Λογοτεχνικά Έργα - Ποίηση - Κοινωνικάnoreply@blogger.com (sot ark)Fri, 8 Nov 2024 17:40:25 +0200Blogger http://www.blogger.com462125https://zohyouaremysoul.blogspot.com/en-usnoΛογοτεχνικά Έργα - Ποίηση - ΚοινωνικάMari xrisnoreply@blogger.comMari xrishttps://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/12/blog-post_64.htmlΛογοτεχνίαSat, 25 Dec 2021 19:34:00 +0200tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-5170626107841527038<br /><br /><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiN6DOAv4NQVBnPaUf66TGr04T8-CHFCEDfYQrDddAbuCGZX3Naqh0yJHFH2rcj7g6Ex-XVNwm4tVhG6hF6ePDq1zaqvBvjlp8xeqzBeFSj88QQtlxzIvFOpVWvMGFZu8UKj2IqZ2LG1BTc8QT6gmGKbxXdN1D9Dz_89wdGw0x9oClgzvz0FlKxgypodA=s849" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="849" data-original-width="564" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiN6DOAv4NQVBnPaUf66TGr04T8-CHFCEDfYQrDddAbuCGZX3Naqh0yJHFH2rcj7g6Ex-XVNwm4tVhG6hF6ePDq1zaqvBvjlp8xeqzBeFSj88QQtlxzIvFOpVWvMGFZu8UKj2IqZ2LG1BTc8QT6gmGKbxXdN1D9Dz_89wdGw0x9oClgzvz0FlKxgypodA=w426-h640" width="426" /></a></div><br /></div><span><a name='more'></a></span><div> - Μια λάμψη ξένη η όψη σου.. διαυγής κι ασημένια.<br />Οι λέξεις σπαθιά που χάραζαν ψυχή και μυαλό.<br />Όλα γύρω φως και πάθος.<br />Κι ήρθε ο αδίστακτος χρόνος και σε σημάδεψε...<br />Σε πρόδωσε και σ έγδυσε, φανερώνοντας την αλήθεια.<br />Πόσο θλιβερή η μιζέρια.. πόσο κουραστικά σε φθείρει.<br />Σου ρουφά τον καιρό και χάνεσαι, ξεχνώντας να ζεις...<br />Να ζεις για ότι διψάς κι αξίζεις.. αλλά δεν τολμάς…<div><br /><b><i>- Στέλλα Πετκάρη -</i></b></div><div><b><i>&nbsp; <br />Αδίστακτος ο χρόνος .. κυλά ασταμάτητα.. Άνοιξε την πόρτα στη ζωή.. μην περιμένεις .. κυλά!!</i></b></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/12/blog-post_49.htmlΖωή μου εσύSat, 25 Dec 2021 19:29:00 +0200tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-8373027267842431975<br /><br /><br /><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiDRw30INDeJeOqtcOsyxEqT9VGc4JO7rIImgG2i8TpkjU_gQB-wJfR3jZ5gvryMo7pjG1gcOivJmUbQRIE1p9XhHotflRaxf6y3oy4rlYIXN5ErdY4SIw-0UIkjHj4pixCiGD9rY6wBrmFmf_JFHHWKLTeymk--XaKXHUAiYOyfCMkJxcJ-VOI83-7ZA=s752" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="752" data-original-width="564" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiDRw30INDeJeOqtcOsyxEqT9VGc4JO7rIImgG2i8TpkjU_gQB-wJfR3jZ5gvryMo7pjG1gcOivJmUbQRIE1p9XhHotflRaxf6y3oy4rlYIXN5ErdY4SIw-0UIkjHj4pixCiGD9rY6wBrmFmf_JFHHWKLTeymk--XaKXHUAiYOyfCMkJxcJ-VOI83-7ZA=w480-h640" width="480" /></a></div><br /></div><span><a name='more'></a></span><div><br /></div><div> - Άπλωσες το χέρι σου κι έπιασες το δικό μου …<div>Έλα μαζί μου.. μου είπες σιγά …<br />Σε ρώτησα πού πάμε?<br />Μια βόλτα στα σύννεφα …</div><div><br />-<b><i> Στέβη Σαμέλη Μια βόλτα στα σύννεφα -</i></b></div><div><b><i><br />Αφιερωμένο σε όλους αυτούς που βρίσκονται μακριά μας ..<br />Καλημέρα και Χρόνια πολλά γεμάτα αγάπη!!</i></b></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/12/blog-post_93.htmlΣκέψεις & ΣυναισθήματαSat, 25 Dec 2021 19:25:00 +0200tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-3794058368911345533<p>&nbsp;</p><p><br /></p><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjVDrbMVc5xY9Oyz8Mq9XFXy0qqrmwOBqNQxacR99hxUhaSuvu2BWi7pRjAv4SxW8f1Cm_dK7yWZyoUcZdvlomHJ4K5SPY3xZiKA7Lo1eLKlMGi9a0hnvW1uaGzOYZ4C8FFUbyDUu0NmZ4GTU_csaFgVsONxHzODf68vxelK1qt-XPV55OcR1LGdxZHOA=s810" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="810" data-original-width="540" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEjVDrbMVc5xY9Oyz8Mq9XFXy0qqrmwOBqNQxacR99hxUhaSuvu2BWi7pRjAv4SxW8f1Cm_dK7yWZyoUcZdvlomHJ4K5SPY3xZiKA7Lo1eLKlMGi9a0hnvW1uaGzOYZ4C8FFUbyDUu0NmZ4GTU_csaFgVsONxHzODf68vxelK1qt-XPV55OcR1LGdxZHOA=w426-h640" width="426" /></a></div><br /><p><br />Αισθάνομαι μόνος.. ἀφοῦ δὲν ἔχει δεύτερη ζωὴ ν᾿ ἀλλάξουμε..</p><span><a name='more'></a></span><p><br />και τὸ φεγγάρι ταξιδεύει πάντα ἴδιο.<br />Σύντροφε οὐρανὲ.. ἄλλοτε ἡ ἐλπίδα φεγγοβολοῦσε στὰ χέρια..<br />κοιτάζω τὸ σῶμα βρίσκω τ᾿ ὄνειρο πάει κ᾿ ἡ ἀγάπη.. <br />χάνεται σὰν τὸ νερὸ στὴν πέτρα.<br />Τί εἶναι πιὰ ἕνα δέντρο.. τί εἶναι τ᾿ ἀσημένια φύλλα;<br />Μέσ᾿ στὴν ὁρμὴ τῆς ἐρημιᾶς γινόμαστε διάφανοι...</p><p><br /><b><i>- Νίκος Καρούζος Νεότερος -</i></b></p><p><b><i><br />Να είστε όλοι καλά .. να ντύνετε με αγάπη, και να προσέχετε τον εαυτό σας..<br />Καλό βράδυ με αγάπη !!</i></b></p><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/12/blog-post_25.htmlΛογοτεχνίαSat, 25 Dec 2021 19:15:00 +0200tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-1654472600910714463<br /><br /><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgP2IRC9mK1YEmOj9yM5IgUhFci7wh_ZSRAZGc0wQRROqshnchAKxaXwdxt0v_RMnNXdkJ0FyLaS-nNtjeIaAfoEtqN67PUy06R95OeRcXjlGGXn14g9Nbkg9WwKEv_RYsLlLxMK2JWzgYb2nVg3QqyWVnxgzesxqQZLXCM9mUGSe1C9_uVtHiyaHwoHw=s783" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="783" data-original-width="564" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgP2IRC9mK1YEmOj9yM5IgUhFci7wh_ZSRAZGc0wQRROqshnchAKxaXwdxt0v_RMnNXdkJ0FyLaS-nNtjeIaAfoEtqN67PUy06R95OeRcXjlGGXn14g9Nbkg9WwKEv_RYsLlLxMK2JWzgYb2nVg3QqyWVnxgzesxqQZLXCM9mUGSe1C9_uVtHiyaHwoHw=w460-h640" width="460" /></a></div><br /></div><div><br /></div><div>Μου `παν έλα να πάμε να δεις..<br />Χριστός γεννήθηκε στην άκρη της γης,</div><span><a name='more'></a></span><div><br />κι εγώ γυρεύω απόψε στον ουρανό<br />τ’ αστέρι ψάχνω να `βρω το φωτεινό<br />ραπαπαπαμ ραπαπαπαμ<br />να με πάει στο μικρό βασιλιά,<br />πέρα μακριά....<div><br />Μες στη νύχτα παιδί μοναχό..<br />τι δώρο να σου φέρω, που `μαι φτωχό<br />φέρνω το τύμπανο που μόνο κρατώ<br />τα κάλαντα να ψάλλω για το Χριστό<br />ράπαπαπαμ ραπαπαπαμ<br />το πιο ωραίο τραγούδι θα πω,<br />για το Χριστό...</div><div><br />Μες στη φάτνη τα ζωα ξυπνούν<br />κι απ’ έξω ταπεινά βοσκοί προσκυνούν<br />στην Παναγιάς κρυμμένο στην αγκαλιά<br />χρυσό στεφάνι, φως, φορεί στα μαλλιά<br />ραπαπαπαμ ραπαπαπαμ<br />σαν με βλέπει η καρδιά μου χτυπά,<br />και μου γελά....</div><div><br /><b><i>- Katherine Kennicott Davis Ο Μικρός Τυμπανιστής ( Carol of the Drum 1940) -</i></b></div><div><b><i><br />Καλά Χριστούγεννα με την αγάπη να φωλιάζει στην Καρδιά μας..<br />Χρόνια πολλά!</i></b></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/12/blog-post_22.htmlΣκέψεις & ΣυναισθήματαWed, 22 Dec 2021 23:00:00 +0200tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-7448743369492843747<br /><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiK1y1XaWSRAkBzQ9pPTd5JqTkMxvMhU0NpTJapMrvbhHJJYXTyyKIa08opCTUrt-m4ASj1c-xd0rEil_dCgs_6qLvmSYK4waEM4nOlB37qkPzznyDhFMVyac5vYmj7MpQgPZGReJyC0gIeV50Ye92LAYgsXKWLVR_UsI0SneWxY0hC9ETYPCx58pH7PA=s890" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="890" data-original-width="564" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEiK1y1XaWSRAkBzQ9pPTd5JqTkMxvMhU0NpTJapMrvbhHJJYXTyyKIa08opCTUrt-m4ASj1c-xd0rEil_dCgs_6qLvmSYK4waEM4nOlB37qkPzznyDhFMVyac5vYmj7MpQgPZGReJyC0gIeV50Ye92LAYgsXKWLVR_UsI0SneWxY0hC9ETYPCx58pH7PA=w406-h640" width="406" /></a></div><br /></div><span><a name='more'></a></span><div><br /></div><div> Να απολαμβάνεις τις μικρές χαρές της ζωής.. και να κυνηγάς τα όνειρά σου... Να μην αφήσεις τα σύννεφα να σκοτεινιάσουν το χαμόγελο σου.<br />Κάποτε θα ευχαριστείς τον εαυτό σου.. που δεν έπαψες να πιστεύεις στα θαύματα!!<div><br /><b><i>- Mariann -</i></b></div><div><b><i><br />Όμορφο βράδυ με αγάπη στην καρδιά μας!!</i></b></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/12/blog-post_21.htmlΌμορφες ΣτιγμέςTue, 21 Dec 2021 14:25:00 +0200tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-5226950806353385098<br /><br /><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi2qVHwALZAH_QJBdr-usIUw3NYJh-WcfgH0_eJKBrgTHUiGcLPSfqOrnANDYeihMV5Ht6KRj6wyLJDAdpoKIj3cBmI9imqJZvyU5T3P_HUTEhi8Ewlc2S30g7YKjzq30def75ft5IM7tt_ZOWFtTxx7H4t8l1V9owv8hXYpnkzSMKz75vbl89HzsXYEA=s800" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="800" data-original-width="480" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEi2qVHwALZAH_QJBdr-usIUw3NYJh-WcfgH0_eJKBrgTHUiGcLPSfqOrnANDYeihMV5Ht6KRj6wyLJDAdpoKIj3cBmI9imqJZvyU5T3P_HUTEhi8Ewlc2S30g7YKjzq30def75ft5IM7tt_ZOWFtTxx7H4t8l1V9owv8hXYpnkzSMKz75vbl89HzsXYEA=w384-h640" width="384" /></a></div><br /></div><div><br /></div><div>Κάπου ακούγονται φωνές.. τραγούδια ίσως ..<div><span><a name='more'></a></span>&nbsp; <br />Λόγια γλυκά σαν προσευχή, κουρνιάζουν έξω από το κλεισμένο σου παράθυρο.. Λόγια που αν τ' άφηνες να σ΄αγγίξουν, θ' ανοίγαν μια ρωγμή.. απ' το μικρό κελί σου.. ως το άπειρο..<br />Χαμογέλα καρδιά μου .. λίγη χαρά κάπου τραγουδάει για΄σένα!!<div><br /><b><i>- Mariann -</i></b></div><div><b><i><br />Όμορφο απόγευμα με πολλά χαμόγελα!</i></b></div></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/12/blog-post.htmlΖωή μου εσύMon, 20 Dec 2021 18:48:00 +0200tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-2933875897151571030<div style="text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgT7JKDmw2cxotQzyoNjOWK-WcPVGcXmERxIifpuTLQ6pr0Q5OR0n2aT5pMGmkYf75wgXK1wonVhe0Pit3YHEc-UiYkrSE3OE8Wbd8VJnnW4rXEkAIE7Qek_frB6Lk3_Efg7kSyIKUb6Gyj-FJu2mWU4yG__CJZWKDSg_6e7vxULLR3ey4iCyMgwe89ZA=s1011" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1011" data-original-width="526" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/a/AVvXsEgT7JKDmw2cxotQzyoNjOWK-WcPVGcXmERxIifpuTLQ6pr0Q5OR0n2aT5pMGmkYf75wgXK1wonVhe0Pit3YHEc-UiYkrSE3OE8Wbd8VJnnW4rXEkAIE7Qek_frB6Lk3_Efg7kSyIKUb6Gyj-FJu2mWU4yG__CJZWKDSg_6e7vxULLR3ey4iCyMgwe89ZA=w333-h640" width="333" /></a></div><br /><span><a name='more'></a></span><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">- Ο άνθρωπος μια μέρα των ημερών, πρέπει να μάθει να χτίζει όνειρα,.. εκεί που οι ελπίδες τελειώνουν.</div><div style="text-align: left;">Τα πράγματα έχουν τη δική τους ζωή, φτάνει μόνο να ξυπνήσεις την ψυχή τους..</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><b>- Gabriel Garcia Marquez Εκατό Χρόνια Μοναξιάς ( Cien años de soledad ) -</b></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><b>Καλησπέρα σε όλους!</b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/09/blog-post.htmlΖωή μου εσύThu, 9 Sep 2021 16:02:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-2751171754864411079<span style="font-size: medium;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibEn04vFrbuQ7NPJfHHG2G0jtMJRAwQDPICVSXcaW9lgH2H63ktgN6LPNCt1Pbz0i5sKbHNfTd4IHskfO5yXnUikmWrxT6VTjTCz6zQrq7nPZ20qNJjvmwguQIMmwhghdxRJvlu6y9Bx0q/s865/100.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="865" data-original-width="526" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibEn04vFrbuQ7NPJfHHG2G0jtMJRAwQDPICVSXcaW9lgH2H63ktgN6LPNCt1Pbz0i5sKbHNfTd4IHskfO5yXnUikmWrxT6VTjTCz6zQrq7nPZ20qNJjvmwguQIMmwhghdxRJvlu6y9Bx0q/w390-h640/100.jpg" width="390" /></a></div><br /><br />-Τι χρώμα έχει η λύπη; ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. <br />Δεν άκουσες; Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη;<br />-Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στην αγκαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλε.<span><a name='more'></a></span><br />-Τι χρώμα έχουν τα όνειρα;<br />-Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.<br />-Τι χρώμα έχει η χαρά;<br />-Το χρώμα του μεσημεριού, αστεράκι μου.<br />-Και η μοναξιά;<br />-Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί.<br />-Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις.<br />-Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του κι ακούμπησε στο φράχτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.<br />-Και η αγάπη; ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη;<br />-...Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού, απάντησε το δέντρο.<br />-Τι χρώμα έχει ο έρωτας;<br />-Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος.<br />-Έτσι, ε; <br />Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τ' αστέρι...<br />Κοίταξε μακριά στο κενό... και δάκρυσε...</span><br /><div><span style="font-size: medium;"><br /><b><i>- Αλκυόνη Παπαδάκη Το χρώμα του Φεγγαριού -</i></b></span></div><div><span style="font-size: medium;"><br />Καλησπέρα σε όλους!!</span></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_24.htmlΖωή μου εσύThu, 24 Jun 2021 12:02:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-326792893323693781<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjr-UDnnqZnp4eywxEjQVdTmDd_Eo7vprTVRXpjOJDFWibh3h8EHaT3O9oBL6fWqK54XtNPARiuPo6wLOtPkGWBidew01Z9aebf4Hec1cKj0T9z7w2x4TILb2hIE2AXl-fKqLh6CE78N19g/s1025/179ed2bf4652a0ae11de64e7ec1fe96a.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1025" data-original-width="685" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjr-UDnnqZnp4eywxEjQVdTmDd_Eo7vprTVRXpjOJDFWibh3h8EHaT3O9oBL6fWqK54XtNPARiuPo6wLOtPkGWBidew01Z9aebf4Hec1cKj0T9z7w2x4TILb2hIE2AXl-fKqLh6CE78N19g/w429-h640/179ed2bf4652a0ae11de64e7ec1fe96a.jpg" width="429" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Καλημέρα καρδιά μου .. Όλα τώρα δικά σου..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Αδιέξοδο γεια σου, και καημοί στο καλό .. Της αγάπης το κύμα, με παρέσυρε πάλι στης χαράς τ’ ακρογιάλι .. Στης χαράς το γιαλό..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Αγαπημένη στην ζωή μου .. η μοίρα σ’ έχει φέρει., για να γιατρέψεις την πληγή που με πονά..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Αγαπημένε της καρδιάς .. με έφερε τ’ αγέρι, για να κλειστώ στα μάτια σου τα γιορτινά ..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Λευτέρης Παπαδόπουλος Καλημέρα Καρδιά μου -</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Κάθε πρωί στα μάτια σου κοιτάω έναν καινούργιο κόσμο .. Καλημέρα αγάπη .. Καλημέρα ζωή !!</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_41.htmlΖωή μου εσύSun, 20 Jun 2021 15:34:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-2962440549297214223<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpBNTLTOyxigS7Hh0nqBQypTFXOiV9GLMUMpC-rcK7eleE5_u-tknYG-_n4QBFhiTjtvI6lkUngmZ2Z6gsLkXqkofHLiXHnlzeWV1VoV97MWDg-HkOJCLUMDqvlwHzD-MvreWXF8jZRtOm/s1025/33.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1025" data-original-width="725" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgpBNTLTOyxigS7Hh0nqBQypTFXOiV9GLMUMpC-rcK7eleE5_u-tknYG-_n4QBFhiTjtvI6lkUngmZ2Z6gsLkXqkofHLiXHnlzeWV1VoV97MWDg-HkOJCLUMDqvlwHzD-MvreWXF8jZRtOm/w452-h640/33.jpg" width="452" /></a></div><br /><span><a name='more'></a></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Όπως τον κοίταζα να στέκεται διστακτικός .. πάνω απ’ το τραπέζι του υπαίθριου καφενείου, τα κέρματα να μετράει αν φτάνουν για ένα καφέ ελληνικό ..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Θυμήθηκα τον πατέρα..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Ψηλόν, γεροδεμένο και στα γεράματα ακόμη, με τα ροζιασμένα χέρια σκληρά και άκαμπτα απ’ τη φωτιά .. παραιτημένον πια απ’ τη ζωή γεμάτον καημό και νοσταλγία.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Όπως τον κοίταζα και θαύμαζα την αξιοπρέπειά του .. σκέφτηκα προς στιγμή – μα δεν το τόλμησα, να του προσφέρω τον καφέ ίσως και κάποιο γλύκισμα για συνοδεία.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Δεν τόλμησα!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Kι ας ένιωθα ευγνωμοσύνη για έναν άγνωστο βιοπαλαιστή .. που έμοιαζε με τον πατέρα .. έτσι όπως είχα χρόνια να τον δω .. έτσι όπως μου έγνεφε από μακριά πολύ ..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">και μ’ αποχαιρετούσε..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Στέλιος Μαφρέδας, Το κέρασμα του καφέ -</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Ποτέ στη ζωή να μην λες πως είναι αργά .. πάντα θα υπάρχει χρόνος για να πεις ότι δεν είπες .. για να κάνεις ότι δεν έκανες ..</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Γιορτή Πατέρα !!</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_20.htmlΖωή μου εσύSun, 20 Jun 2021 11:12:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-3523017853207011681<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0yyWh0cKY01nuPUI4d67zNN-73B9BUyU4PDAYSwAK7TEqSQQLWHxDjcODOiWl1NVJtMuQXor58m_sDxSKWPnHbLfCuKX2vgG8yGifyNfFkNIJ-txEUmEeoPt7cybkh6FsgbIuaJj2sSU-/s1025/31.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1025" data-original-width="684" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0yyWh0cKY01nuPUI4d67zNN-73B9BUyU4PDAYSwAK7TEqSQQLWHxDjcODOiWl1NVJtMuQXor58m_sDxSKWPnHbLfCuKX2vgG8yGifyNfFkNIJ-txEUmEeoPt7cybkh6FsgbIuaJj2sSU-/w428-h640/31.jpg" width="428" /></a></div><br /><span><a name='more'></a></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Μιλάμε ακόμα της καρδιάς .. εμείς τη γλώσσα μας δένουνε τα τόσα κι άλλα τόσα...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Για αυτό υποψία η ζωή σου να μη δίνει .. είναι χρυσάφι.. είναι βιός η εμπιστοσύνη...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Πες μου τα όμορφα κι απλά .. να μην τα κάνουμε διπλά .. τόσα μαχαίρια που οι εχθροί μας ακονίζουν. Πες μου τα όμορφα κι απλά ..όσα τις έρημες καρδιές μας βασανίζουν.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Το ξέρεις πως τρελά εγώ δεν σου μιλάω .. το ξέρεις πως ψηλά σε κρατάω. Για αυτό υποψία η ζωή σου να μη δίνει .. τον κρίνουμε κι ο κόσμος .. ας μας κρίνει...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Κώστας Ρουβηνέτης Πες μου τα όμορφα -</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Τίποτα δεν μπορεί να ακουμπήσει .. το άφθαρτο της εσωτερικής ομορφιάς της ψυχής . Να αφήνεσαι&nbsp; στα συναισθήματα της καρδιάς .. στην εμπιστοσύνη ..</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">'Όμορφη Κυριακή με πολλά χαμόγελα!</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_45.htmlΛογοτεχνίαFri, 18 Jun 2021 22:46:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-7603492413211298331<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijowlFLvKjvlK831Ei1_JJJjC-s3xtOBbyVkCS7BFuRv_6QdknHKIXWNZudBxnJVPR_HW7lfkP6sJK5ucFfxERqfGjfIHs6h6RCMNumVNmcmZhbEcudgsrW9DuVFqimbqVf2IJZTNf2xDh/s705/25.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="705" data-original-width="564" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijowlFLvKjvlK831Ei1_JJJjC-s3xtOBbyVkCS7BFuRv_6QdknHKIXWNZudBxnJVPR_HW7lfkP6sJK5ucFfxERqfGjfIHs6h6RCMNumVNmcmZhbEcudgsrW9DuVFqimbqVf2IJZTNf2xDh/w512-h640/25.jpg" width="512" /></a></div><br /><span><a name='more'></a></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Μια φορά, έξι χρόνια πριν, αναγκάστηκα να σταματήσω στην έρημο της Σαχάρας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Κάτι είχε σπάσει στον κινητήρα μου. Καθώς δεν είχα μαζί μου ούτε μηχανικό ούτε επιβάτες, ετοιμαζόμουν να δοκιμάσω μόνος μου μια δύσκολη επισκευή...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Ήταν ένα ζήτημα ζωής και θανάτου για μένα. Το νερό που είχα μαζί μου έφτανε μόνο για οκτώ ημέρες.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Το πρώτο βράδυ λοιπόν κοιμήθηκα πάνω στην άμμο, χίλια μίλια μακριά από κάθε κατοικημένη περιοχή. Ήμουν πιο απομονωμένος κι από έναν ναυαγό πάνω σε μια σχεδία στη μέση του ωκεανού.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Φαντάζεστε επομένως την έκπληξή μου όταν τα ξημερώματα με ξύπνησε μια περίεργη σιγανή φωνούλα, λέγοντας:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">«Σε παρακαλώ… Ζωγράφισέ μου ένα αρνάκι!»</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">«Ορίστε;»</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">«Ζωγράφισέ μου ένα αρνάκι…»</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Πετάχτηκα πάνω σαν να με είχε κτυπήσει κεραυνός. Έτριψα καλά τα μάτια μου. Κοίταξα προσεκτικά. Και είδα ένα μικρό, περίεργο ανθρωπάκι που με παρατηρούσε σοβαρά...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Ωστόσο το περίεργο ανθρωπάκι μου δεν φαινόταν να έχει χαθεί ή να έχει εξαντληθεί από την κούραση, την πείνα, τη δίψα ή τον φόβο.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Καθόλου δεν έδινε την εντύπωση ενός παιδιού χαμένου στη μέση της ερήμου, χίλια μίλια μακριά από κάθε κατοικημένη περιοχή. Όταν κατάφερα να του μιλήσω επιτέλους, του είπα:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">«Μα, τι κάνεις εδώ πέρα;»</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Και μου ξαναείπε, ψιθυριστά, σαν να ήταν κάτι πολύ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">σοβαρό:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">«Σε παρακαλώ… Ζωγράφισέ μου ένα αρνάκι…»</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Όταν το μυστήριο είναι τόσο εντυπωσιακό, δεν τολμάς να παρακούσεις..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Έχω ανάγκη από ένα αρνάκι. Ζωγράφισέ μου ένα αρνάκι».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Τότε το ζωγράφισα.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Αφού το κοίταξε προσεκτικά, είπε:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">«Όχι! Αυτό εδώ είναι ήδη πολύ άρρωστο. Φτιάξε ένα άλλο».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Εγώ ζωγράφισα:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Ο φίλος μου χαμογέλασε ευγενικά, δίχως διάθεση κριτικής.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">«Το βλέπεις καλά… Δεν είναι ένα αρνάκι, είναι ένα</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">κριάρι. Έχει κέρατα…»</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Σχεδίασα πάλι το σκίτσο μου. Όμως κι αυτό, όπως τα προηγούμενα, απορρίφθηκε.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">«Αυτό εδώ είναι πολύ γέρικο. Θέλω ένα αρνάκι που μπορεί να ζήσει για πολύ καιρό».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Χάνοντας τότε την υπομονή μου, και καθώς βιαζόμουν να ξεμοντάρω τον κινητήρα μου, σχεδίασα αυτό το σκίτσο. Και του το πετάω:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">«Αυτό είναι το κουτί. Το αρνάκι που θέλεις βρίσκεται μέσα σ’ αυτό».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Όμως, με μεγάλη μου έκπληξη παρατήρησα πως φωτίστηκε το πρόσωπο του μικρού κριτή μου:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">«Είναι όπως ακριβώς το ήθελα! Πιστεύεις πως θα θέλει πολύ χορτάρι το αρνάκι αυτό;»</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">«Γιατί;»</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">«Γιατί στο σπίτι μου είναι όλα μικρά…»</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">«Ασφαλώς και θα το χωράει. Σου έδωσα ένα πολύ μικρό αρνάκι».</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Έσκυψε το κεφάλι του πάνω από το σκίτσο:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">«Όχι και τόσο μικρό… Κοίτα! Κοιμήθηκε…»</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Και με τον τρόπο αυτό γνώρισα τον μικρό πρίγκιπα...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Antoine de Saint-Exupéry Ο Μικρός Πρίγκιπας ( Απόσπασμα) -</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_61.htmlΣκέψεις & ΣυναισθήματαFri, 18 Jun 2021 19:19:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-7354129229115433771<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcP_dxY2LRK7w4hHD3LekC_HpFuGh3tCHSqz3_VZ35K_nehX5tZANytpFCSTgK58MM7kDCsVKvAzkZ7uh9Vxbhxv8pjZ-0_xpFEA0eHLS_4R7RFJUhzgWwtbXPgddxMjPHujlh22xkVHm6/s879/21.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="879" data-original-width="564" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcP_dxY2LRK7w4hHD3LekC_HpFuGh3tCHSqz3_VZ35K_nehX5tZANytpFCSTgK58MM7kDCsVKvAzkZ7uh9Vxbhxv8pjZ-0_xpFEA0eHLS_4R7RFJUhzgWwtbXPgddxMjPHujlh22xkVHm6/w410-h640/21.jpg" width="410" /></a></div><br /><span><a name='more'></a></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Εδώ τελειώνουν τα έργα της θάλασσας .. τα έργα της αγάπης...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Εκείνοι που κάποτε θα ζήσουν εδώ που τελειώνουμε .. αν τύχει και μαυρίσει στη μνήμη τους το αίμα και ξεχειλίσει .. ας μη μας ξεχάσουν .. τις αδύναμες ψυχές μέσα στ’ ασφοδίλια, ας γυρίσουν προς το έρεβος τα κεφάλια των θυμάτων:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Εμείς που τίποτε δεν είχαμε .. θα τους διδάξουμε τη γαλήνη...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><b><i>- Γιώργος Σεφέρης Εδώ τελειώνουν τα έργα της Θάλασσας -</i></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><b><i><br /></i></b></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><i><b>Ο άνθρωπος έχει ένα χρέος .. να μοιράζεται&nbsp;µια κοινωνία .. να επισηµαίνει και να , αναμετριέται µε τις ιδέες, και τα οράματα του .. να ζει για την αγάπη..</b></i></span></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_18.htmlΕικόνεςFri, 18 Jun 2021 14:03:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-4117564419594260281<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrue4D5a84eYYx28ZXHzw_YJNTzQWuzZAgTjLbgq0GWIqtfAwxi3fk6R90OyiiquZ2rsE0B29UVaBBAqGf1W7w39nCoZIWEw_HbV9SWbQhEQt_SUCmrWdxMt3QRN6Y10nV5TKDdHprwqsI/s475/20.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="475" data-original-width="380" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrue4D5a84eYYx28ZXHzw_YJNTzQWuzZAgTjLbgq0GWIqtfAwxi3fk6R90OyiiquZ2rsE0B29UVaBBAqGf1W7w39nCoZIWEw_HbV9SWbQhEQt_SUCmrWdxMt3QRN6Y10nV5TKDdHprwqsI/w512-h640/20.jpg" width="512" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Να σ’ αγναντεύω, θάλασσα .. να μη χορταίνω απ’ το βουνό ψηλά, στρωτή και καταγάλανη και μέσα να πλουταίνω .. απ’ τα μαλάματά σου τα πολλά.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Να ταξιδεύουν στον αγέρα τα νησάκια .. οι κάβοι, τ’ ακρόγιαλα σαν μεταξένιοι αχνοί .. και με τους γλάρους συνοδιά κάποτ’ ένα καράβι .. ν’ ανοίγουν να το παίρνουν οι ουρανοί..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Κώστας Βάρναλης Να σ’ Αγναντεύω θάλασσα ( Απόσπασμα) -</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Βλέπεις την ομορφιά .. στοχάζεσαι .. αγναντεύεις .. Το άπειρο νιώθεις κοντινότερο, τα περασμένα νιάτα αναπολείς .. της ζωής τους πόθους τις χαρές μην πάψεις ποτέ να προσμένεις..</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_95.htmlΕικόνεςWed, 16 Jun 2021 19:26:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-5139490804933381928<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiK7MEqCGx-Be8-MjN1TkQCWglanpbAQpwHJhExsjRu8PQ4SvgUf3q_6j9Jy-QiTD7LT15ZAg5OrXs97VDjjDUKDwMXcrF9cyuy-P7TjtkQNHY6g2SSSOyZXluBykJxvQtbnvxj7DRSSdkD/s1000/16.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1000" data-original-width="564" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiK7MEqCGx-Be8-MjN1TkQCWglanpbAQpwHJhExsjRu8PQ4SvgUf3q_6j9Jy-QiTD7LT15ZAg5OrXs97VDjjDUKDwMXcrF9cyuy-P7TjtkQNHY6g2SSSOyZXluBykJxvQtbnvxj7DRSSdkD/w360-h640/16.jpg" width="360" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Σαν μαντήλια λευκά του χωρισμού ταξιδεύουν τα σύννεφα .. ο άνεμος τα σπρώχνει με τα ταξιδιάρικά του χέρια...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Αναρίθμητη καρδιά του ανέμου, πάλλοντας πάνω στη σιωπή μας την ερωτευμένη.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Βουΐζοντας μέσα στα δέντρα, ορχηστρικός και θείος, σαν μια γλώσσα γεμάτη πολέμους και άσματα.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Άνεμος που φέρνει με γοργή κλοπή τη φυλλωσιά και ξεστρατίζει τα παλλόμενα των πουλιών βέλη.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Άνεμος που τη σπάει σε κύμα με δίχως αφρό, σε ουσία δίχως βάρος, και σε φωτιές επικλινείς. Θραύεται και συντρίβεται ο όγκος των φιλιών της .. νικημένος στην πόρτα του ανέμου του θέρους..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Pablo Neruda -</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Σύμβολο εσύ της αγάπης.. η πλουμιστή φορεσιά σου έσμιξε με τον άνεμο .. Ρέει στην καρδιά το αίμα .. σαν ταξιδεύεις ελεύθερη στου ουρανού το άπειρο, φορτώνει με τα αμαρτήματα της ομορφιάς ..</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_16.htmlΖωή μου εσύWed, 16 Jun 2021 09:21:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-6528866759282451977<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3CUaKfl4couvmIiZNfLvbEmPdH79xJRvCeaz04vluVIiS7gQyXcy23b5aZc82GqpifBIvLSlS5_vfoLwguVE9leF0WIRMRFApaTbf_g8-_T7Xe42D37rvS1PcqOzD02eOd8-Zzuw_bkHs/s1025/ac4c07a54ea814e7ce78cd2c7e532d01.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1025" data-original-width="683" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3CUaKfl4couvmIiZNfLvbEmPdH79xJRvCeaz04vluVIiS7gQyXcy23b5aZc82GqpifBIvLSlS5_vfoLwguVE9leF0WIRMRFApaTbf_g8-_T7Xe42D37rvS1PcqOzD02eOd8-Zzuw_bkHs/w426-h640/ac4c07a54ea814e7ce78cd2c7e532d01.jpg" width="426" /></a></div><br /><span><a name='more'></a></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Όταν βρέχει σωπαίνω .. Μα εκεί περιμένω..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Κι αν θα ’ρθεί καταιγίδα .. Εσύ, θα είσαι η ελπίδα..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Γρατζουνιές στην ψυχή .. τις μετρώ μοναχή ..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Μια γλυκιά καλημέρα .. στην αγάπη στο φως..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Είσαι ο ήλιος που λάμπει .. και θα γίνω ουρανός, να γεμίσουν λουλούδια .. της ζωής σου οι κήποι..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Ζωή Δικταίου Με μια καλημέρα -</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Της καρδιάς το αγέρι .. ένα χαμόγελό θα φέρει .. καινούργια τραγούδια, χρώματα κι ελπίδα .. Ζωγράφισε τις λέξεις .. καλημέρα μην ξεχνάς, της αγάπης να τραγουδάς ..</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Καλημέρα με αγάπη!!</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_15.htmlΣκέψεις & ΣυναισθήματαTue, 15 Jun 2021 18:34:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-2731393102301042453<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3qPnL6j2vinZc945J4BdJgsZ1DFaYohjjJxvmzl7mRU4-PtdYBG2XOw0eslRiI25prNhcIVPNxFk29BxZxQk0d-mzNuYEnvJjBV5xcD8nlKmWXwjDkGxF77dK8xtjmqAch0pXmC_ud_cC/s1025/15.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1025" data-original-width="568" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg3qPnL6j2vinZc945J4BdJgsZ1DFaYohjjJxvmzl7mRU4-PtdYBG2XOw0eslRiI25prNhcIVPNxFk29BxZxQk0d-mzNuYEnvJjBV5xcD8nlKmWXwjDkGxF77dK8xtjmqAch0pXmC_ud_cC/w354-h640/15.jpg" width="354" /></a></div><br /><span><a name='more'></a></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Θα κάνουμε γενική καθαριότητα .. και θα πετάξουμε όλα τα πράγματα που δε μας χρησιμεύουν σε τίποτα..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Αυτά που δε χρησιμοποιούμε πια, και εκείνα .. που δεν κάνουν τίποτε άλλο απ' το να μαζεύουν σκόνη..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Εκείνα που αποφεύγουμε να βρούμε .. γιατί μας φέρνουν τις πιο πικρές αναμνήσεις .. εκείνα που μας κάνουν κακό .. πιάνουν χώρο .. ή ποτέ δε θέλαμε να έχουμε κοντά μας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Θα κάνουμε γενική καθαριότητα .. ή ακόμα καλύτερα, μια μετακόμιση .. που να μας επιτρέπει να εγκαταλείψουμε τα πράγματα .. χωρίς καν να τ’ αγγίξουμε .. χωρίς να λερωθούμε αφήνοντάς τα εκεί που ήταν πάντα..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">θα φύγουμε εμείς, ζωή μου .. για ν’ αρχίσουμε να συσσωρεύουμε απ’ την αρχή...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Amalia Bautista Θα κάνουμε Γενική Καθαριότητα -</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Κι αν κάποτε νιώσεις πως τα πάντα γύρω σου αλλάζουν .. και δεν νιώθεις πως ανήκεις πλέον εκεί .. Ξεκαθάρισε από τη ζωή σου τα περιττά.. τα ανούσια .. και προχωρά ένα βήμα μπροστά ..</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_0.htmlΌμορφες ΣτιγμέςMon, 14 Jun 2021 23:49:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-277947735494133972<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMWJUl7gHp1qWYcoSGfFcHu3c8iSuCnzKMlHc8JwLpMZi4hyGwCwZ6YFxgawTGSp4ZEVff9aX93SjhlqeXm0vohyDgwpLDrXSeasljH3hcHhQKeuBTykoKvdQxSWHtCiuoB0TbgbIjp4s2/s816/images+%252833%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="768" data-original-width="816" height="602" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhMWJUl7gHp1qWYcoSGfFcHu3c8iSuCnzKMlHc8JwLpMZi4hyGwCwZ6YFxgawTGSp4ZEVff9aX93SjhlqeXm0vohyDgwpLDrXSeasljH3hcHhQKeuBTykoKvdQxSWHtCiuoB0TbgbIjp4s2/w640-h602/images+%252833%2529.jpg" width="640" /></a></div><br /><span><a name='more'></a></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Δε ζούμε αληθινά παρά μόνο τη νύχτα μέσα στ’ όνειρο... Και το πρωί “καλημέρα” λες, “καλημέρα” σου λένε. Κι η σφαγή συνεχίζεται ..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Πού είναι λοιπόν ένα χαμόγελο... να μας βεβαιώσει πως υπάρχουμε..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">-Τι να την κάνω εγώ την πραγματικότητα τους λέω – εγώ έχω τ’όνειρο..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Ποτέ δε φανταζόμουν ότι τόσες πολλές μέρες κάνουν μια τόσο λίγη ζωή..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Ο κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι υπάρχει.. Κι’ ίσως θα πρέπει να χαθείς ολότελα, για να μάθεις κάποτε ποιος είσαι..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Τάσος Λειβαδίτης -</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Είναι στιγμές που αναρωτιέσαι αν όλα αυτά που ζεις είναι αλήθεια ή όνειρο .. αν έζησες πραγματικά τις μέρες σου ή απλά υπήρχες .. αν γνώρισες την αγάπη ή απλά έζησες στη μοναξιά ...</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Καλό βράδυ σε όλους με αγάπη!!</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_82.htmlΕικόνεςMon, 14 Jun 2021 18:57:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-8717675651817173544<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZW-LfBl3evoco67_-eaN-mDowZR9x4RmAU2pYjdTCHO9ZjZDQ95u1Gf9AG8Z_JeFDuP5Jj7CY_G6LRhWXDxuTC76Vf9euKHRAvW64zBE_9tWqclmoeslH-T-kzi-l6LfRQG_9Ig6mjGI8/s427/9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="427" data-original-width="236" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZW-LfBl3evoco67_-eaN-mDowZR9x4RmAU2pYjdTCHO9ZjZDQ95u1Gf9AG8Z_JeFDuP5Jj7CY_G6LRhWXDxuTC76Vf9euKHRAvW64zBE_9tWqclmoeslH-T-kzi-l6LfRQG_9Ig6mjGI8/w354-h640/9.jpg" width="354" /></a></div><br /><span><a name='more'></a></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Τα όνειρα ταξιδεύουν ψηλά .. σαν τα πουλιά στον άνεμο, σκορπίζοντας σ’ όλη τη γη</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">τη χάρη της κίνησής τους.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Καθρεφτίζεται το πρόσωπο στην ψυχή .. βρίσκει χαμόγελο, εκεί που οι Σειρήνες λαθραία</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">αρχίζουν το χορό της θλίψης.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Έργο θαυμασμού ο ουρανός σε κάθε του μορφή.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Μετά από τη συννεφιά λούζεται στη λιακάδα...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Με βλέμμα πάντα μακρινό οι Συμπληγάδες τσακίζονται.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Μένουν απλές σκιές στις σελίδες του μύθου...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Σοφία Αγραπίδη Χαμόγελο Ψυχής -</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Τι όμορφος που είναι ο ουρανός .. κάθε που τον κοιτώ μου θυμίζει αυτούς τους όμορφους ανθρώπους της ζωής μας .. αυτούς που ξέρεις πως πάντα θα στέκονται εκεί .. και με συννεφιά και με λιακάδα ..</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_14.htmlΣκέψεις & ΣυναισθήματαMon, 14 Jun 2021 13:38:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-387708498170851392<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWgMC9nx8Ft4N1Rfu2IEo1jtZnCjlflT3SbPsrVWZD43uP_9F39YSxXM2dqWKXfMwzfN_s2ZSJQJR7a1c1TZ9KMpuxy_x0rj4gD_ld3pidfFscxrq-x8EfgDA1k_WNtPCcciuDI4WWTDBz/s942/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="942" data-original-width="530" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgWgMC9nx8Ft4N1Rfu2IEo1jtZnCjlflT3SbPsrVWZD43uP_9F39YSxXM2dqWKXfMwzfN_s2ZSJQJR7a1c1TZ9KMpuxy_x0rj4gD_ld3pidfFscxrq-x8EfgDA1k_WNtPCcciuDI4WWTDBz/w360-h640/1.jpg" width="360" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Να γελάς πολύ και συχνά .. να αξίζεις τον σεβασμό των ευφυών ανθρώπων, και την αγάπη των παιδιών ..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Να κερδίζεις την επιδοκιμασία των τίμιων κριτών .. και να υπομένεις την προδοσία των ψεύτικων φίλων ..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Να εκτιμάς την ομορφιά .. να βρίσκεις το καλύτερο στους άλλους , να δίνεσαι στους άλλους..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Ν’ αφήσεις τον κόσμο λίγο καλύτερο απ’ όσο τον βρήκες:</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">μ’ ένα υγιές παιδί, μ’ έναν κήπο ή με μια καλύτερη κοινωνία..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Να έχεις παίξει και γελάσει με ενθουσιασμό .. και να έχεις τραγουδήσει με πάθος..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Να ξέρεις ότι κάποια ζωή ανάσανε καλύτερα .. επειδή έζησες εσύ..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Αυτό σημαίνει θρίαμβος...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Ralph Waldo Emerson Σκάφανδρο του Αισιόδοξου -</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Οι περισσότερες σκιές στη ζωή μας .. δημιουργούνται επειδή εμείς στεκόμαστε μπροστά στις ακτίνες από το φως της ζωής .. Να ζεις .. τη χαρά τη μουσική, τα χρώματα .. καθετί που αγγίζει την ψυχή σου..</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_76.htmlΣκέψεις & ΣυναισθήματαSat, 12 Jun 2021 22:46:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-1004765405741596560<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9NrZNPItUIhP6v_EzN1O5VOc-cU5pFoIuAUIcVs6FNLWSjvuowFnZud5ayZBe7dsk0xrGfc6ci04Ab4vuvHmlMmCUA_4Qatlr9njGdRWy_SbuT-LX2pTuQINFKFnhHA58YRI9cc6_28YT/s1025/4395ec11b1ca4ae51cb90e5047f444c2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1025" data-original-width="747" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9NrZNPItUIhP6v_EzN1O5VOc-cU5pFoIuAUIcVs6FNLWSjvuowFnZud5ayZBe7dsk0xrGfc6ci04Ab4vuvHmlMmCUA_4Qatlr9njGdRWy_SbuT-LX2pTuQINFKFnhHA58YRI9cc6_28YT/w466-h640/4395ec11b1ca4ae51cb90e5047f444c2.jpg" width="466" /></a></div><br /><span><a name='more'></a></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Πως έζησα έτσι;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Γιατί δέχτηκα κάτι μισό για μένα;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Γιατί προσπάθησα να κρατήσω στις χούφτες μου κάτι .. που ήξερα ότι θα μου δώσει μόνο μια ψευδαίσθηση δροσιάς .. και μετά θα μ`αφήσει πιο διψασμένη από πριν,με τα χείλη ξερά και την καρδιά στεγνή;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Πως μπόρεσα να δεχτώ να συμπληρώνω τη βροχή με τα δάκρυα μου .. για κάτι που γνώριζα ότι ήταν μάταιο;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Είδα χιλιάδες ηλιοβασιλέματα μόνη μου .. ο ήλιος βουτούσε στο τίποτα κι εγώ πνιγόμουν στη μοναξιά…</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Άκουσα εκατοντάδες κεραυνούς και με φόβισαν λιγότερο από τη σιωπή της άδειας ζωής μου…</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Μύρισα χιλιάδες λουλούδια .. αλλά το άρωμα τους δεν πλημμύρισε την άοσμη ζωή .. που ο “έρωτας σαν βροχή” με καταδίκασε να ζήσω……</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Λένα Μαντά Έρωτας σαν βροχή -</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Συνέχισα να χαμογελώ από συνήθεια .. χωρίς ποτέ στα μάτια μου να λάμψει η αγάπη .. κάθε νύχτα στα χρώματα των δειλινών σ ΄ αναζητώ να ζεστάνω την ψυχή μου..</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_12.htmlΛογοτεχνίαSat, 12 Jun 2021 22:13:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-1684209221301538410<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9676OnBIUcAMC-1G5ucuuW_STRgoIEHjv7w3IcdWnTiF85ph0_2QNY8B8tFyM1oCsqGpu86Lpg2S800v2gzfp4XCsYlQaWHxGnfdbjOKvgrMK8bZBZFIttXnjHVDapLKkFfINFHehySGJ/s611/4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="611" data-original-width="563" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg9676OnBIUcAMC-1G5ucuuW_STRgoIEHjv7w3IcdWnTiF85ph0_2QNY8B8tFyM1oCsqGpu86Lpg2S800v2gzfp4XCsYlQaWHxGnfdbjOKvgrMK8bZBZFIttXnjHVDapLKkFfINFHehySGJ/w590-h640/4.jpg" width="590" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><span><a name='more'></a></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Κράτησα τη ζωή μου ψιθυριστά μέσα στην απέραντη σιωπή .. δεν ξέρω πια να μιλήσω, μήτε να συλλογιστώ..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Ψίθυροι .. σαν την ανάσα του κυπαρισσιού τη νύχτα εκείνη .. σαν την ανθρώπινη φωνή της νυχτερινής θάλασσας στα χαλίκια .. σαν την ανάμνηση της φωνής σου λέγοντας «ευτυχία»...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Κλείνω τα μάτια γυρεύοντας το μυστικό συναπάντημα των νερών ..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">κάτω απ τον πάγο .. το χαμογέλιο της θάλασσας .. τα κλειστά πηγάδια, ψηλαφώντας .. με τις δικές μου φλέβες ..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Τις φλέβες εκείνες πού μου ξεφεύγουν .. εκεί πού τελειώνουν τα νερολούλουδα .. κι αυτός ο άνθρωπος πού βηματίζει τυφλός πάνω στο χιόνι της σιωπής ..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Κράτησα τη ζωή μου.. μαζί του, γυρεύοντας το νερό που σ' αγγίζει .. στάλες βαριές πάνω στα πράσινα φύλλα .. στο πρόσωπό σου..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Μέσα στον άδειο κήπο, στάλες στην ακίνητη δεξαμενή .. βρίσκοντας έναν κύκνο νεκρό μέσα στα κάτασπρα φτερά του..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Γιώργος Σεφέρης Επιφάνια 1937 ( Απόσπασμα) -</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Αντιστάθηκα με όλη τη δύναμή και την αντοχή μου .. σε όλες τις αντιξοότητες που βρέθηκαν στη ζωή μου .. δεν ξεστράτισα από τον δρόμο μου.. παρέμεινα άνθρωπος ..</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/e.htmlΌμορφες ΣτιγμέςSat, 12 Jun 2021 10:10:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-4080137869232322401<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAXUxRARdi0dAA98wmok0JArqeJctuIii_KsBeAg1oWKq_rVdUwINGCErEsUabFhsFIo59Vyn3_qWizBq2ALJfk-DKNsIPRy4N_Hj6bT0Xuve16VBJVhHgUzPn3YNk2_iN-wbYIqJWmDrr/s1025/5a877d2642d1c17fe56b212b733b3c9d.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="1025" data-original-width="666" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAXUxRARdi0dAA98wmok0JArqeJctuIii_KsBeAg1oWKq_rVdUwINGCErEsUabFhsFIo59Vyn3_qWizBq2ALJfk-DKNsIPRy4N_Hj6bT0Xuve16VBJVhHgUzPn3YNk2_iN-wbYIqJWmDrr/w416-h640/5a877d2642d1c17fe56b212b733b3c9d.jpg" width="416" /></a></div><br /><span><a name='more'></a></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Είναι ο ήλιος που περνάει .. είν' η σιωπή που κυβερνάει,</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">είν' αυτή... μια στιγμή...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Είναι ένας ήχος στο σκοτάδι .. η μοναξιά μετά απ' το χάδι, μια στάλα ιδρώτα στο λαιμό σου,</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">και μια γραμμή στο μέτωπό σου..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Eίν' αυτή... μια στιγμή...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Υπόγεια Ρεύματα Μικρές χαμένες μέρες -</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Ξεκίνησε η μέρα .. ας την υποδεχθούμε .. με τραγούδια .. λουλούδια, και όρεξη να ζήσουμε την κάθε απλή μικρή της στιγμή..</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Καλημέρα από Καρδιάς!!</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_10.htmlΖωή μου εσύThu, 10 Jun 2021 00:36:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-2368128224870985618<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtbzGvkj5Hu6OT49dttuXvBGVzyrE0vqmVQXTTFL6yPEEIOY6gbLwNM2S4Xs9LXTih4N1iSFQF_ijcWxZBmXpkUm1P7U86usA690LaJhvUc7z5gUnigSgs6zmj3bjMryONfrO0zp-8Es2w/s750/86f0aaa581032553ef2ea70912d19b43.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="750" data-original-width="488" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjtbzGvkj5Hu6OT49dttuXvBGVzyrE0vqmVQXTTFL6yPEEIOY6gbLwNM2S4Xs9LXTih4N1iSFQF_ijcWxZBmXpkUm1P7U86usA690LaJhvUc7z5gUnigSgs6zmj3bjMryONfrO0zp-8Es2w/w416-h640/86f0aaa581032553ef2ea70912d19b43.jpg" width="416" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Όνειρο σημαίνει .. φτερούγα ύπνου από κερί .. που ήλιο ερωτεύεται και λιώνει ..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Φύλλα που θαυμαστά ισορροπούν σαν να πατάνε σε κλαδιά</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">ενώ το βλέπεις καθαρά πως δεν υπάρχει δένδρο..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Ν΄ ακούς να τραγουδάνε χίλια ναι .. απ’ το λαρύγγι του όχι.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Όνειρο σημαίνει .. να μην υπάρχουν σύνορα κι οι βλοσυροί καχύποπτοι φρουροί τους...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Ελεύθερα να μπαίνεις σ’ άνθρωπο .. κι ούτε τις ει, ούτε τις οίδε …</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Κική Δημουλά Κοιτάζοντας τον πίνακα του Πικάσο «Το Ὄνειρο» (Απόσπασμα) -</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Καιρό έχω να μιλήσω για όνειρα .. ίσως έχω πάψει πια να βλέπω .. ίσως κουράστηκα να βλέπω ανθρώπους να γίνονται όνειρα .. και κανένα όνειρο να μην γίνεται άνθρωπός..</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Καλό βράδυ σε όλους με αγάπη!</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)https://zohyouaremysoul.blogspot.com/2021/06/blog-post_70.htmlΣκέψεις & ΣυναισθήματαWed, 9 Jun 2021 12:47:00 +0300tag:blogger.com,1999:blog-8984175777373399488.post-7807695857779503988<div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhy4kWqGfgV3j08KIbEnBcCZvHd-7yG5nXKnv44Hoprw0dIpGJe37qXOchaZhBDI5U44iaR51vOcEMoIMgqxL0miyGwkBLX4KnAYyCtBGMjOgBbU48Nw4q1q73jLPM3fIZfNE82DveDiGUx/s720/171995242_1134850026926813_8695197331928867550_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="720" data-original-width="505" height="640" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhy4kWqGfgV3j08KIbEnBcCZvHd-7yG5nXKnv44Hoprw0dIpGJe37qXOchaZhBDI5U44iaR51vOcEMoIMgqxL0miyGwkBLX4KnAYyCtBGMjOgBbU48Nw4q1q73jLPM3fIZfNE82DveDiGUx/w448-h640/171995242_1134850026926813_8695197331928867550_n.jpg" width="448" /></a></div><br /><span><a name='more'></a></span><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">- Να φεύγεις κάθε τόσο .. αφήνοντας μια λέξη κάτω απ’ το χαλάκι της εξώπορτας.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Απ’ ό,τι άργησε να ‘ρθει .. κι από ό,τι δεν ήρθε .. χειρότερα μας φέρθηκε αυτό που περιμέναμε, τι είναι .. μη γνωρίζοντας..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;">Εμείς οι άνθρωποι .. είμαστε επί της γης τα μόνα πλάσματα που κλαίμε...</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">- Κική Δημουλά -</span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;"><br /></span></i></b></div><div style="text-align: justify;"><b><i><span style="font-size: medium;">Κι αν νικηθήκαμε δεν ήταν απ΄ την τύχη .. ήταν από αυτό το πάθος που γίνεται πιο μακρινό.. κάθε φορά που ο αγέρας κλείνει απότομα τις πόρτες .. της ζωής μας ..</span></i></b></div><div class="blogger-post-footer"><script async src="//pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js"></script> <!-- banks-trade_sidebar-left-1_AdSense1_1x1_as --> <ins class="adsbygoogle" style="display:block" data-ad-client="ca-pub-4070966278159138" data-ad-slot="2707605203" data-ad-format="auto"></ins> <script> (adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({}); </script></div>noreply@blogger.com (Mari xris)