preludiance ~

Παύση της ροής ενημέρωσης --> https://facebook.com/preludiance

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Mon, 19 May 2014 23:18:00 +0200

ecstasyακές καταστάσεις - Θεραπεία της διαταραχής μετατραυματικού στρες με MDMA (ecstasy) [video]

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Sun, 11 May 2014 22:23:00 +0200

Κατηγορία: Ειδήσεις

Μπορεί ένα παράνομο «ναρκωτικό» να θεραπεύσει ένα σοβαρό ψυχικό τραύμα;

Το online περιοδικό verge έκανε εξαιρετική δουλειά με την ολοκαίνουργια μακροσκελή έκθεσή τους σχετικά με τα οφέλη της υποβοηθούμενης ψυχοθεραπείας με MDMA για την αντιμετώπιση της διαταραχής μετατραυματικού στρες (PTSD). Η έκθεση τονίζει τις προσωπικές μαρτυρίες και τις προοπτικές των ερευνητών σχετικά με την επούλωση ψυχολογικών τραυμάτων με την υποβοηθούμενη ψυχοθεραπεία με MDMA, τονίζει τη θετική αλλαγή στην αντίληψη του κοινού σχετικά με τις θεραπευτικές δυνατότητες των ψυχεδελικών ουσιών και καταδεικνύει την ανάγκη για σημαντική χρηματοδότηση στο μέλλον για την έρευνα στην υποβοηθούμενη ψυχοθεραπεία με MDMA για τη θεραπεία του PTSD.

Ο Bob Walker

Ο βετεράνος του Βιετνάμ Bob Walker μοιράζεται το τρόπο με τον οποίο η υποβοηθούμενη ψυχοθεραπεία με MDMA τον βοήθησε να ανακάμψει από την PTSD, δηλώνοντας, «έκανα σε 3 συνεδρίες ό,τι δεν μπορούσα να κάνω σε τριάντα, σαράντα χρόνια.» Η Rachel Hope που συμμετείχε στην μελέτη της υποβοηθούμενης ψυχοθεραπείας με MDMA, επίσης επανεξετάζει τη στιγμή που ανακάλυψε ότι ξεπέρασε την ανθεκτική στη θεραπεία με συμβατικά μέσα PTSD. «Επιστρέφει ο θεραπευτής μου, κάθεται κάτω και λέει, 'Rachel, δεν έχεις διαταραχή μετατραυματικού στρες πια,'» θυμάται η Hope, στα πρόθυρα δακρύων. «'Απλά, δεν το έχεις.'»

Στον πόλεμο του Βιετνάμ, ο Bob Walker ήταν ένας μηχανικός ελικοπτέρου, και ήταν παρόν όταν ο καλύτερος φίλος του αποκεφαλίστηκε από πτερύγιο έλικας εισερχόμενου ελικοπτέρου. Από τότε ο 69χρονος βετεράνος από το Paradise της Καλιφόρνια δίνει αγώνα με τη διαταραχή μετα-τραυματικού στρες - μια ψυχολογική κατάσταση που πλήττει 7 με 8 τοις εκατό του πληθυσμού. Πλήττει ανθρώπους που έχουν εκτεθεί σε εξαιρετικά στρεσογόνες καταστάσεις στις οποίες έχει ενεργοποιηθεί η αντίδραση «μάχης ή φυγής» (fight or flight response). Περιλαμβάνει θύματα βιασμού. Βετεράνους πολέμου. Αστυνομικούς.

Οι άνθρωποι με PTSD μπορεί να είναι ιδιαίτερα οξύθυμοι και να υποφέρουν από αϋπνία, εφιάλτες και την αδυναμία να διατηρήσουν στενές σχέσεις. Ή, όπως ο Walker, μπορούν να περάσουν μια ζωή αισθανόμενοι αιωνίως μουδιασμένοι. «Στην πάροδο των χρόνων, έχω δοκιμάσει τα πάντα, από τα συνταγογραφούμενα φάρμακα μέχρι την βιοανάδραση,» λέει ο Walker. «Αλλά τίποτα πραγματικά δεν λειτούργησε. Ήξερα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.»

Τότε, μια μέρα πριν από τρία χρόνια, ο Walker παρακολούθησε ένα απόσπασμα στο CNN για μια πειραματική δοκιμή φαρμάκων σε εξέλιξη στη Νότια Καρολίνα για τη θεραπεία ατόμων που πάσχουν από PTSD. Στη μελέτη, οι ασθενείς έλαβαν MDMA, που είναι περισσότερο γνωστή στην παρέα των ψυχοθεραπευτών με το όνομα της πιάτσας του δρόμου, ecstasy. Η περίφημη ζεστή και όμορφη ικανότητα αυτής της ψυχοτρόπου ουσίας να ενισχύσει την ευημερία ενός ατόμου και να δημιουργήσει ένα πλεόνασμα ενσυναίσθησης, επέτρεψε σε πολλούς από τους συμμετέχοντες να επανεξετάσουν τις οδυνηρές αναμνήσεις, χωρίς τον συνήθη φόβο τους. Σε νευροχημικούς όρους, η MDMA μειώνει την αντίδραση φόβου στην αμυγδαλή. Τονώνει επίσης την απελευθέρωση του αισθάνομαι-όμορφα νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη, καθώς και την οξυτοκίνη και την προλακτίνη, οι οποίες προκαλούν τα συναισθήματα της αγάπης και της εγγύτητας. Μετά τη λήψη της ψυχοτρόπου ουσίας, πολλοί ασθενείς ήταν σε θέση να εξετάσουν τη ζωή τους με έναν νέο τρόπο, να επανεπεξεργαστούν το ψυχολογικό τραύμα και να επανακαλωδιώσουν τον εγκέφαλό τους.

«Το αντιλήφθηκα, αμέσως», λέει ο Walker, καθώς παρακολουθούσε τη λεπτομερή ανάλυση των πειραμάτων στο απόσπασμα. Κατάλαβε, ότι ζώντας δίπλα σε μια κολεγιούπολη, θα μπορούσε να βρει ψυχοτρόπα φάρμακα φαινομενικά εύκολα. Γιατί να μην το δοκιμάσει και ο ίδιος;

«Το να βρεις MDMA ήταν πιο δύσκολο από ό,τι περίμενα», είπε. Ρωτώντας τριγύρω και συμμετέχοντας σε μια εκδήλωση με ψυχεδελικές ουσίες κατάφερε να συνδεθεί με ορισμένους ανθρώπους που επιτελούν τελετές sweat lodge και πεγιότ, αλλά όχι ecstasy. Τελικά όμως κατάφερε να εντοπίσει ecstasy μέσω ενός φίλο φίλου του γιου του και ακολούθως επικοινώνησε με έναν πρώην θεραπευτή, ο οποίος συμφώνησε να συνεργαστεί μαζί του, ενώ ήταν φτιαγμένος. Η Jennifer, η οποία ζήτησε να μην χρησιμοποιηθεί το πραγματικό της όνομα επειδή φοβόταν ότι θα μπορούσε να χάσει την άδειά της, ήταν μια αυτοαποκαλούμενη «συντηρητική» ανύπαντρη μητέρα που τυπικά φοβόταν τα ναρκωτικά. Αλλά ένιωσε μια ζεστασιά για τον Walker και τον εμπιστεύτηκε. «Για κάποιο λόγο, δεν το θεώρησα λάθος», είπε. «Είχε πραγματικά κάνει την έρευνά του.» Η πρώτη φορά ήταν μια συνεδρία θεραπείας που δεν έμοιαζε με καμία άλλη. «Δεν φαινόταν φτιαγμένος, φαινόταν απλά "φυσιολογικός,"» πρόσθεσε. «Ήμασταν σε θέση να συνεχίσουμε με μια οικεία συνομιλία για πρώτη φορά.»

Χώρος θεραπείας με ψυχεδελικές ουσίες

«Χάνεις την αίσθηση της σύνδεσης», λέει ο Walker, περιγράφοντας την αίσθηση του να έχεις PTSD. Αλλά με την MDMA, ο Walker αισθάνθηκε βαθιά συνδεδεμένος, όχι μόνο προς τον θεραπευτή του, αλλά και ως προς τον εαυτό του, κάτι για το οποίο από καιρό προσπαθούσε.

Οι δοκιμές της εν λόγω ψυχοτρόπου ουσίας που ενέπνευσαν τον Walker ήταν το έργο του MAPS, ενός μη κερδοσκοπικού ερευνητικού οργανισμού του οποίου το όνομα σημαίνει Πολυεπιστημονική Ένωση Μελετών στα Ψυχεδελικά. Είναι μια από τις μικρές οργανώσεις παγκοσμίως που προσπαθεί να καθιερώσει επιστημονικές αποδείξεις ότι τα ψυχεδελικά φάρμακα έχουν θεραπευτική αξία.

Στη μελέτη η οποία εξετάζει το τρόπο με τον οποίο η MDMA θα μπορούσε να θεραπεύσει την PTSD, η εν λόγω ψυχοτρόπος ουσία χορηγήθηκε σε συνδυασμό με θεραπεία συνομιλίας (talk therapy). Οι ασθενείς ξαπλώνουν στο γραφείο ενός θεραπευτή και ακούνε απαλή μουσική μέσω ακουστικών, φορώντας σκίαστρα στα μάτια. Είχαν τη δυνατότητα να μιλούν για το τι βίωναν, και έλαβαν συμβουλευτική πριν και μετά τη συνεδρία για την ενσωμάτωση όσων τους συνέβησαν στην καθημερινή τους ζωή καθώς βρισκόταν υπό την επήρεια της ουσίας. Σύμφωνα με τον MAPS, το 83 τοις εκατό των 19 ατόμων που ακολούθησαν θεραπεία σε μια πρόσφατη ομάδα είχαν σημαντική βελτίωση σε αυτή την υποβοηθούμενη θεραπεία με MDMA και παρουσίασαν σημαντική βελτίωση στα συμπτώματα PTSD τους.

«Η MDMA μου επέτρεψε να είμαι ο πολύ, πολύ, πολύ καλύτερος εαυτός μου, και μπόρεσα έτσι να φροντίσω τον κατεστραμμένο εαυτό μου με τη βοήθεια του καλύτερου εαυτού μου», λέει η Rachel Hope, μια επιζήσασα σεξουαλικής κακοποίησης που συμμετείχε στη μελέτη. Τα αποτελέσματα του MAPS από αυτή τη μελέτη ήταν αρκετά ενθαρρυντικά για τον FDA ο οποίος ήταν σε θέση να επεκτείνει τις προσπάθειές του σε αυτό που είναι γνωστό στη διάλεκτο των «ναρκωτικών ουσιών» ως "Μελέτες Φάσης 2." Επί του παρόντος ο MAPS διεξάγει την ίδια μελέτη με τέσσερις νέες ομάδες ασθενών στη Νότια Καρολίνα, το Κολοράντο, το Ισραήλ, και το Βανκούβερ.

Εκτός από τη μελέτη MDMA για τη θεραπεία του PTSD, ο MAPS έχει επίσης μελετήσει το τρόπο με τον οποίο μπορεί το LSD να βοηθήσει στην απάλυνση του άγχους σε άτομα με ασθένειες τελικού σταδίου, ενώ το Μάρτιο έλαβε έγκριση για να μελετήσει τις επιπτώσεις της μαριχουάνας για την αντιμετώπιση του PTSD. Η τελευταία αυτή μελέτη είναι μια από τις μόλις δύο εγκεκριμένες από την κυβέρνηση δοκιμές στην ιατρική μαριχουάνα που έχει διεξαχθεί ποτέ.

Όπως και στην περίπτωση του MAPS, η επιστημονική ερευνητική ομάδα του Ινστιτούτο Ερευνών Heffter με έδρα το Santa Fe συνεργάζεται με επιστήμονες του UCLA, του Johns Hopkins και του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης για να μελετηθούν οι θεραπευτικές εφαρμογές για την ψιλοκυβίνη, το δραστικό συστατικό στα παραισθησιογόνα μανιτάρια. Σε μια μελέτη, που δημοσιεύθηκε το 2011, διερευνήθηκε ο τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί η ψιλοκυβίνη για να ελαττώσει το άγχος και την κατάθλιψη σε καρκινοπαθείς τελικού σταδίου. Στην εν λόγω μελέτη το 30 τοις εκατό από τους 11 ασθενείς που έλαβαν την ψυχοτρόπο ουσία, ανέφεραν μια αυξημένη διάθεση που κράτησε πολύ καιρό αφότου η ουσία εξαφανίσθηκε. Τώρα, οι επιστήμονες του Ιδρύματος Heffter εξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο η ψιλοκυβίνη θα μπορούσε να βοηθήσει στη θεραπεία του αλκοολισμού όπως επίσης και να βοηθήσει τους ανθρώπους να κόψουν το κάπνισμα.

Κατά πολλούς τρόπους, η έρευνα αυτή δεν είναι νέα. Εκτός από τα χιλιάδες χρόνια της τελετουργικής χρήσης των ουσιών που τροποποιούν τον νου από τους αυτόχθονες πληθυσμούς, όπως με το αγιαχουάσκα και το πεγιότ, υπήρξε επίσης και κάποια σύγχρονη επιστημονική εξερεύνηση σε αυτό το είδος των ουσιών. Πριν από την ποινικοποίησή τους 1968, το LSD χρησιμοποιούνταν από μερικούς γιατρούς ως μια πειραματική μέθοδο για τη θεραπεία του αλκοολισμού και του άγχους. Η MDMA, πριν να τεθεί εκτός νόμου το 1985, χρησιμοποιήθηκε από εκατοντάδες ψυχοθεραπευτών στις Ηνωμένες Πολιτείες για τη θεραπεία μιας ποικιλίας φοβιών, εθισμού, βλάβης και τραύματος, ακόμα και σε προβλήματα σχέσεων. Σε μια συνέντευξη με την ψυχίατρο Julie Holland, συγγραφέα του βιβλίου Ecstasy: The Complete Guide, ένας από αυτούς τους θεραπευτές θυμάται: «Όταν επρόκειτο, για παράδειγμα, σε θεραπεία για ζευγάρια, ήταν ένας αξιοσημείωτος καταλύτης.»

Η διατριβή του Ρικ Ντόμπλιν για τη Ρύθμιση της Ιατρικής Χρήσης των Ψυχεδελικών Ουσιών και της Μαριχουάνα
μπορείτε να το κατεβάσετε και σε PDF

Ελπίδες για ανακούφιση

Ο MAPS και το Ινστιτούτο Ερευνών Heffter ιδρύθηκαν με την αποστολή να επαναφέρουν αυτά τα είδη των ερευνών και να τεκμηρίωσουν τα αποτελέσματά τους σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά. Ο MAPS ιδρύθηκε το 1986 και το Heffter το 1993, αφότου το LSD, η MDMA και η ψιλοκυβίνη χαρακτηρίστηκαν παράνομα.

Ο Ρικ Ντόμπλιν, Ιδρυτής και Πρόεδρος
της Πολυεπιστημονικής Ένωσης
Μελετών στα Ψυχεδελικά (MAPS)

Αλλά μέχρι τη δεκαετία του 2000 αυτό το είδος έρευνας ήταν σχεδόν αδύνατο. Το Εθνικό Ίδρυμα για την Κατάχρηση Ναρκωτικών (NIDA) καθώς και αρνητική κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης καθ' όλη τη δεκαετία του '80 και κατά το πλείστον της δεκαετίας του '90 απεικόνιζαν τις ψυχοτρόπες ουσίες όπως το ecstasy, την μαριχουάνα, και το LSD ως μια μάστιγα χωρίς καμία θεραπευτική αξία. (Αυτή ήταν η εποχή του περιβόητου PSA: «Δείτε τι παθαίνετε με τη χρήση ναρκωτικών!») Αυτές οι ουσίες, στην πραγματικότητα όλες, κατηγοριοποιούνται ως ναρκωτικά που ανήκουν στο "Παράρτημα 1" υπό το Νομοσχέδιο για τις Ελεγχόμενες Ουσίες (Controlled Substances Act) μαζί με την μεθακουαλόνη και την ηρωίνη, και ορίζονται ως έχοντα «μεγάλες δυνατότητες για κατάχρηση και εξάρτηση» και «ότι επί του παρόντος δεν έχουν καμία αποδεκτή ιατρική χρήση.» Και φερόμενη εκ των ΗΠΑ, η ίδια γραμμή εφαρμόζεται και στις «λοιπές» χώρες, όπου μια από αυτές είναι και η Ελλάδα.

Όμως, οι αλλαγές προσωπικού στο FDA και η μαλάκυνση των στάσεων εντός του DEA και των Θεσμικών Επιτροπών Επιθεώρησης, οι δύο Δημόσιοι φορείς που έδωσαν το πράσινο φως για δοκιμές με «ναρκωτικά», έχουν ανοίξει το πεδίο στην έρευνα με τις ψυχεδελικές ουσίες, όπως ποτέ πριν.

«Ένα μεγάλο μέρος της δαιμονοποίησης των “ναρκωτικών”, ως κάτι κακό έχει πραγματικά ηρεμήσει σε όλους τους τομείς», λέει ο Jeffrey A. Fagan, καθηγητής δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια. «Και αυτό είναι πραγματικά σημαντικό. Δεν υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο δεν μπορούμε να σκεφτούμε με προσεκτικά και υπεύθυνα βήματα για τη θεραπευτική αξία των ελεγχόμενων ουσιών.» Καθώς τα επιστημονικά δεδομένα αρχίζουν να αυξάνονται, οι ερευνητές στις ψυχεδελικές ουσίες προσβλέπουν σε μια μέρα όπου οι ψυχεδελικές ουσίες όπως το ecstasy, η μαριχουάνα, το LSD και η ψιλοκυβίνη θα κατηγοριοποιούνται ως ουσίες που ανήκουν στο "Παράρτημα 2" - δηλαδή, ουσίες που έχουν μεν κάποιους κινδύνους συνδεόμενους με αυτές, αλλά που μπορούν δε να συνταγογραφηθούν από γιατρό.

Ο Ρικ Ντόμπλιν (Rick Döblin), ο ιδρυτής του MAPS, λέει ότι οραματίζεται ένα μέλλον όπου τα εξωνοσοκομειακά άσυλα για τους ασθενείς τελικού σταδίου, θα καθίσουν δίπλα-δίπλα με τα κέντρα ψυχεδελικής θεραπείας, και αδειοδοτημένοι γιατροί θα μπορούν να συνταγογραφήσουν MDMA σε κλινικές παρόμοια με τον τρόπο χειρισμού της μεθαδόνης. «Τα πράγματα ευθυγραμμίζονται στις μέρες μας και θα έχουμε την ευκαιρία να επανεντάξουμε τα ψυχεδελικά», λέει ο Ντόμπλιν. «Θα έχουν μια περίοπτη θέση και όχι μια στάμπα καταστολής.»

Η σκληρή πραγματικότητα

Αλλά μπορεί να είναι πολύ νωρίς για ενθουσιασμό για τον Ντόμπλιν και τους συναδέλφους του. Σύμφωνα με αυτόνομη αναφορά του FDA, μόνο το 5 τοις εκατό του συνόλου των δοκιμαζόμενων νέων φαρμάκων καταφέρνουν στην πραγματικότητα να περάσουν τους ελέγχους και τη γραφειοκρατική διαδικασία έγκρισης. Εάν οποιαδήποτε ψυχεδελική ουσία που ο MAPS και το Ερευνητικό Ινστιτούτο Heffter μελετούν πάρει τελικά έγκριση για θεραπευτική χρήση, η έρευνα των οργανισμών θα πρέπει να επιδείξει θετικά αποτελέσματα ανάμεσα σε εκατοντάδες συμμετέχοντες.

Η διεξαγωγή αυτών των μεγαλύτερων μελετών "Φάσης 3" θα κοστίσουν εκατομμύρια δολάρια. Σε αντίθεση με τις εμπορικές φαρμακευτικές εταιρείες με βαθιές τσέπες, ο MAPS και το Ινστιτούτο Ερευνών Heffter είναι φορείς του ιδιωτικού τομέα, που κατ' ουσίαν ενεργούν, ως μη κερδοσκοπικές φαρμακευτικές εταιρείες*. Οι ουσίες που μελετούν έχουν διπλώματα ευρεσιτεχνίας που έχουν λήξει, καθιστώντας τα χαμηλού ενδιαφέροντος για τις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες.
*σημ. preludiance, γι’ αυτό είναι τόσο σημαντική η οικονομική συνεισφορά μας προς αυτούς τους ανεξάρτητους οργανισμούς, διότι καλούνται να πληρώσουν πολύ υψηλά χρηματικά ποσά σε έξοδα που αφορούν άδειες πριν καν προλάβουν να ξεκινήσουν με μια μελέτη.

Ακόμη και η συγκέντρωση εκατομμυρίων δολαρίων από το κοινό για να συνεχίσουν αυτή την έρευνα δεν θα είναι κάτι εύκολο, κυρίως επειδή τουλάχιστον στην περίπτωση του Ινστιτούτου Heffter, οι έρευνες με τις ψυχεδελικές ουσίες είναι υπό στενή παρακολούθηση εδώ και χρόνια. Ο Δρ Ντέιβιντ Νίκολς, πρόεδρος και συνιδρυτής του Ερευνητικού Ινστιτούτου Heffter λέει ότι το ινστιτούτο του προσπάθησε να κρατήσει την εργασία του σε χαμηλό προφίλ, διότι θεωρούνταν ευρέως αμφιλεγόμενη. «Πάρτε την έρευνα γύρω από την ψιλοκυβίνη και τα άτομα με ασθένειες τελικού σταδίου, για παράδειγμα, υπάρχουν πολλά ταμπού σχετικά με το πώς οι άνθρωποι πεθαίνουν», λέει ο Νίκολς. Αλλά όταν ο Νίκολς περιγράφει τα αποτελέσματα που η ψιλοκυβίνη μπορεί να έχει για τους ανθρώπους που πεθαίνουν από καρκίνο, παρουσιάζει τότε μια συγκινητική πτυχή που θα ήταν δύσκολο για οποιονδήποτε να αγνοήσει.

«Είχαμε μια γυναίκα που έλεγε, 'συνειδητοποίησα πόσο πολύτιμοι είναι οι άνθρωποι γύρω μου - και θέλω να τους χαρώ, ενώ έχω ακόμα χρόνο εδώ', » λέει ο Νίκολς, αναφερόμενος σε μια ασθενή με καρκίνο που πήρε ψιλοκυβίνη στη μελέτη του και που πλέον δεν είναι εν ζωή. «Είπε ότι την άλλαξε εντελώς, και ήταν σε θέση να αγκαλιάσει τη ζωή που είχε αφήσει, και θα πρέπει να υπάρχει ως επιλογή για τους ανθρώπους που το επιθυμούν.»

Ο Νίκολς πιστεύει ότι, σε πολιτισμικό επίπεδο, είμαστε πιο κοντά σε αυτή την πραγματικότητα. Οι νέοι άνθρωποι, σημειώνει, είναι πιο δεκτικοί σε πράγματα που στο παρελθόν θεωρούνταν ως κοινωνικά δεινά, όπως ο γάμος ατόμων του ιδίου φύλου και ορισμένα παράνομα ναρκωτικά.

«Οι άνθρωποι που πίστευαν ότι οι ψυχοτρόπες ουσίες ήταν επικίνδυνα ναρκωτικά γερνάνε και πεθαίνουν», λέει ο Νίκολς. Ίσως έχουμε να κάνουμε με το ότι, όταν οι μελλοντικές γενιές προσεγγίσουν εκείνη τη στιγμή της ζωής τους, θα το κάνουν με ανοιχτό μυαλό, και οι κανονισμοί απλώς θα ακολουθήσουν.

πηγή: theverge

Μετάφραση, απόδοση, επιμέλεια: Γρηγόρης Δεούδης για το preludiance
Συντάκτης: Grigoris Deoudis | Ετικέτες: ειδήσεις, θεραπεία, διαταραχή μετατραυματικού στρες, MDMA, ecstasy, αγχώδης μετατραυματική διαταραχή,

Η ιμπογκαΐνη στα πρώιμα στάδια πειραματισμών - Συνέντευξη του Claudio Naranjo

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Sun, 11 May 2014 00:18:00 +0200

Κατηγορία: Ειδήσεις, Βίντεο

Συνέντευξη με τον ψυχίατρο Claudio Naranjo από την Χιλή όπου μιλά για τα κλινικά πειράματα με ιμπογκαΐνη που διεξήγαγε στη δεκαετία του '60· τα ευρήματά του, παρατηρήσεις σχετικά με τις θεραπευτικές δυνατότητες, τη φαινομενολογία, κλπ.

Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στο Μεξικό, Απρίλιος 2014

ετικέτες: ειδήσεις, βίντεο, ιμπογκαΐνη, Claudio Naranjo

Τα μυστικιστικά οράματα των μαγικών μανιταριών βοηθούν ασθενείς με καρκίνο

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Sat, 10 May 2014 00:05:00 +0200

Κατηγορία: Ειδήσεις

Τα μυστικιστικά οράματα που προκαλούνται από τα μαγικά μανιτάρια βοηθούν ασθενείς με καρκίνο να κατακτήσουν τον φόβο, δείχνει μελέτη.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα ψυχεδελικά μανιτάρια μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση της ψυχολογικής και πνευματικής επιβάρυνσης στους ασθενείς με μια διάγνωση καρκίνου που δεν αφήνει περιθώρια επιβίωσης.

Τα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών με καρκίνο έχουν βελτιωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, με βελτιώσεις στη διάγνωση και τη θεραπεία, αλλά οι γιατροί μερικές φορές αγωνίζονται να αντιμετωπίσουν τις ψυχολογικές ανάγκες των ασθενών.

Σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη η ψιλοκυβίνη - η ψυχοδραστική ουσία στα «μαγικά» μανιτάρια - μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς με άγχος, κατάθλιψη, θυμό, κοινωνική απομόνωση, και την απελπισία που μπορεί να βιώσουν, καθώς υποβάλλονται σε θεραπεία του καρκίνου.

Η θεραπεία με παραισθησιογόνα, στην οποία επί του παρόντος αναζητούνται επιπλέον συμμετέχοντες, έχει αποδειχθεί ότι προκαλεί μια μυστικιστική ή πνευματική εμπειρία σε ασθενείς και προσφέρει μια μοναδική θεραπευτική προσέγγιση για τη μείωση του άγχους σε ασθενείς με καρκίνο τελικού σταδίου, είπαν οι ερευνητές.

«Οι μυστικιστικές εμπειρίες ή οι κορυφαίες καταστάσεις συνείδησης σε ασθενείς με καρκίνο έχουν συσχετιστεί με μια σειρά από οφέλη, όπως βελτιωμένη ψυχολογική, πνευματική και υπαρξιακή ευημερία», δήλωσε ο ομο-συντάκτης της μελέτης Anthony Bossis, του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

Οι ερευνητές είπαν ότι μερικοί ασθενείς με καρκίνο αναπτύσσουν ένα σύνδρομο αποθάρρυνσης που είναι παρόμοιο με διαταραχή μετα-τραυματικού στρες, και παραλύουν από το φόβο του θανάτου.

«Η συνολική προσέγγιση (στη θεραπεία με ψιλοκυβίνη) είναι να τους αποσπάσει από αυτό,» αναφέρει ο ερευνητής Jeffrey Guss. «Αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι ότι ακόμα κι αν δεν τους προτρέψω εγώ να σχηματίσουν αφηγήσεις, υπάρχουν πάρα πολλά κοινά χαρακτηριστικά σε αυτά που θα αφηγηθούν. Οι ασθενείς έρχονται σε μένα και μου λένε, 'Καταλαβαίνω τώρα διαισθητικά ότι η αγάπη είναι πραγματικά η πιο σημαντική δύναμη στον πλανήτη. Βίωσα μια βαθιά αίσθηση ειρήνης που ποτέ δεν ένιωσα πριν και αυτό έμεινε μέσα μου. Τώρα ξέρω ότι η συνείδησή μου είναι μεγαλύτερη από μένα.'»

Η μελέτη περιγράφει έναν ασθενή που εμφάνισε υπερβολική κόπωση, πόνο και ψυχολογική δυσφορία από τον καρκίνο του καθώς και αγωγές χημειοθεραπείας δύο φορές την εβδομάδα.

Ανέφερε όμως θεαματικές αλλαγές στη συμπεριφορά του, την αντιμετώπιση, και τη διάθεση 18 εβδομάδες μετά τη θεραπεία με ψιλοκυβίνη, λέγοντας ότι, 'η ποιότητα ζωής του βελτιώνεται εντυπωσιακά.'

Ένας άλλος ασθενής, ένας φοιτητής προ-ιατρικής, περιέγραψε την εμπειρία του με τη θεραπεία.

«Ήμουν έξω από το σώμα μου, κοιτάζοντας τον εαυτό μου», δήλωσε ο ασθενής. «Το σώμα μου ήταν ξαπλωμένο σε ένα φορείο μπροστά από ένα νοσοκομείο. Ένιωσα ένα απίστευτο άγχος - το ίδιο άγχος που είχα αισθανθεί κάθε μέρα από τη στιγμή της διάγνωσης. Στη συνέχεια, και με την ταχύτητα ενός διακόπτη που ανοίγει ένα κύκλωμα, βρέθηκα από την κατάσταση ανησυχίας, στην ανάλυση του άγχους μου ως εξωτερικός παρατηρητής. Συνειδητοποίησα ότι τίποτα πραγματικά δεν μου συμβαίνει αντικειμενικά. Ήταν πραγματικό επειδή εγώ το άφησα να γίνει πραγματικό. Και, ακριβώς τη στιγμή που είχα αυτή τη σκέψη, είδα ένα σύννεφο μαύρου καπνού να βγαίνει από το σώμα μου και να επιπλέει μακριά.»

Οι ασθενείς στη μελέτη υποβλήθηκαν σε δύο θεραπευτικές συνεδρίες - στη μία στην οποία τους δόθηκε ψιλοκυβίνη και μια άλλη στην οποία τους δόθηκε ένα ψευδοφάρμακο (placebo).

Έλαβαν ψυχολογική προετοιμασία πριν από τη δόση ψιλοκυβίνης, που ακολουθήθηκε από μια σειρά συνεδριών ψυχοθεραπείας.

«Οι ασθενείς που έχουν επωφεληθεί από την κλινική έρευνα ψιλοκυβίνης ανέφεραν λιγότερο άγχος, βελτίωση της ποιότητας της ζωής, αυξημένη ψυχολογική και πνευματική ευεξία, καθώς και μια μεγαλύτερη αποδοχή των αλλαγών ζωής που προκαλούνται από τον καρκίνο», δήλωσε ο Bossis. «Είναι μια ευπρόσδεκτη εξέλιξη ότι αυτό το πολλά υποσχόμενο και νέο μοντέλο κλινικής έρευνας που χρησιμοποιεί ψιλοκυβίνη, έχει αρχίσει να αποκτά κλινική και ακαδημαϊκή προσοχή.»

Οι ερευνητές είπαν ότι μερικοί ασθενείς παρουσίασαν έντονο άγχος καθώς βρισκόταν υπό την επήρεια της ψιλοκυβίνης, και μερικοί ακόμη και προσωρινά, πίστευαν ότι είχαν πεθάνει, αλλά κράτησαν σε ετοιμότητα Valium, το οποίο μειώνει το άγχος και Zyprexa, το οποίο εξουδετερώνει την ψυχεδελική επίδραση, σε περίπτωση που χρειαζόταν.

Ο Bossis είπε ότι οι παρόμοιες θετικές εμπειρίες από τους ασθενείς, οι οποίοι ανέφεραν ότι αισθάνονταν την αγάπη του Θεού και τη διασύνδεση του κόσμου και όλων των κατοίκων της, υποδηλώνουν καθαρά την πνευματική πτυχή.

«Οι έννοιες αυτές αποτελούν τη βάση για τόσες πολλές θρησκείες: την εν Χριστώ συνειδητότητα (Christ-consciousness), την Βουδική φύση, την κατάσταση Samadhi στον ινδουισμό ή το Satori στο Ζεν», δήλωσε ο Bossis. Και συνέχισε: «Υπάρχει όλη αυτή η αλληλεπικάλυψη. Μιλούν τα λόγια των μυστών, χωρίς ποτέ να έχουν διαβάσει γι αυτούς.»

Τα αποτελέσματα ταιριάζουν με παρόμοιες διαπιστώσεις που έγιναν από Ελβετούς ερευνητές οι οποίοι έδωσαν LSD σε ασθενείς με καρκίνο τελικού σταδίου.

Οι οκτώ συμμετέχοντες στην εν λόγω μελέτη που έλαβαν πλήρεις δόσεις ψιλοκυβίνης βελτιώθηκαν κατά περίπου 20 τοις εκατό κατά τις συνήθεις μετρήσεις άγχους μετά από δύο μήνες εβδομαδιαίας θεραπείας, ενώ τα τέσσερα άτομα που πήραν πολύ μικρότερες δόσεις, χειροτέρεψαν.

Οι γιατροί είχαν προηγουμένως δοκιμάσει LSD για την επίδρασή του σε μια ποικιλία περιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένων του άγχους για το τέλος του κύκλου ζωής, πριν η εν λόγω έρευνα απαγορευθεί το 1966.

Αλλά οι ψυχίατροι σε όλο τον κόσμο έχουν εργαστεί τα τελευταία χρόνια παράλληλα με κυβερνητικούς αξιωματούχους και κώδικες ιατρικής δεοντολογίας με τους περιορισμούς της ζωής στην έρευνα με τα ψυχοδηλωτικά, συμπεριλαμβανομένης της υποβοηθούμενης θεραπείας με ecstasy για το μετατραυματικό στρες και θεραπεία MDMA για ενήλικες με κοινωνικό άγχος σχετιζόμενο με αυτισμό.

πηγή: rawstory

Μετάφραση, απόδοση, επιμέλεια: Γρηγόρης Δεούδης για το preludiance
Συντάκτης: Grigoris Deoudis | ετικέτες: ειδήσεις, μυστικιστικά οράματα, μαγικά μανιτάρια, ψιλοκυβίνη, ασθενείς, καρκίνος

Η ψιλοκυβίνη αναστέλλει την επεξεργασία των αρνητικών συναισθημάτων στον εγκέφαλο

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Thu, 8 May 2014 14:38:00 +0200

Κατηγορία: Ειδήσεις

Οι ερευνητές απέδειξαν ότι η ψιλοκυβίνη, το βιοενεργό συστατικό στα
Μεξικανικά μαγικά μανιτάρια, επηρεάζει την αμυγδαλή,
αποδυναμώνοντας την επεξεργασία των αρνητικών ερεθισμάτων.

Τα συναισθήματα όπως ο φόβος, ο θυμός, η θλίψη, η χαρά επιτρέπουν στους ανθρώπους να προσαρμοστούν στο περιβάλλον τους και να αντιδρούν με ευελιξία στο στρες και την ένταση και είναι ζωτικής σημασίας για τις γνωσιακές διαδικασίες, τις φυσιολογικές αντιδράσεις και την κοινωνική συμπεριφορά. Η επεξεργασία των συναισθημάτων συνδέεται στενά με δομές στον εγκέφαλο, δηλαδή με αυτό που είναι γνωστό ως το μεταιχμιακό σύστημα. Μέσα σε αυτό το σύστημα, η αμυγδαλή διαδραματίζει κεντρικό ρόλο - πάνω απ' όλα επεξεργάζεται τα αρνητικά συναισθήματα όπως το άγχος και το φόβο. Εάν η δραστηριότητα της αμυγδαλής γίνεται ασύμμετρη, κατάθλιψη και αγχώδεις διαταραχές μπορεί να αναπτυχθούν.

Ερευνητές του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ψυχιατρικής της Ζυρίχης απέδειξαν ότι η ψιλοκυβίνη, το βιοενεργό συστατικό στο Μεξικανικό μαγικό μανιτάρι, επηρεάζει την αμυγδαλή, αποδυναμώνοντας την επεξεργασία των αρνητικών ερεθισμάτων. Τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν να «δείξουν το δρόμο για νέες προσεγγίσεις στη θεραπεία», σχολιάζει ο επικεφαλής συντάκτης Rainer Krähenmann σχετικά με τα αποτελέσματα που έχουν ήδη δημοσιευθεί στο ιατρικό περιοδικό Biological Psychiatry.

Η ψιλοκυβίνη αναστέλλει την επεξεργασία των αρνητικών συναισθημάτων στην αμυγδαλή

Η επεξεργασία των συναισθημάτων μπορεί να επηρεαστεί από διάφορες αιτίες και να προκαλέσουν ψυχικές διαταραχές. Αυξημένη δραστηριότητα της αμυγδαλής με απόκριση σε ερεθίσματα οδηγεί στην ενίσχυση των αρνητικών σημάτων στους νευρώνες και αποδυναμώνει την επεξεργασία των θετικών. Ο μηχανισμός αυτός παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της κατάθλιψης και των διαταραχών άγχους. Η ψιλοκυβίνη παρεμβαίνει ειδικά σε αυτόν τον μηχανισμό, όπως παρουσιάζεται από τον Δρ Rainer Krähenmann της ερευνητικής ομάδας της Νευροψυχοφαρμακολογίας και Μονάδας Απεικόνισης του Εγκεφάλου με επικεφαλής τον καθηγητή Δρ Franz Vollenweider.

Η ψιλοκυβίνη επηρεάζει θετικά τη διάθεση σε υγιή άτομα. Στον εγκέφαλο, η ουσία αυτή διεγείρει ειδικές θέσεις σύνδεσης για τον νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη. Ως εκ τούτου, οι επιστήμονες υπέθεσαν ότι η ψιλοκυβίνη εξασκεί την επίδραση ανύψωσης της διάθεσης μέσω μιας αλλαγής στο σύστημα σεροτονίνης στις μεταιχμιακές περιοχές του εγκεφάλου. Αυτό θα μπορούσε, στην πραγματικότητα, να καταδειχθεί χρησιμοποιώντας λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI). «Ακόμη και μια μέτρια δόση ψιλοκυβίνης αποδυναμώνει την επεξεργασία των αρνητικών ερεθισμάτων τροποποιώντας τη δραστηριότητα της αμυγδαλής στο μεταιχμιακό σύστημα, καθώς και σε άλλες σχετιζόμενες περιοχές του εγκεφάλου,» συνεχίζει ο Krähenmann. Η μελέτη δείχνει σαφώς ότι η διαμόρφωση της δραστηριότητας της αμυγδαλής συνδέεται άμεσα με την εμπειρία της αυξημένης διάθεσης.

Επόμενη μελέτη με καταθλιπτικούς ασθενείς

Σύμφωνα με τον Krähenmann, αυτή η παρατήρηση έχει μεγάλη κλινική σημασία. Ιδιαιτέρως οι καταθλιπτικοί ασθενείς, αντιδρούν περισσότερο σε αρνητικά ερεθίσματα και οι σκέψεις τους, συχνά περιστρέφονται γύρω από αρνητικό περιεχόμενο. Ως εκ τούτου, οι νευροφαρμακολόγοι τώρα επιθυμούν να διευκρινίσουν σε περαιτέρω μελέτες αν η ψιλοκυβίνη ομαλοποιεί την υπερβολική επεξεργασία των αρνητικών ερεθισμάτων, όπως φαίνεται στις μελέτες νευροαπεικόνισης των ασθενών με κατάθλιψη - και αν μπορεί κατά συνέπεια να οδηγήσει σε βελτίωση της διάθεσης σε αυτούς τους ασθενείς.

πηγή: sciencedaily

Μετάφραση, απόδοση, επιμέλεια: Γρηγόρης Δεούδης για το preludiance
Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: ειδήσεις, ψιλοκυβίνη, κατάθλιψη, θεραπεία, fMRI, αμυγδαλή,

Παγκόσμιο Συνέδριο Αγιαχουάσκα 2014

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Fri, 2 May 2014 22:48:00 +0200

Κατηγορία: Ειδήσεις

Παγκόσμιο Συνέδριο Αγιαχουάσκα 2014, διοργανώνεται από
το Ίδρυμα ICEERS στην Ίμπιζα της Ισπανίας

Κατά την τελευταία δεκαετία, το παγκόσμιο ενδιαφέρον στο αγιαχουάσκα έχει εκτιναχθεί στα ύψη. Γνωστό ως «το σπουδαίο φάρμακο» στη Νότια Αμερική, το αφέψημα αγιαχουάσκα παρέμεινε κρυμμένο για αιώνες στις πυκνές ζούγκλες του Αμαζονίου μέχρι την «πρόσφατη» ανακάλυψή του από τον δυτικό κόσμο το 1851.

Γρήγορη προώθηση μέχρι το 2014, και το αγιαχουάσκα, που κάποτε ήταν το αποκλειστικό ενδιαφέρον των εθνογράφων και βοτανολόγων, έχει ολοένα και περισσότερο επιστήσει την προσοχή των επιστημόνων που ενδιαφέρονται για τη διερεύνηση των επιδράσεων των φυτών που αποτελούν το αφέψημα αγιαχουάσκα, τους κινδύνους και τις θεραπευτικές δυνατότητές του. Το όλο κίνημα θυμίζει κάπως τις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν ήταν σε πλήρη εξέλιξη η έρευνα σχετικά με τα ψυχοδηλωτικά, όπως το LSD, για τα οποία πιστευόταν ότι διευκολύνουν την εξερεύνηση της ψυχής με ευεργετικά οφέλη.

Γιατί τώρα; Το αγιαχουάσκα χρησιμοποιείται ευρέως ως ένα θρησκευτικό ιερό μυστήριο από τις εκκλησίες του Santo Daime και União do Vegetal, και οι δύο με έδρα τη Βραζιλία. Καθώς πολλά από τα μέλη της εκκλησίας εγκαταστάθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη, με την πάροδο των ετών, η γνώση για το αφέψημα αυτό έχει εισέλθει στη συνείδηση του κοινού, ακόμα και ο Sting μίλησε για την εμπειρία του με το αγιαχουάσκα στο περιοδικό Rolling Stone. Αλλά καθώς απέχει πολύ από ένα ψυχαγωγικό «ναρκωτικό», από πολλούς το φυτό θεωρείται σπουδαίο, ιερό φυτό-δάσκαλος. Όπως είναι φυσικό, καθώς η ευαισθητοποίηση του κοινού έχει αυξηθεί, αντίστοιχο είναι και το ενδιαφέρον των ερευνητών επιστημόνων.

Η Παγκόσμια Διάσκεψη Αγιαχουάσκα του 2014 θα πραγματοποιηθεί τον Σεπτέμβριο στην Ίμπιζα της Ισπανίας και σχεδιάζεται η περαιτέρω εκβάθυνση στο δημόσιο διάλογο για το ρόλο του φυτού στην επιστήμη, την ιατρική, τη θεραπεία και τον πολιτισμό φέρνοντας σε επαφή κορυφαίους επιστήμονες, φαρμακολόγους, ανθρωπολόγους, σαμάνους και νομικούς εμπειρογνώμονες από διάφορες χώρες. Το συνέδριο θα καλύψει επίσης τα σοβαρά νομικά, ηθικά ζητήματα καθώς και αυτά της βιωσιμότητας που συνδέονται με το αγιαχουάσκα.

Οι ομιλητές θα περιλαμβάνουν τον Ντένις Μακένα και τους ομοίους του, ο οποίος έχει περάσει περισσότερα από 40 χρόνια στη μελέτη και τη συγγραφή εργασιών στα φαρμακευτικά φυτά, τον Glenn H. Shepard, εθνοβοτανολόγο, ιατρικό ανθρωπολόγο και κινηματογραφιστή· την Anja Loizaga-Velder κλινική ψυχολόγο που ερευνά τις θεραπευτικές δυνατότητες των ψυχοδηλωτικών φυτών, τον Τζόναθαν Οτ και πολλούς άλλους. Τα εργαστήρια (workshops) θα εξερευνήσουν τις τελευταίες επιστημονικές έρευνες σχετικά με το αγιαχουάσκα, τις παραδοσιακές και θρησκευτικές χρήσεις του, τον ρόλο που παίζει η παγκοσμιοποίηση στην κατανάλωσή του και επίσης, τον ρόλο των γυναικών στον κόσμο του αγιαχουάσκα.

Είναι αναγκαίος ένας τέτοιος εφ'όλης της ύλης διάλογος καθώς η χρήση του αγιαχουάσκα συνεχίζει να αυξάνεται. Πολλοί από αυτούς που πίνουν αγιαχουάσκα το κάνουν ως μέσο για την επέκταση των πνευματικών οριζόντων τους· άλλοι το χρησιμοποιούν για να βοηθήσει στην καταπολέμηση της κατάθλιψης και του εθισμού. Καθώς ένα μεγάλο μέρος της λεπτομερούς κλινικής έρευνας εξακολουθεί να είναι απαραίτητη για το αγιαχουάσκα και μεγάλο μέρος αυτής είναι σε εξέλιξη, είναι σαφές ότι το λαϊκό και επιστημονικό ενδιαφέρον βασίζεται στο σημαντικό δυναμικό που το φυτό (στην ουσία πρόκειται για φυτά που χρησιμοποιούνται στο αφέψημα) φαίνεται να έχει για να θεραπεύσει το ανθρώπινο μυαλό, σώμα και πνεύμα.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του Παγκόσμιου Συνεδρίου Αγιαχουάσκα 2014.

πηγή: stichtingopen

Μετάφραση, απόδοση, επιμέλεια: Γρηγόρης Δεούδης για το preludiance
Συντάκτης: Grigoris Deoudis. ετικέτες: ειδήσεις, παγκόσμιο συνέδριο, αγιαχουάσκα, 2014

Η PCP ανοίγει το δρόμο στη θεραπεία της σχιζοφρένειας

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Sat, 12 Apr 2014 21:11:00 +0200

Κατηγορία: Ειδήσεις

Η σχιζοφρένεια είναι μια σοβαρή ασθένεια για την οποία δεν υπάρχει ακόμα αποτελεσματική ιατρική θεραπεία. Σε μια προσπάθεια να κατανοήσουν τι ακριβώς συμβαίνει στον εγκέφαλο ενός ατόμου με σχιζοφρένεια, οι ερευνητές ανέλυσαν πρωτεΐνες στους εγκεφάλους αρουραίων στους οποίους δόθηκαν παραισθησιογόνα. Αυτό μπορεί να δώσει προοπτικές για νέα και καλύτερα φάρμακα.

Επτά τοις εκατό του ενήλικου πληθυσμού πάσχει από σχιζοφρένεια, και μολονότι οι επιστήμονες έχουν προσπαθήσει επί αιώνες να κατανοήσουν την ασθένεια, ακόμα δεν γνωρίζουν τι προκαλεί την σχιζοφρένεια ή ποιες φυσιολογικές αλλαγές προκαλεί στο σώμα. Οι γιατροί δεν μπορούν να κάνουν τη διάγνωση αναζητώντας συγκεκριμένες φυσιολογικές αλλαγές στο αίμα ή στον ιστό του ασθενούς, αλλά πρέπει να διαγνώσουν από τα συμπτώματα συμπεριφοράς.

Σε μια προσπάθεια να βρουν τη φυσιολογική ταυτότητα της σχιζοφρένειας, οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Δανίας έχουν διεξάγει δοκιμές σε αρουραίους, και τώρα πιστεύουν ότι η ταυτότητα βρίσκεται σε κάποιες συγκεκριμένες, μετρήσιμες πρωτεΐνες. Γνωρίζοντας αυτές τις πρωτεΐνες και συγκρίνοντας τη συμπεριφορά τους με πρωτεΐνες στους εγκεφάλους των μη-σχιζοφρενικών ανθρώπων μπορεί να καταστεί δυνατή η ανάπτυξη πιο αποτελεσματικών φαρμάκων.

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να μελετηθεί η δραστηριότητα του εγκεφάλου σε σχιζοφρενείς και αυτός είναι ο λόγος που οι ερευνητές χρησιμοποιούν συχνά ζωικά μοντέλα προσπαθώντας να κατανοήσουν τα μυστήρια του σχιζοφρενικού εγκεφάλου. Οι εγκέφαλοι αρουραίων μοιάζουν από πολλές απόψεις με των ανθρώπων, οπότε η μελέτη τους είναι σημαντική, αν κάποιος θέλει να μάθει περισσότερα για τον ανθρώπινο εγκέφαλο.

Τα συμπτώματα σχιζοφρένειας στους αρουραίους

Η φαινκυκλιδίνη, φαινοκυκλιδίνη ή φαινυλκυκλιδίνη (PCP), επίσης γνωστή ως «αγγελόσκονη», ένα ισχυρό κατευναστικό ψυχοτρόπο, διασχιστικό σε υψηλότερες δόσεις, παρέχει μια σειρά συμπτωμάτων τα οποία είναι πολύ παρόμοια με τη σχιζοφρένεια.

«Όταν δίνουμε PCP σε αρουραίους, οι αρουραίοι γίνονται πολύτιμα αντικείμενα μελέτης για τους ερευνητές της σχιζοφρένειας», εξηγεί ο Ole Nørregaard Jensen, καθηγητής και επικεφαλής του Τμήματος Βιοχημείας και Μοριακής Βιολογίας.

Μαζί με τους Pawel Palmowski, Adelina Rogowska-Wrzesinska και άλλους, είναι ο συντάκτης μιας επιστημονικής εργασίας σχετικά με την ανακάλυψη, που δημοσιεύθηκε στο διεθνές Περιοδικό για τη Πρωτεϊνική Έρευνα (proteomics)· Journal of Proteome Research.

Μεταξύ των συμπτωμάτων και των αντιδράσεων που μπορούν να παρατηρηθούν σε ανθρώπους και αρουραίους είναι μεταβολές στην κίνηση και μειωμένη γνωστικές λειτουργίες, όπως εξασθενημένη μνήμη, προσοχή και ικανότητα μάθησης.

«Οι επιστήμονες έχουν μελετήσει αρουραίους υπό την επίδραση PCP για δεκαετίες, αλλά μέχρι τώρα κανείς δεν ήξερε τι συνέβαινε στον εγκέφαλο αρουραίων σε μοριακό επίπεδο. Παρουσιάζουμε σήμερα αυτά που πιστεύουμε ότι είναι τα εκτενέστερα στοιχεία στην πρωτεωμική έρευνα μέχρι σήμερα», λέει ο Ole Jensen Nørregaard.

Η PCP απορροφάται πολύ γρήγορα από τον εγκέφαλο, και μένει στον εγκέφαλο μόνο για λίγες ώρες. Ως εκ τούτου, ήταν σημαντικό για τους ερευνητές να εξετάσουν τα κύτταρα εγκεφάλου των αρουραίων αμέσως μόλις ενέθηκαν με την παραισθησιογόνο ουσία.

«Είδαμε αλλαγές στις πρωτεΐνες στον εγκέφαλο ήδη μετά από 15 λεπτά. Και μετά από 240 λεπτά, η επίδραση είχε σχεδόν παρέλθει», λέει ο Ole Jensen Nørregaard.

Το Πανεπιστήμιο της Νότιας Δανίας κατέχει εξοπλισμό που είναι από τους πιο προηγμένους παγκοσμίως για τη μελέτη των πρωτεϊνών, και ο Ole Nørregaard Jensen και οι συνεργάτες του χρησιμοποίησαν το φασματόμετρο μάζας του πανεπιστημίου για τις πρωτεωμικές μελέτες τους.

352 πρωτεΐνες προκαλούν αλλαγές στον εγκέφαλο

«Εντοπίσαμε 2604 πρωτεΐνες, και σε 352 από αυτές, είδαμε αλλαγές που μπορεί να συνδέονται με τις εγχύσεις PCP. Θα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η λεπτομερέστερη μελέτη αυτών των 352 πρωτεϊνών, για να γίνει σαφές εαν μπορούν επίσης να αλλάξουν σε ανθρώπους με σχιζοφρένεια -- και στην περίπτωση αυτή, θα είναι φυσικά ενδιαφέρον να προσπαθήσουμε να αναπτύξουμε ένα φάρμακο που θα μπορεί να αποτρέψει τις αλλαγές πρωτεΐνης οι οποίες οδηγούν στη σχιζοφρένεια,» λέει ο Ole Nørregaard Jensen για την ανακάλυψη αυτή και το έργο που βρίσκεται τώρα μπροστά τους.

Οι 352 πρωτεΐνες στους εγκεφάλους αρουραίων ανταποκρίθηκαν αμέσως όταν τα ζώα εκτέθηκαν σε PCP. Σε γενικές γραμμές, η ψυχοτρόπος ουσία ενεργοποίησε ή απενεργοποίησε τις πρωτεΐνες όταν δεν θα έπρεπε να ενεργοποιηθούν ή να απενεργοποιηθούν αντίστοιχα. Αυτό ξεκίνησε μια αλυσιδωτή αντίδραση άλλων διαταραχών στο μοριακό δίκτυο γύρω από τις πρωτεΐνες, όπως οι αλλαγές στο μεταβολισμό και την ισορροπία του ασβεστίου.

«Είναι αυτές οι 352 πρωτεΐνες που προκάλεσαν την αλλαγή συμπεριφοράς στους αρουραίους -- και οι εκδηλώσεις είναι πιθανώς συγκρινόμενες με τις καταστρεπτικές αλλαγές στον εγκέφαλο ενός σχιζοφρενούς», εξηγεί ο Ole Jensen Nørregaard.

Το πρωτόκολλο για τη μελέτη πρωτεϊνών εγκεφάλου αρουραίου με φασματομετρία μάζας, που αναπτύχθηκε από τον Ole Nørregaard Jensen και τους συνεργάτες του, δεν περιορίζεται σε μελέτες σχιζοφρένειας - μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να διερευνήσει και άλλες ασθένειες.

Η έρευνα ήταν μια συνεργασία μεταξύ του Πανεπιστημίου της Νότιας Δανίας, του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Δανίας και του NeuroSearch A/S.

Λεπτομέρειες σχετικά με το πείραμα

Δώδεκα αρουραίοι χρησιμοποιήθηκαν για το πείραμα. Έξι έλαβαν ένεση με το παραισθησιογόνο PCP (10 mg/kg βάρους σώματος), και έξι εγχύθηκαν με διάλυμα αλατόνερου που χρησίμευσε ως ομάδα ελέγχου. Μετά από 15 λεπτά, τα δύο πρώτα ζώα σε κάθε ομάδα θανατώθηκαν και μέσα σε λιγότερο από δύο λεπτά, τα δείγματα του εγκεφάλου τους (κροταφικοί λοβοί) ελήφθησαν και γρήγορα καταψύχθηκαν σε υγρό άζωτο.

Μετά από 30 και 240 λεπτά, αντίστοιχα, το ίδιο έγινε σε άλλους αρουραίους. Όλα τα πειράματα διεξήχθησαν σύμφωνα με τις οδηγίες της ΕΕ και της Δανίας για το χειρισμό των πειραματόζωων. Τα δείγματα ιστού που συλλέχθηκαν υποβλήθηκαν στη συνέχεια σε διάφορες πρωτεϊνικές αναλύσεις φασματομετρίας μάζας. Οι αναλύσεις αποκάλυψαν διαφορές στη φωσφορυλίωση των πρωτεϊνών υποδεικνύοντας ποιες πρωτεΐνες είχαν επηρεαστεί από την PCP.

Η ερμηνεία του σύνθετου συνόλου δεδομένων πρωτεϊνών υποδεικνύει ότι η PCP επηρεάζει έναν αριθμό διεργασιών στα κύτταρα του εγκεφάλου και οδηγεί σε μεταβολές της ισορροπίας του ασβεστίου στα κύτταρα του εγκεφάλου, μεταβολές στην μεταφορά ουσιών μέσα και έξω από τα κύτταρα, αλλαγές στο μεταβολισμό των κυττάρων καθώς και μεταβολές στην δομή του εσωτερικού σκελετού του κυττάρου, του κυτταροσκελετού.

πηγή: sciencedaily

Μετάφραση, απόδοση, επιμέλεια: Γρηγόρης Δεούδης για το preludiance
Συντάκτης: Grigoris Deoudis ετικέτες: ειδήσεις, PCP, φαινκυκλιδίνη, σχιζοφρένεια, θεραπεία, φαινοκυκλιδίνη

Κεταμίνη, μια θεαματική θεραπεία για την κατάθλιψη

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Thu, 3 Apr 2014 22:49:00 +0200

Κατηγορία: Ειδήσεις

Η κεταμίνη ανοίγει ένα νέο πεδίο έρευνας σε έναν τομέα
που πάσχιζε να βρει νέες θεραπείες για την κατάθλιψη.

Η κεταμίνη, η παραισθησιογόνος ουσία που πωλείται παράνομα στα πάρτι με την ονομασία Special-K, δίνει άμεσα και «θεαματικά» αποτελέσματα ως μια νέα θεραπεία για την κατάθλιψη, λένε οι γιατροί που διεξήγαγαν την πρώτη δοκιμή στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Μερικοί ασθενείς που έχουν αντιμετωπίσει ανίατη κατάθλιψη για δεκαετίες είδαν τα συμπτώματά τους να εξαφανίζονται μέσα σε λίγες ώρες από τη λήψη χαμηλών δόσεων κεταμίνης. Η μικρή δοκιμή σε 28 άτομα, που αναφέρθηκε στην Εφημερίδα της Ψυχοφαρμακολογίας, δείχνει ότι τα οφέλη μπορούν να διαρκέσουν μήνες.

Οι ειδικοί είπαν ότι τα ευρήματα άνοιξαν ένα νέο ολόκληρο πεδίο έρευνας. Η κατάθλιψη είναι συχνή και πλήττει έναν στους 10 ανθρώπους σε κάποια στιγμή στη ζωή τους. Αντικαταθλιπτικά, όπως το Prozac, και συμπεριφορικές θεραπείες βοηθούν ορισμένους ασθενείς, αλλά ένα σημαντικό ποσοστό από αυτούς παραμένουν ανθεκτικοί σε οποιαδήποτε μορφή θεραπείας.

Μια ομάδα στο Ίδρυμα για την Υγεία στην Οξφόρδη που υπάγεται στο βρετανικό ΕΣΥ (NHS), έδωσε σε ασθενείς δόσεις κεταμίνης πάνω από 40 λεπτά μέχρι και έξι φορές. Οι οκτώ έδειξαν βελτίωση στα δηλωθέντα επίπεδα κατάθλιψης, ενώ οι τέσσερις από αυτούς έδειξαν τόσο σημαντική βελτίωση ώστε δεν χαρακτηρίζονταν πλέον ως καταθλιπτικοί.

Κάποιοι ανταποκρίθηκαν μέσα σε έξι ώρες από την πρώτη έγχυση κεταμίνης. Ο επικεφαλής ερευνητής δρ Rupert McShane, δήλωσε: «Είναι πραγματικά συνταρακτικό για μερικούς ανθρώπους, είναι κάτι πραγματικά άξιο προς χρήση στην ψυχιατρική, είναι πραγματικά υπέροχο να το βλέπει κανείς.»

Και πρόσθεσε: «[Οι ασθενείς] λένε 'Αχ έτσι λοιπόν συνήθιζα να σκέφτομαι'» και οι συγγενείς λένε «έχουμε τον Χ πίσω ξανά». Ο Δρ McShane είπε ότι αυτό περιελάμβανε ασθενείς που ζούσαν με κατάθλιψη επί 20 χρόνια.

Η διάρκεια της επίδρασης είναι ακόμη ένα πρόβλημα. Μερικοί υποτροπιάζουν μέσα σε λίγες μέρες, ενώ άλλοι επωφελούνται για περίπου τρεις μήνες και έκτοτε είχαν επιπλέον δόσεις κεταμίνης.

Οι δοκιμές της κεταμίνης έδειξαν ότι ακόμη
υπάρχουν σοβαρές παρενέργειες

Υπάρχουν επίσης κάποιες σοβαρές παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένης μία περίπτωσης όπου η παροχή αίματος προς τον εγκέφαλο διεκόπη. Οι γιατροί λένε ότι οι άνθρωποι δεν θα πρέπει να δοκιμάσουν να αυτοθεραπευτούν, λόγω του σοβαρού κινδύνου για την υγεία τους εκτός του νοσοκομειακού περιβάλλοντος.

«Είναι συναρπαστικό, αλλά δεν πρόκειται για μια θεραπεία ρουτίνας, καθώς ο στόχος μας είναι η διατήρηση της απόκρισης από τους ασθενείς ... δεν πρόκειται περί αντικατάστασης του prozac.» Ωστόσο, σαφώς και προσφέρει ένα νέο μεγάλο πεδίο έρευνας σε έναν τομέα που έχει ταλαιπωρηθεί για να βρει νέες θεραπείες για την κατάθλιψη.

‘Χημικό θέμα’

Ο David Taylor, καθηγητής ψυχοφαρμακολογίας στο King College του Λονδίνου, δήλωσε στο BBC: «Σε αυτού του είδους των ασθενών, η αυτόματη υποχώρηση δεν συμβαίνει σχεδόν ποτέ, οι άνθρωποι που πηγαίνουν σε αυτές τις κλινικές είναι στο τέλος της διαδρομής. Και αυτό δείχνει ότι η κατάθλιψη είναι θέμα χημικό, μια κατάσταση που μπορεί να αντιστραφεί με χημικές ουσίες».

«Ο περιοριστικός παράγοντας είναι η πιθανότητα ενοχλητικών αρνητικών ψυχολογικών επιπτώσεων όπως και η οδός χορήγησης - ενδοφλεβίως - που την περιορίζει σε ένα μικρό αριθμό ανθρώπων.» Ο David Taylor συνέχισε λέγοντας πως στο μέλλον οι φαρμακευτικές εταιρείες θα αναπτύξουν μια χημική ουσία που θα έχει τα οφέλη, αλλά χωρίς τις παρενέργειες, και ότι θα μπορούσαν να ληφθούν από κάποια συσκευή εισπνοής.

Το Υπουργείο Εσωτερικών κάνει επαναταξινόμηση της κεταμίνης στο Ηνωμένο Βασίλειο για να ενταχθεί στην κατηγορία ναρκωτικών Β, αν και ήδη χρησιμοποιείται στην ιατρική για τη θεραπεία του πόνου στην πλάτη και ως αναισθητικό.

πηγή: BBC news

Μετάφραση, απόδοση, επιμέλεια: Γρηγόρης Δεούδης για το preludiance
Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: ειδήσεις, κεταμίνη, θεαματική, θεραπεία, κατάθλιψη

Ιερά φυτά και υγεία, η αλλαγή πολιτικής κρίνεται απαραίτητη

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Wed, 19 Mar 2014 23:57:00 +0100

Κατηγορία: Ειδήσεις

Η χρήση των Ιερών Φυτών από τους αυτόχθονες πληθυσμούς
πρέπει να προστατευθεί. Τα Ιερά Φυτά έχουν μακρά θεραπευτική
ιστορία χρήσης σε διάφορους λαούς παγκοσμίως.

Βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι που θα καθορίσει τι κληρονομιά θα αφήσουμε για τις μελλοντικές γενιές όσον αφορά τα ιερά φυτά.

Τα ιερά φυτά - Αγιαχουάσκα, Πεγιότ, Ιμπόγκα, Μανιτάρια ψιλοκυβίνης, μεταξύ άλλων - έχουν βοηθήσει τους ανθρώπους να θεραπεύσουν διάφορες ασθένειες και να εξελιχθούν ως συνειδητά όντα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Ωστόσο, η απαγόρευση έχει επίσης μια μακρά ιστορία που χρονολογείται πριν 500 χρόνια από την εποχή της Ιεράς Εξέτασης, μια προσέγγιση που τώρα επαναβεβαιώνεται από την έκθεση του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών κατά των Ναρκωτικών και του Εγκλήματος το 2013. Στην εν λόγω έκθεση, λανθασμένα απαριθμούνται ιερά φυτά δίπλα σε επικίνδυνες και συνθετικές ψυχοδραστικές ουσίες.

Στο 2ο Διεθνές Συνέδριο για την Παραδοσιακή Ιατρική & Δημόσια Υγεία, ερευνητές από τους κλάδους της ανθρωπολογίας, της κοινωνιολογίας, της ψυχολογίας, της ιατρικής και της ψυχιατρικής θα ζητήσουν να δρομολογηθούν νέες έρευνες στα ψυχοδραστικά φυτά. Μαζί τους θα είναι ένα συμβούλιο από εκπροσώπους πολλών αυτόχθονων λαών με τις παραδόσεις τους της χρήσης των ιερών φυτών.

Ας βοηθήσουμε προς την αλλαγή πολιτικής της χρήσης των Ιερών Φυτών για την ανθρώπινη υγεία.

Οι κανονισμοί για τα Ιερά Φυτά πρέπει να αλλάξουν για να εξεταστούν τα ασφαλή θεραπευτικά και πνευματικά οφέλη τους. Κλήση προς υποστήριξη του Διεθνές Συνεδρίου για την προώθηση αυτού του πλαισίου προς ένα νέο επίπεδο.

Υποστήριξη της καμπάνιας στο indiegogo:

http://www.indiegogo.com/projects/help-change-policy-on-the-application-of-sacred-plants-for-human-health

Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: ειδήσεις, ενθεογόνα, ψυχοδηλωτικά

Ψυχεδελική τέχνη στο μικροσκόπιο [video]

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Mon, 17 Mar 2014 14:01:00 +0100

Κατηγορία: Εικαστικά

Οι ψυχεδελικοί κόσμοι της μικρογραφωτογράφησης (photomicrography). Παρακάτω είναι μια επιλογή φωτογραφιών διαφόρων μικροοργανισμών, βακτηρίων, μικροβίων αλλά και άλλων πραγμάτων από τη φύση και την καθημερινότητα: φτερά πουλιού, μανιτάρια, δίσκος CD κ.α. μεγεθυμένα στο μικροσκόπιο και φωτογραφημένα με διάφορες τεχνικές και φίλτρα.

μονοκύτταρη άλγη, Dr Igor Siwanowicz

Εγκάρσια τομή άνθους κρίνου, Spike Walker

Το ανοιχτό στόμα-παγίδα του υδρόβιου
σαρκοβόρου φυτού Utricularia gibba,
από Dr. Igor Siwanowicz

Αποτύπωση των εμβρυϊκών ινοβλαστών ποντικιού
που δείχνει τα νημάτια ακτίνης (κόκκινο) και το DNA (μπλε),
από Dr. Dylan Burnette

ασπιρίνη, Spike Walker

βιταμίνη C, Spike Walker

ιδοξουριδίνη, Spike Walker

παρακεταμόλη, Spike Walker

φαινυλανθρανιλικό οξύ, Spike Walker

φωσφορική σκωρία, Spike Walker

βιταμίνη C, Spike Walker

Κρύσταλλοι οξαλικού αμμωνίου, Karl Deckart

Arabidopsis thaliana, Monica Pons

Arabidopsis thaliana 20x, Dr. Heiti Paves

Μανιτάρι, Dr. Susumu Nishinaga

Ελάσματα μανιταριού, Dr. Susumu Nishinaga

Θήκες σπορίων φτέρης, Dr. Susumu Nishinaga

Πέταλο άνθους πανσέ, Dr. Susumu Nishinaga

Πέταλο άνθους κρίνου, Dr. Susumu Nishinaga

Πέταλο άνθους χρυσάνθεμου, Dr. Susumu Nishinaga

Ύπεροι άνθους αγριόχορτου, Dr. Susumu Nishinaga

Επικονίαση άνθους Ιβίσκου, Dr. Susumu Nishinaga

"Brainbow" διαγονιδιακός ιππόκαμπος ποντικού, Dr. Tamily Weissman

νανοσωλήνες άνθρακα μετά την ανάπτυξη, Paul Marshall

λεπτομέρειεα θήκης compact disc, David Walker

διάτομα σε κόκκινα φύκη, Wim van Egmond

μοτίβο ροής σε αποστράγγιση φιλμ σαπουνιού, Dr. Tsutomu Seimiya

μύκητες μούχλας ψωμιού, Eric Kalkman

ίνες θαλάσσιων φυκών, Dr. Susumu Nishinaga

σταγονίδιο κόλλας, Dr. Susumu Nishinaga

μοτίβο ροής σε αποστράγγιση σαπουνιού, Dr. Tsutomu Seimiya

θαλάσσια διάτομα (Pleurosigma sp.), Michael Stringer

μοτίβο μικρο-ροής σε φιλμ αραίωσης σαπουνιού, Dr. Tsutomu Seimiya

Αιμοφόρα αγγεία, Dr. Susumu Nishinaga

Τραχεία, Dr. Susumu Nishinaga

Σάλπιγγας, Dr. Susumu Nishinaga

φτερό περιστεριού, Dr. Susumu Nishinaga

αιμοφόρα αγγεία στην υπόφυση, Dr. Susumu Nishinaga

ανακρυσταλλωμένη βιταμίνη C, Milan Kosanovic

ρεσορκινόλη, κυανό μεθυλενίου, θείο από John Hart

φύλλα σόγιας προσβεβλημένα με σκουριά σόγιας, Torri Hancock

ινοβλαστοί επιμολυσμένοι με ελασματοπόδια, Richard Bulgin

λεπιδωτό φτερό από τον σκόρο του ηλιοβασιλέματος (Urania riphaeus)
από Charles Krebs

εξωσκελετός σκαθαριού, Dr. Susumu Nishinaga

προβοσκίδα μύγας, Dr. Susumu Nishinaga

εξωσκελετός κουνουπιού, Dr. Susumu Nishinaga

προβοσκίδα σκόρου, Dr. Susumu Nishinaga

εξωσκελετός σκόρου, Dr. Susumu Nishinaga

βράγχια θαλάσσιου ασκίδιου , Dr. Susumu Nishinaga

και ένα video από τον υπέροχο ψυχεδελικό κόσμο της μικροφωτογραφίας

Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: εικαστικά, ψυχεδελική τέχνη, μικροφωτογραφία, μικροφωτογράφηση, photomicrography,

Έγκριση μελέτης για την ιατρική μαριχουάνα στις ΗΠΑ

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Sat, 15 Mar 2014 02:37:00 +0100

Κατηγορία: Ειδήσεις

Η Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας των ΗΠΑ εγκρίνει τη μελέτη για την ιατρική μαριχουάνα, σημαίνοντας μια ιστορική αλλαγή στην Ομοσπονδιακή πολιτική! Έτσι γράφεται η ιστορία!

Σήμερα 14 Μαρτίου του 2014, πραγματοποιείται μια ιστορική αλλαγή στην ομοσπονδιακή πολιτική των ΗΠΑ, καθώς η Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας χορήγησε άδεια στη 'Διεπιστημονική Ένωση Μελετών στα Ψυχοδηλωτικά' (MAPS) να αγοράσει μαριχουάνα ποιότητος προς έρευνα από το Εθνικό Ινστιτούτο για την Κατάχρηση Ναρκωτικών (NIDA) για τη σχεδιαζόμενη μελέτη του MAPS της μαριχουάνας ως μέθοδος αντιμετώπισης των συμπτωμάτων της μετατραυματικής αγχώδους διαταραχής (PTSD) στους βετεράνους πολέμου στις ΗΠΑ.

Ο MAPS έχει ασχοληθεί για πάνω από 22 χρόνια προσπαθώντας να ξεκινήσει η έρευνα ανάπτυξης φαρμάκων που βασίζονται στην ιατρική μαριχουάνα, και αυτή είναι η πρώτη φορά στα χρονικά που έχει χορηγηθεί άδεια για αγορά μαριχουάνας για ιατρική χρήση από τον NIDA, τον μοναδικό πάροχο μαριχουάνας προς έρευνα, ρυθμιζόμενη σε ομοσπονδιακό επίπεδο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Χρειάστηκαν πάνω από τέσσερις και μισό μήνες για τους κριτικούς στην Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας (PHS) να ανταποκριθούν στην από της 24ης Οκτωβρίου του 2013 αίτησης επανυποβολής του πρωτοκόλλου από τον MAPS. Η μελέτη εξακολουθεί να απαιτεί την τελική έγκριση από την Υπηρεσία Δίωξης Ναρκωτικών των ΗΠΑ (DEA) και υπάρχει αισιοδοξία ότι θα εγκρίνει τη μελέτη εγκαίρως.

Η μελέτη θα απαιτήσει, επίσης, την υποστήριξη χρηματοδότησης. «Όταν πρόκειται για την έρευνα του ιατρικού δυναμικού των "ναρκωτικών" του Παραρτήματος Ι,», δήλωσε ο ιδρυτής της Διεπιστημονικής Ένωσης Μελετών στα Ψυχοδηλωτικά (MAPS) Ρικ Ντόμπλιν, «Η ιδιωτική χρηματοδοτούμενη έρευνα ιατρική ανάπτυξης φαρμάκου με βάσει τη μαριχουάνα είναι το τελευταίο ντόμινο που χρειάζεται να πέσει. Η παλίρροια έχει γυρίσει για την έρευνα στην μαριχουάνα για ιατρική χρήση, και ανυπομονούμε να ξεκινήσουμε την έναρξη της μελέτης.» πρόσθεσε ο Ρικ Ντόμπλιν.

πηγή: maps

Μετάφραση, απόδοση, επιμέλεια: Γρηγόρης Δεούδης για το preludiance
Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: ειδήσεις, ιατρική, φαρμακευτική, μαριχουάνα, έγκριση, μελέτη, ΗΠΑ, MAPS

Όσφρηση Δεντρολίβανου για την αύξηση της μνήμης μέχρι και 75%

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Thu, 6 Mar 2014 01:48:00 +0100

Κατηγορία: Ειδήσεις

The Tudors believed rosemary had powers to enhance memory
In Hamlet, Ophelia says ‘There’s rosemary that’s for remembrance'
Researchers have found the oil helps alertness and arithmetic

Shakespeare was right in saying rosemary can improve your memory.
Researchers have found for the first time that essential oil from the herb when sniffed in advance enables people to remember to do things.
It could help patients take their medication on time, it is claimed, or even help the forgetful to post a birthday card.

Χρήσιμο και ελκυστικό: Η έρευνα έδειξε ότι
το αιθέριο έλαιο από δεντρολίβανο βοηθά
τη μακροπρόθεσμη μνήμη και την εγρήγορση

In a series of tests rosemary essential oil from the herb increased the chances of remembering to do things in the future, by 60-75 per cent compared with people who had not been exposed to the oil.
Other studies have shown the oil increases alertness and enhances long-term memory.

Rosemary has been long been linked to memory, with the most famous literary reference found in Hamlet when Ophelia declares: ‘There’s rosemary, that’s for remembrance: pray, love, remember.’ It is used in modern-day herbal medicine as a mild painkiller and for migraines and digestive problems.

A team of psychologists at Northumbria University, Newcastle, tested the effects of essential oils from rosemary.
Dr Mark Moss, who will present the findings today at the British Psychology Society conference in Harrogate, said the benefit of aromas was becoming clear through scientific investigation.
He said ‘We wanted to build on our previous research that indicated rosemary aroma improved long-term memory and mental arithmetic.

‘In this study we focused on prospective memory, which involves the ability to remember events that will occur in the future and to remember to complete tasks at particular times. This is critical for everyday functioning, for example when someone needs to remember to post a birthday card or to take medication at a particular time.’

Rosemary essential oil was diffused in to a testing room by placing four drops on an aroma stream fan diffuser and switching this on five minutes before people entered the room.
Altogether 66 people took part in the study and were randomly allocated to either the rosemary-scented room or another room with no scent.

Γνώση των Βοτάνων: Ο Γουίλιαμ Σαίξπηρ αναφέρθηκε στην
δύναμη του δεντρολίβανου για την ενίσχυση της μνήμης
στην Οφηλία του Άμλετ

In each room participants completed a test designed to assess their prospective memory functions.

This included tasks such as hiding objects and asking participants to find them at the end of the test and instructing them to pass a specified object to the researcher at a particular time.
All the tasks had to be done with no prompting but if the task was not performed then different degrees of prompting were used.
The more prompting that was used the lower the score.
The volunteers, all healthy adults, also completed questionnaires assessing their mood.

Blood was taken from volunteers and analysed to see if performance levels and changes in mood following exposure to the rosemary aroma were related to concentrations of a compound known as 1,8-cineole present in the blood.
The compound is also found in the essential oil of rosemary and has previously been shown to act on the biochemical systems that underpin memory.

The results showed that participants in the rosemary-scented room performed better on the prospective memory tasks than the participants in the room with no scent.
This was the case for remembering events, remembering to complete tasks at particular times, and the speed of recall.
The results from the blood analysis found that significantly greater amounts of 1,8-cineole were present in the plasma of those in the rosemary scented room, suggesting that sniffing the aroma led to higher concentrations.

Η Δύναμη των βοτάνων: Το δεντρολίβανο χρησιμοποιείται επίσης
ως παυσίπονο όπως και για τις ημικρανίες και την πέψη

Previous research suggests volatile molecules from essential oils can be absorbed into the bloodstream through the nose.
The chemicals also stimulate the olfactory nerve in the nose directly, which could have effects on brain functioning.
Researcher Jemma McCready said ‘The difference between the two groups was 60-75 per cent, for example one group would remember to do seven things compared with four tasks completed by those who did not smell the oil, and they were quicker.

‘We deliberately set them a lot of tasks, so it’s possible that people who multi-task could function better after sniffing rosemary oil.’ Miss McCready said ‘There was no link between the participants’ mood and memory. This suggests performance is not influenced as a consequence of changes in alertness or arousal.
‘These findings may have implications for treating individuals with memory impairments.
‘It supports our previous research indicating that the aroma of rosemary essential oil can enhance cognitive functioning in healthy adults, here extending to the ability to remember events and to complete tasks in the future.
‘Remembering when and where to go and for what reasons underpins everything we do, and we all suffer minor failings that can be frustrating and sometimes dangerous. ‘Further research is needed to investigate if this treatment is useful for older adults who have experienced memory decline’ she added.

πηγή: dailymail

Αυτό το ενδιαφέρον άρθρο βρίσκεται σε αναμονή μετάφρασης στα ελληνικά.
Το υλικό που υπάρχει ξεπερνά το χρόνο μετάφρασης, αλλά τα άρθρα αναρτώνται ακόμη και στα αγγλικά ώστε οι ενδιαφέρουσες διεθνείς εξελίξεις στο χώρο των ψυχοδηλωτικών να γνωστοποιούνται ευθύς αμέσως. Ενδιαφέρεσαι να συμμετάσχεις;
Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: ειδήσεις, δεντρολίβανο, δενδρολίβανο, μνήμη, 75%, νοοτρόπο,

Το LSD επανεξετάζεται για θεραπεία

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Wed, 5 Mar 2014 00:35:00 +0100

Κατηγορία: Ειδήσεις

Άκουσε για τη δοκιμή του LSD από έναν φίλο στην Ελβετία και αποφάσισε ότι άξιζε να συμμετάσχει εθελοντικά, ακόμα και αν αυτό σήμαινε μακρά, επώδυνα σιδηροδρομικά ταξίδια από την πατρίδα του, την Αυστρία και το πραγματικό ενδεχόμενο της ψυχικής κατάρρευσης. Δεν είχε πολύ χρόνο, άλλωστε, και η παραδοσιακή ιατρική δεν είχε κάνει τίποτα για να ανακουφίσει την εκφυλιστική πάθηση της σπονδυλικής του στήλης.

«Ποτέ δεν είχα πάρει LSD στο παρελθόν, οπότε ένιωθα κάπως έτσι.. λοιπόν, νομίζω ότι η σωστή λέξη για αυτό, στην αγγλική γλώσσα, είναι φόβος,» είπε ο Πίτερ, 50 ετών, ένας Αυστριακός κοινωνικός λειτουργός, σε μια τηλεφωνική συνέντευξη· ζητώντας να παραλειφθεί το επίθετό του για να προστατεύσει την ταυτότητά του. «Υπήρχε ο φόβος ότι όλα θα μπορούσαν να πάνε στραβά, ότι θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα κακό 'ταξίδι'.»

Την Τρίτη, Η εφημερίδα Νευροψυχικής Ασθένειας (The Journal of Nervous and Mental Disease) αναρτά στο διαδίκτυο τα αποτελέσματα από την πρώτη ελεγχόμενη δοκιμή του LSD έπειτα από περισσότερα από 40 χρόνια. Η μελέτη, που πραγματοποιήθηκε στο γραφείο ενός Ελβετού ψυχιάτρου κοντά στη Βέρνη, εξέτασε την επίδραση του LSD ως συμπλήρωμα στην ψυχοθεραπεία σε 12 άτομα που πλησίαζαν στο τέλος της ζωής τους, συμπεριλαμβανομένου του Πίτερ.

Τα περισσότερα από τα θέματα είχαν να κάνουν με καρκίνο τελικού σταδίου, και αρκετοί έχασαν τη ζωή τους μέσα σε ένα έτος μετά από τη δοκιμή - αλλά όχι πριν να έχουν μια διανοητική περιπέτεια που φαίνεται να χαλάρωσε την υπαρξιακή κατήφεια των τελευταίων ημερών τους.

«Το άγχος τους ελαττώθηκε και παρέμεινε σε εκείνα τα επίπεδα,» είπε ο Δρ Πίτερ Γκάσερ (Dr. Peter Gasser), ο οποίος πραγματοποίησε τη θεραπεία και την παρακολούθηση (follow up) των ασθενών του, ένα χρόνο αφότου τελείωσε η δοκιμή.

Η νέα δημοσίευση της εργασίας σηματοδοτεί την τελευταία σε μια σειρά από μικρά βήματα από μια χαλαρή συμμαχία των ερευνητών και των χρηματοδοτών οι οποίοι εργάζονται για να επαναφέρουν τα ψυχοδηλωτικά στα πλαίσια της επικρατούσας ψυχιατρικής. Πριν την απαγόρευση της έρευνας το 1966 στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι γιατροί έλεγξαν την επίδραση του LSD για μια ποικιλία παθήσεων, συμπεριλαμβανομένου του άγχους ασθενών στο τελικό στάδιο ζωής.

Αλλά τα τελευταία χρόνια, οι ψυχίατροι στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο εξωτερικό - σε συνεργασία με τις κρατικές ρυθμιστικές αρχές, καθώς και τα όργανα δεοντολογίας - έχουν κάνει δοκιμές με υποβοηθούμενη θεραπεία με ecstasy για το μετατραυματικό στρες· όπως και άλλες δοκιμές με ψυχοτρόπες ουσίες που είναι στα σκαριά.

«Η προσπάθεια αυτή είναι τόσο θέμα πολιτικό όσο και επιστημονικό», δήλωσε ο Ρικ Ντόμπλιν (Rick Döblin), εκτελεστικός διευθυντής της Διεπιστημονικής Ένωσης Μελετών στα Ψυχοδηλωτικά (Multidisciplinary Association for Psychedelic Studies - MAPS), ένα ίδρυμα που έχει χρηματοδοτήσει πολλές από τις μελέτες. «Θέλουμε να σπάσουμε αυτές τις ουσίες από το καλούπι της αντικουλτούρας και να τις φέρουμε πίσω στο εργαστήριο, ως μια αναγεννησιακή εποχή πλέον στα ψυχεδελικά, στις ψυχοτρόπες ουσίες.»

Πριν από τη λήψη LSD, οι 12 ασθενείς στην ελβετική μελέτη, συναντήθηκαν με τον Δρ Γκάσερ στο γραφείο του για δύο ή περισσότερες συνεδρίες ώστε να γνωριστούν. Η δοκιμή χρειάστηκε δύο προγράμματα υποβοηθούμενης-θεραπείας με LSD, διαχωριζόμενα με ένα μεσοδιάστημα μιας-δυο εβδομάδων.

Η επίδραση του LSD θα διαρκέσει έως και 10 ώρες, μετά την οποία ο ασθενής θα κοιμηθεί σε έναν καναπέ στο γραφείο, υπό τη συνεχή παρουσία ανά πάσα στιγμή ενός θεραπευτή ή ενός βοηθού. «Τους είπα ότι κάθε συνεδρία θα είναι ακριβώς εδώ, σε ένα ασφαλές περιβάλλον, και εγώ είμαι μέρος αυτής,» είπε ο Δρ. Γκάσερ. «Είπα, 'δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι δεν θα έχετε έντονη δυσφορία, αλλά μπορώ να σας πω ότι αν το κάνετε, θα παρέλθει.' »

Και έτσι έκαναν - και όντως παρήλθε, αν και όχι πάντοτε εύκολα. Πολλοί έκλαιγαν, οι περισσότεροι στριφογυρνούσαν νευρικά στη θέση τους· ένας 67-χρονος άνδρας είπε ότι συνάντησε τον από καιρό νεκρό από καιρό, αποξενωμένο πατέρα του, κάπου στο σύμπαν, γνέφοντας συγκαταβατικά.

Όλοι μίλησαν σε συγκεκριμένες περιόδους με τον Δρ. Γκάσερ, ο οποίος ενήργησε ως άγκυρα στην καταιγίδα και ως σύντροφος εξερευνητής, παρακολουθώντας την πηγή αυτών των συναισθημάτων. Στην ορολογία του επαγγέλματος, η θεραπεία ήταν με επίκεντρο τον ασθενή, αορίστου χρόνου και «ολοκληρωμένη», υπό την έννοια ότι επικεντρώθηκε στις τρέχουσες συνήθειες της σκέψης, καθώς και στις προ πολλού παιδικές σκηνές.

«Είχα αυτό που θα αποκαλούσα μια μυστικιστική εμπειρία, υποθέτω, που διαρκεί για κάποιο χρονικό διάστημα, και το μεγαλύτερο μέρος ήταν καθαρή αγωνία σε όλες αυτές τις αναμνήσεις που είχα επιτυχώς ξεχάσει εδώ και δεκαετίες,» δήλωσε ο Πίτερ. «Αυτά τα επώδυνα συναισθήματα, η λύπη, αυτός ο φόβος του θανάτου. Θυμάμαι αισθανόμουν πολύ κρύο για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Ριγούσα, παρόλο που ίδρωνα. Ήταν όμως μια διανοητική αίσθηση ψύχους, νομίζω, μια ανάμνηση της εγκατάλειψης.»

Έκανε επίσης κάτι με τις αισθήσεις, κάτι που σχεδόν ποτέ δεν είχε κάνει πριν. Μιλούσε γι 'αυτές. «Με εξέπληξε,» δήλωσε ο Πίτερ. «Δεν ήξερα ότι ξεχάστηκα μιλώντας ώσπου ο Δρ. Γκάσερ με έκανε να το προσέξω.»

Μετά από περίπου δύο μήνες με εβδομαδιαίες θεραπείες, οι οκτώ συμμετέχοντες που έλαβαν πλήρεις δόσεις LSD βελτιώθηκαν κατά περίπου 20 τοις εκατό σε τυποποιημένες μετρήσεις του άγχους, και τα τέσσερα άτομα που πήραν μια πολύ ασθενέστερη δόση χειροτέρεψαν. (Μετά τη δοκιμή, αυτοί οι ασθενείς είχαν τη δυνατότητα να «περάσουν το κατώφλι» και να δοκιμάσουν την πλήρη δόση.) Τα εν λόγω ευρήματα κράτησαν μέχρι και ένα χρόνο σε αυτούς που είχαν επιζήσει.

Η δοκιμή ήταν πάρα πολύ μικρή για να είναι οριστική, δήλωσε ο Δρ. Γκασέρ, του οποίου οι συνεργάτες περιλαμβάνουν τους: Dr. Rick Döblin, Dominique Holstein του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Ζυρίχης και ο Rudolf Brenneisen του Πανεπιστημίου της Βέρνης. Αλλά οι ερευνητές βλέπουν τα αποτελέσματα ως ένα ξεκίνημα. Το LSD δεν προκάλεσε σοβαρές παρενέργειες, εκτός από την προσωρινή - και θεραπευτικά πολύτιμη- περίοδο δυσφορίας.

Οι συμμετέχοντες, σε γενικές γραμμές, εκτίμησαν τη θεραπεία ως αξιόλογη. «Είναι μια απόδειξη του κόνσεπτ,» είπε ο Δρ. Döblin, και συνέχισε, «Αυτό δείχνει ότι αυτό το είδος της δοκιμής μπορεί να γίνει με ασφάλεια, και είναι κάτι που αξίζει ιδιαιτέρως να κάνουμε.»

Ο Πίτερ, ο κοινωνικός λειτουργός, συμφώνησε. «Εγώ θα πω ότι έχω γίνει πιο συναισθηματικός αφότου τελείωσε η μελέτη, και δεν εννοώ πάντοτε χαρούμενος», και έκλεισε λέγοντας, «Αλλά πιστεύω ότι είναι καλύτερα να αισθάνεσαι το οτιδήποτε έντονα - καλύτερα να είσαι ζωντανός, παρά απλώς να αναπνέεις.»

πηγή: nytimes

Μετάφραση, απόδοση, επιμέλεια: Γρηγόρης Δεούδης για το preludiance
Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: ειδήσεις, LSD, θεραπεία, ψυχοθεραπεία, διαιθυλαμίδιο του λυσεργικού οξέος, dr. Gasser,

DMT and the Soul of Prophecy (νέο βιβλίο του Dr. Rick Strassman)

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Wed, 26 Feb 2014 00:12:00 +0100

Κατηγορία: Βιβλιοπροτάσεις

Τίτλος Βιβλίου: DMT and the Soul of Prophecy
Συγγραφέας: Rick Strassman
Εκδόσεις: Park Street Press
Ημερ/νία έκδοσης: (αναμένεται) 26 Σεπτεμβρίου 2014
Έκδοση: Α'
Σελίδες: 352
Γλώσσα: Αγγλικά
Διαστάσεις: 22,86 Χ 15,24 εκ.
ISBN-13: 978-1-59477-342-6 (μαλακό εξώφυλλο)
ISBN: 1-59477-342-4

Ο Δρ. Ρικ Στράσμαν για το νέο του βιβλίο:

«Επιτέλους, είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω την ολοκλήρωση του τελευταίου βιβλίου μου: DMT and The Soul of Prophecy. Αν η επιμέλεια συνεχίσει σύμφωνα με το σχέδιο, το βιβλίο θα πρέπει να εμφανιστεί τυπωμένο τέλη Σεπτεμβρίου του τρέχοντος έτους.

Σε αυτό το βιβλίο, αντιμετωπίζω το μείζον ανεπίλυτο ζήτημα με το οποίο έμεινα μετά την ολοκλήρωση του πρότζεκτ μου με τη DMT σχεδόν 20 χρόνια πριν. Αυτό είχε να κάνει με την εύρεση ενός μοντέλου που να ταιριάζει με τα δεδομένα από τις εκθέσεις των εθελοντών μας υπό την επήρεια της DMT. Αυτό τελικά με οδήγησε στην Παλαιά Διαθήκη (εβραϊκή Βίβλος), όπου η έννοια της «προφητικής κατάστασης της συνείδησης», άρχισε να υλοποιείται. Συγχρόνως, προκειμένου να κατανοήσω την Εβραϊκή Βίβλο, στράφηκα προς τους κλασικούς Εβραίους φιλοσόφους του μεσαίωνα, όπως ο Μαϊμονίδης, ο οποίος πρότεινε μάλλον περίπλοκους μεταφυσικούς/πνευματικούς μηχανισμούς για την προφητική εμπειρία. Συνεπώς, στο βαθμό που οι προφητικές καταστάσεις και οι καταστάσεις υπό DMT έμοιαζαν μεταξύ τους, θα μπορούσα να προτείνω μεταφυσικούς και πνευματικούς μηχανισμούς από κοινού παράλληλα με τους από κοινού βιολογικούς μηχανισμούς.

Ενώ οι φαινομενολογικές ιδιότητες των δύο καταστάσεων επικαλύπτονται με πειστικό τρόπο, το περιεχόμενο των πληροφοριών της προφητικής κατάστασης φαίνεται να είναι πολύ πιο ιδιαίτερα ευκρινές, διαχρονικό, και διάχυτο όπως αποδεικνύεται από την επιρροή της εβραϊκής Βίβλου σε ολόκληρο τον κόσμο κατά τα τελευταία 2.500 χρόνια. Οι σημαντικές διαφορές όσον αφορά το προφητικό μήνυμα σε σχέση με της DMT, με οδήγησαν στη συνέχεια να προτείνω θεμελιώδεις διαφορές στον τρόπο με τον οποίο προκύπτουν οι δύο καταστάσεις. Αυτό οδήγησε τελικά σε ένα νέο μοντέλο της πνευματικής εμπειρίας —είτε προφητικό είτε ψυχεδελικό— που λειτουργεί από πάνω προς τα κάτω και όχι με προοπτική από κάτω προς τα επάνω. Η προοπτική από κάτω προς τα επάνω αντιπροσωπεύεται από την νευροθεολογία όπου οι αλλαγές στη χημεία του εγκεφάλου δίνουν την εντύπωση της επικοινωνίας με το θείο, ενώ το νέο μοντέλο μου, θεονευρολογία, προϋποθέτει ότι ο Θεός επικοινωνεί μαζί μας μέσω της ενέργειας του εγκεφάλου.

Το πρώτο μέρος του βιβλίου κάνει ανασκόπηση στην έρευνά μου για την DMT και εν συνεχεία ξεκινά με την αναζήτησή μου για ένα νέο, ακόμη πιο ουσιαστικό μοντέλο. Παίρνω τον αναγνώστη από το χέρι και τον οδηγώ προσεκτικά και υπομονετικά μέσα από το ναρκοπέδιο που η εβραϊκή Βίβλος και οι διάφορες έννοιές της, ιδιαίτερα αυτής του Θεού, απευθύνεται σε πολλούς μορφωμένους κοσμικούς Δυτικούς. Στη συνέχεια συγκρίνω προσεκτικά την DMT και τις προφητικές καταστάσεις χρησιμοποιώντας αποσπάσματα από κλινικές σημειώσεις μου, καθώς και από την εβραϊκή Βίβλο. Αυτή η σύγκριση είναι αμφοτέρων του φαινομενολογικού περιεχομένου, καθώς και των πληροφοριών που κάθε κατάσταση φαίνεται να περιέχει. Χρησιμοποιώ τις ομοιότητες και τις διαφορές για να θέσω παρόμοιους και διαφορετικούς μηχανισμούς, τόσο βιολογικούς όσο και μεταφυσικούς/πνευματικούς. Τέλος, προτείνω πρακτικές συνέπειες τόσο επί του πεδίου όσο και στο ερευνητικό εργαστήριο που απορρέουν από αυτές τις θεωρίες.

Οι πρακτικές συνέπειες της θεωρίας μου, υποδηλώνουν ότι η προφητική εμπειρία της εβραϊκής Βίβλου μοιράζεται τα ίδια χαρακτηριστικά με τα ψυχοδηλωτικά γνωρίσματα στην κατάσταση υπό την επήρεια της Διμεθυλοτρυπταμίνης (DMT) με ένα διττό τρόπο. Αφενός είναι ότι αυτοί που σέβονται το κείμενο, αλλά στερούνται επιβεβαίωσης της βιωματικής αλήθειας του, σε τέτοιες περιπτώσεις δύνανται να εξετάσουν τη συνετή εφαρμογή της κατάστασης με ψυχοδηλωτικά. Αφετέρου, κάποιος θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει την εβραϊκή Βίβλο ως ένα μέσο για αποκρυπτογράφηση και εξάγοντας πολύ περισσότερες πληροφορίες από τη σύγχρονη Δυτική ψυχεδελική εμπειρία των ουσιών αυτών, από ό,τι ήταν δυνατόν μέχρι τώρα.»

πηγή: rickstrassman

Γρηγόρης Δεούδης για το preludiance
Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: βιβλίο, Ρικ Στράσμαν, διμεθυλοτρυπταμίνη, DMT,

Υποβοηθούμενη Θεραπεία με Αγιαχουάσκα για την Απεξάρτηση: Αποτελέσματα Προκαταρκτικής Μελέτης στον Καναδά

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Mon, 24 Feb 2014 16:36:00 +0100

Κατηγορία: Ειδήσεις

Περίληψη

Εισαγωγή: Η παρούσα μελέτη αναφέρεται στα αποτελέσματα από μια προκαταρκτική μελέτη παρατήρησης υποβοηθούμενης θεραπείας με αγιαχουάσκα για προβληματική χρήση ουσιών και το άγχος σε μια αγροτική κοινότητα στην Βρετανική Κολομβία στον Καναδά.

Μέθοδοι: Τα κέντρα "Working with Addiction and Stress" (Δουλεύοντας με τον εθισμό και to Στρες) συνδύασαν τέσσερις ημέρες ομάδας συμβουλευτικής με δύο τελετές αγιαχουάσκα υπό την ηγεσία ειδικών. Αυτή η μελέτη συγκέντρωσε την παρακολούθηση των δεδομένων προθεραπείας έξι μηνών (follow-up) από 12 συμμετέχοντες σε αρκετούς ψυχολογικούς και συμπεριφορικούς παράγοντες που σχετίζονται με την προβληματική χρήση ουσιών και αξιολόγηση των ποιοτική αξιολόγηση των στοιχείων από τις προσωπικές εμπειρίες των συμμετεχόντων έξι μήνες μετά.

Πορίσματα: Στατιστικά σημαντικές (p <0,05) βελτιώσεις έχουν καταδείχθηκαν για τις κλίμακες αξιολόγησης της αισιοδοξίας, ενδυνάμωσης, γνώσης και συναίσθησης και νοήματος της ποιότητας ζωής και υποκλίμακες προοπτικής. Η αυτοαναφερόμενη χρήση του αλκοόλ, καπνού και κοκαΐνης μειώθηκαν, αν και δεν συνέβη το ίδιο με τη χρήση κάνναβης και οπιούχων δεν· οι αναφερθείσες ελαττώσεις στην προβληματική χρήση κοκαΐνης ήταν στατιστικά σημαντικές. Όλοι οι συμμετέχοντες στη μελέτη ανέφεραν θετικές και μόνιμες αλλαγές από τη συμμετοχή σε αυτά τα θεραπευτικά κέντρα.

Συμπεράσματα: Αυτή η μορφή υποβοηθούμενης θεραπείας με αγιαχουάσκα φαίνεται να σχετίζεται με στατιστικά σημαντική βελτίωση σε διάφορους παράγοντες που σχετίζονται με την προβληματική χρήση ουσιών. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι οι συμμετέχοντες μπορεί να έχουν βιώσει θετικές ψυχολογικές και συμπεριφορικές αλλαγές στο πλαίσιο της παρούσας θεραπευτικής προσέγγισης και ότι μια πιο ενδελεχής έρευνα της υποβοηθούμενης θεραπείας με αγιαχουάσκα για προβληματική χρήση ουσιών, δικαιολογείται.

Μετάφραση, απόδοση, επιμέλεια: Γρηγόρης Δεούδης για το preludiance
Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: ειδήσεις, ενθεογόνα, ψυχοδηλωτικά

Ο εντροπικός εγκέφαλος: μια θεωρία καταστάσεων της συνείδησης ενημερωμένη από έρευνα νευροαπεικόνισης με ψυχοδηλωτικά

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Sun, 23 Feb 2014 18:32:00 +0100

Κατηγορία: Ειδήσεις

Η εντροπία είναι μια αδιάστατη ποσότητα που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση της αβεβαιότητας σχετικά με την κατάσταση ενός συστήματος, αλλά μπορεί επίσης να υποδηλώνει φυσικές ιδιότητες, όπου η υψηλή εντροπία είναι συνώνυμη με την υψηλή διαταραχή. Η εντροπία εφαρμόζεται εδώ στο πλαίσιο των καταστάσεων της συνείδησης και των συναφών νευροδυναμικών τους, με ιδιαίτερη έμφαση στην κατάσταση υπό την επήρεια ψυχοδηλωτικών. Η κατάσταση υπό την επήρεια ψυχοδηλωτικών θεωρείται πρότυπο μιας πρωτόγονης ή πρωτογενούς κατάστασης της συνείδησης που προηγήθηκε της ανάπτυξης του σύγχρονου, ενήλικου, ανθρώπου, της φυσιολογικής συνείδησης σε αφύπνιση.

Με βάση τα δεδομένα νευροαπεικόνισης με ψιλοκυβίνη, μια κλασική ψυχοδηλωτική ουσία, υποστηρίζεται ότι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό των «πρωτογενών καταστάσεων» είναι αυξημένη εντροπία σε ορισμένες πτυχές της λειτουργίας του εγκεφάλου, όπως το ρεπερτόριο των λειτουργικών μοτίβων συνδεσιμότητας που σχηματίζονται και διασπώνται στο πέρασμα του χρόνου. Πράγματι, δεδομένου ότι υπάρχει ένα μεγαλύτερο ρεπερτόριο μοτίβων συνδεσιμότητας στις υπό των ψυχοδηλωτικών ουσιών καταστάσεις από ό,τι στην κανονική συνείδηση εγρήγορσης, αυτό σημαίνει ότι οι πρωτογενείς καταστάσεις μπορούν να παρουσιάζουν «κρισιμότητα», δηλαδή, την ιδιότητα να ισορροπούν σε ένα «κρίσιμο» σημείο σε μια μεταβατική ζώνη μεταξύ τάξης και αταξίας, όπου ορισμένα φαινόμενα όπως η ισχύς των νόμων κλιμάκωσης εμφανίζονται.

Επιπλέον, εάν οι πρωτογενείς καταστάσεις είναι ζωτικής σημασίας, τότε αυτό δείχνει ότι η εντροπία καταστέλλεται στην κανονική αφυπνισμένη συνείδηση, πράγμα που σημαίνει ότι ο εγκέφαλος λειτουργεί ελαφρώς κάτω από τη ζώνη κρισιμότητας. Υποστηρίζεται ότι αυτή η καταστολή της εντροπίας εφοδιάζει την κανονική αφυπνισμένη συνείδηση με περιορισμένη ποιότητα και συναφείς μεταγνωστικές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της δοκιμής-πραγματικότητας και της αυτογνωσίας.

Προτείνεται επίσης ότι η είσοδος σε πρωτογενείς καταστάσεις εξαρτάται από την κατάρρευση της συνήθως εξαιρετικά οργανωμένης δραστηριότητας εντός του δικτύου προεπιλεγμένης λειτουργίας (ΔΠΛ) και μια αποσύνδεση μεταξύ του ΔΠΛ και του έσω κροταφικού λοβού (που είναι συνήθως αισθητά συζευγμένα). Αυτές οι υποθέσεις μπορούν να ελεγχθούν εξετάζοντας την εγκεφαλική δραστηριότητα και την συναφή γνωστική λειτουργία σε άλλες υποψήφιες πρωτογενείς καταστάσεις, όπως στον ύπνο REM (ταχεία κίνηση των ματιών) και στις αρχές της πρώιμης ψύχωσης και της σύγκρισης αυτών με μη πρωτογενείς καταστάσεις, όπως η κανονική αφυπνισμένη συνείδηση και η αναισθητοποιημένη κατάσταση.

Εισαγωγή

Ο κύριος στόχος αυτής της εργασίας είναι να εισαγάγει μια νέα θεωρία των καταστάσεων συνείδησης που ενσωματώνουν τις αρχές της φυσικής, της νευροβιολογίας και της ψυχανάλυσης. Η θεωρία έχει ως στόχο να βοηθήσει την κατανόησή μας για τη σύνθεση του ανθρώπινου νου, την αντιμετώπιση ερωτημάτων όπως: «πώς η κανονική αφυπνισμένη συνείδηση των υγιών ενήλικων ατόμων σχετίζεται με άλλες καταστάσεις συνείδησης;» «πώς ο ανθρώπινος εγκέφαλος διατηρηθεί την κανονική κατάσταση αφυπνισμένης συνείδησης;» και «τι συμβαίνει με τη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου όταν συμβαίνουν μη συνήθεις καταστάσεις, όπως ο ύπνος στη φάση REM/στην ονειροπόληση, στην πρώιμη ψύχωση και στην κατάσταση υπό την επήρεια ψυχοδηλωτικών ουσιών;»

Στον πυρήνα της, η υπόθεση του εντροπικού εγκεφάλου προτείνει ότι η ποιότητα κάθε κατάστασης συνείδησης εξαρτάται από την εντροπία του συστήματος[1] που μετράται με τις βασικές παραμέτρους της λειτουργίας του εγκεφάλου. Η εντροπία είναι ένα ισχυρό εργαλείο επεξήγησης για τη γνωστική νευροεπιστήμη (cognitive neuroscience), δεδομένου ότι παρέχει ένα ποσοτικό δείκτη της τυχαιότητας ή διαταραχής ενός δυναμικού συστήματος, ενώ ταυτόχρονα περιγράφει τον ενημερωτικό χαρακτήρα, δηλαδή, την αβεβαιότητά μας για την κατάσταση του συστήματος στην περίπτωση δειγματοληψίας σε κάθε δεδομένη χρονική στιγμή.

Όταν εφαρμόζεται στο πλαίσιο του εγκεφάλου, αυτό μας επιτρέπει να κάνουμε μια μετάφραση μεταξύ των μηχανιστικών και των ποιοτικών ιδιοτήτων. Έτσι, σύμφωνα με την αρχή αυτή, η αυξημένη υποκειμενική αβεβαιότητα ή «αμηχανία» συνοδεύει της καταστάσεις της αυξημένης εντροπίας του συστήματος.

Αυτές οι ιδέες συνάδουν με την αρχή της ελεύθερης ενέργειας του Karl Friston[2] και τους αναγνώστες που ενδιαφέρονται για την Μπεϋζιανή συμπερασματολογία και τους μηχανισμούς μέσω των οποίων ο εγκέφαλος πιθανολογείται ότι ελαχιστοποιεί την ελεύθερη ενέργεια/αιφνιδιασμό.(Friston 2010)

Η εντροπία του συστήματος, όπως αυτή εφαρμόζεται στον εγκέφαλο, συνδέεται με ένα άλλο τρέχον καυτό-θέμα στη γνωσιακή νευροεπιστήμη, συγκεκριμένα την «αυτο-οργανωμένη κρισιμότητα»[3] (Chialvo και συνεργάτες, 2007). Το φαινόμενο της αυτο-οργανωμένης κρισιμότητας αναφέρεται στο πώς ένα πολύπλοκο σύστημα (δηλαδή, ένα σύστημα αποτελούμενο από πολλές μονάδες που εμφανίζει αναδυόμενες ιδιότητες σε παγκόσμιο επίπεδο πέραν όσων εμπλέκονται με τις επιμέρους μονάδες του) απωθημένο από την ισορροπία από μια κανονική εισροή ενέργειας, αρχίζει να παρουσιάζει ενδιαφέρουσες ιδιότητες μόλις φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο σε μια σχετικά στενή ζώνη μετάβασης μεταξύ των δύο άκρων του συστήματος τάξης και χάους.

Τρεις ιδιότητες που εμφανίζονται από τα κρίσιμα συστήματα που είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την παρούσα εργασία είναι οι εξής: (1) το μέγιστο αριθμό των «μετασταθών» ή παροδικά σταθερών καταστάσεων (Tognoli και Kelso, 2014), (2) μέγιστη ευαισθησία σε διαταραχές, και (3) μία τάση για τύπου-αλληλουχίας διαδικασίες που διαδίδονται σε όλο το σύστημα, κάτι που αναφέρεται ως «χιονοστιβάδες» (Beggs and Plenz, 2003).

Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι η δραστηριότητα του εγκεφάλου, όπως και μεγάλο μέρος της φύσης, εμφανίζει κρίσιμη συμπεριφορά (Beggs και Plenz, 2003) και αυτό θέτει ορισμένα ενδιαφέροντα ερωτήματα: για παράδειγμα, παρουσιάζει η εγκεφαλική δραστηριότητα των υγιών ενήλικων ανθρώπων χαρακτηριστικά κρισιμότητας κατά την κανονική αφυπνισμένη συνείδηση, ή μήπως υπάρχουν άλλες καταστάσεις της συνείδησης κατά τις οποίες τα χαρακτηριστικά αυτά είναι ακόμα πιο έντονα εκεί;

Ένα άλλο σημαντικό θέμα που καλύπτεται στο παρόν έγγραφο είναι το ψυχαναλυτικό μοντέλο της δομής του νου (δηλαδή, η «μεταψυχολογία» του Φρόιντ). Συγκεκριμένα, θα συζητήσουμε μερικές από τις πιο θεμελιώδεις έννοιες της φροϋδικής μεταψυχολογίας, με ιδιαίτερη έμφαση στο εγώ[4]. Έχουμε επικεντρωθεί στο εγώ, διότι είναι μια μια τις λιγότερο αφηρημένες έννοιες του Φρόιντ και πιθανολογείται ότι η αποσύνθεσή του είναι απαραίτητη για την εμφάνιση των πρωτογενών καταστάσεων.

Το εγώ μπορεί να οριστεί ως μια αίσθηση κατοχής μιας αμετάβλητης ταυτότητας και προσωπικότητας· πιο απλά είναι «η αίσθηση του εαυτού.» Κυρίως ωστόσο, στην Φροϋδική μεταψυχολογία, το εγώ δεν είναι απλά μια (υψηλού επιπέδου) αίσθηση της εαυτότητας· είναι ένα θεμελιώδες σύστημα που λειτουργεί σε ανταγωνισμό και συνεργασία με άλλες διαδικασίες στο νου για να καθορίσει την ποιότητα της συνείδησης. Είναι επειδή ο Φρόιντ περιέγραψε «το εγώ» κατ' αυτή τη μηχανιστική έννοια ότι μπορεί να θεωρηθεί ως χρήσιμο συμπλήρωμα για την πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη έννοια του «εαυτού». Ουσιαστικά, οι όροι «εγώ» και «εαυτός» είναι συνώνυμοι, με τη διαφορά ότι το «εγώ» έχει ένα υπόβαθρο στην Φροϋδική μεταψυχολογία.

Τέλος, το από κοινού θέμα που συνδέει όλα τα παραπάνω και προσφέρει μια μοναδική δυνατότητα για την εμπειρική μελέτη τους είναι η κατάσταση υπό την επήρεια των ψυχοδηλωτικών ουσιών. Στην ενότητα που ακολουθεί, τασσόμαστε υπέρ της έρευνας με τις ψυχοτρόπες ουσίες διότι προσφέρουν σημαντικές δυνατότητες για την ανάπτυξη πτυχών της ψυχαναλυτικής θεωρίας και για τη μελέτη της ανθρώπινης συνείδησης γενικότερα. Επικαλούμενος πρόσφατα ευρήματα νευροαπεικόνισης που αφορούν το κλασικό ψυχοδηλωτικό ψιλοκυβίνη, η κατάσταση υπό την επήρεια ψυχοτρόπων ουσιών περιγράφεται ως μια πρωτότυπη υψηλής εντροπίας κατάσταση της συνείδησης (δηλαδή, υψηλότερη από την κανονική αφυπνισμένη συνείδηση). Κατά ένα αξιοπερίεργο τρόπο, παρουσιάζουμε ενδείξεις ότι ο εγκέφαλος εμφανίζει περισσότερα από τα χαρακτηριστικά της κρισιμότητας στις καταστάσεις υπό την επήρεια ψυχοδηλωτικών από ό,τι ανακύπτουν κατά τη διάρκεια της κανονικής αφυπνισμένης συνείδησης. Επιπλέον, αυτό οδηγεί στην πρόταση ότι ο εγκέφαλος των σύγχρονων ενήλικων ανθρώπων διαφέρει από αυτόν των πλησιέστερα εξελιγμένων προγόνων του, λόγω της εκτεταμένης ικανότητας για την καταστολή της εντροπίας, πράγμα που σημαίνει ότι το σύστημα (δηλαδή, ο εγκέφαλος) αποκλίνει από την ορθή κρισιμότητα προς μια κατάσταση ελαφράς υπο-κρισιμότητας.

Το ψυχολογικό ομόλογο της διαδικασίας αυτής είναι η ανάπτυξη ενός ώριμου εγώ[5] και συναφείς μεταγνωστικές λειτουργίες (βλ. παρακάτω για τους σχετικούς ορισμούς αυτών των όρων). Συγκεκριμένα, προτείνουμε ότι εντός του δικτύου-προεπιλεγμένης-λειτουργίας (ΔΠΛ)[6] της λειτουργικής συνδεσιμότητας σε φάση-ανάπαυσης (RSFC)[7] και της αυθόρμητης, σύγχρονης δραστηριότητας ταλάντωσης στον οπίσθιο φλοιό του προσαγωγίου (PCC), κυρίως στην συχνότητα εγκεφαλικών κυμάτων άλφα (8-13 Hz), μπορούν να αντιμετωπίζονται ως τα νευρωνικά σύστοιχα της «ακεραιότητας του εγώ.» Τα στοιχεία που υποστηρίζουν τις υποθέσεις αυτές συζητούνται κατά τις επόμενες παραγράφους.

Πριν ξεκινήσουμε, είναι σημαντικό να αναφερθώ σε ένα αρχικό σημείο πιθανής ασάφειας. Η άποψη που εκφράζεται εδώ είναι ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος εμφανίζει μεγαλύτερη εντροπία σε σχέση με άλλα μέλη του ζωικού βασιλείου, το οποίο είναι ισοδύναμο με το να πούμε ότι ο ανθρώπινος νους έχει μεγαλύτερο ρεπερτόριο των πιθανών νοητικών καταστάσεων από τα κατώτερα ζώα (βλέπε κατωτέρω θεωρία ενσωμάτωσης πληροφοριών της συνείδησης του Giulio Tononi). Έτσι, αν αναφερθούμε στην ανθρώπινη εξέλιξη πέρα από τους πιο στενούς επιζήσαντες συγγενείς μας, τότε θα ήταν παραπλανητικό να λέγαμε ότι η καταστολή της εντροπίας είναι η καθοριστική ιδιότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου, πράγματι, θα μπορούσε να είναι πιο ακριβές να μιλάμε για επέκταση της εντροπίας. Η εξέλιξη της ανθρώπινης συνείδησης μπορεί να έχει συμβεί μέσα από μια διαδικασία σχετικά ταχέων επεκτάσεων της εντροπίας (με ταυτόχρονη αύξηση της διαταραχής του συστήματος) ακολουθούμενη από καταστολή της εντροπίας (ή αναδιοργάνωση του συστήματος και κατάπτωση). Έτσι, η πρόταση ότι η κανονική αφυπνισμένη συνείδηση σε υγιείς ενήλικες, σύγχρονους ανθρώπους εξαρτάται από την καταστολή της εντροπίας σημαίνει ότι υπήρχε μια κατάσταση σχετικά πλησίον αυτής (π.χ., στον αρχαϊκό homo sapiens-και σε βρέφη), στα οποία η εντροπία ήταν σχετικά αυξημένη, όπως είναι σε πρωτογενείς καταστάσεις. Το θέμα είναι ότι ο εγκέφαλος των ενήλικων σύγχρονων ανθρώπων βρίσκεται σε φάση κατάπτωσης παρά σε φάση επέκτασης.

Η Αξία Ερευνών στα Ψυχοδηλωτικά

«Δεν φαίνεται να είναι υπερβολή να πούμε ότι τα ψυχοδηλωτικά, που χρησιμοποιούνται υπεύθυνα και με την κατάλληλη προσοχή, θα είναι για την ψυχιατρική, ό,τι είναι το μικροσκόπιο για τη βιολογία και την ιατρική ή ότι το τηλεσκόπιο είναι για την αστρονομία. Τα εργαλεία αυτά καθιστούν δυνατή τη μελέτη σημαντικών διαδικασιών που υπό κανονικές συνθήκες δεν είναι διαθέσιμες για άμεση παρατήρηση.» — Στανισλάβ Γκροφ M.D., Ph.D., 1980

Το 1953, ο Βρετανός ψυχίατρος και ερευνητής Χάμφρι Όσμοντ διερευνούσε τα ψυχωσικομιμητικά αποτελέσματα της μεσκαλίνης, μιας ψυχοδηλωτικής ουσίας που προέρχεται από τον κάκτο πεγιότ. Ο Βρετανός συγγραφέας Άλντους Χάξλεϋ έμαθε για την εργασία του 'Οσμοντ και ξεκίνησε αυτομάτως μια αλληλογραφία μαζί του, ζητώντας από τον Όσμοντ να εποπτεύσει μια προσωπική ψυχεδελική εμπειρία. Η μετέπειτα εμπειρία του Χάξλεϊ με τη μεσκαλίνη θα γίνει το αντικείμενο του διάσημου βιβλίου του «Oι πύλες της αντίληψης» (Huxley, 1954). Όπως και πολλοί άλλοι πριν και μετά από αυτόν, ο Χάξλεϊ είχε επηρεαστεί βαθύτατα από τις εμπειρίες του με τα ψυχοδηλωτικά και το 1956 αναζήτησε μαζί με τον Όσμοντ έναν ικανοποιητικό όρο για αυτή την κατηγορία ουσιών. Εκείνη την εποχή, οι όροι «ψυχωσικομιμητικά» και «παραισθησιογόνα» ήταν δημοφιλείς, αλλά και οι δύο άνδρες θεώρησαν ότι αυτοί αναφέρονται σε απλές πτυχές της εμπειρίας αυτών των ουσιών και όχι στον ουσιαστικό τους χαρακτήρα. Ο Χάξλεϋ πρότεινε τον όρο "phanerothyme," (φανεροθυμία) θέλοντας να προσδιορίσει την «ανάδειξη του πνεύματος ή της ψυχής» (Huxley et al., 1977), και ο Όσμοντ προσέφερε τον όρο «ψυχοδηλωτικό» από τις λέξεις για τον «νου» ή «ψυχή», που συνολικά σημαίνει «το προς εκδήλωση». Ενώ ήταν ο όρος του Όσμοντ «ψυχοδηλωτικό» που ταίριαζε καλύτερα και οι δύο άνδρες αναζητούσαν μια λέξη που θα μπορούσε να υποδηλώσει την ίδια βασική ιδιότητα, δηλαδή, την ικανότητα των ψυχοδηλωτικών να διατρανώσουν τις άδηλες πτυχές του νου.

(μετάφραση σε εξέλιξη!)
Πρώτη μη-μεταφρασμένη φράση της παρακάτω πρωτότυπης εργασίας: "In 1943, Swiss chemist Albert Hofmann discovered"

Μετάφραση, απόδοση, επιμέλεια: Γρηγόρης Δεούδης για το preludiance
Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: ειδήσεις, εντροπία, εγκέφαλος, έρευνα, ψυχοδηλωτικά

Ιαγουάροι Ψυχοναύτες

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Thu, 13 Feb 2014 11:09:00 +0100

Κατηγορία: Ειδήσεις, Βίντεο

Εκτός από τα δελφίνια ψυχοναύτες, υπάρχουν και άλλα ζώα που έχουν ανακαλύψει τα φυτά με τις ψυχοδραστικές ιδιότητες.
Στο video clip εμφανίζεται ένας ιαγουάρος να μασά φύλλα του φυτού yajé (Banisteriopsis caapi), ένα φυτό με υψηλές συγκεντρώσεις των τρυπταμινών χαρμίνη και χαρμαλίνη, το οποίο χρησιμοποιείται στην παρασκευή του αφεψήματος αγιαχουάσκα. Στη συνέχεια, όπως φαίνεται ο ιαγουάρος εμφανίζει σημάδια μέθης και το «ταξίδι» ξεκινά.

Στιγμιότυπο που δείχνει τον Ιαγουάρο αφότου έχει καταναλώσει
από τα φύλλα του φυτού yajé (Banisteriopsis caapi)

Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: ειδήσεις, ιαγουάρος, ψυχοναύτης, yajé, yage, yaje, Banisteriopsis caapi,

Η Βιοσύνθεση της DMT σε μια κυτταρική σειρά μελανώματος και ο μεταβολισμός της από τις υπεροξειδάσες

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Wed, 12 Feb 2014 04:02:00 +0100

Κατηγορία: Ειδήσεις

Αυτή η μελέτη περιγράφει μια πιθανή εναλλακτική μεταβολική οδό για την N,N-διμεθυλοτρυπταμίνη (DMT) περιλαμβανομένων των υπεροξειδάσεων που δεν έχουν προηγουμένως περιγραφεί σε ανθρώπους και προσδιορίζει την DMT και τους μεταβολίτες σε μια κυτταρική σειρά μελανώματος. Πλήρες έγγραφο: 32 σελίδες

Διαβάστε περισσότερα »

Κάνναβη: Ο Πρώτος Θάνατος στα Χρονικά λόγω Τοξικότητας;

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Tue, 11 Feb 2014 01:44:00 +0100

Κατηγορία: Ειδήσεις

By now you've heard the entire growing buzz surrounding the unfortunate and untimely death of Gemma Moss. She was the young mother who died in her sleep one night and who has since been launched to a status of international recognition by the alleged cause of her death. The pathologist Dr Kudair Hussein who examined her post-mortem determined in all his infinite wisdom that Gemma died of “cannabis poisoning”.

At this point we all know that within the scope of the current accepted and peer-reviewed study on the subject that “cannabis poisoning” is no more a valid cause of death than say a lollypop overdose or fatal rainbow exposure. It’s just simply a fantasy, where cannabis to have been involved with her death there would have to be other underlying causes which went undetected during the autopsy. That happens; lots of people go to their grave with “unknown” written in the cause section of their death certificate. Not all puzzles will be solved.

Ένα γλειφιτζούρι είναι πιο
επικίνδυνο για έναν
διαβητικό από την κάνναβη

When you think about it, lollipops are more dangerous to diabetics than cannabis is to just about anyone. Suck on that a minute.

It’s easy to feel an impotent sense of frustration and rage when things like this happen. We all know it’s a big pile of hooey, so what can we do about it? Well, there is in fact an answer to that question.

Gemma Moss has been wronged by this determination of death. She has now been smeared in the press as a woman who was taken astray and then to an early grave by the demon weed. Her entire life has been laid bare and exposed on the front page of every tabloid rag, she’s now that woman who smoked herself to death with pot. Her children will grow up believing that their mother threw her life away on substance abuse rather than live and raise them. They will feel abandoned and doubtlessly have to deal with deep emotional conflicts. Losing a parent at their tender age is very, very difficult to overcome.

They have suffered harm at the hands of the government, and this is where a quick lesson in civics comes into play. What do you do when the state screws you over? Who do you go to when an injustice is done by a person of authority? You go to the Ombudsman.

The Ombudsman is the government official who deals with complaints of wrongdoing by government departments, like the NHS, who employ the pathologist that declared Gemma Moss ‘ death “cannabis poisoning” with a complete lack of evidence to back it. Her children are too young to engage the government process and try to seek justice in order to restore their mother’s reputation in the public eye. When the weakest amongst us has no voice it becomes the duty of all good citizens to speak on their behalf.

Today you can do a good deed for the children of the departed

There is a website you can go to in order to make complaints. There is an entire wing of the Ombudsman’s office dedicated to dealing with problems concerning the NHS. They have email and phones and fax and all the modern tools of communication. They need to hear that this woman has been smeared by an irresponsible action on the part of a government employee and that this outcome is unacceptable to you the taxpaying public. Did you ever pay VAT on something? Then you’re paying to keep these people around, you might as well put them to work for you.

www.ombudsman.org.uk

That is the link to the homepage of the people I am talking about (first you must complain to the Poole NHS trust before going to the Ombudsman). This is the Customer Service department of government. There are phone and internet contacts listed, you can even write them an old fashioned paper letter and slap a stamp on it while postal services are still a thing of the present. While you're on the website you can file a formal complaint right there on the page, they have a step by step process for you to go through.

One complaint isn't going to do much. Two would be better. 10,000 complaints will have the government wanting it to go away and at the very least putting on a display of caring. That’s something more than nothing. In the best case scenario a million people crash the site filing complaints and they are forced to address the cause of death and seek a reversal of the findings. You could help restore a dead woman’s reputation and strike a blow against prohibitionist propaganda at the same time.

Please note before you complain to the Ombudsman, you must first write your grievance to the Poole Hospital NHS Foundation Trust; if they do not satisfactorily answer your grievance, then you can write to the Ombudsman.

Μια μεταθανάτια εξέταση με μη επιστημονική μεθοδολογία βρήκε ότι τα αίτια θανάτου
για την Gemma Moss ήταν η τοξικότητα της κάνναβης.
Αυτό είναι αδύνατο αναφέρει ο NORML Μεγ. Βρετανίας.

What you want to do is complain to the Ombudsman that Dr Kudair Hussein has acted against the available scientific literature in his field when making a determination of death by “cannabis poisoning” in the case of Gemma Moss. He is on the board at the Poole Hospital, a member of the NHS and a public employee; as such he is subject to public accountability. His findings have the potential to harm the reputation of the deceased, negatively affect the family she has left behind, and creates an unscientific precedent in the determination of death in the cases like these. Medical professionals are bound to operate within the accepted scientific literature and this conduct strays from that standard.

It is no more appropriate than a physician claiming they can cure cancer with baking soda. Professional standards must be adhered to in public institutions. Remind them of this fact today.

πηγή: NORML UK

Αυτό το ενδιαφέρον άρθρο βρίσκεται σε αναμονή μετάφρασης στα ελληνικά.
Το υλικό που υπάρχει ξεπερνά το χρόνο μετάφρασης, αλλά τα άρθρα αναρτώνται ακόμη και στα αγγλικά ώστε οι ενδιαφέρουσες διεθνείς εξελίξεις στο χώρο των ψυχοδηλωτικών να γνωστοποιούνται ευθύς αμέσως. Ενδιαφέρεσαι να συμμετάσχεις;
Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: ειδήσεις, κάνναβη, θάνατος, gemma moss, μεγάλη βρετανία

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Sat, 8 Feb 2014 22:48:00 +0100

Κατηγορία: Άρθρα του preludiance

«Όσοι αντιμετωπίζουν τα ψυχεδελικά ως ενθεογόνα, αφήνοντάς τα δηλαδή να επενεργήσουν σε βάθος σε ψυχολογικό, πνευματικό και γνωστικό επίπεδο, έχουν πολύ λιγότερες πιθανότητες για οποιουδήποτε είδους κατάχρηση και πολύ περισσότερες πιθανότητες για σημαντική ωφέλεια που θα επηρεάσει σε βάθος τους προαναφερθέντες τομείς.
Αντιθέτως, όσοι αντιμετωπίζουν τις ψυχεδελικές ουσίες μόνο ως μέσο ευφορικό, έχουν περισσότερες πιθανότητες προς μια αργή επιρρέπεια στη βλάβη, στους προαναφερθέντες τομείς (ψυχολογικό, πνευματικό, γνωστικό).

Τα ψυχοδηλωτικά είναι χρησιμότατα εργαλεία που όταν χρησιμοποιούνται με φειδώ --δουλεύοντας λίγο-λίγο με τον εαυτό, προχωρώντας αργά και μεθοδικά-- είναι ικανά να επιφέρουν ριζικές αλλαγές στην ψυχοσύνθεση του ατόμου.» ~ preludiance

εικόνα: aumega.art

Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: ενθεογόνα, ψυχοδηλωτικά, ψυχεδελικά,

DMT: οπτική απεικόνιση εμπειρίας διμεθυλοτρυπταμίνης

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Sat, 1 Feb 2014 00:10:00 +0100

Κατηγορία: Βίντεο

Οπτική απεικόνιση εμπειρίας διμεθυλοτρυπταμίνης (DMT) υπό την εξιστόρηση εμπειριών του Τέρενς Μακένα.

Βάλτε πλήρη προβολή, 750px, φορέστε τα ακουστικά και.. αφήστε τις αισθήσεις να απορροφήσουν ~
Ετικέτες: βίντεο, διμεθυλοτρυπταμίνη, DMT

Confrontation with the Unconscious: Jungian Depth Psychology and Psychedelic Experience

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Tue, 28 Jan 2014 22:47:00 +0100

Κατηγορία: Βιβλιοπροτάσεις

Με την αγορά του βιβλίου

υποστηρίζετε το σημαντικό έργο της

'Διεπιστημονικής Ένωσης Μελετών στα Ψυχοδηλωτικά' (M.A.P.S.)

Τίτλος Βιβλίου: Confrontation with the Unconscious: Jungian Depth Psychology and Psychedelic Experience
Συγγραφέας: Scott J. Hill
Εκδόσεις: Muswell Hill Press
Ημερ/νία έκδοσης: Νοέμβριος 2013
Έκδοση: Α'
Σελίδες: 250
Γλώσσα: Αγγλικά
Διαστάσεις: 23 Χ 15 εκ.
ISBN13: 978-1-908995-07-0 (μαλακό εξώφυλλο)

About the Book

Demonstrates the relevance of Jungian archetypal psychology to psychedelic and transpersonal research.

Jungian depth psychology and psychedelic psychotherapy are both concerned with coming to terms with unconscious drives, complexes, and symbolic images. Unaware of significant evidence for the safe clinical use of psychedelic drugs, Jung himself remained wary of psychedelics and staunchly opposed their therapeutic use. His bias has prevented Jungians from objectively considering the benefits as well as the risks of using psychedelics for psychological healing and growth.

Confrontation with the Unconscious intertwines psychedelic research, personal accounts of psychedelic experiences, and C. G. Jung’s work on trauma, the shadow, psychosis, and psychospiritual transformation—including Jung’s own “confrontation with the unconscious”— to show the relevance of Jung’s penetrating insights to the work of Stanislav Grof, Ann Shulgin, Ronald Sandison, Margot Cutner, among other psychedelic and transpersonal researchers, and to demonstrate the great value of Jung’s penetrating insights for understanding difficult psychedelic experiences and promoting safe and effective psychedelic exploration and psychotherapy.

Praise for the Book

"The wisdom in this book offers hope that we can heal the psychological wounds and political divisions of the past, objectively assess the benefits as well as the risks of psychedelics, and move toward a more informed and mature application of these valuable substances." — Rick Doblin, Ph.D., executive director, MAPS

“Scott Hill’s brilliant book presents a sophisticated analysis of how psychedelic experiences may be understood from the standpoint of Jung’s archetypal psychology.” — Ralph Metzner, author of The Unfolding Self

“A perceptive and creative interface between the thought of Carl Jung and contemporary psychedelic research, now in its rebirth, by a scholar who skilfully articulates a profound comprehension of both realms of knowledge.” — William A. Richards, Johns Hopkins School of Medicine

“The Jungian insights Dr. Hill provides here are invaluable for clinicians working with acute psychedelic crises and the integration of difficult psychedelic experiences. They also shed light on the robust archetypal dynamics of all psychological transformation.” — David Lukoff, Co-President of the Association of Transpersonal Psychology

“A landmark study … timely, impeccably researched, and wisely conceived.” — Sean Kelly, author of Individuation and the Absolute: Hegel, Jung, and the Path Toward Wholeness

About the Author

Scott J. Hill, PhD, lives in Sweden, where he conducts scholarly research on the intersection between psychedelic studies and Jungian psychology. He holds degrees in psychology and education from the University of Minnesota and in philosophy and religion from the California Institute of Integral Studies.

πηγή: maps

Ετικέτες: βιβλιοπρόταση, βιβλίο, ψυχεδελικά, ψυχοδηλωτικά

Η Κεταμίνη και η Οξεία Θεραπεία της Δυσίατης Κατάθλιψης

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Tue, 28 Jan 2014 00:41:00 +0100

Κατηγορία: Ειδήσεις

Η μεγαλύτερη τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη μέχρι τώρα υποδεικνύει ότι η κεταμίνη μπορεί να είναι χρήσιμη στην οξεία θεραπεία της δυσίατης κατάθλιψης.

Η μείζουσα κατάθλιψη (major depression) είναι μια σοβαρή ψυχική ασθένεια που συχνά δεν ανταποκρίνεται στην κύρια φαρμακευτική αγωγή (αντικαταθλιπτικά). Επιπλέον, υπάρχει συνήθως μια καθυστέρηση 2-6 εβδομάδες πριν από την σημαντική βελτίωση της διάθεσης. Σε περιπτώσεις όπως αυτή, όταν τουλάχιστον δύο συμβατικά αντικαταθλιπτικά έχουν δοκιμαστεί χωρίς επιτυχία, η κατάθλιψη θεωρείται ανθεκτική στη θεραπεία. Ενώ έχουν προταθεί πολλές διαφορετικές στρατηγικές για την αντιμετώπιση της ανθεκτικής στη θεραπεία κατάθλιψης, οι «μαγικές θεραπείες» εξακολουθούν να μην υφίστανται.

Ketamine has been shown to lead to rapid and sustained antidepressant relief even in treatment-resistant patients (Zarate et al., 2006). However, methodological limitations in the research have made it impossible to determine whether ketamine really is an antidepressant drug. For instance, most studies used an inactive placebo (i.e. a saline injection), which is problematic as ketamine produces strong dissociative side effects. As a consequence, it is likely that participants were able to infer whether they had been given ketamine or the placebo, which raises concerns regarding blinding. In addition, sample sizes have generally been very small which makes generalizability difficult.
A new ground-breaking study published in the American Journal of Psychiatry has gone some way to addressing these shortcomings (Murrough et al, 2013).

Methods

The authors randomised a total of 72 patients to receive either a single intravenous infusion of ketamine (n = 47) or midazolam (n = 25) under double-blind conditions.
Patients had previously failed on at least three conventional antidepressants, such as selective serotonin-reuptake inhibitors, to be eligible. Psychotic forms of depression were excluded and sufficient drug washout was ensured.
Midazolam is a short-acting benzodiazepine with side effects similar to ketamine but without any antidepressant effects, making it an ideal active placebo.
As the primary study endpoint, depression severity was assessed 24 hours after injection with the Montgomery-Asberg Depression Rating Scale (MADRS).

Results

MADRS scores were 7.95 points lower in the ketamine group (95% CI, 3.2 to 12.71, Cohen’s d = 0.81, large effect)
Odds of response (at least 50% reduction in MADRS scores) to ketamine was 2.18 higher than of response to midazolam (95% CI, 1.21 to 41.4)
Response rate to ketamine was 64% versus 28% for midazolam
Reported side effects (most commonly dizziness and headache) were similar across both groups and usually resolved within four hours
There were no severe psychotic symptoms in any patient, although 17% experienced dissociative effects under ketamine
After one week, differences between the treatment groups had vanished

Conclusions

The authors conclude that:
"In this two-site trial in treatment-resistant patients with moderate-to-severe and persistent depressive symptoms, we found that a single low dose of ketamine, as compared with a psychoactive placebo control medication, was associated with a rapid-onset antidepressant effect."

Limitations

Unfortunately, this study only assessed the effects of a single injection of ketamine. While effective in acute intervention, another main problem with current treatment is how to maintain mood improvement. From this perspective, it would have been interesting to study the effects of consecutive treatments, for instance on a weekly basis. Evidence from other studies (e.g. aan het Rot et al., 2010) suggest that this is feasible and highly efficacious. However, this point also highlights how little is known about the long-term effects of ketamine treatment. Also, it should be kept in mind that due to possible dissociative effects, ketamine will be restricted to non-psychotic forms of depression. While making sense clinically speaking, this is somewhat unfortunate, as psychotic depression is usually more severe and difficult to treat, making such patients more likely to be treatment-resistant.
From a methodological perspective, this study raises some doubts concerning the appropriateness of midazolam as an active control. While 17% of patients reported dissociative symptoms with ketamine, this was not found for midazolam. It would have been interesting to assess directly (i.e. via questionnaires) if participants were aware of their experimental condition after the infusion to rule out these concerns.

Summary

Ketamine seems to be an acutely safe and effective antidepressant. Yet, its application (i.e. intravenous infusion), ignorance of long-term health outcomes and dissociative properties highly restrain usage. In very severe cases and after careful screening, however, it could prove to be a useful tool for clinicians.

Σύνδεσμοι

Murrough, J.W.; Iosifescu, D.V.; Chang, L.C.; Al Jurdi, R.K.; Green, C.E.; Perez, A.M. et al. (2013). Antidepressant efficacy of ketamine in treatment-resistant major depression; a two-site randomized controlled trial. Am J Psychiatry, 170, 1134-1142. [PubMed abstract]
aan het Rot, M.; Collins, K.A.; Murrough, J.W.; Perez, A.M.; Reich, D.L.; Charney, D.S. et al. (2010). Safety and efficacy of repeated-dose intravenous ketamine for treatment-resistant depression (PDF). Biol Psychiatry, 67, 139-145. [PubMed abstract]

Zarate, C.A.; Singh, J.B.; Carlson, P.J.; Brutsche, N.E.; Ameli, R.; Luckenbaugh, D.A.; Charney, D.S., & Manji, H.K. (2006). A randomized trial of an N-methyl-D-aspartate antagonist in treatment-resistant major depression (PDF). Arch Gen Psychiatry, 63, 856-864. [PubMed abstract]

πηγή: the mental elf

Αυτό το ενδιαφέρον άρθρο βρίσκεται σε αναμονή μετάφρασης στα ελληνικά.
Το υλικό που υπάρχει ξεπερνά το χρόνο μετάφρασης, αλλά τα άρθρα αναρτώνται ακόμη και στα αγγλικά ώστε οι ενδιαφέρουσες διεθνείς εξελίξεις στο χώρο των ψυχοδηλωτικών να γνωστοποιούνται ευθύς αμέσως. Ενδιαφέρεσαι να συμμετάσχεις;
Ετικέτες: ειδήσεις, κεταμίνη, θεραπεία, κατάθλιψη, μείζουσα κατάθλιψη, αντικαταθλιπτικά, midazolam

Βλάβη προερχόμενη από τις ψυχοτρόπες ουσίες/ναρκωτικά

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Sun, 26 Jan 2014 17:22:00 +0100

Κατηγορία: Ειδήσεις

Μια περίληψη των αποτελεσμάτων από την μέλετη του 2010
υπό τον καθηγητή Ντέιβιντ Νατ στο Lancet

Τον Νοέμβριο του 2010, ο καθηγητής Ντέιβιντ Νατ δημοσίευσε μια μελέτη στην επιθεώρηση The Lancet, σε συνεργασία με τους Leslie A. King PhD, William Saulsbury MA και Colin Blakemore FRS, εξ' ονόματος αυτής της ανεξάρτητης επιτροπής. Η μελέτη κατέταξε τη βλάβη προς τον χρήστη και την κοινωνία από μια σειρά ψυχοτρόπων ουσιών. Η νέα αυτή μελέτη (η προηγούμενη διεξήχθει το 2007) χρησιμοποίησε μια διαδικασία ανάλυσης αποφάσεων πολλαπλών κριτηρίων και διαπίστωσε ότι το αλκοόλ είναι πιο επιζήμιο για την κοινωνία από ό,τι από κοινού η ηρωίνη και το κρακ, ενώ η ηρωίνη, το κρακ και η μεθυλαμφεταμίνη (crystal meth) ήταν οι πιο επιβλαβείς ψυχοτρόπες ουσίες για τα άτομα. Ο Ντέιβιντ Νατ έχει επίσης γράψει για το θέμα αυτό στις εφημερίδες για το ευρύ κοινό, μερικές φορές οδηγώντας σε δημόσιες διαφωνίες με άλλους ερευνητές οι οποίοι συχνά ασπάζονται τις θέσεις των κυβερνήσεων στο θέμα ψυχοτρόπες ουσίες τις οποίες συλλήβδην ονομάζουν ναρκωτικά.

Ένα συνθετικό υποκατάστατο του αλκοόλ με βάση τις βενζοδιαζεπίνες, προτάθηκε για τα αλκοολούχα ποτά, τα οποία δίνουν στον πότη τις συνέπειες της μέθης χωρίς πολλούς από τους κινδύνους του αλκοόλ. Το συνθετικό αυτό υποκατάστατο του αλκοόλ αναπτύσσεται επί του παρόντος από μια ομάδα στο Imperial College του Λονδίνου, υπό την ηγεσία του καθηγητή Ντέιβιντ Νατ.

πηγή: The Lancet

Μετάφραση, απόδοση, επιμέλεια: Γρηγόρης Δεούδης για το preludiance
Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: ειδήσεις, βλάβη, ψυχοτρόπες ουσίες, μελέτη, διάγραμμα, Ντέιβιντ Νατ,

Παίρνεις LSD και μένεις εκτός φυλακής; Μεγάλη έρευνα συνδέει τη χρήση ψυχοδηλωτικών με ελαττωμένη υποτροπή στο έγκλημα

noreply@blogger.com (Γρηγόρης Δεούδης) — Fri, 10 Jan 2014 23:34:00 +0100

Κατηγορία: Ειδήσεις

Μια μελέτη σε περισσότερα από 25.000 άτομα υπό την 'Υπηρεσία Κοινοτικής Εποπτείας και Σωφρονισμού' δείχνει ότι η χρήση ψυχοδηλωτικών ουσιών όπως το LSD μπορεί να κρατήσει τους ανθρώπους έξω από τη φυλακή.

Η έρευνα είναι η πρώτη στο είδος της έπειτα από 40 χρόνια εξετάζοντας το κατά πόσον οι ψυχοτρόπες ουσίες όπως το LSD και τα «μαγικά» μανιτάρια μπορούν να βοηθήσουν στην αναμόρφωση των εγκληματιών.

«Τα αποτελέσματά μας, παρέχουν μια αξιοσημείωτη εξαίρεση στην ισχυρά θετική σχέση μεταξύ της χρήσης ουσιών και την εγκληματική συμπεριφορά», έγραψαν στη μελέτη τους οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα στο Μπέρμιγχαμ και την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Johns Hopkins, η οποία δημοσιεύθηκε στο τεύχος Ιανουαρίου της Εφημερίδας της Ψυχοφαρμακολογίας.

«Προσθέτουν τόσο στο παλαιό αναδυόμενο όγκο δεδομένων που δείχνουν ευεργετικές επιδράσεις των παρεμβάσεων των ψυχοτρόπων ουσιών και αντιβαίνουν προς τον νομικό χαρακτηρισμό, καθώς και στη λαϊκή αντίληψη περί των ψυχοτρόπων ουσιών, όπως κατηγορηματικώς έχουν χαρακτηριστεί ως επιβλαβείς ουσίες χωρίς θεραπευτική δυνατότητα.»

Οι ψυχοδηλωτικές ουσίες κέντρισαν το ενδιαφέρον των ερευνητών που ξεκίνησαν να τις μελετούν στη δεκαετία του 1950. Μελέτες έδειξαν ότι οι ψυχοτρόπες ουσίες θα μπορούσαν να συνδυαστούν με την ψυχοθεραπεία για τη θεραπεία μιας σειράς από ιατρικές καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένου του αλκοολισμού και της τοξικομανίας.

Αλλά οι επιστημονικές έρευνες για τις θεραπευτικές δυνατότητες του LSD, της ψιλοκυβίνης, της μεσκαλίνης, και άλλων ψυχοδηλωτικών ουσιών διεκόπη στη δεκαετία του 1970, όταν είχαν τεθεί εκτός νόμου από το ομοσπονδιακό Νομοσχέδιο για τις Ελεγχόμενες Ουσίες (Controlled Substances Act).

«Οι δράστες μπορεί να είναι ιδιαίτερα πιθανό να επωφεληθούν από τη θεραπεία με τις ψυχοτρόπες ουσίες, διότι η συμμετοχή στο σύστημα ποινικής δικαιοσύνης έχει συχνά ως αποτέλεσμα την τάση αναζήτησης ναρκωτικών ουσιών και η παρορμητική συμπεριφορά επιδεινώνεται από καταναγκαστική χρήση της ουσίας», εξήγησαν οι ερευνητές στη μελέτη.

Από το 2002 έως το 2007, οι ερευνητές συνέλεξαν στοιχεία από 25.622 άτομα στο πλαίσιο της 'Υπηρεσίας Κοινοτικής Εποπτείας και Σωφρονισμού' στο πρόγραμμα 'Λογοδοσία Αγωγής για Ασφαλέστερες Κοινότητες' (TASC), ένα πρόγραμμα για τα άτομα με ιστορικό κατάχρησης ναρκωτικών και εν γένει ψυχοτρόπων ουσιών.

Μόνο το 1 τοις εκατό των ατόμων στο πρόγραμμα είχαν διαγνωστεί με διαταραχή χρήσης κάποιας παραισθησιογόνου ουσίας. Διαταραχές από τη χρήση κάνναβης, διαταραχές από τη χρήση κοκαΐνης, και διαταραχές χρήσης αλκοόλ ήταν οι πιο συχνές διαγνώσεις στην ομάδα.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσοι διαγνώστηκαν με διαταραχή χρήσης παραισθησιογόνου ουσίας ήταν λιγότερο πιθανό να αποτύχουν στο πρόγραμμα TASC σε σύγκριση με εκείνους που δεν έχουν μια διαταραχή χρήσης παραισθησιογόνου ουσίας. Αυτό σημαίνει ότι τα άτομα με διαταραχή χρήσης παραισθησιογόνου ουσίας ήταν λιγότερο πιθανό να παραβιάσουν τους κανονισμούς TASC ή άλλων νομικών απαιτήσεων, είναι λιγότερο πιθανό να αποτύχουν να εμφανιστούν στο δικαστήριο και λιγότερο πιθανό να φυλακιστούν.

Η μελέτη έλεγξε έναν μεγάλο αριθμό δυνητικών παραγόντων σύγχυσης, συμπεριλαμβανομένης της φυλής, της εργασίας, της οικογενειακής κατάστασης, της ηλικίας, του ποινικού ιστορικού, του ιστορικού κατάχρησης ναρκωτικών ουσιών, το φύλο, το μορφωτικό επίπεδο, και πολλά άλλα.

«Τα ευρήματα δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να ερμηνευθούν ως συνηγορηματική δήλωση χρήσης των ψυχοτρόπων ουσιών για ψυχαγωγικούς λόγους (recreational use). Εντούτοις, καλούνται να αποδείξουν ότι, σε ένα πραγματικό κόσμο, η ρυθμιστική παρέμβαση σχετιζόμενη με τις ψυχοτρόπες ουσίες, η χρήση ψυχοτρόπων ουσιών σχετίζεται με μικρότερη πιθανότητα κακής έκβασης,» έγραψαν οι ερευνητές.

«Πιστεύουμε ότι αυτό απαιτεί τη συνέχιση της επιστημονικής έρευνας, αυτής της μοναδικής κατηγορίας ουσιών.»

Η μελέτη συντάχθηκε από τους: Peter S. Hendricks, C. Brendan Clark, Matthew W. Johnson, Kevin R. Fontaine, και Karen L. Cropsey.

πηγή: dailymail

Μετάφραση, απόδοση, επιμέλεια: Γρηγόρης Δεούδης για το preludiance
Συντάκτης: Grigoris Deoudis Ετικέτες: ειδήσεις, news, LSD, ψυχοδηλωτικά, έρευνα, εγκληματικότητα,