RAMNOUSIA

Η επιστολή Τζήμερου στην "εξοχότατη" Μέρκελ: "Αν ήμουν στη θέση σας θα έλεγα να πάει στο διάβολο η χώρα αυτή"

noreply@blogger.com (Tyler Durden) — Thu, 31 May 2012 09:00:00 PDT

"Εξοχότατη,

Σας ευχαριστούμε για τις προσπάθειες που κάνετε να προσφέρετε αίμα στην Ελλάδα, για να βγει από την εντατική, αλλά, όπως διαπιστώνετε κάθε μέρα, δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα αν δεν αντιμετωπιστεί πρώτα η αιμορραγία: το διεφθαρμένο, σπάταλο, και εχθρικό σε κάθε προσπάθεια παραγωγής, κράτος. Αν δεν έχετε βρεθεί σε ελληνική υπηρεσία ζητώντας ένα οποιοδήποτε πιστοποιητικό δεν μπορείτε να φανταστείτε ούτε τον βαθμό της διαφθοράς ούτε την έκταση του παραλογισμού αυτού του καφκικού μηχανισμού. Το κράτος αυτό που αποτελείται κατά κύριο λόγο από τους πρώην αφισοκολλητές των δύο κομμάτων τρώει, όπως ο γύπας στην τραγωδία του Αισχύλου «Προμηθέας Δεσμώτης», τα σπλάχνα του παραγωγικού δυναμικού αυτής της χώρας.

Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι υπάρχουν δύο Ελλάδες: Ελλάδα δεν είναι μόνο οι απατεώνες πολιτικοί και οι γραφειοκράτες που μας έχουν κάνει να ντρεπόμαστε για τη χώρα μας. Η Ελλάδα έχει ένα τεράστιο δυναμικό ευφυών, δημιουργικών, εργατικών και ηθικών ανθρώπων που στραγγαλίζονται κάθε μέρα από την κομματική μαφία. Αν στην Ιταλία η Μαφία έχει συναλλαγές με το κράτος, στην Ελλάδα, Μαφία είναι το ίδιο το κράτος! Όλα αυτά τα χρόνια, οι πολιτικοί σε συνεργασία με τους εργολάβους δημοσίων έργων που είναι παράλληλα ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, κλέβουν ασύστολα τις επιδοτήσεις της Ε.Ε. και τους φόρους όσων Ελλήνων δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν, ενώ προσφέρουν εξοργιστική ασυλία σε κάθε γκάγκστερ του συναφιού τους.

Τι θα κάνατε εσείς αν ακούγατε τον εφοριακό που ήρθε στην επιχείρησή σας για έλεγχο και τα βρήκε όλα άψογα, να σας λέει ότι είναι αδύνατον να γυρίσει στην εφορία με «άδεια χέρια» και ότι πρέπει οπωσδήποτε να γράψει πρόστιμο και να πάρει κι αυτός τη μίζα του; Κι όμως, υπάρχουν πολλοί πρώην δημόσιοι υπάλληλοι που παραιτήθηκαν γιατί δεν άντεχαν να περνούν όλη τη ζωή τους σε ένα γραφείο χωρίς να κάνουν απολύτως τίποτε, παρά μόνο ρουσφέτια διορισμών και παρανομιών με την ευλογία του πολιτικού τους προϊσταμένου!

Δεν υπάρχει ούτε ένας τομέας σήμερα στην Ελλάδα που να θυμίζει δυτικοευρωπαϊκή χώρα. Η Παιδεία, το μέλλον κάθε χώρας είναι πεδίο αισχρής συναλλαγής καθώς οι φοιτητές με νόμο του Ανδρέα Παπανδρέου που μόλις τώρα καταργήθηκε, ψήφιζαν για τους Πρυτάνεις και πουλούσαν τις ψήφους τους με αντάλλαγμα τα θέματα στις εξετάσεις και τις θέσεις για τις διδακτορικές διατριβές.

Οι αγρότες όλα αυτά τα χρόνια, με πολιτική κάλυψη, εξαπατούσαν την Ε.Ε εμφανίζοντας εκτάσεις που δεν καλλιεργούσαν και ψεύτικη παραγωγή για να εισπράττουν τις επιδοτήσεις, ενώ τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων αντί να αξιοποιηθούν στην αναμόρφωση των καλλιεργειών και στον εκσυγχρονισμό της παραγωγής γινόντουσαν πολυτελή αυτοκίνητα και γλέντια στα νυχτερινά κέντρα της επαρχίας.

Σε ένα τέτοιο όργιο παρανομίας δεν είναι καθόλου περίεργο που ο μεγαλύτερος παράνομος στην Ελλάδα είναι το ίδιο το κράτος μη εφαρμόζοντας τους νόμους που το ίδιο ψηφίζει. Δεν πληρώνει ποτέ εμπρόθεσμα, οδηγώντας επιχειρήσεις σε κλείσιμο και επιχειρηματίες στην αυτοκτονία (κυριολεκτικά: αναφέρομαι σε πραγματικά περιστατικά) δεν τηρεί τις συμφωνίες του, δεν επιστρέφει το ΦΠΑ (χρωστάει αυτή τη στιγμή 6 δις ευρώ) ενώ αν κάποιος πολίτης στραφεί νομικά εναντίον του εξοντώνεται οικονομικά από την «Δικαιοσύνη» η οποία χρειάζεται 20 περίπου χρόνια για να ολοκληρώσει μια απλή αίτηση αποζημίωσης.

Ξέρετε ότι υπάρχουν ιδιωτικές εκτάσεις που το κράτος έχει δεσμεύσει για απαλλοτρίωση το 1990 και ακόμα δεν έχει αποζημιώσει τους ιδιοκτήτες της, παρότι υπάρχει νόμος που το υποχρεώνει να το κάνει; Ταυτόχρονα εδώ και χρόνια, τις δημόσιες εκτάσεις τις οικειοποιούνται και τις πωλούν συμμορίες κρατικών υπαλλήλων στις πολεοδομίες και τις δασικές υπηρεσίες σε συνεργασία με επίορκους δικηγόρους, συμβολαιογράφους και πολιτικούς «νονούς».

Είναι τόσο μεγάλα τα έσοδα των διεφθαρμένων κρατικών λειτουργών που διευθυντές εφοριών με πολύ «ψωμί» αφού πρώτα έτρωγαν όσα μπορούσαν, λίγο πριν συνταξιοδοτηθούν έβγαζαν στη δημοπρασία τη θέση τους την οποία πουλούσαν σε όποιον διευθυντή «φτωχής» εφορίας έδινε την μεγαλύτερη προσφορά! Τυπικά η πώληση καλύπτονταν με αμοιβαία μετάθεση.

Κανένας ηθικός και αξιοπρεπής άνθρωπος δεν δέχεται να εργαστεί σε τέτοιο περιβάλλον. Έτσι, ο Δημόσιος Τομέας καταλήφθηκε από τους κομματικούς στρατούς οι οποίοι, ανεξάρτητα από το κόμμα στο οποίο ανήκουν, έχουν κοινά χαρακτηριστικά:

θεωρούν ότι πληρώνονται επειδή υποστηρίζουν τον βουλευτή που τους διόρισε και όχι επειδή οφείλουν να προσφέρουν υπηρεσίες στο κοινό.

οι περισσότεροι είναι αμόρφωτοι και χαμηλής νοημοσύνης, χωρίς καμία ικανότητα αλλά και διάθεση για εργασία έχοντας στενή επαφή με την εξουσία λειτουργούν υπεράνω νόμων και αισθάνονται πως ό,τι κι αν κάνουν οι πολιτικοί φίλοι τους θα τους καλύψουν

οι πιο πονηροί από αυτούς εκμεταλλεύονται την πολυνομία και τη δαιδαλώδη γραφειοκρατία για να στήσουν συμμορίες κλοπής εκατομμυρίων από τα ταμεία του Δημοσίου ενώ οι λιγότερο δικτυωμένοι απαιτούν από τους πολίτες χρήματα απλώς και μόνο για να κάνουν τη δουλειά τους. Αυτό τον παράνομο, αλλά ευρύτατα διαδεδομένο χρηματισμό ο λαός τον βάφτισε «γρηγορόσημο». Αν δεν πληρωθεί στον υπάλληλο, η υπόθεση του πολίτη θα αφεθεί να λιμνάσει στο απέραντο τέλμα της γραφειοκρατίας για χρόνια ή και δεκαετίες!

Είναι προφανές ότι το ΣΥΜΦΕΡΟΝ του πολιτικού κόσμου είναι να διατηρεί αυτό το καθεστώς εκβιασμών και παρανομίας. Δύο περιπτώσεις, τα αυθαίρετα και οι φοροδιαφυγή είναι case studies. Επιτρέψτε μου, να αναφερθώ εκτενέστερα, γιατί η ουσία κρύβεται και στις λεπτομέρειες.

Αυθαίρετα

Στην Ελλάδα ουδέποτε υπήρξε χωροταξικός σχεδιασμός. Τα πρώτα αυθαίρετα χτίστηκαν μετά τον εμφύλιο, στη δεκαετία του ’50 κυρίως από κυνηγημένους αριστερούς που έφυγαν από την επαρχία και προσπαθούσαν να φτιάξουν τη ζωή τους όπως – όπως στην ανωνυμία της Αθήνας. Όμως στη συνέχεια αυθαίρετα έχτιζαν οι πάντες, παντού: σε παραλίες, σε δάση, σε δημόσια γη, σε καμένες εκτάσεις, ή καταπατώντας ιδιοκτησίες άλλων που δεν μπορούσαν να ελέγχουν συχνά τα οικόπεδά τους διότι ήταν π.χ. μετανάστες στην Αμερική. Πολλά από αυτά εξυπηρετούν πραγματικές οικιστικές ανάγκες: η Αθήνα του 2011 προφανώς δεν μπορεί να έχει τα όρια της Αθήνας του 1950 και ο πλεονάζων πληθυσμός κάπου θα πρέπει να στεγαστεί. Ποτέ όμως το επίσημο κράτος δεν όρισε πού και πώς μπορείς να χτίσεις και πού όχι. Η Ελλάδα είναι άλλωστε η μοναδική χώρα της Ε.Ε. που δεν διαθέτει ακόμα Εθνικό Κτηματολόγιο. Κάθε φορά, μάλιστα που κάποιος πολιτικός, μεμονωμένα, αναλάμβανε σχετική πρωτοβουλία, όπως το 1983 ο αείμνηστος Αντώνης Τρίτσης, αποπέμπονταν από την κυβέρνηση. Παράξενο; Καθόλου! Τα αυθαίρετα είναι εδώ και 30 χρόνια μια τεράστια βιομηχανία με πολλά δις ευρώ ετήσιο τζίρο – φυσικά μαύρο, τον οποίο καρπώνονται οι συμμορίες σε πολεοδομίες, νομαρχίες, Δήμους, Δασαρχεία, Υπηρεσίες Ηλεκτρισμού, Ύδρευσης, Αποχέτευσης κ.λ.π. για να κάνουν τα «στραβά μάτια».

Μάλιστα, σε περιοχές αυθαιρέτων, υπάρχουν και διαφημίσεις μεσολαβητών που θα «κανονίσουν το θέμα» με την ΔΕΗ την ΕΥΔΑΠ κ.λ.π.! Αλλά και το ίδιο το κράτος χρησιμοποιεί τους αυθαίρετους οικιστές ως όμηρους κάθε φορά που χρειάζεται πρόσθετα έσοδα. Σύμφωνα με τον νόμο Τρίτση του 1983 καθορίζονταν με σαφήνεια και αυστηρότητα οι όροι νομιμοποίησης των μέχρι τότε αυθαιρέτων ενώ όλα τα αυθαίρετα από εκείνη την ημερομηνία και μετά, θεωρούνται κατεδαφιστέα.

'Ομως από το 1983 έχει υπολογιστεί ότι μόνο στην Αττική έχουν χτιστεί 100.000 αυθαίρετα. Πόσα κατεδαφίστηκαν; Κανένα! Κάθε 5-6 χρόνια παίζεται το ίδιο έργο: μια κυβέρνηση που χρειάζεται χρήματα λέει «ως εδώ, πληρώστε για να σώσετε τα σπίτια σας, αλλά από δω και μπρος όλα θα κατεδαφίζονται». Ακόμα και η σημερινή «εκσυγχρονιστική», υποτίθεται κυβέρνηση το ίδιο ακριβώς έκανε: δημιούργησε τον Απρίλιο του 2010 μια υπηρεσία κατεδαφίσεως αυθαιρέτων, η οποία πήγε με τον πρωθυπουργό επικεφαλής και με όλα τα τηλεοπτικά συνεργεία και κατεδάφισε ένα νυχτερινό κέντρο! Αυτό ήταν όλο! Στη συνέχεια σκέφτηκαν ότι χρειάζονται χρήματα και επανέλαβαν το ίδιο κόλπο με τους ιδιοκτήτες αυθαιρέτων: πληρώστε για να μην σας ενοχλήσουμε! Μάλιστα είναι τέτοια η ξεφτίλα και του επίσημου Κράτους, που σε όσους πληρώσουν δεν θα δώσουν χαρτιά νομιμοποίησης, αλλά αναστολή κατεδάφισης για 30 χρόνια! Και μέσα σ’ όλα αυτά έρχεται μια απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που θεωρεί όλα τα αυθαίρετα μετά τον νόμο Τρίτση του 1983 κατεδαφιστέα και αντισυνταγματικούς τους νόμους όλων των ετών από το 1983 και έπειτα που τα νομιμοποιούσαν έναντι είσπραξης προστίμου! Η απόλυτη σχιζοφρένεια!

Φοροδιαφυγή

Σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο, φόρους πληρώνεις όχι επειδή το όρισε ο Μωυσής με τις 10 εντολές, αλλά για να χρηματοδοτείς τις Δημόσιες Υπηρεσίες οι οποίες υποτίθεται εξυπηρετούν και προστατεύουν τον πολίτη. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με επίσημες έρευνες, το 85% των φόρων καταλήγουν σε παράνομους διορισμούς σπατάλες και μίζες. Ένας δρόμος κοστίζει 6 φορές περισσότερο απ’ όσο ένας αντίστοιχος των ίδιων προδιαγραφών σε κάποιο άλλο κράτος της Ε.Ε. Όσο για το τι είδους Υπηρεσίες προσφέρονται στους πολίτες, έχω ήδη γράψει αρκετά. Το ίδιο το φορολογικό είναι τερατωδώς άδικο, παράλογο και αντιφατικό, και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά αλλάζει κάθε λίγους μήνες (μέσα στο 2011 ψηφίστηκαν 11 φορολογικά νομοσχέδια!). Οι εφοριακοί και να θέλουν δεν μπορούν να μάθουν όλες αυτές τις αλλαγές, ενώ ο ο πολίτης αισθάνεται όπως κάθε θύμα ένοπλης συμμορίας εκβιαστών: πρέπει να πληρώσει γιατί το Κράτος θα του κάνει κακό αν δεν πληρώσει, ξέροντας ότι τα χρήματά του θα καταλήξουν στις τσέπες των φίλων του κόμματος και στις βίλες των πολιτικών.

Επίσης πρέπει να κρατήσεις χρήματα για να πληρώσεις τον εφοριακό που θα σου κάνει έλεγχο, τον γιατρό που θα σε εγχειρήσει, τον υπάλληλο που θα σε «εξυπηρετήσει». Έτσι η φοροδιαφυγή έχει και λογικό και ηθικό έρεισμα, σαν τα χρήματα που αρνείται να δώσει ένας Σικελός στην Μαφία. Επίσης, η κυρίαρχη ιδεολογία που επέβαλαν το ΠΑΣΟΚ, τα σταλινικά κόμματα της αριστεράς, αλλά ασπάσθηκε και η λαϊκίζουσα Νέα Δημοκρατία είναι πως επιχειρηματίας = εχθρός του λαού και κέρδος = κλοπή. Σε κανένα άλλο μέρος της Ευρώπης (τουλάχιστον) το επιχειρείν δεν αντιμετωπίζεται με τέτοια εμφανή εχθρότητα.

Η πολυνομία, οι 100 φορείς που είναι αρμόδιοι και θα πρέπει να πάρεις τις υπογραφές τους για να φτιάξεις έναν στάβλο, τα στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που αντιτίθενται σε οτιδήποτε χαλάει τη νιρβάνα τους, οι οικολόγοι που θα ανακαλύψουν ότι οι έλικες των ανεμογεννητριών ενοχλούν τις μέλισσες (ναι, έτσι έγινε!) και θα καταθέσουν προσφυγή, τα δικαστήρια που για να μην φανούν «φίλοι του κεφαλαίου» θα διατάξουν αναστολή των εργασιών έχουν διώξει δισεκατομμύρια επενδύσεων από αυτή τη χώρα. Όσες επιχειρήσεις καταφέρνουν και λειτουργούν υφίστανται διαρκή πόλεμο από την απίστευτα παράλογη νομοθεσία (μπορώ να σας ενημερώσω για εκατοντάδες νόμους που θα ζήλευε κι ο Ιονέσκο!) τους ελεγκτές που θέλουν το λάδωμά τους, ενώ το θεσμικό πλαίσιο, που αλλάζει συνεχώς, δεν τους αφήνει να ξέρουν τι θα ξημερώσει αύριο. Επιπλέον, αντί η κυβέρνηση να επιβραβεύει όσους δηλώνουν τα εισοδήματά τους, τους απομυζεί κάθε φορά που χρειάζεται έσοδα με έκτακτους φόρους, απίθανες εισφορές και ληστρικά ποσοστά φορολόγησης. Είναι χαρακτηριστικό το απόλυτα ανήθικο και βλακώδες, μακροοικονομικά, σύστημα της «περαίωσης» – ελληνική πατέντα: επειδή το Κράτος δεν μπορεί ούτε να εισπράξει ούτε να ελέγξει, κάθε 2-3 χρόνια λέει στους φορολογούμενους: ελάτε να πληρώσετε ένα ποσό για κάθε έτος και δεν θα σας ελέγξουμε! Αλλά αυτή θα είναι η τελευταία φορά που το κάνουμε αυτό. Το κάνουν κάθε 2-3 χρόνια!

Είναι προφανές ότι όσοι έχουν αποκρύψει μεγάλα εισοδήματα πληρώνουν ευχαρίστως, όσοι έχουν κρύψει λίγα πληρώνουν με δυσφορία, ενώ όσοι δήλωσαν τα πάντα αισθάνονται ακόμα μια φορά εξαπατημένοι, ενώ έχουν επιπλέον και τον φόβο του ελέγχου που δεν υπάρχει περίπτωση να φύγει χωρίς «κάτι να πάρει». Ουσιαστικά, το ίδιο το κράτος σε ωθεί στη φοροδιαφυγή. Κι όμως το να πιαστούν οι κραυγαλέες τουλάχιστον περιπτώσεις (μεγαλογιατροί, μεγαλοδικηγόροι, ελεύθεροι επαγγελματίες, συνδικαλιστές) είναι πάρα πολύ απλό: αρκεί η διασταύρωση των περιουσιακών στοιχείων με τις φορολογικές δηλώσεις και το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών.

Γιατί δεν το αποφασίζει καμμία κυβέρνηση; Διότι πολύ δύσκολα θα αποφύγουν το άνοιγμα και των δικών τους λογαριασμών! Οπότε θα ξηλωθεί όλο το πουλόβερ της διαφθοράς και της διαπλοκής! Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν ένας δημοσιογράφος άρχισε να βιντεοσκοπεί με κρυφή κάμερα περιπτώσεις διαφθοράς κρατικών λειτουργών, η Βουλή αντέδρασε με πρωτοφανή ταχύτητα ψηφίζοντας νόμο που απαγορεύει την δημοσιοποίηση αυτού του υλικού, ορίζει ότι τα δικαστήρια δεν θα το λαμβάνουν υπόψη και τιμωρεί τον δημοσιογράφο για παράνομη δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων! Αν μάλιστα η δημοσιογραφική έρευνα ενοχλήσει περισσότερο, η λύση είναι η δολοφονία, όπως συνέβη πρόσφατα με τον αμφιλεγόμενο αλλά ενοχλητικό για πολλούς Σ. Γκιόλνα.

Μόλις τώρα, η είσοδος μηχανογραφικών συστημάτων σε κάποιους τομείς της Δημόσιας Διοίκησης (οι περισσότερες Υπηρεσίες δεν διαθέτουν καν μηχανογράφηση) αποκάλυψε απίστευτα πράγματα. 4500 πεθαμένοι (κάποιοι από το 1975!) συνέχιζαν να πληρώνονται! Είναι τέτοια η αδιαφορία των Δ. Υπαλλήλων, που κανένας δεν αναρωτήθηκε, από περιέργεια έστω, ποιος είναι αυτός ο παππούς που, με χρονολογία γέννησης 1890, είναι ακόμα ακμαίος και πηγαίνει στην Τράπεζα κάθε μήνα να εισπράξει τη συνταξή του! Τώρα μάθαμε επίσης για τη βιομηχανία παραγωγής δήθεν «αναπήρων» με συμμετοχή γιατρών και νομαρχιακών υπαλλήλων που έφτασε να δώσει σύνταξη τυφλού σε τερματοφύλακα ποδοσφαιρικής ομάδας!

Ωστόσο κανένας ακόμα δεν έχει θίξει τις συντάξεις που δίδονται σε ανύπαντρες κόρες αξιωματικών, σε όλη τους τη ζωή, ακόμα κι αν εργάζονται! Ούτε τις συντάξεις σε δήθεν αντιστασιακούς του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίοι τότε δεν είχαν καν γεννηθεί! Εξακολουθούν να συνταξιοδοτούνται: γυναίκες που δούλεψαν μόλις 15 χρόνια αν είναι μητέρες έστω και ενός παιδιού, 45άρηδες στρατιωτικοί, 55 ετών δημόσιοι υπάλληλοι, επειδή, λέει, έχουν «ώριμο» δικαίωμα, την ίδια στιγμή που η χώρα βουλιάζει από τα χρέη. Ο ελληνικός στρατός έχει περισσότερους συνταξιούχους στρατηγούς από τον στρατό των HΠΑ!

Μια τέτοια κρατική «φιλοσοφία» είναι επόμενο να αδιαφορεί παντελώς για την προστασία της Δημόσιας περιουσίας. Πριν μερικές μέρες, στον καταχρεωμένο ΟΣΕ, συνέβη μια απίστευτη κλοπή: άγνωστοι (;) έκλεψαν έξι ολόκληρες ντιζελάμαξες, κάθε μία από τις οποίες ζυγίζει 50 τόνους, βαγόνια αλλά και δεκάδες μέτρα σιδηροτροχιάς! Οι κλέφτες τα τεμάχισαν όλα αυτά, με σκοπό την εκποίησή τους ως σκραπ, χωρίς να το πάρει χαμπάρι κανένας!

Η λέξη τιμωρία απουσιάζει από το λεξιλόγιο της Δημόσιας Διοίκησης. Είναι χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις που αναφέρει στην πρόσφατη έκθεσή του, ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης κ. Λέανδρος Ρακιντζής, ένας δραστήριος και τίμιος Ανώτατος Δικαστικός, που προσπαθεί να φωτίσει, τουλάχιστον, αυτό το καρκίνωμα:

- Παθολόγος Γενικού Νοσοκομείου του Εθνικού Συστήματος Υγείας, εγκατέλειπε τη θέση του, αφήνοντας παράνομα ως αντικαταστάτη, ειδικευόμενο γιατρό, με μικρότερη εμπειρία. Ως αποτέλεσμα, ασθενής που εισήχθη με πονοκέφαλο πέθανε λόγω λανθασμένης διάγνωσης. Ποινή: Καμμία!
- Υπάλληλος δήμου, ελεγκτής εσόδων-εξόδων παραπέμφθηκε για έλλειμμα 59.200.000 ευρώ στη διαχείριση του Γραφείου Παρακαταθηκών και Δανείων. Ποινή: Καμμία!

- Υπάλληλος πανεπιστημίου, υπεύθυνος για την παραλαβή πετρελαίου, παρήγγειλε τεράστιες ποσόστητες τις οποίες έκλεβε και πουλούσε στην αγορά. Η ζημιά που προκάλεσε στο Πανεπιστήμιο ήταν 7.000.000 ευρώ! Ποινή: Καμμία!

- Δύο ελεγκτές εσόδων-εξόδων έκλεψαν περισσότερα από 18 εκατομμύρια ευρώ το διάστημα 1996 έως και το 2001! Ποινή: 6 μήνες προσωρινή παύση από τα καθήκοντά τους!

Το γιατί αυτές οι εξαιρετικά σοβαρές περιπτώσεις διαφθοράς έμειναν ατιμώρητες από τις Δημόσιες Υπηρεσίες που υπέστησαν τη ζημία, είναι προφανές: οι συνένοχοι είναι περισσότεροι και σε υψηλότερα κλιμάκια Διοίκησης. Ο υπάλληλος που εμφανίζεται ότι έχει την ποινική ευθύνη συνήθως είναι ένα «χαμηλόβαθμο» στέλεχος της συμμορίας και «νονοί» είναι οι διευθυντές του, αυτοί που θα έπρεπε τιμωρήσουν τη διαφθορά!

Το εντυπωσιακό είναι ότι ο κ. Ρακιντζής επί σειρά ετών υποβάλλει ανάλογες εκθέσεις προτείνοντας θεσμικές αλλαγές για να μην υπάρχει πρόσφορο έδαφος διαφθοράς. Καμμία από τις προτάσεις του δεν υιοθετήθηκε από το Κράτος! Είναι τόσο βαθειά ριζωμένη στους Δημόσιους ληστές η αντίληψη ότι «τα χρήματα του κράτους είναι δικά μου» που ακόμα και οι τελευταίες οριζόντιες μειώσεις μισθών του επέβαλε η Κυβέρνηση στο μισθολόγιο των Δημοσίων Υπαλλήλων είχαν ως αποτέλεσμα την αύξηση των δαπανών μισθοδοσίας στα περισσότερα Υπουργεία! Σας φαίνεται περίεργο; Δεν είναι καθόλου: οι υπάλληλοι φρόντισαν να υπερκαλύψουν την απώλεια των εσόδων τους υπογράφοντας μεταξύ τους βεβαιώσεις ότι συμμετείχαν σε επιτροπές, ότι δούλευαν υπερωριακά, εκτός έδρας κ.λ.π. – κόλπο διαδεδομένο στους ληστές της Δημόσιας Διοίκησης. Διευθύντρια του υπουργείου Υγείας συμμετείχε με αμοιβή σε 31 επιτροπές(!) καταγράφει σε έκθεσή του ο κ. Ρακιντζής. Διαπιστώθηκε, επίσης, η ύπαρξη πλήθους επιτροπών και υποεπιτροπών στη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και στο υπουργείο Υγείας, οι οποίες δεν είχαν αντικείμενο εργασίας…

Μάλιστα είναι τέτοιο το θράσος τους που το κύκλωμα εξέδιδε βεβαιώσεις συμμετοχής σε επιτροπές ακόμα και τις ημέρες της κανονικής τους άδειας! Δεν μπήκαν καν στον κόπο να δουν πότε απουσίαζε ο καθένας!

Και γιατί να ενδιαφερθούν; Παίρνουν παράδειγμα από τους ηγέτες τους: σύμφωνα με τα όσα ανακοίνωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος, ο Δημόσιος Οργανισμός ΑΓΡΟΓΗ, από το 1998 μέχρι το 2009 είχε μόλις 73 υπαλλήλους και, ξαφνικά, μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο λίγο πριν τις εκλογές του 2009, απέκτησε άλλους 269! Ποιος ήταν υπεύθυνος γι’ αυτή την εξώφθαλμη παρανομία; Ο Υπουργός Δικαιοσύνης (2008) και Αγροτκής Ανάπτυξης (2009) της Ν. Δημοκρατίας Σωτήρης Χατζηγάκης! Στην Ελλάδα δεν έχει βρωμίσει μόνο το κεφάλι του ψαριού αλλά όλη η κρατική θάλασσα!

"Ευτυχώς που δουλεύουμε με βάρδιες και δεν χτυπάμε κάρτα, οπότε κάποιοι μπορεί να έρχονται σπανίως στα γραφεία. Διότι αν κάποια μέρα έρθουμε όλοι μαζί, όχι μόνο θα μείνουμε πολλοί όρθιοι, αλλά θα δημιουργηθεί…μποτιλιάρισμα στο Σύνταγμα και η ουρά των αυτοκινήτων που θα περιμένουν να μπουν στο υπόγειο πάρκινγκ της Βουλής θα σχηματίζει χιλιόμετρα…", ανέφερε συνδικαλιστής σε παλαιότερο ρεπορτάζ της εφημερίδας «Το Βήμα», αναφερόμενος στους…άπειρους συναδέλφους του στη Βουλή! Νομίζετε ότι έπαψαν οι διορισμοί στη Βουλή των συγγενών των βουλευτών; Λάθος! Με την 3987/2708/22-3-2010 κοινή απόφαση της κ. Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου και του προέδρου της Βουλής κ. Φίλιππου Πετσάλνικου, διορίστηκε στη Βουλή χωρίς να υπάρχει συγκεκριμένο αντικείμενο και χωρίς προκήρυξη διαγωνισμού, η δακτυλογράφος στο Νοσοκομείο Νοσημάτων Θώρακος «Σωτηρία», κ. Σοφία Ανδριτσοπούλου, ως μόνιμη πλέον υπάλληλος της Βουλής, με Α΄ βαθμό. Σας θυμίζω ότι την περίοδο της πρόσληψης η κοινή γνώμη συγκλονιζόταν από τις αποκαλύψεις για το όργιο προσλήψεων στη Βουλή και για τα προκλητικά προνόμια των χιλιάδων υπαλλήλων της – όλοι τους συγγενείς βουλευτών, τους οποίους, σε πλήρη αντίθεση με το δημόσιο αίσθημα, υπερασπίζονται οι πολιτικοί συγγενείς τους. Η κ. Σ. Ανδριτσοπούλου είναι η σύζυγος του βουλευτή Λακωνίας του ΠΑΣΟΚ κ. Λεωνίδα Γρηγοράκου.

Ποιος θα σπάσει αυτό το απόστημα; Όχι αυτοί που το δημιούργησαν!

Αλλά ακόμα κι αν το ήθελε, κανένα από τα κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξει το σύστημα. Διότι η διοίκηση μιας χώρας απαιτεί την ύπαρξη στη Δημοσια Διοίκηση 2000 ανώτερων κρατικών στελεχών που θα αναλάβουν να προωθήσουν και να επιβάλλουν όπου χρειαστει τις μεταρρυθμίσεις. Ούτε η Δημόσια Διοίκηση ούτε τα κόμματα τους διαθέτουν. Τόσα χρόνια αναξιοκρατίας και διαφθοράς έχουν απομακρύνει τους σοβαρούς ανθρώπους από την δημόσια ζωή. Δεν είναι τυχαίο ότι και τα δύο κόμματα παρουσιάζουν τα ίδια στελέχη εδώ και 20 χρόνια. Ποιος σοβαρός άνθρωπος δέχεται να συναλλάσσεται με κομπιναδόρους, να συζητάει με ανόητους και να παλεύει μάταια με τον πιο παράλογο γραφειοκρατικό μηχανισμό της υφηλίου μετά την πτώση του Ανατολικού Μπλοκ;

Είναι χαρακτηριστική η επιλογή διοικητών νοσοκομείων από τη σημερινή κυβέρνηση: ούτε ένας στους τρεις δεν έχει διοικητική εμπειρία και ούτε ένας στους δέκα σχετική εκπαίδευση. Ως διοικητές επιλέχθηκαν θεολόγος, φιλόλογος, γεωλόγος, εκπαιδευτικός, ναυπηγός, διαιτολόγος, στρατιωτικός χημικός, τελωνειακός, ηλεκτρολόγος…

Και ο Γιώργος; Τι κάνει ο Γιώργος με την διεθνή κουλτούρα και το εκσυγχρονιστικά οράματα; Ο Γιώργος Παπανδρέου ακόμα και να θέλει να αλλάξει το σκηνικό (δεν έχει δείξει καμμία ανάλογη πρόθεση) δεν μπορεί. Τον εμποδίζει το ίδιο του το κόμμα – ακόμα και οι άνθρωποι του περιβάλλοντός του! Είναι μάλλον τίμιος και καλών προθέσεων αλλά δεν διαθέτει την πυγμή του ηγέτη. Θα ήταν καλός ενδεχομένως για πολιτικός της Σουηδίας ή του Καναδά, όμως είναι απολύτως ακατάλληλος για να τα «βάλει» με τα πιτ-μπουλ που εξέθρεψε ο κομματικός μηχανισμός του πατέρα του. Στηρίζεται σε όσους θα έπρεπε να αποκλείσει για πάντα από την πολιτική ζωή – ακόμα και να στείλει στη φυλακή.

Ο Άκης Τσοχατζόπουλος, ο άνθρωπος που λίγο έλειψε να γίνει πρωθυπουργός, ήταν γνωστό σε όλη την επιχειρηματική «πιάτσα» ότι χρηματίζονταν. Οι πάντες το ήξεραν – προφανώς το ήξερε και ο Γιώργος Παπανδρέου, αλλά τον «τιμώρησε» αποκλείοντάς τον από το ψηφοδέλτιο στις προηγούμενες εκλογές. Τέτοια αυστηρότητα! Κι επειδή όλοι είναι βουτηγμένοι στη διαφθορά, ο ένας «κρατάει» τον άλλον. Δεν είναι τυχαίο ότι ο κατάπτυστος νόμος περί ευθύνης υπουργών που παραγράφει σε 5 χρόνια κάθε αξιόποινη πράξη όχι μόνο των Υπουργών αλλά και των συνεργατών τους (!), βάσει του οποίου έχουν παραγραφεί οι ποινικές ευθύνες και του Άκη και των νεοδημοκρατών, ψηφίστηκε και από τα δύο κόμματα εξουσίας και ήταν αποτέλεσμα συνεργασίας του Β. Βενιζέλου, του σημερινού Υπουργού Οικονομικών και του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης και σημερινού Προέδρου της Βουλής, Φίλιππου Πετσάλνικου!

Μη σας κάνει εντύπωση γιατί δεν υπάρχει συναίνεση των πολιτικών στην Ελλάδα. Η εξήγηση είναι απλή: γιατί ουδέποτε οι διαφορές τους ήταν ιδεολογικές. Πάντα, η εκάστοτε αντιπολίτευση, αντιδρούσε σε κάθε θέση της εκάστοτε κυβέρνησης μόνο και μόνο για να την φθείρει ώστε να έρθει και η σειρά της να κλέψει τα δημόσια έσοδα.

Από την μια πλευρά, λοιπόν, της αντίδρασης σε κάθε μεταρρύθμιση είναι η κρατική μαφία και από την άλλη οι ομιλούντες σκελετοί του Σταλινικού Μουσείου: τα τριτοκοσμικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς. Η μισή κυβέρνηση είναι εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων, που υποτίθεται ότι καλείται να εφαρμόσει! Οι συνδικαλιστές του ίδιου του ΠΑΣΟΚ που όλα αυτά χρόνια θεωρούσαν τις δημόσιες υπηρεσίες «χωράφι τους», απεργούν σε κάθε απόπειρα αλλαγής των απαράδεκτων προνομίων τους βυθίζοντας τη χώρα στο χάος. Οι απεργίες τους είναι αυταπόδεικτα παράνομες, κανένας όμως δεν εφαρμόζει τον νόμο. Οι τραμπούκοι της ομάδας κρούσης του ΚΚΕ, του ΠΑΜΕ, εμποδίζουν πλοία να αποπλεύσουν, απαγορεύουν σε εργαζόμενους να πάνε στη δουλειά τους, κλείνουν δρόμους, λιμάνια, αρχαία μνημεία, όποτε το αποφασίσουν χωρίς κανείς να τους ενοχλεί.

Εξοχότατη,

αν ήμουν στη θέση σας θα έλεγα "να πάει στο διάολο αυτή η απαίσια χώρα". Εμείς, οι σκεπτόμενοι και αξιοπρεπείς Έλληνες σάς είμαστε ευγνώμονες που δεν έχετε πάρει (ακόμα) αυτή τη θέση και εξακολουθείτε να μας στηρίζετε. Αλλά για να μπορέσουμε να σας το ανταποδώσουμε και να ξεπληρώσουμε το χρέος που συσσώρευσαν η ανικανότητα και οι μίζες των πολιτικών μας, σας παρακαλούμε: υποχρεώστε τους σε ένα και μόνο πράγμα: να αλλάξουν το κράτος-τέρας που δημιούργησαν. Να καταργήσουν την μονιμότητα της κομματικής τους πελατείας που έχουν διορίσει με απίστευτους μισθούς και προνόμια (θα γνωρίζετε υποθέτω για το «επίδομα έγκαιρης προσέλευσης» που έπαιρνε όποιος απλώς πήγαινε στην ώρα του στη δουλειά του!). Να υποχρεωθούν να εφαρμόσουν κανόνες οικονομικής διαφάνειας στα ίδια τα κόμματα και σε κάθε συναλλαγή του Δημοσίου. Αν δεν τους υποχρεώσετε δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνουν μόνοι τους! Μην τους δώσετε ούτε ένα ευρώ παραπάνω, χωρίς αυτή την προϋπόθεση, θα σας το κλέψουν!

Εξοχότατη,

παρ’ όλα αυτά η Ελλάδα μπορεί να μεγαλουργήσει, όπως το έχουν κάνει χιλιάδες Έλληνες μετανάστες, σε χώρες όπως η δική σας, όπως το έχει καταφέρει η ελληνική ναυτιλία. Μόλις το κράτος – αγχόνη σταματήσει να πνίγει όσους έχουν και ιδέες και διάθεση και παραγωγικό σφρίγος, η Ελλάδα θα ανθίσει. Βοηθήστε μας να το πετύχουμε. Απαγορέψτε στους διεφθαρμένους και ανίκανους πολιτικούς μας εσάς να εξαπατούν, εμάς να εξευτελίζουν και να στερούν από τον κόσμο του αύριο τον πλούτο που μπορεί να προσφέρει το αληθινό Ελληνικό πνεύμα – αυτό που ποτέ δεν έσβησε σ΄αυτόν τον τόπο.

Θάνος Τζήμερος"

Κανιβαλισμός, το ανώτατο στάδιο του νεοφιλελευθερισμού

noreply@blogger.com (Tyler Durden) — Thu, 31 May 2012 08:30:00 PDT

Στη φωτογραφία ο Θάνος Τζήμερος σε πρόσφατη
περιοδία του στο κέντρο της Αθήνας

Ο νέος εγχώριος σταρ του νεοφιλελευθερισμού Θάνος Τζήμερος δήλωσε, λέει, ότι «κάθε μετανάστης που εργάζεται παίρνει μια θέση από τους Έλληνες». Ως πρακτικός όμως άνθρωπος, ο κ. «Αυτοδημιούργητος» δεν στέκεται στη διαπίστωση του προβλήματος, αλλά προτείνει και ριζοσπαστικές λύσεις: οι μετανάστες θα μπορούσαν, λέει, «να αξιοποιηθούν ως φθηνά εργατικά χέρια σε επιχειρήσεις που πρέπει να ανταγωνιστούν αντίστοιχες στη Βουλγαρία», ενώ οφείλουμε να τους αναγκάζουμε να περνάνε τόσο άσχημα, ώστε «όταν τηλεφωνούν στα χωριά τους να μην λένε ότι η ζωή στη χώρα μας είναι αρκετά καλύτερη από ό,τι στις πατρίδες τους». Αν συνδυάσουμε τις δύο προτάσεις, οφείλουμε να υποθέσουμε ότι αυτή η εργασία θα είναι μάλλον καταναγκαστική: αλλιώς, θα φεύγανε και αυτοί στα “χωριά” τους.

Οι ιδέες αυτές μπορεί να μην ακούγονται βέβαια και τόσο «φιλελεύθερες» και «δημιουργικές»· όπως όμως έχει διακηρύξει με ειλικρίνεια, μπροστά στην προοπτική να κονομάσει λίγες έδρες, ο φέρελπις γκουρού των αγορών είναι ικανός να ξεπουλήσει ακόμα πιο φτηνά τις ήδη φτηνές νεοφιλελεύθερες ιδέες του. Πριν δύο μέρες εξάλλου, αυτός ο μέγιστος εχθρός των ξεπουλημένων πολιτικών, έδιωξε με μία δήλωση όσους «στενούς συνεργάτες» του τόλμησαν να διαφωνήσουν με τη γραμμή του κόμματος και τη συνεργασία με τον άφθαρτο κ. Μάνο. Για αυτό άλλωστε εδώ και μήνες προσπαθεί το ΣΚΑΪ να τον κάνει άνθρωπο· μπας και χρειαστεί μία τσόντα για να δέσει καλύτερα το σενάριο της συγκυβέρνησης και όχι για να παπαγαλίζει τις τετριμμένες, καφενειακού επιπέδου, “αναλύσεις” του, με αυτό το περισπούδαστο ύφος ενός και καλά αποφασιστικού Βασιλάκη Καΐλα.

Στην προσπάθειά του ωστόσο να γλύψει το μαλακό υπογάστριο του λαϊκιστικού ρατσισμού, ο γραφικός τηλεπλασιέ μεταχειρισμένων συνταγών έρχεται τελευταίος και καταϊδρωμένος. Όταν η διαχείριση του μνημονίου έχει διπλασιάσει την ανεργία σε ένα χρόνο, το επιχείρημα ότι «οι ξένοι (επίσης άνεργοι) μας παίρνουν τις δουλειές», δεν το πολυδουλεύει πια ούτε η Χρυσή Αυγή, η οποία, πολύ πιο έξυπνη από τον κ. «Πετυχημένο», επικεντρώνει στην ασφάλεια, αλλά και στην καταγγελία των «πουλημένων πολιτικών». Όσο για την εκμετάλλευση των μεταναστών ως φτηνά εργατικά χέρια, αυτό γίνεται από το ’90, ενώ αν πιστεύει ότι η ζωή των μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας είναι σήμερα τόσο ελκυστική που χιλιάδες νέοι από την Καμπούλ ονειρεύονται ακόμα να μετακομίσουν στον Άγιο Παντελεήμονα, ο επιχειρηματίας μας μάλλον έχει καιρό να περάσει από εκεί· άλλωστε, την πρόταση του για σχεδιασμένη επιδείνωση των ήδη άθλιων συνθηκών την εφαρμόζουν καιρό τώρα οι ομοϊδεάτες του από τη Χρυσή Αυγή.

Ο πόλεμος όλων εναντίον όλων

Δεν θέλαμε ωστόσο να ασχοληθούμε τόσο με τον ίδιο τον κ. Τζήμερο· άλλωστε, το πιο πιθανό είναι μετά τη διαγραφόμενη αποτυχία του στις ερχόμενες εκλογές να μην τον θυμάται ούτε ο σ. Πορτοσάλτε. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι ότι οι δηλώσεις του, εξαιτίας ακριβώς αυτού του ενθουσιασμού του νεοφώτιστου, αποκαλύπτουν το πόσο κοντά είναι ο νεοφιλελευθερισμός με το νεοφασισμό. Ειδικά σε περίοδο κρίσης, όταν το προσωπείο των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» καθίσταται μία περιττή πολυτέλεια, ο φιλελευθερισμός, όχι μόνο βέβαια του Μάνου ή του Τζήμερου, αλλά –ακόμα περισσότερο- του Σαμάρα, του Βενιζέλου, του Δασκαλόπουλου ή του Μανδραβέλη, καταφεύγει στην αρχική του μήτρα: τον πόλεμο όλων εναντίον όλων.

Πριν από μερικούς μήνες, ο κ. Βενιζέλος προσπαθούσε να μας πείσει για την αναγκαιότητα των νέων μέτρων απορρύθμισης της μισθωτής εργασίας – ναι, πρόκειται για τα ίδια μέτρα που σήμερα υποστηρίζει ότι αυτός αντιστάθηκε, αλλά του την έφερε ο ΣΕΒ. Έλεγε τότε λίγο – πολύ ότι οι μισθωτοί οφείλουν να χάσουν ένα μέρος του μισθού τους για χάρη των άνεργων, υπονοώντας σαφώς ότι αν δεν το δεχθούν αυτό με χαρά, είναι κοινωνικά ανάλγητοι και εχθροί του λαού.

Ακολουθώντας τη λαμπρή παράδοση του σημίτειου «κοινωνικού αυτοματισμού», ο κ. Βενιζέλος και οι συγκυβερνήτες του προσπαθούσαν τότε μεθοδικά να υποκινήσουν ένα είδος πολέμου ανάμεσα στους μισθωτούς και τους άνεργους, μεταξύ δηλαδή των φτωχών και των πιο φτωχών. Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, είχαν προηγούμενα προσπαθήσει να στρέψουν τους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα ενάντια στους συναδέλφους τους του δημοσίου, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο τώρα ο Τζήμερος, ο Καιάδας και ο Χρυσοχοΐδης προσπαθούν να στρέψουν τους ντόπιους άνεργους ενάντια στους αλλοδαπούς αδερφούς τους. Όσο όμως η μείωση των μισθών στο δημόσιο τομέα αύξησε τους μισθούς στο ιδιωτικό, όσο η διάλυση των εργασιακών σχέσεων μείωσε την ανεργία, άλλο τόσο η επίθεση εναντίον των μεταναστών, θα βοηθήσει τους άνεργους να βρουν δουλειά.

Η ανθρωποφαγία ως μοχλός ανάπτυξης

Για να είμαστε ωστόσο δίκαιοι, τα παραπάνω επιχειρήματα έχουν μια πραγματική βάση: αν απολυθούν 150.000 δημόσιοι υπάλληλοι ως απατεώνες και τεμπέληδες, αν διαλυθούν οι συλλογικές συμβάσεις και κοπούν στη μέση οι μισθοί (ο Μάνος προτείνει επιπλέον να καταργηθούν οριστικά και τα ασφαλιστικά ταμεία, να τελειώνουμε), αν κλείσουμε τους μετανάστες σε εργοστάσια καταναγκαστικής εργασίας (ή έστω «ειδικές οικονομικές ζώνες» κοκ), τότε πράγματι, ίσως, (ίσως και όχι βέβαια), να αυξηθεί τόσο το περιθώριο κέρδους που μπορεί μετά από καιρό να επανεκκινηθεί και η ανάπτυξη.
Προφανώς, για τους ίδιους τους εργαζόμενους και μαζί και τους ανέργους, οι παραπάνω “αναγκαίες, διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις” ακούγονται σαν σενάριο για ταινία τρόμου με πρωταγωνιστές ανθρωποφάγα ζόμπι. Για τους πολλούς, το σημαντικό δεν είναι γενικά η ανάπτυξη (δηλαδή, το ξαναλέμε, η κερδοφορία), αλλά η ευημερία, η ευτυχία, η αξιοπρέπεια και άλλες μη ποσοτικοποιήσιμες έννοιες. Οτιδήποτε όμως (υποτίθεται ότι) φέρνει την ανάπτυξη, εμφανίζεται αυτόματα ως αυτονόητη, ομόφωνη απαίτηση σύμπασας της κοινωνίας – ή μάλλον της κοινής γνώμης, που κανείς δεν έχει το δικαίωμα να αμφισβητήσει (ακόμα μάλιστα και οι αριστεροί πολέμιοι του Μνημονίου αναγκάζονται πολλές φορές να οχυρώνονται πίσω από την -χοντρικά αληθή- θέση ότι το Μνημόνιο αναστέλλει την ανάπτυξη, αντί να αμφισβητούν τη φύση αυτής της ανάπτυξης).
Για τους λίγους ωστόσο, μπροστά στην υπεράσπιση της κερδοφορίας και τελικά στην υπεράσπιση της ατομικής ιδιοκτησίας, κάθε δευτερεύον δικαίωμα μπορεί και πρέπει να περιοριστεί. Παρά τις διαδεδομένες φιλελεύθερες κοινοτοπίες ότι «η ελευθερία του ενός σταματά, εκεί που ξεκινά η ελευθερία του άλλου», η ίδια η πραγματικότητα αποδεικνύει ότι η ελευθερία όλων μας σταματά εκεί που κινδυνεύει η ελευθερία του κεφαλαίου. Αν, για παράδειγμα, ο ρατσισμός και ο αποκλεισμός μπορούν να ρίξουν τα μεροκάματα, αν τα πεσμένα μεροκάματα βοηθούν την ανάπτυξη και αν η ανάπτυξη οφελεί όλη την κοινωνία, τότε ναι, μπροστά στο υπέρτατο αγαθό της ανάπτυξης δεν χρειάζεται να έχουν όλοι τα ίδια “ανθρώπινα δικαιώματα”. Και τότε ο φιλελευθερισμός μπορεί άνετα να συνδυαστεί και με ολίγον (ή πολύ) από ρατσισμό: ρωτήστε και τον κ. Τζήμερο, κάτι ξέρει αυτός από φιλελευθερισμό.

Στους καιρούς της κρίσης λοιπόν, το ιερό δικαίωμα στην ιδιοκτησία μπορεί να αναχθεί ακόμα και σε δικαίωμα στην ανθρωποφαγία. Πίσω όμως από τον «πόλεμο όλων εναντίον όλων» που κηρύσσει ο Βενιζέλος, η Χρυσή Αυγή και ο Αντώνης Σαμαράς (θυμάστε το σύνθημα εφόδου «για να ανακαταλάβουμε τις πόλεις μας»;), κρύβεται πάντα ο πόλεμος των πλούσιων ενάντια στους φτωχούς. Και για να κερδίσουν οι πλούσιοι αυτόν τον πόλεμο, βάζουν τους φτωχούς να τρώνε τις σάρκες τους. Δεν πρέπει λοιπόν μόνο να τους φάμε πριν μας φάνε, αλλά πρέπει να τους φάμε πριν φαγωθούμε μεταξύ μας.

πηγή

ΝΑ ΤΑ ΜΑΖΕΥΕΙ Η ΤΡΟΙΚΑ - Δημοσκοπήσεις Πανεπιστημίου Πατρών & Pulse: Προέλαση ΣΥΡΙΖΑ και ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ!

noreply@blogger.com (Tyler Durden) — Thu, 31 May 2012 08:00:09 PDT

Μετά την VPRC, έρχεται νέα πανελλαδική δημοσκόπηση, του Πανεπιστημίου Πατρών αυτή την φορά (χωρίς αναγωγή των αναποφάσιστων), όχι απλώς δείχνει πρώτο τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τον εμφανίζει να προηγείται και με διαφορά 10 μονάδων έναντι της ΝΔ ήτοι 26,2%, ενώ έναντι 15,2%. Τρίτο έρχεται το ΠΑΣΟΚ με 11,7%, με εμφανώς μειωμένα τα ποσοστά του.

Η συγκεκριμένη δημοσκόπηση δείχνει εκτόξευση των ποσοστών του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή το οποίο καταλαμβάνει την τέταρτη θέση με ποσοστό 8,7%. Και επειδή είναι χωρίς αναγωγή των αναποφάσιστων η δημοσκόπηση, μπορεί να φτάσουν μέχρι και 10% και να αναδειχθούν η μόνη σοβαρή πολιτική δύναμη στο χώρο της δεξιάς, αφού έτσι ή αλλιώς η κεντροδεξιά (ΝΔ) θα έχει υποστεί ήττα που θα διαλύσει το κόμμα.

Ακολουθούν το ΚΚΕ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με ποσοστά 5,6% και 5,4% αντίστοιχα. Επιπρόσθετα η συνεργασία Μάνου – Τζήμερου φαίνεται να αποδίδει, μιας και μπαίνουν στη Βουλή με ποσοστό 4,3%. Τέλος τη δυναμική της φαίνεται να χάνει η Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη η οποία βλέπει το ποσοστό της να πέφτει στο 3,8%.

Εκτός Βουλής ΛΑ.Ο.Σ. (2,4%), Οικολόγοι - Πράσινοι (1,0%) οι οποίοι λεηλατούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ Επίσης το ποσοστό των αναποφάσιστων ανέρχεται στο 11,8%. Αξίζει να σημειωθεί πως στην παράσταση νίκης της συγκεκριμένης δημοσκόπησης προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ 29%, με ενώ ακολουθεί η ΝΔ με 26,7%.
Eπίσης μάχη στήθος με στήθος φαίνεται να δίνουν Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ ενόψει όψει της αναμέτρησης της 17ης Ιουνίου, καθώς συγκεντρώνουν το ίδιο ποσοστό, 24,5%, σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας Pulse για λογαριασμό της εφημερίδας «Το Ποντίκι», αλλά η ίδια εταιρεία σε άλλη δημοσκόπηση πριν από τέσσερις ημέρες έδινε πρώτη τη ΝΔ με 2,2 μονάδες (25,6% έναντι ΣΥΡΙΖΑ 23,4).

Κοντά στα επίπεδα του εκλογικού αποτελέσματος της 6ης Μαΐου βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ, το οποίο λαμβάνει προτίμηση 13,5%, ενώ απώλειες καταγράφουν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, οι οποίοι βρίσκονται στο 7%.

Ισοπαλία έχουν όμως και το ΚΚΕ, η Δημοκρατική Αριστερά και η Χρυσή Αυγή, που λαμβάνουν ποσοστά 5%. Θεωρείται βέβαιο ότι το ποσοστό της Χρυσής Αυγής θα είναι σημαντικά υψηλότερο αφού έχει επιβεβαιωθεί από τις εταιρείες δημοσκοπήσεων ότι ένας στους πέντε ερωτώμενους που ψηφίζουν Χρυσή Αυγή τελικά, είναι "κρυπτοχρυσαυγίτης" και δεν το δηλώνει.

πηγή

Ευτυχώς που ο Παπαδήμος διέψευσε το Reuters...

noreply@blogger.com (Oneironaut) — Thu, 31 May 2012 07:36:00 PDT

Χθες, το πρακτορείο Reuters σε τηλεγράφημά του, επικαλούμενο επίσημη πηγή από την Κομισιόν, έδειξε τον Παπαδήμο για τη δήλωση Μπαρόζο στις 11 Μαϊου ότι: «Εάν ένα μέλος μιας λέσχης δεν σέβεται τους κανόντες, τότε είναι καλύτερα να φύγει από τη λέσχη. Και το ίδιο ισχύει και για οποιαδήποτε οργάνωση, θεσμό ή σχέδιο».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα ο Μπαρόζο δεν είχε καμιά πρόθεση να κάνει μια τέτοια δήλωση αλλά δέχτηκε σχετικό τηλεφωνικό αίτημα από τον Λουκά Παπαδήμο, απερχόμενο πρωθυπουργό της χώρας.

Η δήλωση εκείνη εν μέσω διεργασιών για τον σχηματισμό κυβέρνησης, πέρα από το ότι θερωήθηκε ανάμιξη στα εσωτερικά της χώρας σε μια εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή, προκάλεσε τη συνήθη αναστάτωση στις αγορές αλλά και στους καταθέτες

Ευτυχώς, που ο Παπαδήμος ...διέψευσε ότι δεν υπήρξε τέτοια παράεμβαση. Τι είπε;

«Δεν ζήτησα από κανέναν νά κάνει καμμία δήλωση, ούτε μίλησα με πρωτοβουλία μου με κανέναν εκείνες τις ημέρες. Κάποιοι θέλουν να δημιουργήσουν πρόβλημα». Με άλλα λόγια μίλησε αλλά όχι με δική του πρωτοβουλία, σύμφωνα με τα δικά του λεγόμενα. Όσο για τον αν ήταν δική του η πρωτοβουλία ή όχι, ο καθένας φαντάζεται ότι υπάρχουν τρόποι αντί να προκαλέσεις την πρωτοβουλία από την άλλη πλευρά αντί να την λάβεις εσύ ο ίδιος.

Όχι ότι ο Μπαρόζο – και ο κάθε Μπαρόζο – είναι «αθώος». Δηλαδή, όποιο αίτημα υποβάλει η ελληνική μνημονιακή ηγεσία ο πρόεδρος της Κομισιόν το διεκπαιρεώνει, χωρίς καμία κρίση, για τις επιπτώσεις;

Την ώρα που έχουν πέσει σαν τα κοράκια πάνω από το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για να ανιχνεύσουν προτάσεις ή έστω διαθέσεις μονομερών ενεργειών - για τις οποίες προεξοφλείται ότι οδηγούν σε έξοδο από το ευρώ – οι ίδιοι ευρωαξιωματούχοι και μνημονιόπληκτοι ηγέτες ωθούν, με τις εκφοβιστικές δηλώσεις τους, σε πανικό τις αγορές και τους μικροκαταθέτες που τρέχουν να σηκώσουν από τις τράπεζες ό,τι τους έχει απομείνει. Ποιοι λοιπόν είναι αυτοί που στέλνουν τις τράπεζες μια ώρα νωρίτερα στην κατάρρευση...

Από το Μαρικάκι

O ίδιος ο Άκης δίνει τα στοιχεία για να μείνει στη φυλακή

noreply@blogger.com (Oneironaut) — Thu, 31 May 2012 07:11:00 PDT

Αποδείξεις για όλες τις κατηγορίες που υπάρχουν εναντίον του ώστε να δικαστεί για κακούργημα για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος δίνει ο ίδιος ο Ακης Τσοχατζόπουλος με το πλούσιο, οργανωμένο και μεθοδικό αρχείο που διατηρούσε και το οποίο μαρτυρά όχι μόνο τη χλιδάτη ζωή που ζούσε με τη Βίκυ Σταμάτη αλλά και τις off shore όπου έπεφταν τα εκατομμύρια με τις μίζες.

Τα έγγραφα κατασχέθηκαν στο γραφείο του πρώην υπουργού και περιέχουν σχεδιαγράμματα και αναλυτική περιγραφή των off shore εταιριών μέσω των οποίων διακινούσε τα ιλιγγιώδη ποσά της μίζας από τα εξοπλιστικά προγράμματα.

Τα ευρήματα αυτά, σύμφωνα με δικαστικές αρχές, μαρτυρούν ότι η μεθοδικότητα και η επιμονή με την οποία ο πρώην υπουργός κρατούσε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που αφορούσαν την κίνηση του μαύρου χρήματος αποτελούν και τα ενοχοποιητικά στοιχεία εναντίον του. Ο ίδιος δείχνει το δρόμο της ενοχής του !

Στα έγγραφα αυτά αποδεικνύεται κυρίως η δραστηριότητα της off shore εταιρίας Bluebell στην οποία έφτασαν επιταγές ύψους 16 εκατομμυρίων ελβετικών φράγκων από τον Αl Zayat Fouad που θεωρείτο ύποπτος για σχέσεις με την Drumillan και τα εξοπλιστικά Tor-M1, αφού είναι εκπρόσωπος της εταιρίας Drumillan Offset Programme.

Νόμιμος εκπρόσωπος της εταιρίας Blubell στην Ελλάδα φέρεται να ήταν η λογίστρια του πρώην υπουργού Φρόσω Λαμπροπούλου η οποία είναι προφυλακισμένη. Τη θέση της λογίστριάς του επιδεινώνει ο ίδιος ο Ακης Τσοχατζόπουλος με πλήθος αναφορών στο πρόσωπό της. Σε εμπιστευτικό έγγραφο του ΣΔΟΕ, το οποίο αφορά την κίνηση λογαριασμών στη Morgan Stanley της Ζυρίχης, όπου πέρασαν οι μίζες των υποβρυχίων, ο Ακης σημειώνει ιδιοχείρως : «Φρόσω. Μίλησε. ΣΔΟΕ»

ΠΗΓΗ

Σοκ από New York Times: "Ετσι λεηλατούν την Ελλάδα η τρόϊκα και οι τραπεζίτες"...

noreply@blogger.com (Tyler Durden) — Thu, 31 May 2012 06:46:00 PDT

Την λεηλασία της Ελλάδας μέσω της δανεικής σύμβασης και του Μνημονίου, περιγράφει σε έρευνά της η αμερικανική εφημερίδα New York Times και είναι πραγματικά ανατριχιαστικά αυτά που περιγράφονται για το πως η τρόϊκα και οι τραπεζίτες που βρίσκονται από πίσω της, λεηλατούν ένα ολόκληρο κράτος και τον πληθυσμό του.

Επί της ουσίας δεν αποκαλύπτει τίποτα περισσότερο από αυτό που το defencenet.gr υποστηρίζει σε ένα μοναχικό δρόμο μέσα στα ελληνικά media εδώ και δύο χρόνια, από τότε που υπογράφηκε το πρώτο εθνοκτόνο Μνημόνιο: Ότι τα περίφημα δάνεια που δήθεν δίνονται στην Ελλάδα, στην πραγματικότητα είναι μια διαδικασία "Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει".

Η τρόϊκα (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ), πρακτικά οι τραπεζίτες που ελέγχουν όλο αυτό το παγκόσμιο παιχνίδι, δεν μπορούν να εξασφαλίσουν με άλλο τρόπο τα δάνεια που άπληστα έδιναν στην Ελλάδα (άπληστα με την έννοια ότι ήξεραν ότι η χώρα ήταν υπερδανεισμένη και δεν μπορούσε να εξυπηρετεί τα νέα δάνεια) από το να ... δανειοδοτήσουν τυπικά την Ελλάδα, αλλά στην πράξη να χρηματοδοτήσουν τους εαυτούς τους. «Στέλνεις τα χρήματα το αποκαλείς "δάνειο" - τα παίρνεις πίσω το αποκαλείς "τόκο"» λέει σαρκαστικά ο Στέφαν Ντίο της UBS στην New York Times.

Φορολογούν τους λαούς τους και επειδή δεν μπορουν να αποπληρώσουν απ'ευθείας τα ελληνικά δάνεια στις τράπεζές τους, έτσι χρησιμοποιούν απλά ως "ενδιάμεση στάση" την Ελλάδα!

Και οι περίφημε "δόσεις" που δήθεν κρατούν ζωντανή της ελληνική οικονομία; Στο εσωτερικό δεν μπαίνει ρευστότητα; Ελάχιστη! Και αν σταματούσε να μπαίνει, σε καμία περίπτωση δεν θα σταματούσε να λειτουργεί η ελληνική οικονομία όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι τροϊκανοί και οι εγχώριοι συνεργάτες τους. Δεν τα λέμε μόνο εμείς αυτά, πλέον. Τα λέει και oι ΝΥΤ.

«Τη στιγμή που η συμμετοχή της στην ευρωπαϊκή νομισματική ένωση είναι αβέβαιη, η Ελλάδα συνεχίζει να λαμβάνει δισεκατομμύρια ευρώ ως έκτακτη βοήθεια από μία αποκαλούμενη τρόικα δανειστών που επιβλέπει τη διάσωσή της. Αλλά σχεδόν καθόλου από αυτά τα χρήματα δεν πηγαίνουν στην ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να πληρώσει για ζωτικές δημόσιες υπηρεσίες. Αντίθετα, διοχετεύονται κατευθείαν πίσω στη τσέπη της τρόικα» αναφέρει το άρθρο.

Oπως επισημαίνει η αμερικανική εφημερίδα, καταρρίπτοντας τον μύθο που θέλει την Ελλάδα να αδυνατεί να πληρώσει μισθούς και συντάξεις επειδή οι δανειστές θα διακόψουν την παροχή βοήθειας προς αυτή, «το ευρωπαϊκό πακέτο διάσωσης των 130 δισ. ευρώ που υποτίθεται θα αγόραζε χρόνο για την Ελλάδα, εξυπηρετεί κατά κύριο λόγο μόνο τους τόκους του χρέους της χώρας - ενώ η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να πασχίζει».

«Καθώς πληρώνουν τους εαυτούς τους, τα μέλη της τρόικα παρακρατούν παράλληλα άλλα κεφάλαια, τα οποία θα διατηρούσαν το ελληνικό κράτος σε λειτουργία» γράφει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα. Όπως εξηγεί στους New York Times ο Τόμας Μάγιερ, σύμβουλος της Deutsche Bank στη Φραγκφούρτη «η Ελλάδα δεν θα κηρύξει στάση πληρωμών απέναντι στη τρόικα, αφού η τρόικα πληρώνει τον εαυτό της».

Η αμερικανική εφημερίδα επικαλείται έναν σύμβουλο της ελληνικής κυβέρνησης, ο οποίος μιλώντας υπό το καθεστώς της ανωνυμίας, είπε σχετικά με τη τρόικα: «Διασφάλισαν το ποσό για τις εσωτερικές δαπάνες να είναι τόσο μικρό, ώστε η Ελλάδα να υποχρεωθεί να αυξήσει δραματικά τα δικά της έσοδα». Πάει και ο μύθος του ότι "Αν δεν πάρουμε την επόμενη δόσο πτωχεύουμε" που έφαγε το συκώτι του ελληνικού λαού σαν όρνεο εδώ κια δύο χρόνια. Η πραγματικότητα είναι: "Αν δεν πάρουμε την επόμενη δόση ΑΥΤΟΙ πτωχεύουν"!

Πώς γίνεται αυτό; Μέσω της συνεχούς συσσώρευσης φορολογικών εσόδων σε μία διαλυμένη οικονομία. «Η κατάσταση μοιάζει παράλογη. Οι ευρωπαϊκές Αρχές δανείζουν χρήματα στην Ελλάδα ώστε η Ελλάδα να ξεπληρώνει τα λεφτά που δανείζεται από εκείνους» συνεχίζει το δημοσίευμα. «Στέλνεις τα χρήματα το αποκαλείς "δάνειο" - τα παίρνεις πίσω το αποκαλείς "τόκο"» λέει σαρκαστικά ο Στέφαν Ντίο της UBS.

«Γι' αυτό ακριβώς τον λόγο οι κυβερνήσεις δεν χρεοκοπούν όπως οι επιχειρήσεις. Οι δανειστές δεν μπορούν να τις διαλύσουν, να πουλήσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία και να πάρουν πίσω κάποια από τα χρήματά τους. Έτσι οι δανειστές έχουν κίνητρο να διασφαλίσουν ότι οι κυβερνήσεις θα συνεχίσουν να αποπληρώνουν τα χρέη τους, ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι τους δανείζουν τα χρήματα» προσθέτει το δημοσίευμα και καταλήγει:

«Μία κυβέρνηση κατά του Μνημονίου μπορεί να διακόψει την αποπληρωμή του χρέους, εκτός ευρωζώνης και χωρίς το βάρος των τόκων. Προκειμένου να βοηθήσει τους ηγέτες της Ελλάδας να αντισταθούν σε αυτό τον πειρασμό, η λογική της τρόικα, είναι να τους βοηθήσει να εξυπηρετήσουν το χρέος άμεσα. Δηλαδή να αλλάξουν τους όρους της χρηματοδότησης».

Πανικός στην Ευρώπη -πέφτει η Ισπανία- Παραιτήθηκε ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας - μιλάνε για πεσέτα!

noreply@blogger.com (Ramnousia) — Thu, 31 May 2012 06:23:05 PDT

Η κρίση χρέους μεταφέρει ταχύτητα τους προβολείς της από την Ελλάδα στην άλλη άκρη της Ευρωζώνης στην Ιβηρική.

Η κυβέρνηση της Μαδρίτης φαίνεται να έπαιξε το χαρτί του οικονομικού εκβιασμού στην ΕΚΤ και μάλλον χάνει την παρτίδα.
Ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Miguel Αngel Fernandez Ordonez παραιτήθηκε, σύμφωνα με τρέχουσες πληροφορίες, πριν λήξει η θητεία του, όταν αντέδρασε στην απόπειρα της κυβέρνησης να “φορτωθεί” η διάσωση της Bankia -και των άλλων τραπεζών που ακολουθούν- στους μηχανισμούς έκτακτης βοήθειας της ΕΚΤ.

Ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ισπανίας ζήτησε να παρουσιασθεί στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, για να καταθέσει δημόσια το τι ακριβώς γίνεται με το σχέδιο διάσωσης των τραπεζών και η Κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας την πλειοψηφία της στο σώμα, τον παρέπεμψε να καταθέσει σε μία άλλη “κλειστή” επιτροπή…

Αυτός το αρνήθηκε και κατά πως φαίνεται παραιτείται. Το σχέδιο της Κυβέρνησης ήταν να υποχρεώσει την ΕΚΤ να χρησιμοποιήσει ένα έκτακτο εργαλείο χρηματοδότησης τρίμηνης διάρκειας με εγγύηση αντίστοιχης διάρκειας ομόλογα του δημοσίου. Το επιχείρημα ήταν ότι η ισπανική οικονομία και το ντόπιο τραπεζικό σύστημα είναι πολύ μεγάλα σε μέγεθος για να αφεθούν από την ΕΚΤ στην τύχη τους. Η αντίδραση όμως δεν ήταν η προσδοκώμενη και η συνέχεια πλέον παίρνει άλλες διαστάσεις.

Η κυβέρνηση της Μαδρίτης ήθελε να αποφύγει την προσφυγή στο EFSF -και την πολιτική κρίση που θα την ακολουθήσει- για τη διάσωση των τραπεζών της. Η άρνηση της ΕΚΤ στο όνομα της αδυναμίας “νομισματοποίησης” του χρέους από την ίδια, ανοίγει πλέον τον ασκό του Αιόλου για την Ισπανία.

Τα spreads έχουν αρχίσει να ανοίγουν και πάλι με απειλητική ταχύτητα, συμπαρασύροντας και την Ιταλία. Οι αγορές έχουν στρέψει τους προβολείς τους στην Μαδρίτη, χωρίς να σβήσουν εκείνους που φωτίζουν τις εξελίξεις στην Αθήνα ενόψει των εκλογών…

Για το τι θα ακολουθήσει κανείς ακόμα δεν μπορεί να είναι βέβαιος. Αυτό που με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε είναι ότι η βαθύτατη ανησυχία έχει επιστρέψει τόσο στις Βρυξέλλες, όσο και στην Φρανκφούρτη. Και αυτό γιατί, για άλλη μια φορά, τα γεγονότα αποδεικνύονται ισχυρότερα των καθησυχαστικών δηλώσεων των υπευθύνων της Ε.Ε.

Από τα δύο άκρα της Ευρωζώνης, Αθήνα και Μαδρίτη, τα μηνύματα πλέον υποχρεώνουν τον γαλλογερμανικό άξονα να αναθεωρήσει την ατζέντα του για την Σύνοδο Κορυφής της Ιουνίου.

Πηγή

Παπαδήμος: Πρέπει να συνεχιστούν οι περικοπές και οι μεταρρυθμίσεις

noreply@blogger.com (Tyler Durden) — Thu, 31 May 2012 06:00:16 PDT

Η τηλεφωνική συνέντευξη του Λουκά Παπαδήμου δημοσιεύεται σε δημοσίευμα της εφημερίδας που αφορά στην ελληνική οικονομική κρίση. "Δεν μπορούν να γίνουν πολλές αναπροσαρμογές στην δανειακή συμφωνία και το περιθώριο ελιγμών της νέας κυβερνητικής ομάδας είναι περιορισμένο", υποστηρίζει ο ίδιος.

"Η νέα κυβερνητική ομάδα θα έχει ελάχιστο περιθώριο ελιγμών", είναι ο τίτλος δημοσιεύματος για την Ελλάδα της ολλανδόφωνης εφημερίδας του Βελγίου De Tijd. Το δημοσίευμα, που υπογράφει ο καθηγητής οικονομικών Μαίλβιν Κράους, περιέχει τις δηλώσεις του τέως πρωθυπουργού.

Στο δημοσίευμα γίνεται λόγος για τις επικείμενες εκλογές της 17ης Ιουνίου και υποστηρίζεται πως "τα δύο παραδοσιακά κόμματα, η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, δεν είναι πλέον σε θέση να ρυθμίσουν -από μόνα τους- τις εξελίξεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα της Ριζοσπαστικής Αριστεράς του Α. Τσίπρα, απειλεί "να βάλει φωτιά στα μπατζάκια τους". Το αποτέλεσμα της κάλπης θα έχει μεγάλη σημασία και για την Ευρώπη, διότι ο Α. Τσίπρας έχει καταστήσει σαφές εδώ και καιρό ότι σκοπεύει να καταγγείλει την δανειακή συμφωνία με την Ευρώπη".

Προστίθεται πως "σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, η δυναμική που διατηρούσε ο ηγέτης της ριζοσπαστικής αριστεράς δείχνει να παρουσιάζει κάμψη", ενώ "η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται πλέον ως ο επικρατέστερος νικητής της εκλογικής αναμέτρησης" και "μαζί με το ΠΑΣΟΚ και τη Δημοκρατική Αριστερά, οι Συντηρητικοί ελπίζουν ότι θα καταφέρουν να σχηματίσουν μια κυβέρνηση πλειοψηφίας".
"Με βάση τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, ο σχηματισμός μιας τέτοιας κυβέρνησης φαίνεται πιθανός", είπε σε τηλεφωνική συνέντευξη ο τέως πρωθυπουργός Λ. Παπαδήμος. "Όποιος συνασπισμός κι αν σχηματιστεί, πρέπει να συνεχίσει την πολιτική περικοπών και μεταρρυθμίσεων. Δεν μπορούν να γίνουν πολλές αναπροσαρμογές στην δανειακή συμφωνία και το περιθώριο ελιγμών της νέας κυβερνητικής ομάδας είναι περιορισμένο", συμπληρώνει ο τέως πρωθυπουργός.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο κ. Παπαδήμος "παρακολουθεί πλέον ως παρατηρητής τη συζήτηση που διεξάγεται στην Ευρώπη το τελευταίο διάστημα σχετικά με το ιδανικό μείγμα μιας πολιτικής αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας με μέτρα τόνωσης της ανάπτυξης".

"Πρέπει να τονωθεί η ανάπτυξη"

"Στην πολιτική που ακολουθεί αυτή την στιγμή η Ελλάδα υπάρχουν ήδη σημαντικά στοιχεία για την τόνωση της ανάπτυξης", λέει ο πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και εκφράζει την ελπίδα ότι θα καταστεί δυνατόν να ενσωματωθούν στο πρόγραμμα επιπρόσθετα μέτρα για την τόνωση της ανάπτυξης. "Και ίσως να επιτευχθούν αλλαγές στα επιτόκια μέσω της αλλαγής του χρονοδιαγράμματος για την αποπληρωμή των δανείων", προσθέτει.

Κατά το δημοσίευμα, ο κ. Παπαδήμος "συνειδητοποιεί ότι οι δανειστές δεν είναι διατεθειμένοι να προχωρήσουν σε μια μείωση των επιτοκίων χωρίς κανένα αντάλλαγμα. "Πρέπει να "κερδίσουμε" κάτι τέτοιο, εφαρμόζοντας το πρόγραμμα και επιτυγχάνοντας ένα πρωτογενές πλεόνασμα στον προϋπολογισμό τα επόμενα δύο χρόνια", υπογραμμίζει".

Η εφημερίδα υποστηρίζει πως "δεν προξενεί έκπληξη στον κ. Παπαδήμο το γεγονός ότι παρατηρείται μια κάμψη της δυναμικής του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες δημοσκοπήσεις" και του αποδίδει δήλωση, σύμφωνα με την οποία "οι Έλληνες συνειδητοποιούν ποιο θα είναι το βιοτικό τους επίπεδο εκτός Ευρωζώνης. Αυτό είναι καλό".

"Αλλά ο φόβος αυτός έχει και μια σκοτεινή πλευρά: Κάνει τους ανθρώπους να τρέχουν να αποσύρουν τις καταθέσεις τους από τις ελληνικές τράπεζες, με αποτέλεσμα οι τελευταίες να κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν προβλήματα ρευστότητας", φέρεται να δηλώνει ο κ. Παπαδήμος, ο οποίος, κατά την εφημερίδα, "δείχνει να φοβάται πραγματικά το ενδεχόμενο κατάρρευσης των τραπεζών".

"Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο όλα τα σημαντικά πολιτικά επιτεύγματα των τελευταίων εβδομάδων που στόχευαν στο να επαναφέρουν την Ελλάδα στην ίδια τροχιά με την Ευρώπη", τονίζει, σύμφωνα με την εφημερίδα.

Επίσης, "εκφράζει την ελπίδα του ιδίως η Γερμανία να υιοθετήσει μια διαλλακτικότερη στάση απέναντι στην Ελλάδα, εάν η χώρα τηρήσει τους επόμενους μήνες τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει με το πρόγραμμα διάσωσης». Και φέρεται να διευκρινίζει: "Μόνον τότε μπορούμε να περιμένουμε καλά πράγματα".

Εμφανίζεται, επίσης "ιδιαίτερα ανήσυχος για το εντεινόμενο χάσμα που χωρίζει τους Έλληνες από τους Γερμανούς", καθώς, κατά δήλωσή του "Πρόκειται για μια ιδιαίτερα καταστροφική εξέλιξη. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα το συντομότερο".

Τέλος, κατά το δημοσίευμα "ο Παπαδήμος πιστεύει ότι τα προβλήματα της Ισπανίας δεν αποτελούν κακή εξέλιξη για τους Έλληνες", επειδή "ο φόβος για μια κατάρρευση του ισπανικού χρηματοπιστωτικού τομέα μπορεί να λειτουργήσει προς όφελος της Ελλάδας".

πηγή

Ο φιλελεύθερος κομμουνιστής

noreply@blogger.com (Oneironaut) — Thu, 31 May 2012 07:32:53 PDT

Δεν ήμουν ποτέ κομμουνιστής. Δεν πίστεψα ποτέ στην αταξική κοινωνία.Δεν ψήφισα ποτέ ΚΚΕ. Ποτέ. Αλλά ποτέ μη λες ποτέ, γιατί ήρθε η ώρα και η στιγμή να το κάνω. Και θα το κάνω. Στις ερχόμενες εκλογές της 17 Ιούνη. Όχιπροσβλέποντας όμως σε προσωπικά οφέλη αλλά για το κοινό καλό.

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Είμαι 35 ετών φιλήσυχος πολίτης και ελεύθερος επαγγελματίας. Μέχρι σήμερα δεν είχα ασχοληθεί ποτέ με τα πολιτικά και δεν εννοώ την είσοδο στην πολιτική σκηνή αλλά την τρέχουσα πολιτική συζήτηση, την οποία την αποστρεφόμουν όπως ο διάολος το λιβάνι.

Πάντα αηδίαζα ν’ ακούω τι έκανε το ΠΑΣΟΚ, τι έκανε η Νέα Δημοκρατία κλτ. Γι’ αυτό και ποτέ δεν τίμησα ούτε τα δύο αυτά κόμματα με την ψήφο μου. Για να πω την αλήθεια δεν τίμησα κανένα αφού μία μόνο φορά ψήφισα μέχρι σήμερα: λευκό σε δημοτικές εκλογές στα 18 μου και αυτό για χάρη του πατέρα μου («έστω και λευκό, παιδί μου»).

Από τότε δεν ξαναπλησίασα την κάλπη ούτε πέρασε απ’ το μυαλό μου να την πλησιάσω. Όμως οι καιροί αλλάξανε. Μετά το 2009 όλα στην Ελλάδα έχουν αλλάξει προς το χειρότερο και νομίζω πως κανένας δεν έχει το δικαίωμα στην ανεμελιά, στην αδιαφορία για τα κοινά, στην απολιτική καθημερινότητα. Για το λόγο αυτό στις εκλογές της 6 Μαΐου πήρα θέση. Εξέφρασα την γνώμη μου για το πολιτικό γίγνεσθαι στην κάλπη. Για πρώτη φορά μετά τα 18 μου. Και ψήφισα θετικά. Ούτε από αντίδραση, ούτε από φόβο, ούτε από θυμό. Θετικά. Μια θετική ψήφος. Με τηνέννοια το ποιο κόμμα θεωρώ καλό, όχι «το μη χείρον βέλτιστο». Καλό να μπει στη βουλή, καλό να υπάρχει και να επηρεάζει με τις απόψεις του. Δεν είναι τέλειο, ιδεατό, αλλά καλό. Δεν είναι και λίγο. Το κόμμα αυτό είναι η Δράση. Δηλώνει κεντρώο κόμμα αν και ο πρόεδρος του δεν αντιτίθεται στον όρο φιλελεύθερος. Προσωπικά δηλώνω φιλελεύθερος. Πιστεύω στην ελεύθερη οικονομία σε αντίθεση προς τον κρατισμό. Πιστεύω στον παγκόσμιο φιλελευθερισμό όμως με κανόνες, όχι τύπου «καζίνο» και αισχροκέρδειας όπως έχει καταλήξει. Πιστεύω ότι τα spreads, τα CDS (ασφάλιστρα κινδύνου) κ.α. πρέπει να υπακούουν σε παγκόσμιους παγιωμένους νόμους.(Προφανώς όμως τους παγκόσμιους κανόνες θα τους έχουν ορίσει τα …κράτη…, αλλά δεν είναι του παρόντος…)

Αυτά σχετικά με τις προσωπικές μου πολιτικές αντιλήψεις.

Τι άλλαξε όμως και από φιλελεύθερος στις εκλογές της 6 Μαΐου μεταλλάσσομαι στις επόμενες εκλογές της 17 Ιούνη σε κομμουνιστή και μάλιστα σε«παραδοσιακό», σε οπαδό του ΚΚΕ;…! (Θεέ μου! το έγραψα και ανατρίχιασα αλλά θα συνηθίσω.)

Γιατί υποστηρίζω το ΚΚΕ τη στιγμή που ο «αέρας» σ’ αυτές τις εκλογές φυσάει όσο ποτέ άλλοτε (για πρώτη και ενδεχομένως για τελευταία φορά…) προς ένα άλλο αριστερό κόμμα: τον ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί αντιδρώ στο κυρίαρχο «ρεύμα» που μετατοπίζεται από το κέντρο, την κεντροαριστερά, ακόμη και την κεντροδεξιά προς τον ΣΥΡΙΖΑ;

Γιατί όλα αυτά τη στιγμή που «λογικά», ως φιλελεύθερος, θα έπρεπε να προβληματίζομαι μεταξύ Νέας Δημοκρατίας ή Δράσης; Πριν εξηγήσω το λόγο της μεταστροφής μου να σας πω ότι και αυτή τη φορά ψηφίζω θετικά. Ούτε από οργή ούτε από λύπη ή αντίδραση. Επιλέγω το ΚΚΕ θεωρώντας ότι είναι καλό να υπάρχει στη βουλή και όχι επειδή πχ. Τα οικονομικά μου πάνε τον τελευταίο καιρό κατά διαόλου. Και επιλέγω ένα αριστερό κόμμα με θετική διάθεση εγώ ο φιλελεύθερος!

Δικαίως λοιπόν θ’ αναρωτηθείτε πώς αν φτάσαμε στο σημείο να ψηφίζουν το «ανατρεπτικό» ΚΚΕ φιλήσυχοι νεοφιλελεύθεροι τότε θα έπρεπε το εν λόγο κόμμα να κατέχει, αν όχι τη πρώτη, σίγουρα τη δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις, θέση όμως που καταλαμβάνει ο ΣΥΡΙΖΑ! Μην ανησυχείτε.Οι δημοσκόποι κάνουν, τουλάχιστον αυτή τη φορά, σωστά τη δουλειά τους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στην χθεσινή δημοσκόπηση, 20 μέρες πριν τις εκλογές, φαίνεται πρώτο κόμμα με ποσοστό 30%.
Ακολουθεί η Νέα Δημοκρατία με 26%, το ΠΑΣΟΚ με 15% ακολουθούν οι υπόλοιποι και τελευταίο το ΚΚΕ στην ουρά να παλεύει να μπει στη βουλή με (το οριακό) 4%!

Το ίδιο ενδεχομένως να σχολιάσει ότι «τόσο οι εσωτερικές όσο και οι εξωτερικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις παρουσιάζουν το κόμμα του λαού αποδυναμωμένο ώστε να μειώσουν την λαϊκή οργή που θα εκδηλωθεί στις 17 Ιούνη…», αλλά ρωτώ: αν όντως είναι αλήθεια; Αν πράγματι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν «το κόμμα του λαού» κοντά στο ισχνό 4% με τάση για επιπλέον αποδυνάμωση τότε… τότε… τι γίνεται;

Είναι δυνατόν η επόμενη Βουλή να μην έχει το ΚΚΕ στα έδρανα της; Είναι δυνατόν να γίνει το απευκταίο αυτό γεγονός, για πρώτα φορά μετά την μεταπολίτευση, τη χρονική στιγμή μάλιστα που «καταστρατηγούνται κεκτημένα αιώνων», που έχουν παρθεί «τα πιο αντιλαϊκά μέτρα από την κατοχή και ύστερα».

Είναι δυνατόν η ελληνική Βουλή να εξοβελίσει το ΚΚΕ απ’ τα σπλάχνα της στο κρίσιμο αυτό χρονικό στάδιο; Είναι δυνατόν η Βουλή ν’ αποφασίζει ερήμην του «κυρίαρχου λαού»; Ποιος θ’ αντισταθεί στην «αντεργατική λαίλαπα»; Ποιος θα σταθεί στο πλευρό των «αγωνιζόμενων εργατικών μαζών που διεκδικούν τα δίκαια αιτήματά τους»; Όχι, βεβαίως, δεν είναι δυνατόν. Και δεν είναι για τους εξής λόγους: μπορείτε να φανταστείτε τι θα γινόταν την επόμενη ημέρα; Εκτός ότι δεν θ’ ακούγαμε τίποτα άλλο εκτός από «βία και νοθεία», θα έκλεινε το κέντρο της Αθήνας για πάνω από δέκα μέρες με τις καθημερινές πολύωρες «διαδηλώσεις διαμαρτυρίας», θα έκλεινε το λιμάνι του Πειραιά, κατακαλόκαιρο, με απεργία «επ’ αόριστον», θα έκλειναν οι εθνικές οδοί απροειδοποίητα, θα ακυρώνονταν αεροπορικές πτήσεις καιδρομολόγια του ΟΣΕ, η Ακρόπολη και το Μουσείο της θα καταλαμβάνονταν για μέρες, το ΠΑΜΕ παντού παρών και δίχως να δίνει λόγο σε κανένα θα καθόριζε τις εξελίξεις: θα σταματούσε το χρόνο στην ημερομηνία 17 Ιουνίου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές του 2009, παραλίγο να διαλυθεί, αλλά επέζησε.Η Νέα Δημοκρατία μετά το «στραπάτσο» του 33% του 2009 δέχτηκε ένα ακόμη της τάξεως του 18% τον Μάιο, αλλά συνεχίζει. Το ΠΑΣΟΚ μετά τον όλεθρο του 13% προσπαθεί ν’ ανασυγκροτηθεί. Η ήττα, πόσο μάλλον η πανωλεθρία, δεν είναι καθόλου εύκολα διαχειρίσιμες. Απαιτούν ωριμότητα, ψυχραιμία αλλά κυρίως παραδοχή του αποτελέσματος. Φοβάμαι όμως πως η κεντρική επιτροπή του ΚΚΕ δε διαθέτει ή δε θέλει να διαθέσει τίποτα από όλα αυτά. Νομίζω ότι είναι η χειρότερη στιγμή να μείνει εκτός βουλής. Είναι έτοιμη η Βουλή ν’ αποδεχτεί την απουσία του ΚΚΕ απ’ τα έδρανά της; Είναι έτοιμη η κοινωνία ν’ αποδεχτεί την απουσία του ΚΚΕ απ’ τη Βουλή; Είναι έτοιμο το ΚΚΕ ν’ αποδεχτεί την (έστω και προσωρινή) απουσία του από τη Βουλή; Βέβαια το πιο πιθανό οι παραπάνω φόβοι μου να είναι υπερβολικοί, όμως εγώ, ο φιλελεύθερος, στις ερχόμενες εκλογές θα «ρίξω δαγκωτό» ΚΚΕ ώστε τουλάχιστον να είμαι εντάξει απέναντι στη συνείδησή μου.

Του Καπετάν Γιώτη

Οι απαισιότατοι

noreply@blogger.com (Oneironaut) — Thu, 31 May 2012 05:00:03 PDT

Ενα χαρτάκι κολλημένο σε κάθε γωνιά. Αγοράζουν χρυσό, βέρες, δόντια ίσως και βίδες από κόκκαλα. Υπάρχουν καλές προοπτικές να αγοράζουν και όργανα σε λίγο. Νεφρά, συκώτια, καρδιές, μάτια.

Μέσα σε απειλές, τρομοκρατία, τραγωδίες έχει μια ηδονή να μαζεύεις λίρες. Να τις κοιτάς, να τις χαϊδεύεις, να κοιμάσαι επάνω τους. Να νομίζεις πως κάποτε περνώντας "απέναντι" θα σου επιτρέψουν να πάρεις και τις λίρες μαζί.

Ζούμε σε όλο το μεγαλείο την εποχή του Σαυλωκ. Του Σάυλωκ κάθε μορφής. Του φτηνιάρη της γειτονιάς, του πιο ακριβού, του σπουδαγμένου, του επιχειρηματία, του ηγέτη, του κυρίαρχου. Χιλιάδες Σάυλωκ που υπογράφουν συμβόλαια για λίβρες κρέας, παρμένο από όπου γουστάρουν. Η αυτοκρατορία των τοκογλύφων. Η λατρεία του παρά. Απαισιότατα ανθρωπάκια που ζουν και πεθαίνουν ζυγίζοντας κέρδος. Καμπούρηδες, στερημένοι απο κάθε ομορφιά της ζωής, μετράνε λίρες, χρυσό, μέταλλα, ομόλογα, μετοχές, μιζέρια....

Δολλάρια, ευρώ, λίρες η χαρά του κάθε μαυραγορίτη. Η χαρά του κάθε άδειου κουφαριού. Τυχαίο που πρωταγωνιστούν οι τράπεζες? Τυχαίο που ορμάνε σαν τα κοράκια πάνω από τα πτώματα? Οσο κι αν προκαλεί οργή , είναι τόσο θλιβερό να βλέπεις τον ανθρώπινο πολιτισμό να έχει φτάσει στο τελευταίο σκαλοπάτι ξεφτίλας. Πτωματοφάγοι που γυρνάνε πάνω από πατρίδες, λαούς, ανθρώπους όπου μυρίζονται λεία.

Τυχαίο που δεν μπορούν να γεννήσουν τίποτα το αξιόλογο πλέονν και μαζεύουν τα έργα των προηγούμενων? Δεν μπορούν να γεννήσουν έργα τέχνης, ούτε θαύματα, ούτε χαρισματικούς προφήτες, ούτε φιλοσόφους που θα αγκαλιάσουν το σύμπαν, ούτε επαναστάτες που θ΄αλλάξουν το κόσμο, ούτε μουσικούς που θα μαγέψουν, ούτε καν έρωτες που θα γράψουν ιστορία. Τίποτα το μαγικό δεν μπορούν να φτιάξουν. Τίποτα που να μιλάει στις ψυχές των ανθρώπων.

Οτι γεννάνε φτάνει μέχρι τη πέτσα και διαλύεται. Είναι μιας χρήσης. Δεν το φυλάει κανένας σαν θησαυρό. Δεν έχουν ούτε ονοματεπώνυμο που θα μείνει στην ιστορία. Θα τους θυμούνται κάποτε οι άνθρωποι του μέλλοντος σαν τους απαισιότατους. Τίποτα παραπάνω.

Θα είναι οι κάποιοι που δεν θα αφήσουν τίποτα που να αξίζει το κόπο να προστατέψει κανείς. Είναι τραγικό να έχεις το κόσμο στα πόδια σου και να είσαι αμόρφωτος, άχρηστος κι ανέραστος. Να πρέπει συνέχεια να έχεις λεφτά για να μπορέσεις να αγοράσεις αντίγραφα των πραγμάτων που οι απλοί άνθρωποι έχουν άφθονα και τσάμπα....

Είναι τραγικό να δίνεις ένα μάτσο χρήμα, για να υποκριθούν μερικοί παρατρεχάμενοι πως σ΄αγαπάνε και σε εκτιμούν. Να πληρώνεις, να λαδώνεις, να μιζάρεις, να εκβιάζεις, να τρομοκρατείς για να φτάσεις να έχεις ένα χώρο χιλιάδων τετραγωνικών δικό σου, όπου θα καταλαμβάνεις όπως και όλα τα υπόλοιπα πλάσματα του πλανήτη τόσο όσο πιάνει ο κώλος σου...

Δεν είναι γελοίο?

ΠΗΓΗ

Τα αμαρτωλά 3 "Α": Αριάδνη, Αίολος, Ατλας: Οι απόρρητες συμφωνίες που κατέστρεψαν την Ελλάδα!!!

noreply@blogger.com (Ramnousia) — Thu, 31 May 2012 05:51:01 PDT

Το -Β- μέρος της έρευνας για τον μαέστρο της ορχήστρας του Βερολίνου με περισσότερες αποκαλύψεις από ποτέ!

Προχωράμε σήμερα στο -Β- μέρος και περισσότερο αποκαλυπτικό, για τον ρόλο του Λουκά Παπαδήμου, καθώς και στην αποκάλυψη των όρων του παιχνιδιού, που στήθηκε σε βάρος των Ελλήνων, εδώ και αρκετά χρόνια.

Η ζώνη του ευρώ έγινε πραγματικότητα όταν η ευθύνη για την άσκηση της νομισματικής πολιτικής εκχωρήθηκε από τις εθνικές κεντρικές τράπεζες 11 κρατών μελών της ΕΕ, στην ΕΚΤ τον Ιανουάριο του 1999.

Η Ελλάδα έγινε μέλος το 2001, η Σλοβενία το 2007, η Κύπρος και η Μάλτα το 2008, η Σλοβακία το 2009 και η Εσθονία το 2011. Η δημιουργία της ζώνης του ευρώ και η ίδρυση ενός υπερεθνικού οργάνου, της ΕΚΤ, αποτέλεσε βασικό στάδιο στη μακρόχρονη και πολύπλοκη πορεία προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Προκειμένου να ενταχθούν στη ζώνη του ευρώ, οι 17 χώρες έπρεπε να πληρούν τα κριτήρια σύγκλισης. Αυτό θα ισχύσει και για άλλα κράτη μέλη της ΕΕ προτού υιοθετήσουν το ευρώ.

Τα κριτήρια σύγκλισης, θέτουν τις οικονομικές και νομικές προϋποθέσεις για την επιτυχημένη συμμετοχή στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση.

Η ΕΚΤ είναι η κεντρική τράπεζα για το ενιαίο νόμισμα της Ευρώπης, το ευρώ. Το βασικό καθήκον της ΕΚΤ είναι να διατηρεί την αγοραστική δύναμη του ευρώ και, συνεπώς, τη σταθερότητα των τιμών στη ζώνη του ευρώ.

Η ζώνη του ευρώ αποτελείται από τις 17 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν υιοθετήσει το ευρώ από το 1999 και έπειτα.

Το Ευρωσύστημα αποτελείται από την ΕΚΤ και το ΕΣΚΤ (Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών), δηλ. τις Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες (όπως η Τράπεζα της Ελλάδος), των χωρών που έχουν υιοθετήσει το ευρώ.

Το Ευρωσύστημα και το ΕΣΚΤ θα συνυπάρχουν όσο διάστημα υπάρχουν κράτη μέλη που δεν ανήκουν στη ζώνη του ευρώ.

Η ζώνη του ευρώ αποτελείται από τις χώρες της ΕΕ που έχουν υιοθετήσει το ευρώ.

Ο τέως δοτός πρωθυπουργός κ. Λ. Παπαδήμος, ο οποίος, αρνείται να δώσει ακόμα και σήμερα, στους δημοκρατικά εκλεγμένους αρχηγούς των κομμάτων, τα αληθινά στοιχεία για την οικονομία και τις τράπεζες που προέκυψαν από τον πρόσφατο έλεγχο, τα δίνει απλόχερα στους τοκογλύφους-πιστωτές μας.

Αποκρύπτουν οι δοτοί Τραπεζοκράτες, την αλήθεια από τον Ελληνικό λαό, μέχρι να εξασφαλίσουν με εμπράγματες ασφάλειες τους τοκογλύφους-πιστωτές μας, να εξαρτήσουν και να εξασφαλίσουν πλήρως τις απαιτήσεις των, εις βάρος της χώρας, αγνοώντας το καθήκον τους και το καθήκον κάθε χώρας να προστατεύσει κατ’απόλυτη προτεραιότητα, πρώτα τους πολίτες της, την Εθνική της ακεραιότητα, τον Εθνικό της πλούτο κυρίως όμως την Εθνική της Κυριαρχία.

Ο κ. Λ. Παπαδήμος, πρώην υποδιευθυντής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ενός μη εκλεγμένου οργανισμού, που δεν είναι υπόλογος σε κανέναν και καθορίζει την πολιτική του με βάση τις οδηγίες που παίρνει από σώματα εκπροσώπων του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, αποτελεί δοκιμασμένο μέλος της παγκόσμιας τραπεζικής “ελίτ”, την οποία και αντιλαμβάνεται ως την «μητέρα-πατρίδα» του.

Το όνομα του κ. Λουκά Παπαδήμου, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας, αλλά και με άλλες “καταστάσεις” στην Ελλάδα.

Πρόκειται για τον άνθρωπο που διετέλεσε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κατά την πιο βρώμικη περίοδο της χρηματιστηριακής φούσκας και των θαλασσοδανείων.

Ως γνωστόν, η Τράπεζα της Ελλάδος και ο Διοικητής της, ήταν ο αρμόδιος για τον καθορισμό της ισοτιμίας της δραχμής σε σχέση με τα ξένα νομίσματα.

Το 1998 όμως, μετά την τελευταία υποτίμηση μέχρι και το «κλείδωμα» της ισοτιμίας δραχμής ecu ευρώ, άρχισε, όλως παραδόξως, να ανατιμάται η δραχμή.

Έως ότου φτάσαμε στον Απρίλιο του 2000 οπότε η ισοτιμία «κλείδωσε» σε 1 ευρώ= 340,75 δρχ.

Αντί δηλαδή η δραχμή να εξακολουθήσει να υποτιμάται-διολισθαίνει, απεναντίας ανατιμήθηκε τεχνηέντως και μάλιστα κατά 5%, κάτι που συνέβαινε για πρώτη φορά στην ιστορία της Δραχμής, εντελώς τυχαία λίγο καιρό πριν την ένταξή μας στην ΟΝΕ.

Η Γερμανία μάς έκανε το “χατίρι” της ένταξης, δεν ήθελε όμως “ανταγωνιστικές” οικονομίες εντός του Ευρώ, εξ ου και η ανατίμηση της δραχμής εν όψει της ένταξης, και του προσδιορισμού της αντίστοιχης ισοτιμίας των νομισμάτων.

Τι πέτυχε ο Λουκάς Παπαδήμος, ως απολύτως αρμόδιος, με την ενέργεια αυτή:

1. Έβλαψε την ανταγωνιστικότητα της χώρας.

2. Αύξησε το δημόσιο έλλειμμά της.

3. Αύξησε το δημόσιο χρέος της χώρας. Ακριβώς από αυτή την ενέργεια του κ. Λ. Παπαδήμου, το έλλειμμα και το δημόσιο χρέος εκτοξεύθηκαν αλματωδώς με αποτέλεσμα να φτάσουμε στη σημερινή τραγική κατάσταση.

Αποδεικνύεται λοιπόν ότι ο ρόλος του Παπαδήμου, να ανατιμήσει τεχνηέντως τη δραχμή σε σχέση με το ευρώ, μόνον τυχαίος δεν ήταν.

Έκανε το χατίρι της Γερμανίας, αυτής που τώρα “διαπραγματεύεται” για το χρέος αυτό, και η οποία ήθελε τους εταίρους της στην ΟΝΕ, όσο το δυνατόν λιγότερο ανταγωνιστικούς.

Το ίδιο επιχείρησε να κάνει η Γερμανία και με άλλες χώρες που εισέρχονταν στην ΟΝΕ με χαρακτηριστικό παράδειγμα την Ιταλία, η οποία όμως αντιστάθηκε και κατάφερε να «κλειδώσει» το εθνικό της νόμισμα με ισοτιμία

1 ευρώ= 2000 λιρέτες.

Το άγριο κερδοσκοπικό παιχνίδι που είχε στηθεί στο ΧΑΑ, με πολλές μετοχές, ειδικότερα με τη μετοχή των Γενικών Αποθηκών, μιας χρεοκοπημένης θυγατρικής της Εθνικής Τράπεζας, η οποία είχε ανέβει κατά 389,65% στο διάστημα 2 Αυγούστου 1999 έως 17 Σεπτεμβρίου 1999, είναι ένα μικρό δείγμα, του μεγάλου σκανδάλου του Χρηματιστηρίου.

Του σχεδίου βίαιης ανακατανομής του εισοδήματος των Ελλήνων πολιτών, με πρωταγωνιστές τον κ. Κ. Σημίτη, τον κ. Γ. Παπαντωνίου, και τον κ. Λ. Παπαδήμο.

Οι Τράπεζες, τα υποτιθέμενα “ρετιρέ” της ελληνικής οικονομίας, των οποίων ο δείκτης από 11.351,98 μονάδες που είχε κλείσει την εβδομάδα εκείνη, θα καταποντιζόταν στις 2.077,99 (-81,69%) στις 12 Μαρτίου του 2003.

Επόμενο “κατόρθωμα” του κ. Λ. Παπαδήμου, τα περίφημα Hellenic Swaps.

Για να ‘περάσουμε” στην ευρωζώνη, υποχρεούμασταν ώς χώρα, να παρουσιάσουμε συγκεκριμένα όρια ελλείμματος (έως 3%) και χρέους (έως 60% του ΑΕΠ), βάσει του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και των λεγόμενων κριτηρίων Σύγκλισης που καθορίστηκαν στο Μάαστριχτ το 1999.

Η Ελλάδα επί πρωθυπουργίας κ. Κ. Σημίτη και η Goldman Sachs, συμφώνησαν το περίφημο “currency swap”. Ένα μέρος του χρέους της Ελλάδας, το καταμετρούσαν σε δολάρια και γιεν Ιαπωνίας, με αποτέλεσμα η είσοδος στην ΟΝΕ, να καθιστούσε απαραίτητη τη μετατροπή τους σε ευρώ.

Η συμφωνία με τη Goldman Sachs, επέτρεψε στην Ελλάδα, να κάνει την μετατροπή με παλαιότερη και όχι τρέχουσα ισοτιμία και να αφαιρεθεί από το ονομαστικό χρέος της χώρας ένα σεβαστό ποσό, ούτως ώστε, το χρέος να εμφανιστεί μειωμένο στα επίπεδα του 60% του ΑΕΠ και ότι πληρούσε τις προϋποθέσεις του Συμφώνου Σταθερότητος και Ανάπτυξης.

Το όφελος της Goldman Sachs, από την παραπάνω “διευκόλυνση”, σύμφωνα με δική της δήλωση ήταν της τάξης των 2.3 δισ.

Στόν Αμερικάνικο Τύπο οι συμφωνίες είχαν όνομα : Αριάδνη, Αίολος και Άτλας, τρεις εταιρείες-οχήματα, ειδικού σκοπού.

Σύμφωνα με πληροφορίες των New York Times, των Financial Times, του Euroweek και άλλων δημοσιογραφικών portals, η «Αριάδνη» ήταν η πρώτη συμφωνία Goldman Sachs - Ελλάδας το 2000 και σύμφωνα με την οποία το Ελληνικό Δημόσιο δεσμεύει για λογαριασμό της Goldman Sachs, μέρος των μελλοντικών εσόδων του Ο.Π.Α.Π.

Ο «Αίολος», ιδρυθείς το 2001, επέτρεψε τη δέσμευση εσόδων από τα τέλη του «Ελευθέριος Βενιζέλος» και ο «Άτλας», την ίδια χρονιά, τη δέσμευση εσόδων από τα τέλη διοδίων.

Στη διαχείριση και εποπτεία των επιχειρήσεων αυτών και των συναλλαγών τους φέρονται να εμπλέκονται επίσης οι Morgan Stanley και UBS και οι ελληνικές Τράπεζες, Eurobank, Εθνική Τράπεζα και Alpha Bank.

To 2002 η αγαστή συνεργασία ελληνικής κυβέρνησης και Goldman Sachs, όμως συνεχίστηκε επιτυχώς, και το νέο swap, αυτή τη φορά ιδρύθηκε από γιεν και δολάρια μετατρεπόμενα πάλι σε ευρώ, αποδίδει 1 δις ευρώ «απαλλαγή» για το ελληνικό χρέος.

Αυτή ήταν η «ζαβολιά» για την οποία η καγκελάριος Μέρκελ και όλοι οι “γνωρίζοντες”, ωρυόταν το 2006 και εντεύθεν, και οι Έλληνες κατηγορούνταν για εξαπάτηση της Ευρώπης.

Με απλά λόγια η Goldman Sachs “μαγείρεψε” το χρέος της Ελλάδας με αντάλλαγμα μια αδρή μελλοντική πληρωμή (Η Goldman Sachs, από τη μεριά της, κέρδισε 300 εκατομμύρια δολάρια μόνο από την τελευταία συναλλαγή ως αμοιβή για την «εξυπηρέτηση», και περίπου 5 δις σε βάθος χρόνου από τόκους 260 εκατομμυρίων το χρόνο με λήξη αποπληρωμής της συμφωνίας το 2019).

Επιπλέον «ασφάλισε» την έκθεσή της, έναντι του ελληνικού χρέους και «στοιχημάτισε» ουσιαστικά εναντίον της Ελλάδας αγοράζοντας ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) μέσω της γερμανικής τράπεζας Depfa.

Δεν “χάνει” με τίποτα, ότι εξέλιξη και εάν έχει η πορεία της Ελληνικής οικονομίας.

Ανάμεσα στους αγοραστές των CDS συγκαταλέγονται, η Deutsche Bank, UBS, Credit Suisse, Societe Generale και ΒΝΡ Paribas.

To γεγονός ότι επέλεξαν (Ελλάδα-Goldman Sachs), όποια ισοτιμία ευρω-δολαρίου-γιεν ήθελαν, για να πετύχουν τη διαφορά στο τελικό συνάλλαγμα, αφαιρεί από την «αγορά», αυτήν την αξία και με έναν ιδιόρρυθμο διμερή διακανονισμό, η Ελλάδα πρακτικά δανειζόταν ρευστό προκαταβολικά με αντάλλαγμα μελλοντικές αποδόσεις των Δημοσίων εσόδων προς τους δανειστές.

Ουσιαστικά “υποθήκευε” εν έτη 2000, 2001, 2002, τα μελλοντικά Δημόσια έσοδα, πρός τούς πιστωτές μας, παλαιούς πρός το παρόν.

To Bloomberg μάλιστα μεταδίδει την αναφορά της Eurostat, βάσει της οποίας η Ελλάδα προχώρησε συνολικά, σε 13 συναλλαγές τύπου swap, από το 2001 και όλες με τη Goldman Sachs, συνολικού ύψους 15 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Είναι προφανές ότι η πρακτική των ανταλλαγών νομίσματος, αν και δε συνιστά ευθέως “δανειακή σύμβαση”, μεταξύ της Ελλάδας και των όποιων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, χρεώνει όμως το ελληνικό Δημόσιο με τόκους και αποζημιώσεις “ρίσκου”, τεράστιων ποσών σε βάθος χρόνου, χωρίς να υπολογίσουμε βεβαίως και τις όποιες εμπράγματες εγγυήσεις που δεσμεύει στις συμφωνίες.

Τις ανταλλαγές νομίσματος (currency swaps) μέχρι το 2005 συνόδευσε μια σειρά από ανταλλαγές επιτοκίου (interest-rate swaps). Οι δεσμεύσεις δηλαδή της Ελλάδας να αποδώσει έσοδα από τον ΟΠΑΠ, τα αεροδρόμια και τα διόδια στη Goldman, όπως αναφέραμε παραπάνω, συνοψίστηκαν σε ένα «πακέτο» ανταλλαγής επιτοκίου, σύμφωνα με το οποίο, “η Goldman Sachs θα απέδιδε στο ελληνικό κράτος το συμφωνηθέν ποσό με σταθερό επιτόκιο 4% (το «δάνειο» δηλαδή καταβαλλόταν στην Ελλάδα σε τοκιζόμενες δόσεις)”.

Η Ελλάδα θα επέστρεφε στη Goldman Sachs, το συμφωνηθέν ποσό (εκτός της αρχικής αμοιβής) με κυμαινόμενο επιτόκιο 6,6%+ (είναι το λεγόμενο Libor που σε αυτού του είδους τις συναλλαγές μπορεί να αυξηθεί αλλά να μην πέσει ποτέ κάτω από 6,6%).

Αυτό ήταν βέβαια και το συμφωνηθέν ποσό που ήδη αναφέραμε των 260 εκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο μέχρι το 2019.

Αυτό το “δύσμοιρο” Δημόσιο χρέος, είμαι περίεργος τι άλλο περιλαμβάνει.

Το κομβικό έτος λοιπόν, το 2005, οι συμφωνίες κλιμακώνονται και μεταβάλλονται, για κάποιο λόγο, η Goldman Sachs, πουλάει μαζεμένες τις υποχρεώσεις της Ελλάδος, απέναντί της (5,1 δις ευρώ) στην Εθνική Τράπεζα.

Κάποιοι προφανώς πήραν τίς αντίστοιχες “προμήθειές” τους από το deal.

Και πλέον το Ελληνικό Δημόσιο χρωστάει στην Εθνική Τράπεζα και όχι στη Goldman Sachs, για τις «εξυπηρετήσεις» της τελευταίας.

Το έτος 2009 ιδρύεται στο Λονδίνο μια εταιρεία φάντασμα (διότι η συναλλαγή έγινε στη δευτερογενή αγορά) ονόματι Titlos η οποία εκδίδει γραμμάτια ύψους 5,1 δις ευρώ, όσα ακριβώς δηλαδή χρωστούσε το Δημόσιο στην Εθνική Τράπεζα.

Η Titlos λοιπόν «αγοράζει» με αυτά τα γραμμάτια από την Εθνική Τράπεζα, τα δικαιώματα που αυτή είχε, στα χρωστούμενα του Δημοσίου, αλλάζοντας όμως το επιτόκιο. Η νέα σύμβαση έχει ημερομηνία λήξης το φθινόπωρο του 2039.

Η εταιρεία «Titlos» εκδίδει γραμμάτια ύψους 5,1 δις ευρώ και τα “εμπορεύεται” με την Εθνική Τράπεζα, με αντάλλαγμα, τις αποδόσεις που χρωστά η Ελλάδα.

Χρησιμοποιώντας παρόμοιες τιμές στα επιτόκια των πρώτων swaps, η Titlos αποδίδει στην Ελλάδα το συμφωνηθέν ποσό με επιτόκιο σταθερό 4,5% και η Ελλάδα αποδίδει στην Titlos το συμφωνηθέν ποσό με επιτόκιο 6,6% κυμαινόμενο.

Την διαφορά των επιτοκίων του 2.1 %, την οφελείται η Titlos.

Με την επιμήκυνση του αρχικού χρέους από το 2019 στο 2039 η Ελλάδα χρεώνεται με τουλάχιστον επιπλέον 6 δισεκατομμύρια ευρώ.

Ποιοί άραγε είναι οι εμπνευστές και οι μέτοχοι της Titlos, και ποιος αποφάσισε την χρέωση στην Ελλάδα του ποσού των 6 δισ. επιπλέον, ενός ποσού το οποίον προστίθετο και αυτό στο Δημόσιο χρέος.

Το γλέντι βέβαια συνεχίζεται εν αγνοία των Ελλήνων πολιτών και προς μεγάλη ικανοποίηση κάποιων “λαμόγιων” της Τραπεζικής αγοράς, αλλά και της πολιτικής “αγοράς”.

Στη συμφωνία της Titlos όμως, υπάρχει ρήτρα, η οποία προϋποθέτει υψηλή αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας από τη Moody’s.

Προβλέπεται επίσης, ότι αν υποβαθμιστεί η πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας ή της Εθνικής Τράπεζας, τότε ακυρώνεται επί της ουσίας η υποχρέωση καταβολής των τόκων από την Titlos στο Δημόσιο και αμφότερες οι πλευρές έχουν σοβαρό πρόβλημα πιστωτικής έκθεσης. Δηλαδή τώρα με την χρεοκοπία της χώρας, το Ελληνικό δημόσιο “χάνει” τούς τόκους τους οποίους έπρεπε να καταβάλει η Titlos. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω βλέπουμε ότι η αγαστή συνεργασία κυβερνήσεων και επενδυτών του χρηματοπιστωτικού τομέα τραβάει πριν την καθιέρωση του ευρώ και έχει άμεση σχέση με την αύξηση του Δημοσίου χρέους και του ελλείμματος.

Μήπως πρέπει να ελεγχθεί πλέον, η δημιουργία του χρέους χρονικά και με έλεγχο των “ποιοτικών” χαρακτηριστικών του, και να αποδοθούν ευθύνες εκεί όπου υπάρχουν ;;;

Ο Λουκάς Παπαδήμος είχε επισημάνει σε φετινή ομιλία που πραγματοποίησε στο περιφερειακό συνέδριο του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας στη Λεμεσό, πως τα μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης και βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας είναι μονόδρομος για την Ελλάδα.

Στις 27 Απριλίου του 2010, πριν από την ένταξη της Ελλάδας στον μηχανισμό στήριξης, είχε εκφραστεί υπέρ ενός προγράμματος που θα καλύπτει τις δημοσιονομικές ανάγκες και θα προωθεί διαρθρωτικές αλλαγές.

Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων χρόνων είχε υποστηρίξει πως η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους δεν θα είχε τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Υποστήριζε αντίθετα πως η ενδεικτική λύση βρίσκεται στο σκέλος της μείωσης των δαπανών. Είχε πει πως ένα βαθύ κούρεμα του χρέους κρύβει παγίδες.

Ας θυμηθούμε λοιπόν ότι το 1989, ο Ξενοφών Ζολώτας, ένας άλλος Τραπεζίτης, άλλοτε εκπρόσωπος της Ελλάδας στους διεθνείς οικονομικούς θεσμούς, όπως το ΔΝΤ και η Οικονομική Επιτροπή της Ευρώπης και πρώην διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος (1974-1981), ανέλαβε πρόεδρος της Οικουμενικής Κυβέρνησης, διαρκειας ζωής 6 μηνών.

Η “μακριά” μνήμη δεν είναι Ελληνικό γνώρισμα, ο “θυμός” όμως είναι !!!

Λάζαρος Ελευθεριάδης για τους Aegean Times

Σχετικά άρθρα:
Το μεγάλο σκάνδαλο και η αλήθεια για την χρεοκοπία! Αυτή λοιπόν, είναι η "οικονομία των αγορών"! Διαδώστε το!

Έρχεται πακτωλός δισεκατομμυρίων για να σώσουν τις τράπεζες, και ο λογαριασμός στον Ελληνα πολίτη!!

Λουκάς Παπαδήμος: Ο «μαέστρος» της ορχήστρας του Βερολίνου

Ποιος θα πάει φυλακή για αυτήν την απάτη του PSI;

Ο Παπαδήμος χαρίζει τα CDS στους κερδοσκόπους

Λουκάς Παπαδήμος: Ο γενίτσαρος που σφαγιάζει τους Έλληνες και λεηλατεί την Ελλάδα.

Οι φονιάδες της χώρας- Λουκάς Παπαδήμος: Η σκοτεινή πλευρά του δοτού πρωθυπουργού

Σε ένα οικοδόμημα σάπιο από πάνω μέχρι κάτω, μόνο οι σάπιοι μπορούν να βρουν δωμάτιο να βολευτούν

noreply@blogger.com (Oneironaut) — Thu, 31 May 2012 04:01:00 PDT

Το έχω γράψει κι άλλη φορά και θα το επαναλάβω. Σε μια κοινωνία υπάρχουν μερικές κατηγορίες που το επίπεδο ζωής τους είναι δείκτης της βαρβαρότητας που βασιλεύει ή όχι. Τα παιδιά, μικρά και μεγαλύτερα , τα άτομα με ειδικές ανάγκες, οι ασθενείς και οι ηλικιωμένοι. Δεν μπορούμε να μιλάμε για κράτος και πρόοδο όταν κόβεται το μέλλον στα παιδιά, όταν έχουν ρίξει στην δυστυχία χωρίς ελπίδα τους ασθενείς και τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ένα ειδικό πρόβλημα και τους ηλικιωμένους που έφτασαν στο τέλος της ζωής τους ή πλησιάζουν.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ξεφτίλα για τους εκπροσώπους ενός κράτους να υπάρχουν γύρω τους παιδιά που δεν ονειρεύονται πια, άνθρωποι με σοβαρές ανάγκες που δεν ελπίζουν πια και σβήνουν αβοήθητοι , και γέροντες που κλείνουν το ταξίδι τους ζητιανεύοντας. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ξεφτίλα από το να σε εκλέξουν οι πολίτες , να σου δείξουν εμπιστοσύνη, κι εσύ να χρησιμοποιήσεις αυτή την εμπιστοσύνη σαν φτηνιάρικος μαυραγορίτης της κατοχής. Να απειλείς τους φτωχούς πως θα τους κόψεις το ρεύμα, πως θα τους κατάσχεις το καλύβι τους, πως θα δουλεύουν για δυο τρία κατοστάρικα σαν δούλοι, και πως αν κάνουν κιχ θα πεινάσουν, θα χαθεί η πατρίδα τους, δεν θα έχουν ούτε φαΐ να φάνε τα παιδιά τους.

Και να τα κάνεις, να τα λες όλα αυτά, με πλήρη επίγνωση πως γύρω κυκλοφορούν ελεύθερα όλα τα άπληστα τέρατα που ρούφηξαν το μεδούλι αυτής της πατρίδας για να κάνουν βίλες στο Λονδίνο και περιουσίες σε εξωτικά νησιά, που έχουν βγάλει τρεις φορές το χρέος έξω για χαρτζιλίκι, που δεν ένιωσαν ποτέ ούτε Έλληνες ούτε άνθρωποι. Δεν είναι κράτος εκείνο που κλέβει γεροντάκια και άβγαλτα παιδιά και κατουριέται επάνω και προσκυνάει κάθε άξεστο και διεφθαρμένο χοντροκοιλιά. Δεν είναι λειτουργός εκείνος που καταθέτει τα πτυχία του , τη μόρφωσή του, το μυαλό του, στα πόδια κάθε κλέφτη, κάθε πουτάνας, κάθε λαμόγιου και κάθε λογής ξετσίπωτου, που απλά τώρα "τάχει και κάνει κουμάντο"

Κάθε Πολιτεία που εμφανίζει αυτή την εικόνα, είτε είναι στην Ευρώπη, είτε σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του πλανήτη είναι μια ντροπιασμένη πολιτεία που διοικείται από ματαιόδοξους και απάνθρωπους ηγέτες και από αδύναμους και ηττημένους λαούς. Αργά η γρήγορα για να υπάρξει φως ένας από τους δυο ή και οι δυο σε συνδυασμό πρέπει να αλλάξουν την εικόνα τους. Οι ηγέτες πρέπει να ντραπούν και οι λαοί να αντιδράσουν με κάθε τρόπο. Κι επειδή οι άνθρωποι που ξεζουμίζουν τις ζωές των ανθρώπων χωρίς ενοχές, χωρίς ντροπή δεν διαθέτουν ηθικές αξίες τέτοιες (γιατί αλλιώς δεν θα εξευτελιζόντουσαν έτσι) οι άνθρωποι που δυστυχούν πρέπει να πάρουν τη ζωή ξανά στα χέρια τους.

Διαβάζω με αηδία διάφορες «φιλελεύθερες» κορώνες, αναλύσεις υποτίθεται σπουδαγμένων ανθρώπων, οι γνωστές ματαιόδοξες σουσούδες που χρησιμοποιούν τη λέξη λογική και τάξη σε ένα κόσμο πνιγμένο στη παράνοια και το χάος και ερωτώ.

Τι σκατά μπορεί να κουβαλάτε μέσα στο κεφάλι σας για να είστε τόσο αναίσθητοι. Να μιλάτε με αριθμούς πάνω από τα πτώματα? Να ξεφυλλίζετε εφημερίδες παρακολουθώντας αποκλειστικά τη κίνηση στα χρηματιστήρια και τις αναλύσεις των διεθνών καιροσκόπων. Τι σκατά μπορεί να έχετε μέσα σας για να μιλάτε για κέρδος μπροστά στη μούρη ενός παιδιού που του κλέβετε τα όνειρα για ένα κωλόσπιτο, ένα κωλοτζίπ κι ένα λίφτιγκ στην ανούσια και άχρηστη ζωή σας?

Σου μιλάω για οργή, δυστυχία, απόγνωση, θάνατο και μου μιλάς για τις τράπεζες? Για το ΔΝΤ? Για τη Τρόικα? Για τα cds? Για το ψεύτικο χρήμα του ψεύτικου πολιτισμού των ψεύτικων ανθρώπων? Πόσο τελειωμένος πρέπει να είσαι για να μην καταλαβαίνεις πως η ασέβεια σου για όλα τα πλάσματα που κατοικούν αυτή τη γη και τη γη την ίδια που σε φιλοξενεί θα φέρει το τέλος. Μια παγκόσμια συμφορά που θα φάει και τα δικα σου παιδιά και τη δική σου ζωή όσο και να προσπαθείς να την ωραιοποιήσεις πάνω στη βρώμα που κουβαλάς.

Ναι, νοιώθω οικείους και δικούς μου εκείνους τους τρελαμένους που κάθονται στις πλατείες μ΄ενα χαρτόνι που γράφει «έρχεται» Τους νοιώθω ζεστούς, ανθρώπινους, ευαίσθητους, έχω κάτι να πω μαζί τους, έχω κάτι να μοιραστώ. Τους θεωρώ εξυπνότερους και πιο χαρισματικούς από τα ξόανα που εξουσιάζουν τους λαούς. Νοιώθω κοντά μου όλους εκείνους που κλείστηκαν σε ένα ίδρυμα γιατί δεν άντεξε η λογική τους να πολεμάει αυτή τη παράνοια. Θα ένοιωθα μεγάλη ντροπή να με αποκαλέσει ένα ξόανο, καλό πολίτη, Νοιώθω κοντά μου, δικούς μου τους ανθρώπους στα παγκάκια που σκεπάζονται μ΄ενα χαρτόνι, τους παππούδες που σκύβουν με ντροπή στο συσσίτιο της εκκλησίας, τα παιδιά των αλλιώτικων θεών που οι μανάδες τους σ΄ενα κόσμο που τα έχει φτύσει, τα έχουν μεγαλωμένα σαν πριγκιπόπουλα και τα λατρεύουν, νοιώθω καλύτερα το ράντζο στο διάδρομο του νοσοκομείου καθώς ακούω μια φωνή μέσα στους πόνους να ψιθυρίζει περήφανα «μην κλαις θα τα καταφέρω». Νοιώθω κοντά σε όλους εκείνους που αγαπάνε ακόμα τη ζωή και τη σέβονται σαν θαύμα αρνούμενοι να την ισοφαρίσουν με το σίχαμα που οραματίζονται τα σκιάχτρα. Όλους εκείνους που τιμούν το ρόλο τους σαν άνθρωποι ακόμα κι αν φτύνουν αίμα.

Και δεν φοβάμαι. Γιατί έχω σύμμαχο τη φύση ολόκληρη. Γιατί είμαι σίγουρη πως κάποια στιγμή θα πάρει την εκδίκησή της χωρίς έλεος για όλο αυτό το μόρφωμα. Ότι και να χτίσεις βρε βλαμένε είσαι λιγότερο από μυρμήγκι μπροστά στο χώμα που τραντάζεται, στο ηφαίστειο που σκάει, στη θάλασσα που μπορεί να πνίξει τα πάντα, στα θηρία που μπορούν να ξεφύγουν από τα όρια που έχεις θέσει, στους ίδιους τους δαίμονές σου που μπορούν να σε λιώσουν σαν ασήμαντο σκουλήκι.
Δεν φοβάμαι γιατί δυναμώνω σε κάθε χαστούκι που μου ρίχνεις. Κι η πέτσα μου σκληραίνει. Αντίθετα με το φρέσκο μαγουλάκι σου που μπορεί να διαλυθεί από ένα φύσημα αέρα...

Σ’ένα οικοδόμημα που είναι από πάνω μέχρι κάτω σάπιο μόνο οι σάπιοι μπορούν να βρουν δωμάτιο να βολευτούν. Δεν υπάρχει επιλεκτικό έγκλημα ανάλογα με το αν μας αγγίζει ή όχι. Δεν υπάρχει επιλεκτική φτώχεια και δυστυχία ανάλογα με το αν την υπομένουμε εμείς ή όχι. Άνθρωπος που μπορεί να καταπίνει ανενόχλητος βλέποντας το διπλανό του να λιώνει νηστικός είναι απλά κτήνος.

Αν σου έχει μείνει κάτι μέσα σου, ναι θέλεις να ζήσεις και θα τη φας τη μπουκιά, αλλά τουλάχιστον καθώς θα καταπίνεις θα νοιώθεις μια στεναχώρια, ένα κόμπο στο λαιμό. Εδώ κοιτάμε την απόλυτη κατάντια να απειλούν οι χορτάτοι τους βασανισμένους , να τους ειρωνεύονται, να τους ονομάζουν ηλίθιους ή τεμπέληδες. Να μην υπάρχει πια ούτε λίγη τσίπα για να το βουλώσουν όσοι είναι ένοχοι ή συμμέτοχοι.

Πόσο θα κρατήσει η κατάσταση φόβου και τρομοκρατίας? Πόσο νομίζετε πως οι άνθρωποι θα έχουν περιθώρια να κρύβονται? Σύντομα θα επιστρέψουμε στα ρόπαλα και τις πέτρες. Γιατί έτσι καταλήγει πάντα όταν απαιτήσεις από τους λαούς να γίνουν κοπάδια. Ενα διάστημα το καταφέρνεις, αλλά μετά τα κοπάδια μετατρέπονται σε αγέλες. Κι ο καιρός της αγέλης έφτασε.....

ΠΗΓΗ

Απίστευτα ζογκλερικά με τραπέζια απο δυο γυναίκες.... με τα πόδια !!

noreply@blogger.com (G-Em) — Thu, 31 May 2012 03:41:00 PDT

Μια μοναδική παράσταση από τη δεκαετία του ’60 και την εκπομπή Ed Sullivan Show που θα σας αφήσει με το στόμα ανοιχτό!

Χτίσε τα θεμέλια της νέας σου ζωής!

noreply@blogger.com (Ramnousia) — Thu, 31 May 2012 03:20:00 PDT

Με ρώτησε ένας φίλος "δεν πιστεύεις στους συνανθρώπους σου, ότι μπορούν να το φτάσουν, γιατί προσπαθείς τόσο;" έτσι ξεκόλλησα από την πώρωση του αγώνα.

Η μάχη της δικής μας εποχής είναι εσωτερική. Σκέψου αν όλοι φτάσουμε να γίνουμε σωστοί, δεν θα χρειαστεί να δώσουμε καμία πραγματική μάχη. Η κοινωνία δίνει τη μορφή της ζωής. Θα γίνει η ζωή άριστη αν εμείς όλοι γίνουμε καλοί.

Μετά σκέφτηκα ότι ο αγώνας που μέχρι τώρα δώσαμε ήταν υποχρεωτικός για την πρόοδο των πολλών, για δύο λόγους.
Πρώτον γιατί φαινόταν ότι αντιδράνε κάποιοι, άρα δεν είναι σύμφωνοι (που αισθανόταν ο καθένας ότι μόνο εκείνος έχει το πρόβλημα).
Και δεύτερον έδωσε σθένος. Επειδή η πλειοψηφία αισθανόταν ανίκανη να αντιδράσει (ποιος είμαι εγώ για να αλλάξω τον κόσμο). Όταν κάποιοι, παρ' όλες τις δυσκολίες, μάχονταν άφοβα, έσπρωχναν και τους άλλους να διεκδικήσουν.

Μέχρι εκεί. Μέχρι τόσο μπορεί ο καθένας μας να βοηθήσει σπρώχνοντας τους πολλούς.
Ό,τι ήταν να κάνουμε, σε κοινωνικό επίπεδο, το κάναμε. Μπήκε το νερό στ' αυλάκι, ο καθένας τώρα είναι άξιος, έχει όλα τα φόντα/προϋποθέσεις, να το φτάσει. Και πρέπει να το φτάσει μόνος του.

Το καθήκον μου σήμερα είναι να κάνω, αυτά που έμαθα, ζωή. Θα τα κάνω ζωή αν γίνουν η πραγματικότητά μου. Στον μικρό μου περίγυρο, στην οικογένεια, γειτονιά, δουλειά μου.
Δεν χρειάζεται να κάνουμε άλλον αγώνα για το γενικό καλό. Ο καθένας είναι υποχρεωμένος τώρα να οικοδομήσει την νέα του ζωή, πάνω σ' αυτά που ανακάλυψε.

Μου έδωσε κι ένα άλλο, πολύ καλό μάθημα, εσχάτως. Ο τρόπος που μέχρι χθες γνώριζα να με κάνω "καλά", να με συνεφέρνω όταν κολλάω/δεν ξέρω το επόμενο στάδιο, ήταν η απομόνωση. Να μην βλέπω άνθρωπο, να μην ακούω τίποτα, να κλείνομαι σε μένα. Έτσι συνερχόμουν. Δεν με αφήνει πια. Θέλει να μπορώ να μένω ψύχραιμη, να έχω καθαρό μυαλό, να βλέπω τα πράγματα αποστασιοποιημένη, ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΖΩΗ. Εκεί που κουράζομαι, έχοντας όλες τις επιδράσεις, εκεί να βρίσκω ισορροπία, να ξέρω το σωστό. (Γιατί τι να το κάνεις αν το μπορείς μόνο αν είσαι μόνη σου στο βουνό! Σιγά το δύσκολο). Οπότε και βρίσκομαι στο αυτό στάδιο. Στήνω τα θεμέλια της νέας μου ζωής, την ώρα που η ζωή παίζεται/διαδραματίζεται. (Κι η οποία διαδραματίζεται στους παλιούς, άθλιους ακόμα ρυθμούς).
(Μας ζητάει τόσα πολλά... μας ξέσκισε)

Η αλήθεια πίσω από το μνημόνιο. Τα δάνεια είναι μόνο για τις τράπεζες!

noreply@blogger.com (Ramnousia) — Thu, 31 May 2012 02:52:00 PDT

Ο πραγματικός λόγος για τον οποίο συνθλίβεται ο ελληνικός λαός, η πραγματική αιτία, για την οποία οι εργαζόμενοι, τα παιδιά τους και τα παιδιά των παιδιών τους «πρέπει» να ζουν σαν είλωτες, ο πραγματικός στόχος του ΣΕΒ, των τραπεζιτών, των μονοπωλίων, των εγχώριων και των Ευρωπαίων Σαμαροβενιζέλων και των Σόιμπλε, καταγράφονται στη σελίδα 241 του μνημονίου που ψηφίστηκε την Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012 στη Βουλή.

Ιδού, λοιπόν, προς όφελος ποιων συνάπτεται το νέο δάνειο των 130 δισ. ευρώ:

Σύμφωνα με το μνημόνιο, όπως αυτό ψηφίστηκε στο… Ναό της Δημοκρατίας και πριν από τις αποφάσεις του Eurogroup, από τα 130 δισ. ευρώ του δανείου, στο «Παράρτημα 3 – Σύμβαση Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης – Προοίμιο – Αρθρο 6», αναφέρεται ότι

α) τα 30 δισ. ευρώ θα διατεθούν άμεσα στους ιδιώτες κατόχους ομολόγων του ελληνικού δημόσιου χρέους που θα ενταχθούν στο λεγόμενο PSI,
β) τα 35 δισ. ευρώ θα διατεθούν μέσω της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στις τράπεζες των κρατών της Ευρωζώνης οι οποίες κατέχουν ελληνικά ομόλογα,
γ) τα 5,7 δισ. ευρώ θα διοχετευτούν για την εξόφληση τόκων ανεξόφλητων ομολόγων που έχουν ενταχθεί στο «κούρεμα».

Επίσης:

Σύμφωνα με το μνημόνιο που ψηφίστηκε, και όπως καταγράφεται στην ίδια σελίδα, τη σελίδα 241, προβλέπεται ότι από το δάνειο θα διοχετευτούν χρήματα για την περίφημη «ανακεφαλαίωση των ελληνικών τραπεζών». Το συγκεκριμένο ύψος του ποσού αυτού – κατά πολύ περίεργο τρόπο – δεν αναγράφεται. Στο συγκεκριμένο σημείο του μνημονίου που ψήφισε η Βουλή, αντί αριθμού… υπάρχει κενό (σ.σ.: αν και στο αρχικό σχέδιο γινόταν λόγος για 23 δισ. ευρώ).

Εντούτοις, εκείνο που γνωρίζουμε – και το γνωρίζουμε από τις επαναλαμβανόμενες δηλώσεις του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και υπουργού Οικονομικών – είναι ότι πρόκειται για ένα ποσό το οποίο, σε κάθε περίπτωση, ξεπερνά

δ) τα 39 δισ. ευρώ που θα διατεθούν στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα και θα προστεθούν στον προηγούμενο πακτωλό των δισεκατομμυρίων που από το 2009 έχουν, με την μορφή «πακέτων» και «ενισχύσεων», διατεθεί στους τραπεζίτες. (Σημείωση: Χτες, μόλις, έγινε γνωστό στο πλαίσιο του Eurogroup ότι το ΔΝΤ και η ΕΕ εκτιμούν ότι το ποσό αυτό θα κινηθεί τελικά στα 50 δισ. ευρώ!).

Σύμφωνα, λοιπόν, με το ίδιο το Μνημόνιο που ψηφίστηκε, από αυτό το «σωτήριο» δάνειο των 130 δισ. ευρώ – σ.σ.: «το μεγαλύτερο στην ιστορία», όπως ομολογούν πανηγυρίζοντας (!) οι Παπαδήμος, Σαμαράς,Παπανδρέου - τουλάχιστον τα 110 δισ. ευρώ, δηλαδή πάνω από το 85% του δανείου, αφορά, πηγαίνει και εκ προοιμίου επιστρέφει – και μάλιστα με τόκο που θα τον πληρώνει ο ελληνικός λαός για δεκαετίες -στους δανειστές, στους εγχώριους και ξένους ομολογιούχους, στους τραπεζίτες, στους τοκογλύφους και τους λεγόμενους κερδοσκόπους!

Οσο για τα υπόλοιπα 20 δισ. ευρώ που απομένουν (αν απομένουν..) από το «πακέτο», είναι δεδομένο ότι θα βρίσκονται κατατεθειμένα και δεσμευμένα στον περίφημο «ειδικό λογαριασμό», ο οποίος φυσικά και δεν αφορά ούτε τους μισθούς, ούτε τις συντάξεις των εργαζομένων, αλλά τη διασφάλιση – και πάλι – των πιστωτών έναντι των τρεχουσών και μελλοντικών τοκογλυφικών τους απαιτήσεων!

Αυτή είναι η αλήθεια!

Αυτή είναι η «σωτηρία», την οποία ευαγγελίζονται για τον ελληνικό λαό!

Δανείζουν την Ελλάδα, υποτίθεται, για να «ορθοποδήσει», όταν είναι πασιφανές ότι δεν δανείζουν την Ελλάδα των λαϊκών στρωμάτων, αλλά ότι οι πιστωτές μας επαναχρηματοδοτούν τον εαυτό τους, και ότι για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούν τον ελληνικό λαό σαν «ενέχυρο»!

Αυτή είναι η αλήθεια!

Οτι τα χρήματα για τα οποία μιλούν δεν αφορούν στον ελληνικό λαό.

Οτι δεν έχουν καμία σχέση με τους μισθούς και τις συντάξεις του.

Οτι – και αυτό το δάνειο – η μόνη σχέση που έχει με τους μισθούς είναι ότι λεηλατεί τους μισθούς, ότι – και αυτό το δάνειο – η μόνη σχέση που έχει με τις συντάξεις είναι ότι καταργεί τις συντάξεις.

Οτι, τελικά, πρόκειται για δανεικά που καταλήγουν στην κεφαλαιουχική ενίσχυση της εγχώριας πλουτοκρατίας και στους ίδιους τους δανειστές προς τους οποίους επιστρέφουν αυτά τα χρήματα
- και μάλιστα επιστρέφουν ακριβώς τη στιγμή που «δίνονται» - και που αυτοί που τα «δίνουν», τα «δίνουν» για να εξασφαλίσουν τα δικά τους κέρδη, για να εξασφαλίσουν ότι θα εισπράξουν τα τοκογλυφικά από τα παλιότερα δάνεια.

Οσο δε για τα μελλοντικά τοκογλυφικά, οι ντόπιοι και διεθνείς «σωτήρες» επιβάλλουν – διά νόμου πλέον (!) – τη ρήτρα ότι ο ελληνικός λαός έχει έναν και μοναδικό λόγο ύπαρξης:

Να πληρώνει τους νέους τόκους αυτής της νέας ληστείας, ζώντας σκλάβος, δούλος των 400 ευρώ μισθό, άνεργος, άστεγος και υποσιτιζόμενος, εις τον αιώνα τον άπαντα!

Πηγή

Σχετικά άρθρα:
Το μεγάλο σκάνδαλο και η αλήθεια για την χρεοκοπία! Αυτή λοιπόν, είναι η "οικονομία των αγορών"! Διαδώστε το!

Έρχεται πακτωλός δισεκατομμυρίων για να σώσουν τις τράπεζες, και ο λογαριασμός στον Ελληνα πολίτη!!

Λουκάς Παπαδήμος: Ο «μαέστρος» της ορχήστρας του Βερολίνου

Ποιος θα πάει φυλακή για αυτήν την απάτη του PSI;

ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ. Το χρέος είναι προϊόν απάτης και συμπαιγνίας.

noreply@blogger.com (Ramnousia) — Thu, 31 May 2012 02:30:02 PDT

Το χρέος, ιδιωτικό ή δημόσιο, η πείνα, η ανεργία και η εξαθλίωση οφείλονται στο γεγονός πως ένα πρωί οι ιδιοκτήτες του χρήματος απέσυραν το χρήμα από την αγορά.

Το στερούν από την κοινωνία, χάρις στους συνένοχους πολιτικούς.

Ο, -κατά τον Αριστοτέλη- "ανταλλάξιμος αντιπρόσωπος της ανάγκης" μας, το νόμισμα, δεν είναι προϊόν "κοινής συμφωνίας".

Πότε συμφωνήσαμε, κύριοι της πολιτικής να δώσουμε σε τραπεζίτες την ιδιοκτησία της δραχμής ή του ευρώ; Πότε;
Ποτέ!!!!!

Τι σχέση έχει η προεκλογική σας εκστρατεία και τα ψεύτικα διλήμματα (ευρώ ή δραχμή) με τις ζωές των ανθρώπων;
Καμμία!!!!

Κρεμάστε μας ανάποδα, απατεώνες πολιτικοί. Βάλτε μας φυλακή. "Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος"

Γιατί κανένα κόμμα δεν τοποθετείται πάνω στο θέμα;

ΕΥΡΩ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ Η ΕΥΡΩ ΤΩΝ ΛΑΩΝ? Είναι το δίλημμα που δε τολμάτε να θέσετε.

ΕΙΤΕ ΑΝΩΝΥΜΟΙ, ΕΙΤΕ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟΙ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΥ!!!

Ο λαος δεν θελει να λερώσει τα χέρια του με αίμα....

ΚΡΕΜΑΣΤΕΙΤΕ ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΘΙΚΙΑ ΠΡΟΔΟΤΕΣ.

Σύντομα μαθήματα ιστορίας & πολιτικής:
Η συνθήκη του Μάαστριχτ, αφορά στην ευρωπαϊκή «ολοκλήρωση», δηλ. στην ολοκλήρωση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού.
Γι' αυτό και τα κυρίαρχα όργανα άσκησης της πολιτικής είναι η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, συνεπικουρούμενη από τις Εθνικές Τράπεζες.
Γι' αυτό και την «ευρωπαϊκή πολιτική» την ασκούν τεχνοκράτες, διορισμένοι, με τα κράτη-μέλη να υπακούουν στις εντολές τους, παραχωρώντας το εθνικό τους δίκαιο στις ορέξεις τους.
Ο Ευρωπαϊκός καπιταλισμός, δεν κρατάει, πλέον, ούτε τα προσχήματα.

Απαγορεύτηκε η ελεύθερη χρήση σπόρων στη Γαλλία

noreply@blogger.com (Ramnousia) — Thu, 31 May 2012 07:32:53 PDT

Φορολόγηση και απαγόρευση της επαναχρησιμοποίησης σπόρων για τους Γάλλους αγρότες

Ένα νέο αυστηρό νομοσχέδιο που θα επιβάλλει την καταβολή δικαιωμάτων χρήσης των σπόρων και περιορίζει την ελεύθερη ιδιοπαραγωγή ψηφίσθηκε πρόσφατα από το Γαλλικό κοινοβούλιο.
Η νέα νομοθεσία επιβεβαιώνει την γενικότερη τάση στην Ε.Ε. περιορισμού των δικαιωμάτων των αγροτών επί της χρήσης των σπόρων καθώς εντείνει και τις ανησυχίες για τις δυνητικές επιπτώσεις στην αγροτική βιοποικιλότητα.

Για τους Γάλλους αγρότες η ελεύθερη χρήση σπόρων δείχνει πολύ σύντομα να γίνεται ανάμνηση. Οι ιδιοπαραγώμενοι σπόροι, γνωστοί ως "σπόροι αγροκτήματος," επιλέγονται από τους αγρότες από τη δική τους σοδειά και διατηρούνται για φύτευση την επόμενη χρονιά.

Εδώ και μερικές δεκαετίες, αυτό είχε πρακτικά περιοριστεί κατά πολύ, ιδιαίτερα από τότε που οι σπόροι προστατεύονται από το Πιστοποιητικό Φυτικών Ποικιλιών (PVC), ή αλλιώς του δικαιώματος ιδιοκτησίας που ανήκει αποκλειστικά στους "ιδιοκτήτες" των σπόρων. Η επαναχρησιμοποίηση αυτών των σπόρων προς φύτευση ήταν θεωρητικά απαγορευμένη, αν και στη πραγματικότητα, η πρακτική της επαναχρησιμοποίησης των σπόρων ήταν ευρέως ανεκτή στη Γαλλία.

Ωστόσο, από τώρα και στο εξής η νομοθεσία θα γίνει πολύ πιο αυστηρή σύμφωνα με ένα νομοσχέδιο του κεντροδεξιού κόμματος Γαλλικού κόμματος UMP το οποίο εγκρίθηκε στις 28 Νοεμβρίου από το Γαλλικό κοινοβούλιο.

“Από τις 5.000 φυτικές ποικιλίες που καλλιεργούνται για εμπορικούς σκοπούς στη Γαλλία, οι 1.600 προστατεύονται με πιστοποιητικό PVC αντιστοιχώντας στο 99% των καλλιεργούμενων ποικιλιών" εξηγεί ο Delphine Guey, της Εθνικής Διεπαγγελματικής Ομάδας Σπόρων (NISG).

Ωστόσο, μέχρι σήμερα, και σύμφωνα με το Εθνικό Συντονιστικό για την Υπεράσπιση των Σπόρων Αγροκτήματος (CNDSF), περίπου το ήμισυ των καλλιεργούμενων σιτηρών επαναχρησιμοποιούνται για φύτευση από τους αγρότες, κάτι που είναι σχεδόν πάντα “παράνομο”. Φαίνεται, παρόλα αυτά, ότι ο καιρός της "νομικής αβεβαιότητας" έχει παρέλθει: Σύμφωνα με το Γαλλικό Υπουργείο Γεωργίας "..οι σπόροι δεν θα μπορούν να απαλλάσσονται από τη φορολογία, όπως συμβαίνει έως σήμερα."

Το νομοσχέδιο του κόμματος UMP ουσιαστικά ερμηνεύει έναν Ευρωπαϊκό κανονισμό από το 1994 σχετικά με τις φυτικές ποικιλίες, ο οποίος μέχρι τώρα δεν ήταν σε ουσιαστική ισχύ στη Γαλλία.

Κατά συνέπεια, οι αυτοπαραγώμενοι σπόροι, οι οποίοι μέχρι πρότινος βρίσκονταν υπό ένα καθεστώς ανοχής της ύπαρξης τους, έχουν πια ..νομιμοποιηθεί, με την προϋπόθεση βέβαια ότι πρέπει να δοθεί κάποια “αποζημίωση στους ιδιοκτήτες του πιστοποιητικού PVC” - εννοώντας, το να πληρώνονται οι εταιρείες σπόρων - “με στόχο αυτές να συνεχίσουν να αφιερώνουν την δύναμη τους στην έρευνα και τη συνεχή βελτίωση των γενετικών πόρων", όπως αναφέρει το κείμενο του νόμου. Εξαίρεση στο παραπάνω αποτελούν γεωργοί που παράγουν λιγότερους από 92 τόνους σιτηρών.

Από το 2001, η νομοθεσία αυτή είχε εφαρμογή είχε εφαρμογή μόνο σε ένα είδος, το σιτάρι για παρασκευή ψωμιού. Ονομάζεται "αναγκαία εθελοντική συνεισφορά" και συλλέγονταν από τις σποροπαραγωγικές ενώσεις. Οι καλλιεργητές έπρεπε να καταβάλουν 50 σεντς/τόνο κατά την συγκομιδή του σιταριού.

Αυτό το σύστημα τώρα θα επεκταθεί σε μια ανοικτή λίστα 21 ειδών, λέει ο Xavier Beulin, πρόεδρος της Εθνικής Ομοσπονδίας Ενώσεων Παραγωγών Αγροτικών Προϊόντων (NFAPU). Με λίγα λόγια, σύμφωνα με τον Guy Kastler, Διευθύνων Σύμβουλο του Δικτύου σπόρων και μέλος της συνομοσπονδίας Αγροτών "για τα μισά από τα καλλιεργούμενα είδη – όπως σόγια, φρούτα, λαχανικά – η επαναχρησιμοποίηση των σπόρων μας θα είναι απαγορευμένη, και για τα άλλα μισά - σιτηρά και κτηνοτροφικά είδη – θα πρέπει να πληρώνουμε για να τα επαναχρησιμοποιήσουμε".

Έρχεται η ιδιωτικοποίηση των σπόρων;

Πολλές οικολογικές και αγροτικές ενώσεις φοβούνται μια σημαντική παρέμβαση από τις σποροπαραγωγικές εταιρείες στη πρόσβαση σε σπόρους μέσα από δικαιώματα ιδιοκτησίας τα οποία θα επεκταθούν σε διάφορες καλλιέργειες και τα παραγόμενα προϊόντα τους. Με την εν λόγω φορολόγηση, "ακόμη και οι αγρότες που χρησιμοποιούν εμπορικούς σπόρους θα πρέπει να πληρώνουν για τους σπόρους τους," επισημαίνει ο Guy Kastler.

Οι φόβοι που διατυπώνονται είναι το ποσοστό των σπόρων αγροκτήματος που χρησιμοποιείται θα μειωθεί καθώς αυτοί θα ακριβύνουν και θα γίνουν έτσι λιγότερο ελκυστικοί για τους αγρότες. Μεταξύ φόρων και απαγόρευσης επαναχρησιμοποίησης των δικών τους σπόρων, οι αγρότες θα φορολογούνται όλο και περισσότερο κάθε φορά, χωρίς πλέον να τους παράγουν, αλλά με το αγοράζουν κάθε χρονιά τους σπόρους τους. Με τον τρόπο αυτό υπάρχει ο φόβος ότι θα υπάρξει αύξηση της εξάρτησης από την βιομηχανία σπόρων.

Από την άλλη μεριά ο Xavier Beulin πιστεύει πως εξασφαλίζεται έτσι η συνεισφορά από τον καθένα στην έρευνα των καλλιεργούμενων σπόρων, δεδομένου ότι αυτοί γενικότερα προέρχονται από τους σπόρους αγροκτήματος. Κάνοντας έναν παραλληλισμό με ένα νόμο που αποσκοπεί στην “προστασία των δημιουργών” ταινιών και μουσικής, ο πρόεδρος της NFAPU υποστηρίζει ότι είναι "φυσιολογικό όσοι χρησιμοποιούν σπόρους αγροκτήματος να συμμετέχουν επίσης στη χρηματοδότηση της δημιουργίας νέων ποικιλιών, δεδομένου ότι η αυτοί οι ίδιοι θα επωφεληθούν”.

Αντικρούοντας αυτό το επιχείρημα, η Ένωση Αγροτικού Συντονισμού τονίζουν στην ιστοσελίδα τους ότι ο Beulin Xavier δεν είναι μόνο ο επικεφαλής της Εθνικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Ενώσεων NFAPU, αλλά και διευθυντής της ομάδας Sofiproteol, “η οποία αποτελεί μέρος μιας μεγαλύτερης ομάδας γαλλικών εταιρειών σπόρων όπως η Euralis SEMENCES, Limagrain κ.α.”.

Έρχεται η απώλεια της βιοποικιλότητας;

Ένας περαιτέρω φόβος είναι ο αντίκτυπος του μέτρου αυτού στη γεωργική βιοποικιλότητα. Προφανώς, φυτεύοντας συνέχεια μόνο μια ποικιλία -κάτι που σχεδόν πάντα προκύπτει από την έρευνα- δεν αυξάνει τη βιοποικιλότητα. Ο Guy Kastler προτείνει ότι με την χρήση ιδιοπαραγώμενων σπόρων "νέα χαρακτηριστικά εμφανίζονται τα οποία επιτρέπουν στο φυτό να προσαρμοστεί καλύτερα στο έδαφος, το κλίμα, τις τοπικές συνθήκες.

Με αυτόν τον τρόπο είναι δυνατόν να μειωθεί η χρήση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων. Από την άλλη πλευρά, η βιομηχανία σπόρων προσαρμόζει τα φυτά τους στα δικά τους λιπάσματα και φυτοφάρμακα, έτσι ώστε να είναι τα ίδια παντού τείνοντας να δημιουργήσουν ομοιομορφία των φυτών, όπου και αν καλλιεργούνται“.

Προς ένα καθεστώς πατεντών

Το πιστοποιητικό PVC στη Γαλλία είναι μια εναλλακτική λύση για τις πατέντες σε ζωντανούς οργανισμούς, που είναι σε ισχύ, για παράδειγμα, στις ΗΠΑ. Αυτό το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας καταχωρείται από εταιρείες η οποίες, μέσω της έρευνας, έχουν δημιουργήσει υβριδικές ποικιλίες και έχουν μονοπώλιο της πώλησης των σπόρων [για αρκετά χρόνια] από τα είδη αυτά, όπως συμβαίνει στη Γαλλία για περίπου 450 είδη.

Ορισμένοι, όπως ο Guy Kastler, φοβούνται ότι αυτό θα είναι ευνοϊκό για το καθεστώς πατεντών το οποίο περιορίζει τα δικαιώματα των αγροτών να χρησιμοποιούν ελεύθερα προστατευόμενους σπόρους. Σε κάθε περίπτωση, σε αντίθεση με το πιστοποιητικό PVC, η πατέντα απαγορεύει εντελώς στους αγρότες να καλλιεργούν [πατενταρισμένους] σπόρους που προέκυψαν από ιδία παραγωγή, με ή χωρίς αποζημίωση, σύμφωνα με Delphine Guey.

Αυτή συμβαίνει ήδη με τις γενετικά τροποποιημένες ποικιλίες (μεταλλαγμένα) που ανήκουν στην αμερικανική εταιρεία Monsanto, η οποία, σύμφωνα με την Marie-Monique Robinin στο ντοκιμαντέρ “Ο Κόσμος Σύμφωνα με την Monsanto”, έχει δημιουργήσει ένα είδων "αστυνομικών σπόρων" που ειδικεύονται στην παρενόχληση των αγροτών που φυτεύουν ή ανταλλάσσουν “παράνομα” [πατενταρισμένους] σπόρους δικιάς τους παραγωγής.

Η άλλη διαφορά με τις πατέντες είναι ότι το πιστοποιητικό PCV επιτρέπει στους ιδιοκτήτες να χρησιμοποιούν ελεύθερα προστατευόμενες ποικιλίες, επωφελούμενοι των γενετικών πόρων τους και να δημιουργήσουν νέες ποικιλίες. Έτσι, η χρήση ενός γονιδίου από το ένα φυτικό είδος δεν επιτρέπει τη χορήγηση πατέντας, και ως εκ τούτου την πλήρη ιδιοποίησή του.

Η διαφοροποίηση αυτή επέτρεψε, σύμφωνα με Delphine Guey, τη διατήρηση της ποικιλίας των γαλλικών εταιρειών σπόρων. Και τουλάχιστον επέτρεψε στους παραγωγούς επιλέξουν από μια ευρύτερη ποικιλία ποικιλιών. Ωστόσο, αν και η κατοχύρωση πατέντας σε έμβιους οργανισμούς δεν επιτρέπεται στη Γαλλία, η πατεντοποίηση φυτικών γονιδίων ήδη υφίσταται και η τάση αυτή συνεχώς αυξάνεται.

πηγή: Le Monde

Σχετικά άρθρα:
Απαγόρευση καλλιεργειών και εκρίζωση αμπελιών ζητάει η Ευρωπαϊκή Ένωση από αγρότες στην Ηλεία

Κάτοχοι αμπελώνων που έχουν φυτευτεί χωρίς δικαίωμα φύτευσης, δεν νομιμοποιούνται και υποχρεούνται να τα εκριζώσουν

SOS !!! O CODEX ALIMENTARIUS ΈΡΧΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ !!!

Ανοίγουν την πόρτα στα μεταλλαγμένα

Πως η Monsanto και άλλοι κολοσσοί ελέγχουν την παγκόσμια παραγωγή

Κριστίν Λαγκάρντ, περαστικά!

noreply@blogger.com (Ramnousia) — Thu, 31 May 2012 01:36:00 PDT

Εξοχωτάτη κυρά Κριστίν Λαγκάρντ (Christine Lagarde),

Αιτία της επιστολής (που δεν θα λάβετε) είναι οι πρόσφατεςπροσβλητικές δηλώσεις που κάνατε στη βρετανική εφημερίδα«The Guardian», εναντίων των Ελλήνων πολιτών και των τέκνων αυτών. Ασχέτως αν, κατόπιν, δείξατε μεταμέλεια. Σκοπός μου είναι να σας κάνω να ηρεμήσετε και να συνέλθετε (ψυχικά), το συντομότερο δυνατόν.

Προσωπικά δεν συνερίζομαι τις αντιδράσεις που προκάλεσε η απρέπειά σας στους συμπολίτες μου. Οι λιγοστές γνώσεις που έχω από την επιστήμη της ψυχολογίας, βοηθούν να σας δείξω κατανόηση. Η παλινδρόμηση και η παλινωδία είναι φυσικά επακόλουθα της συγχύσεως. Η δε σύγχυσης οφείλεται στο αφόρητο στρες – στις δύσκολες ώρες αγωνίας που περνάτε εξαιτίας των σφαλμάτων σας στην περίπτωση των Ελλήνων, αλλά και εξαιτίας των συμπτωμάτων τής μετα-εμμηνοπαυσιακής φάσης που βιώνετε… Δεν είναι λίγα αυτά που σας συμβαίνουν.

Στο πειραματικό εργαστήριο, που οι αδαείς ονομάζουν Ελλάδα, η κατάσταση έχει ξεφύγει από τον έλεγχο. Το πολιτικοοικονομικό πείραμά σας κινδυνεύει να μην ολοκληρωθεί με τον προβλεπόμενο τρόπο. Δυστυχώς (για εσάς) τα στοιχεία δείχνουν ότι οι Έλληνες δεν θα λειτουργήσουν σαν λευκά ποντικάκια. Τα κίνητρα της συμπεριφοράς τους δεν θα ταυτιστούν με αυτά των ζώων – δεν θα είναι η εξυπηρέτηση κυρίως βιολογικών αναγκών.

Κατ’ έναν παράξενο λόγο – εξωφρενικό για εσάς, τα ανώτερα ανθρώπινα κίνητρα που βρίσκονται υψηλότερα στην πυραμίδα του Μάσλοου (Maslow) (βλ. σχέδιο), εκείνα που ξεχωρίζουν τους ανθρώπους από τα ζώα, θα επικρατήσουν τελικά στην ελληνική κοινωνία. Με την ελευθερία: που κρύβεται μέσα στην αγάπη και την αλήθεια, να ξεχωρίζει πάνω από όλα• έστω ανεπίγνωστα.

Επίσης, η μέθοδος της κλασικής εξαρτημένης μάθησης τουΠαύλωφ (Pavlov) δεν αποδίδει. Ο λαός δεν ανταποκρίνεται όπως ο σκύλος στο πείραμα του Παύλωφ. Για παράδειγμα, στους πολίτες δεν φαίνεται να προκαλείται –ως εξαρτώμενο αντανακλαστικό– η αποδοχή του Μνημονίου: ούτε στη θέα του ευρώ, ούτε με τον εκφοβισμό της στερήσεώς του (δηλ. της εξόδου από την ΟΝΕ).

Καταλαβαίνω, ο παραλογισμός και η απανθρωπιά σας σάς εμποδίζουν να κατανοήσετε την ανθρωπιά και τη λογική ως βασικές ιδιότητες των ανθρώπων. Ιδιότητες που τους κάνουν να εναντιώνονται στην προδιαγραφή των «εγωιστικών γονιδίων»τους. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να δεχτούν την αδικία και την ανισότητα μέσα στην κοινωνία, ειδικά όταν είναι πολιτικά όντα,δηλ. ελεύθεροι και μεγαλόψυχοι.

Για τούτο, σας συμπονώ και σας καλώ να ηρεμίσετε. Αν δεν πάψετε να θεωρείτε τους Έλληνες σαν πειραματόζωα. Αν δεν προτίθεστε να υπηρετήσετε τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη,περισσότερο απ’ ότι υπηρετείτε τα συμφέροντα των απρόσωπων χρηματοπιστωτικών οίκων, τότε δεν θα καταφέρετε να αποφύγετε την ψυχική κατάρρευση – τόσο εσείς, όσο και οι ομοϊδεάτες φίλοι σας. Διότι, εσείς θα γίνετε η αιτία όχι μόνο για ντόμινο χρεοκοπιών στην ΕΕ, αλλά και για παγκόσμιο οικονομικό χάος.

Πίστεψε με. Αυτός ο ενδόμυχος φόβος που έχετε, της επικείμενης καταστροφής και αποτυχίας λόγο των λαθών σας, είναι η αιτία για την παλιμβουλία που παρατηρείται στις δηλώσεις σας (τη μια να βρίζετε τους Έλληνες και την άλλη να τους αγαπάτε, τη μια να τους θέλετε και την άλλη να τους διώχνετε κ.τ.ό.). Αν συνεχίσετε έτσι θα ακολουθήσουν: αϋπνίες, ανορεξίες, τριχόπτωση, αίσθημα κοπώσεως, νευρασθένεια, μαρασμός, υστερία και ανοργασμικότητα…

Κριστίν, τελειώνοντας σας υπενθυμίζω: Οι λαοί δεν διαπραγματεύονται, επαναστατούν κατά των αδικητών τους και τους καταργούν μαζί με τα άδικα μέτρα τους. Οι λαοί δεν είναι λευκά ποντικάκια, είναι «Νέμεσις». Μην παίζετε με τη φωτιά. Διδαχτείτε από την Ιστορία πριν να είναι αργά για εσάς…

Σας εύχομαι ταχεία (ψυχική) ανάρρωση,

Νευρομάντης
(Έλληνας ιστολόγος)

Το ερώτημα είναι αν με τις εκλογές θα αρχίσει μια νέα εποχή των ανθρώπων ή αν θα επιστρέψουμε στην εποχή των δεινοσαύρων..

noreply@blogger.com (Ramnousia) — Thu, 31 May 2012 01:01:00 PDT

Θα υπάρχει ζωή μετά τις εκλογές στις 17 Ιουνίου;

Το ερώτημα αυτό είχε εν πολλοίς τεθεί και στις εκλογές της 6ης Μαΐου

με διάφορους νεκρομάντεις να προφητεύουν τη συντέλεια της χώρας, αν ευρίσκονταν τινές σαλοί πολίτες να θέσουν εν αμφιβόλω το Αδιαπραγμάτευτον του Μνημονίου.

Κι όμως, όχι μόνον υπήρξε ζωή μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου, αλλά η ζωή αυτή έβαλε ένα τέλος στην εποχή των δεινοσαύρων του δικομματισμού, κλονίζοντας για πρώτη φορά μετά το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, όχι μόνον το αστικό σύστημα εξουσίας, αλλά και την παντοδυναμία των επιλογών του.

Η τελευταία μεγάλη πολιτική επιλογή του αστικού συστήματος στην Ελλάδα ήταν το μεν να αποδεχθεί το δε να συνεργήσει στο σκλάβωμα της χώρας.

Παραδίδοντας (κι αν θέλετε προδίδοντας) τον λαό της Ελλάδας λάφυρο στους αλλοδαπούς κι εγχώριους τοκογλύφους.

Αυτή η πολιτική επιλογή της αστικής τάξης στην Ελλάδα καθώς και των συμμάχων – προστατών της απ’ το εξωτερικό συνετρίβη στις εκλογές του Μαΐου.

Από πλευράς του ελληνικού λαού, των εργαζομένων, των γεωργών, των επιστημόνων, των νέων κι όλων όσων έχουν περιθωριοποιηθεί πριν και κατά την κρίση, το ερώτημα είναι αν με τις εκλογές της 17ης Ιουνίου θα αρχίσει μια νέα εποχή των ανθρώπων ή αν θα επιστρέψουμε στην εποχή των δεινοσαύρων.

Από πλευράς αστικής τάξης το ερώτημα των επόμενων εκλογών παραμένει το ίδιο:
αν θα συνεχίσει η χώρα να είναι Φόρου Υποτελής σε εκείνους τους ξένους Δυνάστες που εξασφαλίζουν στους ημεδαπούς Δυνατούς για ολίγα ψίχουλα πλούτου - τόσον πατριώτες είναι...

Και τα μέσα τα οποία μετέρχεται αυτή η όχι και τόσο εθνική αστική τάξη είναι τα ίδια ακριβώς με εκείνα που χρησιμοποίησε στις πρόσφατες εκλογές!

Πλήθος νεκρομάντεων και σπλαχνοσκόπων έχουν ανέβει ξανά στους μιναρέδες κι ωρύονται πάλι για το «τέλος της χρηματοδότησης»

Αλλόφρων ο κύριος Σταύρος κύριος Ψυχάρης μάς καλεί αυτοπροσώπως από το Βήμα της Κυριακής «να ψηφίσουμε ΠΑΣΟΚ», ενώ ο υιός Ψυχάρης μάς καλεί από διαφημιστικές καταχωρήσεις στην ίδια εφημερίδα να ψηφίσουμε Ν.Δ.

Πιο νεκρωτικός ο κ. Πάγκαλος, σαν ντεθ μέταλ γκρανκάσα, βροντοκοπά και λέει ότι «ο ελληνικός λαός έχει αυτοκτονήσει τουλάχιστον τρεις φορές ως τώρα, το 1897, το 1922, το 1945» κι ως φαίνεται με τον «παλαιοκομμουνιστικό λόγο του Τσίπρα» που «οραματίζεται την επάνοδο στον Σταλινισμό», πάει να αυτοκτονήσει για μιαν ακόμα φορά...

(Γνωστός ο Πάγκαλος! μιλάει για αυτοκτονίες απευθυνόμενος σε μια κοινωνία όπου η πολιτική του κόμματός του, καθώς και της Ν.Δ., έχει προκαλέσει πλήθος αυτοκτονιών) – έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν.

Πιο κομψά, αλλά στην ίδια γραμμή ο κ. Πρετεντέρης διαπιστώνει ότι: «Κανείς δεν φταίει του λαού αν του αρέσει να παραμυθιάζεται από πλανόδιους θαυματοποιούς» - σε λίγο, θα ζητήσει κι αυτός απ’ τους πολίτες να «διορθώσουν την ψήφο τους». Αλλιώς η κυρία Λαγκάρντ θα εκλέξει άλλον λαό.

Οντως, τα πράγματα είναι σοβαρά, «όταν ο Ελλην μουσουλμάνος βουλευτής Ιλχαν Αχμέν φεύγει από την κυρία Ντόρα Μπακογιάννη και πάει στον κ. Κουβέλη, τότε τα πράγματα είναι πάρα πολύ σοβαρά», όπως λέει και η θεία μου η Φωτούλα

(της γνωστής συνιστώσας θεία Φωτούλα η οποία προκαλεί σύγχυση στη Ντόρα, τον Αντωνάκη και τον Μπενύτο για τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ περί τη Ζήμενς, τις μίζες, τον κ. Τσουκάτο και το τσεκούρι του κ. Βορίδη)

Ομως, ας σοβαρευτούμε! όταν ο κ. Σαμαράς καλεί σε πανστρατιά και κάνει τη Ν.Δ. κάτι σαν ΕΡΕ του Βορίδη με κάτι από Μάγισσα ντε Σπελ Ντόρα,

όταν ο ΔΟΛ έχει βγάλει τα μεγάλα μαχαίρια, όταν κορυβαντιά η μαύρη προπαγάνδα και στον χορό των καταραμένων χορεύουν αντάμα Μπενύτο, Λαγκάρντ, Μέρκελ, Μπόμπολας και Mega,

όταν έχει ανακληθεί στα όπλα εκ νεοφιλελεύθερων δεινοσαύρων ο κ. Μάνος, όταν η Ιερά Συμμαχία Σόϊμπλε, Μπαρόζο, ΣΕΒ, Αλαφούζων,

όταν όλοι αυτοί συστρατεύονται για να... σώσουν την Ελλάδα που οι ίδιοι ακριβώς κατέστρεψαν, τότε το πρόβλημά μας δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε όσες άλλες δυνάμεις τούς αντιστρατεύονται, αλλά αν ο ΣΥΡΙΖΑ και αυτές οι άλλες δυνάμεις έχουν τις θέσεις και την ισχύ που χρειάζονται για να αντιμετωπίσουν αυτό το Μαύρο Μέτωπο. Για να του αντισταθούν και να το ανατρέψουν.

Αυτήν τη στιγμή υπάρχει μέτωπο! υπάρχουν χαρακώματα! υπάρχει «Βερντέν»! Ο καθένας διαλέγει τη θέση του: με τον Σόϊμπλε, τη Ντόρα, τους κομμένους μισθούς; την πεθαμένη αγορά, τα πεινασμένα παιδιά, τη σκλαβωμένη Ελλάδα;

Διαλέγουμε τον ασφαλή και προαναγγελθέντα θάνατο μέσα στο Μνημόνιο;

ή διαλέγουμε την αντίσταση; Την ελπίδα να μην είναι όλα χαμένα, το ρίσκο έστω, ότι, συν Αθηνά και χείρα κίνει, κάτι

ή όλα μπορούν να αλλάξουν.

Δεν είναι αυτή η επιλογή μια επιλογή του καναπέ. Είναι επιλογή που συνεπάγεται συμμετοχή κι αγώνα. Δεν έχει να κάνει μόνο με τα κόμματά μας, τη στρατηγική τους και την τακτική τους. Εχει να κάνει με εμάς...

Ο Στάθης στον eniko

''ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΞΙΩΝ'' Το νέο Κόμμα του Δημήτριου Μπουραντά. Πού διαφέρει?

noreply@blogger.com (G-Em) — Thu, 31 May 2012 00:52:00 PDT

Την Κυριακή 27 Μαΐου, 2012, το πρωί, στην «Αίγλη Ζαππείου» ο γνωστός καθηγητής του Μάνατζμεντ στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΟΠΑ) και δημοφιλής συγγραφέας, ανακοίνωσε μαζί με το επιτελείο του την ίδρυση ενός νέου Κόμματος που το ονόμασε: «Κοινωνία Αξιών». Η αίθουσα ήταν κατάμεστη και αρκετοί παρακολούθησαν την εκδήλωση όρθιοι.

Πολλοί θα πουν: ένα άλλο Κόμμα δεν μας λέει τίποτα! Η ουσία, ωστόσο του προβλήματος της Ελλάδας βρίσκεται φωλιασμένη στην παντελή έλλειψη ενός Σύγχρονου Κόμματος οι Αρχές του οποίου να μη βασίζονται σε αριστερούς και δεξιούς ή Οράματα, Ιδεοληψίες Ευχολόγια και Ιδανικά, αλλά να βασίζονται σε αυτή τη φράση:
Ο Μοναδικός Δρόμος που Οδηγεί στην Ανάπτυξη και στην Παραγόμενη Ευημερία μιας Κοινωνίας είναι διαμέσου Σύγχρονων Μεθόδων Δίκαιης και Παραγωγικής Διακυβέρνησης Δοκιμασμένης Αποτελεσματικότητας. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε να Προστατεύσουμε τον «Άνθρωπο-Πολίτη» από τον Άνθρωπο-Εξουσία»!

Για αυτό και το νέο Κόμμα «Κοινωνία Αξιών» υποστηρίζει «Μεθόδους και όχι Μεσσίες»!

Για αυτό υποστηρίζει «Μία Μόνο Αποκλειστική Θητεία Εξουσίας» Κομμάτων και Κυβερνήσεων από τα ίδια πρόσωπα! Μόνο έτσι αχρηστεύεται το Πολιτικό Κόστος που μας Κατέστρεψε!

Αυτές οι λίγες Αρχές, τα λένε όλα, παρόλο που είναι τρομερά δύσκολες στην εφαρμογή τους!
Ολόκληρη η Ακαδημαϊκή Κοινότητα που διδάσκει Διοίκηση Επιχειρήσεων, όπως και οι νέοι και νέες που σπούδασαν, τα Στελέχη Διοίκησης και βέβαια και η αντίστοιχη επιχειρηματική Αγορά της Ελλάδας, γνώριζαν τις τεράστιες διαφορές που ίσχυαν μεταξύ της χρησής Διοίκησης μιας Επιχείρησης και της αντίστοιχης άχρηστης του Δημοσίου. Γνώριζαν, συζητούσαν, σχολίαζαν, δυσανασχετούσαν… όμως κανένα ΜΜΕ στην Ελλάδα και κανένα κείμενο, δεν ασχολήθηκε να γράψει και να περιγράψει τα τρομερά πολύπλοκα θέματα της Σύγχρονης Διακυβέρνησης, και να τα μεταφέρει σε απλή γλώσσα, πρακτικά και κατανοητά για το μέσο Έλληνα.
Να περιγράψει και να προσγειώσει τον Πολίτη ότι το Κράτος δεν διαφέρει σε τίποτα από μια μεγάλη Επιχείρηση, έχει Έσοδα και Έξοδα, και απαιτεί Στρατηγική (ουδέποτε την άσκησαν) και Παραγωγική Λειτουργική Διακυβέρνηση, (ουδέποτε την άσκησαν), Προγραμματισμό, Οργάνωση, Στελέχωση, Μηχανογραφημένες Διαδικασίες και ιδίως Ελέγχους και Συστηματική Επανατροφοδότηση, και Αξιολόγηση της Απόδοσης των Πολιτικών, ώστε να προλαμβάνονται όλες οι απαραίτητες Διορθωτικές Κινήσεις και να προσαρμόζονται τα κατάλληλα μέτρα και κυρίως, οι Παραγωγικοί Πολιτικοί να Επιβραβεύονται ή να Πηγαίνουν σπίτια τους όταν αποδεικνύεται ότι είναι Ανεπαρκείς ή Διεφθαρμένοι!

Τίποτα από αυτά τα συγκεκριμένα και απόλυτα απαραίτητα Δεδομένα, όπως όλοι γνωρίζουμε, δεν ισχύουν στη Διακυβέρνηση της χώρας μας… Ένα απέραντο και τρισάθλιο Σύστημα, χωρίς Προγραμματισμό, χωρίς… Λογιστήριο με άπειρα υστερόβουλα δανεικά για λειτουργικά έξοδα του Κράτους, ήταν στα χέρια δύο Συμμοριών οι οποίες αποτελούνταν από Καρχαρίες και Πιράνχας που κομμάτιαζαν το 100% του Δημόσιου Χρήματος, για να μην πούμε ότι έκλεβαν περισσότερα και από το 100%! Έκλεβαν και από τα Έσοδα του κράτους παρουσιάζοντας 50 μονάδες Εσόδων αντί 100 μονάδες. Έκλεβαν και από τα Έξοδα του κράτους παρουσιάζοντας 100 μονάδες Δαπανών αντί να παρουσιάζουν 50 μονάδες! Τσέπωναν δηλαδή το 100% του Δημόσιου Χρήματος με τη χειρότερη μορφή Σπατάλης, Ανεπάρκειας και Διαφθοράς που γνώρισε ποτέ ο Ανθρώπινος Νους και που χρειάζονται άπειρα βιβλία να τα περιγράψει κανείς.
Αυτό το σημείο, ήταν η δεύτερη δέσμη μέτρων που ζήτησε η Τρόικα, μετά την πρώτη της μείωσης των τρελών μισθών, επιδομάτων και συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων που έφτασε τα €50.000 μέσο κόστος ανά εργαζόμενο, έναντι των €16.000 του ιδιωτικού τομέα. Ζητούσε Αποκρατικοποιήσεις, Απελευθέρωση Αγορών, κλείσιμο των ατελείωτων άχρηστων οργανισμών κ.λπ. Δεν έκαναν Τίποτα! Απολύτως Τίποτα και γνωρίζετε γιατί! Γιατί, οι ίδιοι είναι πίσω από την απίστευτη Διαφθορά! Αρνήθηκαν να παραδώσουν τη λεία και επιμένουν μέχρι σήμερα να ξανακυβερνήσουν με το ίδιο Διάτρητο και Διεφθαρμένο Κομματικό Κράτος και να συνεχίσουν τη λεηλασία ακόμα και από το… πτώμα του! Αν ξερίζωναν την Κομματική Διακυβέρνηση δεν θα έπαιρναν ούτε χίλιους ψήφους ο κάθε ένας! Είναι ξεκάθαρο ότι οι Πολιτικοί μας με τους φωστήρες Συνταγματολόγους τους δημιούργησαν επί τούτου, ένα Σύνταγμα Δημόσιας Διοίκησης που είναι Διάτρητο από όλες τις πλευρές και παράλληλα να μην περιλαμβάνει ούτε καν τις βασικές Αρχές της Παραγωγικής Διακυβέρνησης ενός Κράτους.

Η αγωνία μας κορυφώνεται για τις επόμενες εκλογές γιατί και ο Τσίπρας βασίζεται στην ίδια κομματική και τελείως Ανεξέλεγκτη Διακυβέρνηση του κράτους και μάλιστα υποστηρίζει… μεγαλύτερη ακόμα συμμετοχή του Κράτους! Αλίμονό μας!
Στο νέο Κόμμα του Δημήτρη Μπουραντά «Κοινωνία Αξιών» έχουν συγκεκριμένες προτάσεις για τις Τροποποιήσεις του Συντάγματος που θα υποβάλλουν στη βουλή. Θα Καταργήσει όλα τα άρθρα που υποστηρίζουν όλες τις Ασυμβίβαστες Εξουσίες της Κομματικής Διακυβέρνησης που Αχρηστεύουν τελείως τη Φιλοσοφία και τους Στόχους της Δημοκρατίας και που καθιέρωσαν τη γνωστή Κοινοβουλευτική Δικτατορία των τελευταίων 37 χρόνων! Επίσης, οι τροποποιήσεις, θα Καθιερώνουν ξεκάθαρες «Προϋποθέσεις-Μεθόδους» που θα Εξασφαλίζουν αυστηρά Ελεγχόμενες Διαδικασίες μιας Δίκαιης και Παραγωγικής Διακυβέρνησης. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα Νοικοκυρέψουμε την Οικονομία του Κράτους για να Παράγουμε Πλούτο για να εξοφλήσουμε τα χρέη μας και θα στεριώσουμε την Ευημερία της Ελληνικής Κοινωνίας, χωρίς καμία απολύτως ξένη Εξάρτηση. Κατάλαβαν, επιτέλους οι Έλληνες ότι ο Πλούτος δεν… Δανείζεται. Μόνο Παράγεται! Είμαστε ένας φιλότιμος Λαός που Αναγνωρίζεται κάθε μέρα στο εξωτερικό καλύτερα από κάθε… Ελβετό ή Αγγλοσάξωνα!
Το Νέο Ελληνικό Σύνταγμα που θα προτείνει η «Κοινωνία Αξιών» θα προσθέσει, πέρα από τη Νομική Επιστήμη και την Επιστήμη της Σύγχρονης Δίκαιης και Παραγωγικής Διακυβέρνησης, που λείπει τελείως από το κείμενό του.

Τα κριτήρια επιλογής των νέων Πολιτικών Στελεχών θα είναι ένα δεκαετές τουλάχιστον ιστορικό Ήθους και Παραγωγικότητας σε μεγάλους Οργανισμούς. Το μέγεθος ενός Κράτους δεν μπορεί να διοικηθεί από μικροεπιχειρηματίες, απλούστατα γιατί δεν έχουν ζήσει τις αντίστοιχες εμπειρίες!

Είναι αστείο να νομίζει κανένας ότι ένας νέος άνδρας, του Γυμνασίου, που πέρα από το στοιχείο του καλού πωλητή και κειμενογράφου που διαθέτει, είναι και κακός αντιγραφέας μηνυμάτων άλλων κινημάτων. Δεν είχε ούτε τη στοιχειώδη ευπρέπεια να αναγνωρίζει τις πηγές του που τις έχει διαβάσει χιλιάδες φορές η επιχειρηματική Αγορά. Είναι αστείο να νομίζει κανείς ότι έχοντας μια επιχειρησούλα των €75.000 τζίρο το χρόνο και δηλωμένο εισόδημα των €24.000, να τολμάει να θέλει να Κυβερνήσει μια χώρα! Το βιογραφικό του, με το δημιουργικό γράψιμο που τον διακρίνει αφήνει να εννοηθεί ότι είναι πτυχιούχος του ΟΠΑ ενώ δεν είναι…

Ένα στοιχείο που μαζί με τα κλεμμένα μηνύματα που λανσάρει θέτουν αυτόματα την αξιοπιστία του σε αμφισβήτηση!

Η χώρα δε χρειάζεται ένα καλό…πωλητή που κλέβει μηνύματα άλλων και τα πουλάει με πειστικό τρόπο…

Χρειάζεται έναν ειδικευμένο επιστήμονα, Άφθαρτο με τεκμηριωμένες Αξίες που τις βιώνει και που μας τις χάρησε μέσα από τα εξαιρετικά βιβλία του και τη μακροχρόνια διδασκαλία του σε χιλιάδες φοιτητές της Ελλάδας.

Δείτε το βίντεο όπου παρουστιάζεται το νέο Κόμμα.
Το κόμμα δεν θα συμμετέχει στις προσεχείς εκλογές του Ιουνίου,όπως θα δείτε και στο βίντεο

ΠΗΓΗ

Από την πλατεία στην κάλπη

noreply@blogger.com (Ramnousia) — Thu, 31 May 2012 00:30:02 PDT

Τηλεοπτικά παράθυρα σε κατάσταση υστερίας. Πρωτοσέλιδα εφημερίδων μεγάλων εκδοτικών ομίλων εδώ και 2 χρόνια παίζουν το εξής έργο:
“Άλλη μια δόση, άλλο ένα δάνειο, περισσότερες μεταρρυθμίσεις, από ώρα σε ώρα καταρρέουμε”.
Τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν από το 1974 ως σήμερα, μετά την ταπείνωσή τους στις 6 Μαΐου, ουσιαστικά, έστω και με έμμεσο τρόπο, επιτέθηκαν στους πολίτες που δεν εμπιστεύτηκαν την δική τους, “υπεύθυνη” πρόταση.

Το Μνημόνιο φέρει φαρδιά-πλατιά την υπογραφή τους, ωστόσο ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε η ΝΔ, είχαν το θάρρος να το υπερασπιστούν μετεκλογικά. Ούτε βέβαια σ’ αυτή την νέα προεκλογική περίοδο. Αν δεν κάνω λάθος, αυτοί είναι που υποστήριζαν την αναγκαιότητά του και χλεύαζαν οποιονδήποτε διατύπωνε αντίθετη άποψη, καθώς “δεν θα έχουμε λεφτά για μισθούς και συντάξεις”.

Μια μικρή παρατήρηση: Τα ΜΜΕ, στην συντριπτική τους πλειοψηφία επιτίθενται σε εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ με τρόπο που προκαλεί την εξής σκέψη: Μήπως κανάλια και εφημερίδες, δεν έχουν πρόβλημα με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά πρέπει να αμυνθούν υπέρ των δύο κομμάτων, που με πιο συγκαλυμμένους τρόπους στήριζαν τόσα χρόνια; Απλά τα συμφέροντα των μεγαλοεκδοτών και καναλαρχών, συγκρούονται με όσα ενδεχομένως πρεσβεύει η Αριστερά.

Ποτέ δεν ήμουν οπαδός κανενός κόμματος, ούτε του ΣΥΡΙΖΑ βεβαίως. Ωστόσο η απλή παρατήρηση προσφέρει αυτή την διαπίστωση. Φυσικά δεν λύνονται όλα μέσω εκλογών, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι. Ωστόσο ακόμη κι αυτό το μικρό “όπλο” που μου δίνει το σύστημα δεν το αφήνω ανεκμετάλλευτο.

Πριν λίγες ημέρες, έκλεισε ένας χρόνος από την μέρα που μαζευτήκαμε για πρώτη φορά στην πλατεία Συντάγματος και σε διάφορες άλλες πλατείες ανά την χώρα. Οι “αγανακτισμένοι” και γενικότερα τα κινήματα που προέκυψαν, αποτέλεσαν την μαγιά γι’ αυτό που βλέπουμε τώρα, δηλαδή για το ότι το πολιτικό σύστημα φοβάται μήπως πέσει.

Οι πλατείες αποτύπωσαν και το εκλογικό αποτέλεσμα, αφού οι ζυμώσεις που παρατηρήθηκαν, πέρα των άλλων, θα έβρισκαν αντικατοπτρισμό και στην κάλπη. Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ πολιτών και εξουσίας μπήκε ευκολότερα, όταν τα σύννεφα των χημικών σκέπασαν όλο και περισσότερους.

Αν εδώ, στην Ελλάδα, υψωθεί σημαία ανυπακοής, με ανάλογο εκλογικό αποτέλεσμα, η Ευρώπη θα βιώσει ραγδαίες αλλαγές. Δεν φοβούνται γενικά και αόριστα “αντιμνημονιακούς”, αλλά την ριζοσπαστικοποίηση. Εξ’ άλλου και η Χρυσή Αυγή δηλώνει αντιμνημονιακή, αλλά μόνο ευκαιριακά. Δεν έχει αμφισβητήσει τις πολιτικές που γεννούν τα μνημόνια, όπως κάνει διαχρονικά η αριστερά. Αντιθέτως, είναι γέννημα-θρέμμα του συστήματος. Αποτελεί την νέα ομάδα κρούσης, έναντι των λαϊκών αγώνων.

Από την πλατεία στην κάλπη, μεσολαβούν πολλά. Όσο το κλίμα πολώνεται, ακόμη και αυτοί που προσπαθούν να κρατήσουν ουδέτερη στάση, ασυναίσθητα, επιστρέφουν προς την (πολιτική) μήτρα που τους γέννησε. Τα όνειρα δεν περνούν από το παραβάν. Ίσως κάποιοι το χρησιμοποιήσουν για να κρυφτούν στις 17 Ιουνίου.

strange journal

Ζητείται σχέδιο εθνικής επιβίωσης

noreply@blogger.com (Ramnousia) — Thu, 31 May 2012 00:11:00 PDT

Το κλείσιμο του πρώτου εκλογικού κύκλου της εποχής του «μνημονίου», στις 17 Ιουνίου, παρότι, όποιο κι αν είναι είναι το τελικό αποτέλεσμα, θα καταγράψει ένα ακόμη ηχηρό χτύπημα στον πάλαι ποτέ δικομματισμό, δεν θα άρει τις βασικές εκκρεμότητες του πολιτικού συστήματος. Αντιθέτως θα αφήσει το πολιτικό σύστημα, την κοινωνία και τη χώρα να μετεωρίζονται. Ανεξαρτήτως του αποτελέσματος, τα κυριότερα προβλήματα θα παραμένουν ανοιχτά.

● Η χώρα θα συνεχίσει να τελεί υπό πτώχευση.
● Η κοινωνία θα παραμείνει λεηλατούμενη – οικονομικά και θεσμικά.
● Η οικονομία θα συνεχίσει να απαξιώνεται σε επίπεδο παραγωγής πλούτου και υποδομών.
● Το κράτος θα παραμείνει πλήρως ανίκανο να σχεδιάσει και να εκτελέσει οποιαδήποτε παραγωγική λειτουργία, αφού θα συνεχίσει να πορεύεται χωρίς επαρκή έσοδα, χωρίς δυνατότητα ικανοποίησης του κοινωνικού του ρόλου και δεσμευμένο στην, κατ' απόλυτη προτεραιότητα, εξυπηρέτηση των δανειστών.

Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν αναμένεται να δημιουργήσει μια σαφή προοπτική συγκράτησης της οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής για πολλούς λόγους:

Το εσωτερικό πολιτικό περιβάλλον αδυνατεί να παραγάγει προτάσεις εξόδου από μια κρίση η οποία, επειδή είναι πολυπαραγοντική και εκτυλίσσεται σε όλα τα κρίσιμα επίπεδα ταυτοχρόνως, δεν έχει γίνει πλήρως κατανοητή ούτε από την πλειονότητα των πολιτικών δυνάμεων ούτε από την κοινωνία.
Δεν υπάρχει ασφαλές σημείο επιστροφής από τον μνημονιακό «μονόδρομο». Όλες οι γέφυρες με το άθλιο και ξοφλημένο μεταπολιτευτικό κράτος έχουν ανατιναχθεί και από την τρόικα και από την εγχώρια και διεθνή οικονομική πραγματικότητα.
Η κρίση της ευρωζώνης και του ευρώ είναι θυελλώδης απειλώντας ακόμη και την ύπαρξή τους – ως εκ τούτου ούτε το ευρωσύστημα είναι σε θέση να προσφέρει την επιλογή μιας «ευπρεπούς» υποταγής στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο με την υπόσχεση μιας μελλοντικής διεξόδου.
Το εγχώριο σύστημα εξουσίας, αφού παρέσυρε τη χώρα στην καταστροφή, τώρα προσπαθεί – ακολουθώντας την πάγια λογική του – να διασώσει μόνο τον εαυτό του και να απομυζήσει ακόμη και στα στερνά ό,τι απέμεινε από το πτώμα της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας.

Το ακόμη χειρότερο είναι πως, το επόμενο διάστημα, δεν διαφαίνεται πως θα υπάρξει έστω η διαμόρφωση κάποιων πρωταρχικών στοιχείων μιας πρότασης διεξόδου. Όχι τόσο επειδή δεν ακούγονται επιμέρους προτάσεις διαχείρισης των στοιχειωδών, όσο διότι δεν έχει γίνει κατανοητό ότι η κρίση αυτή έχει προσλάβει χαρακτήρα συνολικό και εθνικό απειλώντας την ίδια την ύπαρξη της χώρας.

Ας δούμε όμως πιο προσεκτικά για ποιους λόγους μια εθνική κρίση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τα γνωστά αναπτυξιακά μαντζούνια που υπόσχονται η Μέρκελ και η Κομισιόν ως αντάλλαγμα για τη διαρκή λιτότητα, αλλά απαιτεί μια πολύ συνολικότερη οπτική.

«Σύστημα» παρασίτων

Πολλοί εξεπλάγησαν όταν, στην πρώτη δανειακή σύμβαση με την ευρωζώνη και το ΔΝΤ, την άνοιξη του 2010, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Γ. Παπανδρέου υποχρέωσε την Ελληνική Δημοκρατία να παραιτηθεί οικειοθελώς από κάθε νομικό δικαίωμά της έναντι των δανειστών της.

Οι ίδιοι εξεπλάγησαν και όταν η – έως τότε «αντιμνημονιακή» – Νέα Δημοκρατία και το αυτοπροσδιοριζόμενο ως «πατριωτικό» κόμμα του Καρατζαφέρη έσπευσαν να προσυπογράψουν τη δεύτερη, πανομοιότυπη δανειακή σύμβαση στο πλαίσιο της κυβέρνησης Παπαδήμου.
Κακώς εξεπλάγησαν. Οι επιλογές αυτές ήταν απολύτως σύμφυτες με ένα σύστημα εξουσίας,

● το οποίο – στην πολιτική, οικονομική και «πνευματική» εκδοχή του – επί δεκαετίες απομυζούσε, λεηλατούσε και σπαταλούσε αδιατάρακτα και ατιμώρητα τον πλούτο και τους κόπους της χώρας μας,
● το οποίο κατέστησε την Ελλάδα βασίλειο της διαφθοράς και της εξασφαλισμένης και άκοπης ανέλιξης των παρασίτων του,
● το οποίο κατέστρεφε επί χρόνια τις παραγωγικές υποδομές έως που κατέστησε τη χώρα ανίκανη να θρέψει τον εαυτό της,
● το οποίο ήταν και παραμένει αιχμάλωτο της μίζας και αυτών που την παρείχαν.
Ένα σύστημα εξουσίας με αυτά τα χαρακτηριστικά δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει με διαφορετικό τρόπο την ώρα της σαρωτικής κρίσης. Εξ άλλου δεν λειτούργησε με διαφορετικό τρόπο ούτε στα εθνικά ζητήματα, των οποίων η διαχείριση διαπλέκεται στον μέγιστο βαθμό με την οικονομική διαχείριση της χώρας και την άνθηση της διαφθοράς.

Μνημόνιο και... ζεϊμπέκικα

Επιχειρώντας να συγκρίνουμε τα μοντέλα διαχείρισης των εθνικών θεμάτων, του κράτους και της οικονομίας, θα βρούμε πολλές κοινές πρακτικές και αντιλήψεις. Ας δούμε μερικά – γνωστά σε όλους – παραδείγματα:

1. Η «κατά προτεραιότητα» εξυπηρέτηση των τοκοχρεολυσίων, εις βάρος των εσωτερικών αναγκών, δεν διαφέρει ως λογική από την «κατά προτεραιότητα» εξυπηρέτηση των γεωστρατηγικών και εμπορικών αναγκών των «φίλων» και «συμμάχων» μας, εις βάρος της αμυντικής ικανότητας και των συμφερόντων της χώρας.
Από τη Siemens έως τους εξοπλισμούς και όλα τα άλλα σκάνδαλα που αφορούν διαδοχικές κυβερνήσεις, όλα τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι οι μίζες, η εξυπηρέτηση αλλότριων συμφερόντων, η ζημία του κράτους και το κοινωνικό κόστος αποτελούν μια αδιάσπαστη ενότητα, είτε μιλάμε για τη διπλωματία και την άμυνα είτε για τη διαχείριση των οικονομικών του κράτους.

2. Η δημόσια διαβεβαίωση του Γιώργου Παπανδρέου ότι η Ελλάδα διαθέτει περισσότερο πλούτο από τα χρέη της, ο οποίος εκποιούμενος ή ως εμπράγματη εγγύηση μπορεί να αποτρέψει τις ζημίες των δανειστών από μια ελληνική χρεοκοπία, δεν απέχει από την πολιτική του «κατευνασμού», την οποία ο ίδιος υπηρέτησε στο πλαίσιο της κυβέρνησης Σημίτη:
● Υποχωρώντας συντεταγμένα σε ζητήματα κυριαρχίας και επιδιώκοντας συνεκμετάλλευση του πλούτου της χώρας υποτίθεται πως αποτρέπουμε τον πόλεμο.
● Υποχωρώντας συντεταγμένα σε ζητήματα κυριαρχίας και υποθηκεύοντας τον πλούτο της χώρας υποτίθεται πως αποτρέπουμε την επίσημη πτώχευση.
● Εξ ου και η εξωφρενική άποψη ότι η προσωπική φιλία με τον Ισμαήλ Τζεμ, τα «ζεϊμπέκικα» και η περίφημη «διπλωματία των σεισμών» (!) μπορούν να γίνουν εργαλεία διαχείρισης των ελληνοτουρκικών σχέσεων υποκαθιστώντας μια συγκροτημένη εθνική στρατηγική.
● Εξ ου και η εξωφρενική άποψη ότι η προσωπική φιλία με τον Ντομινίκ Στρος Καν θα εξασφάλιζε για την Ελλάδα μια ευνοϊκή μεταχείριση εκ μέρους του ΔΝΤ.

3. Η αντίληψη ότι ο εθνικός πλούτος σε όλες τις μορφές του και η εθνική κυριαρχία, επίσης σε όλες τις μορφές της, μπορούν να είναι μεγέθη προς εκποίηση ή παραχώρηση, στο όνομα της «σωτηρίας» είτε από τον πόλεμο είτε από την πτώχευση, διατρέχει το ελληνικό σύστημα εξουσίας τουλάχιστον τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Αυτές οι αντιλήψεις σε μεγάλο βαθμό απορρέουν από μια σειρά διπλωματικές διεργασίες, την περίοδο 1991-1993, επί διακυβέρνησης Μητσοτάκη, με στόχο μια ελληνοτουρκική συμφωνία για γεωτρήσεις στο Αιγαίο υπό καθεστώς συνεκμετάλλευσης.
Επί του θέματος αυτού μάλιστα το επόμενο διάστημα οι Εκδόσεις Ποντίκι θα κυκλοφορήσουν ένα ιδιαίτερα αποκαλυπτικό βιβλίο με πολύ ενδιαφέροντα ντοκουμέντα εκείνης της περιόδου, τα οποία κατ’ ουσίαν χαρτογραφούν τις εξελίξεις που ακολούθησαν, από τα Ίμια μέχρι την υποθήκευση του εθνικού πλούτου για εξασφάλιση των δανειστών.

Έρμαιο συμφερόντων

Η Ελλάδα, ενώ κατά τη συμμετοχή της στην ευρωζώνη μεταβλήθηκε σε μια χώρα υποδοχής τουριστών και παροχής υπηρεσιών, υπό τη διαχείριση του ίδιου συστήματος εξουσίας είδε, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, τη στρατηγική σημασία της να απομειώνεται έως σημείου απαξίωσης.
Αυτό το σύστημα εξουσίας όχι μόνο δεν εκμεταλλεύθηκε την παρουσία της Ελλάδας στις σημαντικότερες δυτικές υπερεθνικές ενώσεις ώστε να την καταστήσει ισχυρότερη και ασφαλέστερη, αλλά την κατάντησε έρμαιο ιδιωτικών συμφερόντων και χωρών που χωρίς κανέναν ενδοιασμό εφαρμόζουν πολιτική αποικιοποίησης της πατρίδας μας.

Παρ' ότι λοιπόν η συμμετοχή της Ελλάδας στους κορυφαίους αυτούς οργανισμούς του δυτικού κόσμου αποσκοπούσε, θεωρητικά, στη θωράκισή της έναντι εξωτερικών απειλών, η διαχείρισή της από το εγχώριο σύστημα εξουσίας, σε όλες τις μορφές του, επέφερε ταυτοχρόνως
● την οικονομική χρεοκοπία,
● την απώλεια κυριαρχίας,
● την αποδυνάμωση της διεθνούς θέσης της χώρας μας
● και τη μετατροπή της σε αυτό που διεθνώς καταγράφεται πλέον ως «πρώτη αποικία της ευρωζώνης».

Η εξέλιξη αυτή, διόλου τυχαία, συνοδεύθηκε από τον σκανδαλώδη πλουτισμό όσων συνετέλεσαν στην αποδυνάμωση της χώρας και τη μετατροπή των Ελλήνων σε δουλοπάροικους των δανειστών της.

Τέλος, να σημειώσουμε ότι δεν αποτελεί σύμπτωση το ότι αυτό που σήμερα αποκαλούμε «μνημονιακό μπλοκ» αποτελείται από τη μεγάλη πλειονότητα όσων – στα επίπεδα της πολιτικής, της οικονομίας, της «διανόησης» και της «ενημέρωσης» – αποτέλεσαν το «βαρύ πυροβολικό» όσων έδωσαν σκληρή μάχη για να πείσουν τους Έλληνες της Ελλάδας και της Κύπρου να αποδεχθούν το Σχέδιο Ανάν.
Κατά μία έννοια, εξ άλλου, οι δανειακές συμβάσεις και τα μνημόνιά τους αποτελούν το Σχέδιο Ανάν της Ελλάδας.

Εφιαλτικό ενδεχόμενο

Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, η επόμενη κυβέρνηση, όποια και αν είναι η σύνθεσή της, δεν θα έχει να διαπραγματευθεί μόνο μισθούς και συντάξεις, συλλογικές συμβάσεις ή τα «αναπτυξιακά» μαντζούνια και τα ψίχουλα που διεκδικούν από τη Μέρκελ ο Ολάντ, το... ΔΝΤ, ο Μπαρόζο, ο Ρεν, ο Μόντι, ο... Σόρος και λοιποί.

Η αντιμετώπιση κορυφαίων εθνικών θεμάτων, όπως το καθεστώς του Αιγαίου, συναρτάται πλέον απολύτως με τη διαχείριση της χρεοκοπίας στην οποία έχει περιέλθει το ελληνικό κράτος και η οποία φέρνει πιο κοντά ένα εφιαλτικό ενδεχόμενο: η χρεοκοπία να εξελιχθεί σε μια μείζονα εθνική καταστροφή.

Οι Αμερικανοί, από την αρχή της δεκαετίας του 1990, μιλούν για 1 δισεκατομμύριο βαρέλια πετρέλαιο δυτικά της Θάσου και μάλιστα είχαν προχωρήσει σε πρωτοβουλίες για την επίτευξη μιας συμφωνίας συνεκμετάλλευσης με την Τουρκία.

Στις μέρες μας, ύστερα από πολλά χρόνια σιωπής για τον ενεργειακό πλούτο του Αιγαίου, αυτός ανάγεται σε σωτηρία της χώρας, αλλά με τη μορφή υποθήκης έναντι των χρεών.

Παράλληλα στις αποικιοκρατικού τύπου Ειδικές Οικονομικές Ζώνες, τις οποίες απαιτούν και προωθούν ταχύτατα η Γερμανία και η Κομισιόν εντός της Ελλάδας, περιλαμβάνεται ολόκληρη σχεδόν η Θράκη, η οποία βιώνει δραματικά τη σημερινή κρίση τελώντας παράλληλα υπό την τουρκική επιβουλή. Όπως επίσης περιλαμβάνεται η Πελοπόννησος.

Καθώς λοιπόν το παλαιό σύστημα εξουσίας τρέχει προς την έξοδο κινδύνου φλεγόμενο, πριν ακόμη καταφέρουμε να διακρίνουμε με βεβαιότητα τα χαρακτηριστικά του επόμενου, απαιτείται επειγόντως η κατάθεση συνολικώνπολιτικών σχεδίων επιβίωσης της Ελλάδας από τις πρωταγωνίστριες πολιτικές δυνάμεις.

Δυστυχώς, αυτή τη φορά, ο χρόνος δεν περισσεύει, επομένως κανείς δεν θα έχει την πολυτέλεια να κριθεί με επιείκεια. Ανεξαρτήτως των εκλογικών ποσοστών και των ελπίδων που θα επενδυθούν σε κάθε κόμμα...

Σταύρος Χριστακόπουλος

Απαιτούν νέες μειώσεις μισθών παντού

noreply@blogger.com (Oneironaut) — Wed, 30 May 2012 23:53:00 PDT

Δεν κάνει βήμα πίσω η Κομισόν σε ό,τι έχει να κάνει με τους μισθούς στην Ελλάδα και ζητάει νέες μειώσεις
ώστε όπως αναφέρει στην έκθεσή της να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας.
Στην έκθεση της Κομισιόν η.... εξίσωση είναι απλή. Πρέπει να γίνει, αναφέρεται, στροφή από την κατανάλωση στην εξαγωγή προϊόντων ώστε να ανακάμψη η οικονομία.

Με λίγα λόγια η συνταγή που προτείνουν οι εταίροι δεν λέει τίποτε άλλο από νέα μείωση της αγοραστικής ικανότητας των Ελλήνων μέσω νέων μειώσεων των μισθών, ενώ όπως υπόσχονται αυτό θα κάνει (μέσω μείωσης του μισθολογικού κόστους) πιο ανταγωνιστικά τα προϊόντα, αυξάνοντας έτσι τις εξαγωγές.

Η... καραμέλα παραμένει η ίδια. Η Κομισιόν ζητάει μέσω μείωση των δαπανών του κράτους ουσιαστικά νέες μειώσεις στους μισθούς τους δημοσίου, αλλά και απολύσεις, ενώ παράλληλα ζητάει και μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα για να γίνουν καλύτερες οι τιμές των παραγόμενων προϊόντων και υπηρεσιών.

Για την αύξηση των εσόδων του κράτους ούτε... κουβέντα καθώς με βάση τις παραπάνω προτάσεις προβλέπει ανάπτυξη τουλάχιστον από 2014 και μετά, άλλα σχεδόν δυο χρόνια ύφεσης δηλαδή.

Οι εταίροι που εδώ και δύο χρόνια λειτουργούν ως δανειστές μας επιμένουν στον φαύλο κύκλο.

Έτσι εμμέσως πλην σαφώς επιμένουν σε όλα τα μέτρα που έρχονται αμέσως μετά την εκλογή της νέας κυβέρνησης και περιλαμβάνουν μισθολογικές μειώσεις, αλλά και μια σειρά φόρων.

ΠΗΓΗ

Διαψεύδει το Reuters ο Μπαρόζο

noreply@blogger.com (Oneironaut) — Wed, 30 May 2012 23:32:00 PDT

Σε επίσημη διάψευση των πληροφοριών που μετέδωσε το πρακτορείο Reuters για αίτημα του τέως πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου προς τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να παρέμβει με δήλωση-προειδοποίηση προς την Ελλάδα για το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ, προχώρησε απόψε εκπρόσωπος του Ζοζέ Μπαρόζο.

Οπως δήλωσε ο εκπρόσωπος του προέδρου της Κομισιόν, στις Βρυξέλλες, ο κ.Μπαρόζο ουδέποτε δέχτηκε πιέσεις, ούτε του υποβλήθηκε αίτημα από τον τέως πρωθυπουργό της Ελλάδας, Λουκά Παπαδήμο, προκειμένου να προβεί σε «σκληρές δηλώσεις» για την Ελλάδα. Επί του θέματος αυτού ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δήλωσε ότι ο πρόεδρος Μπαρόζο συμφωνεί με τα όσα δήλωσε σήμερα ο κ. Παπαδήμος.

Υπενθυμίζεται ότι ο τέως πρωθυπουργός, με δήλωσή του προς το “Βήμα” είχε αναφέρει ότι δεν ζήτησε από κανέναν να κάνει καμμία δήλωση, επισημαίνοντας ότι “κάποιοι θέλουν να δημιουργήσουν πρόβλημα”.

ΠΗΓΗ

Άγνωστο τηλεφώνημα Παπαδήμου στον Μπαρόζο αποκαλύπτει το Reuters

noreply@blogger.com (Ramnousia) — Wed, 30 May 2012 23:14:00 PDT

O πρώην πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος άσκησε πιέσεις στην ΕΕ να κάνει σκληρές δηλώσεις για την ανάγκη τήρησης του Μνημονίου, αποκαλύπτει άρθρο-ανάλυση του πρακτορείου Reuters.

Η ανάλυση εξετάζει την δύσκολη θέση που βρίσκονται οι ευρωπαίοι ηγέτες που, όπως γράφει, περπατούν σε τεντωμένο σχοινί. Προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στην ανάγκη να επηρρεάσουν τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα προς μια φιλο-ευρωπαϊκή κατεύθυνση και από την άλλη να μην φανούν ότι επεμβαίνουν απροκάλυπτα στα εσωτερικά της Ελλάδας, όπως έκαναν πρόσφατα η Κριστίν Λαγκάρντ και η Άγκελα Μέρκελ.

Πριν από δύο εβδομάδες, ο Βαν Ρομπάι και ο Χοζέ Μανουέλ Μπαρόζο συναντήθηκαν στο γραφείο του πρώτου για να συζητήσουν την απάντηση της Ευρώπης στην επιστολή του Αλέξη Τσίπρα που τόνιζε ότι δεν υπάρχει νομιμοποίηση του Μνημονίου και ζητούσε την επαναδιαπραγμάτευση του.

Δεδομένου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε έρθει δεύτερο στις εκλογές της 6 Μαΐου, η "απειλή" που συνιστούσε η επιστολή Τσίπρα δεν μπορούσε να αγνοηθεί. Οι δύο ευρωπαίοι ηγέτες συζήτησαν εάν και πως θα απαντήσουν.

Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το Reuters, o Μπαρόζο ήταν αρχικά υπέρ της άποψης να δοθεί απάντηση στην επιστολή Τσίπρα. Αντίθετα, ο Βαν Ρομπάι ήταν πιο επιφυλακτικός υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια επιστολή ίσως διαρρεύσει, ή να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από τον Αλέξη Τσίπρα. Υπερίσχυσε η άποψη του Βαν Ρομπάι, καθώς και ο Μπαρόζο αποδέχθηκε τελικά ότι η ΕΕ δεν μπορεί να απαντά στις επιστολές αρχηγών κομμάτων.

Το επεισόδιο αυτό δείχνει, όπως σημειώνει το Reuters, την αγωνία των Ευρωπαίων να κρατήσουν μια ισορροπία μεταξύ δυο επιλογών: Να ασκήσουν επιρροή, ή ακόμη και παρέμβαση, για να αλλάξουν την ροή των πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα ή να παραμείνουν αμέτοχοι διακινδυνεύοντας τις συνέπειες.

Εάν παρέμβουν θα θεωρηθεί ότι επεμβαίνουν στα εσωτερικά της Ελλάδας και ίσως ωθήσουν τους απογοητευμένους έλληνες ψηφοφόρους σε ακραίες αντιευρωπαϊκές απόψεις. Εάν κρατήσουν αποστάσεις, τότε μπορεί να κατηγορηθούν ότι "νίπτουν τα χείρας τους" , αφήνοντας ουσιαστικά την Ελλάδα να απομακρυνθεί από το ευρώ και την ΕΕ.

Η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, με τις απαξιωτικές για τους Έλληνες δηλώσεις της στην Guardian και το πρόσφατο τηλεφώνημα της Άγκελα Μέρκελ στον Κάρολο Παπούλια με το οποίο φέρεται να του ζήτησε την διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το ευρώ είναι παραδείγματα του κινδύνου που διατρέχουν όλοι οι ευρωπαίοι ηγέτες να θεωρηθούν ότι παρεμβαίνουν στα εσωτερικά της Ελλάδας, σημειώνει το Reuters.

H παρέμβαση Λαγκάρντ και η πρόταση Μέρκελ προκάλεσαν οργή στα ελληνικά ΜΜΕ, αντιδράσεις από όλο το πολιτικό φάσμα και ενέτειναν το αντι-γερμανικό συναίσθημα.

Το ερώτημα είναι εάν το πάθημα της Μέρκελ και της Λαγκάρντ έγινε μάθημα για τους υπόλοιπους ευρωπαίους ηγέτες.

Το Reuters εκτιμά ότι στο υπόλοιπο διάστημα μέχρι τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, η Ευρώπη θα ενθαρρύνει διακριτικά, χωρίς να επεμβαίνει, τις πολιτικές δυνάμεις που υποστηρίζουν το Μνημόνιο. Το μήνυμα που θα στέλνει στην Αθήνα είναι: Eαν θέλετε το ευρώ, στηρίξτε την δανειακή σύμβαση.

Πιέσεις ανάμειξης από Ελλάδα

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, σημειώνει το Reuters, είναι ότι μερικές φορές υπάρχουν πιέσεις και από την Αθήνα για εξωτερική παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας.

Σε συνέντευξη του στην ιταλική τηλεόραση στις 11 Μαΐου, ο Μπαρόζο, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ρωτήθηκε για την άποψη του για το σχέδιο Τσίπρα να καταγγείλει το Μνημόνιο.

"Κοιτάξτε", απάντησε, "εάν ένα μέλος ενός κλαμπ δεν σέβεται τους κανόνες, είναι καλύτερο ότι να φεύγει, και αυτό ισχύει για κάθε οργανισμό ή ίδρυμα."

Ακόμα κι αν δεν αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην Ελλάδα, τα σχόλια του ελήφθησαν ως αναφορά στην Ελλάδα. Η είδηση που έκανε τον γύρο των διεθνών και ελληνικών μέσων ενημέρωσης ήταν ότι πλησιάζει η ελληνική έξοδος από το ευρώ. Πανικός επικράτησε στις χρηματοπιστωτικές αγορές, ενώ οι Έλληνες εξοργίσθηκαν.

Το Reuters αποκαλύπτει ότι ο Μπαρόζο δεν είχε πρόθεση να κάνει μια τόσο σκληρή δήλωση για την Ελλάδα. Το διεθνές πρακτορείο αποκαλύπτει, επικαλούμενο αξιωματούχο της Κομισιόν, ότι ο Μπαρόζο δέχθηκε τηλεφώνημα από τον τότε πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο, ο οποίος του ζήτησε να το πράξει.

Απογοητευμένος από αδιέξοδο που είχε δημιουργηθεί στις προσπάθειες σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού, ο Παπαδήμος ζήτησε από την ΕΕ να στείλει ένα δραματικό μήνυμα με την ελπίδα ότι θα αφυπνιστούν οι πολιτικοί αρχηγοί στην Ελλάδα.

"Δεν ήταν πρωτοβουλία του Μπαρόζο. Ήταν αίτημα από την Αθήνα", είπε ο ευρωπαίος αξιωματούχος στο Reuters και πρόσθεσε: "Βεβαίως η πρωτοβουλία απέτυχε".

Οι ευρωπαίοι ηγέτες ελπίζουν ότι μια πιο διακριτική μορφή πίεσης ίσως έχει καλύτερα αποτελέσματα, καταλήγει η ανάλυση του Reuters.

tvxs