My Collections

ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕೋವಾಗ ಹೊಳೆದ ಕಥೆ

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Fri, 21 Oct 2011 12:33:00 +0530

ಅವನಿಗೆ ಮೂವತ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ. ಮದುವೆಯಾಗಿ ಎಂಟು ವರ್ಷ ಆಗಿದೆ. ಒಂದು ಮಗುವೂ ಇದೆ. ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ.. ಅವನ ಡ್ರೈವರ್‌ಗೇ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಏಳು ಸಾವಿರ ಸಂಬಳ ಅಂದ್ರೆ ಇನ್ನು ನೀವೇ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿ. ಅವನ ಹೆಸರು ಹೇಳಲು ಮರೆತೆ.. 'ಜಾಣ', ಎಲ್ಲ ಗಂಡಸರಂತೆ.

***

ಜಾಣ ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳ್ತಾನೆ. ಎದ್ದು ನೋಡ್ತಾನೆ.. ಮುಖ ಒಣಗಿ ಹೋದ ಬದನೇಕಾಯಿಯಂತಾಗುತ್ತದೆ.. ಅವನು ನೋಡಿದ್ದು ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನ.. ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಿದಾಗ ಕತ್ತಲಿದ್ದುದರಿಂದ ಬಹುಶಃ ಅವಳು ಸುಂದರವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸಿರಬೇಕು.. ಅಥವಾ ತನ್ನ ಆ ಹೊತ್ತಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗೆ ಹಾಗೆ ತನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡಳೇನೋ.. ಈಗ ನೋಡಿದರೆ ಕೆದರಿರೋ ಕೂದಲು.. ಬಾಯಿವಾಸನೆ.. ಗೀಜು.. ಬೆವರು ನಾತ.. ಮುಖ ಸಿಂಡರಿಸಿಕೊಳ್ತಾನೆ ಜಾಣ. ಅವನಿಗೆ ನಗು ಬರುತ್ತದೆ. ಏನಪ್ಪಾ ದೇವರೇ ನಿನ್ನ ಲೀಲೆ.. ಈ ಕೊಳಕಿಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಾ ರಾತ್ರಿ ನಾನು ಮಲಗಿದ್ದು.. ನಿದ್ದೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾಗ ವಾಸನೆ ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ..? ತನಗೆ ದಿನಂಪ್ರತಿ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬೀಳ್ತಿದ್ದ ಛತ್ರದ ಪಕ್ಕದ ಕೊಳೆ ತೊಟ್ಟಿಗೂ ಇವಳ ಗಬ್ಬಿಗೂ ಏನಾದ್ರೂ ಸಂಬಂಧ ಇರಬಹುದಾ..?

***

ಟವಲು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ರೂಮಿನಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವ ಜಾಣ ಕಣ್ಣಿನ ಗೀಜನ್ನು ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ ಪುಡಿಮಾಡುತ್ತಾ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇರೋ ದೇವರ ಕೋಣೆಯನ್ನು ಹಾದು ಹೋಗುವಾಗ ಅವನಿಗೆ ಇವತ್ತು ಏನೋ ತೋಚಿದಂತಾಗಿ ದೇವರ ಕೋಣೆಯ ಮುಂದೆ ಅರೆಕ್ಷಣ ನಿಲ್ತಾನೆ.. ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿ ಮಲಗಿರೋ ಹೆಂಡತಿಯ ಕಡೆ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ಇನ್ನು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲಾ ಎನ್ನುವಂತೆ ದೇವರ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ ಕೈ ಮುಗಿದು ಕೊಂಡು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ.

***

ಅಯ್ಯಾ.. ಭಗವಂತ.. ನಂಗೊಂದು ಸಹಾಯ ಮಾಡ್ತೀಯಾ.. ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅಂದ್ರೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ.. ದಿನಾ ಒಂದೇ ಮುಖವಾ.. ನನಗೆ ಸಾಕಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ.. ದಿನಾ ನಾನು ಕೆಲಸದಿಂದ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಬೇರೆ ಮುಖದಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೆ ಹೇಗಿರ್ತಿತ್ತು..? ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗ ಒಂದು ಮುಖ.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ ಬೇರೆಯೇ ಮುಖ.. ಡಬಲ್ ಧಮಾಕ.. ಇದೊಂದು ವರ ನನಗೆ ಕೊಡು.. ತುಂಬಾ ದಿನದಿಂದ ಕೇಳಬೇಕು ಅಂತಿದ್ದೆ.. ಇವತ್ತು ಕಾಲ ಕೂಡಿ ಬಂದಿದೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ.. ಯೋಚನೆ ಮಾಡು.. ನಾನು ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ ಬರ್ತೀನಿ.. ಏನಂತೀ..? ಜಾಣ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೊರಡ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ರೂಮಿನೆಡೆಗೆ ನೋಡುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನೂ ಮಾಡಲ್ಲ..

***

'ಸಾರ್.. ಇವತ್ತು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಹನ್ನೆರಡಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಮಿಸಸ್ ಅವ್ರು ಬ್ಯೂಟಿ ಪಾರ್ಲರ್‌ಗೆ ಡ್ರಾಪ್ ಮಾಡು ಅಂತಿದ್ರು.. ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ಏನು ಸಾರ್...?' ಜಾಣನನ್ನು ಡ್ರೈವರ್ ಕೇಳ್ತಾನೆ.. ಕಾರ್ ಚಲಿಸುತ್ತಿದೆ. ಲ್ಯಾಪ್ ಟಾಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಜಾಣ 'ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಗಳ ಜೊತೆ ಮೀಟಿಂಗ್ ಇದ್ರೂ ನಾನು ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ತೀನಿ, ಮೊದಲು ಅವಳನ್ನ.. ಐ ಮೀನ್ ಮೇಡಂನ ಬ್ಯೂಟಿ ಪಾರ್ಲರ್‌ಗೆ ಕರ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗಿ ಬಿಡು..’

'ಆಯ್ತು ಸಾರ್..'

***

ಜಾಣನಿಗೆ ಅವತ್ತು ಆಫೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಂಥ ತಲೆ ಹೋಗೋ ಕೆಲಸ ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ತನ್ನ ಸೆಕ್ರೆಟರಿ ಬಂದು ಬೇಕಾದ ಫೈಲ್ಸ್‌ಗೆ ತನ್ನ ಸಹಿ ತೊಗೊಂಡು ಹೋದ ನಂತರ ಆತ ಯೋಚಿಸಲಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಸೆಕ್ರೆಟರಿ ಎಷ್ಟು ಅದ್ಭುತವಾಗಿದಾಳೆ.. ಇವಳಿಗೆ ಬರ್ತಿರೋ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ಸಂಬಳ ಕೊಡ್ತೀನಿ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡು ಅಂದ್ರೆ ಇವಳು ಏನು ಅನ್ನಬಹುದು..? ನಾನು ಯಾವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನೋಡಿದ್ರೂ ನೀನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ನನಗೆ ಕಾಣಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಶರತ್ತೂ ಹಾಕಬೇಕು.. ಆದ್‌ಹಂಗೆ ಆಗಿಬಿಡಲಿ ಇವತ್ತು ಕೇಳೇ ಬಿಡ್ತೀನಿ.. ಇಂಟರ್‌ಕಾಮನಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಕರೆದೇ ಬಿಡ್ತಾನೆ ಜಾಣ..

***

ಸಾರ್.. ಕರೆದ್ರೀ..?

ನೀನು ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ಬರೋ ಮುಂಚೆ ಲಿಪ್‌ಸ್ಟಿಕ್ ಹಾಕ್ಕೊಂಡ್ ಬಂದ್ಯಾ..?

ಹೌದು ಸಾರ್.. ಯಾಕೆ.. ಕೇಳ್ತಿದ್ದೀರಿ..?

ನಾನು ಮಾತಾಡ್ತೀನಿ.. ನೀನು ಬರ್ಕೋತೀ.. ನಿನ್ನ ತುಟಿಗಳಿಗೆ ಹಾಗೆ ನೋಡಿದ್ರೆ ಕೆಲಸವೇ ಇಲ್ಲ.. ಮತ್ಯಾಕೆ.. ಲಿಪ್‌ಸ್ಟಿಕ್..?

ಹಲೋ.. ಹೇಳಿ ಸಾರ್..

ಏನಿಲ್ಲಮ್ಮಾ.. ಅಕೌಂಟ್ ಸೆಕ್ಷನ್‌ಗೆ ಮಾಡೋಕೆ ಹೋದೆ ನಿಂಗೆ ಬಂತಾ..? ಸಾರಿ..

***

'ಊಟ ಬಂತಾ..?' ಬ್ರೇಕ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೆಂಡತಿ ಫೋನ್..

'ಬ್ಯೂಟಿ ಪಾರ್ಲರ್‌ಗೆ ಹೋಗಿದ್ಯಾ..?'

'ಇಲ್ಲ.. ಇವತ್ತು ಯಾಕೋ ಹೊಟ್ಟೆ ಸರೀ ಇರ್ಲಿಲ್ಲಾ.. ತುಂಬಾ ಗ್ಯಾಸ್‌ಉ.. ಅದಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ಲಿಲ್ಲಾ..'

ನೆನ್ನೆಯ ಕೊಳೆಯ ತೊಟ್ಟಿ ಇವತ್ತು ನಾರಬಹುದೇನೋ.. 'ಅದ್ಭುತ.. ಆರೋಗ್ಯ ಹುಷಾರು.. ಟೇಕ್ ಕೇರ್.. ಓಕೇ.. ಬಾಯ್..'

'ಒಂದ್ನಿಂಷ.. ಬರುವಾಗ ಕ್ರ್ಯಾಕ್ ತೊಗೊಂಡ್ ಬನ್ನಿ.. ಕಾಲು ಒಡೆದು ಸಾಲ್ಟ್ ಪೇಪರ್ ಥರಾ ಆಗಿ ಹೋಗಿದೆ.. ಮರೀಬೇಡೀ..'

'ನಿನ್ನನ್ನು ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟೇನು.. ಅದನ್ನ ಮರೀತೀನ್ಯೇ..? ಖಂಡಿತಾಮ್ಮಾ.. ಬಾಯ್..'

***

ಜಾಣನಿಗೆ ಇವತ್ತು ಯಾಕೋ ಕ್ಲಬ್‌ಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಅಂತ ಅನ್ನಿಸ್ತಿಲ್ಲ.. ಸೀದಾ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬಿಡೋಣಾ ಅಂತ ಅಂದ್ಕೋತಾನೆ. ಹೆಂಡತಿ ನೆನಪಾಗ್ತಾಳೆ. ಒಂದಿಷ್ಟು ಫೈಲ್ಸ್ ತೊಗೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು.. ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋದರೆ ಬಚಾವ್.. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ವೀಡಿಯೋ ಪಾರ್ಲರ್‌ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದ್ರೂ ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಸಿನಿಮಾ ಇಸ್ಕೋಬೇಕು.. ಮನೇಲೇ ಕೂತು ಎರಡು ಪೆಗ್ ಹಾಕ್ತಾ ಸಿನೆಮಾ ನೋಡಬೇಕು.. ಜಾಣ ಡ್ರೈವರ್‌ಗೆ ಕಾರ್ ತೆಗೆಯಲು ಹೇಳ್ತಾನೆ.

***

ಜಾಣ ಕಾಲಿಂಗ್ ಬೆಲ್ ಒತ್ತುತ್ತಾನೆ.. ಬಾಗಿಲನ್ನು ಹೆಂಡತಿ ತೆಗೆಯುತ್ತಾಳೆ.

ಹೆಂಡತಿ ಥೇಟ್ ಚಿತ್ರನಟಿ ರಮ್ಯನ ಥರಾ ಕಾಣ್ತಿದ್ದಾಳೆ.. ಅವಳು ಹಾಕಿರೋ ಪರ್‌ಫ್ಯೂಮ್ ಅವನನ್ನ ಹುಚ್ಚನನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ.. ಆಗ ತಾನೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ, ಜಾಣೆ. ಕಾಲಿನಿಂದ ತಲೆಯವರೆಗಿನ ಅಣು ಅಣುವಿನಲ್ಲೂ ಆಹ್ವಾನ ಕೊಡ್ತಿದಾಳೆ..

'ನೀವು ಇವತ್ತು ಕ್ಲಬ್‌ಗೆ ಹೋಗಲ್ಲಾಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು..' ಮಾದಕ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳ್ತಾಳೆ ಜಾಣೆ.

'ಹೇಗೆ.. ಗೊತ್ತಿತ್ತು..?'

ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ಅವನ ಮುಖಕ್ಕೆ ತಂದು ಅವನ ತುಟಿಯನ್ನು ಮುದ್ದಾಗಿ ಕಚ್ಚಿ ..'ಹೀಗೆ..' ಹಾಗೆ ಮುದ್ದಿಸುತ್ತಲೇ ಅವನನ್ನು ಸ್ನಾನದ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಬೇಗ ಸ್ನಾನ ಮುಗಿಸಿ ಬಾ, ಸ್ವರ್ಗದ ಅಡ್ರೆಸ್ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ.. ನಿನ್ನ ಕರ್‍ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಹಾಗೇ ನಾಲ್ಕು ಸುತ್ತು ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಬರ್ತೀನಿ ಅನ್ನೋ ಇನ್ವಿಟೇಷನ್ ಕಾರ್ಡ್ ತಲುಪಿಸುತ್ತಾಳೆ.. ಜಾಣನಿಗೆ ಮಹದಾನಂದ.. ತಾನು ಮುಂದೆ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆನೆನೆನೆಸಿ ಕೊಂಡು.. ಕಾಮ ವಾಸ್ತವಕ್ಕಿಂತ ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಂತೆ.. ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಕಾಲದ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ..

***

ಜಾಣ ಸ್ನಾನ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾನೆ.. ದೇವರೇ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ ವರವನ್ನು ಏನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕರುಣಿಸಿದ್ದೀಯಪ್ಪಾ.. ತುಂಬಾ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್.. ಭಗವಂತಾ.. ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ವರವನ್ನು ತುಂಬಾ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ದುಡಿಸಿಕೊಳ್ತೇನೆ.. ನೊ ಟೈಂ ವೇಸ್ಟ್.. ಅಂದ ಹಾಗೆ ಭಗವಂತಾ.. ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ.. ನಾಳೆ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಮುಖ ಯಾರಂತಿರಬಹುದು.. ಮಾಹಿತಿ ಇಂಟರ್‌ನೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಿಗಬಹುದಾ..? ತುಂಬಾ ವರ್ಷದಿಂದ ಮಾಧುರಿ ದೀಕ್ಷಿತ್ ಕಾಡ್ತಿದ್ದಾಳೆ.. ಅದೊಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡು.. ನಿನಗೆ ಪುಣ್ಯ ಬರುತ್ತೆ..

***

ಅವನ ಎಂಟು ವರ್ಷದ ದಾಂಪತ್ಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಅವನಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲ.. ಜಾಣ, ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಆದ ನಂತರ ಓ.ಟಿ ಮಾಡೇ ಇಲ್ಲ.. ಇವತ್ತು ಮಾಡ್ತಾನೆ.. ಅದ್ಭುತವಾಗಿ.. ಓ.ಟಿ. ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ..!

***

ಕಳೆದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ದಿನದಿಂದ ಅವನ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಪಾರವೇ ಇಲ್ಲ.. ಹೆಂಡತಿಯಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮುಖಗಳು.. ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು ಗಂಡಸಿಗೆ..? ಇವತ್ತು ಹೆಂಡತಿ ಬೇಗ ಬರುವಂತೆ ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆ. ಏನು ಕಾದಿದೆಯೋ..? ಅವಳು ಕಳಿಸಿದ್ದ ಊಟ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ತುಂಬಾ ರುಚಿಸುತ್ತಿದೆ.. ಯಾಕೋ..?

***

ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.. ಇವನನ್ನು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ತುಂಬಾ ಕಾಡ್ತಿದೆ.. ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಮುಖ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವುದು ತನಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ.. ಅಥವಾ ಅದು ಅವಳಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆಯೋ..? ಬಹುಶಃ ಗೊತ್ತಿರಲಾರದು.. ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದಿದ್ರೆ ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಮಾಡಿರ್‍ತಿದ್ಳು.. ಮಗಳಾದ್ರೂ ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ಳಲ್ಲಾ..?

***

ಕಾರ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮುಚ್ಚಿರೋ ಅಂಗಡಿಯ ಮುಂದಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲ ಮೇಲೆ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂತಿದ್ದಾರೆ.. ಚುರುಮುರಿ ತಿನ್ನುತ್ತಾ..

'ನಾನು ನಿನಗೆ ಒಂದು ಹೇಳಬೇಕು..'

'ಒಂದಲ್ಲಾ.. ಹತ್ತು ಹೇಳಿ.. ಅಂಗಡಿಯೋರು ಬೆಳಿಗ್ಗೆವರ್‍ಗೂ ಬಾಗಿಲೇನೂ ತೆಗೆಯಲ್ಲಾ..'

'ಒಂದಿನ ನಾನು ದೇವರನ್ನ ಕೇಳ್ಕೊಂಡೆ.. ನಂಗೊಂದು ವರ ಬೇಕೂಂತ.. ಅದನ್ನು ಅವನು ಕೊಟ್ಟ.. ಕ್ಯಾನ್ ಯು ಬಿಲೀವ್ ಇಟ್..? ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಈ ಹದಿನೈದು ದಿನದಿಂದ ಆನಂದವಾಗಿರೋದು..'

ಅವಳು.. 'ಅದಾ.. ನಾನು ಈ ವಿಚಾರ ನಿಮ್ಮ ಹತ್ರ ಮಾತಾಡಬೇಕೂ ಅಂತಿದ್ದೆ.. ಇವತ್ತು ಟೈಂ ಬಂತು.. ನಾನು ಈ ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳಿಂದ ತುಂಬಾ ಆನಂದವಾಗಿರೋದಕ್ಕೂ ಅದೇ ಕಾರಣ.. ನೀವು ದಿನಾ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಬರೋದು.. ಮೊದಲ ದಿನ ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತ ಶೇಖರ್ ಥರಾ ಬಂದ್ರಲ್ಲಾ.. ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕನಸು ಅದು.. ಅವನು ಎಷ್ಟು ನೀಟ್ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.. ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಘಮ್ ಅಂತಿರ್ತಾನೆ.. ಅವನು ಕುಡಿಯಲ್ಲ.. ಮಲಗೋ ಮುಂಚೆ ಹಲ್ಲು ಉಜ್ಜಿ ಮಲಗ್ತಾನೆ.. ಅದಕ್ಕೇ ನಾನು ಅವತ್ತು ಹಾಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿದ್ದು..

ಮಾರನೆಯ ದಿನ ನಿಮ್ಮ ಸೇಲ್ಸ್ ಟೀಂನ ಸುಧಾಕರನಂತೆ ಬಂದಾಗಲಂತೂ ನನಗೆ ಅಣು ಅಣುವಿನಲ್ಲಿ ಹೂ ಕಂಪನ.. ಇನ್ನೂ ಮದುವೆಯಾಗದ ಹುಡುಗನಲ್ಲಿರಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲಾ ಕುತೂಹಲಗಳನ್ನೂ ನೀವು ಅವತ್ತು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದಿರಿ.. ಥೇಟ್ ಸುಧಾಕರನ ಥರಾ.. ನನಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸದೇ ಇರಲು ಆಗುತ್ತ್ಯೇ..? ಒಂದಿನ ಅಂತೂ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟಲೇ ಇಲ್ಲ.. ಬರೀ ಮಾತಾಡಿದಿರಿ.. ಹಳೆಯ ಘಝಲ್‌ಗಳ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಹಾಡ್ತಾ.. ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತ ಅಮರ್ ಥರಾ.. ದಟ್ ವಾಸ್ ದ ಬೆಸ್ಟ್.. ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸುರತಿ ಸಾಧ್ಯ ಅಂತ ಅರ್ಥವಾಗಿದ್ದೇ ಅವತ್ತು.. ಅದು ಬಿಡಿ.. ಮೊನ್ನೆ ಒಂದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ನಾನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಬಂದು ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಡಿ ಹಿಪ್ಪೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ರಲ್ಲಾ ರಾಕ್ಷಸನ ಥರಾ.. ದಟ್ ವಾಸ್ ದ ಅಲ್ಟಿಮೇಟ್.. ನಿಮ್ಮ ಡ್ರೈವರ್ ಚಂದ್ರನ ಥರಾ.. ಏನು ಸ್ಪೀಡು.. ಏನು ಶಕ್ತಿ.. ವಾಹ್...’

***

ಜಾಣ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಕೈ ಮುಗಿದುಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.. ತುಂಬಾ ಗಂಭೀರವಾಗಿ.. ಭಗವಂತಾ.. ನನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿದೆ.. ನಾನು ಕೊಟ್ಟಷ್ಟೇ ನನಗೂ ಸಿಗೋದು ಅನ್ನೋ ನೀತಿ.. ನನ್ನಲ್ಲಿನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ನಾನು ಗುರುತಿಸದೇ ಅವಳನ್ನು ದೂರುತ್ತಿದ್ದೆ.. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು.. ನನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾರ್‍ಯಾರು ಬಂದು ಹೋಗಿದ್ದಾರೋ.. ಅತಿಥಿಗಳು.. ಭಗವಂತಾ.. ನನಗೆ ಈ ವರ ಬೇಡಾ.. ವಾಪಸ್ ತೊಗೊಂಡು ಬಿಡು.. ಪ್ಲೀಸ್..

***

ದೇವರು ಹಿಂದಿನ ಸಲ ವರ ಕೊಡುವಾಗ ಮಾತಾಡಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಈ ಸಲ ತುಂಬಾ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದ.. .. 'ಇಲ್ಲ.. ಮಗನೇ.. ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ವರ ನಾನು ವಾಪಸ್ ತೊಗೊಳಲ್ಲ.. ಅನುಭವಿಸು..'

***

ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದವರಿಗೂ, ಕೇಳಿದವರಿಗೂ, ಓದಿದವರಿಗೂ, ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡವರಿಗೂ, ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡವರಿಗೂ, ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುವಂತೆ ಬೇರೆ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಹೇಳಿದವರಿಗೂ ಆ ಪ್ರೇಮಮಯಿ ಭಗವಂತ ಸನ್ಮಂಗಳವನ್ನುಂಟುಮಾಡಲಿ..

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ಕಥೆ ಇಷ್ಟ ಆಯ್ತಾ ? ಈ ತರಹ ತುಂಬಾ different ಆಗಿರೋ ಕಥೆ ಓದಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ "DIRECTORS SPECIAL" (ಸಿನೆಮ ಮಾಡಲಾಗದ ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತಿತರ ಲೇಖನಗಳು) ಪುಸ್ತಕ ಓದಿ. ಒಂದು ಹೊಸ ಬಗೆಯ experience ನಿಮ್ಮದಾಗುತ್ತೆ . "ಮಠ" ಮತ್ತು "ಎದ್ದೇಳು ಮಂಜುನಾಥ" ಸಿನೆಮಾಗಳ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಮನ ಗೆದ್ದ ನಿರ್ದೇಶಕ ಗುರುಪ್ರಸಾದ್ ಅವರ ಈ ಪುಸ್ತಕ ನಿಮಗೆ ಖಂಡಿತ ಇಷ್ಟ ಆಗುತ್ತೆ. ಇನ್ನ ನೀವು ಉಂಟು ಗುರುಪ್ರಸಾದ್ ಉಂಟು.

(ಗುರುಪ್ರಸಾದ್ ಕನ್ನಡ ಬ್ಲಾಗ್)

ನನ್ನೊಳಗಿನ ನಿನ್ನ ಪಪ್ಪಾ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು..

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Mon, 20 Jun 2011 12:26:00 +0530

ಅವತ್ತು ಶುಕ್ರವಾರ ವೀಕೆಂಡ್ ಹತ್ತಿರ ಬಂತು ಅನ್ನೋ ಖುಷಿಲಿ ಎಂದಿನಂತೆ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಡಲು ಅಣಿಯಾದೆ. ನನ್ನವಳಿಗೆ ನೀನೊಬ್ಬಳೆ ಇವತ್ತು ಡಾಕ್ಟರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಬಾ, ಏನಾದ್ರು ಹೇಳಿದ್ರೆ ನಂಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡು, ಹೋಗುವಾಗ ಆಸ್ಪತ್ರೆಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಬರೆಸಿರುತ್ತೇನೆ ಅಂತಾ ಹೇಳಿ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟೆ. ಸುಮಾರು ೧೧ ಘಂಟೆ ಆಗಿರಬಹುದು ಅವಳಿಂದ ಫೋನ್ ಬಂತು ಇವತ್ತೇ ಆ ದಿನಾ ಅಂತಾ ಡಾಕ್ಟರ ಹೇಳಿದರೆ ಬೇಗ ಬನ್ನಿ ಅಂತಾ ಹೇಳಿದಳು. ಟೆನ್ಶನ್ನಲ್ಲಿ ಎದ್ದನೋ ಬಿದ್ದನೋ ಅಂತಾ ಅಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದೆ. ನೋಡಿದ್ರೆ ಅವಳು ಆರಾಮಾಗಿ ಸೇಬು ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ಲು. ಇವಾಗ ಗ್ಲುಕೋಸ್ ಕೊಟ್ಟಿದಾರೆ ಸಾಯಂಕಾಲದಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ pain ಬರಬಹುದು ಅಂತಾ ಹೇಳಿದಾರೆ ಅಂತಾ ಹೇಳಿ ತಿನ್ನೋದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮಗ್ನನಾದಳು. ಸಾಯಂಕಾಲದವರೆಗೆ ಹೇಗೋ ಕಾಯುತ್ತ ಕೂತೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ಏಳು ಘಂಟೆ ಮೂವತ್ತೊಂದು ನಿಮಿಷಕ್ಕೆ ಡಾಕ್ಟರ ಬಂದು ಕೈ ಕುಲಕುತ್ತ "congratulations " ಅಂತಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹಿಂದಿನಿಂದ ನರ್ಸ್ ನನ್ನ ಕಂದನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬಂದಳು. ಆ ಘಳಿಗೆ ಇನ್ನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚು ಒತ್ತಿದ ಹಾಗೆ ಇದೆ. ಆ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಕಣ್ಣು.. ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಕೈ.. ಆಆಆsss ಅಂತಾ ತೆಗೆದ ಬಾಯಿ.. ಹ್ಮ್ಮ್ಮ್ ನನ್ನ ಕಂದ. ಮುಟ್ಟಲಿಕ್ಕೆ ಏನೋ ಒಂದು ತರಹದ ಭಯ. ಮುಟ್ಟದೆ ಇರೋಕು ಆಗ್ತಿಲ್ಲ. ಏನೋ ಒಂದು ತರಹ ಕಸಿವಿಸಿ. ತಂದೆಯಾದ ಖುಷಿ ಒಂದು ಕಡೆ ಉಮ್ಮಳಿಸುತ್ತ ಇತ್ತು. ಜಿಗಿದು ಜಿಗಿದು ನಾನು ತಂದೆ ಆದೆ ಅಂತಾ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹೇಳ್ಬೇಕು ಅನ್ನಿಸೋ ಅಷ್ಟು ಸಂತೋಷ್. ಆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕಂದನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡುವ ಆ ಕ್ಷಣದಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ತಂದೆ ನನಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಹುಟ್ಟಿದ.

ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರು, ಬಂಧುಗಳು ಆಫೀಸ್ ನ colleagues ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಫೋನ್ ಮಾಡೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಖುಷಿಯನ್ನ ಹಂಚಿಕೊಂಡಷ್ಟು ಜಾಸ್ತಿ ಆಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ಮಾತು ಅವತ್ತು ನನಗೆ ನಿಜಾ ಅನಿಸ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ನನ್ನ buddies ಶೆಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ವಿನ್ಯಾ ಬಂದರು. ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುತ್ತ ಇದ್ದ ನಾನು ಇನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಕಂದನನ್ನ ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆ ಅವಳ ಆ ನೋಟದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟೆ. ಆ ಪುಟ್ಟ ಕಂದನ ಕತ್ತು ಇನ್ನು ಕೂಡಿಲ್ಲ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಆ ಕಂದನ ಬಟ್ಟಲು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಹಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಬೊಚ್ಚು ಬಾಯಿ, ನನ್ನವಳಿಂದ ಈಗ ತಾನೆ ಬೇರ್ಪಟ್ಟ ಸಾಕ್ಷಿಗೆ ಅಂತಾನೆ ಇರುವ ಆ ಹೊಕ್ಕಳು ಬಳ್ಳಿಯಾ ಮೇಲಿನ ಕ್ಲಿಪ್ಪು, ಅವಳ ಮುದ್ದು ಬೆರಳಿನ ಆ ಹಸಿ ಉಗುರು ನನ್ನ ಎದೆಗೆ ತಾಕಿದಾಗಲೇ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಈ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್ಸು ಬಂದಿದ್ದು. ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದ ಅವಳ ಕೈ ಮುಷ್ಟಿಯ ಮದ್ಯ ನನ್ನ ಬೆರಳನ್ನು ತೂರಿಸಿದಾಗ ಆದ(ಆಗುವ) ಆ ಸಂತಸ ನನ್ನೆಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನು ಮರೆಸುವಂತದ್ದು. ಆ ಬೊಚ್ಚು ಬಾಯಿಯ ನಗು, ಯಾವದೋ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಹೆದರಿದಾಗ ಅವಳ ಅಳು, ಕಂಕುಳಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ ಬೀಸುವ ಅವಳ ಕೈ-ಕಾಲುಗಳ ಸ್ಪರ್ಶ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಅವಳ ಕಣ್ಣು ಬೆರೆತಾಗ ನನ್ನನ್ನು ಅವಳು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತಾ ಅನಿಸುವ ಆ ಭಾವನೆ ಇವೆಲ್ಲ ಇನ್ನು ನೆನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ತಾನೆ ನಡೆದ ಹಾಗೆ ಇದೆ.

ಇವತ್ತು ಪಪ್ಪಾ "ಹ್ಯಾಪಿ ಪಪ್ಪಾ ಡೇ" ಅಂತಾ ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನ ನನ್ನ ಕಿವೀಲಿ ನಿನ್ನ ತೊದಲು ಭಾಷೆಲಿ ಉಸುರಿದಾಗ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸ್ತಬ್ದನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆ. ಹೌದಲ್ವಾ ಇವತ್ತಿಗೆ ನೀನು ಹುಟ್ಟಿ ಎರಡು ವರ್ಷ ಆಯ್ತಾ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಆ ತಂದೆಗೂ ಎರಡು ವರ್ಷ ಆಯ್ತಾ ಅಂತಾ ಯೋಚಿಸಿದೆ. ಎರಡು ವರುಷದಲ್ಲಿ ನೀನು ಎಷ್ಟೊಂದು ಬೆಳೆದು ಬಿಟ್ಟೆ ಮಗಳೇ. ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಆ ತಂದೆಯನ್ನು ನೀನೆ ಎರಡು ವರುಷ ಬೆಳೆಸಿದಿಯ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಪಪ್ಪಾ ಅಂತಾ ಕೂಗುತ್ತ ಏಳುವ ನೀನು, "ದುದ್ದು" (ಹಾಲು) ಅಂತಾ ನನ್ನ ದಿನವು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿಯಾ. ದಾರಿ ಮದ್ಯ ಸಿಗುವ "ಬೌ ಬೌ " , "ಅಂಬಾ", "ಯಯಾಚಿ" (ಕಾಗೆ), ಹದ್ದು, ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರನ್ನ ನೋಡುವ ಆ ನಿನ್ನ ಬೆರಗು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಂತೋಷ್ ನನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಿನಿ. ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ಬೇಜಾರ್ ಆಗುತ್ತೆ ಗೊತ್ತ. ಸಾಯಂಕಾಲ ಬಂದಾಗ ನನ್ನವಳ ಮೇಲೆ ಅದೆಷ್ಟು complaints ಕೊಡುತ್ತಿಯ ನೀನು. ನಿನ್ನ ಮಾತಲ್ಲೇ ಅದೆಲ್ಲ ಕೇಳುತ್ತ ದಿನದ ಆಯಾಸವೆಲ್ಲ ಮಾಯವಾಗುತ್ತೆ. ಊಟಕ್ಕೆ ನೀ ಮಾಡುವ ಹಠ, ನಾನು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿ ನಿಂಗೆ ತಿನ್ನಿಸುವಷ್ಟು patience ನನಗೆ ನೀನು ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಿಯ. ಮಲಗುವ ಮುಂಚೆ "ಬುಕ್ಕು" ಅಂತಾ ಮತ್ತೆ ಬಾಲಮಂಗಳ ಓದಿಸೋಕೆ ಹಚ್ಚಿದ್ದಿಯ ನನ್ನನ್ನ. "ಜೀಂಯ ಜೀಂಯ" ಅಂತಾ ಪಾರ್ಕನಲ್ಲಿ ಜಾರುಬಂಡೆ ಆಡುವಾಗ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ನೂಕಿದ್ದಿಯ. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ನೀನು ನೀಡಿದ್ದಿಯ.

I LOVE YOU LOT ಮಗಳೇ.

ಇಂತಿ ನಿನ್ನ ಪಪ್ಪಾ..

ಶಿವನಿಗೆ ಪಿಜ್ಜಾ ಅಂದ್ರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Thu, 3 Mar 2011 23:36:00 +0530

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೯:೦೦ಕ್ಕೆ ಗಡಿ ಬಿಡಿಯಿಂದ ಎದ್ದೆ, ನೋಡಿದ್ರೆ ಇವಳು ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ತೊಗೊಂಡು ಅದರಲ್ಲಿರೋ game ಆಡುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಲೇಟ್ ಆದರು ನನ್ನ ಎಬ್ಬಿಸೋದು ಬಿಟ್ಟು game ಆಡುತ್ತ ಕುಳಿತ ಇವಳನ್ನ ನೋಡಿ ಕೋಪ ಬಂತು. ನನಗೆ officeಗೆ late ಆಗುತ್ತೆ ಕಣೆ ಬೇಗ ತಿಂಡಿ ಮಾಡು ಅಂತಾ ಹೇಳುತ್ತಾ ಎದ್ದೆ. ನಾ ಎದ್ದಿದ್ದು ನೋಡಿ, ನನಗೊಂದು smile ಹಾಕಿ ಇವತ್ತು ಮನೇಲಿ ತಿಂಡಿ-ಗಿಂಡಿ ಇಲ್ಲ ಅಂತಾ ಹೇಳಿದಳು. ಸ್ವಲ್ಪ ಗಾಬರಿ ಆಯಿತು. ಆದರು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಯಾಕೆ gas ಏನಾದ್ರು ಖಾಲಿ ಆಯ್ತಾ ಅಂತಾ ಕೇಳಿದೆ. ಇಲ್ಲಾರೀ ಇವತ್ತು ಶಿವರಾತ್ರಿ, so ಇವತ್ತು ಅಡಿಗೆ ಮನೆಗೆ ರಜಾ ಅಂದಳು. ನೆನ್ನೆ ಫೋನ್ನಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಾಯಿತು. ಹೂ ತೊಗೊಂಡು ಬಾ. ಬಿಲ್ವಪತ್ರಿ ತೊಗೊಂಡು ಬಾ. ಶಿವನಾಮ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡು ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೇಳಿದ್ದಳು. ಹ್ಞೂ ಅಂದು ಅವಳಿಂದ ಏನೋ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಇವಳಿಂದ?

ಶಿವನೆ ನೀನೆ ನನ್ನ ಕಾಪಾಡಪ್ಪ ಅಂತಾ ಎದ್ದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಬಂದೆ. ಅಟ್-ಲೀಸ್ಟ್ ಒಂದು ಕಾಫಿ ಸಿಗುತ್ತಾ ಅಂತಾ ಸಣ್ಣ ಆಸೆ ಇಂದ ಅವಳತ್ತ ನೋಡಿದೆ. ನನ್ನ ನೋಟ ಅರ್ಥ ಆಯಿತು ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಆದರು ನನ್ನನು ನೋಡಿದರು ನೋಡದ ಹಾಗೆ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ಬಿಲ್ವಪತ್ರಿ ಇದೆ ದೇವರಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಅಂತಾ ಅಬ್ಬರಿಸಿದಳು. ಈ ಹಬ್ಬಗಳಾದ್ರೂ ಏನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ವೋ ಅಂತಾ ಗೊಣಗ್ತಾನೆ ಅಂತು ಇಂತೂ ನಮ್ಮ ಮನೆ ದೇವರಿಗೆ ಇವತ್ತು ಹೂ ಕಾಣೋ ಭಾಗ್ಯ ಬಂತಪ್ಪ ಅನ್ಕೊಂಡು ದೇವರ ಮನೆಗೆ entry ಹಾಕಿದೆ. ಮನೆ ಹುಡುಕುವಾಗ ದೇವರ ಕೊಣೆ seperate ಆಗಿರಬೇಕು ಅಂತಾ ಹುಡುಕಿ ಈ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ವಿ. ಅಮ್ಮ ಬಂದಾಗ ದಿನಾ ಪೂಜೆನೂ ನಡಿತಿತ್ತು(ಮಾಡಿಸ್ತಿದ್ಲು). ಅಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಬಂತು ದೇವರ ಮನೆ ಕಡೆ ನಾ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಳಗಡೆ ಹೋದಾಗ ಸ್ವಚ್ಚವಾಗೆ ಕಂಡಿತು. ಇವಳೆನೋ ಪೂಜೆ ಮಾಡ್ತಿರಬಹುದು ಅಂತಾ ಅನ್ಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಾದೆ. ಏನು ಮಾತಾಡದೆ ಬೇಗ ಹೂ ಏರಸಿ ಹೊರಬಂದೆ. ಆಯಿತು ಕಣೆ ಪೂಜೆ, ಇವಾಗಲಾದರು ಅಂತಾ ವಟರ ಎತ್ತಿದೆ. ಹ್ಞೂ ಕಾಫಿ ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಅಮ್ಮಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ರೆ ನೋಡೋಣ. ಅರ್ಥ ಆಯಿತು ಇದೆಲ್ಲ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮುಗಿಯಲ್ಲ ಅಂತಾ. ಅಮ್ಮಂಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ರು ಏನ್ ಗಿಟ್ಸಲ್ಲ ಅಂತಾ ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊಗೊದೊಂದೇ ದಾರಿ ಅಂದುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎರಡು ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ತಿಂದು ಕಾಲ್ಕಿತ್ತೆ.
ಸುಮಾರು ೧೨ಕ್ಕೆ ಇವಳಿಂದ ಫೋನ್ ಬಂತು, ರೀ ಏನು ತಿನ್ನಬೇಡಿ.. ಇವತ್ತು ಉಪವಾಸ.. ಆಯಿತು ಮಾರಾಯಿತಿ ಏನು ತಿನ್ನಲ್ಲ ಬರಿ ಒಂದು ಜೂಸ ತೊಗೋತೀನಿ ಅಂತಾ ಹೇಳ್ದೆ. ಅವಳಿಗೆ ಅದು ಸಮಾಧಾನ ಆಯಿತು ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಫೋನ್ ಅಷ್ಟಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟಳು. ಮದ್ಯಾನ್ಹ ಆಫೀಸ್ ಕ್ಯಾಂಟೀನ್ಗೆ ಹೋಗಿ ಗಡದ್ದಾಗಿ ಒಂದು ಮಸಲ್ ದೋಸೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಅಕ್ಕಿ ರೊಟ್ಟಿ ತಿಂದು ಬಂದೆ. ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ ಏನೋ ಸಮಾಧಾನ ಆಯಿತು. ಇವಳದೆನು ಕೇಳೋಣ ಅಂತಾ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ. ನನಗಿಂತ ಮುಂಚೆನೆ ಮಾತು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ಲು. ಮನೆಗೆ gasನವನು ಬಂದಿದ್ದ, ಮನೇಲಿ ದುಡ್ಡು ಇರಲಿಲ್ಲ ಹಾಗಾಗಿ ಕೆಳಗಿನ ಮನೆಯವರ ಹತ್ರಾ ದುಡ್ಡು ಇಸ್ಕೊಂಡು ಕೊಟ್ಟಿದೀನಿ. ಇವತ್ತು ನೀವು ಬರುವಾಗ ದುಡ್ದು ತೆಗಿಸ್ಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ ಅಂತಾ ತಾಕಿತಿ ಮಾಡಿದಳು. ಕೊಲೆ ಬಸವನ ಹಾಗೆ ತಲೆ ಹಾಕುತ್ತ, ಅವಳ ಮಾತನ್ನ ಕೇಳ್ತಾ, ನಾ ಏನಕ್ಕೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದೆ ಅನ್ನೋದೇ ಮರೆತು ಹೋಯಿತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ರೀ ಊಟ ಆಯ್ತಾ ಅಂತಾ casual ಆಗಿ ಕೇಳಿದಳು. ಹ್ಞೂ ಕಣೆ ಅಕ್ಕಿ ರೋಟಿ ತಿಂದೆ, ನೀನು ಅಂತಾ ಕೇಳ್ದೆ.. ಅಷ್ಟೇ ನಾ ಮಾತಾಡಿದ್ದು.. ಫೋನ್ ಕೆಳಗೆ ಇಡೋವರೆಗೂ ಅವಳಾರತಿ ಆಯಿತು. ರಾತ್ರಿ ನಿಮಗೆ ಉಪವಾಸ ಅಂತಾ ಧಮಕಿ ಬೇರೆ ಬಂತು. ಏನ್ ಮಾಡೋದು ಇವಳ ಮಾತನ್ನ ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಎಲ್ಲಾನು ಮರೆತು ಬಿಡ್ತಿನಿ ಅಂತಾ ನನನ್ನೇ ಬೈಕೊಂಡು ..ಥೂಥ ಅಂತಾ ಒಂದು round ಶಿವನ್ನು ಬೈಕೊಂಡು ಸಾಯಂಕಾಲ ಮನೇಲಿ ಅವಳನ್ನ ಹೇಗೆ face ಮಾಡೋದು ಅಂತಾ ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದೆ.
ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ಐಡಿಯಾ ಫ್ಲಾಶ್ ಆಯಿತು. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಮದ್ದು ಅವಳ favorite ಡಿಶ್ ಪಿಜ್ಜಾ. ಆಫೀಸ್ ಮುಗಿಸ್ಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಹೊರಡೋ ೩೦ ನಿಮಿಷ ಮೊದಲೇ ಪಿಜ್ಜಾ order ಮಾಡಿದೆ. ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋವಾಗ ಅದನ್ನ ಪಿಕ್-ಅಪ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ. ಮದ್ಯಾನ್ಹ ಊಟ ಮಾಡಿದ್ದು ಅಲ್ದೆ ಪಿಜ್ಜಾನ್ನಾ ಬೇರೆ ತಂದಿದಿರಾ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಅಂತಾ left and right ಆಗಿ class ತೊಗೊಂಡಳು. ಆದ್ರೆ ಎಷ್ಟೇ ಆದರು ಪಿಜ್ಜಾ ವಾಸನೆ ಕಡಿಮೆ ಆಗದೆ ಇರೋ ಕಾರಣ ಬೇಗನೆ ನನ್ನ ಜೊತೆ ರಾಜಿ ಆಗಿ ಪಿಜ್ಜಾ ತಿನ್ನೋಕೆ ರೆಡಿ ಆದಳು. ಇಬ್ಬರು ಗಡದ್ದಾಗಿ ಪಿಜ್ಜಾ ತಿಂದ್ವಿ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ಶಿವರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸ ಅಂತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಪಿಜ್ಜಾ ನಮ್ಮ ಹೊಟೆನ್ನ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತು. ಜೇಬಿಗೆ ೫೦೦ ರೂಪಾಯಿ ಕತ್ತರಿನು ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಇತ್ತು. next ಶಿವರಾತ್ರಿ ವರೆಗೂ ನಾನು ಸೇಫ್ ಅಂತಾ ಶಿವನಿಗೆ ಒಂದು ನಮಸ್ಕಾರ ಹಾಕಿ, ಲೇ ಶಿವನಿಗೆ ಪಿಜ್ಜಾ ಅಂದ್ರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಅಂತೆ ಕಣೆ.. ಈ ಶಿವರಾತ್ರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಫಲ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೆ ಕಣೆ ಅಂತಾ ಹೇಳ್ದೆ.. ಹ್ಞೂ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಎಲ್ಲಾನು ತಿಳಿಯುತ್ತೆ ಅಂತಾ ಒಂದು ಆವಾಜ ಹಾಕಿ ಮಲಗೋಕೆ ಹೊರಟಳು.

ಜೋಗಿ ಕಥಾಸಮಯ

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Wed, 2 Mar 2011 00:00:00 +0530

ಇದು ಜೋಗಿ-time,

ಜೋಗಿಯವರ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಅವರ ಕೆಲವು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದೆ. ಓದೋಣ ಅಂತಾ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದಷ್ಟೇ ನೆನಪು. ಯಾವಾಗ ಮುಗಿತೋ ನಿಜವಾಗಲು ಗೊತ್ತಾಗ್ಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಜೋಗಿಯವರ ಪರಿ. ಅವರ ಕಥೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾಗೆ ಎಳಕೊಂಡು ಅವುಗಳದ್ದೇ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ವೆ. ಅವರೇ ಮಾತಲ್ಲಿ ಹೇಳ್ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ " ಕಥೆ ಓದುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲ ನಮ್ಮದಲ್ಲದ ಇನ್ನೊಂದು ಬದುಕನ್ನ ಬದುಕ್ತಿವಿ ".

ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಖಾಂತವಾಗುವ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಓದಿದ ನನಗೆ ಅವರ ಕೆಲವು ಕಥೆಗಳು ತಲೆ ಕೆಡಸಿದವು. ಅವರ ಕಥೆಗಳೇ ಹಾಗೆ. ಓದುತ್ತ ಹೋದಂತೆ ಅವು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರ ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುತ್ತವೆ. ಅವರ ಬರಹಗಳು ಉಪದೇಶ ಕೊಡುವುದಾಗಲೀ, ಓದುಗನಿಗೆ ದೀಕ್ಷೆ ನಿಡುವುದಾಗಲಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹಾಗೆ silent ಆಗಿ ಹೃದಯಾಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತವೆ.

ಅವರ ಕೆಲವು ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳನ್ನ್ಬು ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ. ಇಷ್ಟ ಆದ್ರೆ ಜೋಗಿಯವರಿಗೆ ಒಂದು thanks ಹೇಳಿ.

ಭಾಷೆಯಲ್ಲ, ಶಬ್ದವಲ್ಲ, ಇನ್ಯಾವುದೋ ಅಲ್ಲ.... ಬರಿ ಬಣ್ಣಗಳು, ಬೆಳಕುಗಳು, ಇವಿಷ್ಟೇ ಹೇಳುವ ಕಥೆ ನಿಜವಾದ ಕಥೆಗಳು.
ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವುದನ್ನು ಸೂರ್ಯ ಬೆಳಕಿನ ಸೆರಗ ಬೀಸಿ ನಿಚ್ಚಳಗೊಳಿಸುತ್ತಾನಲ್ಲಅದು ಕಥೆ.
ಕಥೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ ಅನ್ನುವ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ಬರೆಯಲು ಹೊರಟಾಗ ಕಥೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಒಂದು ಬದುಕಿನ ವರದಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ವರದಿಗಳಷ್ಟೇ ಕಥೆಗಳಲ್ಲ ತಾನೆ?
ವಿವರಗಳಷ್ಟೆ ಕಥೆಗಳಲ್ಲ ನಿಜಾ. ಆದರೆ ಕಥೆಯಲ್ಲಿರುವುದು ವಿವರಗಳೇ ಅಲ್ಲವೇ.
ಯಾವ ಕಥೆಯೂ ಮುಗಿಯುವುದೆ ಇಲ್ಲ. ನಾವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೆವೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ನಿಲ್ಲುವುದು ನಮ್ಮ ಕಥೆ ಹೇಳುವ ಕೇಳುವ ಕುತೂಹಲ ಮಾತ್ರ.

ಹೀಗೊಂದು ಫೋನ್ ಕಾಲ್

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Fri, 28 Jan 2011 18:37:00 +0530

ಹುಡುಗಿರು ಅಂದ್ರೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗದೆ ಇರೋರು ಯಾರಾದ್ರೂ ಇದಾರಾ? ಕಡೆ ಪಕ್ಷ ಒಮ್ಮೆ ಅವಳನ್ನ ತುದಿಗಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆದರು ನೋಡ್ಬೇಕು ಅಂತಾರೆ. ಇನ್ನು college ಹುಡುಗರನ್ನ ಅಂತು ಕೇಳಲೇಬಾರದು. ಹುಡುಗಿರು ಇರೋದೇ ಅವರಿಗೋಸ್ಕರ ಅನ್ನೋ attitude. ಒಬ್ಬ ಕಾಲೇಜ್ ಹುಡುಗನ ಸ್ಮೈಲ್, ಅವನ ನೋಟ most of the ಹುಡುಗಿರನ್ನ ಕೆಣಕತ್ತೆ.collegeನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಡುಗ ಒಂದು ಹುಡುಗಿನ್ನ ಇಷ್ಟಾ ಪಡ್ತಿದ್ದಾನೆ ಅಂತಾ ಏನಾದ್ರು ಗೊತ್ತಾದ್ರೆ ಅವನ friends ಅದಕ್ಕೆ support. ಒಂದು ಹುಡುಗಿ ಒಂದು ಹುಡುಗನ್ನ friendly ಆಗಿ ಮಾತಾಡ್ಸಿದ್ರಂತು ಕೇಳಲೇ ಬೇಡಿ, ಹುಡುಗನ friends ಸೇರಿ ಅವನ್ನ ಲವ್ಗೆ ನೂಕೆ ಬಿಡ್ತಾರೆ. ಎಷ್ಟೋ ಸರಿ ಹುಡುಗ್ರು ಹೀಗೆ ಹಾಳಾಗೊದ್ರಲ್ಲಿ ಅವನ ಗೆಳೆಯರದು ಒಂದು ಪಾಲು ಇರುತ್ತೆ. ಹಾಗಂತ ಗೆಳೆಯರು ಕೆಟ್ಟವರು ಅಂತಾ ಅಲ್ಲ.. ಆ ವಯಸ್ಸೇ ಹಾಗಿರುತ್ತೆ. ಕಲ್ಲನ್ನ ತಿಂದು ದಕ್ಕಿಸ್ಕೊಳ್ಳೋ ವಯಸ್ಸು ಅದು. ಇನ್ನ ಹುಡುಗಿರು ..........

ನಾವು ನವೋದಯ ಮುಗಿಸ್ಕೊಂಡು ಬೆಂಗಳೂರುಗೆ ಬಂದಾಗ ಎಷ್ಟೋ distractionsಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡಿದವು. ಸಿನೆಮಾ, ಸಿಗರೇಟು, ಮಲ್ಯ ಸಾಹೇಬರು, MGರೋಡು, pubಗಳು, Valentine's dayಗಳು ಇವೆಲ್ಲರ ಮದ್ಯ ನಾವು ಯಾರಿಗೂ ಕಡಿಮೆ ಇಲ್ಲ ಅಂತಾ ಬೆಂಗಳೂರು ಹುಡುಗಿರು. ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ control ಮಾಡ್ಕೊಂಡು engineeringನ ಮೊದಲ್ನೇ semester ಮುಗ್ಸಿದ್ವಿ. ಒಳ್ಳೆ marks ಬಂತು, classನಲ್ಲಿ distinction ಬಂದ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಹುಡುಗರಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಬ್ಬರಾದ್ವಿ. Hostelನಲ್ಲೂ ನಮಗೆ ಒಂದು level ಸಿಗ್ತು. ಕಾಲೇಜ್ನಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಿರು ಮಾತಾಡ್ಸೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ರು. ಅಲ್ಲೇ ಬಂತು ಕಷ್ಟ. ಹುಡುಗಿರು ಅಂದ್ರೆ ಮೈಲಿ ದೂರಾ ಓಡೋ ನಮಗೆ ಇದು ತುಂಬಾನೆ ಕಾಡ್ತು. weekend ಬಂತು ಅಂದ್ರೆ friendsಗಳನ್ನ ಭೇಟಿ ಮಾಡೋಕೆ ಅವರ roomಗಳಿಗೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ವಿ. ವಿನಾಯಕನ room ನಮ್ಮ ಅಡ್ಡಾ ಆಗಿತ್ತು. 12th ನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆ ಮಾರ್ಕ್ಸು ಬಂದ್ರು CETಲಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಕೌನ್ಸೆಲ್ಲಿಂಗ್ ಟೈಮ್ನಲ್ಲಿ ನಾವು ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟ ನವೋದಯ ಹುಡುಗ್ರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಪಾಠ ಕಲ್ಸಿತ್ತು. First semester ಮುಗಿದಾಗ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಆ ಪಾಠನ್ನಾ ಮರ್ತಿದ್ವಿ. ಆದ್ರೆ ನಮ್ಮ ವಿನ್ಯಾ ಹಾಗಲ್ಲ. Distinction ಅವನನ್ನ ಬದಲಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗೆ ಅವನನ್ನ ನೋಡಿದಾಗೆಲ್ಲ ನಂಗಂತೂ ತುಂಬಾ inspiration ಬರ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ನನ್ನ adviser/mentor ಕೂಡಾ ಆಗಿದ್ದ. ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದ ಮಾತನ್ನ ಮಿರೋಕಾಗ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಡುವ ಹಾಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಿದ್ದ. In-fact ನಾನು engineer ಆಗ್ಬೇಕು ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಾನೆ ಈ ವಿನ್ಯಾ. ಅದನ್ನ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬರೀತೀನಿ.

ಈಗ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣಾ. 2nd semester exam ಹತ್ರಾ ಬಂದಿತ್ತು. Study holidays start ಆಯಿತು. Collegeನ last day ಮುಗಿಸ್ಕೊಂಡು hostelಗೆ ಬರ್ತಿದ್ದೆ. ದಾರೀಲಿ ನನ್ನ classನ ಹುಡುಗಿ ಸಿಕ್ಲು. ಮಾತಾಡ್ತಾ ಬಂದ್ವಿ. BMTC bus ಬಂತು, ಹೊರಡಬೇಕು ಅನ್ನೋಷ್ಟರಲ್ಲಿ, Combined study ಮಾಡೋಣ್ವ ಅಂತಾ ಅತ್ತ ಕಡೆ ಇಂದ ನಂಗೆ ಬುಲಾವ್ ಬಂತು. Almost ೫-೬ ತಾಸು disturb ಆಯ್ತು. ಏನ್ ಮಾಡೋದು ಅಂತಾ ತಲೆ ಕೆಟ್ಟತು. ಕೊನೆಗೆ ವಿನ್ಯಾಗೆ phone ಹಚ್ಚೋದು ಒಂದೇ ಉಳ್ದಿರೋ ದಾರಿ ಅನ್ಕೊಂಡು ಅವನಿಗೆ phone ಮಾಡಿದೆ. Mobile ಇನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಕೈಗೆ ಎಟಕದಿರೋ ಕಾಲ ಆದು. ಮೊದಲು phone ಮಾಡಿ ಅವನನ್ನ ಕರಿಯೋಕೆ ಹೇಳ್ಬೇಕು.೫ ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ phone ಮಾಡಿದಾಗ ಅವನು ಸಿಕ್ಕ. ನನ್ನ ಪುಣ್ಯ. ಎನಲೇ ಹೆಂಗೆ ಓದ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ? Graphics ಇನ್ನು ಓದ್ಬೇಕ್ಲೆ. ಹೀಗೆ ಸಂಭಾಷಣೆ ಶುರು ಆಯಿತು. ನಾನು ಹೇಗೆ ಹೇಳ್ಬೇಕು ಅಂತಾ ಒಳಗೊಳಗೇ ತಳಮಳಸ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಎಲ್ಲ ಮಾತು ಮುಗಿತು, ಇನ್ನೇನು phone ಇಡ್ತಾನೆ ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ "ಲೇ ವಿನ್ಯಾ" ಅಂದು ಮೌನಿ ಆದೆ. ಅವನು "ಹ್ಞೂ ಹೇಳು" ಅಂದು ಕೇಳಿಸ್ಕೊಲ್ಲೋಕೆ ರೆಡಿ ಆದ. ಹಾಗೆ ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಸುಮ್ಮನೆ ಇದ್ದು, ಕೊನೆಗೆ ನಾನೇ ಮೌನಾನ ಮುರಿದೆ. "ನನ್ನ class ನಲ್ಲಿ ಇರೋ ಒಂದು ಹುಡುಗಿ..... " ಇಷ್ಟೇ ಹೇಳಿರಬೇಕು, "ಈಗ study holidays. ಮೊದಲು ಅದು ಮುಗಿಲಿ. ಆಮೇಲೆ ನೋಡೋಣ." ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಒಂದು ಮಾತು ಕೇಳ್ದೆ ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಫೋನ್ ಕಟ್ ಆಯಿತು.

ಆ ಒಂದು ಫೋನ್ ಕಾಲ್ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾಡ್ತು. ಹುಡುಗಿರ್ಗೊಸ್ಕರ ತಲೆ ಕೆಡಿಸ್ಕೊಲ್ದೆ ಓದೋಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡ್ತು. ಗೆಳೆಯರು ಸಹಾಯ ಮಾಡ್ಬೇಕು, ಆದ್ರೆ ಯಾವಾಗ ಅನ್ನೋದು ಅವರು ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಹಾಯ ಆಗುತ್ತೆ. ಅಂದಹಾಗೆ ಅವತ್ತು ವಿನ್ಯಾ ಹೇಳಿದಮೇಲೆ ನಾ ಹಿಡದುದ್ದು ನಮ್ಮೂರಿನ bus. ರಾತ್ರಿ ಹೊರಟು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಊರಿಗೆ ಸೇರಿದೆ. Study holiday ಮುಗಿಸ್ಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಆ ಹುಡುಗಿ ಕಡೆ ತಲೆ ಹಾಕಲಿಲ್ಲ.

ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಈಗ ಏನಕ್ಕೆ ಬರಿತಾ ಇದಿನಿ ಅಂದ್ರೆ ಮೊನ್ನೆ 15th ಜನೆವರಿ 2011ಕ್ಕೆ ನವೋದಯ ಹುಡುಗರೆಲ್ಲ get-together ಮಾಡಿದ್ವಿ. ಆಗ ಎಲ್ಲರ introduction ಜೊತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಾವು ನವೋದಯ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದ ಮೇಲೆ ಏನ ಏನ ಮಾಡಿದ್ರು ಅಂತಾ ಹೇಳ್ತಿದ್ರು. ಆಗ sudden ಆಗಿ ಇದು ನೆನಪಾಯಿತು. ಅಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಹೇಳ್ಬೇಕು ಅಂತ ತಿರ್ಮಾನಾನು ಮಾಡ್ಕೊಂಡೆ. ಆದ್ರೆ ನನ್ನ ಸರದಿ ಬಂದಾಗ ಆದ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನ ಹೇಳೋದೇ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟೆ. :( ಅವತ್ತಿಂದ ಈ ವಿಚಾರ ತಲೇಲಿ ಕೊರಿತಾ ಇತ್ತು. ಈಗ ನೆಮ್ಮದಿ..

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ಮುಂಚೆ ಅವನಿಂದ ಒಂದು ಮೇಲ್ ಬಂತು. ಅದರಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನ blogನ follower ಆಗಿದಿನಿ ಅಂತ ಇತ್ತು. :)

THANKS LE VINYA.

ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಿದ್ದು ಬ್ಲಾಗ್ ನ follow ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕಲ್ಲ. :)

ಓಶೋ ಕಂಡಂತೆ ಗಾಂಧಿ!!!!

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Thu, 27 Jan 2011 12:41:00 +0530

ಮೂಲ ಲೇಖನ : ನಿಲುಮೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಸ್ಟ್ಆಗಿದೆ. ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟಾ ಆಯಿತು. So ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದಿನಿ.

ಸುಪ್ರೀತ್, ಬೆಂಗಳೂರು

ಓಶೋ ರಜನೀಶ್ ಜಗತ್ತು ಕಂಡ ಅತ್ಯಂತ ವಿವಾದಾಸ್ಪದ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ಜೈನ ಕುಟುಂಬವೊಂದರಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ರಜನೀಶ್ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಸ್ವತಂತ್ರ ಚಿಂತನೆಯೆಡೆಗೆ ಒಲವು ಹೊಂದಿದ್ದ. ತನ್ನ ಇಪ್ಪತ್ಮೂರನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತನಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಈತ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅತ್ಯಂತ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾದ, ಹಿಂದೆ ಯಾರೂ ಹೇಳಿರದಿದ್ದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ. ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತುವ, ಆ ಮೂಲಕ ಸ್ವತಂತ್ರ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನೂ ಖಂಡಿಸಿದ. ಮನುಷ್ಯ ತತ್‌ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸ್ಪಂದಿಸಬೇಕು. ಯಾವ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹವಿಲ್ಲದೆ, ಭವಿಷ್ಯತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಜನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬದುಕಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ. ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನೂ, ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನೂ ಬಿಡದೆ ಜಾಲಾಡಿದವ ಈತ. ೧೯೯೦ರಂದು ಹೃದಯಾಘಾತದಿಂದ ನಿಧನನಾದ.

ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಅಹಿಂಸಾ ಮಾರ್ಗದ ಅನ್ವೇಷಕ ಎಂದು ಕೊಂಡಾಡಿದರೆ ಈತ ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಕುಟಿಲ ರಾಜಕಾರಣಿ ಎಂದು ಕರೆದ. ಗಾಂಧೀಜಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ಅಹಿಂಸೆ, ಸತ್ಯಾಗ್ರಹವೆಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರಗಳು ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ. ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಸರಳತೆ ಢೋಂಗಿಯದು ಎಂದು ಜರೆದ. ಅವರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ, ಶಿಸ್ತು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ದೇವರ ಕಲ್ಪನೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಲೇವಡಿ ಮಾಡಿದ.

ನಿಜವಾದ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಯಾವ ಒರಗೆ ಹಚ್ಚಿದರೂ ತನ್ನ ಹೊಳಪನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಕಳೆಗುಂದುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಓಶೋ ರಜನೀಶ್ ಗಾಂಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿಯೋಣ. ಇದರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ, ಘನತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಸತೊಂದು ಆಯಾಮ ಸಿಕ್ಕಬಹುದು. ಯಾರನ್ನೂ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಒಪ್ಪಬಾರದು ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾಗಬಲ್ಲದು.

***

… ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ಒಬ್ಬ ಕಪಟ ರಾಜಕಾರಣಿ. ಅಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಆತ ಎಷ್ಟೋ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ತನಗೆ ಹಿತವಾಗುವಂತೆ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ. ಎಲ್ಲಾ ಜೈನರು ಆತನ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾದರು. ತಾವು ನಂಬಿದ ಅಂಹಿಸೆಯ ತತ್ವವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅವರು ಆತನಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದರು. ಗಾಂಧಿ ಜೈನನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆತ ಕೇವಲ ಶೇ ೯ರಷ್ಟು ಜೈನನಾಗಿದ್ದ. ನಾನು ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ವರ್ಣಿಸಲು ಇಚ್ಚಿಸುತ್ತೇನೆ: ಆತ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಹಿಂದು ಆದರೆ ಆತ ಕೇವಲ ಶೇ ೧ರಷ್ಟು ಹಿಂದು. ಆತ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಜೈನರು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗಾಗಿ ಆತ ಶೇ ೯ರಷ್ಟು ಜೈನ. ಉಳಿದ ಶೇ ೯೦ರಷ್ಟು ಆತ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಆಗಿದ್ದ. ಮೂರು ಬಾರಿ ಆತ ಕ್ರೈಸ್ತನಾಗಿ ಮತಾಂತರವಾಗುವ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದ.
ಅಹಿಂಸೆಯ ಮೂಲಕ ಆತ ಜೈನರ ಬೆಂಬಲ ಪಡೆದ, ಹಿಂಸೆಯ ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದ ಮೇಲ್ವರ್ಗದ ಹಿಂದುಗಳ ಬೆಂಬಲವೂ ಗಾಂಧಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಕ್ರಿಸ್ತ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ಅಹಿಂಸೆ ಹಾಗೂ ಶಾಂತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮಿಶಿನರಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸುವಲ್ಲಿ ಆತ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ. ಇವೆಲ್ಲವಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯವಾದ ಸಂಗತಿಯೊಂದಿದೆ. ಭಾರತ ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಗುಲಾಮ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಎಂದರೇನು ಎಂಬುದನ್ನೇ ಅದು ಮರೆತುಹೋಗಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ಈ ದೇಶ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿಲ್ಲ, ಇದರ ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನೂ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿದೆ…

ಭಾರತೀಯರು ಹೋರಾಡಲು ಭಯ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದೆಯೂ ಅವರೆಂದೂ ಹೋರಾಡಿದವರಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಗುಂಪೊಂದು ಇಡೀ ದೇಶವನ್ನು ತನ್ನ ಅಂಕೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತು. ಈ ದೇಶದ ಯಾಜಮಾನ್ಯ ಒಂದು ಗುಂಪಿನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಿತೇ ವಿನಾ ಭಾರತ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಭಾರತೀಯರು ಹೋರಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಭಾರತೀಯರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಗಾಂಧಿ ಅರಿತಿದ್ದ.
ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಬ್ರಿಟನ್ ವಿಶ್ವದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಎಂಬುದರ ಅರಿವು ಗಾಂಧಿಗಿತ್ತು. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಶಸ್ತ್ರ ಸಜ್ಜಿತವಾಗಿ ಸೆಣಸಿ ಗೆಲ್ಲುವುದು ಅಸಾಧ್ಯದ ಮಾತಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತೀಯರ ಬಳಿ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಯುದ್ಧ ಪರಿಣಿತಿ ಪಡೆದ ಯೋಧರಿರಲಿಲ್ಲ, ಯುದ್ಧದ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಹಿಂಸೆಯೆಂಬುದು ಗಾಂಧಿ ಬಳಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿ ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು…
ಹೀಗಾಗಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಅಹಿಂಸೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ತತ್ವವಲ್ಲ. ಇದು ಅನೇಕ ತಥ್ಯಗಳಿಂದ ಸಾಬೀತೂ ಆಗಿದೆ. ‘ಭಾರತ ಸ್ವತಂತ್ರವಾದ ತಕ್ಷಣ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಲಾಗುವುದು, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆಯಲಾಗುವುದು’ ಎಂದು ಗಾಂಧಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿದ್ದರು. ‘ನೀವು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಬೇರೆಯವರು ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆಗ ಏನು ಮಾಡುವಿರಿ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ, “ನಾವು ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮ ಅತಿಥಿಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತೇವೆ. ‘ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ವಾಸವಿದ್ದೇವೆ, ನೀವೂ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ವಾಸಿಸಬಹುದು’ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇವೆ” ಎಂದಿದ್ದರು.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ನಂತರ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಮರೆತುಹೋಯ್ತು. ಸೈನ್ಯವನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಲಿಲ್ಲ, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆಯಲೂ ಇಲ್ಲ. ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಸ್ವತಃ ಗಾಂಧಿಯೇ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಮೇಲಿನ ಮೊದಲ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದ್ದರು. ಭಾರತೀಯ ವಾಯು ಸೇನೆಯ ಮೂರು ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳು ಅವರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆಯಲು ಧಾವಿಸಿದ್ದವು. ಗಾಂಧೀಜಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ಹರಸಿದ್ದರು. ತನ್ನ ಬದುಕಿಡೀ ಮಾತಾಡಿದ ಅಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಆತ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರೆತಿದ್ದ…

***

ಹಿಂದೂ ಮುಸ್ಲೀಮರು ಬೇರೆಯಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ, ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಗಾಂಧಿಯ ಹಾಡು ಶುದ್ಧ ಸುಳ್ಳು ಎಂಬುದು ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಗಾಂಧಿಯ ಮಗ ಹರಿದಾಸ್‌ನ ಉದಾಹರಣೆ ಸಾಕು. ಆತ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಬಂಡಾಯಗಾರನಾಗಿದ್ದ. ಆತನನ್ನು ನಾನು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಪಡುತ್ತೇನೆ, ತನ್ನ ತಂದೆಗಿಂತ ಆತ ಎಷ್ಟೋ ಮೇಲು.
ಹರಿದಾಸ್ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಬಯಸಿದ್ದ. ಆದರೆ ಗಾಂಧಿ ಆತನಿಗೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಜನರನ್ನು ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಗಾಂಧಿಯ ನಂಬಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಬೇಡ ಎಂಬುದು ಆತನ ನಿಲುವಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಧಾರ್ಮಿಕ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಓದಲು ಶಕ್ಯವಾಗುವಂತೆ ತಾನೇ ಅವರಿಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಗಾಂಧಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಹರಿದಾಸ್ ಹಠಮಾರಿಯಾಗಿದ್ದ. ತನ್ನ ಓರಗೆಯ ಹುಡುಗರು ಕಲಿಯುವುದನ್ನು ತಾನೂ ಕಲಿಯಬೇಕು ಎಂದು ಹಠಹಿಡಿದಿದ್ದ. ‘ಒಂದು ವೇಳೆ ನೀನು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದರೆ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಗಾಂಧಿ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದ.

ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವರ್ತನೆ ಹೀಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿಮಗನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯೇ, ಅದರಲ್ಲೂ ಅಬೋಧನಾದ ತನ್ನ ಮಗನ ಬಗೆಗೆ? ಆತನ ಬೇಡಿಕೆಯೇನು ಅಪರಾಧವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ತಾನು ವೇಶ್ಯೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂದೇನು ಆತ ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ತಾನು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಹಾಗೂ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಗರ ಹಾಗೆ ಕಲಿಯಬೇಕು ಎಂಬುದಷ್ಟೇ ಆತನ ಬೇಡಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹರಿದಾಸನ ವಾದ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆತ ಹೇಳಿದ, “ನೀವೂ ಶಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀರಿ ಆದರೆ ಕಲುಷಿತಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ನಿಮಗೆ ಭಯ ಏಕೆ? ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಗ. ನೀವು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯಬಹುದಾದರೆ, ಬ್ಯಾರಿಸ್ಟರ್ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದಾದರೆ ನಾನೇಕೆ ಪಡೆಯಕೂಡದು? ನಿಮಗೇಕೆ ಇಷ್ಟು ಅಪನಂಬಿಕೆ?”

ಗಾಂಧಿ ಹೇಳಿದರು, “ನನ್ನ ಕೊನೆಯ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಜೊತೆ ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕೆಂದರೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಕೂಡದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬುದೇ ನಿನ್ನ ನಿರ್ಧಾರವಾದರೆ ಈ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಜಾಗವಿಲ್ಲ.”

ಆ ಹುಡುಗ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆತ ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಂದೆಯ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಆಶೀರ್ವಾದ ಬೇಡುತ್ತಾನೆ. ಗಾಂಧಿ ಆಶಿರ್ವಾದ ನೀಡಲು ಅಶಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ನನಗೆ ಗಾಂಧಿಯ ವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಅಹಿಂಸೆಯಾಗಲೀ, ಪ್ರೀತಿಯಾಗಲೀ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂಥ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ನಿಜವಾದ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಹೊರತು ಭಾಷಣಗಳಲ್ಲಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.

ಮನೆ ತೊರೆದ ಹರಿದಾಸ ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಎಷ್ಟೋ ವೇಳೆ ತನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆತ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ ಗಾಂಧಿ ಹಿಂದೂ ಮುಸ್ಲಿಂ ಐಕ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಸತ್ಯ ನಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಮಹಮ್ಮದೀಯನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆತ ನಿಜಕ್ಕೂ ವರ್ಣರಂಜಿತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದವನು.

ಆತ ಮಹಮ್ಮದೀಯನಾದ ನಂತರ ‘ಹರಿದಾಸ’ ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನೇ ಕೊಡುವ ಅರೇಬಿಕ್ ಹೆಸರನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಬ್ದ್ ಎಂದರೆ ಅರೇಬಿಕ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರು. ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ಎಂದರೆ ದೇವರ ಸೇವಕ. ಹೀಗೆ ಹರಿದಾಸ್ ಗಾಂಧಿ ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ಗಾಂಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಈ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದ ಗಾಂಧಿ ತೀವ್ರವಾದ ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕುಪಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಕಸ್ತೂರ ಬಾ, “ಏಕಿಷ್ಟು ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ? ಪ್ರತಿ ಮುಂಜಾವು, ಪ್ರತಿ ಸಾಯಂಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಹಿಂದೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಆತ ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ‘ಹಿಂದೂ ಮುಸಲ್ಮಾನರಿಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಎನ್ನುವುದಾದರೆ, ಇಷ್ಟು ದಿನ ಹಿಂದೂ ಆಗಿ ಬಾಳಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಮುಸಲ್ಮಾನನಾಗಿ ಬದುಕಿ ನೋಡೋಣ’ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿರಬಹುದು” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ನಗುತ್ತಾ.

ಗಾಂಧೀಜಿ ವ್ಯಗ್ರರಾಗಿ, “ಇದು ನಗುವಂತಹ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ. ಈ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಆತನಿಗೆ ನನ್ನ ಆಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಒಡೆತನವೂ ಇಲ್ಲ. ಆತ ನನ್ನ ಮಗನೇ ಅಲ್ಲ. ಇನ್ನೆಂದೂ ಆತನನ್ನು ನಾನು ನೋಡಲು ಇಚ್ಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ.” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸತ್ತಾಗ ಆತನ ಚಿತೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಕೊಡುವ ಕರ್ತವ್ಯ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹಿರಿಯ ಮಗನದ್ದು. ಗಾಂಧೀಜಿ ತಮ್ಮ ವಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಬರೆಸುತ್ತಾರೆ: “ಹರಿದಾಸ ನನ್ನ ಮಗನಲ್ಲ. ನಾನು ಸತ್ತ ನಂತರ ಆತ ನನ್ನ ಚಿತೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಇಡಬಾರದು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆ.”

ಎಂಥಾ ಕೋಪ! ಎಂಥಾ ಹಿಂಸೆ!

ಹರಿದಾಸನನ್ನು ನಾನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಬಲ್ಲೆ. ಆತ ಹೇಳಿದ, “ನನ್ನ ತಂದೆ ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಮಹಮ್ಮದೀಯನಾದದ್ದು. ನಾನು ಎಣಿಸಿದಂತೆಯೇ ಅವರು ವರ್ತಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದ ಧರ್ಮಗಳ ಸಮಾನತೆ – ಹಿಂದು, ಇಸ್ಲಾಂ, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್, ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮಗಳೆಲ್ಲಾ ಸಮಾನ- ಎಂಬುದು ಅರ್ಥಹೀನ. ಇದೆಲ್ಲ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ. ಅದನ್ನೇ ನಾನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಬೇಕಿತ್ತು, ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿದೆ.”

ಇದು ನನ್ನ ಗುರುಗಳಿಗೆ

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Tue, 25 Jan 2011 13:40:00 +0530

ಹೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡೋದು ನಮ್ಮ ಹಳೆ ನೆನಪುಗಳು. ಮೊನ್ನೆ ಜನೇವರಿ ೨೩ಕ್ಕೆ ಆದದ್ದು ಅದೇ. ಸುಭಾಷ್ಚಂದ್ರ ಬೋಸರವರ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ ಅಂತ tvಲಿ ನೋಡಿದಾಗ ನೆನಪಾದವರು ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಅಶೋಕಾನಂದ sir.

ಅವತ್ತು ನಾ maths final exam ಮುಗಿಸ್ಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೆ. Paper ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. Question Paper ಏನೋ easyನೆ ಇತ್ತು. ನನ್ನ preparationsಗೆ, ನನ್ನ expectationsಗೆ ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. exam ಮುಗಿಸ್ಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರೂ sirನ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು. ನಾನು ಅವರನ್ನ ಭೇಟಿನು ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಸುಮ್ಮನೆ dormitoryಗೆ ಬಂದು ನನ್ನ cot ಮೇಲೆ ಕೂತಿದ್ದೆ. ಆಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅಶೋಕಾನಂದ sir dormitoryಗೆ ಬಂದ್ರು. ಅವರನ್ನ ನೋಡಿದ್ದೇ ಎಲ್ಲಿತ್ತೋ ಆ ಅಳು ಕಿತ್ಕೊಂಡು ಬಂತು. ನನ್ನ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿ, question ಪೇಪರ್ ತೊಗೊಂಡು ಒಂದ-ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆನ್ನ ಕೇಳಿ ಅದಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಕ್ಸನ್ನ mark ಮಾಡಿ, 80ರ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತೆ ನಿಂಗೆ ಅಂತ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಇವತ್ತು ನಾ ಏನೆ ಆಗಿರಬಹುದು ಆದ್ರೆ ಅವತ್ತು ಅವರು ತೋರಿದ ಪ್ರೀತಿನ.. ಆ ಅಕ್ಕರೆ.. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಿಗಲ್ಲ.. residential school ನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ನಮಗೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳೇ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯರು. ಆ ನೆನಪುಗಳು, ಅದನ್ನ ಅನುಭವಿಸಿದ ನನಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದಾವೆ ... Thanks Sir.. Thanks a lot..

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಏನಕ್ಕೆ ಹೇಳಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು ಅಂದ್ರೆ 23 Jan, ಅಶೋಕಾನಂದ sir ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ. ಎಲ್ಲರು ಬೋಸರವರನ್ನ ನೆನದರೆ, ನನಗೆ ನನ್ನ sir ನೆನಪಾದರು. ಅವರು ನಮಗೋಸ್ಕರ ಪಟ್ಟ ಕಷ್ಟಗಳು ನೆನಪಾದವು. sir ನಿಮ್ಮನ್ನ meet ಮಾಡದೆ ಎಷ್ಟೋ ದಿನ ಆಗಿದಾವೆ, ಆದ್ರೆ ನನ್ನ ಆಸೆ ಒಂದೇ ನೀವು ಚೆನ್ನಾಗಿರಿ.

HAPPY BIRTHDAY SIR.

MANY MANY HAPPY RETURNS OF THE DAY.

ಇವತ್ತು ಯಾಕೋ ಆ ನೆನಪುಗಳು ಬೇಡ ಬೇಡ ಅಂದ್ರು ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳ ಹಾಗೆ ತಿರುಗಿ ತಿರುಗಿ ಬರ್ತಾನೆ ಇದಾವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಈ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಹೊತ್ತು-ಗೊತ್ತು ಒಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂತ. :)

ಜೋಗಿಯ ಹಂಗಿನ ಕಿನ್ನರಿ

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Wed, 19 Jan 2011 07:39:00 +0530

ಮೊನ್ನೆಯ ಭಾನುವಾರ ಅಂದ್ರೆ 9 Jan 2011 ನನಗೆ ಎಂದಿನ ಭಾನುವರದಂತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ನಾನು ನನ್ನ ಜೀವನದ ಮೊದಲ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅಂದಹಾಗೆ ಅದು ನನ್ನ್ನ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಮಾರಂಭ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಜೋಗಿಯವರ "ಮಾಯಾ ಕಿನ್ನರಿ" , "ರೂಪ-ರೇಖೆ" ಮತ್ತು "ನದಿಯ ನೆನಪಿನ ಹಂಗು" .

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದುತರ ಖುಷಿ ಇತ್ತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೯.೩೦ಕ್ಕೆ ನಾವು (ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಹುಡುಗಿ) ಬಸವನಗುಡಿಯ ಹಳ್ಳಿ ತಿಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ-ಬಿಸಿ ಅವರೇಕಾಳು ದೋಸೆ ತಿಂದು ಸುಮಾರು ೧೦.೦೦ಕ್ಕೆ ಇಂಡಿಯನ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ವರ್ಲ್ಡ್ ಕಲ್ಚರ್ಗೆ ತಲುಪಿದೆವು. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಜೋಗಿಯವರು ಅಲ್ಲಿದ್ದರು. ಫೋಟೋದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದ ಜೋಗಿಯವರಿಗೂ ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಜೋಗಿಯವರಿಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇತ್ತು. ಅವರೇ ಅಂತ confirm ಆದಮೇಲೆ ಅವರನ್ನ ಮಾತಾಡ್ಸೋ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿದೇ. ಅಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದ ಪ್ರಕಾಶ್ ಕಂಬತ್ತಳ್ಳಿ, ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ ತೊಳ್ಪಾಡೆ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರನ್ನು ನೋಡಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಖುಷಿಯಾಯ್ತು.

ನಂತರ ಸುಮಾರು ೧೦.೧೫ರಷ್ತೊತ್ತಿಗೆ ಉಪೇಂದ್ರ ಅವರ entry ಆಯ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಜನರಿಗೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ entertainment ಸಿಕ್ಕಾಗೆ ಆಯಿತು. ಉಪೇಂದ್ರ ಅವರು ಅಷ್ಟೇ ನಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಮಾತಾಡ್ಸ್ತ, ಫೋಟೋ ತೆಗಿಸ್ಕೊಳ್ತಾ ನಗನಗತಾ ಇದ್ರು.

ಎಲ್ಲರನ್ನು ಕಾಯಿಸಿ ತಡವಾಗಿ ಬಂದ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಮಾತುಗಳು ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಳೆ ತಂದು ಕೊಟ್ಟವು. ಜೋಗಿಯವರನ್ನ ನಂಬಿ ಹೆಣಗಾಡಿದವರು ೩ ಜನ. ಮೊದಲನೆಯವರು ಅವರ ಪತ್ನಿ, ನಂತರ ತಾವು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶ್ ಕಂಬತ್ತಳ್ಳಿ ಅಂತ ಬೈಯ್ಯುತ್ತಾನೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ ರವಿಯವರ ಮಾತುಗಳು ಹಾಸ್ಯಭರಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಜೋಗಿ ಕಾಲಂ ಬರೆಸುವಾಗ ತಾವುಪಟ್ಟ ಬವಣೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಬಂದ ಪ್ರಶಂಸೆ ಹಾಗೂ ಬರದವರಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡಲು ತಾವು ಪಟ್ಟ ಮುಜುಗರ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ಸಭಿಕರಿಗೆ ಬಿಡಿಸಿಟ್ಟರು. ನಂತರ ಮಾತಾಡಿದ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ ತೋಳ್ಪಾಡಿಯವರ ಮಾತುಗಳು ತುಂಬಾ ಗಂಭಿರವಾಗಿ ನೆರೆದವರೆಲ್ಲರ ಮನಗಳನ್ನು ನಾಟಿದವು.

ತುಂಬಾ ಸರಳವಾಗಿ ನೆರವೇರಿದ ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಮಾರಂಭ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ತಂದಿತು. ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಗಣ್ಯರಲ್ಲಿ ನನ್ನ favorite ಆದ ಜಿ. ಎನ್. ಮೋಹನರವರನ್ನ, ಸುಶ್ರುತ ದೊಡ್ದೆರಿಯವರನ್ನ ಮಾತಾಡಿಸಲು ಧೈರ್ಯ ಸಾಲದೇ ವಾಪಸ ಬಂದಿದ್ದಾಯಿತು. ಜೋಗಿಯವರ ಮಾಯಕಿನ್ನರಿಯನ್ನು ಓದಿದ್ದು ಆಯಿತು. ಅದರ ಕುರಿತು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ ಕೂಡಲೇ ಈ ಬ್ಲಾಗ್ನಲ್ಲಿ ಹಾಕುವೆ.

ಹೀಗೊಂದು ಚಿತ್ರ...

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Tue, 11 Jan 2011 12:18:00 +0530

ಮೊನ್ನೆ ವೆಲ್ಲೂರಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ದಾರಿ ಮದ್ಯ ಒಂದು ಧಾಬಾದಲ್ಲಿ ಕಂಡದ್ದು, ಸೆರಿಹಿಡಿಯದಿರಲು ಕಾರಣಗಳೇ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.. :)

Minimalist Art Photography

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Tue, 4 Jan 2011 17:22:00 +0530

Minimalist photography is known to be the art of less. Such calm pictures focus mainly on a few essential elements for composing the perfect shot. This type of photography art provides a challenge — by arranging only one or two elements in a scene to share a particular message across. In this post, we hope you will find some inspiring minimalist photography and see that sometimes a little shows a lot!

Minimalist Photography

ShoppingCart

Minimalist natural pinecone

Sacandaga ice fishing shelter

Minimalist Photography

Minimalist

She Moved To California

the docks

Minimalist Photography

Shadow Games

Minimalist Photography

Nothing Can Happen to Us

Cavernous

flight to Europe…

A Haiku In Progress

Minimalist street lamp

CODE_GREEN

Luzerne, Switzerland

dust storm

Straw bales on the horizon line

Coffee To Stay

Sudo without password on Ubuntu

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Tue, 28 Dec 2010 17:10:00 +0530

  sudo visudo

  sudo vi /etc/sudoers

Add this line at the end (change "rakesh" to your username):

  rakesh ALL=(ALL) NOPASSWD: ALL

Ctrl-X to leave, save your changes, and you're done!

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Wed, 15 Dec 2010 19:08:00 +0530

ನೀಲು

ಹತ್ತು ವರುಷದ ಹಿಂದೆ

ನದಿ ತಟದಲ್ಲಿ ಕೂತು

ಓದಿದ ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಕವಿತೆಯನ್ನು

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೇಳೋಣ ಅನಿಸಿತು

ಅವನ ದನಿಯಲ್ಲೂ ನಡುಕವಿರಲಿಲ್ಲ

ನನ್ನ ರೋಮವೂ ನಿಮಿರಲಿಲ್ಲ

sunaath said...

ಮತ್ತೊಂದು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ:...

ಹಲ್ಲಿನ ಸೆಟ್ಟನ್ನು ತರಲು ಮರೆತಿದ್ದರಿಂದ, ಕವಿತೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಓದಲೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ;ಹಿಯರಿಂಗ ಏಡ್ ಇಲ್ಲದೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಲೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ!

Wednesday, December 15, 2010

ಕೃಪೆ := ತೊದಲು ಮಾತು

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸಿ..

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Fri, 10 Dec 2010 12:06:00 +0530

ಕೃಪೆ :=ಅವಧಿ

If Web Browsers were Celebrities..

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Thu, 2 Dec 2010 20:26:00 +0530

5 LEVELS OF INCEPTION

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Tue, 30 Nov 2010 11:32:00 +0530

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Mon, 29 Nov 2010 17:09:00 +0530

TIME

Imagine this for a second:
There is a $86,400 lottery drawing.

But this award comes with some restrictions:

The lottery takes back any money not spent at the end of the day; we cannot carry it forward.

Each day at 1 AM, we receive another $86,400 for that day.

We cannot transfer money, we may only spend it.

The prize can be discontinued at any time, with or without warning–even in the middle of the day.

What would you do? Use all the money, to benefit yourself and the people you love?

If so, let's start doing it, here and now, because we already won this lottery–it's the time in a day!

Every day, we each have 86,400 seconds as a gift of life, and when the day finishes, any unused time is gone.

What we haven't lived up that day is forever lost. Yesterday is forever gone! And there is no guarantee about tomorrow.

Each day the number of seconds available is refilled, but this can stop at any time, with or without warning. So, what are we going to do with these 86,400 seconds? Aren't they worth so much more than the same amount in dollars, euros, pounds, or material possessions?

Think about that.

Courtesy : Tinybuddha

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Thu, 25 Nov 2010 12:40:00 +0530

ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪ

ನಗುವ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪ ಅಳುವ ಯಡ್ಯೂರಪ್ಪ ಆಗಿದ್ದಾದ್ರೂ ಹೇಗೆ..?

ಇಲ್ಲಿದೆ ಸರಣಿ.

ಇದೆಲ್ಲಾ ಯಾಕ್ ಬೇಕಿತ್ತು ಯಡ್ರಪ್ಪರೇ? ನೀವು ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದಾಗ್ ಇದ್ರೇನೇ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಕ್ಕೊಂದ್ ಖದರ್ರು. ಸುಮ್ಕೆ ಕುಂತ್ಕಂಬಿಡಿ. ಸಿಎಂ ಸೀಟ್ನಾಗ್ ಕುಂತ್ ಅಳಾಕಿಂತ ಆಪೋಸಿಶನ್ ಲೀಡ್ರಾಗಿ ಧಮ್ಕಿ ಹಾಕೋಂಡಿದ್ರೆನೇ ಸಂದಾಕಿರ್ತೀರಾ. ನಿಮ್ಗೆ ಯಾಂಗ್ರಿ ಯಂಗ್ ಮ್ಯಾನ್ ಸುದೀಪ್ ಗೆಟಪ್ ಸರಿ ಹೋಯ್ತದೆ. ಶೃತಿ ಹಂಗೆ ಲೀಟ್ರುಗಟ್ಲೆ ಕಣ್ಣೀರ್ ಯಾಕ್ ವೇಷ್ಟ್ ಮಾಡ್ತೀರ.

ಕೃಪೆ := ಪಂಚ್ ಲೈನ್

DEFORESTATION

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Thu, 25 Nov 2010 12:36:00 +0530

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Wed, 24 Nov 2010 13:17:00 +0530

CD command Hacks

Perform mkdir and cd using a single command

Sometimes when you create a new directory, you may cd to the new directory immediately to perform some work as shown below.

# mkdir -p /tmp/subdir1/subdir2/subdir3
# cd /tmp/subdir1/subdir2/subdir3
# pwd
/tmp/subdir1/subdir2/subdir3

Wouldn't it be nice to combine both mkdir and cd in a single command? Add the following to the .bash_profile and re-login.

function mkdircd () { mkdir -p "$@" && eval cd "\"\$$#\""; }

Now, perform both mkdir and cd at the same time using a single command as shown below:

# mkdircd /tmp/subdir1/subdir2/subdir3
[Note: This creates the directory and cd to it automatically]
# pwd
/tmp/subdir1/subdir2/subdir3

Use dirs, pushd and popd to manipulate directory stack

You can use directory stack to push directories into it and later pop directory from the stack. Following three commands are used in this example.

dirs: Display the directory stack
pushd: Push directory into the stack
popd: Pop directory from the stack and cd to it

Use "shopt -s cdspell" to automatically correct mistyped directory names on cd

Use shopt -s cdspell to correct the typos in the cd command automatically as shown below. If you are not good at typing and make lot of mistakes, this will be very helpful.

# cd /etc/mall
-bash: cd: /etc/mall: No such file or directory

# shopt -s cdspell
# cd /etc/mall
# pwd
/etc/mail

[Note: By mistake, when I typed mall instead of mail, cd corrected it automatically]

Add Google Search Support in Ubuntu Gnome Terminal

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Wed, 17 Nov 2010 19:52:00 +0530

This is a hack written by `TualatriX`(the developer of Ubuntu-Tweak), it is designed to add Google Searchfunctionality in Gnome Terminal. If you encounter an error while working in terminal, and want to get a solution by searching on Google. You don't need to open up your web browser and then copy and paste the error outputs into Google search box, just highlight them in terminal and click "Search On Google" on the right-click menu.

Install
You can easily get this functionality by enable the source "GNOME Terminal with Google search support" if you have installed Ubuntu Tweak.

Alternatively, add the PPA into your repository (Support Ubuntu 10.04 and 10.10):

sudo add-apt-repository ppa:tualatrix/gnome-terminal sudo apt-get update sudo apt-get upgrade

The code is here: https://code.launchpad.net/~tualatrix/ibentu/gnome-terminal

Courtesy:

ತೊದಲು ಮಾತು

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Tue, 16 Nov 2010 11:29:00 +0530

ತೊದಲು ಮಾತು - ನೀಲು ೨೯

ನಿನ್ನ ದೇವರು, ಧರ್ಮ, ನೈತಿಕತೆ
ಆತ್ಮ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮ, ಪರಮಾತ್ಮಗಳೆಲ್ಲ
ನನ್ನ ಯೌವನ, ರೂಪ, ಕಣ್ಣು, ತುಟಿಗಳ ಮುಂದೆ
ಸತ್ತುಹೋಗದೇ ಇದ್ದರೆ
ನೀನು ಷಂಡ ಅಥವಾ ಗೇ
ಎಂದು ಕಣ್ಣುಮಿಟುಕಿಸಿದಳು

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Thu, 11 Nov 2010 11:58:00 +0530

Move Window Buttons Back to the Right in Ubuntu 10.04 / 10.10

One of the more controversial changes in the Ubuntu 10.04 beta is the Mac OS-inspired change to have window buttons on the left side. We’ll show you how to move the buttons back to the right.

Before

While the change may or may not persist through to the April 29 release of Ubuntu 10.04, in the beta version the maximize, minimize, and close buttons appear in the top left of a window.

How to move the window buttons

The window button locations are dictated by a configuration file. We’ll use the graphical program gconf-editor to change this configuration file.

Press Alt+F2 to bring up the Run Application dialog box, enter “gconf-editor” in the text field, and click on Run.

The Configuration Editor should pop up.

The key that we want to edit is in apps/metacity/general.

Click on the + button next to the “apps” folder, then beside “metacity” in the list of folders expanded for apps, and then click on the “general” folder.

The button layout can be changed by changing the “button_layout” key. Double-click button_layout to edit it.

Change the text in the Value text field to:

menu:maximize,minimize,close

Click OK and the change will occur immediately, changing the location of the window buttons in the Configuration Editor.

Note that this ordering of the window buttons is slightly different than the typical order; in previous versions of Ubuntu and in Windows, the minimize button is to the left of the maximize button.

You can change the button_layout string to reflect that ordering, but using the default Ubuntu 10.04 theme, it looks a bit strange.

If you plan to change the theme, or even just the graphics used for the window buttons, then this ordering may be more natural to you.

After

After this change, all of your windows will have the maximize, minimize, and close buttons on the right.

Courtesy: www.howtogeek.com

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Tue, 9 Nov 2010 18:00:00 +0530

How to Display Size of Files Under Files in Ubuntu

This is a small yet so useful hack. By displaying the size of files underneath the files itself, you are immediately aware of the files which occupy a lot of space and those which are not. This is especially useful if you are using a paltry 80 GB hard drive laptop like me ;-). Look at the screenshot below and you understand what I mean.

Open Nautilus file browser. In plain English, open your Home folder(for example).

Then Goto Edit - Preferences

Select the tab Display and as you can see in the screenshot below, the first option isNone. Change that to Size.

Done. Thats it. Now take a look at your files. Under the files to be precise ;-)

Courtesy: http://www.techdrivein.com

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Thu, 4 Nov 2010 20:07:00 +0530

How to Mount a Remote Folder using SSH on Ubuntu

Connecting to a server across the internet is much more secure using SSH. There is a way that you can mount a folder of a remote server using the SSHFS service.

There are quite a few steps that you'll have to follow, so get ready and open a terminal window.

First we'll install the module:

sudo apt-get install sshfs

Now we will use the modprobe command to load it

sudo modprobe fuse

We'll need to set up some permissions in order to access the utilities. Replace <local_username> with your local pc username.

sudo adduser <local_username> fuse
sudo chown root:fuse /dev/fuse
sudo chmod +x /dev/fuse

Since we've added ourselves to a user group, we need to logout and back in at this point before we continue.

Now we'll create a directory to mount the remote folder in. I chose to create it in my home directory and call it remoteserv.

mkdir ~/remoteserv

Now we have the command to actually mount it. You'll be prompted to save the server key and for your remote password.

sshfs <username>@<ipaddress>:/path ~/remoteserv

Now you should be able to cd into the directory and start using it as if it was local.

Courtesy: howtogeek.com

noreply@blogger.com (Rakesh S Joshi) — Tue, 2 Nov 2010 12:37:00 +0530

How to Crash Any Version of Internet Explorer with Simple HTML

Note: we're really not trying to bash on Internet Explorer—in fact, the latest beta version is really quite nice, but we figured we'd have some fun with this bug, and maybe somebody at Microsoft will fix this problem before the final release.

How to Crash Internet Explorer with HTML

Simply open up notepad or another text editor, paste in the following, and save it as SomeFilename.html.

<html><head> <style type="text/css"> #a { margin:0 10px 10px; }
#b { width:100%; } </style> <title>IE Crasher</title> </head> <body> <table><tr><td> <div id="a"> <form id="b"> <input type="text" name="test"/> </div> </td><td width="1"></td></tr></table> </body></html>

It should end up looking something like this:

Then open it up in Internet Explorer, and BOOM! IE is dead.

Note: hilariously, when I originally put this HTML code into the article, it actually crashed Windows Live Writer repeatedly. Finally had to login to WordPress and remove the code from there in order to be able to even open up the post again.

Where Does This Work?

We've tested this out, and it seems to crash just about every single version of IE, from IE6 even up to the latest Internet Explorer 9 platform preview that was released earlier today.

Credits

It's at this point that we should point out that we didn't figure this out—in fact, there's a web site that you can visit that will crash IE, and we got the source code from that site.

DO NOT CLICK THIS OR YOUR BROWSER WILL CRASH –> crashie8.com

Please share this link responsibly.