ΑΣΤΡΟΧΩΡΙ ΑΡΤΑΣ

Στον αυτόματο πιλότο ο Δήμος Γ. Καραϊσκάκη

noreply@blogger.com (alkissak) — Sun, 29 Jan 2012 06:02:10 PST

Οι παρακάτω εικόνες ειναι ενδεικτικές γιά την κατάσταση πού επικρατεί σήμερα στο Δήμο μας.

Παγοδρόμια είναι ακόμα καί οι κεντρικοί δρόμοι (Αρτας-Καρδίτσας) .Το αλάτι κατάντησε είδος πολυτελείας γιά τους πρώην δημους Ηρακλείας καί Τετραφυλίας.Πολύ καλύτερη η κατάσταση στον πρωην δήμο Γ.Καραισκάκη όπου καί αλάτι υπάρχει καί μηχανήματα καί πετρέλαιο γιά κίνηση.

Στό Βελεντζικό υπάρχουν πολλά σπίτια χωρις νερό εδώ και πολλές μέρες.Σε συνδιασμό με τούς κατεστραμένους δρόμους η κατάσταση είναι απελπιστική.Κατά τα άλλα ο Δήμαρχος διογρανώνει ημερίδα (κοροιδία) για την ανάπτυξη.

Xειμερινή εξόρμηση στον Μεσόπυργο Άρτας (4 video)

noreply@blogger.com (alkissak) — Mon, 23 Jan 2012 04:08:42 PST

Καταπληκτικά τοπία από τον Μεσόπυργο Άρτας. Δήμος Γ. Καραϊσκάκη μέσα από το κανάλι του GreekVitaraClub στο Youtube

Στον Αχελώο σκοτώνουν τις πέστροφες με βαριοπούλες!

noreply@blogger.com (alkissak) — Sat, 21 Jan 2012 04:32:49 PST

Ανυπολόγιστη καταστροφή συντελείται στους πληθυσμούς της άγριας πέστροφας του Ασπροποτάμου, στον ποταμό Αχελώο, στα Τρίκαλα. Περιβαλλοντικοί φορείς και δασαρχεία καταγγέλλουν στη Real planet ότι ασυνείδητοι ψαράδες αφανίζουν ένα από τα πιο σπάνια είδη της ελληνικής ιχθυοπανίδας με παράνομες μεθόδους. Οι λαθραλιείες έχουν αντικαταστήσει τα παραδοσιακά αλιευτικά εργαλεία με βαριοπούλες, μπαταρίες αυτοκινήτων και μπουκάλια χλωρίνης, προκειμένου να πιάσουν όσο περισσότερες πέστροφες μπορούν και να τις πουλήσουν παράνομα στις ταβέρνες της περιοχής.

Αλλωστε, ο Ασπροπόταμος φιλοξενεί τους μεγαλύτερους πληθυσμούς άγριας πέστροφας στην Ελλάδα.

Οι παράνομοι ψαράδες ξεκινούν το καταστροφικό τους έργο τον Απρίλιο και μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου ψαρεύουν αλόγιστα, καταστρέφοντας το περιβάλλον. «Τα κυριότερα προβλήματα εντοπίζονται στο Χαλίκι, στην Κρανιά, στο Στεφάνι, στη Μηλιά και σε άλλες περιοχές απ’ όπου διέρχονται οι παραπόταμοι του Αχελώου», αναφέρει στην «R» ο επιστημονικός υπεύθυνος της περιβαλλοντικής οργάνωσης «Καλλιστώ», Βάιος Κουτής, ο οποίος γνωρίζει καλά τι συμβαίνει στο ποτάμι. «Ολα τα παράνομα εργαλεία προκαλούν μη αναστρέψιμες βλάβες στο οικοσύστημα του ποταμού Αχελώου και των παραποτάμων του», προσθέτει.

Η μπαταρία είναι η χειρότερη μέθοδος ψαρέματος για τη βιοποικιλότητα του ποταμού. Σύμφωνα με την οικολογική ομάδα, οι ασυνείδητοι ψαράδες συνδέουν τους δύο πόλους μιας μπαταρίας αυτοκινήτου και προκαλούν ηλεκτροσόκ μέσα στους λάκκους του ποταμού, σκοτώνοντας όχι μόνο τις πέστροφες, αλλά και τον γόνο, καθώς επίσης και άλλα μικρά ψάρια. Από το δυνατό ηλεκτροσόκ θανατώνονται επίσης τα καβούρια, οι βάτραχοι, οι νεροφίδες και όλα τα άλλα είδη που υπάρχουν μέσα στο πλούσιο οικοσύστημα του ποταμού. Μία άλλη συνηθισμένη πρακτική ψαρέματος, που χρησιμοποιείται όμως στους παραποτάμους του Αχελώου, είναι και η χλωρίνη. Με αυτή την καταστροφική πρακτική, οι αδίστακτοι ψαράδες μολύνουν με δεκάδες λίτρα χημικής ουσίας τα κρυστάλλινα νερά του ποταμού, με αποτέλεσμα να δηλητηριάζουν τις πέστροφες που κολυμπούν εκεί.

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΥΤΤΗ

http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=117985&catID=5

Πηγή: http://aspropotamos-org.blogspot.com/2012/01/blog-post_21.html

Άγιος Ζαχαρίας ο Νεομάρτυρας εξ Άρτης

noreply@blogger.com (alkissak) — Thu, 19 Jan 2012 15:34:10 PST


Ημερομηνία εορτής:	20/01/2012
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 20 Ιανουαρίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγιος Ζαχαριας Ο Νεομαρτυρας Εξ Αρτης (; - 1782)

Σκελών πλατυσμώ εν πλάτει οικείς πόλου,
Ω Ζαχαρία, και βραβείον λαμβάνεις.

Βιογραφία
Ο Νεομάρτυς Ζαχαρίας καταγόταν από τα μέρη της Άρτας. Σε μικρή ηλικία εξισλαμίσθηκε και ήρθε στις Παλαιές Πάτρες όπου εξασκούσε την τέχνη του γουναρά. Όμως μετανόησε που αλλαξοπίστησε. Έτσι, αφού ήλθε σε μετάνοια, βρήκε κάποιο πνευματικό στον οποίο εξομολογήθηκε το αμάρτημα της εξωμοσίας του και ζήτησε την ευλογία να πορευθεί προς το μαρτύριο.

Ο πνευματικός, φοβούμενος μήπως ο Μάρτυρας δειλιάσει κατά την διάρκεια των βασανιστηρίων, τον απέτρεπε. Τότε ο Άγιος αποκρίθηκε στον πνευματικό και του είπε: «Έχω τόση δίψα να βασανισθώ για τον Χριστό, όπου επιθυμώ να λάβω, αν ήταν δυνατόν, και περισσότερα βασανιστήρια, από αυτά που μου ανέφερες». Προ των λόγων αυτών της δυνάμεως της πίστεως και της αγάπης στον Χριστό, πνευματικός μετέδωσε τα Άχραντα Μυστήρια στον Άγιο και τον ευλόγησε.

Ο Άγιος πήγε στο εργαστήριό του, πούλησε όλα του τα υπάρχοντα τα οποία έδωσε ελεημοσύνη στους πτωχούς και παρουσιάσθηκε στον κριτή, ενώπιον του οποίου ομολόγησε στην πίστη του στον Χριστό. Παρά τις κολακείες, εκείνος επέμενε σθεναρά στην ομολογία του. Έτσι τον έκλεισαν στην φυλακή και τον βασάνισαν επί πολλές ημέρες. Εκείνος υπέμεινε τα φρικτά μαρτύρια με πνευματική ανδρεία και αξιοθαύμαστη καρτερία, για να παραδώσει το πνεύμα του το 1782 μ.Χ.

Η τοπική Εκκλησία της Άρτας εορτάζει την μνήμη του και εικόνα του φυλάσσεται στην ιερά μονή Κάτω Παναγιάς Άρτας. Την μνήμη του πανηγυρίζει επίσης και η τοπική Εκκλησία των Πατρών, αφού ο Άγιος εργάσθηκε εκεί.

Ἀπολυτίκιον
Ήχος πλ. α’. Τον Συνάναρχον Λόγον.
Τον πανεύφημον μάρτυν Χριστού υμνήσωμεν, Ζαχαρίαν τον νέον, Άρτης το βλάστημα, ότι ενήθλησε στερρώς υπέρ της πίστεως Χριστού και ανόμων ταις χερσί, ραβδισθείς και τανυσθείς, μαρτύριον ανεδέχθη. Τελειωθείς δε εν Πάτραις Χριστώ πρεσβεύει του σωθήναι ημάς.
(Ποιηθέν υπό Μητροπολίτου Πατρών Νικοδήμου την 19/01/1992 μ.Χ.).

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Τῆς Ἄρτης ἀγλάισμα, καὶ Νεομάρτυς κλεινός, ἐν Πάτραις ὡς ἤθλησας, ὑπὲρ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, ἐδείχθης μακάριε, οὐ γὰρ τὸν τρώσοντα σέ, καθελῶν δι’ ἀγώνων, γέρας ἐδέξω θεῖον, Ἀθλητὰ Ζαχαρία, πρεσβεύων ὑπὲρ πάντων ἠμῶν τῶν εὐφημούντων σε.

Μεγαλυνάριον
Χαίροις Νεομάρτυς του Ιησού, Άρτης σεπτός γόνος, και Πατέρων ο στηριγμός΄ χαίροις Ζαχαρία, Αγγέλων συμπολίτα, μεθ' ων ημίν εξαίτει, το θείον έλεος.

**Αγιογραφίες / Φωτογραφίες**
Άγιος Ζαχαρίας ο Νεομάρτυρας εξ Άρτης	Άγιος Ζαχαρίας ο Νεομάρτυρας εξ Άρτης	Άγιος Ζαχαρίας ο Νεομάρτυρας εξ Άρτης

Εκδήλωση με θέμα: "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ" στο Μεσόπυργο Άρτας

noreply@blogger.com (alkissak) — Thu, 19 Jan 2012 05:00:47 PST

Την εκδήλωση διοργανώνει ο Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη Άρτας, με την υποστήριξη του Γραφείων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, στο δημοτικό Διαμέρισμα "Μεσόπυργος" στην "Κοιλάδα του Αχελώου", στις 4 Φεβρουαρίου 2012 (14.0015.30) και θα συμμετέχουν οι:

Γιώργος Πεταλωτής, Υφυπουργός Δικαιοσύνης

Σπύρος Δανέλλης, Ευρωβουλευτής ΠΑΣΟΚ

Γιώργος Παπαστάμκος, Ευρωβουλευτής ΝΔ

Γιώργος Χατζημαρκάκης, Γερμανός Ευρωβουλευτής με το κόμμα των Φιλελευθέρων

Χαράλαμπος Αγγουράκης, Ευρωβουλευτής ΚΚΕ

Λεωνίδας Αντωνακόπουλος, Διευθυντής του Γραφείου του ΕΚ στην Ελλάδα

Άρης Περουλάκης, Υπεύθυνος Επικοινωνίας τησ Αντιπροσωπείας της ΕΕ στην Ελλάδα

καθώς και ο Δήμαρχος του Δήμου Γ. Καραϊσκάκη Δημήτρης Γαλλίκας

Συντονιστής της συζήτησης θα είναι ο δημοσιογράφος Κώστας Αργυρός.

Η ημερίδα θα μεταδίδεται ζωντανά από το διαδίκτυο (στην παρακάτω διεύθυνση βρίσκεται ο κώδικας για αναμετάδοση http://www.filothea.com/acheloos εδώ θα μπορούν να την παρακολουθούν ζωντανά και οι κάτοχοι κινητών τηλεφώνων iphone, blackberry, windowsmobile) και από τον Δορυφόρο HELLAS SAT 39° ανατολικά, συχνότητα 10955.250 Vertical, symbol rate 3300, fec ¾ (Για τεχνικές πληροφορίες Μάκης Δανιήλ 6974998902).

Το πρόγραμμα θα είναι ελεύθερο να αναμεταδοθεί από όποιο τηλεοπτικό κανάλι ή ραδιόφωνο ενδιαφέρεται.

Οι πολίτες που επιθυμούν να θέσουν ερωτήματα θα μπορούν μέσω e-mail ή τηλεφωνικά στους αριθμούς που θα εμφανίζονται στις οθόνες των τηλεοράσεων κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης.

Η Ημερίδα θα είναι διακαναλική και μεταξύ άλλων θα περιλαμβάνει:

-ενημέρωση και ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τα κύρια σημεία των προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τους Κανονισμούς που θα διέπουν τα ΕΣΠΑ (Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και Ταμείο Συνοχής) κατά την προγραμματική περίοδο 2014-2020.

-ενημέρωση και ανταλλαγή απόψεων επί των νομοθετικών προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη νέα μεταρρύθμιση της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και τις προοπτικές της για την Αγροτική Ανάπτυξη της χώρας

-τις συνέπειες που θα έχει στην Κοινή Γεωργική Πολιτική και στην Περιφερειακή Πολιτική της ΕΕ η ανάγκη αντιμετώπισης της Κλιματικής Αλλαγής και προσαρμογής σε αυτήν.

Το περιοδικό ΑΠΕΙΡΟΣ ΧΩΡΑ θα κόψει την πρωτοχρονιάτικη πίτα στα Ραδοβύζια.

noreply@blogger.com (alkissak) — Wed, 18 Jan 2012 13:14:38 PST

Το περιοδικό ΑΠΕΙΡΟΣ ΧΩΡΑ θα κόψει την Κυριακή την πρωτοχρονιάτικη πίτα στα Ραδοβύζια.

Θα προηγηθεί οδοιπορικό παρέα με τη λέσχη 4Χ4 της Άρτας στα όρια του Δήμου

Γ. Καραϊσκάκη Στάση για φαγητό στη Σκουληκαριά Όποιος διαθέτει αυτοκίνητο 4Χ4 ευπρόσδεκτος!

Υπόμνημα της Π.Σ.Ε. προς τον Υφυπουργό Υποδομών για την προώθηση των έργων στον Δυτικό οδικό άξονα (Ιόνια οδός).

noreply@blogger.com (alkissak) — Wed, 18 Jan 2012 04:58:53 PST

ΠΑΝΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΚΛΕΙΣΘΕΝΟΥΣ 15 105 52 ΑΘΗΝΑ

ΤΗΛ.:210-3243822 begin_of_the_skype_highlighting 210-3243822 end_of_the_skype_highlighting – Fax: 210 3243281

www.panepirotiki.com - email: info@panepirotiki.com

Αριθ. Πρωτ. 2124 Αθήνα 11-01-12

Προς

Τον Υφυπουργό Υποδομών κ. Ιωάννη Μαγκριώτη

Κοινοποίηση : 1.Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και Υπουργό Οικονομικών κ. Ευάγγελο

Βενιζέλο

2.Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών κ. Παντελή Οικονόμου.

Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ,

Η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος ως συνισταμένη τετρακοσίων πενήντα πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων Σωματείων, με εξακόσιες πενήντα χιλιάδες (650.000) και πλέον μέλη, εκφράζει με την παρούσα την ανησυχία, την αγωνία και την έντονη διαμαρτυρία όλης της Ηπειρωτικής Αποδημίας σχετικά με την τελμάτωση της ΙΟΝΙΑΣ ΟΔΟΥ.

Παρά το ότι το έργο αυτό έχει εξαγγελθεί από το 2006 με χρονικό ορίζοντα αποπεράτωσης το 2013 δυστυχώς τα τελευταία δύο χρόνια διαπιστώνουμε μια κωλυσιεργία ως προς την αναγγελθείσα από την πλευρά Σας, τροποποίηση των συμβάσεων με τους παραχωρησιούχους με αποτέλεσμα η ιδιαίτερη Πατρίδα μας να παραμένει συγκοινωνιακά αποκομμένη και να βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση ύφεσης.

Νομίζουμε πως είναι περιττό να τονίσουμε ότι το έργο αυτό είναι έργο στρατηγικής σημασίας και υπερτοπικού χαρακτήρα, έργο που με την ολοκλήρωσή του, θα μειώσει τις ενδοπεριφερειακές ανισότητες και θα τονώσει τόσο την τοπική όσο και την Εθνική Οικονομία.

Γι΄ αυτό και αιτούμαστε την ταχύτατη απεμπλοκή του και κατά πάσα περίπτωση την εκτέλεσή του, έστω κατά προτεραιότητα μέσω του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, γιατί έτσι θα υλοποιήσει η πολιτεία την υποχρέωση και δέσμευσή της προς την Ήπειρο και τους Ηπειρώτες.

Επίσης εκ του σύνεγγυς η Συνομοσπονδία μας παρακολουθεί τα τελευταία δύο χρόνια τις καθ΄ όλα σωστές δημόσιες δηλώσεις Σας για μείωση των διοδίων που είναι και θέση της Συνομοσπονδία μας.

Δυστυχώς όμως και προς αυτή την κατεύθυνση δεν έχει γίνει τίποτα. Και επ΄ αυτού του σοβαρού θέματος που με δεδομένη την οικονομική συγκυρία συνιστά ιδιότυπο οικονομικό αποκλεισμό της ιδιαίτερης πατρίδας μας, αναμένουμε θετική από την πλευρά Σας ανταπόκριση .

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Γ. Γραμματέας

Γιώργος Δ. Οικονόμου Ιπποκράτης Μ. Κατσένης

Τραγωδία Τυμπάνου 45 χρόνια μετά. - Μενέλαος Παπαδημητρίου

noreply@blogger.com (alkissak) — Mon, 16 Jan 2012 11:19:32 PST

ΤΥΜΠΑΝΟΣ ΑΡΓΙΘΕΑΣ & ΑΡΓΙΘΕΑΤΕΣ

Μνήμες 45 χρόνια μετά την τραγωδία στις Ορσίδες

Στις 21-22.1.1967 η χιονοστιβάδα έθαψε στο Κακόρεμα 4 Αργιθεάτες

Η ΣΗΡΑΓΓΑ ΤΥΜΠΑΝΟΥ ΣΤΟ ΨΥΓΕΙΟ

ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ 44 ΝΕΚΡΟΙ ΜΑΣ

Γράφει ο Μενέλαος Παπαδημητρίου, δικηγόρος Αθηνών-συγγραφέας

=============================…=============================

Τύμπανος και Αργιθέα είναι λέξεις και έννοιες στενά συνδεδεμένες με τη ζωή των Αργιθεατών, ακόμα και με το Θάνατο εκεί στη φυσική σύνδεσή τους!!! Κι αυτό γιατί το πέρασμά του εκείνα τα χρόνια με τους φοβερούς χειμώνες, ακόμα και άλλους μήνες, ήταν πέρασμα κυριολεκτικά θανάτου κι όποιος γλίτωνε. Δεν σήκωνε αντρειά, δε σε ήθελε όμως και κιοτή. Δεν έπρεπε να αψηφάς τους κινδύνους του. Ήθελε να τον λογαριάζεις.

Στη στοιχειωμένη χαράδρα εκεί κάτω από τις Ορσίδες και τη Μπάρα έφαγαν οι σβάρνες του τους περισσότερους, Αργιθεάτισσες και Αργιθεάτες. Μια φορά από τους 19 που ήταν παρέα κράτησε μαζί του τους 17 και επέζησαν μόνο 2 για να μολογήσουν το μεγάλο κακό. Ήταν το μοναδικό, το αναγκαστικό πέρασμα για να πας κείθε και να γυρίσεις.

Στις 21 Ιανουαρίου 1967 η Αργιθέα θρήνησε 4 παλικάρια της που χάθηκαν εκεί στις Ορσίδες του φοβερού Τυμπάνου από χιονοστιβάδα. Τους πήρε κοντά στα μεσάνυχτα

«η σβάρνα» (όπως εμείς την ξέρουμε) και τους κατέληξε στο Κακόρεμα, πάνω από τη Δρακότρυπα. Αρνητική η μοίρα, τους έκοψε το νήμα της ζωής στον ανθό της ηλικίας τους

κι άφησαν πίσω τις οικογένειές τους και όλους μας στα Χωριά να κλαίμε.

Στη διασέλα που βλέπετε αριστερά από την κορφή, πίσω και κάτω είναι οι Ορσίδες. Οι χιονοστιβάδες κινούσαν από την πλαϊνή πλευρά της κορφής του Τυμπάνου-που εδώ διακρίνετε- και σάρωναν τα πάντα

στο πέρασμά τους.

Οι Ανθηριώτες Θεοφάνης Θεοδωράκης του Αθανασίου ετών 28 (πατέρας 2 ανηλίκων και με τη σύζυγο Μαρίνα έγκυο στο τρίτο τους παιδί), Δήμος Κωφός του Βαΐου ετών 19, Βλάσης Πατσιαούρας του Ηλία ετών 22- στρατιώτης υπηρετών στην Κύπρο και τελών εν αδεία- συναντήθηκαν στο Μουζάκι αργά το απόγευμα του μοιραίου Σαββάτου και νιώθοντας μέσα τους το σφρίγος να τους κάνει δυνατούς, μα και την ώρα να βρεθούν νωρίτερα στα σπίτια τους πήραν την απόφαση να ταξιδέψουν και να γείρουν το χιονισμένο Τύμπανο μέσα στη νύχτα. Στην παρέα τους προστέθηκε και ο μπάρμπα Βαγγέλης Στούμπος που πηγαινο-έφερνε το ταχυδρομείο, έμπειρος στο πέρασμα του φοβερού βουνού και στις 9 το βράδυ πέρασαν μέσω Βατσουνιάς-Δρακότρυπας προς το Σιαφάκα και τον Καλέτσιο και συνέχισαν την πορεία τους προς τις Ορσίδες.

Εξ αριστερών προς τα δεξιά όπως βλέπουμε τα 4 αδικοχαμένα παλικάρια της Αργιθέας: Ο Φάνης Θεοδωράκης(Καναβός), ο Επιλοχίας του Ε. Σ Βλάσης Πατσιαούρας, ο Δήμος Κωφός και ο διασώστης Ηλίας Πατσιαούρας που έδωσε επάνω στο υπέρτατο καθήκον τη δική του ζωή. –

Οι τρεις νέοι προπορεύονταν και οι φωνές τους με τα αστεία ακούγονταν από τον ακολουθούντα μπάρμπα Βαγγέλη ως κάποιο σημείο που μετά άκουσε μέσα στη νύχτα έναν αέρα και ύστερα έχασε την επαφή μαζί τους. Τους καλούσε φωνάζοντας με τα μικρά τους ονόματα, μα πουθενά ακοή. Τότε κατάλαβε πως ο αέρας που άκουσε λίγο πριν ήταν από τη σβάρνα(έτσι λέγαμε τις χιονοστιβάδες στην Αργιθέα) που παρέσυρε τους τρεις νέους στις πλαγιές και τους κατέβασε στις χαράδρες του Κακορέματος.

Εδώ είναι οι Ορσίδες Τυμπάνου που χάθηκαν τα 4 παλικάρια το μοιραίο εκείνο Σ/Κ και οι περισσότεροι από τους 44 νεκρούς μας. Το χιόνι ξέκοβε από την κορφή του Τυμπάνου- ευθεία και επάνω όπως βλέπετε και σάρωνε τα πάντα στο κατέβασμά του. Οι άτυχοι ανέβαιναν από κάτω προς τα επάνω το δρόμο, όπως βλέπουμε τη φωτογραφία.

Αφού για λίγη ώρα ακόμα φώναζε και δεν άκουγε κανέναν κατάλαβε πλέον πως το μεγάλο κακό είχε γίνει. Η πείρα που είχε του είπε να απομακρυνθεί από τις Ορσίδες προς τη Μπάρα και από εκεί, βάζοντας όσες δυνάμεις είχε και παλεύοντας με μέτρα χιόνι κατάφερε μετά τρεις ώρες να φτάσει σχεδόν ξυλιασμένος στην Αργιθέα (γνωστό Κνίσσοβο) και με τρεμάμενη φωνή που μόλις έβγαινε ίσα που μολόγησε την τραγωδία και έπεσε λιπόθυμος.

Στο Κνίσσοβο με τρείς πυροβολισμούς (σύνθημα κινδύνου) σήμαναν συναγερμό ο παπά Βασίλειος Γώγος με τον Ηρακλή Καλλιώρα ειδοποιώντας και το Αστυνομικό Τμήμα Ανθηρού. Όλη νύχτα, σπίτι με σπίτι και μυστικά να μη μάθουν οι οικογένειες των χαμένων , ειδοποιήθηκαν οι άντρες και περί τους 80 Ανθηριώτες κίνησαν για τον Τύμπανο παίρνοντας μαζί τους φτυάρια, τριχιές και καναβιές και αξίνες. Οι Κνισσοβίτες με επικεφαλής τον παπά Βασίλη συνάχτηκαν, φόρεσαν κουκούλες και χειρόκτια, πήραν και τα απαιτούμενα διασωστικά μέσα που διέθεταν και κίνησαν μέσα στη νύχτα για τη διάσωση. Ανάμεσά τους και οι Ηλίας Πατσιαούρας, Ηλίας Μπίνας και Τάκης Σκουμής. Με τον παγωμένο αέρα που έψηνε τα πνευμόνια τους ανηφόρισαν προς Κορομηλιές –Βρύση Κάκαρη και γέρνοντας τον αυχένα στον Αέρα Τυμπάνου κατηφόρισαν προς τη Μπάρα και τις Ορσίδες.

Ο αέρας ανεμοστροβίλιζε το χιόνι στήνοντας φρύδια. Στην τρομερή αυτή προσπάθεια για τη διάσωση η μοίρα έγραφε παιγνίδι θανάτου για έναν ακόμα Αργιθεάτη. Δεν είχε χορτάσει με τους τρεις κι ήθελε και τέταρτο. Εκεί στις Ορσίδες προπορεύονταν ο Ηλίας Μπίνας και μόλις πέρασε πίσω του ήρθε η χιονοστιβάδα και ο αέρας της παρέσυρε δύο Αργιθεάτες-Κνισσοβίτες. Αυτοί ήταν ο Ηλίας Πατσιαούρας, 32 χρονών έγγαμος και πατέρας 3 παιδιών (Κωνσταντινιά-Λάμπρος και Βασιλική) και ο συγχωριανός του Τάκης Σκουμής, πατέρας τριών κοριτσιών (Ευαγγελή, Μαίρη και Ντίνα) που γλίστρησαν από τον αέρα μικρής χιονοστιβάδας και κυλίστηκαν στην παγωμένη πλαγιά. Ο Τάκης Σκουμής, που είχε τύχη, πιάστηκε από τα πατοκλώναρα ενός έλατου και κρατήθηκε σχεδόν στο χείλος της χαράδρας ώσπου κατέβηκαν και τον ανέσυραν. Δυστυχώς για τον Ηλία Πατσιαούρα η μοίρα ούτε τον αγώνα του για την ανεύρεση και διάσωση των συμπατριωτών του δε σεβάστηκε. Άφησε το Χάροντα και τον πήρε επάνω στο υπέρτατο καθήκον. Οι υπόλοιποι Αργιθεάτες πάγωσαν στο γκρέμισμα και το χαμό στο βάραθρο και αυτού του παλικαριού, μα δεν πτοήθηκαν και ξεκίνησαν το κατέβασμα.

Υπήρχε άμεσος κίνδυνος να γλιστρήσουν και άλλοι και ο έμπειρος παπά Βασίλης Γώγος για να τους ανακόψει τράβηξε το πιστόλι του και πυροβόλησε στον αέρα φωνάζοντας: «πίσω ορέ, πίσω θα χαθούμε όλοι». Έτσι πειθάρχησαν οι διασώστες και αποφεύχθηκε νέα τραγωδία με δεκάδες ίσως νεκρούς- είχαν ήδη μπει στις απόκρημνες και κατάχιονες πλαγιές και οι Ανθηριώτες. Κοντοστάθηκαν και συσκέφθηκαν για λίγο, ανασυγκροτήθηκαν κι ύστερα συνέχισαν την προσπάθεια με τσαπιά και φτυάρια κόβοντας το παγωμένο χιόνι σκαλοπάτια και κατεβαίνοντας βήμα - βήμα την πλαγιά κάτω από τα ελατάκια στις Ορσίδες.

Μέτρα το χιόνι που είχε στοιβαχτεί στο Κακόρεμα από τη χιονοστιβάδα. Το ξημέρωμα της 22.1.1967 οι διασώστες Αργιθεάτες βρήκαν σε μεγάλο βάθος τους Θεοδωράκη(ή Καναβό) Θεοφάνη και Βλάση Πατσιαούρα. Όπως δε λέγεται από αυτόπτες μάρτυρες ο Βλάσης, στο σημείο που κατέληξε, πρέπει να ήταν ακόμα ζωντανός αφού με τα χέρια του είχε προσπαθήσει να ανοίξει το χιόνι και να βγει, μα δεν τον άφησε. Με πρόχειρα φορεία και τρομερή προσπάθεια άρχισε η μεταφορά τους τον ανήφορο που κράτησε ως το απόγευμα.

Το Χωριό μας, το Ανθηρό και όλη η Αργιθέα, με την είδηση ότι βρήκαν το Φάνη και το Βλάση νεκρούς, ενώ ως τότε ήταν βουβό με την ελπίδα να βρεθούν ζωντανοί, ξέσπασε σε θρήνο που έσκιζε τα ουράνια. Ταυτόχρονα προσεύχονταν να είχαν σωθεί τα άλλα δύο παλικάρια, ο Δήμος Κωφός και ο Ηλίας Πατσιαούρας που και εκείνοι-δυστυχώς-βρέθηκαν νεκροί μετά από μια βδομάδα από τις δυνάμεις των ΛΟΚ(ακόμα και εμπρηστικές βόμβες λέγεται πως χρησιμοποίησαν για να λυώσουν τα χιόνια) που ήρθαν και από τους Αργιθεάτες και τους από Δρακότρυπα και Βατσουνιά διασώστες. Τους Ανθηριώτες νεκρούς μας δεν άφησαν ο φοβερός Τύμπανος και ο φοβερός χειμώνας να τους μεταφέρουμε στο Χωριό και να τους ενταφιάσουμε. Τους σκέπασε το χώμα της Δρακότρυπας μετά από μια σύντομη, λόγω των καιρικών συνθηκών, τελετή.

Ο χαμός των τεσσάρων παλικαριών, αν και πέρασαν από τότε 45 ολόκληρα χρόνια, έχει σημαδέψει τις καρδιές όλων μας. Ο Βλάσης Πατσιαούρας, γείτονάς μου στο Καρνέσι Λαγκαδίου Ανθηρού και συγγενής, ερχόταν με άδεια από την Κύπρο όπου υπηρετούσε στρατιώτης και η λαχτάρα να φτάσει στους γερόντους γονείς του(την Πατρούλα και τον Ηλία) και τα αδέρφια του να τους χαρεί και να τον χαρούν και να επιστρέψει στην Κύπρο τον έκανε να κινήσει νύχτα και μέσα στα χιόνια, πορεία που τελικά ήταν πορεία στο θάνατο. Το ίδιο και ο Φάνης που είχε πίσω την έγκυο σύζυγο Μαρίνα με δυο παιδιά(το Θανάση και τη Βαρβάρα ) και ένα στην κοιλιά (γεννήθηκε μετά το χαμό του και πήρε το όνομά του-Θεοφάνης). Κι ο Δήμος Κουφός ήθελε να ’ρθουν στο Χωριό το νωρίτερο, στους γονείς και τα αδέρφια του. Νέοι και δυνατοί όπως ήταν, έγιναν παρέα μαζί με τον μπάρμπα Βαγγέλη Στούμπο και ξεκίνησαν για τη Σκλάταινα. Πέρασαν από το χάνι στον Καλέτσιο, ήπιαν ένα τσάϊ να ζεσταθούν και πήραν τον ανήφορο για τις Ορσίδες….μα δεν έγειραν ποτέ τον Τύμπανο… Τους πήρε με τη φονική χιονοστιβάδα του και τους έστειλε «να κοιμηθούν» στο βάθος της χαράδρας, στο Κακόρεμα.

Τα χρόνια πέρασαν, το βαρύ Κράτος αναγκάστηκε και άλλαξε τη διαδρομή του αυτοκινητόδρομου το 1970 από Δρακότρυπα αριστερά προς Οξυά και με νέο πέρασμα του Τυμπάνου από Ογκλάβια - Αυχένα - Γιάννου προς Κορομηλιές - Αργιθέα.

Όμως ο Τύμπανος παραμένει Τύμπανος και τους 4-5 μήνες του χειμώνα δύσκολα δίχως αλυσίδες γέρνει αυτοκίνητο λόγω του χιονιού και κυρίως λόγω πάγου-τη δε νύχτα τούτο είναι απόπειρα αυτοκτονίας. Μετά το απόγευμα και κυρίως μετά το σουρούπωμα όποιος ξεκινάει και ταξιδεύει να περάσει τον Τύμπανο, το ρισκάρει. Μόνο 11 με 12 η ώρα μεσημέρι και μετά γέρνεις και αφού τα μηχανήματα έχουν καθαρίσει.

Η παλιά διαδρομή του Τυμπάνου – έχω την προσωπική εμπειρία αφού την έκανα και με τα πόδια και με το φορτηγό του Πανανού+ και του Κορλού+, και ιδίως αυτή από τη Μπάρα προς τις Ορσίδες φέρεται στοιχειωμένη αφού εκεί «έφαγε» τους περισσότερους από τους 43 νεκρούς της Αργιθέας.

Εκεί λέγεται πως ο ανεμοστρόβιλος άρπαξε και έστειλε στο Κακόρεμα ολόκληρο συμπεθεριό κάπου από την Άρτα και γλίτωσε μόνο η νύφη που έφτασε στο Κνίσοβο και μολόγησε το συμβάν. Οι παλιότεροι στο πέρασμά τους από εκεί, ακόμα και καλοκαίρι, λένε πως άκουγαν φωνές από τους αδικοχαμένους…

Οι Αργιθεάτες με την αλλαγή του δρόμου μέσω Οξυάς παράτησαν την παλιά και φονική διαδρομή. Μα και από αυτή τη διαδρομή υπήρξαν νεκροί στα χιόνια. Τελευταία χάθηκε και ένας υπάλληλος-χειριστής της Νομαρχίας Καρδίτσας την ώρα του καθήκοντος ονόματι Πέτρος Λούκας από το Λαμπερό.

Οι της Οξυάς κάτοικοι – αδέρφια της Αργιθέας!!! - ήταν σε μόνιμη βάση διασώστες και κουβαλούσαν τους παγωμένους και μισοπεθαμένους Αργιθεάτες στα σπίτια τους να τους ζεστάνουν, να τους στεγνώσουν, να τους ταΐσουν, να τους ξημερώσουν και την άλλη μέρα να τους γείρουν στη ράχη.

Οι τραγικές αυτές εμπειρίες έκαναν τους Αργιθεάτες να σηκώσουν φωνή απέναντι στο σκληρό Κράτος. Έτσι με τους Συλλόγους τους σε συνεννόηση και με Κοινοτάρχες συντάχθηκαν υπομνήματα και ζητήθηκε αρχές του 1970 η διάνοιξη ΣΗΡΑΓΓΑΣ στον ΤΥΜΠΑΝΟ για να μην αποκλείεται ποτέ οδικά η περιοχή της Δυτικής και Νότιας Αργιθέας και η σύνδεση του Νομού Καρδίτσας με το Νομό Άρτας μέσω Γέφυρας Κοράκου.

Μα εις μάτην. Έως και σήμερα η ΣΗΡΑΓΓΑ ΤΥΜΠΑΝΟΥ μελετάται και παίζονται πολιτικά και ψηφοθηρικά παιχνίδια διανομαρχιακά-Περιφερειακά, Κομματικά, Βουλευτικά, Δημοτικά και πάει λέγοντας…Μας φλόμωσαν αυτά τα χρόνια στο ψέμα όλοι τους και ανερυθρίαστοι…

Πρόσφατα, το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011, πραγματοποιήθηκε, ύστερα από πρόσκληση των Δημάρχων Μουζακίου και Αργιθέας κ. κ. Γιώργου Κωτσού και Χρήστου Καναβού, σύσκεψη στο Μουζάκι για δυο μεγάλα ζητήματα που απασχολούν εδώ και χρόνια την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, και όχι μόνον. Τα θέματα αυτά είχαν σχέση με τα μεγάλα αναπτυξιακά έργα δηλαδή το πολύπαθο έργο της εκτροπής του Άνω ρου του Αχελώου προς τη Θεσσαλία και το χρονίζον θέμα της επίσης πολύπαθης Σήραγγας Τυμπάνου.

Τα συν και πλην αυτής της σύσκεψης για τη το έργο της εκτροπής του Άνω ρου του Αχελώου και της Σήραγγας Τυμπάνου και κάποια …ερωτήματα

Είναι γνωστή στο Πανελλήνιο η σημασία και η αναγκαιότητα των παραπάνω έργων. Κι αυτό πέρα από τις όποιες άλλες προσεγγίσεις ή διαφοροποιήσεις, οι όποιες έχουν κατά κόρο γραφτεί, αναπτυχθεί και απασχολήσει όχι μόνον την Ελλάδα αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση όλα αυτά τα τριάντα περίπου και χρόνια που παρακολουθούμε την ιδέα των έργων αυτών.

Η εδώ αναφορά μου δεν έχει στόχο να καταπιαστούμε για άλλη μια φορά με το ιστορικό των έργων αυτών. Εξάλλου ,όπως είπαμε, είναι γνωστά σε όλους.

Και σε ότι αφορά το έργο της εκτροπής του Άνω ρου του Αχελώου έχουμε διατυπώσει πολλές φορές και δημόσια τη θέση μας, η οποία, δεν είναι άλλη παρά η ολοκλήρωση του έργου με σεβασμό στο περιβάλλον και η ορθολογική και αειφορική κατά το δυνατόν διαχείριση του υδατικού δυναμικού προς όφελος της κοινωνίας.

Για το δεύτερο θέμα, αυτό της Σήραγγας Τυμπάνου θα ήθελα να διατυπώσω ξανά κάποιες σκέψεις και προβληματισμούς.

Πρώτα πρώτα καταγράφω τα ΣΥΝ αυτής της σύσκεψης όπως:

-Το αυθόρμητο ενδιαφέρον απλών πολιτών που προσήλθαν αυθόρμητα στη σύσκεψη για να ακούσουν για τις μεγάλες πρωτοβουλίες και αποφάσεις, που επιτέλους πίστεψαν ότι θα ληφθούν για να τελειώσουν τα έργα αυτά.

-Η πρωτοβουλία των δημάρχων Μουζακίου και Αργιθέας για τη σύσκεψη αυτή που φανερώνει το μεγάλο ενδιαφέρον τους για τα τόσο σπουδαία αυτά έργα.

-Η παρουσία, κατόπιν ιδιαίτερων προσκλήσεων; Υφυπουργού, Περιφερειάρχη, Βουλευτών, Δημάρχων, Εκπροσώπων Κομμάτων, Φορέων κλπ

-Η δημόσια δέσμευση όλων των συμμετεχόντων ότι θα στηρίξουν επιτέλους με κάθε τρόπο τα έργα αυτά και ότι θα τα παλέψουν για την ολοκλήρωσή τους. Επίσης η δέσμευσή τους ότι τα έργα αυτά είναι υψίστης σημασίας και ότι δεν μπορούν να περιμένουν άλλο και θα εντάξουν το έργο οπωσδήποτε σε κάποιο χρηματοδοτικό πρόγραμμα.

-Η ανακαίνιση του θέματος και μάλιστα σε μια τόσο δύσκολη εποχή από όλες τις απόψεις.

-Η δέσμευση όλων ανεξαιρέτως των υπευθύνων που συμμετείχαν ότι η μελέτη για τη Σήραγγα Τυμπάνου είναι καθ’ όλα ολοκληρωμένη από κάθε άποψη και δεν απομένει η παραμικρή λεπτομέρεια.

-Το ραντεβού που αποφασίστηκε να κλειστεί εντός των ημερών με τον Υπουργό Υποδομών κ. Βορίδη. Σε αυτό θα φανεί η στάση και θέση των συμμετεχόντων στη σύσκεψη.

Δεν μπορώ όμως να μην επισημάνω και να σταθώ και στα πολλά ΠΛΗΝ αυτής της σύσκεψης, ήτοι:

-Τη μηδαμινή προετοιμασία από την πλευρά των διοργανωτών για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα

-Τη μη εμπλοκή της Περιφερειακής Ενότητας Άρτας και γενικότερα της Περιφέρειας Ηπείρου μιας και το έργο αυτό αφόρα ολόκληρη την περιοχή. Δεν συνδέει μόνον την Άρτα και την Καρδίτσα ούτε την Θεσσαλία με την Ήπειρο αλλά αποτελεί πύλη και σύνδεση και με την Ευρώπη μέσω του λιμανιού της Ηγουμενίτσας.

-Την απουσία της κ. Γερακούδη. Διατί άραγε; Δεν κλήθηκε ή απαξίωσε τη σύσκεψη; Δεν ξέρει τίποτα για την υπόθεση, δεν έπρεπε να κληθεί να δώσει λόγο γιατί η μελέτη πήγε πίσω τόσα χρόνια. Χρονοδιαγράμματα και συμβάσεις δεν υπάρχουν; Ποιος θα μας ενημερώσει αν η μελέτη τελείωσε και αν οι συμβατικές υποχρεώσεις τηρήθηκαν;

-Τη μη ένταξη τους τα προηγούμενα χρόνια αν όπως έλεγαν είχε τελειώσει η μελέτη.

-Τη μη πρόσκληση και συμμετοχή ανθρώπων που έχουν τα τελευταία χρόνια διαχειριστεί τα παραπάνω θέματα από θέσεις ευθύνης, όπως οι πρώην Νομάρχες Καρδίτσας Φώτης Αλεξάκος και Βασίλης Αναγνωστόπουλος.

-Τη μη συμμετοχή Συλλόγων Φορέων, δημοτικών συμβούλων και άλλων κλπ

-Την ελλιπής έως ανύπαρκτη γνώση για το θέμα από την πλευρά «υψηλών» συμμετεχόντων. Δεν γνώριζαν, όπως οι ίδιοι παραδέχτηκαν, καν για το θέμα της σήραγγας Τυμπάνου

-Την αόριστη δέσμευση ότι αν και εφόσον θα εντάξουμε το έργο, για εμένα ίσον –πάλι καλένδες.

-Δεν υπήρξε ίχνος αυτοκριτικής και κριτικής γιατί μέχρι σήμερα το έργο δεν περπατάει.

-Τη μη αναφορά στην πορεία και μέχρι τώρα προσπάθεια. Γενικόλογες τοποθετήσεις και ουδέν πέραν αυτών. Ερωτήματα όπως πόσο έφτασε το κόστος της μελέτης, γιατί τριπλασιάστηκε το κόστος, ούτε αναφέρθηκαν ούτε σχολιαστήκαν από κανένα.

-Επίσης την προχειρότητα φανερώνει και το γεγονός ότι δεν αναφέρθηκε από ποιό σημείο θα ξεκινήσει η κατασκευή και τα λοιπά χαρακτηριστικά του έργου.

Κανείς δεν παρουσίασε ως όφειλε σχετικά δημοσιεύματα στον τύπο, ντοκουμέντα, αλληλογραφία, προηγούμενες ημερίδες για το θέμα για να ενημερωθούν οι παρευρεθέντες.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ – ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Και το 2000 και το 2004 και το 2006 και το 2008-9 και 10, κατά τους τότε «υπευθύνους» η μελέτη ήταν καθ’ όλα ολοκληρωμένη. Τελικά όλη τη δεκαετία περίπου οι υπεύθυνοι κάθε απόχρωσης «αγόραζαν χρόνο».Οι πάντες έλεγαν το ίδιο ακριβώς «ότι η μελέτη ήταν καθ’ όλα ολοκληρωμένη». Μήπως και σήμερα η μελέτη δεν είναι ολοκληρωμένη; Απλά ρωτάμε γιατί το 2006, μας είπαν ότι «θεωρείστε ότι η σήραγγα ξεκίνησε». Ρωτάμε: άδικο έχουμε να είμαστε καχύποπτοι; Αλήθεια ήταν τόσο δύσκολο στην Ημερίδα, αν η μελέτη τελείωσε και παραδόθηκε – έχω ακόμα επιφυλάξεις – να υπήρχε αρμόδιος Τεχνικός υπηρεσιακός παράγοντας της Περιφέρειας Θεσσαλίας και να υπάρχει αντίγραφό της;

Εσείς κα Βουλευτή, κα Μαρία Θεοχάρη, που κάματε ερώτηση στον Υπουργό για τη Σήραγγα Τυμπάνου και μέσω Βουλής πήρατε την απάντηση ότι αρμόδια για τη μελέτη είναι η Περιφέρεια Θεσσαλίας γιατί δεν ζητάτε από την κα Γερακούδη να πάρετε στα χέρια σας αυτή με όλο το φάκελο ώστε να ασκήσετε αποτελεσματικότερα τα καθήκοντά σας; Να τη δούμε και εμείς τέλος πάντων, να μας φύγει η ιδέα….

Γιατί κάθε φορά τα θέματα αυτά έρχονται στην επικαιρότητα όταν πλησιάζουν εκλογές; Τυχαίο, δε νομίζω.

Έχω άδικο μετά τα παραπάνω να γράφω πως ήταν η σύσκεψη πολιτική φιέστα για κάποιους εν όψει των επερχόμενων εκλογών;

Έχω άδικο να φωνάζω πως το έργο αυτό πολεμιέται από πολλούς και δεν είναι αρεστό και σε κάποιους συμπατριώτες που λανθασμένα προτάσσουν τη Σήραγγα Φραμένου λες και εμείς δεν τη θέλουμε εκείνη; Δεν θέλουμε την ανάπτυξη της Αργιθέας και τη θέλουν μόνο εκείνοι; Να είναι βέβαιοι πως μη στηρίζοντας τη Σήραγγα Τυμπάνου, που ως έργο σχεδόν ωρίμασε, δεν στηρίζουν ούτε τη Σήραγγα Φραμμένου. Τη διάσταση θέσεων και απόψεων των Αργιθεατών θέλουν κάποιοι για να πάνε πίσω και οι δυο σήραγγες και στο τέλος – τέλος να μη γίνει καμία και τα κονδύλια να διατίθενται σε άλλες περιοχές.

Κυρίες και Κύριοι υπεύθυνοι, για να μη δημιουργούνται εντυπώσεις λαθεμένες, προσωπικά είμαι και υπέρ της Σήραγγας Φραμμένου για τη σύνδεση της Ανατολικής Αργιθέας με τη Λίμνη Πλαστήρα και δεν παίζω πολιτικό κομπολόϊ όπως κάποιοι που αλλιώς θέλουν να τα εμφανίζουν. Εδώ και χρόνια έχω γραπτώς καταθέσει τη θέση μου στον τύπο. Να την αγωνίσουμε οι Αργιθεάτες και εκείνη, αλλά δεν επιτρέπεται και δεν μπορούμε να μην αγωνάμε σύσσωμοι για τη Σήραγγα Τυμπάνου που είναι θέμα ζωής και θανάτου για τον τόπο μας, που έφαγε τόσα για τη μελέτη της, που ζητείται εδώ και 40 χρόνια από τις Κοινότητες, τους Συλλογικούς Φορείς(Παναργιθεάτικα Συνέδρια-Ημερίδες κ.α.) και τελευταία από τους Δήμους. Την ζητούν οι κάτοικοι Χωριών της Άρτας(Ραδοβίζια) και δεν τη θέλουμε άρα την πολεμάμε εμείς;

Προσωπικά προτάσσω τα περάσματα του Τυμπάνου με σήραγγα και του Αγίου Νικολάου που είναι η κυρία είσοδος από Καρδίτσα-Μουζάκι προς τη Δυτική και προς Ανατολική Αργιθέα και σε αυτά πρέπει να πέσει το βάρος. Παράλληλα δε και αγώνας αδιάκοπος και για τη Σήραγγα Φραμμένου.

Περιμένω να δω - γιατί δεν τρέφω ψευδαισθήσεις - πότε θα πραγματοποιηθεί και τι αποτελέσματα θα έχει η συνάντηση με τον Υπουργό.

Αν παρόλα αυτά δεν γίνει και τώρα τίποτα [Ποιοι κρύβονται πίσω από τα συμφέροντα λέτε να μην νογάω;( να εξηγούμαι - δεν εννοώ εδώ Αργιθεάτες)]. -που δεν το βλέπω- προτείνω στους δυο δημάρχους να συγκαλέσουν, σε εύθετο χρόνο, σύσκεψη καλώντας όλους για να μας ενημερώσουν πλέον υπεύθυνα γιατί δεν γίνεται τίποτα τόσα χρόνια. Ποιο είναι το πρόβλημα. Και εν πάση περιπτώσει αν οι υπεύθυνοι δεν έχουν την πολιτική βούληση για την πραγματοποίηση του έργου γιατί διατείνονται και κομπάζουν ότι το παλεύουν δυνατά. Ποιοί λόγοι τους οδηγούν σε ένα τέτοιο παιχνίδι σε βάρος των Αργιθεατών και όχι μόνον. Μήπως υπάρχουν κάποιοι λόγοι τους οποίους πλέον πρέπει να μάθουν και όλοι – Αργιθεάτες και Ραδοβιζινοί; Μήπως πρέπει να στείλουν το σχετικό φάκελο της υπόθεσης ΜΕΛΕΤΗΣ ΣΗΡΑΓΓΑΣ ΤΥΜΠΑΝΟΥ στις Εισαγγελικές Αρχές για να διερευνηθεί αρμοδίως αν και ποιανών ευθύνες υπάρχουν για την επί σειρά ετών «μελέτη και μελέτη…». Να διαπιστωθεί Υπήρχαν συμβατικές προθεσμίες και ρήτρες, ποιές και αν τηρήθηκαν η όχι.

Στη σύσκεψη αυτή οι Δήμαρχοι να φροντίσουν να καλέσουν πιο συντονισμένα όλους τους φορείς ως και τους Αρτινούς που αγωνίζονται για το δρόμο Καρδίτσας -΄Αρτας και τη Σήραγγα και ας καλέσουν και τους γείτονες Τρικαλινούς(τον κ. Ηλία Βλαχογιάννη κ.α.) να μας πουν πως αυτοί ολοκλήρωσαν εδώ και καιρό το έργο της σήραγγας Γκρόπας μήκους 1,5 χιλιομέτρου με κόστος 27.000.000 ευρώ όταν η δική μας που προϋπολογίσθηκε το 2004 από την ανάδοχο της μελέτης εταιρία OBERMAYER στα 22.000.000 και έφτασε το Μάϊο του 2009 στα 43.000.000 ευρώ σύν 15.000.000 ευρώ για το τμήμα του δρόμου από Γέφυρα Τρυγόνας έως Δρακότρυπα σύν 2.000.000 ευρώ για την παράκαμψη στη θέση ΕΛΛΗΝΙΚΑ της Αργιθέας( Άγ. Μηνάς-αρχαιολογικός χώρος) ήτοι σύνολο 60.000.000 ευρώ από ότι φαίνεται μπήκε στο ψυγεία και μάλλον για πάντα; Αφήστε που τελευταία διέσπασαν το έργο και επιχειρούν να χρηματοδοτήσουν χωριστά το τμήμα από Γέφυρα Τρυγόνας ως Διασταύρωση Δρακότρυπας και την παράκαμψη των αρχαίων στα Ελληνικά, λέτε και αυτά τα τμήματα είναι που μας κλείνουν και όχι ο Τύμπανος. Οι συνταγές αυτές είναι μεθοδεύσεις εις βάρος της Σήραγγας και τις καταγγέλω.

Τα τέσσερα παλικάρια μας, οι 43 αδικοχαμένες ψυχές Αργιθεατών (τα ονόματά τους κατά χωριό βρίσκονται αναγεγραμμένα στο ΜΝΗΜΕΙΟ που έστησε ο Δήμος Αργιθέας το 2010 στη μνήμη τους) και του χειριστή της Νομαρχίας στα χιόνια του Τυμπάνου περιμένουν δικαίωση της Αργιθέας με τη ΣΗΡΑΓΓΑ ΤΥΜΠΑΝΟΥ να ενταχθεί σε Πρόγραμμα του ΕΣΠΑ και κάποτε να ξεκινήσει και κάποτε να τελειώσει…

Κλείνοντας με τα παραπάνω στη μνήμη των τεσσάρων αδικοχαμένων παλικαριών 45 ολόκληρα χρόνια από τότε(συμπίπτει φέτος ακριβώς Σαβατοκύριακο, όπως τότε ), αλλά και όλων όσων χάθηκαν στα χιόνια του Τυμπάνου, θέλω να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στους κατοίκους της Δρακότρυπας, της Βατσουνιάς, της Οξυάς και της Αργιθέας για την βοήθεια που έδωσαν εκείνα τα δύσκολα χρόνια στις Αργιθεάτισσες και στους Αργιθεάτες οδοιπόρους που ανεβοκατέβαιναν τον Τύμπανο με το ποδάρι και ζαλικωμένοι μέσα στα χιόνια, στα κρύα και στις βροχές!!!

Ένα τρισάγιο απαιτείται ή μάλλον επιβάλλεται την ημέρα αυτή στο Μνημείο των Αδικοχαμένων στα χιόνια Αργιθεατών, στη μνήμη των 4 παλικαριών – στη μνήμη όλων!!!

Αθήνα, 12 Ιανουαρίου 2012

Μενέλαος Νικ. Παπαδημητρίου

Δικηγόρος Αθηνών - Συγγραφέας

Ομοσπονδία Ραδοβυζινών Άρτας - Ευχετήριο μήνυμα

noreply@blogger.com (alkissak) — Tue, 27 Dec 2011 02:03:37 PST

Η ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΡΑΔΟΒΥΖΙΝΩΝ για τις άγιες μέρες των Χριστουγέννων εύχεται, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ με υγεία Η σε όλους τους συμπατριώτες, και το ΝΕΟ ΕΤΟΣ, να είναι η αρχή του τέλους των δεινών που επισώρευσαν στις πλάτες των αδυνάτων της πατρίδας μας οι ξένοι ολιγάρχες και οι ντόπιοι υπηρέτες τους που στο όνομα της σωτηρίας μας επιβουλεύονται την υποδούλωση μας και στο όνομα της επιβίωσης μας μεθοδεύουν την εξαθλίωση μας.

Ο πρόεδρος

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΡΑΜΠΗΣ

Θα πάω στο χωριό μου..

noreply@blogger.com (alkissak) — Wed, 14 Dec 2011 04:38:45 PST

Το ακούω όλο και συχνότερα: «Θα πάω στο χωριό μου. Θα βάλω πατάτες, ντομάτες, μαρούλια, κοτόπουλα, κουνέλια. Θα μαζεύω το λάδι μου. Θα ‘χω το κρασί, το τσίπουρο μου. Εκεί τα πράγματα είναι φτηνά.

Κι έπειτα τι να κάνω στην Αθήνα χωρίς δουλειά; Εκεί θα επιβιώσω.»

Αμ, δεν θα πας. Κι αν πας, θα φύγεις γρήγορα.

Γιατί θα μπεις στο internet στην «καλλιέργεια πατάτας» κι όλα θα μοιάζουν απλά, όμως στην πράξη τίποτα δε θα μπορείς να εφαρμόσεις. Τότε θα πάς στο καφενείο και θα ρωτάς πώς καλλιεργούνται οι πατάτες κι οι θαμώνες θα σε δουλεύουνε. Θα σού εξηγήσουν βέβαια, αλλά θα χασκογελάνε με νόημα. Θα ψάχνεις πατάτες με μπόλικα μάτια για να τις φυτέψεις και δεν θα βρίσκεις. Κι όταν τα καταφέρεις, θα πρέπει να σκάψεις τις αυλακιές στο χωράφι κι είναι μεγάλος ο κόπος της τσάπας σε λασπωμένο έδαφος κι ακόμα μεγαλύτερη η τέχνη της.

Γιατί θ’ αγκομαχάς σκυφτός και θα ιδρώνεις κι όταν θα κοιτάς πίσω σου θα βλέπεις ότι τα πόδια σου πατούσαν εκεί που έσκαβες και το τσιμεντοποίησαν πάλι το έδαφος. Κι έτσι τη

χαλασμένη αυλακιά πρέπει να την ξαναπάρεις από την αρχή και θα μπαίνουν σβώλοι από βρεγμένο χώμα μέσα στις γαλότσες σου, θα σού λερώνουν τις κάλτσες και θα βλαστημάς. Κι όταν παραχώσεις τους βολβούς στο χωράφι την άνοιξη, θα περιμένεις υπομονετικά (αλλά όχι ξεκούραστα) ως τον Ιούλιο. Θα πηγαίνεις κάθε πρωί στο μποστάνι, θα κοιτάς τις πατατιές που μεγαλώνουν, θα νιώθεις ικανοποίηση αλλά δεν θα είσαι σίγουρος αν προχωράνε καλά ή χάλια. Δεν θα ξέρεις αν χρειάζονται λίπασμα και πόσο, εσύ θα προτιμούσες κοπριά αλλά πού να τη βρεις και πως να τη μεταχειριστείς που είναι ζωική και βρωμάει;

Θα ‘χεις πάρει απόφαση να μην ρίξεις φυτοφάρμακα, αλλά στο καφενείο θα σε αποθαρρύνουν λέγοντας πως αν δεν ραντίσεις δεν θα βγάλεις ούτε μια τηγανιά για το γαμώτο. Μέχρι το Μάη τα φυτά σου θα σκεπάζονται από κάτι άγνωστα ζιζάνια που οι άλλοι ονομάζουν αβρωνιές και χοιρομουρίδες και τα τρώνε τσιγαριαστά ή χτυπητά με αυγά. Από τον Ιούνη το χωράφι θα θέλει συνέχεια πότισμα, όχι με το εύκολο λάστιχο αλλά με το τρεχούμενο νερό στ’ αυλάκι. Θα μπαίνεις στις λάσπες ως στον αστράγαλο κι όλο θα γεμίζει το μποστάνι με γλιστρίδες, αγριόβλητα και στίφνους που πρέπει να ξεριζώνεις, καθότι τα λιπάσματα δεν πάνε μόνο στις πατατιές. Κι όταν φτάσει ντάλα καλοκαίρι, (τότε που παλιότερα έπαιρνες το φέρυ και πήγαινες διακοπές στα μπαράκια των Κυκλάδων), εσύ θα πάρεις πάλι την τσάπα και θα δουλεύεις δέκα μέρες για να βγάλεις τις πατάτες. Προσεκτικά γιατί κάθε στραβή κίνηση τού εργαλείου κόβει τους βολβούς μέσα στη γη και θα πηγαίνει στράφι ο κόπος σου. Κι όταν με το καλό τελειώσεις, θα τις ρίξεις σε τελάρα που θα τα κουβαλάς με τον ώμο ως το σπίτι. Θα κουραστείς αφάνταστα, διότι εκατόν πενήντα κιλά πατάτες είναι πολλά τελάρα και το φορτωμένο πήγαινε-έλα μοιάζει ατέλειωτο. Όταν δεις τον σωρό με τη σοδειά στην αυλή θα ευχαριστηθείς που επιτέλους κατάφερες να βγάλεις τις πατάτες της χρονιάς σου, μα έπειτα θα συνειδητοποιήσεις ότι με 0,60 ευρώ που πουλιούνται στον μανάβη, ο σωρός σου κάνει 90 ευρώ. Και θα βλαστημήσεις πάλι, γιατί δούλεψες πέντε μήνες για 90 ευρώ, ενώ κάποτε στην Αθήνα τα ‘βγαζες για πλάκα σε μισή μέρα αραχτός πίσω από ένα γραφείο.

Θα έχει προηγηθεί και η αποτυχία στα λίγα όψιμα μαρούλια που έβαλες για δοκιμή στα τέλη τού χειμώνα και στα φάγανε οι γυμνοσάλιαγκες μέχρι να πεις κύμινο, θα έχουν αρχίσει να σού τη δίνουν και οι κότες. Καθότι πήρες καμιά εικοσαριά κοτοπουλάκια απ’ τον έμπορα μόλις έφτασες στο χωριό για να έχεις το δικό σου αληθινό κρέας χωρίς ορμόνες, όμως σιγά-σιγά ανακάλυψες ότι πρόκειται για κάτι βρωμοπούλια που τρώνε σαν αφορισμένα, χέζουνε σαν γελάδια, αλλά μεγαλώνουν με το πάσο τους. Κι επειδή είναι μεγάλος κόπος να σκύβεις και να μαζεύεις ένα τσουβάλι ξινίδια κάθε μέρα, αναγκάζεσαι να τα ταϊζεις με καλαμπόκι που είναι πανάκριβο αν το υπολογίσεις με το βάρος κάθε κότας. Κι αν δεν θέλεις να βρωμίσει η περιοχή πρέπει κάθε βδομάδα να φτυαρίζεις τις κουτσουλιές τους και μπήκε μια φορά αλεπού και σού ‘πνιξε πέντε, γεγονός που σ’ ανάγκασε να ξαναφτιάξεις το κοτέτσι απ’ την αρχή χωρίς τσαπατσουλιές.

Και για να μην ξαναπλησιάσει το αρπακτικό πήρες σκύλο, τον οποίον έδεσες στον κορμό τού δέντρου εκεί δίπλα να γαυγίζει κι ας ήσουν (ως Αθηναίος) κάθετα αντίθετος σε τέτοιες βάναυσες πρακτικές. Και τώρα ψάχνεις καμιά γειτόνισσα να σου τα σφάξει, να στα ξεπουπουλιάσει και να τα καθαρίσει απ’ τα άντερα, διότι εσύ αδύνατο να το κάνεις.

Και κάθε βράδυ θα πηγαίνεις στο μοναδικό καφενείο τού χωριού, μόνο που θ’ ανακαλύψεις ότι οι περισσότεροι απ’ τους θαμώνες δεν είναι κάποιοι φιλοσοφημένοι γέροντες με λευκά μαλλιά και σοφές κουβέντες, αλλά κάτι στενοκέφαλοι μπεκρούλιακες με κιτρινισμένα δάκτυλα που λένε όλο τις ίδιες ιστορίες και τσακώνονται συνέχεια μ’ αυτούς που έχουν χωράφι σύνορο. Και πάλι θα βλαστημήσεις από μέσα σου. Διότι απ’ έξω θα έχει μπόλικο πολυδιαφημισμένο οξυγόνο της εξοχής, αλλά μέσα στο καφενείο θα ‘χει πολλή τσιγαρίλα και κάπνα απ’ τα μπουριά της σόμπας κι έναν αέρα εγκατάλειψης που φτάνει βαθιά μέσα στο πνευμόνι σου.

Και εκεί θ’ ανακαλύψεις πάλι ότι στις φρικτές μέρες μας, που σιγά-σιγά μετατρεπόμαστε σε άνεργους μετανάστες, το «Δόξα-σοι-ο-Θεός-είμαστε-καλά» είναι το ίδιο δύσκολο και στη παγερή Αθήνα και στο μίζερο χωριό σου. Κι ακόμα χειρότερα, ότι ενώ οι άλλοι γύρω σου (εν τη αφελεία τους) ακόμα θα ελπίζουν στην εμφάνιση κάποιου προφήτη, εσύ δεν θα μπορείς. Ότι τους δικούς σου προφήτες τους σκότωσες τότε που περιδιάβαινες στη Βουκουρεστίου με έπαρση και μπαινόβγαινες στα μαγαζιά με τις λαμπερές βιτρίνες...

Πηγή: http://prassia-eyrytanias.blogspot.com/2011/12/blog-post_504.html#more

Διαδικασία παρασκευής τσίπουρου (video)

noreply@blogger.com (alkissak) — Sun, 04 Dec 2011 13:02:51 PST

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΤΣΙΠΟΥΡΟΥ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΑΚΤHΡΙΟ ΤΟΥ ΧΡΗΣΤΟY ΠΡΑΤΑΡΑΚΗ

Το τσίπουρο έχει μακρά παράδοση που χάνεται στα βάθη της ιστορίας της Μεσογείου. Μολονότι σε όλες σχεδόν τις χώρες της κάθε χρόνο έπιναν ένα άχρωμο απόσταγμα σταφυλιών, στην Ελλάδα λέγεται ότι η παραγωγή τσίπουρου άρχισε κάπου στον 14ο αιώνα στο Άγιο Όρος από τους μοναχούς οι οποίοι το χρησιμοποιούσαν κυρίως για κέρασμα προς τους επισκέπτες τους. Οι ομοιότητες του ελληνικού τσίπουρου με το αράκ του Λιβάνου, την γκράπα της Ιταλίας, το ρακί της Τουρκίας, είναι σημαντικές, με μικρές μόνο διαφορές ως προς το τελετουργικό χρήσης και τη συνοδεία του. Στην Ελλάδα «τσίπουρο» ονομάζεται το απόσταγμα στεμφύλων που παράγεται σε πολλές περιοχές της χώρας, αλλά με μεγαλύτερες εστίες παραγωγής τη Μακεδονία, τη Θεσσαλία, τη Ήπειρο και την Κρήτη όπου λέγεται και τσικουδιά ή ρακή. Στη Μακεδονία και στη Θεσσαλία συνηθίζουν να προσθέτουν στην απόσταξη του τσίπουρου γλυκάνισο και να το απολαμβάνουν κυρίως έτσι, ενώ στην Κρήτη και την Ήπειρο η παράδοση «απαγορεύει» τη χρήση γλυκάνισου. Στις σπάνιες περιπτώσεις που παρά τα ειωθότα στη Μακεδονία αποστάζουν χωρίς χρήση γλυκάνισου και αρωματικών, το απόσταγμα λέγεται «γράπα» (όχι «γκράπα»). Από παράδοση που κράτησε μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα, η απόσταξη και η παραγωγή τσίπουρου γινόταν σε οικιακό χωρικό επίπεδο, σε άμβυκες (καζάνια), που υπήρχαν σε μεγάλο αριθμό σε κάθε νομό και απέσταζαν για λογαριασμό πολλών ανθρώπων που δεν ήταν κατ' ανάγκη αμπελουργοί. Αυτό το τσίπουρο, του οποίου η παραγωγή και η απόλαυση αποτελεί ακόμα μέρος των πολιτιστικών δρώμενων κάθε περιοχής, δεν επιτρεπόταν να κυκλοφορήσει ή να πουληθεί εκτός του νομού παραγωγής του. Η απελευθέρωση της πώλησης ήρθε μόλις τα τελευταία χρόνια, την ίδια περίοδο που άρχισε και η συστηματική και απόλυτα ελεγχόμενη παραγωγή τσίπουρου από μεγάλες επιχειρήσεις. Πρώτη ύλη για την παραγωγή αποστάγματος είναι τα στέμφυλα, δηλαδή η μάζα που απομένει από την πίεση του σταφυλοπολτού για την παραγωγή κρασιού. Τσίπουρο μπορεί να παραχθεί από στέμφυλα που προέρχονται και από λευκές, και από ερυθρές ποικιλίες σταφυλιού. Για να γίνει η απόσταξη, πρέπει απαραιτήτως τα στέμφυλα να μην έχουν αποστραγγιστεί τελείως και να έχουν υποστεί (ακόμα και τα λευκά) αλκοολική ζύμωση. Τέλος, τα στέμφυλα που θα χρησιμοποιηθούν για την απόσταξη θα πρέπει να είναι φρέσκα και σε άριστη κατάσταση υγείας.

Τα «παλιοσπόρια»

noreply@blogger.com (alkissak) — Thu, 24 Nov 2011 07:25:42 PST

Στην περιοχή μας κατά τον εορτασμό της Παναγίας την 21η Νοεμβρίου υπάρχει το έθιμο κατά το οποίο βράζουμε τα «παλιοσπόρια».

Αυτό το όνομα το πήρε το έθιμο γιατί είναι ο εορτασμός της Παναγίας της Παλιοσπορίτισσας, τουλάχιστον για την περιοχή μας.

Τα «παλιοσπόρια» είναι ουσιαστικά η σύντμηση των λέξεων "πολλά + σπόρια". Κατά τις παλιότερες εποχές η άνθρωποι έβραζαν μαζί όλα τα όσπρια (σπόρια) τη εποχής όπως ρεβίθια, κουκιά κ.λ.π. για να πάει καλά η χρονιά.

Σιγά, σιγά αυτό άλλαξε και σήμερα οι νοικοκυρές βράζουν σιτάρι και άσπρο καλαμπόκι, τα οποία τρώγονται συνοδευμένα με ζάχαρη και κανέλα.

Ένας άλλος τρόπος είναι το βράσιμο των δημητριακών με ζάχαρη, κανέλα και καρύδια ούτως ώστε να γίνει σαν σούπα.

Πηγή: http://www.kolomodia.com/2011/11/blog-post_23.html

Εισήγηση του κ. ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ για τα 130 χρόνια απελευθέρωσης της Θεσσαλίας.

noreply@blogger.com (alkissak) — Thu, 24 Nov 2011 02:55:38 PST

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ 130 ΧΡΟΝΙΑ

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ - ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΄

(Διοργάνωση από την Ομοσπονδία Θεσσαλικών Σωματείων Αττικής

«Η ΠΑΝΘΕΣΣΑΛΙΚΗ ΣΤΕΓΗ» υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Θεσσαλίας)

Αθήνα 19-20 Νοεμβρίου 2011 – Αίθουσα « Παρνασσός »

1^η Συνεδρία(11.οο – 12.οο)

ΑΡΓΙΘΕΑ ΚΑΙ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Εισηγητής: Μενέλαος Νικ. Παπαδημητρίου, Δικηγόρος Αθηνών

Λαογράφος, Συγγραφέας

---------------------------------------..…..--------------------------------------

Κυρίες και Κύριοι,

πολύ μεγάλη η τιμή που μου έγινε από την Πανθεσσαλική Στέγη να είμαι εισηγητής σήμερα στο Συνέδριο για τα 130 χρόνια απελευθέρωσης της Θεσσαλίας από τον Τουρκικό ζυγό, μα και πολύ μεγάλο το φορτίο του θέματος που ανέλαβα- που γίνεται ακόμα πιο βαρύ στους ώμους μου - όταν σε μικρό χρονικό περιθώριο καλούμαι να το αναπτύξω. Ένεκα τούτου σας ενημερώνω εξ αρχής πως θα περιορισθώ σε ορισμένα ιστορικά γεγονότα και ζητήματα που αφορούν την ΑΡΓΙΘΕΑ και τη συμμετοχή της στην απελευθέρωση της ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ . Η όλη μου δε εργασία θα παραδοθεί στο Προεδρείο για να συμπεριληφθεί σε τυχόν έκδοση Πρακτικών του Συνεδρίου.

Η Θεσσαλία υπήρξε κοιτίδα του Πνεύματος και του Ελληνικού Πολιτισμού.

Ένα μικρό τμήμα αυτής είναι ο ορεινός και δυσπρόσιτος τους χειμερινούς μήνες - ακόμα και σήμερα – Δήμος Αργιθέας Καρδίτσας στα Δυτικά των Αγράφων και με όρια που ακουμπούν στους Νομούς Τρικάλων, Άρτας, Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας, με φράχτη προς την Άρτα το μυθικό Αχελώο στη σύνδεση της Θεσσαλίας με την Ήπειρο μέσω της Γέφυρας Κοράκου.

Προ της ισχύος του νόμου ΔΝΖ ήτο ένας από τους δέκα τρείς Δήμους του Νομού Καρδίτσας ( σήμερα ένας από τους επτά) και περιελάμβανε τις Κοινότητες: Αραχωβίτσας(Μάραθος), Αργυρίου, Βλασίου, Βραγγιανών, Γρυμπιανών(σήμερα οικισμός Βραγγιανών), Σελιπιανών (Καταφύλλι), Σπυρέλου(Πετροχώρι), Μεζήλου(Δροσάτο), Λεοντίτου, Κομπλεσίου(Φουντωτό), Στεφανιάδος, Κουμπουριανών, Πετρίλου, Λιασκόβου(Πετρωτό), Τριζώλου(Καρυά), Μεσοβουνίου, Κνισσόβου(Αργιθέα), Γλογοβίτσας(Θερινό), Μολεντζικού(Καλή Κώμη), Μαρτεντσικού(Ελληνικά) και Μπουκοβίτσας( Ανθηρό).

Τα χωριά της Αργιθέας είναι εγκατασπαρμένα, ως αητοφωλιές, στις πλαγιές των βουνών των Αγράφων της Πίνδου με τις άγριες φυσικές ομορφιές, με τους κατοίκους της κυρίως φτωχούς γεωργοκτηνοτρόφους, που χαρίσματα έχουν τα ευγενικά αισθήματα- τον αλτρουϊσμό, την παροιμιώδη φιλοξενία, την πατριωτική συνείδηση. Έδωσαν δε στους απελευθερωτικούς αγώνες, συμμετέχοντας με τα παιδιά τους στις επαναστάσεις κατά των Οθωμανών για την απελευθέρωση του Έθνους, για την απελευθέρωση της Θεσσαλίας και της Αργιθέας.

Η φυσική στρατηγική σημασία του γεωγραφικού ανάγλυφου στην Αργιθέα και στα Άγραφα καθώς και στα Ραδοβίζια Άρτας δίνει σημαντικό πλεονέκτημα για επαναστατικές ενέργειες. Οι γέφυρες στον Αχελώο και στους παραποτάμους του (Κοράκου, Λιασκόβου, Τριζόλου, Αργιθέας, Μεζήλου, Στεφανιάδας και Μαρτεντσικού- σήμερα Ελληνικών), οι οχυρές θέσεις στο Σιάμ (Οξυά), στον Άγιο Νικόλαο και κατά την παραποτάμια οδό στον Τυρολόγο, στην Παναγία τη Σπηλιώτισσα, στη Στεφανιάδα και στην Κρανιά-Λούκα με τις εξόδους από Τρία Σύνορα Πετρίλου και από Λεοντίτου – Στεφανιάδα προς την Ελεύθερη Ελλάδα, τα περάσματα του Τυμπάνου, το Καλατόρι κι ο Πουλημένος, το Κάστρο του Χαϊντούτη, τα 5 Αδέρφια καθώς και τα στενά της Πόρτας και του Μουζακίου όποιος τα κατείχε είχε και τον έλεγχο της περιοχής.

Αφού βέβαια μιλάμε για απελευθέρωση της Θεσσαλίας περιληπτικά να θυμίσω πως Πρόδρομοι στην Επανάσταση του 1821 υπήρξαν οι Θεσσαλοί Ρήγας Φεραίος (Εθνομάρτυρας), Διονύσιος Σκυλόσοφος ή Φιλόσοφος, ο Επίσκοπος Φαναρίου Σεραφείμ, οι σφαγιασθέντες κατά τα Ορλωφικά 3.000 Τρικαλινοί και Λαρισινοί, οι Μεγάλοι Λόγιοι Άνθιμος Γαζής, Κων/νος Κούμας, ο Φιλιππίδης, ο Οικονόμου εξ Οικονόμων και τόσοι άλλοι.

Περιληπτικά επίσης να αναφέρω πως στα βουνά της Θεσσαλίας έδρασαν από τις μεγαλύτερες μορφές Αρματωλοί και Κλέφτες όπως ο Κατσαντώνης κι ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, οι ανδρείοι Στουρνάρας, Χατζηπέτρος, Βλαχάβας, Νικοτσάρας, Μπουκουβάλας, Μπασδέκης, Καρατάσος, Γάτσος, Γεωργάκης Ολύμπιος κ.α. Όλοι γνωρίζετε και γνωρίζουμε πως στην Επανάσταση του 1821 ο Γεώργιος Καραϊσκάκης ξεσηκώνει τα Άγραφα, οι Στουρνάρηδες τα χωριά του Ασπροποτάμου και ο Άνθιμος Γαζής το Πήλιο.

Ανέφερα τα παραπάνω για να φτάσω και στην Αργιθέα.

Οι Τούρκοι στα Άγραφα και στην Αργιθέα για πρώτη φορά εγκαθίστανται το 1832 στην Οριογραμμή του νέου Ελληνικού Κράτους αφού η Αργιθέα με τη συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως στις 21.7.1932 έμενε υπό τον έλεγχό τους και τα σύνορα ήταν από την Αφωρεσμένη Κομπλεσίου ως το Φελίκι και τη Μυρμιτζάλα Βραγγιανών. Οι οροφυλακές των Τούρκων εγκαθίστανται σε φυλάκια, όπως Στεφανιάδας-Βραγκιανών. Στο Λιάσκοβο (Πετρωτό) είχαν την έδρα του Λόχου και την έδρα της διοίκησης της περιοχής. Στη θρυλική Γέφυρα Κοράκου έφκιασαν τις ΚΟΥΛΙΕΣ, μία από την πλευρά της Αργιθέας που στέκεται όρθια και σήμερα και περιμένει την αναστήλωσή της και μια από την πλευρά της Βρεσθενίτσας Άρτας.

Ο εκ Λιασκόβου(Πετρωτού) Αργιθέας Αθανάσιος Αλεξανδρής, μυημένος στη Φιλική Εταιρία, παίρνει μέρος στην Επανάσταση του 1821- συλλαμβάνεται και γλιτώνει από θαύμα τον απαγχονισμό. Μαζί με τον Χατζηπέτρο καταφεύγουν στο Μεσολόγγι, ενώ οι Ζαχαράκης και Δημήτριος Τσολάκογλου απαγχονίζονται στη Λάρισα τη εντολή του Χουρσίτ Πασά.

Ο Αθανάσιος Αλεξανδρής και όλη η οικογένεια των Αλεξανδραίων είναι πρώτοι και παντού στους Αγώνες όπως θα δούμε αμέσως μετά. Στην Επανάσταση του 1854 υπό την αρχηγία του Χατζηπέτρου είναι πρωτεργάτης στην Αργιθέα και στα Άγραφα μαζί με τον επίσης μεγάλο Αργιθεάτη επαναστάτη Γεώργιο Καραούλη από τη Στεφανιάδα.

Στην Επανάσταση του 1867 ο ίδιος συμμετέχει υπό τον σωματάρχην Κυριάκην.

Στην Επανάσταση του 1878 μετέχουν οι Αργιθεάτες Δημήτριος και Γεώργιος Αλεξανδρής, ο Θ. Ποζιός και άλλοι υπό τον ηρωϊκό αξιωματικό Κ. Ισχόμαχο και παίρνουν μέρος στις μάχες του Μουζακίου και της Πόρτας παζάρ καθώς και στη σημαντική μάχη της Ματαράγκας, όπου δοξάστηκε η μαχόμενη Θεσσαλία και απορούσαν οι ξένοι- ενημερωμένοι από ανταποκριτές τους.

Στη μάχη του Μουζακίου λείπει ο Μεγάλος Αργιθεάτης Επαναστάτης Γεώργιος Καραούλης που έχει χάσει τη ζωή του το 1874 σε ατύχημα.

Σε αυτή τη μάχη φέρεται να ηγείται ενός τμήματος και να πολεμάει ο Μποκοβιτσιάνος( Ανθηριώτης) Φώτιος Τσαντούλας μετέπειτα Δήμαρχος της Αργιθέας. Σημειούται εδώ με την ευκαιρία πως οι Δημήτριος Αλεξανδρής, Φώτιος Τσαντούλας και Δημητρούλας Οικονόμου(από τα Βραγγιανά), καταξιωμένοι από τους αγώνες τους στην περιοχή μας για την ελευθερία έγιναν οι πρώτοι Δήμαρχοι του νεοσυσταθέντος Δήμου Αργιθέας.

Οι επαχθείς φόροι καθώς και οι Αλβανοί φοροεισπράκτορες και τα αποσπάσματά τους που είναι ο φόβος και ο τρόμος των Ελλήνων,(ακόμα και των Αργιθεατών όπως προκύπτει από τη μεγάλη σφαγή που έκαμαν στην Αγία Σωτήρα Βραγκιανών και αλλού) κάνουν ανυπόφορη τη ζωή . Η Ρωσική Κυβέρνηση( για τους δικούς της λόγους και συμφέροντα) υπέθαλψε το όραμα των Ελλήνων για την επανάσταση του 1854 αν και όπως προκύπτει από έγγραφα της μυστικής διπλωματίας ο Τσάρος Νικόλαος ο Α΄ δηλώνει το Φεβρουάριο του 1855 στον Άγγλο πρεσβευτή Χάμιλτον: « Δεν επιθυμώ την Ελλάδα μεγάλην ή την επανίδρυσιν της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Θα επεθύμουν να φονευθεί και ο τελευταίος Ρώσος στρατιώτης και να εξοδεύσω και το τελευταίον ρούβλιον, παρά να επιτρέψω την εδαφικήν επέκτασιν της Ελλάδος» .

Ευνόητο είναι πως οι Ευρωπαϊκές Δυνάμεις – ΑγγλοΓάλλοι- έχοντας αντίθετα συμφέροντα με τους Ρώσους είναι υπέρ των Τούρκων.

Τα σύνορα του Ελληνικού Κράτους το 1830 άφησαν αλύτρωτη και εκτός τη Θεσσαλία, την Ήπειρο και όλη τη Βόρεια Ελλάδα αφού αυτά σταμάτησαν στο Δομοκό. Ο αγώνας της δεν έπαψε από το 1828 ως το 1881 με σημαντικά γεγονότα και με επαναστατικά κινήματα-σκληρές μάχες που εκδηλώθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα σε Ήπειρο και Θεσσαλία.

Άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων και αγωνιστές του 1821 όπως οι Κων/νος Παπαρρηγόπουλος, Αλέξανδρος Ραγκαβής, Παναγιώτης Σούτσος, Κίτσος Τζαβέλλας, Χριστόδουλος Χατζηπέτρος, Θεόδωρος Γρίβας, Νικόλαος Φιλάρετος κ.α. συντηρούν τις σπίθες της φωτιάς για την απελευθέρωση και στηρίζουν τον αγώνα παντοίω τρόπω.

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ του 1854

Προοίμιο της Επανάστασης του 1854 είναι οι συγκρούσεις στις 25.12.1853 στη Σκουληκαριά και στις 15.1.1854 η Σημαία υψώνεται στα Ραδοβίζια Άρτας και συγκεκριμένα στο χωριό Μπότσι (σημερινή Μεγαλόχαρη). Σημειούται εδώ η αδερφική σχέση που συνδέει τους Αργιθεάτες με τους Ραδοβιζινούς (ο Αθανάσιος Αλεξανδρής, ο Γεώργιος Καραούλης, οι Γιαννούλης και Αθανάσιος Οικονόμου από Βραγκιανά, ο Γεώργιος Καναβός από το Ανθηρό έχουν με τους Κοσσυβακαίους από το Μπότσι φιλικές σχέσεις- είναι άλλωστε και Προεστοί στα Χωριά τους).

Στα μέσα Ιανουαρίου 1854 η επανάσταση από τα Ραδοβίζια περνάει στην Αργιθέα ενώ την ίδια χρονική στιγμή ο Δημήτριος Τσιγαρίδας, Οπλαρχηγός των Αγράφων, με 300 ενόπλους χτυπά τις Τούρκικες φρουρές στη Νευρόπολη και στην Καστανιά Καρδίτσας.

Τον Ιανουάριο του 1854 έφτασε από το Βάλτο στα Βραγκιανά ο Κώτσος Μανωλίδης με σώμα 35 εθελοντών και εκεί αφού στρατολογεί άνδρες από Αργύρι και Σελιπιανά(Καταφύλλι) καθώς και από Γρυμπιανά- Βραγκιανά επιτίθεται κατά της Τούρκικης φρουράς στο Φελίκι και τους απωθεί προς τη Γέφυρα Κοράκου. Μαθαίνοντας το γεγονός αυτό ο διοικητής των Τούρκων Αλήκος Σελίτσανης που είναι στρατοπεδευμένος στο Λιάσκοβο απειλεί με εκδίκηση και χαλασμό τους Αργιθεάτες ζητώντας τους υποταγή.

Στις 18-20 Ιανουαρίου 1854 ο πόθος για την ελευθέρωση οδηγεί την Αργιθέα στην Επανάσταση. Οι Αλεξανδρήδες από το Λιάσκοβο, ο Γεώργιος Καραούλης από Στεφανιάδα, ο Γιαννούλης Οικονόμου από Βραγκιανά, ο Γεώργιος Καναβός από Μπουκοβίτσα και οι άλλοι Πρόκριτοι των Χωριών ξεσηκώνουν τον κόσμο και επανδρώνουν τα πρώτα επαναστατικά τμήματα.

Από τις μέχρι τώρα υπάρχουσες βιβλιογραφίες παρουσιάζονται τρείς διαφορετικές εκδοχές για το χωριό της Αργιθέας όπου έγινε η Επαναστατική σύσκεψη. Τις αναφέρω, δίχως να πιστεύω πως αυτές οφείλονται σε τοπικισμό κάποιων εκ των συγγραφέων ούτε και εμού αφού ουδείς εξ αυτών αναφέρεται για το Χωριό του.

α) Κατά τον καθηγητή-ιστορικό Χρήστο Γκλέζο(από Πετρωτό Αργιθέας) η σύσκεψη αυτή έγινε στο Μοναστήρι της Παναγίας Επισκοπής Βραγκιανών. Η επανάσταση κηρύσσεται επίσημα στις 25.1.1854

Σε δύο(2) ενθυμήσεις που βρήκε ο Χρήστος Γκλέζος στις 21.8.1984 σε ένα παλαιό Πεντηκοστάριο του Αγ. Νικολάου Πετρωτού γραμμένες από τον Α. Μητρόπουλο καταγράφονται τα γεγονότα ως εξής:

1854 Γεναρίου 26 Λιάσκοβον

κάνω θύμησην τον καιρόν που έκαμαν την

επανάστασιν τα Βραγγιανά στο μοναστήρι

Επισκοπή οι Πρόκριτοί μας Θανάσης Αλεξαντρής,

Γιαννούλης Κονόμος, Καραούλης, Ε. Θεοδοσόπουλος,

Πουζιός, Ματσούκης, Μανώλης και άλλοι

υπόγραψαν την προκήρυξιν.

Α. Μητρόπουλος ο γράψας

(Κατά τη γνώμη μου ο Ματσούκης είναι ο Ραδοβιζινός οπλαρχηγός

και ο Μανώλης είναι ο Κώτσος Μανωλίδης).

Στις 25.Ιανουαρίου 1854, ημέρα του Αγ. Γρηγορίου, στην Παναγία Επισκοπή δίνεται ο παρακάτω όρκος:

« Ορκίζομαι εις το ιερόν ευαγγέλιον, εις την Αγίαν Τριάδαν και τον Εσταυρωμένον, ότι λαμβάνων εις χείρας τα όπλα δεν θέλω καταθέσει αυτά ει μη αφού αποδιώξω τους τυράννους μου Οσμανλήδες από την γήν των πατέρων μου, αποκαθιστών ελευθέραν την πατρίδαν μου. Ορκίζομαι προσέτι εις τον Ύψιστον ότι θέλω υπερασπίζεσθαι την σημαίαν και τους συντρόφους μου, χύνων αν χρεία το καλέσει και την τελευταίαν σταλαματιάν του αίματός μου υπέρ αυτών>>.

Αμέσως μετά συνέταξαν την επαναστατικήν προκήρυξιν (δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΑΙΩΝ των Αθηνών στις 9.2.1854 – Χρ. Γκλέζος σελίς 312) με την οποίαν καλούσαν τους Αγραφιώτες- Αργιθεάτες σε εξέγερση κατά των Τούρκων. Αυτή έχει επί λέξει:

«Τουρκικά» Άγραφα 26.1.1854

Πατριώται,

Φωνή ήχησεν εις τας ακοάς ότι συμπολίται μας Ηπειρώται ήρπασαν τα όπλα ζητούντες την ανεξαρτησίαν των, έναντι του προ αιώνων τυράννου. Δράξατε όθεν, συμπατριώται, τα όπλα σας, θέσατε την χείραν σας εις την καρδίαν σας, στρέψατε τα όμματά σας προς την ανατολήν και ευχόμενοι προς τον Ύψιστον κινηθήτε, μιμηθείτε τους προγόνους μας και χύσατε το αίμα προς τιμήν της Πατρίδος, της Θρησκείας, της Τιμής και της Ελευθερίας.

Σεις δε οι ελεύθεροι πατριώται των ελευθέρων Αγράφων, οι ελευθερωθέντες κατά το σώμα και δεδουλωμένοι κατά την καρδίαν, δώσατε χείρα βοηθείας προσκαλούντες και τους σποράδην ευρισκομένους εις την ελευθέραν Ελλάδα Αγραφιώτας.

Οι Πρόκριτοι των Τουρκικών Αγράφων».

Σημειώνεται πως η ίδια εφημερίδα ΑΙΩΝ των Αθηνών στις 30 Ιανουαρίου του 1854 σε άρθρο της έγραφε:

«Από Κοράκου γεφύρι μέχρι Πετρίλου επαναστάτησαν όλα τα χωρία. Και συγκεντρωθέντες 400 περίπου εις Μικρά Βραγγιανά και Στεφανιάδα, υπό τας διαταγάς διαφόρων Προεστών του Τόπου, Χριστιανών Κολιτζίδων και του Γεωργίου Καραούλη διευθύνθησαν τη 25 Ιανουαρίου εις χωρίον Σιάμι( σημερινή Οξυά) και εκείθεν συμπεριλαμβάνοντες άλλους 100 οπλοφόρους Χριστιανούς, μεταβαίνουσι εις Τρίκαλα.

Απόσπασμά τι δε συγκείμενον εξ εκατό εκ των ανωτέρω 400 έμεινεν εις το χωρίον Λιάσκο(βο) πολιορκούντες στενώς τον Αλήκον, πρώην κολτζήν, όστις πιστεύεται ότι ήδη παρεδόθη».

Ο στρατηγικός σχεδιασμός φέρεται έτσι να είχε την εξής διάταξη:

Ο Γεώργιος Καραούλης με το τμήμα του κινήθηκε από Βραγγιανά προς το χωριό του Στεφανιάδα και εκείθεν προς Πετρίλο-Σιάμ(Οξυά) και εξεδίωξε τους Τούρκους από την Ανατολική Αργιθέα.

Ο Αλεξανδρής με τον Κώτσο Μανωλίδη κινήθηκαν προς Λιάσκοβο(Πετρωτό) όπου φέρεται να πείσθηκε ο Τούρκος Αλήκος Σελίτζανης μετά από συνεννόηση με τον Αλεξανδρή και να έφυγε για τα Τρίκαλα. Τα παραπάνω γεγονότα προκύπτουν από ενθύμηση του Α. Μητρόπουλου , όπως αναφέρει ο Χρήστος Γκλέζος (σελ.313) και έχει ως εξής:

« 1854 Γεναρίου 29 Λιασκόβου κάνω θύμησην

Τον καιρόν όπου ο Θανάσης Αλεξαντρής έκαμε καπάκια με τους Τούρκους, τον Αλήκον να….φύγουν στο Μουζάκι και συμφωνήσαμεν όλοι εμείς. Οι Τούρκοι έφυγαν ασφαλείς. Το γράφω για θύμηση. Τι θα γένει ο Θεός ξέρει.

Ταμπούρια έκατσαν στη Μποκοβίτσα(Ανθηρό)και σώμα στο Σιάμου ( Οξυά). Ήρθαν αρβανίτες 150 εις Μποκοβίτσα και φύγαν άπρακτοι από Κατούσι εις Παλιοκαρυά.»

Ο ίδιος γράψας/ Α. Μητρόπουλος

β)Κατά τον Βραγκιανίτη συγγραφέα Βασίλειο Κοτσιώρη και τον καθηγητή Δημήτριο Κουτρούμπα – που δέχεται την άποψη του Κοτσιώρη- η προκήρυξη υπογράφηκε στην Παναγία τη Σπηλιώτισσα.

γ) Κατά τον αείμνηστο Δημήτριο Αγραφιώτη (από Αργιθέα - παλαιό Κνίσσοβο) και τον Χρήστο Μηλίτση η σύσκεψη έγινε στη Μπουκοβίτσα( σημερινό Ανθηρό) όπου συνάχθηκαν οι Αλεξανδρήδες από το Λιάσκοβο, οι Οικονομαίοι από Βραγκιανά και οι Χαϊντούτης (Λεοντίτο) με Γεώργιο Καραούλη από Στεφανιάδα( δεξί του χέρι και πρωτοπαλλήκαρό του είχε τον Μποκοβιτσάνο Παναγιώτη Κορλό του Γεωργίου ).

Στη σελίδα 15 αναφέρει ο Αγραφιώτης πως έφτασε στην Αργιθέα και στρατοπέδευσε στη Στεφανιάδα ο δασονόμος Κώτσος Μανωλίδης με 35 παληκάρια του … Την άλλη μέρα ξημέρωσαν στη Μπουκοβίτσα, όπου συγκρότησαν το στρατόπεδό τους οριστικά. Εκεί έφτασαν κι ενίσχυσαν αριθμητικά την επαναστατική δύναμη ο Καραούλης, ο Σελίμης, ο Οικονόμου και οι Αλεξανδραίοι.

Στη δε σημείωση με αριθμό 38 που έχει στην ίδια σελίδα ο Αγραφιώτης γράφει επί λέξει: Πιστεύουμε, χωρίς να θέλουμε να υποτιμήσουμε το ρόλο του μοναστηριού της Παναγιάς της Σπηλιώτισσας, πως δεν υπάρχει λόγος να δεχτεί κανείς την άποψη του Β. Ε. Κοτσιώρη, που τη δέχτηκε και ο Δ. Κουτρούμπας στη διατριβή του(βλέπε σημείωσή μας 28 παραπάνω) ότι δηλαδή η προκήρυξη αυτή υπογράφτηκε στο μοναστήρι της Σπηλιάς. Στις 26.1.1854 το σύνολο των προκρίτων και των σωματαρχών της αρτινής περιοχής και της αργιθεάτικης κατά κύριο λόγο βρισκόταν στη Μπουκοβίτσα και ανάμεσά τους κι αυτοί που, κατά τον Κοτσιώρη, υπόγραψαν την προκήρυξη: Αλεξανδραίοι, Οικονόμου και Σελίμης. Εκεί ήταν και ο Κώτσος Μανωλίδης κι ο Καραούλης. Δεν είναι καν λογικό να υποστηρίξει κανείς πως ξεκίνησαν όλοι μαζί , έκαναν το δρόμο Μπουκοβίτσας-Σπηλιάς, απλώς, για να υπογράψουν την προκήρυξή τους, ενώ μπορούσαν μια χαρά να πάνε στο μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής στο ίδιο χωριό και να δώσουν επίσημο και θρησκευτικό τόνο. στο βαρυσήμαντο αυτό έγγραφό τους. Αξίζει να παρατηρηθεί ότι η απόσταση ως τη Σπηλιώτισσα είναι αρκετά μεγάλη κι ο δρόμος δύσκολος.

Κατά πληροφορίες που προσωπικά είχα από γεροντότερους Ανθηριώτες και με ιστορικό λόγο- ως γνωρίζοντες πρόσωπα και πράγματα- τους Γεώργιο Γώγο ή Παπασπύρο, Σπύρο Μπαλάνο του Πέτρου, Κων/νο ή Κώτσιο Κουτή ή Καναβό του Φωτίου και Δημοσθένη Καναβό του Χαραλάμπους αλλά και από τον πατέρα μου Νικόλαο Παπαδημητρίου του Ηλία φαίνεται πως πράγματι στη Μπουκοβίτσα έγινε συγκέντρωση στην οικία του Προεστού Γεωργίου Καναβού( σώζεται η πιστόλα του)- στενού φίλου του Αθανασίου Αλεξανδρή και μυημένου από αυτόν –στην οποία συμμετείχε και ο ιερέας Δημήτριος Παπαδημητρίου. Ανάφεραν για παρουσίες του Αλεξαντρή, του Καραούλη( δεξί του χέρι ο Ανθηριώτης Παναγιώτης Κορλός όπως προείπα), του Κονόμου από τα Βραγγιανά και ενός Κώστα Μανώλη(προφανώς του Κώτσου Μανωλίδη). Εδώ έδωσαν λόγο τιμής και όρκο για την Επανάσταση και εν συνεχεία έδωσαν μυστικά τόπο συνάντησης την Παναγία τη Σπηλιώτισσα που είναι στο μέσον της Αργιθέας και έχει σπουδαία στρατηγική και οχυρωματική θέση. Εκεί μετέβησαν και οχυρώθηκαν, αργότερα δε πολιορκήθηκαν οι επαναστάτες από τους πασάδες των Ιωαννίνων και των Τρικάλων.

Κατά τη γνώμη μου οι Αργιθεάτες που ήσαν μυημένοι και κινούσαν τα νήματα της επανάστασης, για να μη γίνουν αντιληπτοί από τους Τούρκους και Τουρκαλβανούς για τις κινήσεις τους, με βάση και το γεωγραφικό ανάγλυφο της περιοχής, συγκεντρώθηκαν μυστικά στην Παναγία Επισκοπή Βραγκιανών, στη Μπουκοβίτσα και στο Πετρίλο σε προεπαναστατικές ίσως συσκέψεις και ζήτησαν από τους Προκρίτους να πάρουν τον αγώνα της απελευθέρωσης στην πλάτη τους, να βγουν μπροστά με τα όπλα και να εκδιώξουν τις φρουρές των Τουρκαλβανών από τα χωριά. Και ύστερα, αφού συμφώνησαν, και πάλι διακριτικά συμπτύχθηκαν προς την Παναγία τη Σπηλιώτισσα όπου και ορκίσθηκαν και κήρυξαν και από εκεί την επανάσταση, ίσως επαναλαμβάνοντας τον όρκο. Και αυτό γιατί φαίνεται αδιαμφισβήτητος ο όρκος στην Παναγία Επισκοπή μετά την παραπάνω ενθύμηση που ανεύρε και δημοσίευσε ο καθηγητής Χρ. Γκλέζος. Λόγω του περιορισμένου του χρόνου δεν μπορώ να επεκταθώ περαιτέρω με λεπτομέρειες.

Να σημειώσω εδώ πως οι Ιερές Μονές της Αργιθέας ( Παναγία Σπηλιάς, Κώστη, Αγία Σωτήρα Βραγκιανών, Μονή Πετρίλου, Μονή Βλασίου, Μονή Κατουσίου κ.α) καθώς και οι Μονές Αγ. Τριάδας στη Σκλάταινα και Αγίου Γεωργίου στο Μαυρομμάτι βοήθησαν την πνευματική δραστηριότητα και τη διάδοση των γραμμάτων βοηθώντας και στους απελευθερωτικούς αγώνες. Υπήρξαν καταφύγια των διωκομένων, αποθήκες πυρομαχικών και για αυτό έγιναν στόχος των εχθρών με επιδρομές, καταστροφές, λεηλασίες και σφαγές. Όπως δε παρατηρούμε και από τη βιβλιογραφία τα περισσότερα στοιχεία για τα ιστορικά γεγονότα εκείνης της περιόδου διασώθηκαν από ενθυμήσεις σε Ευαγγέλια και γενικά σε εκκλησιαστικά βιβλία, ακόμα και σε τοίχους. Επί παραδείγματι στον τοίχο του νάρθηκα της Μονής Κατουσίου διασώθηκε ενθύμηση ότι: «Κατά την 16^ην Μαΐου 1854 επέρασαν επαναστάται υπό τον αρχηγόν Ιω(άννην) Κώσταν και αφιέρωσαν μία φοράδα»

Να μην ξεχνάμε πως οι επαναστάτες στα Ραδοβίζια επικράτησαν και οι Τούρκοι υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τα φυλάκιά τους στα χωριά της Άρτας.

- Από επιστολή του Δημάρχου Απεραντίων Αθανασίου Αναγνώστου προς τον έπαρχο Ευρυτανίας προκύπτουν μεταξύ άλλων τα εξής:

«………..Ο Ιωάννης Ράγκος κατέλαβε το χωρίον Βρεμενίστα-Βρεστενίτσα(σήμερα Πηγές) του Ραδοβιζίου, ο δε Σωτήρης Στράτος, διαβάς την γέφυραν Κοράκου φθάνει μετ’ ου πολύ εις Μικρά Βραγγιανά μεθ’ ικανού αριθμού πολεμοφοδίων…».

- Από αναφορά του λοχαγού Μ. Αδάμ(από Καρίτσα) προς το Διοικητή του στο Καρπενήσι : « …ο Σωμα/ρχης Σωτ. Στράτος με 300 άντρες στρατωνίσθηκε στο Πετρίλο, ενώ ο Ιωάννης Ράγκος στη Μποκοβίτσα(Ανθηρό) και στο Κνίσσοβο( Αργιθέα)».

Να σημειωθεί πως επαναστατούν και στα Χωριά των Αγράφων Καρδίτσας όπως τούτο δείκνυται από την παρακάτω προκύρηξη: « Πανέλληνες

Επί αιώνας τέσσαρας υπό την τυραννίαν των βαρβάρων διατελούντες και μη δυνάμενοι, καθό Έλληνες και ημείς, να ανεχθώμεν τας κακώσεις, τας ατιμίας,….δράξαντες και πάλιν τα καριοφίλλια και τας σπάθας εις τα χείρας μας, με τα οποία οι πατέρες μας ανέκτησαν την ελευθερίαν των, ορμώμεν κατά των βαρβάρων δια να τους αποδιώξωμεν εκ της πατρώας γης μας…» (Λ. Γριβέλλας).

Εν Καστανιά των Αγράφων τη 22 Φεβρ/ρίου 1854

Οι Πρόκριτοι των Χωριών του Τμήματος

Η παράθεση εδώ της Προκήρυξης γίνεται για να πιστοποιηθεί πως η Επανάσταση ήρθε από τα Ραδοβίζια Άρτας και την Αργιθέα και εξαπλώθηκε και στα υπόλοιπα Χωριά των Αγράφων.

Αυτό το διάστημα ο Μεγάλος Αργιθεάτης Επαναστάτης που ονομάζεται Γεώργιος Καραούλης και δεν έχει καμία σχέση με τον Γεώργιο Καναβού Οικονόμου( περί αυτού θα αναφέρω αμέσως παρακάτω στα της επαναστάσεως του 1866 και της τότε προκηρύξεως) συνεχίζει τη δράση του κατευθυνόμενος με τον Αντώνιο Μπουκουβάλα και 340 ενόπλους προς το Νεοχώρι και πρωτοστατεί την 1 Μαρτίου 1854 σε μάχη κοντά στα Κανάλια, στις 7 Μαρτίου σε σφοδρή μάχη κοντά στο Φανάρι με τους Τουρκαλβανούς του Ισμαήλ Φράσαρη και στα μέσα Απριλίου 1854 στις μάχες στο Βελέσι-Μεγάλο Παλαμά και συνεχίζει τον κλεφτοπόλεμο ως το Σεπτέμβριο του 1854.

Γεγονότα για την Αργιθέα και την Επανάσταση του 1854 αποδεικνύονται και από τα παρακάτω έγγραφα, ήτοι:

- Από επιστολή-έγγραφο του Δημάρχου Απεραντίων

- «14 Φεβρουαρίου 1854- προς το Βασιλικόν Επαρχείον Ευρυτανίας- Περί των εν Τουρκία Επαναστατών

- Οι εν Τουρκία επαναστάται Χριστιανοί 600 τον αριθμόν, ευρίσκονται εις Πετρίλον και Μπουκοβίτζαν προτιθέμενοι ημέραν παρ΄ημέραν να εισβάλωσι εις τας πεδιάδας της Θεσσαλίας, αλλ’ ο χειμών κατέκλυσεν αυτούς, ώστε είναι αδύνατον ήδη να διέλθωσι τα χιονοσκέπαστα απέραντα όρη των Αγράφων »

- Από έτερο έγγραφο: « Εν Καρίτζα τη 22 Φεβρουαρίου 1854

- 3^ος Λόχος Ι ελαφρό τάγμα της Οροφυλακής

- Προς την Διοίκησιν του Τάγματος Καρπενήσσι.

- …….Περί καταστάσεως της Θεσσαλίας

Πληροφορούμεν την διοίκησιν του τάγματος ότι αναχωρούντες χθές λίαν πρωί από Πετρίλον μεθ’ όλου του υπό τας διαταγάς μου λόχου κατέλαβε το χωρίον τούτου ο Συνταγματάρχης Σωτήρης Στράτος με τους 300 οπαδούς του…»

Όπως γνωρίζουμε η απελευθέρωση στην περιοχή των Ραδοβιζίων Άρτας, στην Αργιθέα και ευρύτερα στη Θεσσαλία δεν ήρθε με την επανάσταση του 1854. Ο αγώνας χάθηκε άδοξα αφού «οι σύμμαχοι» Αγγλο-Γάλλοι απέκλεισαν τον Πειραιά με το στόλο τους και υποχρέωσαν τους Βασιλείς Όθωνα και Αμαλία και την Κυβέρνηση να ανακαλέσουν το στρατό από τη Θεσσαλία και την Ήπειρο. Είναι οι ίδιοι που «διατάζουν και σήμερα…». Οι αγώνες και οι θυσίες πήγαν χαμένες. Οι Τούρκοι επανήλθαν…τα χωριά καταστράφηκαν και ο κόσμος έφυγε για την Ελεύθερη- για την Παλιά Ελλάδα. Η οικογένεια Αλεξανδρή φέρεται να μετοίκησε στο Ματσούκι του Αγρινίου και κάποιοι στη Λαμία.

Ιστορική και άκρως συγκινητική είναι Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ του Χριστόδουλου Χατζηπέτρου που πρέπει να διδάσκεται και που έχει ως εξής:

« Στρατιώται, Θεσσαλοί των Αγράφων, της Πίνδου, του Ολύμπου.

Αποσυρόμεθα του αγώνος κύπτοντες εις τα ακαταμαχήτους περιστάσεις. Αλλ’ η γη των πατέρων μας , ο τόπος της γεννήσεώς μας είναι δίκαια απαράγραπτα δια παντός. Αν και προς καιρόν αποχωρούμεν, δεν λησμονούμεν. Αποθέτομεν τα όπλα ευέλπιδες ότι οι δυνατοί της γης θέλουσι εννοήσει»

Όμως « οι σταυραετοί του Ολύμπου» και « τα ξεφτέρια των Αγράφων» του Ρήγα Φεραίου δεν θα ησυχάσουν. Άλλωστε δεν τους αφήνουν προς τούτο και οι θηριωδίες των Τουρκαλβανών.

Στις 18 Δεκεμβρίου 1862 Τουρκαλβανοί ήρθαν από την Άρτα και λεηλάτησαν την Αγια Σωτήρα Βραγκιανών σκοτώνοντας τον ηγούμενο Κωνσταντίνο, τον ιερέα Αθανάσιο Οικονόμου και έξι ακόμα λεηλατώντας τα πολύτιμα ιερά σκεύη. Υπάρχει βέβαια και προδοσία εδώ από ντόπιους όπως φαίνεται.

Σχετικό ποίημα αναφέρει:

Ο Άσπρος να κατέβαζε κι ο Κόρακας να έπεφτε

να μην περάσουν τα σκυλιά, αυτός ο σκύλο Τσέτσας

που πάτησε την Παναγιά και την Αγιά Σωτήρα.

Έσφαξε τον Κωνστάντινο και τον Παπαοικονόμου…

…..Το 1862 η προφορική παράδοση(Αντρέας Ηλία Χόντζιας 1899-1997) λέει πως οι Τούρκοι έκαψαν σπίτια στο Πετρίλο, πως οι Πετριλιώτες οχυρώθηκαν στη Μονή που πολιορκήθηκε και στη μάχη σκοτώθηκε ο Πάνος Βλαχογιάννης.

ΗΠΕΙΡΟ-ΘΕΣΣΑΛΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ 1866-69

Το 1864 ο Αθανάσιος Αλεξανδρής με το πρόσχημα να χτυπήσει στην Αργιθέα τη ληστεία πείθει- φτάνοντας ως τον ανώτερο Διοικητή των Τούρκων στη Θεσσαλονίκη- να αναλάβουν την τήρηση της τάξης οι Προεστοί. Έτσι με τον Χαλήλ πασά οργανώνουν την Αστυνομία με 350 άνδρες σε όλη την περιοχή.

Τον Οκτώβριο του 1866 στο χωριό Ζεμενίκο(Σερμενίκο;) ο φοροεισπράκτορας κακομεταχειρίζεται τους μη έχοντες να πληρώσουν που αντιστέκονται και σκοτώνεται ένας χωροφύλακας..

Αρχές Δεκεμβρίου του 1866 οι κάτοικοι της Αργιθέας και των Αγράφων ως και του Ραδοβιζίου μη αντέχοντας τις θηριωδίες των Τουρκαλβανών, αρνούνται να συμμορφωθούν ακόμα και στις υποδείξεις των προκρίτων, ξεσηκώθηκαν και πάλι με επικεφαλής το Γεώργιο Καραούλη, τον Αθανάσιο Αλεξανδρή, τον Απόστολο Τόλια, τον Αθάνατο από το Μπλάσδο κ.α.

Ο Δημήτριος Κουτρούμπας γράφει:

« Στο Κεφαλοχώρι Πετρίλο Αγράφων από το οποίο είχε εκδιωχθεί η Τουρκαλβανική φρουρά του τοπικού δερβέναγα Ιλιάσμπεη Τάβλιαρη είχαν συγκεντρωθεί πάνω από 200 επαναστάτες, οι οποίοι αυξάνονται συνεχώς. Εγκατέστησαν εκεί και το αρχηγείο τους, εξέλεξαν ως Αρχηγούς τον Αθανάσιο Αλεξανδρή από το Λιάσκοβο, τον Αγραφιώτη και παλιό αρματωλό Γιώργο Καραούλη, το Χειμαριώτη Κ. Κυριάκο, το Νάκο, το Γκόλια, το Γρανίτσα, τον Κοντονίκα και άλλους, συνέστησαν μία «ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΩΝ ΑΓΡΑΦΙΩΤΩΝ» και σχεδιάζαν την παραπέρα πορεία του αγώνα. Εγκαθιστούν φρουρά μετά την αποχώρηση των Τουρκαλβανών στη Γέφυρα Κοράκου και έχοντας βάση τα Πετρίλια επεκτείνουν την επαναστατική τους δράση. «Έτσι στις 22 Νοεμβρίου 200 περίπου από αυτούς περικύκλωσαν την Τουρκική φρουρά του Νεοχωρίου Αγράφων(Τουρκαλβανοί με επικεφαλής το Γιακούμπεη)».

Στις 24.11.1866 οι ίδιοι επαναστάτες επιτέθηκαν στην Αλβανική φρουρά που ήταν στην Καστανιά και επειδή αυτή ενισχύθηκε υποχώρησαν στις 25.11.1866 προς τα χωριά Μαστρογιάννι και Απιδιά όπου και λαμβάνουν είδηση να επιστρέψουν στην Αργιθέα για να υποστηρίξουν το πέρασμα στη θρυλική Γέφυρα Κοράκου . Κατά την έκθεση των γεγονότων από το Δερβέναγα των Αγράφων η μάχη φέρεται να έγινε 26-27.11.1866 και μεταξύ των επικεφαλής είναι ο Γεώργιος Καραούλης.

Τέλος Νοεμβρίου έρχονται στα Πετρίλια Ραδοβιζινοί επαναστάτες και εκεί στήνεται Κοινό Στρατηγείο. Αναφέρεται στην εφημερίδα ΧΑΡΤΗΣ πως είχαν σφραγίδα που έφερε το θυρεό του Ελληνικού Στέμματος και γύρω τις λέξεις: ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ΚΑΙ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ».

Τον ίδιο τίτλο με το θυρεό και τις λέξεις «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ η ΘΑΝΑΤΟΣ» είχαν και οι σημαίες τους.

Επιστολή τους έγραφε:

« Μη δυνάμενοι πλέον να ανεχθώμεν την τυραννίαν του Σουλτάνου εξεγειρόμεθα…ζητούμεν την ελευθερίαν μας…και την ένωσίν μας μετά της μητρός Ελλάδος…Ημείς σας θεωρούμεν συμπολίτας μας. Εάν θελήσετε να μας κτυπήσετε ή να μας δολιευθήτε αλλοίμονόν σας…Κοινόν συμφέρον είναι να απαλλαγώμεν και Χριστιανοί και Οθωμανοί, μιας αδίκου και παρανόμου εξουσίας.

Εν Πετρίλω τη 2α Δεκεμβρίου 1866»

Η επιστολή αυτή δεν βρήκε απήχηση.

2η επιστολή «Προς τους ευγενεστάτους κ.κ.» λέει:

Μη δυνάμενοι πλέον να ανεχθώμεν υτην τυραννίαν του Σουλτάνου, ως και εις τας προκηρύξεις μας εμφαίνονται εκτεταμένως τα αίτια ταύτης, ελάβομεν τα όπλα όπως ανακτήσωμεν την ελευθερίαν, ην άπασα η Ελευθέρα Ελλάς κατά το 1821 ανέκτησεν και κατά συνέπειαν σας παρακαλούμεν, ως και πάντα φιλελεύθερον Έλληνα, ίνα δια της παρουσίας και των όπλων του μας συνδράμει»

Εν Πετρίλω τη 2α Δεκεμβρίου 1866

Η ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ

«Αθανάσιος Αλεξανδρόπουλος-είναι ο Αθανάσιος Αλεξανδρής, Γεώργιος Καναβού Οικονόμου, Γεώργιος Παπαϊωάννης, Θεμιστοκλής Γ. Κουτσόπουλος, Δημήτριος Στάθης και λοιποί, ων τα ονομάτα δια το δυσανάγνωστον δεν δυνάμεθα να αναγνώσωμεν».

Εδώ σημειώνω την προσωπική μου θέση πως ο Γεώργιος Καναβού Οικονόμου δεν είναι ένα πρόσωπο και το πρόσωπο αυτό δεν είναι ο Γεώργιος Καραούλης όπως εσφαλμένα αναφέρεται από τον Δημήτριο Κουτρούμπα. Πρόκειται περί δύο προσώπων, εκ των οποίων ο ένας είναι ο Μποκοβιτσάνος Προεστός Γεώργιος Καναβός που αποδεδειγμένα είναι στον Αγώνα από την Επανάσταση του 1854, ο δε άλλος είναι με το επώνυμο Οικονόμου και προφανώς είναι ή από Πετρίλο ή από Βραγκιανά. Επώνυμο Καναβός δεν είχε λόγο να φέρει ο Γεώργιος Καραούλης αφού δεν είχε καταγωγή (συγγένεια) από αυτούς όπως εσφαλμένα αναγράφεται από τον Δημήτριο Κουτσούμπα.

Ο Γεώργιος Καραούλης είχε επώνυμο ΑΡΑΠΟΣΤΕΡΓΙΟΣ και καταγόταν από την Άρτα. Έπίσης επώνυμο Καναβός δεν υπήρχε ούτε τότε ούτε και σήμερα υπάρχει σε άλλο Χωριό της Αργιθέας πλην της Μπουκοβίτσας(Ανθηρό) όπου η μεγάλη γενεά των Καναβαίων αριθμεί τουλάχιστον 300 μέλη.

Στο διάστημα αυτό οι Ραδοβιζινοί έχουν έδρα τη Βρεστενίτσα(Πηγές) Άρτας και από το Δεκέμβριο του 1866 οι Αργιθεάτες – Αγραφιώτες επαναστάτες κάμουν έδρα τους την ιστορική Μονή Σπηλιάς όπου και συστήνουν στις 11.12.1866 Κοινό Αρχηγείο «ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΩΝ ΑΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΑΣΠΡΟΠΟΤΑΜΟΥ».

Στα τέλη του 1866 εκτυλίσσεται κρίση στο Ηπειρωτικό κλιμάκιο και αποσύρεται ο Πρόεδρος της Προσωρινής Διοίκησης Ηπειρωτικού Αγώνα Αντρέας Κοσσυβάκης από το Μπότσι(Μεγαλόχαρη) . Ο Αργιθεάτης Οπλαρχηγός Γεώργιος Καραούλης μεταβαίνει στο Μπότσι- συναντιέται με τους Ηπειρώτες αρχηγούς και προσπαθούν να πείσουν τον Κοσσυβάκη – ζητούσε αναβολή του Αγώνα για την Άνοιξη λόγω του χειμώνα. Δεν επήλθε συνεννόηση και ο Γ. Καραούλης επιστρέφει στην Αργιθέα για συνέχιση του Αγώνα. Οι δυνάμεις των ανέρχονται σε 1000 ενόπλους.

Παραθέτουμε εδώ την υπ΄αριθμ. θ3 Διαταγή της Προσωρινής Διοίκησης ΗπειροΘεσσαλίας:

Προς τον Σωματάρχην Κύριον Ιωάννην Σελίμην

Παρακαλείσθε να μεταβήτε και να τεθήτε εις τας διαταγάς του οπλαρχηγού Γεωργίου Καραούλη παρά του οποίου θέλετε λαμβάνει περαιτέρω οδηγίας.

Εν σπιλιά τη 27η Δεκεμβρίου 1866

Η Διοίκησις

Αθαν. Αλεξανδρής, Θωμάς Μοζιόπουλος, Β. Ζαχαράκης., Ι. Οικονόμου, Ι. Γεωργίου, Ν. Τσιάκαλος.

- Στην επανάσταση του 1866-67 με επικεφαλής τους Αλεξανδρή, Καραούλη και άλλους ελέγχονταν η γέφυρα.

- Στις 27 και 28.12.1866 έγινε σφοδρή μάχη και επικρατούν οι επαναστάτες. Οι Τούρκοι στις 28.12.1866 αναγκάζονται και στέλλουν νέες δυνάμεις στη Γέφυρα υπό τον δερβέναγα Χαλήλβεη Φράσαρη

- Στις 5.1.1867 ο Γάλλος Πρόξενος στα Ιωάννινα ΣΑΜΠΟΥΑΣΩ αποσταλείς από τις Ευρωπαϊκές Δυνάμεις φίλα προσκείμενες στην Τουρκία φθάνει στη Γέφυρα Κοράκου όπου συναντά τους 54 εκπροσώπους των Ηπειρω-Θεσσαλών επαναστατών και τους καλεί να αποχωρήσουν.

- Εκεί οι Γεώργιος Καραούλης και Αθανάσιος Αλεξανδρής απευθυνόμενοι στον Γάλλο λένε μεταξύ άλλων:

- Γ. Καραούλης:«Ζωή με τον Τούρκον δεν υποφέρεται πλέον, Κύριε Πρόξενε ή θα χαθώμεν ή του Σουλτάνου υπήκοοι δεν θα τελώμεν εις το μέλλον».

- Αθ. Αλεξανδρής: « Κύριε Πρόξενε, εάν πράγματι ενδιαφέρεστε δι’ ημάς, δια το καλόν ημών και την ειρήνην και ασφάλειαν εις την περιοχήν, τότε βοηθήσατε δια της Κυβερνήσεώς σας να ελευθερωθώμεν από τον απεχθή ζυγόν των Οθωμανών, άλλως αδίκως κοπιάσατε και κοπιάζετε ίνα μας πείσητε να παύσωμεν τον περί ελευθερίας και δικαιοσύνης αγώναν μας. Ημείς ωρκίσθημεν ή να νικήσωμεν και ζήσωμεν ελεύθεροι ή ν’ αποθάνωμεν πολεμούντες δια την ελευθερίαν μας»

- Έχοντας αποκτήσει άποψη του χώρου ο Γάλλος πρότεινε στους Τούρκους να επιχειρήσουν ζεύξη του Αχελώου με φουσκωμένους ασκούς ζώων, πράγμα που έπραξαν στις 16. 1.1867 καταφέρνοντας να περάσουν και από τα πλάγια να ξαφνιάσουν τους επαναστάτες που μπροστά στον όγκο του εχθρού και στην τροπή των πραγμάτων στις 17.1.1867 οπισθοχωρούν εγκαταλείποντας τη Γέφυρα Κοράκου, που είναι το μοναδικό πέρασμα και μεγίστης σημασίας. Σημειωτέον πως ήταν η μεγαλύτερη μονότοξη γέφυρα των Βαλκανίων με άνοιγμα βάσης 46 μέτρα και ύψος 26 μέτρα και από τις δυό της πλευρές υπήρχαν Τούρκιες Κούλιες-Τελωνεία.

Οπισθοχωρώντας από τη Γέφυρα Κοράκου οι Επαναστάτες σχημάτισαν μία ομάδα με τους Γ. Καραούλη, Αντρέα Ζαχαράκη, Αντρέα Γρανίτσα, Δημήτριο Κουτσουράκη, Ιωάννη Κοντονίκα κ.α με 200 άντρες και στο δρόμο προς τη Σπηλιώτισσα πέφτουν επάνω σε 2.500 χιλιάδες Τουρκαλβανούς του δερβέναγα Χαλήλ Πασά- συγκρούονται και φτάνοντας τη νύχτα στη Μονή κυκλώθηκαν εκεί και από νέες δυνάμεις του εχθρού Ιμπραήμ πασά των Ιωαννίνων( 1500 τακτικοί και 500 άτακτοι) που ήρθε μέσω Βαλκάνου-Μαρτεντσικού-Μποκοβίτσας - Τριζόλου και κατέλαβε τη Στεφανιάδα.

Στις 25.1.1867 - 90 επαναστάτες με τους οπλαρχηγούς των –μεταξύ αυτών και οι Αλεξανδρής και Γ. Αγραφιώτης- καταφέρουν και διασπούν τον κλοιό διαφεύγοντας προς Στεφανιάδα όπου συναντιούνται με τον Γ. Καραούλη.

Στη συνέχεια οι οπλαρχηγοί Κυριάκος Καράμπασης και Κωσταρέλος με τα σπαθιά τους επιχειρούν ηρωϊκή έξοδο. Εμειναν πίσω περί τους 35 επαναστάτες ως τις 4.2.1867 που και αυτοί, ενώ κανονιοβολείται η Μονή Σπηλιάς, επιχειρούν έξοδο αφήνοντας πίσω 5 νεκρούς.

Στα τέλη Ιανουαρίου 1867 στην ομάδα 50 Αγραφιωτών που έχουν καταφύγει στη Μονή Ρεντίνας είναι και ο Γ. Καραούλης. Δυνάμεις 1000 αντρών και πλέον του Χαλήλ Πασά κυριεύουν τη Μονή και διασώζονται μόλις 10 επαναστάτες μεταξύ των οποίων και ο Γ. Καραούλης που κατευθύνεται προς Νευρόπολη και Αργιθέα.

Στις 2 Μαρτίου 1867 η Προσωρινή Κυβέρνηση Ηπείρου-Θεσσαλίας από το Μεζήλο που είχε την έδρα της έστειλε κατά της Τουρκικής φρουράς στη Γέφυρα Κοράκου τους Αντρέα Ζαχαράκη, Δημήτριο Αλεξανδρή, Κων/νο Κρίκα και Γεώργιο Ντρούβα με αρκετές δυνάμεις οι οποίες σε συνεργασία με τις Ραδοβυζινές δυνάμεις, μετά πεισματώδη και πολύνεκρη μάχη ανακατέλαβαν τη Γέφυρα και επανασύνδεσαν τα δυο στρατόπεδά τους.

Στα τέλη Μαρτίου του 1867 οι Γ. Καραούλης και Κοντονίκας ανακαταλαμβάνουν τη Μονή Σπηλιάς.

Σε ενθύμηση στο Μηνιαίο Μαΐου (εκδ. 1742) του Αγ. Νικολάου Λιασκόβου σημειούται: «1867 Απριλίου 28 Λιάσκοβον. Κάνω θύμησην τον καιρόν που ήρθαν ταμπούρια εις Βραγκιανά και Λιάσκοβον και Μποκοβίτζα και Παλιοχώρια και έκατζαν ταμπούρια μήνες δέκα, 1800 νομάτοι εις όλα τα χωριά. Το γράφω δια θύμησην…».

Το Φεβρουάριο του 1869 στη συνδιάσκεψη των Παρισίων υπό την απειλή των Τούρκων οι Ευρωπαίοι υποχρέωσαν το ελεύθερο Ελληνικό Κράτος να εγκαταλείψει τον αγώνα των επαναστατών και οι περισσότεροι έγιναν πρόσφυγες-κυρίως στη Λαμία- π.χ η οικογένεια Αλεξανδρή.

Οι Λάμπρος Γριβέλλας και Γεώργιος Κλήμος γράφουν για τους

επαναστάτες του Ηπειρο-Θεσσαλικού Αγώνα:

« Μόνοι και αβοήθητοι έγραψαν ιστορία και δόξασαν τη Γέφυρα Κοράκου, τη Μονή Σπηλιάς και τη Ρεντίνα. Το σημαντικώτερο όμως ανατάραξαν και πάλι- 10 χρόνια μετά την επανάσταση του 1854, τα πνεύματα των υποδούλων και μεταλαμπάδευσαν τη φλόγα της ελευθερίας στο απελευθερωτικό κίνημα του 1877-78 που έφερε την ένωση της Θεσσαλίας και μέρος της Ηπείρου με τη μητέρα Ελλάδα».

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1878-79

- Στην Επανάσταση του 1877-78 οι αδερφοί Γιωργάκης και Δημήτριος Αλεξανδρής οργάνωσαν τον αγώνα για την απελευθέρωση στην Αργιθέα. Πρώτος ήρθε τα Χριστούγεννα του 1877 στο Λιάσκοβο ο Γιωργάκης και λίγο μετά ο Δημήτριος( μυημένοι στους σκοπούς της Αδελφικής Ένωσης) και άρχισαν την οργάνωση του αγώνα στα χωριά της Αργιθέας. Μαζί τους ήταν και οι Ι. Οικονόμου και Π. Κουλουζάκης που οργάνωναν τα Βραγκιανά, Αργύρι, Σελιπιανά.

- . Ο μεγάλος Αργιθεάτης Επαναστάτης ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΟΥΛΗΣ δε ζει πλέον για να συμμετάσχει και να δει σε λίγο Ελεύθερη την Πατρίδα του την Αργιθέα και την Ήπειρο Θεσσαλία για την οποία τόσο αγωνίσθηκε.

- Τον Ιανουάριο του 1878 η Ελληνική Κυβέρνηση στέλνει στρατό στη Θεσσαλία. Όμως τελεσίγραφο των Μεγάλων Δυνάμεων την αναγκάζει και τον αποσύρει πριν φτάσει στο Δομοκό. Τότε, εκπλήσσοντας τους πάντες, 170 υπαξιωματικοί-οπλίτες με επικεφαλής τους επιλοχίες Δημήτριο Τερτίππη και Γεώργιο Λάϊο δεν υπακούουν και ορίζοντας επικεφαλής της επανάστασης τον λοχαγό πυροβολικού Κων/νο Ισχόμαχο που βοηθείται από τους αξιωματικούς Γεώργιο Φιλάρετο, Ι. Ιγγλέση και Δημ. Σούτσο συνεχίζουν την πορεία τους για τον αγώνα της απελευθέρωσης της Θεσσαλίας. Ξεσηκώνονται οι Θεσσαλοί από το Πήλιο ως τον Όλυμπο και εκείθεν στα Άγραφα και στον Κάμπο. Αμέτρητες οι μάχες κι οι Τούρκοι δείχνουν πανικό.

- Στην Αργιθέα οι Τουρκικές φρουρές Βραγκιανών και Λιασκόβου, όπως και της Στεφανιάδας πανικοβλήθηκαν βλέποντας τον ξεσηκωμό και μετά συμφωνία έφυγαν δια παντός.

- Το Πετρίλο κατά τον Φιλάρετο απελευθερώθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1878.

- Οι αδερφοί Αλεξανδρή συγκέντρωσαν δύναμη 360 αντρών και μαζί με τον Οπλαρχηγό του Ραδοβυζίου Ματσούκη ανέλαβαν τη φρούρηση της Γέφυρας του Κοράκου. Οι Αλεξανδραίοι έλαβαν επιχορήγηση 5000 δραχμών για το λόγο ότι αποδεδειγμένα συγκρούσθηκαν με τους Τούρκους στη Γράλιστα, στο Φανάρι και το Μαυρομμάτι, στα Στενά της Πόρτας και στο Μουζάκι και έτσι αντιμετώπισαν τις ανάγκες των 350 και πλέον αντρών του σώματος.

- Στις 3 Μαρτίου 1878 ο Γιωργάκης Αλεξανδρής έλαβε μέρος στη μάχη των Στενών του Μουζακίου και διακρίθηκε με τους Αργιθεάτες άντρες του. Ο κουνιάδος του Γρηγόρης Στουρνάρας έπιασε τα Στενά της Πόρτας. Στις 4 Μαρτίου ο Θ. Ζιάκας μπήκε με τους άντρες του μέσα στο Μουζάκι σφίγγοντας τον κλοιό στον Τουρκαρβανίτη Μουσά Γκέκα και τους άντρες του. Δυνάμεις των Τούρκων που έρχονταν από το Φανάρι σε ενίσχυση χτυπήθηκαν από το Δημήτριο Αλεξανδρή ο οποίος στη συνέχεια ήρθε και ταμπουρώθηκα στην Επισκοπή και στα υψώματα του Μπελετσίου ανακόπτοντας τους Τούρκους που ερχόταν από Τρίκαλα. Μετά σφοδρή πολιορκία και εξουθένωσή τους ο Μουσά Γκέκα ζήτησε να παραδοθεί φωνάζοντας «μπέσα για μπέσα».

- Έγινε η παράδοση και κατά τον ιστορικό Μιλτιάδη Σεϊζάνη, που έλαβε και μέρος στη Μάχη, ο Μουσά Γκέκα απέστειλε το εξής επιστόλιον: «Νταλιάμ-βεη, σήμερα μην κάνης τουφέκι, αύριο κάνε.»

- Υπήρξε μετά μία σοβαρή διαφωνία για τους ομήρους μεταξύ των Αλεξανδραίων και ανταρτών που ήθελαν την εξόντωσή τους. Όμως επικράτησε η γνώμη του Αλεξανδρή, του Στουρνάρα και του Αθαν. Τζουβάρα και οι όμηροι εστάλησαν στη Λαμία, όπου και αφέθηκαν ελεύθεροι.

- Στις 9 Μαρτίου ο Αλεξανδρής με τους Γρανίτσα και Γαζή αφοπλίζουν 8 Τουρκαλβανούς.

- Στις 11 Μαρτίου του 1878 σε μια σφοδρή επίθεση των Τούρκων με πυροβολικό στην Πόρτα οι επαναστάτες χάνουν τη μάχη- αφήνουν νεκρούς και σκορπίζονται σε διάφορες κατευθύνσεις. Οι Αλεξανδραίοι πήγαν στη Γράλιστα.

- Στις 21 Μαρτίου 1878 έχουμε την μεγίστης σημασίας μάχη της ΜΑΤΑΡΑΓΚΑΣ και εν συνεχεία στους Σοφάδες. όπου οι Αργιθεάτες συμμετέχουν και δίνουν τον υπέρ πάντων αγώνα.

- Στις 2 Απριλίου 1878 αποφασίσθηκε όπως οι Αδερφοί Αλεξανδρή με τους Αδερφούς Ζουλούμη κατέχωσι το Μισσέ Νικόλα(Μεσινικόλα).

- Στην εφημερίδα «Εθνικόν Πνεύμα» στις 14 Απριλίου του 1878 δημοσιεύεται είδηση που φέρει τους Αλεξανδραίους να βοηθούν στον Όλυμπο με πολεμοφόδια αι άλλα μέσα τους επαναστάτες του Επισκόπου Κίτρους Νικόλαου Δουμπιώτη.

Κυρίες και Κύριοι,

Η επανάσταση στην περιοχή Αγράφων και Αργιθέας κρατάει ως το τέλος του 1878. Με πρωτεργάτες τους αδερφούς Αλεξανδρή, τον Καναβό, τους Οικονομαίους, τον Ποζιό κ.λπ ο αγώνας κατέληξε στην ποθητή Ελευθερία!!!

Στις 23.6.1880 στο Συνέδριο του Βερολίνου αποφασίζεται η απελευθέρωση της Θεσσαλίας-πλην της Ελασσόνας- και της Άρτας.

Στις 24.6.1881 υπογράφεται η συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως και στις 18.8.1881 ο Ελληνικός Στρατός εισέρχεται στην πόλη της Καρδίτσας.

Σε ενθύμηση διαβάζουμε: « Αυγούστου 23 1881, της Παναγίας του Σέλτσου, ήρθε η λεφτεριά μας. Ο Ελληνικός στρατός εισέρχεται σήμερα στα Τρίκαλα, την πρωτεύουσά μας. Εχθές εις το Φανάρι. Ο Δημ. Αλεξανδρής με τον αδερφό του και οι άλλοι αρχηγοί μας είναι εις την υποδοχήν. Εμείς γλεντούμε με τα βιολιά. Ο Θεός έδωσε τη συγκατάθεσή του εις την ελευθερίαν μας. Αυτά δια θύμησην.».

Κατά τον Γ. Φιλάρετο η Θεσσαλική Επανάσταση του 1878 δεν στηρίχθηκε από το Εθνικό Κέντρο και την Εθνική Κυβέρνηση. Τους Κυβερνώντες ο Φιλάρετος τους χαρακτήρισε στενοκέφαλους, περίεργους, αδρανείς, αμελείς, αντιφατικούς, αργούς, ασυγχρόνιστους και κοντόφθαλμους.

Αυτοί οι χαρακτηρισμοί και μόνο, σε συνδυασμό και με τη μόνιμη ταχτική και ανθελληνική στάση και συμπεριφορά των Μεγάλων Δυνάμεων της Ευρώπης, που και σήμερα η ίδια δυστυχώς συνεχίζει να είναι, καταδεικνύουν πως η απελευθέρωση της Θεσσαλίας και Άρτας οφείλεται σε ανθρώπους που έμαθαν να είναι Πατριώτες, να ζουν ελεύθεροι!!! Καταδεικνύεται και η συνεισφορά της Αργιθέας και των Επαναστατών της.

Η απελευθέρωση της Θεσσαλίας οφείλεται, όπως ακούσατε, κατά ένα μεγάλο μέρος και στους Αγραφιώτες-Αργιθεάτες – Ασπροποταμίτες και στους αδελφούς Ραδοβυζινούς που ένιωθαν στην ψυχή τους πως οι λέξεις ΕΛΛΑΔΑ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ είναι λέξεις ταυτόσημες!!!

Κυρίες και Κύριοι,

στους Προγόνους μας Αργιθεάτες και όλους όσους μάχεψαν για την απελευθέρωση της Θεσσαλίας η σημερινή εκδήλωση είναι η τιμή τους στους αιώνες. Πιστοί στην Πατρίδα αγωνίσθηκαν για την Ελευθερία και εμείς οι νεότεροι Αργιθεάτες να είμαστε υπερήφανοι για αυτούς.

Το σημερινό μικρό μου πόνημα θα συνεχισθεί στο μέλλον για να τεκμηριωθεί περισσότερο στη μνήμη όσων αγωνίσθηκαν.

Ευχαριστώ για την υπομονή σας

Ο Ε ι σ η γ η τ ή ς

Μενέλαος Νικ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Εξ Ανθηρού Αργιθέας Αγράφων

Με 24 θέματα συνεδριάζει το Δ.Σ. του Δήμου Γ. Καραΐσκάκη την Τετάρτη 23/11/11

noreply@blogger.com (alkissak) — Mon, 21 Nov 2011 06:05:06 PST

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Άνω Καλεντίνη 18 Νοεμβρίου 2011

ΝΟΜΟΣ ΑΡΤΑΣ Αριθ. Πρωτ: 11.655

ΔΗΜΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Παρακαλούμε όπως την 23ην μήνα Νοεμβρίου του έτους 2011, ημέρα Τετάρτη και ώρα 18:00 προσέλθετε σε συνεδρίαση στο Δημοτικό κατάστημα της έδρας του δήμου, για συζήτηση και λήψη αποφάσεων στα κατωτέρω θέματα:

ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ

1. Αποδοχή - εγγραφή στον προϋπ/σμό και κατανομή πίστωσης 5.142,27 € για «Επισκευή και συντήρηση σχολικών κτιρίων.

2. Επανεξέταση αιτημάτων για επιχορήγηση αθλητικών συλλόγων.

3. Έγκριση Πρωτ. Προσωρ. Παραλαβής του έργου «Αγροτική οδοποιία Α.Δ. Άνω Καλεντίνης Δ' φάση»

4. Αποδοχή τεχν. μελέτης του έργου: «Ανάπλαση κεντρικής πλατείας οικισμού Μηλιανών» Δ.Ε. Τετραφυλίας.

5. Παράταση προθεσμίας περαίωσης του έργου «Κατασκευή - βελτίωση δικτύων ύδρευσης» Δ.Ε. Τετραφυλίας.

6. Έγκριση Πρωτ. Προσωρ. Παραλαβής του έργου «Αγροτική οδοποιία Δ.Δ. Ρετσιανών Δ' φάση»

7. Έγκριση Πρωτ. Προσωρ. Παραλαβής του έργου «Διευθέτηση ομβρίων υδάτων χειμάρων Μεγαλόχαρης - Μηλιανών Β' φάση»

8. Έγκριση Πρωτ. Προσωρ. Παραλαβής του έργου «Αντιμετώπιση ζημιών και καταστροφών που προκλήθηκαν από θεομηνίες»

9. Εξέταση αιτήματος Συλλόγου Απανταχού Χελωνιτών Άρτας «Η ΓΕΝΕΤΕΙΡΑ» για παραχώρηση χρήσης κτιρίου Δημ. Σχολείου Χελώνας.

10. Αναμόρφωση προϋπ/σμού για εξασφάλιση πίστωσης για επέκταση δικτύου ΦΟΠ στη θέση Πλακουτσέϊκα κ.λ.π

11. Εξέταση αιτήματος κ. Λάιου Κυριάκου του Σωτ. για παροχή νερού στην Ελάτη.

12. Εξέταση αιτήματος ύδρευσης στο Βελεντζικό.

13. Εξέταση αιτήματος Νικόλαου Τσιαμπά και λοιπών κατοίκων οικ. Αφροξυλιάς Μεγαλόχαρης -σχετικά με αποκατάσταση ζημιών δρόμου.

14. Εξέταση αιτήματος Χρήστου Έλληνα για χορήγηση βεβαίωσης καταγωγής - κατοικίας στην Τ.Κ. Βελεντζικού.

15. Εξέταση αιτήματος Κων/νου Φωτόπουλου - σχετικά με τσιμεντόστρωση δρόμου στην Τ.Κ. Δημαριού.

16. Ανάκληση της με αριθ. 224/11 προηγούμενης απόφασης Δ.Σ. σχετικής με τροπ/ση εργασιών μελέτης του έργου «Ύδρευση Δ.Δ. Πηγών»

17. Απ ευθείας ανάθεση εργασιών «Συντήρηση και επισκευή οχημάτων - μηχανημάτων των Υπηρεσιών του Δήμου»

18. Εξέταση αιτήματος ύδρευσης Τάτση Γεωργίας του Ευαγγ. στην Τ.Κ. Πέτρας.

19. Τροπ/ση της αριθ. 162/2011 απόφασης του Δ.Σ. που αφορά τον Ο.Ε.Υ. του Δήμου.

20.Λήψη απόφασης σχετικής με την απογραφή του Δήμου.

21. Τροποποίηση της με αριθ. 117/2011 απόφασης του Δ.Σ. που αφορά την Κοινωφελή επιχείρηση του Δήμου.

22.Παράταση προθεσμίας περαίωσης του έργου «Κατασκευή - βελτίωση δικτύων ύδρευσης» Δ.Ε. Τετραφυλίας

23.Έγκριση Πρωτ. Προσωρ. Παραλαβής του έργου «Βελτίωση εσωτερικής οδοποιίας Τ.Δ. Κλειδιού - Σκουληκαριάς» Δ.Ε. Γ. Καραϊσκάκη

24.Έγκριση Πρωτ. Προσωρ. Παραλαβής του έργου «Εσωτερική οδοποιία Τετραφυλίας»

Ο Πρόεδρος του Δ. Σ.

Κωνσταντίνος Καλοχέρης

Πηγή: http://radovizi-artas.blogspot.com/2011/11/24-231111.html

"ΣΕΛΤΣΟ ΤΟ ΑΓNΩΣΤΟ ΖΑΛΟΓΓΟ". Αύριο στην ERT WORLD

noreply@blogger.com (alkissak) — Sat, 19 Nov 2011 01:53:57 PST

Παρακολουθείστε την Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011 στις 16:00 στην ERT WORLD το ντοκιμαντέρ "ΣΕΛΤΣΟ ΤΟ ΑΓNΩΣΤΟ ΖΑΛΟΓΓΟ". Μέσω της NOVA ή στο Link:

http://www.ert.gr/webtv/index.php/web-tv-live/ert-world-live.html

"Στροφή" στις ξυλόσομπες αλλά πληθαίνουν οι παράνομες υλοτομήσεις

noreply@blogger.com (alkissak) — Sat, 12 Nov 2011 05:22:01 PST

- Πολλοί προτιμούν το ξύλο αντί του πετρελαίου που η τιμή του είναι απαγορευτική
- Βαριές ποινές σε όσους συλλαμβάνονται να υλοτομούν παράνομα
- Χρειάζεται ενημέρωση και συστηματικός έλεγχος

Όλο και περισσότερες καμινάδες καπνίζουν πια τόσο στα χωριά, όσο και στα αστικά κέντρα και ο λόγος είναι προφανής καθώς συνδέεται άμεσα με την οικονομική στενωπό στην οποία εισήλθαν τα ελληνικά νοικοκυριά λόγω φυσικά της γενικότερης οικονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα.
Τα τζάκια φυσικά είχαν την τιμητική τους και......παλιότερα. Τώρα όμως επανεμφανίστηκαν οι γνωστές ξυλόσομπες που για μια μεγάλη χρονική περίοδο ζέστεναν τα νοικοκυριά κυρίως της ελληνικής υπαίθρου και τώρα επανέρχονται πλέον για να μείνουν όπως φαίνεται από τις πωλήσεις στα καταστήματα ειδών θέρμανσης που καταγράφουν κατακόρυφη άνοδο.
Βασική καύσιμος ύλη, το ξύλο αντί του πετρελαίου η τιμή του οποίου έχει ξεπεράσει το ένα ευρώ κάνοντάς το σχεδόν απαγορευτικό για τα ελληνικά νοικοκυριά καθώς το κόστος θέρμανσης επιβαρύνει υπέρογκα τους προϋπολογισμούς τους.
Σύμφωνα λοιπόν με έναν πρόχειρο υπολογισμό ένα νοικοκυριό της ελληνικής υπαίθρου χρειάζεται τρείς με τρεισήμισι χιλιάδες ευρώ για να εξασφαλίσει την θέρμανση του σπιτιού κατά την χειμερινή περίοδο. Αλλά και το κόστος για την αγορά σομπών και ξύλων μάλλον έρχεται να επιβαρύνει εξίσου τον οικονομικό προϋπολογισμό κάτι που αναγκάζει σε διάφορα τεχνάσματα όσον αφορά την προμήθεια ξύλων.
Και αυτή η τέχνη είναι γνωστή στην ύπαιθρο καθώς γίνονταν και στο παρελθόν αλλά όχι στον βαθμό και παρατηρείται σήμερα και τείνει να δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα στο περιβάλλον και γενικότερα στο οικοσύστημα.

Μια βόλτα σε δασώδεις περιοχές φτάνει για να καταλάβει κανένας ότι μόλις ξεκίνησε ένα πρόβλημα που έχει να κάνει με την διαχείριση του δασικού πλούτου και συγκεκριμένα με την παράνομη υλοτομία που τείνει να αφανίσει δασικές περιοχές.
Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο καθώς ο ελεγκτικός μηχανισμός που διέπει την διαδικασία υλοτόμησης και ελέγχου, έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι, μάλλον δεν μπορεί να παρέμβει αποτελεσματικά κάτι που απαιτεί εντατικοποίηση και ενίσχυσή του ώστε να προστατευτούν τα δάση και κατ’ επέκταση το περιβάλλον.
Και επειδή η «πενία τέχνας κατεργάζεται» χρειάζεται να υπάρξει και αυτοσυγκράτηση, και ενημέρωση και συστηματικός έλεγχος ώστε η παράνομη υλοτόμηση να περιορισθεί στο ελάχιστο.
Πάντως οι συλληφθέντες αντιμετωπίζουν βαρειές ποινές, όπως παραπομπή στην Δικαιοσύνη και μέχρι κατάσχεση οχημάτων και εργαλείων που χρησημοποιήθηκαν κατά την υλοτομία.
Πηγή: http://artinostypos.blogspot.com/2011/11/blog-post_1536.html

Άραχθος: Ηπειρώτικη ομορφιά

noreply@blogger.com (alkissak) — Thu, 10 Nov 2011 02:13:33 PST

Μεταξύ Άρτας και Ιωαννίνων ένας ολόκληρος κόσµος ζει µε τους µύθους, τις γεύσεις και το αυθεντικό φυσικό τοπίο του.
Οι διαδροµές του αντίδωρου
Στη σκιά του επιβλητικού Τζουμέρκου, στις παρυφές του Ξηροβουνίου – που ανάμεσά τους κυλά ο ζωηρός και όμορφος Άραχθος – μια συστάδα χωριών ζει μέσα στο καταπράσινο τοπίο, αντιπροσωπευτικό της περιοχής,

όπως αντιπροσωπευτική της Ηπείρου είναι και η κοσμοθεωρία των ανθρώπων που είδαν το πρώτο φως σε αυτά τα χωριά.

Από τους πελεκημένους στο χέρι Καλαρρύτες και το Συρράκο, ως το Ζαγόρι και τα Μαστοροχώρια της Κόνιτσας, οι Ηπειρώτες ταξίδευαν αναζητώντας το ψωμί.

Και δεν το εξασφάλιζαν μόνο για τον εαυτό τους, αλλά και φρόντιζαν σαν φουρνάρηδες να το ετοιμάζουν και για τους άλλους.

Μάλιστα, πολλοί πλούτιζαν κιόλας. Μα όλοι είχαν στον νου να επιστρέψουν. Και πολλοί το πετύχαιναν, και το πετυχαίνουν, φέρνοντας μάλιστα και δώρα στον τόπο τους.

Όπως ο γλύπτης Θεόδωρος Παπαγιάννης που δημιούργησε ένα θαυμάσιο μουσείο στο σχολείο που ξεκίνησε τη διαδρομή του στη ζωή και την τέχνη, του Ελληνικού, και έβαλε μέσα μεταξύ των άλλων και τα σύνεργα που φτιάχνουν το ψωμί που συχνά γίνεται αντίδωρο...

Μια ελληνική ιστορία

Το πετρόκτιστο δηµοτικό σχολείο του Ελληνικού, στο κέντρο των Κατσανοχωρίων, έχει πια µόνο 25 παιδιά, αλλά το επισκέπτονται τώρα πολύ περισσότεροι άνθρωποι που βαδίζουν ανάµεσα σε ένα µεγάλο µεταλλικό φίδι που «σέρνεται» στο γρασίδι, αλλά και σε άλλες γλυπτικές συνθέσεις, για να µπουν στον επάνω όροφο του κτιρίου.

Μάλιστα πριν από λίγες εβδοµάδες ο κόσµος στο προαύλιο ήταν περισσότερος, καθώς ο Θ. Παπαγιάννης και επτά διακεκριµένοι γλύπτες (Βασίλης Βασίλη, Κώστας ∆ικέφαλος, Χρήστος Λαζαράκης, Σπύρος Λισγάρας, Francesco Moretti, Χρήστος Ρηγανάς, ∆ηµήτρης Χριστογιάννης) δούλευαν τέσσερα γλυπτά από µάρµαρο και τέσσερα από µέταλλο, στο πλαίσιο του 2ου Συµποσίου Γλυπτικής.

Όλα αυτά έχουν άµεση σχέση µε το πνεύµα της Ηπείρου

Εκεί στεγάζεται το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης «Θεόδωρος Παπαγιάννης». Ο διακεκριµένος γλύπτης, καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, έφυγε από εδώ, από το Ελληνικό, και αφού έφερε µε τα νερά του µια πολύ δύσκολη εικαστική έκφραση, γυρίζει τώρα µε τα δώρα του: «Φαντάσµατα» καµωµένα από τα αποκαΐδια του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, Ηπειρώτισσες από τερακότα µε τα παιδιά τους τυλιγµένα στο σάλι τους, προτοµές ευεργετών, ο µετανάστης µε τη βαλίτσα του καθισµένος στο παγκάκι του σταθµού, τα σύνεργα της παραγωγής του ψωµιού – ο βολόσουρας, η γάστρα – και µια ολόκληρη τάξη µε τους µαθητές, τον δάσκαλο, τα θρανία, τον πίνακα, τις πλάκες, στην αίθουσα όπου ο γλύπτης έκανε τα πρώτα του βήµατα στη µόρφωση, όλα αυτά δηλαδή που συνθέτουν τη µυθολογία της Ηπείρου, η οποία τόσο ταιριάζει µε το φυσικό περιβάλλον της.

Η πίτα της ζωής

Υπάρχει στη µνήµη όλων που µεγάλωσαν στην Ήπειρο. Το ψωµί σε µια φτωχή περιοχή – από τις πιο φτωχές, λένε, της Ευρώπης, πάντα µε το µάτι των τραπεζών και όχι µε την ψυχή των ανθρώπων – ήταν καθαγιασµένο, κάτι σαν το αντίδωρο στο τέλος της Θείας Λειτουργίας.

Ο Θεόδωρος Παπαγιάννης έβαλε την τεράστια γάστρα και τα γλυπτά ψωµιά που ψήνονται στο κέντρο της πιο µεγάλης αίθουσας του µουσείου του στο Ελληνικό και ακουµπισµένα στον τοίχο τα σύνεργα της παραγωγής του ψωµιού, τον βολόσουρα που άλεθε τα στάχυα, τα σακιά µε το ξαχερισµένο στάρι, τη σκάφη του ζυµώµατος.

Την πρώτη φορά που ήλθαµε στα Κατσανοχώρια, το αυτοκίνητο πέρασε από µια φαρδιά, χρυσή, µακριά γραµµή, στον κεντρικό δρόµο στο Καλέντζι. Μια γυναίκα είχε απλώσει το κατακίτρινο καλαµπόκι και το ανάδευε στον ήλιο για να στεγνώσει, προτού το πάει για να το αλέσει ο µύλος.

Ο Νίκος Μάνθος, που µας ξεναγούσε στα µυστήρια της περιοχής, θυµήθηκε τη γιαγιά του που πύρωνε πέτρες στην εστία, άπλωνε πάνω τους φύλλα κουτσουπιάς και πάνω τους έβαζε τις πίτες από καλαµποκάλευρο να ψηθούν για τα παιδιά.

Οι πίτες είναι µια ολόκληρη ιστορία στην Ήπειρο, και µάλιστα η κασιόπιτα είναι πρόγονος της πίτσας, ίσως και παλαιότερη από την ιταλική.

Στο καφενείο της στο Κωστήτσι η Κατερίνα Χριστογιώργου φτιάχνει ζυµαρόπιτα – την πιο γρήγορη στην κατασκευή µε αλεύρι, τυρί και αβγά –, χορτόπιτα, κοτόπιτα, κολοκυθοτυρόπιτα, µπατσάρα – ζυµάρι από µισό καλαµποκάλευρο και άλλο µισό αλεύρι από σιτάρι – και ανάµεσα στα χόρτα βάζει συκωταριά αρνίσια.

Και ο Νίκος Μάνθος στο εστιατόριο «Τελωνείο» που έχει τώρα στην Πλάκα σερβίρει πίτες, χορτόπιτα, τυρόπιτα, µακαρονόπιτα, κοτόπιτα και κολοκυθόπιτα.

Γύρω από το Κωστήτσι

Τέτοια θέα όπως από το µοναστήρι, κι ακόµη πιο εντυπωσιακή, µπορεί να απολαύσει ο επισκέπτης πιο πέρα από την Τσούκα, από τον Προφήτη Ηλία, 1 χλµ. περίπου έξω από το Κωστήτσι (6,5 χλµ. από το Ελληνικό, µέσω Αετοράχης και Λάζαινας), ένα από τα πιο µικρά αλλά και πιο γραφικά από τα 11 Κατσανοχώρια.

Το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία είναι κτισµένο στην κορυφή, πάνω από το σηµείο που σµίγουν ο Καλαρρύτικος ποταµός µε τον Άραχθο, ο οποίος µπαίνει ορµητικός στο στενό φαράγγι του, για να βγει θριαµβευτής κάτω από το εκπληκτικό γεφύρι της Πλάκας.

Απέναντι στα υψώµατα του Τζουµέρκου, κάτω από την ψηλότερη κορυφή, τη Στρογγούλα, φαίνονται τα σπίτια των Χουλιαράδων και δεξιά, µετά τη συµβολή των ποταµών, ο δρόµος που ανεβαίνει φιδωτός προς το Αµπελοχώρι, αφού πρώτα «βουτά» από το Φορτόσι στη χαράδρα του Αράχθου και αφού περάσει πάνω από τη νέα γέφυρα της Πολιτσάς. Η παλιά στέκει ακόµη δίπλα.

Τώρα είναι που καταλαβαίνεις τα λόγια του Ι. Μ. Παναγιωτόπουλου, από τους «Ελληνικούς Ορίζοντες»: «Το ηπειρωτικό τοπίο δεν υποτάζεται. Το νιώθεις, πως από στιγµή σε στιγµή γίνεται πιο επιβλητικό, πιο βαρύ και πιο θελκτικό».

Το Κωστήτσι είναι πίσω, στην κατάφυτη πλαγιά. Οι σκεπές, λες και είναι βράχοι που προεξέχουν από την καταπράσινη θάλασσα.

Το γκρίζο χρώµα του χωριού, πάει πολύ µε το πράσινο. Τα καλντερίµια, τα σπίτια, οι αυλόπορτες, η εκκλησιά, τα αλώνια, όλα είναι χειροποίητα. Κι ανάµεσά τους µια πριγκίπισσα, το ξενοδοχείο «Πριγκίπισσα Λάνασσα», το οποίο βάζει το χωριό στον χάρτη των προορισµών της καλής ζωής, αν και τον χειµώνα φιλοξενεί µόνο 10 µόνιµους κατοίκους. Η Λάνασσα ήταν η γυναίκα του θρυλικού βασιλιά της Ηπείρου Πύρρου.

Μύθοι κοντά στη ∆ωδώνη

Αυτή η περιοχή είναι γεµάτη µε θρύλους για πριγκίπισσες και βασιλοπούλες. Ακόµη και πάνω στα ερείπια του Καστριού, σε λόφο έξω από το Καλέντζι ( 8 χλµ. από τη Λάζαινα) µε την επίσης φανταστική θέα προς το φαράγγι του Αραχθου, πλανάται η µορφή της Εκάλης, της κόρης του βασιλιά Τόµαρου, η οποία µετέφερε το θησαυροφυλάκιο της ∆ωδώνης εδώ και έκτισε το κάστρο.

Η απόδραση προς τον αρχαιολογικό χώρο του Μαντείου της ∆ωδώνης επιβάλλεται εδώ. Λένε µάλιστα ότι από το µαντείο µέχρι το Καστρί έφτανε πλακόστρωτο µονοπάτι που ήταν τµήµα της Εγνατίας οδού.

Και τώρα, στην Εγνατία οδό βγάζει ο δρόµος προς τα Γιάννενα που περνά έξω από το Ελληνικό. Ο περιηγητής βγαίνει στην Εγνατία οδό και πάει αριστερά προς ∆ωδώνη, αφού περάσει µέσα από µια από τις µακρύτερες σήραγγες (3.500 χλµ.).

Η ∆ωδώνη είναι ένας από τους πιο όµορφους αρχαιολογικούς χώρους. Η εικόνα του αρχαίου θεάτρου είναι από τις πιο εντυπωσιακές που µπορεί να κρατήσει ο περιηγητής από ολόκληρη την Ελλάδα. Σε όλη τη διαδροµή δεν θροΐζει πια η ιερή βαλανιδιά –η οποία έτσι υπαγόρευε στους ιερείς τους χρησµούς –, αλλά πολλές ψηλές λεύκες και άλλα ταπεινά δένδρα.

Το βασιλικό µοναστήρι της Τσούκας

Ορισμένα από τα γλυπτά που δημιούργησαν οι γλύπτες έχουν στηθεί ήδη κατά μήκος της διαδρομής (3 χλμ.) που οδηγεί από το Ελληνικό στη Μονή Τσούκας. Εδώ οι πλαγιές είναι καταπράσινες και συχνά φτάνουν ξαφνικά στο χείλος της αβύσσου, ψηλά πάνω από τον Αραχθο.

Όπως συμβαίνει στο φημισμένο μοναστήρι, το πιο δημοφιλές προσκύνημα στην Ήπειρο. Κτίστηκε, λένε, από τον αυτοκράτορα Ισαάκιο Άγγελο το 1190 και διαδραμάτισε ξεχωριστό πνευματικό και εθνικό ρόλο.

Το καθολικό στο μέσο της αυλής, που είναι αφιερωμένο στη Γέννηση της Θεοτόκου, είναι συχνά τυλιγμένο με κερωμένους σπάγκους, συνηθισμένα αφιερώματα στην Ήπειρο, και είναι ιστορημένο με εντυπωσιακές τοιχογραφίες.

Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι όμως η θέα που αντικρίζει ο επισκέπτης όταν βγει από το στενό πορτάκι πίσω από το Ιερό και περπατήσει μέχρι το μπαλκόνι πάνω από την κοίτη του Αράχθου, ανάμεσα στις απότομες πλαγιές των ψηλών βουνών. Μια βαθιά ανάσα είναι απαραίτητη για να μπορέσει ο επισκέπτης να διατηρήσει την επαφή του με αυτή την εξαιρετική θέα.

Η µελωδική φωνή του Ζαν Μωρεάς

Ω πόσα χρόνια που µιλώ, δέντρα της χώρας, σιγαλά, Με το ψιθύρισµά σας!
Πόσοι χειµώνες όπου αχνά, Στα βήµατά µου µοίρονται τα σκόρπια λείψανά σας!

Η μελωδική φωνή του Ζαν Μωρεάς αρχίζει να ηχεί. Μετά το Καλέντζι ο δρόμος φτάνει στο «φρύδι» του βουνού, πάνω από το οροπέδιο όπου είναι χτισμένα τα Πλαίσια (9 χλμ. από το Καλέντζι). Αυτό είναι το γενέθλιο χωριό του Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλου (1856-1910), του ποιητή του Συμβολισμού. Την προτομή του φιλοτέχνησε ο Θεόδωρος Παπαγιάννης, απέναντι από την εκκλησία στα Πλαίσια, ένα αριστούργημα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής.

Το φρύδι του Αραχθου

Το γεφύρι της Πλάκας (9 χλµ. από τα Πλαίσια) είναι το θαύµα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Από τα Πλαίσια ο δρόµος συνεχίζει προς τα εκεί, µέσα σε ένα εκπληκτικό τοπίο.

Κάτω, ασηµένιος ο Αραχθος κυλά ανάµεσα στις καταπράσινες πλαγιές του Ξηροβουνίου από τη µια και του Τζουµέρκου από την άλλη, βουνά που εξαϋλώνουν οι καταρράκτες φωτός που ξεκινούν από τον ήλιο που προβάλλει πίσω τους.

Αυτές τις κορφές µοιάζει να γεφυρώνει το µεγαλόπρεπο τόξο που ακουµπά στα άσπρα χαλίκια του ποταµού και τινάζεται ψηλά, στο φρύδι του φαραγγιού του Αραχθου, κάνοντας την ψυχή να ελευθερώσει ένα επιφώνηµα θαυµασµού.

Το µεγαλειώδες τόξο µοιάζει πράγµατι σαν ανασηκωµένο φρύδι του ποταµού. Είναι όµως τόσο πραγµατικό. Σπάνια ανθρώπινο δηµιούργηµα ταιριάζει τόσο πολύ µε τα έργα της φύσης. Και ακόµη πιο σπάνια, όπως αυτή η πέτρινη «κάµπια», συµπληρώνει τη φύση.

Ο µαστρο-Μπέκας και οι εργάτες του, που το έκτισαν σε λιγότερο από τρεις µήνες στα 1866, δεν είχαν, σίγουρα, αυτό στον νου τους. ∆εν ήθελαν να στήσουν ένα αρχιτεκτονικό ποίηµα, αλλά να «φκιάσουν πετρογέφυρα για να διαβαίν’ ο κόσµος» όπως τραγουδούν στα µαστοροχώρια του Βοΐου.

Τον µάστορα ένοιαζε να κάτσει η τεράστια καµάρα – η ψηλότερη λένε στα Βαλκάνια – στη θέση της άµα την ξεκαλούπωναν. Μετά είχε καιρό να χαρεί το έργο του. Όμως οι κάτοικοι του Τζουµέρκου δεν το χάρηκαν παρά 15 µόνο χρόνια.

Μετά τα σύνορα του ελληνικού κράτους ορίστηκαν στον Αραχθο και η όχθη προς την Άρτα έµεινε στους Τούρκους. Το δηµοτικό τραγούδι που αναφέρει ο Ν. Παπακώστας περιγράφει την κατάσταση:

«Ανάθεµά σε ’Πιτροπή και συ βρε Κουµουνδούρε µε το κακό που κάµατε στην Αρτα, στα Τζουµέρκα, το σύνορο που βάλατε στης Αρτας το ποτάµι.
Κλείστηκ’ η Αρτα κλείστηκε, κλείστηκε το Τζουµέρκο Θα στερηθεί και το ψωµί, που να ’βρει να δουλέψει.
Ο κάµπος έµ’νε στην Τουρκιά και τα καλά λιβάδια.
Το βιο όλο και χάνεται σ’ αγρίδια βοσκοτόπια».

Μετά την απελευθέρωση και της υπόλοιπης Ηπείρου, το γεφύρι της Πλάκας έγινε το καµάρι των Τζουµέρκων. Έμεινε το φυλάκιο που κτίστηκε όταν ακόµη ο Άραχθος ήταν σύνορο.

Σε αυτό το λιθόκτιστο σπίτι πραγµατοποιήθηκε στη διάρκεια της γερµανικής κατοχής συνάντηση των ανταρτών του Ε∆ΕΣ και του ΕΛΑΣ. Μας το θυµίζει µια µικρή πινακίδα καρφωµένη πάνω στο ξύλινο παράθυρο.

Πώς αλήθεια γίνεται κάθε πέτρα, κτισµένη ή άκτιστη, αυτού του τόπου να κρύβει ένα ολόκληρο βιβλίο Ιστορίας από κάτω της…

Στα κάστρα και στο Ορραον

Για να µπει ο ταξιδιώτης σε αυτή τη διαδροµή, πρέπει να βγει από την πεπατηµένη – δηλαδή τον δρόµο που από τα Ιωάννινα πηγαίνει για την Αρτα – και να τραβήξει για τα χωριά του Ξηροβουνίου. Η παράκαµψη αριστερά της επαρχιακής οδού, κοντά 20 χλµ. από τα Ιωάννινα, τραβά για Σκλίβανη.

Τη δείχνουν οι σχετικές πινακίδες. Ξαφνικά σταµατάς γιατί έχεις την αίσθηση ότι τα λιβάδια αχνίζουν. Και πράγµατι µια απαλή οµίχλη σκεπάζει το τοπίο καθώς αυτό ζεσταίνεται στις πρωινές ακτίνες του ήλιου. Όμως αυτό το αραχνοΰφαντο κάλυµµα εξαφανίζεται ως διά µαγείας εντελώς απροειδοποίητα και το τοπίο µένει ακάλυπτο, όπως πραγµατικά είναι. Χωρίς πέπλο µυστηρίου.

Το µυστήριο όµως υπάρχει πιο πέρα, στα Πέντε Πηγάδια όπου υπάρχουν δύο οθωµανικά κάστρα το ένα κοντά στο άλλο. Φτάνεις εκεί από τη διαδροµή που µπήκαµε ήδη, ακολουθώντας την πινακίδα για Φιλιππιάδα και µετά αριστερά για Σκλίβανη, έχοντας δεξιά τη θέα του βουνού Τόµαρος.

Πηγαίνουµε ευθεία, παραβλέποντας τις παρακάµψεις για Τέροβο και Σκλίβανη και έτσι φτάνουµε στα Πέντε Πηγάδια, στα όρια των νοµών Ιωαννίνων και Πρέβεζας, κάπου 15 χλµ. από την πρώτη παράκαµψη από τον κεντρικό δρόµο.

Εδώ το πέπλο µυστηρίου παραµένει συνεχώς απλωµένο από τα ερείπια. Όχι µόνο γιατί έτσι συµβαίνει πάντα µε τα κάστρα, αλλά γιατί θρυλείται ότι αυτά τα κτίσµατα ήταν του Αλή Πασά και ό,τι σχετίζεται µε αυτή τη µορφή περνά στη σφαίρα του µύθου.

Τώρα το ένα κάστρο είναι σχεδόν ερείπιο, αλλά το άλλο, λίγο πιο πάνω, στέκει ακέραιο και έχει µεγάλο ενδιαφέρον η περιήγηση πάνω στους πύργους και κάτω από τα τόξα του.

Η αίσθηση του ανεξερεύνητου τόπου ενισχύεται καθώς αναζητούµε τώρα έναν άγνωστο αρχαιολογικό χώρο, το Ορραον, στη σκιά του όντως κατάξερου Ξηροβουνίου. Τον βρίσκουµε αν επιστρέψουµε στον δρόµο που πάει για Φιλιππιάδα και στρίψουµε αριστερά για Γεροπλάτανο.

Λίγο µετά συναντούµε τον Γοργόµυλο και ακολουθούµε τον δεξιό κλάδο του δρόµου µέσα στο χωριό. Πηγαίνουµε ευθεία, συναντάµε τον Γυµνότοπο και αµέσως µετά το Καστρί πάνω στον δρόµο. Εδώ υπάρχει πινακίδα η οποία δείχνει τον βατό χωµατόδροµο ενός χιλιοµέτρου που οδηγεί στην αρχαία καστρόπολη.

Ο χώρος είναι περιποιηµένος και περιφραγµένος, µε κατατοπιστικές πινακίδες οι οποίες µας πληροφορούν ότι το γνωστό από τις αρχαίες πηγές και επιγραφές του 4ου-2ου π.Χ. αιώνα. Ορραον ταυτίστηκε µε αυτόν εδώ τον αρχαίο οικισµό µε βάση µια επιγραφή που βρέθηκε στον ναό του Απόλλωνα στην Άρτα µε την οποία καθόριζαν τα σύνορα µεταξύ των αρχαίων πόλεων της Αµβρακίας (σηµερινή Άρτα) και της Χαράδρου (σηµερινή Φιλιππιάδα).

Πρόκειται για µικρή οχυρωµένη πόλη, κτισµένη πάνω σε χαµηλό λόφο. Η ίδρυση και η οχύρωση του Ορράου έγινε από τους Μολοσσούς, φύλο που κατοικούσε στην κεντρική Ήπειρο, πιθανότατα λίγο πριν από τα µέσα του 4ου π.Χ. αιώνα.

Σύµφωνα µε τον Ρωμαίο ιστορικό Λίβιο ήταν µια από τις πόλεις της Ηπείρου οι οποίες επιχείρησαν να προβάλουν αντίσταση στις ρωµαϊκές λεγεώνες, γι’ αυτό καταστράφηκε το τείχος της ως τα θεµέλια. Σήµερα, ο επισκέπτης βλέπει εδώ τις πιο ωραίες πέτρες και τους πιο καλοχτισµένους τοίχους που µπορεί να δει σε αρχαιολογικό χώρο…

Τα Τζουµέρκα των πλαγιών

Εδώ, σε αυτές τις πλαγιές των Τζουμέρκων, ψηλά πάνω από τη σμίξη του Αραχθου με την τεχνητή λίμνη του Πουρναρίου στο Κρυονέρι, μπορείς να απολαύσεις την πιο εξπρεσιονιστική πινελιά του ελληνικού τοπίου. Φτάνεις ως εδώ αφού πρώτα βγεις στον δρόμο Αρτας - Τζουμέρκων. Μπροστά μας είναι τα Πιστανιά (7 χλμ.), η Ροδαυγή (10 χλμ.), η Σκούπα και η Δαφνωτή (15 χλμ.) και πιο μακριά η Πράμαντα (50 χλμ.). Πίσω μας η Άρτα απέχει 16 χλμ. Η λίμνη Πουρναρίου προβάλλει αμέσως τις ωραίες εικόνες της.

Αυτές οι εικόνες θα γίνουν εντυπωσιακές και συμπληρώνονται από τις επιβλητικές κορυφές των Τζουμέρκων που δεν θα αργήσουν να στεφανωθούν από το πρώτο χιόνι, από τον δρόμο που αμέσως μετά τη Ροδαυγή φεύγει αριστερά για να ανηφορίσει πολύ ψηλά στο βουνό και να κατηφορίσει μετά προς τη Φανερωμένη (8 χλμ. από τη διασταύρωση). Είναι σπάνιο να βρίσκεις άσφαλτο τόσο ψηλά, όπως σπάνιες είναι και οι πανοραμικές εικόνες που προσφέρει. Αυτά όμως είναι για οδηγούς που δεν φοβούνται να βλέπουν δεξιά ή αριστερά του δρόμου το... χάος.

Περίπου 6 χλμ. μετά τη Ροδαυγή συναντάμε τον Άραχθο. Τρέχει κρουσταλλένιος κάτω από τη γέφυρα, πάνω στα λευκά χαλίκια. Μετά τη γέφυρα ο δρόμος πηγαίνει δεξιά για Κρυονέρι (1 χλμ.) και Βαθύκαμπο (2 χλμ.) και αριστερά, χωματόδρομος, χάνεται στην ομορφιά της τσιρμιτζέλας, αυτού του δένδρου με τα κατακόκκινα φύλλα. Μέσα από τα κόκκινα, τα κίτρινα φύλλα ή τα γυμνά κλαδιά, φαίνεται κάτω ο Άραχθος σαν ασημένια λεωφόρος. Οι εικόνες του Αράχθου γίνονται ακόμη πιο θεαματικές μετά το χωριό Ράμια, λίγο προτού βγούμε στην άσφαλτο.

Τα µονοπάτια του ποταµού

Ο Άραχθος είναι ένας από τους καλύτερους (και οµορφότερους) ποταµούς για καταβάσεις µε βάρκα του ράφτινγκ και αυτή η διαδροµή στο φαράγγι του ίσως είναι ο ωραιότερος υδάτινος δρόµος στην Ελλάδα.

Είναι µέσης δυσκολίας 2ου βαθµού µε περάσµατα 3ου βαθµού δυσκολίας και γίνεται όλον τον χρόνο. Αρχίζει από τη γέφυρα της Πολιτσάς και καταλήγει ύστερα από 9 χλµ. στο γεφύρι της Πλάκας.

Όλη η διαδροµή εξελίσσεται στο βάθος του φαραγγιού, του οποίου οι ορθοπλαγιές υψώνονται έως και 800 µέτρα πάνω από τα κεφάλια των «ράφτερ». Κάποια στιγµή, στην περιοχή της Κλίφκης, µπαίνει σε υπόγειο ποτάµι, το οποίο ώσπου να συναντήσει τον κυρίως ρου του ποταµού σχηµατίζει εντυπωσιακούς διαδοχικούς καταρράκτες, κρυµµένους στην πυκνή παρόχθια βλάστηση. ∆ιάρκεια διαδροµής 1,5 έως 2 ώρες ανάλογα µε την εποχή.

Μετά τον ∆εκέµβριο ανοίγει µια µεγαλύτερη και πιο δύσκολη διαδροµή στη χαράδρα του Αράχθου. Ξεκινά από τη Γέφυρα Τσίµποβο κοντά στο χωριό Χαροκόπι και η αρχή της είναι και το δυσκολότερο τµήµα της.

Ένα σύµπλεγµα από βράχια µε την ονοµασία «συµπληγάδες πέτρες» δηµιουργούν περάσµατα 4ου βαθµού και η κατάβασή τους απαιτεί έµπειρα πληρώµατα.

Στη συνέχεια η διαδροµή φτάνει στο Φαράγγι του Αράχθου και ακολουθεί την προηγούµενη διαδροµή. Το συνολικό µήκος της διαδροµής είναι 18 χλµ. και η διάρκεια κατάβασης 2,5 έως 3,5 ώρες ανάλογα µε την εποχή.

Πρόσβαση

Οδικώς από Αθήνα για Ελληνικό Ιωαννίνων, μέσω γέφυρας Ρίου, 415 χλμ. Από Θεσσαλονίκη, από την Εγνατία, για Ιωάννινα 349 χλμ. και ως το Ελληνικό 18 χλμ.

Πηγή:

“Ταφόπλακα” στα χωριά της Ηπείρου βάζει το τέλος ακινήτων

noreply@blogger.com (alkissak) — Wed, 09 Nov 2011 15:18:00 PST

Ερμητικά κλειστά θα μείνουν στο εξής και τα λίγα εκείνα σπίτια στα ορεινά και ακριτικά χωριά της Ηπείρου που μέχρι σήμερα άνοιγαν για κάποιες ημέρες το χρόνο, τουλάχιστον τα καλοκαίρια ή σε κάποιες γιορτές.
Αιτία το χαράτσι που καλούνται να καταβάλλουν μαζί με τον λογαριασμό της ΔΕΗ όλοι ανεξαιρέτως οι ιδιοκτήτες ακινήτων, ακόμη και όσοι έτυχε να διαθέτουν ένα παλιό σπίτι που τους κληροδότησαν γονείς και παππούδες στον τόπο καταγωγής τους.
Και μπορεί η φορολογία για τα τετραγωνικά μέτρα μιας κατοικίας στο χωριό να υπολογίζεται με βάση τον χαμηλότερο συντελεστή, όμως και πάλι τα ποσά των οφειλών...που προκύπτουν είναι σημαντικά, ειδικά σε εποχές δύσκολες για τον εργαζόμενο και τον συνταξιούχο όπως οι σημερινές, αν μάλιστα αναλογιστεί κανείς ότι συνήθως τα πατρικά σπίτια στην ύπαιθρο είναι μεγάλα σε εμβαδόν με αποθήκες, κελάρια κι άλλους βοηθητικούς χώρους που επίσης φορολογούνται!
Έτσι όλο και περισσότεροι είναι εκείνοι οι ιδιοκτήτες που αποφασίζουν να καταφύγουν στην λύση της διακοπής ηλεκτροδότησης του σπιτιού στο χωριό, προκειμένου να μην επιβαρυνθούν από το τέλος ακινήτων και την επόμενη χρονιά, για την οποία επίσης θα ισχύσει.

ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ…
Τα παλιά ή πιο καινούρια εξοχικά σπίτια που οι περισσότεροι Ηπειρώτες διαθέτουν στον τόπο καταγωγής τους εντάσσονται στην πιο χαμηλή τιμή ζώνης, αυτή των 500 ευρώ. Για την φορολόγησή τους τα τετραγωνικά μέτρα του συνολικού εμβαδού τους πολλαπλασιάζονται με τον χαμηλό συντελεστή 3. Και πάλι όμως το ποσό που προκύπτει δεν είναι καθόλου αμελητέο!
Για παράδειγμα ο ιδιοκτήτης ενός σπιτιού στην ύπαιθρο με εμβαδό που μαζί με αποθήκη, πλυσταριό ή υπόγειο φτάνει τα 80 τετραγωνικά μέτρα, καλείται φέτος να καταβάλλει μαζί με τον λογαριασμό της ΔΕΗ το ποσό των 240 ευρώ, την στιγμή που κατά μέσο όρο πληρώνει ετησίως το ίδιο περίπου ποσό στη ΔΕΗ για τα πάγια.

ΤΕΛΟΣ ΕΩΣ 450 ΕΥΡΩ!
Υπάρχουν όμως και συμπατριώτες μας που αυτές τις ημέρες θα πρέπει να πληρώσουν ακόμη μεγαλύτερα ποσά για το σπίτι τους στο χωριό, που μπορεί να αγγίζουν ακόμη και τα 450 ευρώ. Κι αυτό γιατί έτυχε το σπίτι που διαθέτουν να είναι δίπατο και να έχει και υπόγειο, όπως δηλαδή συμβαίνει με την πλειοψηφία των παλιών πετρόκτιστων σπιτιών στα ορεινά της περιοχής μας.
Δεδομένου λοιπόν του γεγονότος ότι χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο εξοχικό για λίγες μόνο ημέρες κάθε χρόνο, οδηγούνται στην απόφαση να το «κλειδώσουν» οριστικά, κόβοντας το ρεύμα και να το επισκέπτονται αραιά πλέον και αυθημερόν. Δεν μπορεί βέβαια να κατηγορήσει κανείς έναν συμπατριώτη του ότι «παρατάει το σπίτι στο χωριό», αφού το σκεπτικό είναι απολύτως λογικό. Σου λέει, «δεν μπορεί να πληρώνω από 500 έως 900 ευρώ το χρόνο μόνο και μόνο για να πηγαίνω στο χωριό για λίγες μέρες διακοπών. Κόβοντας λοιπόν το ρεύμα έχω διπλό όφελος. Γλιτώνω και το πάγιο της ΔΕΗ και το τέλος ακινήτων»!
Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι, εκτός του ρεύματος και του νέου αυτού φόρου, τα εξοχικά σπίτια, παλιά στην μεγάλη τους πλειοψηφία, απαιτούν και χρήματα για συντήρηση. Το κόστος λοιπόν για τους ιδιοκτήτες τους ανεβαίνει ακόμα πιο πολύ.

ΠΛΗΓΜΑ ΓΙΑ ΤΑ ΧΩΡΙΑ
Υπάρχουν ορεινοί οικισμοί στο Νομό Ιωαννίνων και την Ήπειρο που το χειμώνα απομένουν με ελάχιστους μόνιμους κατοίκους. Τα χωριά αυτά ζωντανεύουν συνήθως το Πάσχα, εορταστικά τριήμερα και φυσικά τα καλοκαίρια που οι απόδημοι επιστρέφουν για διακοπές. Με το τσουχτερό τέλος ακινήτων που επιβάλλεται και στα εξοχικά σπίτια το πλήγμα αναμένεται να είναι μεγάλο για τα χωριά, αφού εκτιμάται ότι πολλοί ιδιοκτήτες θα επιλέξουν τελικά να κόψουν το ρεύμα, οπότε και θα πάψουν να έρχονται σε αυτά για ξεκούραση και διακοπές.

ΔΙΑΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΜΕ ΔΕΗ
Σε αρκετές δεκάδες ανέρχονται εξάλλου οι Ηπειρώτες που ήδη έχουν προχωρήσει σε διακανονισμό με την ΔΕΗ, αφού αδυνατούν να εξοφλήσουν ακόμη και μικρούς λογαριασμούς, ώστε να μην τους κόψουν το ρεύμα. Τώρα με το βαρύ τέλος ακινήτων που καλούμαστε όλοι να καταβάλλουμε, εκείνοι που θα αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους θα γίνουν ακόμη περισσότεροι. Έτσι, θα αρχίσουν τις περικοπές με πρώτη την… πολυτέλεια των διακοπών στο χωριό!

Πηγή: http://glousta.blogspot.com/2011/11/blog-post_09.html

Tο 2012 σε λειτουργία το τμήμα της παράκαμψης Αμφιλοχίας

noreply@blogger.com (alkissak) — Wed, 09 Nov 2011 06:26:22 PST

Μία από τις πιο πολυδιαβασμένες ειδήσεις της Δυτικής Ελλάδας τον Σεπτέμβρη που πέρασε ήταν η φημολογούμενη παράδοση στην κυκλοφορία του πρώτου τμήματος του δρόμου από Λουτράκι έως Αμβρακία (ευρεία παράκαμψη της Αμφιλοχίας). Σύμφωνα με πληροφορίες είναι αδύνατο αυτό να επιτευχθεί καθώς το κατασκευαστικό... αντικείμενο αν και δεν έχει προβλήματα δεν έχει φτάσει στο επίπεδο εκείνο που θα μιλάμε για παραδόσεις τμημάτων. Εξάλλου και σύμφωνα με τις μελέτες τα τμήματα των δρόμων αναμένεται να δοθούν συνολικά στην κυκλοφορία το 2013.

Πάντως αν όλα κυλήσουν ομαλά ίσως μέσα στο 2012 (χωρίς να μπορεί κάποιος να πιθανολογεί) ίσως δοθεί προτεραιότητα και να ολοκληρωθεί η παράκαμψη Αμφιλοχίας, Αν αυτό συμβεί θα αποσυμφορήσει την εθνική οδό Αγρινίου - Αμφιλοχίας που ιδίως κατά το καλοκαίρι παρατηρείται κυκλοφοριακό έμφραγμα, καθώς η εθνική οδός διέρχεται μέσα από το κέντρο της Αμφιλοχίας, με αποτέλεσμα οι οδηγοί να χρειάζονται ακόμη και δύο ώρες για μία απόσταση που δεν ξεπερνά τα 12 λεπτά.

Το έργο του οδικού άξονα ξεκίνησε με την υπογραφή της σύμβασης τον Μάρτιο του 2010 κληρονομώντας σημαντικά προβλήματα. Από τις 4 εργολαβίες η μία ξεκίνησε μόλις πριν λίγους μήνες λόγω αποχώρησης του αρχικού αναδόχου και της αντικατάστασης του από άλλο. Τα γνωστά προβλήματα με τις απαλλοτριώσεις είναι και εδώ παρόντα αλλά λύνονται, καθυστερώντας όμως την συνολική πρόοδο του έργου. Ένα από τα θετικά του κατασκευαστικού αντικειμένου είναι η μέχρι τώρα μηδενική αναφορά σε παράταση των ημερομηνιών παράδοσης του συνολικού έργου που τοποθετείται στο καλοκαίρι του 2013. Πάντως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να αποκλειστεί, λόγω των σημαντικών καθυστερήσεων των απαλλοτριώσεων. Το έργο αυτό θα συνδέσει τη Δυτική Ελλάδα με το αεροδρόμιο του Ακτίου, την πόλη της Πρέβεζας, τα δυτικά παράλια και τα νησιά του Ιονίου. Το 2012 αναμένεται και η προώθηση διπλανών αξόνων όπως αυτό της οδικής σύνδεσης Λευκάδας, της Πρέβεζας και τμημάτων του δρόμου Ηγουμενίτσα-Πρέβεζα.

Πηγή: bonitsapress

Προτεραιότητες για την ανάπτυξη της Ηπείρου.

noreply@blogger.com (alkissak) — Wed, 09 Nov 2011 02:45:26 PST

του Γιώργου Δ.Οικονόμου, Πρoέδρου της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος.
Είναι γεγονός αναμφισβήτητο και τεκμηριωμένο πέρα από κάθε αμφιβολία ότι ζούμε περίοδο ραγδαίων μεταβολών, συνεχών ανακατατάξεων και πρωτόγνωρων καταιγιστικών εξελίξεων τόσο στον οικονομικό όσο και στον κοινωνικό και πολιτικό τομέα.

Σήμερα που ζούμε αυτή την ολοφάνερη και βαρύτατη οικονομική κρίση που πλήττει κυρίως τα χαμηλά λαϊκά εισοδήματα , δεν πρέπει να σταυρώσουμε τα χέρια μας. Η κρίση αυτή που μαστίζει και σαπίζει τη χώρα μας , δεν παλεύεται , ούτε με τη νοοτροπία του ιεροκήρυκα που αφορίζει κάποιους για τις αμαρτίες τους και επιβάλλει στο λαό δυσβάστακτα οικονομικά βάρη ,ως εξιλεωτικές θυσίες , ούτε βέβαια με τη μεθοδολογία των περίτεχνων δημαγωγικών υποσχέσεων που αποπροσανατολίζουν το λαό με υποσχέσεις που στη συνέχεια μένουν απραγματοποίητες.

Είμαστε πεισμένοι από την ίδια τη ζωή πως μόνο με την αγωνιστική διεκδίκηση και ενότητα που χτίζεται πάνω στην κοινή αντιμετώπιση των προβλημάτων και στους κοινούς στόχους μπορούμε να ανοίξουμε δρόμους προς την πρόοδο, να κατακτήσουμε βήμα προς βήμα το δικαίωμά μας για μια καλύτερη ζωή .

Σήμερα ζούμε μετ΄ επιτάσεως το πρόβλημα των οικονομικών δεικτών , όμως το μέτωπο των κοινωνικών προβλημάτων , η ανεργία , η ανέχεια ,η φτώχεια , οι αποκλεισμοί , το ξεθεμελίωμα του κοινωνικού κράτους και του κράτους πρόνοιας , δείχνουν, ότι οι μονόδρομοι των οικονομικών δεικτών εις βάρος των μη προνομιούχων , δεν παράγουν κοινωνική συνοχή , αλληλεγγύη , ισόρροπη ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη.

Ζούμε επίσης, την εποχή των αντιφάσεων και αντιθέσεων , μεταξύ επιστημονικών κατακτήσεων και κοινωνικών αποκλεισμών , μεταξύ χρηματιστηριακών υπεραξιών και δημοκρατικών ελλειμμάτων , προστασίας και διαφάνειας μεταξύ της θαυμαστής επικοινωνιακής τεχνολογίας και της προκλητικής οικονομικής καταστροφής , μεταξύ της έκρηξης του καταναλωτισμού και της διεύρυνσης της φτώχειας , της ανεργίας και των αλλοιώσεων του διατροφικού κύκλου.

Σίγουρο είναι πως αν κάνουμε την αποτίμηση της ιστορικής μας διαδρομής ως λαός , αβίαστα και αναντίρρητα θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα , ότι δεν είναι η Ελλάδα που υποσχέθηκαν στο λαό μας οι πολιτικές του ηγεσίες, ούτε είναι εκείνη που μετά από τόσες θυσίες , τόσους αγώνες , τόσες προσπάθειες και ελπίδες , άξιζε τις σημερινές φοροεπιδρομές με απροσδιόριστη μεγέθυνση της φτώχειας.

Η σημερινή Ελλάδα φτάνει στο πέρασμα του 2011 με απώλειες ιστορικού χρόνου , με αποκλίσεις και ανισότητες και μια από τις έντονες και ενοχλητικές ανισότητες είναι η περιφερειακή ανισότητα που βιώνει με σκληρό τρόπο η ιδιαίτερη πατρίδα μας η ΗΠΕΙΡΟΣ με τους χαμηλούς κοινωνικούς και οικονομικούς δείκτες , παρά το γεγονός ότι διαθέτει αναμφισβήτητα παραγωγικό , κοινωνικό και πολιτισμικό δυναμισμό.

Είναι φανερό ότι η έλλειψη υποδομών ανάπτυξης και κοινωνικής στήριξης έχει πολιτικές αιτίες και αυτές είναι που πρέπει να αντιμετωπισθούν , για να βρεθεί η ιδιαίτερη πατρίδα μας στα επίπεδα και τους ρυθμούς εξέλιξης που δικαιούται.

Εάν συνεχιστεί το ίδιο έλλειμμα στρατηγικού σχεδιασμού , αν εξορκίζουμε το κακό και αναμένουμε το μοιραίο , τότε το κόστος δεν θα είναι μόνο δραματικό , αλλά και ιστορικό.

Κανείς δεν παραγνωρίζει το γεγονός ότι τα έργα που έχουν γίνει τις τελευταίες 10ετίες όπως η Εγνατία , Γέφυρα Ρίου, Λιμάνι Ηγουμενίτσας είναι μεν σημαντικά , αλλά πόρρω απέχουν από ένα πλήρες πλέγμα απαραίτητων υποδομών ανάπτυξης . Ούτε επίσης παραγνωρίζεται το γεγονός ότι ακολουθήθηκε ένα μοντέλο ανάπτυξης χωρίς κανόνες , με κύριο ρυθμιστικό παράγοντα την αγορά και με μόνιμη και σταθερή επιδίωξη την αύξηση των κερδών. Τα αποτελέσματα αυτού του μοντέλου ανάπτυξης είναι γνωστά και τεκμηριωμένα μέσα από επιστημονικές μελέτες των Πανεπιστημίων μας (νεκρή θάλασσα ο Αμβρακικός, ρύπανση των ποταμών Λούρου και Καλαμά , καθόλου ενθαρρυντικά τα αποτελέσματα των μετρήσεων και για τον Άραχθο). Γι΄ αυτό και όλοι οι φορείς θα πρέπει να συμφωνήσουμε στα θεμελιώδη και κρίσιμα , το τι είδους ανάπτυξη θέλουμε. Γιατί αν συμφωνήσουμε όλοι ότι επιδιώκουμε την αξιοβίωτη ανάπτυξη , μια ανάπτυξη που θα σέβεται τον άνθρωπο , το φυσικό και πολιτισμικό του περιβάλλον , μέσα στο οποίο ο άνθρωπος εντάσσεται ειρηνικά και δημιουργικά ως οργανικό και αναπόσπαστο μέρος του και όχι ως κυρίαρχος ιδιοκτήτης ή εκμεταλλευτής του , τότε οι προσπάθειες όλων των φορέων δεν θα αλληλοαναιρούνται , αντίθετα θα σχεδιάζονται σωστά , θα συντονίζονται συστηματικά , θα επιδιώκονται συλλογικά και μεθοδικά και θα έχουν αποτέλεσμα.

Συναφώς προς τα παραπάνω , για να καταφέρουμε ως Ηπειρώτες με επιτυχία να καθορίσουμε στις σημερινές συνθήκες το δικό μας μέλλον , για να επιβιώσουμε και να αναπτυχθούμε ως περιοχή , διατηρώντας παράλληλα την ταυτότητά μας θα πρέπει όλοι μας , να ενώσουμε τις δυνάμεις μας , να υψώσουμε τις φωνές μας για γρήγορη και πλήρη αποπεράτωση όλων των μικρών και μεγάλων έργων υποδομής (Ιόνια οδός , διέλευση και διανομή φυσικού αερίου, κάθετοι άξονες προς Εγνατία κ.λ.π), έτσι ώστε με την αξιοποίηση και της κοινωνίας της πληροφορίας , να επιτρέψουν στην ιδιαίτερη Πατρίδα μας να διεκδικήσει την αξιοβίωτη ανάπτυξή της , κυρίως στον αγροτοδιατροφικό κλάδο ,που αποτελεί το συγκριτικό της πλεονέκτημα και που σήμερα βρίσκεται σε πλήρη ύφεση λόγω της γνωστής συνθήκης GATT.

Έτσι λοιπόν η Ήπειρος θα βρεί την ισορροπία της και θα κατοχυρώσει τον καίριο και σημαντικό της ρόλο στην ευρύτερη περιοχή.

Μπαϊράμι και στην Άρτα για τους Μουσουλμάνους

noreply@blogger.com (alkissak) — Mon, 07 Nov 2011 03:28:51 PST

Για πρώτη φορά και στην Άρτα, στο χώρο πίσω απ’ το Γεφύρι της Άρτας

Πάρα πολλοί μουσουλμάνοι που ζουν στην περιοχή μας, κυρίως Αφγανοί και Πακιστανοί μετανάστες, με τις δικές τους χαρακτηριστικές στολές, γιόρτασαν σήμερα το πρωί την δική τους σημαντική γιορτή Μπαϊράμι που χαρακτηρίζεται γενικά από τους μουσουλμάνους σπουδαία και μεγάλη εορτή που μπορεί να είναι εθνική, πολιτική ή θρησκευτική.

Από νωρίς το πρωί συγκεντρώθηκαν στο χώρο του παρκινγκ πίσω απ’ τι ιστορικό γεφύρι της Άρτας εκατοντάδες μουσουλμάνοι, εκπρόσωποι των οποίων είχαν ενημερώσει την Αστυνομική Διεύθυνση Άρτας, για την πρόθεση του δημόσιου εορτασμού. Απ’ την πλευρά της η Αστυνομική Διεύθυνση Άρτας, παρακολουθούσε διακριτικά και όπως πληροφορήθηκε η «Γ», αμέσως μετά την ολοκλήρωση του τελετουργικού, οι συγκεντρωμένοι διαλύθηκαν προς διάφορα σημεία της πόλης και της περιοχής και φυσικά δεν δημιουργήθηκε κανένα πρόβλημα.

Στην φωτογραφία οι αφγανοί και πακιστανοί μουσουλμάνοι, που ζουν στην περιοχή τους, σε παλιότερη συγκέντρωσή τους, έξω απ’ την Αστυνομική Διεύθυνση Άρτας.

Πηγή: http://www.gnomiartas.gr/news/item/1892-metanastes

**ΑΣΤΡΟΧΩΡΙ ΑΡΤΑΣ**

Στον αυτόματο πιλότο ο Δήμος Γ. Καραϊσκάκη

Xειμερινή εξόρμηση στον Μεσόπυργο Άρτας (4 video)

Στον Αχελώο σκοτώνουν τις πέστροφες με βαριοπούλες!

Άγιος Ζαχαρίας ο Νεομάρτυρας εξ Άρτης

Εκδήλωση με θέμα: "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ" στο Μεσόπυργο Άρτας

Το περιοδικό ΑΠΕΙΡΟΣ ΧΩΡΑ θα κόψει την πρωτοχρονιάτικη πίτα στα Ραδοβύζια.

Υπόμνημα της Π.Σ.Ε. προς τον Υφυπουργό Υποδομών για την προώθηση των έργων στον Δυτικό οδικό άξονα (Ιόνια οδός).

Τραγωδία Τυμπάνου 45 χρόνια μετά. - Μενέλαος Παπαδημητρίου

Ομοσπονδία Ραδοβυζινών Άρτας - Ευχετήριο μήνυμα

Θα πάω στο χωριό μου..

Διαδικασία παρασκευής τσίπουρου (video)

Τα «παλιοσπόρια»

Εισήγηση του κ. ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ για τα 130 χρόνια απελευθέρωσης της Θεσσαλίας.

Με 24 θέματα συνεδριάζει το Δ.Σ. του Δήμου Γ. Καραΐσκάκη την Τετάρτη 23/11/11

"ΣΕΛΤΣΟ ΤΟ ΑΓNΩΣΤΟ ΖΑΛΟΓΓΟ". Αύριο στην ERT WORLD

"Στροφή" στις ξυλόσομπες αλλά πληθαίνουν οι παράνομες υλοτομήσεις

Άραχθος: Ηπειρώτικη ομορφιά

“Ταφόπλακα” στα χωριά της Ηπείρου βάζει το τέλος ακινήτων

Tο 2012 σε λειτουργία το τμήμα της παράκαμψης Αμφιλοχίας

Προτεραιότητες για την ανάπτυξη της Ηπείρου.

Μπαϊράμι και στην Άρτα για τους Μουσουλμάνους

ΑΣΤΡΟΧΩΡΙ ΑΡΤΑΣ