Πολυθέα Πεδιάδος - Πηγαϊδούρι

Ρακοβραδιά 2014

2014-08-22T21:20:00.002+03:00

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πολυθέας Πεδιάδος, σας προσκαλεί στην ΡΑΚΟΒΡΑΔΙΑ που διοργανώνει την Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου στην πλατεία της Πολυθέας. Θα διασκεδάσουμε με το συγκρότημα του Γιώργου Μανωλιούδη, με άφθονη Ρακή και πλούσιους μεζέδες!
Σας περιμένουμε..

Εορτή Παναγίας 14 Αυγούστου 2014

2014-08-14T11:57:00.000+03:00

Πραγματοποιήθηκε και αυτή τη χρονιά από τον Πολιτιστικό Σύλλογο εκδήλωση με το συγκρότημα του Μανώλη Δρακάκη. Πλήθος κόσμου γέμισε για ακόμα μια χρονιά την πλατεία και διασκέδασε μέχρι πρωίας. Χρόνια πολλά σε όλους!

Εκλογές Πολιτιστικού Συλλόγου 2014

2014-08-05T10:29:00.001+03:00

Ολοκληρώθηκαν οι εκλογές για την ανάδειξη νέου Δ.Σ. του Πολιτιστικού Συλλόγου Πολυθέας.
Ψήφισαν 40 άτομα , 39 έγκυρα - 1 άκυρο

Έλαβαν:
Νηστικάκης Σπύρος 20 (Πρόεδρος)
Διακαινισάκης Κων/νος 25 (Γραμματέας)
Βιδάκη Μαργαρίτα 14 (Ταμίας)
Λυδάκης Μιχάλης 21 (Μέλος)
Ταρατόρα Ευαγγελία 13 (Μέλος)
Μαρκάκη Ελευθερία 7 (Αν. Μέλος)
Δρακάκης Εμμανουήλ 2 (Αν. Μέλος)

Καλή δύναμη στο νέο συμβούλιο!

Το κοινό ζητάει επαναστατικά πρότυπα, αλλά η πληθώρα της κρητολαγνείας δεν δίνει λύση σ' αυτή την ανάγκη

2013-11-07T15:12:00.003+02:00

Δημήτρης -Χαϊνης- Αποστολάκης: Το κοινό ζητάει επαναστατικά πρότυπα, αλλά η πληθώρα της κρητολαγνείας δεν δίνει λύση σ' αυτή την ανάγκη

Οι περισσότεροι τον ξέρουν ως ιδρυτικό μέλος και άτυπο ηγέτη του συγκροτήματος-κολεκτίβας Χαΐνηδες. Λιγότεροι γνωρίζουν ότι είναι φυσικός και μάλιστα διατέλεσε ερευνητής στο CERN. Το σίγουρο είναι ότι ο Δημήτρης Αποστολάκης είναι ένας χαρισματικός καλλιτέχνης, ένας εξαιρετικός χειριστής του λόγου, με ισχυρή άποψη, που ξεχωρίζει δίχως εύκολους εντυπωσιασμούς.
Αφορμή για τη συζήτησή μας ήταν η απάντηση στο ερώτημα "τί παίζεται με την κρητική μουσική;" καθώς παρατηρούμε ότι το τελευταίο διάστημα πολύς ντόρος γίνεται με τα αθηναϊκά-κρητικά γλέντια. Η κουβέντα μας όμως κύλησε και σε άλλα μονοπάτια που μόνο χαΐνηδες (=αντάρτες) μπορούν να περπατήσουν.

Από την Ιωάννα Κρανιώτη

Μουσικός, φυσικός ή απλά καλλιτέχνης;

"Δεν ξέρω τι είμαι και ούτε με αφορά αυτό. Για μένα οι πατρίδες δεν είναι από εκεί που ερχόμαστε, είναι εκεί που πάμε. Δεν έχω δει ποτέ τον εαυτό μου για να ξέρω ποια ιδιότητα μπορώ να μου προσάψω. Και στον καθρέφτη να δω τον εαυτό μου, το δεξί είναι αριστερό και το αριστερό δεξί, άρα καμία σχέση δεν έχω με τον κύριο" μου εξομολογήθηκε. Έτσι άρχισε μια συζήτηση αδέσποτη, ατόφια και αιρετική -όπως ο ίδιος τη χαρακτήρισε-.

Η μουσική δεν έχει ταμπέλες...
"Μεγάλωσα σε ένα μικρό χωριό που οι άνθρωποι τραγουδούσαν μερακλήδικα όλους τους σκοπούς, δηλαδή παρέες τραγουδούσαν από ταμπαχανιώτικα –κομμάτια που αναπτυχτήκαν στα βόρεια αστικά κέντρα της Κρήτης και λέγονται αλλιώς ρεμπετοκρητικά-, συρτά χανιώτικα από τη δυτική Κρήτη, κοντυλιές από την ανατολική Κρήτη, ψαλμούς, ρεμπέτικα, σμυρναϊκά, ευρωπαϊκούς σκοπούς, τανγκό κλπ. Δεν υπήρχαν δηλαδή ταμπέλες όπως λέμε σήμερα ατυχώς και ηλιθίως έντεχνο ροκ, κρητικά. Όλα αυτά έχουν απλώς κάποια βάση, ελάχιστη, αλλά περιγράφουν χονδροειδώς την κοινωνική και πολιτιστισμική ιδιαιτερότητα καιρών και τόπων."

Πηγές έμπνευσης...
"Στην αρχή ήρθε ο Σκορδαλός, ο Μουντάκης, ο Ξυλούρης και ακόμα παλαιότεροι όπως ο Ροδινός, ο Μπαξεβάνης, ο μποέμ καρεκλάς*(Αντώνης Παπαδάκης). Αργότερα άρχισα να ξεχωρίζω αυτούς που μου άρεσε η ζωή τους -είναι βασικό αυτό για εμένα-. Ο Βαμβακάρης, ο Γιοβαν Τσαούς, ο Αντώνης ο Νταλκάς από τα παράλια της Μικράς Ασίας, η Ρίτα Αμπατζή, η Ρόζα Εσκενάζυ, ο Κανι Καρατζά από Τουρκιά, ο άραβας ουτίστας Φαρι ντε λάτρας. Τρελαίνομαι με τον Μπαχ και τον Μπετόβεν, μ' αρέσει ο Τζίμι Χέντριξ, οΤζιμ Μορισσον, ο Τελόνιους Μονκ, ο Ταλιαδώρος ο ψάλτης, ο Τζονι Κας, ο Τάσος Χαλκιάς ο κλαρινιστής, ο Αλί Καν από το Πακιστάν, και άλλοι τόσοι... Έτσι και αλλιώς, η γνώση και η πληροφορία μας έρχεται από παντού, οι άνθρωποι κρινόμαστε από αυτό που μπορούμε να συνθέσουμε από αυτό που καταθέτουμε ως σύνθεση, αυτό που καταθέτουμε δηλαδή ως λόγο, όπως θα έλεγε ο φιλόσοφος Μαρτιν Χαιντεγκερ τοποθετώντας το «λόγο» σαν «συνάγουσα απόθεση."

Τα κρητικά γλέντια, οι ρακές, οι λύρες και η παράδοση στις νεαρές ηλικίες... Δεν είναι κακό να μελετούν οι νέοι την παράδοση. Ίσα-ίσα, είναι απαραίτητο. Με μια φράση της Κατερίνας Γώγου «οι ρίζες δεν είναι για να γυρίζουμε πίσω αλλά για να βγάζουμε κλαδιά.» Τα έθιμα, όπως είναι οι ρακές, τα πανηγύρια, είναι καλά όταν είναι λειτουργικά. Δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο από ένα μη λειτουργικό έθιμο. Δεν υπάρχει τίποτα πιο νοσηρό από τις τουριστικές ατραξιόν. Πίσω από κάθε μεγάλο γλέντι υπήρχε ο πόνος κι η τραγικότητα, όπως πριν την ανάσταση υπάρχει ο θάνατος. Όποιος γλεντά χωρίς την αντίστοιχη θυσία, είναι, ακούσια, αυτός ο ίδιος τραγικός νεκρός.

Τα κρητικά είναι η νέα μόδα... "Το φαινόμενο να πλημμυρίζει η Αθήνα από κρητικούς μουσικούς είναι έντονα επικίνδυνο και ισχυρά ρατσιστικό. Επικίνδυνο διότι, μη έχοντας εθνικούς ή αστικούς μύθους, ένα τοπίο πολιτισμικά παρακμάζον, όπως είναι η Αθήνα και όπως είναι όλη η Ελλάδα, αναζητά μύθο μέσα από τις ημίκλειστες κοινωνίες και αυτές οι κοινωνίες είναι οι ρομα- οι τσιγγάνοι- και οι κρητικοί. Αφού λοιπόν, εξευτέλισαν όλα τα τσιγγάνικα με τη μόδα, τα έκαναν δηλαδή κοινά με την κακιά έννοια του όρου, τώρα καταπιάστηκαν με την μικρή κοινωνία της Κρήτης. Έχουν στο φαντασιακό τους το ανθρωπολογικό πρότυπο ενός κρητικού που είναι επαναστάτης, και είναι επανάστασης ο κρητικός από τη φύση του, είναι αναρχικός από τη φύση του, αλλά όχι η κρητική κοινωνία, αν σκεφτεί κανείς πως είναι πρώτη σε παιδική παχυσαρκία στην Ευρώπη και από τις πιο πλούσιες περιοχές της Ελλάδας. Και ο πλούτος δεν ταιριάζει με την επανάσταση και την αντρειοσύνη, ούτε με την επίδειξη καλής διατροφής, γλεντιών και καλοζωίας. Αναζητώντας λοιπόν το πρότυπο του επαναστάτη –κάτι σαν τον Ξυλούρη-, εισάγει μουσικούς κατά κόρον από την Κρήτη προσδίδοντας τους ιδιότητες, τις οποίες η κοινωνία της Κρήτης της έχει μόνο κατά παρελθοντική ανάμνηση. Όχι πως δεν υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις που πραγματικά ενσαρκώνουν το πρότυπο του επαναστάτη, αλλά είναι μόνο μειοψηφία και μόνο εξαιρέσεις. Και είναι ρατσιστικό γιατί οι άνθρωποι δεν κρίνονται από τον τόπο καταγωγής του. Ο Λόρκα λοιπόν είναι κρητικός γιατί αρέσει σε μένα που γεννήθηκα στη Κρήτη, το ίδιο και ο Παζολίνι, μου αρέσει ο ρώσος Ντοστογιέφσκι γιατί μπήκε στο αίμα μου, μου αρέσει ο Νίτσε γιατί μπήκε στο αίμα το δικό μου και στο αίμα του Καζαντζάκη και όλων αυτών των ανθρώπων."

Η Αθήνα εμπορεύεται το "επαναστατικό πρότυπο" της Κρήτης... "H Κρήτη, έχει σαν κοινωνία ένα επαναστατικό πρότυπο από τη θέση και τη μορφολογία της. Η Κρήτη είναι σχεδόν αταξική κοινωνία λόγω της μορφολογίας, -τρεις οροσειρές πάνω από 2.000 μέτρα σε ένα νησί-, έχει μικρό κλήρο, οι οικογένειες είναι φυλετικές άρα καταργείται σχεδόν ο ταξικός διαχωρισμός κι αυτό ευνοεί τη δημιουργία συλλογικών συνειδήσεων με έντονο το επαναστατικό φρόνημα. Οι άνθρωποι λοιπόν βαθιά κατατεθλιμμένοι από την απουσία οράματος, από την απουσία οποιουδήποτε αέρα αλλαγής, έχουν ανάγκη από επαναστατικά και ηρωικά πρότυπα. Αυτά τα παράγει η Κρήτη σπάνια πια, αλλά στην ουσία αυτό που παίρνει η Αθηνά δεν είναι επαναστάτες κρητικούς, αλλά κρητο-τσολιαδακια από την Ομόνοια, ψεύτικα και χάρτινα όπως ψεύτικη και χάρτινη είναι ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, γιατί ο πολιτισμός χτίζεται από μικρές αποκλίνουσες μειοψηφίες κι ότι ωραίο γίνεται γύρω μας, δεν γίνεται από την εμπορευματοποίηση μιας μουσικής η ενός τρόπου ζωής αλλά από την ιερή ανάγκη των λίγων ακροβατών της σκέψης και του συναισθήματος. Όντως έχουν ανάγκη οι άνθρωποι από επαναστατικά αρχέτυπα, αλλά η έξαρση της κρητολαγνείας δεν είναι φαινόμενο που δίνει λύση σε αυτή την ανάγκη."

Η τέχνη...
"Δεν πρέπει να κρίνουμε την κρητική ή την ποντιακή μουσική, αλλά ποιοι έχουν τα σπέρματα της οικουμενικής αφήγησης. Για μένα δεν υπάρχει τέχνη πάρα μόνο καλλιτέχνες. Η τέχνη είναι κάτι το ψευδές, είναι αστικό κατασκεύασμα και μάλιστα επικίνδυνο. Υπάρχουν μόνο καλλιτέχνες που επαναπροσδιορίζουν με τη ζωή τους το άγνωστο χωρίς να το ξέρουν εκ των προτέρων."

Κρητικός είναι... Τα αρχετυπικά χαρακτηριστικά του κρητικού ήταν η λιτότητα, που πια δεν υπάρχει. Η λιτότητα, η φιλοξενία, η αυταπάρνηση, ο κοσμικός χορός ζωής και θανάτου. Όποιος τα έχει αυτά είναι κρητικός, δεν παν να τον λένε και Σβετλάνα.

Μπορεί η Ελλάδα να εξάγει τις μουσικές της στο εξωτερικό;
"Η Ελλάδα μπορεί να εξάγει μόνο τις μορφές καλλιτεχνικής δημιουργίας που έχουν οικουμενική κίνηση και τάση –όπως κι αν λέγονται, αλλά σίγουρα όχι το οποιοδήποτε φολκλόρ. Μόνο ότι είναι οικουμενικό μπορεί να παντρευτεί με το οικουμενικό, τα υπόλοιπα είναι γραφικότητες ή πυροτεχνήματα. Η μόνη αληθινή μουσική είναι η μύχια ανάγκη αυτού που την παίζει και αυτού που τη δέχεται. Είναι η ουσία της διαλεκτικής αυτής σχέσης."

Μια μαντινάδα για φινάλε...
«Η λεβεντιά είναι μια πληγή που πάντα αίμα τρέχει, Θέ μου και πως τηνε βαστά εκείνος που την έχει»

Πηγή:www.monopoli.gr

Ο νέος άνθρωπος

2013-09-16T15:14:00.000+03:00

"Ο νέος άνθρωπος που εγκυμονεί ο πλανήτης τους τελευταίους αιώνες θα είναι απαλλαγμένος από κάθε ιδεολογικό δογματισμό, από κάθε μορφή πνευματικής καθήλωσης και ακαμψίας. Η βία που παρατηρείται είναι το σημάδι μιας δύσκολης οικουμενικής γέννας...".

Οι Χαΐνηδες είναι μια μουσική ομάδα που δημιουργήθηκε το 1990 στο Ηράκλειο Κρήτης. Το όνομα προέρχεται από την αραβική λέξη «χαΐν» και έφτασε να σημαίνει τον επαναστάτη, τον φυγόδικο, αυτόν που γυρίζει στα βουνά. Τα μέλη του συγκροτήματος κατά τη δημιουργία του το 1990 ήταν ο Δημήτρης Αποστολάκης, ο Δημήτρης Ζαχαριουδάκης, η Κάλλια Σπυριδάκη, ο Μίλτος Πασχαλίδης και ο Γιώργος Λαοδίκης. Στο πέρασμα των χρόνων, νέα μέλη μπαίνουν και αποχωρούν από την ομάδα, ενώ σε όλα τα ενδιάμεσα σχήματα έως σήμερα παραμένουν σαν ιδρυτικά μέλη οι Δημήτρης Αποστολάκης και Δημήτρης Ζαχαριουδάκης.

Ο Δημήτρης Αποστολάκης μιλά αποκλειστικά στο ArtandCity.gr.

1. Η τίγρης είναι ένα ψυχαναλυτικό τραγούδι. Τελικά πιστεύετε ότι η μουσική θεραπεύει;

Η λέξη "γοητεία" είναι ίδια με τη λέξη "γητειά". Δηλαδή η ομορφιά θεραπεύει. Ένα μουσικό κομμάτι αν είναι δημιούργημα αδήρητης ανάγκης, διαπνέεται από πολλαπλές, κρυφές, ευφάνταστες συμμετρίες, δηλαδή ομορφιές (=ευ-μορφές). Η εξερεύνηση τους οδηγεί τον ακροατή σε μια ιδιόμορφη συν-κίνηση. Η κίνηση είναι το ίδιον της νιότης κι ο τρόπος θεραπείας του παντός.

2. Η φιλοσοφία στη σύγχρονη εποχή έχει υποβαθμιστεί σε επίπεδο προβολής. Θεωρείται ότι τα τραγούδια είναι ένας φιλόξενος τόπος για την έκφραση της μέσα από αυτά;

Εάν ένα δημιούργημα δεν εμπεριέχει τα θεμελιακά ρωτήματα της ύπαρξης (που είναι η απαρχή του φιλοσοφικού στοχασμού), είναι μια επικίνδυνη ανοησία. Αυτό δεν μπορεί ποτέ να γίνει τεχνηέντως παρά μόνο αν η ίδια σου η ζωή είναι μια αδιάλειπτη πορεία εφαρμογής των προσπαθειών απάντησης τους.

3. Παρατηρούμε μια πόλωση στο τραγούδι και μια προσπάθεια ταξινόμησης με τίτλους όπως έντεχνο, λαϊκό κλπ. Πως προσδιορίζεται τελικά ένα κάλο τραγούδι; Γιατί υπάρχει αυτή η έμφυτη ανάγκη της ταξινόμησης του ανθρώπου σε ομάδες, τάξεις, ακόμα και στη μουσική;

Δε συνέβαινε παλιότερα αυτό. Στο χωριό που μεγάλωσα, τραγουδούσαν από κρητικά μέχρι ευρωπαϊκά, ρεμπέτικα, τροπάρια και άλλα. Δεν υπήρχε διαχωρισμός. Φυσικά ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι κατασκευασμένος να ταξινομεί για να μπορεί να αποθηκεύσει. Όμως στην περίπτωση της πολιτισμικά παρηκμασμένης Ελλάδας, η προσπάθεια ταξινόμησης είναι δείγμα πνευματικής ένδειας. Μια προσπάθεια να μετρήσει τα λιγοστά κουκιά της. Συν τοις άλλοις οι τίτλοι στα ράφια είναι γελοίοι. Π.χ. αν υπάρχει έντεχνο υπάρχει και το άτεχνο. Ποιό είναι αυτό; Αν υπάρχει λαϊκό υπάρχει λαός, δηλαδή πλήθος με κοινωνική - πολιτισμική συμπάγεια. Που είναι αυτός; Η ιστορία όταν είναι νωπή δεν μπορεί να αποτιμηθεί. Το καλλιτεχνικό δημιούργημα δεν μπορεί να γίνει καταληπτό, παρά μόνο σε βάθος χρόνου. Όμως μπορούμε να ψυχανεμιστούμε το αληθινό, δηλαδή το αιώνιο που είναι το απολύτως Αναγκαίο.

4. Είδαμε πρόσφατα στο όνομα κάποιας ιδεολογίας να εκτοξεύονται χαρακτηρισμοί ή ακόμα και γενικά πράξεις βίας. Ποιος ο ρόλος του σεβασμού στον διπλανό μας;

Ο νέος άνθρωπος που εγκυμονεί ο πλανήτης τους τελευταίους αιώνες θα είναι απαλλαγμένος από κάθε ιδεολογικό δογματισμό, από κάθε μορφή πνευματικής καθήλωσης και ακαμψίας. Η βία που παρατηρείται είναι το σημάδι μιας δύσκολης οικουμενικής γέννας. Η παρούσα κοινωνική θέσμιση κι οι εξουσιαστικές κοινωνίες θα είναι παρελθόν σε μερικές δεκαετίες γιατί ο σημερινός άνθρωπος, απομονωμένος και υστερημένος πνευματικά δεν μπορεί να αφομοιώσει και να χρησιμοποιήσει εύρυθμα τα επιτεύγματα μιας τεχνολογίας που καλπάζει όλο και γρηγορότερα. Έτσι πέρασε το όριον της ύβρεως. Όσον αφορά το σεβασμό, αυτός δεν απαιτείται αλλά εμπνέεται.

5. Τα τραγούδια σας τα γράφετε από ανάγκη έκφρασης ή με στόχο το μήνυμα που βγαίνει μέσα από αυτά; Σε τι βαθμό θεωρείτε ότι αντιλαμβάνεται το κοινό το εκάστοτε μήνυμα; Τι συναισθήματα γεννά στον δημιουργό η αποδοχή του μηνύματος, η σύνδεση μέσω της επικοινωνίας με τον αποδέκτη;

Τα τραγούδια γράφονται από το συλλογικό ασυνείδητο. Οι φωνές, τα μηνύματα, τα σημάδια που βγαίνουν από τα αιώνια σπλάχνα των αληθινών δημιουργημάτων, είναι αποτέλεσμα προσωπικής διαλεχτικής. Οι αλήθειες που ξεπηδούν μέσα από αυτά απαιτούν το αντίτιμο της θυσίας, ακόμη και από τους ίδιους τους «δημιουργούς». Όταν κάποιος συγκινηθεί, δηλαδή δώσει την προσωπική του ερμηνεία σε κάτι που προσπάθησα κι εγώ, τότε νιώθω ότι είναι ο μόνος πραγματικός συγγενής μου. Ο μόνος σύμμαχος μου στην προσπάθεια ποιητικής καταστροφής του όλου, που είναι ο απώτερος σκοπός κάθε καλλιτεχνικής πρότασης. Όμως δεν πρέπει να είμαστε βιαστικοί. Δεν πρέπει να περιμένομε να κατανοήσομε και να κατανοηθούμε αμέσως. Μην ξεχνούμε το χρονικό κυματισμό της φύσης. Γιατί “φύσις κρύπτεσθαι φιλεί” και “αρμονίη αφανής φανερής κρείττον”.

6. Πως περνάτε τον καιρό σας μεταξύ ζωντανών εμφανίσεων, προβών και ηχογραφήσεων;

Εξαφανίζομαι.

7. Ποιοι οι επόμενοι σταθμοί σας το προσεχές διάστημα και αν ετοιμάζετε κάποιο καινούριο δίσκο σύντομα;
Άμα θέλεις να κάνεις το Θεό να γελάσει, πες του τα μελλοντικά σου σχέδια. Τα γεγονότα μας καλούν για να αυτοπραγματωθούν. Οι δίσκοι είναι καθοριστικά γεγονότα, καθρέπτες των αλλαγών του οικουμενικού εαυτού μας. Πότε και εάν κληθούμε δεν είναι κάτι που αποφασίζομε εμείς. Απλώς πρέπει να έχομε ακονισμένα τα ιερά μαχαίρια μας. Ο καιρός γαρ εγγύς.

Πηγή: http://www.artandcity.gr/2013/09/130.html#ixzz2f3ZDfrUh
Under Creative Commons License: Attribution Share Alike

Η ιστορία του χωριού μας

2013-09-01T14:17:00.001+03:00

Αγαπητοί φίλοι, στην προσπάθεια καταγραφής και ανάδειξης της ιστορίας του χωριού μας, παρουσιάζουμε την παρακάτω έρευνα και σας καλούμε να τη μελετήσετε και να βοηθήσετε στον εμπλουτισμό της με ότι στοιχεία μπορεί να διαθέτει ο καθένας σας.

Καλή ανάγνωση.

Για την ανάγνωση, ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο:
https://word.office.live.com/wv/WordView.aspx?FBsrc=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Fdownload%2Ffile_preview.php%3Fid%3D537251009681749%26time%3D1378033975%26metadata&access_token=1183059837%3AAVL7ed6gy-qyO1CoqYGYPjrykRR-AeS9CdxPs4lR-69irA&title=%CE%97+%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1+%CF%84%CE%B7%CF%82+%CE%A0%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%B8%CE%AD%CE%B1%CF%82.docx

Πολυθέα (τοπωνύμια, πηγές, νερόμυλοι, εκκλησίες, πηγάδια)

2013-08-26T15:51:00.001+03:00

Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να δείτε την Πολυθέα με τα τοπωνύμια, τις πηγές, τους νερόμυλους και τα πηγάδια της.
https://mapsengine.google.com/map/edit?gmp=mpp&mid=z-K93OAk_w5M.kv7sOwp7meYs

Ρακοβραδιά 2013

2013-08-17T22:40:00.000+03:00

Φωτογραφικό υλικό: Φάκελος 1 , Φάκελος 2

Βίντεο:

Κρητικό γλέντι 14 Αυγούστου 2013

2013-08-17T22:39:00.000+03:00

Πραγματοποιήθηκε και αυτή τη χρονιά ο εορτασμός της "Κοιμήσεως της Θεοτόκου" με πλήθος κόσμου να βρίσκεται στο χωριό για να παρακολουθήσει τη θεία λειτουργία και στη συνέχεια να συμμετάσχει στο γλέντι που οργάνωσε για μια ακόμα φορά με μεγάλη επιτυχία ο Πολιτιστικός Σύλλογος του χωριού. Ο κόσμος πολύς, γέμισε την πλατεία, έφαγε, ήπιε και χόρεψε μέχρι το πρωί.

Βραδιά Βυζαντινής και Παραδοσιακής μουσικής 2013

2013-08-17T22:36:00.001+03:00

Κρητικό γλέντι 14 Αυγούστου 2012

2013-08-17T22:31:00.002+03:00

Ο πολιτιστικός σύλλογος πραγματοποίησε ένα κρητικό γλέντι την παραμονή της Παναγίας στην πλατεία του χωριού. Οι χωριανοί προσέφεραν τη βοήθεια τους στην προετοιμασία της εκδήλωσης και στην υλοποίηση της. Το ΔΣ του πολιτιστικού έβαλε τα δυνατά του και έπεσε στα βαθιά καθώς ήταν η πρώτη μεγάλη εκδήλωση που αναλάμβανε. Υπήρξαν αρκετά προβλήματα που είχαν βέβαια να κάνουν με την απειρία και μόνο, τα οποία σύντομα ξεπεράστηκαν και έτσι η εκδήλωση στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία. Η προετοιμασία είχε ξεκινήσει από νωρίς, τα πράγματα είχαν δρομολογηθεί, ο κόσμος ήταν εκεί για να βοηθήσει, τα φαγητά ετοιμάζονταν, τα τραπεζοκαθίσματα έρχονταν και τοποθετούνταν και πριν ο κόσμος αρχίσει να μαζεύεται, όλα ήταν έτοιμα! Ακολούθησε ένα θαυμάσιο γλέντι μέχρι το πρωί και όλοι ήταν ευχαριστημένοι.

Ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ στους συντελεστές της εκδήλωσης!!!

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ......

Φωτογραφικό υλικό:

Ρακοβραδιά 2012

2013-08-17T22:30:00.003+03:00

Το πρόγραμμα των εορταστικών εκδηλώσεων για το καλοκαίρι του 2012, ολοκληρώθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Η ρακοβραδιά, έγινε για δεύτερη συνεχή χρονιά με μια μεγάλη ποικιλία κρητικών καλλιτεχνών και γεύσεων. Η οργάνωση ήταν πολύ καλή με τη συμμετοχή του κόσμου να είναι για ακόμα μια φορά καταλυτική. Ο πολιτιστικός σύλλογος αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη εμπειρία στα οργανωτικά και με μεγάλο κόπο συνεχίζει να προσφέρει στο χωριό πράγματα που έλειπαν (αυτό φαίνεται από την συμμετοχή του κόσμου, τόσο στην υλοποίηση όσο και στη συμμετοχή στις εκδηλώσεις).

Για πρώτη φορά στην πεδιάδα, μια ομάδα καλλιτεχνών προσφέρει ένα μίγμα δεξιοτεχνίας και προσωπικών ακουσμάτων. Ο κόσμος το διασκέδασε όσο δεν πάει!!!

Φωτογραφικό υλικό:

Κούλουμα 2012

2012-04-09T14:04:00.000+03:00

Φωτογραφικό αρχείο

2011-10-10T15:31:00.000+03:00

Ρακοβραδιά 2011

2011-10-10T13:33:00.001+03:00

Παρασκεύη 2 Σεπτεμβρίου 2011

Μια ωραία βραδιά και μια εκδήλωση μετα απο καιρό. Ο σύλλογος οργάνωσε, όλοι βοήθησαν και όσοι παρευρέθησαν έμειναν ευχαριστημένοι.

Οι νοικοκοιρές του χωριού μαγείρεψαν για τον κόσμο παραδοσιακά φαγητά και μεζέδες, το συγκρότημα φρόντησε να ανεβάσει το κέφι και η ρακή συμπλήρωσε το μωσαικό για μια νέα και επιτυχημένη αρχή!

Καλή αρχή

Φωτογραφικό υλικό:

Νέο ΔΣ Πολιτιστικού Συλλόγου

2011-10-10T13:27:00.001+03:00

Πολιτιστικός Σύλλογος Πολυθέας

Μετά τις διεργασίες του καλοκαιριού και την ενεργοποίηση της νεολαίας του χωριού, ο νέος Πολιτιστικός Σύλλογος είναι γεγονός. Η ιδέα υπήρχε, οι συνθήκες ευνόησαν και τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Ο ενθουσιασμός μεγάλος, η συμμετοχή μειούμενη, η απόφαση πάρθηκε: "ας γίνει η αρχή".

Υπάρχει νέο ΔΣ και οι εγγραφές είναι ανοιχτές, όσοι πιστοί προσέλθετε.
Ας ενεργοποιηθούμε όλοι για να βελτιώσουμε τη ζωή στο χωριό μας!

2011-09-06T16:45:00.001+03:00

Η Πολυθέα είναι χωριό και πρώην κοινότητα της επαρχίας Πεδιάδας με 364 
κατοίκους το 2001. Σήμερα αποτελεί ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα στο Δήμο 
Καστελλίου του νομού Ηρακλείου. Η θέση του είναι 500 μέτρα 
βορειοανατολικά του Καστελλίου. Η κύρια ασχολία στο χωριό είναι η 
γεωργία και παράγεται κυρίως λάδι. Το χωριό πανηγυρίζει στις 15 
Αυγούστου, εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.Το Δημοτικό διαμέρισμα
 περιλαμβάνει την Πολυθέα, που είναι έδρα, και την Τζίγκουνα, η οποία 
έχει μόλις 18 κατοίκους (2001).

Tο 1577 o Fr. Barozzi αναφέρει το όνομα "Apigaiduri" στην επαρχία Πεδιάδος. Το 1583 ο Καστροφύλακας αναφέρει το χωριό με 674 κατοίκους. Επίσης αναφέρεται και από τον Βασιλικάτα το 1630. Στην τούρκικη απογραφή του 1671, αναφέρεται με την ονομασία "Pigayduri", με 115 χαράτσια και στην αιγυπτιακή του 1834 αναφέρεται ως "Peghaidhuri". Το 1881 το χωριό «Πηγαϊδούρι» ανήκει στο Δήμο Καστελλίου με 206 χριστιανούς και 26 Τούρκους. To 1928 αποτελεί έδρα ομώνυμης κοινότητας.

Το χωριό μετονομάστηκε το 1940, από Πηγαϊδούρι, που ετοιμολογικά προέρχεται από το υποκοριστικό της λέξης πηγάϊδι, (όπως ονομάζεται το πηγάδι στην Ανατολική Κρήτη), σε Πολυθέα. Πρόκειται για ένα όμορφο τοπωνύμιο που προφανώς άλλαξε επειδή συνέδεσαν την ετυμολογία του ονόματος με το γαϊδούρι, κάτι που δεν είναι σωστό. Σήμερα η Πολυθέα έχει σχεδόν ενωθεί με το Καστέλλι. Ο πληθυσμός της είναι 250 κάτοικοι.