Siminya

Fakenizi fakeyim!

siminyati@gmail.com (Siminya) — Thu, 02 Jul 2009 13:00:00 PDT

Küccük onur siminya kederlere düçar olur (düçar 5 aydır kullanayım diye beklettiğim janjanlı kelime, kaldı 34 kullanılmamış kelimem daha) alır dümbeleğini eline dümbürdetir. Benim doğum günüm yok, bizimkiler beni kola kutusunda bulmuşlar. Babam adı "zencefil" olsun demiş annemin zencefile alerjisi olduğu için kabul etmemiş. Ablam "jale" olsun demiş babam ablamı eşek hoşaftan anlayana kadar dövmüş. Jale babamın ve gave ahalisinin en sevdiği türk porno yıldızının adıymış. Annem anamın adı olsun demiş anneanemin adı "hatun ana"ymış. Aylarca, melül bakışlı el kadar sabiye hatun ana demişler. Hiç hatun analar altına sidikleyip, omuzlara kusar mı? Benim bildiğim hatun analar savaşlara cephane taşır, elinde orak, sırtında sıpa erkeğine "bre koç yiğidim" der durur. Nihayet babamın avcı arkadaşlarından biri beşikteki hatun anayı fazla iddialı bulup adımı değiştirmiş "bıldırcın gibi kız maşallah adı bıldırsu olsun" demiş, türkiye'nin ilk tiky adı bana konmuş. İnanmayan mamak nüfus idaresinden öğrenebilir. İnanmadın değil mi? tamam o halde buna inan. Laleli'de yaşayan bir travestiyim. Adım önceden hüseyin'di şimdi damla. Geçen gece leğen kemiğimin 2 cm sağından bıçaklandım arkadaşım şahin beni bir kaç esnaf'ın yardımıyla acile yetiştirdi saolsun. Acildekiler artık bizi eskisi gibi yadırgamıyorlar, nüfusumuz çoğaldı hatta internet sitemiz, derneğimiz buluştuğumuz cafelerimiz var, daha iyi günlerimiz olacak, bizden başbakan bile çıkacak. Annem geçen yıl reflü asidinin ses tellerini...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

İki kızkardeş

siminyati@gmail.com (Siminya) — Sun, 28 Jun 2009 08:00:00 PDT

Bu yazıyı okuduktan sonra beni tanıyanlar çıkabilir. Çünkü böyle olaylar binde bir yaşanır..aman be ne binleri hergün yaşanıyor. Neyse ben yazayım da beni tanımayanı bende tanımam, tanıyanı da tanımamazlıktan gelirim, olur biter. Emel ve Seda, On'lar ablamın arkadaşı iki kızkardeşti. İnsanlar cins cins bakışlarımdan beni pek tekin bulmadıklarından rotalarını direk ablama çevirirler, arkadaş olacağı gelen onu seçer, aşık olacağı olan "yok ben en iyisi ablaya abayı yakayım, bu kız beni yer" diye düşünüp uzaklaşırdı. Kendime sürekli "amannn çokta tın benim kimseye ihtiyacım yok taam mı" diye telkin versemde, çok gücüme giderdi be :(.. (bu ikonu seviyorum, duygu sömürüsünde direk on ikiden) Bu kızdaki tüy eğer şeytan tüyü dedikleri zımbırtıysa, hesaba göre bendeki melek tüyü oluyor ee o halde melek tüyü iyi bir tüy değil! şeytan canımız, ciğerimiz evelallah. Bu kızlar çerkez kızıydı; sarı saçlı, beyaz tenli, sanırım ela gözlü ve çok narindiler. Babaları yıpranmış kocaman bir evrak çantasıyla hızlı hızlı tren istasyonuna doğru giderdi. İşini bilmiyorum ama çantasından; defterdar, maliyeci, öğretmen, emeklililiğine az kalmış herhangi bir memur havası esiyordu. Bizde bir damar boyu kadar çerkez kanı bulunduğunu; "mafiş, hılkiş, ılıbiş, gılniş" gibi sonu "iş" le biten yemekler pişirmemizden anlayıp "vay topraam" muhabbeti kurdular. Bir araya gelip çerkez adetlerini yad eder gülüşüp eğleniriz sandılar ama bizde o adetlerin yerini "allağan ayıları" adı verilen başka bir gelenek türü...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Blogunu denk al kadın!

siminyati@gmail.com (Siminya) — Wed, 24 Jun 2009 06:00:00 PDT

Bazen bazı şeyleri 3-5 defa tekrar edip yerini sağlama almak gerekli. Babam sürekli söylendiği halde anlaşılmayan, kafaya işlemeyen cümleler için "akşam bakla sabah bakla allahım sen beni sakla" der. Duymaktan, okumaktan, yazmaktan bıkarsın ama yine söylemen gerekir, yine konuşman gerekir, yine bakla pişirmen gerekir taki bülbüller "dutumu yedim bekliyorum" mesajını atana kadar. Bu yazının ilk bölümü sayılabilecek yazım blog yazarı kızın hazin mücadelesi Bütün psikopatların fiks cümlesi "beni sizler bu hale getirdiniz" dir. Kurbanını iyi bi keser, biçer, kıyma makinesinden geçirir, nihayet enselenince kirden logar kapağına dönmüş yüzünü kameralara dönüp, burnunu fırtlatır ve üstteki bingo cümleyi kurar. O işsizken işi olanları, o fasfakirken kızarmış gövel ördek yiyenleri, eski sevgilisine, annesine benzeyenleri kıtır kıtır doğramıştır ama kabahat kurbanındır, yemeselerdi, benzemeselerdi olmayacaktı, tahrik vardı. Yakında dedektifler tarafından yakalandığım gün bende bu mazarete sığınacağım, provalar tamam. Bol bol kısık bakış ve burun deliği titretme çalıştım, aynaya baktım tam bir manyak gibi görünüyorum. (bir laf söylersinde, beklersinya birisi sorsada devamını anlatsam diye? baktım kimse sormuyor bende kendime hayali bir muhabir peydahladım o sordu) Hayali muhabir Bizdenk Açmaz mikrofon uzatır: - Haydi söyle siminya seni kimler bu hale getirdi? - Beni bu hale tdk'ya işe alsalar ilk değiştireceğim kelime olan "erkekler" getirdi. Bu kelimeyi yazarken en az bir kabız...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Seni rezil teşhirci seni !

siminyati@gmail.com (Siminya) — Sat, 20 Jun 2009 10:00:00 PDT

Kadın güzelliğinin ne ile ölçüldüğünü çok anlamazken tanıdım tülay ablayı. Türk kadınlarının kıymetini bilemediği yusyuvarlak vücut hatlarının hakkını öyle bi güzel verirdi ki. Hatırladığım en çarpıcı elbisesi, siyah üzerine lila çiçekler serpiştirilmiş jarse elbisesiydi. O basit, pazar malı elbise; toros dağları gibi kıvrımlı, geçit vermez sarp yamaçlı vücudunda şaşalı bir saltanat kurardı. Vücudu yaratılış gereği bi o yana, bi bu yana sallanır görenler kadının kasıtlı kuyruk salladığını (!) namuslu ve masum erkeklerini yoldan çıkarmak için musallat olmuş bir yosma olduğunu düşünür, düşünmekle asla yetinmez ardından yalan yanlış konuşurlardı. O arkasından konuşulan herşeyden, abasını yakıp kül ettiği erkekler sayesinde haberdar oluyordu eminim. Kahverengi dalga dalga saçlarını "çokta tınsınız" der gibi omuzundan omuzuna attırarak yürür, her güzel kadının şımardıkça diline yapışan "güzelliğimi kıskanıyorlar, bana hayatı zindan ettiler, tanrım ne bedbahtım, kara bahtım kör talihim, ah ah güzellik başa bela" türküsünü tutturmazdı, farklılığının farkındaydı, sessiz ve derindi. Kadın olduklarını; ancak doğurduklarında ve kocaları tepelerine tünediğinde hisseden bizim familya, tülay abla'ya şöyle adamakıllı bir etiket yapıştırmak için gece gündüz harıl harıl çalıştı, her çekici ve işveli kadına taktıkları çeşitli boy ve ebattaki kulpları ona da taktılar. Tülay abladan, kırk küp kırkınında kulpu kırık küp yaptılar. Yinede ondan ölesiye korktular. O'nun öyle "küçük dağları ben...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

poponu çimtikle

siminyati@gmail.com (Siminya) — Thu, 18 Jun 2009 06:30:00 PDT

bir garip bişey oldu bana şu an, yeni bir duygu keşfediyorum sanırım evet canlı canlı duygu keşfi yapmak üzereyim. gurura benziyor ama tam değil böyle manavgat şelalesini bronşlarıma koymuşlarda turizme kapamışlar gibi bir his, sanki mangal yapmışlarda beni çağırmamışlarmış gibi, yav nasıl desem ımmm nım nım nım dikkatli hissedince diplerden burhan çaçan'ın kulak cırmalayan sesi duyuluyor "tarama yar tarama hele hele yar tarama digel gel" anlatamıyorum, epeyce yaklaştım ama elimden kurtuldu demekki yağlı bi duygu, vıcık vıcık dahi anlamındaki de ayrı yazılırr şiminya!!! zıbornik gafalı şiminya! eşşoleşşeğin sıpası zümünya! ki mı mi de da do dodi dodi dodii dodii ambulans çağırınnnnnnnn o ses ne bir dakka! şişt pişt geldi yine ayağımı yiyesiceler "hanımlara müjde duyduk duymadık demeyinnn, halım sökük diye kederlenmeyin!! overlok makinesi ayağınıza geldi, halı kenarııı, paspas kenarı, yolluk kenarı, battaniye kenarı 5 dakikada dikilir evinize teslim edilir" breh breh gözünü sevdiğim teknoloji nelere kadir (şapkalı a) şapkalı a'lı kadir direk erkek ismi olan kadir gibi okunmaz, kadriye'de kadın ismi, birde kadir gecesi var onda kadınlar bazen çocuk pırtlatıyor o çocuklar şanslı olur diye bir rivayet var ondan işte çocuklara "seni anan kadir gecesi mi doğurdu" deniyor. bide seni anan benim için doğurmuş var neyse konuyu dağıtalım haydaaa hala bu duygu içimde elyın gibi dolaşıyor ( şapkalı a! hala kelimesini şapkasız a ile okursan babanın babası olur) bu duygunun adını...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Aşık olmaz olur muyum ya!

siminyati@gmail.com (Siminya) — Tue, 16 Jun 2009 15:00:00 PDT

Aşk sadece mutsuz sonla bittiği zaman aşktır. Anlamlı, anlamsız dokunmaların, kemikleri çatlatırcasına sarılmaların, geceler boyu doyumsuz sevişmelerin yaşanmadığı, yaşanamadığı özlemekli ortamları sever aşk. Ne zamanki aşık olduğun insana sahip olursun, boynu bükük canı sıkkın biri geçer gider yanınızdan, nicedir karnını doyurduğu firak ateşi sönmüştür, sizin vuslatınız onun bitişidir, aşk gider... size iyi sevişmeler. Tuna kiremitçi'nin ağzından püskürmüş bir başlangıç yapmış olabilirim lakin gerisi böyle gelmeyebilir, gelmemeli, gelirse ben yokum soranlara öldü densin. Çünkü benim kafa yani şu bizim arı kovanı, herhangi bir edebi üslubu kaldıramayacak derecede vızıltılı. İçinde; bol bol ibretler, nasihatler "ne güzel demiş kız, tam benim düşündüğümü yazmış" denilebilecek kalbur üstü laflar, daha önce hiç söylenmemiş gibi görünen; döşü, bağrı yırtıp geçen keskin kelimeler ve saireler olan böyle bir yazı türünü, kafayı iyice düzelttikten sonra deneyeceğim, kendime söz. Benim bir aşk hayatım olmadığını düşünenler olmalı, mutlaka olmalı. Öyle olmasa yeni yetme bir paparazzi hakkımda "siminya frijit" dedikodusunu çıkarmazdı. Ha evet google'dan frijit kimdir, kime denir? frijit yemeği sarmısaklı yoğurtla iyi gider mi? hem frijit, hem bakire, hemde hamile olan bir kız oğlan kız istiyorum, gibi aramalar yaparak buraya gelenlerde oldu, yalan yok ( frijit ne ilginç bir hastalık adı?! daha önce anlamını bilmezken faranjit gibi bişey sanıyordum hapşırık, tıksırık, akıntı, makıntı.....

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

İnsan merak ediyor işte

siminyati@gmail.com (Siminya) — Fri, 12 Jun 2009 06:50:00 PDT

Gelip gidip aşıklara, sevenlere, sevişenlere, odasının duvarına epilasyonlu oğlan resmi asanlara laf sokup, orta parmak gösterdiğim için özürdilerim. İşte insanın başına ne gelirse kompleksten gelirmiş, uzanamadığı kedilere ciğersiz dermiş, oysa ciğeri beş para etmez kedileri severmiş, kedi 3 kilo geliyorsa ciğeri kim yemiş?? yani kısaca kediler çok pis etoburlar. Derdimi anlattım diye umuyorum. Siz bana bakmayın sevişin sevişin, ben şurda bi yerde oturup sessizce izlerim rahatsız olmayın, yokmuşum gibi şey yapın. Elimde sapanla dolaşıp oğlanların gözünü çıkardığım günlerde ( bu tür cümleler bana, babannelerin "ah ben gençliğimde ne canlar yaktım ne canlar" cümlelerini hatırlatır) televizyonda bi dansöz görünce elimle gözlerimi kapatırdım ama parmaklarımı aralayıp kendime bile çaktırmadan dansözün ha açıldı ha açılacak umuduyla bacaklarına bakardım. Etrafımdakiler "çocuk utandı ayol kıyamaaam" derdi. Oysa ben meraktan çıldırıyordum; acaba herkeste bendekilerin aynısı mı var? Aynısı yoksa onlarınki ne şekil, kaç tane, nerelerde kullanılıyor, nasıl oluyor, neler olmakta, nedir bu oramızda buramızda sallananlar!!! Sorularrrr sorularrrr kafamın içinde karga sürüsü sorularrr?! Halbuki bin kere yazdığım gibi hamam görmüş çocuğum; orada her organın envai çeşitte, boyda, renkte olanı mevcut, neden onları merak etmiyorda sokaktaki vatandaşın neye benzediğini merak ediyordum bilmiyorum. Belkide hamamdakileri insandan saymıyordum, belkide si fazla. Sorularımın cevaplarını bulmak için...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

9 öğünlü mayıs

siminyati@gmail.com (Siminya) — Mon, 08 Jun 2009 07:20:00 PDT

Blog yazarı kızlara bi haller geldi hangi bloğu tıklasam; sağım, solum edeleli, baksırlı erkek fotosu, etrafta ana fikri "erkkeeeyykkkkkkkkk" olan canhıraş yazılar uçuşuyor. Annem diyorki; yedikleriniz size dokunuyor yavrum, yemeyin o at sütünden yapılan dondurmaları, at sütünden yapılan dondurma yediğinizden beri beygir gibi kişniyonuz" Magnum reklamlarını izlerken " öyle dondurma mı olur anam tokaç gibi, gızın ağzıda dozer ağzından az küccük, allah etmeye kafamı soksam girer, onuda yutar bu gudurmuş " diye söylenir. (tokaç: köylerde yün yıkamak için kullanılan, şekli magnum dondurma gibi ama boyutu nah bacağam kadar olan bir alet edavat, gerçi magnum dondurmayı bacağam kadar yapsalar onuda çatır çatır yer genede doymayız) Daha geçen yıla kadar abazan erkekleri yerden yere vurduk. Olmadık laflar ettik çocuklara, haklarında fıkralar anlatıp, karikatürler çizdik. "Hahaha sapa bak sapa nasılda duvara tırmanıyo beter ol emi ayı, yuh allah gözünü doyursun ömründe hiç mi karı görmedin lan mapushane kaçkını, ah ah bi doyamadınız karıya kıza bi doyuramadık o çıkasıca gözünüzü" diye çemkir çemkir çemkirdiydik. Ama gel gör ki devran döndü adamların ahı tuttu, vahı pişirdi, tuhu yedi, kızlarada "hani bana hani bana" demek kaldı. Sadece blog yazan kızların zülfü yarine çuvaldız sokmak haksızlık olur. Televizyon proğramları, dizileride böyle. Bir tarafta her yaştan talipleri tarafından paylaşılamayan remayözcü memet, hangi hatunu koynuna alacağını düşüne dururken (en sevdiğim cümle...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Bir oğlanı 10 kız beğenir hiç biri alamaz

siminyati@gmail.com (Siminya) — Fri, 05 Jun 2009 06:00:00 PDT

Eşya yüklü bir kamyon, bir mahalle dolusu sakızlı kadın için tahmin edilenden çok daha fazla heyecan vericidir. İçinde sadece eşya değil saatlerce anlatılabilecek malzemeyle çıkar gelir. Eşşek ölüsü gibi ekose desenli uzun kanepeler, ayakları kırıldı kırılacak titrek sehpalar, bol bol plastik mutfak eşyası (tercihen açık mavi ve kırmızı leğenler) bizde teyliz denilen içi bez, belek dolu torbalar, davul fırın, demet demet plastik çiçek iner kamyondan. Ben çoğu zaman beklentimi yüksek tutup; bir çift tenis raketi, beyaz piyano, projeksiyon cihazı hatta midilli, kaniş falan inmesini beklerim. Çatısı akan bir gecekondu için fazla iyimser olduğumunda farkındayım, işte belki bir sürprizle karşılaşırım umudu, umut fakirin tenis raketi. Mahalleli genelde tül perde arkasında saklanır, sanki orada olduğunuzu bilmiyoruz niiiaah! Bi kere nefes alıp verişinizden pencere buharlanmış gülüm, pencereni söyle sana arkasında kim olduğunu söyleyeyim! Eşyalar fısıltılı fısıltılı eleştirilir, puan verilir - yatağının ortası sidikli ayoll, ocağında sarı sarı yağlar gördüm sanki kııız, halısı bizim eski halıdan onun modası mı kaldı şekerim?! diye ısrarla kusur yakalanır. Bir günde beğendiklerine şahit olmayız. Kadın sanki kendilerine kuma gelmiştir, görmeden gıcık kapılır, saçı başı yolunur, mahalleden def edilir. Fatih ve ailesi böyle karşılandılar bizim sokakta. Fatih radyoda diceydi, her d.j gibi damağında mevlana şekeri varmış gibi konuşuyordu. Saçları bu zamana kadar görmediğimiz bir modelde...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Yaz kurtul yazısı

siminyati@gmail.com (Siminya) — Wed, 03 Jun 2009 01:00:00 PDT

Bu yazımın başlığıda "kendine geeel kendine geeeel" olsun, böyle böyle kendine dön, kendine gel, kendi kendime, bir kendim var kendimden kendim başlıklarıyla geçinir giderim. Ne zaman aşağıdaki gibi huma kuşu yükseklerden seslenir yazısı yazsam blog gözümden düşüyor, gelip gidip "bak şuna bak puuu cüzdürüüük, acındırıkcıı, sümüklü siğsana, kabilliyeti cibilleyitsizin meymenetsizi seni" hakaretlerini edip yüzüne tükürüyorum. Sanki blog benim değilmişte benden bahsediyormuşcasına, hüzmeleniyormuşcasına, pareleniyormuşcasına... (ne güzelmiş bu muşcasına takısı, akşama kadar devam edebilirimmişcesine) Hemen bir yaz-kurtul yazısı yazıp sidebarından uzun hava türkülerin duyulduğu, yarasaların yuvalandığı, alacakaranlık kuşağı haline dönüşen bloğumu; eski çakkıdı çakkıdı oynayalım kız havasına sokmam lazım. "Bu albümüm en içime sinen albümüm oldu, ötekiler bi nane değildi" diyen nankör popçular gibiyim, yeni bir yazıyla kendimi bulup (kendini buuulll kendini buuull) eski yazılarımın kasvetinden kurtulmak istiyorum. İşte öyle oldu yani, yedik dayağı oturduk hotumuzun üstüne -hot bildiğin kıç demek, ben masus eski türkçe, osmanlıca, farsça gibi antik dillerle yazılarımı süsleyip jüriyi etkilemeye çalışıyorum-Böyle dayak yiye yiye erkek düşmanı olduğum düşünülebilir, kendinden psikologlar hemen teşhisimi koymuştur; -bu kız bunca kötekten sonra dahada iflah olmaz, erkek görünce tiril tiril titriyordur yandığımın emaye tencere kafalısı demişler midir? demişlerdir demişlerdir. Erkek...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Vurma baba

siminyati@gmail.com (Siminya) — Sat, 30 May 2009 05:50:00 PDT

Ceviz ağacının altında oturmuş ağaçtan kestiği uzun ve kalın bir dal parçasının çıkıntılarını yontuyor, yontsunki eli o çıkıntılardan yaralanmasın, canı acımasın.. Hakkı var, o dalı kendi canını acıtsın diye kesmedi, en sevdiği ceviz ağacından..canları acıtılacak, günleri gösterilecek bir ailesi var... Karısına attığı dayaklarla övünüp, namını yürüten okey arkadaşı gaddar hayri, babama "şu bahce hortumları varya o'da iş görüyor, uğraşma değnek yontmayla neyle" diye akıl vermiş. O'da bir metre kadar hortum kesip koydu yatağının altına, annem kendisiyle yatmak istemediğinde onu kullandı. Bahce hortumunun gecenin geç saatlerinde annemin yalvaran, kısık sesiyle birlikte ortaya çıkmasını buna bağladık, biz annemizi defalarca o hortumdan kurtardık. Bu evde hataya yer yok, hatanın ne olduğunu bilmene de imkan yok. Bir şey hatadır işte düşününce bulunur. Eğer o hatalısın diyorsa hatalısındır! "baba para lazım" dediğinde burnun kanıyorsa, "bilmiyorum" dediğinde bir kaç tutam saçını kaybediyorsan, sen suçlusun! "tıpkı annen gibi kaşık düşmanısın, annen kadar değersizsin o annenki soframa gelen kızarmış tavuk kadar bile etmez!" Uzaktan eve doğru gelirken yürüyüşünden anlarız. Eğer yavaş, aksak ve etrafa bakarak geliyorsa kalbimizin atışları fazla yükselmez, daha az korkarız. Ama gözünü eve dikmiş hızlı hızlı gelirken, elleri o kahve diplerinde paslanmış ceketinin kollarında kaybolmuşsa, içerde sert bir yumruk var demektir. Kaçmak gerek ama nereye?? Annem daha önce korkudan evden...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Güzelsen milyonersin

siminyati@gmail.com (Siminya) — Wed, 27 May 2009 05:26:00 PDT

Bana diyen olsaydı "dişi olman para kazanman için yeterli" hiç kendimi üzmez, dişiliğimden geleni ardıma koymazdım. (üzmez kelimesi, malum kişiden sonra, ne kadar olumsuz bir anlam kazandı dimi) Hep demiştim evdekilere madem okula gitmiyorum bari yarışmalara gönderin diye ama ne olmuştu kafama terliği, popoma depiği yemiştim. Bak şimdi elalemin kızlarına osurukları bile milyon dolar ediyor. Paris hilton"hay acüün" Jennifır lopez "hepi börttey" desin diye ayaklarına özel jet yollanılıyor, klozetleri pamuk helvadan, tuvalet kağıtları bizzat getirten adamın kravatı. Bütün bu paralı ilgiyi hayatları boyunca sınava girip, sınavdan çıktıkları için mi kazandılar? Paris hilton mercıdabık muharebesini biliyor mudur acaba? Ya peki antalya'da açılan "dünyanın en pahalı" otelinde sahneye çıkan ibrahim tatlıses'in, "mavi mavi masmavi gözleri boncuk mavi evladımm" şarkısına eşlik edebilmiş midir? "allah cezanı verecek" ingilizce nasıl söyleniyor sözlükten bakmış mıdır? Hayır! Kendini dünyalıların bu iç meseleleri için yormasına gerek yok. O'nun görevi güzel olmak, işve yapmak, edebildiğince tahrik etmek. Kafasını meşgul eden tek derdin "benim giydiğimi başka kimse giymesin aman aman" olduğu birisi olmak kötü mü? Hiç birşey bilmeden, fazla eğitim görmeden sadece güzelliğinin ticaretini yapmak neden ucuz kadınlık olsun ki? Belki hayatta herşey para değil ama bunun konuyla alakası yok, gerçekten yok. Konu kendinde güzel bir parça bulan, bu parçayı değerlendirsede mi saklasa...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Kendine dönn kendine dööönn

siminyati@gmail.com (Siminya) — Mon, 25 May 2009 03:20:00 PDT

Kendimle ilgili neler biliyorum diye merak ettim. Bu kadar insan biriktir, incele, didikle buraya gel yaz peki ya beni kim inceleyecek, kim yazacak? Neleri seviyorum, nelerden hoşlanmıyorum, makarnayı hangi sosla severim, karabiberden hapşırır mıyım, duşta şarkı söyler miyim? Dün gece uzun süre bu mesele üzerinde durup uyuyamadım, durdur lokomotifide uyu işte, derdinin adı ne baba değmeyesice! Bi düşünürken bide kosla oksi ekşın içince iyi uyamıyorum. Çocukluğumda bazı dönemler aynalara bakamadım. Bir odada ayna varsa yüzümü başka yöne çevirip odadaki işimi yapardım, hatta bir elimle ayna tarafındaki yüzüme set yapıp öteki elimle süpürge süpürdüğümü* biliyorum. (*süpürge süpürmek? bak: ölü ölmüş, yangın yanmış, delik delmiş ) Bunun nedenini şimdiye kadar hiç düşünmemişim mesela. Acaba sürekli eleştirilip, itelenmekten mi böyleydim? Aldıkları 10 beden büyük kıyafetleri giydiğimde "yakışmamış, olmamış, sanki boynun eğri, kolun kısa, bacağın ayrık" dedikleri için mi? Yoksa bir insanın kendini sevmesinin kötü birşey olduğu ezelden beridir söylendiği için mi? Bilinçaltıma insin biri, inmişken de bilincimin altını değiştirsin. Ağzı su motoru gibi laf yapan biriyim. İstersem haksız olduğum konuda bile münakaşayı kazanabilirim yaparım..istesem. Bazen kaybederim, bu daha iyi; geçen yıl bazı aksiliklerden dolayı okul kaydımı yenileyemeyince, tee açıköğretim müdür yardımıcısına telefon edip "bizler başka tanrının çocuklarıyız, ötelerdeki ötelenmişleriz, çığlığımız bir çığ olup...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Sapıklar da insan

siminyati@gmail.com (Siminya) — Thu, 21 May 2009 02:37:00 PDT

Şimdi aşağıdaki giriş cümlesi çok amerikan filmi izlemiş, allahın paranoyağı hissi uyandıracak ama durumu ifade eden bir başka cümle bulsaydım böğrüm yarılsınki onu yazacaktımda yok. Öhhö öhhö o cümle şu cümle; birisi beni takip ediyor. Bir aydır hissediyordum izlendiğimi bu nedenle inek şaban gibi önümden çok arkama bakarak yürümeye başlamıştım. Benim gibi sofradaki tuzu isterken bile sustalı gösteren bir ailenin içinde büyüyüpte takip edilmekten, kapkaçtan, şişlenmekten korkmak mantığa ters. İşte korkmuyorum bende zaten, sadece beni kim, neden izliyor? asansörde mi, merdiven altında mı, sokak kuytusunda mı, nerde kıstıracak? soruları ve hadi artık ne olacaksa olsun eee başlıycam gizeminedee, fantezisinedee beklentisi sabrımı tüketti. Dün; ara ara gözüme çarpan, gözümdeki parçaları birleştirdiğimde gayet fiyakalı görünen röntgencimle, üstün gayretlerle karşılaştım. Eh idare eder ama bir sapık için fazla eli yüzü düzgün. Aynı metrakere içinde bulununca nefes alamadı panik oldu, belliki hain planı bozuldu diğer planlara geçmek için köpükler saça saça görüş alanımdan topukladı. Oysa ben bir aydır hayallerimde onunla kaç film çevirmiştim oldu mu bu kaçış şimdi? Olsun yenilerini çekerim: "sapıkla karşılaşma" "sapığıma nasıl tecavüz ettim 2" (birincisini geçen hafta çektim) "sapığım tövbe edip hak yolunu buldu" "aşkı memnu" Bizim buralarda "Kııız duydun mu nigar'ı asansörde ellemişler" hikayeleri çok dolaşır. Hep kafama takılır acaba içinden: ayhh keşke benide elleseler...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Erkek blogcular ayaklanmışmış

siminyati@gmail.com (Siminya) — Mon, 18 May 2009 04:57:00 PDT

İki gün yazmayım, mamak kopakapana sahilinde güneşleneyim dedim, siminya öldü nihayet diye yemen sultanına haber salınmış, kırk gün kırk gece sürecek şenlikler başlamış. Bi kere ölsem bile hortlar gelirim bu biline, ortamı üc bej kıllı herife bırakacak şekil var mı bende? Üc bej herif kim dersen? Bir grup tanımadığım, adını bile duymadığım, yolda görsem çelme takacağım herif toplanmış toplanmış toplanmış, sormuşlar biribirilerine "neden yıprandık yıprandık yıprandık" diye. "Bu kız blogları nasıl okunuyorda oluyorda bizim bloglarımızı örümcek bağlıyor ağa? Hadi tamam onlarda baldır var, bacak var, meme var, mestan var ama bak bak allasen şu baklava karnıma, bak sağ profildende brad piti andırıyom, o halde demem o ki bizde seksiyiz, bizimde meme uçlarımız arza meyilli, bizide görün ey ahali" diye cır cır ötmeye karar vermişler (bloglarının adı çok acıklı, ERKEK BLOGLARI şey gibi geldi, küçük onur'un bitmeyen çilesi) Gittim, okudum, evirdim, çevirdim neden erkek blogları daha az okunuyormuş yerinde tespit ettim. Amaçlarını şöyle özetlemişler: Genç ve güzel bayan blog yazarlarını bulup özgüvenlerini yaralayın kardeşim! Yapın bunu! Onlar ki, genç ve güzeldirler. Gerdan kırar, kaş göz oynatırlar. Şüphesiz ki, size, onlara karşı koyacak, oyunlarına gelmeyecek kudret bahşedilmiştir (he ya tabi gerdan kırdığımız için okunuyoruz, hatta gerdanımızı kırıp bloğumuzun ortasına çiviledik, onu bulana ikinci gerdan bedava) Kadınlara sataşmak için can attıklarını biliyorum, bu can atış...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

İnternet beni bozdu

siminyati@gmail.com (Siminya) — Wed, 13 May 2009 10:47:00 PDT

İki aydır yeni bir intihara teşebbüs etmemiş olmam garip. Akşam yokladım kendimi; hani niye hala durup duruyom? bi ilaç, bi bilmem roket atar, nitrojen bombası yada bi başka kesici, delici aleti dayamıyom tahtaya? diye. Gidişattan acayip işkillendim. Yoksa yoksa ben mutlu falan mıyım lan?? musmutlu muyum yoksa? yook yok bu işte bir kertenkele var. Annemin huzuruna varıp kertenkeleyi sordum dediki; -gızım senin ne derdin varkii, daha anayın goduğu adla duruyon. Anladığım kadarıyla ilerde bana birisi, başka ad koyacak. Bari metrekareye 3 tane düşen; merve, tuğçe, ayça, ça ça ça gibi isimler koymasalar, tek şahabettin'e bile razıyım. En azından "adım şahabettin" deyince millet bi durur, anlam vermeye çalışır, veremeyince travesti heralde der bu vesileyle üstümde kafa yorup teori geliştirmiş olur, ülke kalkınır. Oysa adım "merve" desem "yerim seni" den başka bir üretim olmayacak, yazıktır günahtır su yakmıyor bu memleket. O'nu diyodum bu internet beni bozdu abi. Böyle miydi bu gül gibi, bülbül gibi kız. Ne hanımmm, ne söz dinleyennn, ne mülayim birisiydim. Getir derlerdi getirirdim, götür derlerdi götürürdüm. Bir yıldır ağzımda küfürün, argonun bini bir para (ağzımdan konuşmadığım zamanlarda var, onun için ağızı vurguladım) ihtiyar bir amcayla bile konuşurken " lan lun, hayt höynkk, alooo, yavaşşş koçum" gibi kelimelerle iletişim kurabiliyorum. Bunların yerlerine ne gelecekti, unuttum. Galiba lan ve lun'un yerine "afedersiniz" geliyordu. Ondan sona haytt ve höynk'ün yerine...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Seni aldattım ama bi sor niye

siminyati@gmail.com (Siminya) — Mon, 11 May 2009 04:20:00 PDT

Ahmet abinin mağazaya ne zaman uğrasam "gel otur gel gel, ne iyi ettinde geldin" diye oturtup biriktirdiği ne kadar derdi varsa üstüme döker. O kadar hemcinsi, yaşıtı dururken neden bana içini döker anlamışta değilim. Tutar bana maliyedeki sorunlarını, muhasebecinin iş bilmediğini, müşterilerin pintiliğini falan şikayet eder dinliyormuş gibi görünürüm da malum çok sıkılırım. Bir derin derdi varki onu anlatmasını severim, eski sevgilisi, tek sevdiği, unutamadığı... Aile zoruyla evlenmiş ahmet abi 15 yıllık evli, karısı çocuklarının anası, evinin hanımı, saygısı sonsuz, falan filan bildik geyik. Gerçek sevdiği kadın ise hala buralarda yaşıyor oda başka biriyle evli fakat kalpleri birbirlerine ait. -siminyam onu kaldırımda bi gördüm anadınmı, ayaamın altından bir kılıç girdi te geldi geldi gafamın ortasında yardı çıktı, allah seni inandırsın direğe dutunmasaydım yola boylu boyunca devrildiydim anadınmı. Böyle anlatıyor bitmeyen aşkını. Az değil, evli olduğu kişiyi değilde eski aşkını seven insan sayısı. Tıpkı çoğunluğumuzun istediği okulu okuyamaması, istediği işe girememesi gibi, sevilen başkasının olmuş, seven başkasının.Mesela ablam kendinden 10 yaş büyük dazlak eniştemle istemeye istemeye evlendiğinde, cebinde üniversitedeki sözlüsünün resmini saklıyordu. Eniştem olacak dürzü gününü fahişelerle, ablamın arkadaşlarıyla sevişerek geçirirken ablam oturur "ah keşkem ah keşkem" türküsünü söylerdi. Son msn konuşmamızda her zamanki gibi kestiği tırnağa kadar benimle...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Ben söyleyim bu kız hasta

siminyati@gmail.com (Siminya) — Sat, 09 May 2009 11:30:00 PDT

Aman banane ya kim kimi yazdığı masallarla uyutmuş, kim kendisi değilmişte başkasıymış? Bitti artık Tarkan'ın "başkası olma kendin ol böyle çok daha güzelsin" dönemi. Bütün bunların tek açıklaması var sanırım; Beni ben olarak sevmezsen, bende sana sevebileceğin bir ben yaratırım. Bırak şimdi seni sen olduğun için seviyorum manisini,yemezler. Birde; ya göründüğün gibi ol, yada olduğun gibi görün olayı vardı değil mi? Amaan kalıp bunlar kalıp, önceden biçilmiş ve fason üretilmiş beklentiler, geçelim bunu baba.İstediğin gibi ol, hatta hatta lütfen göründüğünün tam tersi ol, şaşırt beni. Adamın biri bloğumun civarından gidiyomuştu az mola verip yazıları şöle bi okuyayım demiş; okumuş, okumuş, okumuş. Şu tabancalı, toplu, tüfekli yazımıda okuyup teşhisi koymuş " bu kız hasta, hemen tedavi olmalı " Eğer deseydi ki "bu kız cebelitarık boğazı" eğilir bi bakardım bacaklarımın arasından gemiler geçiyor mu? diye, öyle daha bilmediğim bir eleştiri olurdu. Kendi kendime " ben çok deliyim, çok çılgınıam, manyaaam o yee" demektende hoşlanmam da hasta olduğumu söylemesinin hangi kısmı bana yeni haber? bula bula bunu mu bulmuş? Ha dur ben bu gürbüzüm, sap-sağlıklım teşhis böceğime daha başka hastalıklarımıda vereyimki, bir daha buralara gelirken kuduz aşısı vurunup, ağız maskesini taksın öyle gelsin, tedbir tedbirdir. bu varya bu, telefonun öte ucundaki cinsi sapık: Evimize telefon bağlandığı günlerde, hep duyduğum ve onlardan biri olmak için can attığım "sessiz telefon" sapıklarından...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Hayal ürünü bir yazar, kendini nasıl bitirir?

siminyati@gmail.com (Siminya) — Wed, 06 May 2009 02:35:00 PDT

Bir "bana inanmıyorlar anne" yazısıyla daha karşında değilim. Artık inanılmak yada inanılmamak kaygısından karnıma ağrılar girmiyor, napak, neydek. Hala bana "bu anlattığın ankara, hakkari'de mi" diye soranlar oluyor. Misal bir kaç gün önce birisine "ben şimdi varya ankara'lıyım tamam mı, ilkokul terkim, 5 kardeşiz, abim çulsuzun teki ezcanede çalışıyo ama bence çok çulsuz, kardeşim sabıkalı duymasın beni, bi dur.. hey kim var orda??, babam kapkara bir kıl yumaa ilk insan homonebiçiens, ablamın biri sanırım kocasını aldatıyor, öteki ana rahmine düştüğümden beri bana kıl oluyor, annem günde 44 dizi izliyor ve galiba kendini bihter sanıyor, şu anda domates yiyorum" diye kaptırmış anlatırken karşımdaki şunu dedi " tamam sakin sakin hadi baştan alalım, bana şimdi doğruyu anlat " Artık beni zorla, cürümle yalancı olmaya sürüklüyor bu düşünce. Gece gündüz çok pis planlar yapıyorum, yalana yalan demeyim, oynatmadığım, süründürmediğim adam kalmasın istiyorum. Biriside çıkar "bir siminya'dan bir mistır hayd nasıl yapılır" diye yazı döşer artık. Yazmaya ara verip yeniden döndüğümde, başka bir blogta o "yalancı, düzenbaz, adi pisliği" hayata geçirmeye niyetim var, bakalım bakalım. Önümüzdeki Ocak- Şubat gibi esrarengiz bir blogta; -Ben emine. s. beder'im yemek yapmak dışında çok seksi, fetiş, kelepçeli fantezilerim var, diyen birini görürsen, üstüne git oku onu oku. Durumu kendi eksenimden derhal çıkartıyorum. Konu blog dünyasını sarsan bir olay. Bizler günlük, aşk, meşk, şiir...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Bu gerdek gerçekleşemez!

siminyati@gmail.com (Siminya) — Mon, 04 May 2009 02:20:00 PDT

Ankara'nın çankaya ilçesine kapıcılık yapmak için yerleşen iremzi abim ve ailesinin hikayesi çevre semtlerde bile konuşulan bir kapıcılar kralı hikayesidir. Köyden geldiğinde yanında; benim yaşlarımda "saçları bitlidir banane" diye oynamadığım üç kızı, "bubamın evine giderim baak" derken tam orda takılı kalmış sinirli karısı ve 1.45 boyunda, nefes alırkan burnundan klarnet sesi gelen erkek kardeşi vardı. Babam remzi abiye ve ailesine iş bulmak için meclisteki tüm imkanlarını seferber etti ve hepsinde de kıçına tekmeyi yedi. Biliyorumki bizim palanın mecliste ne imkanı nede seferberi var, yıllardır hepimizi bu masalla uyuttuğunu biliyoruzda işte adamın cakası bu ellemiyoruz. (o bazı bazı sizi bodrum'da ki yazlığımıza, mısır'da ki piramitlerimize götüreceğimde der) Neyse en fazla kapıcılık işi bulabildi onada şükür, ya kahvede okeye dördüncü yapıp adamı kendi gibi kelayanağa çevirseydi? Remzi abim zamanla bildik hikayeyi gerçekleştirmiş; öteki apartmanlara da gitmiş, para biriktirmiş, karısı gündelikçilik yapıp çevre edinmiş, kızları komşuların eskilerini giymiş büyümüş, başlarındaki bitler döküleli yıllar olmuş. Mesafe ve yaşam kargaşasından fazla görüşmemiştik. Burnundan her nefeste klarnet sesi geldiği için, burnuna "hüsnü şenlendirici" adını vermekte sakınca olmayan kardeşine köyden bir kız almış, bu vesileyle bir araya geldik. Bunlar görmeyeli bi palazlanmış, bi palazlanmış aklımız hayalimiz durdu. Demekki anlatılan efsane gerçekmiş. Lan o kızlar meğer ne güzellermiş!...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Büyüdüğümde..

siminyati@gmail.com (Siminya) — Sat, 02 May 2009 13:20:00 PDT

Uzağa giden kadın benden çocuklar için bir şeyler yazmamı istediğinde klavyenin başına geçtim "çocuk çocuk sen ne güzel şeysin, böyle tam zopalık"... yok peki yeniden başlıyorum sakin ol siminya.. "Sen çocuk iyiki varsın, menim özüm baladır, bala bala yar bala cıngıllı daşlı balaaa"...off ııh mert gibi bir komşu çocuğuyla yaşayıp çocuklara methiye dizmek benim için sancılı bir iş. Malesef yine kendi çocukluğumdan birşeyler anlattım. Onca edebi eserin arasında pek şık olmadı ama şebnem kırmayıp yayınladı, saolsun. ................... Ne zaman bir misafirliğe gitsek babamın, ikram heyecanı içindeki ev sahibine söylediği “o çocuk, çocuklar çay içmez, çocuklar ondan yemez” cümlelerini duyardım. Bu nedenle, misafirliğe gittiğimde bana ikram edilen bir şeyi almadan önce, babamın kalın kaşlarının altında, yüzlerce kelime konuşan küçük gözlerine bakardım. Genelde “alırsan evde haşlarım” cümlesi okunurdu, bazen “hadi bakalım bu seferlik al”ı fısıldardı gözleri. İşte sırf, alelade bir tepsi içinde dolaşan demli çaylara, lokumlara, türk kahvelerine özgürce uzanabilmek için büyümek isterdim. Büyüdüğümde, tepsinin içinde sunulacak şeyin ben olma ihtimalini bilmeden. Annemle komşu teyzelerin, güneşin ısıttığı dam diplerinde yaptıkları konuşmalara tanık olurdum. Birisinin birisini kaçırdığını söylerlerdi, oradakinin şuradakine birşey dediğini, ötekinin berikine başka birşey dediğini. Anlattıklarından hiç birşey anlamazdım, tek anladığım, onların çok şey bildikleriydi. İşte sırf, onlar...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Hadi gelin köyümüzü ateşe verelim

siminyati@gmail.com (Siminya) — Wed, 29 Apr 2009 04:00:00 PDT

Yaz yaklaştıkça millet gideceği deniz kenarlarının, uzanacağı kumsalların hayalini kurarken, ben "köyümüzün toprak yolu bari asfaltlanmış olsa yine böbreğim patlayacak, o sarı eşeğe bu sefer bineceğim, banane kimse beni tarlaya götüremez dağlara kaçarım tamammı" düşüncelerindeyim. Köyümüzü az da olsa seviyorum, giderken topuklu ayakkabı götürüp; düğünlerin en halay çekemeyeni, en ayakta duramayanı, en güzel yüzükoyun devrileni seçiliyorum. Malesef köyün ihtiyarlarıyla aram nane, yaşlıları sevimli buluyorum da bizimkileri bulamıyorum, adetlere ve törelere olan bağlılıkları aramızı baya açtı. Gelenekler biraz çerkez geleneklerine benziyor, bizim kökenlerde rus bu nedenle kaideler, kurallar ortak. Ankara'da haydaa hobaaa tirilililili diye yaşayıp köye gelip katı kurallara toslayınca kafamızda kuşlar uçuşuyor. Bütün yasalar kadınlar, kızlar uysun diye yapılmış ama beni ırgalayamadı. Pek sevgili kuralımız köyün anayasasından çıkıp bir kulağıma doğru hızla yaklaşırken, havada yakalayıp ağzıma attım çatır çatır yedim, adetlerini yediğimi gördüklerinden beri dudaklarına manalı bir titreme yerleşti, korkuyor gibiler, hımmm. mesela.. Bir erkek yolda yürüyorsa, kadın karşıdan karşıya geçemez: Tuvalet yolun öte tarafındaysa ve sen altına işemek üzereysen, bizim beybaba da yoldan yaylanarak geliyorsa, ciğil ciğil altına bırakacak ama katiyyen onun yoluna çıkmayacak, gözüne görünmeyeceksin, ayıp cıssss. Ben köyün delisi olmayı seçtim, en sevdiğim insanlar onlar. Camide namazını kılmış...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

İnternet olmadan yatamayan karı koca

siminyati@gmail.com (Siminya) — Mon, 27 Apr 2009 04:00:00 PDT

Bizim birinci katta oturan karadenizli end karabenizli bir hikmet abi var, birde yarısı yerin altında giden, boğazındaki morlukları öteki kadınlara gösterip "bakın kocam beni emiyor, sizinkiler sizi böyle emiyor mu?" diyen bir karısı. Aslında, gösterirken kurduğu cümle "ayol bu hayvan adam beni öldürecek, şuna bak şuramı ne hale getirdi" dee altyazıda ne yazdığını saniyesi saniyesine görüyoruz. Bu ikisi internete girince bütün binanın sistem çöküyor, şarteller atıyor, elektirikli aletler yanıyor, baykuşlar ötüyor, birisi havaya iki el ateş ediyor. İnternetle ne yapıyorlarsa artık karı koca, gıdı gıdııı??? Modem bizim evde. Hikmet abi ve karısı sanal ekşına başladıklarında hızlı hızlı yanıp sönen göstergeden vaziyet anlaşılıyor ve yukarda anlattığım alacasanallık kuşağına giriyoruz. Bir daha töbe billah kimse nete adımını bile atamıyor. Nasıl hayvan gibi bir bilgisayarı varsa artık, hattı cork cork emip götürüyor. Millet acil durum masası olarak beni arayıp durumu çözmemi istiyor, ne yapayım gidip suç üstü mü yapayım? ben geldim, napıyorsunuz diye bakayım dediydim mi deyim?? Onlarda "hee sende gel" derlermiş. Bazen sinirlenip şüpheli çiftin bağlantıyı kesiyorum, o dakka hikmet abiden telefon geliyor -eee benim biraz işim var şeyle, şeyde, bilgisayarda, banka işlemlerime bakmam lazım ekistire naaptı?? ne oldu? niye kesik alet, bi bakıverin bekliyoz, bekliyom. Ulan insan 5 saat ekstreye bakmaz ki? Ekstre dediğin ortalama 45 dakikada yapılıp bitmeli, helede sizin gibi...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Sen onlara bakma Ankara

siminyati@gmail.com (Siminya) — Wed, 22 Apr 2009 05:00:00 PDT

500 mg Kompileksis ilacı ve türk sanat müsikisi eşliğinde yazıya başlar.. Sorun ne biliyor musun? Sorun o kahrolası; kıllı, ayakları kokan, göbeği ayaklarına tente olmuş, pipili siyasetin senin koynunda sabahlaması, tek sorun bu. Şimdi sana; "sen güneş gibi parlayan bir kadınsın" demeyeceğim ankara, o öteki şehirlere çok söylenmiş nasıl olsa. Sen elin şehirleri gibi cinsiyetle, bacak boyuyla, leblebiyle, yoğurtla tarif edilecek bir şehir değilsin. Ne bir kadınsın, ne bir kahraman nede bir inci kolye. Sana dünyanın en güzel şehri de diyemem, en eğlenceli şehri de. Bir şehirsin işte; içinden yollar geçen, kaldırım kenarlarına şekilli ağaçlar dikilen, dışı lacivert camdan binalar yapılınca şık görünen, kedisi olan, serçesi olan, tüpçüsü olan, çöpleri toplanan.. onlar gibi bir şehir. Ve müzik değişir Ramstein Du hastsktr. eeee başlıycam ankara'yı savunacağım diye edebiyat parçalamaya ha!! Açık konuşacağım, it eniği işesin o inci kolyelere, esen rüzgarlara, yağmur yüklü bulutlara, falanlara. Haa ne oldu bir an adet üzerine ankara'ya çamur atacağımı mı sandın?? anca sanarsın, yıkıl, yıkıl,yıkıl, yıkıl! Ne diyordum, yetti diyordum, kesin artık ankara'ya, ankaralı'ya laf etmeyi diyordum, sür eşeğini şurdan yukarı tee nijerya'ya kadar diyordum. Nedir bize gareziniz dostum? Milletin anasına, kızına sarkıntılık'mı ettik? Evinden malını mı yürüttük? Ekmeğine, aşına el mi uzattık? nedir? Günde en az iki tane "ankara hiç güzel değil" yazısı, statusu, yorumu görmek zorunda mıyım ben lan...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]

Sizinle ilgili planlarım var

siminyati@gmail.com (Siminya) — Mon, 20 Apr 2009 05:30:00 PDT

Her evladın annesi ve babasıyla ilgili gerçekleştirmek istediği hayalleri vardır. "Bir iş sahibi olayım babama ve anneme doğru düzgün bir ev alacağım, annemin dişlerini yaptıracağım, babama o istediği lületaşı pipoyu alacağım cağımda cağım" Benimde var, bende bir evladım. *Babam; gece horuldaya horuldaya uyurken o bulgur pilavı üstüne ayran bulaşmış bıyığını kaynak makinasıyla ateşe vereyim. (burada nihaaaaaa diye çığlık attım) *Odasındaki duvarlara dizdiği fötr şapkalarının içine, yalnışlıkla mobilya tutkalı sıvayım, yalnışlıkla tuz ruhu dökeyim, yalnışlıkla delikler açayım. *6 aydır giydiği ve yıkatmadığı, gaveci mısti'nin evi gibi kokan 40 cepli yeleğini ansızın kesip kendime vintage çanta yapayım. (yoksa onun karısıyla da mı işi pişirdi lan? bi dakka, anneeeğ) *Kendisinin çuval çuval kılı yetmiyomuş gibi birde ceketine sarıp gezdirdiği döküntülü, pörsük kedisi; anamınadı ağzımındadı'nı (evet kedisinin adı; anamınadı ağzımındadı) teee kırıkkale'ye götürüp, azıtıp geleyim. *Fotoğraflarını alıp; yüzüne bıyık çizeyim, dişlerini kehribar sarısı yapayım desem olmaz, zaten adamın yüzü komple bıyık, dişleri linyit madeninin en koyu katmanları. Bari yanaklarına çil yapıp, kafasına upuzun belik öreyim, uçlarına da şeker kız kurdalesi. *Oynaştığı, halleştiği kadınlara babamın yıllardır aids olduğunu söyleyim. Büyük ihtimalle "eidis neki?" diyecekler. Aids'in; huzur evinde uyuklayan bir nene olduklarında, üçüz doğurmalarına neden olacak bir hastalık olduğunu ekleyim, hatta üçüde...

[[ This is a content summary only. Visit my website for full links, other content, and more! ]]