En Kirukkalgal . . .

6174 மற்றும் டான் பிரவுன்

2015-04-30T00:33:00.000-07:00

"மனித இனம்... அறிவு மிக அதிகம் அவர்களுக்கு. மனக்கட்டுப்பாடு சிறிதும் இல்லாத மனிதர்கள். பேராசை, புகழ், பிறரை ஆளுதல் என வெறித்தனமாக உலகை அழிப்பார்கள்." -க,சுதாகர் '6174'

அண்மையில் வம்சி நிலையம் பதிப்பித்த க.சுதாகர் என்பவரின் 6174 எனும் புத்தகத்தை படிக்க நேர்ந்தது. இதுவரை இந்த கதை தளத்தில் எந்த தமிழ் புதினத்தையும் நான் படித்ததில்லை.தமிழுக்கு இது மிக புதிது. புத்தகத்தை பற்றி மேலும் பார்க்கும் முன், ஆசிரியர் சுதாகரை தமிழின் டான் பிரவுன் என பலர் கூறி வருகின்றனர், அது குறித்து எனது கருத்தினை பதிவு செய்ய விரும்புகிறேன்.

டான் பிரவுன் பற்றி பலருக்கும் தெரிந்து இருக்க வாய்ப்புகள் அதிகம். ஆங்கிலத்தில் மர்ம புனைவுகள் எழுதும் மிக பிரபலமான எழுத்தாளர். இதுவரை ஆறு புதினங்கள் எழுதியுள்ளார். அனைத்தும் பெஸ்ட் செல்லர் நாவல்கள். டான் பிரவுன் வகை மர்ம நாவல்களை நாம் ஒரு கோட்பாட்டுக்குள் கொண்ட வரமுடியும். அதாவது, ஒரு பழமை வாய்ந்த புதையல், அதை முன்னாளில் மறைத்து வைத்த ஒரு சமூக அமைப்பு, அதை தற்காலத்தில் தேடும் ஒரு நல்லவர்கள் குழு, ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட எதிர் குழுக்கள். இவை தான் கதையின் தளம் இதை வைத்து பழங்கால தொன்மங்கள், ரகசிய அமைப்புகள், சமூக அமைப்புகள், புதிர்கள், நவீன அறிவியல் எந்திரங்கள், சாதனங்கள், விறுவிறுப்பான கதையமைப்புடன் சொல்வது டான் ப்ரௌனின் பாணி. இவரை போலவே கதை சொல்பவர்கள் பலபேர் உண்டு (உ-ம் mathew reily , சில சமயம் சிட்னி ஷெல்டன்) ஆனால் இவர்களை தாண்டி டான் ப்ரௌன் தனித்து தெரிவது அவர் கதைகளுக்காக அவர் செய்யும் ஆராய்சிகள். deception point ன் முகவுரையில் இக்கதையில் வரும் அமைப்புகள், எந்திரங்கள் அனைத்தும் உண்மையில் இருப்பவை என கூறியிருப்பார். அந்தளவு அவரது கதை ஆய்வு இருக்கும். 500 பக்க கதையில் நமக்கு தகவல்கள் ஏராளம் மற்றும் அவற்றை கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட நம்பகத்தன்மையான கதையமைப்பு.

தற்போது, 6174 நாவலை பற்றி பார்ப்போம். இந்நாவலிலும் பழங்கால லெமுரியர்கள், பிரமிட், படிகங்கள், எண் கணிதம், கோலங்கள், உலக அரசியல், மியன்மார் பகோடாக்கள் ஆகியவற்றை சுற்றி கதைப் பின்னப்பட்டுள்ளது. கதை விவரிக்கும் முறை, கதை செல்லும் பாணி டான் ப்ரௌனின் தாக்கத்தில் இருந்தாலும், கதையில் வரும் தகவல்களின் ஆழம் ப்ரௌனின் தரத்தில் இல்லை என்பது எளிதில் ஒப்புக்கொள்ளக்கூடியது. ஆயினும் ஆசிரியரின் முயற்சிகள் அனைத்தும் பாராட்டுக்குரியதே. தமிழின் மிக முக்கியமான, எல்லோராலும் கவனிக்கப்பட வேண்டிய புதினம் இது.

நான் மேற்கூறியவற்றில் இது டேன் ப்ரௌனின் தரத்தில் இல்லையென மட்டுமே கூறினேன், மற்றபடி 6174 வேறு எந்த வகையிலும் மறுக்கமுடியாத படி ஒரு சமமான மற்ற பெஸ்ட் செல்லர்களுடன் போட்டி போடக்கூடியே படைப்பே. மேலும் கதையில் என்னை பெரிதும் கவர்ந்தவை அதில் வரும் தமிழ் மரபு செய்யுள்கள், இடங்கள் குறித்த வர்ணனை மற்றும் கதையின் வேகம். இக்கதையை நான் இரண்டே நாட்களில் முடித்துவிட்டேன். புத்தகத்தை கீழே வைக்கவிடாதவாறு இருந்தது. லோனார் ஏரி, கோனார்க் கடற்கோவில், மிங்குன் பகோடா என பல இடங்களின் வர்ணனை அற்புதம். அதே போல் கதையில் வரும் மரபு செய்யுள்கள், அதன் மூலம் புதிர்கள் என அட்டகாசம் செய்துவிட்டார் சுதாகர்.

இந்த புத்தகம் ஆங்கிலத்தில் வெளிவந்திருந்தால் கண்டிப்பாக பெஸ்ட் செல்லராக இருந்திருக்கும். சுதாகரும் சேத்தன் பகத், அமிஷ் போல பாராட்டப் பட்டிருப்பார். ஆனால் தமிழில் 6174 ஒரு முக்கியமான படிக்கல். இது சிறந்த படைப்பாக இல்லாவிட்டாலும் அனைவரும் கவனிக்க வேண்டிய ஒரு படைப்பு. தமிழும் இது போன்ற பல்ப் புனைவுகள் மிக அவசியம். இறுதியாக, கதையின் தலைப்பு, அந்த நான்கு எண்களும் கணிதத்தில் ஒரு முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது, சுதாகர் இந்த எண்ணை "கணித கருந்துளை" என்கிறார். புத்தகத்தை படிக்க முடியாதவர்கள் குறைந்தது இந்த எண்ணை பற்றி தெரிந்துக்கொள்ள வேண்டும் என நினைக்கிறேன். இது ஒரு இந்தியரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இதற்கு கப்ரேகர் கான்ஸ்டன்ட்(karprekar's constant) என்று பெயர். கணிதவியலாளர் D. R. கப்ரேகர் என்பவரால்அறிமுகபடுத்தப் பட்டது.

சுதாகர் மேலும் இதே போல் சீரான புத்தகங்கள் வாசகர்களுக்கு அளிக்க வேண்டும், அடுத்த முறை தகவல்கள் இன்னும் ஆழாமாக இருக்க வேண்டுகிறேன். அவரது அடுத்த படைப்பை எதிர்நோக்கி காத்திருப்பேன்.

வாழ்த்துக்கள்!!!

சினங்கொண்ட சிங்கத்தின் பாய்ச்சல்!

2014-03-17T06:56:00.001-07:00

நேற்று DTS-ல் வெளியாகி வெற்றிகரமாக இன்றும் ஓடி கொண்டிருக்கும் ஆயிரத்தில் ஒருவன் திரைப்படத்தை ஐநாக்ஸில் பார்த்தேன். என் வாழ்நாளில் இந்த படத்தை பற்றி ஒரு பதிவு எழுதுவேன் என்று நான் கனவிலும் நினைக்கவில்லை. நான் ஏற்கனவே இந்த படத்தை பார்த்திருந்தாலும் நேற்று அவ்வளவு பெரிய திரையில் காணும் போது எனக்கு பல எண்ணங்கள் தோன்றின. அதை உங்களிடம் பகிரவே இந்த பதிவு.

தற்போது வரும் படங்களை பார்த்து பழகி விட்ட எனக்கு, “குடி பழக்கம் உடல் நலத்திற்கு தீங்கனாது” மற்றும் “ புகைப்பிடித்தல் கேடு விளைவிக்கும்” போன்ற ஸ்பாயிலர்கள் இல்லாமல் முழுத் திரைப்படம் பார்த்தது, நாம் படம் தான் பார்க்கிறோம் என்ற உணர்வே இல்லாமல் ஆக்கிவிட்டது.

இந்த திரைப்படம் பல வருடங்களுக்கு முன்னர் எடுக்கப்பட்டு சக்கைபோடு போட்ட படம். இன்றும் இது நன்றாக ஓட காரணமாக நான் கருதுவது ரெண்டு விஷயங்கள். ஒன்று, எம்.ஜி. ராமச்சந்திரன் மற்றொன்று கதை செல்லும் தளம். முதல் காரணத்திற்கு உங்களுக்கு விளக்கம் தேவை இல்லை( நான் உலகம் சுற்றும் வாலிபன் பைலட் திரையரங்கில் பார்க்க நேர்ந்தது, அப்போது பட ஒலிகளை விட ரசிகர்களின் ஒலியே ஜாஸ்தியாக இருந்தது, பச்சைக்கிளி முத்துச்சரம் பாட்டை, ஆபரேட்டரை மிரட்டி இரண்டு முறை போட்டனர்). இரண்டாவது காரணம் கதையின் தளம் என நான் கூறியது ஏனென்றால், தமிழ் திரையுலக வரலாற்றிலேயே இன்று வரை வந்த ஒரே கடற்கொள்ளையர்கள் பற்றிய படம் இதுவே. அதுவே நான் இப்படத்தை மிக விரும்பி பார்க்க ஒரு காரணம். அதே போல் படத்தின் திரைக்கதை எங்கேயும் தொய்வடையாமல் விறுவிறுப்பகவே சென்றது. என்னதான் படத்தில் சில பகுதிகள் நாடகத்தனமாக அமைந்திருந்தாலும் அது வித்தியாசமாகவே எனக்கு தெரிந்தது.

படத்தின் கதை பற்றி உங்களுக்கு தெரிந்தே இருக்கும், எனவே அதை பற்றி ஒன்றும் சொல்ல போவதில்லை. படத்தில் எனக்கு பிடித்த விஷயங்களை பகிரவே நான் விரும்புகிறேன். இப்படத்தில் எனக்கு எம்.ஜி.ஆரை விட மிகவும் பிடித்தது நம் முதலமைச்சரை தான்( ஒருவர் ஆட்சியில் இருக்கும் போதே அவரின் படத்தை திரையரங்கில் பார்க்கும் குடுப்பினை எத்தனை குடிமக்களுக்கு அமையும்). அவரின் நளினமும், குரலும் திரையில் அவரை தவிர்த்து என் கண்ணை திருப்ப விடவில்லை. அதன்பின் நம் புரட்சி தலைவர், இப்படத்தில் அவருக்கு 48வயதாம், சொன்னால் தான் தெரிகிறது. அவரது புஜபல பராக்கிரமங்கள் படம் முழுவதும் விரிந்து உள்ளன. அதற்கடுத்து நம் நம்பியார், “வாழுங்கள் நல்லா வாழுங்கள்” என அவர் வெறுப்பில் வாழ்த்தும்போது சிரிப்பும், அவரின் வில்லத்தனங்கள் பயங்கரத்தையும் அளிக்கின்றன. எம்.ஜி.ஆரின் வாள்வீச்சை புகழும் நாம் அவருக்கு நிகராக வாள்வீசும் நம்பியாரை ஏன் புகழ்வதில்லை?

கடைசியாக படத்தின் பாடல்கள். எங்கும் நம்மை சோர்வடைய செய்யாமல் குதூகலம் மட்டுமே அளிக்கின்றன. எம்.எஸ்.வி-கும் டி.எம்.எஸ்-கும் ஒரு பெரிய ஜே!

முடிந்தால் படத்தை எடுப்பதற்குள் DTS தரத்தில் படத்தை பார்த்து விடவும், இதுவும் நம் தமிழ் திரைபடங்களுள் பார்க்க வேண்டிய முக்கியமான படமே.

படத்தில் எனக்கு பிடித்த பாடல்கள் ரெண்டு இங்கே உங்களுக்காக.

தங்களின் கருத்தை பின்னூட்டத்தில் பதியவும்.

பி.கு:

முதல் பாடல் வாலியின் எழுதிற்காக, பின்னது ஜெ!!! :P

முல்லை மற்றும் மருத காதல்!! 2in1

2014-02-03T04:26:00.001-08:00

நாம் சென்ற பதிவில் காதலின் மூன்று வகைகளை கண்டோம். மீதமிருக்கும் இருக்கும் இரண்டையும் நம் இப்பதிவிலேயே பார்த்துவிடுவோம்[ரொம்ப லெந்தா போதுப்பா :P] நாம் காணவிருப்பது மருதமும், முல்லையும்.

முல்லை:

காதலில் முக்கியமான ஒரு பகுதி காத்துக்கொண்டு இருப்பது. காதல் செய்ய ஆரம்பிக்கும் முன்பும் சரி, பின்பும் சரி காத்திருப்பு எனும் படலம் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. காத்திருப்பில் காதல் பெரும் நலன்கள் பல. அதுவே ஊடலுக்கு வழி வகுக்கும், கவிதைக்கு வழி வகுக்கும், காதலியின் பெயரை கிறுக்கி வைத்து அவளை பற்றி யோசிக்க செய்யும். என் இந்த திணைக்கு மட்டும் இவ்வளவு பெரிய விளக்க உரை என்றால் இத்திணையில் பாட பெற்றிருக்கும் பாடல்கள் சிலவே. இனி முல்லை நில விவரிப்பினை காண்போம்.

முல்லை என்பது காடும் காடு சார்ந்த நிலம் என்பது நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. இங்கு வாழும் அனைவரும் ஆயர் குலத்தை சேர்ந்தவர்கள். இவர்கள் அனைவரும் ஒழுக்கத்துடன் வாழ்பவர்கள். ஆண்கள் பகல் பொழுதில் மாடுகள் மேய்க்க போய்விடுவார்கள், பெண்கள் பால் கரத்தல் மற்றும் இதர வேலைகளை செய்பவர்.

முல்லையின் சிறப்பம்சம் ஏறு தழுவுதல். அதாங்க நம்ம ஜல்லிக்கட்டு. இதில் மாட்டை அடக்கி வெற்றி பெறுபவருக்கே தனது மகளை திருமணம் செய்து வைப்பார்கள். அதுவரை நம் தலைவி காத்திருக்க வேண்டும். இங்கு பெரும்பாலும் மழைகாலம் தான். பாடும் நேரம் மாலை நேரம். அடுத்து என்ன பாட்டு தான்.

நூல்: ஐந்திணை ஐம்பது

பாடியவர்: மாறன் பொறையனார்

சூழல்: முல்லைத் திணை, காதலனைப் பிரிந்திருக்கும் காதலி, மாலை நேரம் தன்னை மிகவும் வருத்துவதைச் சொல்கிறாள்

பாடல்:

தேரோன் மலை மறைந்த செக்கர் கொள் புன் மாலை

ஊர் ஆன் பின் ஆயன் உவந்து ஊதும் சீர்சால்

சிறு குழல் ஓசை, செறிதோடி! வேல் கொண்டு

எறிவது போலும் எனக்கு!!!

விளக்கம்:

செறிந்த வளையல்களை அணிந்த தோழியே,

தினந்தோறும் காலையில் ஏழு குதிரைகள் பூட்டிய தேரில் சூரியன் வருகிறான், மாலை ஆனதும் திரும்பிச் செல்கிறான், மலைப்பக்கமாகச் சூரியன் மறைந்தவுடன் வானம் சிவக்கிறது. மேயப் போன பசுக் கூட்டங்கள் திரும்பி வருகின்றன. அவற்றை ஓட்டியபடி வரும் இடையர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் புல்லாங்குழலை ஊதுகிறார்கள்.

அந்த இசை இனிமையானதுதான். ஆனால் அவனைப் பிரிந்து வாழ்கின்ற என்னை அந்தக் குழல் ஓசை மிகவும் துன்புறுத்துகிறது. யாரோ வேலால் என்னைத் தாக்குவதுபோல் துயரம் தருகிறது.

மருதம்:

மருதத்திணை வயலும் வயல் சார்ந்த நிலங்களும் ஆகும். இத்திணையின் உரிப்பொருள் ஊடல் ஆகும். இதில் வரும் ஊடல் நாம் நினைக்கும் ஊடல் கிடையாது. இதில் வருவதாவது, இங்கு வசிப்பவர்கள் பெரும்பாலும் செல்வந்தர்கள், அவர்கள் பகற்பொழுதில் செய்ய எதுவும் இல்லாது பரத்தையர் வீட்டிற்கு சென்றுவிடுவார்களாம். இதையறிந்து தலைவிக்கு வரும் கோபமே ஊடல் என குறிப்பிடப்படுகிறது. இதோ மருத திணையில் ஒரு பாட்டு,

நூல்: ஐங்குறுநூறு (மருதம், கிழத்தி கூற்றுப் பத்து) #62

பாடியவர்: ஓரம்போகியார்

சூழல்: மருதத் திணை : காதலியை ஏமாற்றிவிட்டுப் பரத்தையருடன் ஊர் சுற்றித் திரும்பினான் காதலன். அவனைக் கேலி செய்கிறாள் காதலி

பாடல்:

இந்திர விழவில் பூவின் அன்ன

புன் தலைப் பேடை வரி நிழல் அகவும்

இவ்வூர் மங்கையர்த் தொகுத்து இனி

எவ்வூர் நின்றன்று மகிழ்ந நின் தேரே?

விளக்கம்:

மகிழ்நனே,

மலரைப் போலச் சிவந்த தலையை உடைய பெண் மயில், தரையில் வரிவரியாக விழுந்திருக்கின்ற நிழலில் அமர்ந்து அகவுகின்ற ஊர் இது.

இங்கே இந்திர விழா நடந்தபோது உன்னுடைய தேர்முழுவதும் பெண்கள் கூட்டம். அவர்கள் எல்லாரையும் தொகுத்து அழைத்துப்போய் ஆனந்தமாக விளையாடிவிட்டு நிதானமாகத் திரும்பிவந்திருக்கிறாய்.

அது சரி, உன்னுடைய அந்தத் தேர் இப்போது எங்கே? இந்த ஊர்ப் பெண்களெல்லாம் அலுத்துப்போய்விட்டார்கள் என்று வேறு ஊருக்கு ஆள் திரட்ட அனுப்பிவைத்திருக்கிறாயா?

இந்த பதிவோட இந்த தொடர முடிச்சாச்சுங்க. சீக்கிரமே வேற ஏதாவது பார்க்கலாம். கீழ நம்ம சங்க இலக்கிய நிலங்கள பார்த்து தெரிஞ்சுகோங்க. நிறைய சங்க இலக்கியம் படிங்க. அத விட முக்கியம் எதாவது படிங்க.

முற்றும்...

பி.கு:

இந்த முறையும் விளக்கங்கள் என்.சொக்கன் இன் புத்தகத்தில் இருந்து மேற்கோள் எடுக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்த இருதிணைக்கும் ஏற்ற திரைப்பட பாடல் தெரியவில்லை. உங்களுக்கு ஏதவாது தோன்றினால் மறக்காமல் சொல்லுங்கள்.

கடல் காதல்!

2014-01-15T22:31:00.001-08:00

இரங்கல். இன்று நாம் காணப்போகும் உணர்வு. இரங்கல் என்ற உணர்வு எப்போதும் நம் விரும்பும் ஒருவரின் அருகாமையை இழந்து தவிக்கும்போது அவரின் நினைவில் நாம் மூழ்கி அவருடன் சண்டையிட்ட நாட்கள் நினைவில் வந்து இரங்கல் கொள்ள செய்யும். அத்தகைய சூழலிற்கு ஏற்ற தனிமையும், இடமும் தருவது கடல் என்பதை நம்மால் மறுக்கவே முடியாது.

கடல் என்பது நம் வரையில் வெறும் ஒரு நிலமே, ஆனால் மீனவ சமுதாயத்தில் அவள் தாயாக பார்க்கப்படுகிறாள். அத்தகைய மீனவ சமுதாயம் குறித்த பாடல்களையே நாம் இன்று காணப்போகிறோம். கடலும் கடற்கரையுமே நெய்தல் பாடல் நடக்கும் இடங்கள். இங்கு வாழும் அனைவரும் மீனவர்கள் மற்றும் முத்து குளிப்பவர்கள். இங்கு வாழும் மக்களை பரதவர், பரத்தியர் என்றும் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

நெய்தல் திணையின் உரிப்பொருள் இரங்கலும் இரங்கல் சார்ந்த நிகழ்வுகளும் என நமக்கு தெரியும். மீன் பிடிக்க கடலுக்கு செல்லும் தலைவர்களின் காதலிகள், தலைவர் பத்திரமாக வீடு திரும்ப வேண்டுமே என்ற ஏக்கத்தில் பாடுவதாக அமைந்துள்ளது இத்திணை.

ஆனால் நெய்தல் திணையில் பாட பெற்றுள்ள பல பாடல்கள் வேறு ஒரு நிலத்தின் தலைவனை முதன்மையாக கொண்டு தலைவி பாடுவதாகவும், அல்லது தலைவனே பாடுவதாகவும் அமைய பெற்றுள்ளன. இம்முரண்பாடு எதனால் என தெரியவில்லை.

கடல் சார்ந்த நகரங்களுக்கு பெயரின் இறுதியில் பட்டினம், பாக்கம் என முடியுமாறு வைக்கப்பட்டன. அது இன்று வரையிலும் பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது. உதாரணம் மதராசப்பட்டினம், நாகப்பட்டினம், விசாகப்பட்டினம், துரைப்பாக்கம், கேளம்பாக்கம். இவை அனைத்தையும் விட கவனிக்கப்பட வேண்டியது பட்டினப்பாக்கம்.

அவ்வளவுதான் இனி பாடல் பார்க்க வேண்டியது தான்.

நூல்: அகநானூறு

புலவர்: சேந்தன் கண்ணனார்.

பாடலின் சூழல் என்னன்னா, தலைவன் தலைவிய பாக்க வந்திருக்காரு, தலைவி நெய்தல் நிலத்தில இருக்கிறவங்க, சீக்கிரமே தலைவர் கிளம்புறாரு, அப்போ தலைவி, கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு போலாமேனு வருந்தி கேக்குறாங்க. [ இன்னும் சுலபமா புரியணும் னா அலைபாயுதே படத்துல சிநேகிதனே பாட்டு ஆரம்பத்துல காட்சி வருமே அதே காட்சியமைப்பு தான் இங்க, இருபாலர்களையும் மாற்றிப்போட்டுகோங்க]

கழியே, சிறு குரல் நெய்தலொடு காவி கூம்ப

எறி திரை ஓதம் தரல் ஆனாதே

துறையே, மருங்கின் போகிய மாக் கவை மருப்பின்

இரும் சேற்று ஈர் அளை அலவன் நீப்ப

வழங்குநர் இன்மையின் பாடு ஆன்றன்றே

கொடு நுகம் நுழைந்த கணைக் கால் அத்திரி

வடி மணி நெடும் தேர் பூண ஏவாது

ஏந்து எழில் மழைக்கண் இவள் குறையாகச்

சேந்தனை சென்மோ, பெருநீர்ச் சேர்ப்ப!

இலங்கு இரும் பரப்பின் எறி சுறா நீக்கி

வலம்புரி மூழ்கிய வான் திமில் பரதவர்

ஒலி தலைப் பணிலம் ஆர்ப்ப, கல் என

கலி கெழு கொற்கை எதிர்கொள, இழிதரும்

குவவு மணல் நெடும் கோட்டு ஆங்கண்

உவக்காண் தோன்றும் எம் சிறு நல் ஊரே!

விளக்கம்:

பெரிய கடற்கரையைக் கொண்ட தலைவா,

நெய்தல் மலரும் குவளை மலரும் ஏராளமான சிறிய பூங்கொத்துகளாக மலர்ந்து உப்பங்கழிக்கு அழகு சேர்க்கின்றன. கடலில் அலைகள் ஓயவில்லை. அங்கே உள்ள கருப்பான ஈரச்சேற்றில் நீண்ட கொம்பைக் கொண்ட நண்டுகள் வெளிப்படுகின்றன.

கடல் பரப்பில் எங்கும் சுறா மீன்கள் அலைகின்றன. ஆனால், பெரிய படகைக் கொண்ட மீனவர்கள் அவற்றைப் பிடிக்கவில்லை, வலம்புரி முத்தினை மூழ்கி எடுக்கச் செல்கிறார்கள். அவர்கள் திரும்பி வந்து படகிலிருந்து இறங்குகின்ற மணல் பொருந்திய கரைதான், எங்களுடைய சிறிய, நல்ல ஊர்.

இந்த ஊர், இப்போது அமைதியாகச் சத்தமில்லாமல் இருக்கிறது. ஆனால், கடலில் முத்தெடுக்கச் சென்ற எங்கள் மீனவர்கள் திரும்பி வரும்போது, ஊரெங்கும் கொண்டாட்டம்தான், ஒலி கொண்ட சங்குகள் ‘கல்’ என்று சத்தமிடுவதுபோன்ற ஆரவாரத்துடன் மீனவப் பெண்கள் அவர்களை வரவேற்பார்கள்.

நீ பயணம் செய்த நீண்ட தேரை ஓட்டி வந்த, திரண்ட காலைக் கொண்ட கோவேறு கழுதைகள் இப்போது அவிழ்த்துவிடப்பட்டிருக்கின்றன, நிம்மதியாக ஓய்வெடுத்துக்கொண்டிருக்கின்றன. அவற்றை மீண்டும் இந்தத் தேரின் வளைந்த நுகத்தில் பூட்டும்படி உன்னுடைய தேர்ப்பாகனுக்கு ஆணை இடாதே, இங்கிருந்து கிளம்பிவிடாதே,

என்ன அவசரம்? அழகுள்ள இந்தப் பெண்ணின் கோரிக்கையை மதித்து, இன்று இரவு எங்கள் விருந்தினராக இந்த ஊரிலேயே தங்கிவிட்டுச் செல்லலாமே!

இதுவும் இதுக்கு முன்னாடி சொன்ன புத்தகத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டது தான். "தினம் ஒரு பா" ஆசிரியர்: என். சொக்கன்.
. . . தொடரும்
பி.கு:

நன்றி: என்.சொக்கன்

இதுக்கும் ஒரு பாடல் இருக்கு, எனக்கு ரொம்ப பிடித்த பாட்டு, என் தலைவரின் இசையில்

பாலைக் காதல்!!!

2014-01-12T21:24:00.002-08:00

அகத்திணைகள் ஐந்தினையும் நாம் காண்கிறோம். சென்ற பதிவில் நாம் குறிஞ்சித்திணை பற்றி கண்டோம். இப்பதிவில் நாம் காணப்போவது பாலை திணையினை. நம் தமிழகத்தில் பாலைவனமே இல்லையே என உங்களுக்கு தோன்றினால் உங்களுக்கு என் பாராட்டுகள். நம் தமிழகத்தில் பாலைவனம் கிடையாது ஆனால் பாலை நிலங்கள் உண்டு. குறிஞ்சி நிலமும் முல்லை நிலமும் சேரும் இடத்தில் சூரியன் உக்கிரத்தால் பாலை நிலம் உருவாகிறது என சங்க இலக்கியம் கூறுகிறது.

பாலை நிலம் பாழான நிலம். அங்கு பசியும் பஞ்சமும் அதிகம். ஆகவே துக்கமும் அதிகம். அதனாலேயே பாலை நிலத்திற்கு நம் முன்னோர் பிரிவும் பிரிவு சார்ந்த நிகழ்வுகளையும் பாலை நிலத்திற்கு அளித்துள்ளனர். பாலை பாடல் படபெரும்போது நாம் நினைவு கொள்ள வேண்டியவை. பாலையில் நேரம், நிச்சயம் மண்டைய பொளக்கும் நண்பகல் நேரம். காலம், முதுவேனிற் காலம் அல்லது பின்பனிக்காலம். ஆக மொத்தம் சிக்குனா சின்னபின்னமாக்குற ஒரு காட்சியமைப்பு. இதுல வழிப்பறிக் கொள்ளை வேற. இது போதாதா நம்ம தலைவிக்கு வருத்தப்பட, ஆகவே பணம் சம்பாதிக்க பாலை நிலம் வழியா பயணம் செய்யபோற தலைவன நெனச்சு வருத்தப்பட்டு பாடுறதே பாலைத்திணை. ஒரு பாட்டு பாப்போமா... பாடும் பொருளும் என்னோடது கிடையாது. 'தினம் ஒரு பா'ன்ற புத்தகதில்லிருந்து எடுத்தது. ஆசிரியர் என்.சொக்கன் அவர்கள். இனி பாட்டு

அருளும் அன்பும் நீக்கித் துணைதுறந்து
பொருள்வயிற் பிரிவோர் உரவோர் ஆயின்,
உரவோர் உரவோர் ஆக!
மடவம் ஆக; மடந்தை நாமே!

நூல்: குறுந்தொகை (#20)

பாடியவர்: கோப்பெருஞ்சோழன்

திணை: பாலை

சூழல்: காதலன் சம்பாதிப்பதற்காகக் காதலியைப் பிரிந்து செல்கிறான். இந்தத் தகவலைக் காதலியிடம் சொல்கிறாள் தோழி. அதற்குக் காதலி சொல்லும் பதில் இந்தப் பாடல்

என் காதலருக்கு என்மேல் அன்பும் இல்லை, அக்கறையும் இல்லை, காசு சம்பாதிப்பதற்காக என்னைப் பிரிந்து போய்விட்டார்.
இப்படிப் பணத்துக்காகத் துணையைப் பிரிந்து போவதுதான் புத்திசாலித்தனம் என்றால், அவரே புத்திசாலியாக இருக்கட்டும், நான் முட்டாளாகவே இருந்துவிட்டுப்போகிறேன்!

... தொடரும்

பி.கு:

தினம் ஒரு பா. ஆசிரியர்: என்.சொக்கன். வானதி பதிப்பகம்.

இந்த திணைக்கு ஒரு திரைப்பட பாடல் கொடுக்காவிட்டால் எப்படி? அதனால்...

குறிஞ்சி காதல்!

2013-12-26T22:01:00.000-08:00

சங்ககால இலக்கியங்களில் கூறப்பட்டுள்ள அகத்திணை ஐந்தினை நாம் சென்ற பதிவில் கண்டோம். அதன் தொடர்ச்சியான, இப்பதிவில் நாம் குறிஞ்சி திணையினை விரிவாக காண உள்ளோம். குறிஞ்சி திணையின் உரிப்பொருள் புணர்தலும் புணர்தல் சார்ந்த விஷயங்களும் என நாம் ஏற்கனவே பார்த்துள்ளோம். நாம் குறிஞ்சி திணையை குறித்து பார்ப்பதற்கு முன் அதன் உரிப்பொருளை குறித்து சிறிது காண்போம்.

புணர்தல் என்ற சொல்லிற்கு சமகால தமிழ் மக்கள் பலர் உடல் சேர்க்கை என விரசமாக பொருள் கொண்டுள்ளனர். புணர்தல் என்பது வெறும் உடல் சேர்க்கை மட்டும் அன்று, இரு மனங்கள் ஒன்றாக சங்கமிப்பதே புணர்தல் ஆகும். அதற்கு துணை புரிவது தொடுகை மற்றும் கலவி ஆகும். இனி நம் குறிஞ்சி திணை குறித்து காண்போம்.

ஒரு பாடல் குறிஞ்சி திணையில் பாடப் பெற்றால், அதன் காட்சியமைப்பு பின்வருமாறு அமையும். பாடல் நடக்கும் தளம் மலையும் மலை சார்ந்த இடமாகவும். முன்பனிக்கால நள்ளிரவு வேளையில் நடக்கும். இப்பாடலில் இடம்பெறும் தலைவனும், தலைவியும் குறவன், குறத்தியர்களாகவும். இவர்களின் தொழில் தேன் எடுப்பதும் வேட்டையாடுவதும் ஆகும். இவ்வாறு வேட்டையாட செல்லும் வேளையில் அங்கு தலைவனை காண வரும் தலைவி, அங்கு நிலவும் தனிமையால் புணர்ச்சி ஏற்ப்படும். இவைபற்றி எல்லாம் நினைக்கவும், அணுக்கரிடையே (தமக்கு நெருக்கமானவர்) தம் உணர்வை எடுத்து கூறவும் பொருந்துவனவாக அமைந்திருக்கும் நிலப்பகுதிகள் குறிஞ்சி ஆகும். இப்போது உதாரணமாக ஒரு குறிஞ்சிப் பாடலை பார்ப்போம்.

நூல்: அகநானூறு
பாடியவர்: மதுரை மருதன் இளநாகனார்
சூழல்: காதலியை சந்திக்க வரும் தலைவனை கண்ட தோழி, தலைவியிடம் பேசுவது போல்,தலைவியை சீக்கிரம் கல்யாணம் செய்துகொள்ளுமாறு வலியுறுத்துகிறாள்.

நீலத்து அன்ன நிறம் கிளர் எருத்தின்
காமர் பீலி, ஆய் மயில் தோகை
இன் தீம் குரல் துவன்றி, மென் சீர்
ஆடு தகை எழில் நலம் கடுப்பக் கூடி
கண் நேர் இதழ, தண் நறும் குவளைக்
குறுந்தொடர் அடைச்சிய நறும் பல் கூழை
நீடு நீர் நெடுஞ்சுனை ஆயமொடு ஆடாய்
உயங்கிய மனத்தை ஆகி, புலம்பு கொண்டு
இன்னை ஆகிய நின் நிறம் நோக்கி
அன்னை வினவினள் ஆயின், அன்னோ!
என் என உரைக்கோ யானே – துன்னிய
பெரு வரை இழிதரும் நெடு வெள் அருவி
ஓடை யானை உயர் மிசை எடுத்த
ஆடு கொடி கடுப்ப, தோன்றும்
கோடு உயர் வெற்பன் உறீஇய நோயே?

விளக்கம்:

நீல நிற கழுத்தும், அழகிய தோகையும்
கொண்ட மயில்கள்,
இனிமையான குரலில், மென்மையான தாளத்தில்
ஆடும். அதுபோல நீயும் உன் தோழிகளுடன்
விளையாடுவாய். கண்களை போன்ற குவளை
மலர்களை சூடிக்கொண்டு, தண்ணீர் சுனையில் ஆனந்தமாய் ஆடுவாய்.
உன் கூந்தல் அலைஅலையாய் பரந்திருக்கும்.

இப்போது,
அவ்வாறு இல்லாமல் தனிமையாய், வருத்தத்துடன் இருக்கிறாய்,
உன் உடல் நிறம்கூட மாறி விட்டது.
இதை பார்த்து தாய் கேட்டால்
நான் என்ன கூறுவேன்?

மலை உச்சியில் இருந்து விழும் வெண்அருவி,
யானை நெற்றியில் கட்டப்பட்டிருக்கும் வெள்ளை
கொடி காற்றில் அசைவது போல் தோன்றும்
மலையின் தலைவனால் தான் உனக்கு இந்த
(காதல்)நோய் என தாயிடம் எப்படி கூறுவேன்?

இவ்வாறு தலைவனை சீக்கிரம் கல்யாணம் செய்து கொள்ளுமாறு தோழி கூறுகிறாள்.

. . . தொடரும்

பி.கு:

நம் தமிழ் சினிமாவில் குறிஞ்சி பாடலுக்கு ஏற்ற பாடலாக அமைந்தது புன்னகை மன்னன படத்தில் வரும் ' என்ன சத்தம் இந்த நேரம் பாடல்?'

தங்களது கருத்துகளை பின்னூட்டத்தில் பதியவும்.

காதலிலே ஐந்து வகை!!!!

2013-12-15T23:23:00.000-08:00

கண்டதும் காதல், காணாமலே காதல், சைவ காதல், அசைவ காதல், இன்டர்நெட் காதல், செல்போன் காதல், பேசா காதல், தெய்வீக காதல், பருவ காதல், முற்றிய காதல் என காதலில் பல வகைகள் இப்போது சொல்லப்படுகிறது. நம் வைரமுத்து காதலில் இரண்டு வகைகள் உள்ளதாக ரட்சகன் படத்தில் கூறியுள்ளார். நாம் காணப்போவது காதலின் வகைகள் அன்று. காதல் மேற்கொள்ளும்போது ஏற்படும் பல வகையான மனவுணர்வுகளை நம் சங்க இலக்கியத்தில் கூறியுள்ளனர். அது குறித்து நாம் இப்பதிவில் காணப்போகிறோம். அதற்கு முன் காதல் என்றால் என்ன??

காதலுக்கு அறிவியல்ரீதியாக, உளவியல்ரீதியாக பல விளக்கங்கள் தரப்படுகின்றன. இருந்தாலும் எனக்கு புரிந்த வரையில் காதல் என்பது, அன்பின் ஒருவகையே. நம் துணையாக நினைக்கும் ஒருவரிடம், நாம் காட்டும் அபரிமிதமான அன்பே காதல். சாலையில் போகும் பெண்களை பார்த்து கைகாட்டுவதும், கண்ணடிப்பதும், நடிகைகளின் மேல் கொள்ளும் மோகம் ஆகியவை காதலில் சேர்த்திக் கிடையாது. அதேபோல் பார்ப்பவர் அனைவரையும் துணையாக கண்டாலும் அது காதலில் சேராது, மனநல பாதிப்பையே சேரும்.

இக்காலத்தில் நாம் காதல் ஜோடிகளின் கோபதாபங்களையும், இன்பதுன்பங்களையும், ஊடல்களையும் காண்கிறோம்.சங்ககால காதல் பறவைகளின் மனவுணர்களை நாம் தெரிந்துக்கொள்ளவே பல பாடல்கள் பாடப்பெற்று உள்ளன. அவ்வகையான பாடல்களில் எழும் உணர்வுகளை ஐந்து வகையாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. இவை உள்ளம் சார்ந்தவற்றை வகைப்படுத்துவதால் அகத்திணைகள் என கூறப்படுகிறது.

அகத்திணைகள் மொத்தம் ஏழு வகைப்படும். அவை கைக்கிளை, பெருந்திணை, குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை ஆகும். இவற்றில் கைகிளை என்பது ஒருதலை காதலை குறிப்பது. அதேபோல் பெருந்திணை பொருந்தா காமத்தை குறிப்பது. இவற்றை தவிர்த்து பார்த்தல் மொத்தம் ஐந்து வகை( அப்பாடா! தலைப்புக்கு வந்தாச்சு).

ஒவ்வொரு திணையிற்கும் வெவ்வேறு நிலங்கள், பொழுதுகள், பணிகள், தெய்வங்கள், விலங்கு, மக்கள், பூக்கள் உண்டு. அதேபோல் ஒவ்வொரு திணையும் ஒரு உணர்ச்சியை கருபொருளாக கொண்டு எழுதப்பட்டுள்ளது. திணைக்கு உரியவையான மரம்,மக்கள், பூ, தெய்வம், தொழில் ஆகியவற்றை கருப்பொருள் எனவும். உள்ளத்தில் எழுகின்ற உணர்வுகளின் காரணமாக விளங்கும் உந்துதல்களை உரிப்பொருள் எனவும் அழைக்கபடுகிறது.

இப்போது ஒவ்வொரு திணைக்கான உரிப்பொருள்களைபார்ப்போம்.

"போக்கெல்லாம் பாலை, புணர்தல் நறுங்குறிஞ்சி
ஆக்கம் அளி ஊடல் அணி மருதம் - நோக்கு ஒன்றி
இல் இருத்தல் முல்லை, இரங்கிய போக்கு ஏர் நெய்தல்
புல்லும் கவிமுறைக்கு ஒப்பு"

இது அகத்திணையை விளக்கும் வாய்ப்பாட்டு பாடலாகும். இதன் விளக்கம் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

1. குறிஞ்சி --புணர்தலும் புணர்தல் நிமித்தமும் (கூடல்)

2. பாலை --பிரிதலும் பிரிதல் நிமித்தமும்

3. முல்லை --இருத்தலும் இருத்தல் நிமித்தமும் ( காத்து இருத்தல்)

4. மருதம் --ஊடலும் ஊடல் நிமித்தமும்

5. நெய்தல் --இரங்கலும் இரங்கல் நிமித்தமும் ( வருந்துதல்)

இவையே செய்யுள் செய்பவர்க்கு அடிப்படை பொருள்களாகும். இந்த ஐந்து வகைகளை கொண்டு சங்க இலக்கியத்தில் ஈடு இணையற்ற காதல் பாடல்கள் பாடப்பட்டுள்ளன. இந்த ஐந்து திணைகளையும் விரிவாக நாம் பின் காணலாம். இப்பதிவை முடிக்கும் முன் எனது விருப்பதிற்காக ஒரு செய்யுள்.

நூல்: குறுந்தொகை

பாடியவர்: கண்ணனார்.

ராத்திரி நேரத்துல யாருக்கும் தெரியாம தன்னோட ஆள் வீட்டுக்கு வரார் நம்ம ஹீரோ. கஷ்டப்பட்டு சுவரெல்லாம் ஏறிக் குதிச்சு கதவ தட்டுறாரு, ஆனா நம்ம ஹீரோயின் கதவையே தெறக்கல, அதுனால சோகமா இருக்கும்போது மறுநாள் ஹீரோயினோட தோழி வந்து சொல்றாங்க,

பல்லோர் துஞ்சும் நள்ளென் யாமத்து

உரவுக் களிறுபோல் வந்து இரவுக் கதவும் முயறல்

கேளேம் அல்லேம்; கேட்டனெம் பெரும!

ஓரி முருங்கப் பீலி சாய

நல் மயில் வலைப் பட்டாங்கு யாம்

உயங்குதொறும் முயங்கும் அறன் இல் யாயே

விளக்கம்:

எல்லாரும் தூங்கும் 'நள்' என சத்தம் வரும் இரவு நேரத்தில்

பலமான யானை போல் வந்து இரவு கதவை தட்டினாய்

எனக்கும், தோழிக்கும் கேக்காமல் இல்லை, நன்றாகவே கேட்டது

(இருந்தும் ஏன் கதவை திறக்கவில்லை என்றால்)

ஓடி ஆடும் அழகு மயில்

வலையில் சிக்கியதும் என செய்வது என தெரியாமல் முழிக்குமே

அதுபோல் தலைவியும், அவள் தாயின் அணைப்பில் இருந்ததால் கதவை திறக்க முடியவில்லை,

எவ்வளவு அழகான பாட்டு பாருங்க. அப்பவே காதலிக்கும் போது ராத்திரி திருட்டுத்தனமாக வீட்டுக்கு வருவது சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்துகிறது.இது குறிஞ்சித் திணை ஆகும்.

. . . தொடரும்

பி.கு:

பிழை எதாவது இருப்பின் தெரியப்படுத்தவும், திருத்திக்கொள்ளப்படும்.

தங்களின் கருத்துக்கள் பின்னூட்டத்தில் பதியவும்.

படமும் அதன் பாதிப்பும்

2013-12-09T23:34:00.000-08:00

நான் பல வருடங்களுக்கு முன்னால் ஒரு செய்தி ஒன்று படித்தேன், அதில் ஒருவர் தன் சிறு வயதில் ஒருமுறை ரயிலில் பயணச்சீட்டு இல்லாமல் சென்றாராம் அந்த குற்றவுணர்வு அவரை வாட்டியதால் அவர் பல வருடங்கள் கழித்து ரயில்வே துறைக்கு அவர் செலுத்த வேண்டிய அபராதத்தை வட்டியுடன் செலுத்தியதால், அவரின் நேர்மையை பாராட்டுவதாக அந்த செய்தி இருந்தது. இதே போல் நான் உயர்கல்வி படிக்கும் போதும் ஒரு கதை ஒன்று பாடத்தில் படித்துள்ளேன். இப்போது இது எதற்கு சம்பந்தம் இல்லாமல் சொல்கிறேன் என யோசிக்காதீர்கள், கடைசியில் சொல்கிறேன்.

சமீபத்தில் ஒரு படம் பார்க்க நேர்ந்தது, அதை பார்த்ததும் எனக்கு வேறொரு படமும், சமீபத்திய நிகழ்வு ஒன்றும் நினைவுக்கு வந்தது. நான் பார்த்த படத்தைப் பற்றி சொல்வதற்கு முன் அதைப்பார்த்து எனக்கு நினைவுக்கு வந்த படத்தை பற்றி ஓரிரு வார்த்தை,

Alan parker இயக்கத்தில் 2003ம் ஆண்டு வெளிவந்த The Life of David Gale என்ற படம் தான் எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது. இப்படத்தில் டைட்டானிக் புகழ் கேட் வின்ஸ்லெட் முக்கிய கதாப்பாத்திரத்தில் நடித்துள்ளார்.இப்படத்தில் மரணத் தண்டனை குறித்தும் அதன் விளைவுகள் குறித்தும் கூறப்படுகின்றன. நம் பதிவு இப்படம் பற்றி இல்லாததால் இதை அப்புறம் பாப்போம்.

இப்போது நான் பார்த்த படம் பற்றி, சின்னக்கோளாறுப்பட்டி தேவருக்கும், நல்லப்பநாயக்கன்பட்டி நாயக்கருக்கும் பகை. அந்த ஊர்களில் நிலத்தடி நீர் இல்லை. இரு ஊர்க்களுக்கும் நடுவில் இருக்கும் சண்டியன் ஒருவனின் நிலத்தில் மட்டுமே தண்ணீர் வரத்து உண்டு. மூவருக்குள்ளும் நடக்கும் விஷயங்களே இப்படம். மேற்படி சொன்னதை வைத்தே படத்தை கண்டுப்பிடித்தவர்கள் என் சார்பில் உங்கள் தோளில் தட்டிக்கொள்ளுங்கள். அந்த படம் நம் கமல் அவர்களின் விருமாண்டி.

இப்படத்தை பற்றி நான் கூற பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை. நாம் அனைவருமே பார்த்திருப்போம். இருந்தும் நான் கவனித்த சிலதை இங்கே பகிர விரும்புகிறேன். படத்தின் முதல் frameல் இருந்து படம் கதையை நோக்கி பயணிக்க ஆரம்பிக்கும் வகையில் திரைக்கதை பக்குவமாக வடிவமைக்கப் பட்டிருக்கும். இப்படத்தின் திரைக்கதை rashomon தாக்கத்தில் இருப்பது நாம் எல்லாரும் பரவலாக அறிந்ததே. படம் அவ்வளவு வேகமாக செல்லும்போதிலும் கமல் மிக அழகான விஷயங்களைப் படத்தில் நுணுக்கமாக செதுக்கியிருப்பார். படத்தில் வரும் கதாப்பாத்திரங்கள் சில மிகவும் சுவாரசியமானவை. படத்தில் வரும் சொரிமுத்து காளை மிக முக்கியமான பாத்திரமாக நான் கருதுகிறேன். அதேபோல் அந்த ஓவியராக வரும் ஆசிரியர். கமலின் வாழ்கையின் வெவ்வேறு பரிமாணங்களை அவர் வரையும் ஓவியங்கள் மூலம் நாம் தெரிந்துக் கொள்ளலாம். எனக்கு மிகப் பிடித்த, படத்தில் வரும் சிறிய பாத்திரம் பசுபதியின் மகன். அடுத்தமுறை படம் பார்க்கும்போது கவனியுங்கள் அவன் கமல்-ஐ படம் முழுவதும் மாப்ள என்றுதான் அழைப்பான். கிளைமாக்ஸில் பசுபதி தனது மகனை போட்டு விடுவதாக மிரட்டும்போதும் அவன் "மாப்ள காப்பாத்து மாப்ள" என்றும், பிறகு பசுபதியை விரட்டும்போது " மாப்ள உடாத மாப்ள வெட்டு, வெட்டு" என கூறுவான். மிக சீரியஸான நேரத்தில் கூட இவ்வாறு காட்சி வைக்க கமலால் மட்டுமே முடியும்.

அதே போல் இப்படத்தில் உடல் மொழியிற்கும் கமல் முக்கியத்துவம் அளித்திருப்பார். படத்தில் யாருக்கும் பயப்படாமல் எல்லோரையும் நேருக்கு நேர் காணும் கமல். நீதிமன்றத்தில் பொய் சாட்சி கூறிவிட்டு இறங்கும்போது நெப்போலியனின் கண்களை பார்க்காமல் தலைகுனிந்து கொண்டு செல்வார். அதே போல் கமலுக்கு எதிராக பொய் சாட்சி சொல்லும் பூசாரி, நீதிபதியிடம் பேசும்போது அபிராமி கொடுத்த மோதிரத்தை கையிலிருந்து கழட்டி மடியில் வைத்துக் கொள்வதைப் பார்க்கலாம்.

இப்படத்திலும், மேலே சொன்ன படத்திற்கும் உள்ள ஒற்றுமை மரணத் தண்டனை தேவையா என நமக்குள் கேள்வி எழ செய்கிறது. மரணத்தண்டனை என்பது தவறாக அளிக்கும்போது திருத்திக்கொள்ள முடியாத தவறாக அது மாறிவிடுகிறது. இதுவரை சினிமாவில் தான் இதுபோல் விஷயம் நடக்கிறது என நினைத்திருந்தேன், ஆனால் சமீபத்திய நிகழ்வு அது நிஜத்திலும் நடக்கும் என உறுதிப்படுத்துகிறது.

நான் முதலில் மேற்சொன்ன விஷயம் ஞாபகம் இருக்கிறதா? அதுவோ சின்ன விஷயம். சில வாரங்களுக்கு முன் இதே போல் குற்றவுணர்வு மேலிட ஒரு அதிகாரி வெளியிட்ட விஷயம் ஒரு மரணத் தண்டனை கைதியின் வாழ்க்கையை மாற்றிப்போட்டுள்ளது. அவருக்கு மரணத் தண்டனை இன்னும் நிறைவேறாமல் உயிருடன் இருப்பதை நினைத்து சந்தோஷம் கொள்வதா? இல்லை இத்தனை வருடங்கள் அவரது வாழ்வு வீணாகிவிட்டதை கருதி வருத்தம் கொள்வதா? இவை அனைத்தும் ஒருபுறம் இருந்தாலும் தான் நிரபராதி என தெரிந்தும், அவர் தண்டனை மறுக்கப்பட்டதா இல்லையா என தெரியாமல், அவரின் உயிர் சாவிற்கும் வாழ்விற்கும் கயிரில்லாமல் ஊசலாடிக்கொண்டிருக்கிறது....

பி.கு:

life of david gale இன்னும் பார்க்கவில்லை, ஆகவே அதைப்பற்றி விவரிக்க முடியவில்லை.

உங்கள் கருத்துக்களை பதியுங்கள்...

நான் விரும்பும் ஆளுமை- சுஜாதா!

2013-11-27T21:58:00.000-08:00

நான் பதிவு எழுத ஆரம்பித்த போதே எதையெல்லாம் எழுதலாம், எழுத வேண்டாம் என யோசிக்கையில் சுஜாதாவை பற்றி எழுத வேண்டாம் என நினைத்திருந்தேன். அவரை பற்றி பதிவு போடதவர்களே பதிவுலகில் இல்லை என்பதே காரணம். இப்படி பலபேரால் பேசப்பட்ட ஒருவரை பற்றி நான் என்ன புதிதாக சொல்லப்போகிறேன் என்னும் எண்ணம் இருந்தது. அப்படி இருந்தும் என்னால் கட்டுப்படுத்த முடியாமல், நீ என்ன பெரிய இவன் என்று என் கைகள் தானாக இயங்க தொடங்கி, என் நினைப்பில் மண்ணள்ளிப் போட்டுவிட்டு. இதோ எழுத தொடங்கிவிட்டது.

நான் ஒன்பதாவது படித்துக் கொண்டிருக்கையில், அப்போதைய புத்தக கண்காட்சிக்கு சென்று வந்த என் அன்னை மூன்றுப் புத்தகங்கள் வாங்கி வந்தார்.அதில் ஒன்று 'பெண் இயந்திரம்'. அதுவரை எனக்கு சுஜாதா என்று ஒருவர் இருக்கிறார் என்று மட்டுமே தெரியும். அது தான் எனக்கும் அவர் எழுத்துக்குமான முதல் சந்திப்பு. அதை படிக்கும்போதே எனக்குள் எதோ மாற்றம் நிகழ்ந்தது. அவரது எழுத்து மிக வித்தியாசமான நடையில் இருந்தது, அந்த வித்தியாசம் எனக்கு மிகப் பிடித்து போனது. அப்போது என்னிடம் இருந்த அவருடைய புத்தகம் அது ஒன்று மட்டுமே. அதன்பின் நான் ஒரு வருட காலம் அடுத்த புத்தக கண்காட்சிக்கு காத்துக்கொண்டிருந்தேன் [ அப்போது நூலகங்கள் பற்றி அறியாத கள்ளமில்லா பிள்ளை நான்]. அடுத்த கண்காட்சியில் நாங்கள் வாங்கியது சுஜாதா வின் ஐந்து புத்தகங்கள். அதில் நான் முதலில் படிக்க தொடங்கியது 'என் இனிய இயந்திரா', என்னால் இன்று வரை அதைப்போல ஒரு அறிவியல் புனைக்கதையை பார்க்க முடியவில்லை. நான் ஜீனோ வை ஒரு சூப்பர் ஹீரோ போல பார்த்தேன். அவரது ஹாஸ்யம், நக்கல் கதை முழுவதும் பயணிக்கும். எங்களை மிகவும் கவர்ந்தது. [என்னது திடீரென்று பலர்பாலில் பேசுகிறேனோ? எங்கள் வீட்டில் அதன்பின் அனைவருக்கும் சுஜாதா பிடிச்சிடிச்சுங்க!]

அதே போல் என்னை மிக கலக்கிய இன்னொரு படைப்பு 'எப்போதும் பெண்'. எந்தவொரு இலக்கிய நாவலும் எனக்கு இவ்வளவு பெரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்தவில்லை. அதை படித்து முடித்ததும் எனது பெண்கள் குறித்த பார்வையே மாறிப்போனது. சுஜாதா ஒரு வெகுஜன எழுத்தாளர், தீவிர இலக்கியம் எழுதவில்லை என சிலர் கூறுகிறார்கள். சுஜாதாவும் இலக்கியம் எழுதியிருக்கிறார் அவை எப்போதும் பெண், ஸ்ரீரங்கத்து தேவதைகள் மற்றும் அவருடைய சில சிறுகதைகள் ஆகும். இருந்தும் அவர் இலக்கியவாதிகள் செய்யாத பலவற்றை வெகுஜன ரசிகர்களிடம் கொண்டு சேர்த்திருக்கிறார். அவர் தீவிர இலக்கியம் புரியவில்லை என்றாலும் இலக்கியத்தை எல்லோரிடமும் கொண்டு சேர்த்தார். அவர் இல்லையென்றால் நான் இவ்வளவு படித்திருக்க மாட்டேன்.

அதன்பின் நான் அவருடைய சகல படைப்புகளையும் வரைமுறையின்றி படிக்கத் தொடங்கினேன். சுஜாதா என்ற பெயரை பார்த்தாலே பரவசம் அடைந்தேன். அவர் கூறுவதை பற்றி படிப்பதோடு நிறுத்தாமல், அவர் கூறும் விஷயங்களை இன்னும் தெரிந்துக் கொள்ள துவங்கினேன், அவர் செய்ய சொல்வதை பின்பற்றத் தொடங்கினேன். பலரைப் போல நானும் அவரது மாணவன் ஆனேன். ஏதாவது ஒரு விஷயத்தின் மீது கேள்விகள் இல்லாத நம்பிக்கை வைக்குமாறு சுஜாதா கூறியிருப்பார். நான் அவ்வகையிலான நம்பிக்கையை சுஜாதா மீது வைக்கத் தொடங்கினேன். என் அறிவு இன்று சிறிதேனும் வளர்ந்திருப்பது அவரால் தான்.

அவரை ராயல்டி விஷயத்திலும், சினிமாத்துறையிலும் ஏமாற்றப் பட்டிருக்கிறார். அவரது கதை ராயல்டி யாக ஒரு முறை ஒரு வெள்ளி குடமும், மற்றும் ஒரு முறை பேன்ட் ஒன்றும் தரப்பட்டதாம்.[ அது அவர் அளவிற்கு சரியாக இல்லை என்று வேறு அவர் எழுதி இருப்பார்]. அவர் இதைப்பற்றி குறைப்பட்டுக் கொண்டதே இல்லை. நம்மளால மத்தவங்க நல்லாயிருந்தா சந்தோஷம் தான் என்பார். இதுப்போல் யாராலும் சொல்லமுடியாது.

சுஜாதா பேசாத துறையே கிடையாது. சகலத் துறைகளை பற்றி பேசுபவர் அவர். எனக்குள் தொடங்கிய தேடலுக்கு முக்கிய காரணியே அவர்தான். நான் மேற்கொள்ளும் ஒவ்வொரு செயலிலும் மறைமுகமாக அவர் ஒளிந்திருப்பார். இன்று எனக்கு தோன்றும் கேள்விகள் பலவற்றிற்கு அவர் அப்போதே பதில் கூறியிருக்கிறார். எனக்கு சுஜாதாவிடம் ஒரு possessivenessம் உண்டு. அவர் தனது சிஷ்யனாக தேசிகன் நாராயணனை[சுஜாதாதேசிகன்] குறிப்பிட்டிருப்பார், அன்று முதல் நான் சுஜாதா தேசிகன் எழுதும் எதையும் நான் படிப்பதில்லை. அவர் மீது எந்த வெறுப்பும்,கோபமும் இல்லை. ஆனாலும் ஏனோ என்னால் படிக்கமுடிவதில்லை.

இதை சுஜாதா துதி பாடும் ஒரு பதிவாக நினைத்தாலும் பரவாயில்லை. அது எனக்கும் பெருமையே. பலரின் எழுத்தை படித்த எனது தலைவர், நான் எழுதுவதை பார்க்கும் சந்தர்ப்பம் இல்லாமல் போனது மிக வருத்தமாக இருக்கிறது. ஜஸ்டிஸ் சுந்தரம் சாலையை கடக்கையில் பத்தாம் நம்பர் வீட்டை பார்த்து ஒரு கேள்வி உதிக்கிறது அவரது பாணியில்," இப்படி த்ராட்டில விட்டுட்டுப் போயிட்டியே தலைவா?". இறுதியாக, வெண்பா விரும்பியான என் குருவை பற்றி நம் கிரேசிமோகன் மோகனின் வெண்பா,

“எழுவத்தெட் டானவரே எங்கள் சுஜாதா
எழுதவிட்டுப் போனீரே எம்மை;-உழுதுவைத்துப்
போனாய்வும் பாதையில்முப் போகம்யாம் காணவே
பேனா பிடிக்கின்றோம் பார்”
….கிரேசி மோகன்….

தங்களது கருத்துகளை பின்னூட்டத்தில் பதியவும். பின்னூட்டம் இடாமல் செல்வோரை என் எழுத்து கனவில் வந்து பயமுறுத்தும்.:P

பி.கு:
என்னிடம் உள்ள கெட்டப் பழக்கம் பிடித்தவர் பற்றி எழுதும் போது பெரிதாக எழுதி தள்ளிவிடுவேன். பொறுமையுடன் படித்தமைக்கு நன்றி.

வெண்பா courtesy: http://balhanuman.wordpress.com/

யாரை கேட்க???

2013-11-27T20:45:00.001-08:00

என் வீட்டிலிருந்து இறங்கி சாலையில் நடக்க துவங்கினேன். கையில் இருந்த அலைபேசி சீட்டியடித்து, ஒரு புது சேதி வந்திருப்பதாக அறிவித்தது. திறந்து பார்த்தப்போது
" சீக்கிரம் வாடா, எரும!!" என்று நண்பன் அன்பாக அழைத்திருந்தான். அதற்கு பதிலளிக்காமல் எனது பையில் போட்டுக்கொண்டு, எனது நடையை துரிதப் படுத்தினேன். மழை ஓய்ந்து வானம் தூறிக்கொண்டிருந்தது. தெருவெங்கும் சகதியாக இருந்து, நடப்பதற்கு சிரமமாக இருந்தது. இதில் வெளியே வேறு போகவேண்டும் என்ற எண்ணம சிறிது வெறுப்பாக இருந்தது. அவன் வீட்டிற்கு போய் சேர இன்னும் எவ்வளவு நேரம் ஆகும் என யோசித்துக்கொண்டே விரைவாக நடந்தேன். எனது சிந்தனையை கலைப்பதுபோல் தேரடி அருகில் ஒரு முதியவர் என்னை வழிமறித்தார். அவர் அருகில் இருக்கும் கம்பத்தைப் பிடித்தப்படி நின்றிருந்தார்.

"தம்பி! ஒரு உதவி செய்வீங்களா?" என்றார்.

"சொல்லுங்க" என்றேன். " தம்பி, எந்த பக்கம் போறீங்க? குளத்து பக்கமா போறீங்கனா போற வழில என்ன கொஞ்சம் குளம் பக்கத்துல விட்டுட்ரிங்களா?" எனக் கேட்டார். நான் மாட வீதி பக்கம் செல்கிறேன். குளத்திற்கு நேர் எதிர்ப்பக்கம். இருந்தாலும் நேற்று பார்த்த அன்னை தெரசா குறித்த ஆவணப்படம் என் நினைவிற்கு வந்து, என் உள்ளே சேவை மனப்பான்மை பிரவாகமாக ஓடியது.

" வாங்க தாத்தா, நான் அந்த பக்கம் தான் போறேன், உங்கள விட்டுடறேன்." என்று அவர் கையை பிடித்துக் கொண்டு நடக்க ஆரம்பித்தேன். அவர் நைந்துபோன சட்டை போட்டிருந்தார், இருந்தும் சுத்தமாக இருந்தார். நெற்றியில் ஒரு சின்ன குங்குமப் பொட்டு வைத்திருந்தார். அதைப் பார்த்தல் எனக்கு எனது உயர் கல்வி ஆசிரியர் ஒருவர் ஞாபகம் வந்தது. மறுபடியும் எனது சிந்தனையை கலைத்து வைத்தார்.

"தம்பி, பேர் என்ன?" எனக் கேட்டார். நான் என் பேரை சொன்னதும், எங்கே படிக்கிறேன், வீடு எங்கே எனக் கேட்டுகொண்டிருந்தார். அதன்பின் சிறிது மௌனத்திற்குப் பின், " தம்பிக்கு என்ன வயசாகுது?" எனக் கேட்டார்.

" போன மாசம் தான் இருவது முடிஞ்சுது." என்றேன்.
"அப்போ தம்பி, 1993ம் வருஷம் பொறந்தீங்களா??" எனக் கேட்டார்.
" நான் கேட்டதுக்கு, அப்படித்தான் என் அம்மா சொன்னாங்க!" என்றேன் கிண்டலாக. அதற்கு அவர்," தம்பி நல்லா பேசுறீங்க." என நற்சான்று ஒன்று வழங்கினார்.

மறுபடி எனது அலைபேசி தன் இருப்பையும், எனது நேரமின்மையையும் உணர்த்தியது. நான் அதை எடுத்துப் பார்க்கவில்லை. என்ன பதில் சொல்லலாம் என யோசித்துக்கொண்டிருக்கும் போதே, வழக்கம்போல தாத்தா குறுக்கிட்டார்.

தாத்தா," தம்பிக்கு தொந்தரவு தரேனோ??".
" ச்சே! ச்சே! அப்படிலாம் இல்லை, இதுல என இருக்கு போற வழில தானே இருக்கு கஷ்டம் எதுவுமில்ல" என மறுமொழிந்தேன். அப்போதுதான் கவனித்தேன், இவ்வளவு நேரம் நடந்தும் மாட வீதி ஆரம்பிதிற்கு தான் வந்திருந்தோம். எனக்கு மலைப்பாக இருந்தது. ஒரு மனிதனால் இவ்வளவு மெல்லமாக நடக்க முடியுமா என. இந்த சிந்தனையும் பொறுக்காது தாத்தா, " முன்னாடிலாம் நல்லா தான் தம்பி நடந்துட்டு இருந்தேன், 2005ல ஒரு விபத்து, அதுல காலுல ப்ளேட் வெச்சுட்டாங்க, அதுனால வேகமா நடக்கவோ, திரும்பவோ முடியாது, விழுந்துருவேன். அதுனால யாரையாவது துணைக்கு இப்படி கூப்ட்டுகுவேன்!" என்றார்.

நான்," வீட்டுல வேற யாரும் இல்லையா?" என்றேன். " வீடே இல்ல தம்பி." என்றார் சிரித்துக் கொண்டே. எனக்கு கஷ்டமாக இருந்தது. அவர் அதை பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ளாமல், "நெனைவு தெரிஞ்சதுலேர்ந்து இந்த தெருவுல தான் தம்பி இருக்கேன். இத்தன வருஷமும் தனியா தான் இருக்கேன். "1960ல இந்த தெருலாம் எப்படி இருந்துது தெரியுமா?, அப்போ நான் தெருவில் குப்பை பெருக்கும் வேலை செய்துக்கொண்டிருந்தேன். 1977ல எம்.ஜி.ஆர். பிரச்சாரத்திற்கு, இதோ இந்த் தெருவுல தான் பேசுனார், அப்போ நான் தான் கொடி எல்லாம் கட்டுனேன்." என்றார் பெருமிதமாக. அவர் பேசுவது சாதரணமாக இருந்தாலும், எல்லாவற்றையும் அவர் வருடத்தை முன் வைத்து பேசுவது வித்தியாசமாக இருந்தது.

முதியவர்கள் அனைவரும் தங்கள் அனுபவங்களை பகிர்ந்துகொள்ள யாரையேனும் தேடியபடியே இருக்கிறார்கள். அவர்களது பல வருட கால வாழ்வில் நிறைய அனுபவங்கள் கொண்டுள்ளனர். அவர்களை பிறர் புறக்கணிப்பதும், தங்களிடம் எவரேனும் பேசமாட்டார்களா என்ற ஆவலும் அவர்களை காண்பவர்களிடம் எல்லாம் வெள்ளந்தியாக பேச வைக்கின்றன. இதில் சிலர் தனக்கும் முதுமை வரும் என்பதை அறியாமல் இவர்களை கேலி செய்கின்றனர். நான் இவ்வாறு சிந்தனை வயப்பட்டிருக்கும்போது தாத்தா, தன்னை பற்றி சொல்ல துவங்கினார்.

தாத்தா," 1997ல வேல செய்யுற எடத்துல திருடனதா பழிப்போட்டு என்னைய வேலைலேர்ந்து தூக்கிட்டாங்க, அப்போத்தில இருந்து, நம்ம கோவில்ல தான் சாப்ட்டுகிட்டிருக்கேன். நம்ம கோவில்ல அன்னதானம் ஆரம்பிக்குறப்போ நம்ம முதலம்மைச்சர் வந்திருந்தாங்க, அப்போ 2001 இருக்கும் வருஷம்..." அவர் நான் கவனிக்கவில்லை என்று தெரியாமல் பேசிக்கொண்டு வந்தார். அவர்மீது பாவமாக இருந்தது. அவர் தனிமையில் தவித்துக் கொண்டிருப்பது அவர் என் கையின் மீது காட்டும் இறுக்கத்தில் தெரிந்தது. நானும் சில சமயம் தனிமை விரும்பியாக இருந்துள்ளேன். ஆனால் இதை போல தனிமையின் ஆதிக்கத்தில் மூழ்கி போன ஒருவரைக் காணும்போது எனக்கு தனிமை மிக பெரிய பயமாக மாறியது. அதுவும் முதுமையிலும் நோய்மையுற்றிருக்கும் போது தனிமை மிக பெரும் ராட்சசனாய் மாறி நம்மை துன்புறுத்துகின்றன.

கடைசியில் குளம் வந்துவிட்டது. அவர் குளத்திற்கு அருகில் வந்ததும்,
" ரொம்ப நன்றி தம்பி, நெறைய பேர் உங்கள மாறி இப்படி கனிவா இருக்கமாட்டாங்க, என்னோட அனுபவத்துல இத நான் சொல்றேன் தம்பி, அப்புறம்..." இந்த முறை அவருக்கு இடையூறாக எனது அலைபேசி கத்த தொடங்கியது. நான் எடுத்துப் பார்த்த போது, எனக்கு திடீரென்று அந்த கேள்வி தோன்றியது,

" தாத்தா, உங்க வயசென்ன? நீங்க எப்போ பொறந்தீங்க?" எனக்கேட்டேன்.

"தம்பி கேக்குறதுக்கு அம்மா இருந்தாங்க, நான் யார்கிட்ட கேக்குறது னு எனக்கு தெரியலையே, ஒரு காபி வாங்கி தருவீங்களா???"

நிரை நேர் புளிமா-2 !!!

2013-11-22T21:58:00.001-08:00

சென்ற பதிவில் மரபுக் கவிதைகளை பற்றி கண்டோம், அதன் தொடர்ச்சியான இப்பதிவில் நாம் புதுக்கவிதை மற்றும் ஹைக்கூ குறித்து பார்க்கலாம்.

புதுக்கவிதை:

பண்டைய காலங்களில் பனைஒலையில் எழுதி வந்ததால் இலக்கியங்கள் அனைத்தும் செய்யுள் வடிவில் எழுதப்பட்டன. காகித உற்பத்தியினாலும் நவீன சிந்தனைகளாலும் இலக்கியம் சிறுகதை, புதினம், நாடகம் என வளர்ந்தது. அதை போலவே, கவிதைகளும் யாப்பு இலக்கணங்களை தகர்த்து புது வடிவம் பெற, அதுவே புதுக் கவிதை ஆகியது. இதை வசன கவிதை, தற்கால கவிதை எனவும் குறிப்பிடுகின்றனர். இவ்வகை கவிதைகளுக்கு கட்டுப்பாடுகள் எதுவும் கிடையாது. இக்கவிதையின் கருத்தின் ஆழமே கவிதைக்கான வடிவத்தை தருகின்றன.

பாரதியை புதுக்கவிதையின் முன்னோடியாக குறிப்பிடுகின்றனர். இவ்வகை கவிதைகள் கருத்து ஆழத்திற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது.கருத்தை முதன்மையாக கொண்டு எழுதப்பட்ட ஒரு கவிதை ,

" நாளும் கிழமையும்
நலிந்தோர்க்கு இல்லை
ஞாயிற்றுக் கிழமையும்
பெண்களுக்கு இல்லை"

கந்தர்வனின் பெண்ணிய கருத்தை முன்வைக்கும் கவிதை இது, குறிப்பால் உணர்த்தும் உத்தியையும் புதுக் கவிதையில் கொண்டு வந்துள்ளனர், உதாரணமாக அப்துல் ரஹ்மானின் தேர்தல் பற்றிய கவிதை,

" புறத்தினைச் சுயம்வர மண்டபத்தில்
போலி நலன்களின் கூட்டம்
கையில் மாலையுடன்
குருட்டுத் தமயந்தி"

புதுக்கவிதை என்று, மூ.மேத்தாவை உதாரணம் சொல்லாமல் செல்வதா?? இதோ ஓசையை முதன்மையாய் வைத்து அவரின் 'அரளிப் பூ அழுகிறது', இது ஒப்பாரி ஓசையில் அமையப் பெற்றுள்ளது. இதில் கல்யாணமாகாத ஒரு பெண்ணின் வருத்தத்தையும் பிரதிப்பலிப்பதை காணலாம்.

" பூக்களிலே நானுமொரு
பூவாய்த்தான் பிறப்பெடுத்தேன்
பூவாகப் பிறந்தாலும்
பொன்விரல்கள் தீண்டலையே
பொன்விரல்கள் தீண்டலையே- நான்
பூமாலை யாகலையே"

ஹைக்கூ:

நம் சம வாழ்க்கையில் ஹைக்கூவை சந்தித்திருதாத நபரை காண்பது அரிது. ஹைக்கூ ஜப்பானை பிறந்த வீடாக கொண்டது. இது ஜப்பானிய மரபுக் கவிதையாகும். இது மூன்று அடிகளை கொண்டது. 5-7-5 எனும் சொற்கள் அடிகளில் அமைய இருக்க வேண்டும். அதாவது, முதலடியில் ஐந்து சொற்கள், அதன்பின் ஏழு, பின் ஐந்து. இதுவும் தற்காலத்தில் பின்பற்றப்படுவதில்லை.

ஹைக்கூவில் முதல் இரண்டடிகள் ஒரு கருத்தோடு பிணைக்கப்பட்டு மூன்றாம் அடியில் அதற்கு முரணாக ஒரு விஷயத்தைக் கூறி, இரண்டிற்கும் இடையிலான பொருள் தொடர்பை உணர்த்தும். உதாரணமாக,

"இந்த வண்ணக் கிண்ணத்தில்
மலர்களை வைப்போம்
அரிசி தான் இல்லையே!"

மேலிருக்கும் ஹைக்கூவில் முதல் இரண்டு வரியில் அழகான பொருட்களை பற்றி கூறி அதற்கடுத்த வரியில் வறுமையின் கொடுமையை மிக நுட்பமாக கூறப்பட்டிருப்பதை காணலாம்.மரபுக் கவிதைகளை போலவே ஹைக்கூ வும் சுவாரஸ்யம் நிறைந்தது.

மேற்கூறிய அனைத்தும் எனக்கு தெரிந்த கவிதையின் வகைகள் ஆகும். இவை தவிர்த்து ஜென் கவிதைகள் என்று ஒன்று உள்ளது, அது காற்றில் மிதக்கும் தனித்த இறகைப் போல, கையில் அகப்படாமல் போக்குக் காட்டிக்கொண்டிருகின்றது, கூடிய சீக்கிரம் அகப்படும். சிக்கியதும் உங்களிடம் சொல்கிறேன். இப்பதிவில் ஏதேனும் பிழை இருப்பின், தயவு செய்து தெரிவிக்கவும். அவை திருத்திக் கொள்ளப்படும்.

பி.கு:

1) ஹைக்கூ பற்றி மேலும் அறிய சுஜாதா வின் எளிய அறிமுக புத்தகம் ஒன்று கிடைக்கிறது. விருப்பப்படுபவர்கள் படிக்கலாம்.

2) மேற்கூறிய அனைத்து விஷயங்களும், சமச்சீர் கல்விக்கு முன் இருந்த தமிழ்நாடு உயர்கல்வி பாடத் திட்டத்தில் இருந்த ஆறாம் முதல் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு இலக்கண புத்தகத்தில் இருந்து எடுத்துக் கூறப்பட்டவையே!! ( ஸ்கூல்லயே இதெல்லாம் ஒழுங்கா படிச்சிருக்காலமா??)

தங்களது கருத்துகளை பின்னூட்டத்தில் பதியவும். பின்னூட்டம் இடாமல் செல்வோரை என் எழுத்து கனவில் வந்து பயமுறுத்தும்.:P

நிரை நேர் புளிமா-1 !!!

2013-11-22T20:33:00.000-08:00

தலைப்பினை படித்துவிட்டு விவரம் புரியாதவர் ஏதோ சமையல் குறிப்பு என்று ஓடி விட வேண்டாம். அது நம் தமிழ் இலக்கணத்தில் வரும் ஓர் வாய்ப்பாடு. அய்யய்யோ இலக்கணமா?? னும் ஓடிடாதிங்க, இது இலக்கண கட்டுரையும் அல்ல. இப்பதிவில் நான் பகிர போவது நம் தமிழில் இருகின்ற கவிதை வகைகளை பற்றி. நமக்கு தோன்றிய விஷயத்தை வார்த்தை ஜாலங்கள் கூட்டி ரசிக்கும் படி தருவது கவிதைகள் ஆகும். பண்டைய காலத்திலிருந்து புழங்கி வரும் நம் மொழியில் கவிதைகள் பல வடிவங்களில் இருந்து வருகின்றன.மரபு கவிதைகள், புது கவிதைகள், ஹைக்கூ ஆகியவற்றினை பற்றி எனக்கு தெரிந்ததை இங்கு பதிகிறேன்.

மரபு கவிதைகள்:

நான்கு நான்கு வார்த்தைகளாக ஒன்றன் கீழ் ஒன்றாக எழுதினாலே அது கவிதை என பலர் நினைத்து கொண்டிருக்கின்றனர். அது தவறு, சங்க காலத்தில் எழுதப்பட்ட பலவும் ஒன்றன் கீழ் ஒன்றாக தான் எழுதப்பட்டன அவை செய்யுள் எனப்படும். ஆகவே கவிதை என்பதற்கும் செய்யுள் என்பதற்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை எனக்கு பின்வருபவை போன்று அழகாக விளக்க தெரியவில்லை, எனவே உங்களுக்காக சுஜாதா எழுத்தின் ஒரு சிதறல்,

"செய்யுள் என்பது விதிகளுக்கும் அடி வரையறைக்கும் உட்பட்டு எழுதுவது. செய்யுள் யார் வேண்டுமானாலும் செய்யலாம்.. துவையல் அரைப்பதைப் பற்றிக்கூடச் செய்யுள் எழுதலாம். சிவஞான முனிவர் அப்படிதான் செய்தார்.

'சற்றே துவையல்அரை தம்பி ஒருபச்சடிவை

வற்றல் எதேனும் வறுத்துவை- குற்றமில்லை

காயமிட்டுக் கீரை கடை கம்மெனவே மிள

காயரைத்து வைப்பாய் கறி'

கவிதை வேறு.

'வையம் தகளியா வார்கடலே நெய்யாக
வெய்ய கதிரோன் விளக்காகச் - செய்ய

சுடர் ஆழியான் அடிக்கே சூட்டினேன் சொல்மால

இடர்ஆழி நீங்குகவே என்று'

இது கவிதை.கவிதைக்கு கவிஞர்கள் வேண்டும்."

மேற்குறிப்பிட்டுள்ள இரண்டு செய்யுளுக்கும் வடிவமைப்பில் பெரிய வித்தியாசம் ஒன்றும் இல்லை. இரண்டுமே வெண்பாக்கள். முதலிலுள்ள செய்யுள் உணவகங்களில் சொல்லும் மெனு போல. அதில் உவமை, உருவகங்கள் இல்லை. ஆனால் அடுத்து வருவதில், பொய்கையார் ஷங்கர் படம் போல பிரம்மாண்டமாக உலகை அகல் விளக்காகவும், கடலை நெய்யாகவும், சூரியனை நெருப்பு சுடர் என்றும் கற்பனை செய்துள்ளார். இதற்கு மேலும் இரண்டுக்கும் விளக்கம் உங்களிருக்கு தேவை இருக்காது.

மரபு கவிதைகளை முழுவதுமாகவும் நுட்பமாகவும் புரிந்து கொள்ள யாப்பிலக்கணம் தெரிந்திருப்பது அவசியம். அதை தெரியாமல் படிக்கும்போது கவிதையின் நேர்த்தி படிப்பவரிடம் முழுதாக சென்றடையாது. சங்க இலக்கிய கவிதைகளில் இன்னொரு தடங்கல் பாடலில் பங்கேற்கும் அருஞ்சொற்கள். அவை சரியாக புரிந்து கொள்ளாவிடின் பாடலின் அர்த்தத்தையே மாற்றிவிடும். ஆகையால் சங்க இலக்கிய நூல்களை உரை இல்லாமல் புரிந்து கொள்வது அரிது. இது போன்ற காரணங்களினால் தான் நம் சங்க நூல்கள், தற்போதைய மக்களிடம் எடுபடவில்லை.

எனக்கு மரபு கவிதைகள் பிடித்தமைக்கு காரணம், அதிலுள்ள சவால் தான் காரணம். நானும் யாப்பு முடித்த கையோடு ஒரு செய்யுள் எழுதி செமர்த்தியாக பல்பு வாங்கிக்கொண்டேன். நமக்கு தோன்றும் ஒரு விஷயத்தை அவர்கள் கூறும் கட்டுபாட்டுக்குள் சொல்லவேண்டும் என்ற சவால், எனக்கு மிக சுவாரசியமாக இருந்தது.மேலும் மரபு கவிதைகள் படிப்பதன் மூலம் நம் தமிழ் சொற்ஞானம்(vocabulary) எண்ணி பார்க்க இயலாத வண்ணம் அதிகரிக்கும். ஆகவே எனது தேடலில் சங்க இலக்கியங்கள் முதன்மையாக உள்ளது. இத்துடன் மரபு கவிதைகள் முடிகின்றன.

புதுக்கவிதை மற்றும் ஹைக்கூ பற்றி இப்பதிவிலேயே கூறினால் பதிவு மேலும் பெரியதாக போகும் என்பதால். அவை இரண்டையும் இன்னொரு தனி பதிவாக போடலாம் என உத்தேசித்துள்ளேன். ஆகவே இப்போது

. . . . தொடரும்

பி.கு:
1)மேற்கூறிய சுஜாதாவின் கட்டுரை கண்ணீரில்லாமல் நூலிருந்து. யாப்பு பற்றி தெரிந்துக்கொள்ள நினைப்பவர்கள் இதையும், இன்னும் சில சிந்தனைகள் நூலில் இருக்கும் கட்டுரையையும் படிக்கலாம்.

2) கட்டுரைக்கு தலைப்பு நேர் நேர் தேமா என்று தான் வைப்பதாக இருந்தேன். கோபிநாத் ஏற்கனவே அந்த தலைப்பில் புத்தகம் எழுதி விட்டதால் எங்கே சண்டைக்கு வந்துவிடுவாரோ (ஒரு நெனப்புத்தேன்!) என்று பயந்து மாற்றி விட்டேன்.

தங்களது கருத்துகளை பின்னூட்டத்தில் பதியவும். பின்னூட்டம் இடாமல் செல்வோரை என் எழுத்து கனவில் வந்து பயமுறுத்தும்.:P

இலக்கியம் என்றால் என்ன?

2013-11-18T02:06:00.000-08:00

“Literature is a textually transmitted disease, normally

contracted in childhood.”

― Jane Yolen

உங்களில் எவருக்கேனும் என்னை சந்தோஷப் படுத்த விருப்பமா? 'உன்ன எதுக்குயா நான் தேவையில்லாமா சந்தோஸ படுத்தனும்னு?' இடக்காக பதில் சொன்னாலும் படிக்க ஆரம்பிசிட்டிங்க அதுனால முழுசா படிச்சிருங்க. எனக்கு எளிதில் சந்தோஷம் அளிக்க கூடிய விஷயங்கள் பயணம் மேற்கொள்வது, படங்கள் பார்ப்பது, முக்கியமாக இசை, அதிமுக்கியமானது புத்தகங்கள் வாசிப்பது.

நான் பிறப்பதற்கு முன்னாலிருந்தே புத்தகங்களுடன் புழங்கி வருகிறேன். எனது தந்தை ஒரு நூலகம் நடத்தி வருகிறார்(mobile library). அம்மா என்னை போலவே புத்தக பித்து. ஆகவே நான் புத்தகம் படிக்கவில்லை என்றால் தான் அதிசயம். பின்வருகின்ற வாக்கியத்தை நீங்கள் பல இடங்களில் கண்டிருக்கக்கூடும். நானும் எல்லாரையும் போலவே சிறுவர் மலரில் ஆரம்பித்து, ஆனந்த விகடன் பக்கம் வந்து, ராஜேஷ்குமார், பி.கே.பி போன்றவர்களின் மாத நாவல்கள் சென்று, சுஜாதா வை கரைத்து குடித்துவிட்டு, இப்போது கி.ரா, எஸ்.ரா, சாரு நிவேதிதா, ஜெயமோகன்,சுந்தர ராமசாமி என தலை வைக்க ஆரம்பித்திருக்கிறேன்.

போன வருடத்திலிருந்து எனக்குள் ஒரு கேள்வி என் தமயனால் விதைக்கப்பட்டது. அதுவே "இலக்கியம் என்றால் என்ன?".

எனக்கு அப்போது இக்கேள்விக்கு பதில் இல்லை. என்னை அக்கேள்வி இரவில் பாயை பிறாண்ட வைத்தது, பகலில் பிறரை நோண்ட வைத்தது. எனக்கு தெரிந்த அனைவரிடமும் நான் இக்கேள்வியை கேட்டேன். எனக்குள் நான் தொடர்ந்து கேட்டுகொண்டே இருந்தேன். கூகிள்- இடம் கேட்டேன், கூகுளின் பதில் எனக்கு நிறைவை தரவில்லை. இலக்கிய உலகில் இருக்கும் சிலரிடமும், நான் மதிக்கும் சிலரிடமும் நான் கேட்க மறக்கவில்லை. எனக்கு பலதரப்பில் இருந்தும் பதில்கள் கிடைத்தன. அனைத்தும் வெவ்வேறு விதமாக இருப்பினும் அவை யாவும் கூறிய ஒன்று, பதில் என்னிடமே உள்ளதாகவும், நான் தான் தேடிக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் கூறின.

இதில் பிரபல பதிவர் கருந்தேள் அவர்கள் என்னிடம் " எந்தவொரு தடைக்கட்டும் இல்லாமல் ஒரு புத்தகத்தை படிக்கவேண்டும்." எனக் கூறினார். அது எனக்கு பெரிதும் உதவியது. நான் இலக்கியத்தில் சிறந்த புத்தகங்களாக கருதும் புத்தகங்களை படிக்க துவங்கினேன். அது முதல் நான் வாசிப்பு அனுபவம் என்பதை பெரிதும் கொண்டேன். ஒரு புத்தகம் என்பதை எவ்வாறு படிக்கவேண்டும் என்பதை நான் என் குருவிடமிருந்து கற்றேன். அவ்வாறு நான் படித்த புத்தகங்கள் என்னை வெவ்வேறு தளங்களுக்கு அழைத்து சென்றன. அவை எனது தேடலை இன்னும் பெரிதாக்கின.இத்தேடலினால் தான் என்னால் தண்ணீர், ஒரு புளியமரத்தின் கதை, ஜே.ஜே.சிலகுறிப்புகள், கோபல்லபுர கிராமம், ஏழாம் உலகம், புத்தனாவது சுலபம், The Alcheimist, Eleven mintues, To kill a mocking bird, ஜீரோ டிகிரி, புனைவின் நிழல் போன்ற படைப்புக்களை படிக்க நேர்ந்தது. இன்று எனது தேடல் சங்க இலக்கியம் முதல் உலக இலக்கியம் வரை நிறுத்தி உள்ளது.

எனக்கு இன்றும் இலக்கியம் என்றால் என என்று கேட்டால் பதில் தெரியாது. ஆயினும் எனக்கு பதில் அறிய பயமாக உள்ளது. அப்பதில் எனக்கு கிடைத்து விட்டால் எனது தேடல் நின்று விடுமோ என பயம். எனக்கு கடைசி வரை விடை தேடி எல்லா இலக்கியங்களையும் படிக்க வேண்டும் என ஆசை விரிகிறது. இதில் எனக்கு உதவி செய்த எழுத்தாளர்கள், நண்பர்கள் மற்றும் சுற்றார் அனைவருக்கும் நன்றி கூறிக்கொள்ள வேண்டும். இங்கு நான் கிறுக்குபவைகளுக்கு கிடைக்கும் பாராட்டுகளிலும், திட்டுகளிலும் அவர்களுக்கும் பங்கு உண்டு.

பொறுமையுடன் படித்தமைக்கு நன்றி. தங்களின் கருத்தை பின்னூட்டத்தில் பதியவும். எனக்கு கிடைத்த பதில்களை தங்களுக்காக கீழே கொடுத்துள்ளேன்.

எனது கேள்வி: Vignesh, is my name. I am one of your reader. I had read many authors creation from childhood. now I'm 19. I heard the word 'Ilakkiyam' many among the readers and writers. In recent times, I had a serious doubt that what is literature exactly? If I write a story will it becomes a literature? Would you help me regarding this!!! I will be pleased if u help me! hope you will do my needful.

பதில்கள்:
ஜெயமோகன்:
இந்த தலைப்பிலான கேள்விகளுக்கு நான் பலமுறை விரிவான பதில்களை எழுதியிருக்கிறேன்

அன்புடன்

ஜெ

http://www.jeyamohan.in/?p=44
http://www.jeyamohan.in/?p=40
http://www.jeyamohan.in/?p=29
http://www.jeyamohan.in/?p=7840

ராஜேஷ்(கருந்தேள் கண்ணாயிரம்):

ஓகே... இதுக்கு என் சிற்றறிவுக்கு எட்டின பதில் என்னன்னா, இலக்கியம்ன்றது, பிற மனிதர்களைப் பற்றியும் சமுதாயத்தைப் பற்றியும் பேசுறது. அப்படிப்பட்ட கதைகள்தான் இந்த இலக்கியத்தரம்னு சொல்வாங்க.. நீங்க இப்படிப்பட்ட கதையை எழுதி, அது நல்லா இருந்தா அது இலக்கியத்தரம் தான் இலக்கியம் என்பது ஒவ்வொரு எழுத்தாளருக்கும் ஒவ்வொரு வகையில் வெளிப்படும். சிலர் அதனை படு ஸீரியஸாக எழுதுவார்கள் (தாஸ்தாயவ்ஸ்கி). சிலர் அதனை ஜாலியாக எழுதுவார்கள் (Orhan Pamuk). சிலர் அதனை சொந்த அனுபவங்களுடன் சேர்த்து எழுதலாம் (சாரு).

இலக்கியம் படிக்க எந்தத் தனித்தன்மையும் தேவையில்ல. உள்ளதை உள்ளபடியே ஏத்துக்கும் மனம் இருந்தா போதும். இப்போ, பெண்ணை கீழிறங்கி வர்ணிச்சா என்ன தப்பு? சில சமூக நம்பிக்கைகள் நம்மை அப்புடி கூடாது; மீறி செய்யிறவங்க சைக்கோன்னு மிரட்டி வெச்சிருக்கு.  கலாசார நம்பிக்கைகளை உடைச்சி கேள்வி கேட்டாதான் பகுத்தறிவு வரும்னு பெரியார் சொல்லலையா என்ன? 

என் கருத்து என்னவா இருக்கும்னா, எந்த inhibitionம் இல்லாம படிங்க.. உங்க மனசுல இருக்கும் இதுபோன்ற பிணைகள் தானாவே அறுபடுவதை பார்ப்பீங்க.. எனக்கு அப்படித்தான் ஆச்சு .

சாரு நிவேதிதா:
http://charuonline.com/blog/?p=285

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்:
இலக்கியம் என்பதற்கான பதில் ஒரு லட்சம் வார்த்தையிலும் சொல்லலாம், ஓரிரு வரியிலும் சொல்லலாம். புத்தகங்கள் நிறைய படியுங்கள் உங்கள் கேள்விக்கான பதில் உங்களுக்கு கிடைக்கும்( இவர் எனக்கு மிக அழகாக பதிலளித்திருந்தார், ஆனால் தற்செயலாக இவரது மெயில்-ஐ தவற விட்டுவிட்டேன். இது அவரது பதிலின் precised version)

பி.கு:
படத்திலிருப்பது என் அம்மா. எடுத்தது என் அண்ணன்.

The Green Miles. . .

2013-11-07T21:39:00.001-08:00

நம்மில் எத்தனை பேர் நம் வாழ்வில் மரணத்தை நேரில் கண்முன் சந்தித்திருக்கிறோம்?? உங்கள் தினசரி வேலையே உயிரை உடலிருந்து பிரிக்கும் வேலையாக இருப்பின் உங்கள் மன நிலை என்னவாக இருக்கும்?

திடீரென எனக்கு இக்கேள்வி தோன்றியதன் காரணம் சமீபத்தில் 'தி கிரீன் மைல்'[The Green Mile] என்றொரு படம் பார்க்க நேர்ந்தது. Frank Darabont என்ற இயக்குனரால் இயக்கப்பட்ட ஹாலிவுட் திரைப்படம் 1999ல் வெளியானது. The waliking dead, The Mist மற்றும் முக்கியமாக The shashawnk redemption ஆகிய படங்களை இயக்கியவர். இக்கதை அவரது முந்தைய படமான ஷஷான்க் போலவே நம் பிரபல எழுத்தாளர் ஸ்டீபன் கிங் அவர்களின் நாவலை தழுவி எடுத்தது. எனக்கு பிடித்த நடிகரான டாம் ஹாங்க்ஸ் Paul Edgecomb ஆக இதில் நடித்துள்ளார்.

சிறையில் மரண தண்டனை கைதிகளின் தண்டனையை நிறைவேற்றும் வேலை செய்கிறான் பால். ஒரு நாள் அவன் பார்வையில் இருக்கும் சிறை பகுதியிற்கு ஒரு புது கைதி வருகிறான்[John coffey]. அவன் இரு சிருமிகளை கற்பழித்து கொலை செய்ததாக குற்றம் சாட்டப்பட்டு மரண தண்டனை வழங்க பட்டுள்ளது. ஜான் பார்க்க ஆஜானுபாகுவான உடல் ஆக்கிருதிகளை கொண்டிருந்தாலும் அப்பாவியாக பல மணி நேரம் அழுது கொண்டே இருக்கிறான். அவனிடம் ஒரு மந்திர சக்தி இருப்பதை பால் அறிகிறான், அவன் குற்றவாளி அல்ல என்பதையும் பிறகு அறிகிறான். அதன் பின் என்ன ஆனது என்பதை படம் பார்த்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

வழக்கம் போலவே இந்த படதில்லும் டாம் ஹாங்க்ஸ் பின்னி பெடலெடுதுள்ளார். அதே போல் இதில் John Coffeyஆக வரும் Michael Clarke Duncan, அவரை எங்கே பிடித்தார்கள் என தெரியவில்லை மனதின் முகத்தில் அப்பாவித்தனம் வழிந்து ஓடுகிறது. அவர் அழுவதாகட்டும், நட்சத்திரங்களை கண்டு குதுகலிப்பதாகட்டும், கேக்-ஐ தருவதா? வேணாமா? என குழம்பும் போதிலும் அவரை ஒரு குழந்தை போலவே பாவிக்க தோன்றுகிறது. படத்தில் வரும் எலி முதற்கொண்டு அற்புதமாக நடித்து கொடுத்துள்ளது.

இப்படத்தில் காட்டப்படும் மரண தண்டனையை நிறைவேற்றும் காட்சிகள் நிச்சயம் பயங்கரமானவை. அதிலும் அதை எல்லாரும் சுற்றி உட்கார்ந்து கொண்டு பார்ப்பது மிக கொடுமை. தூக்கு தண்டனையே கொடுமையாக நினைக்கும் போது மின்சார நாற்காலியில் வைத்து கொல்வது கொடுமையின் உச்சம்.

இப்படம், ஒரு நல்ல படம் பார்த்த அனுபவம் மட்டும் தராமல் பல அறிய விஷயங்களை நமக்கு கற்று தருகின்றன. இதை போல் ஒரு படம் நம் தமிழ் சினிமாவில் ஏன் எடுக்கப்பட வில்லை என்ற ஏக்கம் கண்டிப்பாக இதை பார்க்கும் போது ஏற்பட்டது. வாய்ப்பு கிடைப்பவர்கள் கண்டிப்பாக பார்த்துவிடுங்கள்.

இப்படிதின் டிரெய்லர் இங்கே:

பி.கு: தங்களது கருத்துகளை பின்னூட்டத்தில் பதியவும். பின்னூட்டம் இடாமல் செல்வோரை என் எழுத்து கனவில் வந்து பயமுறுத்தும்.:P

முதல் கிறுக்கல். . .

2013-02-25T02:09:00.002-08:00

இது ஒன்றும் தனித்துவமான ஒரு வலைப்பூ அன்று. நம்மில் பலர் கண்ட, கேட்ட, சொல்கின்ற விஷயங்களையே நான் என் பாணியிலும் கண்ணோட்டத்திலும் உங்களுக்கு அளிக்க விரும்புகிறேன். எனக்கு பல நாட்களாக ஒரு வலைப்பூ ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்று ஆவல். இன்று செவ்வனே அதை நிறைவேற்றிவிட்டேன். இதில் இதை பற்றி தான் பதிவேன் என்று குறிபிட்டு சொல்ல முடியாது.தோன்றுவதை எல்லாம் கிறுக்கும் ஒரு பக்கமாக இது இருக்கும். இதில் கவிதைகள் வரலாம், கதைகள் வரலாம், கட்டுரைகள் வரலாம், விமர்சனங்கள் வரலாம். இது தான் வரும் என்று நிச்சயிக்க முடியாத ஒரு uncertainty blog இது. சிலர் தான் நினைப்பதை பேச்சு வாயிலாக மிக எளிதாக சொல்லிவிடுவார். எனக்கு அதிகம் பேச வருவதில்லை, அதாவது என் கருத்துக்களை வாய்மொழியாக எடுத்துரைப்பது எனக்கு மிகவும் சிக்கலான விஷயம். இன்னும் சிலர் பேசாமல் கண்களாலேயே புரிய வைத்து விடுவர். நான் கண்களால் பேச முயற்சித்த பொழுது பலர் என்னை கிட்ட சேர்க்கவே பயந்ததால் அந்த முடிவை கை விட்டேன். எனவே வேறு மார்க்கம் தேடும்போது சிலர் என் எழுத்துகளில் நான் சொல்ல விரும்புவது மிக எளிதாக புரிந்து விடுகிறது என்று கூறினர். அப்படி சிலர் கூறியதால் வந்த வினையே இந்த கிறுக்கல்கள்...

நான் பிரபல எழுத்தாளர் சுஜாதா ரங்கராஜன் அவர்களை எனது குரு வாக அவரது அனுமதியில்லாமல் மிக பெருமையாக ஏற்று கொண்டுவிட்டேன். அவரது அலட்சியமான சொற்ப்ரயோகங்கள் மற்றும் மதி மயங்கும் சொல்லாட்சி கண்டு மதியொளி பெற்றேன். என்னுள் எழுத வேண்டும் என்ற வித்து போட்ட எழுத்துக்கள் அவை. அவரது எழுத்தை படித்து வளர்ந்தவன் என்பதில் நான் மிக பெருமை அடைகிறேன்.

மனதில் தோன்றுவதை எழுத்தில் கொண்டுவருவது பரிட்சையில் தான் எளிதாக அமைகின்றன. மற்றவர்கள் ரசிக்கும்படி நம் கருத்துகளை எழுதுவது மிக கடினம். இது எனது அனுபவத்தில் நான் கண்டது. (நீங்கள் என்னுடன் கடைசி வரை இருக்க போவதால் அந்த அனுபவம் பிறிதொரு சமயம்.) உங்களிடம் பகிர நிறைய விஷயங்கள் இருப்பதால் இந்த முதல் கிறுக்கலை முடித்து கொள்கிறேன். இது போன்ற ஒரு இலவச சேவையை அமைத்தமைக்காக கூகிள்- ற்கு நன்றி. . .