Απαράδεκτοι 86

«Τα Προσφυγικά της Αθήνας» στα σκίτσα του Γάλλου καλλιτέχνη Nicolas Hubesch

2022-11-28T22:07:00.004+02:00

Εκατοντάδες εκατομμύρια Έλληνες που ζούσαν στη Μικρά Ασία πριν από 100 χρόνια, εκδιώχθηκαν από τη χώρα τους, ή αναγκάστηκαν να την εγκαταλείψουν για να γλυτώσουν από τις σφαγές. Εκείνη την περίοδο ο κόσμος αναταράχτηκε από τεράστιες αλλαγές, άλλαξε δια παντός το πρόσωπο της σύγχρονης Ελλάδας. Ένα από τα μεγαλύτερα θέματα ήταν το προσφυγικό. Το 1923 ως το 1930 ιδρύθηκε με τη βοήθεια της Κοινωνίας των Εθνών την Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ), που δημιούργησε προσφυγικούς συνοικισμούς.

Το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος από τις 15 Σεπτεμβρίου έως τις 13 Οκτωβρίου, παρουσίασε την έκθεση σκίτσων του Γάλλου καλλιτέχνη Nicolas Hubesch «1922 / 2022, Τα Προσφυγικά». Η θεματολογία της έκθεσης, είχε να κάνει με τις ζωντανές μνήμες των κτιρίων που στέγασαν τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας μετά την Καταστροφή της Σμύρνης στις γειτονιές της Αττικής. Κύριος σκοπός του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος, είναι να παραμείνει σημείο αναφοράς ξεχωριστών συναντήσεων, μεταξύ της ελληνικής και της γαλλικής κοινωνίας.

Ποιος είναι ο Γάλλος καλλιτέχνης: Ο Nicolas Hubesch γεννήθηκε το 1969 στα προάστια του Παρισιού, από Βέλγο πατέρα και Γαλλίδα μητέρα. Μετά από ένα πέρασμα από τη Lyon, τη Dijon και το Strasbourg, όπου φοίτησε στο τμήμα εικονογράφησης της Ecole des Arts Décoratifs, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, έκανε διάφορες περιστασιακές δουλειές και στη συνέχεια άρχισε να εργάζεται για τον Τύπο και εκδοτικούς οίκους, με ειδίκευση στο παιδικό βιβλίο, όπως οι Bayard, Spirou, Actes Sud Junior και l’École des Loisirs (συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τους Serge Bloch, Paul Martin, Catharina Valckx και Jean-Michel Thiriet). Συνεργάστηκε με τον σεναριογράφο Trap στη δίτομη σειρά Aux frontières du quaternaire, η οποία κυκλοφόρησε μεταξύ 2004 και 2005. Παράλληλα, με τους συντρόφους του από το Atelier du Coin, συμμετείχε στην δημιουργία του περιοδικού Capsule Cosmique, στο οποίο δημοσίευσε το La Méthode de Savoir Survivre και το Vladimir sur les toits (από το 2004 έως το 2006), ενώ ταυτόχρονα συνεργάστηκε με την Anne Baraou σε ένα κόμικ για τις εκδόσεις Dargaud. Έκτοτε, έχει εκδώσει περίπου πενήντα κόμικς και παιδικά άλμπουμ για μεγάλο αριθμό εκδοτών στη Γαλλία.

Από το 2015 έζησε μεταξύ Παρισιού και Αθήνας, μια πόλη που ερωτεύτηκε και η οποία τον ενέπνευσε να σχεδιάσει αμέτρητα σκίτσα.

«Ίσως λόγω του κορωνοϊού να έχω περπατήσει τόσο πολύ στους δρόμους της Αθήνας, με το πιστοποιητικό στην τσέπη που με εξουσιοδοτεί να ταξιδεύω σε ακτίνα 1 χλμ από το Παγκράτι και τις παρακείμενες συνοικίες: Γούβα, Βύρωνα, Καισαριανή… Στη στροφή των στενών αυτών, ανακαλύπτω τα μικροσκοπικά σπίτια των προσφύγων από τη Μικρά Ασία. Μερικά διατηρημένα, έχουν παραμείνει όμορφα, αλλά τα περισσότερα αποσυντίθενται σιγά σιγά εδώ και έναν αιώνα. Γύρω τους η πόλη έχει φυτρώσει σαν μανιτάρι.

Στην αρχή, ήταν σκηνές, ίσα ίσα για καταφύγιο, που αργότερα έδωσαν την θέση τους σε καλύβες από σανίδες, και αυτές με τη σειρά τους σε μικρές πλίνθινες παράγκες που υπάρχουν ακόμα και σήμερα, στη οδό Σμύρνης ή Ανατολής, στη σκιά των πρόσφατων ψηλών κτιρίων.

Ήθελα να τα ζωγραφίσω πριν εξαφανιστούν οριστικά, με τη ζωή, τους ανθρώπους να περνούν, τις γάτες παντού, τα μικρά μονώροφα κτίρια που ακολούθησαν, όπως στη Νίκαια και μετά τα μεγαλύτερα στη λεωφόρο Αλεξάνδρας. Τα περισσότερα από αυτά κατοικούνται ακόμα, αλλά από άλλους πρόσφυγες, Ρομά, Πακιστανούς, Αφγανούς…

“Είμαστε όλοι πρόσφυγες”, αυτό το γκράφιτι που διάβασα σε έναν τοίχο στην Αθήνα, τόσο απλό, που τα λέει όλα»

Πηγή: εναλλακτική δράση

Συλλογική Ερμηνεία Φίλων - Το Νερό Των Σταγιατών

2022-05-09T21:39:00.005+03:00

Women of the World Unite

2022-03-08T20:04:00.005+02:00

Ημέρα αφιερωμένη στη γυναίκα η σημερινή. Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Η πρώτη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.

Ιστορία της 8ης Μαρτίου

Η 8η Μαρτίου ορίστηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη.

Η ιδέα για τον εορτασμό της προέκυψε κατά το πέρασμα στον 20ό αιώνα, το οποίο σηματοδοτήθηκε από την εκβιομηχάνιση, την πληθυσμιακή έκρηξη και τις ριζοσπαστικές ιδεολογίες. Το έναυσμα, όμως, είχε δοθεί αιώνες πριν, με τη Λυσιστράτη να πρωτοστατεί σε μια ιδιόμορφη «φεμινιστική» απεργία, προκειμένου να τελειώσει ο πόλεμος των ανδρών.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης οι γυναίκες του Παρισιού ζητούσαν «ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα» στις Βερσαλίες. Η γιορτή ουσιαστικά αφορά στους αγώνες συνηθισμένων γυναικών, που με το θάρρος και την αποφασιστικότητα τους έγραψαν ιστορία.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι εργάτριες στο τομέα της υφαντουργίας και του ιματισμού κινητοποιήθηκαν στις 8 Μάρτη του 1857 στη Νέα Υόρκη για τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Η αστυνομία επιτέθηκε και διέλυσε βίαια το πλήθος των λευκοντυμένων γυναικών, όμως το εργατικό κίνημα είχε ήδη γεννηθεί. Δυο χρόνια αργότερα, οι γυναίκες που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις οργάνωσαν το πρώτο εργατικό σωματείο γυναικών και συνέχισαν τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους.

Το 1908 παρέλασαν 15.000 γυναίκες στους δρόμους της Νέας Υόρκης ζητώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου. Υιοθέτησαν το σύνθημα «Ψωμί και τριαντάφυλλα», με το ψωμί να συμβολίζει την οικονομική ασφάλεια και τα τριαντάφυλλα την καλύτερη ποιότητα ζωής.

Η Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε για πρώτη φορά από το Σοσιαλιστικό Κόμμα των ΗΠΑ στις 28 Φεβρουαρίου 1909. Ο εορτασμός της καθιερώθηκε το 1910 με πρόταση της Γερμανίδας σοσιαλίστριας Clara Zetkin κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Διεθνούς.

Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, η φεμινίστρια Alexandra Kollontai έπεισε τον Λένιν να επισημοποιήσει τη γιορτή στη Σοβιετική Ένωση, όμως μέχρι το 1965 αυτή παρέμεινε γιορτή των εργατών.

Η άνοδος του φεμινιστικού κινήματος το 1960 αναζωογόνησε το ενδιαφέρον για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.

Στις μέρες μας, όμως, σε πολλές χώρες η ημέρα αυτή έχει χάσει το πολιτικό της μήνυμα: Αφενός εμπορευματοποιήθηκε και αφετέρου εκλήφθηκε ως ευκαιρία για να εκφράσουν οι άνδρες την αγάπη τους στις γυναίκες, όπως κατά την Ημέρα της Μητέρας και του Αγίου Βαλεντίνου.

Ωστόσο, περιστατικά που σημειώνονται με αφορμή τον εορτασμό της Ημέρας τη Γυναίκας, αποδεικνύουν την ανάγκη προβολής και τίμησης, αν μη τι άλλο, των αγώνων των γυναικών.

Πηγή: tvxs.gr

Ο ιός που σκότωσε το αυτονόητο

2020-04-04T14:06:00.001+03:00

H Συνειδητοποίηση

Θέλησα μια μέρα να μετρήσω
τα θαύματα που δεν αναγνώρισα ως τώρα.
Σταμάτησα το μέτρημα ευθύς
κι άρχισα γοερό το κλάμα.

Πριν από πολλά χρόνια, όταν συνειδητοποίησα πόσα σπουδαία πράγματα συνέβαιναν γύρω μου, μέσα μου, κι εγώ δεν τους έδινα καμία σημασία, άρχισα να αναρωτιέμαι: Γιατί το κάνουμε αυτό στον εαυτό μας; Γιατί άραγε οι άνθρωποι δεν εκτιμούμε όσα έχουμε; Σίγουρα μια απάντηση είναι η φυσική τάση μας για πρόοδο. Αυτή που μας οδηγεί πάντα στο να αναζητήσουμε κάτι καλύτερο. Κι όμως, είναι αυτό δικαιολογία;

Λένε πως όταν δεν εκτιμάμε αυτό που έχουμε, το χάνουμε. Μα πώς να χάσουμε κάτι που δεν είχαμε ποτέ; Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να νιώσουμε ασφαλείς, μια αίσθηση αναγνώρισης και ουσιαστικής έκπληξης από το να είμαστε ευγνώμονες. Όταν χαιρόμαστε αυτό που μας συμβαίνει καθετί νέο είναι στοιχείο έκπληξης.

Η ευγνωμοσύνη λοιπόν είναι ο πιο απλός και συνάμα έξυπνος τρόπος για να είμαστε χαρούμενοι. Δεν χρειάζεται να μοχθήσουμε για να αποκτήσουμε αυτά που ήδη έχουμε. Μόνο να τα εκτιμήσουμε. Άλλωστε, αν δεν εκτιμάμε τις μεγάλες στιγμές όταν έρχονται, γιατί τις κυνηγούσαμε εξαρχής; Και ποιο το νόημα να αναζητήσουμε νέες;

«Έχω», λοιπόν, στη γλώσσα των ανθρώπων σημαίνει «δεν μπορώ να εκτιμήσω»; Είμαστε ως είδος τόσο μακριά από την αλήθεια και την ουσία; Ίσως, μέχρι χθες. Τις τελευταίες ημέρες αλλάζουμε «γλώσσα» γιατί χάνουμε όσα νομίζαμε αυτονόητα.

Σαν να επαναπροσδιορίστηκε η φύση μας, να ανασυστάθηκε το DNA μας, σαν να υπέγραψε ο κάθε κάτοικος αυτού του πλανήτη άτυπο εσωτερικό συμβόλαιο, πως θα δίνει νόημα στο καθετί στη ζωή και δεν θα περιμένει πότε θα ανακαλύψει το υπέρτατο νόημα της ζωής. Δεν θα είναι αφορμή για εορτασμό και σχόλια μονάχα οι κατακτήσεις υψηλών κορυφών και τα θεάματα παραγωγής χιλιάδων ευρώ.

Άλλωστε, τα ωραιότερα θεάματα στο σύμπαν μας είναι δωρεάν. Δεν ξέρω κανένα σόου που να μπορεί να ανταγωνιστεί ένα ηλιοβασίλεμα ή μια αστρολουσμένη νύχτα. Όταν πριν χρόνια έγραφα τη φράση «Αν η θέα ενός ηλιοβασιλέματος, η βόλτα στην εξοχή, μια βουτιά στη θάλασσα, αν όλα αυτά δεν ήταν διαθέσιμα για όλους, θα ήμασταν διατεθειμένοι να ξοδέψουμε μια περιουσία για να τα αποκτήσουμε», δεν είχα ιδέα πόσο επίκαιρη θα μπορούσε κάποτε να γίνει.

Κι όμως, έρχεται η ώρα που αυτονόητα, όπως μια απλή βόλτα στον ήλιο, μοιάζουν έστω και προσωρινά απροσπέλαστα. Τώρα, για κάποιο καιρό, θα τα στερηθούμε. Θα είναι όμως για κάποιο καιρό. Στην αρχή όλα είναι χάος. Έπειτα έρχεται πάντα η αρμονία.

Ναι, η αρμονία θα επιστρέψει, απλά χρειάζεται να κάνουμε υπομονή. Όταν έχουμε υπομονή, τίποτα δεν είναι μακριά, φτάνει να χτίζουμε καθώς περιμένουμε. Μόνο τότε θα αποκαλυφθεί η κορυφή.

Ο ιός αυτός είναι πράγματι δολοφονικός. Κατάφερε να σκοτώσει το αυτονόητο. Ναι, ναι, το αυτονόητο πέθανε. Ξαφνικά τα βλέπουμε όλα σαν να γεννηθήκαμε μόλις. Και όταν αυτό συμβαίνει, ο φόβος καταλαγιάζει.

Είναι αδύνατον να νιώθουμε ταυτόχρονα ευγνωμοσύνη και φόβο.
Να νιώθουμε ταυτόχρονα ευγνωμοσύνη και οργή.
Να νιώθουμε ταυτόχρονα ευγνωμοσύνη και άγχος.

Όταν τελειώσουν όλα αυτά, που θα τελειώσουν, θα σχηματιστεί ένα μεγάλο χαμόγελο σε ολόκληρο τον πλανήτη. Για μια εβδομάδα, τουλάχιστον! Έχουν ήδη ξεκινήσει οι συνειδητοποιήσεις των θαυμάτων. Των αμέτρητων εκείνων θαυμάτων που δεν ήξερα να μετρώ, πόσο μάλλον να αναγνωρίζω.

Πηγή: εναλλακτική δράση

5 μαθήματα ζωής που μπορούμε να διδαχθούμε από τα δέντρα

2020-02-12T23:47:00.003+02:00

Ο Ralph Waldo Emerson είχε πει «Υιοθετήστε το ρυθμό της φύσης: το μυστικό της είναι η υπομονή». Θα επωφελούμασταν τα μέγιστα αν αφιερώναμε λίγο χρόνο για να δώσουμε προσοχή στα απλά μαθήματα που ένα και μόνο δέντρο έχει να μας προσφέρει.

Μπορούμε να μάθουμε τόσα πολλά από τον τρόπο που αντιδρά, προσαρμόζεται και προχωρά. Σχεδόν κάθε κομμάτι της ζωής του σχετίζεται με την ανθρώπινη φύση μας και μπορούμε να γίνουμε σπουδαιότεροι όταν επιτρέψουμε στα εκπληκτικά στοιχεία του κόσμου μας να μας καθοδηγούν μέσω αυτού του ταξιδιού ζωής.

5 μαθήματα ζωής που μπορούμε να διδαχθούμε από τα δέντρα

1. Η αλλαγή είναι αναπόφευκτη

Κάθε εποχή φέρνει μαζί της ιδιαίτερα στοιχεία. Η άνοιξη και το καλοκαίρι μας ωθούν να βγούμε, να ελπίζουμε και να επαναφορτίζουμε τις μπαταρίες μας. Το φθινόπωρο και ο χειμώνας μας εμπνέουν να μένουμε σπίτι και να αφοσιωνόμαστε σε άλλες ασχολίες, όπως και το να επανασυνδεόμαστε με τα συναισθήματά μας. Κάθε εποχή έχει τα δικά της απολαυστικά στοιχεία. Αλλά εμείς αντιστεκόμαστε στην αλλαγή.

2. Ακόμα και το πιο δυνατό δέντρο τελικά θα πέσει

Αν ένα δέντρο εκατοντάδων χρόνων τελικά πέφτει, όσο βαθιές και να είναι οι ρίζες του, τι σας κάνει να πιστεύετε ότι εσείς είστε αήττητοι; Η αντίληψή μας για τη δύναμη και την αντοχή ορισμένες φορές φτάνει τα όρια της γελοιότητας. Μπορεί να έχουμε βαθιές ρίζες στη ζωή μας, όπως πεποιθήσεις και ανθεκτικότητα, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα παραπατήσουμε στο δρόμο. Η ευαλωτότητα δεν είναι αδυναμία.

3. Μη ζητάτε άδεια για να καταρρεύσετε

Ένα δέντρο δεν ζητά από τα άλλα χώρο ή χρόνο για να πέσει. Απλά το κάνει. Όταν είναι η ώρα να το κάνετε, απλά κάντε το. Γιατί είναι μέρος της ζωής. Έχουμε προγραμματιστεί να περιμένουμε προσεκτικά οι άλλοι να μας δώσουν το οκ για να κλαίμε, να θυμώνουμε ή να δείχνουμε οποιοδήποτε αρνητικό συναίσθημα. Όμως μόνο εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τα συναισθήματά μας.

4. Όλα είναι προσωρινά

Όλοι αλλάζουμε «εποχές» όπως και η ίδια η φύση, αλλά εμείς είμαστε αυστηροί με τον εαυτό μας. Δεν μας δικαιολογούμε. Καθώς το συναισθηματικό μας βάρος μεγαλώνει, θα περίμενε κανείς ότι θα αναζητάμε μια ξεκούραση, μια αναζωογόνηση. Αλλά πολλές φορές εμείς συνεχίζουμε να πιεζόμαστε. Κλείστε τα μάτια σας και αφουγκραστείτε τον ήχο της φύσης και την αναπνοή σας: κάντε ένα διάλειμμα και θα δείτε ότι όλα είναι προσωρινά, όλα θα φύγουν και θα ξεθωριάσουν, ναι, ακόμα και τα άσχημα.

5. Όλα έχουν τη δική τους ιδανική στιγμή να λάμψουν

Κάθε φύλλο σε ένα δέντρο γνωρίζει πότε να πέσει. Κάθε σπόρος που πέφτει στο έδαφος έχει μια σύνδεση με τη γη στην οποία μεγαλώνει. Δεν υπάρχουν συμπτώσεις στη ζωή. Μπορούμε να το αποκαλέσουμε συγχρονικότητα ή πεπρωμένο. Το περιβάλλον πάντα γνωρίζει τα μυστικά.

Απόδοση – Επιμέλεια: Στέφη Βαρούχου

Πηγή: εναλλακτική δράση

Μουσική «γέφυρα» από τη Συρία στον Άγιο Λαυρέντιο

2020-01-23T20:21:00.002+02:00

Στο κτίριο του παλαιού στρατώνα στον Άγιο Λαυρέντιο είχε προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί η συναυλία Ζιάντ Ρατζάμπ σε διοργάνωση από τον Αναπτυξιακό Σύλλογο Αγίου Λαυρεντίου με την υποστήριξη του Μουσικού χωριού.
Συναντήσαμε τον Σύρο ουτίστα και οργανοποιό, ο οποίος μας μίλησε σε άπταιστα ελληνικά για τη μουσική του πορεία και τη σχέση της Ελλάδας με τους ήχους της Ανατολής.
Δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο προσφυγικό ζήτημα, εκφράζοντας τη γνώμη του για την υπάρχουσα κατάσταση, αλλά και τον δυναμικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η μουσική σε τόσο δύσκολους καιρούς.

Με ποια αφορμή ήρθατε από τη Συρία στην Ελλάδα;

Η αρχική μου ιδέα ήταν να φύγω από τη Συρία και να ταξιδέψω. Η βίζα για την Ελλάδα ήταν η πιο εύκολη εκείνη την περίοδο (1988) για τις ευρωπαϊκές χώρες. Ήταν τόσο εύκολο, που τη δίνανε στο προξενείο του Χαλεπιού. Με βοήθησε ένας φίλος και ήρθα. Έκατσα στην Αθήνα για ενάμιση χρόνο περίπου. Προσπάθησα πολύ για να ενταχθώ στην κοινωνία και να μάθω τη γλώσσα και τις παραδόσεις. Ήταν πολύ δύσκολα στην αρχή. Πήγα σε έναν κρατικό οργανισμό έξι μήνες, αφότου ήρθα, για μικρό διάστημα, όπου έμαθα τα ρήματα και την κλίση τους και αυτό ήταν αρκετό για να συνεχίσω.

Ήσαστε μουσικός και πριν έρθετε στην Ελλάδα; Πώς αρχίσατε τη μουσική σας πορεία;Στη Συρία έπαιζα σε γάμους. Κατά ένα μέρος, είμαι αυτοδίδακτος, αλλά την αρχή την έκανα με τη μητέρα και έναν ξάδελφό μου που μου έδειξαν πώς να παίζω. Η ιδιαίτερη φύση της μουσικής αυτής, τα τραγούδια είναι καλύτερα αν περνάνε από τον έναν μουσικό στον άλλον με αμεσότητα.

Μετά την Αθήνα αποφασίσατε να πάτε στη Θεσσαλονίκη…Τότε στην Αθήνα είχα γνωρίσει τον Ρος Ντέιλι στην ακμή του, τον Βασίλη Σούκα γνωστό μουσικό στο κλαρίνο και παίζαμε μαζί κάποιες συναυλίες. Κλείσαμε ένα μαγαζί στη Θεσσαλονίκη για 5 μέρες και ο ιδιοκτήτης μού πρότεινε να πάω εκεί τον επόμενο χρόνο, το 1990.

Τώρα στη Θεσσαλονίκη ασχολείστε με την οργανοποιεία;Φτιάχνω κυρίως ούτια και ένα – δύο ακόμα έγχορδα συριακά όργανα – μουζούκ (μοιάζει με το μπουζούκι) και ένα που έχει εξαφανιστεί από τη Συρία, υπήρχε μέχρι το 1950 και είναι υπό εξαφάνιση, ονομάζεται Νασάτκαρ. Αν κάποιος έρθει και έχει επιθυμία να του διδάξω την οργανοποιεία, ευχαρίστως να το κάνω, αλλά να ξέρετε πως είναι μια δουλειά που θέλει μήνες για να ολοκληρωθεί.

Ακούγοντας τη μουσική τους στην Ελλάδα, οι πρόσφυγες νιώθουν ελπίδα ότι μπορούν να ξανασταθούν στα πόδια τους μετά από τόσες δυσκολίες;Είχα μια φοβερή εμπειρία σχετικά με αυτό σε ένα live σε πρόσφυγες, που δεν πίστευα ότι θα είναι τόσο δυνατό και απαραίτητο γι’ αυτούς. Στην πράξη κατάλαβα πόση δύναμη έχει αυτή η μουσική, ειδικά σε δύσκολες καταστάσεις. Στήσαμε μια μουσική σκηνή στην Ειδομένη (2013-2014) και οι πρόσφυγες προτιμούσαν να έρθουν και να ακούσουν τη μουσική και ξεχνούσαν το φαγητό. Δεν περίμενα τέτοια ανταπόκριση. Τους δίνει πίσω την ταυτότητά τους, σε έναν ξένο τόπο. Όταν έρχεσαι, σφίγγεσαι και δεν ξέρεις τίποτα. Με το άκουσμα της μουσικής χαλαρώνεις. Ειδικά όταν συμμετείχαν και Έλληνες και χόρευαν μαζί τους, ένιωθαν ακόμα περισσότερη ζεστασιά και αποδοχή.

Πώς διαμορφώνεται η κατάσταση με το προσφυγικό κατά τη γνώμη σας;Νομίζω ότι υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να βοηθήσουν και υπάρχουν άνθρωποι που εκμεταλλεύονται αυτή την προσφορά βοήθειας στους πρόσφυγες. Υπάρχει μια μίξη αυτών των δύο ιδεολογιών.

Στην παρούσα φάση, τι θα θέλατε να κάνετε μουσικά;Θέλω από τη μουσική μου να βγαίνει κάτι το γνήσιο Ανατολίτικο, αλλά να μπορεί να γίνει αντιληπτό από κάποιον Δυτικό, να μπορεί να «γευτεί» την κουλτούρα. Θα ήθελα να φτάσει στον κόσμο, στον λαό η μουσική μου, γιατί πολλές φορές μπορείς να φτιάξεις μια ιδέα για έναν άγνωστο, τόσο διαφορετικό από την πραγματικότητα, μέχρι το σημείο να τον δεις και ως εχθρό. Και όταν τον γνωρίζεις, μέσω της μουσικής, αρχίζει να «λιώνει» και να διαλύεται αυτή η ιδέα.

Θέλω να αγγίξω όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο, να τον εκφράζει η μουσική μου, ακόμα κι αν είναι ξένη.
Βλέπεις πως οι λαοί έχουν κοινά μεταξύ τους, που τους ενώνουν, τους φέρνουν πιο κοντά. Υπάρχουν κοινά σημεία στις παροιμίες, στη γλώσσα, στην ιστορία, στη μυθολογία. Πρέπει να έχουμε επαφή μεταξύ μας για να μην εκμεταλλεύονται κάποιες στρατιωτικές και πολιτικές δυνάμεις την άγνοια. Γιατί πολλές φορές δημιουργούν ιδεατούς εχθρούς για το συμφέρον τους, για να τροφοδοτούν την ύπαρξή τους. Πώς αλλιώς θα δικαιολογηθεί ότι πληρώνεις τόσο φόρο για όπλα, αν δεν υπάρχει εχθρός; Φαντάσου όλα αυτά τα χρήματα να πήγαιναν στην παιδεία, στην υγεία, ακόμα και στη μουσική…

Στην ελληνική μουσική σκηνή υπάρχει ανταπόκριση για τους ήχους της ανατολής και το ούτι;Ναι, πάρα πολλή. Υπάρχει μεγάλη συγγένεια στις μουσικές και ανταλλαγή ιδεών. Επειδή η Ελλάδα βρίσκεται στη μέση της Ανατολής και της Δύσης, όταν βρίσκεται κάποιος μουσικός αμιγώς Ανατολίτης, έχουν μεγάλο ενδιαφέρον να μάθουν πιο πολλές λεπτομέρειες και να δημιουργήσουν μουσική με ανατολίτικη επιρροή.

Νικόλαος Μουλόπουλος

https://e-thessalia.gr/

Πώς μπορούμε να βελτιώσουμε την ισορροπία μας με απλούς καθημερινούς τρόπους

2019-12-16T22:30:00.001+02:00

Μπορείς να σταθείς όρθιος στο ένα πόδι, να περπατήσεις πάνω σε έναν κορμό δέντρου ή να μείνεις πάνω σε μία μεγάλη μπάλα χωρίς να πέσεις; Αυτές οι ασκήσεις μπορεί να σας φαίνονται παιδικά παιχνίδια, αλλά πρόκειται ουσιαστικά για ασκήσεις που μαρτυρούν το επίπεδο της σωματικής μας ισορροπίας – απαραίτητη δεξιότητα στην ενήλικη ζωή και όσο μεγαλώνουμε.

Η ισορροπία είναι μια όμορφη δεξιότητα, συχνά χαρακτηρίζεται από αρμονία ανάμεσα στον εγκέφαλο και τους μύες μας. Μας κρατά δυνατούς κατά τη διάρκεια της άσκησης και των καθημερινών δραστηριοτήτων, ενώ μας προστατεύει από επικίνδυνες πτώσεις. Πώς μπορούμε να την εξασκήσουμε και να τη βελτιώσουμε;

Καθημερινές βασικές συνήθειες για να βελτιώσουμε την ισορροπία μας

Το χτίσιμο ισορροπίας είναι σαν μαθαίνουμε να παίζουμε ένα όργανο. Χρειάζεται να δημιουργήσουμε απαραίτητες νευρομυϊκές συνδέσεις και στη συνέχεια να τις διατηρήσουμε.

Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι συχνά δεν έχουν ανεπτυγμένη ισορροπία επειδή κάνουν καθιστική ζωή. Τα παιδιά, αντιθέτως, έχουν αξιοθαύμαστη ισορροπία επειδή προπονούνται καθημερινά: πειραματίζονται με ασταθείς θέσεις και το κάνουν με διασκεδαστικό τρόπο. Ευτυχώς, οι ενήλικες μπορούμε να βρούμε ευκαιρίες στην καθημερινή μας ζωή για να ενδυναμώσουμε τον κορμό μας και τα αντανακλαστικά μας, χτίζοντας καλύτερη ισορροπία.

6 καθημερινοί τρόποι να βελτιώσουμε την ισορροπία μας

Όταν βουρτσίζουμε τα δόντια μας

Προσπαθήστε να σταθείτε στο ένα πόδι σας καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. Αλλάξτε πλευρά κάθε μέρα.

Όταν περπατάμε

Αν βρίσκεστε σε έναν ήσυχο δρόμο χωρίς αυτοκίνητα, προσπαθήστε να περπατήσετε στο σημείο ανάμεσα στο πεζοδρόμιο και στην άσφαλτο. Μπορείτε επίσης να εξασκηθείτε στο σπίτι, για παράδειγμα, περπατώντας σε μια ίσια γραμμή που σχηματίζουν τα πλακάκια.

Όταν μας πέφτει ένα μικρό αντικείμενο

Σηκώστε το κρατώντας το ένα πόδι ψηλά πίσω σας. Καθώς βελτιώνεστε, δυσκολέψτε τον εαυτό σας, σηκώνοντας το πίσω πόδι ακόμα ψηλότερα.

Όταν βλέπουμε τηλεόραση

Καθίστε σε μια μπάλα πιλάτες αντί στον καναπέ. Μπορείτε να κάνετε μπρος – πίσω και δεξιά αριστερά για να δουλέψετε λίγο τους μύες που προσπαθούν να σας κρατήσουν στο ίδιο σημείο.

Όταν καταναλώνουμε ένα γεύμα

Κρατήστε την καρέκλα σας όσο πιο κοντά γίνεται στο τραπέζι, ώστε να αναγκάζετε την πλάτη σας να μένει ίσια και στο κέντρο. Στην αρχή θα δυσκολεύεστε να μην καμπουριάζετε, αλλά το σώμα σας θα συνηθίσει.

Όταν βρισκόμαστε στο τρένο

Ανοίξτε τα πόδια σας στο άνοιγμα της λεκάνης σας περίπου και λυγίστε λίγο ελαφρά τα γόνατά σας, χωρίς να κρατιέστε. Όλοι σας οι μύες θα ενεργοποιηθούν για να μπορέσετε να μείνετε στο ίδιο σημείο. Φροντίστε βέβαια να μην πέσετε πάνω σε συνεπιβάτες και να έχετε κοντά σας ένα στήριγμα σε περίπτωση που χάσετε την ισορροπία σας.

Μετάφραση – Επιμέλεια: Στεφανία Βαρούχου

Πηγή: https://enallaktikidrasi.com

Μήπως το πραγματικό θαύμα των Χριστουγέννων είναι η επαφή με τον εαυτό μας;

2019-12-13T17:49:00.003+02:00

Κατέβηκα πριν λίγες μέρες στο κέντρο της πόλης για έναν περίπατο. Περπατούσα σε έναν από τους κεντρικότερους δρόμους που ήδη είχαν γεμίσει με φωτάκια, στολισμένες βιτρίνες, και μουσικές ενώ o κόσμος λόγω και της νέας μόδας για την Παρασκευή των εκπτώσεων, είχε κατακλύσει τους δρόμους και τις πλατείες. Κοιτούσα γύρω μου και έβλεπα ανθρώπους να μπαινοβγαίνουν στα μαγαζιά, να χαζεύουν βιτρίνες, και να σκέφτονται αν πρέπει να αγοράσουν από τώρα τα δώρα για τις γιορτές που είναι προ των πυλών ή να περιμένουν την τελευταία στιγμή.

Και τότε ήταν που άρχισα να σκέφτομαι πως σύντομα θα έρθουν Χριστούγεννα, και προάγγελος αυτών είναι οι όλο και αυξανόμενοι στολισμοί σε δρόμους, μαγαζιά, βιτρίνες, τα ίδια τραγούδια και μελωδίες που θα ακούς όπου και αν σταθείς και επιπλέον ο βομβαρδισμός διαφημίσεων για δώρα και παιχνίδια, ρεπορτάζ για τα μέρη που πρέπει να επισκεφτούμε για να περάσουμε τέλεια τις γιορτινές μέρες ή τις τιμές για τα γιορτινά τραπέζια και τα κέντρα διασκέδασης, και τέλος, αλλά ίσως και πιο επίμονα, οι εκπομπές και τα άρθρα σε κάθε λογής μέσο επικοινωνίας που με τον πλέον επίμονο τρόπο θα έχουν ως μοναδικό σκοπό να μας πείσουν για το πόσο χαρούμενοι είμαστε απλά και μόνο λόγω των εορτών, γιατί κάτι περίεργο έχει η ατμόσφαιρα αυτές τις μέρες, ή θέλοντας να δώσουμε ακόμα πιο μεγάλη έμφαση, αξία, αναγκαιότητα, το θαύμα των Χριστουγέννων μας γεμίζει χαρά, ευτυχία, καλή διάθεση.

Είναι αλήθεια αυτό το πνεύμα των εορτών; Είναι αλήθεια αυτό το θαύμα των Χριστουγέννων; Να ξοδεύεις χρήματα σε δώρα είτε για τον εαυτό σου, είτε για άλλους; Να γεμίζεις το σπίτι και το μπαλκόνι σου με εκατοντάδες (που πολλές φορές καταντούν από την υπερβολή και κακόγουστα) λαμπάκια; Να πηγαίνεις πολυτελείς διακοπές σε χιονοδρομικά κέντρα ή άλλους αντίστοιχους χειμερινούς προορισμούς; Να τρως και να πίνεις σαν να είναι το τελευταίο σου γεύμα;

Είναι πράγματι αυτό που θα γεμίσει την ψυχή μας χαρά και ικανοποίηση ή μήπως όλα αυτά είναι απλά ο καταλύτης ώστε λίγες μέρες μετά να βουλιάζουμε πιο βαθιά σε μια πραγματικότητα που αγνοήσαμε επιδεικτικά στο όνομα του εορταστικού υπερκαταναλωτισμού και της επίδειξης; Μήπως το πραγματικό θαύμα σε μια περίοδο που σηματοδοτεί παράλληλα ένα τέλος (του χρόνου) και 2 νέες αρχές, (τη γέννηση ενός Θεού, αλλά και την αρχή ενός νέου χρόνου), είναι η επαφή με τον εαυτό μας, η επαφή με τα συναισθήματά μας, η επαφή με τις πραγματικές μας ανάγκες, η αποδοχή των λαθών που κάναμε αλλά και η αποδοχή του τελικά ποιοι είμαστε;

Μήπως το καλύτερο δώρο για την ψυχή μας είναι η συγχώρεση πρώτα του εαυτού μας και έπειτα αυτών που νιώθουμε ότι μας πείραξαν; Μήπως το να βάλουμε νέους στόχους ή να ενισχύσουμε τους ήδη υπάρχοντες για να οδηγήσουμε τη ζωή μας εκεί που θέλουμε; Μήπως το να έρθουμε πιο κοντά με τους δικούς μας ανθρώπους, να τους ακούσουμε και να νοιαστούμε πραγματικά είναι αυτό που θα γεμίσει την καρδιά τους ζεστασιά και θα σχηματίσει στο πρόσωπό τους ένα πραγματικό και φωτεινό χαμόγελο;

Δεν υποστηρίζω πως όλα τα παραπάνω με τα δώρα, τις γιορτές, κλπ, είναι ανώφελα ή ψεύτικα και πως πρέπει να τους γυρίσουμε την πλάτη μας. Δεν υποστηρίζω πως όσοι τα ακολουθούν ή τα επιθυμούν είναι κακοί ή κατώτεροι άνθρωποι. Αυτό που σκέφτομαι είναι πως νομίζω θα νιώθαμε όλοι μας πολύ πιο γεμάτοι μέσα μας, πως η απάντηση στην ερώτηση πώς πέρασες τις γιορτές θα ήταν πιο ειλικρινής, και πως κοιτώντας το μέλλον θα βλέπαμε έστω και λίγο λιγότερο συννεφιασμένο τον ουρανό, αν δίναμε λίγο χώρο ειδικά αυτή την περίοδο στα συναισθήματα, τις ανάγκες, τις αλήθειες μας, αλλά και στο να είμαστε εκεί δίπλα στους ανθρώπους μας, ειλικρινά, γιατί το θέλουμε, και με όλο μας το είναι.

Γιώργος Γκούμας

https://enallaktikidrasi.com

Πώς η σωματική άσκηση μπορεί να γίνει «καταφύγιο» από το άγχος

2019-02-08T00:10:00.001+02:00

Ρωτώντας την πλειοψηφία των ανθρώπων γύρω μας αν θα είχαν κάποιο κίνητρο για να ασκηθούν, οι περισσότεροι απαντούν ότι θα μπορούσαν να ασκηθούν αν αυτό τους βοηθούσε να χάσουν βάρος, και αυτός θα ήταν ο μόνος λόγος για σωματική άσκηση. Δυστυχώς για τους περισσότερους, η άσκηση δεν αποτελεί μέρος της ζωής και της καθημερινότητάς τους.

Μπορεί να ασκούνται σποραδικά, για παράδειγμα θα πάνε για περπάτημα μια μέρα περιήγησης σε αξιοθέατα ή θα χορέψουν σε μια γαμήλια δεξίωση. Όμως το να ασκηθούν συχνά δεν συμβαίνει, εκτός αν είναι απαραίτητο ώστε να επιταχυνθεί η απώλεια βάρους τους. Εντωμεταξύ, πολλές μελέτες καταδεικνύουν τα πολλαπλά οφέλη της άσκησης.

Στο εξωτερικό οι ψυχίατροι και οι ιατροί όλων των ειδικοτήτων, συνταγογραφούν θεραπευτική άσκηση, πράγμα το οποίο, λέγεται πως, σύντομα θα έρθει και στη χώρα μας. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες η έλλειψη της σωματικής άσκησης συνδυάζεται με την παρουσία χρόνιων και σοβαρών νοσημάτων. Πιο συγκεκριμένα η άσκηση προάγει και βοηθά το άτομο στους ακόλουθους τομείς:

– στην βελτίωση του ύπνου

– στη διατήρηση και βελτιστοποίηση των γνωστικών ικανοτήτων

– στη βελτίωση της αντοχής των οστών

– στην υγεία των καρδιαγγειακών κυττάρων

– στη μείωση της πιθανότητας ορισμένων μορφών καρκίνου

– στην ρύθμιση του ελέγχου της γλυκόζης στον διαβήτη

– στη βελτίωση των διαταραχών της διάθεσης

– στη μείωση του στρες

– στην απώλεια βάρους

Είναι δεδομένο ότι η απουσία σωματικής δραστηριότητας (για παράδειγμα αν κάποιος δεν μπορεί να κινηθεί για μεγάλο διάστημα), προκαλεί σημαντική μυική απώλεια. Έτσι, μια ζωή αποφυγής της σωματικής δραστηριότητας μπορεί να κάνει απλά καθημερινά πράγματα, όπως το περπάτημα ή τη μεταφορά πακέτων, δύσκολα, καθώς οι μύες στα χέρια, στα πόδια και στην πλάτη γίνονται πιο αδύναμοι και λιγότερο λειτουργικοί, και σε συνδυασμό με το πέρασμα της ηλικίας, ατροφούν.

Ένα τεράστιο όφελος της άσκησης, το οποίο συνήθως δεν τονίζεται αρκετά, είναι ότι μπορεί να αποτελέσει ένα «καταφύγιο» από την πίεση και το στρες που μας περιβάλλει. Για παράδειγμα, άνθρωποι σε καθιστικές εργασίες ή σε επαγγέλματα που απαιτούν συναναστροφή με πολύ κόσμο ή και το αντίθετο, στην άσκηση βρίσκουν ένα δικό τους προσωπικό χώρο εκτόνωσης και ευεξίας. Συχνά λένε: «Δεν θέλω να ακούσω κανέναν να μιλάει», «Η άσκηση μου επιτρέπει να ξεφύγω», ή «Η μετάβαση σε αυτό μου δίνει την ευκαιρία να συναναστραφώ με τους φίλους μου».

Όλοι μας χρειαζόμαστε χρόνο για να απενεργοποιήσουμε το τμήμα του εγκεφάλου μας, που μας υπενθυμίζει συνεχώς τι «πρέπει» να κάνουμε. Ο διαλογισμός ή το διάβασμα, η μουσική ή κάποιο άλλο χόμπι μπορούν επίσης να οδηγούν σε αυτό το αποτέλεσμα. Αλλά η άσκηση, είτε πρόκειται για έναν περίπατο είτε για μια βόλτα με ποδήλατο, έναν αγώνα τένις ή άσκηση με βάρη, οδηγεί στο ίδιο πράγμα με περισσότερα ευεργετικά αποτελέσματα.

Για παράδειγμα, προσπαθώντας ο ασκούμενος να συμβαδίσει με τις κινήσεις του εκπαιδευτή του σε ένα ομαδικό πρόγραμμα άσκησης ή μετρώντας τις επαναλήψεις ενώ σηκώνει βάρη, επικεντρώνει το μυαλό του στο «άμεσο», στο τώρα. Όχι στο «μελλοντικό», στο πώς θα είναι, ή στο παρελθόν στο πώς ήταν ή δεν ήταν.

Η κύρια πηγή του άγχους είναι η προβολή στο μέλλον, επομένως το άτομο οργανώνει και συγκεντρώνει την σκέψη του σε αυτό που συμβαίνει τώρα αποβάλλοντας άλλες αγχογόνες σκέψεις. Είναι πολύ δύσκολο να ανησυχείς για οποιοδήποτε πρόβλημα, όταν η άμεση μέριμνά σου είναι αν θα μπορέσεις να συνεχίσεις να μετακινείς ένα μέρος του σώματος για να ολοκληρώσεις μια άσκηση, ακολουθώντας τον εκπαιδευτή σου.

«Όταν τελειώσει η προπόνηση μου με τον προσωπικό μου εκπαιδευτή, είμαι τόσο χαρούμενος που πραγματικά δεν με νοιάζει τι συμβαίνει το υπόλοιπο της ημέρας». «Αισθάνομαι ότι κατάφερα τουλάχιστον ένα πράγμα σήμερα, ακόμα κι αν όλα πάνε στραβά», λένε άνθρωποι οι οποίοι ακολουθούν εξατομικευμένα προγράμματα εκγύμνασης.

Μια σημαντική διαφορά με το να κάνει κάποιος ένα άλλο χόμπι και την άσκηση, είναι η ενοχή που συνδέεται με το χρόνο που απαιτείται για αυτές τις δραστηριότητες και την ίδια την άσκηση. Όταν υπάρχουν υποχρεώσεις που εκκρεμούν για να τακτοποιηθούν και κάποιος π.χ «χάνει» χρόνο με το να είναι άσκοπα στο Ίντερνετ, οι ενοχές που θα βιώσει είναι αναπόφευκτες. Ως δραστηριότητα που προάγει την υγεία, σωματική και ψυχική, η άσκηση δεν δημιουργεί το ίδιο συναίσθημα, αντίθετα απαλείφει κάθε ενοχή και δημιουργεί ευεξία.

Η αποφυγή των απαιτήσεων της καθημερινής ζωής, έστω και εν συντομία μέσω της σωματικής δραστηριότητας, δεν συμβαίνει έτσι αυθόρμητα, όπως ενδεχομένως θα γινόταν με μια άλλη δραστηριότητα, που θα προέκυπτε ξαφνικά και θα μας στερούσε χρόνο από την ήδη προγραμματισμένη καθημερινότητα μας. Πρέπει να σχεδιαστεί και να τεθεί στο καθημερινό πρόγραμμα του κάθε ατόμου.

Έτσι, όταν έχουμε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα προπόνησης, αυτό μας βοηθά να είμαστε περισσότερο συγκεντρωμένοι και στις υπόλοιπες δραστηριότητες της καθημερινότητάς μας, χωρίς να σπαταλάμε το χρόνο μας σε ανούσιες και άσκοπες συνήθειες. Έτσι στον ελεύθερο χρόνο μας καταπιανόμαστε με κάτι που μας βοηθά και προάγει την πνευματική και σωματική μας υγεία.

Το άγχος είναι περίπου το ίδιο αναπόφευκτο σε ό,τι κάνουμε στη ζωή μας. Δεν μπορούμε να το αποτρέψουμε εντελώς, αλλά αφήνοντας τον εαυτό μας να ξεφύγει από αυτό, έστω για μια ώρα, μας καθιστά πολύ πιο εύκολο να το αντέξουμε. Το ζητούμενο είναι να εντάξουμε την άσκηση στη ζωή μας όχι απλά για να έχουμε μια ωραία «εξωτερική» εικόνα αλλά κυρίως για να βοηθήσουμε την εσωτερική μας πλευρά να είναι «όμορφη» και υγιής.

https://enallaktikidrasi.com/2019/02/swmatiki-askisi-katafigio-agxos/

Flatlands - Chelsea Wolfe and Mark Lanegan

2019-01-08T01:14:00.000+02:00

In The Mood For Love

2018-12-11T23:54:00.000+02:00

Shigeru Umebayashi

Οι παράγοντες εξάρτησης από τα κοινωνικά δίκτυα

2018-09-02T19:38:00.000+03:00

Τι θα έλεγε άραγε ο Φρούντ,αν βρισκόταν ξαφνικά σε ένα οικογενειακό τραπέζι, όπου 4 διαφορετικά άτομα έχουν απορροφηθεί, σκυμμένα σε 4 διαφορετικές συσκευές; Με τι όρους θα το εξηγούσε; Ποιοι είναι οι παράγοντες εξάρτησης μας από τα κοινωνικά δίκτυα;

Η έκταση της χρήσης των κοινωνικών δικτύων μπορεί να συγκριθεί μόνο με τα φαινόμενα της μαζικής μετανάστευσης λαών. Το 1/3 του πλανήτη,σχεδόν 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι, είναι ενεργοί χρήστες του facebook-την ίδια ώρα που το ίδιο σχεδόν ποσοστό, δεν έχει πρόσβαση σε καθαρό νερό.

Ο Φρόυντ ισχυριζόταν ότι οι κύριος σκοπός της ζωής είναι η αναζήτηση της ευτυχίας, με κύριους μηχανισμούς την πραγμάτωση της ηδονής, και την ελαχιστοποίηση του πόνου. Ιδού η ελκυστικότητα των κοινωνικών δικτύων:

Μικραίνει η μοναξιά, μειώνεται ο ψυχικός πόνος της απομόνωσης.

Αναμέτρητοι χρήστες, εθισμένοι στο κυνήγι του like και της επιβεβαίωσης, εργαζόμαστε σαν ψηφιακά χαμστεράκια, επιμελώς και διαρκώς, για την εξεύρεση της επόμενης,στιγμιαίας, ηδονής. Η στιγμιαία ικανοποίηση από την πλήρωση της κοινωνικής ανάγκης, είναι το πιό εθιστικό ναρκωτικό: απελευθερώνει την ντοπαμίνη, τον νευροδιαβιβαστή της ευτυχίας, και επομένως είναι η κατάλληλη ενίσχυση για την αναζήτηση της επόμενης.

H αντίληψη της χρήσης του διαδικτύου ως μια εξάρτηση όμοια με τις άλλες, είναι βολική, απλοϊκή και παντελώς λανθασμένη.

Ποιά είναι όμως η ιδιομορφία της χρήσης των social media;

1. Η αυξανόμενη ενασχόληση με την οθόνη, η καταβύθιση στον ψηφιακό κόσμο, αποκλείει μια ζωτική συνθήκη: Το σώμα. Το σώμα, oχι απλά είναι αόρατο, αλλά καθίσταται σχεδόν περιττό στις ψηφιακές αλληλεπιδράσεις. Οι εκφράσεις του προσώπου μας, η μυρωδιά, η γεύση, η αφή, η όσφρηση, τα σωματικά μας μέλη και όργανα, παίζουν μικρό ή κανένα ρόλο σε αυτόν.

2. Η ψυχοσωματική σχεσιακότητα έχει υποκατασταθεί με ηλεκτρονικά υποπροιόντα. Σχετιζόμαστε με ψευδο-αντικείμενα: με φωτογραφίες, εφαρμογές, ηλεκτρονικά παιχνίδια.

3. Τα συναισθήματα που γεννιούνται στην επαφή μας με το ανεξάντλητο πεδίο του ίντερνετ, πολλά, έντονα, συχνά πρωτόγνωρα, αλλά μικρής διάρκειας και, λόγω της ταχύτητας και της φύσης της διάδρασης, μένουν πίσω, ανεπεξέργαστα και χωρίς απεύθυνση. Οι δεσμοί με ψηφιακές οντότητες είναι απρόβλεπτες, αναξιόπιστες και δίχως σταθερότητα.

Ο χρόνος που αφιερώνουμε μπροστά στις οθόνες ξεπερνάει πλέον το χρόνο που δραστηριοποιούμαστε εκτός αυτών. H κλασσική επικοινωνία έχει συρρικνωθεί, και το τηλέφωνο έχει πολλάκις αντικατασταθεί από το Messenger.

Ο κύριος παράγοντας εξάρτησης μας από τα κοινωνικά δίκτυα, είναι ο φόβος του αποκλεισμού (F.O.M.O*).

Αποκλεισμού από την πληροφορία, από τα γεγονότα, από τις εκδηλώσεις, τις διαδικτυακές συζητήσεις, τις τάσεις, τις μόδες. Είναι τόσο παράδοξο όσο και τραγικό, ότι ο φόβος του αποκλεισμού μας από τις ζωές των άλλων, μας περιθωριοποιεί από το βίωμα της δικής μας offline ζωής, της πραγματικής ζωής: της αισθησιοκινητικής συσχέτισης με ζωντανά πρόσωπα και τρισδιάστατα αντικείμενα.

Ο κύριος παράγοντας του ψυχαναγκαστικού ελέγχου των κοινωνικών δικτύων, το τσεκάρισμα του κινητού μας αναρίθμητες φορές την ημέρα, είναι το άγχος ότι κάπου αλλού, κάπου μακριά μας, κάτι γίνεται ερήμην μας.Οτι κάποιοι άλλοι, ζουν καλύτερα, διασκεδάζουν περισσότερο, μιλάνε με πιο ενδιαφέροντες ανθρώπους, ζουν σε καλύτερα σπίτια από μας.

Γι’ αυτό και σύμφωνα με έρευνες,το κοινωνικό δίκτυο με τα μεγαλύτερα ποσοστά πρόκλησης άγχους ανάμεσα στους χρήστες είναι το Instagram, όπου βασιλεύει η πρόκληση εντυπώσεων: η γκλαμουριά, το φώτοσοπ, η πολυτέλεια, η επίδειξη πλούτου/ομορφιάς, η φαντασμαγορία, η ιλουστρασιόν ζωή.

Οι έρευνες δείχνουν ότι

η παθητική κατανάλωση του facebook, το απλό και μηχανικά επαναλαμβανόμενο scroll, και η ελαχιστοποιημένη αλληλεπίδραση, θεωρείται παράγοντας κινδύνου για την κατάθλιψη. Η ανεπαίσθητη σύγκριση του εαυτού και της ζωής μας με άλλα άτομα, άλλες ζωές, πέραν του ότι είναι πλήρως λανθασμένη, έχει αρνητική συνεισφορά στη διαμόρφωση της ταυτότητας, και αποτελεί αίτιο χαμηλής αυτοεκτίμησης. Και πρόκλησης ψυχικού πόνου.

Στον πόνο όμως που προσπαθούμε να αποφύγουμε με την αυξανόμενη χρήση των κοινωνικών υπηρεσιών του διαδικτύου, δυστυχώς προστίθεται και η νοσταλγία του σώματος στην καθημερινή ψηφιακή ζωή. Που πηγάζει από το έλλειμμα των πραγματικών εμπειριών. Των εμπειριών που θα μπορούσαν να μπουν στο μνημονικό άλμπουμ του απολογισμού της ζωή μας, και που καθορίζουν εν τέλει την ταυτότητα μας.

Όπως έλεγε ο Μπουνιουέλ στην Τελευταία πνοή,

“Πρέπει κανείς ν’ αρχίσει να χάνει τη μνήμη του, έστω και μικρά της κομμάτια, για να αντιληφθεί ότι η μνήμη είναι αυτή που φτιάχνει όλη μας τη ζωή. Μια ζωή δίχως μνήμη δε θα ήταν ζωή… Η μνήμη μας είναι η συνοχή μας, η λογική μας, η δράση μας, το συναίσθημά μας. Χωρίς αυτή, δεν είμαστε τίποτα…“

*Στο λεξικό της Οχφόρδης,προστέθηκε ένας νέος όρος το 2013: F.O.M.O(Fear Of Missing Out)

time.com

Εύη Νικολοπούλου

Πηγή: apenantioxthi.com

Ανήκουμε εκεί που μπορούμε να εκφραζόμαστε ελεύθερα

2018-08-28T16:02:00.005+03:00

Κάθε στιγμή της ζωής μας κρέμεται από λέξεις. Η ευτυχία και η δυστυχία μας εξαρτάται από τις λέξεις των άλλων κι από αυτές που θα πούμε. Πολλές φορές μία λέξη είναι αρκετή για ν’ ανατρέψει τα πάντα. Μία λέξη που ειπώθηκε την κατάλληλη στιγμή, μια λέξη που δεν ειπώθηκε ποτέ όταν θέλαμε να την ακούσουμε. Ναι, ακόμη και οι λέξεις που δεν βρίσκουν ποτέ το δρόμο τους από το μυαλό στο στόμα μας, πληγώνουν ή λυτρώνουν.

Nα λέμε αυθόρμητα ό,τι νιώθουμε ή να φιλτράρουμε τις σκέψεις μας προτού τις εκφράσουμε; Ποιο είναι τελικά το σωστό; Έχει σημασία τι είναι σωστό ή τι είναι αληθινό; Κι αν ο τρόπος που εκφραζόμαστε είναι λάθος; Αν δεν έχουμε την ευχέρεια του λόγου; Αν δεν ξέρουμε να βρούμε τις σωστές λέξεις για να τις βάλουμε στη σωστή σειρά; Τότε αυτά που θέλουμε να πούμε δε βγαίνουν ποτέ σωστά από μέσα μας. Τότε καλύτερα είναι να σκεφτόμαστε καλά πριν μιλήσουμε.

Οι λέξεις προηγούνται των πράξεων ή τις συνοδεύουν. Κάποιες απ’ αυτές έχουν μεγάλη επιρροή από εμάς, γιατί μας μένουν καρφωμένες στο μυαλό. Άλλες μας βασανίζουν κι άλλες μας κάνουν να γελάμε. Οι αναμνήσεις μας είναι έντονα συνδεδεμένες με τα αισθήματα που μας προκάλεσαν οι λέξεις που ανταλλάξαμε με άλλα πρόσωπα. Οι λέξεις ντύνουν τα αισθήματά μας, κάποτε όμορφα κάποτε άσχημα. Έχουν σημασία και βαρύτητα. Μπορούν να μας σώσουν από μία δύσκολη κατάσταση αλλά και να μας καταστρέψουν.

Με τους ανθρώπους που εκφραζόμαστε ελεύθερα, χωρίς ν’ αγχωνόμαστε για την κάθε λέξη που θα πούμε, μ’ αυτούς ανήκουμε. Μ’ αυτούς που δεν παρεξηγούμαστε. Μ’ αυτούς που ο διάλογος παίρνει μία όμορφη διάσταση. Που μας εξιτάρει ν’ ακούμε και ν’ ανταλλάζουμε απόψεις. Που γινόμαστε χαζά παιδιά λέγοντας βλακείες, που βρίζουμε χωρίς να φοβόμαστε. Με τους ανθρώπους που νιώθουμε ότι έχουμε απόλυτη ελευθερία λόγου και έκφρασης, μ’ αυτούς ανήκουμε.

Τις αγαπάω τις λέξεις. Γι’ αυτό και τις γράφω, δεν τις λέω. Δεν τις χαραμίζω. Προτιμώ να τις γράφω γιατί είναι ένα υπέροχο παιχνίδι που δε βαριέμαι ποτέ. Γιατί οι λέξεις έχουν χιλιάδες συνδυασμούς που μπορεί να γραφτούν. Υπάρχουν λέξεις ακόμη και μετά από τόσα χρόνια που κανείς δεν σκέφτηκε να βάλει δίπλα.

Υπάρχουν ακόμη χιλιάδες ιστορίες και χιλιάδες σκέψεις που περιμένουν να ειπωθούν. Υπάρχουν ακόμη λέξεις που περιμένω να πεις και δεν είπες. Κι άλλες που τόλμησες να πεις μια φορά και μετά τις ξέχασες. Κρέμομαι από τα χείλη σου κάθε φορά, όχι μόνο γιατί με ηρεμεί απόλυτα το να μου μιλάς, αλλά και γιατί περιμένω ν’ ακούσω από σένα αυτές τις λυτρωτικές λέξεις που κάθε τρελά ερωτευμένος δε χορταίνει ν’ ακούει.

Μια φορά μου είπες να μην έχω ανάγκη τις λέξεις. Μου είπες να μην εξαρτώμαι απ’ αυτές. Μου είπες ότι είναι μεγάλη αδυναμία να θέλει κανείς ν’ ακούει τα αυτονόητα. Κι εγώ που έχω τόση ανάγκη ν’ ακούω να λες ότι μ’ αγαπάς πρέπει ν’ αρκεστώ στις πράξεις. Οι πράξεις θα ‘πρεπε να μου ήταν αρκετές. Όμως, εγώ αγαπώ τις λέξεις περισσότερο από τις πράξεις. Ίσως γιατί είμαι τεμπέλα και οκνηρή. Προτιμώ να γράφω παρά να αθλούμαι ή να ξαπλώνω στο κρεβάτι και να σ’ ακούω να μιλάς, παρά να κάνουμε έρωτα.

Υπάρχουν ακόμη λέξεις που υπάρχουν μέσα σου και με ψάχνουν. Που αν τις πεις, θα απελευθερωθείς και θα ξαλαφρώσεις. Να είσαι σίγουρος πως μαζί μου οι λέξεις σου θα είναι ασφαλείς. Έχω φυλάξει γι’ αυτές την πιο όμορφη και ζεστή γωνιά του μυαλού μου. Μη μου θυμώνεις που πάντα προσπαθώ να βρω τρόπους να στις κλέψω. Είναι κι αυτό ένα παιχνίδι του έρωτα. Έτσι να το βλέπεις. Ένα παιχνίδι που θέλω να κερδίσω γιατί έτσι θα κερδίσουμε κι οι δυο. Στον έρωτα όταν και οι δύο αγαπούν το ίδιο, κανείς δεν βγαίνει χαμένος.

Αντιπυρική προστασία με δέντρα που αντιστέκονται στην φωτιά

2018-07-27T14:57:00.000+03:00

Αντιπυρική προστασία με δέντρα που αντιστέκονται στην φωτιά

«Τροφή-Φάρμακο»: ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΖΩ προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Το παρακάτω άρθρο είναι μία συρραφή ΠΑΛΑΙΌΤΕΡΩΝ άρθρων, οπότε μην θεωρήσετε πως τα τυχόν στοιχεία που δίδονται αφορούν την τωρινή κατάσταση. Αυτό που θέλω να προβάλω είναι τα κατάλληλα φυτά-δέντρα προς φύτευση ώστε να αποφευχθούν όσο γίνεται ανάλογες περιπτώσεις…

Η φύση έφτασε στα όριά της

«Στις ζώνες μείξης δάσους- οικισμών πρέπει να δημιουργηθούν ζώνες ασφαλείας» λένε οι ειδικοί

Μια φωτογραφία, ανάμεσα στις τόσες που αναρτήθηκαν αυτές τις μέρες στο διαδίκτυο, μας έκανε εντύπωση αφού απεικονίζει ένα καμένο δάσος και στη μέση μια πράσινη «όαση», άθικτη από τις φλόγες, να στέκει αγέρωχα και να δίνει ελπίδα.

Μια «όαση» από κυπαρίσσια, τα οποία αντιστάθηκαν στην πύρινη λαίλαπα και πλέον κοιτάζουν την καμένη γη, περιμένοντας να γεννηθεί ξανά.

Ψάχνοντας, ανακαλύψαμε ένα παλαιότερο επιστημονικό άρθρο το οποίο έγραψαν οι Δρ Γαβριήλ Ξανθόπουλος, Αναπληρωτής Ερευνητής στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων & Τεχνολογίας Δασικών Προϊόντων και ο Δρ Ανδρέας Γ. Ντούλης, Αναπληρωτής Ερευνητής στο Ινστιτούτο Αμπέλου, Λαχανοκομίας & Ανθοκομίας Ηρακλείου, μέσα από το οποίο εξηγούν γιατί τα κυπαρίσσια είναι κατάλληλα για χρήση σε αντιπυρικές ζώνες, ενώ παράλληλα έχουν την ιδιότητα να αναπτύσσονται γρήγορα και να φτάνουν σε ύψος τα 25 μέτρα.

Το κυπαρίσσι χαρακτηρίζεται ως δύσφλεκτο κωνοφόρο, το οποίο μπορεί να ανακόψει μια μαινόμενη πυρκαγιά και να προστατεύσει οτιδήποτε ακολουθεί.

Βέβαια το άρθρο ξεκαθαρίζει πώς αυτές οι δυνατότητες του κυπαρισσιού, δεν έχουν αποδειχτεί ακόμα επίσημα, παρόλο που υπάρχουν σχετικές μαρτυρίες από περιοχές οι οποίες κατά καιρούς έχουν πληγεί από πυρκαγιές.

Ήδη στην Ελλάδα βρίσκεται σε εξέλιξη μια προσπάθεια ενημέρωσης με τίτλο «Αντιπυρικές λωρίδες από κυπαρίσσι για πρόληψη πυρκαγιών: Μια λύση ρεαλιστική, οικολογική και οικονομική για προστασία των μεσογειακών χωρών», μέσα από την οποία γίνεται σχετική καμπάνια για προώθηση φύτευσης κυπαρισσιών, κυρίως για χρήση τους ως αντιπυρικό μέσο.
Μπορείτε να δείτε και Κυπαρίσσι το δέντρο της μνήμης, της ψυχής και της θλίψης

Βελανιδιές και ακακίες αντί για πεύκα

Χαρίζουν δροσιά και δεν μεταδίδουν τη φωτιά πολύ γρήγορα

Πλατύφυλλα είδη δέντρων και θάμνων, βελανιδιές, ακακίες, κουμαριές, πικροδάφνες θα μπορούσαν να φυτευτούν στις λεγόμενες ζώνες μείξης δάσους πόλεων και οικισμών.

Τα δέντρα αυτά δεν μεταδίδουν τη φωτιά σε μεγάλη απόσταση, όπως συμβαίνει με τα κουκουνάρια των πεύκων. Και μπορούν να δημιουργήσουν ένα είδος αντιπυρικής ζώνης, ένα «πράσινο φράγμα», προκειμένου να μην επεκτείνεται εύκολα η πυρκαγιά στον οικιστικό ιστό ή και σε διπλανά δάση.

Πολλά από τα περίπου 213.000 καμένα στρέμματα που προκάλεσε η πρόσφατη καταστροφική πυρκαγιά στη Βορειοανατολική Αττική ήταν στις λεγόμενες ζώνες μείξης δάσους. Δασολόγοι και επιστήμονες τονίζουν, μιλώντας στα «ΝΕΑ», ότι είναι αναγκαίο πλέον να μελετηθεί και να σχεδιαστεί η φύτευση και άλλων ειδών σ΄ αυτά τα σημεία, εκτός από τα πεύκα.

Σε ό,τι αφορά πάντως τα πευκοδάση που κάηκαν για δεύτερη και τρίτη φορά- και είναι μάλλον αδύνατη η φυσική αναγέννησή τους- εκεί πρέπει να φυτευτούν και πάλι πεύκα, λένε οι ειδικοί, αφού είναι τα πιο ανθεκτικά και συμβατά με το φυσικό περιβάλλον της Αττικής.

«Στις ζώνες μείξης δάσους- οικισμών πρέπει να γίνουν άλλοι σχεδιασμοί.

Να δημιουργηθούν ζώνες ασφαλείας. Υπάρχουν ιδέες και προτάσεις για φυτεύσεις άλλων ειδών που εξετάζονται στη Νότια Γαλλία και την Καταλωνία. Μπορούν δηλαδή να φυτευτούν δέντρα όπως βελανιδιές, πουρναριές. Και αυτά καίγονται όπως τα πεύκα.

Δεν υπάρχουν είδη που δεν καίγονται. Ωστόσο, δεν μεταδίδουν τη φωτιά σε μεγάλη απόσταση όπως τα κουκουνάρια των πεύκων», λέει η αναπληρώτρια καθηγήτρια Οικολογίας στον Τομέα Οικολογίας και Ταξινομικής του Τμήματος Βιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μαργαρίτα Αριανούτσου- Φαραγγιτάκη.
Μπορείτε να δείτε και Βελανιδιά για διάρροια, αιμορροΐδες, στοματικές φλεγμονές, ρινικό πολύποδα και πληγές

Περιποίηση

Έως σήμερα, στην πλειονότητα των αναδασώσεων σε περιοχές όπου δάση συνορεύουν με οικισμούς, έχουν χρησιμοποιηθεί πεύκα και αγριελιές, λένε οι δασολόγοι. Ένας λόγος που δεν γίνονται αναδασώσεις με άλλα είδη φυτών είναι το οικονομικό κόστος. Ένας δεύτερος είναι ότι κάποιες λίγες προσπάθειες στο παρελθόν με πλατύφυλλα δεν είχαν επιτυχία, αφού οι αρμόδιοι είχαν αφήσει τα φυτά στην τύχη τους και δεν τα περιποιούνταν.

«Μπορούν να γίνουν φυτεύσεις στα όρια των οικισμών με πικροδάφνες, κουμαριές, βελανιδιές, λεύκες, τα οποία μπορούν να φτιάξουν ένα μικρό “πράσινο” φράγμα. Όμως, αυτές οι φυτεύσεις προϋποθέτουν περισσότερη φροντίδα. Κάποια είδη θέλουν πότισμα», λέει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων κ. Νίκος Μπόκαρης.
Μπορείτε να δείτε και Ροδοδάφνη ή Πικροδάφνη: Ιδιότητες

Επίσης, για τέτοιες εξειδικευμένες φυτεύσεις «πυρανθεκτικών φυτών μπορεί να χρειαστεί η δημιουργία βαθμίδων και η μεταφορά άλλου χώματος» τονίζει ο δασολόγος κ. Νίκος Χλύκας. Αντίθετα, η λύση της αναδάσωσης με πεύκα είναι εύκολη, οικονομικότερη και γι΄ αυτόν τον λόγο συνήθως η προτιμητέα από τις αρμόδιες αρχές, υποστηρίζουν και οι δύο.

Τροφή-Φάρμακο»: Να πούμε και δύο λόγια για την κουμαριά:

Oι κουμαριές είναι φυτά που αντέχουν στις πυρκαγιές. Η κουμαριά είναι ανθεκτική στη φωτιά και αυτό της δίνει ένα πλεονέκτημα να χρησιμοποιηθεί σε αναπλάσεις εκτάσεων.
Το ύψος της φτάνει τα 3 μέτρα και είναι πολύ ανθεκτικό φυτό, αφού επιδεικνύει εξαιρετική αντοχή, ακόμα και στις πυρκαγιές! Μετά τη φωτιά «πετάει» αμέσως νέα, άφθονα βλαστάρια κι έτσι προστατεύονται τα εδάφη από τη διάβρωση της βροχής.
Μπορείτε να δείτε και Κούμαρο ένα άγριο φρούτο της Ελληνικής χλωρίδας με ιαματικές ιδιότητες

Μελία: ένα ξεχωριστό δέντρο σκίασης

Η μελία, ένα δέντρο με ελληνικό όνομα και καταγωγή από την μακρινή περιοχή της ΝΑ Ασίας και την Αυστραλία, έχει όλα τα χαρακτηριστικά ένος πολύ ανθεκτικού και συνάμα πολυετούς φυτού εξωτερικού χώρου, ιδανικού για σκίαση, φυλλοβόλου, που διαθέτει όμως και μερικά επιπλέον πλεονεκτήματα αρκετά σπάνια για το είδος του.

Η αντοχή του σε ξηρά και άνυδρα κλίματα είναι πραγματικά αξιοσημείωτη, καθώς το καθιστά ώς ένα από τα πλέον προτιμητέα είδη για παραθαλάσσιες φυτεύσεις σε περιοχές με έντονο πρόβλημα υδροδότησης. Σπάνια προσβάλλεται από μύκητες και άλλα βακτήρια με αποτέλεσμα να αναπτύσσεται πολύ γρηγορότερα και σωστότερα.

Πρόκειται για ένα όμορφο και αρχοντικό δέντρο με σφαιρική κώμη και πυκνό φύλλωμα που μπορεί άνετα να κοσμήσει έναν κήπο, αλλά και να εξυπηρετήσει μια πιο απλή ανάγκη, όπως την κάλυψη ενός πεζοδρομίου ή μιας πλατείας. Ζεί και αναπτύσσεται σε όλων των ειδών τα εδάφη με ιδιαίτερη ευκολία σε θερμοκρασίες μέχρι και τους -6 βαθμούς με τελικό ύψος τα 12 μέτρα.

Δεν έχει ευρεία χρήση παρόλο το γεγονός ότι έχει επιβραδυντική δράση κατά της φωτιάς και μπορεί να χρησιμεύσει ως πρώτη ύλη στην κατασκευή αντιπυρικών ζωνών μέσα σε δάση και άλλες περιοχές.

Εκτός όμως από τη διακοσμητική του χρήση,

το δέντρο της μελίας είναι ένα από τα λιγοστά παγκοσμίως γνωστά για την υψηλής ποιότητας ξυλεία που παράγει, προσόν εξαιρετικής σημασίας σχετικά με τον ταχύτατο ρυθμό ανάπτυξης του.

Σε μια χώρα όπως η δική μας εύκολα θα μπορούσε μια φυτεία με μελίες να αποδίδει για τον ιδιοκτήτη της ένα αξιόλογο ετήσιο εισόδημα με μια περιορισμένη σχετικά καλλιέργεια. Στην αφρικανική Κένυα οι αγρότες καλλιεργούν στρέμματα με το δέντρο αυτό με απώτερο σκοπό τη χρήση του φυλλώματος απευθείας στην κτηνοτροφία, όπου λειτουργεί σαν ενδυναμωτικό συμπλήρωμα διατροφής. Π

αλιότερα το ξύλο της μελίας ήταν το σήμα κατεθέν για την κατασκευή του ροζάριου, ενός είδους ιερού κομποσχοινιού που συνδύαζε τις πλαστικές χάντρες με άλλες ξύλινες. Τελος, λόγω της ανθεκτικότητας της η μελία για πολλά χρόνια τοποθετείται σε δρόμους και άλλους κοινόχρηστους χώρους με αποτέλεσμα να γίνει γνωστή μόνο και μόνο για αυτόν το λόγο.

Η χαρουπιά είναι ένα ακόμη σπουδαίο δασικό δέντρο.

Εμποδίζει την εξάπλωση της φωτιάς, αντίθετα απ’ ό,τι συμβαίνει με το πεύκο και είναι κατάλληλη για αναδασώσεις. Και όσο και αν ο εμπορικός ρόλος της χαρουπιάς στις μέρες μας έχει υποβαθμιστεί, ο περιβαλλοντικός της ρόλος είναι σπουδαίος γιατί μπορεί να επιβιώνει σε άγονα και ξηρικά ασβεστολιθικά εδάφη.

Πολλές περιοχές οφείλουν στη χαρουπιά το πράσινο χρώμα τους, ενώ συγχρόνως το πλούσιο ριζικό της σύστημα συγκρατεί και προστατεύει το έδαφος από τη διάβρωση. Η χαρουπιά μπορεί να καλύψει εγκαταλελειμμένες ή άγονες και θαμνώδεις εκτάσεις, ακόμη και βραχώδη εδάφη.

Οι αναδασώσεις στις εκτάσεις αυτές, μπορούν να σταματήσουν τις διαβρώσεις, να αλλάξουν τη φυσιογνωμία των περιοχών,να δώσουν νέες δυνατότητες και να κάνουν τα μέρη πιο ελκυστικά για τους επισκέπτες…

http://www.proionta-tis-fisis.com/antipyriki-prostasia-me-dentra-pou-antistekontai-stin-fotia/

Lullaby

2018-05-17T01:35:00.003+03:00

artist: low

song: lullaby
album: I could live in hope

Εσύ και η βροχή

2018-05-09T00:21:00.000+03:00

ποίημα: Κική Δημουλά - Τα πάθη της βροχής

film: Stalker (1979) Andrei Tarkovsky

OΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΥΣΗ ΣΚΟΥΠΙΔΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΕΤ

2018-05-04T12:00:00.002+03:00

ΣΩΣΤΕ ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΟ - ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ

2018-04-19T00:18:00.001+03:00

Η Ήπειρος, ένας τόπος με άφθονα νερά, εκατοντάδες είδη ζώων και φυτών και πλούσια ιστορία και παράδοση, εκπέμπει SOS. Η πιο παρθένα ίσως περιοχή της Ελλάδας απειλείται άμεσα από επικίνδυνες εξορύξεις πετρελαίου. Είμαστε στο πλευρό της τοπικής κοινωνίας που ήδη αντιδρά, χρειάζεται όμως η συμμετοχή όλων μας πριν να είναι αργά.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ
Οι πετρελαϊκές εταιρείες έχουν βάλει στο στόχαστρο την Ήπειρο και τη μοναδική ομορφιά της. Η πολυεθνική Repsol και η Energean Oil & Gas έχουν αναλάβει την έρευνα στην περιοχή για την εξόρυξη υδρογονανθράκων, σε μία έκταση 4.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Ήδη ξεκίνησαν οι πρώτες, επικίνδυνες έρευνες: εργασίες γεώτρησης και τοποθέτηση εκρηκτικών σε βάθος λίγων μέτρων, που ανατινάσσονται για τις ανάγκες των σεισμικών ερευνών.

Μόνο στα πρώτα 500 χιλιόμετρα, θα γίνουν 11.500 τέτοιες εκρήξεις, που εκτός από την επιβάρυνση στο περιβάλλον, μπορεί να προκαλέσουν ακόμα και σεισμική δραστηριότητα.

Οι πολύτιμοι ποταμοί της περιοχής, όπως ο Καλαμάς, ο Άραχθος και ο Βοϊδομάτης, οι προστατευόμενες περιοχές και τα είδη ζώων που κινδυνεύουν με εξαφάνιση, όπως ο λύγκας και η βίδρα, όλα απειλούνται από τις εξορύξεις.

Επιπλέον, ο τουρισμός, που βασίζεται στη μαγευτική φύση και τα πολιτιστικά μνημεία της Ηπείρου, η παραγωγή ντόπιων προϊόντων όπως η φέτα, το τσίπουρο και οι πίτες, κινδυνεύουν από τη ρύπανση του νερού και του εδάφους. Τελικά, για το κέρδος λίγων απειλείται ο φυσικός μας πλούτος και η ίδια μας η πολιτιστική κληρονομιά.

Εκτός όμως από τα γεφύρια, τα νερά και τα εθνικά πάρκα, η Ήπειρος είναι και οι άνθρωποί της. Αυτοί οι άνθρωποι χρειάζονται τη στήριξη όλων μας για να προστατεύσουν τον τόπο τους. Οι πετρελαϊκές θα πάρουν γη και ύδωρ με ελάχιστα ανταλλάγματα και αφού πάρουν αυτό που θέλουν, θα φύγουν αφήνοντάς μας τον λογαριασμό της ζημιάς.

Σε μία χώρα που εξαρτάται από τον τουρισμό και την καλή κατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος, το εθνικό συμφέρον είναι να αφήσουμε πίσω τα ορυκτά καύσιμα. Πρέπει ΤΩΡΑ να εντείνουμε τις προσπάθειες για να σταματήσουμε τα σχέδια των πετρελαϊκών, που εκτός από την Ήπειρο έχουν βάλει στο μάτι και τα νησιά του Ιονίου, την Κρήτη και τη δυτική Πελοπόννησο.

Πάρε θέση, πρόσθεσε το όνομά σου και το επόμενο διάστημα θα ενημερώνεσαι για τους διάφορους τρόπους που θα μπορείς να βοηθήσεις σε αυτή την προσπάθεια.

https://act.greenpeace.org/page/20018/petition/1

Pina Bausch - Vollmond -parte 02

2018-02-21T01:13:00.001+02:00

Chopin

2018-01-31T02:12:00.002+02:00

Bonus Track

2017-12-31T19:21:00.001+02:00

Εσύ πόσο hygge είσαι; 15+1 τρόποι για να βάλεις το hygge στη ζωή σου

2017-12-22T23:03:00.001+02:00

Πριν από περίπου ένα χρόνο είχα τη χαρά να ανακαλύψω ένα βιβλίο και μαζί μια λέξη, μια αρκετά περίεργη λέξη, η οποία όμως εσωκλείει όλη τη φιλοσοφία που έχω για τη ζωή και το ευ ζην γενικώς.

Παρότι λάτρης του μίνιμαλ σκανδιναβικού design ομολογώ πως δεν είχα ιδέα ότι υπάρχει μια σκανδιναβική λέξη που να περιγράφει τόσο καλά μια ολόκληρη φιλοσοφία ζωής. Και φυσικά δεν ήξερα ότι οι Σκανδιναβοί και ιδιαίτερα οι Δανοί έχουν αναπτύξει ολόκληρη κουλτούρα γύρω από αυτό το συγκεκριμένο lifestyle που απ’ ότι φαίνεται είναι και αυτό που τους κάνει τόσο ευτυχισμένους. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που συγκαταλέγονται στους πιο ευτυχισμένους λαούς στον πλανήτη.

Hygge είναι η λέξη και προφέρεται hoogah, αλλά το πώς θα την προφέρεις δεν έχει και τόση σημασία. Όπως είπε και ένας από τους μεγαλύτερους φιλόσοφους της εποχής μας (ο Winnie the Pooh!), όταν ρωτήθηκε πώς να προφέρει ένα συγκεκριμένο συναίσθημα είπε: «Δεν το προφέρεις, το βιώνεις». Έτσι και το hygge δεν είναι μια λέξη μόνο είναι το συναίσθημα που προκύπτει από τις μικρές απολαύσεις της ζωής.

Είναι περισσότερο ατμόσφαιρα και εμπειρία και λιγότερο αντικείμενα, αν και αυτά παίζουν το ρόλο τους στη δημιουργία ενός hygge περιβάλλοντος. Αναφέρεται πολλές φορές σαν η τέχνη του να δημιουργείς οικειότητα ή η ανάπαυση της ψυχής (cosiness of the soul) ή η απουσία όποιας ενόχλησης ή συναισθηματικής φόρτισης.

Είναι κατά κάποιο τρόπο η δανέζικη αντίληψη της ζεστασιάς, του αναπαυτικού, του ασφαλούς, του άνετου, χαλαρού, απολαυστικού και είναι μια κατάσταση στην οποία επιδιώκουν να βρίσκονται όσο πιο συχνά μπορούν οι κάτοικοι της Δανίας. Ουσιαστικά εστιάζει στις μικρές απολαύσεις της ζωής που είναι προσιτές σε όλους μας αλλά συχνά τις αφήνουμε να μας προσπεράσουν.

Για παράδειγμα μια στιγμή hygge είναι αυτή που απολαμβάνουμε μια κούπα καφέ ή τσαγιού στη ζεστασιά του σπιτιού μας, πλέκουμε δίπλα στο τζάκι, ανάβουμε αρωματικά κεριά, τρώμε ένα ωραίο γλυκό, βγαίνουμε με φίλους για φαγητό, διαβάζουμε κυριακάτικες εφημερίδες σε μια αναπαυτική πολυθρόνα. Οτιδήποτε μας «γεμίζει» και μας φέρνει ευφορία και δεν σχετίζεται με πηγές άγχους.

Ειδικά ο χρόνος που περνάμε με τους αγαπημένους μας είναι ο πυρήνας του hygge και αποτελεί προτεραιότητα σε όσους ακολουθούν αυτό τον τρόπο ζωής. Για παράδειγμα δεν είναι καθόλου hygge να μιλάει κάποιος στο τηλέφωνο με έναν φίλο και παράλληλα να κάνει δουλειές στο σπίτι ή να είναι έξω με ένα φίλο και να ασχολείται με το κινητό του. Προτεραιότητα είναι να αφιερώσεις όλη σου την προσοχή στον φίλο σου και σε αυτό που κάνεις την κάθε στιγμή.

Στη hygge «φιλοσοφία» δεν πρέπει ποτέ να νιώθει κάποιος ενοχές επειδή κάθεται στον καναπέ και βλέπει τηλεόραση, σκεπτόμενος πως θα έπρεπε να κάνει «κάτι». «Ήδη κάνεις κάτι. Κάνεις hygge-ing!» Επίσης αν πεις σε έναν Δανό οικοδεσπότη ότι η βραδιά που πέρασες στο σπίτι του ήταν hyggelige είναι το καλύτερο κομπλιμέντο που μπορείς να τους κάνεις και θα του δώσει πολύ μεγάλη χαρά.

Για μένα το hygge είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την αυτό-φροντίδα (self-care), συνδυασμένη όμως και με τη συναναστροφή με άλλους ανθρώπους και τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος που αποπνέει ασφάλεια και άνεση. Γι’ αυτό και μου αρέσει να το λέω Hygge Wellness.

Το Happiness Research Institute της Δανίας (ναι υπάρχει και τέτοιο!) έχει βρει ότι μπορεί να είναι οι ανεπτυγμένες κοινωνικές σχέσεις των Δανών που τους κάνουν τους πιο ευτυχισμένους μιας και ο πυρήνας του hygge είναι ακριβώς αυτό.

Αν βρίσκεις το φθινόπωρο και το χειμώνα δύσκολο μπορείς να ωφεληθείς από μια μεγάλη δόση Δανέζικου hygge στη ζωή σου!

15+1 τρόπους για να το απολαύσεις

1. Απόκτησε το σωστό φωτισμό

Σαν λάτρης του απαλού φωτισμού και ειδικά των κεριών και των πολλών μικρών πορτατίφ μέσα στο χώρο, χάρηκα πολύ όταν διάβασα ότι ακριβώς έτσι είναι μια ατμόσφαιρα hygge. Διακόσμησε το χώρο σου με μικρές πηγές φωτός και βεβαιώσου ότι οι λάμπες που επιλέγεις βγάζουν ζεστό φως. Τα λαμπάκια όλο το χρόνο και όχι μόνο τα Χριστούγεννα μπορούν επίσης να δημιουργήσουν μια πολύ ζεστή ατμόσφαιρα.

2. Δημιούργησε μια hygge γωνιά στο σπίτι σου

Μια γωνία hygge στο σπίτι σου είναι μια ζεστή, ασφαλής φωλιά που μπορείς να χωθείς και να χαλαρώσεις μετά από μια απαιτητική ημέρα. Βάλε στο σκηνικό μαξιλάρες, ζεστές κουβέρτες, χαμηλό φωτισμό, μια άνετη πολυθρόνα και οτιδήποτε άλλο μπορεί να την κάνει πιο άνετη. Χρησιμοποίησε την για διάβασμα, διαλογισμό, πλέξιμο ή απλή χαλάρωση.

3. Φτιάξε μια λίστα βιβλίων για φθινόπωρο/χειμώνα

Το να διαβάζεις βιβλία χωμένος στην άνετη, ζεστή hygge γωνιά σου είναι η τέλεια hygge δραστηριότητα για να φέρεις μια αίσθηση wellbeing στη ζωή σου. Φτιάξε μια λίστα βιβλίων και δες πόσα περισσότερα μπορείς να διαβάσεις μέσα στο χειμώνα.

4. Προσκαλέστε φίλους και οικογένεια και περάστε χρόνο μαζί

Οι κοινωνικές συναναστροφές είναι ο πυρήνας του hygge. Προσκάλεσε τους αγαπημένους σου σε ένα δείπνο το οποίο δεν είναι απαραίτητο να είναι κάτι φανταχτερό. Ένα hygge δείπνο έχει να κάνει με απλό αλλά νόστιμο φαγητό το οποίο συνήθως μαγειρεύεται από όλους μαζί.

5. Καλόμαθε τον εαυτό σου

Το κέικ, τα κουλουράκια και τα γλυκά γενικά είναι απαραίτητο συστατικό του hygge. Η προετοιμασία τους και περισσότερο η στιγμή που τα απολαμβάνεις, πόσο μάλλον όταν είσαι με αγαπημένα πρόσωπα, είναι μια σημαντική hygge στιγμή. Σαν λάτρης της υγιεινής διατροφής θα πρότεινα να χρησιμοποιήσεις πιο υγιεινά υλικά για την προετοιμασία των γλυκών όπως μέλι αντί για ζάχαρη, αλεύρι ζέας ή βρώμης, γάλα αμυγδάλου, ελαιόλαδο ή λάδι καρύδας αντί για βούτυρο. Α και ακόμα καλύτερα να ζυμώσετε και να πλάσετε όλοι μαζί!

6. Πάρε μέρος στο κίνημα slow food

Αφιέρωσε ένα ολόκληρο απόγευμα στην κουζίνα δοκιμάζοντας να μαγειρέψεις παραδοσιακές συνταγές κατά προτίμηση με τοπικά προϊόντα. Το μαγείρεμα μπορεί να είναι πολύ χαλαρωτικό και αναζωογονητικό έτσι αναζήτησε παραδοσιακές συνταγές ή δοκίμασε να φτιάξεις πίτες ή ψωμί.

7. Απόλαυσε τον καφέ σου

Μια κούπα ζεστό ρόφημα είναι βάλσαμο για την ψυχή. Προσωπικά δεν μου αρέσει ο καφές αλλά λατρεύω το τσάι και τα βότανα. Τα ζεστά ροφήματα είναι σούπερ hygge και στη Δανία πολλές φορές αναφέρονται στον καφέ σαν kaffehygge!

8. Επέλεξε μαλακά λευκά είδη & ρούχα

Βάλε τις μαλακές πιτζάμες και τα καλτσάκια σου, τύλιξε τον εαυτό σου με μια ζεστή μαλακή κουβέρτα (κατά προτίμηση από φυσικά υλικά όπως το μαλλί) ή βούλιαξε σε μαλακά μαξιλάρια. Ένα ζεστό και άνετο περιβάλλον αυξάνει τα επίπεδα hygge.

9. Ξεκίνα μια νέα συνήθεια με τους φίλους ή την οικογένεια σου

Ένας τρόπος που προάγει την κοινωνική συναναστροφή είναι να δημιουργήσεις εβδομαδιαίες ή μηνιαίες συνήθειες με τους αγαπημένους σου. Π.χ. μια βραδιά επιτραπέζιου παιχνιδιού ή ταινία και ποπ-κορν ή συνάντηση στο μπαρ της γειτονιάς. Οργάνωσε κάτι που θα σε φέρει πιο κοντά στους φίλους και την οικογένεια σου και θα δημιουργήσει ευχάριστες αναμνήσεις.

10. Έλα σε επαφή με τη φύση

Η φύση είναι από τα μεγαλύτερα γιατρικά της ψυχής. Όταν είμαστε κοντά της τείνουμε να μην ασχολούμαστε τόσο με την τεχνολογία. Είμαστε πιο συνειδητοί, πιο ήρεμοι και μπορούμε να συνδεθούμε καλύτερα με τον εαυτό μας. Δοκίμασε μια βόλτα στη θάλασσα, στο βουνό ή στο πάρκο της γειτονιάς σου. Και θυμήσου να πάρεις και μερικές βαθιές ανάσες…

11. Ξεκίνα ένα ημερολόγιο ευγνωμοσύνης

Κούρνιαξε στην hygge γωνία σου και γράψε στο πιο όμορφο τετράδιο που έχεις όλα αυτά για τα οποία είσαι ευγνώμων.

12. Θέσε κάποιες ώρες technology-free

Προγραμμάτισε με την οικογένεια σου μέσα στην ημέρα κάποιες ώρες που δεν θα ασχολείστε με την τεχνολογία (κινητό, laptop, tablet, TV κλπ). Έτσι θα έχετε την ευκαιρία να έρθετε πιο κοντά, να μιλήσετε για τα νέα της ημέρας, να μοιραστείτε απόψεις και σκέψεις, να μαγειρέψετε ή να κάνετε κατασκευές όλοι μαζί (π.χ. χριστουγεννιάτικα στολίδια).

13. Αναθεώρησε το καθημερινό σου πρόγραμμα

Πως θα χαρακτήριζες την ισορροπία μεταξύ της επαγγελματικής και προσωπικής σου ζωής; Προσπάθησε να εντάξεις μέσα στην ημέρα σου μερικές hygge στιγμές, τα οφέλη θα είναι θεαματικά και στους δυο τομείς της ζωής σου.

14. Κάνε τη γυμναστική σου πιο ζεστή& ευχάριστη

Αντί να είσαι συνέχεια σε ένα γυμναστήριο κάνοντας διάδρομο, κάνε yoga ή Pilates σε χαμηλό φωτισμό. Το τρέξιμο ή το περπάτημα σε όχι και τόσο ζεστό καιρό μπορεί επίσης να είναι hygge όταν στο σπίτι σε περιμένει μια κούπα ζεστό ρόφημα ή ένα πιάτο σούπα.

15. Βάλε την αρωματοθεραπεία στη ζωή σου

Η χρήση αιθέριων ελαίων στο σπίτι ή στη δουλειά μπορεί να βελτιώσει κατά πολύ τη διάθεσή σου και να μειώσει το στρες και την ανησυχία. Τα φυσικά αρωματισμένα με αιθέρια έλαια κεριά είναι μια νότα hygge στο σπίτι αλλά και στο γραφείο. Τα Χριστούγεννα η αγαπημένη μου μυρωδιά είναι ο συνδυασμός πορτοκάλι-κανέλα-γαρύφαλλο. Δίνει στο σπίτι μια εντελώς hygge νότα σαν να βγήκαν μόλις τα κουλουράκια από το φούρνο.

16. Υιοθέτησε ένα γατάκι

Οι γάτες είναι τα πιο hygge ζώα. Αγαπούν τη ζέστη, την άνεση και το σπίτι όσο κανένα άλλο ζώο. Φαντάσου τη στιγμή που είσαι χωμένος στον καναπέ σου κάτω από τη ζεστή κουβέρτα σου και έχεις αγκαλιά τη γάτα σου που γουργουρίζει από ευχαρίστηση, πιο hygge στιγμή δεν γίνεται. Επιπλέον όπως είναι γνωστό οι γάτες βοηθούν πολύ στη μείωση του στρες συν το γεγονός ότι απομακρύνουν τις αρνητικές ενέργειες από το χώρο στον οποίο βρίσκονται.

Όσο δύσκολα και αν είναι κάποια πράγματα στη ζωή σου πάντα μπορείς να βελτιώσεις τον τρόπο που τα βλέπεις και τα βιώνεις. Και όταν γίνει αυτό κάπως με έναν τρόπο μαγικό βελτιώνονται και αυτά.
Βάλε λίγη hygge μαγεία στη ζωή σου γιατί η ζωή με φίλους, γέλια, καλό φαγητό και ζεστές κάλτσες είναι καλύτερη…!

http://enallaktikidrasi.com

How to believe in your passion and face your fears

2017-12-18T11:13:00.000+02:00

"We are awesome! We are great!": That was the first thing Satyabrata Dam pointed out. "There are times in life when everyone feels terrible and powerless", he said, but the key is to find within you what motivates you and drives you in order to overcome situations like that. Satyabrata Dam shared with us his passion and what motivates him to do all the great things he's endeavoring, but he also shared with us a little secret: "When you fail at your passion, it is not a failure but a lesson. It transforms you and it teaches you". You have to believe in your passion and face your fears.

He urged us to dream as wild and as big as we can and know that if our dreams do not scare us, they are not big enough. The journey is hard work, but it's worth it. "You have to conquer your limitations and your weaknesses", he said and made us pledge to ourselves that we will never give up and follow our dreams no matter what comes into our way.

Τι πρέπει να δείτε σε κάθε χώρα;

2017-12-13T17:07:00.000+02:00

O ταξιδιωτικός ιστότοπος της Βρετανίας, Vouchercloud συνέταξε έναν χάρτη που δείχνει το κορυφαίο αξιοθέατο όπως αυτό παρουσιάζεται στον κατάλογο του TripAdvisor σε όλες τις χώρες του κόσμου.

Και παρόλο που πολλές από τις κορυφαίες εμπειρίες είναι αναμενόμενες, υπάρχουν και εκπλήξεις. Για παράδειγμα στο Περού η κορυφαία επιλογή είναι το Machu Picchu που θεωρείται κι ένα από θαύματα του σύγχρονου κόσμου. Αλλά τι θα λέγατε για μια περιοδεία στα Studio του Χάρι Πότερ που αποτελεί τη νούμερο ένα επιλογή στη Βρετανία;

Όπως μπορείτε να δείτε και στον χάρτη τα κορυφαία «αξιοθέατα» χωρίζονται σε κατηγορίες που αφορούν την ιστορία, τη φυσική ομορφιά, την θρησκεία και τον τουρισμό. Σημειώνεται ότι όπως ήταν αναμενόμενο στην Ελλάδα must εμπειρία θεωρείται μια επίσκεψη στο μουσείο της Ακρόπολης.

Μπορείτε να δείτε το χάρτη σε μεγέθυνση εδώ.

tvxs.gr

Ένα συσσίτιο με τα περρισότερα αστέρια Μισελέν: Το «Theater of Life» στο CineDoc

2017-12-01T10:48:00.001+02:00

Μια ζεστή, ανθρώπινη, συμπονετική ματιά στον κόσμο μέσα από μια γαστρονομική γιορτή.

Η ιστορία του φημισμένου σεφ Μάσσιμο Μποτούρα που ένωσε 60 κορυφαίους σεφ από όλον τον κόσμο με σκοπό να μετατρέψουν τα περισσεύματα τροφίμων που προορίζονταν για τα σκουπίδια, σε νόστιμα γεύματα για τους άστεγους και τους πρόσφυγες της Ιταλίας. Το ντοκιμαντέρ Theater of Life είναι γεμάτο γαστρονομικές δημιουργίες των μεγαλύτερων σεφ του κόσμου, όπως των θρυλικών Ferran Adrià, Alain Ducasse, Mario Batali, René Redzepi, και Gastón Acurio, οι οποίοι φέρνουν τη γνώση και το ταλέντο τους στους χώρους συσσιτίων.

«Τι είναι ένα πιάτο φαγητό ή μια στέγη για έναν άστεγο ή έναν πρόσφυγα;» Ο Μάσσιμο Μποτούρα υποστηρίζει ότι οι σεφ δεν μπορούν πλέον να μαγειρεύουν μόνο για την ελίτ, αγνοώντας τα ηθικά και κοινωνικά ζητήματα της εποχής μας. Ο σκηνοθέτης Peter Svatek εστιάζει την κάμερά του πίσω από τη δημοσιότητα των celebrity chefs, για να ανακαλύψει το ανθρώπινο πρόσωπο όσων συμμετέχουν σε αυτό το σπουδαίο εγχείρημα. Ποιοι είναι και ποια είναι η ζωή τους;

Με την υποστήριξη της Πρεσβείας του Καναδά και σε συνεργασία με τη μη κερδοσκοπική οργάνωση «Μπορούμε».

Σκηνοθεσία: Peter Svatek | 93’ | 2016 | Καναδάς
Η ταινία θα προβληθεί με ελληνικούς υποτίτλους.
Τιμή εισιτηρίου: 6 ευρώ (Αθήνα), 5 ευρώ (Θεσσαλονίκη, Βόλος)

ΠΡΟΒΟΛΕΣ
Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου στις 19.30 στην Αθήνα (Γαλλικό Ινστιτούτο)
Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου στις 21.00 στη Θεσσαλονίκη (Αίθουσα «Σταύρος Τορνές»)
Σάββατο 16 Δεκεμβρίου στις 19.30 στο Βόλο (Κινηματογράφος Αχίλλειον)
Κυριακή 16 & 17 Δεκεμβριου στις 16.00 στην Αθήνα (Κινηματογράφο Δαναό)

Μετά την προβολή στο Γαλλικό Ινστιτούτο θα ακολουθήσει συζήτηση με τον Αλέξανδρο Θεοδωρίδη, ιδρυτικό μέλος του «Μπορούμε» και τους ιδρυτές του Meat Pro, Στέλιο Μαστοράκο και Νίκο Κουφαλιώτη και θα προσφερθεί κρασί της Κάβας Μακρή.

Για τις προβολές στην Αθήνα θα δοθεί μειωμένο εισιτήριο σε όσους φέρουν συσκευασμένα τρόφιμα μακράς διαρκείας της επιλογής τους (τιμή μειωμένου εισιτηρίου 3 ευρώ για το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών 13/12 και 5 ευρώ στον Κινηματογράφο Δαναό 16 & 17/12).

Για τις προβολές στο Γαλλικό Ινστιτούτο μπορείτε να προμηθευτείτε τα εισιτήρια σας και μέσω VIVA.

#ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ
Με αφορμή την προβολή του ντοκιμαντέρ Theater of Life, το CineDoc, σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Πατάκη, προσφέρει 3 αντίτυπα του βιβλίου «A TAVOLA. Η τέχνη της αυθεντικής ιταλικής κουζίνας σε 234 συνταγές».

Για να μπεις στην κλήρωση:
- Στείλε email με το ονοματεπώνυμο σου και τον τίτλο του βιβλίου στο info@cinedoc.gr
- Ο διαγωνισμός λήγει την Πέμπτη 14/12 στις 12:00 και τα ονόματα των νικητών θα ανακοινωθούν το απόγευμα της ίδιας ημέρας.

Για περισσότερες πληροφορίες:
CineDoc | www.cinedoc.gr | 210 7211073 | info@cinedoc.gr

Το CineDoc προβάλλει βραβευμένα ελληνικά και ξένα ντοκιμαντέρ, σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος, τον Κινηματογράφο Δαναός, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το ABCinema Πάτρας, τον Δήμο Βόλου και το CineCinema Αμαλιάδας. Οι προβολές, που διαρκούν από τον Σεπτέμβριο έως τον Μάιο, συνοδεύονται από παράλληλες εκδηλώσεις με στόχο να ενθαρρύνουν τον διάλογο και να εμπνεύσουν συλλογικές δράσεις. Το CineDoc είναι ιδρυτικό μέλος του ευρωπαϊκού δικτύου Moving Docs και το 2017 ίδρυσε το Φεστιβάλ Παιδικού και Νεανικού Κινηματογράφου Αθηνών CineDoc Kids.

To αναλυτικό πρόγραμμα των προβολών CineDoc 2017-18 μπορείτε να το βρείτε εδώ.

http://www.cinemagazine.gr