการลงทุนที่พิสดารอะไรนัก ผู้เขียนแค่พยายามอธิบายว่าทำไม คนเราถึงมองข้ามเรื่องง่าย ๆ (การอดทนถือ ลงทุนระยะยาว) และไปเน้นทำแต่เรื่องยาก ๆ (การเก็งกำไรระยะสั้น) 

ไม่ใช่สรุปเนื้อทั้งหมด แค่ประเด็นที่ผมคิดว่าพอจะมีประโยชน์ เผื่อท่านสนใจจะไปอ่านเล่มเต็ม เพิ่มเติมครับ หวังว่าจะพอเป็นประโยชน์

เริ่มกันเลย ทยอยไล่อ่านไปทีละนิดก็ได้ครับ

1.
ไม่มีประโยชน์จะเอาของที่มีอยู่และจำเป็น ไปเสี่ยงเพื่อของที่ยังไม่มีและไม่จำเป็น 

2.
ข่าวดี คนธรรมดาที่ไม่ต้องเรียนเกี่ยวกับการเงิน ก็สามารถมั่งคั่งได้ แค่ฝึกฝนพฤติกรรมไม่กี่อย่าง (ความอดทน)

3.
เราประพฤติตัวอย่างไร สำคัญกว่า เรารู้อะไร

4.
ประวัติศาสตร์ ไม่เคยซ้ำรอยตัวมันเอง แต่มนุษย์ต่างหากที่ยังทำผิดพลาดซ้ำ ๆ พฤติกรรมเดิม ๆ

5.
มนุษย์มองโลกด้วยมุมมองที่ต่างกัน เราไม่สามารถรู้ได้จริง ๆ ว่า คนในแต่ละช่วงของประวัติศาสตร์ รู้สึก นึกคิดอย่างไร เพราะเราไม่ได้อยู่ในช่วงเวลานั้น มีประสบการณ์ตรงนั้น เราคิดว่าเรารู้ แต่จริง ๆ แล้วเรารู้เพียงแค่เศษเสี้ยว หรือทำได้เพียงแค่ เดา 

6.
การวิจัยค้นพบว่า คนจะชอบหุ้นซิ่ง หรือหุ้นเซฟ  เกิดจากคนๆ นั้น เกิดเมื่อไหร่ ประสบการณ์ลงทุน แรก ๆ อยู่ใน ช่วงหุ้นขึ้น หรือลง ถ้าอยู่ในช่วงที่เลือกตัวไหนก็ถูก ชีวิตที่เหลือก็จะรับความเสี่ยงได้มาก

7.
ไม่แปลกที่ทุกคนอาจจะยังไม่เห็นความสำคัญของแผนเกษียณ เพราะแนวความคิดเรื่องการวางแผนเกษียณเพิ่งเกิดมาไม่นาน เพียง (1978) ก่อนหน้านั้น คือไม่มี คือทำงานกันจนแก่ตายไปข้าง ถ้าเทียบเป็นวัยของคนแล้ว ต้องถือว่า เรื่องนี้ก็ยังเป็นเรื่องใหม่มาก ๆ สำหรับมนุษย์ (สุนัขยังอยู่มาแล้วตั้ง หมื่นปี จะเอาอะไรก็เรื่องที่เราพึ่งคิดกันได้เมื่อ 40 ปีที่แล้ว)

8.
โลกเรามีความซับซ้อนเกินกว่าจะที่ยอมให้ผลของการกระทำใด ๆ กำหนดผลลัพท์ของมันได้ 100% โลกเปรียบเหมือนเครื่องจักรที่มีชิ้นส่วน 7 พันล้านชิ้น (คน) ที่เคลื่อนไหวอิสระจากกัน ความบังเอิญของหน่วยใด ๆ เพียงนิดเดียว อาจส่งอิทธิพลต่อผลลัพท์มากกว่า ความพยายาม หรือการตัดสินใจใด ๆ ของเรา

9.
สมองคน ชอบคำตอบที่เข้าใจง่าย ชอบแบบฟันธง ไม่ชอบความเบลอ ๆ กลาง ๆ 

10.
มีบางอย่างที่อะไรก็แลกไม่ได้ ไม่ว่าจะมีโอกาสกำไรมากแค่ไหน ได้แก่ ความสุข อิสรภาพ ชื่อเสียง เพื่อนและครอบครัว การเป็นคนที่ได้รับความรัก

11.
ระบบทุนนิยม มีความเชี่ยวชาญ สองเรื่อง 1. คือสร้างความมั่งคั่ง กับ 2.สร้างความอิจฉา ให้กับคน

12.
ทักษะที่ยากที่สุดในการบริหารเงิน คือ การหัดอยู่เฉยๆ ซะบ้าง

13.
คำถามว่า ยุคน้ำแข็ง (Ice Age) เกิดขึ้นได้อย่างไร มันไม่ได้อยู่ที่จำนวนหิมะตกหนักไหม ในแต่ละปี แต่มันอยู่ที่ว่าหิมะเหลืออยู่แค่ไหน ในแต่ละปี การเปลี่ยนแปลงทีละนิด นำไปสู่สิ่งที่ยิ่งใหญ่เสมอ 

14.
การเติบโตแบบ Exponential ไม่ค่อยสอดคล้องกับหลักการคิดสมองมนุษย์เท่าไหร่ คือ มันนึกไม่ออก คิดในใจยาก มันเลขยกกำลัง คนเลยหาทางออกอื่นที่ง่ายกว่า (เทรดดิ้ง เข้า ๆ ออก ๆ มากกว่ารอ compounding effect)

15.
การลงทุนที่ดีจึงไม่ใช่ ผลตอบแทนดีสุด เพียงชั่วคราว แต่มันคือผลตอบแทนที่ดีพอใช้ แต่อยู่ได้นาน สม่ำเสมอ เพื่อไปสู่พลังของผลตอบแทนทบต้น 

16.
การวางแผนล่วงหน้า ยิ่งพยายามให้มันเป๊ะมากเท่าไหร่ โอกาสผิดพลาดก็จะมากเท่านั้น (ปัจจัยละเอียดเกิน เยอะเกิน ผิดสมมติฐานง่าย)

17.
ไม่ได้บอกให้มองโลกในแง่ร้าย ตอนวางแผนโลกสวยได้ แต่ต้องระมัดระวังโอกาสไม่ถึงเป้าอยู่เสมอ 

18.
โลกเรามีวิกฤตเกิดขึ้นมากมาย แต่สุดท้ายหุ้นก็ขึ้น 

19.
คำแนะนำส่วนใหญ่ของนักวิเคราะห์ คือเน้นที่ วันนี้ พรุ่งนี้ เดี๋ยวนี้ แต่ถ้าเทียบกับระยะเวลาลงทุนทั้งชีวิตมันสั้นมาก แทบไม่มีผลอะไรเลย 

20.
สุดยอดวิชาคือ นักลงทุนที่สร้างผลตอบแทนเฉลี่ยได้ ในยามที่คนอื่นตื่นตระหนก

21.
ทุกความสำเร็จมีค่าใช้จ่าย มีต้นทุนมหาศาลเสมอ เราอาจจะเห็นเพียงแค่ตอนที่มันเสร็จแล้ว และหลงคิดว่ามันง่าย (เช่น กว่า บัฟเฟต์จะทำกำไรมหาศาล ก็มีหลายครั้งที่หุ้นลงหนัก มูลค่าพอร์ตหายวับไปต่อหน้า)

22.
บัฟเฟต ถือหุ้น 400-500 ตัว แต่มีเพียง 10 ตัวที่ทำให้ผลตอบแทนกองทุนสูงโดดเด่นขึ้นมา ถ้าเอา 10 ตัวนั้น ผลตอบแทนก็จะได้แค่ค่าเฉลี่ย ตลาดเท่านั้น (ประเด็นตรงนี้ น่าจะหมายถึงว่า ถ้าเราไม่สามารถเลือก 10 ตัวนั้นได้ ก็ถือทุกตัวไปดีกว่า อย่างน้อยก็ได้ค่าเฉลี่ย)

23.
ไม่สำคัญว่าคุณถูกหรือผิด สำคัญว่า ผิดแล้วเจ็บให้น้อย ถ้าถูกต้องได้ให้เยอะ (จอร์จ โซรอส)

24.
อิสระในการใช้ชีวิต ได้ทำสิ่งที่อยากทำ ในเวลาที่อยากทำ คือปันผลที่ดีที่สุดของการลงทุน

25.
หลังจากสัมภาษณ์คนแก่ในบ้านพักคนชรา 1,000 คน พบว่าไม่มีคนใดเลยที่ให้ความสำคัญกับ เงิน หรือวัตถุในการวัดความสำเร็จของชีวิต

26.
จริง ๆ แล้วเราไม่ได้ต้องการรถสปอร์ต หรือบ้านใหญ่ๆ หรอก เราแค่อยากให้คนรอบตัวเรา ชื่นชมยอมรับที่เราสามารถมีบ้านใหญ่ มีรถสปอร์ต แค่นั้นแหละ (แต่... มีทางที่ง่ายกว่านั้นไหม)

27.
ความมั่งคั่ง เป็นสิ่งที่มองไม่เห็น สิ่งที่มองเห็นคือ หนี้ หรือ ความมั่งคั่งที่ถูกจ่ายออกไปแล้ว

28.
เงินออม = (รายได้ - อีโก้) ต่อให้มีเงินเดือนสูงแค่ไหน ถ้าความอยากได้อยากมีสูงตาม ก็จะไม่เหลือเงินไว้ออม

29.
Intelligence not key success factor but flexibility is 

30.
แม้แต่ Markowitz เองก็ไม่ได้ลงทุนตามพอร์ต efficient frontier แต่เน้นลงทุนเพื่อความสบายใจ ไม่เสียใจภายหลัง เป็นหลัก 

31.
ความเป็นจริงของเศรษฐศาสตร์ คือ อะไร ๆ ก็เปลี่ยนแปลงไปตลอดเวลา

32.
การพึ่งพาข้อมูลในอดีตมากเกินไป อาจทำให้พลาดโอกาสที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนได้ 

33.
ยิ่งมองย้อนหลังไปมากเท่าใด โอกาสจะได้ข้อมูลที่ไม่ related กับปัจจุบันมากเท่านั้น

34.
คำอันตรายคือ It’s different this time 

35.
เราควรต้องเผื่อใจ ไว้สำหรับความผิดพลาด error ไว้เสมอ

36.
ในชีวิต อะไรที่มันพังได้ สุดท้ายมันจะพังเสมอ ต่อให้โอกาสน้อยแค่ไหน

37.
เป้าหมาย ความต้องการของคนเปลี่ยนแปลงเสมอ ไม่ต้องวางแผนเป้าไกลมาก หรืออาจซอยเป้าให้คำเล็กลง

38.
ต้นทุนจม (Sunk Cost) คือความทุ่มเท ความสำเร็จในอดีตที่ถอนคืนไม่ได้ แต่มันจะเป็นตัวที่จำกัดตัวเลือกของเราในอนาคต ทางที่ดี ควรมีต้นทุนจมให้น้อย ทำตัวเบา ๆ คล่องตัวไว้ 

39.
ทุกอย่างมีต้นทุน มีราคาที่ต้องจ่ายเพื่อแลกกับกำไรเสมอ ลงทุนต้องใช้เวลา เทรดเดอร์ พยายามจับเสือมือเปล่า โอกาสพลาดจึงมีสูงและอาจไม่ยั่งยืน แน่นอนว่ามีผู้ชนะ แต่ไม่ใช่คนส่วนใหญ่

40.
ต้นเหตุปัญหาในโลกการเงิน สุดท้ายวนมาเกิดจากความโลภของคนที่มากเกินไป แค่นั้นแหละ

41.
ราคาเหมาะสมในการลงทุน ขึ้นอยู่กับว่า ใคร เป็นคนซื้อ เพราะปัจจัยที่นักลงทุนให้ความสำคัญไม่เหมือนกัน บางคนเล่นในวัน เหตุผลจะไม่เหมือนกับลงทุนเป็นปี  เพราะฉะนั้น อาจจะต้องพิจารณาให้ดีเวลา เจอนักวิเคราะห์ในทีวี บอกว่าควรซื้อหุ้นตัวนี้ ตัวนั้น เขาแนะนำโดยไม่รู้จัก “คุณ” เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวนักลงทุนเลย ความต้องการ ความเสี่ยงที่รับได้ และอื่น ๆ 

42.
“เราอาจกำลังฟังคำแนะนำ จากคนที่เล่นอยู่คนละเกมกับเราก็ได้”

43.
เอาจริงแล้ว ๆ คนส่วนใหญ่ชอบฟังข่าวร้าย เพราะมันดูฉลาดที่ได้รู้และดูน่าเชื่อมากกว่าข่าวดี เช่น ถ้าคนบอกว่าหุ้นจะขึ้นไปอีก 30% คนฟังจะเฉยๆ แต่ถ้าบอกว่า ระวังนะ มันจะลงไป 30% เขาจะได้รับความสนใจทันที (พาดหัวข่าว click bet ทั้งหลาย)

44.
แต่การที่คนให้ความสำคัญ การมองโลกแง่ร้าย มากกว่าดี ก็ไม่ได้แย่เสมอไป มันอาจเป็นกลไกหนึ่งที่ทำให้มวลมนุษยชาติอยู่รอดมาจนทุกวันนี้ก็เป็นได้ / ความดิ้นรนเอาตัวรอด ก่อให้เกิดนวัตกรรม มาแต่ไหนแต่ไร 

45.
มีอยู่ 2 เรื่องที่จะส่งผลกระทบต่อชีวิตของคุณแน่นอน ไม่ว่าคุณจะสนใจมันหรือไม่ คือ เงิน กับ สุขภาพ

46.
การเติบโตแบบก้าวกระโดดใช้เวลาในการสั่งสมพลัง แต่ความพังอาจใช้เวลาแค่ข้ามคืน 

50.
ลึก ๆ แล้วคนชอบฟังข่าวร้าย เพราะอย่างน้อยได้เตรียมตัวไว้ก่อน ถ้ามันจะจริง แต่ถ้ามันไม่จริง ก็ถือเป็นความสุข (เซอไพร้ส) เล็ก ๆ 

51.
จนถึงสิ้นปี 2018 มีเพียง 15% ของกองทุนรวม Active ทั่วโลกที่ชนะ Benchmark 

52.
สิ่งเดียวที่ทำให้โลกใบนี้เปลี่ยนไปได้อย่างรวดเร็วคือ เรื่องราว ที่เราเชื่อ ที่เราบอกตัวเอง เรื่องที่เราอยากให้มันเป็นจริง ยิ่งถ้ามันส่งผลกระทบได้อย่างมีนัยยะ โดยเฉพาะเรื่องการเงิน การลงทุน เรายิ่งพร้อมจะเชื่อ โดยไม่ได้สนเหตุปัจจัยความเป็นจริงมากนัก (แชร์ลูกโซ่ คอร์สลัดรวยหุ้น)

53.
คนมักพยายามคิดเสมอว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นมีเหตุผล เราสามารถตีความทุกอย่างได้จากความรู้เท่าที่เรามี แต่ความเป็นจริง ไม่ได้เป็นแบบนั้น เราไม่ได้รู้ทุกเรื่อง และบางเรื่องก็ไม่ได้มีเหตุผล ช่องว่างตรงนั้นคือ “เรื่องราว” ที่เราแต่งขึ้นมาเองในหัว เพื่อปลอบตัวเองว่าทุกอย่างอยู่ในการควบคุม ซึ่งมันคือจุดบอดทางความคิด ที่อาจจะไปสู่ความผิดพลาด 

54.
ลองทำนายว่าตลาดจะให้ผลตอบแทนเป็น บวกทุกปี คุณจะมีโอกาสทายถูกมากกว่านักวิเคราะห์ที่เก่งที่สุด 20 คนแรกของโลก 

55.
ภาพลวงว่าเรามีอำนาจควบคุมทุกอย่าง มันง่ายกว่าการยอมรับว่าโลกใบนี้มันมีแต่ความไม่แน่นอน โดยเฉพาะโลกการลงทุน ที่ราคาตลาดสะท้อน “อารมณ์” ของนักลงทุน ไม่ใช่เหตุผล

56.
“การลงทุนแบบนี้ การจัดพอร์ตแบบนี้ ทำให้ฉันนอนหลับได้ในเวลากลางคืน หรือไม่ ?” ดูจะเป็นแนวทางที่ดีในการเริ่มลงทุนสำหรับตัวผู้เขียนเอง

57.
ถ้าอยากลงทุนได้ผลดีมากขึ้น สิ่งที่ง่ายที่สุด คือ ยืดระยะเวลาการลงทุนออกไป 

58.
กว่าครึ่งหนึ่งของ ผู้จัดการกองทุน ไม่ลงทุนในกองที่ตัวเองบริหาร

59.
การตัดสินใจลงทุนส่วนใหญ่ของคนธรรมดา ไม่ใช่ผลตอบแทนที่สูงที่สุด แต่เป็นการที่จะไม่ต้องมานั่งเสียใจทีหลังต่างหาก > การตัดสินใจที่ดีสุด อาจไม่ใช่ทางเลือกที่มีเหตุผลที่สุด 

60.
แม้แต่ตัวผู้เขียน ก็เลือกลงทุนใน กองทุนดัชนี ต้นทุนต่ำ เพื่อเพิ่มโอกาสที่เงินลงทุนจะถึงเป้าหมายให้มากที่สุด

คำสั่งเสียของพ่อค้า

2021-08-12T05:31:00.001-07:00

คำสั่งเสียของพ่อค้า

เรื่องความมั่งคั่งไม่เคยหยุดนิ่ง

ในอดีตมีพ่อค้าคนหนึ่งทำงานอย่างหนักเพื่อเก็บเงินจนกลายเป็นเศรษฐี ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต เขาได้เรียกลูกชายคนเดียวของเขามาข้างเตียงและสั่งเสียว่า

“ลูกเอ๋ย พ่อมีของมีค่าสามอย่างมอบให้แก่เจ้า ของนี้มีค่ากว่าทรัพย์สินเงินทองทั้งปวงที่พ่อเคยให้ ขอให้เจ้าจำมันไว้ให้ดี”

อย่างแรก พ่ออยากให้เจ้ารู้ว่า ความมั่งคั่งไม่เคยหยุดนิ่ง หากเจ้าใช้เงินไม่ระมัดระวัง ไม่ช้าก็เร็วมันจะจากเจ้าไป

อย่างที่สอง ความมั่งคั่งไม่เคยหยุดนิ่ง เมื่อเจ้าเสียมันไปแล้ว อย่ามัวแต่นั่งทุกข์เสียดาย

อย่างที่สาม ความมั่งคั่งไม่เคยหยุดนิ่ง มันเปลี่ยนเจ้าของอยุ่ตลอดเวลา เรื่องใดที่ควรจะเสียงเงินก็อย่าตระหนี่เลย

หลังจากที่พ่อค้าเสียชีวิตลง ลูกชายของเขาก็เป็นคนดูแลทรัพย์สินทั้งหมด เขาใช้ชีวิตอย่างหรูหรา โดยไม่สนใจคำสั่งเสียของบิดา เขานำเงินไปซื้อคฤหาสน์หลังใหญ่ แลใช้เงินอย่างสุรุ่ยสุร่ายราวกับว่าเงินทองที่มีตกลงมาจากฟ้า ไม่ได้มาจากน้ำพักน้ำแรงของพ่อแต่อย่างใด เวลาผ่านไปไม่ถึงหนึ่งปี เขาก็ใช้เงินที่พ่อทิ้งไว้ให้จนหมด ทำให้ต้องนำบ้านไปจำนองเพื่อใช้หนี้ เมื่อถึงเทศกาลไหว้บะจ่าง เขาก็ถูกไล่ออกจากบ้านของตัวเองทำให้เขาต้องย้ายไปเช่าบ้านอยู่ในบ้านสังกะสีเล็กๆ ที่ลมสามารถพัดเข้ามาได้ตลอดเวลาและได้ทำงานรับจ้างหาเงินประทังชีวิตไปวันๆ

จนอยู่มาวันหนึ่ง เขาก็นึกถึงคำสั่งเสียที่ผู้เป็นบิดาเคยพูดไว้ เขาตั้งใจว่าจะยึดคำสอนของพ่อเป็นคติสำหรับตนเองในการดำเนินชีวิต อย่างแรกเขาใช้คำสั่งเสียที่สองที่กล่าววา เมื่อสูญเสียความมั่งคั่งไปแล้วเขาจะไม่มานั่งเป็นทุกข์และเสียใจ แต่เขาตั้งใจจะทำงานอย่างหนักเพื่อสร้างความมั่งคั่งอีกครั้ง

เมื่อถึงวันขึ้นปีใหม่ เขายืนอยู่ในบ้านของตัวเองและมองออกไปนอกหน้าต่าง เขาเห็นวัยรุ่นคนหนึ่งกำลังเดินอยู่ท่ามกลางหิมะ เมื่อเขาไปถามชายหนุ่มคนนั้นจงได้ความว่า ชายหนุ่มคนนั้นเข้าเมืองมาเพื่อสอบเป็นขุนนางหวังวาจะมาหาทุนในการร่ำเรียน แต่เขาเดินทางมาไกลเหลือเกินตอนนี้แทบจะไม่เหลือเงินอยู่แล้ว ลูกชายพ่อค้าจึงนึกถึงคำสั่งเสียที่สามของบิดา เขานำสร้อยข้อมือทองคำของเขาส่งให้แก่ชายหนุ่มนั้น

หนึ่งปีหลังจากนั้นมีการประกาศรายชื่อขุนนางให้มารับราชการ ผลปรากฎว่าชายหนุ่มคนนั้นได้เข้ารับราชการเช่นกัน หลังจากที่เขาได้เป็นขุนนาง เขาได้กลับไปตอบแทนลูกของพ่อค้าโดยการให้เขามารับราชการด้วย ลูกชายของพ่อค้าทำงานอย่างหนักจนสร้างความมั่งคั่งได้เหมือนคราวที่พ่อของเขาเคยสร้างไว้ภายในเวลาไม่ถึงสามปี

เรื่องนี้สอนเราอยู่เรื่องหนึ่งคือ ความมั่งคั่งไม่เคยหยุดนิ่ง มันไม่เคยอยุ่กับที่ แม้ว่าตอนนี้จะอยุ่ในมือของคนคนหนึ่ง แต่มันจะไปจากเขาเมื่อไหร่ก็ได้ คนที่เข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดี เขาจะต้องรุ้วิธีที่จะสร้างความมั่งคั่งและที่สำคัญเขาต้องรู้วิธีที่จะใช้มันด้วยจาเรื่องเล่าข้างต้น พ่อค้าได้ให้คำสั่งเสียแก่ลุกชาย แต่ลูกชายของเขาไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย จนในที่สุดเขาต้องเผชิญกับมันด้วยตัวของเขาเองจึงจะเรียนรุ้สิ่งที่พ่อเคยบอกไว้ ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วไม่ใช่ทุกคนจะมีโชคดีเช่นนี้ บางคนที่สูญเสียความร่ำรวยไปแล้วอาจจะไม่มีโอกาสได้สัมผัสมันอีกเลยก็ได้

แผนชีวิตยามชรา..ถ้าระบบบัตรทองไม่ล่มไปเสียก่อน

2020-05-28T21:44:00.002-07:00

ปัจจุบันดิฉันอายุ 46 ไม่ได้แต่งงาน เคยทำงานประจำค่ะ ตอนนี้ออกจากงานประจำมาแล้วขายกาแฟ มีรายได้ 7,000-10,000 บาทต่อเดือน กำลังตัดสินใจวางแผนยามชรา และมีความเชื่อศรัทธาในตัวคุณหมอ เพื่อมีส่วนช่วยชี้แนะการวางแผนในอนาคต

จึงใคร่เรียนถามขอคำชี้แนะ ดังนี้

1. ดิฉันเลือกไม่ถูกว่าจะต่อสิทธิ์ประกันสังคมมาตรา 39 เพื่อเอาสิทธิ์รักษาพยาบาลต่อไป หรือไปใช้สิทธิ์บัตรทอง แต่ได้เงินบำนาญจากประกันสังคมเดือนละ 3,000 บาทต่อเดือน ตอนอายุ 60 ปีไปจนตาย

2. จริงๆ ดิฉันมีน้องชายแท้ๆ 1 คน น้องชายลูกอาที่เลี้ยงมาอีก 1 คน มีหลานสาวตัวน้อย 2 คนค่ะ...แต่ใจของดิฉันรับรู้อะไรบางอย่าง ทำให้ทราบสัจธรรมของชีวิต ว่าไม่ควรฝากผีฝากไข้กับใคร ไม่ควรทำตัวเป็นภาระใครยามชรา .. นี่คงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่หวังพึ่งคำแนะนำจากคุณหมอ

3. ยามชราดิฉันควรไปอยู่บ้านพักคนชราไหมคะคุณหมอ จากนี้ไปดิฉันควรคิดและปฏิบัติตนอย่างไรดีคะ

คาดหวังเพียงยามชราไม่ลำบาก และมีความสุขค่ะคุณหมอ

..........................................................

ตอบครับ

1.ถามว่าแก่แล้วจะหยุดต่อบัตรประกันสังคมเพื่อเอาสิทธิบำนาญเดือนละ 3,000 บาท แล้วไปใช้สิทธิรักษาพยาบาลจากบัตรทองดีไหม

ตอบว่าดีครับ..ถ้าทั้งสองระบบนั้นไม่ล่มไปเสียก่อน

ในคำตอบนี้ผมแยกเป็นสี่ประเด็นนะ

ประเด็นที่ 1. อะไรคือส่วนที่ดีที่สุดของบัตรประกันสังคม

ตอบว่าบำนาญนั่นแหละครับ เป็นส่วนที่ดีที่สุดของบัตรประกันสังคม เพราะในบรรดาเงินประกันสังคมที่เก็บไปทั้งหมด ราว 90% จะไปเป็นกองทุนชราภาพ ก็คือบำนาญนั่นแหละ

ดังนั้น หากคุณมีสิทธิประกันสังคม เรื่องอะไรจะทิ้งส่วนที่ดีที่สุดและเป็น 90% ของระบบนี้ไปรับแค่สิทธิรักษาพยาบาลซึ่งเป็นแค่ 10% ของระบบละครับ

ว่าที่จริงแล้วการมีมาตรา 39 คือเปิดให้ผู้ชราต่อสิทธิได้ด้วยการเป็นผู้ประกันตนเองนั้น เป็นลูกเล่นที่จะชลอการจ่ายบำนาญนั่นเอง ถ้าสมาชิกขยันต่อบัตรกันมาก ก็จะได้ตายไปทั้งๆ ที่ยังเป็นสมาชิกซึ่งต้องจ่ายเงินสมทบทุกเดือนอยู่ซึ่งเป็นการอยู่ในฐานะเป็นผู้เลี้ยงระบบ แทนที่จะเป็นผู้ร้บบำนาญซึ่งเป็นการอยู่ในฐานะผู้เป็นภาระต่อระบบ

ประเด็นที่ 2. การย้ายไปใช้สิทธิรักษาพยาบาลจากบัตรทอง กับการใช้สิทธิรักษาพยาบาลของประกันสังคม อะไรดีกว่ากัน

ตอบว่า บัตรทองดีกว่าในแง่ของระบบเครือข่ายการดูแลสุขภาพที่ครอบคลุมกว่า คือเริ่มตั้งแต่พยาบาลเยี่ยมบ้านใกล้บ้านใกล้ใจ หรือ รพ.สต.ขึ้นไปจนถึง รพ.ศูนย์ที่มีขีดความสามารถรักษาโรคลึกได้ครบถ้วน

ส่วนประกันสังคมนั้นดีกว่าในแง่สามารถเลือก รพ.เอกชนเป็น รพ.คู่สัญญาได้ (หากมองว่า รพ.เอกชนสวยงามและสะดวกสบายกว่าของรพ.ของรัฐ) ส่วนคุณภาพการรักษาโดยเนื้อในนั้นไม่ต่างกัน โหลงโจ้งผมมีความเห็นว่าดีพอๆ กันครับ แล้วแต่คนชอบ

ประเด็นที่ 3. ทั้งสองระบบมั่นคงไหม

ตอบว่า โลกนี้ไม่มีอะไรมั่นคง ให้คุณอยู่กับปัจจุบันและยอมรับความไม่แน่นอนของอนาคต

สมัยผมเป็นหมออยู่นิวซีแลนด์ซึ่งเป็นประเทศสังคมนิยมที่จัดว่าเป็นสวรรค์ของประชาชนระดับรากหญ้าโดยเฉพาะคนแก่ แล้วอยู่มาวันหนึ่ง ประมาณปี ค.ศ. 1989 ถ้าจำไม่ผิด รัฐบาลก็ประกาศเลิกระบบบำนาญประชาชนเสียดื้อๆ แบบตูม..ม ช็อคซีเนมา

ผู้คนร้องแรกแหกกระเฌอกันราวกับว่าโลกจะแตก เวลาออกตรวจคนไข้ผมต้องเสียเวลาไปกับการฟังคนแก่บ่นเรื่องการเลิกบำนาญ แต่ท้ายที่สุดก็ไม่เห็นมีใครเป็นอะไรไป ทุกคนก็ยอมรับกันได้

ที่เล่าให้ฟังนี้เพื่อให้เข้าใจว่าขนาดประเทศที่เป็นสังคมนิยมมาแต่อ้อนแต่ออดยังเลิกสวัสดิการสังคมได้ ก็ในเมื่อเงินมันไม่มีจะไม่เลิกได้ไงละครับ

ประเด็นที่ 4. ในระหว่างสองระบบ ระบบบัตรทองกับประกันสังคม อย่างไหนมั่นคงกว่ากัน

ตอบว่า ระบบบัตรทองมั่นคงกว่า เพราะผมทำนายว่าหากไม่มีการเปลี่ยนกฎกติกา ระบบประกันสังคมไปได้อย่างเก่งก็อีกไม่เกินสามสิบปี เพราะตามข้อมูลเท่าที่เปิดเผยออกมา เราเริ่มจ่ายบำนาญในปี พ.ศ. 2557 ปีแรกก็มีคนรับบำนาญราว 1.3 แสนคน จ่ายเงินไป 4,700 ล้านบาท คำนวณแบบง่ายๆ พอไปถึงปี 2587 เงินออก (20% ของค่าจ้าง 60 เดือนสุดท้าย) ก็จะเริ่มมากกว่าเงินเข้า (ฝ่ายละ 3%ของค่าจ้าง)

แปลไทยให้เป็นจีนว่า "บ้อจี๊" และถ้าคุณแอบเงี่ยหูฟังเวลา รมต.หรือผู้รับผิดชอบให้สัมภาษณ์ กี่คนต่อกี่คน พูดกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ก็จะพูดเหมือนกันหมดตรงที่มีความกังวลว่าเบี้ยจะไม่พอจ่าย

ส่วนระบบบัตรทองนั้นก็ใช่ว่าจะมีเงิน ว่าไปแล้วก็ยากจนกว่าระบบประกันสังคมเสียอีก แต่ผมทำนายว่าจะมั่นคงกว่าเพราะมันเป็นระบบถูลู่ถูกัง เนื่องจากเมืองไทยนี้เป็นประเทศของนักร้อง ระบบการเมืองของเราไม่ว่าจะเป็นรัฐบาลทหารหรือรัฐบาลเลือกตั้งล้วนต้องอาศัยการสนับสนุนจากประชาชนซึ่งเป็นนักร้อง ไม่มีใครกล้าแตะระบบบัตรทองเพราะกลัวนักร้อง

ทุกครั้งที่เปลี่ยนรัฐบาล คืออย่างน้อยก็สามรัฐบาลที่ผ่านมา ผมเขียนจดหมายถึงผู้มีอำนาจให้ออกกฎหมายจัดเก็บเงินเบี้ยสุขภาพเอาจากคนรวยและหันมาใช้เงินไปกับการส่งเสริมสุขภาพให้มากขึ้นเพื่อให้ระบบอยู่ได้ แต่ทุกรัฐบาลก็..เงียบ เพราะเขากลัวนักร้อง จึงคงต้องทนถูลู่ถูกังกันไปอย่างนี้อย่างมั่นคงชั่วกัลปาวสาน เรียกว่าเป็นความมั่นคงแบบไทยๆ

—————-

2. ถามว่าความจริงก็พอมีหลานพอให้พึ่งได้แต่มีความคิดว่าไม่ควรไปฝากผีฝากไข้กับใคร คิดอย่างนี้ถูกต้องไหม

ตอบว่า ถูกต้องแล้วครับ เพราะคนรุ่นหลังตัวเขายังเอาตัวเขาเองไม่รอดเลย แล้วคุณจะไปหวังพึ่งเขาได้อย่างไร

————-

3. ถามว่ายามชราควรไปอยู่บ้านพักคนชราดีไหม

ตอบว่า ไม่ดีหรอกครับ เพราะในยุโรปและอเมริกาตอนนี้เตียงรับดูแลผู้สูงอายุล้วนว่างลงเพราะไม่มีคนเข้า คนแก่ทุกวันนี้หนีสถาบันดูแล เพราะคุณภาพชีวิตของการอยู่ในสถาบันดูแลผู้สูงอายุ สู้คุณภาพชีวิตของการใช้ชีวิตในชุมชนไม่ได้

ดังนั้น หากคุณมีที่อยู่อาศัยของตนเองอยู่ในชุมชนอยู่แล้ว ผมแนะนำให้คุณอยู่ในชุมชนนั่นแหละ บ้านมันใหญ่เกินกำลังตัวเองคุณก็ขายไปซื้อที่มันเล็กลงพออยู่ได้ อย่าไปห่วงว่าเวลาตายจะไม่มีใครมาดูใจ

โถ จะตายอยู่แล้ว ยังห่วงนั่นห่วงนี่อีกหรือ

โครงสร้างของชุมชนในประเทศเราเป็นระบบสนับสนุนคนแก่โดยอัตโนมัติอยู่แล้ว และระบบบัตรทองเองก็ครอบคลุมตั้งแต่การดูแลที่บ้านเลยทีเดียว มีการลงทะเบียนคนแก่ในเขต รพ.สต.ใกล้บ้าน มีทีมงานเยี่ยมบ้านคนแก่เป็นระยะๆ ถ้าเป็นแผลนอนกดทับก็มีทีมทำแผลระดับมืออาชีพเอาเครื่องมือมาทำแผลให้ถึงบ้าน โดยที่คุณก็ยังได้อยู่บ้านของตัวเองที่ตัวเองรักและคุ้นเคย นี่เป็นระบบดูแลสุขภาพในวัยชราที่ดีที่สุดแล้ว

เมื่อเดือนก่อนผมขับรถขี้นเหนือ ได้มีโอกาสไปเที่ยวชมบ้านพักคนชราของกรมประชาสงเคราะห์กับ อบจ.เชียงใหม่ซึ่งสร้างไว้ที่ อ. แม่แตง สถานที่แห่งนั้นแยกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งเป็นคล้ายโรงพยาบาลผู้สูงอายุซึ่งรับเอาผู้สูงอายุที่เจ็บป่วยช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เข้ามาอยู่ที่นั่น ส่วนนี้เรียกว่าเป็น nursing home นั่นเอง ส่วนนี้ไม่มีอะไรที่ผมจะพูดถึงเป็นพิเศษ เพราะก็เหมือนกับรพ.ผู้สูงอายุทั่วไป

อีกส่วนหนึ่งเป็นส่วนที่ชาวบ้านแถบนี้เรียกว่า "บ้านคุณนาย" คือเป็นโซนบ้านพักในรูปแบบที่เรียกกันในภาษาฝรั่งว่า "independent living" ผู้อยู่อาศัยต้องออกเงินสร้าง เมื่อตัวเองตายแล้วก็ตกเป็นของรัฐเพื่อให้คนอื่นเข้ามาอยู่ต่อ โลเคชั่นที่ตั้งของสถานที่ดีมากไม่มีที่ติ อากาศเย็นสบาย อยู่ในป่าไม้ ชุ่มฉ่ำ ใกล้ชิดธรรมชาติ บ้านแต่ละหลังก็สร้างอย่างถาวร อยู่ใกล้กันพอดีๆ ไม่แน่น ไม่ห่าง ถนนหนทางภายใน น้ำไฟ รัฐบาลลงทุนให้อย่างดีหมด

แต่.. ชุมชนมันไม่มีชีวิต

นึกภาพถ้าผมเป็นคนแก่ จะให้ผมมาอยู่ในที่แบบนี้ ผมไม่เอานะ ผมขอไปอยู่ในสลัมที่ผัวเมียทะเลาะกันส่งเสียงเอะอะมีเด็กวิ่งเล่นเกะกะเจี้ยวจ๊าวดีกว่า เพราะแม้ผมจะแก่ แต่ผมก็ยังมีชีวิตอยู่ ผมจึงต้องการอยู่ในชุมชนที่มีชีวิต ผมไม่ต้องการอยู่ในชุมชนที่ไม่มีชีวิต

——————

4. ถามว่าในวัยชราควรดูแลตัวเองอย่างไร

ตอบว่า ให้คุณพึ่งตัวเองแบบวันต่อวัน เปลี่ยนไปใช้ชีวิตในลักษณะที่พึ่งตัวเองได้ 100% เสียตั้งแต่วันนี้ กินอาหารที่มีพืชเป็นหลักและไขมันต่ำ ออกกำลังกายทุกวัน จัดการความเครียดโดยหัดวางความคิดลบๆ ทิ้งไปเสีย นอนหลับให้ได้ดีโดยไม่ใช้ยา ใช้ชีวิตอยู่กับธรรมชาติ ตากแดด ขุดดิน ฟันหญ้า ปลูกต้นไม้ ใส่ใจที่จะฝึกฝนทำกิจวัตรสำคัญ (IADL) เจ็ดอย่าง และกิจวัตรจำเป็น (ADL) ห้าอย่าง ให้ได้ด้วยตัวเองให้ได้นานจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต

กิจวัตรสำคัญเจ็ดอย่าง (IADL) ได้แก่

(1) อยู่คนเดียวได้ หมายความว่าทนเหงาได้

(2) ขนส่งตัวเอง เช่นถีบรถ ขับรถ หรือไปขึ้นรถเมล์ ได้

(3) ทำอาหารกินเองได้

(4) ช้อปปิ้งเองได้

(5) บริหารที่อยู่ตัวเองได้ เช่นปัดกวาดเช็ดถู

(6) บริหารยาตัวเองได้

(7) บริหารเงินของตัวเองได้

ส่วนกิจวัตรจำเป็นห้าอย่าง (ADL) ได้แก่

(1) อาบน้ำแปรงฟันได้เอง

(2) แต่งตัวสวมเสื้อผ้าได้เอง

(3) กินเองได้

(4) อึฉี่เองได้

(5) เดินเหินเองได้

กิจวัตรจำเป็นห้าอย่างนี้ หากทำไม่ได้แม้เพียงอย่างใดอย่างหนึ่งเพียงอย่างเดียว ก็หมายความว่าอยู่คนเดียวไม่ได้แล้ว ต้องปล่อยชีวิตให้ไหลไปตามพระพรหมลิขิต มันจะไปจบที่โรงเลี้ยงคนแก่ของ อบต.หรือเทศบาล หรือไปจบที่ศาลาวัดก็ช่างมันเถอะ

เพราะจบที่ไหนท้ายที่สุดก็แป๊ะเอี้ย ... คือ เด๊ดสะมอเร่เหมียนกัลล์
.

นพ.สันต์ ใจยอดศิลป์

โควิด19 ตกงาน ผ่อนบ้าน ผ่อนรถ by นพ.สันต์ ใจยอดศิลป์

2020-04-12T22:35:00.000-07:00

11 เมษายน 2563

โควิด19 ตกงาน ผ่อนบ้าน ผ่อนรถ

คุณหมอที่เคารพ

หนูกำลังจะตกงาน แฟนหนูตกงานแล้วเรียบร้อย เขาทำงานแบงค์ หนูอยู่ที่ ... กำลังท้องได้ 4 เดือน ตอนนี้บริษัทให้หยุดทำงานที่บ้าน ลือกันว่าจะหั่นเงินเดือนเหลือครึ่งหนึ่ง หวั่นอยู่ลึกๆว่าบริษัทจะเลิกจ้าง แม้บริษัทไม่เลิกจ้างหนูก็ไปต่อไม่ไหวแล้ว เงินเดือนสองคนรวมกันเคยได้ 6 หมื่นกว่า ตอนนี้เหลือคนเดียว ต้องผ่อนคอนโด และผ่อนรถ หนูเป็นคนจังหวัด ... แฟนเขาเป็นคนจังหวัด ... แต่เป็นเด็กในเมือง ที่บ้านหนูมีที่ดินอยู่แปดไร่ ให้เขาเช่าทำนา แต่พี่น้องยังไม่ได้แบ่งกัน มีสองคนพี่น้อง ตอนนี้หนูมืดแปดด้าน เครียด สงสารลูกที่จะเกิดมา หนูเคยมีความฝันมากมายในเรื่องว่าวันหนึ่งเก็บเงินได้มากแล้วจะออกไปทำธุรกิจเล็กๆของตัวเอง import-export แต่มันจบแล้ว หนูเพิ่งอ่านเจอคุณหมอตอบน้องคนหนึ่งว่าไม่ควรมีลูก หนูอ่านแล้วร้องไห้
หนูควรจะทำอย่างไรดี คุณหมอแนะนำหนูด้วย

............................................................

จดหมายคุณมาผิดที่หรือเปล่าเนี่ย มาถามหมอสันต์เรื่องการทำมาหากิน หิ หิ น่าขำ แต่เอาเถอะหมอสันต์มีนิสัยชอบตอบจดหมายแปลกๆที่หลงเข้ามา จึงหยิบจดหมายของคุณมาตอบ ให้คุณคิดเสียว่าได้ฟังคำตอบบ้าๆบ้างอาจจะทำให้สุขภาพจิตดีขึ้น คุณถามมาประเด็นเดียว คือว่าจะทำอย่างไรกับชีวิตจากนี้ไปดี แต่ผมขอตอบแยกเป็นประเด็นย่อยๆตามแต่ผมจะคิดได้นะ

1. โควิด 19 จะจบเมื่อไหร่

การจะวางแผนอนาคตมันหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเดาปัจจัยบางตัวที่ไม่มีใครรู้ความจริงสักคนก่อน นั่นคือเรื่องโควิด19 นี้จะใช้เวลานานเท่าใดจึงจะจบ ทางรัฐบาล พวกนักธุรกิจ คนเล่นหุ้น คนค้าขาย ต่างหวังกันว่าสองสามเดือนมันคงจะจบ แต่ว่าอย่าลืมว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องของ "โรค" นะ แล้วใครละที่รู้เรื่องโรคดี คุณเคยได้ยินหมอคนไหนพูดบ้างไหมว่าอีกสามเดือนโรคโควิด19 จะจบ ถ้าจะให้หมอสันต์เดา เรื่องในประเทศอีกไม่กี่เดือนอาจจะจบได้จริงถ้าคนไทยส่วนใหญ่ร่วมมือกัน แต่เรื่องจะเปิดประเทศให้คนเดินทางเข้าออกได้ ให้คนต่างชาติเดินทางเข้ามาเมืองไทยได้ ซึ่งมันเกี่ยวกับธุรกิจของคุณโดยตรงนั้น ผมว่าให้คุณมองไปที่ 18 เดือน ทั้งนี้ผมเดาเอาจากการคำคาดการณ์ของคณะกรรมการพัฒนาวัคซีนร่วมของกลุ่มประเทศยุโรป ว่ากว่าจะได้วัคซีน (ถ้าได้) จะใช้เวลาประมาณ 18 เดือน ที่ต้องรอวัคซีนก็เพราะในยุโรปและอเมริกาเชื้อได้ระบาดเกินจุดที่จะไล่ตะครุบได้ทันเสียแล้ว ต้องรอวัคซีนลูกเดียว

2. สภาพการทำมาหากินทั่วไปมันจะเป็นอย่างไร

คราวนี้เรามาพูดถึงเรื่องการจะทำมาหากิน ตรงนี้ก็จำเป็นต้องเดาอีก ไม่งั้นวางแผนอนาคตไม่ได้ คราวนี้ผมต้องเดาเรื่องที่ผมไม่ได้เรียนมา วิธีเดาผมก็เดาเอาจากสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วจริงๆในอเมริกา ณ วันนี้ ซึ่งไม่ได้เป็นข้อมูลเชิงลึกอะไร ผมก็แค่อ่านเอาจากนิตยสารไทม์ที่ผมบอกรับเป็นสมาชิกมาหลายสิบปีแล้วเท่านั้น สิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆแดงๆเห็นๆแล้ว มีดังนี้
(1) คนอเมริกันถูกให้ทำงานอยู่ที่บ้าน 70 ล้านคน แปลว่าคนเหล่านี้ต่อไปส่วนหนึ่งจะไม่มีงานทำเพราะงานที่ทำที่บ้านได้ก็รู้ๆก้นอยู่ว่ามันไม่ใช่งานจำเป็นเสียทั้งหมด
(2) คนอเมริกันสิบกว่าล้านคนยื่นขอเงินเดือนคนว่างงาน แปลว่าพวกนี้ตกงานไปเรียบร้อยแล้ว
(3) ตลาดหุ้นได้ตกจากราว 29,000 จุดเหลือราว 20,000 จุด คือตกบ้าเลือดยิ่งกว่ายุควิกกฤติแฮมเบอร์เก้อร์เมื่อปี 2008
(4) รัฐบาลแจกเงินแก้ปัญหาไปแล้ว 2 ล้านล้านเหรียญแต่ไม่พอ หนังสือพิมพ์ไทม์เคาะตัวเลขว่าต้องใช้ราว 6 ล้านล้านเหรียญจึงจะกู้เศรษฐกิจได้ ซึ่งรัฐบาลคงต้องทำอย่างนั้นแหงๆ อันจะมีผลให้เงินดอลล่าร์กลายเป็นแบงค์กงเต๊ก
(5) รัฐบาลออกกฎหมายอุ้มแบงค์ ชนิดที่ว่าไม่ต้องมีเงินสำรองไว้กับธนาคารกลางก็ได้และธนาคารกลางได้เข้าไปซื้อสินทรัพย์ขี้หมาของแบงค์ไว้หมด แปลไทยเป็นไทยก็คือระบบธนาคารของสหรัฐน่าจะเจ๊งกะบ๊งไปแล้วเรียบร้อยทั้งระบบแต่รัฐเอาเงินภาษีไปอุ้มไว้เพราะกลัวสังคมปั่นป่วน
(6) ร้านรวงบริษัทห้างร้านในอเมริกาตอนนี้ปิดเกือบหมดเพราะไม่มีคนซื้อ เครื่องบินหยุดบิน เรือหยุดออก รถโดยสารส่วนใหญ่หยุดวิ่ง

ทั้งหมดที่เกิดที่อเมริกาวันนี้ คือสิ่งที่จะเกิดกับเมืองไทยวันพรุ่งนี้ รายละเอียดผมขออนุญาตไม่ล้วงลึกเพราะมันไม่สร้างสรรค์ ผมพูดได้แต่ว่าต่อแต่นี้ไปในโลกใบนี้ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิม บริษัทที่จะเจ๊งไปรอบนี้จะมีจำนวนมาก และในบรรดาที่เจ๊งจะมีจำนวนมากที่จะไม่ได้กลับมาอีกแล้ว คือไปแล้วไปเลยสวีวี่วี อาชีพหลายอาชีพจะหายไป อาชีพใหม่ๆแปลกๆจะเกิดขึ้นแทน สิ่งที่แน่นอนมีอย่างเดียวคือ..ความไม่แน่นอน

3. ความนี้มาวิเคราะห์สภาพปัจจุบันของคุณ

สมัยหนุ่มๆผมเคยตั้งบริษัททำธุรกิจมาสองสามบริษัท กำไรบ้างเจ๊งบ้าง (ส่วนใหญ่เจ๊ง) และมีอยู่ช่วงหนึ่งต้องดูแลบริษัทเอกชนขนาดใหญ่ในตลาดหลักทรัพย์ที่ต้องลงหลุม (คือเจ๊งและขอพักการชำระหนี้) หากเอาความรู้เก่ามาสมมุติว่าครอบครัวคุณเป็นบริษัท สถานะของบริษัทของคุณตอนนี้ก็คือ
(1) สินทรัพย์มีพอๆกับหนี้สิน แต่เป็นสินทรัพย์ที่แปลงเป็นเงินสดยาก ไม่ว่าจะเป็นคอนโดหรือรถยนต์
(2) ขาดสภาพคล่อง มีเงินสดแค่ห้าหมื่นกว่าบาท (แต่ไม่แปลกนะ คนไข้ของผมที่ทำงานกับตัวเลขพวกนี้บอกผมว่าคนไทย 80% มีเงินสดอยู่ในแบงค์ต่ำกว่าห้าหมื่นบาท)
(3) รายจ่ายมากกว่ารายได้ พูดแบบบ้านๆก็คือธุรกิจกำลังขาดทุนอยู่ทุกวัน

ถ้าเป็นธุรกิจ แนวทางการแก้ปัญหาก็คงไม่ยาก (1) คือรักษาสภาพคล่องสุดชีวิต (5) ลดรายจ่ายจนเลือดหยุดไหล (2) ประนอมหนี้ (3) ชลอการชำระหนี้ (4) ขายสินทรัพย์มาเสริมสภาพคล่อง (6) แล้วค่อยๆสร้างรายได้ทีละเล็กทีละน้อยแบบค่อยๆคลานขึ้นมาใหม่ (5) ถ้าไปไม่รอดก็ชักดาบหนี้ ลงหลุม รอเทวดามาทำ rehab ถ้าเทวดาไม่มาก็ล้มละลายไป

4. คำแนะนำคือ..กลับไปตั้งต้นที่สนามหลวง

แม้จะเป็นบุคคลธรรมดา ไม่ใช่ธุรกิจ การแก้ปัญหาก็ทำแบบเดียวกัน ผมแนะนำคุณว่า

4.1 เปลี่ยนแนวทางชีวิตใหม่ เอาความสุขสงบของชีวิตครอบครัวที่ได้อยู่กันพร้อมหน้าเป็นเป้าหมายของชีวิต ไม่ใช่เอาการร่ำรวยเงินทองเป็นเป้าหมายของชีวิต เพราะเมื่อเงินกลายเป็นเงินกงเต๊กมันก็ไม่มีความหมายอะไรอยู่แล้ว

4.2 ให้คุณยึดกุมสิ่งจำเป็นพื้นฐานสำหรับชีวิต 4 อย่าง คือ (1) มีที่อยู่ของตัวเองที่ไม่ต้องเช่าเขา (2) มีอาหารดีกินในรูปแบบที่ไม่ต้องแพง (3) มีสุขภาพดี (4) ได้ใช้ชีวิตไปทีละขณะอย่างสงบเย็น

4.3 ผมคาดหมายว่าบริษัทของคุณจะเจ๊งค่อนข้างแน่ เพราะขนาดบริษัทโบอิ้งอันใหญ่โตอัครฐานยังจะเจ๊งเลย ถ้ารัฐบาลอเมริกันไม่อุ้มต้องเจ๊งแหงๆ ดังนั้นให้คุณวางแผนขายสมบัติ ทั้งหุ้น คอนโด รถยนต์ ข้าวของเครื่องใช้อะไรขายได้ขายหมด รีบขายซะตอนนี้ก่อนที่ในตลาดจะมีแต่คนเปิดท้ายขายของ ขายทางเน็ทก็ได้ อย่างเช่นรองเท้ามีสิบคู่ขายถูกๆทิ้งเสียเก้าคู่ แล้วเก็บเงินสดกล้บไปอยู่บ้านนอก หุ้นก็ขายเสียด้วย อย่าลืม คุณอย่าไปอาลัยอาวรณ์กับหุ้นและอย่าไปเชื่อที่คนเขาว่ามันจะตกเล็กๆแค่เป็นตัว J ไม่ใช่ตัว U คนพูดอย่างนั้นแสดงว่าเกิดไม่ทันการเล่นหุ้นยุคซัดดัม (สงครามอเมริกากับอิรัก) แต่ผมว่ามันจะเป็นตัว U ไม่ใช่ U แบบท้องช้างด้วย คือเป็นตัว U แบบท้องงูเหลือมเลยทีเดียว ขายทิ้งไปก่อน วันหน้าพอโควิด19 จบคุณอยากซื้อใหม่ก็ซื้อได้ ได้ของดีกว่าและถูกกว่าตอนนี้เสียอีก ตอนนี้ให้สงวนเงินสดสุดชีวิต หนี้ที่ติดผ่อนรถและคอนโดอยู่ก็ไม่ต้องชำระเขาตรงเป๊ะๆหรอก อิดๆออดๆบ้าง กระบิดกระบวนบ้าง คือจ่ายให้ช้าลงหรือบางเดือนขอจ่ายครึ่งเดียว บางเดือนขาด แต่อย่าชักดาบแบบหายหน้าไปเลย แค่ตะแบงก็พอ ปะจังหวะเหมาะๆก็ขอตั้งโต๊ะเจรจาประนอมหนี้ ไม่แน่นะ ต่อไปรัฐบาลอาจจะออกซอฟท์โลนมาให้คุณชำระหนี้ดอกแพงพวกนี้ก็ได้ ตอนนี้ก็เห็นว่าเริ่มออกซอฟท์โลนดอกต่ำระดับ 0.1% ผ่านแบงค์ออมสินมาแล้ว เพียงแต่ว่าออกให้แบงค์พานิชย์ไปปล่อยกู้ต่อที่ 2% เพื่อให้แบงค์พานิชอยู่ได้ไม่พากันเจ๊งไปเสียก่อน ต่อไปอาจจะมีซอฟท์โลนให้คนขู่จะทิ้งบ้านก็ได้ ดังนั้นถ้าขายคอนโดยังไม่ได้ก็ให้คุณใช้วิธีตะแบงหนี้รอจังหวะไปก่อน ส่วนรถยนต์นั้น..ด้วยความเคารพ ขายทิ้งได้เร็วเท่าไหร่ยิ่งดีเท่านั้น

ไปอยู่บ้านนอกแล้วก็ให้สร้างที่อยู่ง่ายๆแบบเพิงพักขึ้นมาในที่ดินที่มีอยู่โดยไม่ต้องเช่าเขา ปักหลักอยู่แบบพี่งตัวเองให้ได้ก่อน วางแผนให้เงินที่มีอยู่พอใช้ไปอย่างน้อย 18 เดือน หัดผลิตอาหารเอง เหลือก็แลกเปลี่ยนกับคนอื่น ถ้าโอกาสอำนวยก็ขายผลผลิตส่วนที่เหลือจากที่เรากินและใช้เองไปบ้าง แต่อย่าไปตั้งต้นว่าจะผลิตอะไรขายให้คนอื่น ให้ตั้งต้นว่าจะอยู่ด้วยตัวเองให้ได้โดยไม่ต้องไปง้อขายอะไรให้ใครก่อน อย่าไปหวังรวยเพราะเกษตร เนื่องจากในชีวิตจริงให้งาช้างงอกออกมาจากปากหมายังจะง่ายเสียยิ่งกว่าคนจะรวยเพราะการทำเกษตรกรรม ในการทำเกษตรกรรมอย่าคิดทำเป็นอาชีพ เพราะมันยึดเป็นอาชีพไม่ได้ ความจริงคนเราจะมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขได้ไม่จำเป็นต้องมีอาชีพดอก แค่พึ่งตัวเองได้ก็มีความสุขได้แล้ว ให้คุณทำเกษตรกรรมแบบ "เกษตรเพื่อชีวิตและเพื่อโลกและสังคม" หมายความว่าทำเกษตรแล้วชีวิตคุณมีความสุขมากขึ้น มีอาหารสุขภาพกิน ลูกสามีได้อยู่กันพร้อมหน้า และคุณปลูกต้นหมากรากไม้ให้โลกนี้มันเขียวขึ้น และถ้าคุณเอ็นจอยคุณอาจรวมกลุ่มเป็นสหกรณ์หรือกลุ่มเกษตรกรเพื่อช่วยกันและกันในเรื่องการลดต้นทุนการผลิต การเลือกใช้เทคโนโลยีโดยเฉพาะอย่างยิ่งเทคโนโลยีการสื่อสารและการตลาดสำหรับสินค้าที่ผลิตได้มากเกินการบริโภคของตัวเอง หากทำได้นี่ก็จะเป็นการทำงานเพื่อสังคมในรูปแบบหนึ่ง

เมื่อได้ไปอยู่บ้านนอกจริง ให้ถือเป็นโอกาสทองที่จะได้ทำสิ่งที่สำคัญยิ่งในชีวิต นั่นคือการเรียนรู้ที่จะมีความสุขที่แท้จริงจากการกลับเข้าไปสู่ข้างในตัวเอง เพราะความสุขที่แท้จริงนั้นไม่ใช่จะไปหาได้จากความสำเร็จหรือการหยิบฉวยอะไรจากสถานะการณ์ภายนอกซึ่งเป็นโลกของความคิด อย่าไปอาลัยอาวรณ์อะไรกับสมมุติในทางโลกไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งหน้าที่การงาน วุฒิการศึกษา การมีเงิน การได้บลัฟคนอื่น การได้เป็นที่อิจฉาของคนอื่น เหล่านั้นคืออัตตาซึ่งเป็นเพียงการหลงอยู่ในโลกของความคิด

อย่ากลัวอะไร เพราะความกลัวก็เป็นเพียงความคิดแต่ว่ามันมีอำนาจล้นฟ้าที่จะทำให้คุณเป็นทุกข์ ให้คุณเอาชนะความกลัวด้วยการยอมรับทุกอย่างตามที่มันเป็น ที่สุดของสิ่งที่ยากจะรับได้คือความตาย ให้คุณยอมรับทุกอย่างได้แม้กระทั่งความตายถ้ามันเกิดขึ้นก็ยอมรับได้ ทำไมจะยอมรับไม่ได้ละในเมื่อทุกคนเกิดมาก็ต้องตายหมดไม่มีใครรอดสักคน เมื่อยอมรับความตายได้อย่างอื่นก็ยอมรับได้หมดแล้วคุณจะได้ไม่ต้องกลัวอะไร อย่าไปคิดคาดการณ์อะไร อย่าไปลุ้นยอดโควิดในแต่ละวัน ต่อไปจะเป็นฉันใด ช่างแม่ม..ม ให้ใช้ชีวิตแบบอยู่กับเดี๋ยวนี้ไปทีละขณะ ทีละขณะ

ความสุขที่แท้จริงหาได้จากการวางความคิดทิ้งไปให้หมดแล้วกลับเข้าไปสู่ "ความรู้ตัว" ที่ข้างใน ที่ตรงนั้นมันเป็นความสงบเย็นที่ไม่มีสุขอะไรจะยั่งยืนกว่า วิธีทำก็เริ่มด้วยการหัดนั่งสมาธิ อ่านเอาจากบทความเก่าๆในบล็อกนี้ก็ได้ ผมเขียนไว้แล้วเยอะมาก

โชคดีนะ

"..ไปดีเถิดนะ
พี่ขออวยพร
ให้เจ้าไปดี.."

นพ.สันต์ ใจยอดศิลป์

มนุษย์เงินเดือนกับหนี้บัตรเครดิต

2020-03-02T17:37:00.001-08:00

สวัสดีครับ ผมเป็นคนหนึ่งที่อ่านแนวทางและปฏิบัติตาม ถึงจะไม่ตรง 100 % แต่สุดท้าย ก็เป้าหมายเดียวกันคือการปลดหนี้

เริ่มจาก ย้อนกลับไปเมื่อ 7 ปีที่แล้ว เป็นช่วงที่เพิ่งจบ และได้ทำงานที่ที่หนึ่งย่านใจกลางเมือง โดยมีค่าใช้จ่ายที่สูงลิปลิ่วเลยละครับ

ด้วยความที่อยู่ใจกลางเมือง ดังนั้น สิ่งยั่วยุ ก็มากตาม จึงเกิดกิเลสบ้าง จึงตัดสินใจทำบัตรเครดิต ของธนาคารสีเขียวเป็นธนาคารแรก แล้วก็ผ่านด้วย

โดยที่วงเงินอนุมัติ ณ ตอนนั้น น่าจะอยู่ราวๆ 80,000 บาท แล้วจากนั้น ก็มีบัตรเครดิตตามมาอีกเป็นขบวนรถไฟเลยครับ

ไม่ว่าจะเป็น Aeon Krungsri Tesco card TMB ( สินเชื้อ ) CIMB ( สินเชื่อ ) CitiBank ROP CitiBank Ready credit

ที่มากมายขนาดนี้ไม่ใช่อะไร โดนเจ้าหน้าที่หว่านแห แล้วติดกับดักหมด 55555555

แต่ด้วยความที่เราต้องเดินทางกลับ ตจว ทุกสัปดาห์ จึงได้ยื่นซื้อรถยนต์ 1 คัน เป็นจำนวนเงิน 1,400,000 บาท โดยผ่อนเดือนละ 15,000 บาท

ในช่วง 2 ปีแรก แทบไม่มีการใช้บัตรเครดิตเลย จะมีก็แต่ต้องจ่าย สินเชื่อของ 2 ธนาคาร กับค่ารถยนต์ แต่ก็ไม่หนักหนาเท่าไร แต่ก็ไม่มีเงินเก็บเลยนะสิ

แต่ความวิบัตินั้นก็เกิดขึ้น เมื่อประมาณปี พศ 2557 ญาติผู้ใหญ่ที่ผมรักที่สุด เค้าป่วยเป็นมะเร็ง ร่วมกับโรคหัวใจ จึงมีปัญหาทางการเงินเกิดขึ้น

ไม่ว่าจะเป็นค่ารักษา ค่าดูแล ค่าของใช้ ค่าเดินทาง ทุกอย่าง มันเกิดขึ้นพร้อมๆกัน ถึงจะไม่กระทบกับตัวเราโดยตรง แต่ เรื่องค่าเดินทาง กับค่าดูแลก็หนักหนา

จนเราต้องหันไปพึ่งบัตรเครดิตนี้แหละครับ เดือนๆนึงต้องจ่ายค่าน้ำมัน ค่าเดินทางจิปาถะ โดยการรูด เกือบ 30,000 บาท ทำยังไงละทีนี้....

โถ่ววว มีบัตรเครดิตตั้งหลายใบกลัวอะไรเล่าาาา รูด ไป รูดไป เอ๊ะ ยอดเยอะมากแล้ว จ่ายขั้นต่ำแล้วกัน จ่ายไปจ่ายมาทำไมแม่ง ยอดไม่ลดเลยวะเนี่ยยย

กว่าจะรู้ก็สายไปซะแล้ว เต็มวงเงินเกือบทุกใบ เลยค๊าบบบบบบบพี่น้องงงงงง เครียดแล้วนะเครียดดดดแล้ววววว

จนมากลางปี 2558 ญาติผู้ใหญ่ท่านนั้น ก็ได้ไปอยู่บนสวรรค์แล้ว เหลือเพียงแต่ความเสียใจ และความคิดถึงเอาไว้เท่านั้น .... พอจัดการธุระเรื่องงานศพเสร็จ

ก็มาเริ่มไล่ดูหนี้ที่เกิดขึ้นว่ามีทางแก้ยังไง เงินเดือน ณ ตอนนั้น น่าจะอยู่ราวๆ 50,000 บาท บวกลบนิดหน่อย ถามว่าสูงมั้ย ก็ค่อนข้างสูงงนะสำหรับผม

แต่......ยอดหนี้ที่เกิดขึ้นสิครับ สยองงงงงงง สุดดดดดดดดด

กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ สมัครสมาชิกใหม่ เพื่อเข้าร่วมวงสนทนา

ยอดหนี้ที่เกิดขึ้นนั้น แท่น แทนนนนนนน ......... เกือบ 800,000 บาททท เอ้าาา ตายห่าและ ทำไงเนี่ย จ่ายขั้นต่ำ ยังไม่พอเลย

ไหนจะค่ารถยนต์อีก ไหนจะค่าห้อง ค่ากิน เอาไงว่ากู ตอนนั้นคือ ทางเดียวที่จะรอดคือ หยุดจ่าย แต่ก็ไม่รู้ต้องทำยังไง

จนได้เปิด Google แล้วมาเจอ บ้านหลังนี้นี่แหละครับท่านผู้ชม ..... จำได้ว่า ตอนนั้นหยุดงานมานั่งอ่าน แล้ว จัดการกับตัวเอง 3วัน 3 คืน

จนได้วิธีที่น่าจะดีที่สุดสำหรับเราแล้วแหละ คือการหยุดจ่ายบางบัตรก่อน แล้วตามด้วยสินเชื่อ แล้วยังเหลือบัตร กสิกร ไว้ เพราะเงินเดือนเข้าที่นี่

อีกอย่างกลัว โดนดูดเงิน เล่นเกมส์กดไม่ทันด้วย เลยต้องยอด จ่ายไปเรื่อยๆๆๆๆ

โดยบัตรที่เลือกหยุด และสินเชื่อที่เลือกหยุดมีดังต่อไปนี้ พร้อมยัง พร้อมยังงงงง 1 2 ..........3

ยอดคร่าวๆที่ต้องจ่ายคืน

1. กรุงศรี (บัตรเครดิต) 45,000 Haircut

2. tesco (บัตรเครดิต) 42,000 โดนฟ้อง

3. Aeon (บัตรเครดิต) 100,000 Haircut

4. TMB ( สินเชื่อ ) 220,000 โดนฟ้อง

5. CIMB ( สินเชื่อ ) 114,000 Haircut

รวมเฉพาะตอนนี้ 521,000 บาท !!!!

6. KBank 140,000 Haircut ตัวนี้ปิดล่าสุด ส่วนลด คืองาม

7. citi ROP 50,000 จ่ายเต็มเพราะต้องการใช้บัตร

8. citi ready 40,000 จ่ายเต็มเพราะมันยกเลิกสัญญาไปก่อน และไม่อยากมีปัญหากับ citi

รวมทั้งสิ้น 751,000 บาท โอ้ยยย จะเป็นลม

เป็นไงบ้างงง นี่ยังไม่รวมกับรถยนต์ที่ต้องผ่อนอีกนะเนี่ยยย รู้สึกขอบคุณตัวเองเลยที่สู้มาขนาดนี้จนสำเร็จ

Replied by Gdebt on topic หลังจากทนอด และอดทน ในที่สุดก็หมดหนี้กันสักที

ต่อไปจะมาพูดถึง ที่ที่โหด น้อยสุดไปสูงสุดแล้วกันเนอะ จะได้พอเป็นแนวทางได้บ้างสำหรับท่านที่ไม่มีทางออกเหมือนผมในตอนนั้น

1.กรุงศรี บัตรเครดิต

หลังจากหยุดไปได้ น่าจะประมาณ 7 เดือน ทางสำนักงานกฏหมายแห่งหนึ่ง ( ล ด ) ก็เสนอส่วนลดมาให้ จากที่ต้องจ่าย 45,000 บาท

เหลือ Haircut ไป 27,000 บาท ลดไป 40% ก็เลยตอบตกลงเพราะมีเงินเก็บไว้รอและ ถือเป็นใบแรกด้วย การต่อรอง ยังไม่ค่อยมีเท่าไร

ตอนนั้นคิดแค่ว่า แค่นี้ก็เอาแล้ว จะได้ไปจ่ายบัตรอื่นต่อ ก็เลยจบกันไปที่ยอดเท่านั้น

2,CIMB สินเชื่อ

หยุดไม่นานมากนะ น่าจะสัก 9 เดือนได้ เหมือนโดนขู่ว่าจะฟ้อง จากสำนักงานกฏหมายแห่งหนึ่ง ( ธ ศ ร ) เลยบอกความประสงค์ว่าอยากปิดแล้ว

ช่วยเหลือยังไงได้บ้าง ไม่อยากโดนฟ้อง ทางสำนักงานก็เลยบอกว่า จากยอดเต็ม 114,000 บาท ( ดอกเบี้ยแพงฉิบหาย ยอดจริง 100,000 )

เหลือ 69,500 บาท ผ่อน 4 งวด ตอนนั้นก็เลย ปิดๆไปและ รำคาญ โทรมาอยู่ได้ ก็เลยได้ปิดของเจ้านี้ไป แต่ทำไงหว่าาา เงินเริ่มจะหมดแล้วสินะ....

3. Tesco กับ TMB

มาฟ้องพร้อมๆกันไปเลยจ้าาาา โดย Tesco ฟ้องก่อน ไปศาลแล้วด้วยนะ แต่ไม่ได้เข้าบัลลังก์ เพราะทำยอมข้างหน้าห้องบัลลังก์นั่นแหละ

จากยอดหยุด 42,000 บาท จ่าย 24,000 บาท ผ่อน 12 งวด รีบตกลงเลย วันนั้นลางาน ฉวยโอกาศ หนีไปเที่ยวต่อ ไม่สะทกสะท้านเลย

มาถึง TMB กันบ้าง เจ้านี้โหดไม่มีวันลืมเลยละ ฟ้อง ให้หลังจาก tesco 1 เดือน ไปศาล คุยกับ ผู้พิพากษาหน้าบัลลังก์ ซึ่งเป็นครั้งแรกเลย

ที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ แต่ก็เอาเถอะะะะ เป้นประสบการณ์อะเนอะ น้อยคนจะได้เจอนะ คิดในแง่บวกเข้าไปอีกกกก

สรุปแล้วว่าต้องจ่าย เดือนละ 3,500 บาท เป็นเวลา 4 ปี ก็เลยยอมตกลงไป เพราะไม่รู้ต้องทำยังไง หนี้เราก่ออะเนอะ จะขอ haircut ก็ไม่ให้โอกาสเลย

สำนักงานกฏหมายแห่งหนึ่ง ( ย พ ) กูจำจนวันตายยยย แต่ยังดี ที่จ่ายไปได้สักพัก ให้ haircut โดย การจ่ายเฉพาะต้น ดอกไม่ต้องจ่าย

อ้าวววว อย่างนี้ก็รับสิเนอะ ดอกเบี้ยห่าไรไม่รู้ เยอะกว่าเงินต้นไปแล้วอะ ก็เลยตัดจบไปได้โดยให้ผ่อน 10 เดือน

TMB นี้นับว่าเป็นอะไรที่โหดสำหรับผมสุดแล้วละ จบกันเสียทีนะ บายยย

4. Aeon

เวลาล่วงเลยมาตั้งแต่หยุดจ่าย น่าจะราวๆ 18 เดือนได้ ตอนแรกจะรอให้ครบ 2 ปีตามที่แนวทางบอก เรื่องหมดอายุความ แต่.. ก็ไม่ทัน สำนักงานกฏหมายแห่งหนึ่ง ( จำไม่ได้ ) ก็โทรมายื่นข้อเสนอ haircut จากยอดหนี้ 100,000 บาท เหลือ 40,000 -50,000 นี่แหละ พอดีทำเอกสารหายไป เลยตกลง เพราะลดตั้ง 50% แบ่งจ่าย 5 งวด

5. Kbank ตัวสุดท้ายยยยย

เวลาในการหยุดจ่าย 1 ปีเต็มพอดี ที่เอาไว้เป็นตัวสุดท้าย เพราะตอนแรก เงินเดือนเข้าบัญชีกสิกร เลยทำให้ไม่สามารถหยุดได้ โดย หนี้ที่เกิดมีจากบัตรเครดิต และบัตรกดเงินสด ยอดจริง 120,000 บาท ยอดล่าสุด ณ วันก่อนตกลง พุ่งไป 140,000 บาท โหยยย อย่างกะจรวด คือผ่านมา 4 สำนักงานกฏหมายได้นะ ถ้าจำไม่ผิด จนมาจบที่ ( ก ) พูดจาค่อนข้างโอเคเลย เราก็แจ้งความประสงค์นะ ว่าเราอยากจะจบหนี้แล้วจริงๆ เบื่อกับการมานั่งตอบคำถามแล้ว

ตอนแรกก็ตกลงให้กันที่ 72,000 บาท ทำไงดีอะ เงินก็ต้องเก็บไว้ใช้อะ ทั้งตัวก็มีไม่ถึงด้วยสิ มีแค่ 50,000 บาท ก็เลยลองให้ทางสำนักงานกฏหมายช่วยจนถึงที่สุด จริงๆก็ต้องขอกราบงามๆ เพราะเค้าก็คงช่วงเราจริงๆแหละเนอะ จนไปจบที่ 50,000 บาทถ้วน สรุปส่วนลดคือ 65% เลยปิดจบภายในทันทีหลังจากการได้รับอนุมัติ

เห้ออออออ จบสิ้นกันที สำหรับหนี้ที่เหมือนจะไม่ได้เป็นคนก่อเองเนอะ เพราะครอบครัว ยังไงก็ต้องมาก่อน ถึงจะอย่างไรก็แล้วแต่ผมเองเชื่อว่าสักวัน สิ่งที่ผมทำให้ครอบครัว มันต้องส่งผลดีให้ตัวผมเจริญขึ้นๆบ้าง ไม่มากก็น้อยแหละ เชื่อแบบนั้นจริงๆ

ซึ่งความรู้สึกหลังจากที่หมดหนี้ บัตรเครดิต กับ สินเชื่อ คือเหมือนยก ดวงอาทิตย์ออกจากอกเลย มันเป็นความรู็สึกที่แบบโล่ง นอนหลับสบาย ไม่ต้องกังวลอะไรอีกแล้ว จะมีก็แค่ รถยนต์ที่กำลังจะหมดในอีก 2 เดือนข้างหน้านี้

สุดท้ายนี้ขอขอบคุณทุกๆท่าน ที่มานั่งฟัง คนอย่างผมบ่น นะครับ อาจจะดูวกๆวนๆบ้าง แต่ก็พยายามอธิบายอย่างสุดความสามารถเลยแหละครับ

ขอให้ทุกท่าน ปลอดหนี้ มีความสุขกันถ้วนหน้านะครับ

ประสบการณ์เรื่องเล่าชาวหนี้บัตร

2020-02-14T07:33:00.002-08:00

สวัสดีครับ ผมเป็นคนหนึ่งที่อ่านแนวทางและปฏิบัติตาม ถึงจะไม่ตรง 100 % แต่สุดท้าย ก็เป้าหมายเดียวกันคือการปลดหนี้

เริ่มจาก ย้อนกลับไปเมื่อ 7 ปีที่แล้ว เป็นช่วงที่เพิ่งจบ และได้ทำงานที่ที่หนึ่งย่านใจกลางเมือง โดยมีค่าใช้จ่ายที่สูงลิปลิ่วเลยละครับ
ด้วยความที่อยู่ใจกลางเมือง ดังนั้น สิ่งยั่วยุ ก็มากตาม จึงเกิดกิเลสบ้าง จึงตัดสินใจทำบัตรเครดิต ของธนาคารสีเขียวเป็นธนาคารแรก แล้วก็ผ่านด้วย
โดยที่วงเงินอนุมัติ ณ ตอนนั้น น่าจะอยู่ราวๆ 80,000 บาท แล้วจากนั้น ก็มีบัตรเครดิตตามมาอีกเป็นขบวนรถไฟเลยครับ
ไม่ว่าจะเป็น Aeon Krungsri Tesco card TMB ( สินเชื้อ ) CIMB ( สินเชื่อ ) CitiBank ROP CitiBank Ready credit
ที่มากมายขนาดนี้ไม่ใช่อะไร โดนเจ้าหน้าที่หว่านแห แล้วติดกับดักหมด 55555555

แต่ด้วยความที่เราต้องเดินทางกลับ ตจว ทุกสัปดาห์ จึงได้ยื่นซื้อรถยนต์ 1 คัน เป็นจำนวนเงิน 1,400,000 บาท โดยผ่อนเดือนละ 15,000 บาท

ในช่วง 2 ปีแรก แทบไม่มีการใช้บัตรเครดิตเลย จะมีก็แต่ต้องจ่าย สินเชื่อของ 2 ธนาคาร กับค่ารถยนต์ แต่ก็ไม่หนักหนาเท่าไร แต่ก็ไม่มีเงินเก็บเลยนะสิ

แต่ความวิบัตินั้นก็เกิดขึ้น เมื่อประมาณปี พศ 2557 ญาติผู้ใหญ่ที่ผมรักที่สุด เค้าป่วยเป็นมะเร็ง ร่วมกับโรคหัวใจ จึงมีปัญหาทางการเงินเกิดขึ้น
ไม่ว่าจะเป็นค่ารักษา ค่าดูแล ค่าของใช้ ค่าเดินทาง ทุกอย่าง มันเกิดขึ้นพร้อมๆกัน ถึงจะไม่กระทบกับตัวเราโดยตรง แต่ เรื่องค่าเดินทาง กับค่าดูแลก็หนักหนา
จนเราต้องหันไปพึ่งบัตรเครดิตนี้แหละครับ เดือนๆนึงต้องจ่ายค่าน้ำมัน ค่าเดินทางจิปาถะ โดยการรูด เกือบ 30,000 บาท ทำยังไงละทีนี้....

โถ่ววว มีบัตรเครดิตตั้งหลายใบกลัวอะไรเล่าาาา รูด ไป รูดไป เอ๊ะ ยอดเยอะมากแล้ว จ่ายขั้นต่ำแล้วกัน จ่ายไปจ่ายมาทำไมแม่ง ยอดไม่ลดเลยวะเนี่ยยย
กว่าจะรู้ก็สายไปซะแล้ว เต็มวงเงินเกือบทุกใบ เลยค๊าบบบบบบบพี่น้องงงงงง เครียดแล้วนะเครียดดดดแล้ววววว

จนมากลางปี 2558 ญาติผู้ใหญ่ท่านนั้น ก็ได้ไปอยู่บนสวรรค์แล้ว เหลือเพียงแต่ความเสียใจ และความคิดถึงเอาไว้เท่านั้น .... พอจัดการธุระเรื่องงานศพเสร็จ
ก็มาเริ่มไล่ดูหนี้ที่เกิดขึ้นว่ามีทางแก้ยังไง เงินเดือน ณ ตอนนั้น น่าจะอยู่ราวๆ 50,000 บาท บวกลบนิดหน่อย ถามว่าสูงมั้ย ก็ค่อนข้างสูงงนะสำหรับผม
แต่......ยอดหนี้ที่เกิดขึ้นสิครับ สยองงงงงงง สุดดดดดดดดด

ยอดหนี้ที่เกิดขึ้นนั้น แท่น แทนนนนนนน ......... เกือบ 800,000 บาททท เอ้าาา ตายห่าและ ทำไงเนี่ย จ่ายขั้นต่ำ ยังไม่พอเลย
ไหนจะค่ารถยนต์อีก ไหนจะค่าห้อง ค่ากิน เอาไงว่ากู ตอนนั้นคือ ทางเดียวที่จะรอดคือ หยุดจ่าย แต่ก็ไม่รู้ต้องทำยังไง
จนได้เปิด Google แล้วมาเจอ บ้านหลังนี้นี่แหละครับท่านผู้ชม ..... จำได้ว่า ตอนนั้นหยุดงานมานั่งอ่าน แล้ว จัดการกับตัวเอง 3วัน 3 คืน
จนได้วิธีที่น่าจะดีที่สุดสำหรับเราแล้วแหละ คือการหยุดจ่ายบางบัตรก่อน แล้วตามด้วยสินเชื่อ แล้วยังเหลือบัตร กสิกร ไว้ เพราะเงินเดือนเข้าที่นี่
อีกอย่างกลัว โดนดูดเงิน เล่นเกมส์กดไม่ทันด้วย เลยต้องยอด จ่ายไปเรื่อยๆๆๆๆ

โดยบัตรที่เลือกหยุด และสินเชื่อที่เลือกหยุดมีดังต่อไปนี้ พร้อมยัง พร้อมยังงงงง 1 2 ..........3
ยอดคร่าวๆที่ต้องจ่ายคืน
1. กรุงศรี (บัตรเครดิต) 45,000 Haircut
2. tesco  (บัตรเครดิต)    42,000 โดนฟ้อง
3. Aeon  (บัตรเครดิต) 100,000 Haircut
4. TMB ( สินเชื่อ ) 220,000 โดนฟ้อง
5. CIMB ( สินเชื่อ ) 114,000 Haircut
รวมเฉพาะตอนนี้ 521,000 บาท !!!!
6. KBank 140,000   Haircut ตัวนี้ปิดล่าสุด ส่วนลด คืองาม
7. citi ROP 50,000 จ่ายเต็มเพราะต้องการใช้บัตร
8. citi ready 40,000 จ่ายเต็มเพราะมันยกเลิกสัญญาไปก่อน และไม่อยากมีปัญหากับ citi
รวมทั้งสิ้น 751,000 บาท โอ้ยยย จะเป็นลม

เป็นไงบ้างงง นี่ยังไม่รวมกับรถยนต์ที่ต้องผ่อนอีกนะเนี่ยยย รู้สึกขอบคุณตัวเองเลยที่สู้มาขนาดนี้จนสำเร็จ

อไปจะมาพูดถึง ที่ที่โหด น้อยสุดไปสูงสุดแล้วกันเนอะ จะได้พอเป็นแนวทางได้บ้างสำหรับท่านที่ไม่มีทางออกเหมือนผมในตอนนั้น

1.กรุงศรี บัตรเครดิต
หลังจากหยุดไปได้ น่าจะประมาณ 7 เดือน ทางสำนักงานกฏหมายแห่งหนึ่ง ( ล ด ) ก็เสนอส่วนลดมาให้ จากที่ต้องจ่าย 45,000 บาท
เหลือ Haircut ไป 27,000 บาท ลดไป 40% ก็เลยตอบตกลงเพราะมีเงินเก็บไว้รอและ ถือเป็นใบแรกด้วย การต่อรอง ยังไม่ค่อยมีเท่าไร
ตอนนั้นคิดแค่ว่า แค่นี้ก็เอาแล้ว จะได้ไปจ่ายบัตรอื่นต่อ ก็เลยจบกันไปที่ยอดเท่านั้น

2,CIMB สินเชื่อ
หยุดไม่นานมากนะ น่าจะสัก 9 เดือนได้ เหมือนโดนขู่ว่าจะฟ้อง จากสำนักงานกฏหมายแห่งหนึ่ง ( ธ ศ ร ) เลยบอกความประสงค์ว่าอยากปิดแล้ว
ช่วยเหลือยังไงได้บ้าง ไม่อยากโดนฟ้อง ทางสำนักงานก็เลยบอกว่า จากยอดเต็ม 114,000 บาท ( ดอกเบี้ยแพงฉิบหาย ยอดจริง 100,000 )
เหลือ 69,500 บาท ผ่อน 4 งวด ตอนนั้นก็เลย ปิดๆไปและ รำคาญ โทรมาอยู่ได้ ก็เลยได้ปิดของเจ้านี้ไป แต่ทำไงหว่าาา เงินเริ่มจะหมดแล้วสินะ....

3. Tesco กับ TMB
มาฟ้องพร้อมๆกันไปเลยจ้าาาา โดย Tesco ฟ้องก่อน ไปศาลแล้วด้วยนะ แต่ไม่ได้เข้าบัลลังก์ เพราะทำยอมข้างหน้าห้องบัลลังก์นั่นแหละ
จากยอดหยุด 42,000 บาท จ่าย 24,000 บาท ผ่อน 12 งวด รีบตกลงเลย วันนั้นลางาน ฉวยโอกาศ หนีไปเที่ยวต่อ ไม่สะทกสะท้านเลย
มาถึง TMB กันบ้าง เจ้านี้โหดไม่มีวันลืมเลยละ ฟ้อง ให้หลังจาก tesco 1 เดือน ไปศาล คุยกับ ผู้พิพากษาหน้าบัลลังก์ ซึ่งเป็นครั้งแรกเลย
ที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ แต่ก็เอาเถอะะะะ เป้นประสบการณ์อะเนอะ น้อยคนจะได้เจอนะ คิดในแง่บวกเข้าไปอีกกกก
สรุปแล้วว่าต้องจ่าย เดือนละ 3,500 บาท เป็นเวลา 4 ปี ก็เลยยอมตกลงไป เพราะไม่รู้ต้องทำยังไง หนี้เราก่ออะเนอะ จะขอ haircut ก็ไม่ให้โอกาสเลย
สำนักงานกฏหมายแห่งหนึ่ง ( ย พ ) กูจำจนวันตายยยย แต่ยังดี ที่จ่ายไปได้สักพัก ให้ haircut โดย การจ่ายเฉพาะต้น ดอกไม่ต้องจ่าย
อ้าวววว อย่างนี้ก็รับสิเนอะ ดอกเบี้ยห่าไรไม่รู้ เยอะกว่าเงินต้นไปแล้วอะ ก็เลยตัดจบไปได้โดยให้ผ่อน 10 เดือน
TMB นี้นับว่าเป็นอะไรที่โหดสำหรับผมสุดแล้วละ จบกันเสียทีนะ บายยย
4. Aeon
เวลาล่วงเลยมาตั้งแต่หยุดจ่าย น่าจะราวๆ 18 เดือนได้ ตอนแรกจะรอให้ครบ 2 ปีตามที่แนวทางบอก เรื่องหมดอายุความ แต่.. ก็ไม่ทัน สำนักงานกฏหมายแห่งหนึ่ง ( จำไม่ได้ ) ก็โทรมายื่นข้อเสนอ haircut จากยอดหนี้ 100,000 บาท เหลือ 40,000 -50,000 นี่แหละ พอดีทำเอกสารหายไป เลยตกลง เพราะลดตั้ง 50% แบ่งจ่าย 5 งวด

5. Kbank ตัวสุดท้ายยยยย
เวลาในการหยุดจ่าย 1 ปีเต็มพอดี ที่เอาไว้เป็นตัวสุดท้าย เพราะตอนแรก เงินเดือนเข้าบัญชีกสิกร เลยทำให้ไม่สามารถหยุดได้ โดย หนี้ที่เกิดมีจากบัตรเครดิต และบัตรกดเงินสด ยอดจริง 120,000 บาท ยอดล่าสุด ณ วันก่อนตกลง พุ่งไป 140,000 บาท โหยยย อย่างกะจรวด คือผ่านมา 4 สำนักงานกฏหมายได้นะ ถ้าจำไม่ผิด จนมาจบที่ ( ก ) พูดจาค่อนข้างโอเคเลย เราก็แจ้งความประสงค์นะ ว่าเราอยากจะจบหนี้แล้วจริงๆ เบื่อกับการมานั่งตอบคำถามแล้ว
ตอนแรกก็ตกลงให้กันที่ 72,000 บาท ทำไงดีอะ เงินก็ต้องเก็บไว้ใช้อะ ทั้งตัวก็มีไม่ถึงด้วยสิ มีแค่ 50,000 บาท ก็เลยลองให้ทางสำนักงานกฏหมายช่วยจนถึงที่สุด จริงๆก็ต้องขอกราบงามๆ เพราะเค้าก็คงช่วงเราจริงๆแหละเนอะ จนไปจบที่ 50,000 บาทถ้วน สรุปส่วนลดคือ 65% เลยปิดจบภายในทันทีหลังจากการได้รับอนุมัติ

เห้ออออออ จบสิ้นกันที สำหรับหนี้ที่เหมือนจะไม่ได้เป็นคนก่อเองเนอะ เพราะครอบครัว ยังไงก็ต้องมาก่อน ถึงจะอย่างไรก็แล้วแต่ผมเองเชื่อว่าสักวัน สิ่งที่ผมทำให้ครอบครัว มันต้องส่งผลดีให้ตัวผมเจริญขึ้นๆบ้าง ไม่มากก็น้อยแหละ เชื่อแบบนั้นจริงๆ

ซึ่งความรู้สึกหลังจากที่หมดหนี้ บัตรเครดิต กับ สินเชื่อ คือเหมือนยก ดวงอาทิตย์ออกจากอกเลย มันเป็นความรู็สึกที่แบบโล่ง นอนหลับสบาย ไม่ต้องกังวลอะไรอีกแล้ว จะมีก็แค่ รถยนต์ที่กำลังจะหมดในอีก 2 เดือนข้างหน้านี้

สุดท้ายนี้ขอขอบคุณทุกๆท่าน ที่มานั่งฟัง คนอย่างผมบ่น นะครับ อาจจะดูวกๆวนๆบ้าง แต่ก็พยายามอธิบายอย่างสุดความสามารถเลยแหละครับ
ขอให้ทุกท่าน ปลอดหนี้ มีความสุขกันถ้วนหน้านะครับ

ประสบการณ์ Hair Cut และการปิดหนี้ และอายัดเงินเดือน

2020-02-13T22:01:00.000-08:00

ประสบการณ์ Hair Cut และการปิดหนี้ และอายัดเงินเดือน

ครอบครัวเป็นหนี้บัตร+สินเชื่อ ราวๆ 1 .6 ล้าน (ยังไม่รวมหนี้กู้ซื้อบ้านที่เหลืออีก 1.4 ล้านถ้ารวมๆก็ หนี้ 3 ล้าน )
เริ่มเป็นหนี้ตั้งแต่เริ่มมีลูกและมีเรื่องไม่คาดฝันอีกมากที่ต้องใช้เงิน รวมถึงการใช้เงินเกินตัว ใช้เงินในอนาคต ที่เราเข้าใจผิดว่าเป็นเงินของเราแต่จริงๆมันคือเงินของธนาคาร

กว่าจะรู้ตัวว่าเป็นหนี้หนักและผ่อนชำระไม่ไหวก็ต่อเมื่อ บัตรทุกบัตรเต็มวงเงินใช้เวลา หมุนกู้ธนาคารโน้นโปะหนี้ ธนาคารนี้ แล้วจ่ายขั้นต่ำ 4 ปีเต็ม เล่นเอาเป๋กันเลยทีเดียว ช่วงหยุดจ่ายช่วงแรก ธนาคารโทรกระหน่ำทวงยิกๆ ยิ่งเป็นหนี้ 20 รายการ จัดได้ว่าได้รับโทรศัพท์ทวงหนี้ "ทุกวัน" วันละ 2-3 รอบ สลับเจ้าหนี้โทรมา บางเจ้ามีคนไปจอดมอเตอร์ไซค์รอดักหน้าบ้านเลยทีเดียว ช่วงนั้นเราก็กลัวนะ แฟนเครียดขนาดคิดจะกระโดดตัดหน้ารถ ให้รถชนเอาเงินประกัน แต่ไม่ได้ทำ สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนั้นคือ เครียดมากไม่มีความสุข ป่วย เราลาออกจากงานเนื่องจากมีปัญหาคนดูแลลูก แฟนเราก็เครียดไม่ค่อยมีสติรถชนคนอีกโชคดีไม่มีใครตายแต่ก็เสียเงินไปอีกเป็นแสน ย่ำแย่จนต้องจดทะเบียนหย่า ขายรถ ย้ายไปอยู่คอนโดเพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายการเดินทาง และหนีพวกตามทวงหนี้ด้วย (ช่วงนั้นยังไม่เจอชมรมนี้ มือแปดด้านเลยทีเดียว) กรรมนี้ เกิดจากการกระทำ ของเราเอง ดังนั้นเราต้องชดใช้มัน ครึ่งปีแรกเหมือนอยู่ในนรก เพราะไม่สบายใจทั้งวัน

ต้องขอบคุณชมรมนี้ และพี่นกกระจอกเทศที่แนะนำสิ่งที่เป็นประโยชน์ ช่วยให้ชำระหนี้ได้อย่างมีกำลังใจ เราเริ่มด้วยการหยุดจ่ายทุกอย่างตามคำแนะนำ ประหยัดมากขึ้น ไปห้างน้อยลง ไม่เที่ยวไกล ย้ายที่อยู่ไปใกล้ รร.ลูกและที่ทำงานเพื่อลดค่าเดินทาง (การขายรถและย้ายที่อยู่ ช่วยประหยัดค่าน้ำมันและค่าทางด่วนได้เดือนละหมื่น) ไม่ซื้อของที่ไม่จำเป็น ไม่ตามเทรน หางานพิเศษเสริมได้เดือนละ 3-8 พันบาท

ครอบครัวเป็นหนี้กว่า 20 รายการ ตั้งแต่หยุดจ่าย และเริ่มปิดหนี้ 4 ปีผ่านไป รวมอยู่ในวงจรอุบามว์นี้ 8 ปีแล้ว (สร้างหนี้ 4ปี ปลดหนี้ 4ปี) ปัจจุบันปิดไปได้ไม่ถึงครึ่ง แต่ก็ยังดำเนินต่อไป เล่าประสบการณ์ ปิดหนี้คร่าวๆ บางรายการเป็นกำลังใจให้นะคะเราปิดหนี้ได้ตามสภาพ

เนื่องจากทั้งครอบครัว 3 ชีวิต มีสามีทำงานคนเดียว แถมเงินเดือนโดนยึดยาวมา2 ปีกว่าแล้วอีกต่างหากแนวโน้มน่าจะยังโดนยึดต่อเนื่อง เราเองก็รับจ๊อบเล็กๆน้อยๆรายได้ประมาณ 3-8 พันบาทต่อเดือน ลูกเรียนชั้นประถม รร.เอกชนระดับกลาง เหลือเงินสดหมุนเวียนในรอบครัวเดือนละประมาณ 4.5 หมื่นบาท แต่เรายังใช้ชีวิตได้ปรกติไม่ถึงกับย่ำแย่มาก อยากให้คิดเสมอว่าอย่าเครียดเป็นหนี้ธนาคารไม่ตาย (ยกเว้นหนี้นอกระบบ) เราต้องมีชีวิตให้ดี และหาความสุขให้ตัวเองบ้าง เพื่อมีกำลังไปหาเงินใช้หนี้

- หนี้บัตร กรุงเทพ ประมาณ 60,000++ บาท แฟนโดนดูดเงินเดือน (บังเอิญบัญชีเงินเดือนเป็นของ ธ.กรุงเทพ) เหลือในบัญชี 0 บาท - -" โหดมากตกใจเลยเดือนนั้นไม่มีเงินในครอบครัวเหลือเลย ต้องไปเจรจาขอผ่อน สรุปคืนเงินมาให้แค่ 20,000 ในเดือนนั้น และผ่อนจ่าย ยอดที่เหลือ 2 งวด ไม่มีส่วนลดใดๆ เสียเวลาไปธนาคาร 2 รอบ ปิดไปเรียบร้อย เสียเงินปิดหนี้ไปราวๆ 64,000 บาท

- หนี้บัตรกรุงศรี ปนะมาณ 60,000++ บาท  หลังจากหยุดจ่ายเจ้าหน้าที่น่ารักมากเจรจา ปิดหนี้ Hair CUT ที่ 35,000 ตั้งใจจะปิดจริงๆ แต่บังเอิญโดน ธ.กรุงเทพดูดเงินเดือนนั้นพอดี สัญญาถูกยกเลิก ปัจจุบันยังไม่ได้จ่าย คดียังค้างอยู่

- หนี้สินเชื่อทหารไทย 100,000++ ธนาคารลืมฟ้อง หมดอายุความ ล่าสุดขึ้นศาลทำเรื่องยกฟ้องไป ทนายธนาคารกระแนะกระแหนขอให้มีสามัญสำนึกในการใช้หนี้ ...ที่ตลกคือ มีจดหมายปลอมจากบริษัททนายบอกเป็นตัวแทนธนาคาร ส่งมาบอกจะดำเนินคดีให้ติดต่อกลับเพื่อจ่ายหนี้ แต่่...คิดว่าคงไม่ได้จ่ายแล้ว เพราะคิวอื่นๆอีกยาว

- หนี้สินเชื่อ CITY  100,000++ ผ่อนได้ส่วนนึงจำไม่ได้ว่าเหลือเท่าไหร่ แต่เจ้าหน้าที่พูดจาดีเลยทำประนอมหนี้สินเชื่อศุภฤกษ์ผ่อนชำระ เดือนละ 2,000 ยอดสุดท้าย เหลือประมาณ 17,000 หยุดชำระ 3 เดือน  ปิดหนี้ Hair CUT เดือนนี้ ที่ 12,000 บาท (ลดให้ 30%)

-  บ้านผ่อนได้ 9 ปี เหลือหนี้ที่ติดกู้ UOB 1.4 ล้าน โดนโอนหนี้ไป BAM เนื่องจากผ่อนๆหยุดๆ (มีสิทธิ์โดนยึดขายทอดตลาด) รอเค๊าติดต่อกลับเรื่องปรับโครงสร้างหนี้บ้าน

**********************************************************
ว่าด้วยเรื่องโดนอายัดเงินเดือน  แฟนโดนอายัด 3 รอบละ  - หนี้บัตรกรุงไทย 200,000 ( 9 เดือน โดนอายัดไปรวมๆเกือบ 3 แสน)  / หนี้บัตร  CITI 200,000  (โดนไปอีก 9 เดือน) รอบปัจจุบันเพิ่งมาเดือนนี้ หนี้บัตร SCB 100,000 ไม่รู้งวดหน้าจะเป็นธนาคารไหนมาอายัดต่อ

ตัวอย่างสลิปเงินเดือน เดือนล่าสุด ต.ค. 2562 เจ้าหนี้รายที่3

รอบนี้เป็นงวดแรกจะหักหนักมาก... เดือนนี้เหลือเงินในครอบครัว 16,000 กว่าๆ เดี๋ยวต้องไปทำเรื่องขอลดหย่อนกับกรมบังคับคดีอีกแล้วสิ...
น่าจะโดนยึดไปอีก 3-4 เดือน ก่อนเจ้าหนี้รายที่ 4 จะเรียงคิวอายัด

โหดมากเงินเดือนเท่าไหร่ไม่รู้ ... จะเงินเดือน 30,000 หรือ 300,000 จะอายัดเหลือขั้นต่ำให้ประมาณ 20,000 บาทเท่านั้น และถ้ามีโบนัสก็จะอายัดโบนัสด้วย คนที่เงินเดือนน้อยก็โชคดีไป แฟนโดนไปรอบแรกโดนอายัดเหลือในบัญชี+หักส่วนสะสมของบริษัท เหลือไม่ถึง 20,000 บาท ใช้ทั้งครอบครัวจะไหวได้ยังงัย? ก็ต้องทำเรื่องขอลดหย่อนที่กรมบังคับคดี และต้องไปขอทุกครั้งที่ธนาคารต่อคิวมาอายัด กรมบังคับคดีปรับลดให้ที่หักให้ประมาณ 30% ในเดือนถัดไป สรุป อายัดเงินเดือน เป็นการจ่ายหนี้ที่หนักที่สุด แพงที่สุดไม่มีส่วนลด ***ใครที่ยังไม่โดนยึดเงินเดือน รีบๆเก็บเงินเสียนะ เพราะเวลาถูกยึดแล้วจะไม่ค่อยเหลือเงินเก็บไว้ปิดหนี้อื่น*****

เอกสารตัวอย่างการขอลดหย่อนอายัดเงินเดือน ของกรมบังคับคดี (ไปทำมาเมื่อวาน... )
เวลาไปยื่นเรื่องให้เตรียมเอกสารขอลดหย่อนไปด้วย เพื่อแสดงหลักฐานว่าเรามีค่าใช้จ่ายต่อเดือนสูง เช่น บิลค่าประกัน บิลผ่อนบ้าน ผ่อนรถ บิลค่าน้ำ ไฟ โทรศัพท์ ...และอื่นๆ ถ้ามีลูก บิลค่าเทอมลูก และ สำเนาสูจิบัตรลูก

ประสบการณ์ขึ้นศาล หนี้บัตร

2020-02-13T21:49:00.001-08:00

ประสบการณ์ขึ้นศาล หนี้บัตร

สวัสดีครับ คนยิ้มสู้หนี้ทุกท่าน หลังจากตามอ่านและหาข้อมูลในเว็บนี้มานาน(แต่พึ่งสมัครสมาชิก) ก็ถึงเวลาของตัวเองที่จะมาแบ่งปันประสบการณ์ในการขึ้นศาลครั้งแลกของตัวเองครับ

หลังจากที่หยุดจ่าย ธ.ทวงจนเบื่อ ก็มอบหมายให้ สำนักงานทวงหนี้มาเป็นคนทวงแทน เจ้าหน้าที่ก็ติดต่อมาเรื่อยๆเสนอส่วนลด แบ่งจ่าย แต่ผมก็ปฏิเสธเพราะไม่ไหว เพราะผ่อนตกเดือนละ 30,000 บาท กระทบเงินตรงอื่นแน่นอน ก็เตรียมตัวเตรียมใจแล้วให้เข้าฟ้องศาล และแล้วหมายศาลก็มาถึงนัดขึ้นศาลเมื่อต้นเดือน ธ.ค.62 ที่ผ่านมา....

ก่อนจะขึ้นศาลก็เข้ามาอ่านเว็บนี้อีกครั้งเพื่อทำการบ้านไปรับมือกับทนายโจทย์ ก่อนไปก็ปรึกษากับครอบครัวสรุปว่าจะขอเลื่อน 1 ครั้งเพื่อมาตั้งหลัก ก่อนไปก็คิดว่าคงไม่มีอะไรมาก ศาลนัดบ่ายไปถึงเจอทนายโจทย์คุยกันก่อนและก็ขอเลื่อน เจอผู้พิพากษาเซ็นต์เอกสาร จบกลับบ้าน ใช้เวลาคงไมเกินชั่วโมงนึง

ถึงวันจริงที่ต้องไปขึ้นศาล ต้องใช้คำนี้เลยครับ "ทางเดินไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ" ศาลนัดบ่ายไปถึงคนแลกของห้อง และก็ตามด้วยเพื่อนร่วมชะตากรรม ทนายโจทย์ของบริษัทต่างๆก็เดินถามว่าใช้ชื่อนี้ไหม ถ้าไม่ใช่ทนายก็แนะนำให้เข้าไปถามทนายท่านอื่นเลยว่าใช่ทนายโจทย์ของเราไหม นั้งรอนานมากทนายโจทย์ของเราก็ยังไม่มา เดินออกไปหน้าห้องสองสามรอบเพื่อดูว่าเรามีรายชื่อที่ห้องนี้ไหมเพราะกลัวมาผิดห้อง

ซักพักทนายโจทย์ของเราก็มา ขอเบอร์เราไป เรียกเราไปคุยนอกห้อง ให้เราดูตัวเลข คำนวนตัวเลขว่าเราต้องผ่อนเท่าไหร่ๆบลาๆๆ และทนายก็จะถามเราว่าทำยอมหน้าศาลเลยไหม เราเห็นตัวเลขแล้วว่าต้องจ่าย 3 ปี เกือบ 30,000 ต่อเดือน ซึ่งเราไม่ไหว เราบอกว่างั้นผมขอเลื่อนก่อน ทนายโจทย์ก็จะถามอีกว่างั้นให้ศาลท่านตัดสินเลยไหม และก็มีเจ้าหน้าที่จากสำนักงานทวงหนี้ก็โทรเข้ามาหาเรา

ถามว่าเรามาศาลใช่ไหม ยอดเท่านี้ ผ่อนเท่านี้ บลาๆๆ ตกลงทำยอมหน้าศาลเลยนะ เราก็บอกว่ายอดเท่านี้ผมไม่ไหว เจ้าหน้าที่ก็บอกว่าให้ศาลท่านตัดสินเลยละกัน ระหว่างนี้เราก็จะอึนๆมึนๆไปไม่ถูก พอตั้งสติได้บอกว่าขอเลื่อนศาลออกไปก่อน น้ำเสียงปลายสายเปลี่ยนทันที ถามเราว่า ทำไมถึงเลื่อน ตกลงจะจ่ายไหม หรือ จะไปหาเงินมาปิดเหรอค่ะ

เราก็ให้เหตุผลไปว่าของปรึกษากับทางครอบครัวก่อน เพราะถ้าเราตกลงแล้วว่ายอมจ่ายยอดเกือบ 30,000 ต่อเดือนและถ้าในอนาคตมีปัญหาเราผ่อนไม่ไหวเราก็จะซวย สำนักงานก็จะเอาคำสั่งศาลมาจัดการเราได้ และเราก็บอกว่าจะได้มีเวลาต่อรองกับเจ้าหนี้ได้ (ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าเจ้าหนี้ไม่ยอมแน่นอน) และก็เป็นอย่างที่คิด เจ้าหน้าที่บอกว่าถึงจะเลื่อนศาลออกไปก็ต่อรองอะไรไม่ได้ แถมยังแนะนำว่าให้ศาลท่านพิจารณาไปเลยแล้วเดี๋ยวเรามาคุยกันว่าจะมีส่วนลดตรงไหนได้บ้าง(และบอกว่าต่อรองไม่ได้) ผมก็เลยสวนกลับว่าในเมื่อศาลตัดสินแล้วผมก็เสียเปรียบซิ่ ผมมีสิทธิขอเลื่อนได้งั้นผมของใช้สิทธิของผม(อุตส่าทำตัวแบบไม่รู้เรื่องแล้วนะ) สุดท้ายก็ได้เลื่อนไปปลายเดือนหน้า ระหว่างนี้ก็มีเวลาคุยกับเจ้าหนี้(ทั้งๆที่รู้ว่าคงไม่ยอม)ระหว่างนี้ทนายโจทย์ที่มาศาลไปอยู่ที่ห้องอื่น

จากที่สังเกตุในห้องก็มีจำเลยแบบเราเยอะแยะและทนายส่วนใหญ่ก็อยากให้จบต่อหน้าศาล หลายคนก็จบหน้าศาล มีอยู่คนนึงทนายโจทย์ไม่อยู่ในห้อง ผู้พิพากษาท่านก็คุยกับจำเลยท่านก็แนะนำให้ไปคุยกับเจ้าหนี้ เลื่อนออกไป 1 เดือน คุยเสร็จไม่มีคดีต่อท่านก็ลงจากบัลลังค์ไป และทนายโจทย์ก็เข้ามา พอรู้ว่าจำเลยได้เลื่อนออกไปอีก 1 เดือนก็พยายามโน้มน้าวต่างๆให้จบภายในศาล แต่ก็ไม่รู้ว่าเรื่องตรงจบลงยังไง

สรุป ข้อมูลแนวทางที่อ่านจากเว็บนี้ไปใช้ได้จริงครับ แต่เพียงหน้างานอาจจะมีปัญหาบ้าง อย่างเช่นขอเลื่อนศาล นึกว่าคุยกับทนายโจทย์แล้วจบแต่ไม่ใช่ ต้องไปคุยกับหัวหน้าทนายของสำนักงานทวงหนี้ และข้อเสนอต่างๆที่เจ้าหน้าที่เสนอมา มันช่างเย้ายวนแต่ต้องแลกกับยอมหน้าศาลหรือให้ศาลตัดสิน (ต้องยึดคำนี้ไว้ไม่มีสัจจะในหมู่โจร) คือเรามีข้อมูลแบบนี้แต่ไปเจอจริงอีกแบบนึงก็จะเบลอๆ ตอบตกลงแบบไม่มีสติก็จะซวยเอาได้ จากที่คิดว่า บ่ายสองคงเสร็จ ความจริงจบ 4 โมง ทนายโจทย์วิ่งหลายห้อง....แล้วไปศาลครั้งหน้าจะเจออะไรบ้างจะนำมาเล่าให้อ่านกันอีกครั้งครับ สวัสดีครับ

"อีกห้าปี มันจะต่างจากตอนนี้มากเลย"

2019-08-13T06:26:00.001-07:00

Roundfinger ติดตาม

11 สิงหาคม 2018

"อีกห้าปี มันจะต่างจากตอนนี้มากเลย"

เมื่อวานบอกคนใกล้ตัวไปแบบนั้น, ห้าปีเป็นช่วงเวลาสั้นๆ เท่านั้น แป๊บเดียวก็ผ่านไปแล้ว แต่ถ้าเทียบกับเวลาในชีวิต หากใครอยู่ถึง 80 ปี ห้าปีก็จะเท่ากับหนึ่งในสิบหกของชีวิตเขา ถ้าใครมีอายุขัย 60 ปี ห้าปีก็จะเท่ากับหนึ่งในสิบสองของชีวิต

แปลว่าเราจะมี "ห้าปี" ได้ไม่เกินยี่สิบครั้ง

แต่ "ห้าปี" ที่กำลังจะมาถึงดูเป็นห้าปีที่น่าจะเต็มไปด้วยความเปลี่ยนแปลง ซึ่งความเปลี่ยนแปลงในแต่ละ "ห้าปี" นั้นแตกต่างกันและไม่เท่ากัน

ช่วง "ห้าปี" ที่ผ่านมา คือ 35-40 ปี เป็นช่วงเวลาที่เห็นความเปลี่ยนแปลงในชีวิตของคนรุ่นเดียวกันเยอะ คิดเอาเองว่ามันเป็นช่วงเวลาที่กราฟชีวิตเริ่มเดินลงจากยอดสูงสุด เราผ่านจุดสูงสุดของชีวิตกันมาแล้ว (นั่นคือ 31-35) และในช่วงเวลานี้ชีวิตของเราก็ค่อยๆ ถดถอยลง ทั้งร่างกาย ความคิดสร้างสรรค์ รวมถึงพลังที่อยากทำสิ่งต่างๆ จึงเป็นช่วงเวลาที่คนในวัยเดียวกันปั่นป่วน สับสน และเกิดการเปลี่ยนแปลงในชีวิตค่อนข้างมาก

ขณะเดียวกันช่วงวัย 35-40 ปี ก็เป็นช่วงเวลาแห่งการ "เริ่มต้นใหม่" เหมือนเรากำลังเข้าสู่ "ภาคใหม่" ของชีวิต บางคนอาจรู้สึกเหมือนกำลังจะเริ่มต้นใหม่กับอะไรสักอย่าง

จึงพบการตายจากตัวตนหนึ่ง เพื่อเกิดใหม่เป็นอีกตัวตนหนึ่งมากมายเต็มไปหมด

ตายจากการเป็นพนักงานออฟฟิศ เกิดใหม่เป็นเจ้าของธุรกิจแบเบาะ ตายจากการเป็นลูกน้อง เกิดใหม่เป็นหัวหน้าที่เต็มไปด้วยความรับผิดชอบ ตายจากการเป็นหนุ่มไร้สาระ เกิดใหม่เป็นคุณพ่อที่ต้องคอยดูแลลูก

หากสังเกตดีๆ จะพบว่าเราเปลี่ยนสถานะจากผู้ที่ dependent (พึ่งพา) คนอื่นมาสู่การเป็น independent (อิสระ) แล้วกำลังกลับด้านคือกลายเป็นผู้ที่ให้คนอื่นพึ่งพาบ้างแล้ว

บทบาทใหม่ของเรา นอกจากต้องพึ่งพาตัวเองแล้ว เรายังเป็นที่มั่นคอยดูแลรับผิดชอบคนอื่นๆ รอบตัวอีกด้วย

เหมือนต้นไม้ที่แก่พอ และเคลื่อนตัวเข้าใกล้ความตาย ก็ต้องให้กำเนิดสิ่งใหม่

บางคนสนุกกับบทบาทใหม่ บางคนเหน็ดเหนื่อยกับอุปสรรค บางคนอ่อนล้ากับความเปลี่ยนแปลงหลากรูปแบบ นี่คือช่วงเวลาที่ป่วนปั่นอย่างยิ่ง

เพราะต่อให้เราไม่อยากเปลี่ยน เราก็จะถูกบังคับให้เปลี่ยน ที่ทำงานอาจไม่สามารถจ่ายเงินเดือนให้ "ผู้ใหญ่" อย่างเราได้อีกต่อไป ครอบครัวของแฟนอาจเร่งเร้าให้แต่งงานและอยากอุ้มหลาน แต่งงานแล้วก็ต้องใช้เงินสร้างบ้านหรือซื้อบ้าน รวมถึงอาการเจ็บป่วยของพ่อแม่ที่เดินทางมาถึงวัยที่ต้องเข้าโรงพยาบาล มีความเปลี่ยนแปลงใหม่ที่เกิดขึ้นนอกแผนมากมายเต็มไปหมด

35-40 ปี จึงเป็นวัยที่แตกต่างจาก 31-35 ปี อย่างยิ่ง ทั้งที่หากดูด้วยกรอบเวลามันก็ไม่ได้ห่างจากกันมากเท่าไรเลย

...

41-45 ปี ร่างกายน่าจะเสื่อมถอยมากขึ้นอีก พวกเราน่าจะก้าวเข้าสู่ช่วงที่ค้นพบโรคร้ายในร่างกายตัวเอง ไม่แปลกนักหากจะมีเพื่อนบางคนจากไปในช่วงเวลานี้ หรือบางคนอาจพบกับโรคที่เปลี่ยนชีวิตเขาไปเป็นอีกแบบ

จิตวิญญาณภายในน่าจะโหยหาความสงบมากขึ้น และเบื่อหน่ายการแข่งขันที่กดดันแบบหนุ่มสาว สิ่งนี้น่าจะนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงในแง่การดำเนินชีวิต เป้าหมาย และความหมายของการมีชีวิตอยู่

สภาวะจิตใจบางคนอาจเครียดมากขึ้น ด้วยภาระใหม่ที่ต้องดูแลและยังไม่เคยชิน บริษัทที่ก่อตั้ง ลูก รวมถึงพ่อแม่ที่ป่วยไข้ กับบางคน-ความเปลี่ยนแปลงเรื่องการงานและครอบครัวอาจเป็นเรื่องใหม่ที่ต้องใช้เวลารับมือ

สิ่งที่มีอยู่ตอนนี้ทั้งหมดนั้นไม่มีอะไรการันตีกับเราได้ว่าจะยังอยู่เหมือนเดิม ตอนที่เราอายุ 45 ปี ความสามารถ ประโยชน์ของเรากับโลกใบนี้ด้านการงาน งานที่ทำอยู่ พ่อแม่ วงสนทนาของเพื่อนซึ่งอาจแยกย้ายไปบ้างเพราะชีวิตเปลี่ยนแปลง รวมถึงลูกน้อยที่จะค่อยๆ เปลี่ยนแปลงเติบโตซึ่งก็จะกระทบชีวิตเราเช่นกัน

เป็น "ห้าปี" ที่ผูกโยงสัมพันธ์กับผู้คน ผู้คน ผู้คน เราขึ้นอยู่กับเขา เขาขึ้นอยู่กับเรา ไม่ได้ทิ้งกันง่ายๆ และเราก็ไม่ได้ "อินดี้" แบบตอนหนุ่มสาวอีกต่อไปแล้ว เราไม่ได้อิสระเสรีขนาดนั้น

ช่วงวัย 45 ปี อาจมีบางห้วงที่รู้สึกอยาก "ทิ้ง" ทั้งหมดนี้แล้วเดินไปบนเส้นทางโล่งๆ แต่ก็ทิ้งไม่ได้ เพราะนี่คือโลกรอบตัวที่เราก่อร่างขึ้นมา เรามีชีวิตอยู่ในมัน มันมีชีวิตอยู่ในเรา

"อิสระ" อาจเป็นสิ่งที่โหยหาอีกครั้ง และได้ตระหนักว่า-ไม่ง่าย

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่แบบแผนชีวิตของทุกคน หากเป็นภาพรวมหยาบๆ ที่อาจมีจุดร่วมบางส่วนของคนในวัยใกล้เคียงกัน บางคนย่อมเลือกเดินเส้นทางที่แตกต่างไป นั่นปกติ

ว่าง่ายๆ อีกห้าปีจากนี้ เพื่อนบางคนจะมีลูก เพื่อนบางคนจะกำลังรับมือกับความเปลี่ยนแปลงของลูก เพื่อนบางคนอาจสูญเสียพ่อแม่ เพื่อนบางคนอาจพบโรคร้าย เพื่อนบางคนอาจพบว่าหน้าที่การงานที่ทำนั้นถดถอย เพื่อนบางคนอาจต้องวางมือจากบางอย่างและเริ่มต้นใหม่กับบางสิ่ง ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ

เพื่อนที่ว่านั้นก็อาจเป็นตัวเราเองเช่นกัน, ไม่มีใครรู้

หากสิ่งที่ว่ามายังไม่เกิดขึ้นในช่วง 41-50 ปี ก็จะเกิดขึ้นในช่วง 45-50 ปี ชีวิตเราจะมีหน้าตาต่างไปจากตอนนี้มาก

...

เราเดินทางกันมาเกินครึ่งทางของชีวิตแล้ว และได้ผ่านช่วงเวลาสดใส เต็มไปด้วยพลัง รวมถึงจุดสูงสุดของชีวิตกันมาแล้ว ก็ใช่แหละ เราสามารถใช้ชีวิตให้ร่าเริงเหมือนเด็ก มีหัวใจวัยรุ่นไม่ยอมแก่ ย้อมหัวสีเขียว ปีนหน้าผา โดดเฮลิคอปเตอร์ ไปพิชิตไอรอนแมน อะไรต่างๆ นานาได้อยู่ แต่อีกมุมก็คงต้องยอมรับว่าเราเดินทางกันมานานพอสมควรแล้ว และคนอื่นในชีวิตเราก็เดินทางกันมาเนิ่นนานเช่นกัน

เราคงเรียนรู้ที่จะลาจาก และจัดการกับมันได้ดีขึ้นเรื่อยๆ พอๆ กับการเรียนรู้ที่จะเริ่มต้นใหม่ เราคงเคยชินกับวัฏสงสารของความรู้สึกสุข-ทุกข์ที่เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป และกฎอนิจจังของสรรพสิ่งได้ดีขึ้นเรื่อยๆ แต่กว่าจะเดินทางไปถึงวันนั้นก็คงต้องผ่านช่วงเวลาที่สับสนป่วนปั่นพอสมควร

อีกห้าปีมันจะไม่เหมือนตอนนี้แล้วนะ

กอดพ่อแม่ตอนที่เขายังอยู่ เล่นกับลูกตอนที่เขายังอยากเล่นกับเรา ใช้ร่างกายตัวเองให้เต็มร้อย ขณะที่มันยังอนุญาตให้เราใช้งาน ให้ร่างกายพาตัวเราไปในที่ที่อยากไปในเวลาที่มันยังทำได้ ล้อมวงสนทนากับเพื่อนเมื่อมีโอกาส เพราะใครคนหนึ่งอาจหายไปวันใดวันหนึ่งด้วยเหตุผลที่ไม่มีใครล่วงรู้ ดูแลคนรัก หอมแก้ม เล่นมุกตลกในช่วงเวลาที่อยู่ด้วยกัน สัมผัสความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นตลอดเวลา แล้วเราจะรู้เองว่าควรทำอย่างไรกับชีวิต กับตัวเอง และกับคนรอบตัว

ไม่ใช่เราที่เปลี่ยน, คนรอบตัวก็เปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ โลกเองก็เปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ

อีกห้าปีมันจะไม่เหมือนตอนนี้แล้วนะ

แต่ถึงตอนนั้น เราก็คงเติบโตขึ้นแล้วพบคำตอบเองแหละว่า สิ่งที่หลงเหลือจากความเปลี่ยนแปลงทั้งหมดนั้น มีสิ่งใดที่เราจะเก็บกอบขึ้นมาปะติดปะต่อเพื่อสร้างรวงรังเล็กๆ เพื่อมีชีวิตอยู่ต่อไป

บางสิ่งที่คิดว่าจะเปลี่ยนแปลงใหญ่อาจไม่เกิดขึ้น ขณะที่สิ่งที่ไม่คิดไว้ก่อนเลยว่าจะเปลี่ยนก็อาจเกิดการเปลี่ยนแปลงจนเราตั้งตัวไม่ทัน

41-50 ปี นี่คือช่วงเวลาที่เราอยู่อาศัยในโลกที่เต็มไปด้วยความเปลี่ยนแปลงที่เราไม่อาจควบคุม

ทั้งหมดนั้นทำให้เราตระหนักอย่างยิ่งว่า เราควรใช้ชีวิตอย่างไร ท่ามกลางความไม่แน่นอนทั้งหมดนี้

จู่ๆ ผมก็เห็นภาพไอศกรีมที่กำลังละลาย

อร่อย ยวนใจ เสื่อมสลาย

แล้วผมก็หยิบช้อนขึ้นมาตักใส่ปาก

ไม่รีบจนไม่ได้ลิ้มรสชาติ แต่ไม่ช้าเสียจนไม่ทันมันละลาย

เราจะได้ลิ้มรสบางส่วน และต้องปล่อยบางส่วนละลายไป

41-50 ปี, ช่วงชีวิตที่เหมือนไอศกรีม

EasyBuy ทวงหนี้โหด

2019-04-02T23:21:00.000-07:00

การทวงหนี้ของ Easy Buy

ทวงหนี้โหด VS ลูกหนี้ดุ !

เพิ่มเริ่มหยุดจ่าย เลยไป แค่ 4 วัน.... แค่ 4 วันจริงๆนะ อีทซีควายโทรยิกๆ โทรมาทุกวัน ถามว่าเมื่อไหร่จะจ่าย? จ่ายเข้ามาหรือยัง? จ่ายได้มั้ย พรุ่งนี้จ่ายเลยนะ ถามอยู่นั้นแหละเราก็บอกไปว่าไม่มีเงินจ่ายให้ไม่ได้ เอาไว้เตรียมหางานใหม่อยู่... ถ้ายังไม่มีก็คือยังไม่มี... ปกติจะไม่ยีระกับพวกนี้เท่าไหร่ เพราะเป็นหน้าที่ของเค้า... พอมาถึงเมื่อเช้า แค่เข้าห้องน้ำอยู่ โทรเข้ามามือถือ รับไม่ทัน.... มันโทรไปที่ออฟฟิตที่ทำงานเก่าเลย โทรไปถามรีเซปชั่น ว่าบริษัทนี้อยู่หรือไม่ คนนี้มีชื่อนี้หรือเปล่า สารพัดที่มันจะถาม (บริษัทผมปิดกิจการไปแล้ว)

ที่ผมทราบเพราะว่าเจ้านายเก่าของผมติดต่อมา บอกว่าฝ่ายอาคารโทรมา... ความที่เราเป็นคนที่ ขี้เกรงใจแบบสุดๆ และเคารพนับถือต่อ นายเก่าเรามาก... จาก ฉายา อาทิตย์สีขาว เปลี่ยนร่างเป็น เบื่อโลก ซอย 8 ผมจึงจัดการโดยการโทรไปที่ สำนักงานใหญ่ อีทซิควาย ทันที (ตอนโทรไปเข้าระบบพึ่งรู้ว่า มีในส่วนร้องเรียนบริการ เกี่ยวกับ พนักงาน อะไรหลายอย่างด้วยละครับ) โทรไป รอสายนานมาก...

เจ้าหน้าที่เกย์ : ติดต่อเรื่องอะไรครับ?

เบื่อโลก ซอย 8 : ต่อสายไปหาเจ้าหน้าที่ทวงหนี้ที่รับผิดชอบกับบัญชีของผมหน่อย

เจ้าหน้าที่เกย์ : ขอหมายเลขบัตรประชาชนครับ

เบื่อโลก ซอย 8 : XXXXXXXXXXXXX ขอทราบชื่อและนามสกุลของเจ้าหน้าที่คนนั้นด้วย..

เจ้าหน้าที่เกย์ : มันเงียบ... บอกไมได้ครับ มันเป็นโค้ด ทางเราจะจัดโค้ดสำหรับพนักงานไว้ตามระบบ ฉอดๆ อะไรของมันนี้แหละ ไม่สนใจ

เบื่อโลก ซอย 8 : งั้นก็โอนสายไปหามันหน่อย เดี๋ยวคุยเอง

เจ้าหน้าที่ เกย์ : มันจะพยายาม อธิบายระบบของมัน ฉอดๆ ไม่ถึง 2 คำ

เบื่อโลก ซอย 8 : โอนสายไป...เดี๋ยวนี้ (ตะคอกใส่)

เจ้าหน้าที่ แก่ : สวัสดีค่ะติดต่ออะไรค่ะ

เบื่อโลก ซอย 8 : คุณหรือเปล่าที่โทรไปที่ทำงานเก่าผม?

เจ้าหน้าที่แก่ : เปล่าค่ะ คงเป็นน้องๆในนี้แหละค่ะ มีอะไรค่ะ

เบื่อโลก ซอย 8 : โอนไปหาคนนั้นหน่อยสิ แล้วก็ขอทราบ ชื่อ และนามสกุลของเค้าคนนั้นด้วย...

เจ้าหน้าที่แก่ : เงียบ... (มันก็อ้างโน้นอ้างนี้ เพื่อที่จะ ปกป้องคนของมันเอง)

เบื่อโลก ซอย 8 : ผมก้เลยตะวาดใส่เลย บอกว่าลูกน้องคุณทำอย่างนี้ได้ยังไง โทรไปหาคนนั้น ที่นั้นที่นู้น แค่ผมไป ขี้ มา แล้วรับสายไม่ทันเนี้ย โทรไปหามันทั้งตระกูลเลยหรือไง? จะประจานหนี้เหรอ? จะเอาขั้นไหนละบอกมา บอกชื่อมันมาเลยนะ อยากได้เงินนักเหรอ? โอนไปหามัน บอกชื่อมันมา เดี๋ยวไปแจ้งความ หาเงินมาใช้หนี้ให้ เองงั้นเลยมั้ย?

เจ้าหน้าที่แก่ : ใจเย็นๆค่ะ แล้วจะเตือนน้องให้นะค่ะ

เบื่อโลก ซอย 8 : เตือนแล้วยังไงครับ ลูกน้องคุณเล่นโทรไปหาบุคคลอื่นที่ไม่ใช้ผม แล้วยังถามข้อมูลอะไรอีก ผมไมได้หนีหนี้นะครับ ผมแค่ไป "ขี้" เข้าใจมั้ยครับ

เจ้าหน้าที่แก่ : ค่ะๆ คือว่า ไม่ให้โทรไปหานอกจากเบอร์มือถือใช้มั้ยค่ะ? จะทำตามนั้นค่ะ

เบื่อโลก ซอย 8 : เออซิ ผมไม่ได้ห้ามไม่ให้โทรมานะครับ โทรมาได้ทุกวันนั้นแหละ ถ้าไม่รับก็ให้โทรมาอีกรอบ แค่นั้น บุคคลอื่นที่ไม่ใช้ตัวผม อย่าสะเอาะโทรไปหา คุณเองก็ระวังดีๆละ แบบนี้คุณได้ซวยบ่อยๆแน่

เจ้าหน้าที่แก่ : ค่ะๆ จะระวังและจะตักเตือนน้องให้ค่ะ... ขอบคุณค่ะ

ที่โพสไว้ไม่ได้จะ ระบาย หรือโอ้อวดว่า เราแน่เราเก๋า แต่บอกไว้เพื่อให้เพื่อนๆ ลุกขึ้นมาปกป้อง สิทธิ์ของตัวคุณเอง คุณสามารถ โทรไปบอกมันให้โทรหาเฉพาะเรา โทรหาเวลาไหน อะไรยังไง ได้หมดเลย อย่ากลัวพวกทวงหนี้ครับ ให้คิดแบบผมว่า "เราให้ข้าวมันกิน ไม่ใช่ เราขอข้าวมันกิน" ใช้แนวคิดนี้แล้วคุณจะรู้สึกว่าคุณไม่ได้ถือไพ่ต่ำกว่าเลย นั้นเพราะว่า โดยส่วนตัวนะ ผมไม่เคยผิดนัดชำระมันเลย ร่วมหนี้กันมา 6ปีกว่า แต่พอมาถึงวันนี้มันกลับมาแว้งกัด แค่เราไม่มีเงินซื้อข้าวให้อาหารมัน ทั้งๆที่แล้วๆมีที่มันอยู่ได้ก็เพราะพวกเราจ่ายเงิน ค่าดอกเบี้ย ค่าธรรมเนียม ค่าทวงถามอะไรสารพัดนั้นไม่ใช้หรือ? คิดแบบนี้แล้วคุณจะมี พาวเวอร์แบบสุดๆในการต่อเถียงกับพวกถวงหนี้ได้สบายเลย

ข้อเสียของการ“จ่ายหยอด”เพื่อเดินบัญชีหนี้บัตรเครดิต บัตรกดเงินสด

2019-04-02T23:12:00.003-07:00

ข้อเสียของการ“จ่ายหยอด”เพื่อเดินบัญชี

เมื่อลูกหนี้ทำการ“หยุดจ่าย”ในการชำระหนี้คืนให้กับเจ้าหนี้แล้ว มุขคำถามทวงหนี้แบบเดิมๆ ที่ใช้กันมาตลอดกับลูกหนี้ทุกคน และทุกครั้ง ในการโทรศัพท์มาทวงหนี้ก็คือ

- ที่ผ่านมาติดขัดปัญหาอะไร?...ทำไมถึงไม่จ่าย?

- เดือนนี้พอจะมีจ่ายให้ได้บ้างไหม?

- จะจ่ายให้ได้เมื่อไหร่?

- ถ้าไม่จ่ายก็จะโทรมาถามแบบนี้เรื่อยๆนั่นแหละ

- วันนี้ คุณไปจ่ายให้สักงวดก่อนได้ไหม?...แต่ต้องห้ามเกินเย็นวันนี้นะ ไม่งั้นทางเราจะยกเลิกบัญชีของคุณ

- คุณต้องไปจ่ายเงินเข้ามาสักงวดนึงก่อนนะ แล้วทางเราถึงจะสามารถทำส่วนลดหนี้ให้กับคุณได้ หากคุณไม่จ่ายเงินเข้ามาก่อน ทางเราก็ไม่สามารถทำเรื่องลดยอดหนี้ให้กับคุณได้

- ตอนนี้คุณพอจะมีเงินสักพันนึงไหม? เอาไปจ่ายก่อนภายในวันนี้เลยนะ...ถ้ามีไม่ถึงพัน ก็จ่ายไปก่อนสักห้าร้อยก็ได้ หรือสามร้อยก็ได้...(โดยมักจะอ้างว่า)...เป็นการจ่ายเพื่อเดินบัญชี / จ่ายเพื่อรักษาบัญชี / จ่ายเพื่อรักษาประวัติ(จะได้ไม่ติด Blacklist) / จ่ายเพื่อเป็นการจองสิทธิ์สำหรับขอส่วนลดหนี้...เป็นต้น

ไอ้คำสุดท้ายที่มันพูดว่า “จ่ายไปก่อน เพื่อเดินบัญชี / เพื่อรักษาบัญชี / เพื่อรักษาประวัติ / เพื่อจองสิทธิ์ขอส่วนลดหนี้” นี่แหละ...ที่แสบสันต์ที่สุด

เพราะการจ่ายเงินเข้าไปเพียงเล็กน้อย ตามคำกล่าวอ้างของพวกมัน ซึ่งพวกเราในชมรมฯแห่งนี้เรียกวิธีการนี้ว่า “จ่ายหยอด”...อันจะเป็นข้อเสียอย่างใหญ่หลวงด้วยเหตุผลดังนี้

1. เงินจำนวนที่จ่ายเข้าไปนี้ จะถูกนำไปหักจ่ายเป็น ค่าเบี้ยปรับ , ค่าจ่ายล่าช้า , ค่าทวงถามหนี้...เป็นลำดับแรก ถ้าหักแล้วยังมีเงินเหลืออยู่อีก ก็จะนำไปหักจ่ายเป็น ค่าดอกเบี้ยต่อไป...ซึ่งลูกหนี้จะสามารถรับรู้ได้เลยว่า“หนี้เงินต้น”ไม่ได้ลดลงเลย ไม่ว่าจะ“จ่ายหยอด”ไปกี่งวดก็ตาม

และยิ่งถ้าหากในกรณีที่ยอดหนี้สูงๆ(เป็นหลักหลายๆหมื่น หรือหลักแสน) แต่ดันไป“จ่ายหยอด”เพื่อเดินบัญชีแค่ 500.- , 300.- หรือ 200.-บาท

เงินพวกนี้ ถ้าเราจ่ายเข้าไป จะถูกมันนำไปหักเป็น “ค่าเบี้ยปรับล่าช้า” หรือ “ค่าทวงถามหนี้” เสียก่อนเลย (ซึ่งจะอยู่ที่ประมาณ 250 – 500 บาทต่อเดือน แล้วแต่สถาบันการเงินนั้นๆจะเป็นผู้กำหนด) เท่ากับว่าเงินที่จ่ายหยอดเข้าไปนี้ ไม่ได้ถูกนำไปหักชำระเป็นค่าใดๆเลย ไม่ว่าจะเป็นค่าดอกเบี้ยหรือเงินต้นก็ตาม(เพราะเงินพวกนี้จะถูกนำไปจ่ายเป็นค่า แ_d_ก เข้ากระเป๋าของไอ้พวกทวงหนี้มันก่อนเลย)...นี่คือที่มาของคำถามจากหลายๆคนที่ชอบถามว่า เงินที่จ่ายเข้าไปทุกๆเดือนๆละ 300 ถึง 500 บาท แต่ทำไมเงินต้นมันกลับไม่ลดลงเลย? แถมยังมีดอกเบี้ยเพิ่มขึ้นอีกด้วย

2. ตามที่ผมเคยกล่าวเอาไว้ ในกระทู้ที่ชื่อ อายุความในการฟ้องร้อง คดีแพ่ง (หนี้เงิน)

อ้างอิงจาก Link นี้

www.debtclub.consumerthai.org/index.php?option=com_kunena&func=view&catid=7&id=813&Itemid=29

ที่ผมเขียนเอาไว้ว่า อายุความในการฟ้องสำหรับ "หนี้" ที่ผิดนัดชำระ...ให้นับจาก

วันที่ผิดนัดชำระครั้งสุดท้าย...จนถึงวันที่ฟ้องคดี

ดังนั้นการที่พวกมันพยามยามหว่านล้อมให้เรา“จ่ายหยอด”เงินเข้าไปเพียงบางส่วน โดยใช้คำอ้างที่สวยหรูว่า“จ่ายเพื่อเดินบัญชี”นั้น...จึงเป็นคำ“ตอแหล”ชัดๆ

เจตนาที่พวกมันต้องการจริงๆ ก็เพื่อการ“ต่ออายุความ”ให้ยืดออกไปนั่นเอง

เคยมีอยู่กรณีหนึ่ง...ลูกหนี้ที่เป็นสมาชิกท่านหนึ่งได้ทำการหยุดชำระหนี้บัตรเครดิตมานานเป็นเวลา 1ปี กับอีก11เดือนแล้ว โดยที่ผ่านมา ทางฝ่ายเจ้าหนี้มันก็ได้โทรมาทวงหนี้เป็นประจำทุกเดือนไม่เคยขาด จนกระทั่งเวลาผ่านล่วงเลยมาจนถึงปีกว่า(เกือบๆ 2ปี) เหตุเกิดจากการที่มันมีลูกหนี้เยอะมากหลายราย พวกมันจึง ทวงกันเพลิน-ทวงกันมันส์...ไปเรื่อยเปื่อย...จนลืมดูไปว่าหนี้ตัวไหนที่มันใกล้จะขาดอายุความแล้ว (หนี้บัตรเครดิตมีอายุความ 2 ปี ตาม Link ที่ผมทำไว้ให้ดูในด้านบน)

พอทางฝ่ายเจ้าหนี้มันเริ่มหันกลับมาดูระยะเวลาที่ผ่านไป และเพิ่งเริ่มรู้ตัว เพิ่งมาเห็นว่า หนี้ตัวนี้-หนี้ตัวนั้น ใกล้จะขาดอายุความแล้วนะ ซึ่งอาจส่งผลทำให้มันส่งเรื่องฟ้องศาลไม่ทัน เพราะเหลือเวลาน้อยเต็มที เพราะกว่าจะพิมพ์สำนวนฟ้อง , กว่าจะแนบ เอกสาร/หลักฐาน ต่างๆประกอบหมายฟ้องให้ครบ , กว่าจะส่งเรื่องให้ศาลประทับรับฟ้องอีก อาจใช้เวลานานเกินกว่า1เดือน (เพราะโดยปกติพวกมันก็ทำสำนวนฟ้องแทบจะไม่ทันอยู่แล้ว อันเนื่องมาจากจำนวนลูกหนี้ที่มีเยอะมาก จนทำให้เกิดกรณีประเภทลูกหนี้ที่“ขาดอายุความ”ไปก็มากมายหลายราย)

ดังนั้น มันก็จะเริ่มใช้มุขทวงหนี้ที่ว่า กรุณาจ่ายเดินบัญชีเข้ามาก่อนสักเล็กน้อยจะได้ไหม?...สัก 500.-บาทก็ยังดี หรือถ้าไม่มีจริงๆก็จ่ายเข้ามาสัก 100.-บาทก็ได้ เพื่อแสดงเจตนาว่าคุณยังต้องการชำระหนี้อยู่ เดี๋ยวทางเราจะได้ทำเรื่องขอส่วนลด(Hair cut)ในราคางามๆไปให้ทางผู้บริหารอนุมัติ เนื่องจากคุณเป็นลูกหนี้ที่ยังมีเจตนาในการจ่ายที่ดี แล้วทางเราก็จะไม่ทวงหนี้กับคุณอีกเลยภายในเดือนนี้ หากคุณจ่ายเดินบัญชีเข้ามาให้เราตามนี้

แล้วสมาชิกท่านนั้นก็หลงเชื่อ จ่ายเงินเข้าไป 100.-บาท ตามที่มันบอก

เท่านั้นแหละครับ...เสร็จมันเลย !!!

เพราะระยะเวลาที่สมาชิกท่านนี้อุตส่าห์อดทนสะสม ในการหยุดจ่ายมาเป็นเวลาตั้ง 1ปี กับอีก 11เดือน

อีกเดือนเดียวแท้ๆ...หนี้ตัวนี้ก็จะขาดอายุความไปแล้ว

แต่ระยะเวลาทั้งหมดกลับมาถูกเคลียร์(Reset)ใหม่...ให้เป็น“ศูนย์”อีกครั้ง

โดยให้เริ่มนับหนึ่งกันใหม่จากการไปชำระหนี้ในครั้งนี้ ซึ่งเป็นไปตามที่ผมเขียนเอาไว้ว่า

อายุความในการฟ้องสำหรับ "หนี้" ที่ผิดนัดชำระ...ให้นับจาก

วันที่ผิดนัดชำระครั้งสุดท้าย...จนถึงวันที่ฟ้องคดี

ดังนั้นทางฝ่ายเจ้าหนี้มันก็ยิ้มได้อย่างสบายใจเฉิบไปเลย...เพราะว่ามันยังมีเวลาที่ในการทำเรื่องส่งฟ้องศาลอีกตั้งสองปี อันเนื่องมาจากการไปจ่ายชำระเงิน(จ่ายหยอด)ดังกล่าว ซึ่งส่งผลทำให้ต้องมาเริ่มนับอายุความกันใหม่อีกครั้ง

3. การชำระเงินด้วยวิธีการ“จ่ายหยอด”เข้าไปแบบนี้ ในทางกฏหมายจะถูกมองว่า ลูกหนี้(จำเลย)ยินดีถือว่าการเรียกเก็บเงิน ค่าเบี้ยปรับล่าช้า , ค่าติดตามทวงหนี้ ที่ทางฝ่ายเจ้าหนี้เรียกเก็บมาทั้งหมดนั้น เป็นสิ่งที่ลูกหนี้พอใจและเป็นเรื่องที่ถูกต้อง

ดังนั้นหากเมื่อขึ้นศาลเพื่อต่อสู้คดีความกัน โดยทางฝ่ายลูกหนี้ไปแย้งในชั้นศาลว่า เงินค่า“จ่ายหยอด” ที่ลูกหนี้จ่ายเข้าไปเป็นระยะๆนั้น เจ้าหนี้คิดผิดกฏหมาย , มันไม่ถูกต้อง , ฝ่ายเจ้าหนี้ โกง/เอาเปรียบ เพราะเอาไปหักชำระเป็นเงินค่าปรับล่าช้าและค่าทวงถามหนี้เสียหมด

แล้วถ้าทางฝ่ายโจทก์(เจ้าหนี้)แย้งกลับมาว่า ทางโจทก์ก็ทำแบบนี้กับลูกหนี้ทุกรายนั่นแหละ ถ้าหากจำเลยไม่พอใจ และเห็นว่า เป็นการเอาเปรียบ , เป็นการไม่ถูกต้อง...แล้วจำเลยจ่ายเข้ามาทำไม?

การที่จำเลยจ่ายชำระเข้ามาเช่นนี้มาโดยตลอด ย่อมแสดงถึงว่า จำเลยยอมรับว่าการเรียกเก็บเงินและการนำไปหักชำระเป็น ค่าปรับล่าช้าและค่าทวงถามหนี้นั้น เป็นสิ่งที่ถูกต้อง จำเลยพอใจและยินดีต่อการกระทำดังกล่าวของโจทก์ เพราะถ้าไม่เช่นนั้น จำเลยจะจ่ายชำระเข้ามาแบบนี้ เป็นระยะๆมาโดยตลอดทำไม?...ทำไมจำเลยจึงไม่แย้ง?...และหยุดจ่ายชำระเสีย

*** จำเอาไว้เป็นบทเรียนเลยนะครับ ***

ดังนั้น...ถ้าหากคุณคิดว่ามีเงินเหลือ พอเพียงที่จะ“จ่ายหยอด”ตามคำตอแหลของมันได้...ผมขอแนะนำว่า

- เก็บเงินจำนวนนี้ สะสมเอาไว้ทำ Hair cut เสียเถอะครับ

- หรือ ให้คุณเอาเงินจำนวนนี้ ไปซื้อเป็น ขนม/ของเล่น ให้ลูก-ให้หลาน ของคุณจะดีกว่า

- หรือ เอาเงินจำนวนนี้ไปทำบุญทำทาน ตามวัด-ตามวา ก็ได้บุญ-ได้กุศลดี

- หรือ เอาเงินจำนวนนี้ นำไปซื้อเป็นอาหารสัตว์ เอาไว้เลี้ยงพวกหมาแมวที่อดอยากจรจัด ก็จะเป็นการทำทานที่ดีมาก

อย่างน้อยคุณก็ยังได้บุญกุศลและความสบายใจกลับคืนมา ไม่มากก็น้อย

ยังดีเสียกว่าที่จะเอาเงินจำนวนนี้ ไปยกถวายให้กับพวกเปรตขอส่วนบุญ หรือ“สัมภเวสี”อย่างพวกมัน...เสียดายตังค์เปล่าๆ

หนี้บัตรเครดิต หมดอายุความ จำเลยต้องทำอย่างไร

2019-02-25T01:00:00.001-08:00

เป็นเรื่องของสมาชิกคนหนึ่ง ซึ่งได้เป็นหนี้เซเทเลม ผ่านมา 11 ปี แลัวเพิ่งโดนฟ้อง (ขาดอายุความแน่ๆ)

สมาชิกท่านนั้นเห็นว่า ขาดอายุความ จึงรีบจัดเตรียม คำให้การ เพื่อเตรียมยื่นศาลไว้เป็นอย่างดี

แต่ปรากฏว่า ......
เมื่อถึงวันที่ศาลนัด ทนายโจทย์ เห็นว่า คดีที่หมดอายุความ แต่ลูกหนี้ดันมา จึงรีบเสนอตัว จะถอนฟ้อง โดยให้เหตุผลว่า "จะได้ไม่ต้องมาหลายรอบ" ด้วยความที่สมาชิกท่านนั้นไม่รู้เท่าทันจึงได้ตกลง
และเซ็นในเอกสารที่หน้าบัลลังค์ ซึ่งก็ได้ ใบถอนฟ้องมา โดยเอกสารนั้นระบุว่า
" คดีนี้ โจทย์ไม่ประสงค์ดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไปด้วยเหตุคดีขาดอายุความ จึงขอถอนฟ้อง
และจำหน่ายคดีออกจากสารบบความของศาล ในการนี้โจทก์ค่าฤชาธรรมเนียมคืนกรณีพิเศษ
ขอศาลได้โปรดอนุญาต"
ซึ่งความจริงแล้ว ควรจะยื่นคำให้การ เพื่อให้ศาลตัดสิน ออกมาเป็นคำพิพากษา อันเนื่องมาจาก
1.ถอนฟ้องครั้งนี้แล้ว อาจฟ้องได้อีก แต่หากได้คำพิพากษาก็จะไม่สามารถฟ้องใหม่ได้
2.กรณีที่มีรายการในเครดิตบูโร สามารถนำคำพิพากษา ไปยื่นเพื่อเอาหนี้รายการนั้นออกไปได้
แต่ ใบถอนฟ้องที่ได้ ไม่สามารถทำแบบนั้นได้