કોફી WiTh ભુમિકા ....

"માં" ની ગરિમા સાચવનાર મોટી બહેન ને ~ પ્રેમાર્પણ

2012-01-13T00:58:00.000-08:00

"ક્યારની ફોન કરું છું, શું કરે છે? ઉંઘી જ ગઈ હશે ખબર છે મને ... પછી તે શું કર્યું ચીક્કી બનાવવાનું ? બે દિવસ પહેલા તે ચીક્કી ની રેસીપી પૂછેલી તો બનાવી કે નઈ? મને ખબર છે નહિ જ બનાવી હોય. મારે જ તને ચીક્કી કુરીયર કરી દેવાની હતી , તું ના પાડે તો પણ.. "- એક વાર બોલવાનું ચાલુ થાય એટલે ફુલ સ્ટોપ દુર-દુર સુધી દેખાય જ નહિ , અને મને પણ બોલવામાં કોમ્પીટીશન આપે એવી મારી સિસ- ઉર્વી . હર-હમેશ જાણે મારી ચિંતા કરવાનો પાપા નો વારસો , પાપા ની હયાતી માં જ એણે ખબર નહિ ક્યારે ઉઠાવી લીધો!

" મોબાઈલ સાયલેન્ટ હતો. અને ચીકી હવે ક્યારે બનાવું? મેં વિચાર્યું હતું કે વીક-એન્ડ માં બનાવીશ પણ કેલેન્ડર માં જોયું તો વીક-એન્ડ માં તો ઉતરાણ છે, સો પ્લાન ચોપાટ. હું અહી થી જ ખરીદી લઈશ. અને ચીકી પણ કોઈ કુરિયર કરે યાર? સંભાળ ને , આ ઊંધિયું બનાવવા નો કોઈ શોર્ટ કટ છે? કેયુરને ઊંધિયું આરોગવાનું મન થયું છે! " - રોજની ૮ થી ૮ સુધી દોડતી ભાગતી , એક એક મીનીટ માટે ખેંચાતી જીન્દગી માં , એક વધારાનું કામ પણ જાણે એક ટેન્શન લાવી દે!

" હે ભગવાન , તારે હવે ઊંઘીયું બનાવવું છે? એક કામ કરીશ હું મમ્મી [ સાસુમાં ] ને પૂછી ને કહું કોઈ સીધો રસ્તો ઊંધિયું બનાવાનો, ના.. એક કામ કર ને રાતે મમ્મી ને જ ફોન કરી ને પૂછી લે જે , મમ્મી એકદમ સહેલી રીતે બધું શીખવાડે છે. અને ઉતરાણ પર શું પ્લાન છે ? હીર ને કેયુરભાઈ સાથે અહી નવસારી આવી જા, બૌ મઝા આવશે. "- એક ટેન્શન પૂરું થાય એ પહેલા જાણે મેં ઉર્વી ને બીજા ટેન્શન નો ટોપલો આપી દીધો.

..........

................

........................

"હેપ્પી બર્થડે સિસ , શું પ્લાન છે આજનો ? " - સવાર માં ઉઠતા ની સાથે જ યાદ આવ્યું કે રાતે ૧૨ વાગ્યા નો એલાર્મ મુક્યો હતી, ઉર્વી ને બર્થડે વિશ્ કરવા , અને હું આજે રોજ કરતા પણ લેટ ઉઠી છું ...

" થેંક યુ... પણ પછી તે કેમ ફોન ના કર્યો , ઊંધિયા ની રેસીપી માટે? આજે તો પાછી તારી કોલેજ ચાલુ છે , તો તું શાકભાજી લેવા ક્યારે જઈશ? ઊંધીયા માં તો કેટલું બધું જુદું જુદું શાક જોઈએ.. સુરત થી લઇ જા, અંકલેશ્વર માં તો નહિ જ મળે બધું. અને સાચે બધું જોઈતું શાક નહિ મળે તો ?" - બર્થડે ના દિવસે પણ જેને મારી જ ચિંતા છે એવી મારી મોટી બહેને પાપા ના અકાળ અવસાન પછી પણ મને એમની ખોટ સહેજે સાલવા નથી દીધી ..

હાથ માં નું બ્રશ એમ જ સ્થિર થઇ જાય છે , ચા ઉભરાઈ જાય છે અને દિલ ક્યાંક ખુબ દુર , વર્ષો પહેલા ના સમય માં પહોંચી જાય છે .. અદ્દલ ડોરેમોન ના ટાઈમ મશીન ની જેમ જ ...

સાચી-ખોટી સમઝણ અને મિથ્યા મેચ્યોરીટી ની પેલે પાર , જ્યાં જીન્દગી માત્ર ઘર ની ચાર દીવાલો માં અને ઘર થી સ્કુલ અને સ્કુલ થી ઘર ના રસ્તે મૌજ થી જીવાતી હતી..

જ્યારે "મારી સ્પેસ" , " મારી લાઈફ" અને " મારી ચોઈસ" ના હુંકારા , રીલેશન માં વચ્ચે કયારેય ના આવતા..

અને યાદ આવે છે ..

એક ગોલુ મોલુ , ડ્રેસિંગ સેન્સ વિનાની , માથામાં તેલ કે તેલ માં માથું છે એમ વિચારવું પડે -એવા ચપ્પટ વાળ સાથે કોઈ પણ ક્ષોભ વિના, બાળ સહજ ના-ફીકરાઈ થી ફરનારી હું ...

અને એથી વિશેષ યાદ આવે , મારા કોઈ પણ પ્રકાર ના બાલીશ વર્તન ને ગુસ્સો કર્યા વગર ચલાવી લેતી મારી મોટી બહેન-ઉર્વી .

ન્યુ-યર ની ફ્રેન્ડ્સ સાથેની પાર્ટી હોય, કોઈ મિત્ર નું બર્થડે સેલીબ્રેશન હોય કે કોલેજ ના ક્લાસ સાથે નું મુવી, મોટી બેન સાથે હું કાયમ જ ફેવિકોલ બની ચોંટી જતી, છતાં હોંશે હોંશે મને સાથે રાખતી અને કોઈ ભૂલ માં કઈ કોમેન્ટ કરે તો ધડ લઈને એનો ઉધડો લેતી મારી મોટી બેન..

જેટલી સરળતાથી એની જિંદગીના બધા પન્ના ઉર્વી હંમેશથી મારી સામે ખુલ્લા કરી દેતી કદાચ એટલી પારદર્શકતા રાખવાનું હું ક્યારેય ના શીખી શકી ... કદાચ એ માટે જરૂરી સચ્ચાઈ , પ્રેમ અને લાગણીઓ ની મારા માં પહેલે થીજ ખોટ હશે.

ઉર્વી ના બધા જ મિત્રો ણે હું ઓળખું અને જબરદસ્તી મારા પણ મિત્ર બનાવું, એની બધી જ હોબી કાળક્રમે મારી પણ હોબી બની... મોટી બહેન ની ડ્રેસિંગ સેન્સ હોય કે એના હેન્ડ-રાઈટિંગ હું કાયમ એની કોપી કરું.. કદાચ જાણે અજાણ્યે એ મારી રોલ-મોડેલ હતી..અને છે , રહેશે - કાયમ . !!!

ઉર્વી નો સ્વભાવગત ગુસ્સો મારા માં સુપરે ઉતરી આવ્યો પણ એની સંવેદનાઓ, સહનશીલતા , સંબંધ કેળવવાની અને સાચવવાની આવડત અને લાગણીશીલ સ્વભાવ ખબર નહિ હું કેમ ના શીખી શકી? કદાચ મારા ઓવર પ્રેક્ટીકલ દિમાગ અને દિલ નાના પડતા હશે - આ સારા ગુણો કેળવવા ...

હજુ એ હાઉસીંગ બોર્ડ ના ઘર માં રાતે વારંવાર જતી લાઈટ ને કારણે મોટી બેન નું મગજ ખાવાના મળતા મોકા હોય કે એની કોલેજ ની મ્યુઝીકલ નાઈટ માં ભાગ લેવા ને કારણે દિવસો સુધી એના ગીતો નો રીયાઝ સાંભળવા ની જબરદસ્તી ની મઝા હોય, મારી મુગ્ધતા ની સાથે અંધારા ને ખાળતી મિડલકલાસી મીણબત્તી પણ સાક્ષી રહી છે...

એ મીણબત્તી ની સાથે એ મુગ્ધતા પણ ક્યાંક ખોવાઈ ગઈ છે છતાં ઉર્વી નો એ ઘેરો-મધુર અવાજ આજે પણ દિલ ને એજ ઠંડક અને હુંફ આપે છે જે એના ગીતો માં ખોવાઈને અનુભવાતી હતી.

"મેં તુમકો ક્યા કહું દીવાના.. " , " લુટે કોઈ મન કા નગર , બનકે મેરા સાથી..." ," મેરે ખ્વાબો મેં જો આયે..." અને એવા તો કેટલા ગીતો છે જે કદાચ એમના ઓરીજીનલ સિંગર્સ કરતા ઉર્વી ના ઘેરા ઘુંટાયેલા અવાજ માં જ સ્મૃતિ માં રહી ગયા છે...

મારા દરેક સાચા-ખોટા નિર્ણય પછી દિલ માં ઉભા થતા એક ડર ને હમેશા પોતાની મોજુદગી અને સપોર્ટ ના અહેસાસ થી દુર ફંગોળી દેતી ઉર્વી, મારા એન્ટી-સોશિયલ વર્તન માટે વાર-તહેવારે સગા-સંબંધીઓ ની ગાળો ખાતી અને જરૂર પડે મારા માટે જુઠ્ઠું પણ બોલી મારો વ્યહવાર સાચવી લેતી ઉર્વી...

જેટલી સહજતાથી મારા બોલ્યા વગર પણ મારી પરિસ્થિતિ આજ સુધી ઉર્વી સમઝી શકે છે , કદાચ હું પોતે પણ નથી સમઝી શકતી ..

મારી નાની-નાની વાતો નું ટેન્શન લેવું, મને નાના-મોટા પ્રસંગો ની યાદ કરાવવી , મારા માટે જરૂરી વસ્તુઓ નું શોપિંગ કરવું[ શિયાળા માં પગ ના મોજા થી લઇ ને ઉનાળા ના ફુલ-સ્લીવ કુર્તા સુધી ...] , મારી ભૂલ માટે મને કન્વિન્સ કરી એ સુધારવાના રસ્તા બતાવવા , પ્રત્યક્ષ કે પરોક્ષ રીતે એ બધું જ કરવું કે જે એક "માં" ની ફરજ છે ...

કદાચ મારા કન્યા-દાન પછી ઉર્વી અને જીજાજી ફોર્મલી મારા માં-બાપ બની ગયા.. ઇન્ફોર્મલી તો કદાચ વર્ષો પહેલેથી જ હતા...

લખવા બેસું તો એક બુક લખી શકાય એટલા સંભારણા છે, પણ બર્થડે ના દિવસે બૌ વધારે "ટોર્ચર" ના જ કરાય એટલે..

એક બહેન ના સંબંધ મા રહી ને "માં" ની ગરિમા સાચવનાર મોટી બહેન ને ~~~ હેપ્પી બર્થડે ઉર્વી... "

યુ આર બેસ્ટ સિસ્ટર ઇન ધ વર્લ્ડ - એવું નહિ કહું , કેમકે એ બહુ જ ઓછું ગણાશે...

"ગંદા [ ???] હે પર ધંધા [???] હે યે.... "

2012-01-03T03:57:00.000-08:00

"આમ માથા પર જ ઉભા રહેવાનું છે? " - આંખો કાઢી ને એક વયસ્ક આંટી એ પ્રશ્ન પૂછ્યો..

સોમવાર ની સવાર અને ક્વીન નો લેડીઝ કમપાર્ટમેન્ટ, એક વાર અંદર ગયા એટલે કામ તમામ!

સહેજ શ્વાસ લેવાની પણ મોકળાશ ના મળે એવી ભીડ , જ્યાં નીચે સીટ પરતો ૬-૭ પેસેન્જર્સ હોય જ સાથે ઉપરની બર્થ [ આમ તો એને પાટિયું જ કેહવાય!] પર પણ ૫ જણા જેમ તેમ ગોઠવાયા[ ગોઠવાયા જ કેહવાય , બેસવું તો એ પરિસ્થિતિ માં લક્ઝરી કેહવાય! ] હોય , અને સહેજ અમથી ઉભા રહેવાની જગા માં આપણે આપણા લગેજ સાથે જેમ તેમ સફર [ ઈંગ્લીશ ની સફર સમજવું] કરી રહ્યા હોય ત્યાં .. ઉભા રેહવા ની જગા પણ છીનવી લેવાય તો!!

" આંટી, ક્યા જાઉં, અહીંથી ખસવા ની પણ જગા નથી. હમણાં નેક્સ્ટ સ્ટેશન ઉતરી જ જઈશ .. " - ખભા પર બુક્સ ભરેલી ભારેખમ બેગ જેમ તેમ સંભાળી ને એકદમ શાંતિ થી રીક્વેસ્ટ કરી..

અને સ્ટેશન આવે એ પહેલા જ એક સુનામી ની જેમ અચાનક આવેલા ધક્કા થી અજાણતા જ એ આંટી ને સહેજ અડી જવાયું અને ...

" બીપ ... બીપ ... બીપ... આજ કાલ ની છોકરીઓ , ખબર નઈ ક્યા રખડે રાખે છે , ઘેર થી કોલેજ જાઉં છું એમ કહે , થોથા ઊંચકી ને ટીપ-ટોપ થઈને નીકળી પડે અને કોલેજ ના નામે કેવા કેવા "ધંધા" કરે આપણે કઈ નથી જાણતા ? પોતાના મોજ-શોખ અને ફેશન ફટાકા કરવામાં ભણવાના નામે ક્યાં ક્લાસ ચલાવે ને કેટલી ફી માંગે આપણે તો જાણીએ જ ને , આં વાળ એમ જ કઈ સફેદ થોડા થયા છે ? "

આંટી ની અસ્લખિત વાણી સંભાળતા દરેક કાન અને આંખ મારી તરફ વંકાયા ... જાણે દરેક નજર એક્સ-રે મશીન બની સ્કેન કરી રહી મારું કેરેક્ટર , મારા સંસ્કાર અને મારું અસ્તિત્વ ...

ગાલ પરની ભીનાશ કૈક ઊંડે થી દિલ ને કોરા કરી ગઈ ...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"આ હેડેક ... કામ ના પ્રેશર માં તબિયત નું તો ધ્યાન જ નથી લેવાતું , આ નવા વર્ષ માં થોડુક સુધારી જવું છે " - એમ મનોમન વિચારતા ભીડ માં જગ્યા કરતા કરતા રોજીંદી ટ્રેન ના રોજીંદા કોચ ની રોજની જાણીતી અને માનીતી જગા એ ગોઠવાઈ , અને હેડેક ને પણ ક્યાંક ગોઠવવા પર્સ માંથી વિકસ કાઢ્યું ...

વિકસ હજુ ડબ્બી માંથી દિમાગ પણ નહિ, માથા સુધી પણ પહોંચે એ પહેલા જ શરુ થઇ ગઈ - કહાની હર રોઝ કી ..

" મારી બેટીયું, પોતાની બેન ને નણંદો ને જગાઉ કરી દે છે , ને અમે કઈ રસ્તા માં પડેલા છે .. બીપ ...બીપ..બીપ... બીપ...." - જોર જોરથી ઘાંટા પાડતી આ આઈટમ ને એક નજરે જોઇને જ ખ્યાલ આવી જાય કે ફૂલ ટાઈમ ગાલી પ્રોડક્શન મશીન છે, અને આજની સાંજ તો ઉજવાઈ જ ગઈ.. અંકલેશ્વર આવતા સુધી એક એક વેરાઈટી સાંભળવા મળશે!

હેડેક હોવા છતાં કમને ઈયર ફોન્સ કાન માં ભરાવી , પર્સ માંથી આજે જ ખરીદેલી નવી બુક્સ ના બંચ માંથી એક બુક કાઢી .. બુક નું ટાઈટલ માત્ર વાંચતા ક્યારની તંગ નસો ને પણ રીલીફ થઇ.. બુક નું ટાઈટલ - " દ્રૌપદી - સ્વયમ ને શોધવા નીકળેલી સ્ત્રી ની કથા ..." [ લેખિકા : કાજલ ઓઝા વૈદ્ય] વાંચી ને વિચાર આવ્યો , જો દ્રૌપદી ની જગાએ મારા દ્રષ્ટિકોણ થી મારા અનુભવો અને રોજીંદા બનાવો ને લઈને આ બુક લખાય તો બુક માં કેટ કેટલા બીપ અને એવું બધું આવે!

છેલ્લી ૨૦ મીનીટ માં ગાળો ની ૨૦૦ વેરાઈટી ઠલવાઈ ગઈ હશે પણ આં આજની નવી આઇટમ- પૂજ્ય ગાળેશ્વરીદેવી માં પોઝ નું બટન જ નથી એમ વિચારી ને ઘડિયાળ તરફ નજર કરી - બીજી ૪૫ મીનીટ , આં ગાળો ના વરસાદ માં ભીંજાવાનું છે ..

"માસી સહેજ સાઈડ પર ઉભા રહો ને , તો અમારે સહેજ ધંધો થાય ... " - છેલી ૧૫ મીનીટ થી ખુણા માં ગભરાઈને ઉભેલી કોકી છેલ્લે વિનવી રહી - ગાળો ની મહારાણી ને .

કોકી એટલે અમારો રોજ નો ટાઈમ પાસ , નવસારી થી કોસંબા સુધી ભીલાડ માં આવે અને ઇઅર્રીંગસ થી લઈને બક્કલ , હેર પીન અને એવી બધી અવ-નવી કટલરી લાવે.. બોમ્બે થી દર વીક આવતો ફેશન એસેસરીઝ નો ફ્રેશ સ્ટોક કદાચ અમારા માટે કોકી ની રાહ જોવાનું મુખ્ય કારણ ...

" બીપ.. બીપ.. બીપ.. અચ્છા ધંધા ખોલકે રખા હે યહાં ટ્રેન મેં ... સભી કે સભી યહાં .. બીપ બીપ બીપ ..." - કોકી ની એક વિનંતી સાથે ગાળો ના મશીન એવા પૂજ્ય ગાળેશ્વરીદેવી ને નવો ટોપિક મળી ગયો- ધંધો!

રોજ ની અમારી હમસફર અને ઓલમોસ્ટ ફેમીલી મેમ્બર જેવી બની ગયેલી કોકી ને આં ગાળ-વર્ષા થી બચાવવા ધીમે થી મેં ઈશારો કર્યો - " આં બાજુ આવી જાઓ " . અને ફરી માથું નીચું કરી બુક માં કોન્સનટ્રેટ કરવાનો ટ્રાય કર્યો..

"બીપ બીપ બીપ.. આમ ઊંચું જો.. એવા ગંદા ઈશારા કોને કરે છે . બૌ મોટી અફસર ની ઓલાદ જોઈ હોય તો , ... એવા કેવા તમારા પાપ હશે કે આમ અપ-ડાઉન કરવું પડે, એવા કેવા તમરા ઘરવાળા કે તમને ૨ ટાઈમ ખવડાવી ના શકે- બીપ બીપ બીપ.. તમારી આં સગી ઓ સાથે કેવા કેવા ધંધા કરો છો તમે બધીઓ અમને બધી ખબર છે .. અહી ચરબી પાંચ લાખ ની બતાવે અને ૫૦૦-૫૦૦ માં તો રસ્તે રખડે.. બીપ બીપ.. બીપ... " - એક મોટો અધ્યાય ચાલ્યો અમારા સૌ ના સો કોલ્ડ "ધંધા" ઓ પર.

છેલા ૭ વર્ષ ના અપ-ડાઉન માં આ ધંધા- અધ્યાય કદાચ ૭૦૦૦ વાર કે એથી વધુ વાર પણ સંભાળ્યો હોય તો નવાઈ નઈ..

ના તો આંખો ભીની થઇ, કે નાતો દિલ કે દિમાગ ને કોઈ જોર પડ્યું!

કદાચ નફ્ફટાઈ આનું જ નામ!

{
અપ-ડાઉન કરવા વાળા પાપી ઓ માં વેરાઈટી તો જુઓ... ગવર્નમેન્ટ ના ક્લાસ વન ઓફિસરથી લઈને ડોક્ટર્સ , પ્રોફેસર્સ , પ્રાઈવેટ સેક્ટર ના નોકરીયાત અને જુદી જુદી બ્રાંચ ના વિદ્યાર્થીઓ સુધી ...
આં કેરેક્ટર , સંસ્કાર ને ધંધા નું સર્ટીફીકેટ ક્યાંથી , કોની પાસે અને કેમ લેવાનું એમણે ?
અને પે સ્લીપ કે પ્રોફેશન થી તો માણસાઈ કે સંસ્કાર નથી જ આવતા , તો કયા ધારા ધોરણ પર પોતાનું સતી-ત્વ પ્રુવ કરવું?

જમીન માં સમાઈ જવું કે ગાળેશ્વરીદેવી જેવાઓને જીવતે જીવ જમીન માં સમાવી દેવા ?

બહુત કઠીન હે ડગર પનઘટ કી...
}

અંકલેશ્વર આવ્યું , ગાળેશ્વરીદેવીનો પ્રસાદ ચાલુ જ રહ્યો..

રોજ ની સળી કરવાની આદતવશ ઉતરતા પહેલા કહેવાઈ ગયું - " આંટી , ૫૦૦ રૂપિયા થોડા વધારે કહેવાય , હમણા મંદી માં એક સ્કીમ છે, શાની-રવિ એટલે કે વિક-એન્ડ માં એકદમ ફ્રી ... બોલે તો મુફ્ફત , તો બોલો એડ્રેસ- ક્યા આવવાનું છે ? "

અને મારા અણધાર્યા જવાબ કે સવાલ થી ભોંઠા પાડી ગયેલા પૂજ્ય -ગાળેશ્વરીદેવી ચુપ થઈ ગયા ..

રોજિંદા ના મારા જવાના રુટ થી વિરુદ્ધ મને જતી જોઇને મિત્રો માંથી કોઈએ પૂછ્યું - " કેમ આજે આ ડોર થી ?"

અને એક નફફટ હાસ્ય સાથે , પ્.પુ.ધ.ધુ.ગાળેશ્વરીદેવી ને જોઇને બોલી પડાયું - " કદાચ આ બાજુ કસ્ટમર સારા હશે !! "

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ઉપર ના બંને અનુભવો વચ્ચે ખાસ્સો દસ વર્ષ નો ગાળો.. પણ પરિસ્થિતિ સમાન ..

છાશવારે મહિલા-મુક્તિ અને સ્ત્રી-સ્વાતંત્ર ની થતી બધી કાગારોળ વ્યર્થ છે ... જ્યાં સુધી સ્ત્રી જ સ્ત્રી ને એક હ્યુમન તરીકે ટ્રીટ નહિ કરે..

ઇવ-ટીઝીંગ કે પુરુષો દ્વારા થતી છેડતી કરતા શું સ્ત્રી ઓ દ્વારા જ સ્ત્રીઓ ની થતી માન-હાની વધુ દુખદ નથી ?

શું દરેક નોકરીયાત યુવતી કે મહિલા સો કોલ્ડ ધંધા કરવા, રખડવા જ જાય છે એવું આપણું માનસ આપણી જ માનસિક વિકૃતિ ને નબળું વ્યક્તિત્વ છતું નથી કરતુ ?

ઘર નો પુરુષ ગુજરાન ચલાવવા સક્ષમ નથી એટલે જ ઘરની સ્ત્રી ને બહાર કમાવા જવું પડે છે - એવી વાહિયાત વાતો કયા વેદ-પુરાણ માં લખી છે? અને લખી હોય તો પણ આપણે વળી કયા સંસ્કાર ના પુંછડા છે તે વેદ ને પુરાણ નું અનુકરણ કરતા ઊંધા પડી ગયા?

અને છેલ્લે ...

શું ધંધો કરતી યુવતી[ સ્વેચ્છા એ કે મજ્બુરી થી !!] માટે પણ આટલી ધૃણા એ પણ અકારણ જરૂરી છે ? જે તે ઈચ્છા/અનિચ્છા એ ધંધો કરતી યુવતી પણ ના તો ભીખ માંગે છે કે નાતો બળ-જબરી કરે છે ... પોતાની જ કોઈ અસ્મત ના બદલા માં કમાય છે , અને એમાં સમઝાતું નથી કે સો કોલ્ડ સમાજ ના બાપ નું શું જાય છે ?

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

આટલી નાની લાઈફ માં પોતાના ને પોતાના-ઓ માટે વિચારવા જ્યાં ટાઈમ નથી ત્યાં બીજાની "ખોદવાના" ભગીરથ કામ-ધંધા માં વ્યસ્ત -સમાજ સેવકો ને સ-પ્રેમ , સાદર સમર્પણ રામુદાદા ની મુવી ની લાઈન્સ -

" ગંદા હે પર ધંધા હે યે "!

Interaction with our beloved god Krushn, in Bhumika ishtyle..

2011-12-20T01:47:00.000-08:00

" એમ.આઈ.એલ. , મારે એક બુક લખવી છે... કૃષ્ણ સાથે ના સંવાદ માં રોજ બરોજ ના નાના-મોટા પ્રશ્નો નું સરળ શબ્દો માં નિરાકરણ.. કોન્સેપ્ટ કેવો છે? ગઈ કાલ રાત નું દિમાગ માં ફરે છે અને આજે લાસ્ટ પેપર છે પણ જીવ એમાં જ ગુંથાયેલો છે! "
" ચાલુ કરો ત્યારે! મસ્ત કોન્સેપ્ટ છે ! ફર્સ્ટ કોમ્પ્લીમેન્ટરી કોપી બુક ની મને આપવાની ! "

એક નાનકડા વિચારે આજે બાદ સ્વરૂપ લીધું - " Q & A with our beloved yuva God Krushn " સ્વરૂપે..
જોત- જોતા માં હર્ષ ની ૨ પ્રશ્નોત્તરી આવી ગઈ, એકદમ ફિલોસોફીકલ ...
http://mountmeghdoot.wordpress.com/2011/12/05/q-a-with-our-beloved-yuva-god-krushn-1/
http://mountmeghdoot.wordpress.com/2011/12/07/q-a-with-our-beloved-yuva-god-krushn-2/.

ભગવાન માં ના માનવાવાળી એવી મેં પણ હોંશે હોંશે વાંચી ... અને માણી..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

" એમ.આઈ.એલ , હવે આગળ Q & A સુઝતા નથી.. શું કરું? "
" આજુ બાજુ નજર કર.. પ્રશ્ન જ પ્રશ્ન છે! દરેક સંબંધ અને લાગણીઓ અંતે આપણને ગુંચવે છે, મૂંઝવે છે .. તો મંડી પડો , સંબંધો ના સરવાળા , બાદબાકી , ગુણાકાર ને ભાગાકાર કરવા! "

મારી જ સલાહ તો ગમી મારા જમાઈરાજ ને , પણ આખરે એ સંબંધો ના સમીકરણો સોલ્વ કરવાની જવાબદારી મારે માથે જ આવી!
અને એ વાંચવાની અને સહન કરવાની જવાબદારી તમારે શિરે !

તો તૈયાર છો ને એક નાસ્તિક ની પ્રભુ સાથે ની વાત-ચિત માણવા ?
તો વાંચો :
"Interaction with our beloved god Krushn, in Bhumika Shah ishtyle.. " - http://wp.me/p1M9oN-4d

લાઈફ એન્ડ્સ વિધાઉટ ફ્રેન્ડસ !

2011-12-08T21:49:00.001-08:00

" હે ભગવાન , અગેઇન લેઇટ ! સવારે ગમે એટલા વાગે ઉઠું રોજ જ મોડું થાય .. "- રોજની ભાગદોડ ભરી જીંદગી માં કદાચ શરીર ની સાથે દિમાગ અને દિલ પણ જાણે મશીન જ થઇ ગયા છે..

ઘેર થી નીકળી ને ઓટો પકડતા ૫ મિનીટ ના રસ્તા માં પણ જાણે દિમાગ ૧૨૦ ની સ્પીડે આખા દિવસ નું શિડયુલીંગ કરવામાં જ બીઝી હોય, જાણે કેટ કેટલી હુંડીઓ સ્વીકારી ને ઉંધી પડી જતી હોઉં!

મોબાઈલ માં ટાઈમ ચેક કરતા સાથેજ તારીખ અને વાર પર નજર ગઈ , અને વિચાર આવ્યો - " ઓહહ... આજે અને મન્ડે? હે ભગવાન , તો પછી મારો સંડે ક્યાં ગયો? "

બીજી જ સેકન્ડે યાદ આવ્યું - " કાલે મારો બર્થડે છે - હેપ્પી બર્થડે. હું આગલા દિવસથી બધા ને યાદ કરાવી દઉં છું! કાલે મને બધા ના એસ.એમ.એસ ને કોલ આવવા જ જોઈએ , વિશ કરવા, નહિ તો પછી.... "- એ " નહી તો પછી..." બોલતા વન્કાયેલી પાણીદાર કાળી, કાજળ થી ભરેલી નજરો યાદ આવી ગઈ અને...

જોકે બર્થડે , એનીવર્સરી અને બીજી ઘણી ખાસ તારીખો અને અવસર ભૂલી જવા માં મારો રેકોર્ડ છે અને દર વખતે દિમાગ એના આ મિસ ફન્ક્ષનીંગમાટે કોઈને કોઈ આડું અવળું બહાનું દિલ ને અને સ્નેહીજન ને સમઝાવી જ દે..

પણ આજે નાં તો દિમાગ બર્થડે ભૂલી જવાના બહાના શોધતું હતું કે નાતો બધા ના બર્થડે કઈ રીતે યાદ રહે, એવા ફાલતું આર્ગ્યુમેન્ટસ થી દિલ ને બહેલાવવા નો ટ્રાય કરતુ હતું!

કેમકે દિલ અને દિમાગ બંને ને દુખ થયું - સંડે ખોવાઈ જવાનું નહિ , પણ એકદમ દિલોજાન અને ખાસમખાસ એવી દિલ અને દિમાગ બંને ને નજીક મિત્ર નો બર્થડે ભૂલી જવાનો..

બાળપણ ની ગોઠડી , સ્કૂલી સંગાથ કે કોલેજી કંપની જેટલી ઉમર ભલે ના હોય એ મિત્ર સાથે ની મૈત્રી ની , પણ આં મિત્રતા ની પુખ્તતા , સ્નેહ અને લાગણીઓ અચૂક વધારે જ છે!

" સોરી , કાલે વિશ કરવાનું ભુલાઈ જ ગયું.. બી લેટેડ હેપ્પી બર્થડે ! " -એસ.એમ.એસ સેન્ડ કરતા કરતા યાદ આવ્યો એ પહેલો દિવસ..

અને એજ સાથે એસ.એમ.એસ નો રીપ્લાય : " ઇટ્સ ઓકે ડિયર, થાય હવે , આઈ મિસ્ડ યોર એસ.એમ.એસ બટ આઈ નો - એવું થઇ જાય , હવે સોરી નો ઓવરડોઝ ના જોઈએ! " - એકદમ પ્રેમથી અને સહજતા થી મારી ભૂલી જવાની આદત , મારા થોડા સમય થી અસ્ત-વ્યસ્ત શીડ્યુલ અને મારો સ્માઈલી સાથે સ્વીકાર !

૧- ૮-૨૦૦૯... નવી જોબ માં પહેલો દિવસ, અજાણ્યા લોકો, અજાણ્યું વાતાવરણ અને છતાં એ મિત્ર ને પહેલી વાર જોઇને અનુભવાયેલી હાશ!

પહેલા દિવસે જે થોડું અતડું લાગેલું એ સ્મિત બીજા દિવસ થી તો એકદમ સંગીન થઇ ગયું અને અજાણ્યો માહોલ પણ રંગીન થઇ ગયો!

હા હા હા ..

મજાક નથી કરતી , કૈક આવો જ અનુભવ થયો!

અને એ મિત્ર એટલે એસ.કે. : સ્નેહલ ..

પહેલા થોડા દિવસ ના અનુભવ પરથી સમઝાયું કે...

માણસ ને ઓળખવાની ગજબ ની સૂઝ અને સામેવાળા ને માપી ના લે ત્યાં સુધી સંપૂર્ણ સેફ ડીસટન્સ થી એકદમ સ્વસ્થ બિહેવ કરવાનો સ્વભાવ એટલે સ્નેહલ.

એક કેબીન શેર કરતા કરતા અમે ક્યારે એકબીજાના સુખ-દુખ , મજાક મસ્તી અને લાગણીઓ શેર કરતા થઇ ગયા એ હજુ વિસ્મય છે!

જેમ જેમ સમય ગયો , એક બીજાની સારી નરસી વાતો પણ એકદમ મૌજ થી સ્વીકારતા ગયા..

{ જોકે એમાં સારી વાતો સ્નેહલે મને શીખવાડી અને બદલા માં મેં એને બગાડી... એક બગડેલી કેરી ટોપલો બગાડે, એમજ તો! }

એકદમ અલ્લડ સ્વભાવ અને કુટુંબ અને મિત્રો માટે એટલી જ તીવ્ર સંવેદના , પોતાના સબ્જેક્ટ અને વિદ્યાર્થીઓ ના પ્રોગ્રેસ માં એક જ પેસ થી ફૂલ ઇન્વોલ્વડ , નવી ટેકનોલોજી અને લીટરેચર બંને માં એક સરખો રસ , બ્યુટી -ડ્રેસિંગ-પર્સનાલીટી ની સાથે વર્ક કમીટમેન્ટ અને ફેમીલી રીસ્પોસીબીલીટી માં પણ ટેન ઓન ટેન- અને એબોવ ઓલ મને હસતા મોઢે સહન કરવાની , મારો બકવાસ ૮ કલાક સંભાળવાની , મારા ઢંગધડા વગર ની બ્લોગ પોસ્ટ ને ફેસબુક નોટ્સ- સ્ટેટ્સ પર પ્રેમથી કમેન્ટ્સ કરવાની - દિલદારી ... એટલે સ્નેહલ..

આ તો થયા બધા પ્લસ પોઈન્ટ્સ {તમને થશે આજે અમુલ બટરના કન્ટેનર ના કન્ટેનર ખાલી કરું છું ! } , અને નેગેટીવ પોઈન્ટ? - માર ખવડાવવો છે? :)

સ્ટેફી ગ્રાફ ના ફીચર્સ અને કાજળઘેરી પારદર્શક આંખો, રમતિયાળ અને ઓલ્વેઝ અવેલેબલ સ્મિત , સાલસ સ્વભાવ ની સાથે તોફાન તો તડકો [ વઘાર ] : એવી મારી ખાસ મિત્ર સ્નેહલ ને - દિલ ની જન્મ દિવસ ની નહિ , આખી જિંદગી માટે શુભ કામના ...

જે ઉદારતા થી ભગવાન મને મુસીબતો અને અડચણો આપે છે, કદાચ એથી વધુ ખુલ્લા દિલે મિત્રો આપ્યા છે!

{

આ વાંચી ને જે મહાનુભાવો મને ખખડાવશે - એમના વિષે ના લખવા માટે...

એમના માટે-

હું હજુ ઘણું લાંબુ જીવીશ અને લખી લખી ને તમારું લોહી પીશ !

}

એ સપના ઓ ને કેમ સમજાવવું ???

2011-11-30T01:41:00.001-08:00

ઘર ની એ બારી જે છૂટી ગઈ છે જોજનો દુર,

અને એ બારી ની બહાર ના એ રસ્તા {જ્યાંથી રોજ સ્કુલે જતા આવતા } ...

એ નાનું મેદાન {જ્યાં રમી રમીને બાળપણ ઘસાઈ ને યુવાની બન્યું } ....

એ મંદિર {જ્યાંના પ્રસાદની લાલચે ભગવાન માં અસ્થા જગાડી }....

એ ગોઠિયા મિત્રો {... જે હવે મારી દીકરી ના મિત્રો ના માં-બાપ ના રોલ માં પલોટાઈ ગયા છે }

- -------------------

એ બધું કેમ એટલું અજાણ્યું લાગે છે ?

બધું જો આટલું બદલાઈ ગયું છે તો એ બારી માં બેસી ને ખુલી આંખે જોયેલા સપના હજુ કેમ આટલા ઘેરા , તાજા અને "પોતાના" છે ?

એ સપના ઓ ને કેમ સમજાવવું કે એ બારી ની સાથે બધું છૂટી ગયું !

-- કોઈ મહાન માણસ ના શબ્દો નથી પણ એક બીલો એવરેજ ને શરેરાશ કરતા વધુ દીફેકટીવ દિલ ની સાઈલેન્ટ સિસકીઓ ....

Be Real - Be rare!!!

2011-11-30T01:40:00.001-08:00

If you love to talk or gossip ...

{ May be because you are too lonely inside !!! }

If u are too engrossed in chatting almost every time..

{ may be because you want to be in crowd always as u fear to recall incidents happened, fiends lost, love stolen... ! }

If you do surf social networking all now and then...

{ may be because you are quite misfit to real social world and acceptance in virtual social world gives u feel of existence and security! }

"May be ur loved one's know your weakness well..... but you only know your inner soul better then any one else!"

so Be Real - Be rare!

enjoy your Gray shade...

May e black and white are little boring....

Remember ::

Bitter is better!

~ Bhumika

Happy Birthday PAPA...

2011-11-30T01:39:00.001-08:00

When you are around...

I never felt i am good for nothing...

As you make me feel like princess...

Wish i could say your heart is my only kingdom,let me be there for always!!!

{wish i could make you feel how much i want you within me.... when u felt miserable...}

when you are around...

my mistakes never bury me under guilt...

As you make me realise ~ mistakes are part of life, never mind just learn a lesson!!!

wish i could have told you ~ without you i am a big ZERO!!!

{wish i could have holded your hands , when your eyes were wet...}

When you are around...

my dreams become reality...

as you do everything, anything for nurishing all my dreams...

just to see the twinkle in my eyes, Which u lived for ...

Wish i could say ~ you are my lifeline..

{Wish i could listen to all you never said but your eyes did....}

When you are around...

I can fight all odds...

As u taught me to be fighter and shout when something goes wrong... being besides me, courging me always!

wish i could say... without you i cant even save my self, forget acting fighter!!!

{Wish i could have spent some time with you .... when u had asked for my vacation dates! }

You were always around when i needed!

You were always around when i insisted i no more needed!

You loved me for what i am,

You adored me for all i can do...

You guided me when i lost my focus...

You encouraged me when i felt blues..

U made me MYSELF~ a part of YOU!!!

I wish i could have stolen some moments off my so called busy life to be around you...

I wish i could have told you , what you mean for me... How much i love you...

Before you moved to nowhere..

I wish i could wish you HAPPY BIRTHDAY...

Happy Birthday PAPA...

કેક્ટસ કહે છે ....

2011-11-30T01:32:00.001-08:00

“મને સહેજ ઉગવા દેશો? મારા અસ્તિત્વ ને તમારા લાગણી-વિશ્વ માં મુકવા દેશો ?”

ક્યાંકથી નાનો સરખો , જરીક અમથો અવાજ આવ્યો., તીણો તીણો , ભાવ-ભીનો ...

કોઈ નાનું સરખું પુષ્પ જેમ મહેકે , કોઈ ગર્ભસ્થ શિશુ દુનિયા ને અનુભવવા જેમ ચહેકે ...

મુજ ખાલી હૈયે કોણે સાદ કર્યો? મારા ભાવ- વિશ્વ માં ઉગવા કોણે સંવાદ કર્યો?

આમ-તેમ જોયું , કોઈ જણાયું નહિ...

એક દિવસ અચાનક એક નાનો સરખો તુલસી નો છોડ ઉગી નીકળ્યો, લાગણીઓ ના રોપામાં..

જાણે પ્રભુએ સુણી સૌ પ્રાર્થના અને મને જ ફરી ઉગાડી દીધી નવા ચોગા માં...

લાગણી , પ્રેમ, હુંફ ને ઘણું બધું .. , કેમ કહું કેટ-કેટલી સંવેદનાઓ પણ સીંચી ..

કલરવ, ગુંજારવ અને કલશોર ... જ્યારથી મહેક્યો મારો તુલસી નો છોડ..

હૃદ-ધરતી થઇ લીલી- છમ્મ ... અને અસ્તિત્વ જાણે થયું આજે સફળ અને પુરા થયા બધા કોડ..

એક-દિવસ એક અણ -ધારી વાત બની , સહેજ અમથી ઘટના થી પણ જાણે કાળી ડિબાંગ રાત બની ..

મારા વ્હાલ ના દરિયા ને એક નજીક નું કુંડું ગમી ગયું , નવેસરથી ઉગવા જાણે એનું દિલ થનગની ગયું..

ભારે હૈયે એને વળાવી નવા વિશ્વમાં ... એની ખુશીઓ પ્રાર્થી વળાવ્યુ હૈયું અને પરોવ્યું મન આં ફાની વિશ્વમાં..

ફરી દુનિયા બની બેરંગી ને સુની , પણ દુનિયા નો ક્રમ છે – એમ વિચારી જેમ તેમ વળાવ્યુ હૈયું ..

એક, બે, ત્રણ કરતા કરતા વીત્યો એક અરસો .. મારો વ્હાલ નો દરિયો કેમ છે એ જાણવા મ્હાય્લો તરસ્યો..

જરાક અહી આવી હતી, ને થયું લાવ મળતી જાઉં, બહાને બહાને મારા હૈયાના કટકા ને એક વાર મન ભરી નીરખી જાઉં..

આમ જોયું તેમ જોયું, ક્યાંય કેમ કોઈ ચહલ- પહલ નથી? – ક્ચવાયુ મન, રઘવાયી થયી સંવેદનાઓ, કૈક અમંગળ ના એંધાણ થી ..

આવો , આવો... બૌ દિવસે, ભૂલા પડ્યા ... તમારી તુલસી ને નવી જગા એ ઉગાડી ને – તમે તો છુટા થયા..

તમે તો એને ઉગાડી ગયા, અમારા બગીચે એની સજાવી ગયા.. ઠગાઈ કરી તમે – એના ગુણો ગણાવીને ..

નથી એ સોમ્ય, ગુણીયલ કે સારી.. કળે છે અમને, નડે છે અમને .. ભોંકાય છે અમને , તમારી એ લાગણી ની સરવાણી ..

ફરિયાદ સાંભળી , ચોક્યું હૈયું... રડી ઉઠ્યું , સહેમી ઉઠ્યું... ને એક અવાજે બોલ્યું- ના બિલકુલ શક્ય નથી !

ઉતાવળે જયારે પહોંચી હું એ કુંડા પાસે જ્યાં રોપ્યો હતો મારો તુલસી નો ક્યારો ..

આંખો ફાટી ગઈ જોઈને ત્યાં કેક્ટસ ...

નિશબ્દ , સ્થિર, સ્થિતપ્રજ્ઞ , જડવત વિચારી રહી...

કેટ-કેટલી વેદના , રોષ, અન્યાય ની ગરમી ને તાપ સહ્યા હશે મુજ બાળ એ ,

કેટ-કેટલું મથી હશે ઉગવા , પાંગરવા ને મહેકવા-ચહેક્વા ...

અને એજ વ્હાલ, પ્રેમ અને લાગણી થી વળગી ફરી હું એ કેક્ટસ ને..

~~ Bhumika :)

પૂર્ણતા ને અધુરપ નો સરવાળો એજ - "તારો ને મારો" સંબંધ!

2011-10-11T22:02:00.000-07:00

" હુ ઈઝ ગેટીંગ મેરીડ સો અર્લી ? "- આજકાલ ડીનર ટેબલ મેટ્મોરનીઅલ કાઉન્સેલિંગ સેન્ટર વધુ લાગે છે એવો માહોલ છે!

" અગેન અ રીચ , સેટલ્ડ, ડેસ્પરેટ ફોર મેરેજ - મેચ ! બટ ફોર અ ચેન્જ - "વુડ બી બ્રાઇડ " ઈઝ ચેન્જડ! "- ખલ્લાસ ૨ કલાક માટે નો નાસ્તો મળી ગયો પૂરી બ્રિગેડ ને!

"ડોન્ટ લુક એટ ભુમિકા ! હાઉ શી કેન બી "વુડ બી બ્રાઇડ" ? આઈ મીન , શી ફોલ્સ ઇન ફીમેલ કેટેગરી ? એક પણ એન્ગલ થી લાગતું નથી! " - વેફર ની સાથે ભુમિકા નો નાસ્તો શરુ થયો!

"સ્ટોપ ઈટ ગાયઝ! ઇટ્સ સીરીયસ! " - એટ લીસ્ટ મેરેજ ટ્રબલ માં તો - એક લડકીહી દુસરી લડકી કે દર્દ કો સમઝ સકતી હે .. પ્રુવ કર્યું મારી ડીયર રૂમી એ!

" ઓબ્વીયઝ્લી , ઇફ સમવન ઈઝ ગેટીંગ મેરીડ વિથ ભુમ્સ , હી મસ્ટ બી સીરીયસ- એટલીસ્ટ મેન્ટલી ! " ..

મિત્રો ના બુમ બરાડા અને ધમાલ માં કદાચ વધુ પડતું જ ખવાઈ જતું , તો પણ માસી પ્રેમથી , આગ્રહ કરીને બધાને જમાડે . કદાચ એટલે કે આ એમના માટે બીઝનેસ નથી.. દીકરીઓ ને દીકરા ના યુ.એસ. સેટલ થયા પછી વસ્તી શોધવાનો રસ્તો માત્ર છે!

માસી એ ક્યારનું જમવાનું પતાવી ન્યુઝ પેપર માં ખોવાયેલા કેયુર ને મીઠી ટકોર કરી -"આજે શાહ સાહેબ કેમ સાઈલેન્ટ મોડ માં છે? "

"કઈ નઈ એ તો મોન્ટુ બૌ ઈમોશનલ છે , એને અત્યારથી બિચારા ભુમિકા ના "વુડ બી બ્રાઇડ" ની ચિંતા થતી હશે! ગાયઝ ડોન્ટ સ્ટેર, ભુમિકા વિલ બી ગ્રુમ ફોર શ્યોર, સો હર પાર્ટનર હેઝ ટુ બી બ્રાઇડ ! "- હરી ફરી ને દુખતી નસો ને હરી કરી દેવાની ને હસવાની કેટલી મઝા આવે છે આમને એ જોતા વિચાર આવ્યો- આજ રીતે મેં પણ એમનો દર વક્ખતે ભાર પુર નાસ્તો કર્યો જ છે! અને - હર કુત્તે ક દિન આતા હે! .....

" કટ ઈટ નાઉં! શી ઈઝ કોમ્યુટર ઇન્જિનીયર , હોટ મેરેજ ડીલ ફોર હર કાસ્ટ.. અનાવિલ્સ માં એજ્યુકેશન પતે એ પહેલા ગોળ-ધાણા ખવાઈ જ જાય! આ રીડીંગ વેકેશન માં એ ઘેર જશે , શી હેઝ ફોર પ્રપોઝલ્સ , ઓલ ફ્રોમ ફેમીલી ફ્રેન્ડસ ... એક સિલેક્ટ કરવાનું એન, ગેટ હુકડ, બીફોર સેમ એન્ડ્સ ! " - ઓબ્જેક્ટ ઇન મિરર આર ક્લોઝ ધેન ધે અપીયર, કદાચ પ્રોબ્લેમ્સ નું પણ એમ જ છે!

" પણ -ના પણ પાડી જ શકાય ને! એજ્યુકેશન, ફેમીલી બેકગ્રાઉન્ડ, સેલેરી, લુક્સ, સીટી , તમારે તો કેટલા બહાના હોય ના પાડવા ! એન એબોવ ઓલ- અભી મેરી ઉમર ભી ક્યાં હે! - મુઝે આગે પઢના હે! વોટ સે ? "- અત્યાર સુધી સાઈલેન્ટ કેયુર ને પણ હવે આ કોમેડી માં ઈંટરેસ્ટ પડ્યો!

" ટ્રાઇડ ઓલ! હમણાં પાપા નો જ કોલ હતો! ઓલ ફોર પ્રોપોઝ્લ્સ આર ફ્રોમ માય પાપા સ ક્લોઝ ફ્રેન્ડસ ફેમીલીસ ! ઓલ અર્નિંગ હેન્ડસમ , વેલ સેટલ્ડ એન્ડ અમારા માં તો એન્ગેજમેન્ટ કે મેરેજ પછી સાસરા વાળા જ હોંશે હોંશે ભણાવે ! "- મારી મજબૂરી મને જ ના સમજાઈ.. એક પણ મેરેજ- પ્રપોઝલ માં કોઈ જ ખામી ના હતી તો પણ ખબર ની કેમ- દિલ કેમેય કઈ સમ્ઝ્તું જ ના હતું..

"મને તો આ ફંડો જ નૈ સમઝાતો.. તુ એક એવા માણસ સાથે કઈ રીતે મેરેજ કરીશ , જેને તુ ઓળખતી જ નથી.. હુમ યુ ડોન્ટ લવ? પોતાની લાઈફ આમ સ્પોઈલ તુ કઈ રીતે કરી શકે ? જસ્ટ સે - નો ! "- મિસ્ટર શાહ ને મિસ્ટર એન્ગ્રી યંગ મેન બનતા જોઇને બધાની સાથે મને પણ નવાઈ લાગી!

" મારાથી ના કઈ રીતે કેહવાય ! મારી પાસે કોઈ રીઝન નથી! હુ ચારેય ફેમીલી ને બૌ સારી રીતે ઓળખું છું! અને ચારેય "વુડ બી ગ્રુમ " મારા ફ્રેન્ડસ છે- સીન્સ ચાઈલ્ડહુડ ! " - નાના સીટી માં જ્યાં અમારી કાસ્ટ ની વસ્તી પણ ઓછી ને પાપા નો મળતાવડો ને સોશિયલ સ્વભાવ એટલે એમને મિત્રો પણ ઝાઝા ! અને એમની સારી શાખ થી જ તો મોટી બહેન નું પહેલાજ માંગે, ઝટ ગોઠવાઈ ગયું હતું!

"તારે જ ના નથી પડાવી અને તને પ્રોબ્લેમ નથી તો આટલું ડિસ્કશન કેમ ? ગો અહેડ ! એડવાન્સ માં - બેસ્ટ વિશિઝ ! " - અચાનક ગુસ્સે થઇ ને એનું નીકળી જવું ને ... કદાચ મને સમજાઈ ગયું .. કેમ આટલા એપ્રોપરીએટ રિશ્તાઓ પણ મને નથી ગમતા .. કદાચ પહેલી વાર દીલ અને દિમાગ એ વાત સ્વીકારવા મથી રહ્યા જે અત્યાર સુધી જાણી બુઝી ને અવગણી હતી.. શું ઉતાવળ છે એમ વિચારી...

અમારા બંને નું અકારણ ઝગડવું અને આમ કેયુર નું ગુસ્સા માં જતું રહેવું કદાચ મિત્રો ને ના સમ્ઝાયું ... પણ .. મને સમ્ઝાયું કે - ઇટ્સ પરફેક્ટ ટાઈમ ટુ ટોક ... ટોક અબાઉટ અઝ..

એક "ના" ની બીક થી હિંમત ના હારી જવાય અને આખી જિંદગી "દીલ ની વાત ના કહી શકવાના " અફસોસ સાથે જીવી પણ ના શકાય ...

અને એ પછી ...

જે મેં કદાચ ખુબ સમય પહેલા લખ્યું હતું... I think We need to talk!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

તારા જન્મ- દિવસે ... ૯/૧૦/૨૦૧૧ .........

કદાચ જો એ દિવસે મને ના સમ્ઝાયું હોત, કે હુ એ હિંમત ના કરી શકી હોત તો ...

વિચાર માત્રથી જ એક અધુરપ મેહસૂસ થાય છે!

જેની સાથે લાઈફ એક જલસા ની જેમ વીતી છે , જેને માંગ્યા વગર મને મારી લાઈફ મારી રીતે જીવવા ની પૂરી પેસ અને સ્પેસ આપી છે , જેને મારી ઈમ - મેચ્યોરીટી અને મારા અભાવો ને પણ પુરા પ્રેમ થી સ્વીકાર્ય છે , મારી અગણિત ભૂલો અને મહા-બ્લનડરસ પણ જે હસી ને- તું ક્યારે સુધારીશ ના ટીપીકલ ટોન માં ઉડાવી શકે છે અને જેણે સપ્તપદી ના સાત ફેરા ને દીલ થી ફરી - મને કાયમ હુંફ અને હોંસલો આપ્યા છે - એ મારા પતિજી - કેયુર શાહ ને અમેની ૩૦ માં વર્ષગાંઠે એક જ વાત કહેવી છે ...

જો અને તો ના આ કોયડા માં જો મને તું અને તને હુ ના મળી હોત તો...

કદાચ ...

જીંદગી આટલી સિલ્લી, અણધારી , ફૂલ ઓફ બ્લંડરસ અને અનેક્સ્પેકટેડ પણ હોઈ શકે એ તારા જેવા પરફેકશનીસ્ટ ને કેમ ખબર પડત?

૨ ટાઈમ ગરમ નાશ્તા ને ફૂલ પરફેક્ટ લંચ-ડીનર તો બધા ના નસીબ માં હોય... ખીચડી ની આટલી વેરાયટી અને નામ પૂછીને ખાવી પડે એવી વાનગીઓ તને કોણ ખવડાવત?

અને રહી વાત મારી તો ....

તારા વગર કદાચ ... હુ એક નોર્મલ લાઈફ જીવી શકું એ વિચાર જ મારા એબનોર્મલ દિમાગ માંથી પ્રોસેસ નથી થઇ શકતો!

મારા આગળ ભણવા ના એક સપના ને પોતાનું સપનું બનાવી - ધરાર બધાના વિરોધ વચ્ચે પણ , પરિવાર થી જુદા રહેવા જવા ની અગવડ અને અધુરપ સાથે પણ ....

પત્ની પતિ કરતા વધુ ભણેલી હોય કે વધુ કમાતી હોય એ ના ચાલે... ની અભિમાન થી લઇ ને અકેલે હમ એકેલે તુમ સુધીની બધી લવ-સ્ટોરીઝ કદાચ તારી સહનશક્તિ અને પ્રેમ થી જ ખોટી પડી છે!

કદાચ પૂર્ણતા ને અધુરપ નો સરવાળો એજ - "તારો ને મારો" સંબંધ!

જોઈએ છે સુપર મોમ - ઇન્ટેલીજેન્ટ ,હાર્ડ વર્કિંગ , બયુટીફૂલ એન્ડ અબોવ ઓલ ઇમોશનલ ફૂલ !

2011-10-05T01:37:00.000-07:00

"બેબુ , જલ્દી કર ને ... મારે એક અરજન્ટ મીટીંગ માં જવાનું છે! એન્ડ પ્લીસ આજે લંચ ફીનીશ કરજે , તારા ફેવરીટ આલું ના પરોઠા બનાવ્યા છે! " - ટીનએજર દીકરી ની બેગ પેક કરી એને હાથ માં થામાંવતા માં એ રોજની સ્ટીરીઓટાઈપ સલાહ આપી... જે કદાચ હવે એમની બેબુ ને અડતી પણ નથી!

"મોમ, નોટ અગેન ! આઈ ટોલ્ડ યુ ! આઈ એમ ઓન ડાયેટ! આલું કે પરોઠે સાઉન્ડ્સ સો ફિલ્મી એન્ડ અનહેલ્ધી ! આઈ વિલ હેવ ફ્રુટ જ્યુસ એટ કેન્ટીન. " - નવી હેર કટ માં પોતે કેવી હેપ લાગે છે એ જોઈ ને ખુશ થતી ફિગર કોન્શિયસ બેબુ ખુશ થતા ટહુકી ..

" કમ ઓન બેબુ! યુ આર ઇન શેપ ઓલરેડી! મેં આજે સવારે વહેલા ઉઠીને સ્પેશિયલી તારા માટે પરોઠા બનાવ્યા , આજનો દિવસ ખાઈલે .. કાલ થી ડાયેટ સ્પેશિયલ કઈ બનાવીસ! " - રાતે [!!!] ઓફીસ નું પેન્ડીંગ કામ પતાવીને ઊંઘી ત્યારે પતિ ને બાળકો ને ક્વોલીટી ટાઈમ ના આપી શકવાની ગીલ્ટ , કદાચ આજે સવારનું રીચ મેનુ બની! પતિ ની પસંદગીના કોફતા અને બેટી ની પસંદગી ના પરોઠા , અને પોતાની પસંદગી નું ? .... કદાચ પોતાનું અસ્તિત્વ તો આ ગીલ્ટ નીચે ક્યાય ધરબાઈ ગયું એ આ બીઝી લાઈફ માં રીયલાઈઝ પણ નથી થયું!

" મોમ, ડોન્ટ જોક ! યુ એન્ડ ડાયેટ ફૂડ? લુક એટ યુ! યુ લૂક લાઈક યુ વિલ બ્લાસ્ટ એટ એની ટાઈમ! નો વોટ? હું મારી હાફ સ્કુલ એકટીવીટીસ તારી સાથે શેર જ નથી કરતી , કેમકે જયારે તુ મારી સાથે સ્કુલ માં આવે છે મારી ફ્રેન્ડસ મારી બૌ ઉડાવે છે! તારા લીધે ધે કોલ મી બેબી એલીફન્ટ! ધે સે - ફ્યુચર માં હું પણ તારી જેમ... આઈ ડોન્ટ વોન્ટ ટુ લુક લાઈક યુ - હોરિબલ મોમ, યુ લુક હોરિબલ ! લુક એટ ડેડ , રેગ્યુલર એકસરસાઈઝ , ડેઈલી વોક એન્ડ ઓલ ... હી ઈઝ ફીટ અને યુ ? લેટ મી ફોલો માય ડાયેટ ! " - દીકરી ના શબ્દો કરતા વધુ એના એક્સપ્રેશન થી મોમ નું દિલ ચિરાઈ ગયું!

સડસડાટ દોડી જતી દીકરી ની પાછળ શૂન્ય મનસ્ક મોમ થીજી ગઈ..

અરીસા માં જાણે વર્ષો થી પોતાની જાત ને જોઈ ના હોય એમે અનિમેષ તાકી રહી..

શું કહી ગઈ એની લાડલી બેબુ જે એને આટલું ખૂંચ્યું ? કઈ ખોટું તો નથી જ કીધું ને!

બીપ ... બીપ... બીપ...

" વ્હેર આર યુ મિસ. શાહ ? અવર ક્લાયનટ્સ આર વેઈટીંગ ફોર યુ ! હરી અપ પ્લીઝ... " -

હરી અપ ... પતિ ની હેલ્થ સાચવવા એમનું એકસરસાઈઝ નું ટાઈમ ટેબલ અને બેલેન્સ્ડ ફૂડ નું મેનુ સાચવવા ... તમારી મુખ્ય જવાબદારી છે, મીસીસ શાહ !

હરી અપ .. દીકરી ના પ્રોજેક્ટ્સ અને એસાઈન્મેન્ટ ટાઈમ પર અને પ્રાઈઝ વિનિંગ કરવા , દીકરી ને બેસ્ટ અપ-બ્રીન્ગીંગ આપવા ... ઇન્ટેલીજન્ટ મોમ હોવાનો દીકરી ને કૈક તો ફાયદો હોવો જોઈએને!

હરી અપ .. પ્રોફેશનલ ડેડલાઈન સાચવવા ... મીટીન્ગ્સ એટેન્ડ કરવા, પ્રોજેક્ટ્સ ફીનીશ કરવા , ઓવરનાઈટ ફાઈલ્સ અને પ્રેઝનટેશનસ પ્રિપેર કરવા ...

કરિયર ગ્રોથ માટે ? ...

સેલેરી રેઈઝ માટે ?...

સેવિંગ્સ વધારવા માટે? ...

ફેમીલી બેનીફીટસ માટે ?...

સ્ટોપ ઈટ!!

મિરર ની અંદર થી મિસ શાહ - મીસીસ શાહ સામે ગર્જી ઉઠી, કદાચ પહેલી વાર -- "રોજ સવારે ૫ થી રાત ના ૧૨ સુધી ઘડિયાળ ની સાથે રેસ કરતા કરતા પોતાના ફેમીલી ની ખુશી માટે , કેરિયર માટે , મને અવગણવાનું પરિણામ જોયું ને? .. "

અને મિરર ની સામે થીજી ગયેલી મીસીસ શાહ કઈ બોલે એ પહેલા ...

બીપ... બીપ.. બીપ...

યુ હેવ ૩ રીમાઈનડરસ ટુડે ..

1) બેબુ - સાયંસ પ્રોજેક્ટ માટે મટીરીયલ ડાઉનલોડ + પરચેઝ : સબજેકટ - મધર નેચર

2) પતિજી - ડાયાબીટીસ ટેસ્ટ કીટ ની રીફીલ આઉટ ઓફ સ્ટોક + ફોન, લાઈટ , મોબાઈલ બિલ્સ પેયમેન્ટસ ડ્યુ

3) દાદીજી - સપ્તાહ અને સત્સંગ એટ ૬ , હવેલી .

મિરર [!!!] ની અંદર રહેલી મિસ શાહ ને ફરીથી અવગણી ને મીસીસ શાહ નામનું મશીન ફરી દોડ્યું ...

"જોઈએ છે સુપર મોમ - ઇન્ટેલીજેન્ટ ,હાર્ડ વર્કિંગ , બયુટીફૂલ એન્ડ અબોવ ઓલ ઇમોશનલ ફૂલ ! "

"વ્હાય ડોન્ટ યુ અન્ડરસ્ટેન્ડ ?... ઈટ્સ નોટ અ સીન ~... પિરિઅડ. "

2011-09-13T23:50:00.000-07:00

" બીટ્ટુ , બેટા , પાની દીજીયે ના .. પ્યાસ કે મારે ગલા સુખ રહા હે.. " ... છેલા અડધા કલાક થી તરસી માં રાહ જોતી હતી કે ક્યારે ઘેર બીટ્ટુ કે બિન્ની આવે અને એને પાની આપે.. કેમકે આજે એમને રસોડે નથી અડવાનું ...
"માં , મેં હોમવર્ક કર રહા હું , આપ ખુદ કયું નહિ લે લેતે ? સુબહ સે બાત બાત મેં મુજે બુલા રહે હો .. બીટ્ટુ પાની ચાહિયે, બીટ્ટુ અલમારી સે કપડે નીકલો , બીટ્ટુ દીદી કા ટીફીન ઉસકે બસ્તે મેં રખ દો ! મેં પઢાઈ કબ કરું ? ફિર કમ નંબર આયેનગે તો આપ હી ચિલ્લાઓગે ... " - બિચારા બીટ્ટુ એ સવારથી ચાલતી માતૃ સેવા નો ઉભરો ઠાલવ્યો!
"બેટા , મેરી તબીયત ઠીક નહિ હે , ઇસ લીયે.. તું તો મેરા રાજા બેટા હે... " - હવે નવો પ્રશ્ન કયો આવશે , એ વિચાર થી માં અકળાઈ રહી ...
" તબિયત ઠીક નહિ હે તો ડોક્ટર કે પાસ કયું નહિ જતી ??? " - દર મહિને મમ્મી ને બહેન ની આ રસોડે નહિ અડવાની ભેદી બીમારી થી બીટ્ટુ ને અકળામણ થતી..
" નહિ બેટા એસી કોઈ બીમારી નહિ હે , વો તો મુજે આજ "કૌવા છું ગયા હે" ઇસ લીયે કુછ દિનો તક મેં રસોઈ નહિ છું સકતી ... " - બિચારી માં એ પોતે નાનપણ માં સાંભળેલા તુક્કાબાજી થી બીટ્ટુ ને સમજવાનો પ્રયાસ કર્યો...
" કૌવા કેસે છું ગયા ? આપ તો સુબહ સે કહી બહાર ભી નહિ ગયે ... યે હર મહિને આપ કો ઓર દીદી કો કૌવા આકે છું જતા હે, ઔર સારા કામ આપ લોગ મુજસે કરવાતે હો... જાઓ આજ મુજે ભી કૌવા છું ગયા હે ... મેં પાની નહિ દે સકતા.. " - બીટ્ટુ એ ભોળાભાવે ગુસ્સો ઠાલવ્યો ...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"સોનું , આજ થી તારે બહાર રમવા જવાનું બધ .. આખો દિવસ ભટકી ખાય છે , ઘરકામ ને ભણવામાં જીવ લગાવ.. હવે તું મોટી થઇ ... " - દીકરી ને કેમ કરી ને સમજાવવું, શું સમજાવવું અને આ કલયુગ માં હવે એને કેમ કરી ને સાચવવી એ દીધ્રા માં માં એ દીકરી ને રાતો રાત મોટી બનાવી દીધી ...
" મોમ , આજે મારી બેડમિન્ટન ટુર્નામેન્ટ છે .. હું ટોપ ફાઈવ માં સિલેક્ટ થઇ છું , પ્લીઝ લેટ મેં ગો... " - એક તો તબિયત ખરાબ ને ઉપરથી મમ્મી ની જોહુકમી , જાણે આખી કાયનાત નારાજ છે બિચારી નવી સવી મોટી થઇ ગયેલી સોનું ઉપર..
"ના, જરાય નહિ.. હવે આ બધી ટુર્નામેન્ટ ને એવું બધું બંધ. સ્કુલ ને ટ્યુશન સિવાય ઘર ની બહાર નઈ જવાનું . ને જો કંટાળો આવે તો ઘરકામ કરવાનું .. " - મમ્મી કેમ આજે આમ હિટલરી બીહેવ કરે છે એ બિચારી સોનું ને કોન સમજાવે?
"મોમ , તો હું બાજુમાં કિટ્ટી ને ઘેર જાઉં ? " - લગભગ રડમસ થઇ ગયેલી સોનું ને અકળામણ વધી ...પોતે અચાનક આમ કેમ મોટી થઇ ગઈ ને આટલી બધી પાબંદીઓ કેમ લાગી ગઈ એ નાની સી સોનું માટે નવું હતું ..હમણાં થોડા દિવસ થી એને કમર ને પેટ માં બહુ દુખતું તું , પણ મમ્મી ડોક્ટર પાસે ના જ લઇ ગઈ..
ગઈ કાલે તો લોહી પણ નીકળ્યું.. ને મમ્મી ને કીધુ તો મમ્મી કેવી અકળાઈ ગઈ.. ચોક્કસ મેં જ કઈ ખોટું કે ખરાબ કર્યું હશે ... મમ્મી પણ હવે કેવી ધમકાવે છે મને , જાણે મેં કઈ... અને એક ડૂસકું નીકળી ગયું...
"કિટ્ટી ના ઘેર હવેથી રમવા નઈ જવાનું .. કિટ્ટી ને રમવું હોય તો આવે આપડા ઘેર.. ચંદા ના ઘેર જવું હોય તો જા .. " - રાતોરાત જે બહેનપણીઓ ના ભાઈ હોય એ મમ્મી ના હીટ લીસ્ટ માં આવી ગઈ ...
"મમ્મી કિટ્ટી ના ઘેર ના જવાય અને ચંદા ના ઘેર જવાય એવું કેમ? "- હવે આવું નવું મમ્મી નું લોજીક સમજવા સોનું કદાચ બૌ નાની હતી ક્યાં મમ્મી ની સમજાવટ ટૂંકી હતી...
" તને ના સમજાય , કિટ્ટી ને ભાઈ છે, હવે તારે બોયસ થી દુર રહેવાનું , સમજી? હવે તું મોટી થઇ..." - મમ્મી એ ગોળગોળ સમજાવી ને સોનું નું મગજ ચકરાવે ચઢાવી દીધું ...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"વીનું . સ્મિતા ને સમજાવી દેજે કે એના ઘેર જે ચાલતું હોય તે .. આપડા ઘેર આમ નહિ ચાલે.. "- હજુ તો વિનય ઘર માં પગ મુકે એ પહેલા મમ્મી ના આજતક ન્યુઝ ચાલુ થઇ ગયા અને આજની તાઝા ખબર છે સ્મિતા નું કોઈ નવું પરાક્રમ ...
" મમ્મી શું થયું ? હવે સિમ્મી એ શું કર્યું ? "- સિમ્મી નો વીનું ગભરાયો ...
" જો આપડું તો મરજાદી કુટુંબ, લાલજી ની રોજ સેવા થાય ને એ પાળે નહિ તો મારા માથે પાપ ચઢે ! સમજાવી દેજે એને .. કે ૭ દિવસ તો પાળવું જ પડશે , રાતે હું કાથી ની પથારી કરી આપીશ , એના પર જ સુવાનું , એના આ ૭- ૮- દિવસ ના કપડા જુદા રાખવાના , અને આ કપડા જાતે જ ધોવાના , એના વાસણો જુદા રાખવાના , અને કોઈને અડવાનું નઈ... " - મમ્મી નું લીસ્ટ તો અટકવાનું નામ જ નું લેતું અને વીનું ની મગજ ની નસો ખેંચાઈ ...
સિમ્મી ઉર્ફે સ્મિતા ને જો આ લીસ્ટ પોતે ગણાવે તો ઝાંસી ની રાની તો શું લડી હતી , એનાથી મોટી લડાઈ છેડાઈ જાય..
"મમ્મી , તને તો ખબર છે, સિમ્મી નોકરી કરે છે , આ બધું કેમ ફાવે એમાં? હવે જમાનો બદલાયો છે , ..." - વીનું હજી વાક્ય પુરુ કરે એ પહેલા તો નવી સવી સાસુ બનેલી મમ્મી નું સાસુપણું ત્રાટક્યું ....
"હા , લગ્ન થયા એટલે હવે તારા માટે બધા ને બદલાવાનું ? જમાનો બદલાઈ ગયો હશે , પણ ધર્મ અને ભગવાન ની ભક્તિ તો શાશ્વત છે! એની સાથે તું પણ પાપ નો ભાગીદાર ના બન એને છાવરી ને! તારી મોટી ભાભી-સ્નેહા નથી પાળતી ? જો સ્નેહા બધું પાળી શકે તો તારી સિમ્મી કઈ કાચની ઢીંગલી છે ? "
"લે આ સિમ્મી પણ આવી ગઈ , એને જ કહી દે જે કહેવું હોય એ ..."- સિમ્મી જોબ પર થી આવતાની સાથે જ સાસુમાં ની અદાલત નું સમન્સ મળી ગયું ..
" હા , મમ્મીજી , શું થયું ? " - આખા દિવસ ની થાકેલી ને પરસેવે રેબઝેબ સિમ્મી , ઘરમાં આવતા જ સમજી ગઈ કે કયો કેસ ચાલે છે!
" ... સવારે જે મેં તને સમજાવેલું એજ વીનું ને કહું છું! આ ઘર ના થોડા કાયદા ને નિયમો છે .. તું તો અમારી વાત સાંભળે નહિ, એટલે વીનું ને સમજાવું છું ... " - મમ્મીજી નો કટાક્ષ ક્યાંક ઊંડે ઉતારી ગયો સિમ્મી ને..
" મમ્મી , આ પીરીયડસ માં ૭ દિવસ પાળવાનું , કોઈ ને નઈ અડવાનું , રસોડે નઈ જવાનું એ ની પાછળ સાયન્ટીફીક રીઝન છે , જેને આપડે જ રીતી રીવાજ માં ઢાળી દીધા છે ... અને... "
" બેટા આ સાયન્સ ના પુંછડા ને લેક્ચર તમારે કોલેજ માં જ મૂકી ને આવવા ... અહી ઘર માં એજ થશે જે પહેલેથી થાય છે! " - અજીબ કોર્ટ છે આ જ્યાં સફાઈ રજુ કરવાનું કે પ્રતિ દલીલ કરવાનું પરવાનગી પણ નથી, સાંભળવાનો છે માત્ર ચુકાદો ...
"સિમ્મી , બી અ સ્પોટ.. તારે સારું જ છે ને .. એ બહાને આરામ થશે.. " - મમ્મી ને સિમ્મી વચ્ચેની સેન્ડવીચ માં બટાકા ની જેમ બફાઈ ગયેલો બિચારા વીનું એ પરીસ્થીતી સાંભળવાનો વાંઝિયો પ્રયાસ કર્યો..
" સોરી મમ્મીજી , જે વસ્તુ ખોટી છે એ મારાથી નહિ થાય.. અને વીનું કેવો આરામ? આતો સગવડિયા નીયમો છે . .રસોડે નહિ અડવાનું , પણ વાસણ ને કપડા કરવાના , જેમાં છેલે મમ્મીજી કે ભાભી સહેજ પાણી છાંટી દે એટલે બધું મારા અડવાથી અભાડાયેલું શુદ્ધ થઇ જાય .. આ કેવો આરામ - જેં રસોઈ ના થાય પણ કપડા- વાસણ તો કરવા પડે? અને સૌથી હોરિબલ એ છે કે હું સેનેટરી પેડ વાપરું તો પણ તમારી પરંપરા ને નિયમો ખરડાય છે! આઈ જસ્ટ કાન્ટ યુઝ ક્લોથ, ઇટ સ્પ્રેડસ ઇન્ફેક્શન ! સ્નેહાભાભી કપડું વાપરે છે એટલે મારા માટે પણ સેફ જ છે ? અને જે દિવસો માં કમર તુટતી હોય , પગ દુખતા હોય કાથી પર સુવાનું એન્ડ ઓલ... મારાથી નહિ થાય ... "
મમ્મી ને સિમ્મી ની પ્રશ્નાર્થ ભરી નજરો વીનું ને અકળાવી રહી ...
દિલ ને દિમાગ એક અવાજે સંમત હતા સિમ્મી સાથે પણ ..... નિયમો , ધર્મ , ભક્તિ, પાળવાનું ને એવું બધું ...
"સિમ્મી , ટ્રાય તો કર.. મમ્મી ને ભાભી થી થાય તો તારાથી કેમ ના થાય? " - વીનું અટકતા , કચવાતા બોલ્યો...

ને સીમ્મીની આંખો બોલી રહી એ શબ્દો જે બોલવાની એની જીભ ને પરવાનગી નથી!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

સદીયો ને દાયકાઓ પૂર્વે આપડા બુદ્ધિમાન , દુરંદેશી પૂર્વજો એ જે રૂઢી ને રીવાજ બનાવ્યા એ જે-તે સમજની જરૂરિયાત હતી... એને વૈજ્ઞાનિક અભિગમ થી અપનાવવું જરૂરી છે, આમ આંધળું અનુકરણ તો માત્ર અંધેર જ પ્રસરાવે - સમાજમાં અને સંબંધો માં ...
સમય બદલાય , એ સાથે બદલાય એજ ધર્મ ને પ્રથા ટકી રહે છે , નહિ તો એ તૂટે એ જ જરૂરી છે !

મેન્સીસ , પીરીયડસ , ઋતુ સ્ત્રાવ ને એવું બધું ...
કેટલી માં પોતાની દીકરી ને સમજાવે છે વૈજ્ઞાનિક ઢબે ? અને કેટલું પોતે સમજે છે , રીવાજો ને રૂઢીઓ ને સાઈડ પર મૂકી, નવા- વૈજ્ઞાનિક અભિગમ થી ?

જે સમયમાં દીકરી પોતાના માનસિક ને શારીરિક ફેરફારો થી કન્ફ્યુઝ્ડ છે ત્યારે એના પર પાબંદીઓ લાદવી કેટલી વ્યાજબી છે?
આ પાબંદી ઓ લદવાની જાગે જો એને સાચી સમજણ , સાચા સમયે આપાય તો કદાચ એને સમય પહેલા મોટી બનતા અટકાવી શકાય!
જો એજ્યુકેશન જરૂરી છે બાળક ના વિકાસ માટે , તો આ જાતિગત - સેક્સ એજ્યુકેશન તો અનિવાર્ય છે!

સ્ત્રી શરીર માં એક પ્રોસેસ જે દર મહિને થાય છે , જેને ઋતુ ચક્ર કે મેન્સીસ કહે છે ... એ જ કદાચ સ્ત્રી ને એક નવા જીવ ને જન્મ આપવા સક્ષમ બનાવે છે , ભગવાન ની કક્ષા એ પહોંચાડે છે.. આ એ દિવસો છે જયારે સ્ત્રી ભગવાન ની સૌથી નજીક છે , પવિત્ર છે , સર્જનક્ષમતા ગ્રહી ને ..
તો આ દિવસો માં કેવી આભડછેડ ?

"વ્હાય ડોન્ટ યુ અન્ડરસ્ટેન્ડ ?... ઈટ્સ નોટ અ સીન ~... પિરિઅડ. "

શોર્ટ ક્ટ , સગવડ , વ્યહવાર , ખાવું-પીવું ને ગાવું ----- "આઈ એમ અન્ના ! "

2011-09-08T04:34:00.000-07:00

" હે , આજે "પૂહ" નથી દેખાતી ને ? ઓય્ય જાડી તું કેમ આજે ભીલાડ માં? કેમ મોડું થઇ ગયું? ડુમ્મસ ભજીયા ખાવા ગઈ હતી કે લોચો ખાવા ચોક ગઈ હતી ?" - ધીરેથી રોજની જગાએ તશરીફ ગોઠવતા સ્વાતી ની પીન દબાવાઈ ગઈ, એને જાડી કહીને !

રોજીંદી એક જ ઘરેડ જીવવાની જાણે આદત થઇ પડી છે ! જેમ ઘેર ૧-૨ જણા ની ઘેરહાજરી હોય તો ચિંતા થાય, કંઇક એવુંજ અમારે ટ્રેન ના કમપાર્ટમેન્ટ માં પણ છે, એક નાનું કુટુંબ - જ્ઞાતિભેદ , વય ભેદ, વિચાર ભેદ કે પરિસ્થિતિ ભેદ હશે પણ જ્યાં લગીરે લાગણી ભેદ નથી એવું કુટુંબ ...

"દીદી , પ્લીઝ હું જાડી નથી, હા ચબ્બી કેવાય પણ જાડી ? " - સ્વાતી નો કાયમ નો ડાયલોગ .. કદાચ એને ઓળખતા બધા ને યાદ રહી ગયો હશે !!

"પૂહ , ને આજે લેટ થાવાનું છે કદાચ , આવતી જ હશે.. આજે એને પ્રેક્ટીકલ માં કંઇક ઉંદર કાંડ થયું છે એવું કૈક કેહતી હતી !" - વાળ સરખા કરી આઈ લાઈનર લગાવતા સ્વાતી બોલી..

"જાડી , તને હવે રાત્રે કોણ જોવાનું કે આઈ લાઈનર ને મેકઅપ બગાડે છે ? " - કદાચ સ્વાતી નો મન્થલી મેક-અપ એક્સપેન્સ એક મિડલ ક્લાસ ના મન્થલી બજેટ ને ઓવરટેક કરી જતો હોય તો નવાઈ નઈ!

"ભુમિકાદી , ઈટ્સ નાઈટ મેક-અપ ! અને હમણાં હું અહી થી સીધી એક ફંક્શન માં જવાની છું , યુ સી સ્નેપ્સ સારા આવવા જ જોઈએ! આઈ વિલ ટેગ યુ ઓન એફ.બી. , કમેન્ટ ને લાઈક કરજો! " - સ્વાતી અને હું કદાચ વર્ચ્યુઅલ વર્લ્ડ માં ઓવર એક્ટીવ છે એમ કહીએ તો સાચું જ છે!

" આવા ડ્રેસિંગ માં તું કયા ફંક્શન માં જવાની છે ? વ્હાઈટ કુર્તી ને ડેનીમ જીન્સ? " - ક્યારનું પેપર માં જીવ પરોવતી ઉર્વી છેલ્લે આશ્ચર્યથી જવાબ ની રાહ જોઈ રહી ..

"યુ ગાયસ ડોન્ટ સપોર્ટ અન્ના ? આજે બરોડા માં અમારા ક્લબ નું ફંક્શન છે , અન્ના ના સપોર્ટ માં ! ભુમ્સીદી , યુ નો વોટ ? મીડિયા વાળા પણ આવશે , મેં બી આઈ વિલ બી ઓન પેજ-૩ ટુમોરો ! "

" તું અન્ના ને સપોર્ટ કરવા "ફંક્શન" માં જવાની છે ? "ફંક્શન" ઓર "અનશન કે પછી "આંદોલન" ? " - ઉર્વી ટીચર આંખો ને થાય એટલી મોટી કરીને અચરજ થી સ્વાતી ને ઘૂરી રહ્યા!

"ઈટ્સ ઓલ સેમ બેબ્ઝ ! ધેટ જરીવાલા ડ્યુડ ઇઝ રીયલી કુલ .. આઈ.આઈ.ટી ખડગપુર પાસ આઉટ .. અ વન્ડર ... બટ સેડ, હી ઇઝ મેરીડ ! " - સ્વાતી ના આ ફંક્શન માં ઇન્ટરેસટ નું રીઝન હવે બધા ને સમઝાઈ રહ્યું !

"સ્વાતી , કરેક્શન ... જરીવાલા નઈ , કેજરીવાલા ... આઈ વન્ડર તને એના લુક્સ ને ડીગ્રી સિવાય એના આ અનશન ના ગોલ , કે જન-લોકપાલ બિલ વિષે શું ય ખબર હશે !!! એન્ડ યુ આર સપોર્ટિંગ ઇટ! " - ટીચરી આદત વશ કરેક્શન કરતા જાત ને હું ના રોકી શકી!

"ભુમિકાદી .. જરીવાલા , કેજરીવાલા વોટ એવેર ... હી ઇઝ સમથીંગ "ઇન" . અને સ્પોર્ટિંગ અન્ના ઇઝ કુલ એન્ડ ઇન ફેશન ધીસ ડેય્ઝ ... .. અને આ "જન- લોકપાલ" એટલે દિલ્હી માં જ્યાં ગાંધી ફેમીલી રહે છે એ બંગલો ને? આઈ હેવ સીન ઇન ન્યુઝ... " - સ્વાતી ના બુદ્ધિ પ્રદર્શન થી એક વાત સમજાઈ ગઈ કે ભગવાને એને કેમ આટલી બ્યુટીફુલ બનાવી છે? -- ફુલ ને કૈક શણગાર તો કરવા પડે ને ?

" બૌ મોટા લીડરો ના જોયા હોય તો .. , વગર કામ ના લાંબુ લચક કરે છે ! અમારે યુનિવર્સીટી માં તો આવા કેટલા બિલ મેં પાસ કરાવી દીધા ! ૧૦૦- ૨૦૦ ની પત્તિ મુકો તો બધા બિલ પાસ થઇ જ જય એ પણ ડીસટીનકશન સાથે ! " - વટાણા સમારતા સમારતા કુન્કુમાંસી એ વ્યહવાર સમજાવ્યો!

" હે, ધેટ્સ રાઈટ માસી ! નો વોટ ? આમરે અત્યારે જે હોલ માં અન્ના ના સપોર્ટ માં ફંક્શન છે , એ હોલ પહેલા કોઈ ને એલોટ કરાયેલો હતો.. અવર ક્લબ વોન્ટેડ ધીસ હોલ ઓન્લી , એસ એ સેન્ત્રલી એસી છે ને કોન્ફરન્સ અરેન્જમેન્ટ એકદમ ટોપ ક્લાસ છે! યુ નો માય પાપા , કેન ડુ એની થીંગ! પાપા એ એક કોલ કર્યો અને હોલ ના કેર ટેકર નો સામેથી કોલ આવ્યો! મની એન્ડ "એલ.જી.વી.જી". વર્કસ ઓલ્વેઝ ઇન ઇન્ડિયા ! "- સ્વાતી ફુલ ઓન મૂડ માં એના પપ્પા ની બડાઈ ઓ કરતી રહી !

" જગ્યા કરો ... સાઈડ કરો... " ની બુમો પડતી અમારી કમપાઉનડર કમ ડોક્ટર પૂજા અકા "પૂહ" આવી...

"હેય પૂહ , તું આવી ગઈ! આજે કેમ લેટ થયું ? ને ઉંદરકાન્ડ એટલે શું ?" - સુંદરકાંડ ના અને બીજા બધા કાંડ [ભગવાન રિલેટેડ] માં માસ્તર એવા કંકુ માસી ને આ નવા કાંડ ને જાણવાની ઉત્સુકતા વધી!

"કઈ નઈ રે.. આમરે એમ.ફાર્મ માં પ્રોજેક્ટ માં કઈ રીસર્ચ કરવાનું હોય. અને એ રીસર્ચ ને અનાલીઝ કરવાનું અને એ સક્સેસફુલ જાય તો જ અમારે થીસીસ શરુ કરાય... અને આ પ્રોડક્ટ રીઝલ્ટ એનાલીસીસ માટે અમારે બે ફેઝ હોય , એક રેટ પર ને એક હેલ્ધી હ્યુમન વોલેન્ટીયર પર.. " - પૂજા જે ઉત્સાહ થી પ્રોસીજર સમજાવી રહી હતી એનાથી અને એના ચહેરા પર ની ખુશી પરથી એનો પ્રોજેક્ટ અપ્રુવ થવાનું સ્પષ્ટ જણાતું હતું!

નેઈલ શાર્પનીંગ કરતી સ્વાતી ની ધીરજ ખૂટી - " લોંગ પ્રોસેસ... તારે કેટલે આયુ ? ઉંદર પર એક્સ્પરીમેન્ત પત્યાં ? હાઉ ટેકી ! યકક્ક ... બાય ધ વે તમે આટલા બધા સટુડન્ટસ ને આટલા બધા પ્રોજેક્ટ કરવાના હોય તો બધા તો સક્સેસ ના જ જાય ને? અને ફેલ થાય તો નવેસર થી કરવાનું ... તો કેટલા બધા રેટ્સ જોઈએ? હાઉ યોર કોલેજ મેનેજ ટુ ગેટ ધેમ ? "

" તારે હવે "સપોર્ટ રેટ્સ : સ્ટોપ કિલિંગ ધેમ " નું નવું આંદોલન શરુ કરવાનું છે કે પછી રેટ્સ સપ્લાય કરવાનો નવો બિઝનેસ શરુ કરવો છે ? " - સ્વાતી ની કોમન સેન્સ ને કોમન કાઢી મસ્તી કરતા પૂજા એ સમજાવ્યું - " ઈટ્સ સિમ્પલ બેબ્ઝ.. અમારે આ રેટ્સ માટે સ્પેશિયલ કેબીનેટ્સ હોય... એમાં એમને છુટા મૂકી દેવા ના , એટલે પ્રોડક્શન ચાલુ! એક વર ઇન્વેસ્ટમેન્ટ પછી તો .. " -

"પૂજા ઈટ્સ કોલ્ડ મેટિંગ... છુટટા મૂકી દેવાના એટલે પ્રોડકશન ચાલુ - સાઉન્ડસ સો ચીપ! " - એમટીવી જનરેશન ની ઝાંસી ની રાની ભડકી !

"ઓકેસ... સો, ઈટ્સ લોંગ પ્રોસેસ, હું હેઝ ટાઈમ ? મારે આ ડીસેમ્બર માં એક ઇન્ટરનેશનલ કોનફ્રરન્સ માં મારું રીસર્ચ પેપર પ્રેઝન્ટ કરવું હતું... સો ... મેં રેટ્સ એક્ષ્પેરિમેન્ત્સ્ સ્કીપ કરી ને સીધા હ્યુમન વોલેન્ટીયર પર એક્ક્ષ્પેરિમેન્ત્સ્ કર્યા ! એન્ડ ઈટ્સ સક્સેસ! આઈ એમ ઓન ક્લાઉડ નાઈન ટુડે! " - ખુશખબર અને પૂજા ની રમતિયાળ સ્માઈલ થી આખું વાતાવરણ જીવંત થઇ ગયું .

"પણ, તારા ગાઈડે તને એલાઉ કર્યું ? ને હેલ્ધી હ્યુમન વોલેન્ટીયર આટલી જલ્દી મળી ગયો? ઇઝન્ટ ઇટ રિસ્કી ? "- મને નવાઈ લાગી...

પૂજા એ એના શોર્ટ ક્ટ ને લોન્ગ માં સમજાવાનું શરુ કર્યું ... - " હા દી , મેં મારા રીસર્ચ પેપર માં મારા ગાઈડ ને મેઈન ઓથાર બનવ્યા , એટલે એમને પરમીશન આપી દીધી! અને રહી વાત વોલેન્ટીયર ની .. યેહ , રિસ્કી તો થાય .. પણ રજીસ્ટર કરવો ને વોલેન્ટીયર માટે વેઈટ કરો... કોની પાસે ટાઈમ છે ? - સો ઉંદર કાંડ! " ..

" એટલે ? ભગવાન ને ભોગ ધરાવી ઉંદરકાંડ ના પાઠ કરયા ? હું તો કાયમ કહું છું ... છેલો રસ્તો તો હરી જ બતાવે ! "- કન્કુમાંસી ના ભગવાન ને ભક્તિ માટે ના ગાંડપણ ને અમે આહોભાવ થી વંદી રહ્યા!

"ના માસી , ઉંદરકાન્ડ એટલે ... હ્યુમન પર ડાયરેક્ટ એક્ક્ષ્પેરિમેન્ત્સ્ ... ને વોલેન્ટીયર માટે ૫૦૦-૧૦૦૦ ની ઓફર મૂકી તો મારા બી.ફાર્મ ના જુનીયરસ માંથી વોલેન્ટીયર એટલે કે ઉંદર બનવા રીતસર ની લાઈન લાગી! મની હે તો હની હે!" - પૂજા ના ઉંદરકાંડ થી એક નવા કાંડ નો ખુલાસો થયો!

"પૂહ, લેટ્સ અરેન્જ અ પ્રોટેસટ ટુ સપોર્ટ અન્ના ઇન અવર ટ્રેન .. વોટ સે ? " -

સ્વાતી નો અઈડ્યા પૂજા , કન્કુમાંસી, ઉર્વીટીચર બધા એ વધાવી લીધો...

પણ ખબર નઈ કેમ મારું સબ-કોન્શીયસ માઈન્ડ કોમા માં સારી પડ્યું .........

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

કેટ કેટલા કાંડ કરીએ છે આપળે સૌ .... !!!!

અને પોતાને ટકોર કરવાની ને ચકાસવાની જગાએ બીજા ને આંગળી કરવા ઉભા થઇ જઈએ છે!

હમેશા શોર્ટ કટ , સગવડ, વ્યહવાર અને ખાવા પીવા માં સમજનારા આપડે ઇન્ડિયા ને કરપ્શન ફ્રી બનાવવાના રસ્તા માં સૌથી મોટા પથરા છે!

"બીજા ને સુધારવાથી સમાજ નહિ સુધરે... -

પણ જાતે સુધારવાથી જરૂર સુધરશે ! "

ડબ્બાના "ડ" ની સફર :: અવગણના ના "અ" થી લાગણી ના "લ" સુધી...

2011-08-11T05:04:00.000-07:00

"નીચેના દરેક પ્રસંગો જાણે અજાણે ક્યાંક મારી કે તમારી સાથે કે આપડી આસપાસ બનેલ - કાલ્પનિક - હકીકત છે! "

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

" તું મમ્મી ની વાત કેમ નથી માનતી ! તને હજાર વર કીધુ છે, મારી મમ્મી કહે એ બ્રહ્મ સત્ય! વધારે જીભા જોડી ના જોઈએ! " - ફુલ ટાઈમ "શ્રવણ છાપ" પુત્ર ના કેરેક્ટર માં અચાનક પતિ નો આત્મા જીવિત થઇ ગયો!
"પણ તમે મારી વાત તો સાંભળો! " -
પત્ની ની વાત સાંભળી ને કઈ "જોરુ કા ગુલામ " નું મફત નું ટાઈટલ થોડું લેવાય ?
એટલે પતિદેવ ઉવાચ - " પણ , બણ ગયા ચુલા માં ! મમ્મી કહે એમ કરવાનું ! બે પૈસા કમાતી શું થઇ ચરબી ચઢી ગઈ છે! જીભ ચાલે છે એટલા હાથ ચલાવ ને તો મમ્મી ને કઈ કહેવું જ ના પડે ! "

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

" ચા થઇ કે નહિ ? કેટલી વાર ? એક કામ કરતા એક એક કલાક કાઢે છે! કોઈ કામ માં તારે ઠેકાણા છે ? ભગવાન જાણે કોણે તને એમ.ફાર્મ. ની ડીગ્રી આપી દીધી છે! ભણ્યા પણ ગણ્યા નઈ એ આનું નામ ! " - મહેમાનો ની વચ્ચે પતિદેવ પોતાની "ધર્મ-પત્ની " ના ગુણ ગાન કરી રહ્યા..

ગરમ ચા અને ઠંડી થીજેલી લાગણીઓ ની લાશ હસતા મોઢે ચા સર્વ કરી ને મહેમાનો ના ડીનર માટે કીચન કામ માં પરોવાઈ ગઈ..

કોણ કહે છે , ઇન્ડિયા માં ગુલામી પ્રથા નાબુદ થઇ ગઈ છે ?

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

" પણ જે હોય તે , તમારા પત્ની ની તોલે કોઈ ના આવે! જોબ , ટ્યુશન , ઘર સાંભળવાનું , બાળક ના ભણતર નું ધ્યાન રાખવાનું ને પાછા સોશિયલી પણ એક્ટીવ રહેવાનું! "
હજુ તો કહેનાર ની વાત ચાલુ જ થઇ ત્યાં ....

" અરે હોતું હશે ! લગ્ન કરીને આવી ત્યારે ડબ્બા ના "ડ" જેવી હતી! આ તો આમારા ઘેર સમાઈ ગઈ! નઈ તો જેવા સંસ્કાર એના માં-બાપે આપેલા ને તો એને કોઈ સંઘરે નઈ! આ તો મારી મમ્મી ના લીધે ઘર ઘર જેવું છે , નઈ તો એને કમાવા સિવાય બીજું આવડે પણ શું ? આ તો ઘાટ કરતા ઘડામણ વધારે છે ! $#$%#%^$^%&^%&&^ " - પતિદેવ ની અસ્લાખિત વાણી અને ડબ્બા ના "ડ" જેવી પત્ની ના આંસુ ઓ ની જાણે હરીફાઈ જામી!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

" તું યાર , મમ્મી રહેવા દે ને! તને શું ખબર પડે મારા સાયન્સ પ્રોજેક્ટ માં ? તારી ભંગાર સ્કુલ માં થતા ફાલતું ના પ્રોજેક્ટ જેવો પ્રોજેક્ટ નથી બનવાનો મારે. તું તારા મસાલીયા માં ધ્યાન રાખ એટલું બૌ છે! રસોઈ માં તો વેતા નથી ને મને પ્રોજેક્ટ શીખવાડવા આવી ગઈ! કીચન ની બહાર સુધી તારી કચકચ ના જોઈએ મારે! પપ્પા સાચું જ કહે છે - દિવસે ચાંદો ઉગી શકે છે - પણ તું બુદ્ધિ વાળી વાત કરે એ અશક્ય છે! " - ૯ મહિના જેની નસો માં લોહી ને પ્રેમ એક સાથે સિંચ્યા એણે જ એક ઝાટકે "માં" ની દિલ ને જોડતી નસ કાપી નાખી ... ................................શબ્દો ના વાર થી! અવગણના ના હથિયાર થી!

જે પરિવાર માં ઘરના મોટા- વડીલ જ પોતાની અને પોતાના સ્નેહીજનો ની આમન્યા, લાગણી અને સન્માન નથી જાળવતા એમના સંતાનો પણ એમનું જ અનુકરણ કરે છે તો બહારના ની તો વાત શું કરવી !!!

"પારકા એ દીધેલા ઘાવ કરતા પણ પોતાના એ કીધેલા શબ્દો વધુ જીવલેણ હોય છે ! "

તુ પાછી ના આવે ?

2011-07-30T03:53:00.000-07:00

મારી વાયરલેસ વડીલ ... [પીનલ પટેલ ....]

"આજે તુ નથી એ બહુ વાગ્યું, બહુ બળ્યું ..

તુ દુર દુર ઉડી ગઈ એના કેટલા દિવસો , વર્ષો થયા એની ગણતરી કદાચ આજે સમજાઈ ...

તો પણ ખબર નહિ કેમ હજુ પેલા તે શિખવાડેલા વાયરલેસ ના દાખલા આવડતા નથી..

એ સીખ્વાડવા .... તુ પાછી ના આવે?

તારી સાથે જોયેલા બધા મુવીસ ને તારી સાથે કરેલી એ બધી મસ્તીઓ હજી પણ તાજી છે ..

પણ છતાં તારા જન્મ દિવસ પર આપડે "અગલી ઓર પગલી" જોવા કેમ ગયા હતા એ સમજાતું નથી!!

એ સમ્ઝાવવા .... તુ પાછી ના આવે ?

તારી સાથે ચટાકા ભેર ખાધેલી પાવ-ભાજી , ઢોસા હવે ખબર નઈ કેમ પહેલા જેવા ભાવતા નથી!

અને તારા સીખવાડેલા ખમણ હજી બનવું ત્યારે પાણી માં તારે છે , ડૂબતા નથી !

એ જોવા ને ચાખવા ... તુ પાછી ના આવે ?

મારા કીધા વિના હમેશા તુ જેને સમજી જતી હતી એ સમજવા ...

ને જયારે હું ઇમોશનલ ફૂલ બનું ... ત્યારે "જો પાછા , તમે ક્યારે સુધરસો ?" એમ કહેવા ...

તુ પાછી ના આવે ? "

--એ જ તારી .. ખમણ શિષ્ય અને કમ્પાઈલર ગુરુ

"આઈ એમ નોટ ઓકે પાપા, તમે ક્યાં છો ?"

2011-07-20T22:45:00.000-07:00

આજે કેમ આવાજ ધીમો આવે છે બેટા ?

રાતે હીર બૌ જગાડતી તો નથી ને?

કે હજુ પણ તું પહેલા ની જેમ રાતે જાગીને ન્યુઝ પેપર વાંચે છે?

તું ક્યારે સુધરીશ?

તું ક્યારે મોટી થાઈસ ?

તને કેટલી વાર કીધું રાતે જલ્દી ઉંઘી જવાનું ,

રાતે ઊંઘ પૂરી નથી થઇ ને ?

આઈ એમ ઓકે પાપા , ડોન્ટ વરી ...

આજે બૌ વરસાદ છે, તું ક્યાં છે બેટા ?

આભ ફાટ્યું છે ને તને એલ.ડબલ્યુ.પી. ની ચિંતા છે?

એક દિવસ જોબ પર નહિ જાય તો તારી કોલેજ બંધ નઈ થાય ને?

જો પાછી છત્રી/રેઇનકોટ જાણી જોઈને ભૂલી ગઈ ને આજે?

તું ક્યારે મોટી થાઈસ?

ભીંજાઈસ ને શરદી - તાવ આવશે તો ?

રાતે તને વારે ઘડીએ ઉઠી ને કોણ ઓઢાવશે ?

તને હળદર વાળું દૂધ નથી ભાવતું તો એમાં મધ કોણ નાખી આપશે?

આઈ એમ ઓકે પાપા , ડોન્ટ વરી ...

બેટા , આજે ફરી દોડીને ટ્રેન પકડી ને ?

તને કેટલી વર કીધું સાચવીને અપડાઉન કરવાનું ....

ઘેર પહોંચતા હજુ સાંજ ઢળી જાય છે બેટા ?

તું કેમ નથી સાંભળતી , તારી ચિંતા બહુ થાય છે!

તું ક્યારે મોટી થાઈસ ?

એક ટ્રેન ચુકાસે તો કઈ જીન્દગી થોડી અટકી જાય છે?

આઈ એમ ઓકે પાપા , ડોન્ટ વરી ...

આજે કૈક થયું હોય એમ લાગે છે બેટા..

બધું ઠીક તો છે ને ?

તું ક્યારેય કઈ કેતી નથી, પણ હું ના સમજુ ?

મારી દીકરી તો લાખો માં એક છે ,

મને તો તારા પર ખુબ ગર્વ છે ,

તું તો મારી દીકરી - દીકરા થી અધિક છે!

શું થયું છે બેટા કેમ , આમ અચકાય છે ?

પોતાની જાત પરનો તારો વિશ્વાસ ને પ્રેમ કેમ આમ ડગી જાય છે ?

બૌ મોટી થઇ ગઈ છે હવે તું બેટા ,

હવે પપ્પા ને સમજાવે છે ..

પણ તારી તકલીફ સમજવા ને સંભાળવા ..

મને તારા શબ્દો ની જરૂર નથી!

આઈ એમ ઓકે પાપા , ડોન્ટ વરી ...

...................................

.............................

...................................

............................

.....................

.................................................

...............................................

હવે તમે કઈ જ પૂછતાં નથી ,

મારી ચિંતા પણ કરતા નથી ...

હવે મને "મારી" જાત ને ચાહવા ને સમજવા કોઈ સમજાવતું નથી ...

એવી તમને શું ઉતાવળ થતી હતી?

તમે તો ગયા ,

ને છૂટ્યા આ નાસમઝ, જીદ્દી, અણસમજુ દીકરી થી..

પણ ..

તમને દીધેલા એ અગ્નિ દાહ માં મારો આત્મા પણ બળી ગયો છે ,...

તમારી સાથે ને તમારા માં જ ભળી ગયો છે ...

"આઈ એમ નોટ ઓકે પાપા, તમે ક્યાં છો ?"

-- તમારી - જીદ્દી , નાસમજ - ભૂમિકા :(

તો કદાચ સ્વાર્થી હોઉં જરૂરી છે! ...

2011-07-10T23:31:00.000-07:00

" હેય ડી-કંપની ના ડોન, બૌ દિવસે દેખાયા ને કઈ? બૌ રખડપટ્ટી કરી કે શું ? કંપની એ દિલ ખોલી ને બોનસ આપ્યું છે તો ગોઆ કે કાશ્મીર ની ટુર મારી આવ્યા કે શું ? " - બૌ દિવસે દિવા ને જોઈ ને અનાયાસે જ આદત પ્રમાણે ફૂટપટ્ટી ખેંચાઈ ગઈ!

"ના યાર , ઘેર જ હતી! " - એક ફિક્કા હાસ્ય સાથે દિવા પરાણે બોલી શકી જાણે !

દિવા ના અવાજ નું એ અલ્લડપણું અને ઝીરો ફીગર માં [ખરેખર તો માઈનસ માં !!!] પણ ધડ્ક્તી એ સિક્સ પેક ની હિંમત આજે જાણે હડતાલ પર છે!

"ડી કંપની "- એટલે કે દિવા , એની સરનેમ રાઠોડ ની જગા એ જો દવે, પટેલ કે મન્સૂરી હોત તો પણ કદાચ એના તોફાન અને કારનામાં થી એને આજ પદવી ને ઉપનામ મળ્યું હોત!

અસલ બરોડા ના પાણી માં વિદ્યાનગર ની આઝાદી અને સુરત નો મિજાજ મળે તો જે કોકટેલ બને એ જ તો "દિવા" ... છેલ્લા ૩-૪ વર્ષ થી ભિલાડ થી સયાજી નું સવારે ૭ થી રાતે ૧૦ નું ભાંગી ને ભુક્કો કરી નાખે એવું અપડાઉન પણ સહજતા થી ને હસતા રમતા કરે છે!

"આજે આટલી ભીડ છતાં તમે કોઈ એનકાઉનટર નથી કર્યું તે આજે બોસ ને કઈ નરમ ગરમ છે ? આજકાલ તમારે ડોન લોકો ને કઈ રોજા / ઉપવાસ ચાલે છે? "- ઝેરો થી માઈનસ ફિગર તરફ ની દિવા ની સ્પીડ છેલ્લા મહિના માં કદાચ એટલી વધી છે કે એને હવે અમે વિન્ડો સીટ પર ના બેસવા દઈએ , એ ઉડી જાય એ બીકે! [ વિન્ડો સીટ પચાવી પાડવાનું બહાનું જ તો! ]

" ના , તબિયત નથી સારી.. હવે યાર અપ-ડાઉન નથી થતું! બરોડા માં જેવી મળે એવી જોબ લઇ લેવી છે.. "- એ આંખો માં કેરિયર ને ડાઉન ટ્રેક માં જાતે મુકવાની નિરાશા , અને દિમાગ માં વધુ તબિયત ખરાબ ના થાય એનું ધ્યાન રાખવાની એલર્ટનેસ!

"સી "ડી", જ્યાં સુધી તુ જોબ નઈ છોડે , યુ વિલ નોટ હેવ ટાઈમ ટુ સર્ચ ફોર ન્યુ જોબ! સો , તુ માઈનસ ફિગર માંથી ઇન્વિસિબલ થાય એ પહેલા ક્વીટ એન્ડ હેવ સમ ટાઈમ વિથ યોરસેલ્ફ !" - મજાક મસ્તી ની ટ્રેન નું સીરીયસનેસ ના સ્ટેશન પર અચાનક સાઈડીંગ થયું ...

"આઈ કાન્ટ ક્વીટ દી... " - આજે જાણે શબ્દો ની જગાએ અજંપો , રુન્ધાયેલી લાગણીઓ ને અટવાયેલો ડૂમો આંસુઓની સાથે અનાયાસે વહી રહ્યો..

" ચાલ , ઇફ યુ આર ફ્રી, લેટ્સ ગો ફોર કોફી..... " - ઘડિયાળ નો કાંટો કોલેજ મોડું થવાનું ભાન કરાવતો હતો પણ પ્રોફેશનાલિઝમ માં રંગાયા પછીયે દિલના એક ખૂણે રહેલી સંવેદના મિત્ર ને ટેકો કરવા સાદ કરી રહી હતી!

ઘણી વાર જે વાતો શબ્દો નથી કરી શકતા એ મૌન ને આંખો કરી જાય છે!

દિયા ની ભીની આંખો માંથી જ્યાં સુધી એની વેદના ને અકળામણ વહેતી રહી , મારી આંખો એ લાગણીભીની લીપી ને ઉકેલવા મથતી રહી..

આખરે જયારે ભીનાશ ખૂટી ત્યારે શબ્દો ફૂટ્યા ... " દી , છેલ્લા એક વર્ષ થી તબિયત સતત ખરાબ રહે છે , ડોક્ટર્સ સતત કહી ચુક્યા છે કે આટલો શ્રમ મારું બોડી સહી શકે એમ નથી .. અને ખરું કહું તો હું પણ હવે બર આવી ગઈ છું.. જવાબદારી , જવાબદારી અને માત્ર જવાબદારી? ...."

દિવા ની આંખો અહી તહી ભટકાઈ રહી.. ... અને એની માંડ કોરી થયેલી આંખો માં ફરી વેદના ડોકાઈ..

પાસેના જ ટેબલ પર એક યંગ કપલ આવનારી લાઈફ ના મઝાના સપના જોઈ રહ્યું હતું તો સામે ના ટેબલ પર અમારી સાથેજ રોજ-બ-રોજ મુસાફરી કરતી બે નોકરિયાત યુવતીઓ નવી મળેલી જોબ નો પગાર કેવી રીતે ઉડાવવો એ ના શેખચલ્લી ખયાલો માં વ્યસ્ત હતી...

"દી , દિલ કહે છે આજે જ જોબ છોડી દઉં.. ઇવન મેં ઘેર મારું આ ડીસીઝન ડીકલેર પણ કર્યું.. પણ બધા ના પાડે છે કે આમ આટલી સારી પેયિંગ જોબ છોડવી ગાંડપણ કેવાય, જ્યાં સુધી બીજી સારી જોબ ના મળે , આઈ હેવ ટુ સ્ટ્રેચ.. " - મજબૂરી બધાને હોય છે , ક્યાંક પૂરી હોય છે તો ક્યાંક પુરા કરી દે એવી હોય છે!

" મને તારા મોમ નો નંબર આપ, હું સમજાવીશ.. જો દિવા , ૧-૨ વર્ષ માં તા લગ્ન થશે અને... " અધૂરું વાક્ય પૂરું થાય એ પહેલા ફરી એ.....

"દી , મારા થી મોટી એક બહેન છે ,સાયંસ ગ્રેજ્યુએટ છે - અનમેરીડ એના માટે શોધે જ છે , મારે એક નાનો ભાઈ પણ છે, હમણાં જ એમ.બી.એ પતાવ્યું એણે... પણ... " ... કોફીના ઘૂંટડે અજંપો શબ્દો બની બહાર આવતો ગયો ..

" પાપા આ મહીને રીટાયર થાય છે , દીદી નું એજ્યુકેશન સારું છે પણ શી એન્જોય્સ હાઉસ હોલ્ડ વર્ક ઓન્લી! શી ડોન્ટ વોન્ટ ટુ ડુ જોબ, નોટ ઇવન ટુ સપોર્ટ હર ઓન વેડિંગ ! ભાઈ ભણવામાં તો હોશિયાર છે જ અને.... એમ.બી.એ થયો ને હવે પી.એચ.ડી પણ કંટીન્યુ માં જ કરવું છે ની જીદ કરે છે, એને એનું કરિયર સ્પોઈલ નથી કરવું ... પાપા ડોન્ટ ફોર્સ ધેમ એન્ડ ... " - પોતાના એ દીધેલા , પોતાના એ વિન્ધેલા નું દર્દ કોને કહેવું ?

" વોટ અબાઉટ યુ ? તારે શું કરવું છે? "- કદાચ મારાથી એ પ્રશ્ન પુછાઈ ગયો જે કદાચ એના લોહીસંવેદીઓએ જાણવા છતાં અવગણી ...

"મારી ઈચ્છા ? મારે પણ ઈચ્છા કે સપના હોય એ તો હું લગભગ ભૂલી ચુકી છું! ... જવા દો ને.. દી તમારી પાસે એક ફેવર જોઈએ છે - પ્લીઝ તમારા રેફરન્સ માં વાત કરી ને બરોડા માં મને જોબ મળી જાય એમ કરો ને, ... કેવી પણ જોબ ચાલશે, કોલેજ માં, કંપની માં , કોઈ પણ પોસ્ટ ની , અત્યાર નું પેકેજ મળે તો સારું, ને ના મળે તો પણ ...! ...." - ખબર નઈ કેમ દિવા ની આંખો અને એના જ બોલાયેલા શબ્દો કેમ જુદું બોલતા હતા ?

" હા . ચોક્કસ , હું પૂરે પૂરો પ્રયત્ન કરીશ! પણ એક વાત કહું ? ક્યારેક થોડું સેલ્ફીશ બનવું જરૂરી છે! ભગવાન ને ભજવા જ ઘણા , ભગવાન થવા માં કોઈ સર નથી! " - વધુ બોલવું હતું, ઘણું બધું બોલવું હતું પણ દિવા ની આંખો માં ની એ ખામોશી ને લાચારી સામે શબ્દો અટકી પડ્યા...

બીજા ના સમજે તો કઈ નઈ તમે તો સમજો! - તમે શાણા છો!

એને તો જવાબદારી નું કઈ ભાન નથી - તારા પર જ તો ઘર નો આધાર છે!

આપડે નાના થઇ મોટાઈ બતાવાની, બીજા જેવું આપડે ના થવાય!

મને કાયમ એ નથી જ સમજાતું કે આવી સુફિયાણી વાતો કરવા વાળા એ કામચોર ઘોડાઓ ને જવાબદારી ને સમજદારી ના પાઠ કેમ નઈ શીખવાડી શકતા હોય ?

શા માટે કાયમ કોઈ એક ને જ સમજવાનું , ઘસડાવાનું અને કણસવાનું ?

શું પોતાની લાઈફ, પોતાના સપના, પોતાની ઇચ્છાઓ ને પોતાનું હોવાપણું જતાવવું ને માંગવું એ પણ સ્વાર્થ છે ?

તો કદાચ સ્વાર્થી હોઉં જરૂરી છે! ....

જે મહાનતા પોતાનાઓ ને જ પરાવલંબી અને બેજવાબદાર બનાવી દે એના કરતા....
તો
શું એમને બે ફટકા મારી ને ફટ કરી ઊંઘ ઉડાડે એવું સ્વાર્થી વલણ ક્યારેક જરૂરી નથી ?

પ્.પુ.ધ.ધુ. ભુમીકાપ્રિયદેવીજી ઉવાચ ::
"પોતાની સ્પેસ, ડ્રીમ્ઝ , ડીઝાયર, ચોઇસિસ , સેલ્ફ રીસ્પેક્ટ , એઈમ - રાખવું શ્વાસ લેવા જેવું ને જેટલું જ જરૂરી છે!

કોમ્પ્રોમાઈઝ અનિવાર્ય નથી , પણ "પોતાની લાઈફ" માટે પોતીકું પેશન ચોક્કસ અનિવાર્ય છે! "

-- જો તમે એ નહિ સમઝો તો દુનિયા શું ઝ્ખ મારવા સમજશે ?

" She’s not a baby anymore .... She started school this morning .... "

2011-06-27T01:08:00.000-07:00

મારી હીર નો સ્કુલ માં પહેલો દિવસ.. પહેલું અઠવાડિયું ...

કદાચ લગ્ન બાદ વિદાય વખતે એટલું દુખ્યું નથી જેટલું આ પહેલા અઠવાડિયા માં કઠ્યું !!!
કેમ?
ખબર નહિ!

આમ તો હીર ની નવી દુનિયા માં શુભ શરૂઆત થી ખુશી પણ થઇ , પણ દિલ ના એક ખૂણે કૈક તો અટવાયું !!

નાના ભૂલકાઓ ની "માં" થી દુર, અજાણી જગા ને અજાણ્યા લોકો વચ્ચે આવી જવાની વેદના અને એ વેદનાની બાળસહજ રુદન થી અભિવ્યક્તિ વચ્ચે , મારી "મીઠ્ઠી" , મારી "હીર" , એક પણ આંસુ પાડ્યા વગર , હસતા રમતા , પહેલા જ દિવસથી નવી દુનિયા માં સમાઈ ગઈ એનું અચરજ ને ખુશી બંને થઇ!

પણ હજુ દિલ માં એ ચચરાટ છે અને કદાચ એનું કારણ પણ હવે સમજાયું છે!
શું?
મારા શબ્દો માં નહિ પણ કોઈ અજાણ્યા લાગણીભીના દિલ માંથી આ "સમ-વેદના" પહેલા જ લખાઈ ગઈ છે ....
..................................................................................................................................

"She started school this morning,
And she seemed so very small.

As I walked there beside her
In the Kindergarten hall.

And as she took her place beside
the others in the class,
I realized how all too soon
Those first few years can pass.

Remembering, I saw her as
She first learned how to walk.
The words that we alone made out
When she began to talk.

This little girl so much absorbed
In learning how to write.
It seems as though she must have grown
To girlhood overnight.

My eyes were blurred by hastily
I brushed the tears away
Lest by some word or sign of mine
I mar her first big day.

Oh how I longed to stay with her
And keep her by the hand
To lead her through the places
That she couldn’t understand.

And something closely kin to fear
Was mingled with my pride.
I knew she would no longer be
A baby by my side.

But she must have her chance to live,
To work her problems out,
The privilege to grow and learn
Llife is all about.

And I must share my little girl
With friends and work and play;
She’s not a baby anymore –
She’s in Kindergarten today.

"
-- Author :: unknown ...

અસ્તિત્વ ખોજ :: ઉગવા , પાંગરવા ને વિકસવા માટે ની જગદ-ઓ-જાહેદ...

2011-06-01T04:59:00.000-07:00

P.S. :: કાલ્પનિક અને વાસ્તવિક વિષયવસ્તુ ::

"ભૂલો ભલે બીજું બધું માં-બાપ ને ભૂલશો નહિ...
અગણિત છે ઉપકાર એના એહ વિસરશો નહિ ..."

ટીવી પર લોકલ ચેનલ ની પ્રભાત ભક્તિ પ્રોગ્રામ માં સુમધુર ભજન વાગી રહ્યું અને ...

" આ નવી પેઢી ના નવા તાયફા ... આ તે વળી કેવું ?
-- વર્ષો થી ચાલી આવતી પરંપરા છે કે લગ્ન કરી ને સાસરે જાય એટલે સ્ત્રી ને જ એડજસ્ટ કરવું પડે. બીજા ના ઘર માં રેવાનું ને પોતાની ચરબી બતાવાની એ તો વળી કેવું?
-- ગમશે, ચાલશે, ફાવશે પર તો સ્ત્રી નો સંસાર ચાલવો જોઈએ.. અને પતિ અને કુટુંબ ની ઈચ્છા ને સેવા માટે તો સ્ત્રી નો જન્મ છે !
-- જો આટલું પણ ના સમજાય તો તો તારો જન્મારો જ એળે ગયો રે ...
-- સ્ત્રી ને તો કેવી સ્પેસ , મોકળાશ ને મિત્ર ?
-- પુરુષ ને તો પચ્ચીસ લફડા ને કામ હોય, ઘર ને વર ને સાંભળી ને બેસે એ જ સન્નારી ! #@$#@%$^%$^&%&*^*%^&@#$@#%$#@%$^@^%^%$^$^%#^%$#&#%^ "

રુકાવટ કે લીયે ખેદ હે ...
મગજ એ પણ આગળ ના ડાયલોગ સાંભળવાની કે પ્રોસેસ કરવાની ના પાડી દીધી..

મારું ઘર, મારું કુટુંબ ને મારું અસ્તિત્વ .... બધું જ એક પળ માટે ધૂંધળું લાગ્યું ...

ને સબ-કોન્શીયસ માઈન્ડ માં થોડા દ્રશ્ય, સંવાદો અને લાગણીઓ પડઘાયા ..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

" આ ઉનાળે ક્યાં જવાનો પ્રોગ્રામ છે પ્રભુ? "

" મથુરા વ્હાલા ના સાક્ષાત્કાર કરવા જવું છે , ચાલો આવાના ? "

"ના રે , અમારે તો બેબી ને રીડીંગ વેકેશન છે , પણ તમે સિધાવો છો તો તમરા "લાલજી " ની સેવા કરવાનો અવસર આ વખતે અમને આપજો પાછા .."

" હાસ્તો , મારા ઠાકોરજી ની પાકી સેવા જાળવવા તમારા જેવા ધાર્મિક ને લાગણીશીલ માણસ જ તો ખપે..
-- મારા લાલજી ને સવારે તમારે હાથે પ્રેમથી જમાડજો ને હા મીસરી તો તાજી જ ધરાવાની એ ભૂલતા નહિ .. --- મારી ગેરહાજરી માં કેરી ની સીઝન માં મારા ઠાકોરજી ને ધરાયા વિના કેરી ખાધી તો મારાથી ભૂંડો કોઈ નહિ યાદ રાખજો ..
-- અને હા આ કાળ ઝાળ ગરમી માં મારા લાલજી ને પાણી પીવા ની માટી ની સ્પેશિયલ મઢુલી મેં નાથદ્વારા થી મંગાવી છે એ યાદ કરાવજો, મારા લાલ ને ગરમી લાગે તો મારી સાત પેઢીઓ લાજે ........................ @#@!#$!$%#$%$#^$%^#$%^#^^$$%%^&^!@#@$#$%$%^$%#&^%^& "

લાલજી - ઠાકોરજી - શ્રીજીબાવા ની સેવા બીજા ના ઘેર પધરામણી કરે એ પહેલા તો એમને સાચવવા ની સૂચનાઓ નું લીસ્ટ એક થી વધુ વખત એક થી વધુ વ્યક્તિ ઓ ને કંઠસ્થ થાય એટલી વર જણાવામાં આવે..

અને હૈયું છલકાઈ જાય એ વિચારી ને કે - કેવો અસીમ પ્રભુ પ્રેમ !
કેવા હેત થી પ્રભુ ને નાના બાળ નીજેમ લાડ લાડાવાના અને એમની પ્રેમભરી આગતા સ્વાગતા કરવાની ...

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"કાકા , તમે તો ભારે કરી ! યુ.એસ. ની ટ્રીપ તો ગોઠવી દીધી પણ તમારા ડોગ નું શું ? સાથે લઇ જવાના કે ?"

" ડોગ ના કહો બોસ! "વિસ્કી" - કેવું નશીલું નામ રાખ્યું છે મારા હેન્ડસમ સને એના પેટ ડોગ નું ! મારા સન ને વિસ્કી વિના સહેજ ના ચાલે , એ તો વ્હીસ્કી ને ટ્રીપ પર સાથે લઇ જવાની જીદ પર હતો ! પણ એની ગર્લ ફ્રેન્ડે બૌ ફોર્સ કર્યો તો એને ઘેર વ્હીસ્કી ને મહેમાન બનાવાનો છે! જાહો જલાલી તો સંભાળ - ૧૦ પેજ લાંબુ લીસ્ટ આપ્યું છે મારા સને વ્હીસ્કી ની આદતો અને જરૂરિયાતો નું ધ્યાન રહે એ માટે.. "

"ના હોય કાકા ... ૧૦ પેજ લાંબુ ? એવું તો શું બધું ધ્યાન રાખવાનું તમારા ડોગ નું સોરી તમારી વ્હીસ્કી નું ? "

"વ્હીસ્કી ને માટે જુદો બેડરૂમ જોઈએ જ !
-- વ્હીસ્કી ને સવારે ૯ વાગા સુધી શાંતિ થી ઊંઘવા દેવાનું !
-- વ્હીસ્કી ઉઠ્યા પછી ૩૦ મિનીટ્સ માં બ્રેકફાસ્ટ જોઈએ - એકદમ ગરમ અને એલોંગ વિથ ફ્રેશ મીલ્ક્ શેક ! -- --- વ્હીસ્કી ને વોક પર મેડ સાથે નઈ મોકલવાનું ..... !$##@%$^%$^%^&^*&**#@$@$#^%$&^%*^&%*& "

દિલ વિચારી રહ્યું - કેટલાક ઘર માં ડોગ - સોરી વ્હીસ્કી તરીકે જન્મવા પણ કેટલા પુણ્યો કરવા પડતા હશે !!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

" જો બેટા , હવે આમ ૭ વાગે ઉઠે એ ના ચાલે . પારકા ઘેર જવાનું છે!
-- સવારે સૌથી પહેલા ઉઠવાનું ને રાતે બધા ઊંઘે પછી ઊંઘવાનું !
-- અને આ શું વારે ઘડીએ એજ્યુકેશન ના સેમિનાર ને વર્કશોપ માટે અહી તહી રખડવાનું ? સારા ઘરની છોકરીઓ ને ના શોભે !
-- જો જોબ માંથી ટાઈમ મળે તો કુકિંગ ક્લાસ કર, થાઈ - મેક્સીકન - ચાઈનીઝ ને એવું બધું આવડે તો તારું "ગોઠવવામાં " અમને પણ સહેલું પડે ! "

"મોમ , મને ગુજ્જુ ડીશ આવડે છે એ બૌ છે ! કુકિંગ ઇસ નોટ માય કપ ઓફ ટી ! મને શોખ નથી! "

" શોખ ગયો ચુલા માં !
-- આ સેમિનાર ને વર્કશોપ ના સર્ટીફીકેટ તારા લગ્ન ના બાયોડેટા માં લખાશે ?
-- આમ ચપ ચપ જીભ ચાલશે તો પારકે ઘેર કેમ રેવાશે ?
-- ગાય ની જેમ રહેવાનું . ગમે કે ના ગમે , જેમ સાસરિયા કહે એમ કરવાનું . પોતાની જાત ને ભૂલી ને પતિ ને એના ઘરસંસાર માં જીવ પરોવાનો .
-- આ ડીગ્રી ને ભણતર થી કઈ ના વડે ! સાચું ભણતર દીકરી માટે તો સહનશીલતા અને મર્યાદા !
-- પતિ એટલે પરમેશ્વર અને એના બોલ બ્રહ્મ વચન એ યાદ રાખીશ તો સુખી થાઈસ ,
-- આ બધા પસ્તી ના પેપર ને રીસર્ચ કરવાથી કઈ નઈ વડે... "

પી.એચ.ડી ની થીસીસ સોરી પસ્તી ના પેપર્સ હાથ માંથી સરક્યા અને રહી ગઈ એક ટીસ .........

દિલ ના તો રડી શકે છે ના તો ફરિયાદ કરી શકે છે!

ફરિયાદ કરવી તો કોને કરવી ? -
પોતના ને ને પારકા ને?

બધું ચલાવી લેવાનું છે , કોમ્પ્રોમાઈઝ કરવાના છે.. એડજસ્ટ કરવાનું છે!
પોતાના કેરિયર ને શોખ ને સ્વાહા કરી બીજાના ઈશારે કઠપુતળી બની નાચવાનું છે ...
પોતાનું અસ્તિત્વ ૨૦-૨૨ વર્ષ પછી સાવ જ ઓગળી નાખવાનું છે એ પણ એક શબ્દ પણ બોલ્યા વગર!

દિમાગ માં ઘમાસાણ છે !
વિચારો નો વંટોળ છે!

૨૦-૨૫ વર્ષ ના વાવેલા સપના , અને અલાયદું નોખું વ્યક્તિત્વ સાચવવા લડી લેવાની ખુમારી છે!

પોતાના અસ્તિત્વ , પોતાના ઘર ને પોતાના કુટુંબ ની શોધ માં ભટકવાની વિવશતાને પરાસ્ત કરી "પોતાનું " પોતે સર્જવાની હામ છે!

અને એક દિલ ને દુભાવતો પ્રશ્ન છે ....................

" જે સમાજ પથ્થર ને શ્રદ્ધાથી પુજે છે અને જીવ ની જેમ જાળવે છે ,
પોતાના ભગવાન ને બાળ સ્વરૂપે લાડ લડાવે છે ,
પોતાના પાલતું જાનવરો ને પોતાના સંતાન સમકક્ષ લાગણી ને પ્રેમ આપે છે ,
એ જ સમાજ પોતાની વ્હાલસોયી દીકરી ને વળાવતા શા માટે જાનવર[ગાય ની જેમ સૌને પોતાના લોહી થી પોષવું ને ગધેડા ની જેમ વૈતરું કરવું , દફણા પણ ખાવા અને એક હરફ ના ઉચ્ચારવો ! ] બનવા મજબુર કરે છે ? "

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

જે છોડ તમે આટલા હોંશ થી ને પ્રેમથી વાવો છો , ૨૦-૨૫ વર્ષ એને નિયમિત પ્રેમ ની હુંફ, લાગણી ના જળ ને સલામતી ના છાયા માં ઉછેરો છો એને લગ્ન નામના એક પ્રસંગ પછી જડ મૂળ થી ઉખેડી નાખો છો ...

શું એ છોડ ને જ્યાં નવેસર થી રોપવાનો છે એ જમીન ને આ છોડ ની સ્વભાવગત જરૂરિયાત ને લાક્ષણીકતાઓ જાણવાની જવાબદારી ભૂલી નથી જતા ?

શું છોડ ને જ ગરજ છે ઉગવાની ?

કરપ્શન કે "કર- ઓપ્શન" ?

2011-04-08T04:55:00.000-07:00

"
સ્કુલ , કોલેજ માં એડમિશન ના લોચા. કે ફેક સર્ટીફીકેટ નું સેટિંગ !
નોકરી માટે ના-કરી એટલી અધધધ ગેર રીતિઓ કે ટેક્સ બચવાની તરકીબો!
ગવર્મેન્ટ ના ગોરખધંધા કે પછી સરકાર ની શાહુકારી!
શોર્ટ કટ માં સકસેસ મેળવવા ની સાયકિક છતાં લોભામણી "કિક" ....
સિકસ્થ પે ના નામે મોંઘવારી ની સુનામી ને એમાં તણાતું ને ખુવાર થતું પ્રાઈવેટ જોબ કરી ને પબ્લીકલી પિસાતું ભારત....

કટકી , બટકી, ટીપ, ખર્ચો , ચા- પાણી , વ્યહવાર , રીત ને રસમ ના નામે [ હરી તારા નામ છે હજાર .... ] , અત્ર-તત્ર-સર્વત્ર કરપ્શન નો કાળો કેર ...

કરપ્શન કે "કર- ઓપ્શન" ? .....
"

- જાત સાથે પ્રમાણિક બનો !

કરપ્શન ના તો કરો , ના તો કરવા દો!

૮ માર્ચ :: ઇન્ટર નેશનલ વુમન સ ડે - કે વાર્ષિક મજાક ?

2011-03-10T00:59:00.000-08:00

ખાસ નોંધ..

લેખિકા નું પત્ર કાલ્પનિક છે જેમાં મારા અને મારા જેવા ઘણા સર્જકો ની મનોવેદના ના શેડ્સ છે.. [ સર્જકો માં કૃપયા જેન્ડર બાયસ ના ગણવું! ]

આ થી સમઝવું કે - નીચેની પોસ્ટ વાસ્તવિક+કાલ્પનિક છે!

લગતા વળગતા એ બંધ બેસતી પાઘડી પહેરવાની છૂટ છે ..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

શુભેચ્છક ૧ :

" બુક નું મુખપૃષ્ઠ સુંદર છે .. ખુબ ખુબ અભિનંદન .. અમને તો બૌ આનંદ થયો , કે તારી ક્રિએટીવીટી ને પાંખો મળશે ! આમ જ લખતી રહેજે .. અને બુક ની કોપી નઈ મોકલવાની અમને? "

-"હા જરૂર, કુરિયર કરી દઈસ , શુભેચ્છાબદલ આભાર.."...

{

ક્યારેય એક છાપું પણ જાતે ખરીદતા હશે કે કેમ? ને બુક ની કોપી લઇ ને શું કરશે એ પ્રાણ પ્રશ્ન!

}

શુભેચ્છક ૨ :

" મુબારક હો! જોયું ને મેં તો ૬-૮ મહિના પહેલા જ કીધું તુ , તારા માં કઈ ક છે જ! આજે સવારે જ બુક લઇ આવ્યો! લેયઆઉટ સારું છે , પણ એમ નથી લાગતું કે થોડું લાઉડ છે! અને પેજીસ પણ થોડા રફ નથી ? આમ તો ઠીક જ લાગે છે , પણ થોડી મહેનત કરી હોત તો કોઈ સારા રેપ્યુંટેડ પબ્લીકેશન હાઉસ વાળા પણ કદાચ માની જાત છાપવા.. હવે નેક્સ્ટ ટાઈમ જરા .. "

" હા , ધ્યાન રાખીશ, આભાર .." -

{

ભલે ને બુક માં કન્ટેન્ટ હોય, ના હોય , દેખાવે બધું સરસ ને મોંઘુ હોવું જોઈએ,, આજકાલ તો " જો દિખાતા હે વોહી બિકતા હે.. "

}

શુભેચ્છક ૩ :

" અરે વાહ , તમે તો લેખિકા બની ગયા.. કૉનગ્રેચ્યુલેશન .. તમારી બુક ના સરસ રિસ્પોન્સ નો છાપા માં આર્ટીકલ વાંચ્યો! બૌ અનાદ થયો!

પણ એમાં તમરુ નામ .. કૈક ભૂલ નથી થતી ?

તમારા નામ ની પાછળ તમારા પતિદેવ નું નામ ને સરનેમ હોવા જોઈએ એની જગા એ , તમારા નામ ની પાછળ ૨ -સરનેમ [પિયર પક્ષ ને સસરા પક્ષ ની ] છે ! મેં તો ૨ વાર ચેક કર્યું કે તમે જ છો ને ? પછી દાદી, કાકી, માસી, મોટીબેન , ભાઈ બધાને ફોન કરી ને ચેક કરવાનું કીધું , આ તો.. તમે હોવ તો નામ આં થોડું લાખો?

તમે તો સાચા ભારતીય નારી ની જેમ પતિના નામ વગર નામ ના જ લાખો, હે ને? સાચું ને ? શું કહો છો? "

- " હા એ મારું જ નામ હતું - ૨ સરનેમ સાથે , બાજુ માં ફોટો પણ હતો ચેક કરવા , ને મારી જ બુક માટે નો આર્ટીકલ હતો, આભાર .. "

{

છેલા ૧૦ વર્ષ થી પતિદેવ નું નામ હસી ખુશી થી લટકાવીને ફરું છું , ને એક દિવસ માટે મારી ક્રિએટીવીટી સદગત પપ્પા ને અર્પણ કરવા નામ માં પિયરની સરનેમ પણ લખી તો શું આભ તૂટી પડ્યું ?

ને આ સરનેમ છે શું ચીજ? શું મારું નામ કાફી નથી મારી ઓળખ માટે?

ને મારું નામ હું કોઈ પણ રીતે લખું , મારું છે , મારે નક્કી કરવા નું છે! તમ તમારે ગમે એ લેબલ ને સ્ટીકર થી ઓળખોને મેં ના પડી?

}

શુભેચ્છક ૪:

" જલસો પડી ગયો બુક હાથ માં લઈને હોં! લેખિકાજી , તમારો ફોટો તો મઝા નો છપાયો છે ને! શું ગાલ માં ડીમ્પલ પડે છે , આય હાય! ને આંખો માં કાજળ તમે રોજ લગાવો છો ? ખરેખર કાતિલ ફોટો છે, એ જોવા પણ બુક લેવી પડશે બોલો! "

- " !!!!!!!!! આભાર !!!!!!!!!!! "

{

બુક વેચાણ માટે છે , લેખિકા નહિ , એવું લખવાનું રહી ગયું ફોટાની નીચે નો અફસોસ !!!

}

શુભેચ્છક ૫:

" મુબારક હો ! મેં તો તમને જોયા ને ત્યારથી જ ખબર હતી કે દમ છે તમારા માં..

ગુજરાતી સાહિત્ય ને તમારા જેવા જ નવ લોહિયા લેખકો ઉગારી શકે એમ છે હાલમાં! રંગ રાખ્યો તમે હો!

પણ એ તો કહો , આ પબ્લીકેશન માં કેમ નો મેળ પાડ્યો! આપડે એ પબ્લીકેશન વાળા ને ઓળખીએ હો, લાલો લાભ વગર લોટે એમ નથી, તમે ક્યાં એમાં ભરાઈ ગયા ? ..

હા હા હા , મારો બેટો ખાલી લેખિકા ઓ પાછળ જ ઘસે છે ... રૂપિયા ! જો જો બીજું કઈ સમજતા! ... "

- " જરૂર થી ધ્યાન રાખીશ.. આભાર ! "

{

સ્ત્રી માત્ર કોઈ પણ ફિલ્ડ માં આગળ આવે, એ પછી પ્રમોશન હોય, સેલેરી રેઝ હોય કે કોઈ ક્રિએટીવીટી , આ પંચાતીયા ઓ ને કેમ હમેશા એની પાછળ ઘસવાનું ને ઘસાવાનું જ દેખાતું હશે?

}

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

૮ માર્ચ - અંતરરાષ્ટ્રીય મહિલા દિવસ- એક યોગનું યોગ. ?

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

રોજ કરતા આજ નો દિવસ વધારે સ્પેશીયલ છે ...

આજે એલાર્મ કરતા પહેલા ઉઠી જવાયું ...

રોજિંદુ કમ કરતા જ્યાં ઉતાવળ રહેતી ત્યાં આજે સમય કરતા પહેલા કામ પતી ગયું..

એક ખુશી , ઉત્સાહ ને છતાં થોડો અજંપો, ગભરાટ...બાળક ના જન્મ વખતે માં ને થાય એવો જ તો!

આજે જન્મ થવાનો છે , પ્રથમ સર્જન નો , પહેલી લાગણીઓ ને સપનાઓ નો... "એક બીલો એવરેજ વુમન " ના પુસ્તક નો ..

"એક બીલો એવરેજ વુમન " માટે આજે પહેલી વાર ૮ - માર્ચ , મહત્વ નો દિવસ છે ...

ઘડિયાળ ના કાંટા પણ ધીમા ચાલી ને પજવે છે!

ને એસ.એમ.એસ ના સવારથી સતત વાગતો ટોન, મહેસુસ કરાવે છે સ્વજનો ની શુભેછા [ દિલી કે માત્ર ફોર્માલીટી ! ] ???????

૮ માર્ચ - અંતરરાષ્ટ્રીય મહિલા દિવસ- એક યોગનું યોગ.. "એક બીલો એવરેજ વુમન " માટે આજે પહેલી વાર એનો "પોતાનો" દિવસ.. ???

શુભેચ્છા ઓ ના પ્રકાર પણ કેવા વિકૃત ?

-- કોઈ પુસ્તક ની બાહ્ય સુંદરતા ના વખાણ કરે છે ...

-- તો કોઈ ને સરનેમ ને પતિનેમ માં જ માત્ર રસ છે ...

-- કોઈ લેખિકા ના લખાણ ની જગા એ એના ગાલ ના ખાડા માં જઈ ને પડ્યા છે ...

-- તો કોઈને લેખિકા ના આ સન્માન કે આ લાઈફ ટાઈમ ઓપરચ્યુનિટીમાં કઈ સેટિંગ દેખાય છે....

"આચાર વિચાર માં કેવો ફેર? "

૮ માર્ચ....

-- "પોતાનો દિવસ " ?

-- "મહિલા દિવસ "

-- " ઇન્ટર નેશનલ વુમન સ ડે "

ક્રેપ....

તમે કેવા ?? - "કાસ્ટિંગ આઉછ " !!!

2011-03-07T04:05:00.000-08:00

":ભુમિકા, મહારાજ જાય છે , હિર ને લઇ ને દર્શન કરી આવ! " - સત્યનારાયણ ની કથા પતી એટલે કેયુરે યાદ કરાવ્યું કે કથા પ્રસાદ ની સાથે સાથે પ્રભુ આરાધના માટે પણ કરવામાં આવે છે!

" હા, હું અને હિર ક્યારના દર્શન કરી આવ્યા! " - હિર ને પ્રસાદ ખવડાવતા મેં પ્રસાદ નો પડિયો અમારા દુર ના સંબંધી , જે અનાયાસે કથા સમયે હાજર હતા તેમને ધર્યો!

"એમ પણ ભગવાન ના કામ માં તો કહ્યું છે ને કે નસીબ માં હોય તો જ દર્શન થાય ને પ્રભુ મળે! અમારા જૈનો માં તો... "- ને અમારા એ વ્હાલા સંબંધી જે નવા સવા જૈનીઝમ માંથી વિષ્ણવીઝમ માં વટલાયા છે , તેમણે વિના પૂછ્યે જૈન ધર્મ નું મહિમા ગાન શરુ કર્યું!

" એમ પણ ધર્મ ને કર્મ ની વાત તો જેમ જૈન ને વૈષ્ણવ જન સાચવી જાણે છે એમ તો કોઈના ગજા ની વાત નહિ! ભગવાન ના નામે નાટક કરે પણ કઈ મલાજો ના જાળવી શકે એવી જ્ઞાતિ થી મને તો બિલકુલ સુગ છે! ખાસ તો બ્રાહ્મણ ને મહારાષ્ટ્રીયન ! એમના થી ૧૦૦ ફૂટ દુર જ સારા ની તો આપડે પણ અભડાઈ જવાય! "- નવા સવા ધર્મ ને નવી જ્ઞાતિ માં એડજસ્ટ થવા ના ભાવે કે પોતાની આંતર સુઝથી સંબંધી શ્રી અમને બધાને "જ્ઞાતિ વાદ" અંગે સમજ આપી રહ્યા હતા ...

" ઓહ , કાસ્ટ ને ધર્મ થી એટલો બધો ફર્ક પડે છે ? તો તો તમારે મારાથી પણ ૧૦૦ ફૂટ નું અંતર રાખવું ... " - મેં હસતા હસતા હિર ને એમના ખોડા માંથી લઇ હિંચકે બેસાડી!

" ના સમજાયું ? ભુમિકા પણ બ્રાહ્મણ છે! એટલે હિર પણ ૫૦% બ્રાહ્મણ થઇ ને , તો તમે એને ખોડા માં બેસાડીતી ને તમે વટલાઈ જાવ તો? " - કેયુર એ હસતા હસતા ફોડ પડ્યો!

" ઓહ.. મને તો.. પણ.. ભુમિકા ને ખોટું લાગ્યું હશે નઈ ? " - હવે જે બફાઈ ગયું એનું શું કરવું એની અવઢવ માં સંબંધીશ્રી અટવાયા!

"ના રે એમાં કેવું ખોટું લાગે.. મારા માટે તો મારી સરનેમ , દેસાઈ કે શાહ જે ગણો તે માત્ર ટેગ છે!

મારા નામ ની પાછળ દેસાઈ લાગે કે શાહ મારા સ્વભાવ કે મારી લક્ષનીક્તાઓ બદલાઈ નથી જતી!

અને આમ તો જો હું એમ કહું કે -મારા ઘેર , મારી મમ્મી ને તો જૈનો ની જબ્બર એલર્જી છે.. ને મારા ટોકવા છતાં એ કાયમ કહે - "જેની બાજુ માં રહે જૈન એને ક્યારેય મડે નહિ ચૈન" ... તો તમને થોડું કઈ ચોંટી જશે કે માથું લાગશે!

જૈન ધર્મ તો સમતા ને ક્ષમા જ સૂચવે છે ને! "- મારા જવાબ થી કદાચ અમારા મોંઘેરા સંબંધી શ્રી ને ચચર્યું હશે એમ એમનું મુખારવિંદ સૂચવતું હતું , પણ હવે તો કઈ પણ બોલવા માં જોખમ છે ના ન્યાયે એ સત્વરે વિદાય થયા, વધુ ધર્મ જ્ઞાન આપ્યા વગર!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

કદાચ દરેક ધર્મ કે જ્ઞાતિ ની કોઈક વિશેષતા , લાક્ષણીકતા , સારા-નરસા પાસા હશે!

પણ જન્મ સાથે કોઈ બાળક એ ઇનહેરીટ નથી કરતો- બાળક ની કાસ્ટ માત્ર ભોળપણ ને નિર્દોષતા જ હોય છે!

જાણે અજાણ્યે , આપડે જ તેને "આપડામાં, આપડી કાસ્ટ માં" આમ કરાય ને આમ ના કરાય નું મોરલ શિક્ષણ અપાતા રહીએ છે!

જો માણસ માત્ર નામ થી આઈડેનટીફાઈ થઇ જાય છે તો પણ આગ્રહ કરી ને એની પાછળ નું કાસ્ટીયુ સ્ટીકર ફંફોસતા રહીએ છે!

જેમ કોઈ પ્રોડક્ટ ખરીદતી વખતે એની મેન્યુફેક્ચરીંગ કંપની નું ટેગ સહેજે જોવાની ને ચકાસવાની આદત છે , એમ , આપડે શું માણસો ને પણ એની "કાસ્ટીકર " [કાસ્ટ + સ્ટીકર , અદભુત નવો શબ્દ! ] થી જ નથી મૂલવતા ?

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

કોઈ પૂછે - "તમે કેવા? " { એટલે કે કઈ કાસ્ટ ના ?}

-તો " અદલ, હ્યુમન, તમારા જેવા તો નહિ જ ! " કેવાનું મન થઇ ના જાય?

હોલીડે સ્પેશીયલ ના ગોટાળા :: મમતા જી -(ફરી પોકારું છું ) સાંભળો છો ?

2011-03-03T03:41:00.000-08:00

" હે.. હોલીડે સ્પેશીયલ ટ્રેનસ શરુ થાઇ ગઈ લાગે છે ?" - મારા સેકંડ હોમ, ભિલાડ લેડીઝ કોચ માં પ્રવેશતા ની સાથે જ પરિસ્થિતિ સમજી ગઈ ને અનાયાસે જ મારું ફેવરેટ ભજન ગવાઈ ગયું - "હરી મારા દુખ ના દહાડા.. વ્હાલા એ વેર વાળ્યા...." !

" તમેન કેવી રીતે ખબર પડી હોલી ડે ટ્રેનસ નું? બહાર સ્ટેશન પર કઈ બોર્ડ માર્યું છે નવું? " - અપડાઉન માં નવી સવી નિમિષા એ મૂંઝાઈ ને પૂછ્યું ..

" નિમિષા , યે બાલ હમને ફેશન કે લિયે કલર નહિ કરવાયે ! આઈ મીન... ફરગેટ ઈટ! જો તને આજે આપડા કોચ માં કઈ ચેન્જ ના લાગ્યો ? "- મારા ઓલ્વેઝ ફિલ્મી નાટક થી નિમિષા ટેવાયેલી નઈ એટલે ગભરાઈ જાય!

" હા , આપડો કોચ બદલાઈ ગયો, મને એમ કે ભીડ બૌ છે એટલે.. પણ આટલો નાનો કોચ કેમ મુક્યો હશે?" - આજુ બાજુ જોઇને અચાનક જ પરિસ્થિતિ સમજતા નિમિષાને એક સાથે ઢગલો સવાલો ઉપડ્યા!

" કઈ નઈ રે.. ૧-૨ વેકેશન અપ ડાઉન માં કાઢીશ એટલે તને પણ સમજાઈ જશે આ ઇન્ડિયન રેલ વે નું બખડ જંતર! આ મમતા ની રેલ વે માં સહેજ પણ બુદ્ધિ કે "સમતા" નથી! " - ફિલોસોફી ઝાડતા તો ઝાડી નાખી પછી સમજાયું કે આ શ્રોત્તા ઓ ને આ બધું ના પચે!!!

ને આખું કમપાર્ટમેન્ટ મને એવી રીતે ઘુરવા લાગ્યું જાણે હું નેક્સ્ટ રેલ મીનીસ્ટર બનવા ભાષણ આપતી હોઉં!

"ના સમજાયું ને? ભૂમિકા ને બૌ સીરીયસલી નઈ લેવાની , એને આમ લેકચરબાજી કરવાની આદત છે! જો હવે વેકેશન શરુ થવાના એટલે નવી હોલીડે સ્પેશીયલ ટ્રેનસ શરુ કરવી પડે ને ? " - ઇનાક્ષી બેન એ શાંતિ ને સરળતા થી સમજાવાનો પ્રયાસ કર્યો!

" હા , પેપર માં પણ આવું કૈક આવ્યું તુ, મારી પાસે કટિંગ છે... " - અને કોકી માસી એમના જાદુઈ ઝોલા માં કટિંગ શોધવા માં બીઝી થાઇ ગયા, "હેપ્પી ટુ હેલ્પ" ભાવે...

"કોકી માસી.. તમે આનું પણ કટિંગ સાચવ્યું છે! ધન્ય છે! "- અહોભાવ થી હું કોકીમાસી ની નિસ્વાર્થ ૨૪*૭ મદદ ભાવના ને વંદી રહી!

"જો નિમિષા, બૌ સિમ્પલ છે.. તારી ઘેર તહેવાર છે, બૌ બધા મહેમાન આવાના છે , ને એ માટે શાકભાજી લેવા એક્સ્ટ્રા રુપયા નથી , ફ્રીઝ માં કોબી, રીંગણ, ફ્લાવર, વટાણા ને એવું બધું શાક થોડું થોડું પડ્યું છે! તો શું કરવું પડે? "- આટ આટલા વર્ષ થી જુદી જુદી ઇન્જીન્યરીંગ કોલેજીસ માં જુદી જુદી બ્રાંચ ને જુદા જુદા યર્સ માં વેરાઈટી ઓફ સ્ટુડન્ટસ ને ભણાવી બીજું કઈ આવડ્યું કે નઈ ખબર નઈ, સ્ટુડનટ્સ ના લેવલ પર એમને સમજાય એવી ભાષાના ઉદાહરણ આપવામાં કાબેલિયત આવી ગઈ છે!

"એમાં શું છે! ગભરાવાનું નઈ, બધું શાક ભેગું કરી ને પંચકુટીયું શાક બનાવી દેવાનું! વેરાયટી પણ લાગે ને સ્વાદ પણ જામે ! " - પોતાના ક્ષેત્ર ની વાત કરતા જેમ બધા ફોર્મ માં આવી જાય એમ કુકિંગ ની વાત થી નિમિષા રંગ માં આવી ગઈ!
[ ને મને વિચાર આવ્યો- કુકિંગ ની વાત માં મને કેમ આમ જુસ્સો નઈ આવતો હોય? અને પલ્લવીબેન નો જવાબ આ જ ક્વેશન માટે યાદ આવ્યો- તુ પોતાની જાત ને ફીમેલ્સ માં ગણે છે ? ]

" એકદમ પરફેક્ટ! આપડા રેલ્વે વાળા પણ આજ તો કરે છે! જો વેકેશન માં નવી હોલીડે સ્પેશીયલ શરુ કરે ,ઢગલા બંધ , પણ આ વેકેશન ના ૩-૪ મહિના માટે કોણ નવા કોચ નો ખર્ચો કરે? એટલે પંચ કુટીયું ટ્રેન બનાવે ! આ ટ્રેન નો પેલ્લો ડબ્બો ને પેલી ટ્રેન નો છેલ્લો ડબ્બો કરતા કરતા દરેક ટ્રેન ના સરસ ને સ્પેશીયસ ડબ્બા ગપ્ચાવીને , મારી મચડી ને નવી હોલી ડે બનાવી પાડે! પાછું જે ડબ્બા પચાવ્ય હોય તેના માટે પબ્લિક બુમો ના પાડે એટલે વધેલા ઘટેલા નાના ને નક્કામાં કોચ જે તે મારેલા સારા કોચ ની જગાએ જોડી આપે! જાણે કેટરીના ની પ્રોક્સી માટે રાખી સાવંત ને નચાવો એવો ઘાટ થાય! "- છેલા એક વિક થી જે વાંચવા નો પ્રયાસ કરું છું પણ ગપ્પા મારવામાં સકસેસ નથી મળતું એ "ડોટ કનેકટેડ " ને સાઈડ પર મૂકી ને મેં જ્ઞાન પ્રસાર નું મારું નિસ્વાર્થ કમ આગળ ધપાવ્યું!

" થોડી થોડી સમજ પડી! પણ દી, વેકેશન તો વર્ષ માં ૨ વાર આવે , ને હોલીડે સ્પેશીયલ પણ ૨ વર ચાલુ થતી જ હશે ને બંને વેકેશન માં , તો પછી નવા કોચ તો વપરાઈ જ જવાના ને! તો નવા કોચ કેમ ના બનાવે ?

અને આ નાના કોચ માં અપ ડાઉન વાળા ને વેકેશન નું એક્સ્ટ્રા ક્રાઉડ કેમ સમાય એ કોઈ ના વિચારે? "- નિમિષા એ નિર્દોષભાવે એવી વાત કહી દીધી કે જે કદાચ રેલ વે વાળા ની જાડી બુદ્ધિ ને અડે પણ નહિ!

" આપડે નવરા છે , આવી નાની નાની વાતો વિચારવા ! આવા ફાલતું પ્રશ્નો નું એનાલીસીસ કરવા અને એના પોસીબલ આન્સર શોધવા ..

પણ રેલ વે વિભાગ તો બૌ બીઝી છે! પોત પોતાના ઝોન માં પોલીટીક્સ , ઉપર ની કમાણી ને ટાંટિયા ખેંચ માંથી નવરા પડે તો આપડા રેલ્વે મીનીસ્ટર, રેલ વે અધિકારીઓ કે રેલ્વે ના એમ.એસ.ટી યુનિયન લીડર નું ધ્યાન આવી ક્ષુલ્લુક બાબતો પર જાય ને!

"વર મરો, વધુ મરો પણ મારું તરભાણું ભરો " - ના ન્યાયે ભલે ને એમ.એસ.ટી પેસેન્જરસ ની હાલાકી વધે, નોકરી કરવી હશે તો લટકી ને કે છાપરે ચઢી ને જશે!

ભલે ને વરસ ના વચલે દહાડે બાળકો, પત્ની ને સામાન સાથે નીકળતા મુસાફરો રઝળી પડે , પાસ ધારકો સાથે સુરતી શ્લોક્બાજી કરી ને ઝગડી પડે , રીઝર્વેશન વગર આવે તો ભોગવે!

તત્કાલ માં રીઝર્વેશન ના મળે પણ જો ટીટી ની જી હજુરી કરી એને ચા-પાણી નો ખર્ચો આપો તો સેટીંગ થાઇ જ ગયું સમજવાનું , ભલે ને તત્કાલ માં આગળ હોય "લાયક મુસાફર" એ ધક્કે ચઢે !

નવી શરુ કરેલી ને ઓડ ટાઈમે ગોઠવેલી લાંબા અંતર ની હોલી ડે સ્પેશીયલ એક તો સ્ટેશન ઓછા કરે અને એટલે જ તો ભાડું વધુ હોય! તો ભલે ને વચ્ચે ના નાના સ્ટેશન જનારા અને ભાડા માટે બીજા બજેટ પર કાપ મુકનારા મુસાફરો ને હોલીડે સ્પેશીયલ નો લાહવો ના મળે, સરકાર ને તો નવી શરુ કરેલી હોલીડે ટ્રેનસ ના આંકડા માં રસ છે, જશ ખાટવા ને વોટ વસુલવા ,

- કોણ એ હોલીડે સ્પેશીયલ વાપરે છે, કોના ભોગે વાપરે છે ને કેટલી ખાલી જાય છે આ "સ્પેશીયલ ટ્રેન" એની કોને પડી છે ? " - બારી ની બહાર સુરત જંકશન નું બોર્ડ જોયું ને સમજાયું , લેકચર પત્યું , બધા ૨ ઘડી વિચાર કરશે ને ભૂલી જશે! શું બદલાશે? ને કોને ફર્ક પડશે ?

મને ફર્ક પડે છે! ને હું શરૂઆત કરીશ , બદલાવ માટે .. અંદરથી જવાબ આવ્યો!

ને લાસ્ટ વેકેશન ની જેમ જ વોર પ્લાન (- રેલ વે ના નઘરોળ ખાતા ની સામે) મનોમન મંડાવા લાગ્યો! ...

{

ગયા વેકેશન ની અમારો જગ્દોજહેદ , વાંચો અહી ::

http://life-dreams2reality.blogspot.com/2010/05/blog-post_04.html

}

બાપ ના પૈસે લીલા લ્હેર : કુળ દીપક / મીણબત્તીઓ ની વ્યથા કથા ...

2011-02-27T23:46:00.000-08:00

-- "હેય , કમ હિઅર , ઉઉહ લા લા સમ વન ઈઝ લુકિંગ ટુ હોટ ઇન ધીસ ચિલીંગ વિન્ટર ...."

-- "આહ , યુ આર ધેર ! થેન્ક્સ સ્વીટી , ઇટ્સ જસ્ટ માઈ ન્યુ હેર ડુ, યુ નો આઈ લવ ચેન્જીસ ... "

-- " યેહ , આઈ સરટેનલી નો યુ લવ ચેન્જીસ , યુ હેડ ૧૦ બોય ફ્રેન્ડસ ઇન લાસ્ટ સેમ હની... "

-- " નેવર માઈન્ડ! બાય ધ વે, હુ ઈઝ ધેટ મેન ઇન રેડ ? વ્હાઈ હી ઇસ નોટ ઇન માઈ લીસ્ટ ? "

-- " સ્ટોપ બર્ડ વોચીંગ યુ હોલી કાઉ.. હી ઈઝ ... ઉફ્ફ આઈ ફોરગોટ નેમ.. બટ આઈ નો ધ ડીટેલ્સ યુ આર લુકિંગ ફોર ... હી ઈઝ સન ઓફ ધીરુભાઈ ઝવેરી, નંબર ૧. જવેલર્સ અક્રોસ ગુજરાત, ઓન્લી સન સો સ્પોઈલ્ડ પોટેટો ! ડ્રાઈવ્સ બ્રાંડ ન્યુ યેલો બીટલ ધીસ સેમ.. એન્ડ હી અલ્સો લવ્સ ચેન્જીસ લાઈક યુ , સો કીપ્સ ઓન ચેન્જીંગ ગર્લ ફ્રેન્ડસ ફાસ્ટર ધેન યુ ચેન્જ યોઉર હેર સ્ટાઈલ ! "

-- " ઓહ .. આઈ એમ ઓલ રેડી ઇન લવ વિથ હિમ! "

સવાર સવાર માં કેન્ટીન માં સાંભળેલ ઉપર નો સંવાદ કોઈ હિન્દી પિક્ચર ના કેન્ટીન સીન જેવો જ જોઈ લો અદ્દલ!

--- જો તમે એમ વિચારો છો કે કોઈ મુવી ના ડાઈલોગ્સ છે , તો તમારે કોઈ કોલેજ માં આંટો મારવાની જરૂર છે!

પોતાની જાત ને હોટ ને હેપનિંગ બનાવાની રેસ માં આજનું યુથ જે હદે ભટકી રહ્યું છે એ વિષય પર કોઈ બોરિંગ લેકચર નથી આપવું, પણ ચિંતા છે માત્ર એમના બગડી રહેલા ઈમ્પોરટન્ટ કરિયર બિલ્ડીંગ યર્સ ની !

બાપ ના બીઝનેસ પર ગાદી તકિયે આસન જમાવાના કરિયર ફિક્સિંગ વાળા બાબલા ઓની વાત નથી પણ તેમના રવાડે ચઢી ગયેલા ઓ અંગે ની વ્યથા છે!

માં- બાપ એજ્યુકેશન લોન લઇ ને કે પછી આખી જિંદગી ભેગી કરેલી બચત ને સ્વાહા કરીને પણ એમના લાડલા - લાડલી ને સારી કોલેજ માં સારા ભણતર ની આશા એ એડમીશન કરાવે , અને એ જ કુળ દીપક/મીણબત્તી , "કુલ" બનવાની લ્હાય માં માં બાપ ના સપના ઓ ને ટ્રેન્ડસ અને ફ્રેન્ડસ ની ચડસા ચડસી માં હોમી દે..

કોલેજ માં "સેન્ટર ઓફ એટરેક્શન" બનવા "ફૂલ" જાણે કેટ કેટલી વર "ફુલ" બને છે એ પણ છાતી ફુલાવીને!

બધા લેકચર ભરતા અને નિયમિત લાઈબ્રેરી માં જતા પણ જાણે બીક લાગે છે કે ક્યાંક "બોરિંગ" કે પછી "ચતુર" [૩ ઇડીય્ટ્સ ફેમ] નું બિરુદ ના મળી જાય!

અવનવા વિચિત્ર હેર કટ કરાવી ને ડીફરંત દેખાવથી જાણે "કુળ દીપક/મીણબત્તી" ને એમની સ્ક્રીપ્ટ ના ભાવ "ફેશન ને ફેમ બાઝાર" માં રાતો રાત ઉંચકાઈ જવાના હોય એવું એકસાઈટમેન્ટ રહે છે !

સીટી ના ફેમસ હેર સ્ટાઈલીશ[ ડોન્ટ સે હેર ડ્રેસર ઈટ સાઉન્ડ્સ ટેકી! ] ની રેગ્યુલર એપોઇન્ત્મેન્ત સેમિસ્ટર એક્ઝામ ના શીડ્યુલ કરતા વધુ ઈમ્પોર્તંત બની જાય છે!

ફેશનેબલ ક્લોથ્સ નું બજેટ સેમિસ્ટર બુક્સ ના બીલ થી હાવી થઇ જાય છે ને અંતે નેસેસીટી વિનસ ના ન્યાયે બુક્સ શેર જ થાય છે , ખરીદતી નથી!

એક બોય/ગર્લ ફ્રેન્ડ રાખવાનું "મસ્ટ" બની જાય છે અને દર સેમિસ્ટર માં એ ચેન્જ કરવું તો વળી વધુ "મસ્ટ " થઇ જાય છે!

ફાઈનલ યર ગ્રેસ અને એટી કેટી ના ધક્કે ધક્કે આવી તો જાય છે પણ ફૂલ ફ્રેન્ડસ , ફેશન, ને ફેમ ની હોડ માં જ બીઝી "કુળ દીપક/મીણબત્તી " ની આંખ નથી ઉઘડતી !

ફાઈનલ રીઝલ્ટ માં પાસ/સેકંડ ક્લાસ નો ધબ્બો , જયારે કંપની ઈન્ટરવ્યું માં કે જોબ ફેર માટે "નોટ એલીજીબલ" નું ટેગ લગાવે છે ત્યારે "ફૂલ " ને "ફુલ" વચ્ચે નો એક અક્ષર નો ફર્ક સમજાય છે ...

સારી કોલેજ માં જતા "કુળ દીપક/મીણબત્તી" ને માં- બાપ , સારા કપડા , અદ્યતન ગેજેટ્સ , બ્રાંડ ન્યુ વેહિકલ અપાવી દે છે , પણ સારા મિત્ર બનાવાની સમજ ને શિખામણ એક રાત માં નથી રોપી શકાતી!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

વાણીયા શ્રીજી ના ભાણીયા ... "પ્રભુ મોરે અવગુણ ચિત ના ઘરો... "

2011-01-29T03:38:00.000-08:00

SCENE -1 :: before 8 years...

"હે, સવારે ન્હાયા વગર મંદિરે કેમ જવાય? અને આપડે એક દિવસ માં કેટલી વર દર્શન કરવા જવાનું ? ને દર્શન બંધ કેમ થઇ જાય છે? આ સફેદ કપડા વાળા જાડિયા લોકો કોણ છે ? અને મનોરથ એટલે શું ? ને આ વી.આઈ. પી દર્શન શું હોય ? " - ચારે તરફ કીડી દર માણસો સવાર માં ૫ વાગે.. મને મારી આંખો પર વિશ્વાસ ન તો આવતો!

"ભૂમિકા , હમણાં ક્વેશ્ચન બંધ કર ને પેલી બાજુ મોમ ની સાથે જા... બધું શાંતિ થી સમજાવીસ.. "- મારા ક્વેશ્ચનમારા થી હેબતાઈ ગયેલા કેયુર એ મને એક જુદા દરવાજા તરફ ડાઈરેકટ કરી...

"પણ હું તારી સાથે આવું તો શું વાંધો છે , બધું નવું છે ને મને નર્વસ ફિલ થાય છે .. હું તારી સાથે જ દર્શન કરીશ... " - મેં જીદ કરી... પહેલી વર મમ્મીજી ને પપ્પાજી સાથે પ્રવાસ ને કેયુર ની ગેરહાજરી માં મમ્મી ની સામે કઈ લોચો [સુરતી નઈ રે... ] ન મારી જાય એ જ બીક હતી!

" ભૂમિકા, સામે જો , તને એક પણ ગર્લ દેખાય છે ? અહી ફીમેલ સેક્શન અલગ છે , તુ હવે તારી લેકચરગીરી બંધ કર ને મમ્મી ની સાથે જતી રહે! " - સામે દાદરા પર મારી રાહ જોઈ રહેલા મમ્મીજી તરફ ઈશારો કરી કેયુરે શોર્ટ માં સમજાવ્યું !

સફેદ કપડા માં આસ પાસ ભેદી રીતે ફરતા સ્થૂળકાય પુરુષો, દૂધ ને શાકભાજી નાં ચઢાવા ની ધમધમતી બોલીઓ , લાઈફ માં પહેલી વખત જોયેલ હાઇલી અનોર્ગેનાઈઝ્દ રીતે ધક્કા મુક્કી કરતી માનવ મેદની ...

ક્યાંથી જવું , ક્યાં જવું, કેમ જવું... એ ન વિચાર માં રસ્તો શોધતી મમ્મી પાસે પહોંચું એ પહેલા એ જ સફેદ વાઘા વાળા સ્થૂળકાય એલિયન જેવા ભાઈ મારી નજીક ફીમેલ ઝોન માં આવી ને કઈ બબડવા લાગ્યા ..

ધ્યાનથી સંભાળતા શબ્દો પકડાયા - " સ્પેશીયલ દર્શન, વી.આઈ.પી દર્શન, મનોરથ ના દર્શન " , અને આશ્ચર્ય થયું આવું તો વર્ષો પહેલા થીયેટર ની બહાર કાળા બજારીયા ઓ ગણગણતા .. " ૧૦ કા ૨૦ ... ૧૦ કા ૨૦..."

.................................................................................................................

SCENE 2 :: 14 th January , 2011 ..

"મનોરથ ના દર્શન ? ના, હું નહિ આવું.. તને ખબર છે મને સખત અણગમો છે આ ગોરખધંધા થી ! હું એકલી દર્શન કરી આવીશ, તમે બધા મનોરથ ના દર્શન માં જાવ... " કોઈ ની વાત નો વિરોધ ના કરવો પણ પોતાને જે સાચું લાગે એ જ કરવું ના નિયમે મેં કેયુર[ મારા પતિદેવ ] ની નારાજગી વહોરી !

" ભૂમિકા , આ ટ્રીપ પર આપડે એકલા નથી આવ્યા , આપડી સાથે આખું કુટુંબ છે અને બીજા ૨૦ જાના ના સેન્ટીમેંનટ્સ નો પણ આપડે વિચાર કરવો પડે! સિદ્ધાંતો , વિરોધ ને એવું બધું તારી બુક્સ માં સારું લાગે, રીયાલીટી માં ગમે કે ના ગમે બધા ની ઈચ્છા અનુસાર જ રહેવું પડે! અને એક જ દિવસ નો સવાલ છે ને એમાં તારા સિદ્ધાંતો બુઠ્ઠા નઈ થઇ જાય! પણ જો તુ સામે પડી ને નહિ આવું તો - તને ખબર જ છે આમ પણ તારે ઓછા શ્લોક નથી સંભાળવા પડતા! " - કેયુર ના પ્રેક્ટીકલ વિચારે મેં હાર સ્વીકારી .. [ એમ પણ કુટુંબ સિવાય ના દરેક મોરચે હું એકલે હાથે લડી લઉં એટલી સક્ષમ ... પણ ...]

મનોરથ ના દર્શન... એટલે કે વી.આઈ.પી. દર્શન... એક દિવસ માટે અમારે વી.આઈ.પી બનવાનું હતું!

મંગળા ના દર્શન માટે સવારે ૧-૨ કલાક પહેલાથી તપ કરતા ભકતો કરતા પહેંલ શ્રીજી અમારા પર ખુશ થયા !

અને મન માં કૈક ખટક્યું કે દર્શન માં પણ "અનામત " ?

"મની" ભાઈ ના વજન ના જોરે દર્શન માં પણ લાગવગ ને ભક્તો માં પણ પ્રાયોરીટી ?

મનોરથી ઓ ના ટોળામાં ની એક હું આજુ બાજુ ના બીજા વી.આઈ.પી ભક્તો ને જોઈ રહી!

"બા ધીરેક થી! સંભાળીને , પડી જવાશે! " - હજુ તો હું મારું વાક્ય પૂરું કરું એ પહેલા તો સફેદ કપડા વાળા એક જાડિયા ચૌબા ના ધક્કા થી બા ગબડી પડ્યા!

અને મેં ગુસ્સા થી ચૌબા ને ધક્કો માર્યો !

પણ એ શ્રીજી નો વ્હાલો ભક્ત તો "સન્મુખ ઝાંખી " ની અત્યાર સુધી બંધ રાખેલી લાઈન માં ખોટી રીતે વધારાની કામની ની લ્હાય માં એક વી.વી.આઈ.પી ભક્ત કુટુંબ ને ગોઠવવા માં બીઝી હતો તો મારો નાનો સરખો ધક્કો તો એ જાડિયા ને અડ્યો પણ નઈ!

"આ લાઈન બંધ છે એમ તમે હમણાં ૧ મિનીટ પહેલા જ મને કહ્યું! સન્મુખ માં આજે કોઈ નઈ જાય એમ પણ કહ્યું! " - મેં જાડિયા ની સામે જઈને પૂછ્યું!

" તુ તારું કમ કર.. મારી મરજી જેને જવા દેવા હોય જવા દઉં.. દર્શન કરો ને આગળ જાઓ! મેં જે કહ્યું હોય એ , થાય એ કરી લો! " - જાડિયા ચૌબા એ એની ભક્તિ ને શક્તિ બતાવી!

"તારા ધક્કા થી આ બા પડી ગયા , અને બાય ધ વે આ તારા બાપ ની હવેલી નથી! ને કયા મુર્ખ એ તને અહી આ ગોરખધંધા કરવા ગોઠવી દીધો છે ? અહી બધા જ શ્રીજી ના ભક્ત છે , તો ઉપરના ખર્ચા પાણી માટે આમ તારી સવલતે સન્મુખ ની લાઈન ખોલવાની ને બંધ કરવાની પરમીત ટે કોની પાસે લીધી? " - ખોટું તો સહન ના જ કરું એ મારો નિયમ ઘર ની બહાર બધે જ પાળું છું!

"શ્રીજી ના એટલે જ ભક્ત છો ને ગોરખધંધા ની આટલી જ ચીઢ છે તો અહી વી.આઈ.પી દર્શન માં શું કરો છો! જાવ ને બહાર બીજા ભક્તો સાથે ભીડ માં આવો! " - નફ્ફટાઈ થી બીજા વી.વી.આઈ.પી બકરાઓ ની શોધ માં એ જાડિયો બીઝી થઇ ગયો ...

ફરી મન કામધંધે લાગ્યું - " જો પૈસા લઈને વી.આઈ.પી દર્શન કરવાનો શિરસ્તો ખોટો છે , તો શું પૈસા આપવા વાળા બમણા ખોટા નથી ? "

"ભૂમિકા , કોની સાથે ઝગાદથી હતી અંદર? " - પપ્પાજી ના એક પ્રશ્ન થી વિચારો નું દ્વંદ્વ યુદ્ધ ખોરવાઈ ગયું!

"કઈ નહિ પપ્પા , એ તો કોઈ ની ભૂલ બતાવ ગઈ હતી ને મને સામે એન્લાર્જડ અરીસા માં મારી જ ભૂલ દેખાઈ ગઈ! " ... પપ્પા ના સમજ્યા , પણ હું સમજી ગઈ!

શ્રીનાથજી એટલે કે નાથદ્વારા -- એવી પવિત્ર ધરતી જ્યાં સાક્ષાત શ્રીજી નો વાસ હોવાનું કહેવા છે ત્યાં દર્શન ના નામે , દૂધ ને સામગ્રી ના ચઢાવા ના નામે , મનોરથ ના નામે, ગાય ના ઘાસ ના નામે , અરે જૂતા ચપ્પલ , મોબાઈલ ને સમાન સાચવવા ના નામે કોણ જાણે કેટ કેટલા રૂપિયા વેરાઈ ને વીણાઇ રહ્યા હતા આસ પાસ!

શું નાથદ્વારા મંદિર કમિટી કુંભકરણ નિંદ્રા માં છે?

શું ભક્તો દ્વારા મળતા અધધધ દાન નો કોઈ હિસાબ રખાય છે ?

મંદિર માં પ્રસાદ તો વિનામૂલ્યે ના મળવો જોઈએ ?

કોકીલાબેન અંબાણી ને બીજા કેટલાય પહોંચેલા ટ્રસ્ટીઓ પણ શું આ ગેરવ્યવસ્થા અનુભવી નથી શકતા ?

"વાણીયા ભગવાન ના ભાણીયા" એમ કહેવાય છે તો આ વ્હાલા વૈષ્ણવ ભાણીયા ઓ શા માટે આવા ગોરખધંધાઓ ને પોસવા નું બંધ નથી કરતા?

"પ્રભુ મોરે અવગુણ ચિત ના ઘરો..."

NOTE ::
No personal offenses intended!

Its tough for life time....

2011-01-09T21:52:00.000-08:00

"Its tough...
Its tough to look at the balcony, as i know, you no longer will be waiting for me there...

Its tough ..
Its tough to even be back to home, as i know, now its no longer HOME, as you are not there...

Its tough ....
Its tough to touch the same bed, as i know, It no longer have your fragrance... your touch...

Its Tough....
Its tough to behave normal, or to talk about life is good, as i know, my eyes are constantly searching for u....

Its tough...
Its tough when i turn back to bid bye... as i know, You are not there to say - come back soon with wet eyes!

Its tough....
Its tough for life time, with the feel of being Orphan... being alone, being empty!
"
-- Bhumika , in memories of dearest DAD ...