Νέα Εποχή Των Απανταχού ορθοδοξων Χριστιανών

Η ΘΗΛΥΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

2017-08-30T21:53:00.000-07:00

Η ΘΗΛΥΚΟΠΟΊΗΣΗ ΤΟΥ ΚΌΣΜΟΥ Ο ΑΝΔΡΑΣ ΥΠΟ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ

Ο καθηγητής Ουρολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Νικόλαος Σοφικίτης λέει: «Άνδρες και κροκόδειλοι παρουσιάζουν σήμερα σχεδόν τους ίδιους

γενετικούς εκφυλισμούς. Στην περίπτωση των κροκοδείλων της Τάμπα, οι οποίοι είναι εκτεθειμένοι σε βιομηχανικά απόβλητα, παρατηρούμε πτώση του αριθμού των σπερματοζωαρίων, σμίκρυνση του μεγέθους των όρχεων και αδιαφορία στις προκλήσεις των θηλυκών για αναπαραγωγή».

Η θηλυκοποίηση της φύσης

ΤΑ ΤΕΧΝΗΤΑ ΟΙΣΤΡΟΓΟΝΑ (ΞΕΝΟΟΙΣΤΡΟΓΟΝΑ - ΨΕΥΔΟΟΙΣΤΡΟΓΟΝΑ)

Καθημερινά ερχόμαστε σε επαφή με χιλιάδες χημικές ουσίες, μέσω της τροφής, των αντικειμένων που μας περιβάλλουν και του αέρα που αναπνέουμε. Τα τοξικά απόβλητα των βιομηχανιών αποβάλλονται στη θάλασσα, απ’ όπου γίνονται κομμάτι της διατροφικής αλυσίδας, αφού πρώτα δηλητηριάσουν το φυτικό και ζωικό βασίλειο της θάλασσας, καταλήγουν τελικά στο ανθρώπινο σώμα.

Πολλές βλαβερές ουσίες περιέχουν τα διάφορα καλλυντικά, κρέμες, σαμπουάν και ιδιαίτερα τα διάφορα παράγωγα του πλαστικού.

Οι αγροκαλλιέργειες ραντίζονται με ποικίλες χημικές ουσίες οι οποίες μολύνουν τους δέκτες κατανάλωσης, όπως τα ζώα και οι άνθρωποι.

Έως σήμερα υπολογίζεται ότι ο άνθρωπος έχει δημιουργήσει 10 εκατομμύρια χημικές ουσίες και ο αριθμός αυτός κάθε χρόνο αυξάνεται. Πολλές από τις χημικές αυτές ουσίες μιμούνται τη δράση των ορμονών που παράγει το ανθρώπινο σώμα, και ονομάζονται «ξενοοιστρογόνα», τα οποία επιφέρουν σοβαρά γενετικά και αναπαραγωγικά προβλήματα.

Η βιομηχανία τροφίμων χρησιμοποιεί εκτενώς ορμόνες μέσα στις ζωικές τροφές (κυρίως οιστρογόνα), προκειμένου να αυξάνεται το σωματικό βάρος και να επιταχύνεται ο ρυθμός ανάπτυξης των ζώων. Ως αποτέλεσμα, πολλές από τις τροφές που τελικά καταναλώνουμε περιέχουν ορμόνες, τις οποίες εμείς ούτε γνωρίζουμε, ούτε μπορούμε να ελέγξουμε.

Παραδείγματα περιπτώσεων τέτοιων τροφών που καταναλώνουμε και περιέχουν ορμόνες είναι το κρέας, τα πουλερικά, τα γαλακτοκομικά, τα τυροκομικά, τα αυγά, κτλ.

Μια άλλη αιτία που συμβάλλει στη διατάραξη της ορμονικής ισορροπίας είναι η ζάχαρη. Όταν καταναλώνουμε μεγάλες ποσότητες ζάχαρης, η παραγωγή ινσουλίνης στο σώμα αυξάνεται. Η περίσσεια ινσουλίνης στο σώμα, ανατρέπει την ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ ανδρικών και γυναικείων ορμονών, επιτρέποντας στις γυναικείες ορμόνες να κυριαρχήσουν.

Και οι άνθρωποι σήμερα καταναλώνουν περισσότερη ζάχαρη από ποτέ άλλοτε στην ιστορία. Η ζάχαρη δεν υπάρχει μόνο στις σοκολάτες και τα γλυκά, αλλά και στα δημητριακά, στα ανθρακούχα ποτά, στα οινοπνευματώδη, στους χυμούς φρούτων, ακόμα και σε σάλτσες ζυμαρικών.

Επιπλέον, με την αύξηση των συνταγογραφήσεων αντισυλληπτικών στις γυναίκες καθώς και την αύξηση των χημικών τροφών στα ζώα, μεγάλες ποσότητες από ορμόνες καταλήγουν στο αποχετευτικό σύστημα, μπαίνοντας μέσα στον κύκλο ανακύκλησης του νερού. Ακόμα και εάν δεν πίνετε νερό από τη βρύση, το νερό αυτό χρησιμοποιείται επίσης για το πότισμα των χωραφιών και των ζώων, τα οποία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στο τέλος καταλήγουν και πάλι στο πιάτο μας.

Άλλες πάλι ψευδοορμόνες προέρχονται από το μολυσμένο περιβάλλον, από σπρέυ, από εντομοκτόνα πάνω στα φρούτα και τα λαχανικά, από το κάπνισμα, από σφραγίσματα στα δόντια (όταν αυτά περιέχουν υδράργυρο), από το φθόριο, από τα πλαστικά σκεύη και μπουκάλια, από συνθετικές ίνες ρούχων που ακουμπούν πάνω στο δέρμα μας, από σαμπουάν, αφρόλουτρα, κρέμες, προϊόντα περιποίησης και από πολλά άλλα.

ΘΗΛΥΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΒΙΩΝ ΟΝΤΩΝ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ

Στην ουσία, επιτελείται ΜΙΑ ΘΗΛΥΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΒΙΩΝ ΟΝΤΩΝ ΤΟΥ

ΠΛΑΝΗΤΗ, αφού πολλές από τις χημικές ουσίες λειτουργούν σαν οιστρογόνα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την εξαφάνιση πολλών ειδών ζώων, γιατί έχουμε αύξηση μόνο του θηλυκού πληθυσμού.

Σαν παράδειγμα έχουμε τα ψάρια και τους κροκόδειλους, όπου η γέννηση θηλυκών έναντι αρσενικών είναι συντριπτική.

Οι επιπτώσεις αυτές όπως θα ήταν φυσικό επηρεάζουν και το ανθρώπινο είδος.

Πέρα από την αύξηση των γεννήσεων κοριτσιών, υπάρχουν και πολλές παθολογικές επιπτώσεις στα νεογέννητα αγόρια. Αγόρια γεννιούνται χωρίς όρχεις, είτε μόνο με έναν, όπως επίσης έχει πολλαπλασιαστεί 3,5 φορές η συχνότητα εμφάνισης ασθενειών που είναι συγγενικές με την κρυψορχία και τον υποσπαδία.

ΠΕΦΤΕΙ Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΣ

Τα τελευταία χρόνια ο μέσος όρος γονιμοποίησης του ανδρικού σπέρματος φθίνει. Μελέτες στατιστικής έχουν δείξει ότι μειώνεται ο μέσος αριθμός σπερματοζωαρίων ανά εκσπερμάτιση και η μέση κινητικότητα αυτών, ενώ συγκριτικά με 40 χρόνια πριν ο μέσος αριθμός παραγόμενων σπερματοζωαρίων είναι περίπου ο μισός.

Πέρα από τη βιολογική έκφραση της, η θηλυκοποίηση μπορεί να επιδράσει στον ψυχισμό και στη σεξουαλική συμπεριφορά του άνδρα.

Όσο μεγαλύτερη είναι η επαφή ενός αρσενικού με τα ψευδοοιστρογόνα, τόσο περισσότερο μειώνεται η επιθυμία για το άλλο φύλο, με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι άντρες να παρουσιάζουν ουδετερότητα. Πέρα από τις επιπτώσεις στους άντρες, υπάρχουν πολλές εξ αυτών προς το γυναικείο φύλο. Η άνοδος των επιπέδων των οιστρογόνων στις γυναίκες λειτουργεί ως αντισύλληψη και σε συνδυασμό με τα προλεγόμενα όλο και περισσότερα ζευγάρια έρχονται αντιμέτωποι με προβλήματα υπογονιμότητας και κάθε χρόνο αυξάνεται ο αριθμός όσων καταφεύγουν στην εξωσωματική γονιμοποίηση.

Η ΘΗΛΥΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΣΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΦΥΛΟΥ ΣΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ, ΑΛΛΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΔΕΝ ΤΙΣ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΚΩΝ ΚΑΡΚΙΝΩΝ.

Επιπλέον τα οιστρογόνα αποτελούν την πρωταρχική αιτία καρκίνου των μαστών στις γυναίκες, μια πάθηση που τα κρούσματα έχουν κατακόρυφη ετήσια άνοδο.

Υπάρχει όμως και ένας μύθος που έχει καταρριφτεί μέσω των ερευνών των επιστημόνων, ο οποίος αφορά τη γεωγραφική κατανομή των επιπτώσεων της θηλυκοποίησης. Παρόλο που οι περισσότεροι υποψιαζόμαστε πως η ζωή στην πόλη έχει τις περισσότερες πιθανότητες να επηρεάσει με χημικές ουσίες την ποιότητα ζωής μας, οι μελέτες αποδεικνύουν το ακριβώς αντίθετο. Η εξήγηση βρίσκεται στα εντομοκτόνα (DDT) και τα λιπάσματα που χρησιμοποιούνται ευρέως στις αγροτικές περιοχές.

Οι προοπτικές του φαινομένου είναι δυσοίωνες όσο ο ανθρώπινος νους εφευρίσκει χημικές ουσίες και η τεχνολογία εισέρχεται σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας.

Έως τώρα οι πολιτικοί και οι χημικές εταιρείες αποσιωπούν αυτή τη διάσταση των επιπτώσεων στο ανθρώπινο είδος.

Ο άνδρας «υπό εξαφάνιση». Πώς οι άντρες μετατρέπονται σε γυναίκες.

ΤΟ ΟΡΧΙΔΟΜΕΤΡΟ ΤΟΥ ΠΡΑΝΤΕΡ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΘΑ ΔΟΥΝ ΝΑ ΜΙΚΡΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΟΡΧΕΙΣ ΤΟΥΣ.

Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στον άνδρα μειώνεται δραματικά ανά δεκαετία. Οι όρχεις των ανδρών θα μικραίνουν σε μέγεθος και θα παράγουν λιγότερα ή καθόλου σπερματοζωάρια.

Αυτές οι ΧΗΜΙΚΕΣ αλλαγές θα καθορίζουν όλο και περισσότερο τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό.

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ:

«Εγώ, πιστεύω, ότι είμαι άνδρας 100%, ο γιος μου όμως είναι άνδρας 75% και ο εγγονός μου 50%».

Στην εποχή μας, τα παιδιά φτάνουν στην εφηβεία πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι συνομήλικοί τους πριν από 20 ή 30 χρόνια και εκδηλώνουν πολλαπλά συμπτώματα που δύνανται να προέρχονται από ορμονικές διαταραχές, όπως θυμό, ευερεθιστότητα, ακμή, λίπος γύρω από την κοιλιά.

Τι επιπτώσεις έχουν οι ορμόνες

Οι ορμόνες δεν είναι μόνο γυναικείο πρόβλημα. Επηρεάζουν άνδρες, γυναίκες και παιδιά.

Στον γυναικείο οργανισμό, η περίσσεια ορμονών προκαλεί προεμμηνορροϊκό σύνδρομο (PMS), πόνους στο στήθος, προβλήματα με την περίοδο, υπογονιμότητα, ακόμα και διαφόρους τύπους καρκίνου των οργάνων του αναπαραγωγικού συστήματος.

ΤΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ΟΡΜΟΝΕΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΔΡΕΣ:

Μείωση της μυϊκής μάζας και δύναμης

Θηλυκοποίηση του ανδρικού σώματος ( αύξηση μεγέθους του στήθους, ακόμα και μείωση μεγέθους του πέους)

Αύξηση σωματικού βάρους, ειδικά γύρω από τη μέση

Έντονες διακυμάνσεις στη διάθεση και τάσεις κατάθλιψης

Μείωση ερωτικής επιθυμίας και, ενδεχομένως, στυτικές δυσκολίες

Μειωμένη γονιμότητα και χαμηλές μετρήσεις σπέρματος

Απώλεια οστικής μάζας και αυξημένη πιθανότητα οστεοπόρωσης

Αυξημένος κίνδυνος ασθενειών όπως ο καρκίνος του προστάτη, καρδιοπάθειες και διαβήτης

Εξασθένιση του ανοσοποιητικού συστήματος και μικρότερη αντίσταση σε κρυολογήματα και μολύνσεις

Εξασθένιση μνήμης και επιτάχυνση γήρανσης

Όταν μιλάμε για θηλυκοποίηση του άνδρα αναφερόμαστε στην αύξηση που παρουσιάζουν στον οργανισμό του ορισμένες χημικές ουσίες οι οποίες αναγνωρίζονται ως θηλυκές. Αν και δεν πρόκειται ακριβώς για οιστρογόνα, εντούτοις είναι ορμόνες που μιμούνται τα οιστρογόνα.

Πολλοί άνδρες σήμερα βιώνουν, εν αγνοία τους, μια ορμονική μεταβολή που επηρεάζει την ορμονική ισορροπία τους και αρχίζει να τους δημιουργεί προβλήματα υγείας, παρόμοια με αυτά που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες!

Καθώς οι άνδρες μεγαλώνουν σε ηλικία, τα φυσιολογικά επίπεδα της τεστοστερόνης τους (της βασικής αντρικής ορμόνης) ελαττώνονται. Ως αποτέλεσμα της μείωσης των αντρικών ορμονών, η αναλογία μεταξύ ανδρικών και γυναικείων ορμονών μεταβάλλεται και τα οιστρογόνα (οι βασικές γυναικείες ορμόνες) αρχίζουν να κυριαρχούν, κάνοντας σιγά-σιγά αισθητή την παρουσία τους, μέσω της εκδήλωσης στον ανδρικό οργανισμό «γυναικείων» συμπτωμάτων, χαρακτηριστικών της επίδρασής τους.

Το πρόβλημα είναι ότι, στην εποχή μας πλέον, τα επίπεδα των οιστρογόνων στα σώματα των ανδρών δεν αυξάνονται μόνο εξ αιτίας των ανωτέρω, φυσικών αιτίων. Οι άνδρες σήμερα εκτίθενται όλο και περισσότερο σε ορμόνες και ομοειδείς ουσίες, μέσω της επαφής τους με το περιβάλλον και μέσω της διατροφής.

Όπως επισημαίνει ο καθηγητής βιολογίας του Πανεπιστημίου του Κολοράντο Τζον Γούντλινγκ- ο ίδιος ο οποίος έκανε τις μελέτες γύρω από τις «ερμαφρόδιτες» πέστροφες: «οι ουσίες οι οποίες ευθύνονται για τη θηλυκοποίηση του άνδρα είναι απλά χημικά στοιχεία που υπάρχουν στο πιάτο μας, το ποτήρι μας ή τα ρούχα μας. Ορισμένα μάλιστα από αυτά τα «θηλυκά» χημικά στοιχεία είναι αερόβια, κάτι που σημαίνει ότι μπορεί να εισέλθουν στο σώμα του άνδρα ακόμη και με την αναπνοή».

Πρόσφατα, το περιοδικό «Science» δημοσίευσε μελέτη που αποδείκνυε ότι η επίδραση ορισμένων χημικών μπορεί να έχει αντίκτυπο ακόμη και σε τέσσερις γενεές αρσενικών - κάτι που πιθανώς εξηγεί την πτώση που εμφανίζει η ανδρική γονιμότητα τα τελευταία 50 χρόνια.
Μια δεύτερη μελέτη, από το Πανεπιστήμιο του Έσσεν, κατέδειξε ότι οι φθαλάτες (χημικές ουσίες που εντοπίζονται σε καλλυντικά και πλαστικά προϊόντα) ενοχοποιούνται για «θηλυκοποίηση» των αρσενικών εμβρύων.
Μια τρίτη μελέτη, η οποία στηρίχτηκε στην παρατήρηση πειραματοζώων, κατέληξε στη θεωρία ότι η θηλυκοποίηση του περιβάλλοντος μπορεί να επηρεάσει και τον ψυχισμό, άρα και τη σεξουαλική συμπεριφορά του άνδρα. Όσο μεγαλύτερη είναι η επαφή με τα ψευδο-οιστρογόνα, τόσο θα μειώνεται η επιθυμία για το άλλο φύλλο, με αποτέλεσμα η συμπεριφορά των ανδρών να παρουσιάζει ομοφυλοφιλικά στοιχεία.
Και μια τέταρτη έρευνα- αποτέλεσμα πανευρωπαϊκής μελέτης σε δείγμα 700 ανδρών- έδειξε ότι το γνωστό μας βιομηχανικό κλοφέν προκαλεί σημαντικές βλάβες τόσο στην ποσότητα όσο και στην ποιότητα του σπέρματος των ανδρών.

Την τελευταία 15ετία έχει τετραπλασιαστεί η συχνότητα εμφάνισης ΚΡΥΨΟΡΧΙΑΣ.

Την τελευταία 15ετία έχει τετραπλασιαστεί στις αγροτικές περιοχές η συχνότητα εμφάνισης, στα νεογέννητα αγόρια συγγενών ανωμαλιών των γεννητικών οργάνων.

Η εξήγηση φαίνεται να βρίσκεται στα εντομοκτόνα και σε ορισμένα λιπάσματα, τα οποία χρησιμοποιούνται στις καλλιέργειες είτε δια ψεκασμού είτε κατά την σπορά. Η μεταφορά τους από τον αέρα, αλλά και η είσοδός του στους υδροφόρους ορίζοντες και τη διατροφική αλυσίδα, εξηγεί γιατί καταγράφονται όλο και περισσότερες δυσπλασίες γεννητικών οργάνων σε αρσενικά παιδιά.

Οι Φθαλικές ενώσεις

Οι φθαλικές ενώσεις, ή φθαλικοί εστέρες, είναι μία κατηγορία χημικών ενώσεων

που χρησιμοποιούνται κυρίως ως πλαστικοποιητές (ουσίες που προστίθενται στα πλαστικάγια την αύξηση της ευλυγισίας τους). Χρησιμοποιούνται προτίστως για την μετατροπή του πολυχλωριούχου βινυλίου (PVC) από σκληρό σε ευλύγιστο πλαστικό.

Οι φθαλικοί εστέρες είναι δι-εστέρες ή αλλυλικοί εστέρες του 1,2-βενζοδικαρβοξυλικού οξέος. Ο όρος "φθαλικοί" προέρχεται από το φθαλικό οξύ. Όταν προστίθενται σε πλαστικά, οι φθαλικές ενώσεις επιτρέπουν στα μακρομόρια

πολυβινυλίου να γλυστρούν μεταξύ τους. Οι φθαλικές ενώσεις εμφανίζουν μικρή διαλυτότητα στο νερό, υψηλή διαλυτότητα σε έλαια και χαμηλή πτητικότητα. Οι πολικές καρβοξυλομάδες συνεισφέρουν λίγο στις φυσικοχημικές ιδιότητες των φθαλικών ενώσεων, εκτός όταν οι R και R' ομάδες είναι πολύ μικρές (για παράδειγμα μεθυλ- ή αιθυλομάδες). Είναι άχρωμα, άοσμα

υγρά που παράγονται από την αντίδραση ενός φθαλικού ανυδρίτη με μία κατάλληλη αλκοόλη (με συνήθως 6 ως 13 άνθρακες).

Από το 2004, οι παρασκευαστικές εταιρίες παράγουν περίπου 400.000 τόνους (800 εκατομμύρια βρετανικές λίβρες ή 363 εκατομμύρια κιλά) φθαλικών ενώσεων τον χρόνο.

Παράχθηκαν για πρώτη φορά κατά την δεκαετία '20, και παρασκευάζονται σε μεγάλη κλίμακα από την δεκαετία του '50, μετά την εισαγωγή του PVC. Οι πιο ευρέως χρησιμοποιούμενες φθαλικές ενώσεις είναι οι di-2-ethyl hexyl phthalate (DEHP), diisodecyl phthalate (DIDP) και diisononyl phthalate (DINP). Ο DEHP είναι ο κύριος πλαστικοποιητής που χρησιμοποιείται στο PVC, εξαιτίας του χαμηλού κόστους του. Ο φθαλικός βενζοβουτυλεστέρας (BBzP) χρησιμοποιείται στην παραγωγή του διογκωμένου PVC, το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως ως επίστρωση δαπέδων. Οι φθαλικές ενώσεις με μικρή αλκυλομάδα χρησιμοποιούνται ως διαλύτες σεαρώματα και εντομοαπωθητικά.

Οι φθαλικές ενώσεις χρησιμοποιούνται συχνά σε βερνίκια νυχιών, δολώματα

αλιείας, κόλλες, λούστρα, χρωστικές ουσίες βαφών, και σε σεξουαλικά βοηθήματα, που φτιάχνονται από το επονομαζόμενο "jelly rubber". Μερικοί πωλητές τέτοιων βοηθημάτων συνιστούν την κάλυψή τους με προφυλακτικά

κατά την εσωτερική χρήση, εξαιτίας των πιθανών κινδύνων για την υγεία. Ο Ολλανδός αντιπρόσωπος συνέστησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση την απαγόρευση βοηθημάτων που περιέχουν φθαλικές ενώσεις.

Πώς να επανακτήσετε τον ανδρισμό σας

Προσοχή στο: Κάπνισμα. Υπερβολικά γαλακτοκομικά. Επεξεργασμένο κρέας. Οινοπνευματώδη. Ζάχαρη και γλυκίσματα. Ανθυγιεινά λίπη.

Σωματική άσκηση – πεζοπορία στα βουνά και προσεκτική διατροφή. Τα αντιοξειδωτικά στα φρέσκα φρούτα και στα λαχανικά βοηθάνε στη βελτίωση της ποιότητας του σπέρματος.

Ωμοί ξηροί καρποί και σπόροι. Φυτικές ίνες από τροφές ολικής αλέσεως όπως το καστανό ρύζι, η βρώμη, το ψωμί ολικής αλέσεως, τα φασόλια και τα άλλα

όσπρια. Ωμό μέλι, σκόρδο, μπρόκολο, μαϊντανός, λιναρόσπορος και πολλές άλλες παρόμοιες τροφές.

πηγη

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΗ Η ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

2016-06-08T00:58:00.002-07:00

Η εισήγηση της τροποποίησης της Εκκλησίας της Κύπρου στο κείμενο Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν Χριστιανικών κόσμον, για αντικατάσταση της φράσης "άλλων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών", με την φράση "άλλων Ετεροδόξων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών", δεν επιλύει το πρόβλημα ολοκληρωτικά, καθότι εξακολουθεί να υφίσταται η"αναγνώριση ιστορικής ύπαρξης άλλων χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών μη ευρισκομένων εν κοινωνία μετ’ αυτής".

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

Να υπενθυμίσουμε τη δημοσιευθείσα απόφαση της Συνάξεως των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, που αναφέρει ότι «Η Ορθόδοξος Εκκλησία αναγνωρίζει την ιστορική ύπαρξις άλλων χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών μη ευρισκομένων εν κοινωνία μετ’ αυτής».

Το πρόβλημα της ‘’αναγνώρισης ιστορικής ύπαρξης άλλων χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών μη ευρισκομένων εν κοινωνία μετ’ αυτής’’, εξακολουθεί να υπάρχει και μετά την προσθήκη της λέξης ‘’ετεροδόξων’’.

Στη «Δήλωση του Τορόντο», «ως προς το τι είναι το Π.Σ.Ε. », στο εδάφιο 5 αναφέρεται το εξής : «Οι εκκλησίες – μέλη του Π.Σ.Ε. αναγνωρίζουν στις άλλες εκκλησίες στοιχεία της αληθούς εκκλησίας». Ποια στοιχεία της αληθούς εκκλησίας μπορεί η Μια Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, δηλαδή η Ορθόδοξη Εκκλησία, να αναγνωρίσει στους εκτός Εκκλησίας;

Να προσθέσουμε ότι δεν γίνεται καμιά αναφορά στην εισήγηση της τροποποίησης της Εκκλησίας της Κύπρου, για τη «Δήλωση του Τορόντο».
Μέσα από την Ορθόδοξη προοπτική της εν Χριστώ ζωής πρέπει να αντιμετωπίζονται οι αιρέσεις, που δεν επιτρέπει την αναγνώριση στοιχείων της αληθούς εκκλησίας στις εκτός Εκκλησίας αιρετικές ομάδες ή κοινότητες. «Όταν η Εκκλησία αντιμετωπίζει μια αίρεση, το κριτήριο ότι είναι αίρεση, είναι ότι ανατρέπει την εμπειρία της Πεντηκοστής που αποκαλύφθηκε η πάσα αλήθεια και ανακόπτει την πορεία των ανθρώπων προς την θέωση»*, αναφέρει ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης.

«Οι αιρέσεις είναι αιρέσεις γιατί δεν οδηγούν εκεί που πρέπει να οδηγήσουν. Και δεν μπορεί η αίρεση να οδηγήσει στη σωστή πνευματική ζωή»* σημειώνει ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης.

Η Εκκλησία του Χριστού είναι μία και μοναδική, και δεν αναγνωρίζει ‘’ιστορική ύπαρξη άλλων χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών μη ευρισκομένων εν κοινωνία μετ’ αυτής’’, ούτε στοιχεία της αληθούς εκκλησίας, όπως η «Δήλωση του Τορόντο» λανθασμένα αναφέρει.

*Από το βιβλίο του Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου «Εμπειρική Δογματική της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας κατά τις προφορικές παραδόσεις του π. Ιωάννου Ρωμανίδη. Τόμος Β΄».

ΕΥΓΕ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΧΙΟΥ κ.ΜΑΡΚΟ!!!

2016-06-08T00:19:00.005-07:00

Πρωτοφανές!!!

Επίθεση κύκλων του υπ.εξ και υπ. Αμ κατά του Μητροπολίτη Χίου Μάρκου.

Ανθέλληνες, άθεοι, υποκριτές και ψεύτες, χωρίς ιερό και όσιο. Δεν πίστευαν τα μάτια μας, όταν σήμερα το πρωί, διαβάσαμε σε συστημικό στρατιωτικό σάιτ, την είδηση, πως ο Μητροπολίτης Χίου Μάρκος, θα μεταβεί στην Νησίδα Παναγία πλησίον των Οινουσών, για να λειτουργήσει το εκκλησάκι, του Αγίου Πνεύματος στις 20 Ιουνίου, χωρίς προηγουμένως να έχει πάρει την άδεια του Κοντζιά και του Καμένου και αυτό εγκυμονεί κινδύνους για ελληνοτουρκική κρίση!!!

Μάλιστα αυτοί είναι οι απάτριδες των Αθηνών, που τόσο καιρό το φωνάζουμε. Για να μεταβεί ο Δέσποτας να λειτουργήσει στην εκκλησιαστική του περιφέρεια,πρέπει να πάρει την άδεια των άθεων του Σύριζα, για να μην στεναχωρηθεί ο Αττίλας. Κύριε ελέησον!!!

Πως πήγαινε τόσα χρόνια χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα;

Μάλιστα οι σκοτεινοί, ίδιοι μουχλιασμένοι παρακρατικοί μηχανισμοί, που την έπεφταν για χρόνια στον Δήμαρχο της Καλύμνου και τον ιερέα της Ψερίμου, οι οποίοι σήκωσαν την ελληνική σημαία στα Ίμια το 1996, τώρα, αυτήν την στιγμή, σφάζουν με το γάντι τον Μητροπολίτη Χίου.

Δεν φταίει κανείς άλλος, αλλά οι ένστολοι του στρατεύματος που σας ανέχονται, ριψάσπιδες.

ΠΗΓΗ https://katanixis.blogspot.bg/2016/06/blog-post_38.html

ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΌ ΧΕΙΡΌΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΜΩΆΜΕΘ

2014-12-20T22:49:00.000-08:00

Οι αυστηρότατες εντολές του Μωάμεθ για προστασία Ελλήνων και Χριστιανών ως το τέλος του κόσμου!

Η ΒΑΡΒΑΡΌΤΗΤΑ ΠΡΟΣΑΡΜΌΖΕΙ ΤΗ ΘΡΗΣΚΕΊΑ ΣΤΑ ΜΈΤΡΑ ΤΗΣ.

ΙΣΛΑΜ:

Ο άγνωστος Έλληνας ευεργέτης και σωτήρας του Μωάμεθ

Πόσοι από εσάς γνωρίζετε την ύπαρξη αυτής της ιδιόχειρης διαθήκης – διαταγής του Μωάμεθ προς όλο το γένος του; Προφανώς ελάχιστοι, πράγμα λογικό αφού γενικώς τις λεπτομέρειες άλλων δογμάτων τις γνωρίζουν μόνο οι ενδελεχείς μελετητές θρησκειών.

Ομοίως όμως, ελάχιστοι γνώριζαν τη διαστρέβλωση των Χριστιανικών γραφών από τους δυτικούς χριστιανούς προς όφελός των λατινικών αλλά και της
άκρατης κρεοφαγίας (κύριο στοιχείο του “πολιτισμού” του Τζων Γουέιν).

Σήμερα λοιπόν έχουμε άλλη μία τρανταχτή απόδειξη της διαστρέβλωσης των θρησκειών από μισανθρώπους ώστε αυτές να συνηγορούν στις εγκληματικές τους επιδιώξεις αντί να χαλιναγωγούν τα μισαλλόδοξα τους ένστικτα. Μιλάμε για την ηθελημένη απόκρυψη ενός μοναδικού χειρογράφου του Μωάμεθ το οποίο βεβαίως παραδόθηκε στα χέρια ενός Τούρκου …ευσεβούς το 1517. Διαβάστε τα μοναδικά στοιχεία και τις λεπτομέρειες όπως αυτές ήρθαν πρώτη φορά στην επιφάνεια από την εκπληκτική έρευνα του Β. Μισύρη στο περιοδικό ΙΧΩΡ (τ. 45, Μάιος 2004). Αξίζει όμως πριν από όλα να διαβάσουμε το περιεχόμενο της διαθήκης σε μετάφραση του πατριάρχου Ιεροσολύμων Νεκταρίου.

ΘΕΡΜΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ αξίζουν και στο πανεπιστήμιο Κρήτης για την τιτάνια προσπάθεια που κάνει με το πρόγραμμα “Ανέμη”, την ψηφιακή βιβλιοθήκη δηλαδή που κάνει διαθέσιμα τέτοια έργα όπως αυτό του Νεκταρίου ώστε να είναι προσβάσιμα σε κάθε ερευνητή.

Πρέπει νά διευκρινίσουμε ότι ό πατριάρχης άπό υπερβολική θρησκοληψία αρνείται νά άποδώση τήν έννοια τής λέξης Έλλην στην αντίστοιχη Αραβική (Γιουνάν) και τήν μεταφράζει χριστιανός. Ό Μωάμεθ όμως ξεχωρίζει μέ σαφήνεια τις δυο έννοιες. Τούς “Ελληνες τούς ονομάζει φυλή τών Γιουνάν και τούς χριστιανούς γενεά τών Ναζωραίων. ΔΙΑΒΑΣΤΕ:

«Τό παρόν γράμμα, επειδή ό θεός εστί μέγας και κυβερνήτης, ύστερον άφοϋ ήλθον πάντες ο’ι προφήται, δια νά μή μείνη μαρτυρία αδικίας προς τον θεόν, δια τά προς ανθρώπους διδόμενα χαρίσματα έγραψεν ό Μωάμεθ, ό υιός τοϋ Άμπτουλάχ και απόστολος τοϋ θεοϋ, ό θεωρός και επιμελητής τοϋ παντός κόσμου προς όλους τοϋ έθνους του και τής θρησκείας του, ώς στερεόν και βέβαιον τάξιμον και ϋπόαχεσιν, διά τήν φυλήν τών Γ ιουνάν (Ελλήνων) και διά τήν γενεάν τών Ναζωραίων (χριστιανών) όπου και αν εύρίσκωνται, σιμά ή μακράν, ευγενείς νά ήναι ή δυσγενεΐς, ένδοξοι ή και άδοξοι λέγον ούτω.

»Α’) “Οποιος άπό τό έθνος μου θέλει χαλάσει τήν υπόσχεσιν και τον όρκον όπου είναι εις τήν παροϋσαν συμφωνίαν, φθείρει τήν υπόσχεσιν τοϋ θεοϋ, και αρνείται τον όρκο του, και έναντι ε’ίτα εις τό πρόσταγμα του, αντιστέκεται τής πίστεως του (μή γένοιτο θεέ) γίνεται άξιος τοϋ αναθέματος, ή Βασιλεύς νά ήναι ό τοιούτος ή και πτωχός, και απλώς ειπείν όστις και αν ήναι.

»Β’) Λοιπόν οπόταν τινάς άπό τους μοναχούς περιηγητάς θέλει κατοίκηση εις κανένα όρος, ή κορυφήν, ή σπήλαιον, ή χωρίον και τόπον οίκούμενον, ή περιγιάλι ή αμμουδιά ή εις μονοστήριον, ή έκκλησίαν και οίκον εύκτή-ριον, έγώ είμαι έν μέσω αυτών προστάτης και φύλαξ αύτονών και όλων τών πραγμάτων τους μέ τήν ιδίαν μου ψυχήν και μέ τήν βοήθειαν και προστασίαν μου, και μέ όλον μου τό έθνος-διατϊ αύτοι είναι μέρος μου και τιμή μου.

»Γ) “Ετι προστάζω και εμποδίζω τούς έμίνη-δες νά μή γυρεύουσιν όπ’αυτούς χαράτσι, ή άλλα νέα δοσίματα ότι εις αυτούς βία και δυναστεία δέν γίνεται.

»Δ’) Τούς κριτάς τους, και ηγουμένους τους νά μήν τούς άλλάσση τινάς, άλλά νά μένουσι άμετάτρεπτοι.

»Ε’) Τούς περιηγητάς τους νά μήν τούς έμπο-δίζη τινάς άπό τήν περιήγησίν τους.

»ΣΤ’) Άπό τά υπάρχοντα τών εκκλησιών τους κανένα νά μήν ήμπορή νά έξοδιασθή εις κτί-σιμον Μετζιτίου, ή άλλου τινός τόπου Μουσουλμανικού.

»Ζ’) “Οποιος θέλει κάμη κανένα από ταύτα, όπου όπηγόρευσα, άς ήξεύρη βέβαια πώς έλυσε τον όρισμόν τοϋ θεοϋ και έναντιώθη τοϋ Αποστόλου του.

»Η’) “Ετι νά μή πληρώνουσι χαράτσι ο’ι Κριταί τους, και ηγούμενοι τους, και δούλοι τους, και μαθηταί τους, και άλλοι πώς υποτακτικοί ούτε νά πειράζωνται, ότι έγώ είμαι προστάτης αυτών όπου και αν εύρίσκωνται εις τήν γήν ή εις τήν θάλασσαν, εις Άνατολήν και Δύσιν, εις “Αρκτον και Μεσημβρίαν επειδή αυτοί και πάντα τά περί αυτούς είναι χρέος μου, και όρκος και παρακαταθήκη μου.

»Θ’) Και άπό εκείνους όπού έν ησυχία όσκη-τεύουσιν εις τά όρη, νά μή πέρνουσι χαράτσι, ούτε δέκατον διά τά εισοδήματα τους- ούτε τινάς μουσουλμάνος νά γίνεται σύντροφος μετ’αύτούς, επειδή και αύτο’ι άλλοι δέν εργάζονται μόνον τά προς τροφήν.

»Ι΄) “Οταν φθόση έν εύθηνία ό καιρός τοϋ καρπού, νά τούς δίδουσιν εις κάθε έρπέτι ένα καυχι.

»ΙΑ’) Ούτε εις τον καιρόν τοϋ πολέμου νά τους εύγάζουσι διά νά ευγουν ε/ς τον πόλε-μον, οϋτε νά τούς ζητοΟσι χαράτσι.

»ΙΒ’) “Ετι άπό τους χριστιανούς ο’ι εντόπιοι και πλούσιοι όπου με πλούτο πραγματεύονται και είναι άξιοι διά χαράτσι νά μην πληρόνου-σι άλλο παρά δώδεκα δραχμάς.

»ΙΓ) “Εξω άπό τό κεφαλοχάρατζον, άλλο νά μή τούς ζητοϋσι, κατά τό πρόσταγμα τοϋ Θεού όπού λέγει. Μή ένοχλήται τούς σεβόμενους τά έκ τοϋ Θεού πεμφθέντα βιβλία, άλλά κατά τον άγαθώτερον τοϋ άγαθωτέρου τρόπον νά τούς άγαθοποιήσετε και μάλιστα με τούτους συναναστράφητε’ και εκείνους όπού τούς πει-ράζουσι (όποιοι και άν ήναι) νά τους έμποδί-ζητε.

»ΙΔ’) Μία γυναίκα χριστιανή έάν ύπαν-δρευθή μέ έναν μουσουλμάνο νά κάνη τό θέλημα της γυναικός εκείνης και νά μή τήν έμπο-δίζη άπό τήν έκκλησίαν, και προσευχή της και ταίς συνήθειες της πίστεως της.

»ΙΕ’) Τινάς νά μή τούς έμποδίζη εις τό νά άνακαινίζουσι τάς εκκλησίας τους.

»ΙΣΤ’) Όστις θέλει κόμη τι παρά ταύτην τήν ύπόσχεσιν, ή νά πιστεύση τό εναντίον γίνεται βέβαια αποστάτης τοϋ Θεού, και τού Θεϊκοϋ Αποστόλου: Ότι τούτο είναι μία βοήθεια εις αυτούς κατά τάς υποσχέσεις τους.

»ΙΖ’) Και εις αυτούς απάνω νά μήν σηκώνη τινάς άρματα, μάλιστα ο’ι μουσουλμάνοι δι’ αυτούς νά πολεμούσι.

»ΙΗ’) Και διά τοϋτο προστάζω ούδεις άπό τό έθνος μου νά άποκοτήση νά κάμη τό εναντίον ταύτης της υποσχέσεως έως νά άφανισθη ό Κόσμος.

Μάρτυρες

Άλής, υιός τοϋ Άμπιταλίπ- Ομάρ, υιός τοϋ Χατάβ’ Άμπουντελντάρ, υιός τοϋ Αμπομπέρ’ Άββάς, υιός τοϋ Άμτελμουταλίβ- Ζιβήρ, υιός τοϋ Άββάμ- Σαάτ, υιός τοϋ Μαάτ Θηβήτ, υιός τοϋ Νεφίς’ Μπουχανιβέ, υιός τοϋ Αβίδ’ Μοκα-δέμ, υιός τοϋ Καρσή Άμπτιλαζίμ, υιός τοϋ Χα-σάν Άζίβ, υιός του Γιασίν Άμπομπέκερ, υιός τοϋ ‘Αμπι κααφί’ ‘Οτμάν, υιός τοϋ Γαφάς’ Αμπουλάχ, υιός τοϋ Μεσούτ Φαζέρ, υιός τοϋ ‘Αββάς· Ταλάτ, υιός τοϋ ‘ΑμπτουλάχΣαάτ, υιός τοϋ ΑββάτΖεήτ, υ’ιός τοϋ ΘαβίτΧασμέρ, υιός τοϋ Αβίδ’ Χάτιθ, υιός τοϋ Θαβίτ- Άμπτουλάχ, υιός τοϋ Όμέρ.

Τό παρόν έγραψε ό οδηγός και διάδοχος Αλής τοϋ Άμπιταλίπ, βάλλοντας τό χέρι του ό προφήτης είς τό Μεντζήτι τοϋ προφήτου (εν ω εϊη ειρήνη) τφ δευτέρω χρόνω τής φυγής (Έγείρας 624 μ.Χ.) τήν τρίτη ήμερα τοϋ Μα-χαρέμ μηνός».

ΠΗΓΗ ΟΛΥΜΠΙΑ

ΟΙ Διωγμοί των Χριστιανών στη Συρία

2014-12-20T22:46:00.002-08:00

Του Σεβ. Μητροπολίτη Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα

Στη Συρία επί αιώνες συνυπήρχαν ειρηνικά μουσουλμάνοι με χριστιανούς διάφορων ομολογιών: Ορθόδοξοι, Ρωμαιο- και Συροκαθολικοί, Μαρωνίτες και Αρμένιοι.

Μέχρι πρόσφατα η Συρία ήταν ένα καλό παράδειγμα της διαθρησκειακής συμβίωσης: εδώ έλειπαν οι διαθρησκειακές συγκρούσεις, δίπλα-δίπλα σε αλληλοκατανόηση ζούσαν οι μουσουλμάνοι και οι χριστιανοί, ήταν προσβάσιμα τα ιερά προσκυνήματα των χριστιανών.

Η Συρία φιλοξένησε περισσότερα από δυο εκατομμύρια πρόσφυγες από το Ιράκ, χιλιάδες εκ των οποίων ήταν καταδιωκόμενοι χριστιανοί.
Ήταν η ελπίδα τους να βρουν εδώ καταφύγιο από τις διώξεις στην πατρίδα.
Σήμερα η Συρία βιώνει μια δύσκολη εποχή.

Οι εξωτερικές δυνάμεις επιχειρούν την..........

υποδαύλιση της διακοινοτικής και διαθρησκειακής συγκρούσεως.
Μας προβληματίζει ιδιαίτερα η τύχη των θρησκευτικών μειονοτήτων στη Συρία και κυρίως των Ορθοδόξων χριστιανών, οι οποίοι εκπροσωπούν την αρχαιότερη από τις υπάρχουσες στο χώρο της Συρίας θρησκευτικές κοινότητες.

Μπορούμε τώρα πια να μιλάμε για την εξωτερική στρατιωτική επέμβαση στη χώρα: χιλιάδες μαχητές-εξτρεμιστές υπό τη μορφή της αντιπολίτευσης εξαπέλυσαν τον εμφύλιο πόλεμο σε αυτή τη χώρα.
Ομάδες εξτρεμιστών τα λεγόμενα τζαμαάτ, που τα συγκροτούν οι μαχητές - ουαχαμπίτες, οπλισμένοι και καταρτισμένοι με οικονομική ενίσχυση των ξένων χωρών, εσκεμμένα δολοφονούν τους χριστιανούς.
Στις 15 Ιανουαρίου δυο χριστιανοί σκοτώθηκαν την ώρα που περίμεναν τη σειρά τους για να αγοράσουν ψωμί.

Ένας σαραντάρης χριστιανός πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από τρεις ένοπλους δράστες την ώρα που οδηγούσε αυτοκίνητο με δυο μικρά του παιδιά μέσα.
Βαθιά θλίψη προκάλεσε στη Ρωσική Εκκλησία η είδηση του τραγικού θανάτου του ιερομόναχου Βασιλείου Νασσάρ, κληρικού της επαρχίας Επιφανείας της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Αντιοχείας στις 25 Ιανουαρίου, και της επιθέσεως με κανόνι στις 29 Ιανουαρίου κατά της αρχαίας Ιεράς Μονής της Παναγίας Σεϊδνάγιας.
Την περασμένη εβδομάδα έχασαν τη ζωή τους στην πόλη Χομς τουλάχιστον διακόσιοι χριστιανοί, συμπεριλαμβανομένων και των μικρών παιδιών.

Μεγάλες διαστάσεις προσέλαβαν οι απαγωγές των χριστιανών και εκπροσώπων του μη σουνιτικού πληθυσμού.
Δυο χριστιανοί ηλικίας 28 και 37 ετών απήχθησαν και αργότερα βρέθηκαν νεκροί: απαγχονισμένος ένας με πολλά τραύματα στο σώμα, ενώ το σώμα του άλλου βρέθηκε διαμελισμένο και πεταγμένο στον ποταμό. Ο τελευταίος είχε γυναίκα του έγκυο.

Ακόμα τέσσερις χριστιανοί απήχθησαν και κινδυνεύουν να θανατωθούν σε περίπτωση καθυστέρησης της καταβολής λύτρων. Αυτές οι τελευταίες ειδήσεις για τη βία κατά των χριστιανών υπενθυμίζουν πάρα πολύ εκείνες που έχουν γίνει πλέον συνήθεια στο Ιράκ από τη στιγμή της εισβολής εκεί των δυνάμεων των ΗΠΑ το 2003.
Όλα αυτά προκαλούν σοβαρές ανησυχίες για το μέλλον των χριστιανών στη Συρία.

Μετά από την πρόσφατη υιοθέτηση του ψηφίσματος από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, παρά τις αντιδράσεις της Ρωσίας, το οποίο στρέφεται κατά της σημερινής κυβέρνησης της Συρίας, ανοίγει πλέον ο δρόμος για την επέμβαση ξένων στρατιωτικών δυνάμεων, όπως έγινε με την περίπτωση της Λιβύης. Εν προκειμένω μπορεί να ξεσπάσει ένας μεγάλης Κλίμακος εμφύλιος πόλεμος, ο οποίος θα κρατήσει για πολλά χρόνια και θα κοστίσει τη ζωή σε δεκάδες χιλιάδες αθώα θύματα.

Η επέμβαση των ξένων θα ταυτίζεται από πολλούς μουσουλμάνους με την επέμβαση της χριστιανοσύνης, ενώ οι ντόπιοι χριστιανοί, όπως ήταν ήδη την εποχή των Σταυροφοριών, θα πληρώσουν καμιά φορά και με τη ζωή τους για τις πράξεις των εισβολέων.

Οι χριστιανοί θα γίνουν όμηροι και πρώτα θύματα αυτής της πολεμικής συρράξεως. Σύμφωνα με πληροφορίες των ΜΜΕ εκατοντάδες φιλήσυχοι χριστιανοί ήδη έχουν πέσει θύματα των ενόπλων εξτρεμιστών, πιο τακτικές έχουν γίνει οι απαγωγές των χριστιανών με σκοπό την απαίτηση λύτρων. Ελλοχεύει ο κίνδυνος η περαιτέρω αποσταθεροποίηση να επηρεάσει τραγικά την τύχη των θρησκευτικών μειονοτήτων και κυρίως των Σύρων χριστιανών.

Από 12 έως 13 Νοεμβρίου 2011 τη Συρία επισκέφθηκε ο Αγιώτατος Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Κύριλλος.

Κατά τη διάρκεια των συναντήσεών του με την πολιτική ηγεσία της χώρας, τον Μακαριώτατο Πατριάρχη Ιγνάτιο, τον Αρχιμουφτή της Συρίας Αχμέτ Μπάντρ-αντ-Ντιν Χασούν και τον υπουργό Βακουφίων Μουχαμμάντ Αμπντ-ασ-Σαττάρ ο Πατριάρχης Κύριλλος τόνισε ιδιαίτερα την επίλυση των σημερινών προβλημάτων του Συριακού λαου μέσα από τον αποκλειστικά ειρηνικό διάλογο. Ταυτόχρονα είναι απαράδεκτη κάθε εκδήλωση εξτρεμισμού και βίας.

ΠΗΓΗ: romfea.gr

Στρατόπεδα συγκέντρωσης ΗΠΑ

2014-12-20T22:38:00.000-08:00

FEMA ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ REX 84

Υπάρχουν πάνω από 600 στρατόπεδα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όλα πλήρως λειτουργικό και έτοιμο να δεχτεί κρατούμενους. Είναι στελεχωμένο όλα, ακόμα και περιβάλλεται από πλήρους απασχόλησης φύλακες, αλλά είναι όλα κενά. Αυτά τα στρατόπεδα πρέπει να εκτελούνται από FEMA (Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διαχείρισης Καταστάσεων Έκτακτης Ανάγκης) θα πρέπει να Στρατιωτικός νόμος πρέπει να εφαρμοστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το Rex 84 Πρόγραμμα ιδρύθηκε με το σκεπτικό ότι αν μια μαζική έξοδο των παράνομων αλλοδαπών διέσχισε τη μεξικανική / σύνορα των ΗΠΑ, θα μπορούσε
γρήγορα να στρογγυλοποιούνται προς τα πάνω και κρατούνται σε κέντρα κράτησης FEMA από. Rex 84 επέτρεψε σε πολλές στρατιωτικές βάσεις για να κλείσουν και να μετατραπούν σε φυλακές.

Λειτουργία συνδέων και καλώδιο Οικόπεδο Κήπος είναι οι δύο επιμέρους προγράμματα που θα υλοποιηθούν μετά την 84 Rex πρόγραμμα ξεκινά με τον προορισμό του. Οικόπεδο Garden είναι το πρόγραμμα για τον έλεγχο του πληθυσμού. Καλώδιο συνδέων είναι το πρόγραμμα για την ομαλή ανάληψη των κυβερνήσεων κρατικών και τοπικών από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. FEMA είναι ο εκτελεστικός βραχίονας της ερχόμενης αστυνομικού κράτους και έτσι θα ηγηθεί όλες τις λειτουργίες. Τα προεδρικά διατάγματα Executive ήδη εισηγμένες στο Federal Register είναι επίσης μέρος του νομικού πλαισίου για την εργασία αυτή.

Τα στρατόπεδα έχουν όλες τις εγκαταστάσεις σιδηροδρόμου, καθώς και οι δρόμοι που οδηγούν από και προς τις εγκαταστάσεις κράτησης. Πολλοί έχουν επίσης ένα κοντινό αεροδρόμιο. Η πλειοψηφία των στρατοπέδων μπορεί να φιλοξενήσει έναν πληθυσμό των 20.000 κρατουμένων. Επί του παρόντος, η μεγαλύτερη από αυτές τις εγκαταστάσεις είναι λίγο έξω από Fairbanks, Αλάσκα. Η Αλάσκα είναι μια εγκατάσταση μαζική εγκατάσταση ψυχικής υγείας και μπορεί να κρατήσει περίπου 2 εκατομμύρια άτομα.

Ένα άτομο που ονομάζεται Terry Kings έγραψε ένα άρθρο σχετικά με τις ανακαλύψεις του από τα στρατόπεδα που βρίσκονται στη νότια Καλιφόρνια. Τα ευρήματά του είναι οι εξής:
Κατά τους τελευταίους μήνες ζευγάρι αρκετοί από εμάς έχουν διερευνηθεί τρία σύντομα-να-να είναι στρατόπεδα συγκέντρωσης στην περιοχή Νότια Καλιφόρνια. Είχαμε ακούσει για αυτές τις περιοχές και ήθελε να τους δει για τον εαυτό μας.

Το πρώτο που παρατηρήσαμε ήταν σε Palmdale, Καλιφόρνια. Δεν λειτουργεί ως φυλακή αυτή τη στιγμή, αλλά είναι μεταμφιεσμένη ως μέρος της διευκόλυνσης για τα ύδατα. Τώρα, γιατί θα υπήρχε μια εγκατάσταση αυτού του είδους στη μέση του πουθενά με απολύτως καμία κρατουμένων; Οι φράχτες που τρέχουν για μίλια γύρω από αυτό το μεγάλο εγκατάσταση όλα δείχνουν προς τα μέσα, και υπάρχουν μεγάλα αναχώματα της βρωμιά και ξηρά τάφρο γύρω από την κεντρική περιοχή, ώστε η περιοχή μέσα δεν είναι ορατή από το δρόμο. Υπάρχουν 3 μεγάλες αποβάθρες φόρτωσης απέναντι από την είσοδο που μπορεί να παρατηρηθεί από το δρόμο. Τι είναι αυτές οι τεράστιες αποβάθρες πρόκειται να φόρτωση;

Παρατηρήσαμε λευκό βαν περιπολούν την περιοχή και το ένα βγήκε και μας χαιρέτησε με ένα φιλικό κύμα και μας ακολούθησαν μέχρι το είχαμε οδηγηθεί με ασφάλεια πέρα από την περιοχή. Τι θα είχε συμβεί αν είχαμε αποφασίσει να ενταχθούν στην ανοικτή πόρτα ή να κάνει ερωτήσεις;

Η εγκατάσταση αυτή είναι πέρα από την οδό από το Τμήμα Palmdale νερού. Η περιοχή γύρω από το Τμήμα Υδάτων έχει φράχτες που δείχνει προς τα έξω, για να κρατήσει τους ανθρώπους από αυτήν την επικίνδυνη περιοχή, έτσι ώστε να μην πνιγεί. Ωστόσο, πέρα από την οδό, οι φράχτες όλα δείχνουν προς τα μέσα. Γιατί; Για να κρατήσει τους ανθρώπους στην; Αυτό που οι άνθρωποι; Ποιος θα είναι επιβαίνοντες του;

Υπάρχουν επίσης ενδείξεις δημοσιεύτηκε κάθε 50 μέτρα δηλώνοντας: Κράτος του οκνός Trespassing Καλιφόρνια απαγορεύεται από το νόμο 555 Ενότητα Καλιφόρνια Ποινικού Κώδικα.

Η πινακίδα στην είσοδο λέει: Λειτουργίες Pearblossom και Subcenter Συντήρηση Λήψη Τμήμα, 34534 East 116th Street. Υπάρχει επίσης μια παράγκα φρουράς που βρίσκεται στην είσοδο.

Δεν τολμούσα σε αυτή τη δυνατότητα, αλλά δεν κύκλο γύρω από αυτό για να δει αν υπήρχε κάτι άλλο ορατό από το δρόμο. Είδαμε χιλιόμετρα φράχτες με τα κορυφαία σημεία όλοι κατευθύνονται προς τα μέσα. Υπάρχει μια σιδηροδρομική γραμμή που τρέχει δίπλα στην περίμετρο αυτού του περιφραγμένη περιοχή. Οι αποβάθρες φόρτωσης είναι αρκετά μεγάλη για να κρατήσει βαγόνια.

Αναρωτιέμαι τι σχεδιάζουν για αυτή τη δυνατότητα; Θα μπορούσε να χωρέσει εύκολα 100.000 άνθρωποι σε αυτόν τον τομέα. Και ποιος θα είναι οι επιβάτες;

Μια άλλη περιοχή βρίσκεται σε πάρκο Μάρκα στο Glendale. Υπάρχουν νεόδμητο φράχτες (όλα εξοπλισμένα με νέα καλωδίωση που δείχνουν προς τα μέσα). Οι φράκτες γύρω από ένα στεγνό δοχείο. Υπάρχουν επίσης νέα κτίρια που βρίσκονται στην περιοχή. Εμείς αμφισβήτησε την ιδέα ότι υπήρχαν τέσσερις ένοπλο, στρατιωτικό προσωπικό με τα πόδια από το πάρκο. Από πότε ένα δημόσιο πάρκο χρειάζεται ένοπλους φρουρούς;

Μια τρίτη θέση ήταν επισκέφθηκε στο San Fernando Valley, δίπλα στο Υδατικό Διαμέρισμα. Και πάλι, η περιοχή γύρω από την πραγματική Υδατικό Διαμέρισμα είχαν φράχτες λογικά επισημαίνοντας (για να κρατήσουν τους ανθρώπους έξω από την επικίνδυνη ζώνη). Και το υπόλοιπο της γύρω περιοχής που συνεχίστηκε για αρκετά μίλια δακτυλιώθηκε με φράχτες και συρματοπλέγματα που αντιμετωπίζει προς τα μέσα (για να κρατήσει ό, τι ή ποιος σε?) Επίσης, ενδιαφέρον ήταν το γεγονός ότι η προσθήκη στις κορυφές των περιφράξεων ήταν αρκετά νέος, όπως ακόμη και να μην περιέχουν κανένα σημάδι της σκουριάς πάνω τους. Στο χώρο ήταν ένα τεράστιο κτίριο που είπε ο φύλακας ήταν μια σειρά μαθημάτων κατάρτισης των αστυνομικών. Υπήρχαν νεόδμητα δρόμους, νέες στρατιωτικές γκρίζα κτίρια που αναζητούν, και ένα διάδρομο προσγείωσης. Για ποιο λόγο; Αστυνομικά αυτοκίνητα περιπολούσαν συνεχώς την περίμετρο πολλών χιλιομέτρων από την περιοχή.

Από το πάρκινγκ του εστιατορίου Οδύσσεια μια καλύτερη εικόνα θα μπορούσαν να ληφθούν από την περιοχή που ήταν κρυμμένο από την περιοχή από τον αυτοκινητόδρομο. Υπήρχε μια περιοχή που περιείχε περίπου 100 μαύρα κουτιά που έμοιαζαν με βαγόνια. Είχαμε ακούσει ότι τα φορτία των βαγόνια έχουν κατασκευαστεί στο Όρεγκον εφοδιασμένο με δεσμά. Θα είναι αυτά της φύσης; Από τη θέση μας ήταν δύσκολο να προσδιοριστεί.

Σε αναζήτηση στο Internet, ανακάλυψα ότι υπάρχουν περίπου 600 από αυτούς τους δικτυακούς τόπους των φυλακών σε όλη τη χώρα (και κυριολεκτικά μέχρι βρεθώ νύχτα δουλεύουν όλη τη νύχτα). Είναι επανδρωμένη, αλλά ακόμη δεν περιέχουν κρατουμένων. Γιατί χρειάζονται όλα αυτά τα μη-λειτουργικά φυλακές; Τι περιμένουν; Είμαστε συνεχώς ακούμε ότι είναι υπερπλήρεις φυλακές σημερινή μας και έχουν την απελευθέρωση κρατουμένων, λόγω αυτής της κατάστασης. Αλλά τι γίνεται με όλες αυτές τις εγκαταστάσεις; Τι είναι πραγματικά για; Γιατί υπάρχουν ένοπλοι φρουροί ακόμη κανείς να προστατεύσουν τον εαυτό τους ενάντια; Και τι πρόκειται να είναι το εναρκτήριο λάκτισμα σημείο να θέσει αυτές τις εγκαταστάσεις σε λειτουργία;

Τι θα επιφέρει μια κατάσταση που θα μπορούσε να θέσει σε ισχύ η ανάγκη για νέες αυτές εγκαταστάσεις φυλακή; Μια τεχνητές ή φυσικές καταστροφές; Ένας σεισμός, τον πανικό λόγω Y2K, μια μαζική δηλητηρίαση, ένας πανικός από τέτοιες διαστάσεις για να προκαλέσει πανικό σε εθνικό επίπεδο;

Μόλις μια μεγάλη καταστροφή συμβαίνει (αν πρόκειται για πραγματικό γεγονός ή συμβάν βιομηχανικών δεν έχει σημασία) στρατιωτικό νόμο είναι βιαστικά τεθεί σε εφαρμογή και είμαστε όλοι στα χέρια των κυβερνητικών υπηρεσιών (FEMA) που απεικονίζουν τον εαυτό τους έτσι ως προστάτες μας. Ωστόσο, τι συμβαίνει όταν εξετάζουμε όσους βρίσκονται στην εξουσία και πώς παίρνουν μακριά από όλες τις ελευθερίες μας; Θα είμαστε αυτοί που κρατούνται σε αυτά τα κάμπινγκ; Και ποιος είναι που πηγαίνουν να στρογγυλοποιεί προς τα πάνω; Εκείνοι με τα όπλα; Εκείνοι που κάνουν ερωτήσεις; Εκείνοι που θέλουν να ξέρουν τι πραγματικά συμβαίνει; Μήπως οι οποίες περιλαμβάνουν οποιονδήποτε από εμάς; Οι αναζητητές της αλήθειας;

Όταν για πρώτη φορά έρχονται σε αυτές τις πληροφορίες Ήμουν σε μια κατάσταση πλήρους άρνησης. Πώς θα μπορούσε αυτό να είναι; Πίστευα χώρα μας ήταν δωρεάν, και πάντα ένιωθα την αίσθηση της άνεσης γνωρίζοντας ότι εφ 'όσον δεν βλάπτει τους άλλους σε παρατηρώντας την ελευθερία μας έμειναν στους εαυτούς μας. Στην ιδανική περίπτωση θα αντιμετωπίζονται όλοι με σεβασμό και τίμησε τη μοναδικότητά τους και εξέφρασε την ελπίδα ότι οι άλλοι έκαναν το ίδιο.

Χρειάστηκε ένα εντατικό έτος σε αναζήτηση των κρυφών πολιτική για να ανακαλύψει ότι είμαστε τόσο ελεύθερη όσο πιστεύουμε ότι είναι. Αν είμαστε σε άρνηση, δεν βλέπουμε τα σημάδια που μας κοιτάζει, αλλά να κρατήσει τα μυαλά μας απενεργοποιηθεί και απασχολημένος με όλες τις εγκόσμιες υποθέσεις της καθημερινής ζωής.

Εμείς απλά δεν ενδιαφέρονται αρκετά για να μάθετε την πραγματική αλήθεια, και να εγκατασταθούν για τα χέρι που τρέφονται με ιστορίες που έρχονται στο δρόμο μας για τις μεγάλες πηγές των μέσων ενημέρωσης τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδες, και περιοδικά. Αλλά είναι πάρα πολύ αργά για να γυρίσει πίσω στις ημέρες του παρωπίδες και κρύβοντας το κεφάλι μας στην άμμο, διότι η πραγματικότητα γίνεται πολύ σαφής. Η ώρα πλησιάζει, όταν θα είμαστε αυτοί που ζητούν "Αυτό που συνέβη την ελευθερία μας; Για την ελευθερία του λόγου μας; Για το δικαίωμά μας να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και την οικογένειά μας; να σκεφτούμε ως άτομο; να εκφραζόμαστε με όποιο τρόπο θέλουμε;"

Από τη στιγμή που αμφισβητούν ότι η ελευθερία θα μάθετε πώς δωρεάν πραγματικά είμαστε. Πόσοι είναι πρόθυμοι να αναλάβουν αυτή την πρόκληση; Πολύ λίγοι πραγματικά, αλλιώς δεν θα βρεθούμε στην κατάσταση που είμαστε αυτή τη στιγμή. Εμείς δεν θα αφήσουμε τα πράγματα και να πάρει την πρόοδο από τα χέρια του στο κοινό και στα χέρια εκείνων που επιδιώκουν να μας κρατήσει υπό τον έλεγχό τους δεν έχει σημασία ό, τι χρειάζεται, και αυτό περιλαμβάνει τη χρήση βίας και την προσωποκράτηση για εκείνους που ζητούν τις λάθος ερωτήσεις.

Θα ερωτήσεις να τεθεί εκτός νόμου το επόμενο βήμα; Πολλές περιπτώσεις έχουν αναφερθεί πρόσφατα, όπου εκείνοι που ρωτούσαν ερωτήσεις που ήρθε πολύ κοντά στην ανείπωτη αλήθεια (η συγκάλυψη) αφαιρέθηκαν από τις συνεντεύξεις Τύπου και από το αυτί του κοινού. Επίσης, εκείνοι που ήθελαν να μιλήσουν στον Τύπο συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν είτε, κλειδωμένο σε ένα ψυχιατρικό νοσοκομείο, σφαγμένα (μέσω της προσποίησης αυτοκτονίες) ή απαξιωθεί.

Γιατί είμαστε όλοι σε κατάσταση άρνησης για αυτές τις δυνατότητες; Μήπως δεν έχουμε ακούσει για στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γερμανία, ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου; Ιάπωνες άτομα συνελήφθησαν και τοποθετούνται σε determent στρατόπεδα κατά τη διάρκεια του πολέμου. Πού ήταν η ελευθερία τους;

Δεν νομίζω ότι θα μπορούσε να συμβεί σε σας; Προφανώς εκείνοι στρογγυλοποίηση προς τα πάνω και σκότωσαν δεν νομίζω ότι θα μπορούσε να συμβεί σε αυτούς. Πώς θα μπορούσε να αξιοπρεπείς άνθρωποι έχουν γίνει μάρτυρες τέτοιου είδους αγριότητες και ακόμα δεν είπε τίποτα; Θα πάμε να κάνουμε το ίδιο εδώ, καθώς καλάθι από ένα προς ένα εκείνα τα άτομα που παίρνουν θέση για τα δικαιώματα των πολιτών καθώς εκθέτουν την αλήθεια συμβαίνει πίσω από τις σκηνές; Είμαστε όλοι πρόκειται να καθίσει εκεί και αναρωτιούνται τι συνέβη σε αυτή τη χώρα από τη δική μας; Πού θα πάει στραβά; Πώς θα μπορούσαμε να το αφήσουμε να συμβεί;

ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ

2014-12-04T19:41:00.002-08:00

Αποκρυφισμός και Νέα Εποχή

Πρωτοπρ. Βασιλείου Α. Γεωργοπούλου (M. Th)

ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ
ΚΑΙ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ

1. Τι είναι η «Νέα Εποχή»

Αναφερόμενοι στον όρο «Νέα Εποχή» ή Εποχή του Υδροχόου, εννοούμε την παρουσία ενός παγκόσμιου απειλητικού φαινομένου, αντίχριστου ως προς το χαρακτήρα, αποκρυφιστικού ως προς την προέλευση και πολυσύνθετου ως προς τη διάρθρωση1. Ένα κίνημα το οποίο έχει ήδη διαβρώσει με τις αντιλήψεις του και τις πρακτικές του, πάρα πολλά εκατομμύρια ανθρώπων και δραστηριοτήτων του ανεπτυγμένου κόσμου.

Στο κίνημα αυτό, συστεγάζονται και αλληλοπεριχωρούνται ο αποκρυφισμός σε μία ποικιλία εκδηλώσεών του, ο νεογνωστικισμός, η αστρολογία, ανατολικές θρησκευτικές δοξασίες και πρακτικές, η ύπνωση, οι κάρτες ταρώ, η αριθμοσοφία, η επικοινωνία με πνεύματα, η έκσταση, η ουφολογία, ο οραματισμός, η χρήση κρυστάλλων για ενεργειακή θεραπεία, η θετική σκέψη, οι ανορθόδοξες απωανατολίτικες θεραπευτικές μέθοδοι, ο νεοπαγανισμός, η ψευδοεπιστήμη κυρίως με μανδύα ψυχολογίας κ.ά.

Ένα κίνημα για το οποίο Έλληνες θιασώτες και εκφραστές του μας τονίζουν ότι

«Αυτοί που πιστεύουν εξάλλου ότι η κίνηση της Νέας Εποχής είναι μία περαστική μόδα, καλό είναι να το ξανασκεφθούν»2.

Η «Νέα Εποχή αυτοπροσδιορίζεται σύμφωνα με ένα ελληνικό τυπικά νεοεποχίτικο περιοδικό ως «ένα δυναμικό ρεύμα πνευματικής αναζήτησης» που «αναπροσανατολίζει την ανθρώπινη συνείδηση σε νέες πηγές Αληθείας» και που ως γνωρίσματα έχει «την Πύρινη αγάπη», «την Πνευματικότητα» και «την Καθολική Ελευθερία μέσα στην αναδυομένη Παγκόσμια Κοινότητα, πέρα από διακρίσεις φυλετικές, θρησκευτικές, πολιτικές ή ιδεολογικές»3.

Στο απόσπασμα βλέπουμε τοποθετήσεις και απόψεις που ενδιαφέρουν, εντυπωσιάζουν, ηχούν ευχάριστα, και γίνονται εύκολα αποδεκτές. Αυτού του είδους όμως οι απόψεις αποτελούν το προσωπείο της «Νέας Εποχής», στην προσπάθειά της να γίνει εύκολα αποδεκτή, και να διαβρώσει τις συνειδήσεις των ανθρώπων.

Είναι σύνηθες επίσης το φαινόμενο, νεοεποχίτικα έντυπα να καταβάλλουν έναν επίμονο, συστηματικό, και μεθοδευμένο αγώνα, χρησιμοποιώντας πολλές φορές και λεκτικά πυροτεχνήματα για να εντυπωσιάσουν και να προκαλέσουν το ενδιαφέρον. Πίσω όμως από το προσωπείο, κρύβεται μία άλλη πραγματικότητα. Μία πραγματικότητα σκοτεινή και δυσειδής. Και τούτο γιατί τίποτα από τις εκφάνσεις, τις θεωρίες, και τους χώρους που εντάσσονται στην «Νέα Εποχή» δεν είναι νέο. Απολύτως τίποτα.

Αντιθέτως, η Ορθόδοξη Εκκλησία μας το μόνο νέο και καινό το οποίο αναγνωρίζει, βιώνει, και ομολογεί από τότε που υπάρχει η γη, είναι η έλευση του Θεανθρώπου Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Εκφράζοντας την ορθόδοξη αυτοσυνειδησία ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, μας λέγει ότι με την Ενσάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού, «επιτελείται το πάντων καινών καινότατον, το μόνον καινόν υπό τον ήλιον»4. Επιπλέον δεν μπορεί να είναι τίποτα το νέο η Νέα Εποχή, τίποτα το καινούριο καθώς ο χώρος από τον οποίο προέρχεται είναι η Αστρολογία, μια μορφή δηλαδή αποκρυφισμού5.

Ακούσαμε στη νεοεποχίτικη τοποθέτηση που διαβάσαμε πιο πάνω, ότι η Νέα Εποχή «αναπροσανατολίζει την ανθρώπινη συνείδηση σε νέες πηγές Αληθείας». Και ο ορθόδοξος χριστιανός εν προκειμένω αναρωτιέται. Ποιες είναι αυτές οι νέες πηγές αλήθειας; Από πότε άραγε το πρόσωπο του Θεανθρώπου έπαυσε να είναι η μοναδική και ανυπέρβλητη Παναλήθεια; Από πού προκύπτει ότι ο Θεάνθρωπος ως «η ύψιστη αξία και το έσχατο κριτήριο» αξιολόγησης των πάντων, όπως έλεγε μία γιγαντιαία εκκλησιαστική προσωπικότητα, ο π. Ιουστίνος Πόποβιτς, πρέπει να αντικατασταθεί;

Αντιλαμβανόμαστε νομίζουμε σαφώς ότι κάτω από την πρόταση ότι, η Νέα Εποχή «αναπροσανατολίζει την ανθρώπινη συνείδηση σε νέες πηγές Αληθείας» ουσιαστικά υποκρύπτεται ο πραγματικός στόχος της Νέας Εποχής, που είναι να αποπροσανατολίσει αρχικά τον άνθρωπο από το Θεάνθρωπο και το Ευαγγέλιό Του, με τελικό σκοπό να Τον αντικαταστήσει. Αυτό ομολογείται κυνικά από τους ίδιους τους θιασώτες της Νέας Εποχής, καθώς αναφέρουν χαρακτηριστικά ότι «η Υδροχοϊκή Εποχή είναι Εποχή μιας Νέας Συνθήκης μεταξύ Θεού και ανθρώπων, μιας Νέας Διαθήκης του Θεού προς τον άνθρωπο»6. Εάν θα θέλαμε να αξιολογήσουμε το νεοεποχίτικο ισχυρισμό περί μιας επιπλέον διαθήκης, τέτοιου είδους, και μάλιστα αποκρυφιστικής προέλευσης, θα λέγαμε σύμφωνα με τον άγ. Κύριλλο Αλεξανδρείας ότι : "έστι δε τούτο της αποστολικής διδασκαλίας αλλότριον, δαιμονικής δε μάλλον επινοίας εφεύρεσις"7.

2. Οι Πρόδρομοι της «Νέας Εποχής» και η σχέση τους με τον αποκρυφισμό.

Ικανός αριθμός ερευνητών του φαινομένου των διαφόρων αιρέσεων, παραθρησκευτικών και αποκρυφιστικών ομάδων και κοσμοθεωριών τοποθετεί την απαρχή της παρουσίας, εξαπλώσεως και γιγαντώσεως του σύγχρονου αντίχριστου και ετερόκλητου κινήματος της Νέας Εποχής στα τέλη της δεκαετίας του 1960 του παρελθόντος εικοστού αιώνος.

Ήδη από τη δεκαετία του 1960, ο όρος αρχίζει να χρησιμοποιείται και να γίνεται ευρύτερα γνωστός από ομάδες χίπηδων που αποκαλούσαν τους εαυτούς τους «new age»8 με κορύφωμα τη δεκαετία του 1970, όπου σε όλο σχεδόν τον πλανήτη και ιδίως στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη ένα δυσαρίθμητο πλήθος κέντρων, περιοδικών, οργανισμών, εντύπων, εκδόσεων κ.ά. σχετικών με τη Νέα Εποχή, κάνει ιδιαιτέρως αισθητή την παρουσία του.

Η πραγματικότητα αυτή ως δεδομένο πλέον μας οδηγεί να σκεφθούμε ότι αυτό το εκτενές και πολύμορφο Νεοεποχίτικο κίνημα, το οποίο τη δεκαετία του 1970 αρχίζει να εισβάλλει σε κάθε πτυχή και δραστηριότητα του ανθρώπινου βίου, ασφαλώς από κάπου προετοιμαζόταν. Από κάπου προήλθε. Έχει κάποιους προδρόμους που προετοίμασαν την εμφάνισή του δημόσια.
Χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, έγινε αντιληπτό από τους ερευνητές του φαινομένου ότι η Νέα Εποχή ως όρος αλλά και ως κίνημα, μεθοδεύτηκε και ετοιμαζόταν από διάφορους αποκρυφιστικούς και εσωτεριστικούς χώρους ήδη από τον 19ο αιώνα, αλλά και πριν απ’ αυτόν. Ήδη από αρκετούς αιώνες πριν, ο όρος Νέα Εποχή χρησιμοποιείται από διάφορα αποκρυφιστικά συστήματα, όπως οι Ροδόσταυροι και οι Τέκτονες.

Για να είμαστε ακριβείς πρέπει εν προκειμένω να επισημάνουμε ότι είναι σε χρήση στους διάφορους αυτούς αποκρυφιστικούς χώρους πιο πολύ με έναν άλλο συνώνυμο αποκρυφιστικό όρο, αστρολογικής προελεύσεως, τον όρο «Εποχή του Υδροχόου»9. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στα τέλη του 19ου - αρχές του 20ού σχετικά με το θέμα μας, αποτελεί ο Αμερικανός αποκρυφιστής Λήβι Ντόουλιγκ (1844-1911) που θα γράψει το «Υδροχοϊκό Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού της Εποχής των Ιχθύων».

Τα όσα καταγράφει, του τα φανέρωσε κατά τους ισχυρισμούς του πάντα, κάποια θεά της Σοφίας που ονομάζονταν Βίζελ. Του ανακοινώνει ότι η εποχή των Ιχθύων φτάνει στο τέλος της. Σύντομα θα ανατείλει η εποχή του Υδροχόου που θα είναι «εποχή αίγλης και φωτός, γιατί φέρνει τη Θεία Πνοή»10. Πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ο όρος "Εποχή του Υδροχόου" χρησιμοποιείται συστηματικά και από τον Γάλλο αποκρυφιστή Πολ Λε Κουρ (Paul Le Cour 1871-1954)11.

Στην ίδια συνάφεια θα χρησιμοποιείται και ο όρος «Νέα Εποχή». Δεν είναι συμπτωματικό το γεγονός ότι ο όρος ¨Νέα Εποχή» ήταν η ονομασία ενός μασωνικού αγγλόφωνου περιοδικού που κυκλοφορούσε μέχρι τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο12. Ταυτοχρόνως, ως όρος είναι γνωστός και χρησιμοποιείται ευρέως στους αποκρυφιστικούς χώρους της Θεοσοφίας, του Γεωργίου Γκουρτζίεφ, στον Εσωτερικό όμιλο της Αλίκης Μπέιλυ και της Λευκής Αδελφότητας του Αϊβανχώφ13 πριν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η αντίληψη περί Νέας Εποχής μαρτυρείται ακόμα και στις δοξασίες του αποκρυφιστικής - σατανιστικής οργάνωσης του Τάγματος του Ναού της Ανατολής (Ο.Τ.Ο)14.

Ο Hans Jurgen Ruppert ειδικός εντεταλμένος για θέματα σεκτών και παραθρησκείας της Ευαγγελικής Εκκλησίας της Γερμανίας (E.K.D.) αναφέρει, ότι ο όρος «Νέα Εποχή» εμφανίζεται πλέον δυναμικά ήδη, στην αποκρυφιστική έκρηξη που λάμβανε χώρα πριν από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο15.

Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφέρουμε ότι σύμφωνα με τον J. Gordon Melton έναν από τους μεγαλύτερους και εγκυρότερους μελετητές του φαινομένου των σεκτών και της παραθρησκείας στις Η.Π.Α., πρόδρομοι της Νέας Εποχής, όχι τόσο για τον όρο αυτό καθ’ εαυτό, αλλά λόγω κοινών πρακτικών και αντιλήψεων, πρέπει να θεωρηθούν και οι Emanuel Swedenborg (1688-1772), ο Franz Anton Mesmer (1734-1815) και ο Andrew Jackson Danis (1826-1910), ο θεωρούμενος από τους πνευματιστές ως ο μεγαλύτερος "προφήτης" τους16.

Στους προδρόμους της Νέας Εποχής πρέπει να αναφέρουμε επίσης και το κίνημα της "Νέας Σκέψεως", το οποίο ξεκίνησε στις αρχές του 20ού αιώνα στις Η.Π.Α και κατά το διάστημα του μεσοπολέμου επεκτάθηκε και στην Ευρώπη. Το κίνημα της "Νέας Σκέψεως" θεωρείται προδρομικό φαινόμενο γιατί είχε βασικά χαρακτηριστικά του φαινομένου της Νέας Εποχής. Είχε έντονο υπερομολογιακό και συγκρητιστικό χαρακτήρα, που αργότερα συνδυάστηκαν με παραψυχολογία, διαλογισμό, εσωτερική αστρολογία, και πνευματικά προγράμματα17.

Κατ’ εξοχήν όμως, αναφορά θα γίνεται από τους μεταγενέστερους θιασώτες και οπαδούς της Νέας Εποχής για το πρώτο μισό του 20ού αιώνα στο έργο και τα γραπτά της Αγγλίδας αποκρυφίστριας Αλίκης Μπέιλυ (1880-1949)18.

Ως ιδιαίτερη χρονιά-σταθμό πριν τη γενικευμένη εμφάνιση και δραστηριοποίηση του κινήματος τη δεκαετία του 1970 πρέπει να μνημονεύσουμε την κοινότητα Findhorn της Σκωτίας το 1962 19. Γεγονός και χώρος, όπου οι απανταχού θιασώτες της Νέας Εποχής ομιλούν πάντοτε με ιδιαίτερο θαυμασμό.

Τι συνέβη όμως στο Φίντχορν της Σκωτίας το 1962 που συνδέεται άμεσα με το θέμα μας Αποκρυφισμός και Νέα Εποχή; Συνοπτικά θα αναφέρουμε τα εξής. Το 1962 ο Πήτερ Κάντι που ήταν διευθυντής σ’ ένα ξενοδοχείο, έχασε τη δουλειά του. Μαζί με την οικογένειά του κατέφυγε στο Findhorn μία άγονη και αμμώδη περιοχή της Σκωτίας. Εκεί μια μέρα που η γυναίκα του Έϊλιν έκανε διαλογισμό, άκουσε μία φωνή που τη συμβούλεψε να καλλιεργήσει λαχανικά. Η ίδια φωνή τη διαβεβαίωσε ότι θα τη βοηθήσουν «οι ντέβας».

Ως ντέβας θεωρούνταν υποχθόνιες οντότητες, παραπλήσιες με δαίμονες και ξωτικά. Η επικοινωνία της Έϊλιν με τους ντέβας συνεχίστηκε. Καλλιέργησε λαχανικά με επιτυχία. Η επιτυχής καλλιέργεια λαχανικών σ’ αυτή την άγονη περιοχή θεωρήθηκε ότι κατέστη εφικτή λόγω της βοήθειας των «ντέβας»20.

Νομίζουμε ότι εδώ δεν είναι δύσκολο με βάση την Ορθόδοξη αγιοπατερική Παράδοση να αντιληφθούμε ότι και στο γεγονός-σταθμό αυτό, που η Νέα Εποχή το εκθειάζει, ότι έχουμε έκδηλη την παρουσία του αποκρυφιστικού-δαιμονικού στοιχείου. Οι «ντέβας» όπως αναφέρθηκαν, είναι όχι ξωτικά ή μυθολογικά όντα, αλλά πονηροί δαίμονες, που μίλησαν στην Έϊλιν, καθώς έκανε διαλογισμό.

Τούτο αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι τον όρο «ντέβας»21 στη Δύση τον εισήγαγε η θεοσοφίστρια Μπλαβάτσκυ22 προσδιορίζοντάς τους ως τύπους αγγέλων ή θεοτήτων ή πνεύματα της φύσης όπως επίσης τα ονομάζουν, και τα θεωρούν εξελιγμένες οντότητες προηγούμενης πλανητικής περιόδου, κατά τα αποκρυφιστικά φαντασιοκοπήματα της Θεοσοφίας.

Συνοψίζοντας την προβληματική σχετικά με τους προδρόμους της Νέας Εποχής πρέπει να τονίσουμε, ότι ανεξαιρέτως όλοι οι πρόδρομοί της ως ομάδες, αλλά και αυτός ο όρος Νέα Εποχή, γεννήθηκε και χρησιμοποιήθηκε από τον αποκρυφισμό μέσα σε μια ποικιλία εκδηλώσεών του.

3. Εκπρόσωποι της «Νέας Εποχής» και η σχέση τους με τον αποκρυφισμό.

Η απαρχή της δημόσιας παρουσίας του κινήματος της Νέας Εποχής στην αρχή της δεκαετίας του 1970 έγινε αφορμή προϊόντος του χρόνου, κάποιοι φανατικοί θιασώτες της να αναδειχθούν σε βασικούς εκπροσώπους και εκφραστές αυτού του ετερόκλητου και αντιχριστιανικού κινήματος.

Από τις θέσεις τους, αλλά και με την ιδιότητά τους, όλοι αυτοί εργάστηκαν αόκνως για να προωθήσουν και να διαδώσουν το πνεύμα, το φρόνημα και τον τρόπο ζωής της Νέας Εποχής. Με βιβλία, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές παρεμβάσεις, με συνεντεύξεις σε εφημερίδες, με άρθρα σε κοσμικά περιοδικά, και γενικά με κάθε πρόσφορο μέσο, εκμεταλλευόμενοι ακόμα και τη διασύνδεσή τους με «διαμορφωτές γνώμης» των ΜΜΕ κατάφεραν να αναδειχθούν όχι μόνο θιασώτες, αλλά και ουσιαστικοί εκφραστές αυτού του αντίχριστου κινήματος.

Θα αναφέρουμε ενδεικτικά τους πιο γνωστούς διεθνώς εκφραστές του αντίχριστου κινήματος της Νέας Εποχής. Όλοι αυτοί, υπήρξαν διαφορετικοί ως προς τον τόπο καταγωγής, το επάγγελμα, τις σπουδές. Είχαν όμως όλοι κάτι κοινό, εκτός από το Νεοεποχίτικο φρόνημά τους. Αυτό το κοινό είναι, ότι όλοι οι μεγάλοι και γνωστοί θιασώτες της Νέας Εποχής είχαν σχέση με διάφορες μορφές αποκρυφισμού. Τυχαίο; Νομίζουμε όχι, αν αναλογιστούμε ότι ο αποκρυφισμός είναι ο χώρος που γέννησε και θρέφει τη Νέα Εποχή.

Ας δούμε λοιπόν, κάποιους από τους γνωστότερους εκφραστές διεθνώς της Νέας Εποχής.

1. Ας αρχίσουμε από τους αρχικούς πρωταγωνιστές της κοινότητας Finhorn τον Peter Caddy (1917-1994) και τη σύζυγό του Έϊλιν (1917-). Υπήρξαν αποκρυφιστές και αργότερα υιοθέτησαν και το νεοπαγανισμό στην κοινότητα Φίντχορν της Βόρειας Σκωτίας23. Ο Peter Caddy ήταν οπαδός της Θεοσοφίας, ενώ η Έϊλιν Caddy, η σύζυγός του, ησχολείτο με τον πνευματισμό και ήταν μέντιουμ.

2. Τη δεκαετία του 1980 η ηθοποιός Σίρλεϋ Μακλέιν (Shirley Maclaine) επέδρασε καταλυτικά για την διάδοση των Νεοεποχίτικων αντιλήψεων24. Σε κάθε συνέντευξή της, σε κάθε δημόσια αναφορά της, εξέφραζε αντιλήψεις και απόψεις της Νέας Εποχής. Και όμως είναι οπαδός της μετενσάρκωσης και ασχολείται με το channeling ως μέντιουμ. Η ίδια μάλιστα είχε υπάρξει οπαδός ενός από τα πιο γνωστά μέντιουμ στις Η.Π.Α., της Νάϊτ Τζ. (1946-), όπως είναι γνωστή, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι κανάλι επικοινωνίας για το «Ράθμα», μια δήθεν φωτισμένη οντότητα που υποτίθεται ότι έζησε πριν 35.000 χρόνια στη γη25. Η Σίρλεϋ Μακλέιν ονομάζεται και θεωρείται ως «γκουρού» της Νέας Εποχής26.

3. Ο Δαυίδ Σπάνγκλερ (David Spangler 1945-) μυστικιστής, εκδότης και πρώην μέλος του διοικητικού συμβουλίου Finhorn, και συγγραφέας πολλών νεοεποχίτικων βιβλίων. Θεωρείται από τους κυριότερους εκπροσώπους της Νέας Εποχής27. Κύριο μέλημά του, η δημιουργία μιας νέας πλανητικής συνειδήσεως που θα λειτουργήσει ως κινητήρια δύναμη προωθήσεως ενός πλανητικού νου και ψυχής, που θα ωθήσουν την ανθρωπότητα προς τα εμπρός και θα τη συνδέσουν με την ολότητα της φύσης.

Οι επιδόσεις του και οι σχέσεις του με τον αποκρυφισμό είναι πολυεπίπεδες. Αναφέρουμε ενδεικτικά, επικοινωνία με αόρατες οντότητες, εξωσωματικές εμπειρίες, μετενσάρκωση, επαφή με εξωγήινους, συνεργασία με διάμεσούς του τσάννελινκ, επίσκεψη και παραμονή επί τριετία στο Φίντχορν κ.ά.

4. Ευρύτατα γνωστός θιασώτης και θεωρητικός της Νέας Εποχής ήταν ο Άγγλος γεωπόνος Τζωρτζ Τρεβαλιάν (Sir George Trevelyan, (1917-1996)28. Το όνομά του κατατάσσεται μεταξύ των «προφητών» της Νέας Εποχής. Ευρύτατα γνωστά στους νεοεποχίτικους κύκλους ήταν τα «εσωτερικά αναλυτικά προγράμματα διδασκαλίας» που εκπαίδευαν ανθρώπους για να γίνουν εκφραστές και πολλαπλασιαστές των αντιλήψεων της εποχής Υδροχόου που ξεκινούσε. Τ’ όνομά του επίσης είναι συνδεδεμένο με τη νεοεποχίτικη κοινότητα Finhorn της Σκωτίας που έχουμε ήδη αναφέρει.

Υπήρξε βαθιά επηρεασμένος από τη θεοσοφία. Πολλές από τις τοποθετήσεις του νοηματοδοτούνταν από τα αποκρυφιστικά παραδοξολογήματα της θεοσοφικής κινήσεως. Επιχείρησε να συνδέσει με αφορμή το Finhorn την Νέα Εποχή με την οικολογία.

5. Η Marilyn Grasso Ferguson (1938-) κατατάσσεται επίσης στους προφήτες της Νέας Εποχής29. Πασίγνωστο μπεστ-σέλλερ υπήρξε το βιβλίο της τη δεκαετία του 1980 The Aquarious Conspirasy (= Η συνωμοσία του Υδροχόου). Σε αυτό ούτε λίγο ούτε πολύ αναφέρεται συν τοις άλλοις, ότι εκφραστές των νεοεποχίτικων αντιλήψεων υπάρχουν ήδη σε κάθε κοινωνικό στρώμα. Η Φέργκιουσον συνδυάζει την ενασχόληση με τον Υπερβατικό διαλογισμό και τον εσωτερισμό.

Τα ονόματα που αναφέραμε, αποτελούν βεβαίως τους πιο γνωστούς εκφραστές της Νέας Εποχής, σε μια εποχή που το διαδίκτυο ήταν ανύπαρκτο. Σήμερα η παρουσία του αποκρυφισμού είναι πια εμφανέστατη σε δεκάδες νεοεποχίτικες ομάδες, οργανώσεις παραθρησκευτικού χαρακτήρα και νεοεποχίτικης ταυτότητας στους διαδικτυακούς τόπους τους30.

Τρομάζει κάποιος στην κυριολεξία, όταν ιδρυτές, αρχηγοί, και υπεύθυνοι τέτοιων παραθρησκευτικών νεοεποχίτικων μορφωμάτων μιλούν για καθοδήγηση από δήθεν φωτεινές οντότητες άλλων πλανητικών ή αστρικών πεδίων ή και παρελθόντων εποχών. Με βάση βεβαίως την αγιοπατερική διδασκαλία δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε ποιες είναι ουσιαστικά αυτές οι υποτιθέμενες φωτεινές οντότητες ή πνεύματα.

4. Η παρουσία του αποκρυφισμού σε επιμέρους εκφάνσεις της «Νέας Εποχής»

Η παρουσία του αποκρυφισμού είναι εμφανής σε πλήθος εκφάνσεων και ομάδων της Νέας Εποχής. Θα αναφερθούμε ενδεικτικά σε ομάδες και χώρους που ευρίσκονται και κινούνται μέσα στο νεοεποχίτικο πεδίο. Είναι ομάδες και χώροι διαφορετικοί, αλλά ο αποκρυφισμός είναι εμφανής στις δοξασίες τους ή στις πρακτικές τους. Ας δούμε ενδεικτικά κάποιες χαρακτηριστικές περιπτώσεις.

1) Στις 16 Αυγούστου του 1987 συνέβη ένα σημαντικό γεγονός για το παγκόσμιο νεοεποχίτικο κίνημα. Χιλιάδες οπαδοί της Νέας Εποχής γιόρτασαν σε όλο τον κόσμο με τραγούδια, διαλογισμό, χορούς, επικλήσεις, τη λεγόμενη μεγάλη αρμονική σύγκληση. Τι ήταν αυτή η μεγάλη αρμονική σύγκληση; Κατά την νεοεποχίτικη ορολογία και δοξασία ήταν μία συλλογική έκχυση θετικής ψυχικής ενέργειας την συγκεκριμένη ημέρα.

Οι δεκάδες χιλιάδες νεοεποχίτες γιορτάζοντας, πήγαν κυρίως σε ναούς αρχαίων θρησκειών, να προσθέσουν και τη δική τους θετική ενέργεια στις 16.8.1987 με σκοπό κατά τους ισχυρισμούς της να βοηθηθεί η ανθρωπότητα και ο πολιτισμός της. Με τι κριτήρια επιλέχθηκε η συγκεκριμένη ημέρα; Βάσει αστρολογικών προβλέψεων σε συνδυασμό με τα ημερολόγια των Μάγια31.

2) Βασική έκφανση της Νέας Εποχής αποτελούν οι λεγόμενες θεραπείες μέσω χρωμάτων, φυτών, και κρυσταλλικών ενεργειών. Οι εν λόγω θεραπείες μέσω χρωμάτων, φυτών και κρυστάλλων κατέχουν ιδιαίτερη θέση τόσο στους νεοεποχίτικους διαδικτυακούς τόπους, όσο και στα νεοεποχίτικα έντυπα και βιβλιοπωλεία. Μια τέτοια μορφή θεραπείας πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 από τη φαρμακοποιό Βίκυ Γουόλ και διαδόθηκε τάχιστα και διαφημίζεται και στην Ελλάδα, είναι η θεραπεία που ονομάζεται Αύρα-Σώμα. "Κατά τους ισχυρισμούς τους "η θεραπεία αυτή συνίσταται -ανάμεσα στα άλλα- στη χρήση του περιεχομένου 94 μικρών, γυάλινων, γωνιαίων μπουκαλιών (αριθμούνται 0-93), κάθε ένα από τα οποία περιέχει δύο διαφορετικών χρωμάτων επίπεδα υγρών"32.

Τι είναι όμως στην πραγματικότητα και πού στηρίζεται το εν λόγω νεοεποχίτικο και δήθεν θεραπευτικό σύστημα του Αύρα-Σώμα, που διαφημίζεται ως "Είσαι τα χρώματα που διαλέγεις"33; Ο Μάικ Μπουθ, ο πιο πιστός μαθητής και διάδοχος της Βίκυ Γουόλ που το δημιούργησε, αποκαλύπτει: η δελεαστική, αισθησιακή πλευρά δεν είναι η μοναδική σχετικά με τα έλαια του Αύρα-Σώμα. Υπάρχουν πολλά περισσότερα. Το Αύρα-Σώμα συνδέεται με συστήματα αρχαίας Σοφίας, όπως το Δέντρο της Ζωής από την Καμπάλα, τα Ταρό και το κινέζικο Ι Τσινκ. Η αποκάλυψη των χρωμάτων συνδέεται επίσης με το Ινδουϊστικό σύστημα των Τσάκρα. Υπάρχουν επίσης πολλές ακόμη ενδιαφέρουσες αναφορές στην αρχαία σοφία"34.

Τι παρατηρούμε εν προκειμένω σχετικά με το εν λόγω νεοεποχίτικο "θεραπευτικό" σύστημα; Ότι θεμελιώνεται εξ ολοκλήρου σε αντιχριστιανικές αποκρυφιστικές πρακτικές και δοξασίες.

Επιπλέον, στο εν λόγω σύστημα υπάρχουν πολλές ακόμα παράμετροί του, που σχετίζονται με τον αποκρυφισμό όπως π.χ., για να γίνει ενεργοποίηση των ουσιών που περιέχουν τα μπουκάλια γίνεται χρήση Καμπαλιστικών επικλήσεων35.

Ακόμα στα μπουκάλια Ν. 50-64 δόθηκαν τα ονόματα 14 Αναληφθέντων διδασκάλων της πλανητικής Ιεραρχίας. Διαπιστώνουμε δηλαδή εδώ την χρήση ορολογίας και δοξασιών θεοσοφικών και όχι μόνο36. Και στο ερώτημα, πώς θεραπεύουν τα χρώματα, τα έλαια, οι ουσίες γενικά του Αύρα-Σώμα δίνεται ως απάντηση των οπαδών του, ότι θεραπεύουν μέσω της "ζωτικής ενέργειας των Δασκάλων" που αντιπροσωπεύεται από τις ακτίνες "που αφομοιώνονται από τα ορυκτά και τα φυτά που έχουν το αντίστοιχο χρώμα"37. Βλέπουμε δηλαδή, μια τυπική αποκρυφιστική απάντηση.

3) Στις κλασσικές αντιχριστιανικές διδασκαλίες που συστηματικά προβάλλουν οι ομάδες της Νέας Εποχής ανήκει και η πλάνη της μετενσάρκωσης. Μάλιστα την προβάλλουν ως κάτι πρωτόγνωρο, κάτι βαθύ και συναρπαστικό. Θα αναφερθούμε μόνο σε μια πρακτική που μαρτυρείται άμεσα και με σαφήνεια ή σχέση και αυτής της νεοεποχίτικης πτυχής με τον αποκρυφισμό.

Στις ΗΠΑ, μια από τις πιο γνωστές υπνοθεραπεύτριες που είναι ταυτόχρονα και φανατική θιασώτης της «Νέας Εποχής» είναι η Helen Wambach, υπνοθεραπεύτρια στο επάγγελμα, που ασκεί μία πρακτική γνωστή ως αναδρομή σε προηγούμενες ζωές μέσα από την ύπνωση. Η ίδια αναφέρει, ότι ρώτησε κάποιους πελάτες της γιατί επέλεξαν να μετενσαρκωθούν σ’ αυτή τη φάση της ανθρώπινης ιστορίας. Σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς της, η συνήθης απάντηση ήταν: «Επειδή είναι η Νέα Εποχή, η εποχή του Υδροχόου»38. Η ίδια επίσης κάνει λόγο για συναντήσεις και ομιλίες με πνεύματα39 κατά τη διάρκεια των αναδρομών. Είναι νομίζω εύκολο να αντιληφθούμε, τι είδους πνεύματα είναι αυτά, στα οποία αναφέρεται η θιασώτης της «Νέας Εποχής» E. Wambach.

4) Βασικό επίσης κεφάλαιο και αγαπημένο θέμα του σύγχρονου αντίχριστου και εφιαλτικού κινήματος της Νέας Εποχής, είναι το θέμα της υπάρξεως εξωγήινων όντων - UFO. Το θέμα της υπάρξεως εξωγήινων όντων ξεκίνησε στις 24.6.1947.

Με το πέρασμα του χρόνου, γύρω από το ζήτημα αυτό, υπήρξε μία πρωτοφανής και πολυεπίπεδη προπαγάνδα που οδήγησε πάρα πολλούς ανθρώπους παγκοσμίως να πιστεύουν αβασάνιστα στην ύπαρξη εξωγήινων ή τουλάχιστον να διάκεινται φιλικά προς την ιδέα αυτή.

Κινηματογραφικές υπερπαραγωγές, τηλεοπτικές σειρές, ντοκιμαντέρ, χιλιάδες άρθρα στις εφημερίδες και τα κοσμικά περιοδικά με ουφολογική ύλη κ.ά. συνέβαλαν και συμβάλλουν στην προπαγάνδα αυτή.

Το κίνημα της Νέας Εποχής, όχι μόνο θα στεγάσει στο οικοδόμημά του τις περί των UFO δοξασίες και θα αποτελέσουν αναπόσπαστο μέρος των δοξασιών του, αλλά θα τις προωθήσει ποικιλοτρόπως περαιτέρω.

Η αποκρυφιστική όμως διάσταση του θέματος των εξωγήινων - UFO είναι η πτυχή εκείνη που αποσιωπάται σκοπίμως ή δεν τονίζεται ακριβώς, παρ’ ότι έχει καίρια σημασία για την ορθή αξιολόγηση του φαινομένου και τη σωστή τοποθέτηση απέναντι σ’ αυτό από κάθε ορθόδοξο ποιμένα και χριστιανό.

Εν προκειμένω, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι την αποκρυφιστική διάσταση του θέματος των UFO, την έχουν αναδείξει και αποδείξει δύο κορυφαίοι Ορθόδοξοι και έγκυροι μελετητές του χώρου των αιρέσεων, οι αείμνηστοι π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος 40 και ο π. Σεραφείμ Ρόοουζ41, όπως επίσης και ένας σύγχρονος λαμπρός ορθόδοξος απολογητής, ο π. Ιωάννης Κωστώφ42.

Στην ορθόδοξη νηπτική και αγιολογική παράδοση, όπως έδειξαν οι εν λόγω πατέρες, διασώζονται περιστατικά δαιμονικών πειρασμικών ενεργειών σε αγίους και ασκητές, που παρουσιάζουν μία καταπληκτική ομοιότητα και αντιστοιχία με περιστατικά και γεγονότα, που διηγούνται ως εμπειρίες - επαφές τους διάφοροι οπαδοί των UFO.

Αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήσσει. Ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός συνοψίζοντας κατά τρόπο σαφή την αγιοπατερική διδασκαλία, επισημαίνει ότι οι δαίμονες «παραχωρήσεως δε Θεού γινομένης και ισχύουσι και μεταβάλλονται και μετασχηματίζονται εις οίον θέλουσι σχήμα και φαντασία»43.

Η αποκρυφιστική διάσταση του θέματος των εξωγήινων μαρτυρείται και από άλλα γεγονότα. Έχει επισημανθεί π.χ. από ξένους μελετητές των αιρέσεων και της παραθρησκείας, ότι η φρασεολογία και η ορολογία που χρησιμοποιείται από τους οπαδούς των UFO έχει αρχικώς πρωτοχρησιμοποιηθεί και αντληθεί από το χώρο του αποκρυφισμού44. Επιπλέον, δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός, ότι πολλοί από τους ιδρυτές UFO - σεκτών, είχαν σχέση με τον αποκρυφισμό.

Μία ακόμη χαρακτηριστική απόδειξη σχετική με την αναφορά μας στην αποκρυφιστική διάσταση του θέματος των UFO, αποτελεί και η μαρτυρία ενός επιφανούς Αμερικανού θεωρητικού και υποστηρικτή των UFO, του Μπιλ Κούπερ.

Ο Μπιλ Κούπερ αναφερόμενος σε κάποιες πληροφορίες που του έδωσαν «εξωγήινοι» σε μια επαφή μαζί τους τονίζει: «Οι πληροφορίες που μας έδωσαν δεν ήταν μόνο επιστημονικές. Μας είπαν πολλά αποκρυφιστικά πράγματα. Υποστηρίζουν ότι έχουν στενή σχέση με τις θρησκείες μας. Μιλούσαν για μαγεία και για τις λατρείες της γης» 45.

Αμφιβάλλει κανείς, για το ότι η πηγή προελεύσεως αυτών των πληροφοριών είναι δαιμονική με προσωπείο εξωγήινου ή για την ύπαρξη αποκρυφιστικού στοιχείου στα UFO; Νομίζουμε όχι. Βλέπουμε λοιπόν ότι και σ’ αυτή την νεοεποχίτικη πτυχή ο αποκρυφισμός είναι παρών.

5) Στις πιο γνωστές όμως αποκρυφιστικές πρακτικές και δοξασίες της Νέας Εποχής ανήκει και το λεγόμενο Τσάνελινκ (Channeling) που προέρχεται από την αγγλική λέξη (channel) κανάλι, δίαυλος και αποτελεί αποκρυφιστική τεχνική ύπνωσης ή διαλογισμού, στην οποία το μέντιουμ ως ενδιάμεσος, ως κανάλι, γίνεται δέκτης και μεταφορέας μηνυμάτων από οντότητες όπως πνεύματα, ψυχές που έχουν εκδημήσει, άγγελοι κ.ά.

Το Τσάνελινκ (Channeling) διαφημίζεται από τις ομάδες της Νέας Εποχής ως μορφή «εναλλακτικής πνευματικότητας». Ποια είναι όμως η θεωρητική βάση αυτής της αποκρυφιστικής πρακτικής; Κατά τις νεοεποχίτικες αντιλήψεις κάποιοι άνθρωποι έχουν φτάσει στο υψηλότερο επίπεδο πνευματικής συνειδητότητας και διορατικότητας ασχέτως επαγγέλματος ή κοινωνικής τάξης, και σ’ αυτό διαφοροποιούνται από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Έχουν τη δυνατότητα να επικοινωνούν με όντα από άλλα πνευματικά πεδία όπως ισχυρίζονται, που πολλές φορές παρουσιάζονται και μπροστά τους ή και τους καταλαμβάνουν.

Στα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα εν προκειμένω ανήκει το νεοεποχίτικο βιβλίο του Νηλ Ντόναλτ Ουάλς, «Συνομιλίες με το Θεό» (Neale Donald Walsch, Conversations with God) με υψηλότατες πωλήσεις στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Τι ήταν τώρα αυτές οι συνομιλίες; Ήταν κατά το συγγραφέα προφορικές ανταλλαγές απόψεων με ανώτατους διδασκάλους άλλων πλανητικών χώρων, με εξελιγμένα όντα από άλλα πνευματικά πεδία, με εξωγήινες νοημοσύνες, και αγγέλους. Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε εν προκειμένω τι είδους όντα και άγγελοι ήταν αυτοί, με τους οποίους συνομιλούσε ο συγγραφέας με κριτήριο αξιολόγησης την ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοσή μας.

6) Στις αντιλήψεις που συχνά επαναλαμβάνουν και καλλιεργούν διάφοροι εκφραστές και φορείς της «Νέας Εποχής», ανήκει συχνά και η προτροπή για την χρήση των λεγομένων εναλλακτικών ή και ενεργειακών θεραπειών κατά την νεοεποχίτικη ορολογία. Πρόκειται για αυτοδιαφημιζόμενα είδη θεραπειών τα οποία βρίσκονται σε κάθετη αντίθεση με την κλασσική ιατρική επιστήμη.

Στις εν λόγω θεραπείες ανήκει και το Ρέικι. Το Ρέικι είναι ιαπωνικής προέλευσης λέξη και σημαίνει παγκόσμια ενέργεια ζωής46. Ο θεραπευτής ενεργεί ως κανάλι που διοχετεύει κατά τους ισχυρισμούς τους, την παγκόσμια ενέργεια για να θεραπευθεί ο ασθενής. Είναι απαλλαγμένη αυτή η πολυδιαφημιζόμενη νεοεποχίτικη θεραπεία από το αποκρυφιστικό στοιχείο; Η απάντηση είναι κατηγορηματικά όχι.

α) Για να γίνει κάποιος θεραπευτής Ρέικι προϋποθέτει τελετουργικής υφής μυήσεις.

β) Σε πολλά εγχειρίδια Ρέικι η αναφορά σε πνεύματα κατά το στάδιο της «θεραπείας» παρουσιάζεται ως δεδομένη47.
Τα εν λόγω πνεύματα ή θεία όντα θεωρούνται ως οδηγοί του Ρέικι, είναι παρόντα κατά τη διαδικασία της μύησης σύμφωνα με τα εν λόγω εγχειρίδια.

γ) Θα αναφέρουμε μία δημοσιευμένη μαρτυρία κάποιας κυρίας που κατέφυγε σε θεραπεία Ρέικι και ασκούσε καθημερινά αυτή τη θεραπεία. Προϊόντος του χρόνου αισθανόταν μία παράξενη παρενέργεια. Κάποιος μιλούσε από μέσα της. Μια φωνή που δεν μπορούσε να την ελέγξει. Όταν τηλεφώνησε με αγωνία στο θεραπευτή του Ρέικι, αυτός της απάντησε «Αυτό είναι θαυμάσιο Jill. Έχετε επιλεγεί από τα πνεύματα θεραπείας του Ρέικι. Θα είναι οι σύντροφοί σας για πάντα τώρα»48. Νομίζουμε ότι ορθώς εν προκειμένω ο Reinhard Hummel, ειδικός ερευνητής και εντεταλμένος της Ευαγγελικής Εκκλησίας της Γερμανίας, έχει χαρακτηρίσει το Ρέικι ως μορφή «θεραπευτικής» μαγείας από την Ιαπωνία.

Εξετάζοντας διάφορες πτυχές και εκφάνσεις της «Νέας Εποχής», διαπιστώνεται ότι ο αποκρυφισμός σε μία πληθώρα εκδηλώσεών του όχι μόνο είναι παρών, αλλά επιπλέον για τους θιασώτες της «Νέας Εποχής» θεωρείται ως κάτι το δεδομένο. Κάτι το αυτονόητο. Και τούτο γιατί κατά τις νεοεποχίτικες αντιλήψεις ο αποκρυφισμός είναι ένα ακόμα πνευματικό μονοπάτι για την αναζήτηση της αλήθειας. Ένας εξίσου ισότιμος τρόπος να αναδείξουν και να ταυτιστούν με το Θεό που έχει κάθε άνθρωπος μέσα του κατά τις νεοεποχίτικες αντιλήψεις.

5. Η αποκρυφιστική προέλευση του Πανθρησκειακού οράματος της «Νέας Εποχής».

Σε πολλούς και ποικίλους χώρους γίνεται λόγος για την ανεκτικότητα, τη συμφιλίωση, τη συνεργασία και την προσφορά στην πρόοδο του ανθρώπου από την ποικιλόμορφη συνεργασία των διαφόρων θρησκειών. Από κοινωνιολογικής πλευράς, ο λόγος αυτός πηγάζει από το γεγονός ότι η θρησκεία ως ενδοκοσμικό φαινόμενο που είναι συνυφασμένο με μία ποικιλία κοινωνικών δομών, σχέσεων και δράσεων, πολλές φορές έγινε αφορμή διαφόρων μορφών συγκρούσεων. Συνέπεια αυτής της λογικής, αποτελεί ο ισχυρισμός ότι πρέπει η θρησκευτικότητα να χειραγωγηθεί και να καταστεί παράγοντας κοινωνικής ευστάθειας.

Η προβληματική αυτή υιοθετήθηκε από τη «Νέα Εποχή» που διαφημίζει την εποχή τη δική της ακριβώς ως εποχή αρμονικής συμβίωσης, αρχικά των θρησκειών και υπέρβασης των προβλημάτων και στο θρησκευτικό πεδίο που δημιούργησε η εποχή του Ιχθύος, καθώς κυριαρχούσε ο Χριστιανισμός. Όραμά της και τελικός στόχος της, είναι η πανθρησκεία, ως μορφή δήθεν ενότητας κατά το ολιστικό μοντέλο που η «Νέα Εποχή» διακηρύττει.

Όλες οι θρησκείες αλλά και αυτά τα παραθρησκευτικά μορφώματα σύμφωνα με τη νεοεποχίτικη αντίληψη είναι ισότιμοι τρόποι προσέγγισης και δρόμοι εναλλακτικής πρόσβασης προς το Θεό, που βεβαίως δεν είναι ο Θεός της εν Χριστώ Ιησού Θείας Αποκαλύψεως. Για τη «Νέα Εποχή» κάθε αντίληψη περί μοναδικότητας του Ιερού Ευαγγελίου, κάθε αντίληψη που δεν κατανοεί ισοπεδωτικά και εξισωτικά όλες τις πίστεις, θεωρείται φανατισμός, μισαλλοδοξία, παρωχημένη και διχαστική προσέγγιση. Αναφέρουν χαρακτηριστικά Έλληνες εκπρόσωποι της Νέας Εποχής «κατά την εποχή αυτή της σύγκλησης των πάντων επί Γης, το ζητούμενο από τους ανθρώπους του πνεύματος είναι η απόρριψη κάθε ετικέτας και κάθε θεώρησης μιας θρησκείας ή πνευματικής αγωγής ως μοναδικής ή έστω ανώτερης»49.

Η νεοεποχίτικη αυτή προσέγγιση καλλιεργείται σήμερα τεχνηέντως και από πολλά Μ.Μ.Ε. και από τους λεγόμενους διαμορφωτές γνώμης που είτε τυγχάνουν ανυποψίαστοι για το τι κρύβεται από πίσω, είτε το φρόνημά τους έχει διαβρωθεί από το πνεύμα της Ν. Εποχής. Αν κάποιος ρωτήσει ποια είναι η πηγή προέλευσης αυτών των Νεοεποχίτικων αντιλήψεων, πού θεμελιώνονται, η απάντηση είναι πάλι, δυστυχώς, ο αποκρυφισμός. Ας δούμε κάποιες χαρακτηριστικές μαρτυρίες.

Η πρώτη, προέρχεται από έναν Έλληνα οπαδό του αποκρυφιστικού συστήματος της Θεοσοφίας. Κατά τον Έλληνα θεοσοφιστή η Θεοσοφία «Ευρίσκει ότι εις την βάσιν των, την ουσία των, όλαι αι θρησκείαι κρύπτουσι την αυτήν αλήθειαν, παρουσιαζομένην υπό διαφόρους μορφάς, αναλόγως της εποχής και του λαού προς ον αποτείνονται»50. Στο ίδιο μήκος κύματος αναφέρει ένα ελληνικό νεοεποχίτικο έντυπο «Η Αλήθεια, αν και ίδια πάντα, δόθηκε με διαφορετικό μανδύα, κάθε φορά από άλλη όψη, ανάλογα με το χρόνο και τον τόπο»51. Η θεοσοφική αυτή αντίληψη αποτελεί ακριβώς το θεμέλιο, πάνω στο οποίο προσπαθεί να οικοδομηθεί το πανθρησκειακό όραμα της «Νέας Εποχής» και ταυτοχρόνως χρησιμοποιείται ως επιχείρημα για την εξισωτική θεώρηση όλων των θρησκειών.

Η δεύτερη μαρτυρία προέρχεται από την Αννί Μπεζάντ, τη γυναίκα που διαδέχθηκε το σύζυγο της Έλενας Μπλαβάτσκυ στην προεδρία της Θεοσοφικής Εταιρείας. Κατά τις αποκρυφιστικές δοξασίες της Θεοσοφίας υπάρχει μία απόκρυφη Παγκόσμια πνευματική Ιεραρχία που καθοδηγεί τον κόσμο αναλόγως των εποχών και των διαφόρων ιστορικών και πνευματικών συγκυριών. Η Ιεραρχία αυτή έχει ορίσει έναν ειδικό Υπέρτατο Εκπαιδευτή, όπου πάντα κατά τους ισχυρισμούς της Μπεζάντ «η ευλογία του επιχέεται εφ’ όλων των ζωσών θρησκειών της γης. Έχει επίσης το μέγα καθήκον, όταν έλθη το πλήρωμα του χρόνου να επαναφαίνηται εκάστοτε επί της γης διά να εμπνεύση νέαν θρησκείαν, να κρούση νέον τόνον, μέχρις ου όλοι ομού συναπαρτίσουν την μεγαλοπρεπήν θρησκευτικήν συγχορδίαν της ημετέρας ανθρωπότητος, ποικίλην αλλά αρμονικήν, με διαφορετικούς τόνους, αποτελούσαν μίαν υπέροχον συνολικήν αρμονία»52.

Η τρίτη και πλέον χαρακτηριστική μαρτυρία προέρχεται από την αγγλίδα αποκρυφίστρια Αλίκη Μπέιλυ, που όπως έχουμε ήδη αναφέρει, οι οπαδοί της Νέας Εποχής αναφέρονται με ιδιαίτερο θαυμασμό στο όνομά της και τις ιδέες της. Η Μπέιλυ ισχυριζόταν ότι όλες οι απόψεις της προέρχονταν από την καθοδήγηση και τις υπαγορεύσεις μιας πνευματικής οντότητας-δασκάλου που ονομάζονταν Τζβαλ Κουλ. Της παρουσιάστηκε με ανθρώπινη μορφή και της είπε ότι ήταν ενσάρκωση ενός θιβετιανού Λάμα.

Η οντότητα αυτή, ο Τζβαλ Κουλ, λέγει η Μπέιλυ, της φανέρωσε ότι η πλανητική ιεραρχία «είχε αναλάβει μία αποστολή σε πολιτικό επίπεδο, να φέρει τη διεθνή συνεργασία και την οικονομική σύνθεση. Στο χώρο της θρησκείας, να καλλιεργήσει την πνευματική συνείδηση και ένα είδος παγκόσμιας θρησκείας. Στον τομέα των επιστημών, της εκπαίδευσης και της ψυχολογίας, σκοπός τους ήταν να διευρύνουν την ανθρώπινη συνείδηση, τη γνώση και τις ανθρώπινες ικανότητες, γενικότερα (…) Τα σχέδια αυτά μπορεί να είναι ιδεαλιστικά αλλά όχι ανέφικτα»53. Νομίζουμε ότι η μαρτυρία της Μπέιλυ είναι εξόχως σαφής και ρεαλιστική σχετικά με την αποκρυφιστική προέλευση του πανθρησκειακού οράματος της Νέας Εποχής.

6. Ορθόδοξες επισημάνσεις.

Σεβασμιώτατοι,
Σεβαστοί πατέρες και αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, λαμβάνοντας υπόψιν τα όσα αναφέραμε, νομίζουμε ότι κανείς δεν μπορεί να παραγνωρίσει τον αντίχριστο χαρακτήρα της αυτοδιαφημιζομένης «Νέας Εποχής», ιδιαιτέρως μάλιστα όταν ο αποκρυφισμός είναι έκδηλος στην προέλευση, στα γνωρίσματα και στις δοξασίες της.

Δεν μπορεί επίσης κάποιος να παραβλέψει ότι με τις αντιλήψεις της «Νέας Εποχής» επαναλαμβάνεται σήμερα η ίδια αρχέγονη εκείνη προτροπή του όφεως «έσεσθε ως θεοί» (Γεν. 3, 5) για μία εκ νέου υπαρξιακή αυτονόμηση και αγνόηση του Θεού Πατέρα, υποσχόμενος για μία ακόμη φορά νέους δρόμους «αυτολύτρωσης», που έχουν το κατάλληλο για την εκάστοτε περίπτωση προσωπείο.

Ο ορθόδοξος χριστιανός εν προκειμένω βρίσκεται απέναντι σε ένα φαινόμενο που με εξαιρετικώς δόλιους τρόπους και μεθοδικές ενέργειες απειλεί να αλλοιώσει το φρόνημά του. Κινδυνεύει πνευματικά και υπαρξιακά από το φρόνημα της «Νέας Εποχής».

Ένα φρόνημα που αποτελεί σύνθεση διανοημάτων ανθρώπων πονηρών και γοήτων (2 Τιμ. 3, 13), στοιχείων του κόσμου (Κολ. 2, 20), φιλοσοφίας και κενής απάτης (Κολ. 2, 8), πνευμάτων πλάνης και διδασκαλίες δαιμονίων (1 Τιμ. 4, 1), γραώδεις μύθους (1 Τιμ. 4, 7), βέβηλες κενοφωνίες και αντιθέσεις της ψευδωνύμου γνώσεως (1 Τιμ. 6, 20).

Ο αποκρυφισμός της «Νέας Εποχής» είναι μία δυνητική πνευματική απειλή, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος χωρίς να το αντιληφθούν οι άνθρωποι να επιστρέψουν σ’ αυτά που βεβαίωσαν κατά τη βάπτισή τους ότι αρνήθηκαν, τα έργα δηλαδή, την λατρεία, τους αγγέλους και την πομπή του διαβόλου54. Κίνδυνος που καθίσταται ακόμα πιο ορατός εάν συνεκτιμήσουμε το έλλειμμα κατήχησης που παρουσιάζεται στους χριστιανούς μας μαζί με τη σύγχυση που επικρατεί στην εποχή μας.

Κάθε λόγος που αναφέρεται στη μοναδικότητα της εν Χριστώ Ιησού Θείας Αποκαλύψεως, κάθε τοποθέτηση που αρνείται να σμικρύνει ή να εξισώσει την Εκκλησία το Σώμα του Χριστού, με την οποιαδήποτε πίστη, στιγματίζεται από τους θιασώτες της «Νέας Εποχής» ως δήθεν φανατισμός, ως μισαλλοδοξία, ως παρωχημένη και διχαστική προσέγγιση.

Μπροστά σ’ αυτού του είδους τις μεθοδεύσεις, υπάρχει μία μόνο απάντηση. Είναι ο λόγος-προτροπή του αγίου Ιγνατίου Αντιοχείας προς τον άγιο Πολύκαρπο Σμύρνης "στήθι εδραίος ως άκμων τυπτόμενος, μεγάλου εστίν αθλητού το δέρεσθαι και νικάν" (Προς Πολύκαρπον, 3).

Τελειώνοντας την παρούσα εισήγηση, αφού σας ευχαριστήσω για την υπομονή σας να με ακούσετε θα μου επιτρέψετε να επαναλάβω το του Ωριγένους «το φανέν ημίν ειρήκαμεν, ο δε βέλτιον νοείν και λέγειν εκείνος ημών μάλλον ακουέσθω». Σας ευχαριστώ.

Υποσημειώσεις

1.   Για τη «Νέα Εποχή» βλ. H. J. RUPPERT, New Age, Endzeit oder Wendezeit, 1985. H. HEMMINGER, (Hg), Die Rückker der Zauberer. New Age - Eine Kritik, 1987. G. SCHIMY, Der Geist des Neuen Zeitalter, 1987. J. MÜLLER (Hg), New Age - aus christlicher Sicht, 1987. H. BÜRKLE, (Hg), New Age - Kritische Anfragen an eine verlockende Bewegung, 1988. CH. SCHORCH, Die New Age Bewegung, 3. 1989. Πρωτ. Α. ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ, Αποκρυφισμός, Γκουρουϊσμός, Νέα Εποχή, 1990. CHR. BOCHINGER, New Age und moderne Religion, 1994. M. LACROIX. Το "New Age". (μετ. Φ. Ταμβίσκου), 1997. Ν. ΣΤΑΥΡΙΑΝΙΔΗ, Θεοσοφία - Νέα Εποχή, 1997. Ιερ. SERAPHIM ROSE, Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του Μέλλοντος, (μετ. Μ. Δημητριάδου), 2000. H. GASPER, J. MÜLLER, J. SINABELL. (Hg), Lexicon neureligiöser Gruppen, Szenen und Weltanschauungen, 2005. στ. 892-901.
2.   Περιοδικό ΖΕΝΟΦΙ, τεύχος 1, Ιαν.-Φεβρ. 1991, σ. 4.
3.   Περιοδικό ΔΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ, τ. 13, Σεπτ.-Οκτ. 2004, εξώφυλλο.
4.   Ι. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ, Έκδοσις Ακριβής Ορθ. Πίστεως. Γ’ 1, PG 94, 984 Β.
5.   Πρωτ. Α. ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ, Αποκρυφισμός, Γκουρουϊσμός, Νέα Εποχή, 1990, σσ. 7-12. M. LACROIX. Το "New Age", 1997. σ. 25-31.
6.   Περιοδικό ΔΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ, τ. 13, Σεπτ.-Οκτ. 2004, σ. 25.
7.   ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ. Λόγος κατά των μη βουλομένων ομολογείν Θεοτόκον την Αγ. Παρθένον, 2, PG 76, 257 Β
8.   M. LACROIX, Το "New Age", όπ.π., σ. 13-15. HARPER’S, Εγκυκλοπαίδεια Μυστικιστικών και Παραφυσικών εμπειριών, 1994, σ. 515.
9.   Πρωτ. Α. ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ, Αποκρυφισμός, Γκουρουϊσμός, Νέα Εποχή, όπ.π., σσ. 7-8. Φ. ΤΕΡΖΑΚΗ, Νέα Εποχή, στο Θρησκειολογικό Λεξικό, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2000, σ. 412. HARPER’S, Εγκυκλοπαίδεια, όπ.π., σ. 515.
10.   ΛΗΒΙ ΝΤΟΟΥΛΙΝΓΚ, Το Υδροχοϊκό Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού, 1997, σ. 25.
11.   M. LACROIX, Το "New Age", όπ.π., σ. 58.
12.   HARPER’S, Εγκυκλοπαίδεια, όπ.π., σ. 515.
13.   Φ. ΤΕΡΖΑΚΗ, Νέα Εποχή, όπ.π., σελ. 412.
14.   Π. ΓΡΑΒΙΓΓΕΡ, Εγκυκλοπαίδεια εσωτερισμού και αποκρύφου γνώσεως, τόμος Δ’, 1975, σ. 425.
15.   Panorama der neuen Religiosität, 2001, σ. 211.
16.   J. G. MELTON, Modern Alternative Religion in the West, στο A Handbook of Living Religion. (edited By. J. R. Hinnels). 1994, σσ. 461-462.
17.   K. HUTTEN. Scher - Grübler - Enthusiasten, 196610. σσ. 282-288.
18.   Panorama…, όπ.π., σελ 257. Handbuch Religiöser Gemeinschaften und Weltanschauungen, 20005. σ. 670.
19.   Kirchen - Sekten - Religionen, (Hrgs: G. Scmid - G. O. Scmid), 20037, σ. 269. IRVING HEXHAM. Pocket Dictionary of New Religious Movements. σ. 51.
20.   M. LACROIX, Το "New Age", όπ.π., σ.15-16. HARPER’S, Εγκυκλοπαίδεια, όπ.π., σ. 531.
21.   HARPER’S, Εγκυκλοπαίδεια, όπ.π., σ. 53.
22.   Ο όρος χρησιμοποιείται στον Ινδουϊσμό. Βλ. The Encyclopaedia of Eastern Philosophy and Religion, Boston 1989, σ. 86. Kompaktlexicon Religionen, (Hrsg: R. HAUTH), 1998, σ. 91. Πρβλ. Κ. ΜΕΛΙΣΣΑΤΟΠΟΥΛΟΥ, Εισαγωγή στη Θεοσοφία, 19662. σσ. 41, 64-65.
23.   Ι. HEXHAM, Pocket Dictionary, όπ.π., σελ. 30. Πρωτ. Α. ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ, Ο Αποκρυφισμός στο φως της Ορθοδοξίας, τεύχη 11-15, 1996, σ. 271.
24.   Handbuch Religiöse Gemeinschaften und Weltanschauungen, 20005, σ. 670. HARPER’S, Εγκυκλοπαίδεια, όπ.π., σελ. 517. M. LACROIX, Το "New Age", όπ.π., σ. 26.
25.   Ι. HEXHAM, Pocket Dictionary, όπ.π., σελ. 69. HARPER’S, Εγκυκλοπαίδεια, όπ.π., σελ. 509-510, Kompaktlexicon Religionen, όπ.π., σελ. 196. Πρωτ. Α. ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ, Ο Αποκρυφισμός στο φως της Ορθοδοξίας, όπ.π., σσ. 270-271.
26.   Ι. HEXHAM, Pocket Dictionary, όπ.π., σελ. 73.
27.   Handbuch Religiöse Gemeinschaften und Weltanschauungen, όπ.π., σσ. 672-673. HARPER’S, Εγκυκλοπαίδεια, όπ.π., σσ. 710-714. Ι. HEXHAM, Pocket Dictionary, όπ.π., σ. 104.
28.   Kompaktlexicon Religionen, όπ.π., σελ. 247. M. LACROIX, Το "New Age", όπ.π., σ. 16. Handbuch Religiöse Gemeinschaften und Weltanschauungen, όπ.π., σ. 673
29.   Ι. HEXHAM, Pocket Dictionary, όπ.π., σ. 50. Kompaktlexicon Religionen, όπ.π., σ. 117.
30.   Βλ. ενδεικτικά: ΒΑΡΝΑΒΑ ΜΙΣΙΗ, Η Νεοειδωλολατρία στο Ηλεκτρονικό διαδίκτυο, στο «Θεοδρομία», τ. 2, Απρ.-Ιούν. 2005, σσ. 278-285.
31.   Η Αλήθεια για την Αστρολογία, Time-Life Book, 1990, σσ. 146-147.
32.   ΕΙΡΗΝΗ ΝΤΑΛΙΧΩΒ-ΜΑΚ ΜΠΟΥΘ, Αύρα-Σώμα, 2002. σ. 11.
33.   ΕΙΡΗΝΗ ΝΤΑΛΙΧΩΒ-ΜΑΚ ΜΠΟΥΘ, Αύρα-Σώμα, όπ.π., σ. 11.
34.   Όπ.π., σ. 12.
35.   Όπ.π., σ. 72.
36.   Όπ.π., σσ. 302-303.
37.   Όπ.π., σσ. 304.
38.   MARK ALBRECHT, Μετενσάρκωση, 2004, σ. 19.
39.   Όπ.π., σ. 87.
40.   Πρωτ. Α. ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ, Αποκρυφισμός-Γκουρουϊσμός-«Νέα Εποχή», εκδ. Ι. Μ. Νικοπόλεως, 1990, σσ. 120-127.
41.   Ιερομ. SERAPHIM ROSE, Η Ορθοδοξία και η Θρησκεία του Μέλλοντος (μετ. Μαρία Δημητριάδου), 2000, σσ. 109-157, 225-257.
42.   Αρχιμ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΩΣΤΩΦ, Πίστη και Λογική, τόμ. Β’, 1993, σσ. 46-72.
43.   Έκδοσις Ακριβής Ορθοδόξου Πίστεως 2, 4, PG 94, 877Α.
44.   H. Gasper - J. Müller - F. Valentin, Lexicon der Sekten., όπ.π., σελ. 1096.
45.   Π. ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΚΗΣ - Λ. ΚΑΒΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, Η Αλήθεια για τα UFO και τις εξωγήινες συνομωσίες, 2004. σ. 212.
46.   R. HUMMEL, Reiki - Heilungsmagie aus Japan, στο MD 549 (1991) 163-164. H.S. BERNDT, Wissen, Kulte, Weltanschauungen, 2003, σσ. 77-78, BERNDT DÜRHOLT, Reiki-Heilende Hände?, München 1999.
47.   Ρέικι, στο Ο Ερευνητής της Αλήθειας, τ. 25. Ιαν.-Φεβρ. 2004, σ. 15.
48.   Ρέικι, στο Ο Ερευνητής της Αλήθειας, τ. 25. Ιαν.-Φεβρ. 2004, σ. 16.
49.   Περιοδικό ΖΕΝΟΦΙ, τεύχος 2, Μάρτιος - Απρίλιος 1991, σελ. 52.
50.   Π. Π. ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ, Θεοσοφία, Μ.Ε.Ε. τόμ. 12 (1930), σ. 530. Στα ίδια πλαίσια κινείται και ο Γάλλος Θεοσοφιστής TH. PASCAL όταν ομιλεί για την «απόδειξιν της πνευματικής ενότητος πασών των θρησκειών». Βλ. TH. PASCAL, Α.Β.Γ. της Θεοσοφίας, έκδ. Ένωσις Ελληνικών Θεοσοφικών Στοών, 1925, σ. 19.
51.   Περιοδικό ΔΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ, τ. 13, Σεπτ.-Οκτ. 2004, εξώφυλλο.
52.   ANNIE BESANT, Προς την Μύησιν, 1930. σ. 96.
53.   ΕΙΡΗΝΗ ΝΤΑΛΙΧΩΒ-ΜΑΚ ΜΠΟΥΘ, Αύρα-Σώμα, όπ.π., σ.299. Handbuch Religiöse Gemeinschaften und Weltanschauungen, όπ.π., σσ. 670-672. Δρόμοι της Γνώσης, εκδ. Αρχέτυπο, 2001, σ. 370.
54.   ΠΑΝ. ΤΡΕΜΠΕΛΑ, Μικρόν Ευχολόγιον, τόμος Α’, 19982, σσ. 346-347.

Πηγή: Πτυχές της «Νέας Εποχής»
Απειλή Αλλοιώσεως του Ορθοδόξου Φρονήματος από το πνεύμα της «Νέας Εποχής»
ΙΖ’ Πρακτικά Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και ιερών Μητροπόλεων για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας
Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος
Ειδική συνοδική επιτροπή επί των Αιρέσεων

Όσοι έχουν διαβάσει το συγκεκριμένο άρθρο συνήθως διαβάζουν επίσης τα παρακάτω:

Εσωτερισμός και Νέο-Γνωστικισμός ως έκφραση της Νέας Εποχής

Από τα Πρακτικά ΙΖ’ πανορθοδόξου συνδιασκέψεως εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών... (16/8/2012)

Ο ΑΓΙΟΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΜΗΝΑΣ

2014-11-10T23:29:00.000-08:00

Άγιος Μηνάς

Πρόλογος

Στην ιστορία της Εκκλησίας, αγαπητέ αναγνώστα, έχουν λάμψει εξαιρετικές μορφές Αγίων και Μαρτύρων που την ελάμπρυναν με τα κατορθώματά τους τα υπεράνθρωπα. Άνθρωποι διαφόρων ηλικιών, παιδιά και άνδρες και γέροι κατάλευκοι, διαφόρου μορφώσεως και κοινωνικής τάξεως, επαγγέλματος και καταγωγής, από τον ίδιο πόθο και τα ίδια ιδανικά κινούμενοι, έδωσαν τη ζωή τους για την αγάπη του Χριστού.

Μεταξύ όλων αυτών των πολυαρίθμων ταγμάτων των Μαρτύρων, είναι και η τάξις των

στρατιωτικών. Μεγάλες μορφές όπως οι μεγαλομάρτυρες Δημήτριος, Γεώργιος, Ευστάθιος, Μερκούριος, Μηνάς κ.ά. κατέδειξαν ότι δεν έχει καμμιά σημασία η εργασία και η απασχόλησι η καθημερινή για την αγιότητα και την Χριστιανική ζωή γενικώτερα.

Το Πνεύμα το Άγιον «όπου θέλει πνει». (Ιωαν. γ' 8). Ανεξαρτήτως εποχής, τόπου και εθνικότητος, ηλικίας και φύλου. Επομένως και σήμερα, που η κοινωνία μας έχει ανάγκην κυρίως αγίων, αυτό πρέπει να γίνη ο διακαής πόθος μας και το ύψιστον ιδανικόν, ο αγιασμός μας, η ανάπτυξι αγίων, που θ' αποτελέσουν τα πρότυπα για το ηθικό ανέβασμα της κοινωνίας μας και των νέων μας ειδικώτερα.

ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΜΗΝΑ

Εγκαταλείπει το στράτευμα.

Ο Άγιος Μηνάς έζησε στην εποχή του βασιλιά Μαξιμιανού και καταγόταν από την Αίγυπτο, οι δε γονείς του ήταν ειδωλολάτρες.

Όταν ενηλικιώθηκε, γράφτηκε στην τάξι των στρατιωτικών. Υπηρέτησε στα βασιλικά στρατεύματα, στα Νούμερα (στρατιωτικά τάγματα) τα λεγόμενα Ρουταλικά, υπό τον ηγεμόνα Αργυρίσκο, στο Κοτυάειο της Φρυγίας.

Εκείνο τον καιρό ο Ταξίαρχος Φιρμηλιανός μάζεψε στρατιώτες και επήγε στην Μπαρμπαριά -έτσι ωνομαζόταν τότε η Β. Αφρική- για να την υπερασπίση από εχθρούς. Μαζί με τους στρατιώτες, που πήρε, ήταν και ο Άγιος Μηνάς, που ξεχώριζε τόσο για την ανδρεία του όσο και για τη φρόνησί του.

Κάποια ημέρα δόθηκε διαταγή από το βασιλιά οι στρατιώτες να συλλαμβάνουν τους Χριστιανούς και να τους βασανίζουν μέχρι ν' αρνηθούν την πίστι τους. Ο Μηνάς εμίσησε αυτό το ασεβές πρόσταγμα και αφήνοντας τη στρατιωτική ζωή έφυγε και ανέβηκε στο βουνό, όπου ήταν πάνω από το Κοτυάειο.

Προτίμησε να ζη με τα θηρία, παρά να βρίσκεται με τους εχθρούς του Χριστού ειδωλολάτρες. Εκεί έμεινε αρκετό καιρό καθαρίζοντας συνεχώς τον εαυτό του με νηστεία, αγρυπνία και προσευχή. Άναψε στην καρδιά του ο πόθος της ομολογίας και του μαρτυρίου.

Ομολογία ενώπιον του ηγεμόνος.

Μια μέρα, λοιπόν, που είχαν μεγάλο πανηγύρι οι ειδωλολάτρες, κατέβηκε από το βουνό και μέσα στο πλήθος κήρυξε το Χριστό Θεό αληθινό, λέγοντας:

- Μάθετε καλά, ότι ένας είναι ο αληθινός Θεός, ο Χριστός, αυτά δε που σεις λατρεύετε είναι ξύλα αναίσθητα.

Όλοι συγκεντρώθηκαν γύρω του γεμάτοι απορία για το πώς τόλμησε αυτός μόνος να παρουσιασθή μπροστά. Όσοι πάλι ήσαν κρυφοί Χριστιανοί χάρηκαν για το θάρρος του Αγίου. Οι ειδωλολάτρες έπιασαν τον Άγιο και κτυπώντάς τον τον έφεραν μπροστά στον ηγεμόνα της πόλεως Πύρρο.

Ο Πύρρος σεβάστηκε τον Άγιο εξ αιτίας της ηλικίας του -ήταν τότε πενήντα ετών- και της σεβασμίας μορφής του. Τον ρώτησε, λοιπόν, με ημερότητα:

- Ποιος είσαι, άνθρωπέ μου, από πού είσαι και ποια είναι η θρησκεία σου;

- Πατρίδα μου είναι η Αίγυπτος, αποκρίθηκε ο Άγιος, ονομάζομαι Μηνάς και ήμουν κάποτε στρατιώτης. Επειδή όμως είσθε ασεβείς και ειδωλολάτρες, άφησα το στράτευμα και πήγα στο βουνό. Τώρα δε ήλθα να παρουσιασθώ μπροστά σε όλους και να ομολογήσω την πίστι μου στον Χριστό, για να με ομολογήση και εκείνος σαν δούλο του στην βασιλεία των ουρανών, όπως το λέγει και μόνος του: «Όστις με ομολογήση έμπροσθεν των ανθρώπων, ομολογήσω καγώ έμπροσθεν του πατρός μου του εν τοις ουρανοίς».

Θυμωμένος ο Πύρρος από την απάντησι, διατάζει την φυλάκισι του Μηνά μέχρι να σκεφθή πως θα τον θανατώση.

Το άλλο πρωί, αφού είχε τελειώσει πλέον η εορτή, έφερε πάλι ο ηγεμόνας τον Άγιο μπροστά του και τον κατηγόρησε για δύο λόγους: Πρώτα διότι άφησε την υπηρεσία του βασιλιά στο στρατό και δεύτερο επειδή τόλμησε να μιλήση με ασέβεια εμπρός σε τόσο πλήθος κατά την διάρκεια της εορτής.

Ο Άγιος τότε με θάρρος προσπάθησε ν' απολογηθή:

- Ναι, άρχοντα, έτσι πρέπει να ομολογούμε φανερά και με θάρρος και να μην φοβούμεθα, καθώς εκείνος είπε: «από των αποκτεινόντων το σώμα, την δε ψυχήν μη δυναμένων αποκτείναι» (Ματθ. ι' 28), αλλά να τον κηρύττωμε με την καρδιά και με τα λόγια, όπως ο Απόστολος Παύλος μας δίδαξε λέγοντας: «Καρδία γαρ πιστεύεται εις δικαιοσύνην, στόματι δε ομολογείται εις σωτηρίαν» (Ρωμ. ι' 10).

- Βλέπω, Μηνά, ότι δεν είσαι νέος άμυαλος, για να μην καταλαβαίνης το συμφέρον σου. Βρίσκεσαι πλέον σε γεροντική ηλικία. Μη φανής ανόητος και αφήσης τη γλυκειά ζωή προτιμώντας τον θάνατο. Σκέψου φρόνιμα και θα τιμηθής από τον βασιλιά, αλλά και οι θεοί θα σε συγχωρήσουν και ας τους ύβρισες χθες.

Ο Άγιος γέλασε μ' αυτά τα λόγια και αποκρίθηκε:

- Τίποτα δεν είναι ικανό να με χωρίση από την αγάπη του Χριστού μου, ούτε τιμές, αλλά ούτε και βασανιστήρια. Δοκίμασε, αν θέλης, και θα δης.

Βασανιστήρια σκληρά

Τότε ο Πύρρος με πολύ θυμό λέγει στους στρατιώτες:

- Πιάστε αυτόν τον ασεβή και τεντώστε τα μέλη του και κτυπήστε τον αλύπητα, για ν' απολαύση ό,τι ζητάει.

Δυο και τρεις φορές άλλαξαν οι στρατιώτες, επειδή εκουράζοντο, αλλά ο Άγιος καρτερικά υπέμενε, ώστε όλοι απορούσαν και τον θαύμαζαν.

Κάποιος παλιός φίλος του Αγίου, στρατιώτης, που λεγόταν Πηγάσιος, βλέποντας το καταπληγωμένο σώμα του Αγίου, τον πλησίασε και του λέγει:

- Δεν βλέπεις, Μηνά, ότι διαλύθηκε το σώμα σου από τις πληγές; Θέλεις να πεθάνεις άδικα; Πες, ότι θα θυσιάσης και ο θεός σου θα σε συγχωρήση, γιατί βλέπει ότι δεν το κάνεις με τη θέλησί σου.

Ο Άγιος τότε με ιερή αγανάκτησι του απαντά:

- «Απόστητε απ' εμού πάντες οι εργαζόμενοι την ανομίαν» (Ψαλμ. στ' 9). Φύγε από μένα εχθρέ της αλήθειας που δεν είσαι φίλος. Εγώ τον Χριστό μου μόνο λατρεύω και θα με δυναμώση να υποφέρω τις πληγές.

Βλέποντας ο Πύρρος το άκαμπτο φρόνημα του Αγίου διέταξε να τον δέσουν ψηλά σε ξύλο όρθιο και με σιδερένια νύχια να του σχίζουν τις σάρκες του. Ενώ ο Άγιος υφίστατο αυτό το σκληρό μαρτύριο, ο άρχοντας τον περιέπαιζε λέγοντας:

- Κατάλαβες, Μηνά, καθόλου πόνο στο σώμα σου, ή θέλεις να σου προσθέσωμε κι άλλες τιμωρίες για να χαρής περισσότερο;

- Τι νομίζεις, άρχοντα, ότι με τέτοια παιγνίδια θα με αποσπάσεις από την ορθή πίστι; αποκρίνεται ο Μηνάς.

- Άφησε την κακή επιμονή, Μηνά, και δήλωσε υποταγή στον βασιλιά Μαξιμιανό, τον συμβουλεύει ο Πύρρος.

- Δεν αρνούμαι εγώ, άρχοντα, τον αιώνιο και ουράνιο Βασιλιά για να υποταχθώ στο φθαρτό και γήινο.

Βλέποντας ο Πύρρος την σταθερότητα του Αγίου προσπαθεί με άλλον τρόπο να τον κερδίση.
- Ποιος είναι αυτός ο αιώνιος βασιλιάς, Μηνά;

- Ο Ιησούς Χριστός είναι, ο Υιός του Θεού, εις τον οποίον υποτάσσεται γη και ουρανός.

- Και δεν ξέρεις ότι γι' αυτό το όνομα οργίζονται οι αυτοκράτορες και διατάζουν να τιμωρούμε χωρίς έλεος;

- Αν οργίζωνται οι αυτοκράτορες, εμένα δεν με στενοχωρεί, ούτε το σκέπτομαι. Εγώ έχω ένα σκοπό να πεθάνω ομολογώντας το Χριστό, όπως λέγει ο Απόστολος Παύλος: «Τις ημάς χωρίσει από της αγάπης του Χριστού; θλίψις ή στενοχωρία ή διωγμός ή λιμός ή γυμνότης ή κίνδυνος ή μάχαιρα;» (Ρωμ. η' 35).

Στη συνέχεια ο Μάρτυρας υπομένει σειρά βασανιστηρίων. Του τρίβουν το πληγωμένο σώμα με τρίχινο ύφασμα ή του καίουν τα μέλη με αναμμένες λαμπάδες. Τα λόγια του κατά την ώρα των φοβερών μαρτυρίων είναι:

- Σήμερα βγάζω τα δερμάτινα ενδύματα της αμαρτίας και παίρνω το φωτεινό ένδυμα της βασιλείας του Θεού. Έχω τον Χριστό μου βοηθό, που είπε να μην φοβούμεθα «από των αποκτεινόντων το σώμα, την δε ψυχήν μη δυναμένων αποκτείναι».

Ο Πύρρος απορούσε με την συμπεριφορά του μάρτυρος και του λέγει:

- Πες μου, Μηνά, από πού σου ήλθε τόση σοφία και απαντάς έτσι εσύ ένας στρατιώτης συνηθισμένος σε πολέμους και σφαγές;

- Ο Θεός μου μου δίνει την σοφία για να ελέγχω την ασέβειά σας. Αυτός είπε: Όταν πάτε μπροστά σε τυράννους για το όνομά μου μη σκεφθήτε τι θα πήτε, διότι θα σας δοθή εκείνη την ώρα σοφία»η ου δυνήσονται αντειπείν ουδέ αντιστήναι πάντες οι αντικείμενοι υμίν» (Λουκ. κα' 15).

- Εγνώριζε ο Χριστός σας, ότι πρόκειται οι Χριστιανοί να τιμωρηθήτε από μας; ρωτά ο Πύρρος.

- Επειδή είναι αληθινός Θεός, βεβαίως το εγνώριζε.

Ο άρχοντας δεν ήξερε πλέον τι άλλο να πη και προσπαθεί πάλι να επιτύχη το σκοπό του λέγοντας:

- Άφησε τα μάταια λόγια, Μηνά, και διάλεξε ένα από τα δύο: ή την φιλία σου με μας κερδίζοντας την ζωή σου, ή την ομολογία στο Χριστό σου κερδίζοντας τον θάνατο.

Και ο Άγιος:

- Με τον Χριστό μου ήμουν, είμαι και θα είμαι πάντα.

- Σε λυπάμαι, Μηνά, να σε θανατώσω. Έχεις μια ώρα ακόμα να σκεφθής και να αποφασίσης για την σωτηρία σου.

- Και δέκα χρόνια να μ' αφήσης δεν πρόκειται να αποφασίσω κάτι άλλο από αυτό: να κηρύττω τον Χριστό μου Θεό αληθινό και να ονομάζω τους δικούς σας θεούς ξύλα και δαιμόνια.

Μαρτυρικό τέλος του Αγίου.

Τα βασανιστήρια συνεχίσθηκαν σκληρότερα μέχρι που ένας από τους στρατιώτες του άρχοντα που λεγόταν Ηλιόδωρος, συμβούλευσε τον Πύρρο λέγοντας:

- Αφέντη μου, οι Χριστιανοί, όπως και συ ξέρεις, είναι πολύ επίμονοι και δεν αλλάζουν γνώμη. Για να απαλλαγής, λοιπόν, απ' αυτόν, διάταξε να τον αποκεφαλίσουν.

Ο Πύρρος συμφώνησε και έδωσε εντολή για την θανάτωσι με αποκεφαλισμό.

Ενώ εβάδιζε ο Άγιος για τον τόπο της καταδίκης του, είπε σε μερικούς κρυφούς Χριστιανούς, που ακολουθούσαν:

- Σας παρακαλώ μετά τον θάνατό μου να πάρετε το σώμα μου και να το πάτε στην πατρίδα μου την Αίγυπτο.
Μόλις έφθασαν στο καθωρισμένο μέρος, ο Μάρτυρας ύψωσε τα χέρια του και προσευχόμενος έλεγε:

- Σ' ευχαριστώ, Κύριε, γιατί με αξίωσες να γίνω κοινωνός των παθημάτων. Σ' ευχαριστώ γιατί με κράτησες σταθερό στην ομολογία μου. Σε παρακαλώ, παράλαβε την ψυχή μου στην βασιλεία Σου.

Αυτά ήταν και τα τελευταία λόγια του Αγίου. Τον αποκεφάλισαν στις 11 Νοεμβρίου. Το σώμα του και το κεφάλι του το έρριξαν στη φωτιά. Ό,τι απέμεινε το πήραν οι Χριστιανοί και το πήγαν στην Αίγυπτο, κατά την παραγγελία του Αγίου.

Θαύματα.

Ο Μεγαλομάρτυρας Μηνάς έλαβε την χάρι να κάνη θαύματα, μερικά από τα οποία αναφέρομε:

1) Κάποιος Χριστιανός πλούσιος υποσχέθηκε να δωρίση ένα δίσκο αργυρό στην εκκλησία του Αγίου. Πήγε, λοιπόν, στον χρυσοχόο και του είπε να κατασκευάση δύο δίσκους και να γράψη επάνω στον ένα το όνομα του Αγίου και στο άλλο το δικό του. Όταν πήγε να τους πάρη, είδε ότι του Αγίου ήταν ωραιότερος, τον κράτησε, λοιπόν, χωρίς να σκεφθή, για δικό του.

Ταξιδεύοντας στην θάλασσα του έφερε ο υπηρέτης του, ενώ έτρωγε, τον δίσκο του Αγίου με φαγητά. Όταν τελείωσε το γεύμα ο υπηρέτης πήρε τον δίσκο για να τον πλύνη στη θάλασσα, του έφυγε όμως από τα χέρια του και έπεσε στο βυθό. Ο υπηρέτης φοβήθηκε και έπεσε κι αυτός στη θάλασσα για να τον βρη. Βλέποντας αυτά ο αφέντης του κατάλαβε το σφάλμα του και έλεγε:

- Αλλοίμονό μου, επειδή κράτησα το δίσκο του Αγίου έχασα και τον δούλο μου. Θεέ μου, σε παρακαλώ να βρω έστω το λείψανο του δούλου μου και να προσφέρω δυο δίσκους στον Άγιο.
Βγήκε από το πλοίο και έψαχνε στην παραλία ελπίζοντας να δη το νεκρό δούλο του. Τότε βλέπει τον υπηρέτη του ζώντα να βγαίνη από τη θάλασσα κρατώντας τον δίσκο του Αγίου.
Όλοι όσοι ταξίδευαν με το πλοίο είδαν το θαύμα και εδόξασαν τον Θεό. Ο δε δούλος διηγήθηκε τα εξής:

- Μόλις έπεσα στη θάλασσα ήλθαν και με πήραν τρεις άνδρες. Ο ένας ήταν μεγαλύτερος στην ηλικία και φορούσε στρατιωτική στολή, ο άλλος ήταν πολύ νέος και ο τρίτος ήταν διάκονος. Αυτοί από τον βυθό με ωδήγησαν μέχρι την παραλία.

Οι τρεις εκείνοι άνθρωποι ήταν ο Άγιος Μηνάς, ο νέος ήταν ο Άγιος Βίκτωρ και ο διάκονος ο Άγιος Βικέντιος, οι οποίοι μαρτύρησαν την ίδια ημέρα (11 Νοεμβρίου). Ο Άγιος Βίκτωρ στις 11 Νοεμβρίου του 160, ο Άγιος Βικέντιος στις 11 Νοεμβρίου του 235 και ο Άγιος Μηνάς στις 11 Νοεμβρίου του 296.

2) Άλλοτε πάλι ήρθαν στον Ναό του Αγίου ένας χωλός και μια γυναίκα βωβή, για να ζητήσουν θεραπεία. Κατά τα μεσάνυχτα ενώ κοιμόντουσαν, παρουσιάζεται ο Άγιος στο χωλό και του λέγει:
- Τώρα που είναι ησυχία πήγαινε και πάρε το σκέπασμα της βωβής και θα γίνης καλά.
Τραβώντας το σκέπασμα ο χωλός ετρόμαξε η βωβή και εφώναξε κατηγορώντας τον χωλό, εκείνος πάλι ντροπιάσθηκε και έφυγε τρέχοντας. Έτσι θεραπεύθηκαν και οι δύο.

3) Κάποιος Εβραίος είχε φίλο κάποιο Χριστιανό, στον οποίον εμπιστευόταν χρήματα όταν επρόκειτο να ταξιδέψη. Μια φορά, λοιπόν, του άφησε πεντακόσια νομίσματα. Όταν γύρισε ο Εβραίος ο Χριστιανός αρνήθηκε λέγοντας:

- Αυτή τη φορά δεν μου άφησες τίποτα. Τι μου ζητάς λοιπόν;

Ο Εβραίος ξαφνιάστηκε από την συμπεριφορά του φίλου του και του πρότεινε:

- Για να διαλυθή αυτή η αμφιβολία, επειδή δεν υπήρχε κανένας μάρτυρας όταν σου παρέδωκα τα χρήματα, να πάμε στο Ναό του Αγίου Μηνά να δηλώσης με όρκο, ότι δεν πήρες τα πεντακόσια νομίσματα.

Πήγαν λοιπόν, χωρίς αργοπορία και ο Χριστιανός αρνήθηκε με όρκο. Μόλις βγήκαν από τον Ναό ανέβηκαν στα άλογά τους για να φύγουν. Του Χριστιανού το άλογο ήταν αγριεμένο και σε μια στροφή τον έρριξε κάτω. Δεν κτύπησε αλλά έχασε το κλειδί του και τη χρυσή σφραγίδα του. Συνέχισαν τον δρόμο τους και σταμάτησαν κάπου για να φάνε.

Ενώ έτρωγαν βλέπει ο Χριστιανός τον δούλο του να έρχεται τρέχοντας κρατώντας στο ένα χέρι το κλειδί και τη σφραγίδα του και στο άλλο το βαλάντιο με τα χρήματα του Εβραίου.
Έκπληκτος ο Χριστιανός ρώτησε τον υπηρέτη του:
- Τι είναι όλα αυτά;
Και εκείνος αποκρίθηκε:
- Κάποιος γρήγορος καβαλάρης ήλθε στην κυρία μου και δίνοντάς της το κλειδί και την σφραγίδα σου της είπε: «Στείλε γρήγορα το βαλάντιο του Εβραίου στον άνδρα σου για να μην κινδυνεύση η ζωή του.
Ο Εβραίος χαρούμενος και ο Χριστιανός μετανοιωμένος για την πράξι του γύρισαν στον Ναό και ο μεν Εβραίος παρακαλούσε να βαπτισθή, ο δε Χριστιανός ζητούσε συγχώρησι για τον ψεύτικο όρκο του.
4) Κατά το έτος 1826, την εποχή του τρόμου και των σφαγών, οι Τούρκοι του Ηρακλείου Κρήτης ενόμισαν ότι κατάλληλη ευκαιρία να εκδηλώσουν την μανία τους κατά των Χριστιανών ήταν η ημέρα του Πάσχα, 18 Απριλίου, οπότε θα εύρισκαν μαζεμένους τους Χριστιανούς στον Μητροπολιτικό ναό, που έφερε το όνομα του Αγίου Μηνά.

Κατά την ώρα που διαβαζόταν το Ευαγγέλιο κύκλωσαν οι άπιστοι τον ναό με σκοπό να αρχίσουν την σφαγή. Ξαφνικά όμως κάποιος γέρος εμφανίζεται έφιππος και τρέχει γύρω από την εκκλησία με γυμνό ξίφος διώχνοντας τους εχθρούς. Οι Τούρκοι τράπηκαν σε φυγή, επειδή καταλήφθηκαν από περίεργο φόβο. Έτσι ο Μεγαλομάρτυς Μηνάς έσωσε τους πιστούς.

Οι Τούρκοι έκαναν σύγχυσι και ενόμισαν ότι ο Άγιος ήταν ο πρώτος των προκρίτων, που τον έστειλε ο Διοικητής της πόλεως για να μεταιώση τη σφαγή. Πήγαν, λοιπόν, στο Διοικητή και διαμαρτυρήθηκαν. Αυτός όμως δεν γνώριζε τίποτε, διεπιστώθη δε ότι ο πρώτος των προκρίτων δεν είχε φύγει καθόλου από το σπίτι του εκείνη τη νύχτα. Έτσι το θαύμα διαδόθηκε από τους ίδιους τους Τούρκους, πολλοί από τους οποίους κάθε χρόνο προσέφεραν και δώρα στον Άγιο.

Γι' αυτό το θαύμα έγινε σύσκεψι μεταξύ των επισκόπων Αρκαδίας Μαξίμου, Σητείας Μελετίου και Πέτρας Δωροθέου και θεσπίσθηκε κάθε χρόνο την Τρίτη της Διακαινησίμου να εορτάζεται το θαύμα. Αυτήν την ημέρα, που θεωρείται η δεύτερη ετήσια εορτή του Αγίου, εκτίθεται σε προσκύνησι στην Μητρόπολι το άγιο λείψανο.

5) Άλλο θαύμα του Αγίου έγινε κατά τις δύσκολες ημέρες του Β' Παγκοσμίου πολέμου (1939-1945). Μετά την κατάκτησι της Ελλάδος από τις δυνάμεις του Άξονος λίγος Ελληνικός στρατός πέρασε στην Αίγυπτο, πατρίδα του Αγίου, και από εκεί συνέχισε να μάχεται για την απελευθέρωσι της σκλαβωμένης Ελλάδος.

Σπουδαία ήταν η μάχη του Ελ Αλαμέιν (1942), όταν οι συμμαχικές δυνάμεις ανέκοψαν την πορεία του Ρόμμελ. Το όνομα του Ελ Αλαμέιν είναι Αραβική παραφθορά του ονόματος του Αγίου Μηνά, πήρε δε αυτό το όνομα διότι εκεί βρίσκεται Ναός του Αγίου Μηνά και υπάρχει και η παράδοσι ότι εκεί ήταν και ο τάφος του Αγίου.

Όταν, λοιπόν, οι στρατιές του Ρόμμελ εβάδιζαν κατά της Αλεξανδρείας, έφθασαν στο Ελ Αλαμέιν και εστρατοπέδευσαν εκείνη τη νύχτα για να επιτεθούν το πρωί. Αυτή τη νύχτα είδαν μερικοί ευσεβείς να βγαίνη από τα ερείπια του ναού αυτού ο Άγιος και να οδηγή καμήλες, όπως ακριβώς εικονίζεται σε μια τοιχογραφία, όταν έσωσε κάποιο καραβάνι.

Τους εχθρούς τους κατέλαβε πανικός και η έκτασις της καταστροφής ήταν μεγάλη.

Αυτό το θαύμα εκτιμώντας οι αλλόδοξοι σύμμαχοι πρόσφεραν στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας τον τόπο εκείνο για να ξανακτισθή ο Ναός του Αγίου και να ιδρυθή και Μοναστήρι.

Την μνήμη του Μεγαλομάρτυρα Μηνά εορτάζει η Εκκλησία μας στις 11 Νοεμβρίου.

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ
Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον

Τους μεγίστους αγώνας του μαρτυρίου σου, καρτεροψύχως ανύσας Μεγαλομάρτυς Μηνά, ουρανίων δωρεών λαμπρώς ηξίωσαι, και θαυμάτων αυτουργός, εκ Θεού αναδειχθείς, προστάτης ημίν εδόθης, και βοηθός εν ανάγκαις, και αντιλήπτωρ εναργέστατος.

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ
Ήχος δ'. Επεφάνης σήμερον
Της στρατείας ήρπασε της επικήρου, και αφθάρτου έδειξε, σε αθλοφόρε κοινωνόν, Μηνά Χριστός ο Θεός ημών, ο των Μαρτύρων ακήρατος στέφανος.

ΕΚΔΟΣΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ «Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΒΑΡΝΑΒΑΣ

Το μυστικό της μακροζωίας «κρύβεται» στις... τσούχτρες

2014-09-17T22:35:00.000-07:00

Ιάπωνας επιστήμονας θεωρεί ότι στη μέδουσα «Τurritopsis nutricula» κρύβεται το μυστικό της αιώνιας νεότητας

Το μυστικό της μακροζωίας «κρύβεται» στον μεγάλο εχθρό των λουόμενων, τις μέδουσες.

Σύμφωνα με το CNN, ειδικοί στην Ιαπωνία θεωρούν ότι, το ελιξίριο της ζωής βρίσκεται στη θάλασσα και πιο συγκεκριμένα στις... τσούχτρες, καθώς αυτές μπορούν να αναπαραχθούν από την... αρχή. Οι ειδικοί μελέτησαν ένα συγκεκριμένο είδος που εντοπίζεται στην παραθαλάσσια πόλη Σιραχάμα της Ιαπωνίας. Πρόκειται για ένα από τα τρία

είδη μεδουσών της περιοχής που θεωρούνται αθάνατα.

Σύμφωνα με τον Ιάπωνα επιστήμονα Χ. Κουμπότα, ο τρόπος που συμπεριφέρονται οι συγκεκριμένες τσούχτρες, για παράδειγμα, όταν τραυματίζονται, είναι ενδεικτικός. Κατευθύνονται στον πάτο του ωκεανού και από εκεί επιστρέφουν στο αρχικό, εμβρυικό στάδιο, γνωστό και ως πολύποδας.

Εν συνεχεία, ο πολύποδας γίνεται μία νέα μέδουσα και μάλιστα αυτή η διαδικασία δεν ξεπερνά -χρονικά- τους δύο μήνες. Ο καθηγητής Κουμπότα και η ομάδα του κατάφεραν να αναγεννήσουν το συγκεκριμένο είδος μέδουσας 12 φορές στο εργαστήριο. Βεβαίως, η εφαρμογή της μεθόδου είναι εξαιρετικά δύσκολο να εφαρμοστεί στους ανθρώπους καθώς πρόκειται για δύο τελείως διαφορετικά είδη.

Ωστόσο, ο Ιάπωνας επιστήμονας θεωρεί ότι στη μέδουσα «Τurritopsis nutricula» κρύβεται το μυστικό της αιώνιας νεότητας.

«Η συγκεκριμένη μέδουσα έχει την ικανότητα να περνά από το ώριμο ενήλικο στάδιό της στο ανώριμο στάδιο του πολύποδα και πάλι από την αρχή. Έτσι, ουσιαστικά δεν υπάρχει όριο στο προσδόκιμο επιβίωσής της», υπογραμμίζει ο Ιάπωνας ερευνητής. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, είναι το μοναδικό γνωστό είδος που μπορεί συνεχώς να γυρίζει πίσω το ρολόι του χρόνου.

Το «κλειδί» αυτής της θαυμαστής ικανότητας κρύβεται σε μια διαδικασία που ονομάζεται συνεχής επαναδιαφοροποίηση. Η μέδουσα «Τurritopsis nutricula», ωστόσο, μπορεί να αναγεννά ολόκληρο το σώμα της ξανά και ξανά. Για τον λόγο αυτό έχει εξάψει την περιέργεια των ερευνητών, οι οποίοι αναζητούν τον τρόπο με τον οποίο η μέδουσα αναστρέφει τη διαδικασία της γήρανσης νικώντας το θάνατο.

protothema.gr

Το μυστήριο εξωγήινο εύρημα - Η δοκός με τη λέξη «ΕΛΕΦΘΕΡΙΑ»

2014-09-17T22:19:00.000-07:00

Στις 14 Ιουνίου 1947, ο αγρότης William Brazel, με τον γιο του Bernon, παρατήρησαν κάποια παράξενα συντρίμμια να βρίσκονται διάσπαρτα στο κτήμα τους, 70 μίλια βόρεια του Roswell.

Στις 4 Ιουλίου επέστρεψαν να μαζέψουν τα συντρίμμια, όταν άκουσαν για τον ιπτάμενο δίσκο και αναρωτήθηκαν αν υπήρχε κάποια σύνδεση με τα συντρίμμια αυτά. Στις 7 Ιουλίου, επισκέφτηκαν τον σερίφη George Wilcox όπου εμπιστευτικά του μίλησαν για τα όσα είχαν συγκεντρώσει στο σπίτι τους.

Ο σερίφης G.Wilcox κάλεσε στη συνέχεια το τμήμα της πολεμικής αεροπορίας και ο ταγματάρχης Jesse Marcel μαζί με τον Sheridan Cavvit μετέφεραν τα συντρίμμια στη βάση του Roswell.

Αυτά όμως που συνέλεξαν δεν θύμιζαν σε τίποτα γήινη κατασκευή και υπάρχουν πάρα πολλοί μάρτυρες που με τους ισχυρισμούς τους επιβεβαιώνουν ότι δεν πρόκειται για ένα ανύπαρκτο και ψευδές γεγονός.

Μάλιστα, κάποιες μαρτυρίες και ένα βίντεο που εμφανίστηκε στη δημοσιότητα, επιβεβαιώνουν ότι πάρα πολλά από τα κομμάτια ήταν γεμάτα με σύμβολα, σαν ιερογλυφικά.

Στα σύμβολα μιας μεταλλικής δοκού που βρέθηκε, αναγραφόταν μια λέξη, η λέξη«ΕΛΕΦΘΕΡΙΑ» ή πιο σωστά «ΞΛΞΦΘΞΡΙΑ» με το δελφικό «Φ» της πανάρχαιας Ελληνικής γλώσσας και το αντίστοιχο «Ξ» του κατοπτρικού «Ε», όπως αυτό εκφραζόταν σε μερικές αρχαίες Ελληνικές πόλεις!

Τι σχέση όμως μπορεί να έχουν τα αρχαία Ελληνικά, με τα συντρίμμια του ιπτάμενου δίσκου στο χωράφι και τους εξωγήινους; Σύμφωνα με μία αρχαία αναφορά του Πλάτωνα που δημοσίευσα πρόσφατα στο περιοδικό «Φαινόμενα» τεύχος 140, η γραφή στην ανθρωπότητα δόθηκε από αυτούς!

Συγκεκριμένα, τα κείμενα αναφέρουν τον Σωκράτη να διηγείται στον νεαρό Φαίδρο, ότι κοντά στην Ναυκρατίδα της Αιγύπτου ο αρχαίος θεός Θευθ ήταν αυτός που έδωσε τα γράμματα στους θνητούς για μνήμη, σοφία και υπενθύμιση.

Μια σημαντική αναφορά για την θεϊκή γένεση της γραφής που παραπέμπει στη θεωρία της μεταφοράς και χρησιμοποίησης κοινών συμβόλων, με τους αρχαίους ουράνιους θεούς και πρώτους εξωγήινους επισκέπτες!

Σήμερα, η δοκός με τη λέξη «ΕΛΕΦΘΕΡΙΑ» φυλάσσεται, μαζί με χιλιάδες ανακτηθέντα αντικείμενα, στις απόρρητες εγκαταστάσεις της περιοχής 51 των ΗΠΑ. Και φυσικά, κανείς δεν πρόκειται να τη δει ξανά...

Επιμέλεια άρθρου: Harris Koutsiaftis

ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ: ΑΠΕΙΛΗ Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΦΑΝΑΤΙΣΤΗ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ

2014-09-14T14:42:00.001-07:00

Εισήγηση στη ΙΖ Π ανορθόδοξη Συνδιάσκεψη για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας,

Προκόπι Ευβοίας,

Ο φανατισμός είναι ξένος προς τα παιδιά του Θεού. Δείχνει εύγλωττα τη δική μας ασθένεια. Μπορεί να συμβιώνει και με το ζηλωτικό, αλλά και με το οικουμενιστικό πνεύμα, τα οποία πρέπει να αποφεύγουμε. Οι άγιοι έχοντας εσωτερικεύσει το δόγμα, τους «προέκυπτε» αυθόρμητα όπως η ανάσα. Ζούσαν και ζούνε και υπάρχουν και κινούνται τριαδικώς.
Άλλο το τριαδικό «καθώς» στο οποίο μας καλεί ο Θεός, και άλλο το
διοικητικό «κάπου» στο οποίο εγκλωβιζόμαστε και ζούμε και κινούμαστε εμείς πολλάκις, ταλαιπωρούμενοι από τον εαυτό μας, βασανίζοντας και τους άλλους.

Αφιερώνεται το παρόν τεύχος στους εκάστοτε συνοδοιπόρους λευίτες αδελφούς- μέλη των Πανορθοδόξων Συνδιασκέψεων για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας, που μοχθούν κάθε χρονιά να κηρύξουν Ιησούν Χριστόν Εσταυρωμένον και Αναστάντα, ξεδιαλέγοντας τα αληθή από τα ψευδή.

Α.Ε.Τ, Σιάτιστα, Απρίλιος 2006

( Εισήγηση στη ΙΖ Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας, Προκόπι Ευβοίας,

29 Οκτωβρίου- 2 Νοεμβρίου 2005)

Αρκετά χρόνια πριν, δεκαετία του ’80, στο πανεπιστήμιο ξεφυλλίζαμε-όσοι τείναμε προς τη λογοτεχνία-με αρκετό ενδιαφέρον τους Αμερικανούς λογοτέχνες της γενιάς τών “beat”, που σημαίνει εξαντλημένος, W.Burroughs, N.Mayler, J.Kerouac και A.Ginsberg. Μας εντυπωσίαζε το ασυμβίβαστό τους απέναντι στον αμερικανικό κονφορμισμό και προτεσταντικό πουριτανισμό των μέσων του περασμένου αιώνα. Κριτικάροντας καίρια τη νοοτροπία των προτεσταντών η ποιήτρια της ίδιας περίπου γενιάς S.Plath λέει: «Αν αυτό ονομάζεται παράδεισος, πλήττω αφόρητα και προτιμώ την κόλαση».

Μας ενδιέφερε τότε, τους χριστιανούς διανοουμένους και η λίγο παλαιότερη γενιά των υπερρεαλιστών ποιητών, κυρίως Γάλλων: O A.Rimbaud και ο A.Βreton λόγω της άρνησής τους απέναντι στον στείρο ηθικισμό του ρωμαιοκαθολικισμού. Λέει κάπου ο Rimbaud: «Και θα ζήσουμε…φιλονικώντας για τα φαινόμενα του κόσμου. Σαλτιμπάγκε, ζητιάνε, καλλιτέχνη, ληστή, παπά!»1. Να κι ο παπάς λοιπόν, ανάμεσα σ’ αυτούς που φιλονικούν για τα φαινόμενα του κόσμου! Φιλονικάει κιόλας!

Πολύ μακριά από το να καταδικάσουμε δια ροπάλου τούς συγγραφείς που μόλις ακούσαμε, βλέπουμε ότι ψάχνουν-ανεπίγνωστα έστω-στους πάστορες και τους ιερείς τους, την ορθή εικόνα του Χριστού. Όχι την ηθική βελτίωσή τους και μόνο, πράγμα ήσσονος σημασίας γι’ αυτούς, αλλά πρωτίστως την οντολογική αλλαγή, την αψευδή μεταβολή από τον Κύριο. Αυτά τα enfants maudits, τα καταραμένα παιδιά, δεν μας απειλούν, ας μη φοβόμαστε. Μήπως λαχταρούν ασυναίσθητα να παρακαθήσουν κι αυτά ως συνδαιτυμόνες στο Δείπνο της Βασιλείας Του;

«Αν ο Θεός μού παραχωρούσε την ουράνια ηρεμία, την αέρινη προσευχή-όπως οι παλιοί άγιοι. Οι άγιοι, οι δυνατοί!»2 λέει ο Rimbaud διαφωνώντας εντελώς με τον…decafeΐné3 χριστιανισμό της Δύσης, κατά τον π. Ιωάννη Κωστώφ. Ο δε Βreton παρατηρεί ορθόδοξα πως «το επέκεινα είναι σ’ αυτή τη ζωή»4 σε αντίθεση με τον ρωμαιοκαθολικισμό oπου κτιστό και άκτιστο αντιφάσκουν.

Θα παραξένεψε ίσως η αναφορά τόσων ονομάτων και δη «ανορθόδοξων» από το χώρο της λογοτεχνίας-θα μπορούσαμε ν’ αναφερθούμε και στη ζωγραφική-δε θα το κάνουμε λόγω στενότητος χρόνου. Όμως κάτι θέλουμε να πούμε κάνοντας ένα άλμα χρόνου στο σήμερα: η Νέα Εποχή, με όλο το πλέγμα των εκδηλωμάτων και των ιδεών της δεν «ξορκίζεται»(διάβαζε: απωθείται). Αντιμετωπίζεται με διάλογο νηφάλιο. Οι παραπάνω συγγραφείς με όλα τα προβλήματα του εαυτού τους αναζήτησαν ίσως το Χριστό και δεν Τον συνάντησαν εκεί οπου βρίσκονταν. Ο άλλος απογοητευμένος από το (δίχως Χριστό) παράλογο της ζωής-το’ φτιαξε και δοκίμιο άλλωστε- ο A.Camus εννοώ, μόλις διάβασε τη «Μυστική Θεολογία» του Losski, ανακουφίστηκε μιλώντας για την ύπαρξη του Θεού.

Αναφέρουμε κάποιους επώνυμους απογοητευμένους από το δυτικό Χριστιανισμό για το λόγο ότι μας ενδιαφέρουν οι συνάνθρωποί μας που έχοντας μια σπίθα καλής προαίρεσης μπλέχτηκαν στα δίχτυα της Νέας Εποχής και θέλουν να απαλλαγούν, αλλά υποπτευόμαστε λιγάκι τον εαυτό μας επειδή καλώς ή κακώς έχει ειπωθεί πως οι ορθόδοξοι πιστοί …προτεσταντίζουν ενώ οι κληρικοί…παπίζουμε! Τίθεται θέμα λοιπόν αν τους μιλάμε ορθόδοξα.

Να μη μας προβληματίζει πάντως άμετρα το οποιοδήποτε φαινόμενο ή σύμπτωμα. Δεν ξεχνούμε ότι ένας πρώην διώκτης τού χριστιανισμού, ο απόστολος Παύλος απετέλεσε τελικά «σκεύος εκλογής»4.

Επανερχόμαστε σ’ εκείνο που προαναφέραμε σαν προβληματικό στοιχείο της ποιμαντικής μας ως κληρικών και του βιώματος των πιστών. Ο προτεσταντισμός αφελώς φρονεί οτι μία επιφανειακή, εξωτερική ομολογία του τύπου «πιστεύω στο Χριστό» αρκεί για να σωθείς. Ακολουθούν τα έργα. Εκζητούνται μάλιστα και «θαύματα» ως πιστοποιητικά ορθής πίστεως (διάβαζε: απιστία). Ο ρωμαιοκαθολικισμός πάλι επιμένει σε μία πληθώρα έργων και κηρυγμάτων-opus Dei-ως αναγκαιότατης προϋπόθεσης για τη σωτηρία. Ο ορθοδόξως βιών, με το στόμα του αγίου Μάρκου του Ασκητού5 θεωρεί απαραίτητη προϋπόθεση των έργων την αλλοίωση της καρδίας από τη χάρη της πίστεως. Τα έργα μας δε θα κριθούν ως άξια της βασιλείας του Θεού ή της κόλασης αλλά ως έργα πίστεως ή απιστίας στο Χριστό. Οφείλουν να είναι έργα μετανοίας, αγάπης προς το Θεό, έργα που βοηθούν στη διατήρηση της κληρονομίας και της καθαρότητος που λάβαμε κατά το άγιο Βάπτισμα.

Εμείς τώρα, ζώντας σ’ ένα κόσμο που εκθειάζει το φαινόμενο ως τη μόνη πραγματικότητα, μελετώντας τούς βίους των αγίων, μάλιστα όσων είχαν και έντονο κοινωνικό έργο, θέλουμε να τους μιμηθούμε μόνον ως προς τα εξωτερικά τους έργα και το κήρυγμα, ξεχνώντας ωστόσο πως όλα αυτά ήταν αποτέλεσμα μακράς, εσωτερικής, βαθιάς, μυστικής, δακρύβρεκτης εργασίας. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων-υπάρχουν επίσης ελάχιστες εξαιρέσεις του άλλου άκρου που παραπέμπουν σε μια ιδιότυπη εγκόσμια νιρβάνα-η μίμησή μας είναι εξωτερική, κατά πόσο όμως τα έργα μας είναι στολισμένα με την ίδια χάρη; Ένας αξιόλογος ομιλητής6 κάποτε εδώ, είχε αναφέρει το νόμο της ήσσονος προσπαθείας που πρυτανεύει παντού σήμερα, ως και στον τρόπο που φτιάχνουμε τον καφέ μας. Η Ορθοδοξία είναι απαιτητική και αυτό-συγχωρέστε με-αφορά και σ’ εμάς, όχι μόνο στους νεοεποχίτες, τους αιρετικούς και τους πλανημένους.

Κάποτε ο π. Παΐσιος7 σε μία ομάδα ιερέων κοσμικών, αγάμων και εγγάμων, είχε πει: ωραίες και οι συνδιασκέψεις και τα συνέδρια και η μελέτη, αλλά όταν ένας μάγος σού στείλει το ταγκαλάκι να σε φοβίσει επειδή προσεύχεσαι για μια ψυχή μαγεμένη, τότε να σε δω τι θα κάνεις παπά μου!

Και μιας και αναφέραμε τη μαγεία, όχι μόνο αυτή, αλλά στον αποκρυφιστικό χαρακτήρα της Νέας Εποχής ως ευρύτατου πολυπύρηνου ιδεολογικού κινήματος από το 1970 και μετά κυρίως, που υποκρύπτεται8 πίσω ακόμα και από καταστήματα υγιεινής διατροφής, πολιτιστικές εκδηλώσεις, διαιτητικά ινστιτούτα, μαθήματα θετικής σκέψεως, διοργανώσεις θερινών διακοπών και βιοενεργειακών μασάζ, σκοπευτικούς συλλόγους, αθλητικές σχολές, σεμινάρια διοίκησης, μαθήματα γιόγκα, ανάλυσης ονείρων, σεμινάρια πωλήσεων για αύξηση του κέρδους, θεραπείες με χάπια ευτυχίας, βελονισμό, ομοιοπαθητική, ολιστική ιατρική, ιριδολογία, χρωματοθεραπευτική, μακροβιοτική κ.α, συναντάμε ένα μείγμα πνευματισμού, σατανισμού, αστρολογίας, διαλογισμού, σαïεντολογίας, ονειροκριτικής, μετενσαρκώσεων, μυθολογίας, αρχαιολατρίας, ιπτάμενων δίσκων και UFO, ινδουιστικών, βουδιστικών, ισλαμικών και χριστιανικών στοιχείων με σκοπό την Πανθρησκεία και τη «νέα πλανητική-Υδροχοïκή συνείδηση». Δε χρειάζεται ν’ αναφέρουμε ότι έχουν αλωθεί οι υψηλοί θώκοι της πολιτικής και της εξουσίας ούτε οτι πολλά απ’ αυτά τα στοιχεία συναντώνται σε πανάρχαιες εποχές όπως τα UFO, η ψυχεδέλεια και η μέθοδος José Silva ή mind control. Και τα μεν UFO, αν δεν είναι προϊόντα νοσηρής φαντασίας, είναι δαίμονες που προσπαθούν να εξαπατήσουν τους ανθρώπους, ως και να τους αρπάξουν σωματικά και που φορούν το πολιτιστικό ένδυμα τής μεταδιαστημικής εποχής μας9, ως προς την ψυχεδέλεια δε, γνωρίζουμε ότι κάθε εποχή είχε τα ναρκωτικά της. Σ’ ότι αφορά στη μέθοδο José Silva, πρόκειται για την πανάρχαια μέθοδο αυτοΰπνωσης των αρχαίων Αιγυπτίων που πέρασε στους Ινδούς και από εκεί στους νεοεποχίτες, αλλά με τον δυτικής κουλτούρας τίτλο «mind control» προς άγραν ακατήχητων θυμάτων των δυτικών κοινωνιών.

Σχετικά με τα δόγματα του αποκρυφισμού, αρκετά παραπέμπουν στις αιρέσεις των πρώτων χριστιανικών χρόνων, στον αρειανισμό, τους πνευματομάχους, τον ωριγενισμό, τον γνωστικισμό κ.λ.π. Αξίζει ν’ αναφερθούμε στην πεποίθηση οτι δεν υπάρχει παράδεισος και κόλαση, ούτε αμαρτία (άρα όλα επιτρέπονται, τώρα τελευταία μάλιστα θέλουμε να νομιμοποιήσουμε «στανικώς» και τα εντελώς αφύσικα), η ψυχή είναι αθάνατη εκ φύσεως και το οτι το πνεύμα είναι η ανώτερη αρχή σε βάρος του σώματος το οποίο είναι τιποτένιο, ασήμαντο.

Υπόσχονται τα παιδιά του Υδροχόου την άνοδο σε ένα ανώτερο επίπεδο πλανητικής συνείδησης όπου και η υπέρτατη ευτυχία. Η πνευματική εμπειρία προέρχεται από έναν ειδικό τρόπο λειτουργίας της συνείδησης, του εγκεφάλου και δεν αποτελεί διόλου διάλογο μ’ έναν ουράνιο συνομιλητή. Ίσως, κατά τον νευροχειρουργό Karl Pibram «μπορέσουμε ν’ ανακαλύψουμε τελικά νόμους ικανούς να μας συνδέσουν μ΄ ένα ορισμένο μήκος κύματος που θα μας προωθήσει στην περιοχή που υπερβαίνει τον χωροχρόνο»10.

«Ίσως εισέλθουμε στη μυστική αυτή διάσταση τροποποιώντας απλώς τη βιοχημεία(!) των εγκεφαλικών ημισφαιρίων…το Ζεν στο βουδισμό, η γιόγκα, ο χριστιανικός μυστικισμός, ο υπερβατικός διαλογισμός, ο σουφισμός και η καββάλα είναι απλώς τεχνικές για να τροποποιήσουμε τις λειτουργίες του εγκεφάλου. Αλλά φτάνει κανείς σε ακόμη πιο γρήγορα και θεαματικά αποτελέσματα χρησιμοποιώντας τα ναρκωτικά…».11

Τα ναρκωτικά εδώ θα χρησιμοποιηθούν ως ενισχυτικά των εγκεφαλικών διεργασιών. Ας θυμηθούμε το φυτό mescalito και τις επενέργειές του που αναφέρονται στα βιβλία του λατινοαμερικανού κοινωνικού ανθρωπολόγου Carlos Castañeda, από τους πρωτεργάτες στην ίδρυση της Κινήσεως για την ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού, το 1961 στην Καλιφόρνια.

Ο δογματικός σχετικισμός της Νέας Εποχής, μάλλον η γνώση άνευ δόγματος είναι προφανής. Ο χριστιανός, διαισθητικά αντιλαμβάνεται οτι όλη αυτή η ποικιλία θεωριών και ιδεολογιών και η προσπάθεια συμφιλίωσης της επιστήμης με τη μυστική σοφία κάπου είναι ανακάτεμα σίτου και ζιζανίων. Με τη νέα επιχειρηματολογία τα παιδιά του Υδροχόου σύμφωνα με τον Jean Vernette12 χρησιμοποιούν μέσα στην ίδια διατύπωση έννοιες που δεν προέρχονται από το ίδιο πεδίο σκέψης και ευκαιριακώς τις συγχέουν: το μη υλικό με το θεϊκό, το θεωρητικό με το πνευματικό, την επιστημονική εμπειρία με την μυστική εμπειρία. Είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της νεοεποχίτικης σκέψης: η συχνή χρησιμοποίηση της αναλογίας και του συμβόλου, του εννοιολογικού πλησιάσματος των λέξεων, ακόμη και της ομοιοκαταληξίας.

Αυτοί που συμμετέχουν σε τέτοιου είδους κινήσεις πιστεύουν με αφέλεια οτι μεταμορφώνονται και μόνο από το γεγονός της συμμετοχής τους. Αξίζει ν’ αναφέρουμε την Καλιφόρνια του 1961 σαν το λίκνο της Νέας Εποχής όταν μία ομάδα «πεφωτισμένων»-A.Huxley, Α.Watts, A. Toynbee, Rogers, P. Tillich, C.Castañeda κ.α αναλαμβάνουν ν’ αλλάξουν το σκηνικό του κόσμου. Λίγο αργότερα, ο Edgar Morin έρχεται στην Καλιφόρνια όπου και ομολογεί οτι «ήπιε απο το αναζωογονητικό μήνυμα του αρχαίου Ευαγγελίου: ΑΓΑΠΗ, ΕΙΡΗΝΗ- αδιευκρίνιστοι οι όροι. Βρήκα επιτέλους τους δικούς μου, αισθάνθηκα δικούς μου τους άλλους»13 .

Πίσω βέβαια από τις υποσχέσεις για ατέλειωτη ευτυχία, διακρίνει κανείς τρεις συνιστώσες: πρώτον, λόγω πουριτανικών, ελληνικών και ανατολικών παραδόσεων υπάρχει ενδιαφέρον για κάποια «πνευματική ζωή». Δεύτερον, οι Η.Π.Α. ανέκαθεν αισθάνονται το «κάλεσμα» να κατευθύνουν τον κόσμο προς την ενότητα και την τελειοποίησή του. Τρίτον, μη έχοντας ποτέ επίσημη ή ημιεπίσημη θρησκεία, ο νόμος, η ηθική ζωή, η διανόηση, η τέχνη, η πολιτική αφέθηκαν ανεπηρέαστες, πράγμα πολύ σημαντικό, όσο κι αν τα δυνατά ευρωπαϊκά μυαλά ειρωνεύονται τη συγκεχυμένη αμερικανική θρησκευτικότητα με το γνωστό In God we trust τυπωμένο επάνω στα δολλάρια14.

Ο μεσσιανικός, χιλιαστικός χαρακτήρας αυτής της νοοτροπίας συνδέεται τόσο με ελιτίστικη, φανατική συμπεριφορά όσο και με επικίνδυνες αιρέσεις και εξωφρενικές σέκτες, ας μη σχολιάσουμε δε στο πολιτικό επίπεδο πού μπορεί να οδηγήσει…

Μια τρομακτική ενότητα σκοπού πίσω απ’ αυτό το πλήθος των εξωτερικών εκδηλώσεων και φαινομένων πολιτικοθρησκευτικού τύπου όπως και τον πολιτικοθρησκευτικό ηγέτη της έσχατης ανθρωπότητας στον οποίο αυτά παραπέμπουν, διείδε ήδη από το 1965 ο πατήρ Seraphim Rose15.

O Ivan Kirievski, Ρώσος ορθόδοξος φιλόσοφος, τον περασμένο αιώνα διασαφήνισε πώς η απόκτηση του πατερικού νου κάνει κάποιον ικανό να δει αυτό που οι άλλοι δε μπορούν: «Ένας ορθόδοξος νους στέκεται στο σημείο που συναντώνται όλοι οι δρόμοι. Κοιτά προσεκτικά κάθε δρόμο και από τη μοναδική του πλεονεκτική θέση, παρατηρεί τους κινδύνους, τις χρήσεις και τον τελικό προορισμό του. Τον εξετάζει από την πατερική σκοπιά, καθώς οι προσωπικές του πεποιθήσεις έρχονται σε πραγματική, όχι υποθετική επαφή με την περιβάλλουσα κουλτούρα»16 Με τον πατερικό νου διακρίνει κανείς πού κατευθύνεται ο κάθε δρόμος της περιρρέουσας κουλτούρας και τη γενική πνευματική της κατεύθυνση.

Εξ’ όσων γνωρίζω, γενική είναι η πεποίθηση ότι ο δυτικός πολιτισμός υπερύψωσε τόσο τον άνθρωπο ώστε τον έχασε. Στη μεταμοντέρνα εποχή μας, δε μένει πλέον λίθος επί λίθου. Ζούμε μεταξύ ερειπίων. Θραύσματα από είδωλα ιδεών και ιδεωδών ένα γύρω, στα οποία κανείς πλέον δεν πιστεύει πραγματικά. «Οι ιδέες προφέρονται αηδίες στα αγγλικά γι’ αυτό και δεν ευδοκιμούν στα ελληνικά» ανέφερε ευφυώς ο συγχωρεμένος κυρ Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης.17 Επήραμε άκριτα τις ιδέες του Διαφωτισμού και τις φορέσαμε σαν μάσκα χάνοντας το πρόσωπό μας. Το πρόσωπό μας είναι η Εκκλησία μας που μας ενώνει απανταχού της γης…Στην Ελλάδα όμως μάλλον δεν υπήρξε προοπτική για την πλούσια καρποφορία μιας τέτοιας κηπεύσεως ιδεών γιατί η ορθόδοξη παράδοση έστω και ερήμην των (νέο)ελλήνων εξακολουθεί ν’ αρδεύει το κορμί τους. Η Θεία Χάρις σαν να τους φώτιζε και δεν επείθοντο πάντοτε από τις ιδέες τις οποίες φαινομενικά ασπάζονταν. «Έτσι απέμειναν οι ιδέες να χάσκουν όπως ακριβώς οι ελιές πάνω στα δέντρα μαραίνονται ένεκα του υψηλού μεροκάματου που απαιτούν» συνεχίζει ο ίδιος.

Σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ χρειάζεται να άρουμε σταυρικώς το κενό που μας μεταγγίζει ο δυτικός πολιτισμός με τη βοήθεια της ευλογημένης παράδοσής μας, δίχως τρόμο για τη διάλυση που πρέπει να υποστούμε. Διάλυση ενός προσωπείου βασισμένου σε ψευδή ιδανικά, ιδεώδη και ιδεολογήματα ξένα προς το Χριστό. Ευκαιρία να δράσει ο Ίδιος ο Χριστός.

Το κενό που μόλις αναφέραμε δεν είναι ψυχοσυναισθηματικό.

Δεν περιγράφεται με ψυχολογικούς και φιλοσοφικούς όρους. Να θυμηθούμε εδώ τον π. Ιουστίνο Πόποβιτς ο οποίος 18 μιλάει για την τρομερή εμπειρία του μεταφυσικού κενού μέσα στο οποίο ο άνθρωπος βιώνει το χώρο και το χρόνο ως τέρατα, ένα θλιβερό αφόρητο δίδυμο. Λείπει ο Χριστός που λογοποιεί τα πάντα. Αυτός που βιώνει το κενό δεν μπορεί ν’ αφιονιστεί και να ξεχαστεί με τα ψιμύθια της Νέας Εποχής. Όσο δελεαστικά κι αν φαντάζουν τα νεοεποχίτικα φτιασίδια δεν αποτελούν γι’ αυτόν παρά χλωμούς αντικατοπτρισμούς ύδατος στην έρημο της ζωής του, που τάχατες ξεδιψούν. Η οδύνη που βιώνει είναι εξωχρονική. Δεν ιάται μέσα στο γραμμικό χρόνο αλλά απο την άκτιστη χάρη του Χριστού μας που ως σταυρικός χρόνος19 φέρνει τα έσχατα στο τώρα και ο άνθρωπος πίνει απ’ τα ζωντανά ύδατα που ξεδιψούν μια για πάντα. Χρειάζεται λοιπόν όχι κάτι, αλλα κάποιος, για να βγει ο συγκεκριμένος άνθρωπος απο ένα κενό τόσο αποφασιστικό όσο κι επικίνδυνο. «Ο Θεός να βάλει το χέρι Του» που λέει κι ο λαός μας.

Και το βάζει το χέρι Του. Και ο νεκρός ανίσταται. Και η ζωή του γίνεται νικητήριος παιάνας κατά του θανάτου. Κήρυγμα εξ’ όσων έπαθε, όχι εξ’ όσων έμαθε μελετώντας. Πάντοτε όμως παραμένουν οι τύποι των ήλων, τα ίχνη του οδυνηρού περάσματος για να μην ξεθαρρεύει. Τα πάθη είναι φιλεπίστροφα, επισημαίνουν οι ιεροί Νηπτικοί. Προσοχή και προσευχή σμίγουν ισόβια σαν δίδυμες αδελφές προς αποφυγήν δυσάρεστων.

Μόνον έτσι μπορούμε να συνεισφέρουμε στην έξοδο του σύγχρονου ανθρώπου από τις ποικιλότροπες νεοεποχίτικες πλάνες. Αλλά και ο ποιμήν οφείλει να είναι ενήμερος αυτών των πνευματικών αλλοιώσεων για να μπορεί να βοηθήσει, «να’ χει φάει γερό ξύλο από το νου του» κατά την έκφραση συγχρόνου χαριτωμένου γέροντος. Και το «ξύλο» αυτό είναι πραγματικό όχι συμβολικό. Ανέκφραστος και αυθεντικός πόνος ψυχής… Η ψυχή υποφέρει σαν ένας άνθρωπος άρρωστος ή σαν μια γυναίκα που κοιλοπονάει κατά το γραφικό.20 «Ζων γαρ ο λόγος του Θεού και ενεργής και τομώτερος υπερ πάσαν μάχαιραν δίστομον και διικνούμενος άχρι μερισμού ψυχής τε και πνεύματος, αρμών τε και μυελών και κριτικός ενθυμήσεων και εννοιών καρδίας»21 ξεριζώνοντας την αμαρτωλότητα απ’ όλα τα μέρη της ψυχής και του σώματος, σημειώνει ο όσιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ22

Κάποτε23, ένας νεαρός υποψήφιος κληρικός, παρόντος εμού, πλησίασε έναν αγιορείτη ιερομόναχο λέγοντάς του ότι από τους λογισμούς κοντεύει να τρελλαθεί˙ και ο ιερομόναχος: τρέλλα ή υστερία; Είναι σημαντικό να γνωρίζετε. Σοφή η παρατήρηση του ιερομονάχου. Ο όρος «τρέλλα» παραπέμπει στον αυθεντικό πόνο ενός χριστιανού που καλεί σε βοήθεια το Χριστό. Η «υστερία» είναι μια νόθα, ψευδής κατάσταση τάχατες πόνου. Στο χώρο δε των ψυχικών ασθενειών η υστερία-η οποία σήμερα έχει αντικατασταθεί από τον όρο «διαταραχή σωματικής μετατροπής»-ορίζεται σαν {η προσποίηση στο «οικόπεδο» της ασθένειας}. «Είμαι τυφλός» σου λέει κι ενώ τα μάτια του είναι υγιή, δε βλέπει. «Είμαι κουφός», κι ενώ τ’ αυτιά του είναι υγιή δεν ακούει.

Έτσι, ο αγώνας μας εν Χριστώ οφείλει να είναι αυθεντικός, κοιτώντας τον εαυτό μας κατάματα, αποφεύγοντας τα υστερικά τερτίπια σαν δαίμονες. Η υστερία, το τουπέ και η πόζα σού χρησιμεύουν στο να είσαι το κέντρο της προσοχής. Είναι τα έξοδα παράστασής σου. Φιλαυτία μεταμφιεσμένη δηλαδή.

Η αυθεντικότητα ως αίτημα βαραίνει εμάς τους ποιμένες πολύ περισσότερο απ’ οποιονδήποτε άλλο. Να γιατί χρειάζεται ο γέρων, ο απλανής πνευματικός οδηγός ο οποίος έχοντας πείραν του πράγματος θα μας βοηθήσει να ξεκαθαρίσουμε τις αξεδιάλυτες καταστάσεις μέσα μας και κατόπιν πολλών οδυνών, θα μας ανεβάσει στο ξέφωτο της εν Χριστώ αγάπης, θα μας παραδώσει στο Χριστό, σε άμετρο βάθος, πλάτος και ύψος χαράς πνευματικής.

Οι νεοεποχίτες, ταλαίπωροι κι εξαντλημένοι, μ’ όλες τις δυσκολίες που μπορούν να μας προκαλέσουν, αποτελούν το Σταυρό πάνω στον οποίο θα δοκιμαστεί η ποιμαντική μας. Επειδή η Νέα Εποχή αποτελείται από ένα τεράστιο φάσμα πολλών ιδεολογικών πυρήνων, πρέπει να είμαστε άκρως ενημερωμένοι, να ενημερώνουμε τους πιστούς και έτοιμοι προς απολογίαν παντί τω αιτούντι. Αν και η απολογητική δε γεννά υποχρεωτικώς πίστη στους ακούοντας, οφείλουμε να είμαστε απολογητές, μάλιστα δόκιμοι. Ο ποιμήν, εκ των πραγμάτων αποτελεί έναν κρίκο στην αλυσίδα της αποστολικής διαδοχής. Οφείλει όμως να έχει αίσθηση της φλόγας της προσωπικής του Πεντηκοστής, η οποία δια της χειροτονίας υπο του επισκόπου, τον επισκίασε. Την αίσθηση ότι η φλόγα της Ιερωσύνης τον πλάθει, τον αλλοιώνει. Την αίσθηση ότι η δύναμις της Ιερωσύνης η οποία κυοφορείται άλλωστε μέσα του , ήρεμη και αποφασιστική, με ποιμαντικό στόχο, εύτοξη και φτερωτή, ευλογημένη ως βροχή και αύρα λεπτή, κάνει παντού και πάντα ο Χριστός μας να προηγείται και ο Ιερέας Του ν’ ακολουθεί. Κοντολογίς, δεν αρκεί να είμαστε θρόνων διάδοχοι, αν δεν είμαστε προπάντων τρόπων μέτοχοι.

Θα λέγαμε πως η Νέα Εποχή συνεισφέρει στο να είμαστε πιο αυθεντικοί και πιο αφανάτιστοι. Είναι σίγουρο πως πολυάριθμοι καλοπροαίρετοι νεοεποχίτες συνάνθρωποί μας «υπερ ων Χριστός απέθανε» 24, αν βρουν σ’ εμας αυθεντικότητα, αγιότητα βίου και ευρυχωρία, όχι στενοχωρία, άκαμπτο, φανατισμένο και ψυχαναγκαστικό νευρωτικό πνεύμα, θα επιστρέψουν στη μάνδρα του Χριστού. Ο πατερικός άνθρωπος, ο έχων την διάκριση των πνευμάτων, έχοντας γευθεί τους γλυκασμούς και τις επιπνεύσεις της Θείας Χάριτος, τους νοερούς ασπασμούς των αγγέλων αλλά και το φαρμάκι των δαιμόνων, στέκεται σε μία στρατηγική θέση και απόσταση απ’ όλους και όλα. Δεν τον τρομάζει η οποιαδήποτε θνητή σιγουριά και είναι έτοιμος θεία χάριτι να στεγάσει στον Οίκο του Πατρός οποιονδήποτε το ζητήσει μέσ’ από την καρδιά του, ανα πάσα στιγμή, ανεξαρτήτως εθνικότητας, γλώσσας, θρησκείας ή φυλής. Είναι ο οικουμενικός, ο αληθινά «παγκοσμιοποιημένος» άνθρωπος, ο άγιος. Αυστηρότατος στον εαυτό του, επιεικέστατος στον πλησίον25 Και φυσικά δεν τον τρομάζει καμία εποχή, πολλώ μάλλον η Νέα. Το αληθινό είναι ήρεμο. Άλλωστε ο φανατισμός και οι στεντόρειες κραυγές εντός και εκτός ναών μάλλον επιδεικνύουν το δικό μας πρόβλημα και υποδεικνύουν την ανάγκη της δικής μας θεραπείας. Να μην εκπλαγούμε κιόλας ακόμα κι αν ένας «εκτός Εκκλησίας» άνθρωπος μάς διορθώσει σε κάτι: «ιατρέ, θεράπευσον σεαυτόν».

Αν η Χαναναία , Συροφοινίκισσα και ειδωλολάτρις, εκλιπαρεί το Χριστό μας, ζητώντας ωστόσο και τη μεσιτεία των αποστόλων26, για να λάβει τελικά η απούσα θυγατέρα της τη θεραπεία-σκεφθείτε παρρησία προσευχής, πίστη, σύνεση, ταπείνωση μια αλλόθρησκη26α-γιατί δε θα μπορούσε μια σημερινή Χαναναία ακόμη και να μου υποδείξει ότι κάπου δεν πάω καλά; Και να είναι νεοειδωλολάτρις ας πούμε, καλής προαιρέσεως, απογοητευμένη απο ορθόδοξο ιερέα και ακατήχητη από τον ανάδοχό της; Και την υπόδειξη να δεχθώ, και να κοιτάξω να διορθωθώ, για να υπάρχει πιθανότητα να βγει κι εκείνη από την πλάνη της.

Γι’ αυτό ο κάθε πλησίον είναι δώρο Θεού. Όσο αμαρτωλός και «μιαρός» κι αν είναι. Ο όσιος Εφραίμ ο Σύρος27 δέχθηκε κήρυγμα θεολογικώτατο από μια κοινή γυναίκα και όταν ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς δέκα αιώνες αργότερα φώναζε στο Χριστό και την Παναγία πάνω στον Άθωνα να του φωτίσουν το σκοτάδι, κυριολεκτούσε, δεν έκανε σχήμα λόγου.

Προηγουμένως έγινε λόγος για τους ιερούς Νηπτικούς. Το ενδιαφέρον γι’ αυτούς σήμερα είναι εξημμένο, αρκεί να μην εξαντλείται σε φιλολογικό επίπεδο. Αντί να ενθυμούμεθα το Χριστό με το φραγγέλιο στο χέρι συνεχώς, ας μαθητεύσουμε στο «μάθετε απ’ εμού ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία και ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχαίς υμών»28, στο «αδιαλείπτως προσεύχεσθε»29 και στο «νήφε εν πάσι»30. Ας στρέψουμε το φραγγέλιο ως νοητή ρομφαία στο δικό μας σπήλαιο ληστών, την καρδιά μας.

Η γερόντισσα Γαβριηλία έλεγε πως οι Ινδοί αναμένουν έντονα το Χριστό. Θα λέγαμε αναλογικά πως και οι δυτικοευρωπαίοι περιμένουν το Χριστό. Απέναντι στην πνευματική λαίλαπα της Νέας Εποχής, τόσο ο προτεσταντισμός όσο και ο ρωμαιοκαθολικισμός αποδεικνύονται άσφαιροι. Βρισκόμασταν τρεις πατέρες στο εκθεσιακό κέντρο Pompidou, στο Παρίσι. Ξαφνικά, ένας ταξιθέτης μιγάς μάς πλησίασε και βλέποντας προφανώς το ευλογημένο ράσο, ρώτησε αν είμαστε ορθόδοξοι κληρικοί. Μόλις έλαβε καταφατική απάντηση, φωνάζει σαν να έκανε ανακάλυψη: «μυστική θεολογία επιτέλους!» και ζητάει να του υποδείξουμε να διαβάσει κάτι σχετικό. Διψούν οι άνθρωποι. Ακούν ορθοδοξία και ο νους τους πάει στο ζωντανό θησαυρό τής πίστεώς μας. Γιατί; Επειδή νοσταλγούν τη χαμένη οντολογική και υπαρξιακή ψυχοσωματική τους καθολικότητα, που η «καρτεσιανή» ρωμαιοκαθολική θεολογία τούς στέρησε. Εμείς είμαστε υποψιασμένοι; Ή μήπως εξαντλούμαστε σ’ έναν κοινωφελή χριστιανισμό που θυμίζει δραστηριότητα Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων; Ακούγεται μάλιστα ότι γνωστοί πνευματικοί ασχολούνται και συνιστούν την ομοιοπαθητική, πράγμα που μας αφήνει τουλάχιστον κατάπληκτους. Έτσι τα κριτήρια αμβλύνονται και ο προσανατολισμός χάνεται.

Το βασικό πρόβλημα που θα έσπρωχνε σήμερα κάποιον σε νεοεποχίτικες λύσεις είναι η απώλεια πολλών της ψυχοσωματικής τους ισορροπίας. Έχει αποδειχθεί πάντως ότι όσοι έχουν καταφύγει στη νεοεποχίτικη λύση τής γιόγκα, αποκτούν με τον καιρό πολλά σωματικά προβλήματα (σε γόνατα, κλειδώσεις ή μέση), για τα οποία προειδοποιούν και τα ιερά κείμενα του Ινδουισμού, οι Ουπανισάδ. Με την πίεση πάνω στα εσωτερικά όργανα του σώματος και των ενδοκρινών αδένων υπερεκκρίνονται ορμόνες, προκαλείται υπερκινητικότητα και ο ασκούμενος νομίζει ότι έτσι αντλεί ενέργεια από ανώτερα συμπαντικά κέντρα.31 ( Αλήθεια, τι είδους ενέργεια είναι αυτή;)

Η τέλεια ψυχοσωματική ισορροπία, υπάρχει στους θεουμένους, στους αγίους και δεν έχει να κάνει με αυτό που η ψυχολογία εξαγγέλλει ως νορμάλ. Εντελώς νορμάλ είναι ο άγιος, στη σχέση του με το σώμα του, ακόμη κι αν αυτό είναι άρρωστο, αποτέλεσμα της ταπείνωσης, δηλαδή της διάλυσης οποιασδήποτε ψευδούς εικόνας μιας δήθεν «καθαρότητας», που ταλαιπωρεί κι εμάς και τους άλλους. Βεβαίως κάθε εποχή έχει τους «καθαρούς» της ακόμη και μέσα στον εκκλησιαστικό χώρο. Μια ανάγνωση των ύμνων του οσίου Συμεών του Νέου Θεολόγου32 θα μας προσγείωνε καταλλήλως. Να δούμε εκεί τι είδους αμαρτίες καταλογίζει ο άγιος στον εαυτό του από υπερβολή ταπείνωσης, λόγω προσβολής μόνον ή έστω και συνδυασμού των αντίστοιχων λογισμών. Και το πιστεύει. Γι’ αυτό και είναι κατοικητήριο της Χάριτος.

Στην ευχή μάλιστα του Ιερού Ευχελαίου, μετά το πέμπτο ευαγγελικό ανάγνωσμα, ο συντάξας αναφέρει σε μια γλώσσα που ίσως σοκάρει ότι «ως ράκος αποκαθημένης πάσα η δικαιοσύνη ημών ενώπιόν σου». Ο νοών νοείτω!

Όταν λέμε ψυχοσωματική ισορροπία εννοούμε άριστη σχέση ψυχής- σώματος. Υψηλά ισταμένη κυρία των γραμμάτων, διδάκτωρ εγνωσμένης ευφυΐας και με πολλά συγγράμματα με ρώτησε κάποτε-ολίγον ειρωνικά-αν έγινα ιερεύς για να σώσω την ψυχή μου. Της απάντησα λίγο στο πνεύμα της πως επειδή την ψυχή μου δεν τη βλέπω, μ’ ενδιαφέρει να σωθεί το σώμα μου οπωσδήποτε. Έδειξε έκπληκτη, ίσως ταραγμένη. Όλη η πλατωνική της παιδεία ήρθε στην επιφάνεια˙ το σώμα είναι κάτι το τιποτένιο, σήμα της ψυχής, φυλακή και τάφος της, πράγμα που υποστηρίζει και η Νέα Εποχή. Η πνευματική χαρά των αγίων μας όμως είναι οπωσδήποτε και σωματική διότι η Χάρις αγγίζει, διαπερνά, κατοικεί και το σώμα. Μεταμορφώνεται εν Χριστώ και το σώμα. Θεούται και θεάται εν Θεώ και το σώμα. Μεταλαμβάνουμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού υπό τα υλικά είδη του άρτου και του οίνου. Πόσο παραμελημένος από εμάς αυτός ο ιερός υλισμός της Ορθοδοξίας! Γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή σεβαστοί πατέρες μου, διότι διαστρεβλώνουμε το ευαγγελικό κήρυγμα και τους Πατέρες, προβάλλοντας μια πνευματική ζωή άσαρκη κι έναν δικανικό ευσεβισμό που ντρέπεται για το σώμα33. Ένας χριστιανισμός άσαρκος και άνευρος. Ένα ιδεολόγημα, μια κατάσταση νεύρωσης, μια θρησκεία μονοφυσιτική.

Βλέποντας ιστορικά το πράγμα, από τον ελληνικό δυισμό, περνάμε στην εβραϊκή βιβλική ενοποιητική αντίληψη του όντος οπου οι λέξεις «ψυχή» και «σαρξ» είναι ταυτόσημες και αναφέρονται στον όλο άνθρωπο που ζει στο δημιουργημένο κόσμο. Γι’ αυτό και ονόματα μερών του σώματος χρησιμοποιούνται για να δηλωθούν ψυχολογικές διαθέσεις: «τα δε σπλάχνα των ασεβών ανελεήμονα».34 Μετά την υποστατική ένωση του Θείου Λόγου με την ανθρώπινη φύση –«Ιουδαίοις μεν σκάνδαλον, Έλλησιν δε μωρίαν»35 -ο άνθρωπος μπορεί να θεωθεί ψυχή τε και σώματι και όχι μόνο, αλλά όπως λέει και ο άγιος Μάξιμος36 μπορεί ο άνθρωπος να συναντηθεί με τους άλλους ανθρώπους έργω της Θείας Προνοίας η Οποία δια των ακτίστων ενεργειών και λόγων «κοινωνικά ενδιασφίγγει» τα όντα, δηλαδή μας εκκλησιάζει μέσα στην ανθρώπινη φύση του Χριστού, κάτι που δε χωράει ο νους μας! Ο εαυτός μας πλήρης λοιπόν, πράγμα που αναζητείται από την προσωκρατική ήδη εποχή.

Ο Πλάτων βέβαια τονίζει την ψυχή σε βάρος του σώματος, τάση που περνάει στους νεοπλατωνικούς και μέσω του ιερού Αυγουστίνου θα περάσει στη Δύση με χριστιανική μορφή μέχρι σήμερα. Ολόκληρη η δυτική φιλοσοφία απο τον Descartes έως τον Kant και τον Husserl θεωρεί πραγματικό εαυτό μόνο το ψυχικό εγώ: απόρριψη και εν ταυτώ νοσταλγία του σώματος. Γι’ αυτό νεώτεροι φιλόσοφοι όπως ο Wittgenstein μιλούν για την ανάγκη απαλλαγής της θεολογίας από τον καρτεσιανισμό, πράγμα που έχει πετύχει η πατερική μας παράδοση, η οποία είναι θεολογία ένσαρκη.

Αν η θεολογία μας είναι ιδεαλιστική, ψυχολογίζουσα, ευσεβιστική και ηθικοπλαστική δε μπορούμε να βοηθήσουμε κάποιον να υπερβεί την πλάνη της Νέας Εποχής. Είναι μια ψευδής θεολογία που βασανίζει εμάς και τους άλλους που καλούμεθα να θεραπεύσουμε. Δε βρίσκουν σε μας τον πλήρη εαυτό που ψάχνουν και καλώς παραμένουν εκεί που είναι. Τι σημαίνει θεολογία ένσαρκη; Σημαίνει τα λόγια μου να μοιράζουν κομματιασμένη τη σάρκα μου και χυμένο το αίμα μου37και να τρέφουν τον πλησίον. Αλλιώς είναι πλαδαρά, αδύναμα. Δε μεταδίδουν ζωή, δε σαρκώνονται. Ακόμη περισσότερο, δε μπορούμε να λέμε πόσο δίκιο έχουμε εμείς-υπεραμυνόμενοι μιας παραδόσεως που δε βιώνουμε-και πόσο άδικο έχουν οι άλλοι. Αν δεν βιώνεις το Χριστό και απλώς ασχολείσαι με τη θεολογία ζώντας μια δική σου «πνευματική» ζωή, εφαρμόζεις στη ζωή σου το νεστοριανισμό37με την ουδέτερη δι’ απλής επαφής ένωση των δύο φύσεων. Η θεολογία σου δε σε προσλαμβάνει, μένεις αθεράπευτος38στο σκοτάδι της αγνωσίας. Πώς θα ποιμάνεις;

Κάποιος βιώνοντας μια νευρωτική κρίση ταυτότητας, γίνεται νεοεποχίτης και αισθανόμενος ενοχή για την εγκατάλειψη της πίστεώς του έρχεται να μας βρει για να τον βοηθήσουμε. Θα πρέπει, νομίζω, πατέρες μου, μακριά από διατυπώσεις αφηρημένες και δογματικές τοποθετήσεις να του εξηγήσουμε το έργο του Χριστού «με οντολογικούς και όχι απλώς ηθικούς όρους» όπως θα έλεγε ο πατήρ Γεώργιος Φλωρόφσκι.39 Τι σημαίνει αυτό; Να είμαστε διάφανοι ώστε να μπορεί μέσα από μας να δει το Χριστό και να Τον παραλάβει από εμάς, να του Τον παραδώσουμε. Παράδοση σημαίνει ότι ο Χριστός παραδίδεται από μένα σε σένα και από γενεάς εις γενεάν, ο Αυτός Ζων εις τους αιώνας. Μόνον έτσι στέκει ο ποιμαντικός διάλογος. Όταν αλλοιώνει όλους μας φανερώνοντας το καινό.

Όσον αφορά τώρα στην ιεραποστολική μας τακτική, οφείλει να είναι αφανάτιστη. Δυστυχώς πολλοί από εμάς φανατίζουμε τους πιστούς μεταχειριζόμενοι αυτούς όχι ως λογικά πρόβατα αλλ’ ως οπαδούς μας. Τους μαθαίνουμε –δυστυχώς- να στρέφονται εναντίον των αιρετικών και πλανημένων και όχι εναντίον της αίρεσης. Ακόμη κι αν ο ποιμήν δίνει εντολή να μη λέμε ούτε «χαίρετε» στους αιρετικούς, το κάνει γιατί υπάρχει κίνδυνος οι πιστοί να μεταστραφούν λόγω πνευματικής ανεπαρκείας, όχι ότι μισεί τους αιρετικούς. Αξίζει να διαβάσουμε το βίο του αγίου Πορφυρίου Γάζης40 ο οποίος έκαμε θαυμάσιο ιεραποστολικό έργο στην κατείδωλο πόλη της Γάζας και αντιμετώπισε τη μανιχαία Ιουλία. Αυτή, εξαγοράζοντας με χρήματα τους πιστούς, τούς παρέσυρε στην αίρεση. Ο άγιος, χωρίς να φανατίσει κανένα, με αρχοντικό τρόπο, αποκαλώντας την «αδελφή», την κάλεσε να συνομιλήσουν δημόσια. Με πολλή υπομονή την άκουσε, έχοντας βέβαια αγρυπνήσει και νηστεύσει την προηγούμενη και αφού έλαβε πληροφορία άνωθεν και έσωθεν ότι ήταν κυριευμένη από το διάβολο, με θυμό απαθή και ζήλο λελογισμένο την επιτίμησε κι αυτή έπεσε κάτω και ξεψύχησε κάνοντας δαιμονική κρίση.

Ο άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης πάλι41(†1908), ρωτούσε τους αλλοθρήσκους για τις ανάγκες και τις δυσκολίες τους, χωρίς να θίγει τις θρησκευτικές διαφορές…δέχτηκε αντιπροσωπεία εβραίων που τον ευχαριστούσαν για μια δωρεά του σε ιουδαϊκή κοινότητα…θεράπευσε με την προσευχή του έναν άρρωστο Τάταρο ρωτώντας τη σύζυγό του: -πιστεύεις στο Θεό; Αφού έλαβε καταφατική απάντηση είπε: θα προσευχηθούμε κι οι δυο, εσύ με το δικό σου τρόπο κι εγώ με το δικό μου (!). Κινδύνεψε μήπως η Ορθοδοξία του; Πολύ πιθανό άλλωστε η θεραπεία του Τατάρου να οδήγησε κι εκείνον στην Ορθοδοξία, πράγμα που ίσως είχε διαβλέψει ο άγιος.

Ο όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης ακολούθησε πιο αυστηρή τακτική θέλοντας ν’ απαλλάξει το χωριό του από τη «σφηκοφωλιά» των προτεσταντών, όπως γράφει χαρακτηριστικά ο βιογράφος του, γέροντας Παΐσιος. Απείλησε όποιον μίλαγε με τον αιρετικό προτεστάντη ότι θα’ βγαινε άλιωτος από τον τάφο! Και το ποιμαντικό τέχνασμα πέτυχε.

Μείζων πασών των αρετών η διάκρισις! Ξαναέχουμε πει πως Ζηλωτισμός και Οικουμενισμός είναι τα δύο φευκτέα επικίνδυνα άκρα.

Σεβαστοί πατέρες, ο όσιος Νείλος ο Ασκητής42 προτείνει να επισκοπούμε επιμελώς το βυθό της καρδίας και να καταστρέφουμε δια της προσευχής τα εκείθεν εξερχόμενα νοήματα. Αν αμελήσουμε, εκείνα «λεληθότως υποστρεφόμενα πλέον αδρύνεται». Ό,τι εσύ αμελώς ή επιμελώς αποκρύπτεις, πρόσεξε γιατί μαίνεται εναντίον σου και σε δεδομένη στιγμή θα σε εκθέσει. Η αυτοκριτική μας ως ποιμένων είναι Σταυρός. Η Νέα Εποχή σ’ όλο της το φάσμα (ας) είναι για μας μια σωτήρια παραχώρηση του Θεού, ένας σκόλοπας, αλλά και μια πρόσκληση για βαθιά εν Χριστώ αυτοκριτική προς δόξαν του Κυρίου, της Θεοτόκου και πάντων των αγίων, Αμήν!

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

1.2. περιοδικό ΣΥΝΑΞΗ, τεύχος 5, σελ. 45

3. Αρχιμ. Ιω. Κωστώφ, Η αποκλειστικότητα του Χριστού και ο ανατολικοθρησκευτικός συγκρητισμός, εκδ. Αγ. Ιω. ο Δαμα-

σκηνός, Αθήνα 2004, σελ. 164

4.Πραξ. 9,15

5.Αγ. Μάρκου του Ασκητού, τα 226 κεφάλαια περί αυτών που νομίζουν ότι δικαιώνονται από τα έργα τους, Φιλοκαλία, τ.Α, σελ 144-145, εκδ. Το περιβόλι της Παναγίας, μετ. Γεωργίου Γαλίτη.

6.Αρχιμ. Χριστόφορος Τσιάκκας, Το χάος των Πεντηκοστια- νών, εισήγηση στη ΙΓ πανόρθ. Συνδιάσκ., Προκόπι Ευβοίας, 2001, σελ.9

7.προσωπικές σημειώσεις

8.Ι. Μητρ. Σύρου, αντιαιρετικό φυλλάδιο: Τι πρέπει να γνωρί-ζω για τη Σαïεντολογία;

9.α) Βίοι αγνώστων ασκητών, αγίου Γρηγορίου του Διαλόγου

εκδ. Κελλίον Κοιμ. Θεοτ.-αγ. Άννα, Αγ. Όρος, σελ. 120.

β) Η Ορθοδοξία και η θρησκεία του μέλλοντος, π. Σεραφείμ

Ρόουζ, εκδ. Εγρήγορση, σελ. 146-147

γ) Η Θηβαΐδα του βορρά, εκδ. Πέτρος Μπότσης, σελ. 130.

10. Jean Vernette, Le Nouvel Âge, Paris 1989, σελ. 31

11. ο.π σελ. 31-32

12. ο.π σελ. 42

13. ο.π σελ. 45-46

14. ο.π σελ. 49

15. ο.π, υποσημ. 9β, σελ. 10,248

16. ο.π σελ. 12

17. περιοδ. ΤΕΤΑΡΤΟ, τευχ. 1, Απρίλ. 1986 (;), συνέντευξη Νικ. Γαβρ. Πεντζίκη, Προσεύχομαι στα πράγματα για να με

δώκουν ζωή.

18. Αρχιμ. Ιουστίνου Πόποβιτς, Άνθρωπος και Θεάνθρωπος, εκδ. Αστήρ, σελ. 18

19. Αρχιμ. Ιεροθέου Βλάχου, Η ζωή μετά το θάνατο, εκδ. Ι.Μ Πελαγίας, σελ. 384-γραμμικός,/ κυκλικός, άναρχος, ατελεύτητος, (Πλάτων)/ συμπεπυκνωμένος, σωτηριώδης, λειτουργικός, σταυρικός χρόνος.

20. Εκκλ. 48,21 (sic) βλ. παρακ. βλ. 22.

21. Eβρ. 4,12

22. οσίου Ιγν. Μπριατσιανίνωφ, Υιέ μου δός μοι σην καρδίαν, εκδ. Ορθ. Πνευμ. Κεντρ. Λεμεσού, σελ.108

23. προσωπικές σημειώσεις

24. Ρωμ. 14,15

25 Φιλιπ. 4,5

26. Μαρκ. 7,26 κ.ε- «κράζει όπισθεν ημών»

26 α. Ερμηνευτικά σχόλια Π. Τρεμπέλα.

27. Μικρός Ευεργετινός, Ι.Μον. Παρακλήτου, σελ. 100

28. Ματ. 11,29

29. Α Θεσσσαλ. 5,17

30. Β Τιμ. 4,5

31. ο.π υποσημ. 8

32. Συμεών Νέος Θεολόγος, εκδ. ΕΠΕ,τομ. 19Ε, Ύμνος ΚΔ, στιχ.71-82

33. περιοδ. ΣΥΝΑΞΗ, τευχ. 4, Μοναχού Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Ελληνική, εβραϊκή, χριστιανική αντίληψη του σώματος, σελ.19.

34. Παρμ. 12,10

35. Α Κορ. 1,23

36. π. Νικολάου Λουδοβίκου, Το φαινόμενο της νεοειδωλολατρείας, πρακτικά ΣΤ Πανελληνίου Λειτουργικού Συμποσίου, σελ. 539

37. Αρχιμ. Βασιλείου, Εισοδικόν, γ εκδ. Ι.Μ Σταυρονικήτα, Αγ. Όρος, 1982, σελ. 48-49.

38. ο.π σελ. 25, «το γαρ απρόσληπτον και αθεράπευτον», αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος, PG, 37,181C-«σώσον με θεολογούντα Σε» όρθρος Πέμπτης προ των Βαΐων.

39. ο.π υποσημ. 36, σελ. 539-540

40. Μάρκου διακόνου, Βίος Πορφυρίου Γάζης, εκδ. Επτάλοφος, Αθήναι 1991.

41. επισκ. Αλεξάνδρου Σεμενώφ Τιανσάνσκιι, άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης, εκδ. Παράκλητος, Ωρωπός 1994, σελ. 297.

42. P.G, τομ. 79, στηλ. 720-809, Λόγος Ασκητικός.

ΠΗΓΗ

Μυστικὴ ᾿Ανάστασις τοῦ Χριστοῦ ῾Αγίου Συμεὼν τοῦ Νέου Θεολόγου

2014-09-14T12:27:00.000-07:00

῾Ο Λόγος ποὺ ἀκολουθεῖ εἶναι ἀπὸ τὶς Κατηχήσεις τοῦ ῾Αγίου Συμεὼν τοῦ Νέου Θεολόγου πρὸς τοὺς Μοναχοὺς τῆς Μονῆς τοῦ ῾Αγίου Μάμαντος ὅπου διετέλεσε ῾Ηγούμενος. ᾿Αναδημοσιεύεται ἀπὸ τὴν ἔκδοση Mgr Basile Krivochéine, Syméon le Nouveau Théologien, Catéchèses, II, Λόγος ΙΓʹ, σελ. 191- 202, Paris1964 (Sources Chrétiennes No. 104).

῾Ο ῞Αγιος Συμεὼν γεννήθηκε τὸ 949 στὴν Γαλάτη τῆς Παφλαγονίας. Μόνασε στὴν Μονὴ τοῦ Στουδίου καὶ κατόπιν στὴν Μονὴ τοῦ ῾Αγίου Μάμαντος, ὅπου ἀναδείχτηκε ῾Ηγούμενος.
Διδάχθηκε τὰ τῆς πνευματικῆς ζωῆς ἀπὸ τὸν πνευματικό του δάσκαλο Συμεὼν τὸν Εὐλαβῆ, ἄντρα μεγάλης ἀρετῆς καὶ ἁγιότητας.
Τὸ ὕψος τῆς πνευματικῆς γνώσεως καὶ τῆς ἁγιότητός του φαίνεται καὶ ἀπὸ τὸν Λόγο ποὺ ἀκολουθεῖ, στὸν ὁποῖο μᾶς ἀποκαλύπτει ἄγνωστες διαστάσεις τοῦ Μυστηρίου τῆς ᾿Αναστάσεως.
Διαστάσεις καὶ πραγματικότητες ποὺ γνώρισαν καὶ βίωσαν τὰ ἁγιασμένα πνεύματα τῶν Πατέρων τῆς ᾿Εκκλησίας μας, ποὺ λαμπρύνθηκαν μὲ τὶς ἐλλάμψεις τῆς Θείας Χάριτος καὶ ἐντρύφησαν στὸν γνόφο τῆς ῾Υπερουσίου Κρυφιότητος.
Μὲ τὴν μετοχή μας σ᾿ αὐτὸ τὸ Μυστήριο καὶ στὴν μυστικὴ ᾿Ανάσταση τοῦ Χριστοῦ μᾶς καλεῖ ὅλους στὴν τελείωση καὶ τὴν ἐν Χριστῷ σωτηρία.
Γιὰ τὴν ᾿Ανάσταση τοῦ Χριστοῦ. Καὶ τί πράγμα εἶναι ἢ πῶς γίνεται μέσα μας ἡ ᾿Ανάσταση τοῦ Χριστοῦ καὶ μέσα σ᾿ αὐτὴν ἡ ἀνάσταση τῆς ψυχῆς. Καὶ ποιό εἶναι τὸ μυστήριο αὐτῆς τῆς ἀναστάσεως.
᾿Εκφωνήθηκε μετὰ τὸ Πάσχα, τὴν δεύτερη ἡμέρα τῆς δεύτερης ἑβδομάδας τοῦ Πάσχα.

ΑΔΕΛΦΟΙ καὶ πατέρες, τώρα πλέον τὸ Πάσχα, ἡ χαρμόσυνη ἡμέρα, ποὺ μᾶς χαρζει εὐφροσύνη καὶ χαρά, ἡ ἡμέρα τῆς ᾿Αναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, ποὺ
ἐπαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, γίνεται ὅμως καθημερινὰ καὶ ἀκατάπαυστα στὶς ψυχὲς αὐτῶν ποὺ γνωρίζουν τὸ Μυστήριό της, γέμισε τὶς καρδιές μας μὲ χαρὰ καὶ ἄφατη ἀγαλλίαση.

Ταυτόχρονα ἔδωσε τέρμα στὸν κόπο τῆς πάνσεπτης νηστείας, ἢ γιὰ νὰ πῶ καλύτερα, τῆς ἔδωσε πλήρωμα καὶ συγχρόνως παρηγόρησε τὶς ψυχές μας, γι᾿ αὐτὸ ἀφοῦ προσκάλεσε ὅλους μαζὶ τοὺς πιστοὺς σὲ ἀνάπαυση καὶ εὐχαριστία, ὅπως βλέπετε, πέρασε.

῍Ας εὐχαριστήσουμε λοιπὸν τὸν Κύριο, ποὺ μᾶς βοήθησε νὰ διαπλεύσουμε τὸ πέλαγος τῆς νηστείας καὶ μᾶς ὁδήγησε στὸν λιμένα τῆς ᾿Αναστάσεώς Του γεμάτους χαρά ἂς εὐχαριστήσουμε Αὐτὸν καὶ ὅσοι διανύσαμε τὸν δρόμο τῆς νηστείας μὲ ἐπιμέλεια καὶ προθυμία, μὲ πρόθεση γεμάτη ζέση καὶ μὲ ἀγῶνες γιὰ τὴν ἀπόκτηση τῆς ἀρετῆς καὶ ὅσοι λιποψυχήσαμε σ᾿ αὐτὰ ἀπὸ ἀμέλεια καὶ ψυχικὴ ἀσθένεια, γιατὶ Αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ καὶ στοὺς ἐπιμελεῖς ἀγωνιστὲς μὲ τὸ παραπάνω δίνει τοὺς στεφάνους καὶ μισθοὺς ἀντάξιους τῶν ἔργων τους, ἀλλὰ καὶ στοὺς πιὸ ἀδύνατους πνευματικὰ ἀπονέμει πάλι τὴν συγγνώμη, ὡς ἐλεήμων καὶ φιλάνθρωπος ποὺ εἶναι.

῾Υπολογίζει τὶς διαθέσεις τῶν ψυχῶν μας περισσότερο καὶ τὴν προαίρεσή μας, παρὰ τοὺς κόπους τοὺς σωματικούς, μὲ τοὺς ὁποίους ἀσκοῦμε τοὺς ἑαυτούς μας στὴν ἀρετή, εἴτε κάνουμε μεγαλύτερη ἄσκηση μὲ ὁλόψυχη προθυμία, εἴτε λιγότερη ἐξαιτίας τῆς ἀσθένειας τοῦ σώματος, ἀπὸ τοὺς μεγάλους ἀγωνιστές, καὶ σύμφωνα μὲ τὴν πρόθεση μᾶς μοιράζει ἀντίστοιχα τὰ ἔπαθλα καὶ τὰ χαρίσματα τοῦ Πνεύματος στὸν καθένα, ἀναδεικνύοντάς τον ἢ περιβόητο καὶ ἔνδοξο ἀγωνιστὴ ἤ ἀφήνοντάς τον σὲ χαμηλότερο ἐπίπεδο, ὥστε νὰ ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ πιὸ ἐπίμονη κάθαρση.

᾿Αλλὰ ἄς δοῦμε, ἂν συμφωνεῖτε, καὶ ἄς ἐξετάσουμεα προσεκτικά, ποιό εἶναι τὸ Μυστήριο τῆς ᾿Αναστάσεως τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ μας, τὸ ὁποῖο σὲ μᾶς ποὺ θέλουμε τελεῖται πάντοτε μυστικά, καὶ πῶς ὁ Χριστὸς θάπτεται μέσα μας σὰν σὲ μνῆμα καὶ πῶς, ἀφοῦ ἑνωθεῖ μὲ τὶς ψυχές μας ἀνίσταται καὶ ἀνιστᾶ μαζί Του καὶ μᾶς. Καὶ αὐτὸ ποὺ σκοπεύω νὰ πῶ, εἶναι τὸ ἑξῆς.
῾Ο Χριστὸς καὶ Θεός μας, σταυρώθηκε καὶ προσήλωσε πάνω στὸν Σταυρὸ τὴν ἁμαρτία τοῦ κόσμου, γεύθηκε τὸν θάνατο καὶ κατέβηκε στὰ ἔγκατα τοῦ ἅδη.

῞Οπως λοιπὸν ἀκριβῶς ἀνεβαίνοντας πάλι ἀπὸ τὸν ἅδη, ἑνώθηκε μὲ τὸ ἄχραντο σῶμά Του, ἀπὸ τὸ ὁποῖο κατεβαίνοντας ἐκεῖ καθόλου δὲν χωρίστηκε ἡ θεότητα, καὶ ἀμέσως ἀναστήθηκε ἀπὸ τοὺς νεκροὺς καὶ μετὰ ἀπ᾿ αὐτὸ ἀνέβηκε στὸν οὐρανὸ μὲ δόξα πολλὴ καὶ δύναμη, ἔτσι λοιπὸν καὶ τώρα, ὅταν ἐμεῖς βγαίνουμε ἀπὸ τὸν κόσμο τῆς ἁμαρτίας καὶ εἰσερχόμαστε, μὲ τὴν μίμηση τῶν παθημάτων τοῦ Κυρίου, στὸ μνῆμα τῆς ταπεινώσεως καὶ τῆς μετανοίας, αὐτὸς ὁ ἴδιος κατεβαίνοντας ἀπὸ τὸν οὐρανό, εἰσέρχεται σὰν σὲ τάφο, στὸ σῶμά μας, καὶ ἀφοῦ ἑνωθεῖ μὲ τὶς ψυχές μας, τὶς ἀνασταίνει, αὐτὲς ποὺ εἶναι ὁμολογουμένως νεκρές.
Καὶ τότε ἀκριβῶς ἀξιώνει αὐτόν, ποὺ μ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπο ἀναστήθηκε μαζὶ μὲ τὸν Χριστό, νὰ βλέπει τὴν δόξα τῆς Μυστικῆς ᾿Αναστάσεώς Του.

᾿Ανάσταση, λοιπόν, τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ δική μας ἀνάσταση, ποὺ εἴμαστε πεσμένοι στὴν ἁμαρτία. Γιατὶ ᾿Εκεῖνος, ποὺ δὲν ἔπεσε ποτὲ σὲ ἁμαρτία, ὅπως ἔχει γραφεῖ, οὔτε ἔχασε τὸ ἐλάχιστο ἀπὸ τὴν δική Του δόξα, πῶς εἶναι δυνατὸ νὰ ἀναστηθεῖ ποτὲ ἢ νὰ δοξασθεῖ, αὐτὸς ποὺ εἶναι πάντοτε δοξασμένος, περισσότερο ἀπὸ ὅλα τὰ ὄντα καὶ ταυτόχρονα βρίσκεται πάνω ἀπὸ κάθε ἀρχὴ καὶ ἐξουσία;
᾿Ανάσταση καὶ δόξα Χριστοῦ εἶναι ἡ δική μας δόξα, ὅπως εἴπαμε, ποὺ ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν ᾿Ανάσταση τοῦ Χριστοῦ μέσα μας καὶ ἔτσι μᾶς ἀποκαλύπτεται καὶ τὴν βλέπουμε.
Διότι, μία φορὰ ἀφοῦ οἰκειώθηκε τὴν φύση μας, ὅσα Αὐτὸς τελεῖ μέσα μας, αὐτά,
Αὐτὸς πρῶτος τὰ ὑφίσταται.

᾿Ανάσταση τῆς ψυχῆς, εἶναι ἕνωσή της μὲ τὴν Ζωή· γιατὶ ὅπως ἀκριβῶς τὸ νεκρὸ σῶμα, ἄν δὲν δεχθεῖ μέσα του τὴν ζωντανὴ ψυχὴ καὶ δὲν ἑνωθεῖ μ᾿ αὐτὴν χωρὶς μείξη δὲν λέγεται ὅτι ζεῖ, οὔτε μπορεῖ νὰ ζεῖ, ἔτσι καὶ ἡ ψυχὴ δὲν μπορεῖ νὰ ζεῖ μόνη της, ἄν δὲν ἑνωθεῖ μὲ τὸν Θεό, τὴν πραγματικὰ αἰώνια Ζωή, μὲ ἕνωση ἄρρητη καὶ ἀσύγχυτη.

Γιατὶ πρὶν ἀπὸ τὴν ἕνωση, ποὺ ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν γνώση τῶν μυστηρίων τοὺ Θεοῦ, τὴν ὅραση τῶν πνευματικῶν ἀληθειῶν καὶ τὴν αἴσθηση τῆς Θείας Χάριτος, εἶναι νεκρή, ἄν καὶ εἶναι νοερὴ καὶ κατὰ τὴν φύση της ἀθάνατη.
Γιατὶ οὔτε ἡ γνώση εἶναι δυνατὴ χωρὶς τὴν ὅραση, οὔτε ἡ ὅραση χωρὶς τὴν αἴσθηση. Κι αὐτὸ ποὺ λέω, εἶναι τὸ ἑξῆς:

Πρέπει νὰ προηγηθεῖ ἡ ὅραση καὶ μέσα σ᾿ αὐτὴν ὑπάρχει ἡ γνώση καὶ ἡ αἴσθηση· αὐτὸ τὸ λέω βέβαια γιὰ τὰ πνευματικὰ πράγματα, γιατὶ στὰ σωματικὰ καὶ χωρὶς τὴν ὅραση ὑπάρχει αἴσθηση. Τί ἀκριβῶς λέω;
῾Ο τυφλὸς ὅταν χτυπήσει τὸ πόδι του σὲ πέτρα τὸ αἰσθάνεται, ὁ νεκρὸς ὅμως ὄχι· καὶ στὰ πνευματικὰ πράγματα, ἐὰν ὁ νοῦς δὲν ἔλθει σὲ θεωρία τῶν πραγμάτων ποὺ ὑπερβαίνουν κάθε ἔννοια, δὲν αἰσθάνεται τὴν μυστικὴ ἐνέργεια τὴς Θείας Χάριτος.

Αὐτός, λοιπόν, ποὺ ἰσχυρίζεται στὰ πνευματικά, ὅτι αἰσθάνεται τὶς πραγματικότητες ποὺ εἶναι πάνω ἀπὸ τὸν νοῦ, τὸν λόγο καὶ τὴν ἔννοια, προτοῦ νὰ ἔλθει σὲ θεωρία, μοιάζει μὲ τὸν τυφλό, ὁ ὁποῖος αἰσθάνεται μὲν ὅσα ἀγαθὰ ἢ κακά ὑφίσταται, ἀγνοεῖ ὅμως ὅσα βρίσκονται μπροστά του καὶ ὅσα γίνονται γι᾿ αὐτὸν αἰτία ζωῆς ἢ θανάτου· γιατὶ ὅσα καλὰ ἢ ἄσχημα ἐπακολουθοῦν γι᾿ αὐτὸν καθόλου δὲν ἀντιλαμβάνεται καὶ τοῦτο γιατὶ ἔχει στερηθεῖ τὴν ὀπτικὴ δύναμη καὶ αἴσθηση.

Κι ἔτσι πολλὲς φορὲς σηκώνοντας τὸ ραβδί του γιὰ νὰ ἀποκρούσει τὸν ἐχθρό του, ἀντὶ γιὰ κεῖνον κτυπᾶ κάποτε τὸν φίλο του, ἐνῷ ὁ ἐχθρὸς στέκεται μπροστὰ στὰ μάτια του καὶ τὸν κοροϊδεύει.

Τὴν ᾿Ανάσταση τοῦ Χριστοῦ, οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι τὴν πιστεύουν, εἶναι ὅμως πολὺ λίγοι ἐκεῖνοι ποὺ τὴν βλέπουν καθαρά. Καὶ φυσικά, αὐτοὶ ποὺ δὲν τὴν εἶδαν, οὔτε τὸν ᾿Ιησοῦ Χριστὸ μποροῦν νὰ προσκυνοῦν, ὡς ῞Αγιο καὶ Κύριο.

Οὐδεὶς γάρ, λέγεται, δύναται εἰπεῖν Κύριον ᾿Ιησοῦν, εἰ μὴ ἐν Πνεύματι ῾Αγίῳ., καὶ ἀλλοῦ Πνεῦμα ὁ Θεός, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυεῖν.

Οὔτε βέβαια λέει τὸ ἱερώτατο κείμενο, ποὺ καθημερινὰ ἀπαγγέλουμε .᾿Ανάστασιν Χριστοῦ πιστεύσαντες ἀλλὰ τί;
᾿Ανάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι, προσκυνήσωμεν ῞Αγιον Κύριον ᾿Ιησοῦν, τὸν μόνον ἀναμάρτητον.
Πῶς λοιπὸν μᾶς προτρέπει τώρα τὸ ῞Αγιο Πνεῦμα σὰν νὰ εἴδαμε αὐτὴν ποὺ δὲν εἴδαμε νὰ λέμε ᾿Ανάστασιν Χριστοῦ θεασάμενοι., ἀφοῦ ὁ Χριστὸς ἀναστήθηκε μιὰ φορὰ πρίν δυο χίλιαδες χρόνια καὶ μάλιστα οὔτε τότε εἶδε Αὐτὸν κανεὶς τὴν ὥρα τῆς ᾿Αναστάσεως;

῎Αραγε μήπως θέλει ἡ Θεία Γραφὴ νὰ λέμε ψέματα;
῎Οχι βέβαια, ἀλλὰ ἀντίθετα μᾶς παραγγέλει νὰ λέμε τὴν ἀλήθεια, διότι ἡ ᾿Ανάσταση τοῦ Χριστοῦ γίνεται πραγματικὰ στὴν ψυχὴ κάθε πιστοῦ ξεχωριστὰ καὶ μάλιστα ὄχι μιὰ φορά, ἀλλὰ θὰ τολμοῦσα νὰ πῶ συνεχῶς ὁ Δεσπότης Χριστός ἀνίσταται μέσα μας λαμπροφορώντας καὶ ἀπαστράπτοντας τὶς ἀστραπὲς τῆς ἀφθαρσίας καὶ τῆς θεότητος.

Γιατὶ ἡ φωτοφόρος παρουσία τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος μᾶς ἀποκαλύπτει τὴν ᾿Ανάσταση τοῦ Δεσπότη Χριστοῦ ὅπως μέσα σὲ πρωινὴ φωτοχυσία ἢ καλύτερα μᾶς δίνει τὸ δῶρο νὰ βλέπουμε αὐτὸν τὸν ἴδιο τὸν ἀναστημένο Χριστό.

Γι᾿ αὐτὸ καὶ λέμε· Θεὸς Κύριος καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν. καὶ ὑποδηλώνοντας τὴν δεύτερη Παρουσία του, τελειώνοντας λέμε Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου..

Σὲ ὅσους λοιπὸν φανερωθεῖ ὁ ἀναστημένος Χριστός, ὁλωσδιόλου πνευματικὰ φανερώνεται καὶ τὸν βλέπουν μὲ τὰ πνευματικὰ μάτια.

῞Οταν δηλαδὴ ὁ Χριστὸς ἔλθει μέσα μας μὲ τὴν χάρη τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος, μᾶς ἀνιστᾶ ἐκ νεκρῶν καὶ μᾶς ζωοποιεῖ καὶ μᾶς ἀξιώνει νὰ βλέπουμε Αὐτὸν μέσα μας ὁλοζώντανο,
Αὐτὸν ποὺ εἶναι ἀθάνατος καὶ ἀνώλεθρος· κι ὄχι μόνο αὐτό, ἀλλὰ μᾶς δίνει τὸ χάρισμα νὰ ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι μᾶς ἀνιστᾶ μαζί Του καὶ μᾶς συνδοξάζει, ὅπως λέγεται σὲ ὅλη τὴν ῾Αγία Γραφή.

Αὐτὰ λοιπὸν εἶναι τὰ θεῖα μυστήρια τῶν Χριστιανῶν, αὐτὴ ἡ κρυμμένη δύναμη τῆς πίστεώς μας, τὴν ὁποία οἱ ἄπιστοι ἢ δύσπιστοι ἤ, γιὰ νὰ πῶ καλύτερα, ἡμίπιστοι (χλιαροὶ) δὲν τὴν βλέπουν, οὔτε ἀσφαλῶς μποροῦν καθόλου νὰ τὴν δοῦν.

῎Απιστοι, δύσπιστοι καὶ ἡμίπιστοι εἶναι αὐτοὶ ποὺ δὲν ἀποδεικνύουν τὴν πίστη μὲ τὰ ἔργα τους. Γιατὶ χωρὶς ἔργα καὶ οἱ δαίμονες πιστεύουν καὶ ὁμολογοῦν ὅτι εἶναι Θεὸς ὁ Δεσπότης Χριστός. Οἴδαμεν γάρ σε., λένε τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ., καὶ ἀλλοῦ·
Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ῾Υψίστου εἰσίν..

᾿Αλλὰ ὅμως οὔτε τοὺς δαίμονες οὔτε κι αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ἀκόμη θὰ ὠφελήσει αὐτὴ ἡ ὁμολογία. Διότι κανένα ὄφελος δὲν προκύπτει ἀπὸ αὐτὴν τὴν πίστη, ἐπειδὴ εἶναι νεκρή, σύμφωνα μὲ τὸ Θεῖο ᾿Απόστολο:

῾Η πίστις γάρ, λέγει, δίχα τῶν ἔργων νεκρά ἐστιν., ὅπως ἀκριβῶς καὶ τὰ ἔργα χωρὶς πίστη. Καὶ γιατί εἶναι νεκρή; Διότι δὲν ἔχει μέσα της τὸν Θεὸ ποὺ ζωογονεῖ τὰ πάντα· διότι Αὐτὸν ποὺ εἶπε ῾Ο ἀγαπῶν με τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσει, καὶ ἐγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἐλευσόμεθα καὶ μονὴν παρ᾿ αὐτῷ ποιησόμεθα., δὲν προσπάθησε νὰ κλείσει μέσα της, ὥστε μὲ τὴν παρουσία Του νὰ ἀναστήσει ἐκ νεκρῶν αὐτὸν ποὺ ἔχει αὐτὴν (τὴν παρουσία), νὰ τὸν ζωοποιήσει καὶ νὰ τὸν ἀξιώσει νὰ δεῖ καθαρά, ὁλοκληρωτικὰ Αὐτὸν ποὺ ἀναστήθηκε μέσα του καὶ ἀνέστησε καὶ αὐτόν.

Νεκρὴ λοιπὸν εἶναι αὐτὴ ἡ πίστη ἀπ᾿ αὐτὸ ἀκριβῶς, καὶ μᾶλλον εἶναι νεκροὶ ὅσοι τὴν ἔχουν ἀποκτήσει χωρὶς ὅμως νὰ ἔχουν καὶ ἔργα.
Γιατὶ ἡ πίστη στὸν Θεό, ζεῖ πάντοτε καὶ ζώντας ζωοποιεῖ αὐτοὺς ποὺ προσέρχονται μὲ πρόθεση ἀγαθὴ καὶ τὴν ἀσπάζονται.
Αὐτὴ ἡ πίστη πολλοὺς ὁδήγησε ἀπὸ τὸν θάνατο στὴν ζωή, προτοῦ νὰ ἐκτελέσουν τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ καὶ τοὺς ἀποκάλυψε τὸν Χριστὸ καὶ Θεό.

Καὶ ἄν ἔμεναν πιστοὶ στὶς ἐντολές Του καὶ τὶς ἐφάρμοζαν μέχρι θανάτου, ἐπρόκειτο νὰ διατηρηθοῦν κι αὐτοί ἀπ᾿αὐτὲς τέτοιοι προφανῶς ποὺ ἔγιναν ἀπὸ μόνη τὴν πίστη.
᾿Επειδὴ ὅμως γύρισαν πίσω σὰν τὸ τεντωμένο τόξο καὶ ἐνεπλάκησαν στὶς προηγούμενες πράξεις τους, φυσικὰ ἀμέσως ναυάγησαν καὶ στὴν πίστη καὶ στέρησαν δυστυχῶς τοὺς ἑαυτούς τους ἀπὸ τὸν ἀληθινὸ πλοῦτο, ποὺ εἶναι ὁ Χριστός, ὁ Θεός.

Αὐτὸ ἀκριβῶς γιὰ νὰ μὴν πάθουμε καὶ μεῖς, ἄς τηρήσουμε, σᾶς παρακαλῶ, τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ μὲ ὅση δύναμη ἔχουμε, ὥστε καὶ τὰ παρόντα καὶ τὰ μέλλοντα ἀγαθὰ νὰ ἀπολαύσουμε, καὶ μάλιστα ἐννοῶ, τὴν ἴδια τὴν θέα τοῦ Χριστοῦ, τὴν ὁποία εἴθε ὅλοι ἐμεῖς νὰ ἐπιτύχουμε μὲ τὴν χάρη τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, στὸν ῾Οποῖο ἀνήκει ἡ δόξα στοὺς αἰῶνες· ᾿Αμήν.

ΣΦΡΑΓΙΖΟΥΝ ΗΔΗ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΛΙΣ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ!!!ΧΑΡΑΓΜΑ!!!666!!!

2014-09-13T10:58:00.003-07:00

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ!!!ΠΡΙΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ!!!
ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΕΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΣΦΡΑΓΙΣΟΥΝ!!!
ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΠΟΛΕΜΗΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΣΑΣ!!!

Γράφει η Μαρία Τουφεξή

ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΑΧΡΗΜΑΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΣΙΠ (Chip)

Το σχέδιο των Εβραίων για την έλευση του αντίχριστου,την παγκοσμιοποίηση και το σφράγισμα των ανθρώπων προχωρά τέλεια!!!
Και τέλειο έδαφος θα βρεί ο ψευτομεσίας τους ο αντίχριστος!!!
Θα τα βρεί όλα έτοιμα!!!
Γιατί μέσω της τεχνολογίας και των ΜΜΕ περνούν τα μηνύματα που
θέλουν και ο κόσμος τα δέχεται θελει δεν θέλει!!!
Ήδη κάποιοι έχουν διαλέξει στρατόπεδο!!!
Προωθούν άμεσα λοιπόν το σφράγισμα με τον αριθμό του θηρίου 666!!!

Τώρα μας έχουν τρελλάνει στην προπαγάνδα μέσω ΜΜΕ,ότι εξαφανίστηκε ο τάδε ηλικιωμένος.ή η δείνα ανήλικη κ.τ.λ.
Που σημαίνει ότι θέλουν να μας περάσουν την ιδέα ότι αν είχαν το σφράγισμα δεν θα υπήρχε πρόβλημα θα τους έβρισκαν αμέσως!!!
Θα υποχρεώσουν τον κόσμο θέλει δεν θέλει να σφραγιστεί!!!
Είναι απολύτως βεβαιωμένο ότι!!!

Άν δεν λάβετε το σφράγισμα δεν θα μπορείτε να αγοράσετε ούτε να πουλήσετε τίποτα!!!Ούτε καν τρόφιμα!!!
Δεν θα μπορείτε να νοικιάζετε σπίτι ή κατάστημα άρα δεν θα μπορείτε να δημιουργήσετε κάθε είδους επιχείρηση.
Δέν θα έχετε την δυνατότητα χωρίς το σφράγισμα να έχετε συναλλαγές με τράπεζες,δημόσιες υπηρεσίες,ούτε εφορία,ΤΕΒΕ,ΙΚΑ,κ.τ.λ.
Δέν θά εχετε ασφάλεια,γιατρούς νοσοκομεία,φάρμακα,τίποτα!!
Δεν θα υπάρχετε εγγεγραμένοι στο κράτος σαν νόμιμοι πολίτες χωρίς το σφράγισμα του θηρίου[666] θα είσαστε παράνομοι!!!

Όπως οι κοινοί εγκληματίες θα ζείτε κυνηγημένοι,θα συλλαμβάνεστε,θα σας κλείνουν φυλακή,και θα σας σκοτώνουν!!!
Και όλα αυτά γιατί δεν θα δεχτείτε το σφράγισμα!!!
Το θέμα είναι πόσοι θα αντέξουν να μην σφραγιστούν με τον αριθμό του θηρίου!!! Πόσοι θα αντέξουν να μην μπορούν να αγοράσουν φαγητό να θρέψουν τα παιδιά τους που θα πεινάνε;
Πόσοι θα αντέξουν να ζουν κυνηγημένοι απο το κράτος;
Πόσοι θα αντέξουν να φυλακίζονται άδικα;
Πόσοι θα αντέξουν χωρίς γιατρό και φάρμακα;

Και πολλά άλλα μαρτύρια που δεν τα χωράει ο ανθρώπινος νούς!!!!
Θέλω να τονίσω εδώ ότι κάποιοι λένε θα λάβω το σφράγισμα στο κεφάλι ή στο χέρι, για να μην με κυνηγήσουν και να έχουν φαγητό τα παιδιά μου,αλλά θα κάνω κι ένα Σταυρό τατουάζ και δεν θα πάθω τίποτα!!!

Θα πιστεύω στον Χριστό απο μέσα μου!!!

Πλάνη μεγάλη έχετε όσοι σκέφτεστε έτσι!!!
Λογαριάσατε λάθος!!!
Μονο αυτά που δέχονται Αγιασμό,μόνο αυτά Αγιάζονται!!!
'Οπως το νερό!!!Η ακαθαρσία,δεν δέχεται Αγιασμό!!!

Επομένως ο διάβολος,ο αντίχριστος,όταν είναι στην ταυτότητα μας ή στο χέρι ή στο κεφάλι μας με το σύμβολο του,το σφράγισμα 666,δεν μπορούμε να Αγιαστούμε με το να βάλουμε ένα Σταυρό!!!

Στην αρχή σφραγίστηκαν όλα τα άψυχα αντικείμενα του κόσμου με τον κωδικό bar-code system, όπως έπιπλα,τρόφιμα,αυτοκίνητα κ.τ.λ.
Μετά σφραγίσανε τα ζώα και μάλιστα όποιο ζώο δεν έχει τσιπάκι είναι παράνομο να το έχει κάποιος! Τώρα έχουμε σειρά εμείς!!!

Τώρα ο διάβολος αγρίεψε!!!
Έγινε εξουσία κι εχει ειδικές κάρτες με τον αριθμό του!!!666!!!
Κι ενώ τα σημεία των καιρών φαίνονται, είναι πλέον ξεκάθαρα,το ''θηρίο'' στις Βρυξέλλες με το 666 έχει ρουφήξει όλα τα κράτη στο κομπιούτερ!!!
Η κάρτα ,η ταυτότητα,η εισαγωγή του σφραγίσματος τι φανερώνουν;
Πίσω από το τέλειο σύστημα ''κάρτας εξυπηρετήσεως''κρύβεται η παγκόσμια δικτακτορία,η σκλαβιά του αντιχρίστου!!! Απορώ!!!
Δεν προβληματίζεστε με όλα αυτά τα γεγονότα;
Δεν βάζετε έστω ούτε ένα ερωτηματικό τι μπορεί να σημαίνουν όλα αυτά να το ερευνήσετε;;;

Δεν σας περνάει καν η σκέψη ότι επιβοηθούν τους εβραίους και τον ψευτομεσία τους αντίχριστο για το σφράγισμα;;;666!!!
Έλληνες αφυπνιστείτε!!!
Η ελληνική φυλή και η ορθοδοξία είναι ο στόχος των εβραίων και του αντιχρίστου!!!
Θέλουν απεγνωσμένα την καταστροφή των Ιερών και Οσίων της Ορθόδοξης Πίστης και του Ελληνισμού!!!

ΔΕΙΤΕ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΝ ΑΙΣΧΡΗ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΤΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ!!!

---

The occult origin are of every religion vision of New Age

2014-09-12T07:38:00.000-07:00

Η ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΥ ΟΡΑΜΑΤΟΣ ΤΗΣ «ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ»

Του Πρωτοπρ. π. Βασιλείου Ά. Γεωργοπούλου (Μ, Τh), συνεργάτου Συνοδικής Επιτροπής επί των Αιρέσεων

ΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ και ποικίλους χώρους γίνεται λόγος για την ανεκτικότητα, την συμφιλίωση, την συνεργασία και την προσφορά στην πρόοδο του ανθρώπου από την ποικιλόμορφη συνεργασία των διαφόρων θρησκειών.
Από κοινωνιολογικής πλευράς, ό λόγος αυτός πηγάσει από το γεγονός ότι ή θρησκεία ως ενδοκοσμικό φαινόμενο, πού είναι συνυφασμένο με μια ποικιλία κοινωνικών δομών, σχέσεων και δράσεων πολλές φορές έγινε αφορμή διαφόρων μορφών συγκρούσεων. Συνέπεια αυτής της λογικής, αποτελεί ό ισχυρισμός ότι πρέπει ή θρησκευτικότητα να

χειραγωγηθεί και να καταστεί παράγοντας κοινωνικής ευστάθειας.

Ή προβληματική αυτή υιοθετήθηκε από τη «Νέα Εποχή» ή Εποχή του Υδροχόου, Πρόκειται περί ενός παγκόσμιου απειλητικού φαινομένου, αντίχριστου ως προς το χαρακτήρα, αποκρυφιστικού ως προς την προέλευση και πολυσύνθετου ως προς τη διάρθρωση.

Ή «Νέα Εποχή» διαφημίζει την εποχή τη δίκη της ακριβώς ως εποχή αρμονικής συμβίωσης των θρησκειών άφ' ενός και υπέρβασης των προβλημάτων άφ' ετέρου και στο θρησκευτικό πεδίο, πού δημιούργησε ή εποχή του Ιχθύος καθώς κυριαρχούσε ό Χριστιανισμός. Όραμα της, όμως, και τελικός στόχος της, είναι ή πανθρησκεία, ως μορφή δήθεν ενότητας κατά το ολιστικό μοντέλο, πού ή «Νέα Εποχή» διακηρύττει.

Όλες οί θρησκείες αλλά και αυτά τα παραθρησκευτικά μορφώματα σύμφωνα με τη νεοεποχίτικη αντίληψη είναι ισότιμοι τρόποι προσέγγισης και δρόμοι εναλλακτικής πρόσβασης προς το Θεό, πού βεβαίως δεν είναι ό Θεός της εν Χριστώ Ιησού θείας Αποκαλύψεως.

Για τη «Νέα Εποχή» κάθε αντίληψη περί μοναδικότητας του Ιερού Ευαγγελίου, κάθε αντίληψη, πού δεν κατανοεί ισοπεδωτικά και εξισωτικά όλες τις πίστεις, θεωρείται φανατισμός, μισαλλοδοξία, παρωχημένη και διχαστική προσέγγιση.

Αναφέρουν χαρακτηριστικά Έλληνες εκπρόσωποι της Νέας Εποχής «κατά την εποχή αυτή της σύγκλισης των πάντων επί Γης,

το ζητούμενο οπό τους ανθρώπους του πνεύματος είναι ή απόρριψη κάθε ετικέτας και κάθε θεώρησης μιας θρησκείας ή πνευματικής αγωγής ως μοναδικής ή έστω ανώτερης» (Περ. «ΖΕΝΟΦΙ», τεύχος. 2,1991, σελ. 52)

Ή νεοεποχίτικη αυτή προσέγγιση καλλιεργείται σήμερα τεχνηέντως και από πολλά Μ. Μ .Ε. και από τους λεγόμενους διαμορφωτές γνώμης, πού είτε τυγχάνουν ανυποψίαστοι για το τι κρύβεται από πίσω, είτε το φρόνημα τους έχει διαβρωθεί από το πνεύμα της «Νέας Εποχής». Αν κάποιος ρωτήσει ποια είναι ή πηγή προέλευσης αυτών των νεοεποχίτικων αντιλήψεων, πού θεμελιώνονται, ή απάντηση είναι δυστυχώς, ό αποκρυφισμός. Ας δούμε κάποιες χαρακτηριστικές μαρτυρίες.

Ή πρώτη, προέρχεται από το αποκρυφιστικό σύστημα της Θεοσοφίας. Ή Θεοσοφία: «Ευρίσκει ότι εις την βάσιν των, την ουσία των, όλαι αι θρησκείαι κρύπτουσι την αυτήν άλήθειαν, παρουσιαζομένην υπό διαφόρους μορφάς, αναλόγως της εποχής και του λάου προς όν αποτείνονται» (Π. Π. Χατζηπέτρος, Θεοσοφία, Μ. Ε. Ε, τόμ. 12 (1930), σελ. 530). Στα ίδια πλαίσια κινείται και ό Γάλλος Θεοσοφιστής Th. Pascal όταν ομιλεί για την «απόδειξιν της πνευματικής ενότητας πασών των θρησκειών» (Βλ. ΤΗ , Pascal Α. Β. Γ. της Θεοσοφίας, 1925, σελ 19).

Στο ίδιο μήκος κύματος αναφέρει ένα ελληνικό νεοεποχίτικο έντυπο «, Η Αλήθεια, αν και ίδια πάντα, δόθηκε με διαφορετικό μανδύα, κάθε φορά από άλλη όψη, ανάλογα με το χρόνο και τον τόπο» (Περ. «ΔΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ», τ. 13, 2004). Ή θεοσοφική αυτί) αντίληψη αποτελεί ακριβώς το θεμέλιο πάνω στο οποίο προσπαθεί να οικοδομηθεί το πανθρησκειακό όραμα της «Νέας Εποχής» και ταυτοχρόνως χρησιμοποιείται ως επιχείρημα, για την εξισωτική θεώρηση όλων των θρησκειών.

Ή δεύτερη μαρτυρία προέρχεται από την Ανόι Μπεζάντ τη γυναίκα, πού διαδέχθηκε το σύζυγο της Έλενας Μπλαβάτσκυ στην προεδρία της Θεοσοφικής Εταιρείας. Κατά τίς αποκρυφιστικές δοξασίες της Θεοσοφίας υπάρχει μια απόκρυφη Παγκόσμια πνευματική Ιεραρχία, πού καθοδηγεί τον κόσμο αναλόγως των εποχών και των διαφόρων ιστορικών και πνευματικών συγκυριών. Ή Ιεραρχία αυτή έχει ορίσει έναν ειδικό Υπέρτατο Εκπαιδευτή, όπου πάντα κατά τους ισχυρισμούς της Μπεζάντ «Έχει επίσης το μέγα καθήκον, όταν έλθη το πλήρωμα του χρόνου να επαναφαίνηται εκάστοτε επί της γης, δια να έμπνευση νέαν θρησκείαν, να κρούση νέον τόνον, μέχρι ου όλοι ομού συναπαρτίσουν την μεγαλοπρεπή θρησκευτικήν συγχορδίαν τής ημετέρας ανθρωπότητας, ποκίλην άλλ' αρμονικήν, με διαφορετικούς τόνους αποτελούσαν μίαν υπέροχον συνολική αρμονία» ( ANNIE BESANT Προς την Μύησιν,1930, σελ 96).

Ή τρίτη και πλέον χαρακτηριστική μαρτυρία προέρχεται από την αγγλίδα αποκρυφίστρια Αλίκη Μπέϊλη. Οι οπαδοί της «Νέας Εποχής» αναφέρονται με ιδιαίτερο θαυμασμό στο όνομα της και τίς ιδέες της. Ή Μπέϊλη ισχυρίζονταν ότι όλες οι απόψεις της προέρχονταν από την καθοδήγηση και τίς υπαγορεύσεις μιας πνευματικής οντότητας - δασκάλου, πού ονομάζονταν Τζβάλ Κούλ. Της παρουσιάστηκε με ανθρώπινη μορφή και της είπε ότι ήταν ενσάρκωση ενός θιβετιανού Λάμα.

Ή οντότητα Αυτή ό Τζβάλ Κούλ, λέγει ή Μπέϊλη, της φανέρωσε ότι ή πλανητική ιεραρχία «είχε αναλάβει μια αποστολή σε πολιτικό επίπεδο, να φέρει τη διεθνή συνεργασία και την οικονομική σύνθεση. Στο χώρο της θρησκείας;, να καλλιεργήσει την πνευματική συνείδηση και ένα είδος παγκόσμιας θρησκείας. Στον τομέα των επιστημών, της εκπαίδευσης και της ψυχολογίας, σκοπός τους ήταν να διευρύνουν την ανθρώπινη συνείδηση, τη γνώση και τίς ανθρώπινες Ικανότητες, γενικότερα. (...)

Τα σχέδια αυτά μπορεί να είναι ιδεαλιστικά αλλά όχι ανέφικτα» (Βλ. Ειρήνη Νταλίχωβ - Μαίκ Μπούθ, Αύρα -Σώμα, 2000, σελ 299). Νομίζουμε ότι ή μαρτυρία της Μπέϊλη είναι εξόχως σαφή και ρεαλιστική σχετικά με την αποκρυφιστική προέλευση του πανθρησκειακού οράματος της «Νέας Εποχής». Ό αποκρυφισμός είναι έκδηλος στην προέλευση, στα γνωρίσματα και στις δοξασίες της «Νέας Εποχής».

Ό Ορθόδοξος Χριστιανός, εν προκειμένω, βρίσκεται απέναντι σε ένα αντιχριστιανικό λαβυρινθώδες φάσμα ομάδων και αντιλήψεων, πού με μεθοδικές ενέργειες προσπαθεί να αλλοιώσει το φρόνημα του.
Κάθε λόγος, πού αναφέρεται στη μοναδικότητα της εν Χριστώ Ιησού θείας Αποκαλύψεως, κάθε τοποθέτηση, πού αρνείται να σμικρύνει ή να εξισώσει την Εκκλησία το Σώμα του Χριστού, με την οποιαδήποτε πίστη, χαρακτηρίζεται από τους θιασώτες της «Νέας Εποχής», ως δήθεν φανατισμός, ως μισαλλοδοξία, ως παρωχημένη και διχαστική προσέγγιση.

Μπροστά σ' αυτού του είδους τίς μεθοδεύσεις, υπάρχει μία μόνο απάντηση. Είναι ό λόγος προτροπή του αγίου Ιγνατίου Αντιοχείας προς τον άγιο Πολύκαρπο Σμύρνης «στήθι εδραίος ως ακμών τυπτόμενος. Μεγάλου εστίν αθλητού το δέρεσθαι και νικάν» (Προς Πολύκαρπο, 3). Ή απόλυτη πιστότητα σε όσα «Οι Προφήται είδον, οι Απόστολοι δίδαξαν, ή Εκκλησία παρέλαβε και οι διδάσκαλοι δογμάτισαν».

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ . ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ

Νεοειδωλολατρεία και Νέα Εποχή (π. Αρσένιος Βλιαγκόφτης)

2014-09-12T03:42:00.000-07:00

(Κάνετε Κλικ στο λινγκ για να δείτε όλο το κείμενο.
ΝΕΟΕΙΔΟΛΟΛΑΤΡΕΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ)

Έκτος από τις κοινές μέχρι ενός σημείου, θεωρητικές βάσεις, Νέα Εποχή και νεοπαγανισμος συμπλέουν και στους στόχους και στην τακτική.
Τέτοιοι κοινοί στόχοι είναι,
Αποδέσμευση θεολογικών Σχολών από το κράτος,
κατάργηση μαθήματος θρησκευτικών,
κατάργηση θρησκευτικών αργιών,
πρωινής προσευχής και θρησκευτικών τελετών σε σχολεία και στρατόπεδα,
αλλαγή Σημαίας κ.α.

Όλα αυτά τα βλέπουμε σήμερα από το Ελληνικό Κράτος,
άραγε τι σχέση μπορούν να έχουν αυτοί που μας Κυβερνούν???

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΗΝ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤΟ ΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΩΝ

2014-09-12T00:27:00.000-07:00

Διεκηρύχθη στην ΙΖ' Πανορθόδοξο Συνδιάσκεψη

Οι απειλές, οι προερχόμενες από την «Νέα Εποχή» και οι μέθοδοι, τας οποίας ακολουθούν οι «Νεοεποχίτες», δια να υποσκάψουν το ορθόδοξων φρόνημα, απεκαλύφθησαν και ανελύθησαν κατά την διάρκεια τής ΙΖ' Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως δια θέματα Αιρέσεων και παραθρησκείας, ή οποία πραγματοποιήθη εις το Νέον Προκόπιο Ευβοίας από την 31 ην Οκτωβρίου έως την 4ην Νοεμβρίου. Δια τάς εργασίας της Συνδιασκέψεως εξεδόθησαν ανακοινώσεις υπό του Γραφείου Τύπου της Ιεράς Συνόδου.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΠΑΝΘΡΕΙΣΚΕΙΑΚΟ ΟΡΑΜΑ
Δια τάς εργασίας της 31 ης Οκτωβρίου εξεδόθη το ακόλουθο ενημερωτικό δελτίο:

«Υπό την αιγίδα του Μακαριότατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Χριστοδούλου, με την φιλοξενία του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου και τη συμμετοχή Εντεταλμένων δέκα Ορθοδόξων Εκκλησιών και 70 Ί. Μητροπόλεων της Εκκλησίας της Ελλάδος, της Κρήτης και της Δωδεκανήσου, άρχισε χθες,

31η Οκτωβρίου έ. έ. στο Ιερό Προσκύνημα του Όσιου Ιωάννου του Ρώσου (Ν. Προκόπι Ευβοίας), τις εργασίες της ή ΙΖ' Πανορθόδοξος Συνδιάσκεψης Εντεταλμένων Ορθοδόξων Εκκλησιών και Ιερών Μητροπόλεων για θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας, με θέμα: "Πτυχές της 'Νέας Εποχής". Απειλή αλλοιώσεως του "Ορθοδόξου φρονήματος από το πνεύμα της Νέας Εποχής'".

Στο μήνυμα του προς την Συνδιάσκεψη ό Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος, μεταξύ των άλλων, υπογράμμισε και τα εξής:
Ό θρησκευτικός συγκρητισμός, τον οποίον καλλιεργεί και προωθεί ή Νέα Εποχή ή απαράδεκτος δια κάθε ορθόδοξων Χριστιανό άποψης, ότι ολαι οι θρησκείες ή τα "πνευματικά μονοπάτια", κατά την νεοεποχίτικη ορολογία, είναι παράλληλοι δρόμοι, οί όποιοι οδηγούν εις τον Θεόν, προσκρούουν απολύτως εις την ορθόδοξων αυτοσυνειδησία μας, ότι ή εν Χριστώ Ιησού αυτοκαλυφθείσα Αλήθεια είναι μοναδική, ανυπέρβλητος και αναντικατάστατος.
Το πανθρησκειακό όραμα, το οποίον εξισώνει το μυστήριον της Αγίας, Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος με τα πάσης φύσεως ανθρωποκεντρικά θρησκευτικά μορφώματα, αλλά και με αυτόν τον εσωτερισμό, τον νεογνωστικισμό ή και την νεοειδωλολατρία, όχι μόνον δεν έχει θέσιν εις την ζωήν των Ορθοδόξων, αλλά ουσιαστικώς αποτελεί άρνησιν της εν Χριστώ Ιησού σωτηρίας, ελευθερίας και ελπίδος μας".

Τον αγιασμό τέλεσε ό Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Λεοντοπόλεως κ. Διονύσιος. Στη συνέχεια ανεγνώσθη υπό του Πανοσιολ. Άρχιμ. κ. Παύλου Ιωάννου, μήνυμα του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου καθώς και μηνύματα των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Την κήρυξη των εργασιών έκανε ό Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Μελέτιος, Πρόεδρος της Συνοδικής Επιτροπής επί των Αιρέσεων και ακολούθησε εισαγωγική και ενημερωτική ομιλία από τον Γραμματέα της Σ.Ε. επί των αιρέσεων, Αιδεσιμολ. Πρωτοπρεσβύτερο κ. Κυριάκο Τσουρό».

Ό Πρεβέζης
Δια τάς εργασίας της 1ης Νοεμβρίου, εξεδόθη το ακόλουθο ανακοινωθέν:
«Συνεχίστηκαν χθες, 1η Νοεμβρίου, μετά την Θεία Λειτουργία, στο Προκόπι Ευβοίας, οι εργασίες της ΙΖ' Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως, υπό την προεδρία του Σεβ. Μητροπολίτου _Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Μελετίου, Προέδρου της ΣΈ. επί των Αιρέσεων.

Ό πρώτος εισηγητής, Σεβ. Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Μελέτιος, ανέπτυξε το θέμα: "Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη", Μεταξύ των άλλων, τόνισε ότι Εκείνο πού κάνει τον άνθρωπο και βρίσκει ευαπόδεικτες τίς πνευματικές θέσεις του Υδροχόου, της Νέας Εποχής, είναι ό πόθος του να εύρει τον Θεό, ή αγωνία του για τον Θεό. Ή Σαμαρείτιδα λαχτάρισε, όταν άκουσε τον Χριστό να της μιλάει για ύδωρ ζών, όσο κι αν το καταλάβαινε με τρόπο πολύ χαμηλό, πολύ γήινο. Αυτή ήταν ή αρχή, το ξύπνημα μέσα της του πόθου για το αληθινό ύδωρ της ζωής. Με άλλα λόγια: οι άνθρωποι πού ανασκαλεύουν τίς αρχές της Νέας Εποχής, ψάχνουν για το ύδωρ της ζωής. Χρέος μας είναι να τους μυήσουμε στο μήνυμα του Χριστού. Να τους βοηθήσουμε να εύρουν το ύδωρ το ζών, να πιουν,' να ξεδιψάσουν. Σκύλλα, είπε ό Σεβασμιότατος, είναι οι ιδέες της Νέας Εποχής και Χάρυβδης είναι ή δική μας «λάθος αντίδραση» στα συνθήματα της "Νέας Εποχής".

Ό δεύτερος εισηγητής, Πανοσιολ. Αρχιμ. κ. Δανιήλ Άεράκης,
ανέπτυξε το θέμα: "Νέα Εποχή και Χριστιανική Πίστη". Αφού στη αρχή περιέγραψε τα κύρια χαρακτηριστικά της "Νέας Εποχής", υπογράμμισε ότι: "Ό Χριστιανισμός είναι ή αληθινά νέα εποχή. Ή νέα κτίσης. Ό νέος κόσμος. Ό Χριστιανισμός, ή καλύτερα, ή Εκκλησία, είναι το Νέο, το Καινό. Ει τις εν Χριστώ καινή κτίσης' (Β' Κορ. ε'17). Είναι ή αληθινά Νέα Εποχή, Αφού ζει στο χρόνο όχι απλώς την αιώνια πραγματικότητα, αλλά και την αμετάβλητη διαχρονικότητα. Ό Χριστιανισμός είναι το πλήρωμα, και δεν έχει ανάγκη από κανένα συμπλήρωμα".

Ό τρίτος εισηγητής, Αιδεσιμολ. Πρωτοπρ. κ. Βασίλειος Γεωργόπουλος, αναφέρθηκε στην σχέση της "Νέας Εποχής" με τον Αποκρυφισμό. Όλοι οι μεγάλοι εκπρόσωποι και γνωστοί θιασώτες της "Νέας Εποχής", είπε, και όλοι ανεξαιρέτως οι πρόδρομοι της "Νέας Εποχής" ως ομάδες εντάσσονται στο χώρο του αποκρυφισμού. Αλλά και αυτός ό όρος "Νέα Εποχή" δημιουργήθηκε από τον αποκρυφισμό μέσα σε μια ποικιλία εκδηλώσεων του". Αναφέρθηκε επίσης συνοπτικά στους κύριους προδρόμους της "Νέας Εποχής".

Οι εργασίες συνεχίστηκαν το απόγευμα με την εισήγηση του Σεβ. Μητροπολίτου Εδέσσης και Πέλλης κ. Ίωήλ, με θέμα: "Θέσεις της Νέας Εποχής υπό την ερμηνεία των Πατέρων της Εκκλησίας". Ό Σεβασμιότατος, αφού αναφέρθηκε σε ορισμούς της "Νέας Εποχής", πού δίδονται από μελετητές του φαινομένου αυτού, έθεσε υπό τον έλεγχο της διδασκαλίας των Πατέρων της Εκκλησίας την περί ανθρώπου διδασκαλία της "Νέας Εποχής" και την δοξασία της μετενσαρκώσεως. Όλες οι διακηρύξεις της Νέας Εποχής, τόνισε ό Σεβασμιότατος, περί της δήθεν θεότητας του ανθρώπου και ότι ό Θεός και ό άνθρωπος είναι το ίδιο, είναι οικτρές πλάνες. Ό Θεός είναι δημιουργός και ό άνθρωπος είναι δημιούργημα. Ό ένας δημιουργεί με τις άκτιστες ενέργειες, ενώ ό άλλος είναι αποτέλεσμα των άκτίστων ενεργειών του Θεού".
Αναφερόμενος στη δοξασία της μετενσαρκώσεως είπε ότι: "Ή Νέα Εποχή με όσα διδάσκει απεργάζεται την κατάργηση της προσωπικότητας του ανθρώπου. Αντίθετα, μέσα στην Εκκλησία επικρατεί το έλεος και ή φιλανθρωπία του Θεού"».

Απαιτείται ενημέρωση

Δια τάς εργασίας της 2ας Νοεμβρίου εξεδόθη το ακόλουθο ανακοινωθέν:
«Συνεχίσθηκαν χθες, 2α Νοεμβρίου, στο Προκόπι Ευβοίας, οι εργασίες της ΙΖ' Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως, υπό την προεδρία του Σεβ. Μητροπολίτου Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Μελετίου, Προέδρου της Σ. Έ. επί των Αιρέσεων.

Ό πρώτος εισηγητής, Πανοσιολ. Άρχιμ. κ. Εφραιμ Τριανταφυλλόπουλος, ανέπτυξε το θέμα: "Νέα Εποχή απειλή ή πρόσκληση για μία αφανάτιστη ποιμαντική αυτοκριτική". Ό εισηγητής, μεταξύ των άλλων τόνισε: "Επειδή ή Νέα Εποχή αποτελείται από ένα τεράστιο φάσμα πολλών ιδεολογικών πυρήνων, πρέπει να είμαστε άκρως ενημερωμένοι, για να ενημερώσουμε και τους πιστούς. Θα λέγαμε πώς , η Νέα Εποχή συνεισφέρει στο να είμαστε πιο αυθεντικοί και αφανάτιστοι. Είναι σίγουρο πώς πολυάριθμοι καλοπροαίρετοι Νεοεποχίτες συνάνθρωποι μας "υπέρ ων Χριστός απέθαναν", αν βρουν σε μας αυθεντικότητα, αγιότητα βίου και ευρυχωρία, όχι στενοχώρια, άκαμπτο, φανατισμένο και ψυχαναγκαστικό νευρωτικό πνεύμα, θα επιστρέψουν στην μάνδρα του Χριστού".

Ό δεύτερος εισηγητής, Αίδεσιμολ. Πρωτοπρεσβ. π. Κυριάκος Τσουρός ανέπτυξε το θέμα: "Ο Χριστός της Νέας Εποχής". Ό εισηγητής τόνισε ότι: "Ό Χριστός, πού κηρύσσει ή Νέα Εποχή δεν έχει καμία σχέση με τον Ιησού Χριστό των Ευαγγελίων. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις διάφορες εκδοχές διαφόρων νεοεποχίτικων ομάδων περί του Χριστού της Νέας Εποχής του Υδροχόου και κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι ή περί Χριστού αποκρυφιστική διδασκαλία της Νέας Εποχής αποτελεί ένα από τα δυσκολότερα προβλήματα της ποιμαντικής στρατηγικής της Εκκλησίας στην αντιμετώπιση του ρεύματος της Νέας Εποχής και δημιουργεί σύγχυση στην θρησκευτική συνείδηση των Ορθοδόξων Χριστιανών".

Ό τρίτος εισηγητής, Έλλογιμ. κ. Λάμπρος Σκόντζος, ανέπτυξε το θέμα: "Κοινά στοιχεία της Νέας Εποχής με το Παγκόσμιο Νεοπαγανιστικό φαινόμενο". Ό εισηγητής υπεστήριξε ότι: "Το κίνημα της Νέας Εποχής είναι αναμφίβολα ή σοβαρότερη πρόκληση κατά της Εκκλησίας μας. Το νεοφανές παγκόσμιο φαινόμενο του νεοπαγανισμού είναι ένας από τους ισχυρούς προωθητικούς κριούς της. Στη συνέχεια επεσήμανε τις κοινές αντιλήψεις του νεοπαγανισμού με την Νέα Εποχή στην διδασκαλία περί Θεού, κόσμου και ανθρώπου και ηθικής σε συνδυασμό με τις κοινές αποκρυφιστικού χαρακτήρα πρακτικές».

Προτάσεις
Δια τάς εργασίας της 3ής Νοεμβρίου εξεδόθησαν υπό του Γραφείου Τύπου της ΔΙΣ τα ακόλουθα:

«Ολοκληρώθηκαν χθες, 3ή Νοεμβρίου, στο Προκόπι Ευβοίας, οι εργασίες της ΙΖ' Πανορθοδόξου Συνδιασκέψεως, υπό την προεδρία του Σεβ. Μητροπολίτου Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Μελετίου, Προέδρου της Σ. Έ. επί των Αιρέσεων.
Ό πρώτος εισηγητής της ημέρας, κ. Ιωάννης Μηλιώνης, ανέπτυξε το θέμα: "Εσωτερισμός και Νεογνωστικισμός ως έκφραση της Νέας Εποχής". Ό εισηγητής ανέπτυξε και ανέλυσε τον ορό εσωτερισμός, ακολούθως αναφέρθηκε στον αρχαίο γνωστικισμό μέσα από τα ευρήματα απόκρυφων γνωστικών κειμένων και ολοκλήρωσε την εισήγηση του με αναφορά σε μορφές σύγχρονου γνωστικισμού, όπως αυτός παρουσιάζεται σε ομάδες, πού δραστηριοποιούνται και στην χώρα μας.
Στη συνέχεια μίλησαν οι Εντεταλμένοι των Ιερών Μητροπόλεων και αναφέρθηκαν στα προβλήματα πού δημιουργούνται στις κατά τόπους Μητροπόλεις από την δραστηριότητα των νεοφανών αιρέσεων και στον τρόπο της ποιμαντικής αντιμετώπισης τους.
Το απόγευμα ολοκληρώθηκαν οι εργασίες της Συνδιασκέψεως με την σύνταξη Πορισμάτων, Διαπιστώσεων, Προτάσεων και ανακοινωθέντος, πού αφού εγκρίθηκαν από την Ολομέλεια, υπογράφηκαν υπό του Προέδρου της Συνδιασκέψεως και των Εκπροσώπων των Ορθοδόξων Εκκλησιών.

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ

1) Ή λεγόμενη "Νέα Εποχή" δεν είναι μια συγκεκριμένη οργάνωση. Δεν έχει ιδρυτή και επιτελείο. Είναι ένα ρεύμα πού προέρχεται από την μετεξέλιξη προηγουμένων μορφών θεώρησης του κόσμου (διαφωτισμός, ρομαντισμός, νεωτερικότήτα, μετανεωτερικότητα).

2) Εκείνα πού συστεγάζονται κάτω από τον όρο "Νέα Εποχή" (αποκρυφισμός, αστρολογία, μαγεία, πνευματισμός, μαντεία, θεοσοφία, νεοπαγανισμός, νεοειδωλολατρία) δεν είναι κάτι το νέο. Είναι πράγματα πολύ παλαιά, πού απλώς μας τα παρουσιάζουν νέα, ενώ είναι τροφή πού έχει λήξει ή ημερομηνία χρήσης της και έχει υποστεί αλλοίωση!

3) Ή λεγόμενη "Νέα Εποχή" εμφανίζεται σαν προσπάθεια απάντησης στα μεγάλα προβλήματα της ανθρωπότητας, όπως παρουσιάζονται μετά την γενική διαπίστωση, ότι τα φιλοσοφήματα πού αναφέρονται στην παράγραφο 1 ξεπεράστηκαν και δεν Ικανοποιούν πια τον άνθρωπο. Έρχεται, λοιπόν, ή "Νέα Εποχή" και υπόσχεται να δώσει απάντηση σε ερωτήματα αναζήτησης του ανθρώπου για νόημα ύπαρξης, για ποιότητα ζωής, για τελείωση, για ύπαρξη μετά θάνατον, για ύπαρξη Θεού, για επικοινωνία με τον Θεό, κ.ά.

4) Για την "Νέα Εποχή" ό Θεός δεν είναι πρόσωπο, άλλα μία ενέργεια, με την οποία ό άνθρωπος μπορεί να έλθει σε επικοινωνία, όποτε ό ίδιος θέλει, ακόμα και με ειδικές τεχνικές -μεθόδους (διαλογισμό, γιόγκα, σωματικές ασκήσεις, υγιεινές τροφές, και άλλες, πού ό ίδιος κάθε φορά επιλέγει. Ο Θεός ενέργεια, έχει την παγεράδα της νεκρής ύλης παγεράδα θανάτου. Αλλά ό Θεός δεν είναι ενέργεια. Είναι πρόσωπο: με βούληση, με αγάπη, με στοργή, με καλοσύνη προς όλους. Είναι ΠΑΤΕΡΑΣ και σταυρώθηκε για μας. Πληρότητα και ζεστασιά.

5) Στην "Νέα Εποχή" εμφανίζονται και κυριαρχούν παλαιές θρησκευτικές δοξασίες ανατολικών θρησκειών περί μετενσάρκωσης. Έτσι μας λένε και ότι ό Χριστός ήταν μετενσάρκωση ενός όντος_ πού κατά καιρούς επανέρχεται και επανενσαρκώνεται. Ή άποψη αύτη έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με την διδασκαλία του Ευαγγελίου, την χριστιανική πίστη.

6) Ή "Νέα Εποχή" παραμερίζει και καταφρονεί κάθε θρησκεία, πού δέχεται την δημιουργία από δημιουργό Θεό, και την υποκαθιστά με την δική της διδασκαλία, ότι ό άνθρωπος είναι δήθεν Θεός, πού όμως έχει ανάγκη να αποκτήσει ποιότητα ζωής και να οδηγηθεί σε τελείωση Ή "Νέα Εποχή" μιλάει και για τον Χριστό. Όμως ό Χριστός της "Νέας Εποχής" δεν έχει καμία σχέση και ομοιότητα με τον Ιησού Χριστό των Ευαγγελίων, της Εκκλησίας. "Οποιαδήποτε, λοιπόν, εκ μέρους της "Νέας Εποχής" αναφορά στο όνομα και στο πρόσωπο του Χριστού αποτελεί παραπλάνηση και στοχεύει στην εξαπάτηση των Χριστιανών.

7) Ή λεγόμενη "Νέα Εποχή" είναι για την Εκκλησία μια διπλή πρόκληση: α) Να μελετήσει το φαινόμενο "Νέα Εποχή" β) Να προβάλει την δική της αλήθεια γύρω από τα θέματα, πού ή "Νέα Εποχή" και διαστρεβλώνει, αλλά και προσπαθεί να τα ιδιοποιηθεί. Και αυτά είναι "αγάπη, ή παγκόσμια ειρήνη, ή παγκόσμια ενότητα, ή αδελφοσύνη, , η πνευματική ανάπαυση, ή εσωτερική ζωή, κ.ά.

8) Ή "Νέα Εποχή" υπόσχεται ότι τάχα θα οδηγήσει τον άνθρωπο σε νέα τέλεια γνώση και σε μια νέα συνείδηση, διευρυμένη, εντελώς διαφορετική από αυτήν πού ξέρουμε! Το μόνο όμως καινούργιο στον κόσμο, είναι η αληθινή εν Χριστώ ζωή, ή "καινή κτίσης".

10) Χρέος του κάθε ανθρώπου, και ιδιαίτερα του Χριστιανού, είναι να μένει εδραίος και αμετακίνητος στην πίστη στον Χριστό και στην Εκκλησία Του. Να αγωνίζεται να ξεπερνάει ανεπηρέαστα τα απατηλά συνθήματα, πού τόσο άφθονα σερβίρονται κυρίως με τα μυθιστορήματα και με άλλα σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα. Να μη ξεχνάει, ότι ό Χριστός είναι ό μόνος αληθινός Θεός ό Θεός πού κυβερνάει τον κόσμο και σώζει τον άνθρωπο, "και της βασιλείας αυτού ουκ εσται τέλος".

11) Χρέος του Ορθοδόξου Χριστιανού, όπως λέγει και ό άγιος Ιωάννης ό Χρυσόστομος, είναι: Να μη αφήνεται να καταντάει "κάλαμος υπό ανέμου σαλευόμενος", αλλά να γίνεται ή ζύμη για μια νέα κοινωνία και φως του κόσμου. Να φωτίζει, να συντηρεί, να ζυμώνει τον γύρω του κόσμου, να τον ελκύει και όχι
να τον απωθεί.

12) Τέλος, χρέος του κάθε Χριστιανού, αλλά και χρέος της ποιμαίνουσας Εκκλησίας είναι να αντιμετωπίζει με καλοσύνη τον κάθε πλανεμένο, και όταν επιστρέφει να τον δέχεται με στοργή και με αγάπη στην αυλή του Κυρίου.

Ό Πρόεδρος της Συνοδικής Επιτροπής επί των Αιρέσεων
Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης Μελέτιος
Οι Εκπρόσωποι των Ορθοδόξων Εκκλησιών

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Ταυτότητα δράσεων των ΜΜΕ και των Οικουμενιστών

2014-08-10T23:34:00.000-07:00

Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης,

ἐφημέριος τοῦ Ἱεροῦ Βυζαντινοῦ Ναοῦ Προφήτου Ἠλιού Θεσσαλονίκης

Ὁ ὅσιος πατήρ ἡμῶν Ἰουστίνος Πόποβιτς

Παράδοξη ταυτότητα στὴ διαχείριση τῶν κρίσεων παρατηρεῖται στὶς ἡμέρες μας. Ἀπὸ τὴ μία, πολὺ φυσική μᾶς φαίνεται πλέον ἡ πρακτικὴ τῶν μέσων μαζικῆς ἐνημέρωσης (ΜΜΕ) νὰ ἀποκρύπτουν ἀπὸ τὸ κοινό τους, τὴ δυστυχία τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας. Ἔτσι, ἔπαψαν νὰ προβάλουν εἰκόνες δυστυχισμένων ἀνθρώπων ποὺ ἀναζητοῦν τὸν ἐπιούσιο στοὺς κάδους ἀπορριμμάτων· δὲν ἀκούγονται εἰδήσεις γιὰ τοὺς δυστυχεῖς αὐτόχειρες, ποὺ ὡς ἀποτέλεσμα τῆς οἰκονομικῆς Κρίσης, ὁ ἀριθμὸς τους νομίζουμε πὼς σταμάτησε σὲ ἐκεῖνον ποὺ ἀκούγαμε ἕνα χρόνο πρίν· καὶ ἄλλα πολλὰ ποὺ συμβαίνουν στὴν καθημερινότητά μας, ἀποκρύπτονται. Εἰδήσεις πραγματικὲς γιὰ τὸν ἐξευτελισμὸ τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας ἐξαιτίας τῆς κοινωνικῆς ἀναλγησίας τοῦ Κράτους, ἐξαφανίζονται. Στὴν κατευθυνόμενη πρακτική τους αὐτήν, οἱ ὑπεύθυνοι τῆς ἐνημέρωσης, ἔκοψαν τὶς ἐνημερωτικὲς ἐκπομπὲς γύρω ἀπὸ τὶς ἐπιπτώσεις τῶν μνημονίων στὴν πατρίδα μας. Λίγες ποὺ ἐπιβίωσαν στὰ «μεγάλα κανάλια», εἶναι στὴν κυριολεξία, ἐλεγχόμενες ἀπὸ τὸ σύστημα, ἐπενδυμένες σαφῶς μὲ τὸ νεοταξικὸ τρόπο ἐπικοινωνίας μὲ τὸ λαό, δηλαδὴ τὸ φασιστικό.

Ἀπὸ τὴν ἄλλη, στὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο κάτι παρόμοιο συμβαίνει. Ἐνῶ ὁ ἐχθρός τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας βρίσκεται ἐντὸς τῶν τειχῶν της, οἱ ὑπεύθυνοι ποιμένες ἀσχολοῦνται μὲ ἄλλα πράγματα καθησυχάζοντας τὸν λαό. Ἡ μεγαλύτερη αἵρεση ποὺ πολέμησε ποτὲ τὴν Ἐκκλησία, ὁ Οἰκουμενισμός, δρᾶ ἀνεμπόδιστος ἁρπάζοντας ἀπὸ τὸ ποίμνιο ψυχὲς ἀνυπεράσπιστων χριστιανῶν. Οἱ πνευματικοὶ πατέρες ὅμως δὲν ἀσχολοῦνται. Συνεχίζουν νὰ ὁμιλοῦν γιὰ ἄλλες αἱρέσεις, ἐξωτερικές, γιὰ ἄλλα θέματα ἢ καλύτερα γιὰ ὅλα τὰ θέματα, ἐκτός τῆς παναίρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Δὲν ἀνοίγουν αὐτὸ τὸ θέμα. Δὲν γίνονται ἡμερίδες, συνέδρια, συνάξεις στὶς μητροπόλεις ἢ στὶς ἐνορίες μὲ σκοπὸ τὴν ἐνημέρωση καὶ τὴν καταπολέμηση αὐτῆς τῆς αἵρεσης. Οὔτε καν τὰ ὑπεύθυνα γραφεῖα τοῦ ἀντιαιρετικοῦ ἀγώνα τῶν ἱερῶν μητροπόλεων δὲν ἀκουμποῦν αὐτὸ τὸ ζήτημα· ἂς εἶναι ζωῆς καὶ θανάτου! Μάλιστα, ἐξαιτίας τοῦ γεγονότος ὅτι στὴν αἵρεση αὐτὴν ἀνήκουν πρωτοκλασάτα στελέχη τῆς Ἐκκλησίας, οἱ κατέχοντες τὴν ἐξουσία, ὁρμηνεύουν τοὺς πιστούς, ἱερεῖς καὶ λαϊκούς, νὰ μὴν ἀσχολοῦνται μὲ αὐτὸ τὸ θέμα! Θέτουν πάνω ἀπὸ ὅλα, τὴν χωρὶς ὅρια ὑπακοὴ στοὺς διοικοῦντες, μετονομάζοντας την ὡς ὑπακοὴ στὴν Ἐκκλησία!

Ἡ κοινὴ διαχείριση τῶν κρίσεων, τόσο ἀπὸ τὰ κατευθυνόμενα συστημικὰ μέσα ἐνημέρωσης στὰ ζητήματα τῆς οἰκονομικῆς κρίσης, ὅσο καὶ ἀπὸ τοὺς ὑπεύθυνους πνευματικοὺς ἀνθρώπους τῆς Ἐκκλησίας στὴν ἀντιμετώπιση τῆς παναίρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἔχει ἕναν κοινὸ παρονομαστή. Τὸν Φόβο. Τὸ στοιχεῖο αὐτὸ κατέχει κεντρικὸ ρόλο στὴν προπαγάνδα τῶν ὑπευθύνων. Ὁ φόβος τῆς τιμωρίας, τῆς ἀπόλυσης, οὐσιαστικά της «καρατόμησης» ἐκείνου ποὺ θέλει νὰ ἀκολουθήσει διαφορετικὴ γραμμή, ἐπιβάλλεται μὲ τὸν πιὸ ἀπροκάλυπτο τρόπο. Ἀπειλὲς καὶ ἐκβιασμοί, συκοφαντήσεις καὶ δημόσιοι ἐξευτελισμοὶ εἶναι ἡ μόνιμη πρακτικὴ ὅσων θέλουν νὰ κλείσουν τὰ στόματα τῶν ἀντιδρώντων. Ἰδιαιτέρως στὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο, ἡ ἀπειλὴ τῆς καθαίρεσης γιὰ τοὺς ἱερεῖς ποὺ πολεμοῦν τὸν Οἰκουμενισμό, εἶναι τὸ σύνηθες.

Ποιὸς ἱερέας τολμᾶ νὰ ἀντιδράσει στὸ σύστημα; Ὁ λόγος ποὺ δὲν ἀκούγεται ἀντιπαπικὸ καὶ ἀντιοικουμενιστικὸ κήρυγμα, εἶναι ὁ φόβος. Φοβοῦνται οἱ ἱερεῖς, μὰ καὶ οἱ μητροπολίτες νὰ ποῦν πὼς ὁ Πάπας δὲν ἔχει ἱεροσύνη, πὼς ἡ παπικὴ ἐκκλησία δὲν ἔχει Χάρη, πὼς τὰ παπικὰ μυστήρια δὲν εἶναι ἔγκυρα, εἶναι ἀχαρίτωτα. Δὲν τολμοῦν νὰ ἐλέγξουν τοὺς ταγοὺς τῆς ἐκκλησίας γιὰ τὶς ντροπιαστικὲς συμπροσευχὲς καὶ τοὺς ἐξευτελιστικοὺς οἰκουμενιστικοὺς διαλόγους. Οἱ μητροπολίτες, φοβοῦνται γιὰ τὴν πατερίτσα τους, νὰ μὴν πέσουν στὴ δυσμένεια τῶν συναδέλφων τους. Οἱ ἄγαμοι ἱερεῖς φοβοῦνται πὼς ἡ σταδιοδρομία τους θὰ σταματήσει ἀδόξως κάπου ἐκεῖ, μὲ τὸ ὀφίκιο τοῦ ἀρχιμανδρίτη. Οἱ ἔγγαμοι ἱερεῖς, βλέπουν τὴν οἰκογένεια πίσω τους καὶ οὔτε ποὺ σκέφτονται νὰ ἀντιπαρατεθοῦν στὴν αἵρεση. Μία δυσμενὴς μετάθεση, ἕνας προϊστάμενος τοῦ συστήματος εἰδικὸς νὰ κάνει τὸν βίο ἀβίωτο, εἶναι ἀρκετὰ ἱκανὰ ὥστε νὰ θέσουν τὴν ὁποιαδήποτε ἀγωνιστικὴ διάθεση, στὶς καλένδες. Ὁπλίζονται δὲ ὅλοι αὐτοὶ καὶ μὲ τὴν ἀνιστόρητη ὑποχρέωση τῆς ἀπόλυτης ψευτοϋπακοῆς στὴν Ἐκκλησία καὶ ἠρεμοῦν τὶς συνειδήσεις…

Όπότε, θὰ ἀφήσουμε νὰ ἐπιβάλει ὁ φόβος τοὺς κανόνες του; Θὰ ἀφήσουμε τὸν οἰκουμενιστὴ διάβολο νὰ ἐπικρατήσει μὲ τὰ ὄργανά του;

Πιστεύω πὼς αὐτὸ ποὺ πράγματι χρειάζεται, εἶναι νὰ ἐνδυθεῖ κάθε ἄνθρωπος σὲ ὅποια θέση καὶ ἂν βρίσκεται, μὲ τὴν Πίστη στὸν Χριστὸ καὶ στὴν Σκέπη τῆς Κυρίας Θεοτόκου. Νὰ προσεύχεται γιὰ αὐτό, νὰ ζητᾶ ἐπιμόνως τὴν αὔξηση τῆς Πίστης. Νὰ παρακαλᾶ ἰδιαιτέρως ὅμως γιὰ δύο πράγματα. Πρῶτον, νὰ ἐνισχυθεῖ στὴν Ὁμολογία τῆς Πίστεως καὶ στὴν προάσπισή της ἀπέναντι στὴν κυριότερη ἐκ τῶν αἱρέσεων, τὸν Οἰκουμενισμό. Δεύτερον, νὰ βάλει ὡς ἀρχὴ καὶ νὰ τὸ κάνει ὡς θέμα στὴν προσευχή του, νὰ μὴν ἐναντιώνεται σὲ ὅσους ἀντιστέκονται. Νὰ μὴν τοὺς ἐχθρεύεται, νὰ μὴν τοὺς πολεμᾶ, νὰ μὴν τοὺς συκοφαντεῖ, ἀλλὰ μυστικὰ νὰ προσεύχεται γιὰ αὐτούς, νὰ τοὺς παραδέχεται καὶ νὰ τοὺς θαυμάζει. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, θὰ δεχτεῖ εἰδικὴ Χάρη ἀπὸ τὸν Κύριο καὶ χωρὶς νὰ τὸ καταλάβει, γρήγορα θὰ ξεπεράσει τὸν φόβο. Γιατί ἀλήθεια, πραγματικὸς ἀγωνιστής, δὲν εἶναι αὐτὸς ποὺ δὲ φοβᾶται, ἀλλὰ αὐτὸς ποὺ τιθασεύει τὸν φόβο του.

Τελειώνω μὲ μία φράση τοῦ ὁσίου πατρὸς ἠμῶν Ἰουστίνου Πόποβιτς:
«Ἡ Ἐλπὶς ἠμῶν νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων καὶ εἰς ὅλην τὴν αἰωνιότητα εἶναι μία καὶ μοναδική: Ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστὸς ἐν τῷ Θεανθρωπίνω του σώματι, ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων… Πάντα ταῦτα διεφυλάχθησαν ἀλώβητα μόνον ἐν τῇ ἁγιοπατερικῇ Ὀρθοδοξίᾳ, περὶ τῆς ὁποίας οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ εἶναι κεκλημένοι νὰ μαρτυροῦν ἀφόβως ἐνώπιον τῆς Δύσεως καὶ τῆς ψευδοπίστεώς της καὶ τῆς ψευδοαγάπης της».

Νὰ ἔχουμε ὅλοι τὴν Χάρη Τοῦ Χριστοῦ μας. Καλὴ Παναγιὰ.

Αφιερωμένο στην εκκλησιά του Αντίχριστου

2014-08-03T18:48:00.003-07:00

14 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν.

15 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι περιάγετε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον, καὶ ὅταν γένηται, ποιεῖτε αὐτὸν υἱὸν γεέννης διπλότερον ὑμῶν.

16 Οὐαὶ ὑμῖν, ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ λέγοντες ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ ναῷ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δ᾿ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ χρυσῷ τοῦ ναοῦ, ὀφείλει.
17 μωροὶ καὶ τυφλοί! τίς γὰρ μείζων ἐστίν, ὁ χρυσός ἢ ὁ ναὸς ὁ ἁγιάζων τὸν χρυσόν;
18 καί· ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δ᾿ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ δώρῳ τῷ ἐπάνω αὐτοῦ, ὀφείλει.
19 μωροὶ καὶ τυφλοί! τί γὰρ μεῖζον, τὸ δῶρον ἢ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἁγιάζον τὸ δῶρον;
20 ὁ οὖν ὀμόσας ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἐπάνω αὐτοῦ·
21 καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ ναῷ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν τῷ κατοικήσαντι αὐτόν·
22 καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ οὐρανῷ ὀμνύει ἐν τῷ θρόνῳ τοῦ Θεοῦ καὶ ἐν τῷ καθημένῳ ἐπάνω αὐτοῦ.
23 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ ἄνηθον καὶ τὸ κύμινον, καὶ ἀφήκατε τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου, τὴν κρίσιν καὶ τὸν ἔλεον καὶ τὴν πίστιν· ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι.
24 ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες!
25 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι καθαρίζετε τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ἐξ ἁρπαγῆς καὶ ἀδικίας.
26 Φαρισαῖε τυφλέ, καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἵνα γένηται καὶ τὸ ἐκτὸς αὐτῶν καθαρόν.
27 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας.
28 οὕτω καὶ ὑμεῖς ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δὲ μεστοί ἐστε ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας.
29 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν καὶ κοσμεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων,
30 καὶ λέγετε· εἰ ἦμεν ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν, οὐκ ἂν ἦμεν κοινωνοὶ αὐτῶν ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν.
31 ὥστε μαρτυρεῖτε ἑαυτοῖς ὅτι υἱοί ἐστε τῶν φονευσάντων τοὺς προφήτας.
32 καὶ ὑμεῖς πληρώσατε τὸ μέτρον τῶν πατέρων ὑμῶν.
33 ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν! πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης;
34 διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμᾶς προφήτας καὶ σοφοὺς καὶ γραμματεῖς, καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποκτενεῖτε καὶ σταυρώσετε, καὶ ἐξ αὐτῶν μαστιγώσετε ἐν ταῖς συναγωγαῖς ὑμῶν καὶ διώξετε ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν,
35 ὅπως ἔλθῃ ἐφ᾿ ὑμᾶς πᾶν αἷμα δίκαιον ἐκχυνόμενον ἐπὶ τῆς γῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος ῎Αβελ τοῦ δικαίου ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου, ὃν ἐφονεύσατε μεταξὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου.
36 ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἥξει ταῦτα πάντα ἐπὶ τὴν γενεὰν ταύτην.

ΦΑΡΙΣΑΪΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

2014-08-03T17:12:00.000-07:00

Του Βασίλη Κερμενιώτη, κατοίκου Πτολεμαΐδας,
υπαγ. στην Ιερά Μητρόπολη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας.

Αποθρασύνθηκε ο Αρχιγραμματέας του Πατριαρχείου!

Εξέφρασε και νέες αθεολόγητες θέσεις και απαίτησε την άμεση εκδίωξη των Εσφιγμενιτών.
Να του απαντήσουν δεόντως οι 19 Μονές του Αγίου Όρους.

Διαβάζοντας την ομιλία του Αρχιγραμματέα του Πατριαρχείου κ. Ελπιδοφόρου στην προχθεσινή Ημερίδα που έγινε στη Θεσσαλονίκη για το ζήτημα της Μονής Εσφιγμένου, κατάλαβα πόσο δύσκολο είναι να μετανοήσουν οι Οικουμενιστές και να εγκαταλείψουν την πλάνη τους:
Ο εγωισμός και το θράσος τους είναι απίστευτα και απύθμενα!

ΦΑΡΙΣΑΪΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

Όπως αναμενόταν, στην ομιλία του μετέφερε την «ιερήν αγανάκτησιν» της «Αυτού
Θειοτάτης Παναγιότητος» γι” αυτούς τους ξεροκέφαλους «σχισματικούς» που δεν λένε «να μας αδειάσουν τη γωνιά», μια και ο «Καίσαρας», η ελληνική Πολιτεία, ―πέρα από τον αποκλεισμό που επέβαλε στους ταλαίπωρους «καταληψίες», που θυμίζει την πολιορκία του Μεσολογγίου― διστάζει να προχωρήσει στην, με κλωτσιές, εκδίωξή τους από το περιβόλι της Παναγίας (και όχι το τσιφλίκι κανενός Πατριάρχη).
Προσπάθησα, αλλά δυστυχώς δεν το κατόρθωσα, να είμαι κι εγώ εκεί, προχθές, γιατί επιθυμούσα σφόδρα να του θέσω δημόσια τα εξής ερωτήματα:

Κύριε Αρχιγραμματέα του Πατριαρχείου, μήπως διυλίζετε τον κώνωπα και καταπίνετε την κάμηλον; (Ματθ. 23:24).

Σας ενοχλεί που κάποιοι σχισματικοί μοναχοί ―που όμως πονούν την Πίστη του Χριστού― δεν εγκαταλείπουν το Άγιο Όρος, ενώ δεν σας «καίγεται καρφάκι» που ο Πατριάρχης μας, εδώ και χρόνια, αδιάλειπτα και αδιάντροπα, ποδοπατεί το Ευαγγέλιο, περιφρονεί τις Οικουμενικές Συνόδους και τους Ιερούς Κανόνες και ατιμάζει τους Αγίους της Εκκλησίας μας, παλαιούς και νέους;

● Δεν σας πείραξε που προσέβαλε βάναυσα τον Μέγα Φώτιο και άλλους Πατέρες, αποκαλώντας τους “θύματα του Σατανά” (Κατά τη θρονική εορτή του Πατριαρχείου, το 1998);
● Δεν σας ενοχλεί που προσβάλλει όλους τους Αγίους που καταδίκασαν την παπική πλάνη αναγνωρίζοντας, τόσο τον αμετανόητο Παπισμό, όσο και τις εκατοντάδες κακόδοξες προτεσταντικές ομολογίες, ως «Εκκλησίες του Θεού»;
● Δεν σας θλίβει που ατιμάζει τη μνήμη όλων των Αγίων Νεομαρτύρων ―που υπέστησαν φρικτά μαρτύρια επειδή αρνήθηκαν να αλλαξοπιστήσουν― ισχυριζόμενος ότι και άλλες Θρησκείες λατρεύουν τον ίδιο Θεό μ’ εμάς; Μια ομολογία που καθιστά «ανώφελη» τη Σταυρική θυσία του Κυρίου και στην ουσία ισοδυναμεί με άρνηση του Χριστιανισμού!

Όλ’ αυτά δεν σας δυσαρέστησαν κύριε Αρχιγραμματέα; Δεν τάραξαν καθόλου την ηρεμία σας; Εκτός κι αν συμφωνείτε κι εσείς μ’ αυτές τις φρικτές αιρετικές κακοδοξίες!
Αλλά γιατί να σας πειράξουν, αφού στο χορό της κακοδοξίας μπήκατε κι εσείς.

Ενθυμούμαι τα όσα απαράδεκτα δηλώσατε πέρυσι στην Αμερική σχετικά με την… υποχρέωση «αναγνωρίσεως πρωτείου τινός στην Ορθόδοξη Εκκλησία»! Μάλιστα, σχεδόν αποκαλέσατε αιρετικούς όσους δεν θα συμφωνούσαν μ’ αυτές τις αθεολόγητες απόψεις που εκστομίσατε!

Ζηλέψατε τη «θεολογία» του Παπισμού κύριε Ελπιδοφόρε; Ωστόσο, έχετε το… ελαφρυντικό ότι δεν είσθε Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεολογίας. Εάν ήσασταν ή εάν επρόκειτο να γίνετε, το ολίσθημά σας θα ήταν πολύ μεγαλύτερο.

Ήταν πολύ εύστοχο το σχετικό ντοκουμέντο που δημοσίευσε η αγωνιστική ιστοσελίδα «Αυγουστίνος Καντιώτης», στο οποίο, στην αριστερή πλευρά, αποτυπώνονταν οι εξωφρενικές θέσεις σας, και στα δεξιά οι θέσεις της Ορθοδοξίας επί του θέματος, τις οποίες διατύπωναν δύο Άγιοι της Εκκλησίας μας και ο Σεβ. μητροπολίτης της περιοχής μου, ο κ. Θεόκλητος.

ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΑΘΕΟΛΟΓΗΤΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΧΙΓΡΑΜΜΑΤΕΑ

Διαβάζοντας τα όσα απίθανα και αθεολόγητα είπε, αυτός ο ρασοφόρος, στην ημερίδα, θέλεις να κλάψεις για το πνευματικό κατάντημα του ιστορικού Πατριαρχείου των ορθοδόξων!

Το θέμα της ομιλίας του ήταν: «Εκκλησιαστική – Εκκλησιολογική προσέγγιση: Η θέση του Οικουμενικού Πατριαρχείου».

● Αναφερόμενος στην από δεκαετίες διακοπή του μνημοσύνου του Πατριάρχη, είπε: «η Εκκλησία εθεώρησε ως ένα βαθμό αναμενομένη και λογική την ύπαρξη αντιδράσεων σε ένα θέμα, το οποίο αποτελούσε ταμπού, τροφοδοτηθέν από χίλια έτη σχίσματος και μισαλλοδοξίας μεταξύ ανατολής και δύσεως».

Εδώ, ο Αρχιγραμματέας, , διαπράττει δύο ολισθήματα:

Πρώτον, ταυτίζει την «Εκκλησία» με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Εκκλησία, π. Ελπιδοφόρε, είναι και η Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία διαφωνούσε κάθετα με τα φιλοπαπικά ενδοτικά ανοίγματα του Αθηναγόρα. Μάλιστα, υπήρξαν και τρεις Αρχιερείς, αλλά και πολλές Μονές του Αγίου Όρους, που διέκοψαν το μνημόσυνό του. Αυτό το θέμα γιατί το αποκρύπτετε;

Δεύτερον, για ποιο «ταμπού» και ποια «μισαλλοδοξία» μιλάει ο κ. Αρχι-γραμματέας; Οι Άγιοί μας που απέκοψαν και διαχρονικά πολέμησαν το Παπισμό, το έπραξαν γιατί ήταν “μισαλλόδοξοι” και είχαν «ταμπού» ή γιατί οι δυτικοί διέστρεψαν το δόγμα εισάγοντας πλήθος αιρετικών κακοδοξιών;

Ήταν “μισαλλόδοξος” ο Μέγας Φώτιος, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός, ο Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος, ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός και ο σύγχρονός μας Άγιος Νεκτάριος;

Όλοι αυτοί οι πνευματοφόροι Άγιοι ήταν «φανατικοί» και «εμπαθείς» και παρεξήγησαν τους Δυτικούς και έπρεπε να γεννηθούν οι σημερινοί, πλήρεις «σοφίας», «αγάπης» και «κατανοήσεως», λατινόφρονες Πατριάρχες, Αρχιερείς και θεολόγοι για «λύσουν» την “παρε-ξήγηση”; Ντροπή!

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Αρχιγραμματέα, θα πρέπει να διακατέχονταν από «ταμπού» και «μισαλλοδοξία» και οι νεώτερες πατριαρχικές Σύνοδοι της Κωνσταντινουπόλεως των ετών 1722, 1727 και 1838, οι οποίες κατα-δίκασαν τον Παπισμό! Αλλά τότε, το Φανάρι ήταν ορθόδοξο και αναμένο, ενώ τώρα αιρετικό και σβησμένο!

● «Χαρακτηρίσαντες [οι Εσφιγμενίτες] αιρετικούς και τον Οικουμενικό Πατριάρχη και πάντας τους Πατριάρχας και αρχηγούς των Ορθοδόξων Εκκλησιών μετά των Ιεραρχών αυτών, έπαυσαν να μνημονεύουν του κανονικού ονόματος του οικείου αυτών επισκόπου, του Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, με αποτέλεσμα να αποκοπούν από το σώμα της Μιάς, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας».

Και οι πρωτοετείς φοιτητές της θεολογίας γνωρίζουν ότι οι Ιεροί Κανόνες (ΛΑ” Αποστολικός και ΙΕ” Κανόνας της Πρωτοδευτέρας Συνόδου) δίδουν το δικαίωμα διακοπής μνημοσύνου, όταν κηρύσσεται απροκάλυπτα αίρεση.

Και αν οι Εσφιγμενίτες το έπραξαν άκαιρα, σήμερα που η παναίρεση του Οικουμενισμού έχει αποθρασυνθεί εντελώς, διακοπή μνημοσύνου μπορεί να γίνει. Μάλιστα, οι Κανόνες αυτοί λένε ότι μια τέτοια ενέργεια όχι μόνο δεν εγκυμονεί κίνδυνο σχίσματος, αλλά αντίθετα προλαμβάνει το σχίσμα.

Επί λέξει ο ΙΕ” Κανόνας λέει: «Ουκ Επισκόπων, αλλά ψευδεπισκόπων και ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, και ου σχίσματι την ένωσιν της Εκκλησίας κατέτεμον, αλλά σχισμάτων και μερισμών την Εκκλησίαν εσπούδασαν ρύσασθαι». Συνεπώς, π. Ελπιδοφόρε, αυτοί που πρέπει να «αποκοπούν από το σώμα της Μιάς, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας» είναι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και οι ομοϊδεάτες του Οικουμενιστές.

● «…υποκύψαντες [οι Εσφιγμενίτες] εις τον εκ δεξιών πειρασμόν ότι έφθασαν εις τοιούτον ύψος αρετής, ώστε να είναι άξιοι να κρίνουν το ορθόδοξον ή μη του φρονήματος ουχί μόνον του οικείου αυτών επισκόπου, αλλά συμπάσης της Ορθοδόξου ανά τον κόσμον Ιεραρχίας».

Στη θεολογική Σχολή που σπουδάσατε, π. Ελπιδοφόρε, δεν μάθατε ότι όταν κινδυνεύει η πίστη έχουν υποχρέωση ακόμη και οι «πέτρες» να σηκωθούν και να διαμαρτυρηθούν;

Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης, γράφει: «Είναι εντολή Κυρίου να µή σιωπά κάποιος σε περίσταση που κινδυνεύει η Πίστη, διότι λέγει “εάν ούτοι σιωπήσωσιν, οι λίθοι κεκράξονται” [Λουκ. 19, 40]. Ώστε όταν πρόκειται περί πίστεως, δεν είναι δυνατόν να πη κανείς “Εγώ ποιός είµαι;» (Επιστολή προς Παντολέοντι Λογοθέτη, PG 99, 1321Α.Β, μετάφρα-ση).

● «Ο “προεστώς” της ευχαριστιακής συνάξεως, ως “κατέχων τον Θρόνον του Θεού” στο ιερό Θυσιαστήριο, ανεδείχθη στη συνείδηση της Εκκλησίας ως καθήμενος εις “τόπον Θεού”, όπως έχει αποδείξει με τη διδακτορική του διατριβή ο επιφανής Ιεράρχης του Θρόνου και κορυφαίος θεολόγος της Ορθοδοξίας Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας. Και καταλήγει: “Δια του τρόπου τούτου η ενότης της Εκκλησίας εν τη Ευχαριστία καθίσταται αυτομάτως και ενότης εν τω επισκόπω”».

Κύριε Αρχιγραμματέα, το Άγιο Πνεύμα το οποίο φωτίζει την Εκκλησία οδηγώντας την εις πάσαν την αλήθειαν» (Ιω. 16: 13) δεν περίμενε να γεννηθεί ο Ζηζιούλας για να «αποδείξει με τη διδακτορική του διατριβή…» οτιδήποτε.

Η θεολογία δεν είναι μηχανολογία ή μαθηματικά για να «αποδείξουμε» κάποιο θεώρημα, αλλά μέθεξη του Θείου, την οποία μόνο οι Άγιοι αξιώθηκαν. Η ζαλισμένη «θεολογία» του Ζηζιούλα τείνει να καταλήξει στο ότι κέντρο «της ευχαριστιακής συνάξεως» είναι, μάλλον, ο επίσκοπος και όχι ο Χριστός! (κι εδώ οσμή Παπισμού!)

Όσον αφορά τον επίσκοπο που είναι «εις “τόπον Θεού”», θα πρέπει να ξέρει ο Άγιος Αρχιγραμματεύς, ότι αυτό παρέχει μεν κάποια δικαιώματα (απαίτηση σεβασμού, υπακοής, κ.λ.π.), αλλά, κυρίως, έχει τεράστιες υποχρεώσεις. Συνεπάγεται σταυρική και μαρτυρική πορεία, παρόμοια με εκείνη που ακολούθησε ο Μέγας Αρχιερεύς, ο Χριστός:

◊ Ο Κύριος νήστευσε 40 ημέρες. Οι σημερινοί επίσκοποι νηστεύουν;

◊ Ο Χριστός συνέχεια αγρυπνούσε και προσευχόταν γονατιστός με δάκρυα για το ποίμνιό του. Οι τωρινοί Αρχιερείς και Πατριάρχες ενδιαφέρονται όσο πρέπει για το ποίμνιο που τους εμπιστεύθηκε ο Θεός ή το παρακολουθούν αδιάφοροι να το κατασπαράζουν οι ποικιλώνυμοι προβατόσχημοι λύκοι, οι αιρετικοί;

◊ Ο Χριστός είχε φτωχική και ταπεινή εμφάνιση, παρ’ όλο που είναι Θεός. Οι πλείστοι σημερινοί Αρχιερείς κυκλοφορούν με λιμουζίνες και αεροπλάνα και φορούν πανάκριβα άμφια, τα οποία επιδεικνύουν σαν τις φιλάρεσκες γυναίκες! Επίσης, αρέσκονται στις κολακείες και στα αλληλολιβανίσματα. Έτσι ήταν ο Χριστός;

◊ Ο Μέγας Αρχιερεύς οδηγήθηκε στο Γολγοθά και προειδοποίησε τους μαθητές Του ότι κι αυτοί θα μισηθούν και θα υποστούν διώξεις. Ερωτούμε: οι σημερινοί επίσκοποι και Πατριάρχες διώκονται, υποφέρουν υπερασπιζόμενοι την Πίστη του Χριστού ή αδιαφορούν γι’ αυτήν, γι’ αυτό και καλοπερνούν, αφού τα έχουν καλά με όλους τους «ισχυρούς της ημέρας», θρησκευτικούς και κοσμικούς;

◊ Επίσης, όταν είσαι «εις τόπον Θεού» δεν προσφέρεις Κοράνια. Δεν αποκαλείς «ιερό» και «άγιο» το βιβλίο που αρνείται τη Θεότητα του Χριστού και παρακινεί σε πόλεμο κατά των χριστιανών, τους οποίους κατηγορεί ότι νόθευσαν το Ευαγγέλιο!

◊Τέλος, π. Ελπιδοφόρε, όταν είσαι «εις τόπον Θεού», την Κυριακή της Ορθοδοξίας καταφέρεσαι κατά των αιρετικών και των εχθρών της Εκκλησίας και όχι εναντίων των ορθοδόξων χριστιανών!

Όντως, ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι «εις “τόπον Θεού”». Έχετε υπ’ όψιν, όμως, ότι και ο προκάτοχός του, ο Νεστόριος, ήταν κι αυτός «εις “τόπον Θεού”». Και βέβαια, «εις “τόπον Θεού”» θα καθίσει και ο Αντίχριστος (Β’ Θεσ. 2:4).

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ

Επίσης, ο Αρχιγραμματέας του Πατριαρχείου, επικαλέσθηκε τον «δ’ και η’ κανόνα της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου», καθώς και τους «κανόνες λδ’ της Πενθέκτης εν Τρούλλω Οικουμενικής Συνόδου και α’ της εν Κων/πόλει Πρωτοδευτέρας Συνόδου» βάσει των οποίων οι μοναχοί οφείλουν υπακοή στον επίσκοπό τους (εν προκειμένω, για τους αγιορείτες, στον Πατριάρχη). Σύμφωνοι, π. Ελπιδοφόρε, αλλά με την αυτονόητη προϋπόθεση ότι αυτός «ορθοτομεί τον λόγον της αληθείας». Όταν όμως, κηρύττει ρήματα διεστραμμένα, τότε οι μοναχοί έχουν υποχρέωση να κάνουν ανυπακοή, κατά το «πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον ή ανθρώποις» (Πραξ. 5:29).

Ο Απόστολος Παύλος καλεί τους Γαλάτες να διώξουν και να αναθεματίσουν ακόμη και τον ίδιο, στην υ-ποθετική περίπτωση που όταν ξαναερχόταν τους κήρυττε διαφορετικά πράγματα, απ’ όσα αρχικά, τους είχε ευαγγελίσει! (Γαλ. 1:8)

Έχετε πτυχίο θεολογίας κ. Αρχιγραμματέα. Δεν μάθατε από την εκκλησιαστική ιστορία, ότι υπήρξαν και εποχές, όπως η σημερινή, όπου ήταν κακή η υπακοή και αγία η ανυπακοή;

Λόγου χάρη, ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός και ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής ήταν απλοί μοναχοί. Κι όμως δεν έκαναν «υπακοή». Ο μεν πρώτος κατατρόπωσε τους εικονομάχους Πατριάρχες και Αρχιερείς, ο δε δεύτερος, αγωνίσθηκε με σθένος κατά της επικρατούσας, τότε, αίρεσης του μονοθελητισμού!

Και γιατί χρησιμοποιείτε τους Ιερούς Κανόνες «κατά το δοκούν»; Τους Κανόνες ΞΕ’ των Αγίων Αποστόλων και Θ’, ΛΓ’ της Συνόδου της Λαοδικείας, που απαγορεύουν ρητώς τις συμπροσευχές με ετερόδοξους, επισείοντας την ποινή της καθαίρεσης για τους παραβάτες, τους έχετε «καταργήσει»; Γιατί; Επειδή δεν σας συμφέρουν και επειδή, βάσει αυτών, θα πρέπει να καθαιρεθεί ο Πατριάρχης και οι ομοϊδεάτες του Οικουμενιστές; Και δεν είναι μόνο αυτοί οι Ιεροί Κανόνες που αθετούν οι Οικουμενιστές. Υπάρχουν και άλλοι που απαγορεύουν την είσοδο αιρετικών κληρικών σε ορθόδοξο Ναό… κ.λ.π.

ΧΑΡΤΙΝΟΣ ΠΥΡΓΟΣ ΟΙ ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΕΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΩΝ

Αυτή η ομιλία που εκφώνησε ο Αρχιγραμματέας του Πατριαρχείου, απο-τελεί, για μένα, απόδειξη ότι η «αγάπη» που φαίνεται να ξεχειλίζει από τις καρδιές των Οικουμενιστών είναι μια “σαπουνόφουσκα”. Το είπε και ο Γέρων Παίσιος: «Μετά λύπης μου, από όσους φιλενωτικούς έχω γνωρίσει, δεν είδα να έχουν ούτε ψίχα πνευματική ούτε φλοιό. Ξέρουν όμως, να ομιλούν για αγάπη και ενότητα ενώ οι ίδιοι δεν είναι ενωμένοι με τον Θεόν, διότι δεν Τον έχουν αγαπήσει»(«Παρακαταθήκη» τεύχος 52 του 2007).

Οι φουκαράδες σχισματικοί μοναχοί της Εσφιγμένου, τραβούν τα πάνδεινα, λόγω της, αδιάκριτης έστω, υπερευαισθησίας τους στα θέματα των ορθόδοξων παραδόσεων. Ερωτώ: Από τους ωκεανούς αγάπης του κ. Βαρθολομαίου προς τον παναιρετικό Πάπα, δεν περισσεύει καμμιά σταγόνα και γι’ αυτούς τους ταλαί-πωρους αδελφούς μας;
Είπε ο Αρχιγραμματέας:

□ «Ομοιάζουν [οι Εσφιγμενίτες] με όσους χαρακτηρίζει ο Κύριος ως κλέπτας της ποίμνης, λυμαινομένους αυτήν και μη εισερχομένους δια της θύρας, αλλά νύκτωρ, εν κρυπτώ και παραβύστω»

Πατέρα Ελπιδοφόρε, με «κλέπτας της ποίμνης, λυμαινομένους αυτήν και μη εισερχομένους δια της θύρας» ομοιάζουν οι φίλοι σας οι Οικουμενιστές. Αν εισέρχονταν δια της «θύρας», που είναι ο Χριστός (Ιω. 10:7), θα αγαπούσαν τα πρόβατα και δεν θα τα παρέδιδαν στους νοητούς «λύκους» του Παπισμού και του Π.Σ.Ε.

Όσον αφορά το «εν κρυπτώ και παραβύστω», αυτή η τακτική είναι ιδί-ωμα του Οικουμενιστών (και του πονηρού πνεύματος που τους υποκινεί) που ενώ είναι ισχνή μειοψηφία μέσα στην Εκκλησία, επειδή βρίσκονται σε υψηλές θέσεις, περνούν τα δικά τους θελήματα, καταλύοντας το σύστημα της Συνοδικότητας. Την ουσιαστική κατάλυση της συνοδικότητας κατείγγειλε και ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ. Στυλιανός.

□ «Πολλήν έκαμε υπομονή τόσο το Οικουμενικό Πατριαρχείο ως Μήτηρ Εκκλησία, όσο και η Ιερά Κοινότης, ως εν Χριστώ αδελφότης μεριμνώσα για τη σωτηρία και την ανάνιψή τους εκ της πλάνης».

Πράγματι, κ. Αρχιγραμματέα, «πολλήν υπομονή έκαμε» τόσο το Άγιο Όρος όσο και οι Ελλαδίτες Αρχιερείς με τον αθεόφοβο προϊστάμενό σας. Καλά θα είναι να εγκαταλείψουν την τακτική του στρουθοκαμηλισμού και να υπερασπίσουν την ατιμαζόμενη απ’ αυτόν, Εκκλησία του Χριστού. Έτσι, υπάρχει ελπίδα, λόγω του «ραπίσματος» που θα δεχθούν οι Οικουμενιστές, να συνέλθουν και να «ανανήψουν εκ της πλάνης».

□ «Δεν αρκέσθησαν στην ιδία πλάνη, αλλά εξήσκησαν καθ’ όλα αυτά τα χρόνια συστηματική προσπάθεια να παρασύρουν στην εκτός της Εκκλησίας πνευματική απώλεια και άλλους πιστούς και κληρικούς, διαδίδοντες με κάθε τρόπο τις δοξασίες τους»
Αυτή η κατηγορία «ταιριάζει-γάντι» για τους Οικουμενιστές που, τον τελευταίο καιρό, επιδίδονται σε μια πρωτοφανή προπαγάνδα των κακοδοξιών τους, μέσω νεοεκδοθέντων εντύπων, ημερίδων, του διαδικτύου, κ.λ.π.

Πάντως, αν με τα λόγια αυτά εννοεί, ο κ. Αρχιγραμματέας, ότι οι Εσφιγμενίτες ενημερώνουν τον κόσμο για την αίρεση του Οικουμενισμού, θα σημείωνα ότι καλά θα κάνουν να τους μιμηθούν και οι υπόλοιπες Μονές του Αγίου Όρους, καθώς και οι δεσποτάδες μας, οι οποίοι κρατούν τον πιστό λαό στο σκοτάδι.

□ «Δεν είναι πρώτη φορά που η Εκκλησία αντιμετωπίζει τέτοιες καταστάσεις» [σαν αυτό της Μονής Εσφιγμένου].
Θα έλεγα στον π. Ελπιδοφόρο ότι «δεν είναι πρώτη η φορά που η Εκκλησία» βρίσκεται υπό την κυριαρχία μιας αίρεσης, όπως αυτής του Οικουμενι-σμού. Ας θυμηθούμε την εποχή του Αρειανισμού.

ΚΟΛΑΚΕΙΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ

Εν συνεχεία, ο Αρχιγραμματέας του Πατριαρχείου, πλέκει το εγκώμιο των δύο κορυφαίων Οικουμενιστών σε τέτοιο βαθμό, ώστε αναρωτήθηκα “γιατί το κάνει αυτό; Επιδιώκει τίποτα;

Εν τέλει, σε ποιους απευθύνεται; Στους παριστάμενους της Ημερίδας ή στον Πατριάρχη και στον Περγάμου;” Ακούστε τι είπε γι’ αυτούς: «…ο επιφανής Ιεράρχης του Θρόνου και κορυφαίος θεολόγος της Ορθοδοξίας Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας»! Και για τον Παναγιώτατο: «ο νυν ευκλεώς Πατριαρχεύων Αυθέντης και Δεσπότης ημών Παναγιώτατος κ. κ. Βαρθολομαίος»!

Κύριε Λαμπρυνιάδη, «Αυθέντης ημών» με κεφαλαίο άλφα και «Δε-σπότης ημών» με κεφαλαίο δέλτα, καλείται μόνον ο Θεός! Επίσης, αν και αυτό καταχρηστικά χρησιμοποιείται για τους μητροπολίτες, και τα «κ.κ.» είναι τα αρχικά των λέξεων «Κύριος Κύριος» με τις οποίες κλήθηκε μόνο ο Θεός (Ιεζ. 12:10, Αμώς 5:3, Κριταί 2:1, κ.ά.)

Όσον αφορά το «ευκλεώς Πατριαρχεύων»… καλύτερα να μην το σχολιάσουμε!

Πάντως, ας μου επιτρέψει ο π. Ελπιδοφόρος –δια παν ενδεχόμενον– να του πω ότι είναι χίλιες φορές προτιμότερο να γίνει ένας άσημος μοναχός του Αγίου Όρους, έστω και της σχισματικής Μονής Εσφιγμένου, παρά να γίνει Πατριάρχης και να κινδυνεύσει η σωτηρία της αθάνατης ψυχής του (τι γαρ ωφελείται ανθρωπος εαν τον κόσμον όλον κερδήση, την δε ψυχήν αυτού ζημιωθή; Ματθ. 16:26)

ΝΑ ΕΚΔΙΩΧΘΟΥΝ ΠΡΩΤΑ ΟΙ «ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ»

ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΟΙ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

Προς το τέλος της ομιλίας του, ο Αρχιγραμματέας του Πατριαρχείου, αγανακτισμένος είπε:

«Η Εκκλησία έδωσε τη λύση. Η Μονή Εσφιγμένου έχει την αδελφότητά της [εννοεί την νέα συνοδεία που μένει στις Καρυές].

Διάλογος πλέον με τους κατέχοντες το κτιριακό συγκρότημα της Μονής δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο με προοπτική είτε την εν μετανοία ένταξή τους στην κανονικότητα και στην υπό τον Ηγούμενο αδελφότητα, είτε τον τρόπο και το χρονοδιάγραμμα της οριστικής αποχωρήσεώς τους από τον Ιερό τόπο. Γένοιτο!»

Κύριε Λαμπρυνιάδη, ποιο είναι το μείζον: η αίρεση ή το σχίσμα;

Προφανώς το πρώτο. Επειδή λοιπόν ο Θεός μας, είναι Θεός δικαιοσύνης, πιστεύω ότι το δικαιότερο θα ήταν το να εκδιωχθούν πρώτα από το Οικουμενικό Πατριαρχείο οι Οικουμενιστές και έπειτα οι Εσφιγμενίτες από το Άγιο Όρος.

Προσευχόμαστε στο Θεό να μας χαρίσει ένα νέο «Μάρκο Ευγενικό» που θα πάρει το «φραγγέλιο» και θα εκβάλει όχι από τον περίβολο (Ιω. 2:15),

αλλά μέσα από το Ναό του Θεού αυτούς που προσέβαλλαν και μαγάρισαν με τις κακοδοξίες τους τον ιερό και ιστορικό Πατριαρχικό Θρόνο.

Πιστεύω ότι αν συμβεί αυτό, τότε θα λυθεί αυτόματα και το ζήτημα της Μονής Εσφιγμένου, διότι μη ούσης της αίρεσης του Οικουμενισμού, οι αδελφοί δεν θα έχουν κανένα πλέον λόγο να μην ενσωματωθούν στην Εκκλησία του Χριστού. Γένοιτο!

ΠΗΓΗ http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=11535

Πτολεμαΐδα, 18/4/2010
Βασίλης Κερμενιώτης
Kermeniotis_b@yahoo.gr

Ναός του Σολομώντα εγκαινιάστηκε την Πέμπτη 31 Ιουλίου

2014-08-01T15:06:00.001-07:00

Ναός του Σολομώντα εγκαινιάστηκε την Πέμπτη 31 Ιουλίου στη γειτονιά Brás, στο κέντρο του Σάο Πάολο, και κόστισε 680 εκατ. ευρώ.

Είπαν, είναι το μεγαλύτερο θρησκευτικό συγκρότημα στην Οικουμενική Εκκλησία του Βασιλείου του Θεού με χωρητικότητα για 10 χιλιάδες άτομα, Ο ναός έχει διαστάσεις που υπερβαίνουν τις μετρήσεις ενός γηπέδου ποδοσφαίρου.

Η εναρκτήρια λατρεία έγινε παρουσία του Προέδρου Dilma Rousseff, με τη σύζυγός του Ester Bezerra. Παρευρέθηκαν ο αντιπρόεδρος Michel Temer, ο κυβερνήτης του Σάο Πάολο Geraldo Αλκμίν, η πρώτη κυρία Lu Αλκμίν, ο υπουργός δικαιοσύνης, ο δήμαρχος του Σάο Πάολο Fernando Haddad, ήταν επίσης ο αντιπρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Arlindo Chinaglia, ο υπουργός Marco Aurélio de Mello Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο, Υπουργός της Γενικής Γραμματείας της Προεδρίας Gilberto Carvalho, Υπουργός Αμύνης Mary Elizabeth Rocha.

Μεταξύ των αρχών της πολιτείας του Σάο Παύλος, παρουσία του Προέδρου του Δικαστηρίου, δικαστής José Renato Nalini, Γενικός Εισαγγελέας του Δικαστηρίου, Márcio Fernando Ηλίας Rosa, ο Πρόεδρος της Νομοθετικής Συνέλευσης, Samuel Moreira, εκτός από διπλωμάτες, οι πρόεδροι των δημόσιων επιχειρήσεων, υφυπουργών και εκπροσώπων της Rede Record, SBT, Bandeirantes και RedeTV κ.α. (Όλοι η Σάρα-Μάρα δηλαδή).

Κατά τη διάρκεια της τελετής, οι πιστοί δίνουν μαρτυρία για το πώς εντάχθηκαν στην καθολική εκκλησία, που ιδρύθηκε το 1977 από τον επίσκοπο Macedo,

Για τον πρόεδρο της Ισραηλιτικής Συνομοσπονδίας της Βραζιλίας, Claudio Lottenberg, ο ναός είναι ένα ορόσημο, γιατί πηγαίνει πέρα από το θρησκευτικό ζήτημα - Είναι απολύτως εκπληκτικό, μοναδικό.

Έχει ένα ρόλο που ξεπερνά το ίδιο το λόγο, για τον οποίο δημιουργήθηκε, επειδή η Ιερουσαλήμ είναι πέρα από το όριο της οποιασδήποτε θρησκείας και αυτό θα φέρει σε επαφή όλους τους ανθρώπους.

Ο δήμαρχος του Σαλβαδόρ, πιστεύει ότι ο ναός "είναι ένα από τα πιο σημαντικά θρησκευτικά έργα σε όλη τη Βραζιλία." - Το μέγεθος του ναού, εκφράζει το μέγεθος της Οικουμενικής Εκκλησίας και τη δύναμη των ηγετών τους.

Εγκαίνιά του Ναού του Σολομώντα στην Βραζιλία

2014-08-01T14:55:00.000-07:00

31 Ιουλίου του 2014 θα γίνουν τα επίσημα εγκαίνιά του Ναού του Σολομώντα στην Βραζιλία.
Η αίρεση των πεντηκοστιανών με την ονομασία UNIVERSAL CHURCH OF THE KINGMOM OF GOD – UCKG, σε Ελληνική μετάφραση η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ κατασκεύασε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας έναν ναό με βάση την κατασκευή του ναού του Σολομώντα και του έδωσαν το όνομα – TEMPLE OF SOLOMON ( Ναός του Σολομώντα ).

Η συγκεκριμένη χριστιανική αίρεση έχει μέχρι στιγμής πάνω από 5.000 εκκλησίες στην Βραζιλία.

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΟΥΣ.....ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΜΙΑ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ Ο ΜΕΣΣΙΑΣ (ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ, ΤΟΝ ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ, ΚΑΙ ΟΛΟΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΣΥΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΟ Π.Σ.Ε.) Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ (ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ) ΚΑΙ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ.

Άραγε θα παρευρεθούν όλοι η Οικουμενική Θρησκευτική Ηγέτες εκεί.???

Πάπας Φραγκίσκος : Τα RFID τσιπάκια είναι ευλογία από τον Θεό!

2014-08-01T14:20:00.001-07:00

Σε μια αμφιλεγόμενη κίνηση κατά την καθολική εκκλησία , ο παπάς Francis, υποστήριξε ξεκάθαρα και τάχθηκε υπέρ των τεχνολογιών RFID Chip και το εξαιρετικό δυναμικό που διαθέτουν για την ανθρωπότητα . Κατά τη διάρκεια της εβδομαδιαίας ομιλίας ο Ποντίφικας , μίλησε στο πλήθος για την άποψή του σχετικά με την τεχνολογία RFID και διαβεβαίωσε τους οπαδούς του ότι καμία πνευματική βλάβη δεν μπορεί να προέλθει από την υποδοχή του εμφυτεύματος RFID .

Όλα καλά σύμφωνα με την Έρευνα του...

« Έχουμε εξετάσει τις γραφές καλά , και μπορώ με βεβαιότητα να πω ότι δεν υπάρχει τίποτα που να βεβαιώνει ότι τα τσιπ RFID είναι σατανικά . Αν μη τι άλλο , αυτές οι συσκευές είναι μια
ευλογία από τον Θεό τον ίδιο ,ο οποίος τα παραχώρησε στην ανθρωπότητα για να λύσει πολλά από τα δεινά του κόσμου . ” συμπλήρωσε ο Πάπας.

Απευθύνθηκε στους ακροατές λέγοντας τους να είναι ανοιχτόμυαλοι σε αυτή την εποχή όπου λαμπρές και νέες τεχνολογικές προόδους γίνονται καθημερινά. Ο Επίσκοπος της Ρώμης εξήγησε στους παρευρισκομένους τον ενθουσιασμό του για την εμφύτευση RFID και πως θα καταστεί στο άμεσο μέλλον , υποχρεωτική η διαδικασία εμφύτευσης για όλους τους εργαζόμενους και τους κατοίκους του Βατικανού .

Η Νέα τάξη προωθεί με έξυπνο τρόπο το εμφύτευμα

Τον περασμένο μήνα το NBC προέβλεψε ότι μέχρι το 2017 , κάθε Αμερικανός θα έχει αγοράσει ένα εμφύτευμα RFID . Δεν προκαλεί καθόλου έκπληξη , λαμβάνοντας υπόψη την συνεχώς αυξανόμενη εξάρτηση των ανθρώπων από την τεχνολογία . Με την έλευση προϊόντων όπως το Google Glass , η δημιουργία “ανθρώπων μηχανών” ζυγώνει κάθε μέρα .

Η ευρεία εμφύτευση του τσιπ RFID σε όλους τους κατοίκους του πλανήτη , θα είναι ένα τεράστιο και ιστορικό άλμα για την ανθρωπότητα συμπληρώνει το NBC , προπαγανδίζοντας υπέρ της εμφύτευσης.

Δείτε Λιγότερα

Υποτροφίες από τους παπικούς σε Ορθοδόξους θεολόγους και μητροπολίτες

2014-07-31T01:58:00.000-07:00

Από την Ένωση εκκλησιών το 1965 Είχαν Χορήγηθη υποτροφίες από τους παπικούς σε Ορθοδόξους θεολόγους ( και μητροπολίτες ! ) να σπουδάσουν σε παπικά πανεπιστήμια τη φράγκικη θεολογία .
Τη στιγμή αυτή περισσότερη από 80 περίπου θεολόγοι, είναι σε παπικές θεολογικές σχολές

Σε παπική σχολή σπούδασε και ο Βαρθολομαίος, έχοντας μάλιστα Ιησουΐτη καθηγητή, ο οποίος επέβλεψε τη διατριβή του, για την κωδικοποίηση των Ιερών Κανόνων, για τους οποίος αποφάνθηκε ότι άλλοι μεν εξ αυτών (των Ιερών Κανόνων) πρέπει να τροποποιηθούν, άλλοι να συγχωνευθούν, άλλοι να συντμηθούν και άλλοι

τέλος να καταργηθούν, ίσως καθ ’ ολοκληρίαν.
(Αρχιμ. νυν Πατριάρχου Κ-Πόλεως ) Βαρθολομαίου Αρχοντώνη.

Περί την κωδικοποίησιν των Ιερών Κανόνων και των Κανονικών Διατάξεων εν τη Ορθοδόξω Εκκλησία , Θεσ / κη 1970, σ . 15)

Ο Βαρθολομαίος ζητά την κατάργηση ορισμένων από τους, πάνω από οκτακόσιους Κανόνες, που έχει η Ορθόδοξη Εκκλησία, κατά το πρότυπον φαίνεται του μεν παπισμού, που έχει περί τους τριάντα, του δε προτεσταντισμού που δεν έχει κανένα !
Αποκλείεται όμως ο Βαρθολομαίος να ζητήσει την κατάργηση των Κανόνων εκείνων, που προστατεύουν τα επισκοπικά ή πατριαρχικά δίκαια.

Ύστερα από αυτά,δεν πρέπει να εκπλήττεται κανένας, όταν ακούει τον Βαρθολομαίο να λέει ότι Ορθοδοξία και παπισμός αποτελούν « το ενιαίο σώμα του Χριστού », όπως έγραψε στο μήνυμά του προς τη Μικτή Ομάδα Εργασίας Καθολικής Εκκλησίας και Π.Σ.Ε.

( περιοδικό Ορθοδοξία, Ιούλιος – Σεπτέμβριος 1994, σ . 444.

Το δικό μας κανάλι ειδήσεων

2014-07-30T03:37:00.001-07:00

Το δικό μας κανάλι ειδήσεων

Bόμβα από πρώην στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας

2014-07-30T02:08:00.000-07:00

βόμβα από πρώην στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας,

πίσω από όλα είναι ο Πάπας το Βατικανό.

H Κάρεν Χούντες, ξεμπροστιάζει το Βατικανό και τους Ιησουίτες. Aαυτό ανεβαίνει με ρίσκο να ρίξουν το βίντεο ή και το κανάλι, αφού το κανάλι του ίδιου του Γκρεγκ Χάντερ, το έριξαν γιατί λένε ότι περιείχε "νταηλίκια", "παρενόχληση" και "απειλές".

Πηγη

====================