شبدا

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 18 Mar 2024 15:41:00 +0000

خدا درک‌ناشدنی‌ست.

خدا، کلمه‌ای‌ست که در خواب گفته می‌شود و در خواب، درک می‌شود.

خدا را با خواب می‌توانی درک کنی.

خدا از بیداری، گریزان است. از روشنائی، گریزان است. بیداری، خدا را متواری می‌کند. روشنائی، خدا را پریشان می‌کند. خدا، حسی از نبودن و حالتی از تاریکی‌ست. خدا را باید با نفهمیدن،‌ فهمید. با نشنیدن، می‌توانی او را بشنوی. خدا، نامرئی‌ست. با نامرئی‌شدن می‌توانی او را ببینی. برای نامرئی شدن، باید به نبودن وارد شد.

خدا در نبودن است. فقط در نبودن می‌تواند باشد. بودن برای او کوچک است. او در بودن، جا نمی‌شود. او را در نبودن بیاب.

خدا را با درک کردن، نمی‌توانی بفهمی. با نفهمیدن، او را می‌فهمی. او از درک و فهم، فراتر است و در آن‌ها نمی‌گنجد. پس وارد حالت نفهمی شو تا او را بفهمی. او آن‌جاست. در مرز بین سایه روشن. در خط بین فهم و نافهمی. در حد بودن و نبودن. سوسوئی می‌زند که با نیمه‌بسته کردن چشم‌ها می‌توانی او را ببینی.

چشم‌های باز یا کاملاً بسته، به‌کار دیدن او نمی‌آید. از هر قطعیتی خارج شو تا خدا را در عدم قطعیت، پیدا کنی.

در شک، در تزلزل، در ناپایداری. در ندانستن و سردرگمی. خدا، این‌جاست. جائی که از بودن در آ‌ن وحشت داری. حالت تهوع می‌گیری از این همه نوسان و نابسامانی. تو در خدا هستی. آرام باش. اگر آرام شوی، خدا ناپدید می‌شود. آرام نباش. ادای آرامش را دربیاور. اما در تب و تاب باقی بمان. در نوسان و ارتعاش و لرزش، بمان. نه بایست نه برو تا همیشه کنار خدا باشی.

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 17 Mar 2024 15:50:00 +0000

خدا، صدای زنده است.

صدای زنده، باعث خلق جهان می‌شود.

جهان را صدای زندهٔ خداوند، سرپا نگه‌داشته.

بدون صدای زنده، جهان در کسری از ثانیه فرو می‌پاشد.

خدا، صدای زندهٔ خود را به تمام کائنات می‌فرستد تا مطمئن شود تمام موجودات در آرامش و خوبی به‌سر می‌برند.

زندگی از صدای زنده به وجود می‌آید.

این صدای زنده از کجا آمده؟

دقیقاً این صدا بوده که خدا را خدا کرده.

او به منشأ صدای زنده رسیده و از آن برای خود برداشته و با آن، خدا شده.

منشأ صدای زنده کجاست؟ فقط خدایان می‌دانند.

فقط با آگاهی خدائی می‌توان آن را پیدا کرد و از آن برداشت.

آگاهی خدائی چیست؟
خدا بودن در ذات و در اصل وجود.

آگاهی خدائی از کجا به دست می‌آید؟
آگاهی خدائی، قابل به‌دست آوردن هست.

این آگاهی را می‌توان به‌دست آورد.

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 16 Mar 2024 16:20:00 +0000

خدا، آگاهی بیدار بدون کنترل است.

خدا، کنترلی روی خویش ندارد.

او بدون عقل و منطق است.

آن‌چه هست، آگاهی و نیروست.

برای همین خدا بدون محدودیت هست.

هیچ عقل یا خردی در خدا مشاهده نمی‌شود.
فقط نامحدودیت.

هیچ، فکر پنهان، قصد نهان، نیت یا انگیزه‌ای ندارد خدا.
فقط هست.
به سادگیِ بودن.

فقط هست و در بودن خویش به سر می‌برد.

برای همین هیچ‌گونه محدود نمی‌شود.

نه از درون، نه از بیرون.

تأثیری نمی‌گیرد، چون سیستم عقلی و احساسی ندارد.

تأثیر نمی‌گذارد، چون منطق و احساس ندارد.

با هست بودن و وجود خویش، در جهان به‌سر می‌برد.

احتیاج به اقناع کسی ندارد.

احتیاج به راضی کردن کسی ندارد. ابزارش را هم ندارد.

فقط می‌خواهد باشد و کسی که با او مرتبط شود، به بودن تبدیل می‌شود.

بودن بی‌دلیل. بودن محض. بودن خالص.

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 15 Mar 2024 14:54:00 +0000

خدا وجودی‌ست که از نیرو تشکیل شده.

نیرویی عظیم، خدا خوانده می‌شود.

این نیرو می‌تواند از نور، صوت، یا آگاهی باشد.

قوی‌ترین خدا، خدائی‌ست که از ‌تجمیع آگاهی به‌وجود آمده.
بعد خدایان صوتی.
بعد خدایان نور.

خدا، خود نیروها را جمع می‌کند و خود را تشکیل می‌دهد.

آن آگاهی اولیه که باعث تشکیل یک خدا می‌شود،
از ابتدا به شکل یک روح، خلق شده.

بعد آن آگاهی خود را از کالبد روح بیرون کشیده و به کالبد خدا وارد کرده.

و شروع به جمع‌آوری قدرت و نیرو کرده. تا خدائی تشکیل شود.

بستگی به تجربه‌، آگاهی و دانشی که آن خدا داشته، میزان نیرو و قدرتی که توانسته جمع کند، متغیر می‌شود. و خدایان کوچک و بزرگ از این‌جا به وجود می‌آیند. از توانایی، دانش و تجربه‌شان برای تجمیع نیرو.

خدا یک باتری‌ست. باتری پر از نیرو. خاصیت خدا بودن این‌ست که این باتری هیچ‌گاه، خالی نمی‌شود.

دقیقاً این خصوصیت است که او را خدا می‌‌کند. هر نوع باتری دیگری در کائنات، خالی و ضعیف می‌شود. مگر باتری خدائی.

و این خالی نشدن باتری، به نوع آگاهی خدائی ربط دارد. یک خدا می‌داند چگونه باتری‌اش را همیشه پر و شارژ نگه‌دارد و برای همین خداست.

مگر این‌که او روزی دیگر نخواهد باتری خدائی را پر نگه‌دارد. آن‌وقت به‌تدریج خالی می‌شود و به خدایان مرده می‌پیوندد.

جاودانگی روح را دریافتن

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 27 Jan 2015 06:43:00 +0000

شروع راه معنوی ، شروع زنده شدن است .

شوک الکتریکی که به کمایی داده می شود و آب سردی که روی خوابیده ریخته می شود .

در راه معنوی این با کلام انجام می شود . کلام وارد جان می شود و جان سخن جانان می شناسد و بر می خیزد .

باید این کلام را یافت . این صوت حیاتی را . این صور اسرافیل .

یا مستقیم کلام را از منبع اصلی می شنوی یا از کسی که به آن وصل است .

کلام زنده کننده را بیاب و دریاب .

آخر بازی

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 18 May 2013 03:39:00 +0000

         مسیری که روح طیِّ تناسخاتش می پیماید ؛ شغل ها ، کالبدها ، ملیّت های گوناگون ؛ او را به خودشناسی می رساند و این مسیر با خداشناسی تمام می شود . پس از آن روح آزاد است ، بی هیچ طرح و برنامه ای . او به خواست خود
می تواند در خدمت خدا باشد و برای بازگشت دیگر روح ها با او همکاری کند یا زندگی خودش را داشته باشد ، هر جور که می خواهد .

   هر چه روح زودتر مقصود و منظور بازی تناسخات و رفت و آمدها و کالبد ها را بفهمد ، و در آن آگاهانه بازی کند ، زودتر به قصدی که بازی برای آن طرّاحی شده ؛ خودشناسی ، می رسد و با خداشناسی ، بازی برای او تمام می شود .

     راه معنوی و استاد ، روح را نسبت به ماهیّت بازی آگاه می کند و به روح دیدی کلّی از روند تناسخات ؛ مسیری که می پیماید و مقصدی که قرارست بدان برسد ، می دهد .

مسیر بازگشت

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 17 May 2013 06:13:00 +0000

         فهمیدن ودنبال کردن طرح الاهی ، خودشناسی ست

                                                                          و همه ی طرح ها ،

   به خدا شناسی ختم می شوند .

نقشه خوان

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 17 May 2013 06:12:00 +0000

         در کائنات ، برای هر روح ، نقشه و برنامه ی مشخصّ و از پیش تعیین شده ای است که چه روح بداند یا نداند ، در طیّ تناسخات مختلف ، این برنامه دنبال می شود . بر طبق این برنامه است که حتّا جنسیّت روح در تناسخاتش انتخاب می شود . مثلن
برنامه ی کائناتی یک روح ، تعداد تناسخاتی را که او باید در کالبد مرد یا زن باشد ، تعیین می کند .

   هر جا که روح ، از این نقشه ی پیش کشیده شده ، دنباله روی کند ، موفّق است و هر جا که نتواند نقشه را بخواند و بفهمد ، از
مسیر دور شده و گاه چند تناسخ طول می کشد تا دوباره به مسیر برگردد .

کار نقشه خوانی کائنات ، بر عهده ی روح است و ذهن ، مطلقن چنین قدرتی ندارد .

کسانی که در زندگی ؛ در هر زمینه ای ، موفّق بوده اند ، این طرح و نقشه را پیاده کرده اند . اکثر این آدم ها ، روح های قدرتمند و آموزش دیده ای نداشته اند که بتواند نقشه ی کائنات را بخواند و بفهمد ، امّا شجاعت دنبال کردن آن را داشته اند ، وقتی که به طریقی ، این طرح الاهی را فهمیده اند ؛ در رؤیا ، در شهودی ناگهانی ، از طریق پیامی که شخصی بازگو کرده ، ... .
   کاشفان ، مخترعان ، بنیان گذاران ، ... چنین بوده اند.
   در قدیم ، الهام کده هایی بوده است که مردم عادِّی که وقت خود را صرف تربیت روح و خواندن خطوط کائناتی نکرده بودند ،
بدانجا می رفته اند و از مردان و زنان آموزش دیده می خواسته اند که برایشان نقشه های خدا را بخوانند تا بفهمند که باید چه کار کنند . که البتّه تا همین حدّش هم خوب بوده است ، چون مردم این آگاهی را داشته اند که راز نقشه ها را بدانند و دنبال این بوده اند که کسی برایشان بخواند . ولی امروزه ، این آگاهی به فراموشی سپرده شده و کمتر کسانی به طرح های الاهی اهمیّت می دهند .
   هنوز هم مردمی که استخاره می کنند یا فال می گیرند ، می خواهند به طریقی این نقشه برایشان آشکار شود ؛ اگر چه به
قدر یک قدم تا در چاهی که حسّ می کنند پیش رویشان است ، نیفتند که ، نسخه ی کم رنگ و ضعیفی است از رجوع به
الهام کده ها .

   کسانی که کار معنوی می کنند و مراقبه انجام می دهند ، در مسیر تربیت روح هستند برای خواندن طرح های الاهی .
   مراقبه ، ذکر مداوم ، خلوت و تنهایی لازم ، روح را به کشف و دیدن طرح ها در جهان درون می رساند.
   آنگاه این شخص ، نه تنها می تواند طرح زندگی خودش را بخواند و مسیر تناسخاتش را دریابد، بلکه می تواند برای دیگران نیز این کار را انجام دهد .

   سعی کنید نقشه خوان شوید .

   فعلن به دنبال کسی باشید تا طرح حیات تان را برایتان از جهان های درون کپی کرده و در اختیارتان قرار دهد .

    در طریق معنوی ، این کار را استاد انجام می دهد . پیروی از او ، شما را در مسیر درست طرحتان قرار می دهد .

   چشم به راه او باشید در جهان های درون .

   چشم سوّم ، محلّ آشکار شدن اوست .

دلقک

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 17 May 2013 04:57:00 +0000

         یکی از بزرگترین چالش های روح ، به زیر کشیدن ذهن از اریکه ی قدرت و بر تخت نشستن خودش
در مملکت وجود است .

   ذهن ، دلقکی است که در غیاب پادشاه ، بر تخت نشسته و با ندانم کاری ها و مسخره بازی هایش ، کشور وجود را به
هرج و مرج و آشوب کشانده .
   ذهن ، که از فرّ ایزدی برای متصّل شدن و استفاده از خرد و دانش کائنات بی بهره است ، سعی می کند با نقشه کشی و
برنامه ریزی های ذهنی ، امور را پیش ببرد ، ولی این برنامه ها که توسطّ کائنات ، حمایت نمی شوند ، از پیش شکست خورده و باعث اغتشاش بیشتر در زندگی می شوند .

قدرت روح

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 18 Jan 2013 07:24:00 +0000

        قدرت واقعی یک روح ، در بازگشت به خصلت های اصیل خویش به دست می آید .
    با به دست آوردن آزادی ، خرد ، عشق .
    به بهانه ها و وسیله های گوناگون ، روح این خصوصیّات خود را ازدست داده است . در جاهای مختلف جا گذاشته است و در گذر زمان ، از یاد برده است .

    هیچ روحی ، از ابتدا ، اسیرو وابسته نبوده است
                                                                و آکنده از نفرت و خشم .
   و حماقت و نادانی ، از ابتدا با هیچ روحی نبوده .
در مسیر تناسخات ، روح از خصلت های اولیّه ی خویش ، تهی
                                                                               و آکنده از تاریکیِ جهل
                                                                                                            و اسارتِ تنفرشده است .

        تمام کسانی که در راه معنوی اند ، دعوت شده اند تا خویش را بیابند ،
                                                                                         خویشی را که گم کرده اند ، در هیاهوی ذهن و احساس .

       در واقع ، به آن حدّ از رشد و کمال رسیده اند که بفهمند گمشده شان ، درون خودشان است . باید خود را بیابند تا گمشده شان پیدا شود .

احساسات (6)

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 18 Jan 2013 06:40:00 +0000

        جایگزین احساسات ، عشق است ، عشق بی شرط .
                                                                         که بدون در نظر گرفتن موضوع عشق ، فقط عشق بورزد .
     بی نیاز ، بی خواهش .
    عشق ، برای عاشق بودن .
     به یک اندازه برای همه .
     بی وابستگی .
   با وابستگی ، همان اسارت احساس است .

        عشق روحانی .

        که روح ، خصوصیّات اصلی خویش را بازیابد و مثل یک روح عمل کند .

    عشقی که مشخصّه ی اصلی روح بودن است .

احساسات (5)

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 17 Jan 2013 12:00:00 +0000

        احساس ، چاله ای ست که روح در آن

                                               سقوط

                                               و به آن عادت کرده و عمری را در سیاهیِ ناتوانی و اسیری می گذراند .

    برای خروج از این چاله ، مهمّ است که روح ، قدرت های خویش را بازیافته ، خودش را بیرون بکشد و به راهش به سوی خانه ، ادامه دهد . وگرنه هر چند تناسخ که ادامه پیدا کند ، همچنان اسیر و در

                                                                                چاله

                                                                              می ماند .


        تنها راه پیمودن مسیر معنوی ، در دست گرفتن کنترل احساسات است ، همچنان که باید ذهن را کنترل کرد .

احساسات (4)

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 17 Jan 2013 11:13:00 +0000

        روحِ در بند احساسات ، ضعیف و وابسته است . قدرت تفکّر و تصمیم گیری ندارد ، چون باید از موضوعی که به آن وابسته است ؛ شخص ، شیء ، مکان ؛ انرژی دریافت کند . پیرو و دنباله رو موضوع مورد احساس خود است و نمی تواند مجزّا و آزاد ، تصمیم بگیرد .
   دربند و اسیراست .

      احساسات ، روح را ضعیف می کند و قدرت پیمودن راه معنوی را از چلا می گیرد .

با همراهی کردن استاد ، یکی یکی موارد وابستگی احساسی خود را می یابید و ارتباط بین خود و آن موضوع را از بین می برید .
به جای حمایت و انرژی که از آن دریافت می کردید ، از درون خود نیرو می گیرید .

قدرت های خود را باز می یابید و یاد می گیرید که وابسته نباشید .

احساسات (3)

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 17 Jan 2013 10:55:00 +0000

   احساسات ، قلّابی ست که درون طعمه پنهان شده است .

       احساسات ، روح را ضعیف و آگاهی را پریشان می کند ، چون تمرکز از روی درون برداشته می شود و روی موضوعات بیرونی ؛ اشخاص ، اشیاء و مکان ها گذاشته می شود .
   روح ، به جای آن که به خود مراجعه کند و از قدرت های خود استفاده کند ، به بیرون متوسّل می شود و انرژی را از منابع دیگر دریافت می کند ، منابعی که انرژی مسموم و مرده می دهند ؛ و

روح

از زندگی و شعف تهی می شود و هر چه بیشتر وابسته به بیرون از خود و انرژی آن می شود ،

   روز به روز گرسنه تر می شود ، ضعیف تر ، نحیف تر ؛
                                                                             چون غذای مسموم می خورد .

    جز انرژیی که روح از درون خود و همراهی با استاد و راه به دست می آورد ، همه ی انرژی های دیگر مرده و سمّی هستند .
انرژیی که از طریق وابستگی به آدم ها ، اشیاء و مکانی خاصّ به دست می آید ، انرژیی همراه با هزاران بند و قلّاب است که هر چه بیشتر روح را اسیر این جهان و موضوعات اش می کند .
تنها انرژی خالص و بدون آلودگی و وابستگی ، انرژی خود روح است که روح را از همه بی نیاز و به خود متّکی می کند و باعث می شود که روح توان پیمودن راه معنوی را داشته باشد و بتواند همراه استاد حرکت کند .

        بدون انرژی خالص روح ، هیچ چلایی به جایی نمی رسد .

احساسات (2)

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 17 Jan 2013 07:14:00 +0000

        احساسات چیست و چگونه کار می کند ؟

    احساسات ، چسب است .
    احساسات ، روح را به جایی ، به کسی ، به چیزی می چسباند .
    بدون احساسات ، روح نمی تواند در جهان مادّی دوام بیاورد و از تنهایی دق می کند . البتّه روحی که جوان است و سطح آگاهی اش پایین است . با مسّن شدن روح و بالا رفتن درجه ی آگاهی ، روح درک می کند که اصولاً تنهاست و بودن با دیگری یا زندگی در مکانی خاصّ ، ربطی به تنهایی ذاتی اش ندارد و چیزی از تنهایی اش کم نمی کند .

    روحی که وارد راه معنوی می شود و بخصوص چلای اک ، باید بداند که دوران کودکی خود را طیّ کرده و وقتش شده که تنهایی خودش را بپذیرد و دست از چسباندن خویش به آدم ها و اشیاء و مکان ها بردارد و به عدم وابستگی برسد .

        هرچه روح غیروابسته تر ؛ به مشخصّات اصلی خودش و به آزادی ذاتی اش ، نزدیکتر .

احساسات

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 16 Jan 2013 15:49:00 +0000

         روح ، برای برگشت به سرزمین خویش ، باید از لجنزار احساسات ردّ شود . انسان ها همه در این مرداب فرو رفته اند و بیرون آمدن از آن بدون حمایت و راهنمایی استاد ، امکان ندارد .

         احساسات ، چنان در تار و پود ذهن و روح تنیده شده است که بیرون کشیدن آن ، منجر به درد و رنج بسیاری برای چلا       می گردد .

        انسان ها کلاً با احساسات شان زندگی می کنند و بدون احساسات ، گمشده ای دارند که همان خود واقعی یا روح ست .

        احساسات ، روح را که آزادی یکی از مشخصّات اصلی اش است ، تبدیل به اسیری دربند می کند .

         غم و غصّه ، یکی دیگر از زنجیرهای احساسات بر دست و پای روح ست .

مراقبه ی ارواح

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 16 Jan 2013 15:15:00 +0000

به مدّت یک هفته ، هر روز صبح ، پس از بیدارشدن ، این ذکر را تکرار کنید :

کالاماتوسرا
شصت بار

پس از پایان دوره ی مراقبه ی قبل ، این ذکر را ظهر ، بین ساعت دوازده و یک ، شصت بار تکرار کنید :

خانوزاکاسا
                      به مدّت یک هفته

پس از پایان دوره ی مراقبه ی قبل ، این ذکر را قبل از خواب ، شصت بار تکرار کنید :

بانداراسوکا
                       یک هفته

پس از پایان دوره ی مراقبه ی قبل ، این مراقبه را یک هفته انجام دهید . قبل از خواب .
        دراز بکشید . چشم ها را ببندید . چند بار ذکر هیو را تکرار کنید . با کف دست ، جایگاه چشم سوّم ، روی پیشانی ، بین دو ابرو را مالش دهید . یکی دو دقیقه . پس از آن ، کف دست تان را روی صورت تان بگذارید و با دو انگشت اشاره و وسطی ، روی چشم سوّم ، ضربه بزنید ، متوالی و آرام ، پنج دقیقه .

انرژی

noreply@blogger.com (Unknown) — Wed, 16 Jan 2013 05:51:00 +0000

      فرق انرژی روح با ذهن چیست ؟

        انرژی روح درونی ست و انرژی ذهن ، بیرونی .
انرژی روح ، ماهیّت وکیفیّت را عوض می کند و انرژی ذهن ، کمیّت و شکل و ظاهر را .
برای همین ، کسانی که فقط به انرژی ذهن ، دسترسی پیدا کرده اند ، لزوماً آدم های معنوی نیستند . با هر نوع منش و فکری ، این انرژی را در دست دارند و استفاده می کنند .
بدون این که از نظر معنوی ، روی خودشان یا جهان ، اثری داشته باشد .
صرفاً قدرت هایی ست مکانیکی که روی اشیاء و آدم ها ، اثر می گذارد ؛ مثل قدرت هیپنوتیزم یا قدرت جابه جا کردن اجسام و قدرت های مشابه .
                        قدرت روح ، درون را عوض می کند .
          استادان معنوی ، به قدرت های روح دست یافته اند که می توانند درون آدم ها را عوض کنند . می توانند کیفیّت را
بهبود ببخشند و بد را خوب کنند . می توانند به درون روح های دیگر ، انرژی بفرستند و در آن روح ها ، جنبش و حرکت ایجاد
کنند ؛ می توانند آگاهی را عوض کنند . این ها اصلاً در رده ی قدرت های ذهن نیست ، چون به این سطح دسترسی ندارد .

      برای استادان اک ، قدرت معنوی کافیست ، امّا گاهی به قدرت های ذهنی هم نیاز پیدا می کنند .
        استادان اک ، چلا را از کسب قدرت های ذهنی بر حذر می دارند ، چون هیچ بار معنوی ندارد و می تواند باعث گمراهی چلا نیز شود . همه ی همّ و غمّ استادان ، صرف یاد دادن قدرت های روحی به چلاهاست و منتقل کردن این انرژی به روح هایشان و به زندگی هایشان .

          قدرت روح روی روح اثر می گذارد و قدرت ذهن ، روی ذهن .

شخصیّت (4)

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 15 Jan 2013 17:31:00 +0000

          با مستقّر شدن در شخصیّت اصلی ، ذهن می تواند از انرژی روح استفاده کند ؛ چون انرژی روح فقط به سمت شخصیّت اصلی مجرا دارد .
       و با استفاده از انرژی روح است که تغییرات اساسی در همه ی موارد رخ می دهند ؛ در بیرون و درون .

        یکی از مواردی که باعث می شود انسان ها نتوانند نقاب های دروغین را کنار بگذارند ، دلبستگی و وابستگی شدید به این نقاب هاست که در واقع حفظ ظاهر و حفظ نقاب همرنگ کننده با اجتماع را بر هر چیزی ترجیح می دهند و یک عمر زیر این نقاب سنگین و ستبر جان می کنند تا واقعیّت وجودیشان را از خودشان و اطرافیان ، مخفی کنند .
واقعیّتی که اصل وجودشان و چهره ی واقعی روح است ؛ شخصیّت واقعی ، چهره ی روح است .
       همه ی آنانی که کاری در این جهان کرده اند ، کسانی بوده اند که از اجتماع جدا شده اند و همرنگی با اجتماع را کنار گذاشته و بی رنگی روح را پذیرفته اند و به جای صرف انرژی ذهن برای حمل نقاب سنگین شخصیّت دروغین ، این انرژی به اضافه ی انرژی روح را صرف کاری اساسی کرده اند .

       در واقع هرکس که در سطح فیزیک عملی بزرگ انجام داده و باعث تحوّلی شده ، توانسته از نقاب شخصیّت های دروغین جدا شده و انرژی روح را به دست بیاورد .

شخصیّت (3)

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 15 Jan 2013 15:06:00 +0000

         زندگی در وجود شخصیّت های دروغین ، فرد را به جایی نمی رساند . این شخصیّت ها ، واقعی نیستند ، انرژی ندارند و انرژی زیادی نمی پذیرند ؛ چون پوکند ، حبابند .
       برای هر کار مؤثّری در جهان فیزیک ، باید شخصیّت واقعی خویش را کشف نمود . از جمله رهروی راه معنوی شدن که انرژی زیادی طلب می کند و شخصیّت های دروغین نمی توانند این مسیر را بروند .

   سالک به مرور ، با خویش واقعی روبرو می شود ؛ در واقع طاقت و انرژی روبرو شدن با خویش واقعی را می یابد . چون خویش واقعی خیلی قوی ست و انرژی زیادی دارد و روح باید آمادگی پذیرش این همه قدرت را داشته باشد .
          با پذیرش خویش واقعی ، شخصیّت های پوشالی یکی یکی محو می شوند و می ماند بزرگترین جنگ چلا که ازبین بردن شخصیّت دروغین اصلی ست . چون یک عمر در قالب آن زیسته است و اگر آموزه های راه معنوی نباشند ، بیرون آمدن از این قالب می تواند ذهن را به جنون و نابودی بکشاند .

        این روند به تدریج و به آرامی صورت می گیرد . با پیش رفتن در راه معنوی و جدا شدن از ارزش های پوچ جامعه و آشتی دوباره با خود ، شخصّت واقعی هویدا می شود و شخصیّت بی ارزشی که بر اساس ارزش های جامعه شکل گرفته ، گم می شود .

شخصیّت (2)

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 15 Jan 2013 14:49:00 +0000

شخصیّت دروغین ، دنیای دروغین می سازد و ذهن را از دنیای واقعی و شخصیّت اصلی خود دور می کند و وادار می سازد که در جهانی دوگانه زندگی کند .

          هر ذهن معمولاً یک شخصیّت دروغین اصلی و چند شخصیّت دروغین فرعی دارد که در مواقعی خاصّ ، از آن ها استفاده می کند ، ولی در اکثر مواقع ، در شخصیّت دروغین اصلی زندگی می کند .
        شخصیّت دروغین اصلی ، همه ی خصوصیّاتی را که ذهن فکر می کند ندارد یا اجتماع چنین القاء کرده ، دارد : شجاعت ، ثروت ، زیبایی ، قدرت ، ... .

         و ذهن با زندگی در شخصیّت دروغین ، به جبران کمبودهای خیالی خویش می پردازد . این کمبودها برای این خیالی گفته می شوند که تحت تأثیر تلقینات اجتماع و تصوّرات خود ذهن به وجود آمده اند و واقعی نیستند .
چون روح ، بی عیب و نقص است .

شخصیّت

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 15 Jan 2013 14:24:00 +0000

ذهن ، می تواند دچار دوگانگی یا چند گانگی شده و شخصیّتی غیر واقعی را جای خود بنشاند . در این حالت ، نیروی روح ، تقسیم شده و به هرکدام از شخصیّت ها ، مقداری می رسد که کمتر از آن ست که فرد بتواند با آن ، قدم مثبتی در زندگی بردارد .

برای رسیدن به قدرت واقعی روح ، ذهن باید به شخصیّت اصلی خویش دست یافته و همه ی انرژی خود را معطوف آن کند تا آن شخصیّت شکوفا شده و ویژگی های پنهان خود را آشکار سازد .

ایمان (2)

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 15 Jan 2013 14:17:00 +0000

        ایمان ، چراغ راه ست .

          ایمان ، خودِ رهروی ست . راه معنوی ، برای به وجود آوردن ایمانی ست که در نتیجه ی آن ایمان ، روح ، جهان های معنوی را ملاقات می کند .
اوّل ایمان و بعد مشاهده .

       هر گاه سالکی در راه می ماند ، علّت را باید در ضعف ایمان جست . پوشش دفاعی او شکاف برداشته و هوای مسموم ، او را آلوده کرده . قوّت قلبش از بین رفته و ترسِ از راه ، جایش را گرفته . فکرش نامنظّم شده و خاطر جمعی اش ، به پریشانی مبدّل
گشته .

ایمان

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 15 Jan 2013 13:58:00 +0000

        ایمان ، تنها سرمایه ی یک رهروست . تنها باری که او مجاز است در صعودش به آسمان ها ، با خود حمل کند .
تنها سلاحی که او را امن نگه می دارد .

       ایمان به استاد ، چلا را در پوششی معنوی قرار می دهد که او را از خطرات راه ؛ از بیراهه ها و رهزنان حفظ می کند .
       به وسیله ی ایمان ، چلا تصمیم قطعی خودش را برای رفتن و رسیدن نشان می دهد . چون ، رهروی بی ایمان ، راهی برای رفتن ندارد .

            ایمان او را ایمن می دارد و در امنیّتی معنوی قرار می دهد .

ارزش (5)

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 02 Mar 2012 09:37:00 +0000

       چگونه یک نقش خوب و قدرتمند ، برگزینیم ؟

        نقش کنونی ما ، حاصل تربیت و محیط خانه واجتماع ماست . شرایط تربیتمان در کودکی ، این نقش را به ما پیشنهاد داده و ما هم بازی کرده ایم .
       برای انتخاب نقش جدید ، باید تمام آن آموزه های کودکی را دور ریخت و ذهنیّات جدیدی به دست آورد . ذهنیّاتی که به ما ، نقش جدید و مطابق با سطح آگاهی امروزمان را پیشنهاد دهد .
        شرکت در جلسات معنوی و نشست و برخاست با آدم هایی با سطح آگاهی بالاتر ، به ما کمک می کند تا با نقش های خوب آشنا شویم و بتوانیم نقش قدیمی مان را ؛ اگر ناراضی هستیم ، عوض کنیم .

      این که در راه معنوی هستیم ، یعنی که از نقش مان ناراضی هستیم .