Hongsamut

ลัดดา ใครทำชีวิตเธอพัง ! ตอนที่ 7

2011-11-19T01:39:00.001-08:00

ความเดิมตอนที่แล้ว ลัดดายังไม่หายเศร้าโศกเสียใจกับการจากไปของพ่อ เธอจึงตัดสินใจกลับมาอยู่กับพ่อ

เมื่อลัดดาลาออกจากโรงงานทำรองเท้าของพี่เพ็ญแล้ว เธอจึงเดินทางมุ่งหน้ากลับบ้านเกิด เธออยากจะกลับไปอยู่ที่บ้านพ่อของเธอ แต่เมื่อเธอกลับมาถึงบ้าน ปรากฏว่าบ้านที่เป็นของพ่อเธอนั้น ไม่มีอยู่แล้ว กลายเป็นฟาร์มกุ้งใหญ่โต เธอตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น จึงได้ไปหาญาติห่างๆ คนหนึ่ง ที่อยู่บ้านใกล้เคียง จึงได้รู้ว่า มีคนมาขอซื้อและเขาก็ติดต่อลัดดาไม่ได้ จึงขายไป แต่ยินดีรับลัดดาให้มาอยู่ในบ้านเดียวกัน ลัดดาก็จำต้องมาอยู่บ้านของญาติคนนั้น ถ้านับญาติกันเธอก็เป็นลูกพี่ลูกน้องกับลัดดา เธอชื่อพี่อัญ เธอยกห้องให้ลัดดาพักห้องหนึ่ง ทุกๆ วันลัดดาจะเอาแต่อยู่แต่ในห้อง ไม่ออกมาพบเจอหน้าใคร เธอจะออกมาเพียงแค่เวลาต้องกินข้าวเท่านั้น

วันหนึ่งขณะที่เธอออกมานั่งเล่นข้างนอก เธอก็ได้เจอกับดาริน ดารินดีใจมากที่ได้พบกับลัดดา เธอหวังว่าจะได้มาอยู่ด้วยกันกับลัดดา ดารินยังเด็กนัก เธออายุเพียงแค่ 13 ปีเท่านั้น ตั้งแต่พ่อตายก็ทำให้ดารินมีความหวังว่าจะได้อยู่กับพี่สาวของเธอ แต่ลัดดาแปลกใจเมื่อพบว่าดารินมาหาเธอเพียงลำพัง เธอซักถามน้องอยู่พักใหญ่จึงได้รู้ว่าดารินหนีออกจากบ้านของป้าฤทัยมา เธอไม่รู้จะทำยังไง ลัดดาไม่อยากให้น้องต้องเป็นแบบเธอ เธอจึงแอบโทรหาพี่อัญ และให้พี่อัญบอกป้าฤทัยให้มารับตัวดาริน กลับไป ไม่นานนักป้าฤทัยก็มารับตัวดารินกลับไป เธอไม่อยากไปเลย เธอร้องไห้ และบอกกับป้าฤทัยว่าต้องการอยู่กับพี่ลัดดา แต่ป้าไม่เห็นด้วยจึงรีบพาเธอกลับไป แถมยังแสดงท่าทีสงสาร แกมสังเวชใจแก่ ลัดดาอีกด้วย ตั้งแต่วันนั้นลัดดาก็ไม่เคยออกมาจากห้องของเธออีกเลย

เวลาผ่านไปหลายสัปดาห์ เมื่อพี่อัญกลับมาจากทำงานในตัวจังหวัด เธอจะกลับเข้ามาเพียงแค่เดือนละครั้งเท่านั้น พี่อัญเห็นดารินไม่ยอมออกมาจากในห้องเลยจึงได้เข้าห้องไปดู ถึงได้เห็นว่าลัดดาเอาแต่นอนอยู่บนเตียง เนื้อตัวมีแต่รอยฟกช้ำ ดำๆ ทั้งตัว และผอมลงอย่างสังเกตได้ จึงได้พาเธอไปส่งโรงพยาบาลทันที หมอใช้เวลากว่า 4 ชั่วโมง ที่เข้าไปตรวจลัดดา และออกมาบอกกับพี่อัญถึงสาเหตุที่เธอป่วย และไม่ค่อยยอมกินอะไร แถมยังผอมซูบ อีกทั้งยังมีรอยจ้ำ ๆ ตามเนื้อตัว พี่อัญตกใจมาก เธอแทบไม่อยากเชื่อตัวเอง ถ้าไม่ได้ยินจากที่หมอบอก ถ้าไม่ได้เห็นจากผลตรวจที่ออกมา ลัดดาติดเชื้อเอชไอวีระยะที่สอง แต่หมอบอกว่าเธอยังมีโอกาสที่จะมีชีวิตอยู่ได้อีกนาน หากได้รับการดูแลที่ดี เอาใจใส่และได้กำลังใจจากญาติ พี่อัญตัดสินใจติดต่อไปยังศูนย์ที่ดูแลและบำบัดผู้ที่ติดเชื้อ พี่อัญจึงได้ทำเรื่องส่งตัวลัดดาไปทันทีที่เธอออกจากโรงพยาบาล

นับแต่วันนั้นมาที่ลัดดาไปอยู่ที่ศูนย์บำบัดผู้ป่วย เธอไม่เคยได้รับการติดต่อจากทางบ้านอีกเลย ไม่เคยมีใครมาหาเธอ ไม่เคยมีใครมาเยี่ยมเธอ ป้าของเธอ หรือแม้แต่น้องสาวแท้ๆ ของเธอ เธอเสียใจและน้อยใจในโชคชะตาของตัวเอง แต่ในใจลึกๆ ก็ยังดีใจที่สุดท้ายเธอจะได้ไปอยู่กับพ่อ เธอจะไม่ต้องทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป นับจากนั้นก็ไม่มีใครได้ข่าวของลัดดา จนเวลาผ่านล่วงเลยไปเกือบ 5 ปี ที่พี่อัญได้รับโทรศัพท์จากศูนย์บำบัดว่า ลัดดาเสียชีวิตแล้ว และทางศูนย์ฯ ก็จัดการให้เรียบร้อยแล้ว พี่อัญจึงได้บอกกับป้าฤทัย วันนั้นดารินจึงได้รู้ว่าเธอไม่เหลือใครอีกแล้ว ครอบครัวของเธอ พ่อของเธอ พี่สาวของเธอ เธอเสียใจที่ไม่ได้อยู่กับพี่ลัดดาจนวาระสุดท้ายของชีวิต

ลัดดา เด็กสาวผู้ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา ทะเยอทะยานและเพ้อฝัน เหตุใดที่ทำให้เธอต้องจากไปด้วยวัยเพียง 25 ปี ใครกันทำให้ชีวิตของเธอต้องพังพินาศลง เธอจะโทษใคร ในเมื่อเธอตัดสินใจทุกอย่างด้วยตัวของเธอเอง แม้ในวันที่เธอตาย เธอก็ยังดีใจ คนๆนั้นคือเธอ ไม่ใช่ดาริน น้องสาวที่เธอรักมากที่สุด

ขอขอบคุณ ดาริน ผู้ซึ่งเล่าให้เราฟังถึงโศกนาฏกรรม ข้างต้น ไม่มีใครหรอกที่ผิด แต่เพราะไม่มีใครล่วงรู้ชะตาชีวิตในอนาคตของเราได้ แต่เราเพียงแค่ต้องทำทุกวันนี้ให้ดีที่สุดเท่านั้นเอง

ลัดดา ใครทำชีวิตเธอพัง ! ตอนที่ 6

2011-11-09T03:50:00.000-08:00

ความเดิมตอนที่แล้ว ลัดดาใช้ชีวิตทุกๆ วันในโรงงานอย่างมีความสุข แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นกับเธอ

ในวันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังทำงานอยู่ในโรงงานนั้น ก็เป็นเหมือนทุกๆ วัน หากแต่วันนี้มีโทรศัพท์ทางไกลมาถึงเธอ ป้าฤดีเป็นคนโทรมาหาเธอ เธอเคยให้เบอร์ป้าฤดีไว้เมื่อครั้งที่เธอมาทำงานที่โรงงานใหม่ๆ ป้าฤดีพูดด้วยน้ำเสียงไม่สู้จะดีนัก เอาแต่ร้องไห้ และบอกให้ลัดดาใจเย็น ๆ ป้าให้ลัดดาตั้งใจฟัง พ่อของลัดดาเสียแล้ว เมื่อวานนี้ ตอนนี้ศพอยู่ที่วัด อยากให้ลัดดากลับมางานศพของพ่อ เมื่อเธอได้ยินที่ป้าพูดดังนั้น เธอตกใจทำโทรศัพท์ตก และวิ่งออกจากโรงงานไปยังห้องพักพร้อมรอยน้ำตา เธอวิ่งไปร้องไห้ไปตลอดทาง จนถึงห้องพัก เธอรีบเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางและเดินไปยังห้องของพี่เพ็ญ บอกลาพี่เพ็ญเพื่อกลับไปงานศพของพ่อ พี่เพ็ญจึงให้เงินเธอไปจำนวนหนึ่งและยังยินดีต้อนรับหากเธอจะกลับมาทำงานที่โรงงานอีก เพราะลัดดาเป็นคนขยันขันแข็ง ทำงานดี เธอไปขึ้นรถโดยสารพร้อมกับไม้แฟนใหม่ของเธอ

ตลอดการเดินทางที่แสนยาวนาน ไม้ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการปลอบใจลัดดา เขารู้ว่าไม่มีประโยชน์เลยสักนิด เพราะลัดดาเอาแต่ร้องไห้ไม่ยอมหยุด และเอาแต่โทษว่าเป็นความผิดของเธอ เธอเสียใจที่ไม่ได้เห็นหน้าพ่อ เสียใจที่ไม่ได้กลับไปหาพ่ออย่างที่เธอตั้งใจ เธอเอาแต่ร้องไห้ฟูมฟายว่าพ่อจากไปเพราะเธอ จนกระทั่งผล็อยหลับไป นานกว่า 14 ชั่วโมงเมื่อเธอกลับไปถึงบ้าน เธอไปที่วัดเลย และวันนี้เธอได้เจอกับดาริน น้องสาวคนเดียวของเธอ ซึ่งตอนนี้อายุประมาณ 12 ปี ที่เธอจากไป 10 กว่าปี เธอได้พูดคุยกับดารินเพียงเล็กน้อย และปลีกตัวไปยังด้านหน้าโลงศพของพ่อ ต่อหน้ารูปถ่ายของพ่อ เธอเอาแต่ร้องไห้อย่างเดียว จนญาติคนอื่นต้องมาดึงเธอออกไป เมื่อเธอได้เจอกับป้าฤดี เธอจึงถามถึงสาเหตุที่พ่อของเธอต้องจากเธอไป ป้าฤดีเล่าว่า วันนั้นพ่อก็ไปทำงานตามปกติ แต่คงด้วยความที่แดดร้อนจัด พ่อคงหมดสติไป เพราะกว่าจะมีคนมาเห็นก็ผ่านไป 2 ชั่วโมงแล้ว ในสมัยนั้นไม่ได้มีหมอวินิจฉัยสาเหตุการตายเหมือนเช่นทุกวันนี้ ทุกคนก็เลยลงความเห็นว่าพ่อน่าจะช็อคเพราะอากาศร้อน และพ่อเป็นคนที่ดื่มเหล้าจัดมาก และสูบบุหรี่ด้วย จึงไม่ได้มีใครสงสัยถึงการตายดังกล่าว งานศพของพ่อจัดเพียงแค่ 3 วัน ลัดดาอยู่จนถึงวันที่เก็บกระดูกพ่อเสร็จแล้ว เธอจึงกลับไปทำงานต่อที่โรงงาน

เธอกลับมาที่โรงงาน ทำงานได้เพียงแค่ 1 ปีเท่านั้น เธอก็ต้องเลิกกับไม้ เพราะตั้งแต่เธอกลับมา ลัดดาเอาแต่ซึมเศร้า ไม่ค่อยกินอะไร ไม่มีสมาธิในการทำงาน เลื่อนลอย อีกทั้งเธอยังหยุดงานบ่อย พักหลังๆ เธอเอาแต่หมกตัวอยู่แต่ในห้องพัก ไม่ออกมาสุงสิงกับเพื่อนๆ เหมือนเคย ร่างกายทรุดโทรม และผอมลงไปทุกวัน นานๆ เข้าก็ไม่ยอมมาทำงาน จนพี่เพ็ญเริ่มอดทนไม่ไหว เรียกเธอไปคุย ลัดดาคุยไปก็ร้องไห้ไป และขอลาออกกับพี่เพ็ญ พี่เพ็ญจึงให้เงินเธอกลับบ้าน และไปทำทุนต่ออีกก้อนหนึ่งด้วย เธอตัดสินใจแล้วว่าเธอจะกลับไปอยู่บ้าน บ้านของพ่อเธอ

การตัดสินใจครั้งนี้เป็นการตัดสินใจที่ชี้ชะตาต่อไปของเธอ

เธอรู้สึกผิดเสียจนไม่คิดว่าจะให้อภัยตัวเองได้

เธอตั้งใจกลับบ้านครั้งนี้ เหตุผลเธอคืออะไรกันแน่

และอะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอต้องเลิกกับไม้ ทั้งที่คบกันมาเป็นปีๆ

ติดตามตอนสุดท้าย ตอนที่ 7 บทสรุปของ “ลัดดา ใครทำชีวิตเธอพัง”

...เมื่อฉันแก่ตัวลง...

2011-11-07T02:36:00.000-08:00

“เมื่อฉันแก่ตัวลง” เป็นบทความที่คิดมาจากนิตยสารฉบับหนึ่งของเม็กซิโก ฉบับเดือนพฤศจิกายน ปี 2004 เห็นว่ามีความหมายดี จึงขออนุญาตนำบทความนี้มาแบ่งปันให้ทุกท่านได้อ่านกันค่ะ....

เมื่อฉันแก่ตัวลง...ไม่ใช่ฉันที่เคยเป็น...ขอโปรดเข้าใจฉัน มีความอดทนต่อฉันเพิ่มขึ้น....อีกสักนิด

ถ้าฉันทำน้ำแกงหกใส่เสื้อตัวเอง...ถ้าฉันลืมวิธีผูกเชือกรองเท้า ขอให้คิดถึงตอนเธอเด็กๆ....ที่ฉันสอนให้เธอหัดทำทุกอย่าง

ถ้าฉันเริ่มพร่ำบ่นแต่เรื่องเดิมๆ ที่เธอรู้สึกเบื่อ...ขอให้อดทนสักนิด อย่าเพิ่งขัดฉัน ตอนเธอยังเล็กๆ ฉันยังเคยเล่านิทานซ้ำๆ ซากๆ จนเธอหลับเลย

ถ้าฉันต้องการให้เธอช่วยอาบน้ำให้....อย่าตำหนิฉันเลยนะ ยังจำตอนที่เธอยังเล็กๆ ได้ไหม ฉันต้องทั้งกอดทั้งปลอบเพื่อให้...เธอยอมอาบน้ำ

ถ้าฉันงงกับวิทยาการใหม่ๆ โปรดอย่าหัวเราะเยาะฉัน จำตอนที่ฉันเฝ้าอดทนตอบคำถาม “ทำไม ทำไม” ทุกครั้งที่เธอถามได้ไหม

ถ้าฉันเหนื่อยล้าจนเดินต่อไม่ไหว ขอ...จงยื่นมือที่แข็งแรงของเธอออกมาช่วยพยุงฉัน เหมือนตอนที่ฉันพยุงเธอให้หัดเดิน ในตอนที่เธอยังเล็กๆ

หากฉันเผอิญลืมหัวข้อที่กำลังสนทนากันอยู่...โปรดให้เวลาฉันคิดสักนิด ที่จริงสำหรับฉันแล้ว....กำลังพูดเรื่องอะไรไม่สำคัญหรอก ขอเพียงมีเธออยู่ฟังฉัน....ฉันก็พอใจแล้ว

ตอนนี้ถ้าเธอเห็นฉันแก่ตัวลง...ไม่ต้องเสียใจ...ขอให้เข้าใจฉัน...สนับสนุนฉัน ให้เหมือนตอนที่ฉันสนับสนุนเธอ...ตอนที่เธอเพิ่งเรียนรู้อะไรใหม่ๆ

ในตอนนั้น...ฉันนำพาเธอเข้าสู่เส้นทางชีวิต ตอนนี้....ขอให้เธอเป็นเพื่อนฉันเดินไปให้สุดเส้นทางของชีวิตฉัน....

โปรดให้ความรักและความอดทน...ต่อฉัน ฉันจะยิ้มด้วยความขอบใจ...ในแววตาอันฝ้าฟางของฉัน มีแต่ความรักอันหาที่สิ้นสุดมิได้ของฉันที่มี...ให้กับเธอ

ขอให้ลูกๆทุกคน ที่อาจจะยุ่งอยู่กับภาระหน้าที่การงาน หรือปัญหาเศรษฐกิจและสังคมที่กำลังรุมเร้าอยู่ในปัจจุบัน ได้แบ่งเวลาหันมาเอาใจใส่กับผู้ที่รักเรา ห่วงใยเรา ดูแลเรา และไม่คิดที่จะทิ้งเราไปไหน ซึ่งจะเป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจากผู้ที่เป็นบุพการีของเรานั่นเอง ดังนั้น อย่าลืมให้เวลากับท่าน และดูแลท่านด้วยความรักเพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณกันนะคะ

ลัดดา ใครทำชีวิตเธอพัง ! ตอนที่ 5

2011-11-05T03:35:00.000-07:00

ความเดิมตอนที่แล้ว ลัดดาออกจากบ้านที่เธออยู่กับแม่ และพ่อเลี้ยง เธอไปถึงสถานีขนส่งแล้ว เธอกำลังจะได้กลับบ้านแล้ว

6 โมงเช้าพอดี เมื่อเธอมองนาฬิกา ที่สถานีขนส่ง เธอกวาดสายตามองหาช่องสถานีที่จะทำให้เธอได้กลับบ้าน เมื่อเจอแล้วเธอจึงมุ่งหน้าตรงไปเพื่อไปซื้อตั๋วรถกลับบ้าน เธอรีบเดินจนไม่ได้มองผู้หญิงที่เดินมาอีกทั้ง จึงชนเข้าอย่างจัง ผู้หญิงคนนี้ผิวสองสี รูปร่างอวบ แลดูภูมิฐาน น่าจะอายุประมาณสัก 30 ปี ลัดดากล่าวขอโทษและจะรีบตรงไปซื้อตั๋ว แต่ผู้หญิงคนนี้ ทักเธอไว้ก่อน เธอชวนลัดดาคุยอยู่พักใหญ่ ทำให้ลัดดาตัดสินใจไปกับผู้หญิงคนนี้ เธอชื่อพี่เพ็ญ พี่เพ็ญบอกกับลัดดาว่า เธอเป็นเจ้าของโรงงานทำรองเท้า โรงงานของเธออยู่ทางใต้ ทำรองเท้าส่งมาขายที่กรุงเทพ กำลังต้องการพนักงานจำนวนมาก เพราะต้องเร่งทำรองเท้าส่งออกต่างประเทศด้วย รายได้ดี ลัดดาต้องการกลับบ้านเพื่อไปหาพ่อ พี่เพ็ญชักชวนให้ลัดดาไปทำงานด้วย และบอกกับลัดดาว่า ให้ไปทำงานก่อน พอทำงานได้เงินมาเยอะๆ ก็ไปเรียนต่อ แถมจะได้มีเงินไว้ให้พ่อด้วย ไว้ซื้อเสื้อผ้าสวยๆ ลัดดาเกิดความสนใจเป็นอย่างมาก จึงเชื่อพี่เพ็ญและตัดสินใจตามพี่เพ็ญไปทำงานที่โรงงานทำรองเท้า

พี่เพ็ญพาเธอขึ้นรถตู้ที่จอดไว้ใกล้ๆ ในรถตู้เธอยังพบเด็กผู้หญิง และเด็กผู้ชายอีกหลายคน เธอรู้สึกตื่นเต้นและดีใจที่จะได้ทำงาน เธอหลับๆตื่นๆ อยู่บนรถตู้หลายรอบ พักทานข้าวรอบกลางวัน และรอบเย็น ในความคิดของลัดดา พี่เพ็ญดูใจดีมาก เธอเลี้ยงข้าวเด็กที่อยู่ในรถทุกคน หลังจากที่แวะทานข้าวรอบเย็นแล้ว เธอมองนาฬิกาที่ร้านค้า 4 โมงเย็นแล้ว เธอรู้สึกเมื่อยตัวเมื่อต้องนั่งอยู่ในรถเป็นเวลานาน แล้วยังต้องนั่งต่อไปอีกไม่รู้กี่โมงจึงจะถึง เมื่อเธอกลับขึ้นรถเธอก็หลับด้วยความอ่อนเพลีย ผ่านไป 2 ชั่วโมง เมื่อรถจอดสนิทเธอจึงตื่น พี่เพ็ญเรียกเด็กๆ ทุกคนให้ตื่นและให้ลูกน้องที่ออกมารับ พาไปหาที่พักให้ พี่เพ็ญให้พวกเธอพักกัน ห้องละ 2 คน และบอกว่าให้หลับให้สบายและ พรุ่งนี้เช้าค่อยเริ่มงานกัน ลัดดาเดินตามลูกน้องของพี่เพ็ญไป เธอได้พักกับเด็กผู้หญิงอีกคนหนึ่งผิวคล้ำ ตัวเล็กกว่าเธอเล็กน้อย เธอชื่อแมวเป็นเด็กโคราช อายุมากกว่าเธอ 2 ปี เมื่อลัดดาและแมวได้เข้าห้องก็อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า และนอนคุยกันจนผล็อยหลับไป

เช้าวันรุ่งขึ้น เธอถูกปลุกขึ้นด้วยเสียงตะโกนของหัวหน้างาน ปลุกพนักงานใหม่ทุกคนให้ไปที่ห้องรวมพนักงาน เมื่อลัดดาออกมาจากห้องเธอจึงได้เห็นโรงงานชัดๆ เธอพบว่าโรงงานนี้มีพนักงานเดินกันไปมาอย่างเร่งรีบในช่วงเช้าเพื่อเข้าไปในโรงงาน ซึ่งเธอก็เดินตามเข้าไป ที่นั่นเธอพบคนจำนวนมากทั้งชายและหญิง หลายสิบคนสวมเสื้อฟอร์มเหมือนกัน เธอจึงได้เจอกับพี่เพ็ญที่นี่อีก เธอแจกแจงงานให้พวกเราฟัง ลัดดาและแมวได้ทำในแผนกตัดเย็บ ลัดดากระตือรือร้นและสนใจในงานที่เธอได้รับมากเธอตั้งใจทำงานทุกวัน และรับเงินเดือนเป็นเดือนแรก ลัดดามีความสุขกับเงินก้อนแรกที่เธอได้รับ เธอหมดเงินไปกับการซื้อข้าวของมากมาย ทั้งเสื้อผ้า เครื่องสำอาง และของกินของใช้ต่างๆ มากมาย จนเธอลืมความฝันของเธอไป เธอลืมไปเธออยากกลับบ้าน ลืมไปว่าเธออยากเรียนต่อ เธอรู้สึกสนุกกับการทำงาน รู้สึกมีความสุขกับเงินที่เธอมี เธอจึงลืมเรื่องที่จะกลับบ้านไปเลย

เธอทำงานอยู่ที่โรงงานนี้เป็นเวลาหลายเดือนแล้ว จนเธอจำไม่ได้ว่าอยู่มานานแค่ไหน ลัดดาเป็นเริ่มโตเป็นสาวเต็มที่ ตอนนี้เธออายุ 14 ปีแล้ว ด้วยความที่เธอต้องทำงานอยู่ในโรงงานและไม่ได้ออกไปไหนเลย เธอจึงมีความสุขกับการแต่งตัวออกไปทำงานทุกวัน จึงมีผู้ชายในโรงงานมาสนใจเธอเยอะ เธอจึงรู้สึกว่าเธอมีความสุขที่มีคนมารุมล้อมชอบเธอและมองเธอ เมื่อมีคนมาคุยกับเธอ เธอก็คุยด้วยกับทุกคน แต่มีคนหนึ่งที่ลัดดารู้สึกว่าชอบ เธอจึงคุยกับคนนี้เป็นพิเศษ เขาชื่อพี่แมน พี่แมนก็เป็นอีกคนหนึ่งที่สนใจในตัวลัดดา พี่แมนเป็นหัวหน้าฝ่ายผลิตของโรงงาน เขาจึงมีลูกน้องเดินตามอยู่ด้วยหลายคน ลัดดาสนใจพี่แมน และคิดว่าถ้าเธอได้เป็นแฟนกับพี่แมนคงจะเท่ห์ เพราะได้เป็นแฟนกับหัวหน้าฝ่ายผลิตของโรงงานที่มีแต่ผู้หญิงในโรงงานแอบชอบ และจะได้มีแต่คนอิจฉาเธอ ลัดดาคบกับพี่แมนไม่นาน ก็เผลอตัวเผลอใจได้เสียกับพี่แมน แต่ก็คบกันได้ไม่นาน เพราะพี่แมนเป็นผู้ชายเจ้าชู้ เขายังคงชอบมองและพูดคุยกับผู้หญิงคนอื่นด้วย ส่วนลัดดาเองแม้จะหึงพี่แมน แต่ด้วยความที่เธอเป็นเด็ก และคนในโรงงานเอง แม้จะรู้ว่าลัดดาเป็นเมียของพี่แมน ก็ยังสนใจและชอบพูดจาจีบเธออยู่เรื่อยๆ ไม่นานนักเธอกับพี่แมนก็ต้องเลิกกันเพราะต่างคนต่างก็มีคนอื่น ลัดดาจึงไปคบกับลูกน้องของพี่แมน และก็ยอมเสียตัวให้เขาไปด้วยความหลง ความใคร่ ชื่อเสียงของลัดดา มีแต่ในทางลบ แต่เธอก็ขยันทำงาน เธอไม่เคยขาดงานเลยแม้แต่ครั้งเดียว เพราะเธอเองต้องการเงินมาเพื่อตอบสนองความต้องการของเธออยู่ร่ำไป ลัดดาทำงานอยู่ที่โรงงานนี้ และเธอก็ยังคงมีความสุขกับการคบกับคนนั้นคนนี้ โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่าความรู้สึก “รัก” จริงๆ ของเธอคืออะไร เธอลืมทุกสิ่งทุกอย่างที่บ้านไปแล้ว เธอลืมพ่อของเธอไปสนิทเลย กว่าเธอจะนึกจำขึ้นมาได้นี่ก็เข้าปีที่ 5 เข้าไปแล้ว

วันหนึ่งขณะที่เธอกำลังทำงานอยู่นั้น มีคนมาแจ้งเธอว่ามีโทรศัพท์ถึงเธอ เมื่อเธอได้รับสายดังกล่าว เธอก็ตกใจ ทำโทรศัพท์ตก และรีบวิ่งออกจากโรงงานกลับไปเก็บเสื้อผ้าที่ห้อง ไปลาพี่เพ็ญ และรีบไปขึ้นรถโดยสารทันที โดยมีแฟนของเธอไปเป็นเพื่อนด้วย

ใคร ! โทรมาหาเธอ

เขาโทรมาว่าอย่างไร

อะไร ! ทำให้เธอต้องรีบร้อนออกจากที่นี่ไป

เธอกำลังจะไปไหน และจะกลับมาอีกหรือไม่

ติดตามตอนต่อไปค่ะ

ลัดดา ใครทำชีวิตเธอพัง ! ตอนที่ 4

2011-11-04T23:59:00.000-07:00

ความเดิมตอนที่แล้ว ลัดดาเก็บหอมรอมริบเงินทุกบาททุกสตางค์ เพื่อที่จะได้ออกจากบ้านหลังนี้ แต่แล้วมีบางสิ่งที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นกับเธอ สิ่งที่ทำให้เธอตัดสินใจไม่กลับมาอีกตลอดกาล

วันนั้นแม่ของลัดดาบอกกับเธอว่า ช่วงนี้แม่ต้องทำงานดึก ต้องรีบทำงานให้เสร็จ เพราะมีรายการสั่งสินค้าเป็นจำนวนมาก จึงต้องกลับบ้านดึกทุกวัน ให้ดูแลน้องให้ดีๆ วันนั้นก็เป็นเหมือนวันปกติทั่วไปของลัดดา เธอหาข้าวหาปลาให้น้องเสร็จ เธอก็ออกไปหาเก็บของไปขาย ตกเย็นเธอก็กลับมาดูน้องเหมือนเช่นเคย แต่วันนี้นั้นแม่จะกลับดึก ลัดดาเองไม่แน่ใจว่าแม่จะกลับดึกแค่ไหน จึงไม่ได้รอเหมือนทุกวัน เธอก็พาน้องเข้านอนตามปกติ เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้วเมื่อเธอดูนาฬิกา เธอได้ยินเสียงดังมาจากด้านล่าง คิดว่าแม่คงกลับมาแล้วเธอจึงลุกออกจากมุ้ง และไปดู ปรากฏว่าเป็นพ่อเลี้ยงของเธอกลับมา ด้วยสภาพที่เมากลับมาเหมือนทุกๆ วัน เธอไม่ได้ใส่ใจ จะกลับไปนอนต่อ แต่พ่อเลี้ยงของเธอเรียกไว้ และขอให้เธอเอาน้ำดื่มมาให้หน่อย เธอไม่อยากมีปัญหากับแม่ จึงทำตามที่พ่อเลี้ยงเธอสั่ง เมื่อเธอเอาน้ำมาให้ พ่อเลี้ยงของเธอก็จับมือของเธอไว้ ลัดดาขัดขืนพยายามดึงมือกลับ แต่พ่อของเธอกลับจับแน่นเข้าไปอีก และดึงเธอเข้าไปกอด ลวนลามเธอ เธอพยายามต่อสู้ดิ้นรนจนสุดกำลัง แต่ไม่สามารถทัดทานกำลังของเขาไปได้ เธอถูกข่มขืน จากพ่อเลี้ยงของเธอ คนที่แม่ไว้ใจ เขาขู่เธอไม่ให้บอกแม่ เขาบอกกับเธอว่า ถ้าเธอบอกแม่ เขาจะบอกว่าเธอเป็นคนยั่วยวนเขา และในตอนนั้นเขาก็กำลังเมา ลัดดาหมดกำลัง หมดสิ้นความหวัง เธอเสียใจ เธอรู้สึกเหมือนสูญเสียทุกอย่างๆ หมดอาลัยตายอยากในชีวิต ลัดดานึกอยากให้ตัวเองตายๆ ไปเสีย แต่แล้วลัดดาก็นึกถึงพ่อ เธอคิดถึงพ่อจับใจ ลัดดาไม่รู้จะทำยังไง เธอจึงคิดว่า ต้องอดทนเก็บเงินให้ได้มากกว่าเดิม และรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

เวลาผ่านไป 3 วัน ที่เธอต้องทนทุกข์ใจ อยู่ที่บ้านหลังนี้ เพราะแม่กลับบ้านดึกทุกวัน เธอกลัว กลัวว่าพ่อเลี้ยงของเธอจะขืนใจเธออีก เธอพยายามอย่างหนักที่จะเก็บเงินให้ได้มากๆ จะได้ออกจากบ้านนี้ไปได้ แต่แล้วความหวังที่จะได้ออกจากบ้านหลังนี้ก็เลือนหายไป แม่เจอเงินของเธอที่เธอเฝ้าเก็บไว้ แม่คิดว่าเธอขโมยเงินแม่ พ่อเลี้ยงบอกกับแม่อย่างนั้น แม่เชื่อฟังชายคนนั้นทุกอย่าง แม่เก็บเงินเธอไปหมดไม่เหลือไว้ให้เธอเลย เธอรู้สึกอับจนหนทางกับสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เธอก็มุ่งมั่นตั้งใจเก็บเงินต่อไปจากที่เธอเก็บเศษขวดเศษกระดาษ มาขาย ตอนนี้เธอเก็บผักมาขายด้วย ได้เงินเยอะกว่าเดิม เธอเปลี่ยนที่ซ่อนเงินใหม่ เพื่อที่แม่จะได้หาไม่เจอ

ระยะหลัง แม่กลับบ้านดึกทุกวัน ดึกขึ้นเรื่อยๆ แล้ววันที่ลัดดากลัวว่าจะเกิดขึ้นอีกมันก็เกิดขึ้น พ่อเลี้ยงของเธอรู้ว่าแม่ต้องกลับบ้านดึกทุกวัน เขากลับบ้านเร็วกว่าปกติ ก็เพื่อข่มเหงลัดดาอีก เธอก็พยายามต่อสู้ดิ้นรนกับเขาจนต้องเจ็บตัว เป็นรอยฟกช้ำ ตามเนื้อตัวและหน้าตา เป็นแบบนี้ทุกวันในระยะหลังมานี้ จนสุดท้ายเมื่อความอดทนของเธอสิ้นสุดลง เธอตัดสินใจว่าจะบอกแม่ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม

เป็นเวลากลางวันของวันหนึ่ง พ่อเลี้ยงออกไปทำงานตามปกติ แต่วันนั้นแม่ของเธออยู่บ้าน เธอจึงตัดสินใจเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้แม่ของเธอฟัง แม่ของเธอไม่เชื่อ และหาว่าเธอเรียกร้องความสนใจ แม่คิดว่าเธอขี้เกียจเลี้ยงน้อง แม่ดุด่าเธอ และบอกกับเธอว่าแม่จะรอพ่อเลี้ยงกลับมาก่อน แล้วจะถามให้แน่ใจ ลัดดาได้ยินดังนั้นก็เกิดความกลัว เธอกลัวว่าพ่อเลี้ยง จะทำร้ายเธออีก เมื่อพ่อเลี้ยงกลับมา แม่จึงถามถึงเรื่องที่ลัดดาเล่าทันที พ่อเลี้ยงของเธอทำท่าโกรธจัด หาว่าลัดดาเพ้อเจ้อ เพราะเขากลับบ้านดึกทุกวัน และน้องก็อยู่ จะไปทำอย่างนั้นได้ยังไง เมื่อแม่ได้ฟังก็เชื่อสนิท และด่าว่าลัดดา อีกทั้งยังทุบตีลัดดา เมื่อลัดดาหาว่าเขาโกหก ลัดดาพลั้งปากว่าแม่ของเธอด้วยเช่นกัน คืนนั้นลัดดาเอาแต่ร้องไห้คร่ำครวญในสิ่งที่เกิดขึ้น เธอตัดสินใจแล้วเธอจะต้องหนีไปในคืนนี้ ลัดดารอจนทุกคนหลับหมด เธอย่องเข้าไปในห้องของแม่ ขโมยเงินมาจำนวนหนึ่ง เธอเก็บเสื้อผ้าที่มีติดตัวเพียง 4-5 ชิ้น ไปด้วย เธอรอจนใกล้รุ่งสาง ขณะที่แม่ของเธอยังไม่ตื่น เธอรีบลุกขึ้นและออกจากบ้านไปโดยเร็ว เธอรีบวิ่งไปตามถนน จนเจอรถสองแถวคันหนึ่งที่มุ่งหน้าเข้าไปในเมืองเหมือนกัน เธอจึงโบกรถเพื่อที่จะไปยังท่ารถ เพื่อหาทางกลับบ้าน เวลานี้หัวใจเธอพองโต เธอคิดถึงพ่อจับใจ เธอจะได้กลับไปหาพ่อแล้ว เธอนั่งอยู่บนรถจนกระทั่งสว่างจึงถึงสถานีขนส่ง

เธอถึงสถานีขนส่งแล้ว แต่เธอไม่ได้กลับบ้าน

เธอไม่ได้ขึ้นรถทัวร์ เธอหายไปไหนกัน

หรือเธอกลับไปที่เดิม หรือนั่นเป็นเพียงแค่ความฝัน

ติดตามอ่านตอนต่อไปนะคะ

ความเชื่อโบราณ ปาฏิหาริย์แห่งอัญมณี

2011-11-03T04:22:00.000-07:00

อัญมณีแต่ละชนิดไม่ได้มีแต่ความสวย แต่ยังแฝงพลังบางอย่างที่คนโบราณในยุคกรีกยอมรับกันมาหลายพันปีแล้วว่าจริงชัวร์ไม่ได้มั่วนิ่ม

โกเมน โกเมนเป็นอัญมณีแห่งความรักและมิตรภาพ ชาวกรีกโบราณเรียกมันว่าหินตะเกียง ด้วยความที่สีแดงของมันจะส่องแสงได้ในเวลากลางคืน ถ้าห้อยโกเมนไว้เวลาเดินทางมืดๆ ค่ำๆ แสงจากโกเมนจะทำหน้าที่ให้ความสว่างเหมือนมีตะเกียงติดมือไปด้วย และขณะเดียวกันพลังจากโกเมนก็ช่วยไล่ผีสางวิญญาณพยาบาทที่รอดักจ๊ะเอ๋อยู่ระหว่างทางไม่ให้เข้ามาหลอกหลอนได้ คนโบราณเลยถือว่าโกเมนเป็นเครื่องรางของขลังชนิดหนึ่ง

โกเมน

อะเมธีส อะเมธีสมีหลายสี แต่ที่ถือกันว่าดีและมีพลังมากที่สุดได้แก่ อะเมธีส สีม่วง คำว่า อะเมธีสมาจากภาษากรีกแปลว่าไม่เมา เพราะชาวกรีกเคยทดลองสรรพคุณของมันมาแล้วว่า ถ้าอมอะเมธีสไว้ใต้ลิ้นระหว่างที่ดื่มเหล้า ต่อให้ก๊งหมดขวดอย่างดีก็แค่เซเล็กๆ ไม่ถึงกับเมาให้เสียเซลฟ์ นอกจากนี้อะเมธีสยังมีพลังดีๆ อีกหลายอย่างเช่น ถ้าวางอะเมธีสไว้ใต้หมอน คืนนั้นจะนอนหลับฝันดี คนที่นอนไม่หลับ หรือหลับเท่าไรก็ฝันเห็นแต่หน้าเจ้าหนี้กำลังแสยะยิ้ม อัญมณีชนิดนี้ช่วยท่านได้ ขณะเดียวกัน ถ้ามัดอะเมธีสไว้ที่ข้อมือซ้ายก่อนเข้านอนจะฝันเห็นอนาคตของตัวเอง

อะเมธีส

ชาวราศีมีนจะถูกโฉลกกับอะเมธีสมากที่สุด สาวราศีมีนที่มีอะเมธีสติดตัวจะมีพลังดึงดูดให้ผู้คนรักเอ็นดู อยากเข้ามาดูแลเอาใจใส่ ยิ่งถ้าเพิ่งอกหักรักคุด ต้องการบุรุษพยาบาลมาดามอกควรใส่เป็นอย่างยิ่ง

ทับทิม เวลาขึ้นบ้านใหม่ หรือเวลาที่ครอบครัวประสบเคราะห์ ชาวกรีกโบราณจะเอาทับทิมไปแตะตามมุมบ้านทั่วทุกมุม เพราะทับทิมมีพลังในการปัดเป่าโชคร้ายในครัวเรือน ทำให้คนที่อยู่ในบ้านอยู่เย็นเป็นสุข

ทับทิมเหมาะสำหรับคนเปิดเผย ตรงไปตรงมา ถ้าคนใส่เจ้าเล่ห์คิดร้ายกับใคร ทับทิมจะหมอง หมดสวย

ทับทิม

มรกต

มรกต มรกตเป็นหินประจำราศีของชาวกรกฏ ถ้าคนราศีนี้พกติดตัวไว้จะทำให้เป็นคนสุขุมเยือกเย็น คิดอ่านรอบคอบขึ้น แต่พลังที่แท้จริงของมันอยู่ที่การทำนายอนาคต เวลามีปัญหาที่หาทางแก้ไขไม่ได้ ชาวกรีกจะวางมรกตไว้ใต้ลิ้นแล้วหลับตาทำสมาธิ จะช่วยให้มองเห็นอนาคตว่าจะแก้ปัญหาแบบไหนถึงจะเอาตัวรอดได้

สาวๆ ควรซื้อเครื่องประดับมรกตให้คนรักสักชิ้นหนึ่ง แล้วคอยสังเกตให้ดี เมื่อไรที่มรกตเปลี่ยนสีแสดงว่าคนรักของคุณกำลังเปลี่ยนใจ เช่นอาจจะถูกกิ๊กล่อลวงไปทำมิดีมิร้าย หรือไม่พี่เขาก็วิ่งตามไปเองด้วยความเต็มใจ

โอปอล ตำนานเล่าว่าโอปอลถือกำเนิดมาจากหญิงสาวที่มีรักแท้ หินชนิดนี้จึงเป็นดัชนีวัดความรักได้ คนที่สะสมโอปอลต้องเก็บให้มิดชิดอย่าให้ถูกแสงแดดแรงจัด เพราะเมื่อไรที่โอปอลเปลี่ยนสี ความรักที่กำลังไปได้ดีของคุณจะหักเห ถ้าไม่ทะเลาะแตกคอกันก็เจอพิษรักแรงหึง ถูกบ่อนทำลายด้วยฝีมือมือที่สาม

โอปอล

โทปาซ โทปาซมีได้หลายสีตั้งแต่ เหลือง ชมพู น้ำเงิน ส้มแดง และแบบใสซึ่งใช้แทนเพชรในสมัยโบราณ แต่ที่เด่นและเป็นที่นิยมที่สุดคือโทปาซสีเหลือง ที่เหมาะกับชาวราศีธนูผู้คล่องแคล่ว สดใสร่าเริง

โทปาซมีพลังในการขจัดความเศร้าเหมอง ใครที่หดหู่อารมณ์มาคุบ่อยๆ สวมติดตัวไว้จะทำให้จิตใจผ่องแผ้ว ไม่วีนใส่ใครโดยไม่จำเป็น และที่เด็ดสุดคือจะช่วยให้สติปัญญาแจ่มใส ฉลาด จัดฉากแผนการเจ้าเล่ห์ต่างๆ ได้เนียนขึ้น คนโบราณเชื่อว่าอำนาจของโทปาซสัมพันธ์กับพระจันทร์ ในวันพระจันทร์เต็มดวง โทปาซจะมีพลังมากที่สุด ชาวราศีธนูที่ห้อยมันไว้จะมีอำนาจในตัว และมีเสน่ห์ลึกลับเหมือนกับพระจันทร์วันเพ็ญ

โทปาซ

เบริล

เบริล เป็นอัญมณีหน้าตาคล้ายนิล ความดำมืดลึกลับ แต่มีเสน่ห์ของมันเหมาะสมกับสาวที่ดูร้ายลึกแต่แฝงความเย้ายวนอย่างชาวพิจิกมากที่สุด ชาวกรีกเชื่อว่านอกจากเบริลจะทำให้คนใส่มีความสุข อุดมด้วยโชคลาภแล้ว มันยังติดต่อกับเทพเจ้าได้ด้วย โดยการใส่น้ำให้เต็มถ้วยชูเบริลไว้เหนือแก้ว ตั้งจิตอธิษฐานถามสิ่งที่อยากรู้แล้วปล่อยเบริลลงไปในน้ำ จากนั้นก็ดูว่าแรงกระเพื่อมของน้ำเหมือนกับรูปอะไร นั่นล่ะคือคำตอบจากเทพเจ้า

ง่วงได้ก็หายได้ ถ้ารู้จักหายใจ

2011-11-03T03:32:00.000-07:00

ทำงานมาทั้งวันคุณอาจจะง่วงจนไปต่อไม่ไหว ทั้งๆ ที่ยังมีงานรอให้สะสางอีกเพียบ วิธีแก้ง่วงที่ดีที่สุดไม่ใช่กาแฟแก้วโตๆ แต่เป็นการหายใจของเรานี่เอง

นั่งในท่าสบายๆ หลังตรง หลับตาไว้ เอาปลายลิ้นแตะที่ฟันบนด้านในแล้วเลียเลยขึ้นไปทางเพดาน พอพ้นฟันให้หยุดปลายลิ้นทันที ตรงนั้นเรียกว่าตำแหน่ง “โยคะ” คือจุดที่เราจะบริหารกัน

ปิดปากสนิท หายใจเข้า-ออกถี่ๆ แต่สม่ำเสมอทางรูจมูก คุณจะรู้สึกว่ากล้ามเนื้อต้นคอเหนือกระดูกไหปลาร้าและกล้ามเนื้อกระบังลมเกิดการเคลื่อนไหวตาม หน้าอกจะกระเพื่อมขึ้นลงเร็วๆ มีเสียงดังเวลาสูดลมหายใจเข้าออกเรียกว่า “การหายใจแบบสูบลม” ทำประมาณ 15 วินาที จากนั้นก็พักหายใจช้าๆ ตามปกติ

ครั้งต่อไปทำเหมือนเดิม แต่เพิ่มเวลาหายใจแบบสูบลมขึ้นอีก 5 วินาทีแล้วพักหายใจตามปกติ จากนั้นก็กลับไปหายใจแบบสูบลมโดยเพิ่มเวลาอีก 5 วินาที ทำสลับกับการพักจนกว่าจะหายใจแบบสูบลมได้นาน 1 นาทีเต็ม

การหายใจแบบสูบลมเป็นการบริหารแบบโยคะที่ทำให้กล้ามเนื้อที่เกี่ยวข้องกับระบบหายใจแข็งแรง และกระตุ้นระบบประสาทส่วนกลาง เมื่อกลับสู่การหายใจปกติจะรู้สึกว่ามีพลังงานถ่ายเทไหลเวียนตลอดตัว ช่วยให้กระปรี้กระเปร่า ตาสว่างอย่างว่องไว

ต่อรองได้ถูกใจ ต้องไม่ลืม 5

2011-11-03T03:31:00.000-07:00

เวลาจะออกไปช้อปปิ้ง ถ้าอยากได้ของถูกใจในราคาที่กระเป๋าสตางค์ยิ้มแป้น เทคนิคสำคัญ 5 ข้อนี้คือสิ่งที่คุณต้องพกติดตัว

1. ไม่ให้ ไม่เอา

ก่อนจะต่อรองราคาให้บอกตัวเองไว้เลยว่าจะจ่ายแค่ไหน ถ้าต่อแล้วแม่ค้าไม่ให้ ถึงจะเสียดายจนน้ำตาเล็ดก็อย่าได้ยอมปรับราคา ดีกว่าจะยอมจ่ายแพงแล้วเดินไปเจอของแบบเดียวกันที่ราคาถูกกว่าในอีกร้านหนึ่ง

2. เก็บอาการให้สนิท

ในใจคุณอาจจะกรี๊ดสลบกับความสวยเปรี้ยวของเดรสสั้นเต่อตัวนั้นไปแล้ว แต่อย่าแสดงออกนอกหน้า ถ้าแม่ค้ารู้ว่าคุณชอบ เขาก็จะไม่ค่อยยอมลดราคาง่ายๆ

3. พาเพื่อนไปด้วย

การไปคนเดียวก็เท่ากับคุณหัวเดียวกระเทียมลีบ แต่ถ้าสองแรงแข็งขันช่วยกันต่อราคา โอกาสที่แม่ค้าจะอ่อนข้อก็มีสูง หรือคนหนึ่งต่ออีกคนแกล้งกระซิบบอกว่า “อย่าเอาเลย ไปซื้อร้านอื่นดีกว่า” แม่ค้าที่กลัวเหยื่อหลุดมือมักจะยอมลดราคาตามที่คุณเรียกร้อง ยิ่งถ้าไปซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้า อะไหล่รถยนต์ คอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์แมนๆ ทั้งหลาย ควรมีเพื่อนผู้ชายไปด้วย ไม่อย่างนั้นพ่อค้ามักจะโก่งราคาจนมึน ไม่ก็ไม่ยอมลดราคาแม้แต่บาทเดียว โดยอ้างเรื่องเทคนิคต่างๆ ที่เขารู้ว่าคุณไม่เข้าใจ

4. ผู้ชายไม่ตื๊อ

พ่อค้าผู้ชายมักไม่ชอบลูกค้าที่ตื๊อมากๆ หรือคนที่เล่นตัวแกล้งทำเดินหนีเพื่อให้ง้อ ถ้าเจอพ่อค้าผู้ชายให้เดินถามราคาของชิ้นเดียวกันจากหลายๆร้าน แล้วเลือกร้านที่บอกราคาต่ำที่สุด

5. เพศสองต้องชม

แม่ค้าสาวประเภท 2 มักจะช่างพูดช่างคุย ยิ่งถ้าคุณชมสินค้าว่าสวยเริ่ดน่าใช้ ตัวแม่ค้าก็สวยมาก คุณจะกลายเป็นลูกค้าชั้นดีที่เธอพร้อมจะหั่นราคาสะบั้นหั่นแหลก แต่ขณะเดียวกันก็ต้องระวังกันให้หนัก เพราะแม่ค้าเพศนี้มักปากจัดกว่าลูกค้า ถ้าคุณไปตำหนิสินค้าของเธอล่ะก็ อย่าว่าแต่จะได้ต่อเลย อาจมีเสียงด่าตะโกนตามหลังมาด้วยซ้ำไป

เข้าวัดเข้าวา ไหว้พระ 9 วัด ในจังหวัดเชียงใหม่

2011-11-02T21:11:00.000-07:00

มงคลชีวิตประสิทธิพร

คาถากันความทุกข์

เมื่อได้ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข ให้เสกคาถาว่า เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป เมื่อสิ่งเหล่านี้สูญสิ้นไปจะได้ไม่ทุกข์ใจ เมื่อประสบกับความเสื่อมลาภ เสื่อมยศ นินทา ทุกข์ ให้เสกคำว่า เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป จะได้ไม่ทุกข์ทรมานใจ

การแก้ปัญหา

การแก้ปัญหายุ่งยากของชีวิตไม่ได้อยู่ที่การเพิ่มปริมาณ หรือแก้ด้วยการหลบหนี แต่จะแก้ได้ด้วยการศึกษา ให้รู้เหตุที่มาของความยุ่งยากนั้น การค้นให้พบต้นเหตุนั้นแล คือการแก้ปัญหาชีวิต

ที่มา : www.jankusalo.com

พระพุทธศาสนาเข้ามาสู่สุวรรณภูมิ โดยพระโสณะและพระอุตตระ พระเถระชาวอินเดีย เดินทางมาเผยแผ่พุทธศาสนาในดินแดนที่เรียกว่าสุวรรณภูมิ ซึ่งประเทศไทยก็รวมอยู่ในดินแดนที่เรียกว่าสุวรรณภูมินี้ด้วย อนึ่งคือมีขอบเขตกว้างขวางมีประเทศรวมกันอยู่ในดินแดนส่วนนี้ไม่น้อยกว่า 7 ประเทศ ได้แก่ ไทย พม่า ศรีลังกา ญวน กัมพูชา ลาว มาเลเซีย พระพุทธศาสนาจึงเข้ามาสู่ประเทศไทยเมื่อประมาณ พ.ศ. 236 สมัยเดียวกันกับประเทศลังกา จนเจริญรุ่งเรืองสืบมา ประเทศไทยเราไม่เคยห่างหายจากสายใยแห่งความศรัทธาที่มีต่อพระพุทธศาสนาเลยแม้แต่น้อย กลับจะเจริญรุ่งเรืองยิ่งๆ ขึ้น จากรุ่นสู่รุ่นต่างสืบเอาคุณงามความดีและความเข้มแข็งแห่งศรัทธาในพระพุทธศาสนาไว้อย่างเหนียวแน่น ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่เป็นลูกหลานชาวพุทธ

โดยครั้งนั้นฉันไปวัดเอาแค่สนุกตามคุณยายไปเพราะความอยากรู้อยากเห็น แต่เมื่อวันผ่านไปฉันกลับรู้สึกได้ว่าได้ซึมซับเอาสิ่งดี ๆ หลายอย่างไว้ ไม่ว่าจะเป็นคำสอน ความอิ่มเอมใจเสมอที่ได้เข้าวัด และที่สำคัญที่ฉันทึกทักเอาว่าเป็นกิจกรรมประจำบ้านฉันไปแล้วเพราะเมื่อไรก็ตามที่เรามีเวลาว่างตรงกัน เราจะถือเอาวันนั้นเป็นวันไหว้พระ 9 วัด ซึ่งตามความเชื่อแล้วก็เพื่อเสริมสร้างความเป็นสิริมงคล เสริมบารมีให้แก่ชีวิต

การไหว้พระ 9 วัดในจังหวัดเชียงใหม่นั้นก็ไม่ได้ยุ่งยาก เพราะวัดไม่ได้ห่างไกลกันมากนัก ซึ่งทั้ง 9 วัดนั้นนอกจากจะมีชื่อเป็นมงคลแล้วยังมีประวัติความเป็นมาอันยาวนานอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็น

วัดเชียงมั่น ที่เป็นวัดแรกในจังหวัดเชียงใหม่ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1840 เป็นที่ประดิษฐานพระเสตังคมณี หรือพระพุทธรูปแก้วผลึกสีขาวปางมารวิชัย ถือเป็นที่เคารพสักการะของชาวเชียงใหม่

วัดเชียงมั่น

วัดพระสิงห์

วัดพระสิงห์ มีพระธาตุประจำปีมะโรง เป็นวัดที่มีประวัติยาวนานกว่า 655 ปี ได้รับการสถาปนาเป็นพระอารามหลวงชั้นเอกประเภทวรมหาวิหาร เป็นที่รวมไว้ซึ่งศิลปกรรม และสถาปัตยกรรมล้านนาเป็นจำนวนมาก

วัดเจดีย์หลวง

วัดชัยมงคล

วัดเจดีย์หลวง เป็นวัดที่มีเจดีย์ใหญ่ที่สุด แต่เนื่องจากแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวทำให้ยอดเจดีย์โค่นลงมา ถือเป็นหลักฐานสำคัญทางประวัติศาสตร์ยิ่ง

วัดชัยมงคล สร้างราวสมัยพระเจ้าติโลกราช กษัตริย์นครเชียงใหม่ ในสมัยถูกพม่าปกครอง ลักษณะของวัดชัยมงคลจึงเป็นศิลปะพม่า-มอญ

วัดดวงดี

วัดดวงดี ชื่อเดิมคือวัดต้นหมากเหนือ มีเจ้านายเมืองเหนือเชียงใหม่องค์หนึ่งเป็นผู้สร้างวิหารและโบสถ์แบบพื้นเมืองล้านนา

วัดลอยเคราะห์

วัดลอยเคราะห์ สร้างขึ้นในสมัยกษัตริย์องค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์มังราย วัดนี้จึงมีอายุราว 500 ปี มีพระพุทธรูปปางถวายเนตร และพระเจ้าทันใจประดิษฐานอยู่

วัดดับภัย ตามตำนานเล่าว่าเมื่อพญาอภัยล้มป่วยรักษาอย่างไรก็ไม่หาย จึงตั้งจิตอธิษฐานต่อหน้าหลวงพ่อดับภัยอาการป่วยจึงหายไป วัดนี้ยังมีบ่อน้ำอยู่หน้าวิหารที่เชื่อกันว่าเป็นบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์อีกด้วย

วัดเชียงยืน เป็นวัดโบราณแห่งหนึ่งซึ่งมีโบสถ์แปดเหลี่ยมที่เก่าแก่ด้วยรูปแบบศิลปะพม่า ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปพม่า ซึ่งจะห้ามผู้หญิงเข้าไปตามความเชื่อของชาวล้านนา

วัดเชียงยืน

วัดดับภัย

วัดหมื่นเงินกอง เป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์มังราย เป็นสถาปัตยกรรมแบบพื้นเมืองล้านนาในย่านสามล้านอันเป็นที่พักขุนนางชั้นสูง

วัดหมื่นเงินกอง

เข้าวัดเข้าวาไหว้พระครบ 9 วัดแล้วอย่าลืมทำจิตใจให้ผ่องแผ้วใส เสริมสิริมงคลให้แก่ชีวิตตนเองเพื่อนำไปสู่จิตใจที่คิดดี ทำดี เพิ่มความสุขขีให้แก่ตนเอง และสังคมสืบไป

ลัดดา ใครทำชีวิตเธอพัง ตอนที่ 3

2011-11-02T19:30:00.000-07:00

ความเดิมตอนที่แล้ว ลัดดาตื่นเต้นดีใจที่จะได้ไปอยู่กับแม่ โดยที่เธอไม่เคยรู้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้นเมื่อเธอไปกับแม่และชายแปลกหน้าที่มากับแม่ของเธอ

ระยะเวลาผ่านไปกว่า 2 ชั่วโมงที่เธอนั่งอยู่บนรถกับแม่ของเธอและชายแปลกหน้าคนนั้น ลัดดาถามแม่ว่าชายคนนั้นเป็นใคร แม่ได้บอกกับเธอว่าเขาเป็นแฟนใหม่ของแม่ เป็นพ่อเลี้ยงของเธอ ในขณะนั้นเธอยังไม่เข้าใจ แต่เธอก็ไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ ยังคงนั่งรถต่อไปอีกหนึ่งชั่วโมง จนกระทั่งถึงหน้าบ้านหลังหนึ่ง เป็นบ้านปูนชั้นเดียว มีใต้ถุนบ้าน เธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกมาจากในบ้าน พูดคุยบางอย่างกับแม่และเดินจากไป เมื่อเธอเดินเข้าไปในบ้านจึงพบว่า มีเด็กอยู่ในบ้าน 3 คน คนโตอายุประมาณ 6 ขวบเป็นเด็กผู้หญิง คนกลางอายุประมาณ 4 ขวบเป็นผู้ชาย และคนสุดท้ายเป็นเด็กผู้หญิงอายุประมาณ 2 ขวบ แม่บอกกับลัดดาว่า ให้ลัดดาอยู่ช่วยเลี้ยงน้องให้แม่หน่อย เพราะแม่ต้องออกไปทำงานกับพ่อเลี้ยง ต้องออกไปแต่เช้ากว่าจะกลับก็ค่ำ มีลัดดาอยู่ช่วย แม่ก็สบายใจ ช่วยดูน้อง ช่วยทำงานบ้าน ลัดดารู้สึกงุนงงกับคำสั่งของแม่ เธอจึงถามแม่ถึงเรื่องเรียนต่อ แม่ของเธอกลับพูดด้วยน้ำเสียงที่กึ่งโมโหว่า ช่วยแม่เลี้ยงน้องไปก่อน ลำพังหาเงินมากินมาใช้กันเองยังยากเย็น จะให้เอาเงินที่ไหนให้แกเรียน ลัดดารู้สึกเหมือนโลกทั้งโลกมืดสนิท เหมือนใครมากดสวิทช์ปิดความใฝ่ฝันของเธอ ที่อยากจะได้เรียนต่อสูงๆ ได้มีงานทำดีๆ แม่ทำแบบนี้กับเธอได้ยังไง แม่โกหก แม่ผิดสัญญา แล้วเธอจะทำยังไง เธอไม่มีความรู้ เธอไม่มีเงิน ณ ตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนตัวคนเดียว เธออยากกลับบ้าน เธอคิดถึงพ่อ แต่จะทำยังไง ในเมื่อแม่ไม่มีทางให้เธอกลับไปแน่นอน

เวลาผ่านไป 1 เดือน เหมือนผ่านไป 1 ปี ลัดดาไม่มีความสุข เธออยากกลับบ้าน เธออยากเรียนต่อ เธอคิดถึงพ่อ คิดถึงดาริน และคิดถึงบ้านของป้าฤดี ที่เลี้ยงดูเธอดียังกับเธอเป็นลูกอีกคน ลัดดาเฝ้าแต่คิดเสียใจ ที่เธอตัดสินใจผิด เธอคิดว่าแม่คงไม่ได้รักเธอจริงๆ แค่ให้เธอมาเลี้ยงน้องให้เท่านั้น ความคิดของลัดดาก็เหมือนความคิดของเด็ก 10 ขวบทั่วๆ ไปเธออยากได้ไปเที่ยว อยากจะได้เล่นเหมือนคนอื่นๆ แต่เธอต้องทำงานบ้าน ต้องเลี้ยงน้อง เธออดทนอยู่เพื่อที่จะหาทางกลับบ้าน เธอคิดแบบนี้ทุกวัน ทุกเดือน จนกระทั่งเวลาผ่านไป 2 ปีที่เธออยู่ที่นี่ ลัดดาเป็นเด็กผู้หญิงรูปร่างอวบ ผิวขาว เมื่อเธอเริ่มโตเป็นสาว จึงดูโตกว่าเด็กในรุ่นเดียวกัน ทุกๆวัน เมื่อแม่กับพ่อเลี้ยงของเธอไปทำงาน เธอจะให้น้องคนโต เลี้ยงน้องและเธอจะออกไปเก็บเศษขวด เศษกระดาษเอามาขาย เก็บหอมรอมริบแบบนี้ทุกวัน เธอคิดว่าสักวันหนึ่งเธอจะกลับไปหาพ่อ เธอจะไปหางานทำและอยู่กับพ่อ จึงอดทนเก็บเงินทีละเล็กทีละน้อยทุกๆวัน แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นในคืนหนึ่งนั้น

อะไรกันเกิดขึ้นกับเธอ !

อะไรทำให้เธอตัดสินใจได้

อะไรทำให้เธอหายตัวออกไปจากบ้านหลังนี้โดยไม่มีทางกลับมา

เธอตั้งใจไปจริงๆ อยู่แล้วนี่ !

แต่เหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นที่ทำให้เธอ ต้องจากไปเร็วขึ้น

ห้ามพลาด! อ่านตอนต่อไปนะคะ

ลัดดา ใครทำชีวิตเธอพัง ตอนที่ 2

2011-11-02T02:43:00.000-07:00

ความเดิมตอนที่แล้ว ชีวิตของลัดดาที่เธอคาดหวังไว้นั้น ดูจะมีความสุขดีจนกระทั่งมี อะไรเข้ามาทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนแปลง

ผ่านมาเป็นเวลากว่า 4 ปี ที่ลัดดาย้ายมาอยู่กับป้าฤดี เธอรู้สึกมีความสุขดีและคิดว่าชีวิตของเธอจะต้องเจอแต่สิ่งที่ดีๆ เธออยากเรียนต่อสูงๆ และหางานทำ หาเงินมาเลี้ยงพ่อและน้องของเธอ แต่ในทุกๆวัน เธอก็ยังอดคิดถึงพ่อและแม่ไม่ได้ เวลาเลิกเรียนของทุกวันเธอมักจะแวะไปหาพ่อของเธอก่อนกลับไปบ้านป้าทุกครั้ง แต่แล้ววันหนึ่งที่พ่อของเธอรอจนดึก ไม่เห็นเธอมาหาเหมือนทุกวัน พ่อจึงโทรไปหาป้าฤดีถึงรู้ว่าเธอหายตัวไป วันรุ่งขึ้นพ่อของลัดดาจึงไปที่โรงเรียนของเธอ เพื่อถามจากครูประจำชั้นและเพื่อนๆ ถึงการหายตัวไปของเธอในครั้งนั้น ถึงได้ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นในวันที่เธอหายตัวไป ครูประจำชั้นของเธอเล่าว่า มีผู้หญิงคนหนึ่ง ผิวขาว รูปร่างไม่สูงนัก ผมยาว และผู้ชายอีกคนหนึ่งอายุค่อนข้างมาก ผมหงอกเป็นหย่อมๆ ผิวสีดำแดง รูปร่างผอมสูงขับรถเข้ามาในโรงเรียนและขอพบเธอ โดยผู้หญิงคนนั้นได้พูดคุยกับลัดดาเป็นเวลานานกว่าครึ่งชั่วโมง จึงพาตัวลัดดาไป และแจ้งว่าเธอคือผู้ปกครองของลัดดา มาพาตัวลัดดากลับไปเยี่ยมญาติที่ป่วยหนักที่ต่างจังหวัด ครูประจำชั้นของลัดดาจึงปล่อยไป จากคำบอกเล่าของครูประจำชั้นของลัดดา ผู้เป็นพ่อจึงกลับไป ที่บ้าน เอาแต่กินเหล้า และไม่พูดไม่จากับใครอีกเลย

ผู้หญิงคนนั้นก็คือแม่ของลัดดานั่นเอง เธอรู้สึกดีใจเป็นที่สุดที่แม่ที่จากเธอไปเป็นแรมปี กลับมาหาเธอ เธอคิดถึงแม่และคิดว่าแม่ก็คงคิดถึงเธอเช่นกัน เธอชวนแม่ไปหาพ่อ แต่แม่ของเธอปฏิเสธและดูท่าทางรีบร้อน แม่บอกเธอว่าจะมาพาเธอไปอยู่ด้วยกัน ไปเรียนต่อสูงๆ ไปหางานทำดีๆ ที่ทำงานของแม่อยู่ในแหล่งนิคมอุตสาหกรรม เราจะได้ไปอยู่ด้วยกันไม่ต้องแยกจากกันอีก ลัดดาดีใจมากที่จะได้ไปอยู่กับแม่ ได้ไปเรียนต่อโรงเรียนดีๆ เธอบอกกับแม่ว่า เธออยากให้ดารินไปอยู่ด้วย แต่แม่ของเธอปฏิเสธและบอกเธอว่า เดี๋ยวเราไปกันก่อนแล้วค่อยมารับดารินวันหลัง ลัดดาเชื่อฟังรีบเก็บกระเป๋านักเรียนและขึ้นรถไปพร้อมกับแม่ของเธอทันที

ใคร! จะรู้ว่าในวันนั้นเธอจะตัดสินใจเองหรือถูกบังคับ

ใคร! จะรู้ว่าในวันนั้นเธอไปพร้อมกับความสุขหรือเปล่า

แล้วใคร! จะรู้ว่าในวันนั้นเธอจากไปและจะไม่มีวันหวนกลับมา

เธอจากไปอยู่อย่างไร มีความสุขดีหรือเปล่า เกิดอะไรกันกับที่ที่เธอไป

รอติดตามอ่านตอนต่อไปนะคะ

อายุ 6 เดือน

2011-11-02T01:53:00.000-07:00

จากนี้ไปอาหารเสริมซึ่งก็คืออาหารชนิดต่างๆ ที่ลูกจะได้รับนอกเหนือไปจากนมแม่ต้องเข้ามามีบทบาทในการกินของลูกแล้ว เพื่อให้ร่างกายของลูกได้รับสารอาหารครบถ้วนและเพียงพอต่อการเจริญเติบโตทั้งทางร่างกายและสมอง ซึ่งในวัย 1-3 ขวบเป็นช่วงเวลาที่สมองและร่างกายเจริญเติบโต มีการพัฒนาอย่างรวดเร็ว การดูแลเรื่องอาหารเป็นความสำคัญอย่างหนึ่ง การขาดสารอาหารบางชนิดจะส่งผลต่อตัวลูก โดยเฉพาะธาตุเหล็กจะส่งผลเสียต่อพัฒนาการของลูกต่อเนื่องไปในอนาคตได้

ในช่วงนี้น้ำหนักของลูกจะเพิ่มขึ้นเดือนละ 400-500 กรัม นับว่าลูกโตขึ้นอย่างรวดเร็วมาก สารอาหารที่ได้จากน้ำนมแม่เพียงอย่างเดียวเหมือนที่ผ่านมา หรืออาจมีการเพิ่มอาหารอื่นอีกเล็กน้อย เริ่มไม่เพียงพอเสียแล้ว ด้วยวัยที่กำลังซุกซน กำลังเรียนรู้ และกิจกรรมที่เพิ่มขึ้นมากมาย ทำให้ลูกต้องการสารอาหารเพิ่มขึ้น อาหารจึงต้องเข้ามามีบทบาทต่อการเจริญเติบโตของลูกอย่างจริงจังและต่อเนื่อง

นับว่าเป็นเวลาที่พอเหมาะพอดี เพราะในช่วงอายุนี้ร่างกายของลูกได้สร้างน้ำย่อยสำหรับย่อยอาหารอื่นๆ ที่นอกเหนือไปจากน้ำนมแม่ได้แล้ว รวมทั้งกล้ามเนื้อสำหรับการบดเคี้ยวและการกลืนก็พร้อมที่จะฝึกการทำงาน ฟันลูกก็เริ่มดันเหงือกขึ้นมาแล้ว ลูกพร้อมที่จะรับอาหารแทนนมแม่ 1 มื้อ และเป็นเรื่องที่ดีที่แม่ได้เฝ้าฝึกให้ลูกได้เรียนรู้ถึงรสชาติอาหารชนิดต่างๆมาบ้างแล้ว การให้อาหารจึงเป็นเรื่องง่ายๆสบายๆ

เมื่อเริ่มให้อาหารลูก ควรให้อาหารแบบเดิมไปสัก 5-7 วัน เพื่อให้ลูกได้รับรู้รสชาติของอาหารแต่ละอย่างเสียก่อน และยังเป็นการทดสอบว่าลูกแพ้อาหารชนิดนั้นๆหรือเปล่า หากมีอาการแพ้แสดงออกมาแม่ก็จะรู้ได้ จากนั้นจึงเปลี่ยนชนิดของอาหาร เมื่อแม่เริ่มให้อาหารแก่ลูก ต้องไม่ลืมว่าเป็นเรื่องใหม่ที่ร่างกายลูกจะต้องปรับตัว จึงควรค่อยเป็นค่อยไป อาหารเสริมควรเป็นอาหารอ่อนๆ กระเพาะของลูกยังใหม่ต่ออาหารเหล่านี้อยู่

อายุ 6 เดือน ลูกเริ่มนั่งได้ ทำให้แม่สามารถจัดที่นั่งสำหรับเด็กบนโต๊ะอาหาร เพื่อฝึกให้ลูกกินอาหารจากช้อน ขณะป้อน ลูกอาจจะแย่งช้อนจากมือแม่เพื่อจะกินเอง เพราะลูกรู้สึกว่ามันน่าจะสนุกกว่าถ้าจะได้ถือช้อนกินเอง ในเวลาอาหารหลายครั้งจึงต้องเกิดการหกเลอะตัวลูกหรือโต๊ะกินข้าว แต่ก็คุ้ม เพราะเมื่อลูกโตขึ้นกว่านี้เขาจะสามารถช่วยตัวเองได้ แม่อาจลดการยื้อแย่งช้อนของลูก ด้วยการหาผักผลไม้ เช่น แครอท แตงกว่า ฝรั่ง ฯลฯ หั่นเป็นแท่งยาวพอเหมาะกับมือของลูกให้ลูกถือ แม่ถือโอกาสนี้ฝึกให้ลูกดื่มนมจากถ้วยไปพร้อมๆกันได้เลย และค่อยๆให้ลูกเลิกกินนมจากขวดไปด้วย และถ้าแม่ใจเข็งพอที่ฝึกให้ลูกเลิกกินนมตอนกลางคืน ก็เริ่มได้เลยเช่นกัน

อาหารของลูกในช่วงวัยนี้ยังต้องบดละเอียดอยู่ เพราะฟันของลูกเพิ่งจะเริ่มขึ้น แต่ไม่ต้องเหลวเป็นน้ำ ให้เป็นอาหารที่มีลักษณะกึ่งแข็งกึ่งเหลว อาจเป็นข้าวบดใส่ปลาช่อนกินกับซุปผักตำลึงบด หรือข้าวบดกับหมูสับละเอียดกินกับซุปฟักทองบด แล้วเปลี่ยนเป็นเนื้อสัตว์ชนิดอื่นๆสลับกันไป เพื่อลูกจะได้รับสารอาหารหลากหลายและได้รู้รสชาติของอาหารชนิดต่างๆ โดยในวัยนี้ลูกกินเนื้อสัตว์ได้ถึง 1 ช้อนโต๊ะ หรือไข่แดงต้มสุก 1 ฟอง จัดผักหมุนเวียน เช่น ฟักทอง แครอท กะหล่ำดอก กะหล่ำปลี ฯลฯ ให้กับลูกด้วย ตอนนี้ลูกกินอาหารได้ถึง 1 ถ้วยแทนนม 1 มื้อ ได้อย่างสมบูรณ์แล้ว จัดหาผลไม้สุกที่เนื้อนุ่มย่อยง่าย เช่น มะละกอสุก มะม่วงสุก ขูดเนื้อ หรือกล้วยน้ำว่าสุกครูดเอาแต่เนื้อผสมน้ำให้เหลวลงเพื่อลูกจะได้กลืนได้ง่าย หรือผลไม้อื่นๆเป็นอาหารว่าง 1 มื้อ

อย่างไรก็ตามแม้ว่าลูกจะอายุ 6 เดือนแล้ว แต่ถ้าลูกไม่พร้อมรับประทานอาหาร เช่นลูกไม่ยอมกลืน อมข้าว หรือบ้วนข้าวทิ้ง ก็ไม่ต้องไปบังคับ หยุดให้อาหารไปก่อน อีก 2-3 วันค่อยลองเริ่มต้นใหม่ ลูกอาจจะยังไม่พร้อม ไม่ชินกับอาหาร หรือลูกยังอาลัยอาวรณ์นมแม่อยู่ หรือร่างกายของลูก ลิ้นสัมผัสรสอาหาร ยังไม่พร้อม แต่อย่างไรก็ตาม ในที่สุดลูกจะยอมรับอาหารได้เอง ขอให้แม่ใจเย็นๆ

อีกอย่างที่แม่ควรทำความเข้าใจและตระหนักว่า ให้เวลาแห่งการกินอาหารของลูกเป็นเรื่องง่ายๆสบายๆ เพื่อทั้งแม่และลูกจะได้ไม่เครียด ฉะนั้นให้เลือกเวลาที่แม่สะดวกไม่เร่งรีบ แม่จะได้ค่อยๆป้อนอย่างใจเย็น ลูกจะได้กินอย่างสบายๆ บรรยากาศไม่เคร่งเครียด ให้อาหารแก่ลูกในเวลาเดียวกันทุกๆวัน เช่น เวลา 10 โมงเช้า หรือเที่ยงของวัน หรือตอนเย็น หากแม่ต้องทำงานในเวลากลางวัน เพราะลูกเองก็ต้องปรับตัวและปรับเวลาสำหรับกิจวัตรใหม่นี้เช่นกัน

การปรุงอาหารให้ลูกไม่ควรปรุงรสอาหารมาก ไม่ต้องใช้เกลือมาก เพราะไตของลูกยังไม่พร้อมทำงานหนัก ให้รสชาติของอาหารมาจากอาหารที่สดใหม่จะดีกว่า

ถ้ากลัวว่าลูกจะแพ้อาหารทะเล ก็ให้เริ่มจากปลาน้ำจืดก่อน เช่น ปลาช่อน ปลาเนื้ออ่อน ปลานิล ฯลฯ

แม้ว่าลูกจะโตพอที่จะกินอาหารหลักได้ 1 มื้อแล้ว แต่มื้ออื่นๆที่เหลือยังคงเป็นการให้นมแม่เช่นเดิม ในน้ำนมแม่ยังคงมีสารอาหารที่ดีและเป็นประโยชน์กับลูกอย่างอเนกอนันต์น้ำนมแม่จึงยังมีความจำเป็นกับลูก

ลัดดา ใครทำชีวิตเธอพัง

2011-11-02T00:39:00.000-07:00

เขียนจากเรื่องจริง ของเด็กผู้หญิงที่น่าสงสารที่ชีวิตของเธอผจญกับความทุกข์แสนสาหัสจนตลอดชีวิตของเธอ

เรื่องเกิดขึ้น ณ วันนั้น วันที่ลัดดาจำมันได้อย่างแม่นยำ ลัดดา เด็กสาว อายุ 6 ขวบ อาศัยอยู่กับพ่อ แม่ และมีน้องสาว อายุประมาณ 2 ขวบอยู่อีก 1 คนชื่อ ดาริน พ่อและแม่ของเธอทะเลาะกันอย่างรุนแรง จนกระทั่งแม่ทนไม่ไหว เก็บเสื้อผ้าหนีออกจากบ้านไป ลัดดาเสียใจเฝ้าแต่ร้องไห้ ที่แม่จากไป แต่เธอไม่สามารถหยุดยั้งได้ แม่จากไปแล้ว นับแต่วันนั้นพ่อไม่เคยสนใจใยดีเธอกับน้องสาวอีก วันๆเอาแต่กินเหล้า แล้วก็ไปลงเรือหาปลา ทำอย่างนี้จนกระทั่งเวลาผ่านไป 1 สัปดาห์ พ่อเริ่มรู้สึกว่าไม่สามารถเลี้ยงดูลูกทั้งสองต่อไปได้ จึงได้พา ลัดดาและดารินไปฝากไว้ให้พี่สาวเลี้ยง โดยพ่อพาลัดดาไปให้ ป้าฤทัย และพาดารินไปให้ ป้าฤดีเลี้ยง แล้วพ่อก็กลับมาอยู่บ้านเช่นเดิม

ที่บ้านของป้าฤทัย ลัดดาต้องทำงานบ้านทุกอย่างที่ป้าสั่ง ไม่ว่าจะเป็นกวาดบ้าน ล้างจาน ถูบ้าน กรอกน้ำ หรือแม้แต่ช่วยป้าฤทัยทำกับข้าว เพราะป้าเห็นว่าเธอโตพอที่จะทำงานบ้านดังกล่าวได้แล้ว แต่ลัดดาไม่ได้มีความสุขเลยตั้งแต่จากพ่อมา เธอคิดถึงพ่อ คิดถึงแม่ พ่อไม่น่าทำแบบนี้กับเธอเลย เธอครุ่นคิด แต่เธอก็ไม่รู้จะทำเช่นไร ลัดดาไม่ได้ไปโรงเรียนมา 1 สัปดาห์เต็มแล้ว เพราะไม่มีใครไปส่งลัดดา ที่โรงเรียนวัดใกล้บ้านของพ่ออีกเนื่องจากต้องออกจากบ้านของป้าฤทัยไปไกล ส่วนที่บ้านของป้าฤดีนั้นดารินน้องสาวของเธอยังเล็กเกินกว่าที่จะช่วยงานป้าฤดีได้ ป้าฤดีเองก็ต้องออกไปทำงานทั้งวัน กว่าจะกลับมาก็เย็นค่ำ อีกทั้งยังต้องกระเตงเอาหลานสาวที่น้องชายฝากมาเลี้ยงติดสอยห้อยตามไปด้วยตลอด นอกจากจะเหนื่อยที่ต้องทำงานแล้วป้าฤดียังต้องมาเลี้ยงหลานสาวอีก ป้าฤดีจึงคิดว่าน่าจะไปเปลี่ยนกับ ป้าฤทัยเอาลัดดามาเลี้ยงแทน คิดดังนั้น วันรุ่งขึ้นป้าฤดี จึงพาดารินมาที่บ้านของป้าฤทัย วันนั้นป้าฤทัยไม่อยู่บ้าน อยู่เพียงแต่สามีของเธอ ป้าฤดีจึงได้พาดารินมาเปลี่ยนให้และพาลัดดาไปเลี้ยงแทน ลัดดารู้สึกดีอกดีใจที่ได้ออกจากบ้านป้าฤทัยเสียที เธอเบื่อที่ต้องทำงานบ้านทุกวัน ไม่ได้ออกไปเที่ยวไหนต่อไหน แต่พอมาอยู่กับป้าฤดี เธอต้องออกไปทำงานกับป้าฤดีได้นั่งรถยนต์ เที่ยวไปกับป้า เธอรู้สึกสนุกที่ไม่ต้องอยู่กับบ้านทุกวันจึงไปด้วยแต่โดยดี มิหนำซ้ำป้าฤดียังพาเธอไปโรงเรียนด้วยทุกวันที่โรงเรียนวัดใกล้บ้านของพ่อนั่นเอง ลัดดาคิดว่าชีวิตนี้คงจะมีความสุขแล้ว แต่ทว่า! อะไรกันเกิดขึ้นกับเธอ

อะไรที่ทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนแปลงไป แล้วมันเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร โปรดติดตามต่อไปค่ะ

อายุ 5 เดือน

2011-10-26T18:34:00.001-07:00

จากเดือนที่ 4 ที่แม่ได้เริ่มให้อาหารเล็กๆน้อยๆกับลูก นับตั้งแต่ข้าวบดผสมน้ำซุป ข้าวบดกับไข่แดงต้มสุก กับตับต้มสุก กับปลาน้ำจืด หรือไก่ต้มหรือนึ่งสุก โดยเริ่มจากเพียง 1 ช้อนชา เป็น 1 ถ้วยเมื่ออายุครบ 6 เดือน ในระหว่างการให้อาหารเพื่อความคุ้นเคยนี้ ก็จะมีการให้ผักต้มจนนุ่มหลายชนิดหมุนเวียนสลับกันไปด้วย เช่น ตำลึก ฟักทอง ฟักเขียว กะหล่ำปลี กะหล่ำดอก แครอท มะเขือเทศ บดผสมกับอาหาร ในเดือนนี้แม่จะให้น้ำผลไม้คั้น 1-2 ออนซ์ก็ได้

แม่ดูแลเรื่องอาหารให้ลูกน้อยเป็นอย่างดี และค่อยๆ เพิ่มชนิดอาหารและผลไม้มาอย่างต่อเนื่อง ทำให้เดือนนี้ลูกรู้จักรสชาติของอาหารเพิ่มขึ้น แม้ว่าการกินอาหารของลูกยังเป็นเพียงอาหารเสริม แต่ในเดือนต่อไปลูกพร้อมที่จะกินอาหารแทนนมหนึ่งมื้อ

เมื่อลูกอายุ 4 เดือน

2011-10-26T18:33:00.002-07:00

ในวัย 4 เดือนนี้แม่หลายคนได้ให้อาหารเสริมแก่ลูกแล้ว แม้ว่าองค์การอนามัยโลกได้ทำการวิจัยและพบว่า ลูกไม่จำเป็นต้องกินอาหารใดๆ ที่นอกเหนือไปจากนมแม่จนกว่าลูกจะมีอายุ 6 เดือน เพราะในเวลานั้นร่างกายของลูกได้มีพัฒนาการจนพร้อมรับอาหารชนิดอื่น แต่การให้อาหารแก่ลูกในวัยนี้ ได้กลายเป็นความเคยชินที่ปฏิบัติกันมาจากรุ่นสู่รุ่นมานานแล้ว แม่หลายคนมักกลัวว่าหากให้อาหารช้าไปลูกจะขาดสารอาหาร และจะกลายเป็นอุปสรรคต่อพัฒนาการและการเจริญเติบโตของลูก ความจริงแล้วหากจะให้อาหารกับลูกในวัย 4 เดือน ก็อาจเป็นไปเพียงเพื่อฝึกให้ลูกได้เรียนรู้ถึงรสชาติของอาหารอื่นๆ ที่แตกต่างจากนม เพื่อเตรียมพร้อมที่จะรับอาหารเต็ม 1 มื้อ เมื่อถึงอายุ 6 เดือน

อาหารที่จะให้ลูกในวัย 4 เดือนนี้ควรเป็นอาหารอ่อนๆ เช่น ข้าวต้มบดละเอียดกับน้ำซุปให้มีลักษณะเหลวคล้ายน้ำนม ในครั้งแรกนี้ป้อนเพียง 1 ช้อนชา เมื่อร่างกายลูกยอมรับอาหารจึงค่อยๆ เพิ่มเป็น 1-2 ช้อนโต๊ะ การให้อาหารลูกนั้นควรให้อาหารชนิดเดียวกันตลอดสัปดาห์โดยไม่ต้องปรุงรส เพื่อลูกจะได้รู้รสชาติและคุ้นเคยกับอาหารชนิดนั้นๆ และไม่ติดรสหวานหรือรสเค็ม หรือถ้าเป็นผลไม้อาจให้มะละกอสุกๆ กล้วยสุกๆ มะม่วงสุกๆ ขูดเนื้อเล็กน้อยผสมกับน้ำต้มสุกที่เย็นแล้ว 1 ช้อนชา หรือน้ำส้มคั้น 1 ช้อนชาผสมกับน้ำต้มสุกที่เย็นแล้ว 1 ช้อนชา การให้น้ำส้มคั้นในเด็กเล็กต้องระวังในเรื่องความสะอาดอย่างยิ่ง เพราะถ้าไม่สะอาดพอ ลูกจะท้องเสียได้ การท้องเสียในเด็กทารกเป็นเรื่องที่เป็นอันตรายมากกว่าเป็นในผู้ใหญ่มาก เพราะลูกยังเล็ก ความต้านทานต่อสิ่งแปลกปลอมมีน้อย ร่างกายของลูกก็ยังไม่แข็งแรงพอที่จะรับความเจ็บป่วยได้มากนัก แต่ถ้าลูกไม่พร้อมที่จะรับอาหาร ก็ไม่ต้องบังคับ รออีกสัก 1-2 สัปดาห์ค่อยเริ่มใหม่ เพราะนี่เป็นเพียงประสบการณ์ที่แม่อยากจะสร้างให้ลูก ถ้าเป็นเรื่องโภชนาการแล้ว ลูกยังต้องการเพียงนมแม่เท่านั้น

อาหารของลูกแรกเกิดถึง 4 เดือน

2011-10-26T18:33:00.000-07:00

เมื่อลูกถือกำเนิดมาจากครรภ์ของแม่ อาหารแรกที่ลูกควรได้รับ คือน้ำนมจากอกแม่ซึ่งเป็นสิ่งที่ธรรมชาติให้มาพร้อมกับกำเนิดของมนุษย์ การเลี้ยงลูกด้วยนมแม่จึงเป็นเรื่องธรรมดาของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ธรรมชาติได้สร้างคุณค่าในน้ำนมอย่างมหาศาลและเพียงพอที่จะเลี้ยงชีวิตน้อยๆ ของลูกให้เติบโต มีพัฒนาการที่สมบูรณ์อย่างเต็มวัยเท่าที่ลูกมนุษย์จะสามารถเป็นไปได้ ในน้ำนมแม่จึงมีสารอาหารที่ครบถ้วนในปริมาณที่พอเหมาะกับลูก มีภูมิต้านทานโรคและที่น่ามหัศจรรย์คือสารอาหารในนมแม่ยังเปลี่ยนแปลงไปตามความเหมาะสมที่จะเลี้ยงลูกในแต่ละวัยได้อย่างสมบูรณ์ จนลูกสามารถกินนมแม่เพียงอย่างเดียวโดยไม่ต้องเสริมอาหารอื่นใด ได้นานถึง 6 เดือน จนกว่าอวัยวะต่างๆ ของลูกที่ใช้ในการย่อยอาหารจะแข็งแรง พร้อมที่จะรับอาหารชนิดอื่นได้ หลังจากนั้นน้ำนมแม่ก็จะยังคงเป็นแหล่งอาหารเสริมที่สำคัญให้ลูกต่อไปได้อีกจวบจนลูกอายุได้ 2 ขวบ ลูกที่มีโอกาสได้กินนมแม่เช่นนี้มักจะแข็งแรง ไม่อ้วน และไม่ผอมจนเกินไป

การเริ่มต้นให้ลูกได้ดูดนมจากอกแม่แต่เนิ่นๆ นี้ จะมีผลดีต่อทั้งลูกและแม่ คือเป็นการช่วยเรื่องการปรับตัวต่อสิ่งแวดล้อมใหม่ของลูก และยังจะทำให้ลูกดูดนมได้ดีกว่าเด็กที่เริ่มดูดนมแม่ช้า ให้ลูกดูดนมแม่บ่อยๆตามที่ลูกต้องการใน 24 ชั่วโมงแรก และใน 3 วันแรกนี้ แม้ว่าลูกจะเอาแต่นอน ก็ควรจะปลุกให้กินนมทุก 2 ชั่วโมง การให้ลูกดูดนมแม่เป็นการกระตุ้นการหลั่งฮอร์โมนในตัวแม่ด้วย ทำให้ร่างการของแม่สร้างน้ำนมเร็วขึ้นและมีปริมาณมากพอกับความต้องการของลูก ทั้งยังช่วยกระตุ้นการหดตัวของมดลูก ทำให้น้ำคาวปลาออกมาดี แม่จึงรู้สึกปวดมดลูกขณะให้นมลูก

การให้นมแก่ลูกในแต่ละครั้งนั้น ในน้ำนมจะมีสารอาหารที่แตกต่างกัน น้ำนมระยะต้นหรือน้ำนมส่วนแรกที่ออกมาก่อน จะอุดมไปด้วยโปรตีน น้ำตาลแล็กโทส น้ำและสารอาหารที่จำเป็นอื่นๆ น้ำนมระยะต้นจึงเป็นน้ำนมที่มีความเข้มข้นมาก ส่วนน้ำนมระยะท้ายจะมีไขมันมากกว่าน้ำนมระยะต้น ซึ่งเป็นส่วนที่ให้พลังงานช่วยเสริมสร้างการเจริญเติบโตของลูก

มาหัดเล่น กีตาร์จิ๋ว Ukulele (อูคูเลเล่) กันค่ะ

2011-10-25T23:33:00.000-07:00

อูคูเลเล่ เป็นเครื่องดนตรีประเภทสายจากฮาวาย ที่เรียกได้ว่าหัดเล่นได้ง่ายที่สุดในโลก ไม่เจ็บนิ้วตอนหัดเล่นใหม่ ๆ และสามารถเล่นได้หลากหลายทุกสไตล์เหมือนกับกีตาร์ แถมยังพกพาได้สะดวก ด้วยขนาดที่เล็กกะทัดรัด ซึ่งคอร์ดที่ใช้ ก็จะใช้คอร์ดเหมือนกันกับกีตาร์ ต่างกันแค่วิธีการจับเท่านั้น ดังนั้นเราจึงสามารถใช้อูคูเลเล่ เล่นเพลงทุกเพลงบนโลกใบนี้ ที่มีชื่อคอร์ดกีตาร์ในหนังสือเพลงตามท้องตลาด และในเว็บไซต์ต่างๆ ได้อย่างง่ายดาย ดูวิธีเล่นตามลิงค์ข้่างล่างเลยนะคะ
http://www.youtube.com/watch?v=BT2_L_6V510

การแพ้อาหาร

2011-10-25T19:55:00.000-07:00

เมื่อพูดถึงการแพ้อาหารในเด็กเล็กๆ อาการแพ้อาหารเป็นสาเหตุใหญ่อีกอย่างหนึ่งที่ทำให้ลูกไม่สบายตัวและเกิดความทรมานเช่นเดียวกับผู้ใหญ่ การแพ้อาหารมีสาเหตุหลายประการ ความรุนแรงในการแพ้ก็แตกต่างกัน เด็กบางคนที่พ่อแม่แพ้อาหารบางชนิด ลูกก็มีโอกาสที่จะแพ้อาหารชนิดนั้นๆ ด้วย โปรตีนเป็นอาหารอีกชนิดหนึ่งที่เด็กเล็กๆ แพ้ได้ง่าย

ในนมมีโปรตีน แต่โปรตีนที่ได้จากนมแม่จะไม่ทำให้เกิดการแพ้ เว้นแต่ว่าแม่ได้กินอาหารบางอย่างที่ลูกแพ้ แล้วให้ลูกกินนมแม่ ก็จะทำให้ลูกเกิดอาการแพ้ได้ มีเด็กหลายคนที่แพ้นมวัว ทั้งนี้เพราะกระเพาะอาหารของลูกยังไม่มีน้ำย่อยที่จะสามารถย่อยโปรตีนในนมวัวได้ จึงแสดงอาการแพ้ออกมา ความรุนแรงของอาการก็จะแตกต่างกันไป การหันไปดื่มนมถั่วเหลืองแทนจะลดอาการลงได้ แต่ถ้าลูกแพ้มากอาจต้องให้นมชนิดพิเศษที่ผ่านการย่อยโปรตีนให้มีขนาดเล็กลงแล้ว

ไข่ โดยเฉพาะไข่ขาว ซึ่งเป็นส่วนที่มีโปรตีนมาก มักทำให้เกิดภาวะแพ้ได้ ฉะนั้นในการเริ่มให้ไข่แก่ลูกควรเริ่มจากไข่แดงก่อน เมื่อให้ลูกกินไประยะหนึ่งแล้วไม่เกิดการแพ้ก็ค่อยเริ่มให้ไข่ขาวร่วมด้วย โดยเริ่มแต่น้อยก่อนจนถึงให้ไข่ทั้งฟอง แต่ถ้าให้แต่ไข่แดงแล้วยังเกิดการแพ้ขึ้น ควรงดไข่ไปเลยจนกว่าลูกจะโตกว่านี้

อาหารทะเล เป็นอาหารที่มีการแพ้มาก แม้ในผู้ใหญ่เองก็แพ้อาหารทะเลได้มากเหมือนกัน เมื่อจะเริ่มให้อาหารประเภทปลากับลูก ควรให้ปลาน้ำจืดก่อนแล้วจึงค่อยให้ปลาทะเลทีละน้อย เมื่อลูกมีอายุ 10 เดือน หรือ 1 ขวบไปแล้ว ถ้าลูกไม่มีอาการแพ้ก็สามารถให้ต่อไป และค่อยลองเปลี่ยนเป็นอาหารทะเลชนิดอื่นๆ แต่ถ้าลูกแสดงอาการแพ้ ควรงดไปเลยจนกว่าลูกจะโตเลย 3 ขวบไปแล้ว อาจลองให้กินใหม่ได้ แต่ถ้ายังแพ้อีก ก็งดไปเลย เพราะลูกอาจแพ้อาหารทะเลจริงๆ

สำหรับอาหารประเภทแป้งและถั่วก็อาจมีการแพ้ได้เหมือนกัน แต่มีจำนวนน้อย แม่ต้องสังเกตว่าลูกเราแพ้อาหารชนิดไหน จะได้หลีกเลี่ยงเสีย

อาการแพ้อาหารในแต่ละคนจะแสดงออกมาไม่เหมือนกัน บางคนแพ้รุนแรง บางคนก็แพ้เพียงเล็กน้อย อาการที่แสดงออกมีตั้งแต่เป็นผื่นคัน บวมแดงตามใบหน้า ลำตัว บางคนจะไอ จาม คัดจมูก น้ำมูกใสๆ ไหลออกมา บางคนมีอาการบวมทีปาก ตา แน่นหน้าอกหายใจไม่สะดวก บางคนความดันต่ำลง ซึ่งถ้ารุนแรงก็ถึงกับช็อกได้ ซึ่งถ้าลูกแพ้มากควรรีบพาไปพบแพทย์เพื่อแก้ไขทันที