Wszystko o kobietach

Zakupy w H&M

2011-10-25T09:54:00.000-07:00

Pomysł pracy dla kobiet - Zarabianie z Betterware

2011-07-31T05:47:00.000-07:00

Betterware rozpoczęła swoją działalność w Polsce w 2007 r. Jest nowoczesną firmą sprzedaży bezpośredniej sprzętu i środków gospodarstwa domowego z fabryką i centrum dystrybucyjnym w Anglii. Teraz możliwości współpracy oraz doskonałe produkty dla domu są także dostępne w naszym kraju! Betterware chce poprawić jakość życia rodzinnego, dając swoim Klientom pomysł na lepszy dom, pomagając osiągnąć niezależność finansową swoim Przedstawicielom i dbając o rozwój zawodowy swoich Pracowników.

Krótka notka o najkorzystniejszej formie sprzedaży bezpośredniej - marketingu wielopoziomowym (MLM)

Dlaczego MLM jest korzystny dla kariery? Bo jest biznesem równych szans, zajęciem dla każdego, kto ceni wolność i niezależność, pragnie rozwoju osobistego i chce osiągać sukcesy zawodowe i materialne. Tutaj nikt nie pyta, ile masz lat, jakie posiadasz wykształcenie, doświadczenie zawodowe, plany rodzinne, liczę dzieci i czy zawsze będziesz do dyspozycji firmy.

Nie ma również znaczenia, czy umiesz sprzedawać, wystarczy, że będziesz używał produktów i polecał je znajomym - Twoja rekomendacja to najlepsza technika sprzedaży.

Korzyści dla Ciebie ze współpracy z Betterware

OSZCZĘDZAJ, jeśli jesteś STAŁYM KLIENTEM

Kupuj bez 30% marży (niezależnie od wielkości zamówienia)

Zamawiaj kiedy chcesz i ile chcesz

DODATKOWA PRACA, jeśli jesteś PRZEDSTAWICIELEM

Polecasz produkty znajomym
Zarabiasz na marży
Odroczona płatność na 14 dni (zamówienie do 600 zł)
Gwarancja jakości - możliwość zwrotu każdego produktu
Pracujesz kiedy chcesz i ile chcesz
Brak szefa
Miła atmosfera
Bez ryzyka i inwestycji

TWÓJ BIZNES

Tworzysz zespół przedstawicieli
Zarabiasz od ogólnego obrotu od 3% - 15%
Dodatkowe premie
Możliwość nieograniczonych dochodów
Działasz jak chcesz i kiedy chcesz
Spotkania, bale, konferencje, szkolenia, wyjazdy

Produkty

NAJLEPSZYM PRZYJACIELEM KOBIETY SĄ DIAMENTY, NAJLEPSZYM PRZYJACIELEM PRZEDSTAWICIELA BETTERWARE JEST KATALOG!

Podstawowym narzędziem pracy jest Katalog (poniżej znajdziesz adres, pod którym możesz go ściągnąć, żeby wstępnie się z nim zapoznać), który jest najlepszym ekspertem sprzedaży, dlatego nos go zawsze przy sobie.

Produkty Betterware to artykuły powszechnego użytku domowego, pomysłowe i przydatne w każdej kuchni, garderobie, ogrodzie, a nawet domowym biurze. Łatwo więc znajdziesz dla nich Klientów. Doskonałe środki czystości szybko znajdą swoje zwolenniczki wśród Klientek, które chętnie będą zamawiać regularnie.

400 nowych produktów rocznie sprawi, że każdy Katalog ma szansę zainteresować starych i nowych Klientów.

Struktura rozwoju pracowniczego i awansu w Betterware

Przedstawiciele awansują według obrotów w kolejności:

Przedstawiciel
Starszy przedstawiciel
Lider
Menadżer
Starszy Menadżer
Dyrektor
Starszy Dyrektor
Dyrektor Generalny
Starszy Dyrektor Generalny
Złoty Dyrektor Generalny
Szafirowy Dyrektor Generalny
Diamentowy Dyrektor Generalny.

Rabaty, bonusy, nagrody dostajesz za rozwój sieci sprzedaży. Nie musisz sam sprzedawać, aby dostać bonusy - wystarczy, że zbudujesz grupy i sam osiągniesz obrót ok. 200 zł.

Szczegółowe informacje o sprzedaży bezpośredniej w Betterware

Informacje zasięgniesz pod adresami:

www.betterware.co
Katalog produktów: http://www.betterware.pl/img/katalog/c0811.pdf
Przewodnik Przedstawiciela: http://www.betterware.co/download/info/przewodnik-przedstawiciela.pdf
Plan marketingowy: http://www.betterware.co/download/info/plan-marketingowy.pdf

Zamówić produkty, dowiedzieć się więcej o współpracy możesz kontaktując się:

Katarzyna Olszewska

PL-67365

tel. 505 912 326

e-mail: katolsz1@wp.pl.

Inwestowanie w kapitał ludzki

2011-05-16T11:52:00.000-07:00

Słowo „inwestycja” potocznie kojarzona jest z zakupem „czegoś” - nieruchomości, firmy, antyku, akcji - co może w przyszłości przynieść zysk. Tak naprawdę pojęcie to jest dużo szersze, a na rynku pojawia się coraz więcej możliwości.

Inwestować można na wiele sposobów, jednak cel zawsze jest ten sam – zwiększenie zysków przedsiębiorstwa i jego rentowności. Niektóre firmy dążą do osiągnięcia go poprzez ekspansję i pozyskiwanie dodatkowego kapitału ze źródeł zewnętrznych, takich jak np. inne spółki, czy inwestorzy. Są także przedsiębiorstwa, których strategia polega na wewnętrznym lokowaniu kapitału i inwestowaniu pieniędzy w samą firmę, by stworzyć lepsze warunki do rozwoju, a co za tym idzie umocnić swoją pozycję na rynku.

W tym przypadku możemy wymienić np. inwestowanie w rozwój pracowników. Praktyki biznesowe wskazują, że jest to jedna z najlepszych decyzji, jakie może podjąć dyrektor zarządzający. Określenie „kapitał ludzki” ukuł już ojciec współczesnej ekonomii, Adam Smith. Najczęściej stosowane jest ono w makroekonomii, w odniesieniu do relacji państwo-obywatel. Nie do końca chyba precyzyjnie, bo w skali mikro rola jednostki jest co najmniej równie istotna. Badania firmy Hewitt wykazały, że zaangażowanie pracowników ma ogromny wpływ na wydajność spółki i tempo jej rozwoju. Przedsiębiorstwa, w których wynosiło ono 60-100% uzyskiwały całkowity zwrot wartości dla akcjonariuszy (TSR) o 24% wyższy od średniej, podczas gdy firmy o najmniejszym wskaźniku zaangażowania pracowników (0-40%) uzyskały TSR 18% poniżej średniej.

Najbardziej oczywistym sposobem inwestowania w kapitał ludzki jest organizowanie szkoleń. To wydatek, który opłaca się z dwóch powodów. Po pierwsze, podnosi kwalifikacje pracowników, zwiększając ich efektywność. Z drugiej strony, szkolenia nastawione na współpracę i interakcję pomiędzy pracownikami pozwalają nawiązać bliższe relacje w zespole co w konsekwencji usprawnia komunikację w pracy, sprawiając, że zatrudniane osoby czują się swobodniej i są mocniej związane z firmą.

Wprowadzenie w przedsiębiorstwie zmian, które zapewnią pracownikom większy komfort pracy, jest trochę bardziej skomplikowane, gdyż należy do nich np. zapewnienie dłuższego urlopu macierzyńskiego, stworzenie możliwości wzięcia urlopu w celach edukacyjnych lub zmiana z pełnego na niższy wymiar etatu. Takie rozwiązania sprawiają, że zatrudniane osoby będą miały większe poczucie bezpieczeństwa i stabilności. W związku z tym będą mniej skłonne do rozglądania się za innym pracodawcą. Propagowanie tego typu działań przez firmę może również przyciągnąć uwagę potencjalnych kandydatów do pracy. Obecnie młodzi, zdolni ludzie oczekują od szefa, że wyjdzie on naprzeciw ich potrzebom i wymaganiom, a od działów HR, że będą bardziej otwarte na innowacyjne rozwiązania i niestandardowe podejście.

Inwestycja w pracowników często nie wymaga wielkich nakładów. Czasem wystarczy dobry pomysł i sprawna realizacja. Bardziej kosztowne są inwestycje zewnętrzne. Tu również warto postawić na ludzi. Ciekawym rozwiązaniem są, coraz bardziej popularne w USA i Europie Zachodniej, „inwestycje w talent”. To forma współczesnego mecenatu, w ramach którego firmy wspierają młode, uzdolnione osoby i pomagają im rozpocząć karierę.

Na co należy zwrócić uwagę przy inwestowaniu na giełdzie?

2011-04-16T04:00:00.000-07:00

Inwestowanie czy granie na giełdzie to jedno z przyjemniejszych zajęć dla analityka technicznego.

Inwestowanie na giełdzie wiąże się z ryzykiem jak każde inwestowanie. Przede wszystkim należy zrozumieć i uwierzyć w główne założenia analizy technicznej.

Na pewno nie ma sensu podejmować decyzji o kupnie lub sprzedaży akcji na podstawie ogólnie dostępnych informacji na Giełdzie Papierów Wartościowych bo informacje o wynikach finansowych, komunikaty i pogłoski na temat spółki są już uwzględnione w kursie akcji spółki.

Całe założenie o tym, że rynek dyskontuje wszystkie informacje sprowadza się do tego, że umiejętne analizowanie wykresów potrafi z wyprzedzeniem dać sygnał o pozytywnej bądź negatywnej informacji fundamentalnej, która może się dopiero pojawić. Wiadomo bowiem, że na rynku istnieją inwestorzy, którzy wykorzystują poufne informacje i sprzedają akcje przed przekazaniem informacji do publicznej wiadomości.

Dlatego też tak ciekawym i ulubionym przez kupujących i sprzedających zajęciem jest obserwowanie kursów i obrotów na rynku akcji oraz wychwytywanie tego rodzaju dziwnych zachowań, tym bardziej, że może ono okazać się bardzo zyskowne.

Kolejnym założeniem jest to, że analiza techniczna jest analizą psychologicznego zachowania tłumu. Co to oznacza? To, że ludzie zachowują się podobnie, gdy mają do czynienia z podobnymi wydarzeniami. Uczucia strachu i chciwości to dominujące uczucia występujące podczas inwestowania, które determinują w dużym stopniu skuteczność analizy technicznej. Taka jest natura ludzka i większość ludzi nie jest w stanie tego zmienić. Ten proces wciąż się powtarza i podobnie jest na giełdzie. Mimo, ze część osób będzie umiała rozpoznać takie zachowanie, zobaczyć na wykresie „formację rynkową” i ją wykorzystać, to i tak większość zrobi to samo. To waśnie dzięki ludzkiej naturze inwestorzy korzystający z analizy technicznej zwiększają prawdopodobieństwo swojego sukcesu inwestycyjnego.

Najważniejszą zasadą jest to, że rynki finansowe są albo w trendzie albo się konsolidują. Możemy wyznaczyć trzy rodzaje trendów: wzrostowy, spadkowy i boczny. Każda ze spółek notowanych na giełdzie znajduje się w którymś z tych trzech trendów. Trend jest ściśle związany z czasową perspektywą inwestycyjną. Dlatego właśnie każdy analityk techniczny powinien grać z trendem zgodnie z założoną przez siebie perspektywą inwestycyjną. Tylko konsekwentna gra z trendem gwarantuje w długim terminie sukces inwestycyjny.

Niestety są też spółki z poważnymi problemami finansowymi, o których jeszcze się głośno nie mówi, ale mogą to być potencjalne „bankruty”, które ratują się nowymi inwestorami, mają nowe plany restrukturyzacyjne i spłacają kredyty. Trzeba wówczas wcześnie rozpoznać spółki zagrożone, zmniejszyć ryzyko inwestycji w akcje, odróżnić spółkę bankrutującą od prawdziwej okazji inwestycyjnej, i zwracać uwagę na określone sygnały, by nie stracić kapitału.

Warto też się zastanowić, czym charakteryzują się spółki z problemami finansowymi z punktu widzenia analizy fundamentalnej, w której skład wchodzą wskaźniki wartości rynkowej; rentowności i oceny perspektyw rozwojowych itd.

Wiedza źródłem inwestowania

2011-04-16T01:09:00.000-07:00

Jak się powszechnie sądzi, pieniądze szczęścia nie dają… ale się przydają! Ci, którzy umieją je zarabiać, umieją też inwestować.

Wszelkie nadwyżki można inwestować. Inwestujemy pieniądze w nieruchomości, akcje, fundusze powiernicze, fundusze inwestycyjne i inne papiery wartościowe. Inwestować można też w wiedzę.

Współcześnie, globalną siecią jaką można przesyłać wiedzę w formie elektronicznych danych, jest Internet. Sieć www ma ogromny potencjał i jest medium bez ograniczeń. Inwestowanie w sieci stało się od kilku lat bardzo popularne, a inwestowanie w wiedzę przez Internet to stosunkowo młoda metoda na biznes i nie stanowiąca jeszcze dużej konkurencji. Fachowcy szacują, że już w następnym pokoleniu Internet będzie nie tylko podstawowym źródłem informacji, ale też jednym z podstawowych źródeł zakupów i miejscem, w którym przeprowadza się rozpoznania rynku przed zakupami. Dlatego wszyscy ci przedsiębiorcy, którzy robią dalekosiężne plany powinni w nich uwzględnić właśnie Internet, a swoją aktywność marketingową przynajmniej częściowo prowadzić w formie e-marketingu. Warto zatem inwestować w potencjał e-marketingu.

A co z wiedzą? Inwestowanie w wiedzę i sprzedawanie jej przez Internet to sposób na zarabianie pieniędzy. W ten sposób, według zasady „Daj ludziom to czym się interesują”, możemy pisać poradniki i ebooki. Wiedzę w różnych tematach mamy. Piszemy poradniki o tematyce na której się znamy (wtedy pisze się je najprzyjemniej). Teraz musimy tą wiedzę spieniężyć, sprzedając ją w formie elektronicznej. Ta wiedza to np. kursy internetowe (szkolenia online), ebooki, audiobooki w formacie MP3 i na CD, czyli tzw. e-produkty. E-produkty to wszelkie gotowe rozwiązania możliwe do wykorzystania od ręki.

Inwestowanie w wiedzę, sprzedając ją w Internecie to najprostszy sposób na zarabianie pieniędzy, i jaki ekscytujący! Ludzie są żądni wiedzy i chcą się uczyć czegoś nowego.

Inwestowanie pieniędzy w Internecie to też reklamy i kampanie dotyczące naszych produktów. Poczynając od Google Adsense, Adtaily, Netsales – najpopularniejszych programów, pomagających wydawcom online zarabiać na wyświetlaniu reklam internetowych. Co istotne potencjał e-marketingu stale rośnie wraz ze wzrostem znaczenia internetowego medium.

To wszystko dotyczy przede wszystkim młodych firm prowadzących działalność przez e-marketing, np. sklepów internetowych, innych właścicieli stron internetowych prowadzących sprzedaż e-produktów, blogów, forum dyskusyjnych.

Inwestowanie w działalność internetową to jeden z lepszych sposobów na zarabianie pieniędzy także przez średnie firmy. E-marketing jest więc konieczny, żeby prowadzić działalność z zyskiem i utrzymać constance dochodu i pozycję na rynku.

Kampania RESERVED Beautiful Story - kolekcja wiosenno - jesienna

2011-04-15T15:11:00.000-07:00

RESERVED jest jedną z wiodących firm odzieżowych w Polsce. Program, z którym się zapoznajecie jest kolejną edycją kampanii Beautiful Story promującą Modelki i Modeli. Twarzą drugiej edycji kampanii jest jedna ze światowych top modelek - Magdalena Frąckowiak. Sesja do kolekcji wiosenno-letniej była prowadzona w Buenos Aires a jej celem było ukazanie zarówno realiów pracy modelek jak i całej ekipy zdjęciowej.

Obejrzyj film.

Poland - Move your Imagination - Polska dla Europejczyków ... piękny i ciekawy jest ten nasz kraj!

2011-03-12T06:51:00.000-08:00

Fajnie mieć rodzeństwo

2011-03-12T06:10:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Beata Turska

Planowanie „skoku” na słoik Nutelli. Wspólny pies, wspólne wspomnienia z wakacji, wspólne radości, a czasem i wspólne smutki.

Relacji między rodzeństwem nie da się z niczym porównać – mówi psycholog dziecięcy Beata Płażewska. Przyjaciół i partnerów możemy sobie wybrać. Brata czy siostrę po prostu się ma. Więź między rodzeństwem jest jedyna w swoim rodzaju: pełna emocji, sprzecznych uczuć, czasem burz, a przy tym niesamowicie silna.

Zawsze tuż obok

Mieć brata czy siostrę to mieć kogoś, kto zna nas od podszewki i jest w naszym życiu już na zawsze, nawet jeśli mieszka na drugim końcu świata lub gdy widzimy się z nim jedynie w święta Bożego Narodzenia. Świat dziecka, któremu rodzi się brat czy siostra, staje się bogatszy. Taki malec ma obok siebie kogoś, kto także jest dzieckiem. I to nie od czasu do czasu, np. popołudniami w piaskownicy (z której zawsze można zabrać zabawki i pójść na inne podwórko), ale na stałe, także wtedy, gdy nie jest łatwo być razem.
Starsze dziecko uczy się odpowiedzialności za inną osobę, ma kogoś, kto jest w nie wpatrzony jak w obrazek. Młodsze ma idola, którego może naśladować, pomocnika, jeśli trzeba obrońcę, doradcę. Czasem podpowiedź starszego brata czy siostry, jak poradzić sobie z rówieśnikami, jest trafniejsza niż ta udzielona przez mamę, tatę, czy nawet psychologa.

Partner do... kłótni
I starsze, i młodsze dziecko oprócz towarzysza zabaw zyskuje... nowego rywala.
– To bywa trudne, ale na ogół wszystkim wychodzi na zdrowie – przekonuje Beata Płażewska. – Malec, który ma rodzeństwo, uczy się dzielić, walczyć o swoje, wygrywać, przegrywać, iść na kompromis, wybaczać, czekać na swoją kolej. Dzięki temu lepiej radzi sobie wśród rówieśników.
Mając rodzeństwo, dziecko uczy się również, że można kochać kogoś mimo jego wad, i czasem go nie cierpieć, nawet jeśli obdarowany jest wieloma zaletami. A także tego, że tę samą osobę można kochać i nie cierpieć jej jednocześnie. Dzieci, które mają rodzeństwo, rzadziej są wychowywane pod kloszem. Uwaga rodziców rozkłada się między wszystkie pociechy. Każda z nich jest więc w mniejszym stopniu obciążona ich oczekiwaniami i pokładanymi w nich nadziejami.

Rodzicom jest łatwiej
Mama i tata także zyskują. Przede wszystkim świadomość, że ich dzieci mają kogoś bardzo bliskiego poza nimi. Są spokojniejsi niż rodzice jedynaków, ponieważ nie przejmują się już byle głupstwem.
– Przy drugim dziecku człowiek nie boi się już tak bardzo jak przy pierwszym – mówi Magda, mama dwóch nastolatków. – Tak naprawdę dopiero wtedy, gdy urodziłam drugiego syna, odetchnęłam i zaczęłam się cieszyć macierzyństwem.
Pojawienie się młodszego rodzeństwa to dla dziecka jednak niełatwa sytuacja.

---

Artykuł pochodzi z newslettera serwisu http://babyonline.pl

Pokochaj swoje ciało po ciąży

2011-03-12T05:16:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Aleksandra Radość / "Będę mamą"

Ciąże, wahania wagi, upływający czas... Życie dostarcza wyzwań twojemu ciału. Ale to twardy zawodnik. A ponieważ tyle znosi, należy mu się wdzięczność i dużo czułości!

Oderwij się na chwilę od lektury naszego magazynu i spójrz w duże lustro. Jesteś zadowolona z widoku, jaki zobaczyłaś? A może nie do końca? Chciałabyś jak najszybciej uciec sprzed bezlitosnej tafli? Nie rób tego! Twoje ciało może stać się twoim przyjacielem. Jeśli tylko na to pozwolisz. Choć wydaje się, że psychika i fizyczność to dwa różne światy, obydwa na siebie wpływają. Bo przez ciało kontaktujesz się ze światem zewnętrznym. Może się zdarzyć, że jeśli nie zaakceptujesz swojego ciała, nigdy nie pozwolisz sobie na prawdziwą bliskość z innymi. Spróbuj sobie uświadomić, co zaburza twój dobry kontakt z własnym ciałem. A kiedy się o tym przekonasz i pokonasz blokady, będzie łatwiej. Zobaczysz. Spróbuj wykonać nasze ćwiczenia, jakkolwiek dziwne wydałyby ci się na początku.

Stop krytyce

Niewielu kobietom ich ciało podoba się w stu procentach. Tylko dlaczego? Może mieć na to wpływ nieopatrznie wypowiedziane kiedyś przez mamę zdanie, np. że w krótkiej spódnicy twoje nogi wyglądają niezbyt dobrze. Mimo że nie jesteś już nastolatką, wciąż po głowie kołacze ci się ten werdykt i nie chcesz wkładać spódnicy krótszej niż do kostek. Albo opinie koleżanek, które nie zawsze są delikatne, a ty bardzo się nimi kiedyś przejęłaś. Dużą rolę grają twoje wyobrażenia o sobie samej, ale też wzorce lansowane w mediach. Uświadom sobie, że kobiety nie wyglądają tak jak w telewizji czy w gazetach. Tam są odpowiednio ubrane, umalowane, ustawione. Zdziwiłabyś się, jak wyglądają rano po wstaniu z łóżka lub na zakupach w warzywniaku. Tak naprawdę nie ma jednego wzorca urody. I dwojga ludzi, którym podobałoby się to samo. Jeśli twój związek z partnerem jest udany, to wiecie, co dla was jest w ciele piękne czy seksowne. I tego się trzymać.
→ Ćwiczenie dla ciebie: Stań przed lustrem. Przyjrzyj się sobie życzliwie, tak jakbyś patrzyła oczami przyjaciółki. Co w swoim wyglądzie lubisz najbardziej? Powiedz to głośno: najbardziej lubię moje oczy (albo też uśmiech, dłonie, wcięcie w talii, nogi itp.). Koniecznie to zapisz. Sięgaj po tę kartkę co dzień i powtarzaj to sobie. I pamiętaj, że samoakceptacja to nie narcyzm!

Akceptuj, czego nie zmienisz

Ideał urody to produkt kultury, dlatego co jakiś czas jest inny. Nie dasz rady za nim nadążyć. Więcej zyskasz, zmieniając to, co można i warto zmienić oraz akceptując to, czego zmienić się nie da. Jeśli po porodzie zostało ci kilka czy nawet kilkanaście kilogramów, przez które czujesz się ociężała, to jest to właśnie to, co przy pewnej dozie silnej woli dasz radę zmienić. Trudniej będzie z odstającymi uszami (pozostaje uznać je za wystarczająco ładne) czy niesatysfakcjonującym rodzajem skóry (możesz nauczyć się o nią dbać). Pamiętaj, że nie stanie się cud. Nawet jeśli zmienisz to, co chcesz, nie oczekuj, że rozwiąże to wszystkie twoje problemy. Gdy schudniesz te 6 kg, poczujesz się pewniej, ale nie licz, że inne kłopoty znikną. Sekret tkwi w samoakceptacji, nie w dążeniu do ideału.
→ Ćwiczenie dla ciebie: Stań przed lustrem i równie życzliwie jak poprzednio popatrz na siebie. Zastanów się, co chciałabyś zmienić w swoim wyglądzie, by poczuć się lepiej sama ze sobą. Znajdź to, czego zmienić się nie da, ale można polubić. Zapisz, jakie zmiany planujesz, i jak chciałabyś wyglądać. Zaprogramuj strategię, która doprowadzi cię do celu.

Naucz się słuchać...

...siebie! Warto, byś postępowała w zgodzie z tym, czego potrzebuje twoje ciało, czyli ty sama. Masz codziennie do zrobienia mnóstwo rzeczy, które wydają ci się ważniejsze, ale nie możesz zapominać, że aby je zrobić, musisz być w dobrej formie. Dlatego samej sobie poświęć nieco uwagi. To konieczne, by potem móc dać ją też innym – dziecku, mężowi. Wykrój dla siebie minimalną ilość czasu, która pomoże ci być w dobrej formie.
→ Ćwiczenie dla ciebie: Połóż się i postaraj się nie myśleć o niczym innym niż o swoim ciele. Oddychaj głęboko, uważnie wsłuchuj się, co czujesz w poszczególnych częściach ciała – napięcie, chłód, ciepło? Staraj się poczuć nawet te miejsca, które sprawiają kłopot. Twoje ciało powie ci, czego potrzebuje: odpoczynku, czułości... Spisz to i zaplanuj działania, które pomogą dostać to, czego ci potrzeba.

Co w sobie lubią kobiety?
37% - uważa za atut twarz
26% - uważa za atut piersi
15% - uważa za swój atut nogi
7% - uważa za swój atut pupę
5% - uważa za atut dłonie
4% - uważa za atut brzuch

---

Artykuł pochodzi z newslettera serwisu http://babyonline.pl

Nauka gryzienia

2011-03-11T11:59:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Katarzyna Pinkosz

Gryzienie to niełatwa sztuka. Malec uczy się jej stopniowo, zaczynając od papek. Ale już niedługo zje coś, o niebo, smaczniejszego.

Dla niemowlęcia ssanie to nie tylko sposób na to, żeby się najeść, ale też wielka przyjemność. Już pod koniec czwartego miesiąca smyk może nauczyć się zaspokajać głód inaczej. Przekonaj się jak!

Próba z łyżeczką

Jeśli zrobisz eksperyment i trzymiesięcznemu maluszkowi włożysz do buzi łyżeczkę, zacznie ją ssać lub językiem wypchnie z buzi. Niespecjalnie więc się naje. Jednak miesiąc (czasem dwa miesiące) później już się tak nie zachowa. Zacznie zgarniać językiem to, co leży na łyżeczce. A to dlatego, że stopniowo zanika u niego odruch ssania lub wypychania językiem tego, co jest w buzi. Kiedy maluszek nauczy się nowego sposobu jedzenia? Różnie z tym bywa. Jedno dziecko w piątym miesiącu potrafi jeść z łyżeczki, inne jeszcze dwa miesiące później będzie miało z tym kłopoty. Nie przeocz jednak tego momentu i nie przedłużaj niepotrzebnie okresu ssania. Bo drugie półrocze to najlepszy czas, kiedy maluszek, ciekawy świata, będzie chętnie poznawać nowe smaki.

Kaszki i spółka
Jeśli bobasek pije mleko modyfikowane, już w piątym miesiącu zacznij rozszerzać mu dietę. Gdy karmisz go piersią, możesz poczekać, aż skończy pół roku. Jeśli jednak słabo przybiera na wadze lub ty masz niewiele pokarmu, zacznij mu podawać nowe dania już w piątym, szóstym miesiącu (poradź się jeszcze w tej sprawie pediatry). To jest najlepszy czas, by szkrab poznał smak owoców, warzyw, mięsa, kaszek, jajek czy ryby.

Nie z butelki
Najłatwiej zrobić zupkę lub kaszkę, wlać je do butelki i podać przez smoczek z większą dziurką. Jedynym plusem takiego rozwiązania jest to, że malec szybko zje posiłek. Ale w ten sposób niepotrzebnie przedłużasz okres ssania i picia z butelki. A do tego ma to fatalny wpływ na zgryz dziecka i rozwój jego mowy. Malec powinien teraz uczyć się jeść, bo te same mięśnie, co do gryzienia, będą mu potem potrzebne do mówienia.
To nie wszystko. Zupka w butelce musi być też znacznie bardziej rozcieńczona niż podawana łyżeczką. Więc chociaż objętościowo dziecko wypiłoby jej sporo, to taki posiłek będzie mało wartościowy. Maluszkowi może zabraknąć składników odżywczych potrzebnych, gdy tak intensywnie rośnie. Dlatego zrezygnuj z karmienia butelką, a nowe dania podawaj tylko łyżeczką!

Miksowane
Smyk do tej pory dostawał wyłącznie mleko lub wodę. Nie ma ząbków, nie potrafi żuć, dlatego pierwszą zupkę, owoce i warzywa podawaj mu dokładnie zmiksowane, bez najmniejszych grudek. I nie za gęste!

Ten pierwszy raz

Posadź maluszka wygodnie, np. w foteliku. Zwróć uwagę, by smyk nie był zgięty, nie powinien też mieć odchylonej główki. Na malutką łyżeczkę nałóż niewielką ilość jedzenia. Ustaw ją prostopadle do buzi malca i połóż na jego dolnej wardze. Poczekaj, aż szkrab otworzy usta, a wtedy lekko wsuń łyżeczkę do buzi i oprzyj na środkowej części języka. Potem zaczekaj, aż górną wargą zgarnie jedzenie. Jeśli zacznie gryźć albo wypychać z buzi łyżeczkę, możesz mu nią lekko docisnąć język. Pamiętaj jednak, żeby nie wpychać łyżeczki, ani nie wyciągać jej na siłę. Nie staraj się też tak nią manewrować, by za wszelką cenę zostawić jedzenie w buzi. Malec sam ma je zgarnąć z łyżki! A co, jeśli dziecko krztusi się papką lub nawet wymiotuje? Zwykle powodem takiego zachowania jest właśnie zła technika karmienia. Poczekaj jeden dzień, aż malec zapomni o nieprzyjemnych doznaniach, a potem spróbuj nakarmić go jeszcze raz. Możesz troszkę bardziej rozcieńczyć zupkę (ale nie do konsystencji płynu!). A przede wszystkim nie denerwuj się, nie popędzaj malca, tylko spokojnie próbuj. Jeśli to wszystko nie pomoże i smyk nadal będzie się krztusić, porozmawiaj na ten temat z pediatrą.

---
Artykuł pochodzi z newslettera serwisu www.babyonline.pl

"Kobieta a Mężczyzna"

2011-03-08T11:17:00.000-08:00

Podjęłam się recenzji tej książki, ponieważ zmienia ona obraz mężczyzny i pozwala go lepiej zrozumieć. Treść tej książki znajduje się w drugim wydaniu książki "Mężczyzna od A do Z" Piotra Marta. Autor pisze w publikacji o podstawowych różnicach psychologicznych między kobietą a mężczyzną, bez których poznania jakikolwiek związek obu płci nie może funkcjonować prawidłowo. Książka jest zatem przeznaczona zarówno dla kobiet, jak i dla mężczyzn.

Podstawowa wiedza to: "Kobieca psychika zorientowana jest na uczucia, męska psychika zorientowana jest na ego. Mężczyzna, który chce pozytywnie wpływać na kobietę, musi koncentrować się na jej pozytywnych uczuciach. Kobieta, która chce wpływać na mężczyznę, musi skupiać się na jego ego. By kobieta mogła sobie zdawać sprawę z tego, jak ważne jest ego mężczyzny, musi najpierw dowiedzieć się, czym ego jest. Najprościej rzecz ujmując - ego jest obrazem mężczyzny na jego własny temat. Ego to także wyobrażenie mężczyzny na temat tego, co ludzie sądzą o nim samym, słowem: jaki mają obraz jego samego." - to fragment książki "Kobieta a mężczyzna".

Zapraszam do zapoznania się z darmowym fragmentem książki i zakupem:

"Mężczyzna od A do Z"

Myślę, że to jedna z najważniejszych inwestycji w związek.

Satysfakcja i zadowolenie z pracy a neurotyczność i poczucie kontroli

2011-03-07T05:33:00.000-08:00

Psychologowie społeczni określają zadowolenie z pracy jako termin zawierający wyrażane uczucia wobec pracy i w pracy (reakcje i stany afektywne), czyli postawę emocjonalną oraz postawę wyrażaną w ocenach poznawczych, czyli opiniach i sądach wartościujących. Ważne jest zatem, co ludzie czują w pracy i co ludzie myślą w pracy.

Pozostaje to w zależności, choć nie zawsze w harmonii. Duże znaczenie na zadowolenie z pracy mają cechy osoby, takie jak wewnętrzne bądź zewnętrzne poczucie kontroli, neurotyczność, ekstrawersja, otwartość, ugodowość, sumienność.

Poza cechami osoby wykonywano też badania mierzące poziom zadowolenia z pracy w zależności od rodzaju pracy, biorąc pod uwagę satysfakcję z kolegów, przełożonego, treści pracy, warunków pracy, organizacji i kierownictwa, rozwoju, wynagrodzenia i ogólnej satysfakcji z pracy oraz np. afektu pozytywnego i negatywnego. Okazało się, że przy mierzeniu poczucia kontroli największa jest satysfakcja z pracy, treści pracy, warunków pracy, potem ogólna satysfakcja, satysfakcja z przełożonego, afekt pozytywny, satysfakcja z wynagrodzenia i organizacji pracy. Przy większej satysfakcji miało znaczenie wewnętrzne poczucie kontroli, a przy mniejszej - zewnętrzne poczucie kontroli. Przy badaniu poziomu neurotyczności znaczenie miała satysfakcja z treści pracy, ogólna satysfakcja, afekt pozytywny i afekt negatywny. Przy niskiej neurotyczności satysfakcja była większa, przy wysokiej - mniejsza. Afekt pozytywny jest istotnie wyższy dla osób z niską neurotycznością. Poziom afektu negatywnego jest wyższy dla wyższej neurotyczności, co potwierdzałoby tezę, że neurotyczność jako cecha osobowości jest związana z przeżywaniem emocji negatywnych.

Badania przeprowadzono też w trzech najbardziej typowych grupach zawodowych: wśród kierowników, nauczycieli i pracowników administracyjno - technicznych. Okazuje się, że najbardziej zadowoleni z pracy są kierownicy. Dane z wykresu wskazują też, że nauczyciele znacząco mniej są zadowoleni z pracy, a szczególnie z wynagrodzenia. A najmniej zadowoleni z treści pracy i rozwoju są pracownicy administracyjno - biurowi.

Przykład ten obrazuje jedno z wielu badań nad zadowoleniem z pracy, które są prowadzone od ponad siedemdziesięciu lat. I współcześnie są one częścią badań nad jakością życia. Służą odkrywaniu uwarunkowań i konsekwencji dobrego funkcjonowania jednostki oraz są rezultatem zainteresowania badaczy tzw. psychologią pozytywną.

Wszelkie kopiowanie tego artykułu bez mojej zgody jest zastrzeżone.

Sześciolatek do szkoły?

2011-03-03T11:23:00.000-08:00

Jeszcze tylko w tym roku możesz zdecydować czy posłać dziecko do szkoły rok wcześniej, czy zostawić je w przedszkolu. Sprawdź, co twoje dziecko powinno umieć, zanim pójdzie do pierwszej klasy.

Na dojrzałość szkolną składa się kilka obszarów. Nie chodzi tylko o sprawność manualną niezbędną do pisania, ale także o poziom rozwoju fizycznego i emocjonalnego. Jeżeli dziecko nie poradzi sobie z pewnymi zadaniami, zaznacz je - trzeba będzie nad nimi popracować.

Dzieci w tym wieku rozwijają się bardzo szybko i w krótkim czasie może się to zmienić. Pamiętaj, że każde dziecko rozwija się w innym tempie, więc różnice między twoim dzieckiem a dzieckiem twoich znajomych nie muszą być powodem do niepokoju.

Po pierwsze - Samoobsługa - Dziecko powinno korzystać z toalety i samodzielnie się ubierać i jeść.

Po drugie - Dojrzałość fizyczna - Sześciolatek musi mieć energię do tego, żeby spędzić w szkolnej ławce kilka godzin. Musi nosić ciężki plecak i brać udział w zajęciach ruchowych. Dlatego warto obserwować dziecko na placu zabaw - czy chętnie gra w berka, czy wspina się po drabinkach, czy potrafi zachować równowagę i chodzić na jednej nodze. Dziecko powinno sprawnie wchodzić po schodach, naprzemiennie stawiając prawą i lewą nogę. Powinno zachować równowagę, jadąc rowerem, sprawnie skręcać, pokonywać niewielkie wzniesienia.

"Szkolny start dziecka. Przygotuj siebie i dziecko do szkolnej przygody!"

Zapraszam do zapoznania się z bardzo pożyteczną książeczką. "Autorka rzeczowo i bezstronnie analizuje sytuację szkolną małego ucznia. Książka zachęca do samodzielnego "prowadzenia" dziecka, bez zbytniego liczenia na szkołę." - to opinia jednego z czytelników książki, Wojciecha Niebielskiego, lat 36.

Po trzecie - Sprawność dłoni - potrzebne dziecku do opanowania umiejętności pisania. Dziecko musi zapinać małe guziki, zamek błyskawiczny i wiązać sznurówki.Tu przydadzą się zabawy plastyczne i logiczne. Sześciolatek powinien wypełniać obrazki, nie wychodząc poza kontur, umieć połączyć linie przerywane. Dziecko sześcioletnie umie posługiwać się nożyczkami i wycinać proste wzory, np. pofalowaną linię, kwadrat, trójkąt. Pobaw się z dzieckiem ciastoliną, plasteliną - sześciolatek umie zrobić kulę, węża, placek, proste ludziki lub stworki.

Po czwarte - Dojrzałość poznawcza - Funkcje poznawcze takie jak pamięć uwaga, myślenie, spostrzeganie, mowa powinny być rozwinięte na poziomie, który umożliwia osiąganie dobrych wyników w nauce. Ważne jest, aby dziecko w tym wieku osiągało liczne sukcesy. Buduje wtedy pozytywne skojarzenia z nauką, podtrzymuje wysoką motywację i pokonywać będzie trudności w przyszłości. Upewnij się, że sześciolatek zna słowo "kategoria". Wyjaśnij, że jest to zbiór rzeczy, które coś łączy, są do siebie pod jakimś względem podobne, np. skarpetki, sweter i spodnie to kategoria ubrania, a krzesło, szafa i stół to kategoria meble.
Podczas jazdy autobusem pobaw się z dzieckiem w wymienianki. Zaproponuj: "A teraz wymień jak najwięcej owoców". Dziecko sześcioletnie potrafi wymieniać 10 elementów z każdej kategorii. Podczas wspólnego czytania pobaw się z dzieckiem w opisywanie obrazka - sześciolatek umie już budować krótkie zdanie, opisujące co widzi na obrazku. Powinien nie tylko wymienić pojedyncze elementy obrazka, ale opisywać również sytuacje i wskazywać na zależności między narysowanymi obiektami (pomiędzy, za, przed, koło). Potrafi również określić kierunki na kartce, np. dolny prawy róg, górny lewy róg.

Po piąte - Rozwój społeczno - emocjonalny - Dziecko musi osiągnąć odpowiednią dojrzałość układu nerwowego, który zapewnia umiejętność panowania nad sobą, dostateczną motywację do nauki, wrażliwość na uwagi nauczyciela, wytrwałość i obowiązkowość. W szóstym / siódmym roku życia obserwuje się znaczne obniżenie pobudliwości i zmienności uczuciowej, dziecko uczy się panowania nad swoimi emocjami. Staje się bardziej stabilne emocjonalnie i odporne na sytuacje zewnętrzne.

Po szóste - Czy twoje dziecko ... - radzi sobie z porażkami? Sześciolatek powinien przyjmować niepowodzenia ze spokojem. Oczywiście może być smutny, niezadowolony, jednak nie powinno to znacząco wpływać na jego aktywność. Czy szybko uspokaja się po płaczu? Sześciolatek powinien umieć się uspokoić w ciągu kilku minut, jeśli go przytulimy, pogłaszczemy po głowie. Oznacza to, że dziecko potrafi się opanować się pod wpływem bliskiej mu osoby. Ale powinno również umieć samo opanować łzy, nawet gdy rodzica nie ma w pobliżu.

Pomysły na zorganizowanie niezapomnianego ślubu i wesela

2011-02-27T04:20:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Jolanta Valentin

Niedawno oświadczył Ci się narzeczony. Teraz zaczynacie przygotowywać się do organizacji ślubu, wesela. Chcecie aby wszystko było bardzo dobrze zorganizowane, aby niczego nie brakowało. Marzycie o pięknym weselu.

Kluczem do zrobienia udanego wesela jest dobra organizacja pracy w czasie przygotowań, które rozpocząć należy od "zebrania informacji".

Aby wesele było niezapomniane potrzebujecie kilku ciekawych pomysłów na aranżacje wnętrz weselnych, na przebieg przyjęcia weselnego itd.

Poszukiwanie informacji zacznijcie od rodziny, znajomych.

Zastanów się kto miał ostatnio wesele. Na czyim ślubie byłaś. Czy byłaś na ślubie, weselu, które na dłużej utkwiło Ci w pamięci?

Weź sobie czystą kartkę papieru i spróbuj wypunktować kilka nazwisk.

Postaraj się spotkać z tymi osobami. Poproś ich o opowiedzenie Ci o weselu, ślubie, o szczególnych wydarzeniach, o tym co miło wspominają, bądź o tym co chcieliby popawić, albo jakiego pomysłu nie udało im się zrealizować.

Zapamiętaj bądź od razu zanotuj pomysły, które ci się spodobały, bądź rzeczy na jakie baczniej trzeba będzie zwrócić uwagę.

Obejrzyj ze znajomymi ich ślubne zdjęcia, film.

Spotkanie z osobami, które miały wesele pomoże Ci w zebraniu pierwszych informacji na bazie, których możesz rozpocząć przygotowania ślubne.

Jakie informacje możesz w ten sposób pozyskać?:

• plan ramowy wesela

• rodzaj dekoracji jaki ci się podobał/nie podobał

• zabawy weselne

• gafy jakie mogą się na weselu przydarzyć i jak ich uniknąć

• potrawy weselne

• wygląd restauracji

• rozmieszczenie stolików

• stroje weselne

• prezenty dla rodziców

• zwyczaje weselne

Już na podstawie tylko tych informacji będziesz w stanie stworzyć plan ramowy przyjęcia weselnego.

Czytaj elektroniczne publikacje.

Elektronieczne publikacje, elektroniczne książki czyli ebooki, to rodzaj książki nie drukowanej, a przygotowanej w specjalnym pliku komputerowym – pdf.

Ebooków się nie drukuje dzięki czemu można je otrzymać taniej niż papierowe książki.

Ebooki to często książki praktyczne, poradniki. Oprócz standardowego tekstu mogą posiadać dodatkowe pliki.

Ebook poświęcony weselom – "Udane wesele" to 198 stronicowy poradnik. Oprócz porad odnośnie wyboru lokalizacji, charakteru uroczystości, miejsca, przykładowego przebiegu mszy świętej posiada dodatkowe pliki:

• wzory zaproszeń

• wzory winietek

• wzory podziękowań

• etykiety na butelki

• zabawne zawieszki na butelki

• kalkulator weselny.

Kalkulator weselny to plik, w którym można obliczyć liczbę przewidywanych gości, sumę przewidywanych wydatków. A po zrobieniu części zakupów ślubnych policzyć ile jeszcze pozostało do zapłaty. Dzięki temu urządzeniu można łatwo poradzić sobie z zarządzaniem weselnym budżetem.

Oprócz kalkulatora godne uwagi są listy kontrolne, dzięki którym łatwo można sprawdzić, czy wszystkie potrzebne zakupy oraz formalności są już załatwione.

Cały ebook wypełniony jest po brzegi radami, pomysłami na uświetnienie uroczystości zaślubin i weselnego przyjęcia.

http://organizacjawesel.info

----------------------------------------------------------------------------------------------

"Udane wesele" Jolanty Valentin

Zachęcam wszystkie niezamężne kobiety i niezaślubionych mężczyzn do zapoznania się z tą propozycją.

Ułatwi ona sprawne zorganizowanie ślubu i wesela oraz spełni Wasze marzenia o tym jedynym wyjątkowym dniu w życiu :)

Chihuahua - najmniejszy pies świata

2011-02-27T01:56:00.000-08:00

Najmniejszy pies świata jest pupilem Paris Hilton, Weroniki Książkiewicz, Dawida Wolińskiego i coraz większej rzeczy Polaków, zwłaszcza pań. Wywodzi się z Ameryki, gdzie znany był na wiele lat przed wyprawą Kolumba. Jest zwinnym, żywym, ciekawskim psem o prostokątnej sylwetce, okrągłej główce, szpiczastej kufie i dużych stojących uszach. Jego waga jest zróżnicowana, zazwyczaj między 90 dag a 2 kg. Wysokość w kłębie - między 6 a 20 cm. Żyje około 12 lat. Może się pochwalić krótkim albo długim włosem (rzadziej spotykany, w Wielkiej Brytanii i USA).

Ta najmniejsza z miniaturek ma silny charakter i żywą inteligencję. Jest samodzielny i przyjacielski, śmiały i niebojaźliwy. Jest doskonałym psem dla rodzin z dziećmi. Jest bardzo przywiązany do człowieka, czujny, strzegący przed intruzami. Ale ma też swoje minusy - jest skłonny do nerwowości, zazdrosny, bywa szczekliwy. Trzeba pamiętać, że to nie krucha lalka z porcelany, ale pełen życia, ruchliwy pies. Pomimo swych miniaturowych rozmiarów, chihuahua nie jest wydelikaconym pieskiem kanapowym, ale zupełnie normalnym psem, choć niewielkiej postury. I che być traktowany jak każdy inny kochany pies! Charakter chihuaha czyni z niego wspaniałego kompana mieszkańców współczesnego miasta.

Niewielkie rozmiary wesołego czworonoga sprawiają, że budzi się w człowieku potrzeba opieki, często zwłaszcza u pań, plącząca się z instynktem macierzyńskim. W efekcie staramy się psa rozpieszczać, przytulać, całować i najchętniej nosiłybyśmy go cały czas w kieszeni. Najgorsze w tym, że to się nie podoba naszemu chihuaha, który raczej chciałby być traktowany jak duży pies, z należytym szacunkiem. To wesołe małe stworzenie w zupełności zasługuje na to, by nie traktować go jak głupiego malca!

Chihuaha jest psem bardzo towarzyskim i przywiązanym do właściciela, lubi zwracać na siebie uwagę i chciałby być cały czas obiektem zainteresowania swego pana. Wszystko to czyni zeń wspaniałego psa rodzinnego, ale jest też druga strona medalu, chihuaha nie znosi samotności. Pozostawiony sam zaczyna głośno szczekać i przeciągle wyć, by zawiadomić cały świat o swym nieszczęściu. Jeśli przewidujecie, że wasz piesek będzie musiał codziennie zostawać kilka godzin sam, od razu zastanówcie się o kupieniu mu towarzysza. Dwa psy zajmują się doskonale same sobą i nie cierpią tak w samotności, a gdy właściciele wracają - są znów gotowe do zabawy tylko z człowiekiem. Psy trzymane razem nie są wobec siebie zazdrosne tak, jak okazują to wobec obcych psów.

Zaburzenia łaknienia u kobiet z cukrzycą

2011-02-17T09:41:00.000-08:00

Jedna piąta kobiet z cukrzycą typu I ma różne tego rodzaju zaburzenia (patrz: anoreksja i bulimia). Zaburzenia te nasilają problemy z utrzymaniem prawidłowego poziomu glukozy. Jeden z powodów występowania takich zaburzeń wiąże się z faktem, że samo leczenie cukrzycy opiera się na utrzymywaniu prawidłowej wagi, wyrobieniu właściwych nawyków żywieniowych i przestrzeganiu diety.

Młode kobiety z cukrzycą typu I z czasem cierpią z powodu stresu, niskiej samooceny, i zaburzonego postrzegania własnej osoby (co zwykle towarzyszy każdej przewlekłej chorobie), a to z kolei zwiększa ryzyko zaburzeń łaknienia. Kobiety z cukrzycą typu I stosują czasami swoistą metodę odchudzania: albo omijają dawki insuliny, albo biorą ją w zbyt małych ilościach. Ponieważ insulina pomaga komórkom pobrać glukozę, zbyta mała jej dawka oznacza, że komórki organizmu zostają pozbawione sporej porcji kalorii. Taka taktyka prowadzi zwykle do błędnego koła: lekarz widząc nie unormowany poziom glukozy we krwi, zwykle zwiększa dawkę insuliny, co prowadzi do przybierania na wadze; widząc to kobieta sama zwiększa dawkę (zwłaszcza jeśli jest młoda), a to ponownie rozpoczyna cykl błędnego koła.

Lekarz może podejrzewać zaburzenia łaknienia, jeśli u pacjentki występują znaczące zmiany wagi, przewlekle nienormowany poziom glukozy we krwi i nawracające epizody niedocukrzenia lub kwasicy ketonowej (ta ostatnia jest wynikiem zbyt małych dawek insuliny i może prowadzić do utraty przytomności, zwanej śpiączką). Psychiatra może potwierdzić diagnozę. Leczenie tego rodzaju zaburzeń u kobiet z cukrzycą, poza tym, że koncentruje się na utrzymaniu prawidłowego poziomu glukozy, jest podobne jak u kobiet bez cukrzycy.

Satysfakcja i zadowolenie z pracy

2011-02-15T07:58:00.001-08:00

Wszelkie kopiowanie tego artykułu bez mojej zgody jest zastrzeżone!

Dla ogrodniczki - wiszące doniczki

2011-02-12T10:45:00.000-08:00

Udany początek
Aby rośliny w wiszącej doniczce zakwitły stosunkowo wcześnie, trzeba posadzić je w marcu lub kwietniu i przechowywać w szklarni lub cieplarni do końca maja. Przez następne dwa tygodnie należy je hartować, wynosząc w ciągu dnia na zewnątrz, a na noc wstawiając do środka. Następnie doniczkę można zawiesić na stałe.

Kontrola zapobiegawcza
Ze względu na to, że rośliny w pojemniku rosną blisko siebie, mszyce i zarodniki grzybów bardzo szybko mogą rozprzestrzenić się na wszystkie okazy, dlatego przed posadzeniem zawsze należy sprawdzić, czy sadzonki nie są opanowane przez szkodniki lub zarażone chorobami.

Dobór kolorów
Przed posadzeniem roślin należy zastanowić się nad doborem barw liści i kwiatów. Powinny one harmonizować z kolorystyką ścian i tynków, barwa doniczki także powinna być starannie dobrana. Lepiej jest unikać rażących zestawień kolorystycznych. Do doniczek w cieplarni warto wybrać rośliny o silnie kontrastującym ulistnieniu. Na tle szerokich ciemnych liści wyraźnie odznaczą się pierzaste listki ozdobnego szparaga lub adiantum.

Trwałe umocnienie
Duża, pełna donica lub inny pojemnik może ważyć ponad 10kg, dlatego trzeba koniecznie sprawdzić, czy haki i klamry są dostatecznie mocne, aby unieść taki ciężar i czy są dobrze przymocowane do ściany. Nigdy nie powinno się ich wbijać w ścianę z kruszącej się cegły albo gnijącego drewna.

Właściwe miejsce
Pod wpływem wiatru i silnego słońca, a zwłaszcza światła odbijającego się od białej ściany, rośliny w wiszących doniczkach mogą wysychać szybciej niż zwykle. Trzeba wybrać stanowisko osłonięte przed wiatrem, gdzie rośliny przynajmniej przez część dnia będą lekko zacienione. Jeśli wyschną zupełnie, dostateczne podlanie ich konewką lub wężem może okazać się wręcz niemożliwe. Trzeba wtedy zdjąć pojemnik i zanurzyć go w wiadrze z wodą, aż podłoże w całości dobrze nasiąknie.

Podlewanie
Aby rośliny w wiszących doniczkach wyglądały atrakcyjnie przez całe lato, muszą być systematycznie podlewane. Dobrze jest posadzić je w podłożu utrzymującym wilgoć na bazie torfu lub włókien kokosowych. Można również dodać do podłoża garść granulek, które chłoną i zatrzymują wodę (dostępne w sklepach ogrodniczych). Podobną funkcję spełniają materiały do wyściełania doniczek wykonane ze sprasowanego papieru, plastiku gąbki lub mchu. Gdy wyłożymy takim materiałem dno jakiegoś pojemnika, dobrze jest ustawić w środku spodeczek lub włożyć krążek z folii. W ten sposób powstanie przydatny zbiornik wody. Podlewanie roślin można sobie ułatwić. Plastikową butelkę z nakrętką należy przeciąć na pół, rozgrzanym śrubokrętem lub gwoździem zrobić w górnej połówce dziurki na całej powierzchni i zakopać w ziemi nakrętką do dołu. Nalać wody do butelki i czekać, aż wsiąknie w podłoże. Jeśli wisząca doniczka ma być wyłożona mchem, na dnie trzeba położyć kilka grudek węgla drzewnego. Pomogą one utrzymać wilgotność.

Co to jest psychoterapia psychodynamiczna?

2011-02-12T06:18:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Kuba Grylak

Psychodynamiczna metoda pracy wywodzi się z psychoanalizy. Czerpie zarówno z klasycznej szkoły freudowskiej, jak i psychologii ego teorii: self oraz relacji z obiektem. Korzysta z założeń powyższych szkół, dostosowując teorię do pracy terapeutycznej z pacjentami o określonych potrzebach, borykających się z konkretnymi problemami.

Psychoterapia psychodynamiczna koncentruje się na kontakcie werbalnym. Głównym narzędziem pracy terapeuty jest rozmowa. Praca pacjenta z terapeutą zaczyna się od nawiązania relacji. Na początku ustala się kontrakt, czyli umowę między pacjentem a terapeutą dotycząca zarówno warunków formalnych (miejsca, czasu, częstotliwości spotkań, opłat), jak i trudności, które mogą pojawić się w trakcie terapii.

Pierwsza sesja to spotkanie dwóch obcych osób, na które każda z nich przychodzi z różnymi oczekiwaniami dotyczącymi drugiej strony, wyobrażeniem tego, w jaki sposób będą przebiegały spotkania, jaki powinien być ich cel i efekt. Podstawą jest więc ustalenie wzajemnego porozumienia, omówienie warunków przyszłej pracy oraz podjęcie wysiłku wspólnego rozumienia problemu. Podczas sesji terapeutycznych są stworzone warunki dające poczucie bezpieczeństwa, dzięki którym pacjent może przepracować trudne obszary psychiczne swojego życia i na nowo stawić czoła różnym wyzwaniom życiowym, unikając popełniania tych samych błędów. Staje się to możliwe dzięki uświadomieniu sobie z pomocą psychoterapeuty istoty swoich problemów. Istotą pracy terapeutycznej jest dynamika przeżyć psychicznych - to za nią podąża się na sesjach, wsłuchuje się w słowa wypowiadane przez pacjentów i stara się uchwycić emocje z nimi związane. Cierpliwie idąc za tym dynamicznym procesem terapii zbliżamy się do momentu, w którym pacjent przeżywa korekcyjne doświadczenie emocjonalne umożliwiające korzystne zmiany życiowe. Termin "psychodynamiczny" odnosi się także do sfery konfliktów wewnętrznych. Oznacza to, że terapeuta stara się dostrzec i nazwać wewnętrzne sprzeczności w potrzebach, popędach, fantazjach pacjenta oraz doprowadzić do ich rozwiązania.
---

Artykuł pochodzi z serwisu: www.Artelis.pl

Rozmowa z psychologiem

2011-02-12T05:52:00.000-08:00

Rozmowa z kimś bliskim przynosi ulgę, dodaje otuchy i jeszcze bardziej zbliża ludzi do siebie. Czasem jednak okazuje się niewystarczająca do rozwiązania problemu czy poprawy sytuacji. Dzieje się tak nie tylko, dlatego, że osoba bliska nie jest obiektywna lecz również dlatego, że nie posiada odpowiedniej wiedzy, aby dostrzec głębsze przyczyny zachodzących procesów. Psycholog, wykorzystując swoją specjalistyczną wiedzę i doświadczenie, pomaga zobaczyć problem w szerszym kontekście, mobilizuje do samodzielnego poszukiwania rozwiązań oraz towarzyszy w podejmowaniu decyzji i dokonywaniu zmian.

Trudno wymienić wszystkie sytuacje i osoby, którym może pomóc psycholog, ponieważ dotyczą one zarówno choroby, jak i zdrowia. Pacjenci potrzebują informacji i wsparcia żeby rozumieć, co się z nimi dzieje w trakcie choroby i jak wspomóc siły odpornościowe swojego organizmu, żeby szybciej wrócić do zdrowia. Dotyczy to nie tylko chorób psychicznych, ale dokładnie wszystkich chorób. Kiedy coś dzieje się ze zdrowiem, znajduje to odbicie w myślach, emocjach, zachowaniu, relacjach z innymi ludźmi.

Psycholog i psychoterapeuta pomoże zrozumieć źródło problemu i odpowiednio zareagować. Aby rozpocząć leczenie należy zwrócić się do specjalistycznej przychodni psychologicznej, w której specjalnie przygotowany personel odpowiednio zajmie się Naszym problemem i z czasem spowoduje, że oprócz smutku i złości poczujemy też radość i satysfakcję.

Zajęcia ruchowe - przeciwdziałanie otyłości

2011-02-12T05:38:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Agnieszka Biała

Badania i wyniki badań nad otyłością

Zbadano grupę 150 kobiet w wieku od 23 do 50 lat, które uczestniczyły w ćwiczeniach fizycznych. Ich celem było obniżenie nadmiernej masy ciała. Zajęcia odbywały się przez 4 miesiące. Przed rozpoczęciem ćwiczeń, każdej uczestniczce mierzono wzrost, masę ciała, obwód tali (w połowie odległości pomiędzy dolnym brzegiem ostatniego żebra a górnym brzegiem kości biodrowej) i obwód bioder (na wysokości kretarza większego kości udowej). Następnie obliczano im BMI i wskaźnik WHR.

Zajęcia ruchowe odbywały się 3 x w tygodniu po jednej godzinie. W tym 2 x na sali gimnastycznej i 1 x w terenie (marsz przez 60 min po utwardzonej powierzchni).

Jakie ćwiczenia stosowano?

Ćwiczenia na sali składały się z 5 części. Intensywność każdych ćwiczeń ustalano tak, aby częstotliwość tętna wynosiła 120 do 140 na minutę, gdyż w tych warunkach następuje najszybsze spalanie tłuszczu.

1 część: marsz ze skłonami, skręty i krążenia głowy, unoszenie i krążenie barków. Częstość

tętna dochodziła do 120/min.

2 część: marsz na przemian z biegiem truchtem, z połączeniem wymachów, zgięć, wyprostów i krążeń ramion a także skręty i skłony tułowia, wymachy kończyn dolnych.

3 część: taki sam czas na marsz i trucht, ruchy we wszystkich stawach w pełnym zakresie.

4 część: więcej truchtu niż marszu, obroty wokół własnej osi, przyjęcie pozycji leżenia

i podpory przodem i tyłem. Od drugiej do czwartej części tętno wynosiło 120-140/min.

5 część: ćwiczenia w pozycji siedzącej, leżenie lub klęczenie podparte rękoma z tyłu, w celu

wzmocnienia mięśni brzucha, pleców i obręczy biodrowej.

Ćwiczenia kończono oddechami uspokajającymi.

Wszystkie kobiety podczas badania odżywiały się dietą o wartości 1000 kcal na dobę i spożywały pokarmy o niskim indeksie glikemicznym.

Wyniki badań

1. Czteromiesięczne zajęcia ruchowe połączone z dietą niskokaloryczną prowadzone z grupą

150 kobiet doprowadziły do obniżenia ich masy ciała, która przed rozpoczęciem ćwiczeń

wynosiła średnio 91,9 kg do 83,8 kg, czyli o 8 kg (8,7% wartości początkowej).

2. Współczynnik BMI badanej grupy wynosił na początku 33,7, zaś po zajęciach obniżył się o

0,6 (czyli o 8,6%) do 30, 8.

3. Średni obwód w talii badanych zmniejszył się po zajęciach o 9,1 cm, a bioder o 7,9 cm,

natomiast wskaźnik WHR nie uległ istotnym zmianom.

4. Największe obniżenie masy ciała, współczynnika BMI, obwodu talii i bioder nastąpiło w

pierwszym miesiącu zajęć; w dalszych miesiącach też, ale z mniejszą intensywnością.

5. Po zakończeniu zajęć stwierdzono zmniejszenie się zawartości tkanki tłuszczowej w masie

ciała, a także spadek stężenia trójglicerydów, cholesterolu całkowitego i jego frakcji LDL

oraz glukozy w surowicy krwi, natomiast odnotowano wzrost zawartości tkanki

beztłuszczowej oraz wody w masie ciała, a także frakcji HDL w surowicy.

Zmiany te potwierdzają skuteczność zastosowanej metody, czyli zajęć ruchowych do zwalczania otyłości ! Także DIETA + RUCH = ZDROWIE

Bibliografia:

Taniewski M., Perlińska E., Zajęcia ruchowe jako metoda przeciwdziałania otyłości.

http://sport-rekreacja.blogspot.com

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Żeby uzyskać większą motywację do ćwiczeń, a tym samym odchudzania i spalania tkanki tłuszczowej polecam też świetną książkę lub ebooka - "Fitness".

W przystępny sposób Elwira Jakubiak pisze poradnik skierowany szczególnie do kobiet rozpoczynających dopiero swoją przygodę z ćwiczeniami i odchudzaniem.

http://zlotemysli.pl/doobreebookikasia,1/publication/show/4501/fitness.html

Jak obliczyć ile przytyłyśmy?

2011-02-11T12:14:00.000-08:00

Autorem artykułu jest Agnieszka Biała

Jak rozpoznać czy nasz dodatkowy tłuszczyk to otyłość? Jak obliczyć współczynnik BMI i wskaźnik WHR? Jakie ćwiczenia dadzą pożądane efekty przy odchudzaniu? Poniższy artykuł wyjaśni nam wszystko.

Otyłość jest stanem, w którym w organizmie występuje nadmiar tkanki tłuszczowej. Następstwem tego jest gwałtowny przyrost masy ciała w stosunku do wzrostu. Otyłość występuje masowo w krajach, które odznaczają się wysokim stopniem rozwoju cywilizacyjnego i jest zaliczana już do chorób cywilizacyjnych. Takie zjawisko otyłości znano już w czasach starożytnych, wiec nie jest ono nowe. Osobami znanymi i otyłymi w tamtych czasach byli: Sokrates, Platon i Horacjusz.W średniowieczu otyłość oznaczała obfitości piękna i bogactwa. Tak samo w okresie renesansu i baroku, za piękne uważano obfite kształty, co uwieczniono na obrazach Rubensa i Rembrandta. Również w późniejszych wiekach ludzie zamożni, zajmujący wysoką pozycje w hierarchii społecznej, cechowali się nadmierną tuszą, przesyt pożywienia brak aktywnego życia, spowodował początki choroby cywilizacyjnej zwanej dziś otyłością. W dzisiejszym świecie otyłość stanowi bardzo poważny problem.W Polsce stwierdzono, że nadmierną masę ciała posiada 70% mężczyzn i 68% kobiet.Podobne statystyki są w krajach Europy zachodniej i w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Główną przyczyną otyłości, oprócz uwarunkowań genetycznych jest nierówność między ilością substancji energetycznych uzyskiwanych z pożywienia, a ich zużytkowaniem poprzez wydatek energetyczny w czasie ruchu. Tyjemy także nieświadomie, choćby dlatego, że nasza praca fizyczna stała się o wiele lżejsza. W większości przypadkach praca ręczna została zastąpiona przez pracę maszyn. Spożywane pokarmy są kaloryczne, często ubogie w błonnik. Większość produktów w znacznej części składa się z węglowodanów prostych i złożonych, oraz tłuszczy, a więc substancji wysokokalorycznych. Przy nadmiernej podaży tych składników towarzyszy niedobór ruchu zwany hipokinezją. Taki nadmiar przekształca się w tłuszcz w postaci tkanki tłuszczowej, która gromadzi się w tkance podskórnej i w jamie brzusznej.

Jak ocenić stopień otyłości?

Ocenę stopnia otyłości przeprowadza się na podstawie porównania masy ciała i wzrostu danej osoby. Dawniej posługiwano się współczynnikiem Broca (Broca Index), który oblicza się odejmując od masy ciała wyrażonej w kilogramach wzrost wyrażony w centymetrach powyżej 100. Na podstawie wzoru BI= m-(h-100), gdzie "m" - to masa ciała w kg, "h" - to wzrost w cm. Na dzień dzisiejszy masę ciała oceniamy wg. innego wzoru - BMI(Body Mass Index - współczynnik Queteleta), obliczanego dzieląc masę ciała w kg przez wysokość w metrach podniesioną do kwadratu wg wzoru: BMI = m :h2, "m" - to masa ciała w kg, "h" to wzrost w metrach.Po wyliczeniu BMI oceniamy stopień prawidłowej masy ciała:

- współczynnik wynoszący 20 do 25 - oznacza prawidłową masę ciała

- poniżej 20 - oznacza niedowagę,

- większy od 25 - charakteryzuje nadmierną masę ciała,

- 25 do 30 - nadwaga,

- 30 do 40 - otyłość,

- ponad 40 - otyłość olbrzymia!

Typy otyłości:

Nadmiar zbędnego tłuszczyku gromadzi się u nas na brzuszku lub w okolicy pośladkowoudowej. W związku z tym wyróżnia się dwa typy otyłości:

- brzuszna i pośladkowoudowa. Dzięki odróżnieniu owych typów, można obliczyć wskaźnik WHR (Waist to Hip Ratio), który wskaże mam prawidłowość stosunku obwodu talii do obwodu bioder.

Po obliczeniu wzoru WHR = t : b; gdzie "t" - to obwód tali w cm, a "b" - to obwód w biodrach w cm. WYNIKI:

- kobiety o prawidłowej masie ciała - wskaźnik mniejszy od 0,8

- mężczyźni o prawidłowej masie ciała- wskaźnik mniejszy od 0,9

- kobiety otyłe - wskaźnik mniejszy od 0,8 świadczy o otyłości pośladkowoudowej

- kobiety otyłe - 0,8 świadczy o otyłości brzusznej.

U osób dotkniętych otyłością brzuszną częściej występują choroby takie jak: miażdżyca tętnic, choroba nadciśnieniowa, zawał mięśnia sercowego i cukrzyca.

Metodą na przeciwdziałanie otyłości są m.in. zajęcia ruchowe. Ale o tym w następnym artykule.

http://sport-rekreacja.blogspot.com

Dziecko w sieci

2011-02-10T15:39:00.000-08:00

W internecie jest szereg dostępnych gier dla dzieci. Należy jednak uważać, żeby dzieci przy wyszukiwaniu gier w internecie nie naraziły się na kontakt z nieznajomą osobą, która rozpocznie z nimi korespondencje. Istnieją fajne, przetestowane i bezpieczne gry dla dzieci na różnych portalach. Wszystkie dobrane ze względu na rozwój i wiek dziecka. Im jest ono mniejsze tym mniej skomplikowana jest zabawa.

Z dziećmi starszymi jest trudniej. Należy im wyszukać dobrą bezpieczną stronę i porozmawiać z nimi o konsekwencjach wchodzenia w kontakt z nieznajomymi. Najczęściej dzieci wysłuchają rodzica i pozostaną przy grze, którą mu się zaproponuje. Dobrze jest, jeżeli rodzic zapozna się z informacjami na stronie fundacji Dzieci Niczyje www.dzieciniczyje.pl i programem Dziecko w Sieci www.dzieckowsieci.pl. Dla dzieci fundacja Dzieci Niczyje proponuje też edukacyjny serwis z zabawami o zagrożeniach w internecie. Ta strona to www.sieciaki.pl.

"ABC Mądrego Rodzica. Droga do sukcesu. Jak sprawić, aby Twoje dziecko odniosło w życiu sukces?" to książka / ebook / audiobook, który polecam wszystkim Kochającym Rodzicom.

Z informacji fundacji Kidprojekt prowadzącej politykę na rzecz ochrony dzieci przed zagrożeniami z internetu wynika, iż młodzież głównie gimnazjalna wykorzystuje internet do uzyskiwania wiedzy na temat swoich zainteresowań, edukacji, zabaw i gier, kultury, rozrywki, nowych technologiach. O wpływie gier komputerowych dla dzieci i młodzieży na ich rozwój traktuje wiele esejów pedagogów. Uważają oni, że treść tych gier może nieść niebezpieczeństwo dla psychiki dzieci. Uważają oni, że szczególnie niebezpieczne są treści przemocowe w grach, takie jak bijatyki, strzelaniny, zabijanie. Twierdzą oni, że gry te zwiększają agresywność graczy oraz powodują znieczulenie na przemoc w życiu codziennym. Jeden z portali edukacyjnych donosi też, iż do poradni psychologicznych trafia coraz więcej dzieci i młodzieży uzależnionych od gier komputerowych. Trzeba uważać, kiedy gry dla dzieci stają się najważniejszą aktywnością w ich życiu! Także drodzy rodzice, wystarczy więcej uwagi i rozmów z dzieckiem.

Cukrzyca u kobiet

2011-02-10T14:31:00.000-08:00

Cukrzyca obejmuje grupę zaburzeń charakteryzujących się wysokim poziomem glukozy we krwi. Wszystkie są wynikiem problemów z insuliną, hormonem obniżającym poziom glukozy we krwi i powodującym jej magazynowanie w komórkach. Najczęściej spotykanymi postaciami są cukrzyca typu I i typu II; u około 3% kobiet nie mających problemów cukrzycowych (lub które o tym nie wiedzą) cukrzyca rozwija się w czasie ciąży (cukrzyca ciężarnych).

W cukrzycy typu I (zwanej także cukrzycą młodzieńczą), trzustka – długi gruczoł nieregularnego kształtu leżący za żołądkiem – wytwarza niedostateczną ilość insuliny. Większość ludzi z cukrzycą typu I wymaga regularnych zastrzyków z insuliny przez całe życie. Chłopcy i dziewczęta do 12 roku życia z równym prawdopodobieństwem mogą zachorować na cukrzycę typu I, jednak w okresie pokwitania zapadalność na nią wśród dziewcząt maleje. Do 30. roku życia cukrzyca typu I rozwija się o 25% częściej u mężczyzn niż u kobiet, a później ryzyko jej wystąpienia wyrównuje się u obu płci.

Większość ludzi, którzy zachorowali w wieku dorosłym, cierpi na cukrzycę typu II, w której organizm wymaga większej niż normalnie ilości insuliny do utrzymania właściwego poziomu glukozy we krwi. Wynika to prawdopodobnie z tego, że komórki organizmu nie reagują prawidłowo na insulinę. Cukrzyca typu II (zwana wcześniej cukrzycą typu dorosłych) zwykle rozpoczyna się po 40 roku życia, często u osób z nadwagą lub otyłych, oraz u których cukrzyca występuje rodzinnie. Nie zostało dotąd ustalone, kto choruje częściej na cukrzycę typu II – kobiety czy mężczyźni. Cukrzyca ciężarnych jest wyjątkową postacią, pojawia się prawdopodobnie jako wynik działania hormonów łożyska, które zaburzają normalne działanie insuliny. Pomimo że poziom glukozy zwykle wraca do normy po urodzeniu dziecka, kobieta, która wymagała podania insuliny, jest bardziej narażona na cukrzycę typu II w późniejszym wieku. Cukrzyca ciężarnych występuje najczęściej u kobiet po 30 roku życia, które wcześniej urodziły duże dziecko.

Osoby z cukrzycą typu I i II są bardziej narażone na udar mózgu, chorobę wieńcową, wysoki poziom cholesterolu we krwi, zakażenia stóp, schorzenia oczu noszące nazwę retinopatii cukrzycowej, które może prowadzić do ślepoty, przewlekła niewydolność nerek i uszkodzenia nerwów w kończynach górnych i dolnych. Ostatnie badania wykazały, że odnosi się to także do cukrzycy typu II. Osobom z cukrzycą typu I względnie normalny poziom glukozy pomaga utrzymać przestrzeganie diety, regularne wykonywanie zaleconych ćwiczeń fizycznych i dokładne dostosowywanie dawek insuliny do często wykonywanych pomiarów poziom glukozy we krwi. Każdy chory może sprawdzić poziom glukozy kilka razy dziennie w domu, za pomocą prostego urządzenia zwanego glukometrem. Aby wykonać pomiar, należy nakłuć opuszkę palca małym nożykiem, nanieść kroplę krwi na pasek kontrolny i umieścić go w aparacie. Po minucie można odczytać wynik. U większości kobiet z cukrzycą typu II kontrola jest szczególnie istotna dla poziomu cukru we krwi.

U większości kobiet z cukrzycą typu II kontrola wagi jest szczególnie istotna dla unormowania poziomu glukozy we krwi. Już sam powrót do właściwego ciężaru ciała czasem przywraca normalny poziom glukozy. Utrzymanie prawidłowej wagi ciała niekiedy nawet zapobiega tej chorobie. Jeśli jednak nie dochodzi do unormowania poziomu glukozy przy utrzymywaniu prawidłowego ciężaru ciała (przez ćwiczenia i dietę), należy rozpocząć leczenie insuliną lub lekami doustnymi obniżającymi poziom tego cukru we krwi (jednym z nowszych jest meformina). Dbanie o zdrowie, ważne także u ludzi bez dolegliwości, a polegające na uprawianiu regularnych ćwiczeń, unikaniu papierosów i zapobieganiu wrastaniu paznokci u nóg, powstaniu odcisków i modzeli na stopach, ma szczególne znaczenie dla osób chorych na cukrzycę. U niektórych kobiet z cukrzycą wpływ na poziom glukozy we krwi zdają się mieć hormony cyklu miesiączkowego. Część kobiet może wymagać większych dawek insuliny w fazie lutealnej cyklu (tj. między 14 a 28 dniem cyklu), prawdopodobnie dlatego, że podwyższony w tym czasie poziom progesteronu zwiększa odporność organizmu na insulinę. Niektóre zauważają również, że potrzebują mniejszych dawek insuliny w okresie przekwitania.

Zabawki dla dzieci

2011-02-10T14:13:00.000-08:00

Na stronach internetowych gier dla dzieci można znaleźć logiczne, zręcznościowe zabawy, zabawy edukacyjne, malowanki, kolorowanki, ubieranki. Warto skorzystać z bezpiecznych stron, gdzie gry sprzyjają rozwojowi dziecka i są dla niego dużą frajdą. W końcu po cóż się urodziliśmy jak nie po to żeby się bawić!

Inne są już komputerowe gry dla dzieci. Te gry są już dużo bardziej bezpieczne, bo przetestowane przez psychologów i pedagogów. Do komputerowych gier należą gry edukacyjne, strategiczne, lego, logopedyczne, dydaktyczne i przygodowe. Każda gra ma swój cel w rozwoju malucha czy młodego człowieka. Jedna będzie dawała sporą dawkę ruchu, rozwijała u dziecka koordynację wzrokowo – ruchową oraz wyczucie rytmu, inna będzie uczyła alfabetu czy podstaw matematyki, rozwijała kreatywność, zdolność szybkiego myślenia, zapamiętywania czy rozwiązywania problemów, a jeszcze inna będzie dawała informacje o świecie. Rozśmieszenie dziecka przez grę pomoże też na zmianę humoru dziecka ze smutnego na wesoły!

ABC Mądrego Rodzica. Inteligencja Twojego Dziecka. Jak rozbudzić inteligencję i wspierać rozwój jego umysłu?

Ceny gier dla dzieci kształtują się w okolicach 8 do 200 zł. Oprócz gier online i gier na PC są też gry elektroniczne i telewizyjne. Te nadają ciekawy wyraz zabawie, ponieważ powodują, że dziecko i dorosły może się wczuć w rolę bohatera, mieć z tego frajdę i uzewnętrznić dużo emocji. Do gier telewizyjnych i elektronicznych niezbędne są: konsola, zasilacz sieciowy, gamepad, joystick, kierownica, myszy dla graczy, słuchawki i ewentualnie monitor. To jest podstawowy sprzęt każdego użytkownika gry. Dodatkową atrakcją dla dzieci są programy użytkowe, takie jak Świat Barbie czy gry komputerowe Lego. Ważne jest też to, żeby gry były autoryzowane i certyfikowane przez znaczące firmy autoryzacyjne, dające świadectwo jakości produktu. Wielu pedagogów, nauczycieli, wychowawców protestuje przeciwko kupowaniu takich gier dzieciom bo wyzwalają agresję, powodują zmianę nastroju i kolokwialnie mówiąc, rodzice powinni przekazać swoim dzieciom intencję, żeby trzymały się sztywno wyznaczonych przez nich reguł, bawiąc się grami online.

Kolejną korzyścią z gier jest to, że kiedy dzieci się bawią, rodzice mogą wtedy odetchnąć, zrelaksować się, poczytać książkę, gazetę, obejrzeć film. To świetny moment, żeby porozmawiać z koleżanką. Dziecko jest wtedy np. w świecie baśni, a my mamy czas tylko dla siebie.

Ciekawą grą dla dzieci są puzzle, które można dotknąć, wskazać, poruszyć, nazwać. To podstawowe elementy nauki dla malucha. Puzzle od wielu lat pełnią funkcję edukacyjną, motywując do poznawania świata. Wkładanie, wyjmowanie i manipulowanie kolejnymi elementami ułatwia koordynację ruchowo - wzrokową oraz w późniejszym wieku naukę czytania i pisania. Dzieci mogą ćwiczyć koncentrację uwagi, spostrzeganie, rozwijać pamięć. Kolejną ciekawą, bardziej tradycyjną grą dla dzieci są gry zręcznościowe. Dziecko może świetnie bawić się usprawniając palce i w przyszłości pisać. Kolejnymi grami polegającymi na dotyku są też gry w formie drewnianych klocków, kształtujące umiejętność liczenia i koncentrację.