కలల బాటసారి కవితాపథం

బాధంటే....

2012-02-10T20:53:00.002+05:30

బాధంటే

ఆకలితో గడిపిన రాత్రికాదు,
ఒంటరిగా మిగిలిన క్షణం కాదు,
కత్తి మెలితిప్పుతూ పొడిచిన పోటు కాదు,
ఊపిరందక గిలగిలలాడిన నిమిషం కాదు,
ఉరితీసే ముందరి సమయం కాదు,
యమలోకంలో శిక్షకాదు.

బాధంటే

నేను
నీ ప్రేమ నిండిన మాటలకోసం వేచి చూసేప్పుడు
నీలో పలికిన మౌనం .

నాకు గణతంత్రదినోత్సవానికి వచ్చిన బహుమతి...

2012-01-25T21:44:00.000+05:30

అందరూ ఒకసారిలా రండి, మీకో విషయం చెప్పాలి.మొదటిసారి నా కవితకి బహుమతి అందుకున్నాను(ఇంతకు ముందెప్పుడూ నా కవితల్ని పోటీకి పంపలేదనుకోండి).మా కంపెనీలో Republic Day సందర్భంగా India Shining మీద Slogan/Poetry పోటీ పెట్టారు. వాళ్ళేమో India Shining మీద రాయమంటే, నే పూర్తిగా వింటేగా వెంటనే కీబోర్డ్ ముందరెట్టేసుకుని దానికి పూర్తి వ్యతిరేకంగా రాసా. అది నాకే అంతగా నచ్చకపోయినా, తెలుగులో రాసిన వాళ్ళింకెవరూ లేకనో, అన్నీ నిజాలు చెప్పినందుకుగానో మరి రెండో బహుమతిచ్చారు. వేడివేడిగా మాటలు రాసిన నాకు ఇంకా బాగా వేడి వేడి టీ/కాఫీ తాగుతూ ఆలోచించమని ఓ కప్పు బహుమతిగా ఇచ్చారు.:-)

మొత్తానికి ఇన్నాళ్ళకి నా 'మంచి కాఫీలాంటి ప్రయాణం' అన్న బ్లాగు క్యాప్షన్‌కి ఈ కాఫీ కప్పొచ్చి పేరు నిలబెట్టింది. ;-). ఎంత చిన్న కాఫీ కప్పైనా అదిచ్చిన ఆనందం మాత్రం లెక్కలేనిది.అందుకే దాన్ని భద్రంగా దాచేయడానికి నిశ్చయించా. లోపల దాచేసే ముందు మీ కోసం ఇక్కడొక సారి....

LOVE

True love's the gift which god has given to man alone beneath the heaven

మళ్ళీ మీరంతా ఇన్నాళ్ళనించి ఈ రాతల్ని భరిస్తున్నాం మనకి చూపించనన్నా చూపించలేదే అంటేనో అందుకే ముందు జాగ్రత్త అన్నమాట.

ఇక కవితేమో ఇక్కడ మీ కోసం...

ధరఖాస్తు ఫారంలో 'Nationality'

'Indian’ అని నింపేటప్పుడో,

ఏ.ఆర్.రెహ్మాన్ వందేమాతరం పాట వింటేనో,

భారత జట్టు క్రికెట్ ఆడుతున్నప్పుడో,

మనం భారతీయులం అని గుర్తుచేసుకునే బిడ్డల్ని చూసి

భరతమాత కార్చే కన్నీరు వెలిగిపోతుంది.

సంవత్సరానికి రెండు సార్లు(Jan 26, Aug 15)

'ఐ లవ్ ఇండియా' అనుకోవడం మర్చిపోయినా

ముందు రోజే మూడు ఫుల్లులు కొనిపెట్టుకోవడం మర్చిపోని

తన ముద్దు బిడ్డల్ని చూసి మురిసిపోయి

అరచేతుల్లో దాచుకున్న భరతమాత మోము వెలిగిపోతోంది.

ఇక్కడి తిండి తిని, ఇక్కడ చదువు నేర్చుకుని,

పరాయి దేశపు వారసత్వం కోసం ధాస్యం చేస్తూ,ఎదురు చూస్తూ

'We are making India proud’ అంటున్న

తన ప్రవాస బిడ్డల్ని చూసి

సలసల మరిగే భరతమాత రక్తం వెలిగిపోతుంది.

ఎన్నికల్లో కట్టు, బొట్టూ ఖద్దరులోకి మార్చి

అధికారం చేతికోస్తే దేనిపైనైనా స్కాములు చేసే

దేశానికి మార్గనిర్దేశం చేసే

నక్కల్లాంటి రాజకీయనాయక బిడ్డల్ని చూసి

తను భరతమాతనని చెప్పుకోలేక సిగ్గుతో వెలిగిపోతుంది.

భారతమాత వెలుగుతోంది,

వెలుగులేక, వెలగలేక, వెలుగుతోంది.

But we will shout loudly India is shining….

సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు...

2012-01-13T19:56:00.001+05:30

చుక్కలతో వలలల్లిన రంగవల్లులు

మధ్యలో చేరిన చిక్కులు తీర్చే కల్పవల్లులు

పాతనెత్తుకుపోయే భోగిమంటలు

కొత్తనెత్తురు నింపే కొత్తబట్టలు

వీధివాకిట్లో రారమ్మంటూ బసవన్నలు

నాలుకుందని గుర్తుచేసే పిండివంటలు

ఇంట సందడి చేసే బంధుమిత్రులు

బతుకు పండుగ చేసే పాడిపంటలు

అన్ని తీసుకొచ్చిన సంక్రాంతి

అందరి జీవితాలకివ్వాలని తరగని కాంతి

సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలతో

మీ

క్రాంతి. J

స్నేహం

2011-12-14T20:09:00.000+05:30

నీ నిశబ్దాన్ని పోగొట్టడానికే నేను శబ్దంలా మారాను.

నిన్ను అంటాను,
నీతో అనిపించుకుంటాను,
స్నేహం నాకిచ్చిన అధికారం అది.

అహం గీత దాటాకే నేను స్నేహం చేసాను.

పోట్లాడతాను స్వతంత్రంగా,
బతిమాలుతాను సిగ్గులేకుండా,
మనం రాసుకున్న స్నేహపు వీలునామాలోని షరతులవి.

కాదనుకుంటే కాలిపోయేదైతేనో,
వద్దనుకుంటే వదిలిపోయేదైతేనో,
అది స్నేహం కానే కాదు.

గడిచిన కాలం విడిచిన జ్ఞాపకం(special post don't miss ;-))

2011-11-20T12:00:00.000+05:30

అప్పుడే నాలుగు వసంతాలు గడిచాయా???? నమ్మకతప్పదు. బ్లాగు మొదలెట్టి ఇన్ని రోజులైంది అని ఎప్పుడూ చూడని నాకు అనుకోకుండా ఒక వారం క్రితం కనపడిన విషయం ఈ రోజుతో నా బ్లాగుకి నాలుగు సంవత్సరాలు నిండటం.ఇంకా గమనించగా తెలిసిన విషయం అప్పటికి నా టపాలు "99".లెక్క తక్కువే కానీ ఒకే టపాలో చాలా లైన్స్ పెట్టడం మొదలెట్టాలెండి ఈ ఒక్క వాక్యం కవితలు(వాటిని కవితలో, ఇంకేమంటారో తెలీని సాహిత్య పరిజ్ఞానం లేనివాడిని) మొదలెట్టాక.ఇక ఈ వారం రోజులేం చేసాననే విషయానికొద్దాం.

ఈ టపాని నా శైలికి విరుద్ధంగా ఒక వ్యాసంగా రాయాలని నిశ్చయించుకున్నాను.ఆ వ్యాసంకూడా ఈ నాలుగు సంవత్సరాల నా అక్షరాల తడిని నాకు మళ్ళీ అద్దాలి.అందుకే ఈ వారం రోజులూ నన్ను నేను చదువుకున్నాను,నాలోని నన్ను తవ్వుకున్నాను, నన్ను నేను భుజంతట్టుకున్నాను, నన్ను నేను తిట్టుకున్నాను.

ఇక్కడ మొదటగా నాకు అవగతమవని విషయం ఒకటుంది.అదేమంటే నేను ఒకే విషయం మీద రకరకాలుగా స్పందించానో, వేరే కవితా వస్తువు దొరక్క(చేతకాక) ఈ విషయాల("అమ్మ, దేవుడు, ప్రకృతి, నేను, నా కవిత, మనసు, ప్రేమ, ప్రేయసి, స్నేహం, జీవితం")మీదకి మళ్ళానో అనేది.కొన్ని కొన్ని అప్పటి పరిస్థితుల మీద రాసినవి ఉన్నా చాలా తక్కువేమో అనిపించాయి.

సరే ఇక నాలుగు సంవత్సరాల కాలంలో నా మనసు తడిని మీకూ పంచే, కలల బాటసారి కవితాపథంలో ఒక చిన్న ఒక మంచి కాఫీలాంటీ ప్రయాణం చేసొద్దాం రండి.:-)

అమ్మ:

అమ్మ గురించి "అమ్మ"లో ఇలా
తొలి చూపు ప్రేమ,
నా నవ్వు చూసి ప్రేమలో ఆమె.
తొలి స్పర్శ ప్రేమ,
ఆమె ఒడితో ప్రేమలో నేను.

ఊయలలో ఊగుతున్న
పాపాయి ఏడుపు.
వంటిట్లో పొయ్యిపైన
ఆమె హృదయం.

కంచు కంఠంతో నాన్న
బెరుకు బెరుకుగా నేను
అపుడు పలికే నా గొంతు పేరు
ఆమె.

గుడికెళ్ళి అడిగితే
ఇచ్చేది దేవుడు.
అడగకుండానే అన్నీ
అమర్చేది ఆమె.

అన్నదమ్ములు
ఆస్తి తగువు.
ఎవరి వంతో?
ఆమె.

ఆమె ఏరుకొచ్చి
నోటికివ్వాలి.
గువ్వ రెక్కలొచ్చి
గూడు దాటాలి.

సృష్టి నుదుటన గీత,
బ్రహ్మ దేవుని రాత.
ఆదిదేవుని తలరాత,
ఆమె చేతిలో గీత.

ముక్కోటి దేవతలెవ్వరికీ
జరిగినట్టు ఏ కథలో లేదు.
మనిషికొక్కడికే ఎందుకో?
ఆమె లేని లోటు.

"సీమటపాకాయలు"లో:

అమ్మ కొట్టి౦దని బాధ పడుతున్నా
నాకే౦ తెలుసు?
తన ప్రేమ తడిమి౦దని

మరో కవితలో:

పండగ సెలవులకి ప్రేమని చూడటానికి వెళుతున్నా,ఎవ్వరూ కొనలేని ప్రేమని, ఎవ్వరికీ అమ్మలేని అమ్మప్రేమని.

వెళ్ళొస్తానంటూ వెనక చూపులేమిటో,వచ్చేసాక కూడా ఇంటి ఊసులేమిటో,వీధి మలుపూ స్నేహితుడే వీడుకోలు వేళ,సొంత మనసూ చిరకాల శత్రువే అమ్మనొదిలొచ్చిన వేళ

దేవుడు:

స్నేహశోకం.....లో ఉన్నపుడు దేవుడిపై కోపాన్ని ఇలా..

కరుణన్నది లేదా ఆ యముడన్న వాడికి?
నీ ఆశల్ని చిదిమేసేందుకు ఆ మహాన్వేషికి?
మతిమరపు రాదా ఆ చావు లెక్కల మేధావికి?

చివరి భాగంలో
అందమైన బంధాల్ని సృష్టించినందుకు వాడంటే ఎనలేని ఇష్టం, మధ్యలోనే తుంచేసినందుకు ఇష్టాన్ని మించిన కోపం.

జీవితమనే ప్రోగ్రాం రాసిన దేవుడు, చావనే బగ్‌ని మాత్రం సరిచెయ్యకుండా వదిలేసాడు.

మనసు మహా మాయలోకం. మయుడిని మించిన బ్రహ్మ, కట్టడం.

దాచుకోవడం పూర్తయ్యిందిలో
చదరంగం ఆట,
బ్రహ్మదో యెత్తు,
యముడిదో యెత్తు.

చిరు చినుకుల తుఫానులో
రాముడు ఇప్పుడీ రాళ్ళ నేలపై నడిచొస్తే, అమ్మాయిల కొరత ఉండదేమో ;-).

మరికొన్ని బజ్‌లులో
నూట ఆరుగురి అన్నదమ్ముల ఆస్తి తగవులు - మహాభారతం.
ముగ్గురు సతుల సంసార సాగర సారం - రామాయణం.

దేవుడా! ఆటలాడకులో
మనసెరుగని మావి నీవు
మరుపెరుగని మనసిచ్చావు

ప్రకృతి :

హృదయ రాగాలులో

రోజూ చూపులు కలిసినా..
గాలితో ఊసులు పంపినా..
చినుకులతో తనువంతా ముద్దాడినా..
కలిసేదుందా నింగీ నేలా యేనాటికైనా??

సందేహం??? లో కరువు ప్రాంతంలో ఒక్క ఆకు లేకుండా ఎండిపోయిన చెట్టును చూసి

విత్తు తిరగేసి నాటినట్టున్నారు,వేర్లు ఆకాశానికేసి మొలిచాయి.

దాచుకోవడం పూర్తయ్యిందిలో మరో సందేహం

కోట్ల నక్షత్రాల వెలుగు కూడా ఒక రాత్రిని పగలుగా మార్చలేకపోతుంది. :-)

"సృష్టి"లో

కళ్ళు మూసుకున్న ఆకాశంపై
సూర్యుడిని ముక్కలు చేసి చల్లి,
రాత్రినీ

రేతిరి చుక్కల్ని బుడగలో నింపి,
అప్పుడే నిద్ర లేచిన ఆకాశం పైన,
తూరుపు నించి పడమరకి ఎగరేసి,
పగలునీ

సృష్టించే నాకు
అనుకుంటే కానిదేముంది.

"ప్రకృతి"లో

వెలుగు రాలిపోయిన చోట,
రాతిరి చిగురువేసి,
వెన్నెల కాపు కాసింది.

వెన్నెల వాడిపోయే వేళ,
వేకువ మధువు తాగి,
వెలుగు చిందులు వేసింది.

ప్రకృతి రూపాలు

నవ్వే తెలియని నల్లని తల్లికి,
నవ్వు తప్ప తెలియని కోట్లాది కవలలు.
చూపులకేమో చిన్న చిన్న పిల్లలు,
వయసేమో కాంతి సంవత్సరాలు. :-)

ఏంటో ఈ పిల్ల మరీ ఇలా ఇబ్బంది పెడుతుంది,
మాసానికో పక్షం రోజులు ప్రతీ రాత్రీ,
కన్నుగీటి కవ్విస్తుంది,
ఆ నెలవంక నా వంక చూస్తూ.

వెనుతిరిగి చూసుకుంటే వెనుకంతా చీకటేనని చంద్రుడికి చింతలేదు.
వెలుగు చూపే కనుగుడ్డుకి ఏనాడూ తను చీకటి నలుపన్న ఆలోచనలేదు.

నేను:

ఏ తరానికి స్పూర్తి??? లో నాలో నేను

నిరాశ వద్దని వారించిన మిత్రులకి నిరాశావాదిని కానని చెప్పుకుంటున్న నేను నిరాశావాదిని కాను నేను లో

నా మనసు గురించి మగమనసు గురించి మూ(మ)గ మనసులో

కటువైన మాట ప్రేమించలేదని కాదు
నిశ్శబ్దం నవ్వలేదని కాదు
యేడుపెరుగని గుండె బండరాయి కాదు
భయపడనంతనే ధైర్యపు కొండ కాదు
గొంతు చించుకు అరచినా
గుండె పగిలి యేడ్చినా
ఈ మగాడిననే అడ్డు గీత ఆవలివైపే
పైకి కనిపించే నేను నేను కాదు
మనిషిలా ఇవతల పర్వతం
మనసులా అవతల మంచు పర్వతం

ఒకానొక ఊహలో పుట్టిన హృదయరాగాలులో నేను

నేనీ జీవితంలో ఒంటరిని
నేను నీ సమక్షంలో సమస్తాన్ని
నేనీ పయనంలో అలసిన ప్రాణాన్ని
నేను నీ తోడులో అలుపెరుగని పయనాన్ని

జీవితపు పరుగు పందెంలో గెలుపు గమ్యం చేరాలంటే పరిగెడుతూ నడక నేర్చుకోవాలిసిందే,
ఆగి నేర్చుకోవాలంటే పదుగురి వెనక నిలబడాలి లేదా గెలుపు వాకిట్లో ఆగిపోవాలి.

మరో ఊహలో ప్రేమభావాలులో నా ప్రేయసి(ఎవరో తెలీని)తో నేను

నిన్న నీకు ఆద్యంతాన్ని
నేడు ఒట్టి ఏకాంతాన్ని
నిన్నటి పరిచయానికి అపరిచితుడ్ని
నేటి ఏకాంతానికి చిరకాల మిత్రుడ్ని

నా గుండె చనిపోయి వసంతాలు గడుస్తుంది
మొక్కలాగా మళ్ళీ చివురు తొడుగుతుందేమో అని
నిత్యం కన్నీరు పోస్తూనే ఉన్నాను

జోరువానలో జారే చినుకుకొక్క మాట చాలు నీతో...
హోరుగాలికి రాలే ఆకుకొక్క అడుగు చాలు నీతో...
కావ్యంలో వాలే అక్షరానికొక్క ముద్దు చాలు నీతో...
సెలయేరు పారే మలుపుకొక్క మనువు చాలు నీతో...

నేను కాని నేను లో

నీలో ఆశ చాలు నాకు శ్వాసగా
నీ కన్నీటి మంట చాలు నా చితికి నిప్పుగా

నేనెప్పుడూ అద్దంలానే ఉన్నానంటూ నేను

చూసే మనిషి మారేదాకా.
చూపే మనసు మారేదాకా.
నేనెప్పుడూ అద్దంలానే ఉన్నా
నేనిప్పటికీ అద్దంలానే ఉన్నా

చివరిభాగంలో నా పునర్జన్మల గురించి
అనుభవాల్ని అక్షరాల్లోకి తర్జుమా చేస్తున్నప్పుడు నేను మళ్ళీ మళ్ళీ పుడుతుంటాను.

కంటికి కన్నీటి తెరలు కట్టినా కూడా, లోపలి బాధను తెరమరుగు చెయ్యలేక పోతున్నాను.(నా నిస్సహాయత)

నేనో నువ్వో తెలీదంటూ నే(ను)వ్వుగా సంతకం చేస్తూ ప్రేమలేఖ రాసిన నేను

స్నేహానికీ ప్రేమకీ మధ్యలో నువ్వు,
చావుకీ బతుక్కీ మధ్యలో నేను,
నింగికీ నేలకీ మధ్యలో నా ఆశ.

నువ్వోనేనో చెప్పలేని
నే(ను)వ్వు.

ఎడారి మార్గం, ఎండమావి దూరం, ఒయాసిస్సు తీరం, నాదే విజయం.(విజయానికేసి పరిగెడుతూ నేను)

రోజుకో గాయమవుతోంది, వేణువుగా మారటానికే ఇక నా ఎదురుచూపు.

నా కవిత/ అక్షరాలు/ జ్ఞాపకాలు:
ఏమిటవి చెప్పండి??లో

నా ఙ్ఞాపకాల కోటలకు పునాదులు.
కాగితాలపై కట్టగలిగిన అద్భుతాలు.
"అక్షరాలు".
హృదయ రాగాలులో

గతకాలపు జ్ఞాపకాలు
విత్తులే కదా అని ఓ మూలకి విసిరేసా
ఊడలతో సహా పెరిగి
మనసంతా అల్లుకుపోయాయి

మనసు ముత్యాలులో

జ్ఞాపకాలన్నీ లైబ్రరీగా దాయాలంటే, గాలి కూడా తనుండటానికి మరో ప్రపంచాన్ని వెతుక్కోవాలేమో.

నా కన్నులతో చూస్తే....లో

కన్నీళ్ళు తాగి కొనఊపిరితో ఉన్న జ్ఞాపకాల దేహాలన్నిటినీ, గతం పొలిమేరలో సజీవ సమాధి చేస్తున్నాను.

దాచుకోవడం పూర్తయ్యిందిలో

నే నడిచొచ్చిన దారిలో ఎప్పటికీ చెరిగిపోని నా అడుగుల గుర్తులు నా కవితలు......

మనసు:

మయుడు ఒక మయసభని మాత్రమే సృష్టించగలిగాడు, మయుడినే పుట్టించిన బ్రహ్మ మరెంత మాయలు చేయాలి అందుకే ప్రతి మనిషిలోపల మనసనే ఒక మాయలోకాన్నే సృష్టించాడు.చివరి భాగంలో

మనసు మహా మాయలోకం. మయుడిని మించిన బ్రహ్మ, కట్టడం.

రూపంలేనిది ఏదైనా ఎప్పుడూ అపురూపమే.

మనస్సాక్షి ఎప్పుడూ ఓడిపోతూనే ఉంది నన్ను మనిషిగా గెలిపించడానికి....(చిరు చినుకుల తుఫాను)

ప్రేయసి/ప్రియుడి మనసుని చదువురానిదంటూ(అంతటా "నీ"వె)లో

నీ మనసుకి చదువు రాదనుకుంటా, నా మనసుని చదవటం రావట్లేదు.

వెను వెంటనే మనసుకన్నా గొప్పదింకేదీ లేదంటూ

కళ్ళు దాటి చూడు, మనసు వరకూ చేరు,
మనసు చూపే అందం, కనులెన్నడు చూపలేవు.
మనసు చూసే అందం, మనిషెన్నడు చూడలేడు.

నిన్ను నన్ను లోకాన్నీ కప్పిన ఆకాశం నా చిన్ని కన్నుల్లో,
ఆకాశం దాచుకున్న కళ్ళూ,అవి దాచుకున్న నేను నీ గుండె గుప్పిట్లో.
సీమటపాకాయలు

నా మనసేనని కనుచూపు మరల్చా
చిరునవ్వు నవ్వి కత్తిగాటు చేసి౦ది.
నా ప్రాణ౦ కదా అని ఒక క్షణం మరచా
వెళ్ళొస్తాన౦టూ కనపడకు౦డా పోయి౦ది.

కల్పవృక్షం నా మనసు
అదిగినదేది కాదనకుంది
అక్షయపాత్ర నా హృదయం
పంచిన కొద్దీ తరగని ప్రేముంది

ప్రేమ / ప్రేయసి/స్నేహం:

పదం తక్కువ - పదునెక్కువ

నీ కోపం క్షణ కాలం, నా బాధ జీవిత కాలం.

మన కలయిక ఒక కల ఇక.

మనసు ముత్యాలు

నిన్ను నవ్వించే ప్రయత్నంలో అనుకుంటా, నేను నవ్వటం నేర్చుకున్నా.

నా స్నేహం నీ జీవిత పుస్తకంలో ఒక పేజి అయితే సరిపోదు, అది మడత పేజీ అయ్యుండాలి.

ప్రేమ వచనాలు

తుమ్మెదలా పుట్టుంటే పువ్వుల నొదిలి నీ పెదవులపై వాలేవాడిని,
పువ్వులా పుట్టమంటే నీ నవ్వుల్లో పుట్టి, నీ జడలో రాలిపోయే వాడిని.

నీ కంట్లో కన్నీరు ,
నీ కంటి కింద నా చేయి ,
అసంకల్పిత ప్రతీకార చర్య.

నిన్ను నన్ను లోకాన్నీ కప్పిన ఆకాశం నా చిన్ని కన్నుల్లో,
ఆకాశం దాచుకున్న కళ్ళూ,అవి దాచుకున్న నేను నీ గుండె గుప్పిట్లో.

అంతటా "నీ"వె

నీకే ప్రేమవచనాలూ చెప్పలేని నా తొలి ప్రేమలేఖ, మన పెళ్ళి శుభలేఖ.

నన్ను నేను నమ్మలేని రోజుల్లో నేను చూసేది నీ చూపు కోసం .

నీ కంటి ఓర చూపు కోసం చూస్తూ, ఎంతసేపైందో నే రెప్పవేసి.

లేనిదాని గురించే మనిషి ఆలోచనన్నది నిజమైతే,
నాలో ఉన్న నీ గురించి నాకెందుకింత ఆలోచన?

నీ మౌనం చూసి మౌనం అంటే విసుగొచ్చి, నేను మౌనానికి చేరువయ్యాను.(నా కన్నులతో చూస్తే....)

నిద్ర పోతున్న నీ కళ్ళకేసి చూస్తే, నా కళ్ళలో బాధలన్నీ నా స్నేహం వదిలి వెళ్ళిపోవాలి.(దాచుకోవడం పూర్తయ్యింది)

చివరి భాగం
గాలి దూరటం కూడా కష్టమైన గుండెని ఆక్రమించిన, ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద కబ్జాదారు ప్రేమ.

మాట మాట కూడబెట్టుకుని మాటల కోటిశ్వరుడినయ్యాను.. నువ్వొచ్చావు.
అలకలతో రాజేసిన కోపపు నిప్పులు రువ్వుదామనుకున్నా.. నువ్వొచ్చావు.

ప్రాణానికి, మనకీ మధ్య పరస్పరం పెనుగులాటలో విధి గెలుస్తుంది.

జీవితంలో నడిచే అడుగుల లెక్క తెలీదుగానీ, నీతో నడిచిన ఏడడుగులు మాత్రం జీవితాంతం లెక్కపెడుతూనే ఉంటాను.

ఏమీ వినకూడదని చెవులు గట్టిగా మూసుకుంటే హోరుగాలి శబ్దం వినబడుతుంది.
ఏమీ మాట్లాడకూడదని నోరు కుట్టుకుని కూర్చుంటే గుండె ఘోష మొదలవుతుంది.
ఏమైంది?ఏమీ లేదు?

నువు కన్నీరైతే
దాచే కనుపాపని కాకుండాపోయానా?
నువు వాడిపోతుంటే
నీరు పోసే వనమాలిగా పనికిరానా?

కలలో ... కన్నీటి అలలో....
ఎ౦త ఎదిగాను నీ చేయూతలో
ఎలా ఒదిగావు చూడు నా ప్రతిచేతలో
మరి ఎక్కడ లేవు నువ్వు?

ఇష్టంలో కష్టం
వాడిపోతానని తెలుసు పువ్వుకి
ఐనా గుడికి చేరడమే దానికిష్టం
వీడిపోవాలని తెలుసు నాకు
ఐనా నీ తోడంటేనే నాకిష్టం

నీ ధ్యాసలో......
కలంగా నే మారి కవితల్నే రాసేస్తే
మన ప్రేమ కావ్యమే ప్రతి అక్షరం
కాలంలా నే మారి గిర్రున తిరిగేస్తే
నీ జ్ఞాపకాలే ప్రతి క్షణం

ప్రే'మైకం'

ప్రేమ కోటలొ బందీలు ప్రేమ శ్వాసగ వందేళ్ళు

కన్నీటి వరదల్లో వరమై వచ్చిన నేను
కనుసన్నల్లో కలగా కూడా కరువయ్యానా?

ఎంతైనా ఆడదానివి కదా???

కూర్చుని,
నుంచుని,
పడుకుని,
తలకిందులుగా
చదివాను నిన్ను అర్ధం కాలేదు

ఇప్పటికీ.... ఎప్పటికీ...

అమ్మ పాడేది
గోరుముద్ద తినిపిస్తూ
చందమామ రావే అని
రాడని తెలిసినా కావాలనే కోరికే ఇప్పటికీ....

నువ్వు చెప్పావు
నిత్యం నవ్వుతూ ఉండమని
నా నవ్వుని తీసుకెళుతూ
లేదనీ,రాదనీ తెలిసినా నవ్వాలనే ప్రయత్నమే ఎప్పటికీ...

హృదయ రాగాలు

నీ మౌనపు తుఫాను తాకిడికి
వేరులతో పెకిలించబడ్డ
గుండె చెట్టు చివరి శ్వాస నేను.

కలత పడకు
కన్నీరవుతాను.
యేడవకు
జాలువారి పోతాను.
బాధపడకు
కదిలిపోతాను.
నే నీలోనే కదా ఉన్నాను.
నీలో నేను జాగ్రత్త.

ఎంత గాలి వీచిందో
ఎంత ఎండ కాచిందో
చెలిమి జ్ఞాపకాల తడులు మాత్రం
ఆరనూ లేదు
ఆవిరవనూ లేదు

వసంతాలు శిశిరాలతో సంబంధం లేకుండా..
పెదవి కొమ్మకి మౌనపు చిగురేసిన ప్రతిసారీ..
గుండె చెట్టుకి గాయపు పువ్వు పూస్తూనే ఉంది.

రెండు విల్లులు కలిసి వదిలిన ఒకే శరం
ఆరడుగుల విగ్రహాన్నీ అతలాకుతలం చేసింది
యుద్దమంటూ లేకుండానే
ముద్దు

ప్రేమ భావాలు
కలలు కరిగి ఉప్పొంగిన లావా
హృదయాలయంలో నీ రూపంలా చల్లబడింది
ఆలయంలో దేవత నీవు...
ద్వారంలో పూజారిని నేను...
ఈ జన్మకిది చాలు...

ఏ దెబ్బ తగిలిందో ఏ నొప్పి కలిగిందో
ఆలోచనే లేదు
నీ కంట కన్నీరు ఆపాలన్న ఆరాటం తప్ప
ఏమివ్వగలనో ఏమివ్వలేనో
నాదంటూ ఏముందో నాలోన తెలీదు
నా గుండె నిచ్చైన నీ నొప్పి తీర్చాలన్న ఆవేశం తప్ప

రంధ్రానికి గాలి తోడు రాగాన్నిచ్చినట్టు,
కోయిలకు వసంతపు రాక గొంతుక నిచ్చినట్టు,
నీ చూపు నా కంటికి ప్రేమ నేర్పింది.
నీ కలయిక నా జీవితానికి ప్రార్ధనలేని వరమయ్యింది.

శబ్దమంటే ఇష్టాన్ని నిశబ్దం చెప్పలేదు.
మాటలంటే ఇష్టాన్ని మౌనం చెప్పలేదు.
చెప్పలేనిది ప్రేమకాదని కాదు.
కెరటమంటే ఇష్టాన్ని తీరం చెప్పలేదు.
మేఘమంటే ఇష్టాన్ని సంద్రం చెప్పలేదు .
చెప్పలేదని ప్రేమలేదని కాదు.

నిశ్శబ్దంలో గుండె శబ్దాన్ని వింటుంటే,
ఒక సగం నువ్వు, ఒక సగం నేను.
పరిగెత్తి అలసి ఆగి ఊపిరి తీసుకుంటుంటే,
లోపలికి నువ్వు, బయటికి నేను.
ఏమీ కాని నువ్వు నాలో నేనెలా అయ్యావు???

జీవితం:

నిన్నొక జ్ఞాపకాల అర
రేపొక ఊహల తెర
జీవిత చక్రం

జీవిత చక్రంలో
నిన్న
నిన్న కథ.. నేడు నిజం.. రేపు కల
నేడు
నిన్నటి కల.. నేటికి నిజం.. రేపటికి కథ

హమ్మయ్య కవితామధనం అయిపోయింది.

అందరూ నెలలోపలే వంద టపాలేస్తుంటే నువ్వేంటోయ్ నాలుగు సంవత్సరాలకి వంద రాసానని ఇంత పెద్ద టపాలో మళ్ళీ అన్ని తిప్పి రాసావ్ అనకండి.ఏదో నా ఆనందం అని వదిలేద్దురూ.కానీ అన్నీ చదువుతూ, నచ్చినవి మెచ్చినవి మళ్ళీ చదవ గలిగిన వారికోసం వరుసగా పేరుస్తుంటే వచ్చిన ఈ ఆనందం మళ్ళీ ఎప్పటికీ రాదేమో అనిపించింది.

పురిటినొప్పులు కూడా శరీరాన్నే బాధిస్తాయేమో కానీ, ఈ కవితలు ఒక ఆలోచనగా నాలో పుట్టాక అవి మళ్ళీ అక్షరంగా బైటపడే వరకూ నన్ను పెట్టే యాతన ఉంది చూసారూ, అంతకు మించిన బాధేమీ ఉండదేమో అనిపిస్తుంది.

అందుకే మొన్న రాసిన లైన్‌లో ఇలా అనుకున్నాను.
"నా నుంచి నేను విడివడి, బయటపడి నా కవితనవుతాను.మగపుట్టుక పుట్టినా, నేనా కవితకు అమ్మనవుతాను.".

అలాగే అందరూ ఒంటరితనం కష్టం అంటారు కానీ నాకెందుకో కొన్ని వేళళ్ళో అదే కావాలనిపిస్తుంది.ఎందుకంటే వందల ఆలోచనలని వెంటేసుకుని తిరుగుతుంది మరి నా ఒంటరి తనం.

చిన్నప్పుడు ఎందుకు ఎలా మొదలెట్టానో తెలీదు కానీ ఈ రాసే అలవాటు ఈ రోజు నన్ను శాసిస్తుంది. అయిన నాకెందుకో ఆ బాధ కూడా ఇష్టంగానే ఉంది.

"విత్తుకిలేని వాసనని పువ్వుకి అద్ది ఆనందిస్తుంటాడు వాడు.
నా ఆలోచనల్లో లేని సువాసనలని అక్షరాలలో కూర్చి ఆనందపడుతుంటాను నేను."
అందుకే ఏదేమైనా ఇలా రాస్తూనే ఉండాలని, నాకీ ఆనందం శాశ్వతమవ్వాలని దీవించండి.

చివరగా ఇంక విసిగించకుండా నాకీ రాతల వల్ల పరిచయం అయ్యి, నన్ను ప్రోత్సహించి,తిట్టి వెన్నుతట్టి, స్నేహితులు, శ్రేయోబిలాషులు, ఆత్మబంధువులుగా మిగిలిన మీ అందరికి హౄదయ పూర్వక కవితాబివందనాలు

-
మీ
కలల బాటసారి
(క్రాంతి).

ఆశ

2011-11-05T17:00:00.000+05:30

వద్దు వద్దంటున్న వాదమే కానీ,
వెళ్ళమంటూ తీస్తున్న ద్వారాలుండవు,
ఇక్కడంతా తర్జనభర్జనలే,
భవిష్యత్తు చూపులకంతా శూన్యమే.

చీకటి కూడా వెలుగుకేసి నడుస్తుంటే,
ఈ నిరాశ నాకెక్కడి చుట్టమో,
వెలుగులోనూ చీకటిలోకి తోస్తుంది,
కళ్ళున్న గుడ్డివాణ్ణి చేస్తుంది.

చూపులేని చీకటీ వినగలుగుతుంటే,
ఈ నిరాశ నాకెప్పటి శాపమో,
అవకాశాన్ని చూడనివ్వదూ,
సావకాశంగా విననివ్వదు.

నిరాశకి చేసిన పంచనామాలో
ఆశల మూలాలు.
నిరాశకీ అలుపొస్తుందేమోనన్న
ఆశల ద్వారాలూ .
ఎప్పటికీ నన్ను నడిపించే నేస్తాలు.

ప్రకృతి

2011-11-04T01:00:00.000+05:30

(కవితాపథంలోకి మళ్ళీ రావాలని మరో ప్రయత్నం - కలలబాటసారి)

వెలుగు రాలిపోయిన చోట,
రాతిరి చిగురువేసి,
వెన్నెల కాపు కాసింది.

వెన్నెల వాడిపోయే వేళ,
వేకువ మధువు తాగి,
వెలుగు చిందులు వేసింది.

చివరి భాగం

2011-11-03T01:03:00.000+05:30

బజ్ మూసేస్తున్నారంటగా అందుకే మిగిలిన అన్నిటితో కలిపి ఈ చివరి భాగం. ఇక మీదటైనా మళ్ళీ బ్లాగుదారి పట్టాలని దీవించండి.:-P

1."కోటి సూర్యుల చీకటి ప్రపంచం.కోట్ల అగ్ని గుండాల చలువ ప్రదేశం" - రాత్రి.

2.మాటకి మాటకి మధ్యలో ఆలోచనని పుట్టిస్తే, అపార్థాల పుట్టుకలసలుండవు.

3.మాటల్లో ఒలికే ప్రేమ, మాట పలికే వరకే.

4.అనుభవాల్ని అక్షరాల్లోకి తర్జుమా చేస్తున్నప్పుడు నేను మళ్ళీ మళ్ళీ పుడుతుంటాను.

5.గాలి దూరటం కూడా కష్టమైన గుండెని ఆక్రమించిన, ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద కబ్జాదారు ప్రేమ.

6.రూపంలేనిది ఏదైనా ఎప్పుడూ అపురూపమే.

7.పుట్టుక, చావు కానిది మరోటేదైనా ఉందంటే అదే జీవితం.
Q) - అంత కానిదా జీవితం?? :D నేనింకా... , పుట్టుక, చావు అనేవి జీవితపు రహదారి[చక్రం]లో మారి మారి కనిపించే మైలు రాళ్ళు, రైలు చక్రాలు అనుకున్నా ;)6/22
A)Kranthi Kumar Malineni - అంత కానిది కాదు; ఆది, అంతం తప్ప అంతా తనే జీవితం.

8.మనసులో విషయాన్ని మాటల్లో కంటే చూపుల్తో చెప్పటం చాలా సులువు.

9.నవ్వడం ఒక భోగం అన్నవాడెప్పుడూ నిండుగా నవ్విఉండడు. నవ్వించడం ఒక యోగం అన్నవాడెవ్వడూ ఎవ్వరినీ నవ్వించి ఎరుగడు.

10.నీ అనందాన్ని పంచుకోవడానికి కూడా, నీ ఆనందాన్ని తన ఆనందంగా అనుభవించగలిగిన వ్యక్తులు కావాలి.

11.అందమైన బంధాల్ని సృష్టించినందుకు వాడంటే ఎనలేని ఇష్టం, మధ్యలోనే తుంచేసినందుకు ఇష్టాన్ని మించిన కోపం.

12.కంటికి కన్నీటి తెరలు కట్టినా కూడా, లోపలి బాధను తెరమరుగు చెయ్యలేక పోతున్నాను.

13.జీవితమనే ప్రోగ్రాం రాసిన దేవుడు, చావనే బగ్‌ని మాత్రం సరిచెయ్యకుండా వదిలేసాడు.

14.నలుగురు కలిసున్నప్పుడు నిశ్శబ్దం, మరణంకన్నా భయంకరంగా ఉంటుంది.

15.తనతో నాది తొలి పరిచయమేమీ కాదు. తనంటే నాకు ఎప్పుడూ భయమూ కలగలేదు.తను మీకూ పరిచయం ఉండే ఉంటుంది.ఎప్పుడూ తను నన్ను ఒంటరిగా పలకరించేది.ఈ రోజెందుకో నలుగురం కలిసున్నప్పుడు వచ్చింది మొదటి సారి తనంటే భయాన్ని కలిగిస్తూ.నిశ్శబ్దం...

16.మాట మాట కూడబెట్టుకుని మాటల కోటిశ్వరుడినయ్యాను.. నువ్వొచ్చావు.
అలకలతో రాజేసిన కోపపు నిప్పులు రువ్వుదామనుకున్నా.. నువ్వొచ్చావు.

17.ప్రాణానికి, మనకీ మధ్య పరస్పరం పెనుగులాటలో విధి గెలుస్తుంది.

18.అలిసిపోయిన హృదయాలు, అస్తమించిన ఆశలు - అనుభవాలుగా ఉదయిస్తాయి.

19.జీవితంలో నడిచే అడుగుల లెక్క తెలీదుగానీ, నీతో నడిచిన ఏడడుగులు మాత్రం జీవితాంతం లెక్కపెడుతూనే ఉంటాను.

20.ఏమీ వినకూడదని చెవులు గట్టిగా మూసుకుంటే హోరుగాలి శబ్దం వినబడుతుంది.
ఏమీ మాట్లాడకూడదని నోరు కుట్టుకుని కూర్చుంటే గుండె ఘోష మొదలవుతుంది.

21.అసంపూర్ణ భావశరీరాలు,ఉండచుట్టిన కాగితాల అలంకారంతో గదిమూల శ్మశానంలోకి చేరుతుంటే, ఆత్మలు మాత్రం నా మస్తిష్క ప్రయోగశాలలో ప్రాణం పోసుకునేందుకు సిద్దమవుతూ ఉంటాయి.

22.మనసు మహా మాయలోకం. మయుడిని మించిన బ్రహ్మ, కట్టడం.

23.కుమిలి కుమిలి ఆకాశం కమిలిపోయింది.

24.మూడుముక్కల ప్రేమలేఖ

స్నేహానికీ ప్రేమకీ మధ్యలో నువ్వు,
చావుకీ బతుక్కీ మధ్యలో నేను,
నింగికీ నేలకీ మధ్యలో నా ఆశ.

నువ్వోనేనో చెప్పలేని
నే(ను)వ్వు.

25.ఎడారి మార్గం, ఎండమావి దూరం, ఒయాసిస్సు తీరం, నాదే విజయం.

26.ఆలోచనల్లో నీ పోలికెందుకొచ్చిందో, నాకు నీకు ఏ రక్తసంబంధం లేకుండానే....

27.పవళిస్తున్న కనులకు, ఉదయిస్తున్న కలలు.

దాచుకోవడం పూర్తయ్యింది

2011-05-18T18:12:00.000+05:30

ఈ టపాతో ఈ రోజు వరకు నేను రాసుకున్న బజ్‌లన్నీ మీతో షేర్ చేసుకోవడం/దాచుకోవడం పూర్తయ్యింది.చదివి సూచనలు చేసిన వారికి/అభిప్రాయాలు పంచుకున్న వారికీ ధన్యవాదాలు.ఇక నుంచీ మళ్ళీ కొత్త కవితలతోనో, లేకపోతే కొత్తగా రాసే బజ్‌లతోనో కలుసుకుందాం. - మీ క్రాంతి.:-)

1)చదరంగం ఆట,
బ్రహ్మదో యెత్తు,
యముడిదో యెత్తు.

2)టీపాయ్‌పై కొండపల్లి బొమ్మ,
గడియారంలో లోలకం,
తీరాన కట్టిన పడవ,
డూ డూ బసవన్న,
పక్కింటావిడ మాటకి వాళ్ళాయన. ;-)

3)కోట్ల నక్షత్రాల వెలుగు కూడా ఒక రాత్రిని పగలుగా మార్చలేకపోతుంది. :-)

4)నిద్ర పోతున్న నీ కళ్ళకేసి చూస్తే, నా కళ్ళలో బాధలన్నీ నా స్నేహం వదిలి వెళ్ళిపోవాలి.

5)నే నడిచొచ్చిన దారిలో ఎప్పటికీ చెరిగిపోని నా అడుగుల గుర్తులు నా కవితలు......

నా కన్నులతో చూస్తే....

2011-05-17T14:40:00.000+05:30

1)గలగలమంటూ నది పాడుతున్న పాట,నావకి నాట్యం నేర్పిస్తుంది.

2)కన్నీళ్ళు తాగి కొనఊపిరితో ఉన్న జ్ఞాపకాల దేహాలన్నిటినీ, గతం పొలిమేరలో సజీవ సమాధి చేస్తున్నాను.

3)హమ్మయ్య... నాలో ఎప్పటికీ ఉండే అమ్మని, ప్రత్యేకంగా గుర్తు తెచ్చుకోమనే వెధవ రోజొకటి గడిచిపోయింది.( I hate mother's day)

4)పద్మవ్యూహం లోపలికి వెళ్ళటం వరకే తెలుసు కనుకే, అభిమన్యుడు అర్జునుడి కొడుకయ్యాడు.బయటికి రావటమూ తెలిసుంటే అర్జునుడు అభిమన్యుడి తండ్రయ్యేవాడు.

5)నేనంటే ప్రాణం అన్నవాడు, నా ప్రాణం తీసుకున్నాడు. నేనే తన ప్రాణం కదా అందుకేనంటారా???(Based on incidents where lover kills her love).

చిరు చినుకుల తుఫాను

2011-05-16T16:09:00.002+05:30

1)ఎన్నిసార్ల
ఇసుక వర్షపు
కుంభవృష్టో
ఎడారి.

2)మనస్సాక్షి ఎప్పుడూ ఓడిపోతూనే ఉంది నన్ను మనిషిగా గెలిపించడానికి....

3)రాముడు ఇప్పుడీ రాళ్ళ నేలపై నడిచొస్తే, అమ్మాయిల కొరత ఉండదేమో ;-).

4)నీ మౌనం చూసి మౌనం అంటే విసుగొచ్చి, నేను మౌనానికి చేరువయ్యాను. :-)

muralidhar namala - మాటలు ఏడుస్తున్నాయి నువ్వెప్పుడూ మౌనాన్నే ఇష్టపడుతున్నావని.

Kranthi - తమతో మట్లాడట్లేదని ఏడ్చే మాటల్ని ఓదార్చడానికి కూడా నా దగ్గర మాటలు లేవు ఈ మౌనాన్ని ఆశ్రయించాక. :-)
This thought credit goes to murali :-)

5)గట్టిగా ఎనిమిదక్షరాలు చదువుకోలేదు గానీ, అది లేకపోతే ఏమీ లేదనిపిస్తుంది, ఎంత చదివిన వాళ్ళకైనా పాఠాలు చెబుతుంది - (స రి గ మ ప ద ని సంగీతం).

అంతటా "నీ"వె

2011-05-12T18:32:00.000+05:30

నీకే ప్రేమవచనాలూ చెప్పలేని నా తొలి ప్రేమలేఖ, మన పెళ్ళి శుభలేఖ.

నన్ను నేను నమ్మలేని రోజుల్లో నేను చూసేది నీ చూపు కోసం .

నీ మనసుకి చదువు రాదనుకుంటా, నా మనసుని చదవటం రావట్లేదు.

నీ కంటి ఓర చూపు కోసం చూస్తూ, ఎంతసేపైందో నే రెప్పవేసి.

లేనిదాని గురించే మనిషి ఆలోచనన్నది నిజమైతే,
నాలో ఉన్న నీ గురించి నాకెందుకింత ఆలోచన?

కళ్ళు దాటి చూడు, మనసు వరకూ చేరు,
మనసు చూపే అందం, కనులెన్నడు చూపలేవు.
మనసు చూసే అందం, మనిషెన్నడు చూడలేడు.

మరికొన్ని బజ్‌లు

2011-05-11T16:40:00.003+05:30

1)వయసొచ్చిన మల్లెమొగ్గ,
పిల్లగాలితో లేచిపోయింది,
రేపటికేమవుతుందో?

srinivasa mouli -
గాలి...కళ్ళకే కాదు కాలానికీ చిక్కక తప్పించుకుంటుంది..
మల్లెమొగ్గ ..కాలం అనే సమాజం కాళ్ళకింద నలిగిపోతుంది
అసువులుబాస్తుంది..
ఐనా మరుసటి రోజు.. మామూలుగానే ఉదయిస్తుంది...మామూలుగానే అస్తమిస్తుంది
మరో మల్లె నేలరాలుతుంది ...అదీ మామూలే

Kranthi Kumar Malineni -
పిల్లగాలి పదేపదే తాకుతూ పిలిచిందని పువ్వు వెళ్ళిపోయింది. నాలుగు రోజులు ప్రేమ పేరు చెప్పి పిల్లాడు(పిల్లగాలి) పిలిస్తే ఆడపిల్ల(మల్లెమొగ్గ) వెళ్లినట్టు. ఆ వెళ్ళిన మల్లెమొగ్గ ఏమవుతుందని విచారం. పిల్లగాలి వీస్తూ ప్రతి ఎన్ని మల్లెమొగ్గల్ని పిలిచేది వాటికీ తెలియదుగా?

మధుర :

ముచ్చటైన మల్లెమొగ్గ చెవిలో చిరుగాలి సుతారంగా చెప్పిన ప్రేమ ఊసులకి పాపం మల్లెమొగ్గ బుడుంగ్ మని ప్రేమలో పడిపోయి.. గాలితో పాటే వెళ్ళిపోయిందేమో అనుకున్నా! మరునాటికి మల్లెమొగ్గ వాడిపోతుంది సరే.. కానీ, ఆ చిరుగాలి మాత్రం మల్లెమొగ్గని మర్చిపోతుందనీ, అస్సలు బాధపడదని నమ్మకం ఏంటీ? అందుకే ప్రతీ రోజూ తన మల్లె మొగ్గ మళ్ళీ కనిపిస్తుందేమోనన్న ఆశతో వెతుకుతూ ఆ మల్లె పందిరి చుట్టే తిరుగుతూ ఉండచ్చేమో కదా!

2)నూట ఆరుగురి అన్నదమ్ముల ఆస్తి తగవులు - మహాభారతం.
ముగ్గురు సతుల సంసార సాగర సారం - రామాయణం.

3)"రాళ్లు తగిలితే బాధ కలగడం చిన్నప్పటినించి తెలుసు.
రాళ్లు పగిలితే బాధ కలగడమే కొత్తగా అనిపిస్తోంది."

కొత్తగానే మీకు అనిపించొచ్చు కానీ అది నిజం అని మీరే ఒప్పుకుంటారు.ట్యాంక్ బండ్ సంఘటన తెలిస్తే గనుక.

4)"ముద్దు పేరు పుట్టాక అసలు పేరు పరాయిదయ్యింది."

నేను దోగాడేప్పుడు ముద్దుగా పెట్టిన పేరే ఇప్పుడు అసలై పోయింది.పరాయివాళ్ళూ ఆ పేరుతో పిలిస్తే సొంత మనుషుల్లా కనపడుతున్నారు.దగ్గరైన వాళ్ళు కూడా నా అసలు పేరుతో పిలిస్తే కొత్తవాళ్ళలా అనిపిస్తున్నారు.

5)జ్వరమొచ్చే ముందు రోజు సాయంత్రంలా ఉంది,
ఆలోచనలన్నీ ఎక్కడివక్కడ ఆగిపోతుంటే.(When i am along without a single thought). :-)

ప్రేమ వచనాలు

2011-05-09T18:15:00.002+05:30

తుమ్మెదలా పుట్టుంటే పువ్వుల నొదిలి నీ పెదవులపై వాలేవాడిని,
పువ్వులా పుట్టమంటే నీ నవ్వుల్లో పుట్టి, నీ జడలో రాలిపోయే వాడిని.

నువ్వు-నేను మనమవ్వడానికి నీకూ నాకూ మద్య 'ఇంటిపేరు'దూరముంది.
ఆ దూరం లేనందుకేమో శివుడు-పార్వతి ఒకరిలోఒకరై శివపార్వతులయ్యారు.

నీ కంట్లో కన్నీరు ,
నీ కంటి కింద నా చేయి ,
అసంకల్పిత ప్రతీకార చర్య.

నిన్ను నన్ను లోకాన్నీ కప్పిన ఆకాశం నా చిన్ని కన్నుల్లో,
ఆకాశం దాచుకున్న కళ్ళూ,అవి దాచుకున్న నేను నీ గుండె గుప్పిట్లో.

రోజుకో గాయమవుతోంది, వేణువుగా మారటానికే ఇక నా ఎదురుచూపు.

ప్రకృతి రూపాలు

2011-05-06T16:09:00.002+05:30

1)చీకటి గాలి దాటికి కొండెక్కిన పగటి దీపం.
మెరుపు క్షణంలో చిరిగి అతుక్కుంటున్న అయస్కాంతాకాశం.
తలదాచుకునేందుకు గూటికి పక్షి.
తలంటు స్నానానికి సిద్ధమవుతూ చెట్టు.
నేలరాలే మొదటి బొట్టు నాది కావాలని దోసిలి పట్టి నేను.

2)ప్రకృతికీ విసుగొచ్చినట్టుంది,
రొజూ ఒకలాగే ఆడుకోవటం.
అందుకే కొత్త ఆటని,
మరింత కొత్తగా ఆడుతోంది(జపాన్‌లో భూకంపం పైన)

3)వెనుతిరిగి చూసుకుంటే వెనుకంతా చీకటేనని చంద్రుడికి చింతలేదు.
వెలుగు చూపే కనుగుడ్డుకి ఏనాడూ తను చీకటి నలుపన్న ఆలోచనలేదు.

4)చుట్టూ చీకటే లేకుంటే దీపానిది వెలుగని ఎవరంటారు?
చీకటి కమ్ముకుంటే వెలుగు నీడ పడిందని ఎందుకనుకోరు?

5)ఏంటో ఈ పిల్ల మరీ ఇలా ఇబ్బంది పెడుతుంది,
మాసానికో పక్షం రోజులు ప్రతీ రాత్రీ,
కన్నుగీటి కవ్విస్తుంది,
ఆ నెలవంక నా వంక చూస్తూ.

నవ్వే తెలియని నల్లని తల్లికి,
నవ్వు తప్ప తెలియని కోట్లాది కవలలు.
చూపులకేమో చిన్న చిన్న పిల్లలు,
వయసేమో కాంతి సంవత్సరాలు. :-)

మనసు ముత్యాలు

2011-05-04T18:28:00.003+05:30

1)నా స్నేహం నీ జీవిత పుస్తకంలో ఒక పేజి అయితే సరిపోదు, అది మడత పేజీ అయ్యుండాలి.

2)సెకనుకు అరవై సార్లు,
నిమిషానికి మూడువేల ఆరువందల సార్లు,
నీ గురించి ఆలోచించటం తప్ప,
నువ్వంటే ఎంత ఇష్టం అంటే చెప్పలేను.

3)జ్ఞాపకాలన్నీ లైబ్రరీగా దాయాలంటే, గాలి కూడా తనుండటానికి మరో ప్రపంచాన్ని వెతుక్కోవాలేమో.

4)కన్నీటికి ఆనకట్ట కడితే, చిరునవ్వుల సేద్యం చేయొచ్చేమో.

5)నిన్ను నవ్వించే ప్రయత్నంలో అనుకుంటా, నేను నవ్వటం నేర్చుకున్నా.

వేదాంతాలు

2011-04-29T14:11:00.002+05:30

1)ఎరుపు నలుపు కానంతవరకు గురువిందకు నలుపున్నా అందమే,
'నా' అనే స్వార్ధం ఎంత మచ్చలేని మనిషికైనా అవసరమే.

2)ఆనందం ఎంత చిన్నదైనా నలుగురితో పంచుకుంటే అదే పెద్దదవుతుంది.
మరి బాధని పంచుకుంటే తగ్గుతుందో,దాచుకుంటే తగ్గుతుందో తెలీట్లేదు.
కొంచం తెలిస్తే చెప్పరూ???

3)చీకటికి భయపడి కళ్ళు మూసుకున్నా, అక్కడా చీకటే :-)

4) చుకుచుకుపుల్ల ఆటలో చిన్నకొట్లాట.
వేడెక్కిపోయి మొహం ఎర్రబడిపోయి ఒకడు,
తలగడతో దూదంతా రేగిపోయేట్టు కొట్టాడు.
వాళ్ళ ఇళ్ళంతా దూది పొరల్తో పరుచుకుంది.
వొళ్ళంతా తెల్లగా నిండి రెండో వాడు వెళ్ళిపోయాడు.
వీడున్నంత సేపు ఇక వాడు రాడు,
వాడొస్తే వీడు వెళ్ళిపోతాడు.
ఎవరా పిల్లలు? ఎక్కడ ఆడుకుంటున్నారు?
చెప్పుకోండి చూద్దాం??

Explanation by koutilya choudary - నీలి నీలి ఆకాశం
దూదూ పుల్ల ఆటలో
రేగిపోయిన
దూదంటి మేఘాలు
చందమామని దెబ్బలాడి వెళ్ళగొట్టిన
ఎర్రెర్రాని సూరీడు....!!!

పదం తక్కువ - పదునెక్కువ

2011-04-27T16:32:00.003+05:30

1) నీ కోపం క్షణ కాలం, నా బాధ జీవిత కాలం. (చెప్పకుండానే అర్ధమయ్యేవి)

2) మన కలయిక ఒక కల ఇక.(చెప్పకుండానే అర్ధమయ్యేవి)

3) పండగ సెలవులకి ప్రేమని చూడటానికి వెళుతున్నా,ఎవ్వరూ కొనలేని ప్రేమని, ఎవ్వరికీ అమ్మలేని అమ్మప్రేమని.- In memories of home.

4) వెళ్ళొస్తానంటూ వెనక చూపులేమిటో,వచ్చేసాక కూడా ఇంటి ఊసులేమిటో,వీధి మలుపూ స్నేహితుడే వీడుకోలు వేళ,సొంత మనసూ చిరకాల శత్రువే ఇల్లొదిలొచ్చిన వేళ - In memories of home.

5) ఏమీ తెలీకున్నా ఏదో ఒకటి మాట్లాడగలిగిన విషయాలు - రాజకీయం,సినిమా.ఎంత తెలిసినా ఇంకా ఏదో ఉందనిపించే విషయాలు - జీవితం, కవిత్వం - natural dialogue

గుసగుసలు... (నాతో నా మనసువి)

2011-04-26T15:41:00.004+05:30

ఇక నుండీ రాబోయే కొన్ని టపాలు ఇంతకు మునుపే నా బజ్‌లలో చదివిన వారికి విసుగనిపిస్తే క్షమించండి. మరలా చదవాలనిపిస్తే ఎన్నిసార్లైనా చదువుకోండి:-). విమర్శించాలనిపిస్తే అదీ చెయ్యండి.ఇవి ఇక్కడ మరలా టపాల కింద పెట్టడం మాత్రం నేను రాసినవన్నీ ఒక దగ్గరకు చేర్చాలనే ఉద్దేశంతో మాత్రమే.ఇంకా చెప్పాలంటే బజ్‌ని కట్టుకున్నాక తనవైపు చూడటంలేదని మొన్ననే నా బ్లాగు కలలో మొరపెట్టుకుంది(ఇది కూడా మరో కారణం) ;-).

సూర్యుడి కోసమే పుట్టినట్టు భూమి తిరుగుతూనే ఉంది,
ఇష్టంలేదంటూ సూరీడు మండిపడుతూనే ఉన్నాడు.

చుక్కలు లెక్కపెట్టే వ్యసనంలేదు లెక్కలు రానన్నాళ్ళు.
నీకెంత,నాకెంత తత్వంలేదు సంపాదన లేనన్నాళ్ళు.
నువ్వెంత ప్రేమిస్తావన్న ప్రశ్నేలేదు నేను నేనుగా ఉన్నన్నాళ్ళు.
కులమతప్రాంతవర్గం లేదు మనిషిమనిషిగా బతికినన్నాళ్ళు.

నిత్యం తననే చూడాలంటుంది,
నిత్యం తనతో నడవాలంటుంది,
ఈ అహంతో విసిగిపోయాను.
కానీ రాజీ తప్పని ప్రయాణం ఈ కాలంతో....

ప్రాణం లేని నీడని తోడిచ్చావేంటయ్యా అన్నా దేవుడితో,
ఇపుడు నువ్వుంటున్నావ్ నా నీడలా.
నా నీడకి ప్రాణం పోసాడా????

పూటకెన్ని ప్రసవ యాతనలో,
రోజుకెన్ని మరణ వేదనలో తనకి;
మనం వెళ్తే మాత్రం చలువ నీడనో,
చల్లగాలిలోనో సేద తీరుస్తుంది.
అచ్చం అమ్మలా; తను తినకున్నా మన కడుపు నింపిన, మన అమ్మలా!!! - "PLANT A TREE"

సృష్టి

2011-02-24T14:42:00.001+05:30

కళ్ళు మూసుకున్న ఆకాశంపై
సూర్యుడిని ముక్కలు చేసి చల్లి,
రాత్రినీ

రేతిరి చుక్కల్ని బుడగలో నింపి,
అప్పుడే నిద్ర లేచిన ఆకాశం పైన,
తూరుపు నించి పడమరకి ఎగరేసి,
పగలునీ

సృష్టించే నాకు
అనుకుంటే కానిదేముంది.

అమ్మ

2011-02-03T17:00:00.001+05:30

తొలి చూపు ప్రేమ,
నా నవ్వు చూసి ప్రేమలో ఆమె.
తొలి స్పర్శ ప్రేమ,
ఆమె ఒడితో ప్రేమలో నేను.

ఊయలలో ఊగుతున్న
పాపాయి ఏడుపు.
వంటిట్లో పొయ్యిపైన
ఆమె హృదయం.

కంచు కంఠంతో నాన్న
బెరుకు బెరుకుగా నేను
అపుడు పలికే నా గొంతు పేరు
ఆమె.

గుడికెళ్ళి అడిగితే
ఇచ్చేది దేవుడు.
అడగకుండానే అన్నీ
అమర్చేది ఆమె.

అన్నదమ్ములు
ఆస్తి తగువు.
ఎవరి వంతో?
ఆమె.

ఆమె ఏరుకొచ్చి
నోటికివ్వాలి.
గువ్వ రెక్కలొచ్చి
గూడు దాటాలి.

తీరాన రాళ్ళలో
పగులుతున్న అలల తలలు.
ఎన్నటికీ ఇంకని కన్నీటిలో
మునిగిన ఆమె తలపులు.

సృష్టి నుదుటన గీత,
బ్రహ్మ దేవుని రాత.
ఆదిదేవుని తలరాత,
ఆమె చేతిలో గీత.

ముక్కోటి దేవతలెవ్వరికీ
జరిగినట్టు ఏ కథలో లేదు.
మనిషికొక్కడికే ఎందుకో?
ఆమె లేని లోటు.

తోబుట్టకపోతే???

2010-11-12T16:34:00.001+05:30

ఎక్కడో తాతల రక్తం,
మా నాన్నకి నిన్ను కూతురిని,
మీ నాన్నకి నన్ను కొడుకునీ చేసింది.
ఆ బంధుత్వం నన్ను తమ్ముణ్ణీ,
నిన్ను నా అక్కనీ చేసింది.

చిన్న రాఖీ దారం,
ఒక వైపు నీ వేళ్ళకీ,
మరోవైపు నా చేతికీ చుట్టేసుకుంది.
ఆ బంధం నన్ను తమ్ముణ్ణీ,
నిన్ను నా అక్కనీ చేసింది.

రక్తాలూ, రాఖీలూ అవసరంలేని,
గుండెలో ప్రేమ మమకారం,
నన్ను నీ చేత తమ్ముడూ అని,
నిన్ను నా చేత అక్కా అని పిలిపించింది.

తోడబుట్టి కొట్టుకునే కంటే,
దూరాన పుట్టి దగ్గరైన,
బంధుత్వమే అవసరంలేని మన బంధం,
అక్క తమ్ముళ్ళ అర్ధం చెపుతుంది.

అదంతా.....???

2010-11-11T16:36:00.001+05:30

ఊసులు చెప్పేందుకు ఎవరూ లేరు,
వందల మంది చుట్టూ చేరి గోల చేస్తున్నారు!??
అందరినీ ఒక్కవేటుతో నరికెయ్యాలన్నంత కోపం,
కత్తి లేకుండా బయలుదేరుతా!??
ప్రతి ముఖాన్నీ మెదడు ప్రింటర్లో వేసుకుని.

ఎవ్వరూ వెంట లేకున్నా,
ఎవరో తోసినట్టు ఒక్క సారిగా అగాధంలోకి!
ఎంతసేపో తెలియని ఒంటరి పయనం చేస్తుంటా,
దారంటూ లేని లోయల్లోకి!
ఆ లోయకొచ్చిన దారి గుర్తుపెట్టుకుని.

మళ్ళీ ఏదో గోల,
నా భాష కాని భాషలో,
ది టైం ఈస్ 7.30AM అంటు,
నాలుకే లేని బిగ్గర గొంతొకటి అదేపనిగా,
సరేనని పీక నొక్కి కళ్ళు తెరిచా.

షర్టు లేని నన్ను కిటికీలో నుంచి చూస్తున్నాడాయన,
సిగ్గులేదసలు, ఎవరో చూద్దామనుకున్నా.
RIN వేసి తోముకున్నాడో,
ORBIT తిని నవ్వుతున్నాడో,
ఆ వెలుగుకి మొహం కనపడితేగా.

అంతా అయ్యి చూసే సరికి,
మెదడు ప్రింటర్ స్విచ్చు వేసి లేదు,
లోయకి వెళ్ళిన దారి గుర్తులేదు.

అంతా మిధ్య,
అంతా మాయ,
అదంతా కలలోలెండి.
:-) :-) :-)

ఒక రాగమే ఈరోజు.....

2010-04-22T17:31:00.000+05:30

శబ్దమంటే ఇష్టాన్ని నిశబ్దం చెప్పలేదు.

మాటలంటే ఇష్టాన్ని మౌనం చెప్పలేదు.

చెప్పలేనిది ప్రేమకాదని కాదు.

కెరటమంటే ఇష్టాన్ని తీరం చెప్పలేదు.

మేఘమంటే ఇష్టాన్ని సంద్రం చెప్పలేదు .

చెప్పలేదని ప్రేమలేదని కాదు.

హృదయరాగాలు

2010-04-15T20:10:00.000+05:30

నిశ్శబ్దంలో గుండె శబ్దాన్ని వింటుంటే,

ఒక సగం నువ్వు, ఒక సగం నేను.

పరిగెత్తి అలసి ఆగి ఊపిరి తీసుకుంటుంటే,

లోపలికి నువ్వు, బయటికి నేను.

ఏమీ కాని నువ్వు నాలో నేనెలా అయ్యావు???

==================================

జోరువానలో జారే చినుకుకొక్క మాట చాలు నీతో...

హోరుగాలికి రాలే ఆకుకొక్క అడుగు చాలు నీతో...

కావ్యంలో వాలే అక్షరానికొక్క ముద్దు చాలు నీతో...

సెలయేరు పారే మలుపుకొక్క మనువు చాలు నీతో...