Sxolioblog

Χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου : Συναίνεση, Ανασχηματισμός, Προσημείωση, Υποθήκευση και στο βάθος Εκλογές

2011-06-18T01:46:00.001-07:00

Σιγά σιγά οι κραυγές καλμάρουν. Από την εθνική έξαρση των τελευταίων ημερών, τις σπέκουλες για κατάρρευση του πολιτικού συστήματος, το υποκριτικό χαϊδο-λόγημα των δικαίως αγανακτισμένων, την κομματική περιφανείς των νεοδημοκρατών που δικαιωθήκαν, περάσαμε στην εθνική ενότητα του ΠΑΣΟΚ με τον εαυτό του και την συγκυβέρνηση Παπανδρέου-Βενιζέλου όπως πολύ εύστοχα είπε ο Τσίπρας.

Το MEGA αισθάνεται καλυτέρα, ανάσανε, στο antinews χαίρονται που ο Σαμαράς είπε όχι, κάποιοι ανησυχούν μήπως και δεν το είπε στ’ αλήθεια, κι άλλοι αγωνιούν γιατί οι καιροί ειναι πονηροί. Οι πράσινοι λένε οτι ο Σαμαράς τορπίλισε την ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ και οι κάποιοι βένετοι εξηγούν οτι το ΟΧΙ στην συναίνεση το είπε ο ΓΑΠ επειδή τον πίεσε το κόμμα και η οικογένεια και άλλαξε γνώμη.

Οι ξένοι που εδώ και ένα, δυο μήνες έχουν ξεπεράσει κάθε όριο ευπρέπειας μοιράζοντας κάθε μέρα εντολές συναίνεσης εξακολουθούν αλλά λίγο πιο χλιαρά. Και ως εκ θαύματος ανακοίνωσαν όλοι, μα όλοι, οτι η Ελλαδα πρέπει να βοηθηθεί. Το μαστίγιο έδωσε τη θέση του στο καρότο..

Έτσι το ΔΝΤ απείλησε για το καλό μας τη Γερμανία οτι, αν δεν αλλάξει στάση, δεν θα μας δώσει τη πέμπτη δόση. Και μείς σαν χαζοί νομίσαμε στην αρχή οτι μας απειλούσε εμάς … Η Ευρώπη απάντησε οτι όχι μόνο θα μας δώσει την πέμπτη δόση αλλά θα μας δώσει κι αλλά 100 δις άμα ψηφίσουμε το μεσοπρόθεσμο, ει δυνατόν με συναίνεση, αλλά, δε βαριέσαι, και χωρίς θα μας τα δώσουν τώρα που η ενότητα στο ΠΑΣΟΚ επετεύχθη.

Ο Παπανδρέου έκανε τελικά αυτό που τον συμβούλεψε ο Σαμαράς. Τι έλεγε ο Πρόεδρος της ΝΔ ; Οτι είναι παρανοϊκό να του ζητά συναίνεση ο ΓΑΠ και οι ευρωπαίοι ενώ δεν έχει συναίνεση από τους υπουργούς του και το κόμμα του. Ο Γιώργος κατάλαβε οτι πριν χτισθεί η συναίνεση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ έπρεπε να χτισθεί η συναίνεση ΠΑΣΟΚ-ΠΑΣΟΚ και την έκανε. Κι ο Βενιζέλος έγινε επίσημα Βεζίρης.

Και κάποιες φωνές ακούγονται οτι τελικά είμαστε λιγότερο αδύνατοι στην διαπραγμάτευση με τους ευρωπαίους και τους άλλους εταίρους γιατί φοβούνται την χρεωκοπία μας. Πράγμα που για ορισμένους φάνηκε καθαρά στην συνάντηση Μέρκελ-Σαρκοζύ.

Τι είπαν ; οτι τα βρήκαν για την Ελλαδα, οτι οι σύμβουλοι τους θα κάνουν γρήγορα κι οτι δεν χρειάζεται να περιμείνουμε Σεπτέμβρη για την νέα βοήθεια αλλά τώρα γρήγορα ίσως εγκριθούν τα νέα 100 δις μέχρι το τέλος Ιουλίου. Οι μισοί έγραψαν οτι η Μέρκελ υποχώρησε στο Σαρκοζύ και οι άλλοι μισοί το ανάποδο, όχι μόνο στη Ελλαδα αλλά και στην Ευρώπη, και τελικά, πιο πολύ και από τους Εβραίους, εμείς είμαστε ο περιούσιος λαός γύρω από τον όποιον γυρίζουν όλα.

Μας τα λένε, μας τα γράφουν, μας τα δείχνουν, αλλά η χαζομάρα που συνοδεύει την αγανάκτηση μας δεν έχει όρια. Τον Ιούλιο θα δοθεί η δόση και θα αποφασιστεί επί της αρχής το νέο δάνειο. Έτσι θα χρυσωθεί το χάπι της ψήφισης του μεσοπρόθεσμου. Μετά, θα πάρει εβδομάδες και νέους εκβιασμούς να συνομολογηθεί το νέο δάνειο πιθανότατα μέχρι το Σεπτέμβριο, μ’ αυτήν την παραπαίουσα κυβέρνηση. Όπως έγινε και με την επιμήκυνση του Μάρτιου που τώρα ολοκληρώνεται και ακόμα... αλλά γιορτάστηκε σαν επιτυχία της κυβέρνησης. Έτσι θα δοθεί το καρότο με δόσεις και θα συνομολογηθούν οι μηχανισμοί εκβιασμού που θα το συνοδεύουν όπως και το προηγούμενο. Αυτός ειναι ο σχεδιασμός και με και χωρίς συναίνεση. Αυτό θα προσπαθήσουν. Και ο ρόλος του ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ; Αφού η συναίνεση προς το παρόν απέτυχε ;

Λοιπόν άντε, ας υποθέσουμε οτι Ο Βενιζέλος κάνει και δυο τρεις φορολογικές ελαφρύνσεις και οι ευρωπαίοι μας δίνουν την δόση και την νέα βοήθεια. Τι θα γίνει ; Κι αν ανακάμψει το ΠΑΣΟΚ που για δεύτερη φορά θα έχει σώσει τη χωρά από την χρεωκοπία μέσα σε δυο χρόνια ; Μεταξύ μας αναμένω μια δημοκοπική ανάκαμψη ειναι πολύ στα πλαίσια της φαρσοκωμωδίας που παίζεται μ ένα και μοναδικό στόχο :

ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΟΥΝ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟΥ.

Όλα όσα είδαμε αυτές τις μέρες για αυτό έγιναν. Κι όλα όσα θα δούμε μετά. Οι εκλογές ειναι αναπόφευκτες. Αλλά το όλο σύστημα, δανειστές και ντόπιοι μεταπράτες παίζουν όλη αυτή την κωμωδία για ένα και μοναδικό λόγο. Να βρεθεί η επομένη κυβέρνηση, όποια κι αν ειναι, με το μεσοπρόθεσμο ψηφισμένο. Αφού η ΝΔ δεν το ψηφίζει τελικά να το ψηφίσουν πάση θυσία όσοι γίνεται να το ψηφίσουν και μετά βλέπουμε. Και ακόμα περισσότερο : Το νέο δάνειο να συνομολογηθεί από την τρέχουσα κυβέρνηση πριν από τις εκλογές, πάση θυσία επίσης.

Φαίνεται καταρχήν παράδοξο αν πάρει κάνεις υπόψη του οτι εδώ και δυο μήνες την κρίση την δημιούργησαν οι ξένοι ζητώντας επίμονα συναίνεση. Δεν ανακάλυψε ο ΓΑΠ την συναίνεση, οι ξένοι την ανακάλυψαν και του την επέβαλαν. Δέχτηκε, έκανε οτι μπορούσε αλλά δεν βγήκε. Και τώρα που δεν του βγήκε, και ο ίδιος βγήκε αδυνατισμένος από την περιπέτεια ακόμα και μέσα στο κόμμα του, ανακοίνωσαν οτι του έχουν εμπιστοσύνη σε Παρίσι και Βερολίνο. Και οτι επείγονται να του δώσουν και δόση και νέα βοήθεια. Παράδοξο : Φαίνεται παράδοξο αλλά δεν ειναι. ..Πρόκειται για μια διαδικασία λογικότατη.

Το μνημόνιο 1 με το μεσοπρόθεσμο έχουν την ίδια σχέση που έχει η ΠΡΟΣΗΜΕΙΩΣΗ με την ΥΠΟΘΗΚΗ. Το μνημόνιο 1, και ειδικά οι τροποποιημένες του εκδοχές μετά την απαίτηση αποκρατικοποιήσεων 50 δις η 300 δις όπως, καθόλου αφελώς, ομολογούν κάποιοι γερμανοί βουλευτές, αποτέλεσε την προσημείωση του ελληνικού ενεργητικού (δημοσίων εταιρειών , ακίνητης περιουσίας και φυσικών πόρων). Τα 50 πρώτα ειναι για το 2015 και τα υπόλοιπα για το νέο σωτήριο δάνειο και την αναδιάρθρωση του χρέους που έρχεται στον ορίζοντα όταν αυτοί αποφασίσουν.

Το μεσοπρόθεσμο μετατρέπει οριστικά την προσημείωση σε νόμιμη υποθήκη. Και εφόσον δεν έγινε δυνατόν να ψηφιστεί από τα δυο κόμματα εξουσίας, πρέπει να ψηφιστεί από την τρέχουσα εξαντλημένη βουλή και κυβέρνηση δημιουργώντας νομικά προηγούμενα στην επομένη.

Γιατί οι εκλογές και η δημόσια συζήτηση για την πορεία της χώρας, με την δυναμική των πλατειών σε εξέλιξη και το βάθεμα της κρίσης, μπορούν να καταστήσουν [παντελώς αδύνατη την ψήφιση του από την επομένη κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή. Και επειδή α λεφτά πρέπει να δοθούν, και να ξαναγυρίσουν στους δανειστές, το μεσοπρόθεσμο πρέπει να ψηφιστεί τώρα. Από αυτήν την παραπαίουσα κυβέρνηση που θα υπογράψει έτσι τον πολίτικο της θάνατο.

Αλλά θα έχει εκτελέσει το χρέος της…

Μέχρι τώρα, και το έχουμε γράψει σε πολλά άρθρα, ο Αντώνης Σαμαράς καλώς αρνήθηκε και εθνικές υπηρεσίες προσέφερε. Και έχει σώσει πολλούς ανεγκέφαλους μέσα στην ΝΔ που βιάζονταν να συναινέσουν. Αλλά ίσως άργησε, σκόπιμα η όχι δεν το ξέρουμε, να ζητήσει εκλογές. Και θα αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις φθάνοντας στην εξουσία. Οι εκλογές θα τον προστάτευαν κι αυτόν…

Ο Αντώνη Σαμαράς της τελευταίας ευκαιρίας : λέει αυτό που κάνει, κάνει αυτό που λέει ;

2011-05-14T10:00:00.000-07:00

Στο Ζάππειο 2 ο Σαμαράς είπε την άποψη του για την κρίση, την οικονομία και την διέξοδο που βλέπει. Ο καθένας βλέπει αυτό που θέλει, δε βλέπει ίσως αυτό που ήθελε, και αναρωτιέται αν αυτά δεν τάχει ξανακούσει χίλιες φορές. Κι αν έχει λόγο να πιστέψει τον πρόεδρο ενός κόμματος που – όσο κι αν φαίνεται αιωνιότητα – ήταν στην εξουσία μόλις ενάμιση χρόνο πριν και αδρανούσε, έκανε τα αντίθετα από αυτά που είχε διακηρύξει η αντέγραφε αδέξια και αδιέξοδα τις χειρότερες πρακτικές του ΠΑΣΟΚ της περιόδου Σημίτη. Αδράνεια, σκάνδαλα, προσωπικές στρατηγικές, ιδεολογικός και πολιτικός παροπλισμός υπήρξαν τα πεντέμισι χρόνια διακυβέρνησης της ΝΔ.

Στο blog αυτό, στο έτος 1 του ΔΝΤ στην Ελλάδα , – το 2010 – έχουμε μέσα από καμπόσα άρθρα παρακολουθήσει και σχολιάσει την πολίτη πορεία του Αντώνη Σαμαρά από την ανάληψη της αρχηγίας της ΝΔ.. Επειδή μας φαίνεται ότι συνολικά επιβεβαιώνουν την άποψη που εκφέρει ο τίτλος της ανάρτησης τα αναδημοσιεύουμε σήμερα. Παρόλο που είναι μακροσκελή, παρόλο που πολλές φορές ήταν επικριτικά και για τον ίδιο και πάνω από όλα για το κόμμα του, ο Σαμαράς φαίνεται τελικά να έχει το δικαίωμα της ισχυρογνωμοσύνης του.

Ίσως και να του αξίζει μια ευκαιρία στους καιρούς των προθύμων…

Για να μην μένουμε σε λεπτομέρειες ποια είναι η κόψη του ξυραφιού από την όποια θα κριθεί η σημερινή τοποθέτηση και η μελλοντική πορεία του κ. Σαμαρά ;

Η επιμονή στην αναδιαπραγμάτευση του μνημονίου και η τελική έξοδος από αυτό. Ένα βήμα μετά το άλλο άλλο αλλά άλλο κριτήριο δεν υπάρχει.

Το Ζάππειο 2 είναι ρεαλιστικό χωρίς να είναι μαγικό γιατί τέτοιες λύσεις δεν υπάρχουν,δεν αρκεί μόνο του,πολλά θα εξαρτηθούν από τους εσωτερικούς και εξωτερικούς συσχετισμούς και όπως ο Γιώργος με το περίστροφο μπορεί να φάμε το κεφάλι μας. Αλλά επειδή το έχουμε ήδη φάει μέσα στην πορεία του μνημονίου μια τελευταία δόκιμη αξίζει να γίνει.

Όσο ο Σαμαράς επιμένει στην αναδιαπραγμάτευση του μνημονίου και στην μη συγκυβέρνηση είναι ίσως ο μονός στον όποιο αξίζει να δοθεί όχι μια, αλλά η τελευταία ευκαιρία. Γιατί γύρω γύρω δεν φαίνονται κι άλλες λύσεις ….Αν υπάρχουν..

Σαμαρικά χρονικά λοιπόν…κι ο εκ των υστέρων χρόνος δείχνει και που επιβεβαιωθήκαμε αλλά και που κάναμε λάθη. Στο φινάλε τα blogs δεν είναι εναλλακτική επικαιρότητα …

24 Απριλίου του 2010 : στον παροξυσμό των ανοησιών περί ελλειμμάτων λέγαμε ότι το πρόβλημα είναι το χρέος…και ποια ήταν η φύση του μνημονίου… Τίτλος του άρθρου

Το ΔΝΤ προσωπικό κατόρθωμα του Γιώργου είπε ο Σαμαράς …κοινό τους πρόβλημα μάλλον

«Συνέβη τελικά εκείνο που δεν έπρεπε», δήλωσε ο Αντώνης Σαμαράς. «Αιφνιδιασμένος και χωρίς κανένα σχέδιο για το αύριο, ο κ. Παπανδρέου προσπάθησε να μεταθέσει σε άλλους τις δικές του ευθύνες και δεν αναφέρθηκε ούτε μία φορά στο προσωπικό του "κατόρθωμα", που λέγεται οικονομική εξάρτηση του τόπου μας από το ΔΝΤ».
Ο πρόεδρος της ΝΔ πρέπει να αποφασίσει γιατί οι μέρες που έρχονται είναι δύσκολες. Η είναι οικονομολόγος – που είναι – και έχει να πει πράγματα που ενδιαφέρουν την χώρα, η είναι διάδοχος του Καραμανλή και υπερασπίζεται τον προκάτοχο του.Και τα δυο μαζί δεν γίνονται. Δεν διαφωνούμε με τον κ. Σαμαρά ως προς τις ενδεχόμενες ευθύνες χειρισμών του πρωθυπουργού και των συνεργατών του στο εξάμηνο που πέρασε. Ούτε φυσικά αμφιβάλλουμε, η προσωπική ιστορία του κ. Σαμαρά δεν το επιτρέπει, για την πραγματική ευαισθησία του για θέματα που εμμέσως η αμέσως άπτονται της εθνικής κυριαρχίας, όπως βεβαία ο ίδιος την αντιλαμβάνεται.
Θα ήταν ιδανικό να είχαν γίνει όλα τέλεια, να μην έχουν υπάρξει παλινωδίες, αντιφάσεις ακόμα και ύποπτες ενέργειες. Αλλά οι εκ των υστέρων προφήτες…και η κυβερνητική Η ουσία όμως είναι αλλού : οι ευθύνες αυτές είναι περιθωριακές σε σχέση με την διάσταση του ελληνικού προβλήματος όπως αυτή για πρώτη φορά μετά την μεταπολίτευση αναδεικνύεται στο σύνολο της. Και η διάσταση αυτή είναι πολύ απλά η εξής :

Ότι και να είχε κάνει ο Πρωθυπουργός στο εξάμηνο η χώρα θα είχε προσφύγει σε εξωτερική κηδεμονία. Δεδομένης της ιστορικής στιγμής στην Ευρώπη, με κυβερνήσεις αμφιβόλου ευρωπαϊκού προσανατολισμού, δυσπιστία των ευρωπαίων πολιτών που βιώνουν την κρίση για πολλά χρόνια απέναντι στις Βρυξέλλες, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα είχε κληθεί να διαδραματίσει ρόλο. Οι χειρισμοί θα είχαν λίγο αλλάξει κάποιες πτυχές αυτής της πραγματικότητας αλλά όχι την φύση της.

Αυτό κύριε Πρόεδρε, ο Γιώργος, αν και συνετέλεσε στα πλαίσια της συμμετοχής του στο μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα, δεν το έκανε μόνος του αλλά μαζί με τους υπόλοιπους ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Η ιστορία και όχι η Βουλή θα επιμερίσει αν θέλετε ποσοστά, εν είδει πανεπιστημιακής άσκησης, αλλά θα καταλογίσει την ευθύνη εξ αδιαιρέτου στους δυο πολιτικούς σχηματισμούς.
Η πικρή αυτή αλήθεια προκύπτει αβίαστα από όχι από τα ελλείμματα αλλά από το χρέος της χώρας, που οι κυρίαρχες μεταπολιτευτικές δυνάμεις – ΠΑΣΟΚ και ΝΔ – δημιούργησαν, και του οποίου ακόμα και σήμερα αρνούνται, να αναγνωρίσουν τις πραγματικές διαστάσεις.

Το χρέος της χώρας δεν αντιμετωπίζεται πλέον με δανεισμό όχι γιατί είναι αναλογικά μεγαλύτερο από αυτό άλλων χωρών αλλά γιατί, και ας το λέει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αλήθεια είναι :
η χώρα παράγει όλο και λιγότερο,
η ανταγωνιστικότητα της συνεχώς υποχωρεί,
το χρέος της ως ποσοστό του ΑΕΠ διευρύνεται και η ετήσια εξυπηρέτηση του είναι πλέον δυσβάστακτη
και τα νέα δάνεια, αντί να δημιουργούν πλούτο, εξυπηρετούν το χρέος, και επιδεινώνουν τη κατάσταση.

Όλα αυτά και ειδικά το τελευταίο, οι δανειστές της χώρας το ξέρουν και για το λόγο αυτό γελούν με τους μηχανισμούς στήριξης, δεν έγιναν στο εξάμηνο. Δεν το έκανε ο Γιώργος μόνος του, δεν είναι κατόρθωμα του. Έγινε συνεχώς,από όλες τις κυβερνήσεις και απλά όταν ο κόμπος έφτασε στο χτένι, οι δανειστές μας έκαναν ότι κάνει ο κάθε δανειστής που δεν θέλει να αιφνιδιαστεί πατήσει από μια ενδεχόμενη χρεωκοπία του δανειζόμενου.

Δεν άφησαν τον δανειζόμενο να χρεοκοπήσει γιατί αυτό δεν ελέγχεται αλλά οργάνωσαν
την διαδικασία επιτήρησης,
ενεχυριασμού
και κατάσχεσης των περιουσιακών του στοιχείων.

Αυτό είναι το πραγματικό νόημα του μηχανισμού στήριξης. Και αυτό είναι το κοινό πρόβλημα του Σαμαρά και του Παπανδρέου. Και το δικό μας.
Γιατί το πόσο αυτό θα διαρκέσει, τι και πόσο θα κοστίσει, και μέχρι πόσες γενιές θα θυσιαστούν θα εξαρτηθεί από την ικανότητα του πολιτικού συστήματος να ανασυνταχτεί και όχι από την κατάρρευση του.

---------------------------------

26 Απριλίου 2010 : σε μια ομιλία ο Σαμαράς λέει το πρώτο μισό συγγνώμη στον κόσμο για τα πεπραγμένα της ΝΔ σε μια ανάλυση που αν και σέβεται τις ισορροπίες ονομάζει τα πράγματα με οξυδέρκεια. Τίτλος του άρθρου

Η (μισή) συγγνώμη του κ. Σαμαρά

Μια πρώτη συγγνώμη προς τον ελληνικό λαό ήρθε από τον κ. Σαμαρά χθες στην ιδιαίτερη πατρίδα του σε ομιλία του στην Καλαμάτα.
Πρώτη γιατί όλες οι προηγούμενες ήταν ήξεις-αφήξεις.
Αυτή τη φορά όμως η δήλωση του κ. Σαμαρά είναι χωρίς αμφισημίες ως προς το αποτέλεσμα της διακυβέρνησης Καραμανλή.

“Εμείς δεν μασάμε τα λόγια μας. Η προηγούμενη διακυβέρνηση, η δική μας διακυβέρνηση, έκανε σφάλματα. Σοβαρά σφάλματα. Δεν πολέμησε τον κρατισμό, δεν επανίδρυσε το κράτος, δεν έλεγξε το χρέος. Συγκράτησε τα ελλείμματα, αλλά δεν αντέστρεψε τη συσσώρευση χρέους. Διόγκωσε το κράτος, δεν το συρρίκνωσε. Το διατήρησε μη λειτουργικό και αντιπαραγωγικό. Δεν το άλλαξε...Υποτάχθηκε στην λογική του πολιτικού κόστους.
Κι εφ’ όσον δεν έκανε ότι είχε υποσχεθεί κι ότι όφειλε να κάνει στην αρχή, όταν είχε άνεση κινήσεων και τη μεγάλη εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού, ήταν πολύ δύσκολο να τα κάνει όλα αυτά αργότερα. Όταν πια είχε προκύψει η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση.
Για όλα αυτά οφείλουμε να ζητήσουμε συγγνώμη από τους οπαδούς μας, από τους ψηφοφόρους μας, από τον Ελληνικό λαό. Γιατί τα υποσχεθήκαμε και δεν τα κάναμε…”

Ο κ. Σαμαράς έχει οξυδέρκεια. Δεν θα μπορούσε να ειπωθεί καλύτερα και πιο συνοπτικά η αποτυχία της ΝΔ για την σχεδόν εξαετή διακυβέρνηση. Αλλά η συγγνώμη είναι μισή για δυο λόγους.
Ο πρώτος λόγος είναι η λέξη σφάλματα.

Σφάλματα κάνουν όλοι, το σφάλμα είναι ανθρώπινο αλλά η πολιτική κριτική δεν ασκείται με όρους ανθρωπισμού. Ασκείται με πολιτικούς και κοινωνικούς όρους. Το σοβαρό σφάλμα, όταν αναιρεί τον πολιτικό προσανατολισμό μιας παράταξης δεν λέγεται σφάλμα, αλλά ιδεολογική υπαναχώρηση και πολιτική μειοδοσία. Ο ίδιος το ξέρει καλά υπάρχουν κόκκινες γραμμές που όταν στην πολιτική ξεπεραστούν η πολιτική φυσιογνωμία αλλάζει. Ασχέτως αν είχε δίκιο η άδικο για το Σκοπιανό, ο ίδιος παραιτήθηκε και η πολιτική του φυσιογνωμία παρέμεινε. Η ΝΔ της τελευταίας διακυβέρνησης συνειδητά – πλην ελαχίστων περιπτώσεων – παρέμεινε στην εξουσία παραιτουμένη από την πολιτική και ιδεολογική αυτονομία της. Αυτό δεν είναι απλά σφάλμα η σοβαρό σφάλμα. Είναι δήλωση αναξιοπιστίας. Η άρση της αναξιοπιστίας θα περάσει αναγκαστικά από την ομολογία των λόγων που οδήγησαν την ΝΔ σ’ αυτήν.

Ο Αντώνης Σαμαράς είναι οξυδερκής, το είπαμε. Ονομάζει περιεκτικά στην παραπάνω φράση τα σφάλματα, δηλαδή τους άξονες της ιδεολογικής υπαναχώρησης και της πολιτικής μειοδοσίας της Νέας Δημοκρατίας. Το λέει πολύ καλύτερα από ότι το είπαν δημοσιογράφοι, πολιτολόγοι, επικοινωνιολόγοι, φίλοι και αντίπαλοι της ΝΔ.

Προσχώρηση στον κρατισμό και την αντιπαραγωγικότητα του δημόσιου τομέα ως μηχανισμού εξασφάλισης συνδικαλιστικών και ψηφοθηρικών ευνοιών που αποδείχτηκαν ανεπαρκείς να κατευνάσουν την οργή της κοινωνίας
Εύκολη εισοδηματική και κοινωνική πολιτική δανείων για την εξασφάλιση της ανοχής των θεσμοθετημένων συντεχνιών ειδικά αυτών των ΔΕΚΟ που αποτελούν την χοάνη του δημοσίου.
Διόγκωση του κράτους και του δημόσιου χρέους, ειδικά μετά την αποπομπή του Αλογοσκούφη – τον οποίον έδωσε ως αποδιοπομπαίο τράγο η ίδια η ΝΔ τόσο στους αντιπάλους όσο και στους οπαδούς της - στην διάρκεια της απόλυτης ηγεμονίας Σουφλιά με κομπάρσους στην υποτιθέμενη τρόικα τους κκ. Παπαθανασίου και Χατζηδάκη.
Ο Αλογοσκούφης θυσιάστηκε στην υποτιθέμενη λαϊκή δεξιά, δηλαδή τους αδέξιους αντιγραφείς του λαϊκού ΠΑΣΟΚ. Αυτό είναι η υποταγή στη λογική του πολιτικού κόστους : Η ανάγωγη της μακροπρόθεσμης πολιτικής αδιαφορίας για την υποθήκευση της χώρας, σε κοντοπρόθεσμη πολιτική αρετή ψηφοθηρίας και προσωπικής επιβίωσης που αποδείχτηκε επιπλέον ατελέσφορη.

Η Νέα Δημοκρατία αδιαφόρησε για το κράτος, το δημόσιο και την κοινωνία, αυτό κρύβεται πίσω από τα σοβαρά σφάλματα όπως τα ονομάζει ο κ. Σαμαράς, αύτη είναι η ουσία της ιδεολογικής υπαναχώρησης και της πολιτικής μειοδοσίας που αναίρεσε την παραταξιακή φυσιογνωμία της Νέας Δημοκρατίας. Αυτός είναι ο πρώτος λόγος και όσο ο κ. Σαμαράς δεν τον ονομάζει – περιγράφοντας σωστά μεν τα χαρακτηριστικά του αλλά αποκαλώντας την παραίτηση της νέας Δημοκρατίας σοβαρό σφάλμα - δεν πρόκειται να πείσει και η συγγνώμη θα μείνει μισή.
Ο δεύτερος λόγος είναι η συγκάλυψη των προθέσεων
Συγκάλυψη που υπαινίσσεται η φράση περί διεθνούς κρίσης και καθυστέρησης από την εποχή που η Νέα Δημοκρατία είχε “άνεση κινήσεων και τη μεγάλη εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού”. Η Νέα Δημοκρατία δεν έκανε γιατί έχοντας μειοδοτήσει ιδεολογικά και πολιτικά, δεν ήθελε να κάνει. Δεν ήθελε, όχι δεν μπορούσε, και η κρίση που ήρθε μετά είναι άσχετη μ αυτήν την επιλογή.

Τι να θυμίσουμε ; τους υπουργούς της περιόδου 2004-2007 που γελοιοποιούσαν καθημερινά τον Αλογοσκούφη και τους νόμους περί ΔΕΚΟ και τον πρωθυπουργό που σιωπούσε ;
Τους υπουργούς και βουλευτές της περιόδου 2007-2009 που βάφτιζαν το νόμιμο ηθικό η απειλούσαν κουνώντας το δάχτυλο στη Βουλή ότι δεν θα παραιτηθούν ;

Η Νέα Δημοκρατία επέλεξε να επωφεληθεί ως κόμμα, και ως άτομα πολλές φορές, τα σκάνδαλα και οι καθυστερημένες αποπομπές υπουργών υπό το βάρος της αγανάκτησης της κοινωνίας το υπενθυμίζουν – από το άρρωστο κράτος της μεταπολίτευσης που από κοινού δημιούργησε με το ΠΑΣΟΚ. Δεν επέλεξε να το αλλάξει.
Και αυτό πρέπει να το ομολογήσει για να παύσει η συγγνώμη να είναι μισή.
Κύριε Σαμαρά έχετε αμφιβολία ότι το ΠΑΣΟΚ με την πίεση του ΔΝΤ θα κάνει και πράγματα που έπρεπε να είχαν γίνει ; και που θα έπρεπε να είχαν γίνει στα τελευταία έξι χρόνια.
Ο κ. Σαμαράς έχει ήδη διασχίσει την πολιτική και προσωπική του έρημο μια φορά και δεν χάθηκε. Ίσως μια δεύτερη διάσχιση είναι απαραίτητη για την επιβίωση στα χρόνια του ΔΝΤ στην Ελλάδα.
Την άσκοπη και ψηφοθηρική αντιπολίτευση δεν έχει ανάγκη να την κάνει : το ΔΝΤ θα την κάνει για λογαριασμό του. Αλλά το ΠΑΣΟΚ μπορεί να τον συμπαρασύρει στην πτώση του. Εκτός αν αποδεχτεί τον αναπόφευκτο χαρακτήρα του ΔΝΤ προς το παρόν και ασχοληθεί με δυο πράγματα :
Την συντόμευση των χρόνων ΔΝΤ στην Ελλάδα με την ανάπτυξη αναπτυξιακών προτάσεων στη νέα συγκυρία γιατί η παλιά έχει τελειώσει ανεπιστρεπτί
Τα του οίκου του, δηλαδή την πραγματική ανάλυση και την άρση της πολιτικής και ιδεολογικής παραίτησης της Νέας Δημοκρατίας.

-----------------------------------------------

Στις 29 Απριλίου του 2010 σ ένα άρθρο γράφαμε για τις επερχόμενες προτάσεις συγκυβέρνησης στο Σαμαρά. Τίτλος του άρθρου

Ανοιχτή επιστολή στον κ. Σαμαρά : Το ΔΝΤ, ο βαρύς χειμώνας και η πολιτική άνοιξη της Νέας Δημοκρατίας.

Το 1986 ένα καναδέζικο φιλμ εμφανίζεται μ’ έναν περίεργο τίτλο : “Η παρακμή της αμερικανικής αυτοκρατορίας”. Κωμωδία ηθών, πραγματεύεται την παρακμή της αμερικανικής ηγεμονίας – πιο πολύ για την έλλειψη καθαρής ιδεολογικής ηγεμονίας στον κόσμο που τότε ανοιγόταν μπροστά μας στην δεκαετία του 80 - μέσα από την κρίση ιδεών στο ερωτικό και σεξουαλικό πεδίο.
Ο τίτλος του γίνεται διάσημος και από τότε μέχρι και σήμερα, βιβλία, συνεντεύξεις, άρθρα , ακαδημαϊκοί και δημοσιογράφοι, ιστορικοί και επικαιρογράφοι, τον έχουν υιοθετήσει. Στην πρώτη σκηνή ο πανεπιστημιακός καθηγητής ιστορίας μιλάει στους φοιτητές του σε μια παράδοση μαθήματος λέγοντας τα εξής :

“ Τρία πράγματα είναι σημαντικά στην Ιστορία. Πρώτον οι αριθμοί, δεύτερον … οι αριθμοί, και τρίτον οι αριθμοί. Αυτό σημαίνει ότι οι μαύροι της Νότιας Αφρικής είναι καταδικασμένοι κάποια μέρα να κερδίσουν, ενώ αυτοί της Βόρειας Αμερικής πιθανότατα δεν θα κερδίσουν πότε. Η Ιστορία δεν είναι ηθική επιστήμη, η νομιμότητα, η συμπόνια, η δικαιοσύνη, οι έννοιες αυτού του είδους είναι ξένες προς την Ιστορία.”

Πριν οι “ηθικότατοι” παράγοντες της πολιτικής μας ζωής αρχίσουν να ουρλιάζουν να πούμε γρήγορα ότι η παραπάνω αλήθεια δεν αποκλείει, στην πορεία της ιστορίας, τα “απίθανα γεγονότα”. Απλά αυτά τα γεγονότα, και η έλευση τους ως υπόθεση πολιτικής στρατηγικής και τακτικής, είναι υπόθεση αγίων, οραματιστών και επαναστατών. Και όταν επέλθουν και πάλι εκ των υστέρων η ιστορία θα βρει τον τρόπο να τα επανεντάξει στην λογική των αριθμών, αργά η γρήγορα. Και απ’ όσο ξέρουμε η Νέα Δημοκρατία (και το ΠΑΣΟΚ) ούτε Ιωάννα της Λορένης, ούτε Λένιν, ούτε Μάρτιν Λουάρ Κινγκ, είναι.
Τι σημαίνει αυτό ; η στρατηγική και η τακτική ενός κόμματος εξουσίας θεμελιώνεται πρώτα με βάση τους αριθμούς. Και τι λένε οι αριθμοί :
Οι κακοί “αριθμοί” λένε

Ότι το ελληνικό χρέος είναι 300 δισ. ευρώ περίπου στο 125 % του ΑΕΠ, θέτει την χώρα υπό την κηδεμονία του ΔΝΤ, είτε το θέλουμε, είτε όχι.Ποιος φταίει για αυτό ; η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και ότι και να πουν οι πολιτικοί αυτό δεν αλλάζει. Το αν αυτό ήταν δυνατόν να αποφευχθεί είναι θέμα των των ιστορικών και θα πάρει χρόνο, αλλά για τους πολιτικούς είναι θεολογική συζήτηση γιατί η χρησιμότητα τους είναι να δείξουν το μέλλον και όχι να αναλύσουν το παρελθόν.
Οι αριθμοί δείχνουν επίσης ότι αυτό συμβαίνει όχι επειδή ο Παπανδρέου είναι Αμερικανός η Αμερικανόφιλος αλλά γιατί, στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή η Ευρώπη και περισσότερο οι δεξιές πλειοψηφίες και κυβερνήσεις αποδεδείχθηκαν κατώτερες των περιστάσεων. Ο Παπανδρέου έπαιξε με την απειλή του ΔΝΤ- ίσως δεν είχε άλλη λύση απέναντι στους απρόθυμους ευρωπαίους - και έχασε.
Ότι η αναχρηματοδότηση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας είναι προτιμότερη από την αναδιάρθρωση του ( χωρίς να μπορεί ακόμα να και αποκλειστεί η δεύτερη πιο καταστροφική πιθανότητα) γιατί η αναδιάρθρωση θα θέσει τη χώρα σε πιο μακροχρόνια κηδεμονία με περισσότερους κινδύνους τόσο σε οικονομικά όσο και εθνικά θέματα.
Ότι δυστυχώς αναχρηματοδότηση η αναδιάρθρωση θα γίνουν μέσω της υποθήκευσης και της εκμετάλλευσης προς όφελος κατ αρχήν των επιβλεπόντων (ΔΝΤ-ΕΕ) του όποιου εγχωρίου πλούτου της Ελλάδας αφού δεν σταθήκαμε ικανοί αφενός να πάρουμε τα μέτρα που έπρεπε και να αξιοποιήσουμε εγκαίρως αυτά που διαθέτουμε.

Οι καλοί “αριθμοί” λένε ότι

Η Ελλάδα εξακολουθεί να μην είναι αυτό που παρουσιάζουν οι Fitch, Standard & Poor's και άλλες Moody’s. Όπως πολύ καλά γνωρίζει η CIA και το βιβλίο γεγονότων της (CIA fact Book), ο ΟΗΕ και το πρόγραμμα ανάπτυξης του αλλά και η Εurostat, “ η Ελλάδα είναι μια αναπτυγμένη χώρα, με υψηλά στάνταρ ζωής και πολύ υψηλό δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης στην 25η θέση του κόσμου, και στην 22η θέση του κόσμου σε σε ποιότητα ζωής”.
Αυτή η χώρα μπορεί σε 3 με 5 χρόνια να έχει ξεφορτωθεί το ΔΝΤ. Άλλα χρειάζεται να κάνει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, να αλλάξει το αναπτυξιακό της μοντέλο και πάνω από όλα να φροντίσει να μην υποδουλωθεί πιο μακροπρόθεσμα στην διάρκεια της διαδικασίας “εξυγίανσης¨”.

Τι λένε συνολικά οι αριθμοί κύριε Πρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας ; Ότι εσείς ο ίδιος, άσχετα με το τι λένε οι διάφοροι της παράταξης σας, πρέπει να κάνετε τρία πράγματα :

Μην ασχολείστε πλέον με το αν έπρεπε η όχι το ΔΝΤ να είναι εδώ η όχι. Είναι εδώ δεν ήρθε μόνο του, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ το έφεραν αλλά το ΠΑΣΟΚ είναι υποχρεωμένο να συνυπάρξει μαζί του. Σε τελική κατάληξη τυπικά δεν το έφερε η Νέα Δημοκρατία.
Πείτε καλύτερα τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα και άρα η κυβέρνηση στα χρόνια του ΔΝΤ και τι δεν πρέπει να κάνει. Άλλα συγκεκριμένα. Δηλαδή παρουσιάστε όχι τις γενικές αντιρρήσεις σας άλλα δώστε ένα φύλλο πορείας στην κυβέρνηση και τους ελεγκτές του ΔΝΤ και της ΕΕ με τα πράγματα που συμφωνείται να γίνουν και αυτά που διαφωνείτε να γίνουν. προτείνεται ένα πρόγραμμα εξόδου από την κρίση και το ΔΝΤ άλλα ρεαλιστικό μην πείτε ότι γίνεται αύριο.
Και στο μεσοδιάστημα καθαρίστε το κόμμα σας γρήγορα.Πριν κάποια χρόνια ο Chirac, πλησιάζοντας τότε στα 60, θυσίασε μια ολόκληρη γενιά 40αρηδων και 50ρηδων του κόμματος του που ενεπλάκησαν αλόγιστα στην γαλλική εποχή της κομματικής διαφοράς των 80 με 90, άλλα έγινε πρόεδρος.

Δείξτε την έξοδο από το ΔΝΤ, μην ασχολείστε άλλο με την έλευση του. Και φυσικά μην μπείτε στον πειρασμό της συγκυβέρνησης που θα σας προταθεί σύντομα, αν δεν έχει ήδη γίνει….
Τότε ίσως διασχίσετε τον βαρύ χειμώνα και επέλθει η πολιτική άνοιξη της Νέας Δημοκρατίας, χωρίς αυτή την φορά η άνοιξη της να βλάψει την χώρα. Γιατί η νέο-καραμανλική άνοιξη την έβλαψε..Κι ας μην μπορείτε να το πείτε ανοιχτά.
Αν τολμήσετε την διάσχιση του Ρουβικώνα θα είστε μόνος για κάποιο χρόνο, μέχρι οι ανεγκέφαλοι του κόμματος σας να καταλάβουν. Σας έχει ξανασυμβεί, δυο φορές σε μια ζωή είναι δύσκολο αλλά μήπως είναι αναγκαίο ;

------------------------------------

Στις 2 Μαΐου για την αναμενόμενη απόφαση περί μνημονίου και τις πιέσεις στο Σαμαρά. Τίτλος του άρθρου

Παιχνίδια ρόλων στο πολίτικο σύστημα και η πίεση στον κ. Σαμαρά

Ο πρόεδρος της ΝΔ κ. Αντώνης Σαμαράς είναι σε δύσκολη θέση. Η απόφαση που θα πάρει είναι ακόμα πιο οδυνηρή από αυτήν που τον οδήγησε εκτός ΝΔ μέχρι το 2004, στην εξορία της ευρωβουλής μέχρι το 2007, την σύντομη υπουργοποίηση του 2009, και στον πρόσφατο θρίαμβο του στις προεδρικές εκλογές της ΝΔ τον περασμένο Νοέμβριο.
Ποια είναι αυτή η απόφαση ; Η απόφαση αυτή έχει δυο σκέλη. το ουσιαστικό και το επικοινωνιακό αλλά η σχέση τους δεν είναι ανώδυνη.
Το ουσιαστικό : Τι θα κάνει η ΝΔ με το μηχανισμό στήριξης, την παρουσία του ΔΝΤ στην Ελλάδα και τα μέτρα που θα ζητηθούν ; Ήδη ο μηχανισμός – με την γενική του έννοια - έχει μοιράσει τους ρόλους.

Πρώτα βγήκαν διαπρεπείς σημιτικοί εκσυγχρονιστές όπως ο κύριος Παπαδόπουλος. Και είπαν πρέπει να πάρουμε σκληρά μέτρα, μόνοι μας και γρήγορα.
Στην συνέχεια το ίδιο είπαν Παπαντωνίου και Αλογοσκούφης από κοινού σε ομιλία στο London School of Economics. Στην ομιλία τους κατηγόρησαν πολιτισμένα ο ένας το κόμμα του άλλου, αλλά δεν είπαν λέξη για την πολίτη δανεικών που από κοινού ακλούθησαν ούτε ια το ύψος της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς στην Ελλάδα. Που υπολογίζεται το λιγότερο σε 20 με 30 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, δηλαδή σχεδόν ισόποση με την ετήσια δόση του δανείου του μηχανισμού στήριξης.

Αλλά το ΠΑΣΟΚ ωρίμασε γρήγορα, σε έξι μήνες ξέχασε την φοροδιαφυγή που η ΝΔ έλεγε ότι δεν πιάνεται, και μας διασκεδάζει στις τηλεοράσεις με τους γιατρούς στο κολωνάκι και τα μπαρ στην παραλιακή. Που αν το ξανακάνουν θα πει τα ονόματα τους. Και τα μέτρα αφορούν τους γνωστούς υπόπτους, μισθωτούς και συνταξιούχους.

Η ΝΔ σαν κόμμα σοβαρό, το είπε και ο κ. Μητσοτάκης του οποίου η προτίμηση και η άνεση στο MEGA Channel θυμίζει τις κεντροαριστερές καταβολές του, πρέπει να στηρίξει τα μέτρα. Αυτή είναι η μόνη υπεύθυνη στάση για την Νέα Δημοκρατία και τον κ. Σαμαρά. Του το λένε όλοι.

Η υπεύθυνη αυτή στάση μπορεί και να τον οδηγήσει σε μια συγκυβέρνηση, η μια άλλη, υπό την εποπτεία του μηχανισμού, κυβέρνηση, τα σενάρια είναι ήδη εδώ και είναι σίγουρο, ότι προσφορές για μια θέση, ένα ρόλο στο στενό περίγυρο του μηχανισμού, του γίνονται ήδη.

Τι απόφαση θα πάρει για το ουσιαστικό σκέλος ο κ. Σαμαράς ; Θα δούμε. Προς το παρόν ασχολείται μα το αν ήταν η όχι αποφευκτό το ΔΝΤ αλλά ο χρόνος περνά. Θα πρέπει να πει αν συμφωνεί με τα μέτρα που ανακοινώθηκαν και ακόμα περισσότερο μ’ αυτά που θα ανακοινωθούν άμεσα. Θα αναγκαστεί να μιλήσει στην κοινωνία, μ’ αυτούς τους όρους : Συμφωνεί η όχι ; Γιατί αυτό σχετίζεται με το δεύτερο σκέλος :
Το επικοινωνιακό : Τι θα ψηφίσει στη Βουλή, αν ο συμμαθητής του και αντίπαλος του, φέρει προς ψήφιση οτιδήποτε σχετίζεται εμμέσως η αμέσως με την παρουσία του ΔΝΤ στην Ελλάδα ; Και η λογική λέει ότι ο κ. Παπανδρέου έχει και υπέρ και κατά υπέρ της χρήσης της Βουλής.

Η γνώμη μας είναι ότι μέτρα θα παρθούν και κάποια είναι αναγκαία. Τα μέτρα αυτά θα παίρνονται συνεχώς για τουλάχιστον δυο με τρία χρόνια. Μας λένε πέντε για να κερδίσουν τα κρίσιμα δυο πρώτα.

Αλλά οι χειρισμοί που έγιναν μέχρι τώρα, οι καθυστερήσεις, οι διχογνωμίες, οι αντιφάσεις αλλά και η πολιτική αδυναμία σύγκρουσης με κατεστημένες δυνάμεις οδηγούν το ΠΑΣΟΚ σε μέτρα αδίκου, μονομερούς, αντιαναπτυξιακού χαρακτήρα.

Για αυτό η στήριξη του Σαμαρά είναι απαραίτητη. Ο Μητσοτάκης και ο Καρατζαφέρης δεν αποτελούν γενική καλή μαρτυρία.

Τι τελικά θα πράξει ο κ. Σαμαράς ;
Χωρίς αντίπαλο δέος, με το σύνολο των κυβερνητικών δυνάμεων υπέρ των μέτρων, θα δοθεί το στίγμα μιας ανανεωμένης συμφωνίας να πληρώσουν την κρίση μόνο οι εργαζόμενοι και η μεσαία τάξη. Αν αυτό διευκολύνει τους χειρισμούς της αρχής, θα γιγαντώσει την κρίση του πολιτικού συστήματος στη συνέχεια. Αυτό που ζητείται από το Σαμαρά είναι να δηλώσει συνυπεύθυνος. Για να έχουν όλοι τις ίδιες πιθανότητες να επιβιώσουν.

Θα ήταν σφάλμα και για τον εαυτό του αλλά και για τη χώρα να το πράξει, δίνοντας έτσι μια λευκή επιταγή στους διαχειριστές της συγκυρίας.

Το ενδεχόμενο ΟΧΙ του Σαμαρά ίσως σε βάθος χρόνου εξιλεώσει – μαζί με άλλα που πρέπει να κάνει - την Νέα Δημοκρατία και την προφυλάξει από την κατάρρευση με την οποία απειλείται το πολιτικό σκηνικό. Ενώ το ΠΑΣΟΚ θα φθείρεται για είπε μεν αλήθεια για την κατάσταση που παρέλαβε, αλλά ψέματα για την ικανότητα του να κυβερνήσει και να την αντιμετωπίσει. Το ΝΑΙ του Σαμαρά θα κατανοηθεί ως είναι υπόσχεση προς στο ΠΑΣΟΚ ότι μαζί θα επιβιώσουμε η μαζί θα εκφυλιστούμε.

Αλλά δεν θα προσφέρει τίποτα στο κόσμο που σήμερα χρειάζεται και κάποιους συσχετισμούς υπέρ του. Και αυτό περιμένει από τον κ. Σαμαρά, ότι κι αν λένε οι υπεύθυνοι ... της κρίσης … σωτήρες.

Αναμένουμε κ. Σαμαρά :
Και σήμερα υπάρχουν προφανείς εθνικές διαστάσεις στο ΝΑΙ η ΟΧΙ που θα πείτε.
Και κατανοούμε ότι είναι παρά πολύ δύσκολο.

-------------------------------------------

Και στις 4 Μαΐου μετά το επιζητούμενο τότε όχι του Σαμαρά στο μνημόνιο, πολύ πριν ακόμα και μέσα στην ΝΔ οι ανεγκέφαλοι καταλάβουν ότι ο Σαμαράς τους έδωσε παράταση ζωής, γράφαμε ότι η απόφαση του αυτή του εξασφαλίζει κάποια διάρκεια που ίσως αποδειχτεί κρίσιμη. Τίτλος του άρθρου

Μπράβο κ. Σαμαρά : θα σας κοστίσει αλλά πήρατε τη σωστή απόφαση

Με τη μορφή νομοσχεδίου και το χαρακτήρα του κατεπείγοντος κατατέθηκαν στη Βουλή τα μέτρα για την εφαρμογή του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη – μέλη της ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Την Τετάρτη θα γίνει η συζήτηση του ν/σ, σε μία και μόνη συνεδρίαση, στην Επιτροπή Οικονομικών της Βουλής και την επόμενη μέρα, τη Πέμπτη, αναμένεται να ψηφιστεί από την Ολομέλεια. Στο ν/σ έχουν ενσωματωθεί και τα χθεσινά φορολογικά μέτρα, που αφορούσαν την αύξηση του ΦΠΑ και του φόρου κατανάλωσης σε ποτά, τσιγάρα, και καύσιμα.

Το ΚΚΕ θεωρεί ότι το νομοσχέδιο αποτελεί εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και ζητά την εφαρμογή του άρθρου 28 του Συντάγματος για την ψήφισή του, το οποίο προβλέπει αυξημένη πλειοψηφία 180 βουλευτών. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Φώτης Κουβέλης, δήλωσε ότι «επί της ουσίας πρόκειται για σύμβαση, αλλά η κυβέρνηση το φέρνει με τη μορφή νόμου για να αποφευχθεί η ενισχυμένη πλειοψηφία των 180 βουλευτών». Η κυβέρνηση απαντά ότι το νομοσχέδιο δεν αποτελεί εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας, αφού η χώρα είναι μέλος της ΕΕ και συνδρομητής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Η Ντόρα πήγε στο Σαμαρά για να “κόψει κίνηση” και να δείξει ότι αυτή στηρίζει τη λύση ΔΝΤ-ΕΕ. Όπως και οι υπεύθυνες δυνάμεις του τόπου δηλαδή το ΠΑΣΟΚ, ο κ. Μητσοτάκης, τα κανάλια και μέχρι πρότινος ο κ. Καρατζαφέρης, που τώρα θα αλλάξει. Έδωσε και συνέντευξη, η Ντόρα, στα γερμανικά όπου διαπιστώσαμε ότι ομιλεί άψογα τις βασικές γλώσσες συνεργασίας με τους Αμερικανογερμανούς πρώην εταίρους και νυν διοικητές της χώρας. Άδικο είναι για τη Ντόρα ίσως αυτό το σχόλιο αλλά πάει γυρεύοντας. Κάποιες φορές η σιωπή …
Και αργά το βράδυ, πράγμα που το ελπίζαμε αλλά δεν το πιστεύαμε, ο κ. Αντώνης Σαμαράς, χάλασε τη σούπα. Το ζητήσαμε με δυο άρθρα την τελευταία περίοδο ( Παιχνίδια ρόλων στο πολίτικο σύστημα και η πίεση στον κ. Σαμαρά και το ΔΝΤ, ο βαρύς χειμώνας και η πολιτική άνοιξη της Νέας Δημοκρατίας ) αλλά δεν ήταν καθόλου προφανές. Και τέλος ο κ. Σαμαράς ανακοινώσε οτι η ΝΔ θα καταψηφίσει τα μετρά και το νομοσχέδιο. Το κείμενο της σχετικής ανακοίνωσης είναι εδώ : Το καταψηφίζουμε!
Το Sxolioblog δεν συμμερίζεται το σύνολο της ανακοίνωσης του κ. Σαμαρά.

Δεν συμφωνεί οτι η κρίση δανεισμού είναι δημιούργημα του ΠΑΣΟΚ. Δεν θεωρεί την ΝΔ άμοιρη ευθυνών για την σημερινή κατάσταση της χώρας. Και δεν θεωρεί τους κερδοσκόπους, τους εβραίους, τους γερμανούς και τους αγγλοσάξονες ως τους πρώτους υπαίτιους της ελληνικής και ευρωπαϊκής κρίσης. Εμείς φταίμε πρώτοι και κύρια το πολιτικό σύστημα, δεν θα κουραστούμε να το γραφούμε.
Κάποια από τα μέτρα στα οποία το Μνημόνιο μας αναγκάζει, είναι σωστά και έπρεπε να τα είχαμε πάρει μόνοι μας. Άλλα μέτρα είναι άνισου, αδίκου και αντιαναπτυξιακού χαρακτήρα.
Το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση δεν είχε άλλη επιλογή από την δημιουργία και την ενεργοποίηση του μηχανισμού. Αλλά οι δυσμενείς όροι δημιουργίας και ενεργοποίησης του μηχανισμού, οφείλονται εν μέρει στην προχειρότητα των χειρισμών και στην συσσώρευση μέτρων που γράφονται στο γόνατο.

Αλλά διαπραγμάτευση χωρίς συσχετισμούς δεν γίνεται. Και για αυτό η απόφαση του κ. Σαμαρά είναι σωστή και εθνικά συμφέρουσα.

Αν το σύνολο των κυβερνητικών κομμάτων ψηφίσει τα μέτρα, ο συσχετισμός γίνεται ιδιαίτερα αρνητικός για τη χώρα και για τον κόσμο, ακόμα και για αυτούς που έχουν κάθε δικαίωμα να λοιδορούν την ΝΔ για τα πεπραγμένα της.
Άσχετα με τα κίνητρα του, γιατί τις επόμενες μέρες θα ακούσει τα εξ αμάξης, με πρώτο, μην σας παραξενεύει, οτι ευθύνεται για νέες ανόδους των speads η την πτώση του χρηματιστηρίου, ο κ. Σαμαράς πήρε την σωστή απόφαση. Αυτήν που βοηθά τη χώρα και την κυβέρνηση. Οτι κι αν λένε οι ανεγκέφαλοι, οι καλοθελητές και οι συνήθεις ύποπτοι μεταπράτες.

Φυσικά δεν έσωσε ακόμα της πιθανής κατάρρευσης, ούτε τον εαυτό του, ούτε την Νέα Δημοκρατία. Αλλά δεν έθεσε την θεμέλιο λίθο για την κατάρρευση.
Αν και διάδοχος του νεοτέρου Καραμανλή στα χρόνια του ΔΝΤ, δηλαδή αναλώσιμος, η απόφαση του αυτή του εξασφαλίζει κάποια διάρκεια που ίσως αποδειχτεί κρίσιμη. Βέβαια έχει πολλά να κάνει ακόμα για να εξιλεωθεί και αυτός και το κόμμα του.

----------------------------------------------

ΑΣ ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΟΥΜΕ

Αναλύσεις και χαζομάρες ΣΚΑΙ και Καθημερινή : Οι δημόσιοι υπάλληλοι μειώθηκαν κατά 95% σε λιγότερο από ένα χρόνο, οι πολίτες θέλουν αποκρατικοποιήσεις και προτιμούν να χάσουν τη δουλειά τους

2011-04-30T08:58:00.001-07:00

Όταν άρχισε το πανηγυrάκι με τις ανακοινώσεις της Τρόικας για την δημόσια περιουσία και τις αποκρατικοποιήσεις είχαμε γράψει σ’ ένα άρθρο με τίτλο “Δεν θα πουληθεί δημόσια γη !!! Το σήριαλ άρχισε, τα δάκρυα στάζουν και οι δουλειές γίνονται” τα παρακάτω :

“…το πρώτο παραμύθι με τη μη πώληση δημόσιας γης …… έχει άμεση σχέση με το δεύτερο. Τις ΔΕΚΟ και τις άλλες εταιρείες του δημοσίου. Ας ασχοληθούμε με τις διαβεβαιώσεις ότι δεν θα πουληθεί δημόσια γη. Εύκολο είναι γιατί όταν θα πουληθεί θα πρόκειται για αξιοποίηση έτσι δεν είναι ; Τότε όλοι θα θυμηθούν ότι δεν θα φύγει η δημόσια γη από την Ελλάδα και η ενδεχόμενη αξιοποίηση ίσως δημιουργήσει και καμία θέση εργασίας. Στο μεταξύ δεν ασχολείται κανείς – αφού η δημόσια γη δεν φεύγει από την Ελλάδα – με τα πωλητήρια που μπαίνουν στις ΔΕΚΟ και τις άλλες εταιρείες του Δημόσιου. Κι όμως το μεγάλο ρίσκο είναι εκεί. Τι πωλείτε, γιατί, με ποιους όρους. Και μ αυτό δεν ασχολείται κάνεις…”

Ακόμα περιμένουμε την κατάθεση του νόμου του κ. Παπανδρέου για την μη πώληση δημόσιας γης η περιουσίας αλλά αυτό ξεχάστηκε ακόμα και από αυτούς που το είχαν βάλει πρωτοσέλιδο.

Και πριν αλέκτωρ φώνηση τρεις ….μπήκαν τα πωλητήρια στις ΔΕΚΟ και αναμένοντας το Ζάππειο 2 – κράτα μικρό καλάθι – ο εκπρόσωπος της οικονομικής σκέψης της ΝΔ κ. Σταικούρας, υιός του διευθυντή του γραφείου του κ. Καραμανλή και εξηγητής της Σαμαρικής οικονομικής σκέψης, είπε ότι φυσικά η ΝΔ επί της αρχής είναι υπέρ των αποκρατικοποιήσεων …

Αναρωτιόμασταν…επί της αρχής… Όταν είσαι πολιτικός, επί της αρχής δεν έχει κανένα νόημα να είσαι υπέρ η κατά ακριβώς αυτό είναι το θέμα. Εκτός αν είσαι σύμβουλος αποκρατικοποιήσεων με το αζημίωτο …

Και φυσικά βγήκε η Καθημερινή και το Σκάι μαζί με την Public Issue και μας αποκαλύπτει ότι οι Έλληνες πολίτες είναι μαζικά υπέρ των αποκρατικοποιήσεων (7 στους 10) και κατά της μονιμότητας και του δημόσιου τομέα.

Όλα τα παραπάνω αποκαλυπτικά στην χωρά που (παραπάνω διάγραμμα με πηγή την Ελληνική Στατιστική Αρχή) :

Το εργατικό δυναμικό δεν ξεπερνάτε τον Ιούλιο του 2010 τα στα 4,4 εκ άτομα, οι άνεργοι ήταν τότε 607 000, στο τελευταίο τρίμηνο του 2010 ξεπέρασαν τις 712 000, και οι δημόσιοι υπάλληλοι κατά την απογραφή ήταν 709 000 δηλαδή γύρω στο 16-17 % των εργαζομένων.

Στη χώρα που δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει – είναι προφανές – αδελφό, αδελφή, μάνα, πατέρα, γιο, κόρη η σύζυγο δημόσιο υπάλληλο, σε περίοδο κρίσης, ανεργίας και απολύσεων η Καθημερινή και το ΣΚΑΙ – και ίσως ο κ. Σταικούρας γιατί για τον Πάγκαλο δεν τίθεται ζήτημα, το ψάξανε καλά και βρήκαν οτι οι πολίτες θέλουν αποκρατικοποιήσεις και άρση της μονιμότητας…

Και φυσικά δεν παίζουν ρόλο οι διατυπώσεις που τέθηκαν στη δημοσκόπηση…ούτε απασχολεί ο προφανής παραλογισμός των απαντήσεων, δημοσκόπηση είναι άρα έτσι είναι. Τι καλά οι λύσεις να ήταν τόσο άπλες…

Ενάμιση χρόνο τώρα σουβλίζουμε δημόσιους υπάλληλους και συνταξιούχους, έτσι μπορέσαμε και επιβάλλαμε συνθήκες μεσαίωνα στον ιδιωτικό τομέα και το χρέος διευρύνεται, η χρεωκοπία γίνεται όλο και πιο αναπόφευκτη. και το βιολί βιολάκι …

Οι πολιτικοί δεν είναι μόνο για να σχολιάζουν και να αποδέχονται δημοσκοπήσεις…Α και κάτι τελευταίο για την σοβαρότητα αυτών των αναλύσεων. Στο δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΙ που σχολίαζε αυτά τα ευρήματα και παρέλασαν με βαθυστόχαστο ύφος πολλοί αναλυτές υπήρξε και η παρακάτω εκπληκτική ανάλυση με τηλεοπτικούς υπότιτλους στο ρεπορτάζ

ΕΜΠΟΔΙΑ ΣΤΗΝ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

Αριθμός κλάδων = 897

1 κλάδος ανά 40-44 υπάλληλους

Διαφορετικοί κλάδοι για την ιδία εργασία

Και η δημοσιογράφος ψέλλιζε με ιερή αγανάκτηση : “όχι ένας ούτε δυο, αλλά 897ειναι οι καταμετρημένοι κλάδοι που διέπουν το δημόσιο. Ανά 40 με 44 υπάλληλους δηλαδή έχει δημιουργηθεί κι ένας κλάδος …” Και φυσικά ένας δεν έκανε το πολλαπλασιασμό 44 επί 897 να δει οτι οι δημόσιοι υπάλληλοι θα ήταν τότε μόνο 39 468….Είναι προφανές σε μια χωρά που ξεπουλιέται ασκόπως έχει χαθεί κάθε σοβαρότητα . Τι να πει κάνεις …

Και έλεος μην εμφανιστεί κανένας ιδεολόγος των αποκρατικοποιήσεων …στο άρθρο που προαναφέραμε γράφαμε επίσης

“Οι υπερβολικές γενικότητες, εκ του πονηρού η εξ αφελείας βλάπτουν. Σε κάθε αγορά, συναλλαγή η εκποίηση το σημαντικό είναι πότε πουλάς, σε ποιον, σε τι τιμή, με ποιους όρους και για ποια διάρκεια εάν πρόκειται για δικαιώματα. Αυτό είναι αυτονόητο τόσο για τον ιδιωτικό όσο και για τον δημόσιο τομέα, και το επιχείρημα ότι πουλάς επειδή δεν τα καταφέρνεις να διοικήσεις είναι το λιγότερο…υποκριτικό, ανιστόρητο και ιδεοληπτικό. Το 1996 ο κ. Ζιπέ, τότε πρωθυπουργός της Γαλλίας ήθελε να πουλήσει την Thomson multimedia για ένα συμβολικό ευρώ ; Δεν τα κατάφερε και η ιδιωτικοποίηση του 1999 οδήγησε σε μια εταιρεία 22.000 υπαλλήλων και πάνω από 6 δισ. τζίρο το 2007. Το δημόσιο δεν χάνει πάντα όταν αξιοποιεί τα δικαιώματα του …”

Το σημαντικό είναι αυτό. Και αν κάνει κάποιος αντιπολίτευση σ’ αυτή τη χωρά μ’ αυτό πρέπει ν’ ασχοληθεί.

Τι θα πουληθεί, σε ποιον, μέχρι τι ύψος, γιατί, και με τι τιμή και όρους. Ποιες θα είναι οι νέες μορφές κρατικής παρέμβασης και ρύθμισης.

Αλλά με τέτοιους λογαριασμούς τι περιμένει κάνεις να πουληθεί ; Αυτό που πρέπει και σε λογική τιμή; Δεν γίνεται έτσι …

Το απίστευτο θράσος του τραπεζικού συστήματος και η αναδιάρθρωση

2011-04-28T05:33:00.001-07:00

Όπως πυκνώνουν οι φήμες για την αναδιάρθρωση – που έτσι κι αλλιώς θα γίνει με την μια η άλλη μορφή και είναι το λιγότερο αστείο να θέλουμε να μηνύσουμε αυτούς που το λένε – ένα περίεργο άρθρο με πηγή την Goldman Sachs κάνει το γύρω της υφηλίου και φυσικά αναπαράγεται τις τελευταίες μέρες από σύνολο του τύπου.

Τι μας λέει ;

Ομολογεί κυνικά μια αλήθεια που γράψαμε εδώ κι ένα χρόνο όταν η προπαγάνδα περί μνημονίου μιλούσε για το έλλειμμα, έκοβε μισθούς και συντάξεις και εξηγούσε ότι φταίνε μισθωτοί και συνταξιούχοι για την κρίση.

Ότι δηλαδή το μνημόνιο ήταν μια διαδικασία επιτήρησης με σκοπό τον περιορισμό των κινδύνων των εμπορικών τραπεζών από το ελληνικό χρέος ( και όχι το έλλειμμα) και ότι τώρα ο κίνδυνος για τις ευρωπαϊκές τράπεζες από ενδεχόμενο κούρεμα του ελληνικού χρέους είναι μικρός. 13 με 40 δισεκατομμύρια ευρώ για ένα κούρεμα της τάξης του 20 με 60 %.

Ειρήσθω εν παρόδω είναι ακατανόητο γιατί τα ΜΜΕ μέλανε συνεχεία για κούρεμα με αποτέλεσμα ο κόσμος να μην καταλαβαίνει.

Το κούρεμα είναι απλά μια μορφή παραγραφής του χρέους. Κούρεμα 20 % σημαίνει απλά ότι αυτός στον οποίο η Ελλάδα χρεωστάει 100 ευρώ μπορεί να πάρει μέχρι 80. Γιατί δεν μιλάνε για παραγραφή χρέους απλά ; μυστήριο… Αυτό δε σημαίνει ότι η όποια παραγραφή δεν έχει κόστος, διαπραγμάτευση, κινδύνους, κλπ αλλά το κούρεμα αυτό είναι. Μια κάποια μορφή παραγραφής…τέλος πάντων στο θέμα μας.

Λέει λοιπόν η Goldman sachs και αναπαράγουν τα ΜΜΕ ότι αυτό το κόστος είναι της πλάκας για τις ευρωπαϊκές τράπεζες αλλά είναι ίσως δύσκολο για τις ελληνικές στις οποίες θα στοίχιζε από 8 μέχρι 25 δισεκατομμύρια ευρώ. Και τα ντόπια παπαγαλάκια εξηγούν ότι αυτό θα είναι καταστροφικό, θα κινδυνέψουν οι καταθέσεις, οι τράπεζες, τα ταμεία, οι ασφαλιστικές και ότι θα κοστίσει στον Έλληνα πολίτη και φορολογούμενο.

Άρα μην την κάνουμε καθόλου η ίσως αργότερα.

Δυο χαρακτηριστικά παράδειγμα τις τελευταίες μέρες που με οδήγησαν σ’ αυτή την ανάρτηση

Η καθημερινή “Σοβαρές επιπτώσεις στην κεφαλαιακή επάρκεια των εγχώριων τραπεζών θα επιφέρει ενδεχόμενο ανα-διάρθρωσης του ελληνικού χρέους, που θα περιλαμβάνει κούρεμα (haircut). Σύμφωνα με ανάλυση της Citigroup, ένα ενδεχόμενο «κούρεμα» του χρέους της τάξης του 40% θα οδηγούσε τον δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας (tier 1) στο 5,3% από 10,9% σήμερα και για την αποκατάσταση της κεφαλαιακής βάσης των τραπεζών θα απαιτούνταν αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου ύψους 4 δισ. ευρώ.”

και ακόμα πιο εκνευριστικό γιατί πρόκειται για ένα blog που μ’ αρέσει το antinews.gr – σ’ ένα άρθρο με τίτλο

Θα θησαυρίσουν από το κούρεμα της Ελλάδας όσοι πόνταραν στην αναδιάρθρωση γράφει μεταξύ άλλων δακρύ-βρεχτων : Γι’ αυτό λοιπόν αυτό το ύποπτο παιχνίδι με τις συνεχείς φήμες για αναδιάρθρωση. Οι απώλειες θα είναι μικρές, τα κέρδη τεράστια για τους ξένους. Ήδη γερμανικές και γαλλικές τράπεζες συντάσσουν τους προϋπολογισμούς τους εγγράφοντας ζημιές που, όπως λένε, μπορούν να αντέξουν χωρίς κραδασμούς. Αλίμονο στις ελληνικές τράπεζες που δε θα αντέξουν ούτε ένα «κούρεμα» 20%. Θα καταρρεύσουν αμέσως, οδηγώντας στην απόγνωση και χιλιάδες επιχειρήσεις και νοικοκυριά. Οποιοδήποτε κούρεμα είναι κακό, κι όποιος λέει το αντίθετο απλά παίζει το παιχνίδι των κερδοσκόπων. Και δυστυχώς, επειδή ακριβώς τα «λεφτά είναι πολλά» η αναδιάρθρωση θα είναι αναπόφευκτη με όποιο τρόπο κι αν αυτή γίνει. Έτσι κι αλλιώς τα βάρη θα πέσουν και πάλι στις πλάτες του ελληνικού λαού.

Ωραία, καταπληκτικά..

Αφού μισθωτοί και συνταξιούχοι πλήρωσαν τον χρόνο που χρειάζονταν οι τράπεζες ελληνικές και ξένες να διαχειριστούν τους κινδύνους τους τώρα τους εξηγούμε και τους προετοιμάζουμε να πληρώσουν και τις ενδεχόμενες απώλειες…γιατί δεν θα βάλουν το χέρι στη τσέπη οι καημένοι οι μέτοχοι…

Παραθέτω τον πινάκα κερδών της Εθνικής έτσι όπως προκύπτει από τους δημοσιευμένους ισολογισμούς στο site της. Πρόκειται για καθαρά κέρδη προς διάθεση σε εκατομμύρια ευρώ

Μόνο η Εθνική Τράπεζα στην δεκαετία συσσώρευσε – μετά από φόρους και έκτακτες εισφορές – σχεδόν 9 δισεκατομμύρια ευρώ.

Για να καταλάβουμε τη σχέση μεγέθους το 2005 τα κέρδη της εθνικής ήταν το 37% του συνόλου των έξι μεγάλων (εθνική, alpha, eurobank, εμπορική, Πειραιώς, αγροτική) που μόνο για το 2005 κατέγραψαν κέρδη πάνω από 2 δισεκατομμύρια.

Αν η αναλόγια ισχύει για την δεκαετία κι επειδή τα κέρδη των καημένων ελληνικών τραπεζών που μας προετοιμάζουν για νέες περικοπές για να σωθούν ξεπερνούν τα 25 δις.

Αλλά όπως μας εξηγεί η καθημερινή αν λόγω αναδιάρθρωσης χρειαστεί αύξηση κεφαλαίων 4 η 6 δις… που να τα βρουν οι καημένοι οι μέτοχοι…μόνο 25 δις έβγαλαν επίσημα εδώ και δέκα χρόνια, …

Ουδέν άλλον σχόλιο πλην ενός

Η αναδιάρθρωση είναι αναπόφευκτη.

Από την αρχή ήταν η καλύτερη λύση για τη χωρά αν είχε μια κυβέρνηση να την υπερασπιστεί…

Και το θέμα δεν είναι αν είναι καλή η κακή λύση αφού είναι η μόνη.

Το θέμα είναι ποιος θα την πληρώσει ..

Πάλι μόνο οι μισθωτοί και συνταξιούχοι ;

Περαστικά μας

Καλυτέρα πλούσιος και υγιής : η επιστημονική επάρκεια του κ. Chris Uregian, ιδιοκτήτη της CC"&C Advisors, συμβούλου του υπουργείου οικονομικών

2011-03-25T06:07:00.001-07:00

Πολύς θόρυβος γίνεται με την πρόσληψη της εταιρείας φάντασμα CC&C advisors, ως συντονιστή των αποκρα-τικοποιήσεων. Ο κ. Παπα-κωνσταντίνου σε οργίλη και … αλόγιστη ανακοίνωση, μίλησε περί πανεπιστημιακά αξιόλογου στελέχους. Τα περί αξιοπερίεργης σύσ-τασης, έδρας και ικανότητας της εταιρείας έχουν σχολιαστεί παντού παρά την καταιγιστική σιωπή των μεγάλων ΜΜΕ. Αλλά επειδή ο κ. Παπακωνσταντίνου μπορεί και να εντυπωσιά-στηκε από τις ακαδημαϊκές περγαμηνές του κ. Uregian, αποφασίσαμε να μην στερή-σουμε το Πανελλήνιο από τα συμπεράσματα της μοναδικής εργασίας που αποδίδεται – με άλλους – στον κ. Uregian.

Η μοναδική εργασία που βρήκαμε να αποδίδεται στον σύμβουλο είναι ένα working paper της Παγκόσμιας Τράπεζας με τίτλο “Technology Adoption and the Investment Climate: Firm-Level Evidence for Eastern Europe and Central Asia”. Χρήση τεχνολογίας και επενδυτικό κλίμα : ενδείξεις επίπεδου επιχειρήσεων στις χώρες της ανατολικής Ευρώπης και κεντρικής Ασίας. Αν υπάρχουν κι άλλες και είναι του ιδίου επιπέδου…

Μόνο την τελική σελίδα συμπερασμάτων μεταφράσαμε που βοηθά πολύ και στην κατανόηση του επίπεδου επιστημονικής επάρκειας αλλά και στην προφανή σχέση του θέματος με την δουλειά που ανετέθη. Να πούμε ότι με λύπη σχολιάζουμε τον κ. Uregian που προφανώς είναι στο αρχικό επίπεδο μεταπτυχιακού φοιτητή, ούτε καν διδακτορικού, αλλά η ανακοίνωση του κ. Παπακωνσταντίνου είναι υποτιμητική για τον κόσμο και την όποια επιστημονική κοινότητα. Η μετάφραση είναι σε εισαγωγικά, οι παρεμβάσεις μας σε πλάγια γράμματα.

Συμπεράσματα του Chris Uregian ( τελευταία σελίδα του paper)

“Το κείμενο αυτό εξετάζει την σχέση επενδυτικού κλίματος και προηγμένης τεχνολογίας από επιχειρήσεις της Ανατολικής Ευρώπης και Κεντρικής Ασίας, με βάση ένα δείγμα επιχειρήσεων προερχόμενο από τα δεδομένα 2002 και 2005 της Παγκόσμιας Τράπεζας για το επιχειρηματικό περιβάλλον και τις επιδόσεις των επιχειρήσεων. Διακρίναμε τους παράγοντες του επενδυτικού κλίματος σε τρεις κατηγορίες - συμπληρωματικές εισροές, κίνητρα της αγοράς, και πρόσβαση στην διεθνή γνώση - και εκτιμήσαμε ισχυρές συσχετίσεις των κατηγοριών με την υιοθέτηση προηγμένης τεχνολογίας, εκφραζόμενης μέσω της κατά ISO πιστοποίησης και την χρήση του διαδικτύου από τις επιχειρήσεις. Οι διαπιστώσεις μας έχουν επιπτώσεις για τις πολιτικές που αποσκοπούν στην ταχύτερη και μεγαλύτερη υιοθέτηση προηγμένων τεχνολογιών από τον ιδιωτικό τομέα στην Ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία. Συγκεκριμένα, προκύπτει ότι επιχειρήσεις με πρόσβαση στις κατάλληλες συμπληρωματικές εισροές (ειδικευμένο εργατικό δυναμικό, αποτελεσματικό management, επενδύσεις σε έρευνα και ανάπτυξη, χρηματοδότηση, πρόσβαση στη διεθνή γνώση και, σε καλή υποδομή), είτε μέσω άμεσων ξένων επενδύσεων είτε λόγω εξαγωγών, είναι πιο πιθανό να διαθέτουν πιστοποίηση ISO ή να χρησιμοποιούν το διαδίκτυο.”

Άψογο έτσι ; Είναι όντως πιθανότερο όταν υπάρχει χρήμα, εξαγωγές, επενδύσεις, ερευνά, προσωπικό υψηλής ειδίκευσης, και γενικά τα πάντα, να έχεις πιστοποίηση και να χρησιμοποιείς το διαδίκτυο. Όπως είναι γενικά καλυτέρα να είσαι πλούσιος και υγιής παρά φτωχός και ασθενής. … Συμβαίνει … Αλλά έχει και συνέχεια…

“Αντίθετα τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η σχέση μεταξύ κινήτρων της αγοράς και πιστοποίησης κατά ISO ή χρήσης του διαδικτύου είναι πιο σχετική. Ενώ η πίεση των καταναλωτών ωθεί τις επιχειρήσεις στην Ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία να υιοθετήσουν προηγμένη τεχνολογία, η πίεση από τους ανταγωνιστές δεν επηρεάζει, πράγμα που ίσως φαίνεται παράλογο σε μια ανεπτυγμένη οικονομία, αλλά είναι λογικό και από προηγούμενες έρευνες που δείχνουν ότι η πλειονότητα των επιχειρήσεων στην Ανατολική Ευρώπη και την Κεντρική Ασία αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρές ελλείψεις πόρων (κυρίως χρηματοδοτικών) και έτσι μόνο επιχειρήσεις με σημαντικές αποδόσεις μπορούν να χρηματοδοτήσουν την υιοθέτηση προηγμένης τεχνολογίας. Ως εκ τούτου, θεωρούμε ότι οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις είναι σημαντικά πιο πιθανό να υιοθετήσουν προηγμένη τεχνολογία, ιδίως μέσω της χρήσης του διαδικτύου. Τα αποτελέσματα μας δείχνουν επίσης ότι οι επιχειρήσεις που ιδιωτικοποιήθηκαν παρουσιάζουν καλύτερα αποτελέσματα υιοθέτησης τεχνολογίας μόνον όταν υπάρχει σαφής ιδιώτης ιδιοκτήτης με ελπίδα κερδοφορίας και εξουσιοδοτημένος να κάνει αλλαγές.”

Καλό ε ; μετά την ανάλυση αυτή που.. χρειάστηκε δεδομένα, αναπτύ-χθηκε έντονη συνείδηση στους επιχειρηματικούς κύκλους αλλά και στην Διεθνή Τράπεζα ότι γενικά η σοβαρή έλλειψη πόρων ιδίως χρηματοδοτικών αποτελεί ανασχετικό παράγοντα για επενδύσεις τεχνολογικού εκσυγχρονισμού που γίνονται ευκολότερα σε φίρμες με υψηλή κερδοφορία. Τα περί ιδιώτη ιδιοκτήτη είναι οι γενικές και άσχετες με το θέμα ιδεοληψίες νεαρού εξασκούμενου σε φιλελεύθερο περιβάλλον, συγχωρούνται ο μιμητισμός είναι βασικός παράγον ένταξης στην περιβάλλουσα κοινοτυπία. Αλλά παραμένουν γενικότητες του τύπου είναι καλύτερο το ιδιωτικό management από την κρατική γραφειοκρατία η την ασυμφωνία μετοχών, άλλες αλήθειες που η σχετική έρευνα προώθησε. Και συνεχίζει ακάθεκτος..

“Όπως με τον ανταγωνισμό, η συσχέτιση μεταξύ διακυβέρνησης και υιοθέτησης της τεχνολογίας φαίνεται, κατά μέσο όρο στην περιοχή, αρνητική αλλά τα αποτελέσματα επηρεάζονται πολύ από τις χώρες της CIS (πρώην σοβιετική ένωση). Αντίθετα, η σχέση αυτή αντιστρέφεται στις 8 χώρες μέλη της ΕΕ, όπου η καλύτερη διακυβέρνηση συσχετίζεται με ισχυρότερη προστασία των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και των συμβολαίων, με πολιτικές πιο φιλικές προς τις επιχειρήσεις και όπου το κανονιστικό πλαίσιο παρέχει κίνητρα για την υιοθέτηση της τεχνολογίας. Τα στοιχεία αυτά υποδηλώνουν ότι στις χώρες της CIS η μείωση της κερδοσκοπικής (φορολογικής (?) θέλει να πει ο ποιητής μάλλον) "παρενόχλησης" των ανταγωνιστικών επιχειρήσεων από τις αρχές και οι βελτιώσεις της χρηματοπιστωτική διαμεσολάβησης είναι πιθανό να οδηγήσουν σε πιο συχνή υιοθέτηση νέας τεχνολογίας.”

Το κατά πόσο τα καθ’ ομολογία τους αρνητικά συσχετιζόμενα στατι-στικά δεδομένα επιτρέπουν στους συγγραφείς τη διατύπωση τόσο γενικευμένων ιδεοληψιών δεν το σχολιάζουμε. Κάθε ακαδημαϊκός σε θετικές και κοινωνικές επιστήμες γνωρίζει την διαφορά συσχέτισης (correlation) και αιτιότητας (causality) και έχουμε όλοι γελάσει με τις φραστικές αποδόσεις αιτιότητας σε συσχετίσεις από τους φοιτητές. Αλλά είναι επίσης γνωστό ότι τέτοιου είδους στατιστικά λιβανιστήρια που οι υποθέσεις εμπεριέχουν τα συμπεράσματα παράγονται αφειδώς σε οργανισμούς λογιστικής ιδεοληψίας. Τώρα γιατί τα αναπτυξιακά τους αποτελέσματα είναι της πλάκας… αρκεί να διαβάσει κάνεις τα παραπάνω για να καταλάβει. Και το ύστερο μεγάλης εμβέλειας συμπέρασμα.

“Μαζί με την ανωτέρω διαπίστωση ότι σε περιβάλλοντα πιστωτικών περιορισμών, οι επιχειρήσεις με σημαντική κερδοφορία είναι πιθανότερο να υιοθετήσουν προηγμένη τεχνολογία, τα ανωτέρω υπογραμμίζουν την σημασία της βελτίωσης των κινήτρων της αγοράς, σε συνδυασμό με τις προσπάθειες για τη βελτίωση της πρόσβασης στις διεθνείς γνώσεις και τη διαθεσιμότητα των κρίσιμων συμπληρωματικών εισροών (sxolioblog: δηλαδή ειδικευμένου προσωπικού, ικανού management, Κερδοφορίας, εξαγωγικής δραστηριότητας, κλπ). Συνεπώς το γενικό συμπέρασμα οικονομικής πολιτικής των αποτελεσμάτων μας είναι, ότι, προκειμένου να αυξηθεί η υιοθέτηση της τεχνολογίας από επιχειρήσεις της Ανατολικής Ευρώπης και της Κεντρικής Ασίας, υπάρχει ανάγκη για συμπληρωματικές μεταρρυθμίσεις στο επενδυτικό κλίμα: βελτιώσεις όσον αφορά την πρόσβαση σε διεθνείς γνώσεις, η αύξηση της διαθεσιμότητας των κρίσιμων συμπληρωματικών εισροών, μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο για τη βελτίωση των κινήτρων της αγοράς κίνητρα.” (τέλος των συμπερασμάτων)

Ναι κάπως έτσι είναι, όταν όλα πάνε καλυτέρα, εξειδίκευση του προσω-πικού, ευχέρεια επένδυσης, ισχυρή κερδοφορία, εξαγωγικός προσανατολισμός, επιδοτήσεις τεχνολογικής ανάπτυξης, χρηματοπιστωτική άνεση, πρόσβαση στην διεθνή γνώση, παρατηρείται γενικά μια μεγαλύτερη διείσδυση τόσο της πιστοποίησης όσο και της χρήσης του διαδικτύου παράγοντες που κατά τους συγγραφείς ορίζουν αρκετά καλά την έννοια της προηγμένης τεχνολογίας. Μάλιστα…

Άντε επειδή πείστηκα ότι ο πιτσιρικάς μπλόφαρε τον κ. Παπακωνσταντίνου με τις ακαδημαϊκές περγαμηνές του, αποφάσισα να δώσω τζάμπα στην Ελληνική δημοκρατία την πεμπτουσία των συντονιστικών χρηματοοικονομικών συμβούλων που μπορεί να δώσει ο κ. Uregian και η CC&C advisors. Και μην με ξύσει το Υπουργείο για τους ακαδημαϊκούς μου τίτλους. Λοιπόν κ. Υπουργέ όπως συνάγεται από το παραπάνω δοκίμιο και όπως πιθανώς σας πει και ο κ. Uregian:

Οι ελληνικές αποκρατικοποιήσεις θα πάνε καλυτέρα αν βρεθούν αγοραστές, αν είναι διατιθέμενοι να πληρώσουν κάποια τιμή που να μην μας εξευτελίζει, αν το χρηματιστήριο ανέβει και λέμε ότι αξίζουμε κάτι παραπάνω, αν βελτιωθεί το επενδυτικό κλίμα και οι ξένοι θεωρούν την Ελλάδα αξιόπιστη χώρα

Επίσης αν τα πράγματα πάνε γενικά καλυτέρα και μειωθεί η γραφειοκρατία, δεν υποψιάζονται οι πάντες τους πάντες για μίζες ( είδατε τι έγινε με την CC&C advisors, δεν είναι χώρα αυτή που ζούμε…), αν η Ελλάδα κατέλθει στην κλίμακα της διαφθοράς, αν επίσης η Ευρωπαϊκή Ένωση πάρει τα κατάλληλα μέτρα

Επίσης αν σταματήσουν τα blogs να λένε τέτοια για τις αγγλικές εταιρίες που μας συντονίζουν…, αν δοθεί το Ελληνικό χωρίς διαγωνισμό γιατί αλλιώς οι Kαταριανοί δεν θα έλθουν όπως με τόση απλότητα μας είπε μια μέρα σε συνέντευξη συνάδελφος σας, αν το fast-track και ο απόλυτα αδιαφανής νομός 3049 περί ιδιωτικοποιήσεων σας επιτρέπουν, όπως και στον προκάτοχο σας, να ορίζεται σύμβουλο και τις τράπεζες που θέλετε και τον κηπουρό σας, για το καλό του τόπου.

Γενικά όπως και στο παραπάνω ακαδημαϊκό πόνημα θα πάνε καλά αν…όλα πάνε καλά.

Εκχωρώ ανεπιφύλακτα και χωρίς αντίτιμο τις παραπάνω συμβουλές στην ελληνική δημοκρατία.

Και για προλάβω ερωτήσεις για την φωτογραφία που διάλεξα για το άρθρο. Ακαδημαϊκή περιβολή φέρει η κοπέλα, πιο χαριτωμένη είναι από τις φωτογραφίες της εταιρείας και του κ. Uregian που βρήκα και, μετά από το άρθρο που διάβασα, δεν μου φαίνεται λιγότερο σχετική με το θέμα. Άρα γιατί όχι ;

Δεν θα πουληθεί δημόσια γη !!! Το σήριαλ άρχισε, τα δάκρυα στάζουν και οι δουλειές γίνονται

2011-02-15T14:43:00.001-08:00

Το τραβάει η όρεξη μας.

Από την Παρασκευή ασχολούνται όλοι μα όλοι, κι εμείς μαζί, με τις δηλώσεις της τρόικας, την αντίθεση της κυβέρνησης και το ξεπούλημα της δημόσιας γης. Το νέο σήριαλ που άρχισε στο MEGA, είναι διακαναλικό και η συγχορδία είναι εθνική.

Ο Πρετεντέρης, δηλαδή το μητσοτακικό και βενιζελικό ΠΑΣΟΚ και ο Τσίμας, δηλαδή το συνασπισμένο ΠΑΣΟΚ,αποκάλυψαν ότι η τρόικα κυβερνά, ότι το πρόγραμμα του μνημονίου έπεσε έξω και ότι επειδή το πρόβλημα δεν ήταν το έλλειμμα αλλά το χρέος θα πρέπει να πουλήσουμε και τα ασημικά.

Ο Καρατζαφέρης καταδικάζει και βλέπει εκλογές στις 3 Απριλίου, οι δεξιόστροφοι bloggers απορούν τι τον έπιασε τον Πρετεντέρη, βλέπουν επιρροές αιγυπτιακές και φαντάζονται εθνο-εξεγέρσεις

Η ΝΔ απαιτεί την παραίτηση του Παπακωνσταντίνου αλλά δεν κάνει πρόταση μομφής και υπενθυμίζει ότι πέρσι το καλοκαίρι ο κ. Σαμαράς είχε αποτιμήσει στα ίδια 50 δις τα υποτιθέμενα ασημικά του δημοσίου.

Η αριστερά – δημοκρατική και συνασπισμένη – αποκαλύπτει την σύμπλευση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ με την τρόικα και τις πολιτικές της. Και το ΚΚΕ λέει αυτά είναι παραμύθια – ευκαιρία βρήκαν – και όπως το έχουμε πει από την αρχή θα μας πάνε τρέχοντας…

Α συγγνώμη και η Ντόρα.. Ναι. Φταίνε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που ξεπουλάνε τη δημόσια γη αντί να αξιοποιήσουν τη δημόσια περιουσία. Μάλιστα …

Και φυσικά το ΠΑΣΟΚ, κόμμα που καλύπτει όλο το φάσμα της ελληνικής λεβεντιάς, από το εθνικόφρονο αντί-ξένο τμήμα της μέχρι τον αριστερόστροφο συνδικαλιστή συγκυβερνήτη των ΔΕΚΟ, συμπεριλαμβανομένου και του εκσυγχρονιστικού κουστουμαρισμένου τραπεζο-μεσάζοντα, γράφει πάλι ιστορία αντιπολιτευόμενο τον εαυτό του, την τρόικα και τους υπουργούς του.

Πάμε σιγά σιγά

Ο Πρετεντέρης δεν τρελάθηκε να φωνάζει στο MEGA και να γραφεί στον ΔΟΛ. Απλά οι προϊστάμενοι του γενικοί εργολάβοι προμηθειών, έργων και πληροφόρησης δεν έχουν ρευστότητα. Δεν υπάρχει χρήμα, οι τράπεζες δεν δίνουν προς το παρόν και αν σήμερα γίνουν άμεσα πωλήσεις, αποκρατικοποιήσεις η παραχωρήσεις υπάρχει κίνδυνος να μην πάρουν τίποτα. Θα τα πάρουν όλα, οι ξένοι μονοί τους αν φυσικά ενδιαφερθούν γιατί αυτό δεν είναι καθόλου, μα καθόλου, σίγουρο, . Διότι οι ντόπιοι δεν βάζουν λεφτά από την τσέπη τους έτσι έμαθαν όλη την μεταπολίτευση και όπως τώρα το δημόσιο θέλει ζωντανό χρήμα να το δώσει στους δανειστές δεν έχουν πιθανότητες, θα τους πάρουν αμπάριζα οι όποιοι ξένοι ενδιαφερθούν. Για αυτό φωνάζει ο κ. Πρετεντέρης. Τελεία. Παράγραφος. Όπως τόσο χαριτωμένα αρέσκεται να γράφει και ο ίδιος. Ηρεμία δεν τόχασε ο άνθρωπος, μια χαρά είναι και ξέρει τι λέει.

Γιατί μιλάνε όλοι για τη δημόσια γη ; γιατί ο Έλλην θέλει να είναι οικοπεδούχος και φαντάζεται ότι κάτι έγινε μ’ αυτό. Έτσι τα αλλά υποτιθέμενα ασημικά θα πουληθούν ξεπουληθούν πιο εύκολα. Ας το καταλάβουμε μια φορά αυτό κι έχουμε τρελαθεί με τα νησιά τα ακίνητα του δημοσίου και όλες αυτές τις χαζομάρες. Άντε να πουληθεί το Ελληνικό στους άραβες, τους γερμανούς δεν έχει σημασία. Τι θα γίνει θα το πάρουν και θα φύγουν ; Απλά θα πρέπει να βρουν τι θα το κάνουν. Κι αν δεν βρουν θα το ξαναπουλήσουν η θα το αφήσουν αναξιοποίητο όπως και το κράτος. Τι ακριβώς σημαίνει η μη πώληση δημόσιας γης; αν πουληθεί δηλαδή κάποια δημόσια γη τι θα γίνει; Δεν θα καταπατηθεί, δεν θα υποβαθμιστεί, δεν θα την πάρουν οι ντόπιοι παράγοντες τζάμπα; Η οι ξένοι που θα την αγοράσουν θα την πάρουν στο εξωτερικό; Μπορεί κάνεις από όλους αυτούς, μεγαλοεργολάβους, μνεγαλοδημοσιογράφους πολιτικούς, κάποιος τέλος πάντων να μας πει τι θα πει να μην πουληθεί γενικά δημόσια γη ; κι αν την πάρουν δηλαδή την δημόσια γη οι προϊστάμενοι του κάθε κ. Πρετεντέρη τι θα κάνουν ; Εργατικές κατοικίες ; αυτό το παραμύθι με την δημόσια γη και τους ξένους μήπως είναι ύποπτο ;

Τα άλλα περιουσιακά στοιχεία : το προηγούμενο παραμύθι έχει άμεση σχέση με το δεύτερο. Τις ΔΕΚΟ και τις άλλες εταιρείες του δημοσίου. Ας ασχοληθούμε με τις διαβεβαιώσεις ότι δεν θα πουληθεί δημόσια γη. Εύκολο είναι γιατί όταν θα πουληθεί θα πρόκειται για αξιοποίηση έτσι δεν είναι ; Τότε όλοι θα θυμηθούν ότι δεν θα φύγει η δημόσια γη από την Ελλάδα και η ενδεχόμενη αξιοποίηση ίσως δημιουργήσει και καμία θέση εργασίας. Στο μεταξύ δεν ασχολείται κανείς – αφού η δημόσια γη δεν φεύγει από την Ελλάδα – με τα πωλητήρια που μπαίνουν στις ΔΕΚΟ και τις άλλες εταιρείες του Δημόσιου. Κι όμως το μεγάλο ρίσκο είναι εκεί. Τι πωλείτε, γιατί, με ποιους όρους. Και μ αυτό δεν ασχολείται κάνεις.Εκτός από το ΚΚΕ που όμως το θεώρει δεδομένο.

Το blog αυτό έχει πολλές φορές γράψει ότι δεν είναι κατά των αποκρατικοποιήσεων, το αντίθετο μάλιστα. Αλλά δεν είναι και υπέρ με τρόπο συστηματικό και ιδεολογικό. Πριν μήνες όταν ο προϊστάμενος του κ. Πρετεντέρη ο κ. Ψυχάρης έγραφε στο Βήμα υποδείξεις προς υπουργούς γράφαμε τα παρακάτω προφανή (http://to-sxolio.blogspot.com/2010/06/blog-post_06.html) :

“Οι υπερβολικές γενικότητες, εκ του πονηρού η εξ αφελείας βλάπτουν. Σε κάθε αγορά, συναλλαγή η εκποίηση το σημαντικό είναι πότε πουλάς, σε ποιον, σε τι τιμή, με ποιους όρους και για ποια διάρκεια εάν πρόκειται για δικαιώματα. Αυτό είναι αυτονόητο τόσο για τον ιδιωτικό όσο και για τον δημόσιο τομέα, και το επιχείρημα ότι πουλάς επειδή δεν τα καταφέρνεις να διοικήσεις είναι το λιγότερο…υποκριτικό, ανιστόρητο και ιδεοληπτικό. Το 1996 ο κ. Ζιπέ, τότε πρωθυπουργός της Γαλλίας ήθελε να πουλήσει την Thomson multimedia για ένα συμβολικό ευρώ ; Δεν τα κατάφερε και η ιδιωτικοποίηση του 1999 οδήγησε σε μια εταιρεία 22.000 υπαλλήλων και πάνω από 6 δισ. τζίρο το 2007. Το δημόσιο δεν χάνει πάντα όταν αξιοποιεί τα δικαιώματα του …”

Το σημαντικό είναι αυτό. Και αν κάνει κάποιος αντιπολίτευση σ’ αυτή τη χωρά μ’ αυτό πρέπει ν’ ασχοληθεί.

Τι θα πουληθεί, σε ποιον, μέχρι τι ύψος, γιατί, και με τι τιμή και όρους. Ποιες θα είναι οι νέες μορφές κρατικής παρέμβασης και ρύθμισης.

Αλλά δυστυχώς αυτά δεν απασχολούν κανέναν γιατί θέλουν και δουλειά και σοβαρότητα.

Το αστείο της χρονιάς : αυστηρή απάντηση της κυβέρνησης στην Τρόικα

2011-02-12T09:23:00.000-08:00

Πολύς ντόρος έγινε με την εικόνα του πρωθυπουργού στη διάσκεψη του ΟΑΣΕ, να μιλάει με την ένδειξη κράτους μπροστά του "TROIKA-GREECE"!

Μετά από εθνικές συγκινήσεις και αγανακτήσεις ένθεν και ένθεν διαπιστώθηκε ότι άλλη τρόικα εννοούσαν εκεί στο Καζακστάν και παίζουν με το πόνο μας.

Το περίεργο είναι ότι αν εννοούσαν την εδώ τρόικα – ΔΝΤ, ΕΚΤ, EE – η εικόνα θα ήταν άλλη, Δεν θα μιλούσε ο πρωθυπουργός. αλλά ο κύριος Μπόμπ Τράα της παραδίπλα φωτογραφίας.

Ο οποίος και μίλησε και μας είπε ότι τα μέχρι τώρα μέτρα του μνημονίου δεν θα λύσουν το πρόβλημα, ότι οι αλλεπάλληλες φορολογικές μεταρρυθμίσεις είναι άχρηστες και ότι – άκουσον άκουσον – η Ελλάδα θα πρέπει να κάνει αποκρατικοποιήσεις και να πουλήσει κρατικές εταιρείες και εμπορικά ακίνητα του κράτους προκειμένου να αποπληρώσει το χρέος της. Στη συνέχεια μετά τις δηλώσεις του τοπικού τοποτηρητή του ΔΝΤ, η επίσημη τρόικα που πάει κι έρχεται προσδιόρισε και το πόσον – 50 δις μέχρι το 2015 – και τις επιχειρήσεις : ΔΕΗ, λιμάνια, Ταχυδρομικό ταμιευτήριο, κλπ και εμπορικά ακίνητα του δημοσίου.

Και η κυβέρνηση, αργά μετά τα μεσάνυχτα, έκανε γραπτή δήλωση που διαμαρτύρεται – στη χωρά που κυβερνά – για τις δηλώσεις της τρόικας που χαρακτηρίζει απαράδεκτες, μας διαβεβαιώνει ότι δεν δέχεται εντολές από κανένα, και επισημαίνει – το άκρον άωτον της κατάντιας – ότι :

«Η συμπεριφορά των εκπροσώπων της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ, κατά τη συνέντευξή τους, ήταν απαράδεκτη. Τους ζητήσαμε να βοηθήσουν και τιμάμε στο ακέραιο τις δεσμεύσεις μας. Δεν ζητήσαμε όμως από κανέναν να παρεμβαίνει στα εσωτερικά της χώρας. Θα πρέπει όλοι να αντιληφθούν τον ρόλο τους. Και αυτό θα το καταστήσουμε σαφές σε όλους τους εταίρους μας. Έχουμε ανάγκη αλλά έχουμε και όρια. Και τα όρια της αξιοπρέπειάς μας δεν τα διαπραγματευόμαστε με κανέναν. Εντολές παίρνουμε μόνο από τον ελληνικό λαό». Και μετά η ΝΔ δεν καταλαβαίνει γιατί είναι σχεδόν μόνιμα αντιπολίτευση. Το ΠΑΣΟΚ έχει χιούμορ …

Απίστευτο ανέκδοτο !!!

Επί ενάμισι χρόνο από τις εκλογές του Οκτώβριου του 2009, δούλευαν το κόσμο λέγοντας ότι το θέμα ήταν τα κρατικά ελλείμματα, οι μισθοί και οι συντάξεις των δημοσίων υπάλληλων και η φοροδιαφυγή των μικροεπαγγελματιών γιατί αυτή των 600 δισεκατομμυρίων της Ελβετίας δεν αγγίζεται και θα διαπραγματευτούμε.

Επί ενάμιση χρόνο δεν άκουγαν τίποτα για τις συνέπειες των μέτρων αυτών στην ανάπτυξη τον κινδύνων της ύφεσης και της ανεργίας.

Επί ενάμιση χρόνο όλες οι περικοπές έγιναν οριζόντια και αναλογικά 10 %, 20 & σε όλους και σ’ αυτούς με 1000 ευρώ μηναίο εισόδημα και σ αυτούς με 5000 ευρώ σαν να μη γνώριζαν ότι τον πρώτο τον καταδικάζεις στη φτώχεια και τον δεύτερο δεν τον ακουμπάς καν.

Επί ενάμιση χρόνο σώζουν τις ΔΕΚΟ μεταφέροντας απλώς τα χρέη τους στο χρέος της γενικής κυβέρνησης και πανηγυρίζουν με δηλώσεις περί μείωσης των ελλειμμάτων λες και είναι δύσκολο να μειώσεις το έλλειμμα κόβοντας μισθούς και μεταφέροντας τα χρέη.

Επί ενάμιση χρόνο καμία αξιοποίηση κρατικής περιούσιας, καμιά ιδιωτικοποίηση παρά μόνο αστείες δηλώσεις περί ιδιωτικοποίησης λείψανων τύπου ΟΣΕ και ξαφνικά η τρόικα λέει ότι όλα αυτά δεν αρκούν, δεν χρησιμεύουν σε τίποτα, δεν φτάνουν.

Επί ενάμιση χρόνο, ενώ το θέμα ήταν το χρέος κα κάθε νέος δανεισμός επιδεινώνει το λογαριασμό, μίλαγαν για το έλλειμμα

Και περίμεναν τι ; ότι η τρόικα μετά τα μερεμέτια του πρώτου ενάμιση χρόνου δεν θα εζήταγε τα ρέστα της ;

Πέρσι τον Απρίλιο ενώ οργίαζε η προπαγάνδα των ελλειμμάτων και των περικοπών που θα μας έσωζαν κι ενώ ο Αντώνης Σαμαράς εκπλησσόταν δήθεν για την προσφυγή στον μηχανισμό και το ΔΝΤ γράφαμε τα παρακάτω

--------

Η πικρή αλήθεια – της προσφυγής στο μηχανισμό - προκύπτει αβίαστα όχι από τα ελλείμματα αλλά από το χρέος της χώρας, που οι κυρίαρχες μεταπολιτευτικές δυνάμεις – ΠΑΣΟΚ και ΝΔ – δημιούργησαν, και του οποίου ακόμα και σήμερα αρνούνται, να αναγνωρίσουν τις πραγματικές διαστάσεις.

Το χρέος της χώρας δεν αντιμετωπίζεται πλέον με δανεισμό όχι γιατί είναι αναλογικά μεγαλύτερο από αυτό άλλων χωρών αλλά γιατί, και ας το λέει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αλήθεια είναι :

η χώρα παράγει όλο και λιγότερο,

η ανταγωνιστικότητα της συνεχώς υποχωρεί,

το χρέος της ως ποσοστό του ΑΕΠ διευρύνεται και η ετήσια εξυπηρέτηση του είναι πλέον δυσβάστακτη

και τα νέα δάνεια, αντί να δημιουργούν πλούτο, εξυπηρετούν το χρέος, και επιδεινώνουν τη κατάσταση.

Δεν άφησαν τον δανειζόμενο να χρεοκοπήσει γιατί αυτό δεν ελέγχεται αλλά οργάνωσαν

την διαδικασία επιτήρησης,

ενεχυριασμού

και κατάσχεσης των περιουσιακών του στοιχείων.

Αυτό είναι το πραγματικό νόημα του μηχανισμού στήριξης.

----------

Γιατί σήμερα διαμαρτύρεται η κυβέρνηση ; Η τρόικα λέει απλά την αλήθεια και προαναγγέλλει, ίσως σε συμφωνία μαζί της, το έργο το έχουμε δει πολλές φορές στον ενάμιση χρόνο, την ενεργοποίηση των δυο τελευταίων μηχανισμών του μνημονίου

Τον ενεχυριασμό και την κατάσχεση των περιουσιακών στοιχείων του δανειζόμενου. Αφού υπήρξε αρκετά χαζός για να μην απειλήσει με χρεωκοπία όταν ακόμα μπορούσε.

Άσε που δεν είναι και τόσο τραγικό να γίνουν πραγματικές αποκρατικοποιήσεις. Είναι ; Το πολύ πολύ, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, να χάσουν κάποιες κομματικές στρατιές. Αλλά δυστυχώς το θέμα είναι σοβαρό. Μεταρρυθμίσεις και αποκρατικοποιήσεις σε κατάσταση πίεσης και εκτάκτου ανάγκης είναι συχνά ξεπούλημα και πανικός. Δυστυχώς για όλους μας.

Και τα κροκοδείλια δάκρυα της κυβέρνησης σε λίγο θα στερέψουν. Θυμηθείτε λίγο τις επίσημες “Μάρθα Βούρτση” της κυβέρνησης : τον κ. Ρέππα και τον κ. Λοβέρδο. Τι μας παίζουν εδώ και ενάμιση χρόνο ;

Δώσαμε μάχη και δεν απολύσαμε ο ένας, δώσαμε μάχη και δεν κλείσαμε ακόμα τα νοσοκομεία ο άλλος.

Σε λίγο η κυβέρνηση θα έχει δώσει μάχη και θα μας πει ότι δεν είναι 50 δις οι αποκρατικοποιήσεις πανικού αλλά 25, 30 η 40. Η μάχη θα έχει κερδηθεί και ο πόλεμος χαθεί. Και θα τους ξαναψηφίσουμε.

Περαστικά μας.

Η κυβέρνηση εξωτερικού- εσωτερικού Παπανδρέου : τα πρόσωπα και οι ρόλοι

2010-12-15T10:37:00.001-08:00

Ο συνομιλητής, ο συντονιστής, η παρέα και οι λοιποί συγγενείς. Ανθρωπομορφική προσέγγιση του συστήματος ΓΑΠ.

Το καλύτερο σχόλια για την πορεία της κυβέρνησης υπήρξε ένα κολάζ που δημοσιεύτηκε σχεδόν παντού, και σ’ αυτό το blog, με τους πραγματικούς – τους πέντε πρώτους απέναντι - υπουργούς της κυβέρνησης Παπανδρέου.

Πρόκειται ωστόσο για την κυβέρνηση εξωτερικού – πως λέγαμε παλιά ΚΚΕ εσωτερικού και εξωτερικού – και φυσικά κι αυτή η κυβέρνηση δοκιμάζεται και ανασχηματίζεται.

O κ. Στρός-Καν να πάρει την πρωτοκαθεδρία της Μέρκελ, να γίνει Σαρκοζύ το 2012, ο κ. Τρισέ να κάψει τους γερμανούς και να παραμείνει κεντρικός τραπεζίτης... Κάθε κυβέρνηση και τα προβλήματα της, κάθε ομάδα και οι ανταγωνισμοί της.

Κοντά σ’ αυτήν την κυβέρνηση εξωτερικού, υπάρχει και η ντόπια κυβέρνηση εσωτερικού που απαρτίζεται από τέσσερις πόλους. Οι άλλες χίλιες και κάτι ομάδες του ιστορικού ΠΑΣΟΚ δεν μετράνε και στην ανάλυση αυτή θα τις αγνοήσουμε ως μη παράγουσες αποτέλεσμα.

Σε οτι μας αφορά πολλά θα εξαρτηθούν από την έκβαση των ανταγωνισμών στην κυβέρνηση εξωτερικού. Ο ΓΑΠ το ξέρει, και γι’ αυτό ειναι πιο πολύ έξω παρά μέσα. Έρχεται, φέρνει το θέμα, η κυβέρνηση εσωτερικού το διεκπεραιώνει και φεύγει πάλι. Ανάλογα με το θέμα κάποια ομάδα το αναλαμβάνει. Ας το δούμε με παραδείγματα.

Συνομιλητής : δυο-τρεις μέρες πριν πάει στις Βρυξέλλες, να δει τα μέλη της κουβέρ-Νησώς εξωτερικού, ο κ. Παπανδρέου έρχεται και λέει στον Συνομιλητή. “Χρειάζομαι η μου είπαν να έχω έτοιμα μέτρα λιτότητας να δείξω οτι είμαι σοβαρός η υπάκουος (αυτό άναυλο-Γής με τις πεποιθήσεις του καθενός)”. Ο Συνομιλητής το ξέρει ήδη, ειναι ο μόνος που μπορεί να μιλάει με την τρόικα, ο μόνος που παίρνουν στα σοβαρά οι οργανισμοί ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΟΟΣΑ, κλπ. Δεν εμπεριέχει κακόπιστη κριτική αυτή η διαπίστωση, ειναι ο μόνος που μπορεί να συνομιλεί και ίσως και να τον ακούνε η να τον πιστεύουν κάπως. Ειναι ο άχαρος αλλά απόλυτα αναγκαίος ρόλος του κ. Παπακωνσταντίνου. Και φυσικά, σαν να αυτενεργεί, δέχεται τα πυρά της αντιπολίτευσης και των λοιπών συγγενών, ομάδας που θα εξηγηθεί πιο κάτω. Ο κ. Παπακωνσταντίνου, είτε το θέλουμε είτε όχι, ειναι αναντικατάστατος γιατί ειναι ίσως ο μόνος που μπορεί να πάρει αυτό το ρίσκο. Το μόνο ίσως μέλος της κυβέρνησης εσωτερικού που μιλάει με την κυβέρνηση εξωτερικού.

Συντονιστής : Μια σειρά πράγματα, και κύρια η αναδιαμόρφωση του εκλογικού και διοικητικού χάρτη της χώρας στην κατεύ-θυνση της διασφάλισης της μελλοντικής επιρ-ροής του ΠΑΣΟΚ αλλά και η καθημερινή δια-κυβέρνηση των αμιγώς εσωτερικών θεμά-των, γίνονται από τον κ. Ραγκούση. Ο εσω-τερικός πρωθυπουργός βήτα (που έχει το καλό γούστο να μην φαίνεται να διεκδικεί, πράγμα δύσκολο για πολιτικούς) ασκεί την εσωτερική διακυβέρνηση της χώρας χωρίς επισήμους τίτλους αντιπρόεδρου, συντονιστή και άλλα ευτράπελα. Και οτι και να λέμε ειναι ο πιο αποτελεσματικός από αυτούς που πέρασαν από το υπουργείο της οδού σταδίου. Α ναι αποτελεσματικός δεν σημαίνει να συμφωνείς αλλά οτι κάνει την δουλειά που του εμπιστεύτηκαν.

Η παρέα : κοντά στους δύο πρώτους, που έχουν μια σχέση με το ελληνικό κράτος, παρεπιδημεί μια σειρά ανθρώπων που είναι φίλοι, παρέα και αυλικοί του πρωθυπουργού. Από αυτόν πηγάζει η – καμιά φορά ανύπαρκτη – σχέση τους με τα κοινά, οι υπουργικοί η συμβουλευτικοί τους θώκοι και οι κοινωνικές τους και επαγγελματικές δραστηριότητες. Δεν είναι οργανωμένοι, πρόκειται για την αυλή του ηγεμόνα και περιλαμβάνει ετερόκλητους παράγοντες που κάνουν πολιτική για την υποτιθέμενη ανάπτυξη. Είναι οι Business developers του συστήματος ΓΑΠ που μέσα στην μαύρη κατάσταση προετοιμάζουν τις business του μέλλοντος μας. Είναι καμπόσοι και μεταξύ τους διαφορετικοί, ο ηγεμόνας είναι εκλεκτικός: σύμβουλοι έλληνες και ξένοι στον λευκό του Μαξίμου οίκον, Παμπούκηδες, Μπιρμπίληδες και Κουβέληδες με αστακοεπενδύσεις και αστακομακαρονάδες, μη θεσμικοί όπως οι αδελφοί Παπανδρέου που έχουν πάρει εργολαβία να προσφέρουν το όνομα ( sic το είπε ο αδελφός Νίκος) Παπανδρέου στη χωρά και όχι στον εαυτό τους, οι διδάκτορες ανύπαρκτων επιστήμων Δρούτσες, φίλοι Γερουλάνοι, διάφοροι τοποτηρητές του στενού πυρήνα ΓΑΠ σε άλλα υπουργεία, και πάει λέγοντας. Αυτοί δεν ασχολούνται βασικά με το κράτος, ανεξαρτήτως θέσεως, αλλά με τις επενδύσεις που θα μας σώσουν, πράσινες, ενεργειακές, μελαχρινές και άλλες. Η παρέα είναι ο τρίτος βασικός πόλος της κυβέρνησης και περιλαμβάνει άμεσους η πνευματικούς συγγενείς της παγκοσμοιοποιημένης πρωθυπουργικής σκέψης.

Ποιά είναι η τέταρτη ομάδα ; Οι λοιποί φτωχοί πλην όμως υπάκουοι εξ αγχιστείας συγγενείς ελέω ιστορικού ΠΑΣΟΚ.

Πάγκαλοι διακοσμητικοί και αστείοι αν όχι τραγικοί αντιπρόεδροι, ηττημένοι και υπάκουοι Βενιζέλοι, αμφισβητίες και νεοφώτιστοι μετά την υπουργο-ποίηση Σκανδαλίδηδες, όλα τα υπόλοιπα στελέχη της κυβέρνησης αναλώσιμοι, εκτελεστές των εν-τολών του συντονιστή, του συνομιλητή, της παρέας, το όλον ΠΑΣΟΚ που ήδη αποτελεί γραφικό παρελθόν.

Και που απεγνωσμένα προσπαθεί, μιας που οι δυο ρολόι του συνομιλητής της κυβέρνησης εξωτερικού και συντονιστή της κυβέρνησης εσωτερικού καλύπτονται, μπας και μια μέρα μπεί στην παρέα. Γιατί ο πόλος ΠΑΣΟΚ σήμερα…δεν ειναι πλέον εξ αίματος η πνευματικός συγγενής αλλά εξ αγχιστείας.

Ο Εκατομμυριούχος, η Πράσινη Ανάπτυξη και ο Νεροκουβαλητής

2010-12-13T11:44:00.001-08:00

Από τον προϊστορικό ιπτάμενο δεινόσαυρο αρχαιοπτέρυγα

http://archaeopteryxgr.blogspot.com/2010/12/blog-post_13.html

Με αφορμή τις υπογραφές του κυρίου Ζερβού και του κυρίου Mouratoglou για «συνεργασία» EDF και ΔΕΗ και με ελάχιστο ψάξιμο, ξαναβρέθηκα στην Γερμανία και στην Κυβέρνηση Κλίντον. Αυτό όχι για να σας πω ότι είμαι …ντετέκτιβ (τρίχες, δημόσιες πληροφορίες βρήκα) αλλά για να δείτε, τι είναι η Πράσινη Ανάπτυξη; γιατί σκίζεστε για την Σωτηρία του Πλανήτη; Ποιός είναι ο Εκατομμυριούχος και ποιος είναι ο Ντόπιος Νεροκουβαλητής;

Pâris Mouratoglou: Ο πολυεκατομμυριούχος της EDF και αντισυμβαλλόμενος της ΔΕΗ. Έφτιαξε μια εταιρία στην Γαλλία την πούλησε στην EDF, κρατάει το 25%, και είναι πάμπλουτος προωθώντας πανάκριβα (για τους καταναλωτές) έργα με πράσινο μανδύα. Να είναι καλά ο άνθρωπος, οι πληροφορίες λένε ότι είναι φίλος της Μητσοτακοπαρέας. Και περιζήτητος!... Υπερήφανη κάποια First Solar που τον έκανε συνεταίρο.

First Solar? Μια χαρά εταιρία φωτοβολταϊκών στην …Αριζόνα και το Βιετνάμ. Ρίχνει τις τιμές, και θέλει αγορές. Οι αγορές προϋποθέτουν Κλιματολαγνεία, και καλούς πωλητές… Και ο κύριος Μουράτογλου, αποδεδειγμένα καλός. Και να και ένα τυχαίο μέλος στο Δ.Σ. της First Solar: Craig Kennedy, Πρόεδρος του German Marshall Fund από το 1995. (Πάω φιρί-φιρί να συνδέσω τον Κλίντον και τον Γκορ με τον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας και το Πράσινο κίνημα. Τι φταίω εγώ; Ακολουθώ την συμβουλή “Follow the money”…

The German Marshall Fund… Καλά… τι είναι πάλι αυτό; Γερμανικό λόμπυ στην Αμερική; Γερμανο-αμερικανική συνεργασία με γραφεία όπου είναι και το …Πράκτικερ; Τρέχα γύρευε… Από την «Ιστορία» του Fund, μάλλον Γερμανογενής επέκταση στην Ανατολική Ευρώπη με λόμπυ και «συμμάχους» στην Αμερική. Τώρα.. με χρηματοδότες την US A.I.D. και την Ολλανδική πρεσβεία στο Βελιγράδι (!;) άντε να καταλάβω, εγώ ο φτωχός, τι μέρος του λόγου είναι και ποιος έχει το πάνω χέρι…

Γιατί τα λέω όλα αυτά: Να καταλάβουν οι δικοί μας καλοπροαίρετοι οικολόγοι και παραμυθιασμένοι λάτρεις της πράσινης αειφορίας, ότι οι ιδεολογίες και το χόμπυ τους έχουν σκοτεινές και μαύρες ρίζες. Και, δυστυχώς, ότι και ο ΓΑΠ, ο Πρωθυπουργός μας, εν γνώσει του ή εν αγνοία του, είναι νεροκουβαλητής. Λυπάμαι… Φαίνεται με μόνο 20 λεπτά ψάξιμο στο διαδίκτυο. Τα περί Μουράτογλου και Μητσοτάκη, δεν τα βρήκα στο διαδίκτυο, αλλά στην …κοινωνική Αθήνα.

Μην ξεχνάτε: Όοοολα αυτά είναι εφικτά μόνο εάν ακριβύνει το ελληνικό ρεύμα. Το φτηνότερο στην Ευρώπη. Αυτό που ήξερε η Μπιρμπίλη ότι θα ακριβύνει, με το που μπήκε στο Υπουργείο «Κλιματικής Αλλαγής». Στημένη η δουλειά. Και, αντί να σπαταλάω τόση ενέργεια να τα σκαλίζω, εάν τρύπωνα στο κύκλωμα, θα έβγαζα και εγώ πολλά λεφτά... Αλλά δεν μου αρέσει να κλέβω χήρες και ορφανά.

Μια μικρή κρατικοποίηση στη Γερμανία, ένα γαλλο-ελληνικό μνημόνιο ενεργειακής συνεργασίας, και το τέλος του κράτους στις αδύναμες χώρες της ευρωζώνης;

2010-12-12T23:22:00.000-08:00

Ως συνήθως τα πράγματα λέγονται αλλά δεν συσχετίζο-νται. Και η λογική τους αποκαλύπτε-ται μόνο με τον συσχετισμό τους. Που ανώδυνα, σχε-δόν αδιάφορα, ψι-θυρίζει την εσωτε-ρική τους λογική ενώ η επικαιρό-τητα αναλώνεται στην επιφανειακή παρουσίαση που έχει προ πολλού αντικαταστήσει την κριτική η την ανάλυση. Την κριτική των γεγονότων όμως και όχι των ιδεοληψιών του καθενός μας.

Ας αρχίσουμε από το Γάλλο-ελληνικό μνημόνιο από τα ΝΕΑ…

ΜΠΗΚΑΝ (2 Δεκεμβρίου ) οι υπογραφές µεταξύ της ΔΕΗ και της γαλλικής EDF για την από κοινού ανάπτυξη έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην Ελλάδα. Το µμνημόνιο συνεργασίας υπέγραψαν ο επικεφαλής της γαλλικής εταιρείας Πάρις Μουράτογλου και ο πρόεδρος της ΔΕΗ Αρθούρος Ζερβός,και αφορά τη συµµμετοχή µε µμετοχικό ποσοστό της ελληνικής επιχείρησης σε µια σειρά έργων που αναπτύσσει η γαλλική εταιρεία στην Ελλάδα από 30 έως 49%.

Και ο διαδικτυακός φίλος archaeopteryxgr (http://archaeopteryxgr.blogspot.com/), δεν τον ξέρω αλλιώς τον άνθρωπο, επιμένει οτι η υπογραφή αυτή βλάπτει την ΔΕΗ και τη χώρα, συνεπής στον αγώνα του, με επιχειρήματα, κατά των ανανεωτικών πηγών ενέργειας. Αλλά πάμε και στην κρατικοποίηση.

Τέσσερις μέρες μετά, στις 6 Δεκεμβρίου, ο Γαλλικός τύπος έγραφε : Οι αγορές χαιρετίζουν την πώληση της συμμετοχής της EDF στην γερμανική εταιρεία EnBW. Ποιος αγόραζε; Το γερμανικό κρατίδιο Bade-Wurtemberg. Μια μικρή κρατικό-ποίηση που απέφερε στην EDF 4,7 δισεκατομμύρια ευρώ σε μετρητά και 2,3 δισεκατομμύρια ακύρωση χρεών σύνολο με 7 δισεκατομμύρια ευρώ, οι Γερμανοί έβγαλαν την EDF από την Γερμανική αγορά ενέργειας, τιμωρώντας την μεταξύ άλλων για το γεγονός οτι η γαλλική αγορά ενέργειας παραμένει ερμητικά κλειστή στους ξένους επενδυτές.

Η ΔΕΗ στο σύνολο της, με βάση τη σημερινή τιμή της μετοχής της στα 11,27 ευρώ ( δυο φορές παραπάνω από την ονομαστική αξία των μετοχών της στα 4,6 ευρώ) αξίζει χρηματιστηριακά 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ, δυόμιση φορές λιγότερο από την μικρή κρατικοποίηση των 7 δισ. της συμμετοχής της EDF στην τέταρτη ενεργειακή εταιρία της Γερμανίας.

Και δεν ειναι ακριβώς αλήθεια οτι η Γαλλική αγορά δεν έχει ανταγωνιστές για την EDF. Έχει : Την SUEZ που απορρόφησε το Gaz de France, την Direct Energie και άλλους πολλούς. Αλλά ειναι όλοι γάλλοι, οι συμμέτοχες ξένων ειναι μηδαμινές και το σύστημα ειναι οργανωμένο με τέτοιο τρόπο που το μονοπώλιο της EDF ειναι σχεδόν απροσπέλαστο. Αλλά εκεί δεν πήγε η τρόικα και η Commission να θέσουν θέμα μοντέλου ενεργειακής αγοράς.

Και οι γερμανοί, που εδώ και μια δεκαετία γκρινιάζουν για την διεθνή δραστηριότητα της EDF και την παράλληλη διατήρηση του μονοπωλίου στο εσωτερικό της Γαλλίας, απέβαλλαν την EDF από την εσωτερική τους αγορά πληρώνοντας αδρά μια κρατικοποίηση. Που φυσικά και θα ξανά-ιδιωτικοποιηθεί αργότερα. Αλλά δεν ειναι κι αυτοί στην ενεργειακή αγορά της Γαλλίας.

Η μικρή κρατικοποίηση στη Γερμάνια, που αξίζει δυόμιση φορές όσο η ΔΕΗ δεν ειναι ενοχλητική για την απελευθέρωση της αγοράς. Ούτε και το μονοπώλιο της EDF ειναι. Γιατί απλά, είτε στη Γάλλια, είτε στην Γερμανία, το κράτος ακόμα υπάρχει, διαπραγματεύεται και επεμβαίνει. Όχι αναγκαστικά υπέρ των αδυνάτων, αλλά η ύπαρξη του και η επέμβαση του, αποτελεί ακόμα ανάχωμα για τους αδύνατους.

Εδώ με τι επιχειρήματα διαπραγματεύονται το θέμα της ΔΕΗ η πράσινη, μη εκλεγμένη κ. Μπιρμπίλη και ο πανεπιστημιακός κ. Ζερβός ; Απλά δεν διαπραγματεύονται τίποτα για δυο λόγους

Ο πρώτος γιατί δεν ξέρουν, όσο κι αν αυτό ηχεί δυσάρεστο και παράξενο : Οι πρά-σινες φιλολογίες πολιτικού η επιστημονικού τύπου (και μην ακούσω για ιδεολογικές ουδετερότητες της επιστήμης…) δεν αποτελούν βάση για διαπραγμάτευση εν αγνοία των βασικών καταστάσεων της αγοράς στις άλλες χώρες της ευρωζώνης.

Ο δεύτερος γιατί εδώ, δεν υπάρχει πλέον κράτος. Το καταργήσαμε εμείς με τις πολιτικές δανεισμού της μεταπολίτευσης και η Τρόικα ήρθε απλά να επιβεβαιώσει νομικά (de jura) αυτό που είχε ήδη συμβεί de facto.

Οτι στις αδύναμες χώρες της ευρωζώνης, το κράτος έχει καταργηθεί και ένα άλλο μοντέλο, μη ελεγχόμενο από οποιαδήποτε δημοκρατική διακυβέρνηση και εκλογή, έχει αναλάβει να το αντικαταστήσει. Η ευρωπαϊκή εκδοχή της λεγόμενης παγκόσμιας διακυβέρνησης ;

Αλλά και η ώρα της κεντρικής Ευρώπης πλησιάζει με γοργά βήματα.

Αλλά ας είμαστε περήφανοι : παίζουμε ένα ρόλο δοκιμαστικού πεδίου βολής στην απόπειρα ευθείας ανάληψης της διακυβέρνησης από το χρηματοπιστωτικό σύστημα που εξελίσσεται στις μέρες μας. Άσχετα αν επιτύχει. Που δεν ειναι σίγουρο. Και όπως ειναι γνωστό, η Ελλαδα έχει προσφέρει στην Ευρώπη…