antirix

Ιατρική κάνναβη Οι θεραπευτικές ιδιότητες της κάνναβης και οι πραγματικοί λόγοι της απαγόρευσης.

noreply@blogger.com (antirix) — Mon, 16 May 2016 20:13:00 +0000

Γράφει ο Δρ. Κλεάνθης Γρίβας
Η απαγόρευση οποιασδήποτε ουσίας εξαρτάται αποκλειστικά και μόνο από τις ιδιοτελείς επιλογές εκείνων που έχουν συμφέρον και δύναμη να την επιβάλουν. Η μόνη αλήθεια που εμπεριέχεται στην προπαγάνδα των μανιακών της απαγόρευσης ορισμένων ψυχοτρόπων ουσιών, έγκειται απλώς και μόνο στο ότι υπάρχουν ψυχοτρόπες ουσίες, όπως και η μόνη αλήθεια που ενυπάρχει στην προπαγάνδα των μανιακών του αντισημιτισμού, έγκειται απλώς και μόνο στο ότι υπάρχουν Εβραίοι.

Η υπεράσπιση της αυταπόδεικτης αλήθειας ότι η κάνναβη είναι ένα πολύτιμο κατασκευαστικό, ενεργειακό, θεραπευτικό και ψυχαγωγικό μέσο, που συντροφεύει το ανθρώπινο είδος από την εμφάνισή του μέχρι σήμερα, συνεπάγεται σύγκρουση με τις προκαταλήψεις που καλλιεργεί εδώ και μισό αιώνα ο αποτρόπαιος προπαγανδιστικός μηχανισμός της απαγόρευσης ορισμένων ψυχοτρόπων ουσιών, ο οποίος εμπνέεται, καθοδηγείται και επιβάλλεται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ για λόγους που συνδέονται με μια ορισμένη εσωτερική πολιτική (που έχει ως στόχο τον έλεγχο του πληθυσμού) και μια συγκεκριμένη εξωτερική πολιτική (που αποσκοπεί στη διευρυμένη αναπαραγωγή ενός πλέγματος εκμεταλλευτικών σχέσεων που της επιτρέπει στις ΗΠΑ με το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού να ληστεύουν το 50% του παγκόσμιου πλούτου).

Κι όπως συμβαίνει με κάθε πόλεμο, η αλήθεια είναι το πρώτο θύμα του ανήθικου, αποτρόπαιου και καταστρεπτικού αμερικανικού «πολέμου κατά των ναρκωτικών».

Για να μας εξαναγκάσει να συμμετέχουμε στη δολοφονία της αλήθειας και στην ενίσχυση του πλέγματος των ιδιόμορφων αποικιοκρατικών σχέσεων μας με την Ουάσινγκτον, η αμερικανική κυβέρνηση μας επιβάλλει καταναγκαστικά την εξουσιαστική και πολλαπλά κερδοφόρα (από οικονομική και πολιτική άποψη) σχιζοφρενική απαίτηση να θυσιάσουμε την κριτική σκέψη στο βωμό της δαιμονολογίας, να απαρνηθούμε τον Διαφωτισμό για χάρη της νεκρομαντείας, να καταδικάσουμε τη λογική για χάρη του παραλογισμού και να δολοφονήσουμε την ελευθερία για χάρη της δουλείας. Κι όλα αυτά με πρόσχημα ότι θα μας «σώσει» από έναν κίνδυνο (τον κίνδυνο των «ναρκωτικών») που κατασκευάζεται και συντηρείται τεχνητά από εκείνους που αναλαμβάνουν εργολαβικά την «προστασία» μας.
Από το 1914 (που επιβλήθηκε η πρώτη απαγόρευση -του οπίου και της κοκαίνης και των παραγώγων τους- στις ΗΠΑ με το νόμο Harrison και εν συνεχεία επιβλήθηκε καταναγκαστικά σε όλο τον κόσμο) εκατομμύρια ανθρώπινες υπάρξεις καταδικάζονται στη στέρηση της ελευθερίας, την εξαθλίωση, την αρρώστια και το θάνατο για ένα έγκλημα χωρίς θύμα.
Από το 1937 (που επιβλήθηκε η δεύτερη απαγόρευση -της κάνναβης και των παραγώγων της- στις ΗΠΑ με το Marihuana Tax Act και εν συνεχεία επιβλήθηκε καταναγκαστικά στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη), μόνο στις ΗΠΑ διενεργήθηκαν πάνω από 20.000.000 συλλήψεις, εκδόθηκαν πάνω από 3.000.000 καταδικαστικές αποφάσεις και επιβλήθηκαν συνολικά πάνω από 15.000.000 χρόνια φυλακής για απλή κατοχή, καλλιέργεια και χρήση της κάνναβης, ενός αθώου και πολύτιμου φυτού, που ικανοποιεί ένα πλήθος από καθημερινές ανάγκες.
Αυτή η πρωτοφανής στην ιστορία μας, μαζική ανθρωποθυσία στο βωμό του παραλογισμού και της κτηνωδίας της απαγόρευσης, πρέπει να τερματιστεί. Και όπως δείχνουν οι διεργασίες που συντελούνται διεθνώς, θα τερματιστεί.^¹

Το Φυτό Κάνναβη

Η κάνναβη είναι ένα φυτό από το οποίο βγαίνει η μαριχουάνα (ένα μίγμα θρυμματισμένων φύλλων και λουλουδιών της κάνναβης), το χασίς (αποξηραμένη ρετσίνη που βγαίνει από τις αδενικές τρίχες των λουλουδιών και των ακρινών στελεχών των θηλυκών, κυρίως, φυτών της κάνναβης), και το χασισέλαιο (που παράγεται με μία επεξεργασία απόσταξης).
Η μεγάλη ποικιλία των παραλλαγών αυτού του φυτού, που ταξινομήθηκε από τον Linneaus το 1753, δημιουργούσε στο παρελθόν πολλές διαφωνίες μεταξύ των βοτανολόγων σχετικά με την ταξινόμησή του, αλλά σήμερα έχει γίνει δεκτό ότι υπάρχει ένα αρχικό είδος, η κάνναβη η ήμερη, από την οποία προέκυψαν διάφορες παραλλαγές ως οικότυποι, όπως η Cannabis Sativa, η Cannabis Indica και η Cannabis Ruderalis, που διαφέρουν μεταξύ τους, κυρίως, ως προς την περιεκτικότητά τους στο δραστικό συστατικό της κάνναβης, η Δ9-Τετραϋδροκανναβινόλη (ΤHC).
Με βάση αυτό το δεδομένο, α) η Κάνναβη Σατίβα (ή Κλωστική) που περιέχει μικρή ποσότητα THC χρησιμοποιείται για την παραγωγή αγαθών που καλύπτουν ανάγκες τις καθημερινής ζωής (βιομηχανικά και κατασκευαστικά προϊόντα, είδη ένδυσης και διατροφής, ενεργειακά μέσα κ.α.) και β) η Ινδική Κάνναβη που περιέχει μεγαλύτερη ποσότητα THC, χρησιμοποιείται για ευφορικούς και θεραπευτικούς σκοπούς.

Η κάνναβη μπορεί να αναπτυχθεί σε ύψος 4 έως 7 ή και περισσότερων μέτρων, ανάλογα με τις συνθήκες του περιβάλλοντος. Τα αρσενικά και τα θηλυκά φυτά διαφέρουν αισθητά μεταξύ τους, κι απ’ αυτά, μόνο τα θηλυκά έχουν ουσιαστική χρηστική αξία από θεραπευτική και ευφορική άποψη.

Το κύριο δραστικό συστατικό της ινδικής κάνναβης είναι η Δ9-Τετραϋδροκανναβινόλη (ΤHC) που είναι συγκεντρωμένη στη ρετσίνη του φυτού. Τα μίγματα των φύλλων (μαριχουάνα) περιέχουν μικρή ποσότητα ΤHC (1-10%), η αποξηραμένη ρετσίνη (χασίς) περιέχει 10-15% ΤΗC και το χασισέλαιο μπορεί να φτάσει το 50-60%.
Τα αποτελέσματά της κάνναβης στον χρήστη της εξαρτώνται το είδος και την ποιότητά της, τις κλιματολογικές και πολιτιστικές συνθήκες και τον τρόπο παρασκευής και λήψης της. Όταν προσλαμβάνεται διαμέσου του αναπνευστικού συστήματος (κάπνισμα) η δράση της διαρκεί 2-4 ώρες. Όταν παίρνεται διαμέσου του πεπτικού συστήματος (βρώση ή πόση) η δράση της διαρκεί 5-12 ώρες.
Παρ’ ότι τα αποτελέσματά της είναι συνάρτηση των προαναφερόμενων παραγόντων, γενικά αμέσως μετά τη λήψη της κάνναβης προκαλείται ένα αίσθημα ευφορίας, ευκολοσυγκινησία, ελαφρά ξηροστομία, μια αίσθηση αυξημένης ψυχοκινητικής δραστηριότητας, μυικής δύναμης και απώλειας σωματικού βάρους, ηδονικές φαντασιώσεις και επιβραδυνόμενη αντίληψη του χρόνου, και στη συνέχεια χαλάρωση, ηρεμία και ύπνο με ηδονικά όνειρα, ο οποίος ακολουθείται από αφύπνιση με καλή διάθεση.

Ιστορικά Στοιχεία

Η χρήση της κάνναβης είναι γνωστή και ευρέως διαδεδομένη σε όλους τους ιστορικά γνωστούς πολιτισμούς. Η αρχαιότερη αναφορά στις θεραπευτικές χρήσεις της βρίσκεται στην κινέζικη σύνοψη των φαρμάκωνΒοτανοθεραπευτική του αυτοκράτορα Shen Nung, που χρονολογείται από το 2737 π.Χ.. Δέκα έως οκτώ αιώνες πριν απ’ τη χρονολογία μας εντοπίζεται στους Ασσύριους, και στη συνέχεια τους Εβραίους, τους Άραβες, τους Πέρσες, τους Κέλτες και τους Έλληνες.
Η κάνναβη για πάνω από τρεις χιλιάδες χρόνια «χρησιμοποιείται «στην πρακτική ιατρική πολλών χωρών για τη θεραπεία ποικίλων ασθενειών, όπως η χολέρα, η ελονοσία, η διάρροια, οι σπασμοί, η ανορεξία, η απώλεια της μνήμης, ο βήχας, οι ρευματισμοί, η αϋπνία και ο πόνος».^²
Το ενδιαφέρον του Ευρωπαϊκού κοινού, που γνώριζε την κάνναβη ήδη από πολλές δεκαετίες, αναζωπυρόθηκε το 1857 από τη δραστηριότητα των Γάλλων ρομαντικών λογοτεχνών και επιστημόνων που ανήκαν στη Λέσχη των Χασισιστών (Gautier, Boissard, De Boisdenier, Ηugo, De Nerval, Dumas πατήρ, Balzac, ο ψυχίατρος J.J. Moreau de Tours, κ.α.).
Από την ίδια περίπου περίοδο χρονολογείται και το ενδιαφέρον της δυτικής ιατρικής για την Κάνναβη: Από το 1839 (που δηοσιεύτηκε μια εργασία του W.B. O’Shaughnessy για τις αναλγητικές, αντισπασμικές και μυοχαλαρωτικές ιδιότητές της κάνναβης) μέχρι το 1900 είδαν το φως της δημοσιότητας 100 περίπου επιστημονικές εργασίες για την κάνναβη.
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1930, η κάνναβη ήταν αδιαμφισβήτητα καθιερωμένη ως αξιόλογο και ακίνδυνο θεραπευτικό μέσο που συγκέντρωνε την επιδοκιμασία και την εκτίμηση του ιατρικού κόσμου: Μέχρι το 1937, το βασικό Εγχειρίδιο Φαρμακοποιίας και το Εθνικό Συνταγολόγιο των ΗΠΑ, αναφέρει την ως ακίνδυνο φάρμακο κατάλληλο για ένα ευρύτατο φάσμα ασθενειών. Αλλά το 1937 θεσπίστηκε ο νόμος Marihuana Tax Act, με τον οποίο ουσιαστικά ποινικοποιήθηκε η καλλιέργεια, η κατοχή, η χρήση και η εμπορία της Ινδικής Κάνναβης και των παραγώγων της.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1940, R. Adams πέτυχε να απομονώσει το δραστικό συστατικό της ινδικής κάνναβης, την τετραυδροκανναβινόλη, και άνοιξε το δρόμο σε πιο ακριβείς εργαστηριακές μελέτες της.
Κατά την περίοδο του «κυνηγιού των μαγισσών» (1946-1960) πάγωσε κάθε ερευνητική δραστηριότητα σχετικά με τις θεραπευτικές χρήσεις της κάνναβης.
Η έξοδος της κάνναβης από το γκέτο στο οποίο την είχε καθηλώσει το μένος των διωκτών της από το 1937, συντέλεσε στη διαφοροποίηση της στάσης ενός σημαντικού μέρους του πληθυσμού απέναντί της και επανενεργοποίησε το ενδιαφέρον του επιστημονικού κόσμου γι’ αυτή.
Ετσι, παράλληλα με τους νέους που ανακαλύπτανε τις ευφορικές ιδιότητες της κάνναβης και πρόβαλαν τη χρήση της ως πράξη αμφισβήτησης του κομφορμιστικού κόσμου των προσαρμοσμένων ενηλίκων, άρχισε και ο ιατρικός κόσμος να επανανακαλύπτει τις θεραπευτικές ιδιότητές της και να προβάλει όλο και πιο πειστικά επιστημονικά επιχειρήματα που κονιορτοποιούσαν τα μυθεύματα των απαγορευτών.
Αυτές οι δυο αλληλοκαθοριζόμενες διεργασίες επέδρασαν αποφασιστικά στη βαθμιαία μεταλλαγή της στάσης της κοινωνίας απέναντι στις παράνομες ουσίες γενικά και όχι μόνο απέναντι στην κάνναβη που δεν είναι ναρκωτικό με το ιατρικό περιεχόμενο του όρου.
Το 1965, η Επιτροπή Ναρκωτικών του ΟΗΕ δημοσίευσε ένα κατάλογο με 2.000 εργασίες για την κάνναβη (από τις οποίες 377 είχαν γίνει πριν από το 1900 και 1623 μετά το 1990). Στην περίοδο 1965-1980 οι δημοσιευμένες ερευνητικές εργασίες για την κάνναβη ξεπέρασαν τις 3.000.^³
Το 1967, η κυβέρνηση των ΗΠΑ χρηματοδότησε ένα μεγάλης έκτασης, πολύχρονο ερευνητικό πρόγραμμα για την κάνναβη. Στα πλαίσια αυτού του προγράμματος εργάστηκαν 1.000 ερευνητές απ’ όλο τον κόσμο πάνω σε 60 ερευνητικά σχέδια, υπό την αιγίδα του κυβερνητικού οργανισμού Νational Institute on Drug Abuse (NIDA) που υπάγεται στο Αμερικάνικο Υπουργείο Υγείας. ^⁴
Το 1976, το NIDA έδωσε στη δημοσιότητα τα πορίσματα αυτής της πολύχρονης διεθνούς ερευνητικής προσπάθειας σε δυο τόμους με το γενικό τίτλο «PharmacologyofMarihuana». Σ’ αυτούς αναλύονται εξαντλητικά οι χημικές, μεταβολικές, κυτταρικές, ανοσολογικές, ορμονικές, γενετικές, αναπαραγωγικές, νευροφυσιολογικές και νευροφαρμακολογικές δράσεις της κάνναβης, οι επιδράσεις της στη συμπεριφορά, τα αποτελέσματα από τη μακροχρόνια χρήση της, και τέλος οι θεραπευτικές της δυνατότητες.^⁵
Το 1968span style=”font-size: x-small;”>, η Συμβουλευτική Επιτροπή για την Εξάρτηση της Βρετανικής κυβέρνησης (Επιτροπή Wootton), δημοσίευσε την Εκθεσή για την Κάνναβη^⁶ η οποία χαρακτηρίστηκε από το μεγαλύτερο μέρος του επιστημονικού κόσμου ως «μια από τις πρώτες σύγχρονες προσπάθειες να συνοψιστεί η κατάσταση της επιστημονικής μας γνώσης και να επισκοπηθούν οι κοινωνικές επιπτώσεις της χρήσης της κάνναβης».^⁷
Το 1970, η Ερευνητική Επιτροπή για τη Μη-Ιατρική Χρήση των Φαρμάκων της Καναδικής κυβέρνησης (Επιτροπή LeDain), δημοσίευσε τη σημαντική Εκθεσή της με τίτλο InterimReport.^⁸
Το 1970, ο LesterGrinspoon, καθηγητής της ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Harvard, δημοσίευσε την πρωτοποριακή μελέτη του «MarihuanaReconsidered», στην οποία συνόψιζε τις μέχρι τότε επιστημονικές γνώσεις για την κάνναβη και δυναμίτιζε τη δαιμονολογία της κατασταλτικής αντιμετώπισής της.^⁹
Το 1971, η Ακαδημία Επιστημών της Νέας Υόρκης διοργάνωσε μια διεπιστημονική διάσκεψη που ασχολήθηκε με τις βιολογικές επιδράσεις της μαριχουάνας και με τη χρήση της ως μέσο κοινωνικού ελέγχου. Σ’ αυτή τη διάσκεψη διαπιστώθηκε ότι από ιατρική άποψη η μαριχουάνα είναι λιγότερο βλαπτική από το αλκοόλ, το τσιγάρο και διάφορα φάρμακα (όπως τα βαρβιτουρικά) και υποστηρίχτηκε ότι «σε κανέναν δεν πρέπει να επιβάλλονται ποινικές κυρώσεις εξαιτίας του ότι βάζει σε κίνδυνο τη δική του υγεία και μόνο».^¹⁰
Το 1971, το Υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ δημοσίευσε την πρώτη ετήσια αναφορά του προς το Κογκρέσο με τον τίτλο «MarihuanaandHealth», που έκτοτε υποβάλλεται στο Κογκρέσο κάθε χρόνο.^¹¹
Το 1972, η Εθνική Επιτροπή για τη Μαριχουάνα των ΗΠΑ, έδωσε στη δημοσιότητα την πολύκροτη Εκθεσή της«Marihuana: Aspan style=”font-size: x-small;”>SignalofMisunderstanding» και, το 1973, την αναφορά της«DrugAbuseinAmerica: Problemspan style=”font-size: x-small;”>inPerspective».^¹²
Το span style=”font-size: x-small;”>1973 o TodMikuriya, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Berkeley της Καλιφόρνιας, επιμελήθηκε την έκδοση ενός μοναδικού ντοκουμέντου με τίτλο «Marijuana: MedicalPapers» το οποίο περιλαμβάνει τις σημαντικότερες ιατρικές εργασίες για την κάνναβη από το 1839 μέχρι το 1972.^¹³
Το 1975, η έγκριτη Ενωση Καταναλωτών των ΗΠΑ δημοσίευσε την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αναφορά της για τα «Νόμιμα και Παράνομα Ναρκωτικά», που επιμελήθηκε ο Edward Brecher.^¹⁴
Μεταξύ 1970 και 1980, είδαν το φως της δημοσιότητας τα πορίσματα από τις πολύχρονες συγκριτικές μελέτες σε χρόνιους χρήστες κάνναβης που έγιναν στη Τζαμάικα,^¹⁵ την Κόστα Ρίκα^¹⁶ και την Ελλάδα.^¹⁷
Αυτή η ερευνητική δραστηριότητα, τείνει σήμερα να επανακαθιερώσει την κάνναβη ως πολύτιμο φάρμακο για πολλές καταστάσεις απέναντι στις οποίες δεν υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι αντιμετώπισης, εναντίον της κυρίαρχης δαιμονολογίας που προωθείται από τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς της εξουσίας.

Οι Διαστροφικοί Μύθοι της Απαγόρευσης

Η τρομοκρατική μυθολογία των υπέρμαχων της κατασταλτικής αντιμετώπισης της ινδικής κάνναβης, αποτελεί από ένα μωσαϊκό ετερόκλητων και ανυπόστατων «επιχειρημάτων», τα οποία προβάλλονται ως αυταπόδεικτες επιστημονικές αλήθειες, παρόλο που δεν αντέχουν σε οποιαδήποτε, στοιχειωδώς σοβαρή, κριτική.
Η ολοκλήρωση των πλέον μακροχρόνιων επίσημων συγκριτικών μελετών για την κάνναβη που έγιναν στην Τζαμάικα, την Κόστα Ρίκα και την Ελλάδα, με προσεκτική συγκριτική μελέτη μεταξύ χρόνιων χρηστών και μη-χρηστών κάνναβης, αποτέλεσε ένα σημαντικό πλήγμα στην ανεξάντλητη μυθοπλασία που χαρακτηρίζει τους ευφάνταστους «σταυροφόρους» της καταστολής. Κι αυτό απλούστατα γιατί και οι τρεις έρευνες, δεν εντόπισαν οποιαδήποτε αξιόλογη διαφορά ανάμεσα στους μη-χρήστες και τους χρόνιους χρήστες της κάνναβης.^¹⁸

Μύθος 1^ος : Η Κάνναβη «Προκαλεί» Τοξικομανία

Παρότι διαψεύδονται συνεχώς από την ιστορική πείρα και τη σύγχρονη επιστημονική έρευνα, οι θιασώτες της κατασταλτικής αντιμετώπισης της κάνναβης, εξακολουθούν να αναμασούν το ψευδολόγημα ότι η κάνναβη «προκαλεί τοξικομανία» (πράγμα που σημαίνει σωματική εξάρτηση, αν και εφόσον εξακολουθούν να διατηρούν τη σημασία τους αυτοί οι όροι).
Για ν’ αποφύγει κανείς την κουραστική περιπλάνηση στην ογκώδη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία που διαψεύδει κατηγορηματικά αυτό το «εφεύρημα», μπορεί να το αντιπαρέλθει παραθέτοντας τις διαπιστώσεις των ελλήνων ερευνητών που ασχολήθηκαν επί πολύ με το θέμα:
Ο καθηγητής της ιατροδικαστικής Γ. Αγιουτάντης: «Αντίθετα απ’ ότι συμβαίνει με τα Οπιούχα, η παρατεταμένη χρήση του χασίς δεν παρουσιάζει σωματικό σύνδρομο από χρόνια δηλητηρίαση».
O καθηγητής της φαρμακολογίας Δ. Βαρώνος: «Ανθεκτικότητα και σωματική εξάρτηση φαίνεται ότι δεν αναπτύσσονται από τη χρήση της ινδικής κάννάβης (χασίς, μαριχουάνα)».
O καθηγητής της ιατροδικαστικής Α. Κουτσελίνης «Γεγονός παραμένει ότι η μαριχουάνα δεν είναι «ναρκωτικό» ως τα κλασσικώς παραδεδειγμένα… Δεν είναι διεγερτικό, καταπραϋντικό, ηρεμιστικό, ναρκωτικό ή ψευδαισθησιογόνο… Η λέξη «ευφορικό» ίσως προσεγγίζει περισσότερο… Δεν οδηγεί αναμφισβητήτως σε εθισμό (addiction)».
O καθηγητής της φαρμακολογίας Γ. Λογαράς: «Ο οργανισμός δεν φαίνεται να εθίζεται εις αυτό (το χασίς) διότι η δόση αυτού δεν χρειάζεται να αυξηθεί. Ούτε σωματική εξάρτηση παρατηρείται οία επί των τοξικομανιογόνων φαρμάκων, ήτοι δεν παρατηρείται σύνδρομο στερήσεως».
O καθηγητής της φαρμακολογίας Μ. Μαρσέλος: «Η μακροχρόνια λήψη κανναβινοειδών δεν έχει συσχετισθεί με την εγκατάσταση σωματικής εξάρτησης».
Οι αρχίατροι του ελληνικού στρατού Α. Δαβαρούκας και Γ. Σουρέτης: «Το χασίς δεν δημιουργεί εθισμό… δεν αναπτύσσει σωματική εξάρτηση».^¹⁹

Μύθος 2^ος: Η κάνναβη «είναι» Προστάδιο της Ηρωίνης

Παρεμφερούς αξίας με το ψευδολόγημα της «τοξικομανίας» είναι και το «ευφυολόγημα» των υπέρμαχων της καταστολής ότι η χρήση της κάνναβης αποτελεί «προστάδιο» της χρήσης άλλων σκληρών ναρκωτικών, που το μόνο εχέγγυο της «εγκυρότητάς» του έγκειται απλώς στο ότι… διατυπώνεται.
Οι πολυάριθμες Εκθέσεις κρατικών επιστημονικών οργανισμών και κυβερνητικών επιτροπών από διάφορες χώρες και όλες οι σχετικές έρευνες που η σοβαρότητά τους δεν αμφισβητήθηκε από τον επιστημονικό κόσμο, διαψεύδουν κατηγορηματικά την περιβόητη «θεωρία της κλιμάκωσης».
Ήδη από το 1952, έρευνες μεταξύ των ηρωϊνο-εξαρτημένων στο Σικάγο, έδειξαν ότι μόνο 11 % απ’ αυτούς είχε στο ιστορικό του χρήση μαριχουάνας. Την ίδια περίοδο, δύο μεγάλες έρευνες στην πόλη της Ν. Υόρκης κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «δεν υπάρχει αιτιολογική σχέση ανάμεσα στη χρήση της μαριχουάνα και τη χρήση της ηρωίνης».^²⁰
Ο καθηγητής Ν. Zinberg και ο ερευνητής γιατρός AndrewWeilδιαπίστωσαν ότι «δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι η χρήση της μαριχουάνα οδηγεί στη χρήση ηρωίνης». ^²¹
Ο W. Pattonδιαβεβαιώνει κατηγορηματικά ότι «η χρήση της κάνναβης και η χρήση της ηρωίνης δεν έχουν καμιά σχέση μεταξύ τους».^²²
Ο LesterGrinspoon, καθηγητής στην ιατρική σχολή του Harvard, αποφαίνεται κατηγορηματικά: «Δεν υπάρχει καμιά απολύτως ένδειξη ότι η χρήση της μαριχουάνα αποτελεί προστάδιο για τη χρήση άλλων επικίνδυνων ουσιών».^²³
Ο JeromeJaffe, καθηγητής της ψυχιατρικής, σύμβουλος για τα ναρκωτικά δύο Αμερικάνων προέδρων, γνωστός και ως ο «πάπας» των αντιναρκωτικών εκστρατειών στις ΗΠΑ, συμπληρώνει: «Μερικοί άνθρωποι πίστευαν ότι κατά κάποιο τρόπο η χρήση της μαριχουάνα οδηγούσε σε οπιομανία. Αν αυτό σημαίνει ότι κατά μία φαρμακευτική ή οργανική έννοια, η χρήση της κάνναβης προκαλεί αργότερα την ανάγκη της χρήσης ηρωίνης, τότε η άποψη αυτή είναι λανθασμένη».^²⁴
Και ο καθηγητής της ιατροδικαστικής κ. Α. Κουτσελίνης αποφαίνεται (1971) ότι: «Υπό ερευνητών τινών υπεστηρίχθη προσέτι ότι είναι δυνατόν η χρήσις της μαριχουάνας να οδηγήση αργότερον και εις την χρήσιν ετέρων ναρκωτικών. Εν τοιούτον ενδεχόμενον δεν φαίνεται, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δυνατόν, το αντίθετον δε, ήτοι η εκτροπή εξ ετέρων ναρκωτικών εις την μαριχουάναν, εάν συνέβαινε, θα ηδύνατο να θεωρηθή ευτυχής κατά το μάλλον ή ήττον έκβασις, εάν δηλονότι κατά την θεραπείαν μιας ετέρας τοξικομανίας (ως της ηρωίνης) επετυγχάνετο η εκτροπή του ασθενούς προς την μαριχουάναν».^²⁵

Μύθος 3^ος: Η κάνναβη «προκαλεί» εγκεφαλική ατροφία

Αφορμή για την καλλιέργεια αυτού του ψευδολογήματος ήταν μία εργασία του A. Campbell και των συνεργατών του που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Lancet», το Νοέμβριο του 1971, σύμφωνα με την οποία «τα εγκεφαλογραφήματα 10 τακτικών καταναλωτών μεγάλων ποσοτήτων μαριχουάνας απέδειξαν την ύπαρξη εγκεφαλικής ατροφίας».^²⁶
Και με πυρήνα αυτό το δημοσίευμα, αναπτύχθηκε μια εντυπωσιακή παραφιλολογία, παρά το γεγονός ότι η εργασία του Campbell και των συνεργατών του δέχθηκε σκληρές κριτικές και απορρίφθηκε από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα ως αναξιόπιστη και «άνευ σημασίας».^²⁷ Οπως γράφει ο καθηγητής LesterGrinspoon: «Και τα 10 άτομα (τακτικοί χρήστες κάνναβης του επέλεξε ο Campbell) ήταν ψυχιατρικοί ασθενείς, και δεν έγινε καμιά συγκριτική μελέτη ανάμεσα σ’ αυτούς και σε άλλους ψυχιατρικούς ασθενείς που δεν χρησιμοποιούσαν κάνναβη. Τουλάχιστον ένας (ίσως και δύο) απ’ αυτούς ήταν επιληπτικοί, αρκετοί υπέφεραν από κακώσεις στον εγκέφαλο, ένας ήταν διανοητικά καθυστερημένος, και πέντε περίπου είχαν διαγνωστεί ως σχιζοφρενικοί. Όλοι είχαν κάνει χρήση LSD, οι περισσότεροι είχαν χρησιμοποιήσει αμφεταμίνες, και λίγοι έκαναν μεγάλη χρήση οπιοειδών, βαρβιτουρικών και ηρεμιστικών. Δεν πάρθηκε υπόψη ο πιθανός ρόλος του αλκοόλ, που ως γνωστό είναι νευροτοξικό (δηλ. προκαλεί εγκεφαλικές βλάβες). Η ιδιομορφία αυτού του δείγματος και η απουσία ελέγχων, καθιστούν τα πορίσματα του Campbell άνευ αξίας. Ίσως θα ήταν χρήσιμο να υπάρξουν μελλοντικά ελεγχόμενες έρευνες για την κάνναβη και τις εγκεφαλικές βλάβες, αλλά υπάρχουν μηδαμινοί λόγοι να αναμένει κανείς ότι θα μπορούσε να ανακαλυφθεί οποιαδήποτε σχέση (μεταξύ κάνναβης και εγκεφαλικών βλαβών). Σε μια ελεγχόμενη αναδρομική μελέτη σε χρόνιους χρήστες κάνναβης στην Ελλάδα, για παράδειγμα, εγκεφαλογραφικά δεν εντοπίστηκε οποιαδήποτε ένδειξη εγκεφαλικής ατροφίας».^²⁸
Σαφώς επικριτική απέναντι στην «εργασία» του Campbell είναι και η στάση του καθηγητή JeromeJaffe, που διαβεβαιώνει κατηγορηματικά ότι: «Έγιναν έρευνες που ήταν καλά ελεγμένες από μεθοδολογική άποψη… αλλά σε καμιά περίπτωση δεν βρέθηκε ο τύπος της ατροφίας του εγκεφάλου που είχε ανακοινωθεί αρχικά» κι ότι «δεν έχουν διαπιστωθεί κάποιες μόνιμες εγκεφαλικές ανωμαλίες».^²⁹
Κι όχι μόνο δεν βρέθηκε η παραμικρή ένδειξη ατροφίας του εγκεφάλου, αλλά επιπλέον κι ότι πολλές μελέτες μεγάλης κλίμακας σε Αμερικανούς φοιτητές «δεν βρήκαν καμιά ένδειξη ότι οι τακτικοί χρήστες της κάνναβης έχουν λιγότερες ακαδημαϊκές επιτυχίες από τους μη-χρήστες».^³⁰

Μύθος 4^ος: Η Κάνναβη «Προκαλεί» Βλάβη των Χρωμοσωμάτων

Στο ίδιο επίπεδο σοβαρότητας με τη ιδιότυπη θεωρία της «εγκεφαλικής ατροφίας» που κατασκεύασαν οι θιασώτες της καταστολής, βρίσκεται και η «θεωρία» τους ότι η χρήση της κάνναβης «προκαλεί αρνητικές επιδράσεις στα χρωμοσώματα». Αυτό το μύθευμα άρχισε να διαμορφώνεται το 1972, μετά τη δημοσίευση μιας «εργασίας» του M. Stenchever και των συνεργατών του, σύμφωνα με την οποία υπό την επίδραση της μαριχουάνα«διασπώνται τα χρωμοσώματα των λευκών αιμοσφαιρίων».^³¹
Ομως, πέρα από το γεγονός ότι τα πορίσματα αυτής της «εργασίας» διαψεύστηκαν από τις τρεις πολύχρονες μελέτες που έγιναν στη Τζαμάικα, την Κόστα Ρίκα και την Ελλάδα, η ανυποληψία της αποδείχθηκε πλήρως κι από όλες τις συστηματικές έρευνες που έγιναν μετά και απ’ αφορμή τη δημοσίευση της. Με βάση το υπάρχον ερευνητικό υλικό:
– Ο καθηγητής S. Matsuyama διαβεβαιώνει ότι «όλα τα διαθέσιμα στοιχεία δεν δείχνουν καμιά ένδειξη γιά χρωμοσωμικές βλάβες ως αποτέλεσμα της χρήσης της μαριχουάνα».^³²
– Ο καθηγητής Jerom Jaffe διαπιστώνει ότι «όλες οι σύγχρονες έρευνες, τόσο σε ανθρώπους όσο και σε ζώα δεν έδειξαν χρωμοσωμικές αλλαγές που να σχετίζονται με τη χρήση της μαριχουάνας».^³³ Και
– Ο καθηγητής LesterGrinspoon καθησυχάζει τους χρήστες της μαριχουάνα ότι «έχουν έλάχιστους λόγους να στεναχωριούνται γιά γενετικές βλάβες».^³⁴

Μύθος 5^ος: Η Κάνναβη «Προκαλεί» Χασισική Ψύχωση

Η υπόθεση της «χασισικής ψύχωσης», που υποστηρίχθηκε το 1957 από το Μαροκινό ψυχίατρο Benabud, αποδείχθηκε αβάσιμη όταν ύστερα από προσεκτική μελέτη «αποδείχθηκε ότι δεν επρόκειτο γιά μόνιμες ψυχώσεις αλλά γιά (παροδικές) τοξινώσεις που οφείλονταν σε τεράστιες δόσεις χασίς, 20-30 πίπες kif, και σε μερικές περιπτώσεις προκαλούνταν ή επιδεινώνονταν από τον υποσιτισμό ή τις μολύνσεις».^³⁵ Η υπόθεση αυτή απορρίφτηκε επίσης: 1) Από τις Εκθέσεις της Επιτροπής των ΗΠΑ και του Καναδά.^³⁶ 2) Από τις μελέτες που έγιναν στην Τζαμάικα, την Κόστα Ρίκα και την Ελλάδα.^³⁷ 3) Από το σύνολο σχεδών των επιστημόνων που τη διερεύνησαν.
Οπως παρατηρεί ο GiancarloArnao, «πολλοί απ’αυτούς τους επιστήμονες (Fort, Grinspoon, Murphy, κ.α.) κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η χρήση της κάνναβης όχι μόνο δεν προκαλεί ψύχωση, αλλ’ ότι, αντίθετα, είναι πιθανόν, να καλύπτει και να επανορθώνει ορισμένες παθολογικές ψυχικές καταστάσεις και να αμβλύνει τα πιό εμφανή συμπτώματα σε ορισμένα άτομα».^.^³⁸

Μύθος 6^ος – Η Κάνναβη «εξασθενεί» το Ανοσοποιητικό Σύστημα

Τό ίδιο αστήρικτη αποδείχθηκε και η υπόθεση της «εξασθένισης της ανολογικής αντίδρασης», που υποστηρίχθηκε το 1973 από τον Gabriel Nahas, με άρθρο του στους Times της Ν. Υόρκης, και διαψεύστηκε:
1) Από τις μελέτες του S. White και των συνεργατών του (1975).
2) Από την συστηματική ερευνητική εργασία των J. Silverstein και P.Lessin του πανεπιστημίου του Λος Αντζελες που απέδειξαν ότι η χρήση της κάνναβης «δεν εξασθενεί την ανοσολογική αντίδραση».^³⁹
3) Από τις προαναφερόμενες μελέτες στη Τζαμάικα, την Κόστα Ρίκα και την Ελλάδα.^⁴⁰
4) Από NationalInstituteonDrugAbuse(NIDA) και το Υπουργείο Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας των ΗΠΑ, που διαπιστώνουν ότι «μέχρι τώρα δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι οι καταναλωτές μαριχουάνας είναι πιό ευπρόσβλητοι από ασθένειες, όπως οι ιώσεις και ο καρκίνος, που όπως είναι γνωστό συνδέονται με τη μειωμένη παραγωγή κυττάρων Τ».^⁴¹

Μύθος 7^ος – Η Κάνναβη «προκαλεί» βίαιες συμπεριφορές

Η ανεκδοτολογική άποψη ότι η χρήση της μαριχουάνας προκαλεί δήθεν βίαιες και επιθετικές συμπεριφορικές εκδηλώσεις, δεν χρειάζεται κάν σχόλια. Κι αυτό γιατί είναι προφανές ότι απευθύνεται σε αδαείς και προέρχεται ή από αφελείς που δικαιολογημένα μπορούν να λένε ό,τι θέλουν ή από γνώστες της πραγματικότητας που τη διαστρέφουν γιά να εξυπηρετηθούν κάποιες σκοπιμότητες.
Γιατί βέβαια είναι «ηλίου φαεινότερον» το γεγονός ότι η χρήση της μαριχουάνας όχι μόνο δεν προάγει τη βία και την επιθετικότητα, αλλ’ ότι, αντίθετα, την αποδυναμώνει δραστικά. Και βεβαίως, «τα περισσσότερα εργαστηριακά πειράματα αποκάλυψαν ότι, κατά τη διάκεια της «μαστούρας» η επιθετικότητα ελαττώνεται -αντίθετα με τη μέθη από το αλκοόλ, όπου, συχνά, η βίαιη συμπεριφορά αυξάνεται- και οι περισσότερες ενδείξεις είναι ότι η κάνναβη δεν οδηγεί σε βία».^⁴²

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ

«Από το 1000 π.Χ. μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, η κάνναβη ήταν η μεγαλύτερη γεωργική καλλιέργεια στον πλανήτη και αποτελούσε τη σημαντικότερη πρώτη ύλη για την παγκόσμια παραγωγή φυτικών κλωστών, υφασμάτων, φωτιστικού λαδιού, χαρτιού, θυμιαμάτων, φαρμάκων και ειδών διατροφής για ανθρώπους και ζώα. Μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, το 90% των καραβόπανων, το 80% των σχοινιών, το 75-90% του χαρτιού και το 80% των υφαντουργικών προϊόντων που κατασκευάζονταν διεθνώς, φτιάχνονταν από κάνναβη.»^⁴³
Σ’ όλη τη διάρκειά της γνωστής ιστορίας και μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, η κάνναβη γνώριζε μια ευρύτατη και συστηματική καλλιέργεια λόγω της πολλαπλής χρησιμότητάς της τόσο ως κατασκευαστικό, βιομηχανικό και ενεργειακό μέσο (Cannabis Sativa) όσο και ως διατροφικό, θεραπευτικό και ευφορικό μέσο (Cannabis Indica).^⁴⁴ Συνεπώς, η σκιαγράφηση αυτής της πολυεπίπεδης χρησιμότητας της κάνναβης αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την κατανόηση των πραγματικών λόγων της απαγόρευσής της και τον προσδιορισμό των ομάδων οικονομικής ισχύος που είχαν ζωτικό συμφέρον απ’ τον εξοβελισμό της από την καθημερινή ζωή.
1) Διατροφικό μέσο: Μέχρι τον 20ο αιώνα, οι σπόροι της κάνναβης, κονιοποιημένοι ή όχι, για πολλούς λαούς ήταν -και για ορισμένους παραμένει- ένα βασικό διατροφικό μέσο στο οποίο περιέχονται φυτικές πρωτεΐνες υψηλής ποιότητας.^⁴⁵
2) Θεραπευτικό μέσο: Η κάνναβη και τα παράγωγά της κατείχαν εξέχουσα θέση στην καθημερινή θεραπευτική πρακτική σε όλη τη διάρκεια της γνωστής ιστορίας της ανθρωπότητας. Αφειδώς προσφερόμενη από τη φύση, ατοξική, ασφαλής και με ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών, η κάνναβη «πέρασε στην ιατρική πρακτική πολλών χωρών και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ποικίλων ασθενειών, όπως η χολέρα, η ελονοσία, η διάρροια, οι σπασμοί, η ανορεξία, η απώλεια της μνήμης, ο βήχας, οι ρευματισμοί, η αϋπνία και ο πόνος» για περισσότερο από τρεις χιλιάδες χρόνια.^⁴⁶
3) Ευφορικό μέσο: Οι ευφορικές δράσεις των παραγώγων της κάνναβης (μαριχουάνα και χασίς) υπερτερούν από κάθε άποψη των αντίστοιχων δράσεων του καπνού και του οινοπνεύματος και τα καθιστούν επίφοβους ανταγωνιστές τους.
4) Ενέργεια: Η βιομάζα που παρέχεται απ’ την κάνναβη μπορεί να μετατραπεί σε μεθάνιο, μεθανόλη ή υγρό καύσιμο. Συνυπολογίζοντας στο κόστος παραγωγής της ενέργειας την καταστροφή του περιβάλλοντος που συνεπάγεται η παραγωγή, η επεξεργασία και η χρήση του πετρελαίου, του άνθρκα και της πυρηνικής τεχνολογίας, καθίσταται φανερό ότι η παραγωγή ενέργεια από την κάνναβης έχει μικρότερο κόστος και είναι ανυπολόγιστα ευεργετική για το περιβάλλον.
5) Χαρτί: Το 75-90% του χαρτιού που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι σ’ όλο τον κόσμο μέχρι το 1883 προερχόταν απ’ την κάνναβη: Βιβλία, εφημερίδες, χάρτες, χαρτονομίσματα. Το χαρτί που παράγεται από την κάνναβη είναι το καλύτερης ποιότητας και με τη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής χαρτί που κατασκευάστηκε στην ιστορία της ανθρωπότητας: «Είναι 50 έως 100 φορές διαρκέστερο και 100 φορές ευκολότερο να κατασκευαστεί απ’ οποιοδήποτε άλλο τρόπο παραγωγής χαρτιού».^⁴⁷
6) Εξοπλισμός των πλοίων: Το 90% του εξοπλισμού όλων των πλοίων από τον 5ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 19ο αιώνα που εφευρέθηκε το ατμόπλοιο, κατασκευαζόταν απ’ την κάνναβη: Ολα τα πανιά, τα σχοινιά, οι χάρτες, τα ημερολόγια, τα βιβλία και οι σημαίες των πλοίων ήταν προϊόντα του «χόρτου.»^⁴⁸
7) Υφάσματα και υφαντά: Το 80% των υφασμάτων και των υφαντών που χρησιμοποιούσε η ανθρωπότητα για να κατασκευάσει ρούχα, τέντες, λινά, κουβέρτες, πετσέτες, χαλιά, πάνες μωρών και πολλά άλλα, προέρχονταν απ’ την κάνναβη.^⁴⁹
8) Σχοινιά, νήματα, κορδόνια: Το 70-90% της παγκόσμιας παραγωγής των κάθε είδους σχοινιών, νημάτων και κορδονιών προέρχονταν απ’ την κάνναβη και ήταν 100% ανακυκλώσιμα. Μετά την απαγόρευση της κάνναβης το 1937, όλα αυτά αντικαταστάθηκαν από μη-ανακυκλώσιμα πετροχημικά προϊόντα που το μονοπώλιό τους ελέγχονταν από την εταιρεία DuPont ύστερα από συμφωνία με τη γερμανική IG που κατείχε τις σχετικές πατέντες.
9) Καμβάδες ζωγραφικής:Όλες οι δημιουργίες των μεγάλων ζωγράφων που ανανέωσαν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο, από τον Caravagio μέχρι τον Van Gogh, αποτυπώθηκαν πάνω σε καμβάδες φτιαγμένους από κάνναβη που έχουν το προσόν να μην αλλοιώνονται και να συντηρούνται σε άριστη κατάσταση επί αιώνες.
10) Χρώματα και βαφές: Για χιλιάδες χρόνια, όλα σχεδόν τα χρώματα και τα βερνίκια που χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος παράγονταν απ’ την κάνναβη ή περιείχαν λάδι από τους σπόρους της. Μόνο «κατά το έτος 1935, δυο μόλις χρόνια πριν από την απαγόρευσή της, 58.000 τόνοι σπόρων κάνναβης χρησιμοποιήθηκαν στις ΗΠΑ μόνο για την κατασκευή χρωμάτων και βερνικιών. Από το 1937 και μετά, αυτές οι βαφές φυσικής προέλευσης αντικαταστάθηκαν από πετροχημικά προϊόντα.^⁵⁰
11) Κατασκευαστικό υλικό: Ο πολτός της κυτταρίνης που βγαίνει από την κάνναβη προσφέρει ένα άριστο οικοδομικό και κατασκευαστικό υλικό που είναι πρακτικό, φτηνό, ανθεκτικό στη φωτιά, με θαυμάσια θερμική και ηχητική μόνωση. Η αντικατάσταση του κατασκευαστικού υλικού που προέρχεται από την ξύλευση και την καταστροφή των δασών με αυτό που εξάγεται από την κάνναβη είναι αναγκαία για να διαφυλαχθούν οι δασικές εκτάσεις που έχουν μειωθεί σε επικίνδυνο βαθμό. Γιατί η κάνναβη είναι ένα φυτό που, σ’ αντίθεση με τα δέντρα του δάσους, αυτοανανεώνεται κάθε χρόνο και από κάθε στρέμμα του παράγεται πολτός κυτταρίνης ίσος μ’ αυτόν που βγαίνει από 4,1 στρέμματα άλλων δέντρων.
12) Φωτιστικό λάδι: Μέχρι το 1800 το λάδι από τους σπόρους της κάνναβης κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας κατανάλωσης φωτιστικού λαδιού. Κατά την περίοδο 1800-1870 περιορίστηκε στη δεύτερη θέση λόγω της διάδοσης του λαδιού της φάλαινας, αλλά μετά το 1870 και τα δυο άρχισαν να αντικαθίστανται από τα προϊόντα του πετρελαίου.
Aυτή ακριβώς η πληθώρα των πλεονεκτημάτων της κάνναβης είχε ως αποτέλεσμα να τεθεί υπό καθεστώς απαγόρευσης και να γίνει αντικείμενο απηνών διώξεων και σκληρής καταστολής από το 1937. Αλλά παρά τους ποινικούς κινδύνους, το «απαγορευμένο χόρτο» και τα παράγωγά του εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται ως ευφορικά και θεραπευτικά μέσα και ως πρώτες ύλες για την ικανοποίηση διαφόρων αναγκών της καθημερινής ζωής.

ΟΙ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ

Έχοντας συνταγογραφήσει την κάνναβη επί τριάντα χρόνια είμαι πεπεισμένος ότι αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά φάρμακα που διαθέτουμε.
Dr. J. Reynolds, προσωπικός γιατρός της βασίλισσας Βικτωρίας της Αγγλίας, Lancet, 1890
Από πλευράς τοξικότητας, τα παράγωγα της κάνναβης πρέπει να θεωρούνται τα πιο ασφαλή από τα φάρμακα πλατιάς χρήσης.
Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας, ΗΠΑ, 1971
Η κάνναβη κατέχει ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια στην παγκόσμια ιστορία της θεραπευτικής. Αφειδώς προσφερόμενη από τη φύση, ατοξική, ασφαλής και με ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών, χρησιμοποιείται απ’ όλους τους λαούς για την αντιμετώπιση πολλών ψυχικών δυσλειτουργιών και σωματικών ασθενειών, πάνω από τρεις χιλιάδες χρόνια. «Η κάνναβη πέρασε στην ιατρική πρακτική πολλών χωρών και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ποικίλων ασθενειών, όπως η χολέρα, η ελονοσία, η διάρροια, οι σπασμοί, η ανορεξία, η απώλεια της μνήμης, ο βήχας, οι ρευματισμοί, η αϋπνία και ο πόνος» για περισσότερο από τρεις χιλιάδες χρόνια.^⁵¹
Από τον 16ο αιώνα η θεραπευτική πρακτική της δυτικής ιατρικής ήταν δεμένη σχεδόν αποκλειστικά με το όπιο και τα παρασκευάσματά του. Μετά τον 19ο αιώνα προστέθηκαν σ’ αυτά η κάνναβη και τα προϊόντα της. Και μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, η έννοια ιατρικά θεραπευτικά μέσα εξαντλούνταν στα προϊόντα δύο φυτών: της οπιο-παπαρούνας και της κάνναβης.
Η κάνναβη ανακαλύφθηκε από τη δυτική ιατρική κατά τον 19ο αιώνα και έκτοτε κατείχε μια προνομιούχα θέση στο θεραπευτικό της οπλοστάσιο μέχρι και το 1937 που εξοβελίστηκε από το θεραπευτικό πεδίο για λόγους που δεν είχαν καμιά σχέση με την ιατρική.
– Το 1839, ο W. B. O‘Shaughnessy, Βρετανός γιατρός, καθηγητής Ιατρικής, δημοσίευσε μια εργασία του για τις αναλγητικές, αντισπασμικές και μυοχαλαρωτικές ιδιότητές της κάνναβης, εκφράζοντας την πεποίθησή του ότι «με την κάνναβη, ο ιατρικός κόσμος έχει αποκτήσει ένα αντισπασμικό φάρμακο μεγάλης αξίας».^⁵²
– Το 1860, ο Dr. R. M‘ Meen ανακοίνωσε τα ευρήματά του από τη μελέτη των ιατρικών χρήσεων της κάνναβης στην Επιτροπή για την Κάνναβη της Ιατρικής Εταιρείας του Οχάιο: «Η κάνναβη ενδείκνυται στον τέτανο, τη νευραλγία, τη δυσμηνόρροια, τους σπασμούς, το άσθμα, τους ρευματικούς πόνους, τη λεχωϊδική ψύχωση, τη γονόρροια και τη χρόνια βρογχίτιδα».^⁵³
– Το 1881, ο Dr. H. Kane διαπίστωσε τη χρησιμότητα της κάνναβης ως υποκατάστατου σε άτομα που ήταν εξαρτημένα από το αλκοόλ.
– Το 1889, ο Dr. Ε. Birch αποφάνθηκε ότι η κάνναβη «είναι αποτελεσματική για την αντιμετώπιση της εξάρτησης από τα οπιούχα και τη θεραπεία του τρομώδους παραληρήματος».
– Το 1899, ο sir WilliamOsler, καθηγητής της ιατρικής στο Johns Hopkins και στο Oxford University, σε ανακοίνωσή του για την ημικρανία και το στρες, συμπέρανε ότι «η κάνναβη είναι προφανώς το πιο ικανοποιητικό φάρμακο για καταστάσεις στρες».^⁵⁴
– Το 1890, ο Dr. J. Reynolds, προσωπικός γιατρός της βασίλισσας Βικτωρίας της Αγγλίας, με άρθρο του στο ιατρικό περιοδικό «Lancet», διακήρυξε την αποτελεσματικότητά της κάνναβης στις ημικρανίες, διάφορες επιληπτικές καταστάσεις, την κατάθλιψη, το άσθμα και τη δυσμηνόρροια, και κατέληγε: «Εχοντας συνταγογραφήσει την κάνναβη επί τριάντα χρόνια είμαι πεπεισμένος ότι αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά φάρμακα που διαθέτουμε».^⁵⁵
– Το 1891, ο Dr. J. Mattisson αναγνώρισε τη θεραπευτική χρησιμότητα της κάνναβης σε πολλές σωματικές παθολογικές καταστάσεις και ψυχικές δυσλειτουργίες, και τόνισε ότι: «Η χρησιμότητα κάνναβης σε συνδυασμό με την ατοξικότητά της, επικυρώνουν τη θέση που κατείχε κάποτε στη θεραπευτική». ^⁵⁶
Μ’ αυτά τα δεδομένα, κατά την εκπνοή του 19ου αιώνα κανένας δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι μερικές δεκαετίες αργότερα η κάνναβη θα κατείχε μια εξέχουσα θέση ανάμεσα στις ουσίες-αποδιοπομπαίους τράγους και ότι οι χρήστες της θα αντιμετώπιζαν μια ανελέητη ποινική μεταχείριση με ποινές που θα κυμαίνονταν από φυλάκιση μερικών χρόνων έως ισόβια ή τη θανατική καταδίκη σε ορισμένες περιπτώσεις.
Μέχρι το 1937, η κάνναβη περιέχονταν σε περισσότερα από 30 φαρμακευτικά προϊόντα που κυκλοφορούσαν στις ΗΠΑ. Μετά το 1937 που θεσπίστηκε ο νόμος MarijuanaTaxActμε τον οποίο η κάνναβη καταχωρήθηκε στις παράνομες ουσίες, έγινε εξαιρετικά δύσκολη η νόμιμη συνταγογράφηση των παραγώγων της κάνναβης για θεραπευτικούς λόγους.
Κατά την περίοδο του «κυνηγιού των μαγισσών» (1946-1960) πάγωσε κάθε ερευνητική δραστηριότητα σχετικά με τις θεραπευτικές χρήσεις της κάνναβης. Αλλά στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η κοινή γνώμη άρχισε να απορρίπτει έμπρακτα την τρομοκρατική προπαγάνδα του «Ομοσπονδιακού Γραφείου Ναρκωτικών» και ο επιστημονικός κόσμος έστρεψε και πάλι το ερευνητικό του ενδιαφέρον στις θεραπευτικές ιδιότητες του «απαγορευμένου χόρτου», με αποτέλεσμα το 1965 να επιτευχθεί η σύνθεση της Δ9-Τετραϋδροκανναβινόλης(THC).
Κατά τη δεκαετία του 1970, η Διεύθυνση Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) και η Διεύθυνση Καταστολής των Ναρκωτικών (DEA) των ΗΠΑ, υποχωρώντας στις πιέσεις της κοινής γνώμης, αποδέχτηκαν την εφαρμογή ενός πειραματικού προγράμματος μέσω του οποίου οι γιατροί είχαν πια τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν κάψουλες συνθετικής THC και τσιγάρα φυσικής μαριχουάνας για την αντιμετώπιση καταστάσεων ναυτίας και εμετού, ενώ παράλληλα 34 Πολιτείες νομιμοποίησαν τη χρήση της για ιατρικούς λόγους. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι η μαριχουάνα ήταν (και παραμένει) καταχωρημένη στον Πίνακα Ι των Ελεγχόμενων Ουσιών της ομοσπονδιακής νομοθεσίας.
Κατά τη δεκαετία του 1980, ο όγκος των αποδείξεων για τη θεραπευτική αξία της φυσικής μαριχουάνας για πολλές σοβαρές αρρώστιες που συσσωρεύτηκαν από τα ομοσπονδιακά ερευνητικά προγράμματα, έκαναν επιτακτική την ανάγκη της αλλαγής του νομικού της καθεστώτος, πράγμα που βρισκόταν σε πλήρη αντίθεση με την «αντιναρκωτική πολιτική» των Reagan και Bush.
Το 1985, η αμερικανική κυβέρνηση, προσπάθησε να κερδίσει χρόνο, υιοθετώντας μια συμβιβαστική λύση: Το Υπουργείο Υγείας και η Διεύθυνση Τροφίμων Φαρμάκων που μέχρι το 1979 διακήρυτταν ότι η κάνναβη δεν έχει καμιά θεραπευτική αξία, αναγνώρισαν και παρουσίασαν στο κοινό ^⁵⁷ μια έκδοση της συνθετικής THC με την ονομασία Dronabinol που κυκλοφορεί στην αγορά με το εμπορικό όνομα Marinol^⁵⁸ από την εταιρεία Lilly. Αρχικά το Dronabinol είχε ως κύρια ένδειξη τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας, αλλά εν συνεχεία άρχισε να χρησιμοποιείται αποτελεσματικά και ως διεγερτικό της όρεξης σε ασθενείς με Aids. Λίγο αργότερα στο Dronabinol προστέθηκε μια ακόμη μορφή συνθετικής THC, το Nabiloneπου διατίθεται στην αγορά με το εμπορικό όνομαCesamet. Έτσι, για πρώτη φορά εδώ και μισό αιώνα, άρχισαν να σημειώνονται κάποιες ρωγμές στο οικοδόμημα της καθολικής κυριαρχίας του διωκτικού παραληρήματος των απαγορευτών μέσα στους κόλπους του μπλοκ εξουσίας.
Αλλά το 1991, κατόπιν εντολών του G. Bush που επέμενε στην εφαρμογή της κατασταλτικής «αντιναρκωτικής πολιτικής» του, το Υπουργείο Υγείας των ΗΠΑ προσπάθησε να σταματήσει την έρευνα για τις θεραπευτικές εφαρμογές της μαριχουάνας περικόπτοντας τα κονδύλια των ομοσπονδιακών προγραμμάτων ή αποθαρρύνοντας και εκφοβίζοντας τους ερευνητές. Κι επιπλέον, κι αυτό είναι το σοβαρότερο, αποπειράθηκε να πετύχει την καταστροφή όλου του ερευνητικού υλικού που συγκεντρώθηκε από τις κοπιώδεις ερευνητικές προσπάθειες των τριάντα τελευταίων χρόνων (1960-1990), εκδηλώνοντας μια νοοτροπία και υιοθετώντας μεθόδους παρεμφερείς μ’ αυτές του ναζισμού και μπολσεβικισμού. Αυτή η απόφαση, εκτός των άλλων είχε ως αποτέλεσμα και την παρεμπόδιση της ανάπτυξης νέων φαρμάκων από την κάνναβη, πράγμα που «συμπτωματικά» ευνοούσε τη μονοπώληση αυτού του πεδίου από τα προϊόντα της Lilly που κυκλοφορούσαν ήδη από το 1985. Ας σημειωθεί ότι ο G. Bush ανέλαβε διευθυντής της Lilly μετά την απομάκρυνσή του από την αρχηγία της CIA το 1977, η οικογένειά του είναι μεγαλομέτοχος σ’ αυτή την εταιρεία που ιδιοκτήτης της είναι ο Κουέιλ, ο γιός του οποίου (Ντάν Κουέιλ) ήταν αντιπρόεδρος του G. Bush…
Το 1969, ο καθηγητής T. Mikuriya ερεύνησε συστηματικά τη σχετική ιατρική φιλολογία και συνόψισε τις θεραπευτικές εφαρμογές των προϊόντων της κάνναβης στα εξής πεδία: «Σωματική παθολογία: άσθμα, επιληψία, σπασμοί, άλγη (γενικής αιτιολογίας, ημικρανίες, επώδυνα τικ), ταχυκαρδίες κατά τον τοκετό, ανορεξία, διάφορες λοιμώξεις, τοπική αναισθησία. Ψυχιατρική: Άγχος, κατάθλιψη, υποστηρικτική ψυχοθεραπεία, στερητικό σύνδρομο από αλκοόλ και οπιούχα».^⁵⁹
Και το 1990, ο καθηγητής J. Jaffe τον επιβεβαίωσε πλήρως, γράφοντας στο πλέον έγκυρο φαρμακο-θεραπευτικό εγχειρίδιο στους κύκλους της κατεστημένης ιατρικής «ThePharmacologicalBasisofTherapeutics» των Goodman και Gilman: «Η μαριχουάνα, η Δ9-THC και κάποια συνθετικά ανάλογα έχουν μια καταξιωμένη και αρκετές δυνητικές θεραπευτικές εφαρμογές. Μερικά συνθετικά κανναβινοειδή θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα ως αναλγητικά και αντισπασμικά. Η ικανότητα ορισμένων φυσικών και συνθετικών κανναβινοειδών να μειώνουν την ενδοφθάλμια πίεση έχει ακόμη μικρή κλινική εφαρμογή. Η Δ9-THC και ένα συνθετικό κανναβινοειδές, το nabilone, διατίθενται σήμερα ως εντιεμετικά που λαμβάνονται από το στόμα και επίσης ενδείκνυνται για τον έλεγχο της ναυτίας που συνοδεύει τη χημειοθεραπεία».^⁶⁰

Σήμερα, η θεραπευτική χρησιμότητα της κάνναβης και των παραγωγών της είναι αποδεδειγμένη και αποδεκτή για το ακόλουθο ευρύ φάσμα παθολογικών καταστάσεων:

1. Γλαύκωμα (ενδοφθάλμια υπέρταση)

2. Παρενέργειες της χημειοθεραπείας (Ναυτία και εμετοί)

3. Άσθμα

4. Επιληψία και σπασμοί

5. Κατάθλιψη, άγχος, ανορεξία

6. Άλγη διαφόρου αιτιολογίας

7. Κακοήθεις νεοπλασίες

8. Εξάρτηση από οπιούχα και αλκοόλ.^⁶¹

Η κάνναβη έχει τέσσερα σημαντικά πλεονεκτήματα που την καθιστούν μοναδική από θεραπευτική άποψη:

1. Είναι το πιο ατοξικό από τα διαθέσιμα φάρμακα.

2. Έχει ευρύτατο πεδίο θεραπευτικών εφαρμογών.

3. Δρα μέσω μηχανισμών που διαφέρουν απ’ αυτούς των άλλων φαρμάκων.

4. Μπορεί συνδυαστεί αποτελεσματικά και με ασφάλεια με οποιοδήποτε φάρμακο.

1. Γλαύκωμα (ενδοφθάλμια υπέρταση)

Ο όρος «γλαύκωμα» αναφέρεται σε μια ομάδα οφθαλμικών παθήσεων που έχουν ως κοινό τους χαρακτηριστικό την αύξηση της ενδοφάλμιας υπέρτασης, λόγω της οποίας προκαλούνται βλάβες στο οπτικό νεύρο με αποτέλεσμα τη μείωση και τελικά την απώλεια της όρασης.
Τα φάρμακα που διατίθενται σήμερα (μυωτικά, αναστολείς της καρβοανυδράσης, αδρεναλίνη) είναι ελάχιστα αποτελεσματικά, δεν κάνουν για όλους τους ασθενείς, έχουν σοβαρές παρενέργειες και πρέπει να λαμβάνονται ισοβίως. Οι ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται σ’ αυτά ή δεν μπορούν να ανεχθούν και να αντιρροπήσουν τις σοβαρές παρενέργειές τους, είναι υποχρεωμένοι να επιλέξουν ανάμεσα σε μια (αμφίβολης αποτελεσματικότητας) χειρουργική επέμβαση και την τύφλωση. Το γλαύκωμα αποτελεί τη δεύτερη αιτία τύφλωσης στις ΗΠΑ, και κάθε χρόνο οδηγεί στην απώλεια της όρασης περισσότερους από 240 χιλιάδες ανθρώπους σ’ όλο τον κόσμο.
Μέχρι το 1972 είχαν γίνει αρκετές παρατηρήσεις, έρευνες και ανακοινώσεις αναφορικά με τις επιδράσεις της μαριχουάνας και των παραγώγων της σε ασθενείς που έπασχαν από γλαύκωμα. Όπως γράφει ο καθηγητής J.Jaffe: «Οι επιστήμονες ενώ μελετούσαν συστηματικά τις επιπτώσεις γνωστών δόσεων μαριχουάνας σε νέους άνδρες εθελοντές, παρατήρησαν ότι η μαριχουάνα μείωνε την αρτηριακή πίεση στο μάτι. Έτσι συμπέραναν ότι αν συνέβαινε αυτό σε φυσιολογικά άτομα, θα μπορούσε ίσως να συμβαίνει και στα θύματα του γλαυκώματος. Και τελικά, αυτό συμβαίνει».^⁶²
Στα πλαίσια της πολύχρονης έρευνας για την κάνναβη που προγραμμάτισε και χρηματοδότησε το ΝationalInstituteonDrugAbuse (NIDA),^⁶³ οι προσπάθειες σ’ αυτό τον τομέα, επικεντρώθηκαν στη διερεύνηση των αποτελεσμάτων που προκαλεί α) το κάπνισμα της μαριχουάνας, β) η λήψη Δ9-THC από το στόμα και γ) η ενέσιμη χορήγησή της σε ασθενείς με γλαύκωμα. ^⁶⁴
1) Κάπνισμα μαριχουάνας και λήψη THC από το στόμα. Η σχετική έρευνα έγινε με τη μέθοδο του διπλού-τυφλού πειράματος από τους R. Hepler, I. Frankκαι R. Petrus της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Λος Αντζελες της Καλιφόρνιας (UCLA), ύστερα από παραγγελία του NIDA.^⁶⁵ Μετά την ολοκλήρωση της έρευνας^⁶⁶ και της επεξεργασίας των ευρημάτων τους, οι ερευνητές ανακοίνωσαν: «Διαπιστώθηκε ότι η ενδοφθάλμια πίεση μειώθηκε κατά 30% στους ασθενείς πήραν φυσική μαριχουάνα και Δ9-THC 2%. Ενώ στους ασθενείς που πήραν εικονικό φάρμακο μειώθηκε κατά 10% (έχουμε παρατηρήσει ότι η πίεση μειώνεται όχι μόνο υπό την επίδραση της Δ9-THC αλλά και άλλων κανναβινοειδών, τα οποία πρέπει να περιέχονταν σε ικανές ποσότητες στα χωρίς THCφύλλα μαριχουάνας που χρησιμοποιήθηκαν ως εικονικά φάρμακα)… Δεν υπάρχει καμιά ένδειξη τοξικής δράσης του καπνίσματος της μαριχουάνας στην οπτική λειτουργία ή τη δομή του οφθαλμού. Είναι λογικό να θεωρούμε ότι η πτώση της ενδοφθάλμιας πίεσης που προκαλεί η μαριχουάνα γίνεται μ’ ένα μηχανισμό που πρέπει να διαφέρει από το μηχανισμό δράσης των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται σήμερα κατά του γλαυκώματος… Ελπίζουμε πως ένα παράγωγο της μαριχουάνας ή μια τυποποιημένη μορφή χορήγησής της, θα μας εφοδιάσει με ένα αποτελεσματικό μέσο που θα είναι απαλλαγμένο από τις ψυχοτρόπες ενέργειες αυτού του φαρμάκου».^⁶⁷
2) Ενέσιμη χορήγηση Κανναβινοειδών. Η σχετική μελέτη ανατέθηκε από το NIDA στους ερευνητές M. Perez–Reyes, D. Wagner, M. Wallκαι K. Davis, της ιατρικής σχολή του πανεπιστημίου της Β. Καρολίνας, οι οποίοι συνόψισαν την εργασία και τα ευρήματά τους, ως εξής: «Xορηγήσαμε 6 διαφορετικά κανναβινοειδή σε 12 υγιή άτομα και καταμετρήσαμε τα αποτελέσματά στην ενδοφθάλμια πίεσή τους: H Δ8-THC, η Δ9-THC και η 11-hydroxy-Δ9-THC προκάλεσαν αξιοσημείωτες μειώσεις στην ενδοφθάλμια πίεση, ενώ η κανναβινόλη, η 8β-ΟΗ-Δ9-THC και η κανναβινδιόλη αποδείχτηκαν λιγότερο αποτελεσματικές».^⁶⁸
Σήμερα, είναι πλέον γενικά αποδεκτό ότι «η μαριχουάνα αποδεδειγμένα μειώνει την ενδοφθάλμια υπέρταση του γλαυκώματος, η οποία καταστρέφει το οπτικό νεύρο και οδηγεί βαθμιαία σε τύφλωση»^⁶⁹ και ήδη από το 1990 άρχισε να διατίθεται στο εμπόριο συνθετική THC σε σταγόνες.

Παρενέργειες της χημειοθεραπείας (ναυτία και εμετοί)

Παρά τις περί του αντιθέτου προσδοκίες των υποστηρικτών της απαγόρευσής της, η θεραπευτική αξία της κάνναβης είναι γενικά αναγνωρισμένη σήμερα στο πεδίο της αντιμετώπισης των παρενεργειών της χημειοθεραπείας στην οποία υποβάλλονται ασθενείς με καρκίνο, ενώ παράλληλα είναι ήδη σε κυκλοφορία ειδικά σκευάσματά της γι’ αυτό το σκοπό.
Ο καθηγητής J. Jaffe γράφει στην όγδοη έκδοση του «ThePharmacologicalBasisofTherapeutics» των Goodmanκαι Gilman (1990), που ας σημειωθεί είναι το πλέον έγκυρο και εκτιμώμενο φαρμακο-θεραπευτικό εγχειρίδιο στους κύκλους της κατεστημένης ιατρικής, διεθνώς: «Η μαριχουάνα, η Δ9-THC και κάποια συνθετικά ανάλογα έχουν μια καταξιωμένη και αρκετές δυνητικές θεραπευτικές εφαρμογές… Η Δ9-THC και ένα συνθετικό κανναβινοειδές, το nabilone, διατίθενται σήμερα ως εντιεμετικά που λαμβάνονται από το στόμα και επίσης ενδείκνυνται για τον έλεγχο της ναυτίας που συνοδεύει τη χημειοθεραπεία». ^⁷⁰
Οι καθηγητές G. Winger, F. Hofmannκαι J. Woods στην τρίτη έκδοση του διδακτικού εγχειριδίου τους «ΑHandbookonDrugandAlcoholAbuse» (1992), σημειώνουν: «HTHC και τα συνθετικά ανάλογα της THC έχουν καταστεί υπολογίσιμα για την ικανότητά τους να ελέγχουν τη σοβαρή και επιμένουσα ναυτία και εμετό που εμφανίζεται σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία». ^⁷¹

Άσθμα

Η μαριχουάνα εφαρμοζόταν συστηματικά στη θεραπεία του βρογχικού άσθματος κατά τον προηγούμενο αιώνα,^⁷²αλλά πρόσφατα διαπιστώθηκε ότι η λήψη της Δ9-THC από το αναπνευστικό ή το πεπτικό σύστημα προκαλεί αξιοσημείωτη βρογχοδιαστολή σε υγιή νέα άτομα.^⁷³ Απ’ αυτή τη διαπίστωση προέκυψε το ερώτημα αν η μαριχουάνα προκαλεί παρόμοια αποτελέσματα σε άτομα με βρογχοσυσπαστικές ασθένειες, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί στην αντιμετώπιση των ασθματικών κρίσεων. Η απάντηση που έδωσε η σύγχρονη έρευνα είναι καταφατική.
‘Υστερα από πρόσκληση του NIDA, οι L. Vachon, P. Mikus, W. Morrissey, M. Fitzgeraldκαι E. Gaensler, καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Βοστώνης, μελέτησαν τις επιδράσεις του καπνίσματος της μαριχουάνας στο άσθμα (σε 17 ενήλικες εθελοντές μεταξύ 18 και 30 ετών με ιστορικό άσθματος που όλοι, πλην ενός, είχαν και κάποιο συγγενή που έπασχε από άσθμα): «Μελετήθηκαν τα αποτελέσματα της επίδρασης της μαριχουάνας στο βρογχικό μηχανισμό μιας ομάδας ασθενών με άσθμα. Η διάγνωση του άσθματος έγινε με τα ισχύοντα κριτήρια και κατά τη διάρκεια της μελέτης οι ασθενείς ήταν ελεύθεροι συμπτωμάτων. Πήραν μια στάνταρ ποσότητα αέρος και καπνού φυσικής μαριχουάνας που περιείχε δυο διαφορετικές συγκεντρώσεις Δ9-THC (1,9% και 0,9%). Και οι δυο συγκεντρώσεις έδειξαν σημαντική και παρατεταμένη αναστροφή της βρογχοσυστολής, καθώς επίσης και σεσημασμένη αλλά μικρότερης διάρκειας ταχυκαρδία».^⁷⁴
Παράλληλα, κατόπιν παραγγελίας του NIDA, οι D. Τashkin, B. Shapiroκαι I. Frank, καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας (UCLA), μελέτησαν τις άμεσες επιδράσεις της μαριχουάνας στη δυναμική των αεροφόρων οδών τόσο κατά την αυτόματη όσο και κατά την προκλητή εκδήλωση βρογχικού άσθματος: «Τα ευρήματά μας από τη μελέτη των επιδράσεων σε 10 ασθενείς με κλινικά μόνιμο βρογχικό άσθμα, μέτριας έως σοβαρής έντασης, στους οποίους χορηγήθηκε φυσική μαριχουάνα και Δ9-TΗC… δείχνουν ότι το κάπνισμα της μαριχουάνας ή η λήψη από του στόματος της TΗC προκαλούν αξιοσημείωτη βρογχοδιαστολή που διαρκεί τουλάχιστον δυο ώρες και ότι επιπλέον το κάπνισμα της μαριχουάνας μπορεί να αντιστρέφει τον βρογχόσπασμο που προκαλείται τεχνητά για πειραματικούς λόγους».^⁷⁵

Επιληψία και σπασμοί

To 1949, οι J. Davis και H. Ramsey μελέτησαν τις αντισπασμικές επιδράσεις της κάνναβης σε πέντε παιδιά με επιληψία και ήταν υπό θεραπεία με φαινοβαρβιτάλη και dilantin. Τα αποτελέσματα της μελέτης τους ήταν πολύ ελπιδοφόρα: «Τα τρία από τα πέντε παιδιά ανταποκρίθηκαν στην κάνναβη τόσο καλά όσο και στην προηγούμενη θεραπεία, το τέταρτο απαλλάχτηκε πλήρως από τις κρίσεις και το πέμπτο σχεδόν πλήρως».^⁷⁶
Το 1969, ο καθηγητής T. Mikuriya, ωθούμενος από τα αποτελέσματα των ερευνών σ’ αυτό το πεδίο, συμπεριέλαβε τους σπασμούς και την επιληψία στον πίνακα των καταστάσεων όπου ενδεχομένως θα είχε θεραπευτική αξία η εφαρμογή της κάνναβης.^⁷⁷
Και το 1990, ο καθηγητής J. Jaffe, έχοντας υπ’ όψη τα πορίσματα των σχετικών ερευνών κατά την εικοσαετία που μεσολάβησε, επιβεβαίωσε την αποτίμηση του T. Mikuriya, διαπιστώνοντας ότι: «Η μαριχουάνα, η Δ9-THC και κάποια συνθετικά ανάλογά της έχουν μια καταξιωμένη και αρκετές δυνητικές θεραπευτικές εφαρμογές. Μερικά συνθετικά κανναβινοειδή θα μπορούσαν να είναι χρήσιμα ως αναλγητικά και αντισπασμικά».^⁷⁸

5. Κατάθλιψη και ανορεξία

Η απώλεια βάρους, ο πόνος και η κατάθλιψη, ως προϊόν της απελπισίας και της αγωνίας του θανάτου, είναι κυρίαρχα συμπτώματα σε ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο και αποτελούν δυσεπίλυτα θεραπευτικά προβλήματα γιατί τα φαρμακευτικά μέσα που διατίθενται σήμερα για τον έλεγχό τους, είναι ανεπαρκέστατα και αναποτελεσματικά.
Οι αναφορές προηγουμένων ερευνητών ότι η Δ9-τετραϋδροκανναβινόλη (Δ9-THC) «προκαλεί ευφορία, διεγείρει την όρεξη, είναι αξιόλογο αναλγητικό και αντιεμετικό»,^⁷⁹ την καθιστούσαν πολύ ελκυστικό αντικείμενο μελέτης ως μέσου βοήθειας των ασθενών με καρκίνο και ήταν φυσικό να προσελκύσουν το ενδιαφέρον του ιατρικού κόσμου και του NIDA, το οποίο ζήτησε από μια ομάδα επιστημόνων να διερευνήσει τις ορεξιογόνες, τις αντικαταθλιπτικές, τις αναλγητικές και τις αντιεμετικές δράσεις της κάνναβης στα πλαίσια του πολυσύνθετου ερευνητικού προγράμματος για τη «Φαρμακολογία της Μαριχουάνας» (1967-1974).
Οι W. Regelson, T. Kirk, M. Green, J. Schulzκαι M. Zalisτης Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Richmondτης Βιρτζίνια, σε συνεργασία με τους J. Butlerκαι L. Peek του τμήματος ψυχολογίας του πανεπιστημίου τουDenton του Τέξας, μελέτησαν με τη μέθοδο του διπλού τυφλού πειράματος τις επιδράσεις της THC σε ενδο-νοσοκομειακούς και εξω-νοσοκομειακούς ασθενείς με καρκίνο,^⁸⁰ και συνόψισαν την εργασία και τα ευρήματά τους ως εξής: «Τα στοιχεία μας δείχνουν ότι η ΤΗC έχει αξία ως αντικαταθλιπτικό τόσο για ενδονοσοκομειακούς όσο και για εξωνοσοκομειακούς ασθενείς. Η δυναμική της THC είναι φανερή. Πολλοί ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο διακατέχονται από κατάθλιψη και άγχος που δεν οφείλονται σε κάποια ενδογενή διεργασία αλλά προκύπτουν καθαρά ως κοινή αντίδραση σε ένα καταστροφικό συμβάν, και είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιρροπιστούν με τα διαθέσιμα αντικαταθλιπτικά φάρμακα που προκαλούν ελάχιστα ή μόνο αρνητικά αποτελέσματα… Τα προαναφερθέντα σε συνδυασμό με τις κλινικές παρατηρήσεις επί των επιδράσεων της Δ9-THC δείχνουν αξιοσημείωτη αργή αναστροφή της χαρακτηριστικής απώλειας βάρους που συνδέεται με τον καρκίνο. Αυτό μαζί με τις διαπιστώσεις σχετικά με τις αναλγητικές και αντιεμετικές δράσεις της, ανοίγουν το δρόμο σε μια πολλά υποσχόμενη έρευνα για την αποτελεσματικότητα της Δ9-THC ως υποστηρικτικής θεραπείας για τον έλεγχο των δευτερευόντων συμπτωμάτων (κατάθλιψη, απώλεια βάρους, πόνος, ναυτία, έμετοι) των ασθενών με καρκίνο… Στην έρευνά μας, σημειώθηκε ανάκτηση του σωματικού βάρους σε περισσότερο από το 50% των ασθενών, πράγμα που μπορεί να εκληφθεί ως ένα επιπρόσθετο στοιχείο ότι η Δ9-THC ενισχύει την όρεξη, όπως υποστηρίχτηκε ήδη από πολλούς μελετητές…^⁸¹Συμπέρασμα: Η Δ9-THC που χορηγήθηκε σε καλώς ανεκτή δόση (0.1 mgt.i.d., από το στόμα) σε ασθενείς με καρκίνο είχε τα αποτελέσματα ενός ηρεμιστικού και ενός ήπιου ενισχυτικού της σκέψης, αναμφίβολα χωρίς καμιά επίδραση στη λειτουργία της αντίληψης και ολοφάνερα χωρίς καμιά επίδραση στη σταθερότητα των στοιχείων της προσωπικότητας και του συναισθήματος (τουλάχιστον στο βαθμό που μπορούν να καταμετρηθούν με τα ψυχολογικά τεστ). Από ιατρική άποψη, οι κλινικές παρατηρήσεις και τα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι η Δ9-THC ενισχύει την όρεξη και βοηθάει στην αναστροφή της χρόνιας απώλειας βάρους που συνοδεύει τον καρκίνο, και προκαλεί κάποια αναλγητικά και αντιεμετικά αποτελέσματα. Οι οριακές παρενέργειες που περιόρισαν τη χρήση της στο 25% των ασθενών ήταν η υπνηλία, η ζάλη και η διάσχιση. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η Δ9-THC μπορεί να ενισχύει την όρεξη και να μειώνει την απώλεια του βάρους σε ασθενείς με καρκίνο, αλλά απαιτείται περισσότερη δουλειά για να εμπεδωθούν τα ορεξιογόνα, τα αναλγητικά, τα αντιεμετικά και τα υπνογόνα αποτελέσματά της».^⁸²

Αναλγητικές ιδιότητες

‘Υστερα από πρόσκληση του NIDA, οι R. Noyes, S. Bruk, D. Baranκαι A. Canter, του Τμήματος παθολογίας και ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Iowa, διερεύνησαν τις αναλγητικές επιδράσεις της THCσε ασθενείς με καρκινικά άλγη, και κατέληξαν στο εξής συμπέρασμα: «Μια αρχική εκτίμηση της THC που χορηγήθηκε απ’ το στόμα σε αλγούντες ασθενείς με καρκίνο, καταδεικνύει ένα αναλγητικό αποτέλεσμα του φαρμάκου. Σε 10 ασθενείς χορηγήθηκε εικονικό φάρμακο και 5, 10, 15 και 20 mgTHC, με τεχνικές του διπλού-τυφλού πειράματος. Στους ασθενείς που χορηγήθηκαν οι μεγαλύτερες δόσεις της THC (15 και 20 mg)διαπιστώθηκε μείωση του άλγους σημαντικά υπέρτερη του placebo. Σ’ αυτή τη δοσολογία της THC, υπήρξαν αναφορές ασθενών για καταπράϋνση και διανοητική θόλωση».^⁸³

7. Αντικαρκινικές δράσεις

Το 1976, δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα της έρευνας που έκαναν για λογαριασμό του NIDA, οι L. Harris, A. Munsonκαι R. CarchmanτηςIατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Richmond, σχετικά με την ανασταλτική δράση που ασκούν κάποια κανναβινοειδή σε ορισμένα νεοπλάσματα,^⁸⁴ ως συμβολή στη συζήτηση που προκάλεσαν οι ανακοινώσεις αντικρουόμενων συμπερασμάτων από διάφορες μελέτες που είχαν γίνει προηγουμένως σε ζώα^⁸⁵ και σε ανθρώπους.^⁸⁶«Ενα ενδιαφέρον συμπέρασμα της έρευνάς μας είναι ότι η ανασταλτική δράση των κανναβινοειδών στα νεοπλάσματα είναι πιθανό να μη σχετίζεται με τις συμπεριφορικές τους ιδιότητες, δεδομένου ότι η κανναβινόλη είναι δραστική στον οργανισμό μας ενώ είναι αδρανής από την άποψη της επίδρασής της στην συμπεριφορά… Τα αποτελέσματα της έρευνάς μας προσθέτουν μια νέα αντίληψη στα αυξανόμενα στοιχεία ότι η Δ9-THC έχει κάποιες άλλες κυτταρικές επιδράσεις που θα μπορούσαν να έχουν μεγαλύτερη σημασία στο μέλλον, γιατί είναι δυνατό να οδηγήσουν στην ανάπτυξη μιας νέας ομάδας θεραπευτικών φαρμάκων. Ελπίζουμε ότι το μοντέλο που επεξεργαστήκαμε θα δώσει τα μέσα με τα οποία θα μπορούσαν να αναπτυχθούν νέα και πιο αποτελεσματικά αντικαρκινικά φάρμακα».^⁸⁷

Απεξάρτηση από αλκοόλ και οπιούχα

Οι σύγχρονες έρευνες για την εφαρμογή της κάνναβης και των προϊόντων της στην απεξάρτηση ή τη συντήρηση των εξαρτημένων από αλκοόλ, οπιούχα και διάφορες άλλες εξαρτησιογόνες ουσίες, βασίζονται στη θεραπευτική πείρα και τις γνώσεις που συσσωρεύτηκαν τα τελευταία εκατό χρόνια από την ιατρική χρήση της κάνναβης ως μέσου αντιμετώπισης των συμπτωμάτων του στερητικού συνδρόμου και ως υποκατάστατου αυτών των ουσιών.
To 1887 ο H. Kane ανακοίνωσε τις παρατηρήσεις τους από την επιτυχή εφαρμογή της κάνναβης ως υποκατάστατου σε άτομα εξαρτημένα από το αλκοόλ. Οι παρατηρήσεις του επιβεβαιώθηκαν το 1889 από τον Ε.Birch που χορήγησε κάνναβη σε πελάτες του εξαρτημένους από οπιούχα, και εν συνεχεία το 1891 από τον J. Μattison που κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η κάνναβη «είναι αποτελεσματικό υποκατάστατο για τα προϊόντα της παπαρούνας» [το όπιο και τα παράγωγά του].^⁸⁸
Το 1942 οι S. Allentuckκαι K. Bowmanδιαπίστωσαν ότι τα παράγωγα της κάνναβης ήταν αποτελεσματικά για την αντιμετώπιση της συμπτωματολογίας του στερητικού συνδρόμου από οπιούχα. Σε μελέτη τους που αφορούσε 49 άτομα εξαρτημένα από οπιούχα, υπογραμμίζουν ότι: «Tα στερητικά συμπτώματα αποδυναμώθηκαν ή εξαλείφτηκαν γρήγορα. Οι ασθενείς ήταν σε καλύτερη κατάσταση από διανοητική και ψυχολογική άποψη. Η φυσική τους κατάσταση αποκαταστάθηκε πολύ σύντομα και εξέφρασαν την επιθυμία να επανέλθουν στην επαγγελματική τους δραστηριότητα όσο το δυνατό γρηγορότερα».^⁸⁹
Το 1953 οι L. Thompsonκαι R. Proctor ανακοίνωσαν τα αποτελέσματα της ικανοποιητικής εφαρμογής ενός συνθετικού προϊόντος της κάνναβης (pyrahexil) στην αντιμετώπιση του στερητικού συνδρόμου από αλκοόλ, βαρβιτουρικά και ορισμένες άλλες εξαρτησιογόνες ουσίες, τονίζοντας ότι: «H κάνναβη δεν προκαλεί σωματική ή ψυχική εξάρτηση και η διακοπή της λήψης της δε συνοδεύεται από στερητικά συμπτώματα».^⁹⁰
Μετά τον πόλεμο στην Κορέα και την πλήρη κυριαρχία της υστερίας του ψυχρού πολέμου, τα ναρκωτικά και η κάνναβη «συνδέθηκαν άμεσα με την κομμουνιστική συνωμοσία»,^⁹¹ με αποτέλεσμα την τρομακτική αυστηροποίηση των ποινικών κυρώσεων που συνεπαγόταν η χρήση τους^⁹² και το «πάγωμα» των ερευνών για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες. Η σχετική ερευνητική δραστηριότητα ξανάρχισε στα μέσα της δεκαετίας του 1960 (όταν σημειώθηκε κάποια χαλάρωση των δρακόντειων ποινικών περιορισμών) και συνεχίζεται μέχρι σήμερα με αξιόλογα αποτελέσματα, στα πλαίσια προγραμμάτων που εφαρμόζονται από διάφορους κρατικούς και μη-κρατικούς οργανισμούς υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας των ΗΠΑ.^⁹³

Φαρμακευτικά σκευάσματα της κάνναβης

Στην εποχή μας, η θεραπευτική αξία της κάνναβης τείνει να (ξανα)καθιερωθεί στη συνείδηση του ιατρικού κόσμου, πράγμα που αναμφίβολα συντελεί στη δραστική υπονόμευση της δαιμονολογίας των υπέρμαχων της απαγόρευσής της και της δίωξης των χρηστών της και κινητοποιεί ένα διαρκώς αυξανόμενο αριθμό γιατρών στη διεκδίκηση του αιτήματος «να αποφασίζουν οι γιατροί και όχι οι πολιτικοί» για τις θεραπευτικές χρήσεις οποιασδήποτε ουσίας, σύμφωνα με τα πορίσματα της επιστημονικής έρευνας κι όχι με βάση τα παραληρήματα των μανιακών της καταστολής.^⁹⁴
Σήμερα, στις ΗΠΑ διατίθενται ήδη αρκετά φαρμακευτικά σκευάσματα που περιέχουν Δ9-Τετραϋδροκανναβινόλη (ΤΗC), για την αντιμετώπιση της ναυτίας και του εμετού που εμφανίζονται ως παρενέργειες της χημειοθεραπείας στην οποία υποβάλλονται ασθενείς με καρκίνο και για την αντιρρόπηση της ανορεξίας. Και το γεγονός αυτό είναι εξόχως αποκαλυπτικό των σύγχρονων τάσεων που διαμορφώνονται διεθνώς απέναντι στην κάνναβη.^⁹⁵ Τα πρώτα φάρμακα αυτού του είδους που κυκλοφόρησαν το 1985 είναι το Dronabinolπου διατίθεται με το εμπορικό όνομαΜarinolκαι το Nabiloneπου προσφέρεται με το εμπορικό όνομαCesamet.^⁹⁶
Η κάνναβη, έχει μηδαμινή τοξικότητα, δεν εγκαθιστά σωματική εξάρτηση και είναι αναμφίβολα η λιγότερο επικίνδυνη από τις ευφορικές ουσίες που υπάρχουν και η ασφαλέστερη από τις θεραπευτικές ουσίες που διαθέτει το θεραπευτικό οπλοστάσιο της ιατρικής.^⁹⁷ Κι αυτό αναγνωρίζεται δημόσια από το Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας των ΗΠΑ που, ήδη από το 1971, αποφάνθηκε ότι «από πλευράς τοξικότητας, τα παράγωγα της κάνναβης πρέπει να θεωρούνται τα πιο ασφαλή από τα φάρμακα πλατιάς χρήσης».^⁹⁸

Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ

Οι πραγματικοί λόγοι της απαγόρευσης της κάνναβης

Η τύχη της κάνναβης κρίθηκε αποκλειστικά και μόνο από το συνδυασμό των πολιτικών, οικονομικών και τεχνολογικών αλλαγών που συντελέστηκαν κατά τη δεκαετία του 1930. Η πληθώρα των πλεονεκτημάτων και των εφαρμογών αυτού του φυτού το καθιστούσαν υπολογίσιμο αν όχι μοναδικό ανταγωνιστή των προϊόντων πολλών βιομηχανικών κλάδων (πετρελαιοειδή, οινόπνευμα, καπνός, φάρμακα, παραγωγής χαρτιού) οι οποίοι συνεργάστηκαν αρμονικά προκειμένου να πετύχουν την ποινικοποίηση της κάνναβης, μέσα σε επτά κρίσιμα χρόνια (1930-1937) που σφραγίστηκαν από τα εξής γεγονότα:
1) Το 1930 ιδρύθηκε το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ναρκωτικών (FBN, FederalBureauofNarcotics, FBN) και στελεχώθηκε από πρώην πράκτορες της Ποτοαπαγόρευσης μ’ επικεφαλής τον διαβόητο HarryAnslinger και έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαδικασία που οδήγησε στην απαγόρευση της κάνναβης το 1937. Εν όψει της άρσης της ποτοαπαγόρευσης (1933), και ενώ το Κογκρέσο περιέκοπτε δραστικά τον προϋπολογισμό του FBN και μείωνε τον αριθμό των πρακτόρων του, ο Anslinger και το FBN έπρεπε -για λόγους επιβίωσης- να δώσουν κάποια απόδειξη της «χρησιμότητάς» τους που να δικαιολογεί τη συντήρησή του από το δημόσιο προϋπολογισμό. Ετσι, Anslinger και οι επιτελείς του έστρεψαν ευθύς εξ’ αρχής την προσοχή τους στην κάνναβη, για την οποία διέβλεψαν ότι τους άνοιγε ένα νέο και ευρύτατο πεδίο δραστηριότητας. Ας σημειωθεί ότι Anslingerτοποθετήθηκε στο FBN με πρωτοβουλία του AndrewMellon, ιδιοκτήτη της μιας από τις δύο τράπεζες με τις οποίες συνεργαζόταν η αυτοκρατορία DuPont^⁹⁹ και κατέστησε το FBN το πιο αποτελεσματικό εργαλείο για τη θέσπιση και τη συντήρηση της απαγόρευσης σύμφωνα με τα συμφέροντα των «εργοδοτών» του.
2) Το 1933 καταργήθηκε η Ποτοαπαγόρευση, με αποτέλεσμα να νομιμοποιηθεί η παραγωγή και η διάθεση του αλκοόλ. Κυριότερος ανταγωνιστής του οινοπνεύματος στην αγορά ήταν τα προϊόντα της κάνναβης. Και οι νεοσύστατες βιομηχανίες οινοπνεύματος στις οποίες επενδύθηκε ένα μέρος των κερδών του οργανωμένου εγκλήματος που έλεγχε τη διακίνηση και την εμπορία του παράνομου αλκοόλ κατά την περίοδο της Ποτοαπαγόρευσης (1920-1932), είχαν ζωτικό συμφέρον από την εξάλειψη αυτών των ανταγωνιστικών προϊόντων.
3) Το 1935 η αμερικανική εταιρεία DuPont^¹⁰⁰ εισήγαγε στην αγορά το μη-ανακυκλώσιμο νάιλον και το 1937 απέκτησε την πατέντα του.^¹⁰¹ Μοναδικός ανταγωνιστής του νέου προϊόντος ήταν η ανακυκλώσιμη κάνναβη και συνεπώς η επιβίωσή του νάιλον εξαρτιόταν απ’ τη δυνατότητα της εταιρείας DuPont να εκτοπίσει την κάνναβη από την αγορά. Όπως παραδέχτηκε ο LammotDuPont«τα συνθετικά πλαστικά βρήκαν εφαρμογή στην κατασκευή μιας πληθώρας πραγμάτων που μέχρι τότε φτιάχνονταν από φυσικά υλικά»^¹⁰²
4) To 1936 η DuPont κατάφερε να εξασφαλίσει το μονοπώλιο των πετροχημικών προϊόντων που οι πατέντες τους εκχωρήθηκαν στις ΗΠΑ από τη γερμανική IGFarben ως μέρος των αποζημιώσεων που έπρεπε να καταβάλει η Γερμανία από τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μ’ αυτή τη μεθόδευση, το 30% της πανίσχυρης IGFarben πέρασε στην ιδιοκτησία της DuPont. Κυριότερος ανταγωνιστής των ποικίλων προϊόντων της πετροχημικής βιομηχανίας (χρώματα, βαφές, λάδια μηχανών, λιπάσματα και πλήθος άλλων) ήταν η κάνναβη και τα παράγωγά της και συνεπώς το βιομηχανικό μεγαθήριο της DuPont είχε ζωτικό συμφέρον από την απαγόρευσή τους: Χωρίς την απαγόρευση της κάνναβης, θα ήταν αδύνατο να υπάρξει το 80% των επιχειρήσεων της αυτοκρατορίας DuPont.
5) Το 1936, το 70% της παραγωγής του χαρτιού που παραγόταν στις ΗΠΑ με ξύλευση και καταστροφή των δασών, ελέγχονταν από τις οι εταιρείες του γνωστού «ληστοβαρώνου» του τύπου WilliamRandolphHearst.^¹⁰³ Το 75-90% του χαρτιού που χρησιμοποιούνταν σε όλο τον κόσμο μέχρι το 1883 προερχόταν απ’ την κάνναβη. Το χαρτί αυτό είναι φθηνότερο, καλύτερης ποιότητας και με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής απ’ το χαρτί που άρχισε να παράγεται από την ξύλευση και της καταστροφή των δασών όταν αυτό έγινε δυνατό με την τεχνολογική εξέλιξη. Στη δεκαετία του 1930, η κάνναβη ήταν ο υπ’ αριθμόν 1 ανταγωνιστής του συγκροτήματος Hearst που έλεγχε το 70% της παραγωγής χαρτιού από την ξύλευση των δασών.
6) Παράλληλα, μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1930, η τεχνολογικές δυνατότητες επέτρεψαν στιςφαρμακοβιομηχανίες να κατασκευάζουν εργαστηριακά χημικά προϊόντα με αποτέλεσμα να αναχθούν από επεξεργαστές και διακινητές των φυσικών φαρμακευτικών μέσων σε ανεξάρτητους παραγωγούς που είχαν τον αποκλειστικό έλεγχο των προϊόντων που συνέθεταν στα εργαστήριά τους. Στην καθημερινή θεραπευτική πρακτική των νεότερων χρόνων είχαν κυριαρχήσει δυο μεγάλες κατηγορίες φυσικών ιαματικών μέσων, τα παράγωγα του οπίου και τα παράγωγα της κάνναβης. Τα παράγωγα του οπίου εξοβελίστηκαν από το θεραπευτικό πεδίο με το νόμο Harrison το 1914. Συνεπώς, κατά τη δεκαετία του 1930, μοναδικός ανταγωνιστής των χημικών προϊόντων της φαρμακευτικής βιομηχανίας ήταν η κάνναβη και τα παράγωγά της: H εμπέδωση των συμφερόντων της φαρμακοβιομηχανίας και το πέρασμα στην εποχή της καθολικής χημικής φαρμακοδηλητηρίασης προϋπέθετε τον εξοστρακισμό της κάνναβης απ’ το θεραπευτικό πεδίο. Και για την επίτευξη αυτού του σκοπού, η φαρμακοβιομηχανία συνεργάστηκε στενά με τους άλλους βιομηχανικούς κολοσσούς και την ιατρική συντεχνία.
Η δημιουργία του «Ομοσπονδιακού Γραφείου Ναρκωτικών» (1930), η άρση της Ποτοαπαγόρευσης (1933), η κατασκευή μηχανών υψηλής τεχνολογίας για την παραγωγή χαρτιού από τη δασική ξυλεία και η μονοπώληση αυτής της παραγωγής από το συγκρότημα Hearst (1930-1936), η μαζική εισαγωγή στην αγορά των προϊόντων της πετροχημικής βιομηχανίας (1926-1936) και του νάιλον (1936) και τέλος η κατάκτηση της δυνατότητας της φαρμακοβιομηχανίας να παράγει μαζικά συνθετικά φάρμακα (1928-1932), συντελέστηκαν μέσα σε λιγότερο από επτά χρόνια και έκριναν οριστικά την τύχη της κάνναβηςπου ήταν ο κυριότερος ανταγωνιστής των προϊόντων τους.
Το 1935, με την καθοδήγηση των επιτελών της εταιρείας DuPont και του δικτύου των κίτρινων εφημερίδων του συγκροτήματος Hearst, το FBN εξαπέλυσε μια εκτεταμένη προπαγανδιστική εκστρατεία εναντίον της κάνναβης και το 1937, τα διαπλεκόμενα συμφέροντα των θιγόμενων βιομηχανικών κλάδων (με αιχμή τους τις εταιρείες DuPontκαι Hearst), χρησιμοποίησαν την ισχύ τους στην κυβέρνηση και τη διοίκηση, και πέτυχαν να τεθεί η κάνναβη υπό καθεστώς απαγόρευσης, με τη θέσπιση του νόμου MarihuanaTaxAct.^¹⁰⁴
Η θέσπιση αυτού του νόμου διευκόλυνε την αντικατάστασή της κάνναβης ως πρώτης ύλης στη βιομηχανία υφασμάτων από πετροχημικά προϊόντα που έλεγχε μονοπωλιακά η DuPont κατόπιν αδείας της γερμανικής IG και επέτρεψε την σχεδόν ολοκληρωτική κυριαρχία της σε όλους τους συναφείς τομείς της παραγωγής (ενώ παράλληλα εξασφάλισε τα συμφέροντα του Hearst ως αδιαμφισβήτητου μονοπωλητή της παραγωγής χαρτιού). Το 50% όλων των τοξικών χημικών λιπασμάτων που χρησιμοποιούνται σήμερα στην αγροτική παραγωγή της Αμερικής και των περισσότερων χωρών (δηλητηριάζοντας το έδαφος, τις πηγές νερού και το περιβάλλον) καταναλώνονται στην καλλιέργεια πρώτων υλών για την υφασματοβιομηχανία προς αποκλειστικό όφελος των εταιρειών, και κυρίως της DuPont, που ελέγχουν την παραγωγή και τη διάθεση αυτών των λιπασμάτων.
O εξοστρακισμός της κάνναβης από την παραγωγή και την αγορά με τον απαγορευτικό νόμο MarihuanaTaxActτου 1937 που «ομαλοποίησε» την αμερικάνικη (και κατ’ επέκταση και την παγκόσμια) οικονομία προς όφελος των κέντρων οικονομικής και πολιτικής ισχύος που καθορίζουν την πορεία των ΗΠΑ, έγινε στo όνομα της «προστασίας της κοινωνίας» από ένα φυτό που επί χιλιάδες χρόνια αποτελούσε ευεργεσία της φύσης. Με το νόμο MarihuanaTaxAct του 1937, η συμμαχία των ισχυρότερων μπλοκ της αμερικάνικης οικονομίας πέρασε στον παράδεισο της διαρκούς συσσώρευσης τεράστιων κερδών, ενώ η ανθρωπότητα εισήλθε στην κόλαση της χημικοποίησης και πλαστικοποίησης της ζωής της.

Το «παράδοξο»: Το κράτος υπέρ της κάνναβης (1942-1945)

Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου, μετά την εισβολή Ιαπώνων στις Φιλιππίνες, οι ΗΠΑ αποκόπηκαν ξαφνικά από τις πηγές μιας πρώτης ύλης, της κάνναβης, που ήταν απαγορευμένη αλλά και συγχρόνως πολύ σημαντική για την πολεμική προσπάθεια της χώρας γιατί απ’ αυτή κατασκευάζονταν τα αλεξίπτωτα, τα αντίσκηνα, οι σάκοι, οι σημαίες, οι στολές εργασίας, ένα εξαιρετικά χρήσιμο καύσιμο, διάφορα λιπαντικά και πολλά άλλα εφόδια που χρησιμοποιούσε ο στρατός και η αεροπορία.
Για ν’ αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση ανάγκης, η αμερικανική κυβέρνηση επέβαλε καθεστώς «χειμερίας νάρκης» στην απαγόρευση που η ίδια είχε επιβάλλει και, αφήνοντας προς στιγμή κατά μέρος το «αντιναρκωτικό» της μένος, μεταμορφώθηκε οβιδιακά από διώκτη σε υπερασπιστή της κάνναβης, μετονόμασε το χόρτο από«δολοφόνο των νέων» σε «φυτό για τη νίκη» και προέτρεπε με κάθε δυνατό μέσο τους αγρότες να το καλλιεργήσουν.
Μέχρι την είσοδο των ΗΠΑ στον πόλεμο, οι αγρότες που αποτολμούσαν να καλλιεργήσουν έστω και ένα δενδρύλλιο κάνναβης αντιμετωπίζονταν από τη δικαιοσύνη ως εγκληματίες κι από το FBI και το FBN ως εθνικώς ύποπτοι. Μετά την είσοδο των ΗΠΑ στον πόλεμο, η αμερικάνική κυβέρνηση προέτρεπε τους αγρότες να καλλιεργήσουν κάνναβη σε όσα στρέμματα ήθελαν, προβάλλοντας αυτή τη δραστηριότητα ως πατριωτικό καθήκον.
1) Το 1942, το αμερικανικό Υπουργείο Γεωργίας κυκλοφόρησε πολλά διαφημιστικά φυλλάδια κι έκανε ένα ειδικό προπαγανδιστικό φιλμ για την κάνναβη με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Φυτό για τη Νίκη» το οποίο προβλήθηκε κατά κόρο στις ΗΠΑ.^¹⁰⁵
2) Το 1942, η αμερικανική κυβέρνηση κυκλοφόρησε χαρτόσημα φόρου για τη μαριχουάνα των 5 δολαρίων, έθεσε ως στόχο της να αυξήσει την έκταση καλλιέργειας της κάνναβης σε 1.400.000 στρέμματα μέσα στο 1943^¹⁰⁶ και διέθεσε στους αγρότες ειδικά μηχανήματα για την καλλιέργεια κάνναβης σε πολύ χαμηλές τιμές. Και το πλέον απρόσμενο,
3) Μεταξύ 1942-1945, κάθε αγρότης που συμφωνούσε να καλλιεργήσει κάνναβη για το κράτος, απαλλασσόταν απ’ τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, τόσο ο ίδιος όσο και οι γιοι του.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Από όσα εκτέθηκαν παραπάνω, καθίσταται προφανές ότι η απαγόρευση της κάνναβης και η δίωξη των χρηστών της ήταν αποτέλεσμα του συνδυασμού των συμφερόντων της πολιτικής εξουσίας, των βιομηχανιών πετρελαίου, πετροχημικών, φαρμάκων, καπνού και αλκοόλ και των κύκλων που ενδιαφέρονταν για τη συντήρηση του ρατσιστικού καθεστώτος σε βάρος των μειονοτήτων των μαύρων και των Μεξικάνων στο παρελθόν και του συνόλου των ισπανόφωνων σήμερα.
Η κατασταλτική πολιτική απέναντι στην κάνναβη, που υιοθετήθηκε με απαίτηση όλων αυτών των παραγόντων, αποσκοπούσε αφ’ ενός στον έλεγχο και τη χειραγώγηση του φτηνού εργατικού δυναμικού των μαύρων και των Μεξικανών και αφ’ ετέρου στη μονοπώληση της παραγωγής και της εμπορίας των τοξικών προϊόντων αυτών των βιομηχανιών, για τα οποία μοναδικός υπολογίσιμος ανταγωνιστής ήταν τα ατοξικά προϊόντα της κάνναβης.
Σοβαροί ιατρικοί, πολιτικοί, οικονομικοί και οικολογικοί λόγοι επιβάλλουν την αναθεώρηση της «παράλογης» απαγορευτικής πολιτικής απέναντι στην κάνναβη, το κόστος της οποίας δεν μπορεί να αντέξει ή να ανεχθεί πια η κοινωνία. Το παραλήρημα των μανιακών της καταστολής δεν μπορεί να εξακολουθήσει να κανοναρχεί τις επιλογές του κοινωνικού σώματος, υπονομεύοντας όλο και πιο πολύ τη συνοχή του.
Η επισκόπηση της ιστορικής διαδρομής της απαγόρευσης της κάνναβης καθιστά προφανές το συμπέρασμα ότι η ποινικοποίηση και η δίωξή της δεν οφείλεται στην ανάγκη να «προστατευτούν οι χρήστες και η δημόσια υγεία» όπως διακηρύσσουν οι καριερίστες της καταστολής, αλλά στην εξουσιαστική απαίτηση να εξυπηρετηθούν ορισμένες κοινωνικές και πολιτικές σκοπιμότητες που στο παρελθόν συνδέονταν με την καταπίεση και τη χειραγώγηση ορισμένων κοινωνικών στρωμάτων (μειονότητες, μετανάστες, εργάτες) και τη μονοπώληση της παραγωγής και της κατανάλωσης από βιομηχανικά μεγαθήρια που εξαντλούν τις πηγές των μη-ανανεώσιμων πρώτων υλών και καταστρέφουν ανενδοίαστα το περιβάλλον, εξαλείφοντας τις προοπτικές επιβίωσης της ζωής στο πλανήτη. Αυτές οι σκοπιμότητες είναι συναρτημένες:
1) Με την υπεράσπιση των συμφερόντων των βιομηχανικών μεγαθηρίων που ελέγχουν τους τομείς των πετροχημικών, των φαρμάκων, του αλκοόλ, του καπνού, του χαρτιού, κ.α.
2) Με την επιδιωκόμενη διαρκή ενδυνάμωση της λευκής αγοράς των νόμιμων τοξικών και εξαρτησιογόνων ψυχοτρόπων ουσιών (αλκοόλ, καπνός, ψυχοφάρμακα) και την ενίσχυση της μαύρης αγοράς των παράνομων ψυχοτρόπων ουσιών (οπιούχα/οπιοειδή, κ.α.) στο πλαίσιο της οποίας πραγματοποιούνται ανυπολόγιστα κέρδη.
3) Με τη συντήρηση των παραγωγικών και καταναλωτικών αξιών της ανταγωνιστικής κοινωνίας και του αδιέξοδου «βιομηχανικού πολιτισμού», γιατί το εξουσιαστικό πλέγμα που έχει συμφέρον από τη διαιώνιση της δίωξής της κάνναβης, μπορεί να καλλιεργεί και να διαδίδει συστηματικά το μύθο ότι η κάνναβη «καθιστά τον χρήστη της αδιάφορο για τις νόρμες που χαρακτηρίζουν αυτά τις αξίες.»
Στις τελευταίες δεκαετίες, παρά τη σκληρή καταστολή και τις διώξεις της κάνναβης, αυξήθηκε σημαντικά ο αριθμός των ατόμων που παραδέχονται ότι έχουν δοκιμάσει κάνναβη ή κάποιο από τα παράγωγα της. Κι αυτό αποτελεί μια από το πλήθος των αδιαμφισβήτητων αποδείξεων για τις συνέπειες της κατασταλτικής θεωρίας και πρακτικής, που η αποτελεσματικότητά της εξαντλείται στην παραγωγή αμέτρητων ατομικών και κοινωνικών τραγωδιών.
Η απαγόρευση των ψυχοτρόπων ουσιών και η μαζική τελετουργική ανθρωποθυσία που τη συνοδεύει συνιστούν ένα αποτρόπαιο έγκλημα σε βάρος του ατόμου, της κοινωνίας, του πολιτισμού και της ελευθερίας, ακόμη κι αν γίνουν αποδεκτές ως αληθείς οι μυθοπλασίες των υποστηρικτών της. Γιατί η χρήση οποιασδήποτε επικίνδυνης ουσίας βλάπτει αποκλειστικά και μόνο τον χρήστη της. Συνεπώς, αποτελεί τυπική πράξη αυτοπροσβολής και, ως τέτοια, σε μια πολιτισμένη κοινωνία δεν μπορεί να υπόκειται σε καμιά απαγορευτική ή κατασταλτική παρέμβαση. Γιατί όπως διακήρυττε ο JohnStuartMill:
«Ο μόνος λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα να επεμβαίνουν ατομικά ή συλλογικά στην ελευθερία δράσης ενός συνανθρώπου τους, είναι η αυτοπροστασία τους. Ο μόνος λόγος για τον οποίο μπορεί νόμιμα να ασκείται εξουσία σε οποιοδήποτε μέλος μιας πολιτισμένης κοινωνίας παρά τη θέλησή του, είναι η αποτροπή της ζημιάς των άλλων… Η μόνη δραστηριότητα για την οποία ο άνθρωπος είναι υπόλογος απέναντι στην κοινωνία, είναι αυτή που αφορά τους άλλους. Ως προς τη συμπεριφορά του απέναντι στον εαυτό του, η ελευθερία του είναι δικαιωματικά απόλυτη: Όσον αφορά το κορμί και το μυαλό του, το άτομο είναι κυρίαρχο».^¹⁰⁷
O Κλεάνθης Γρίβας (γεν. 1944) είναι ψυχίατρος-νευρολόγος, Διδάκτωρ ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ. Σπουδές: Ιατρική και Κοινωνιολογία. Συνεργάτης πολλών περιοδικών και εφημερίδων, μεταξύ των οποίων και η Ελευθεροτυπία (για 15 χρόνια μέχρι τις 4-2-2002). Συντάκτης της Έκθεσης για τα Ναρκωτικά της Ειδικής Επιτροπής του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης (1986) και συγγραφέας 17 βιβλίων με θέμα τη δημόσια υγιεινή, την ψυχιατρική, τα ναρκωτικά, την τρομοκρατία και την ιστορία.

1 Όλα τα στοιχεία του παρόντος προέρχονται από το Κλεάνθης Γρίβας: Κάνναβη: Μαριχουάνα – Χασίς (Ν. Σύνορα, 1993). Αγγλική έκδοση Kleanthis Grivas: Cannabis: Marihuana – Hashish (London, Minerva Press, 1997).

2 J. Jaffe, R.Peterson, R. Hodgson: Ναρκωτικά, Τσιγάρο, Aλκοόλ (Αθήνα, Ψυχογιός, 1981), σ. 79

3 Jaffe, Peterson, Hodgson: Addictions, (1981), σ. 81.

4 Από δω και πέρα, το Αμερικάνικο Υπουργείο Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας θα αναφέρεται ως Υπουργείο Υγείας, για λόγους συντομίας.

5 M. Braude και S. Szara: Pharmacology of Marihuana, Α Monograph of the National Institute on Drug Abuse (Raven Press, N.Y., 1976, τόμοι 2).

6 Advisory on Drug Dependence Report: Cannabis ή «Wootton Report» (1968).

7 R. DuPont: Marihuana, An Issue Comes of Age (στο Braude και Szara, 1976), τ. 1, σ. 4.

8 Commission on Inquiry into Non-Medical Use of Drugs: Interim Report ή LeDain Report, (1970).

9 L. Grinspoon: Marihuana Reconsidered (1977), σ. 3.

10 Απο των R. Brotman και Fr. Suffet, καθηγητών ψυχιατρικής στην Iατρική Σχολή της Νέας Υόρκης που υποστηρίχτηκε από τoυς περισσότερους επιστήμονες που πήραν μέρος στη διάσκεψη ης Ακαδημίας Επιστημών της Ν.Υ.(1971).

11 Department of Health: Marihuana and Health. First Annual Report to the US. Congress (1971)

12 National Commission on Marihuana and Drug Abuse (NDMDA) Marihuana, A Signal of Misunderstanding (1972 & NDMDA: Drug Abuse in America: Problem in Perspective (1973)

13 T. Mikuriya, ed.: Marijuana, Medical Papers (Medi-Comp Press, Oakland, California, 1973)

14 E. Brecher: Licit and Illicit Drugs (1972).

15 S. Rubin και L. Commitas: Canja in Jamaica (1975).

16 P. Satz, J. Fletcher και L. Sutker: «Neurophysiologic, intellectual and personality correlates of chronic marihuana use in native Costa Ricans» (στο New York Academy of Sciences: Chronic Cannabis Use, 1977).

17 C. Stefanis, A. Boulougouris και A. Liakos: «A Clinical and Psychophysiological Effects of Cannabis in Long-term Users» (περιλ. στο Braude και Szara, 1976)

18 S. Rubin, P. Satz, C. Stefanis, ο.π.

19 Γ. Αγιουτάντης, Ιατροδικαστικά Θέματα, 1971. Δ. Βαρώνος, Φαρμακολογία, 1976. Α. Κουτσελίνης,Ιατροδικαστικά Προβλήματα επί της Τοξικομανίας του «Χασίς», Αθήνα, 1971. Γ. Λογαράς, Ψυχοτρόπα και Ψυχοφαρμακολογία, 1971. Μ. Μαρσέλος, Ναρκωτικά, 1986. Α. Δαβαρούκας και Γ. Σουρέτης, Τοξικομανία, 1981. Βλ. Επιλογή βιβλιογραφίας.

20 L. Grinspoon, o.π., σ. 243.

21 N. Zinberg και A. Weil: «A Comparison of Marihuana Users and Non-Users», Nature, 226 (1970), 122.

22 W. Patton: «Drug Dependence: A Socio-Pharmacological Asessment», Advance Sci. Dec.1968, σ. 200-12.

23 L. Grinspoon, o.π., σ. 251.

24 J. Jaffe, ο.π., σ. 77.

25 Α. Κουτσελίνης, ο.π., σ. 75-76.

26 A. Campbell, M. Evans, J. Thomson, M. Williams: «Cerebral Atrophy in Young Cannabis Smokers», Lancet, 2 (1971), 1219-1224.

27 Εκθέσεις Επιτροπών ΗΠΑ και Καναδά, ο.π.

28 L. Grinspoon, ο.π., σ. 387

29 J. Jaffe, ο.π., σ. 76-77. Και Jones R., Human: Effects (of Marijuana), Marijuana Research Findings: 1976, National Institute on Drug Abuse (NIDA), Research Monograph 14 (Washington, DC, U.S. Goverment Printing Office, 1977).

30 J. Jaffe, ο.π., σ. 74.

31 M. Stenchever και M. Allen: «The Effect of Δ-9-tetrahydro-cannabinol in the Chromosomes of Human Lymphocytes»,Amer. J. Obstet. Gynecol., 114 (1972), 821.

32 S. Matsuyama: Cytogenic Studies of Marijuana, στο Marijuana and Health Hazards: Methodological Issues in Current Research, (N.Y., Academic Press, 1975).

33 J. Jaffe, ο.π., σ. 75.

34 L. Grinspoon, ο.π., σ. 390.

35 Εκθεση Καναδικής Επιτροπής, σ. 71.

36 Εκθεση Καναδικής Επιτροπής, ο.π., σ. 13 & 104. Και L. Grinspoon, ο.π.

37 S. Rubin, P. Satz, C. Stefanis, ο.π.

38 G. Arnao, ο.π., σ. 105-107.

39 V. Rubin, P. Satz, C. Stefanis, ο.π.

40 MarihuanaandHealth: Eτήσιες αναφορές 1976 και 1979 του Υπουργείου Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας προς το Κογκρέσσο των ΗΠΑ, U.S. Printing Office, Washington, 1977 και 1980 (αντιστοίχως).

41 Ετήσια αναφορά του ΝΙΜΗ στο Αμερικάνικο Κογκρέσσο. Αναφ. από τον G. Arnao, ο.π., σ. 107.

42 Ετήσια αναφορά του Υπουργείου Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας στο Κογκρέσσο των ΗΠΑ, με τίτλο Marijuana and Health (Washington DC, US Goverment Printing Office, 1979). Επίσης, L. Grinspoon, ο.π., και J. Jaffe, ο.π., σ. 78.

43 J. Herer: TheEmperorWearsNoClothes (1992) και «Η ξεχασμένη ιστορία του Χόρτου» (περιοδικό GreenLine, Μάρτιος 1991).

44 Στην Ελλάδα η κάνναβη αποτελούσε βασική γεωργική καλλιέργεια και εξαγώγιμο προϊόν μέχρι το 1932: «Εν Ελλάδι υπήρχαν τω 1928 δέκα εργοστάσια ασχολούμενα ειδικώς με την κλωστοϋφαντουργίαν της καννάβεως η οποία αποτελούσε εξαγωγικό είδος» (Εγκυκλοπαίδεια Πυρσός, λήμμα «κάνναβις», Αθήνα, 1930).

45 Οι σπόροι της κάνναβης αποτελούν ιδεώδη τροφή για πλήθος ήμερων και άγριων πουλιών: «Μόνο το έτος 1937 καταναλώθηκαν στις ΗΠΑ 2 εκατ. τόνοι σπόρων κάνναβης ως τροφή ωδικών πτηνών.»

46 Jaffe, Peterson, Hodgson, Addictions (1981, σ. 79).

47 J. Herer, The Emperor Wears No Clothes (1992) , σ. 7.

48 E. Abel, Marijuana: The first 12,000 Years (1980).

49 Μέχρι το 18ο αιώνα, από την κάνναβη κατασκευάζονταν τα φημισμένα ιρλανδικά υφάσματά και τα περίφημα ιταλικά λινά. Μετά τον 18ο αιώνα, τα παντελόνια Levi’s, τα χειροποίητα βαμβακερά υφάσματα τζιν. Και μέχρι τη μεταπολεμική περίοδο, τα αλεξίπτωτα, τα αντίσκηνα, οι σάκοι και οι σημαίες που χρησιμοποιούσε ο στρατός και η αεροπορία.

50 R. Bonnie και Ch. Whitebread: The Marijuana Conviction, (1974).

51 Jaffe, Peterson, Hodgson: Addictions (1981), σ. 79.

52 L. Grinspoon: Marihuana Reconsidered (1977), σ. 219.

53 L. Grinspoon: Marihuana Reconsidered (1977), σ. 219-220.

54 T. Mikuriya: Marijuana in Medicine, Past, Present and Future (California Medicine, 110 /1969, σ. 34-40).

55 R. Reynolds: “On the Therapeutic Use and Toxic Effects of Cannabis Indica”, 1890 (Lancet, 22.3.1970, σ. 637)

56 G. Arnao: Το Απαγορευμένο Χόρτο (1978), σ. 128.

57 Mέσω της Διεύθυνσης Τροφίμων και Φαρμάκων (Food and Drug Administration, FDA).

58 To Dronabinol (Marinol) καταχωρήθηκε στον Πίνακα ΙΙ των Ελεγχόμενων Ουσιών (χορηγείται με απλή φυλασσόμενη συνταγή). Αρχικά κυριότερη ένδειξή του ήταν οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας και στη συνέχεια προστέθηκε και η ανορεξία.

59 T. Mikuriya: “Historical Aspects of Cannabis Sativa in Western Medicine” (New Physician, 1969/904).

60 J. Jaffe: “Cannabinoids / Marihuana” (στο Goodman και Gilman, 1990), σ. 549.

61 Jaffe, Peterson, Hodgson: Addictions (1981), σ. 79-80.

62 Jaffe, Peterson, Hodgson: Addictions (1981), σ. 80.

63 To National Institute on Drug Abuse (NIDA) είναι τμήμα του Νational Institute of Mental Health (NIMH) του Υπουργείου Υγείας των ΗΠΑ.

64 H έρευνα έγινε με πρωτοβουλία του «Centre for the Study of Narcotics and Drug Abuse» (που είναι τμήμα του «National Institute of Mental Health» του Υπουργείου Υγείας των ΗΠΑ) το οποίο σήμερα είναι διοικητικά γνωστό ως «National Institute on Drug Abuse» (NIDA). Τα αποτελέσματά της δημοσιεύτηκαν το 1976 στο συλλογικό έργοPharmacology of Marihuana, A monograph of the National Institute on Drug Abuse (Raven Press, N. York, 1976), που επιμελήθηκαν από κοινού η κλινική φαρμακολόγος Monique Braude και ο βιοχημικός Stephen Szara, διευθυντικά στελέχη του ερευνητικού τμήματος του ΝΙDΑ.

65. R. Hepler, I. Frank, R. Petrus: “Ocular Effects of Marihuana Smoking” (στo Braude και Szara, 1976, τ. 2ος, σ. 815-824)

66 Στην έρευνα συμμετείχαν εθελοντικά ενήλικες άνδρες ηλικίας 21-29 χρονών κατανεμημένοι σε 4 ομάδες στις οποίες χορηγήθηκε α) φυσική μαριχουάνα με κάπνισμα, β) συνθετική Δ9-THC αναμεμειγμένη με εικονικά υλικά μαριχουάνας για κάπνισμα, γ) συνθετική Δ9-THC από το στόμα και δ) ένα εικονικό φάρμακο από φύλλα μαριχουάνας χωρίς Δ9-THC.

67 Hepler, Frank, Petrus, 1974 (στo Braude και Szara, 1976, τ. 2ος, σ. 815-824).

68 M. Perez-Reyes, D. Wagner, M. Wall, K. Davis: “Intravenous Administration of Cannabinoids and Intraocular Pressure” (στo Braude και Szara, 1976, τ. 2ος, σ. 829-832)

69 Ch. Carroll: Drugs in Modern Society (1993, σ. 346)

70 J. Jaffe: “Cannabinoids / Marihuana” (στο Goodman και Gilman, 1990), σ. 549.

71 G. Winger, F. Hofmann και J. Woods: Α Handbook on Drug and Alcohol Abuse, (1992), σ. 130.

72 L. Grinspoon: “Marihuana” (Scientific American, 221/1969, σ. 17-25)

73 L. Vachon, M. Fitzgerald, N. Soliday: “Single-dose effect of marihuana smoke. Bronchial dynamics and respiratory-center sensitivity in normal subjects” (New England Journal of Medicine, 1973/289:985)

74 L. Vachon, P. Mikus, W. Morrissey, M. Fitzgerald, E. Gaensler: “Bronchial Effect of Marihuana Smoke in Asthma” (στο Braude και Szara, 1976), τ. 2ος, σ. 777-784.

75 D. Tashkin, B. Shapiro, I. Frank: “Acute Effects of Marihuana on Airway Dynamics in Spontaneous and Experimentally Induced Bronchial Asthma” (στο Braude και Szara, 1976), τ. 2ος, σ. 785-801.

76 J. Davis, H. Ramsey: “Antiepileptc Action of Marihuana-Active Substances” (Federation Proceedings, 8/1949), σ. 284-5.

77 T. Mikuriya: “Historical Aspects of Cannabis Sativa in Western Medicine” (New Physician, 1969/904)

78 J. Jaffe: “Cannabinoids / Marihuana” (στο Goodman και Gilman, 1990), σ. 549.

79 Για τις ευφορικές ιδιότητες: Jones και Stone (1971), Weil, Zinberg και Nelson (1968) DHEW (1971). Για τις ορεξιογόνες ιδιότητες: Freedman και Rockmore (1946), Hollister, Richards και Gillespie (1968), DHEW (1971). Για τις αναλγητικές ιδιότητες: DHEW (1971). Για τις αντιεμετικές ιδιότητες: Clarkson B. (1971)

80 Χρησιμοποιήθηκε αληθινό THC και εικονικό φάρμακο (placebo) σε δυο ομάδες ασθενών.

81 Freedman & Rockomre (1948), Hollister (1968), Clark, Hugges & Nakashima (1970), DHEW (1971).

82 W. Regelson, J. Butler, J. Schulz, T. Kirk, L. Peek, M. Green, M. Zalis, (1976): “Δ9-THC as an Effective Antidepressant and Appetite-stimulating Agent in Advanced Cancer Patients” (στο Braude και Szara, 1976), τ. 2ος, σ. 763-776.

83 R. Noyes, S. Bruk, D. Baran, A. Canter: “Analgesic Effects of Δ9-THC” (στo Braude και Szara, 1976), τ. 2ος, σ. 833-836)

84 L. Harris, A. Munson, R. Carchman: “Antitumor properties of Cannabinoids” (στo Braude και Szara, 1976, τ. 2ος, σ. 749-762)

85 A. Singer: «Marihuana: Chemistry, pharmacology and patterns of social use» (Ann. NYAS, 191/1971 σ. 253-261). A. Zimmerman, D. McClean: «Action of Narcotic and hallucinogenic agents on the cell cycle» (στο Drugs and Cell Cycle, N.Y., Academic Press, 1973). J. Levy, A. Munson, L. Harris, W. Dewey: «Effects of Δ8 and Δ9-tetrahydrocannabinol on immune response in mice» (Pharmacologist, 16/1974, σ. 256).

86 C. Lucthenberger (1973): «Effects of marihuana and tobacco smoke on human lung physiology» (Nature, 241/1973, σ. 137-139). R. Kolodny: «Depression of plasma testosterone levels after chronic intensive marihuana use», (New England Journal of Medicine, 290/1974, σ. 872-874). M. Stenchener: «Chromosome breakage in users of marihuana» (Amer. Journal of Obstetrics and Gynaecology, 118/1974, σ. 106-113). J. Jaffe: «Cannabinoids/Marihuana» (στο Goodman και Gilman, 1990), σ. 553.

87 L. Harris, A. Munson, R. Carchman: «Antitumor properties of Cannabinoids».(στo Braude και Szara, 1976), τ. 2ος, σ. 761.

88 L. Grinspoon: Marihuana Reconsidered (1977), σ. 220, 223, 224.

89 S. Allentuck, K. Bowman (1942): «The Psychiatric Aspects of Marihuana Intoxication» (American Journal of Psychiatry,99/1942, σ. 250).

90 L. Thompson, R. Proctor R.: «Ryrahexyl in the Treatment of Alcoholic and Drug Withdrawal Conditions» (North Carolina Medical Journal, 14/1953, σ. 520-523).

91 D. Musto: The American Disease: Origins of Narcotic Control (1987), σ. 231

92 Ο νόμος Hale Bogg’s Bill (1951) προέβλεπε 5 χρόνια φυλάκισης (αν επρόκειτο για πρώτη καταδίκη) και έως ισόβια (αν επρόκειτο για δεύτερη καταδίκη) για την κατοχή ή τη χρήση οποιασδήποτε παράνομη ουσίας. Και θέσπιζε την ποινή του θανάτου για πώληση ηρωίνης από ενήλικες σε άτομα κάτω των 18 χρονών.

93 Οπως τα Investigation New Drug (IND) που ρυθμίζονται με ειδικά πρωτόκολλα.

94 Εχει συγκροτηθεί ένα «Διεθνές Ιατρικό Κίνημα για τη Μαριχουάνα» με έδρα το San Francisco, για το συντονισμό των προσπαθειών των γιατρών στην κατεύθυνση να γίνει σεβαστό το αίτημα ότι σε ιατρικά θέματα πρέπει «να αποφασίζουν οι γιατροί, όχι οι πολιτικοί.» International Medical Marijuana Movement, San Francisco Headquarters, 3745 Seventeenth Street, San Francisco, CA 94114, USA.

95 M. Pomeroy, J. Fennelly, M. Towers: “Prospective Randomized Double-Blind Trial of Nabilone versus Dronabinol in the Treatment of Cytoxic-Induced Emesis”, (Cancer Chemotherapy and Pharmacology 17/1986, σ. 285-288). M. Manzo: “Dronabinol and Nabilone Ease Cancer Chemotherapy”, (Nursing 18/1988, σ. 81).

96 Το Νabilone καταχωρήθηκε στον πίνακα 2 των Ελεγχόμενων Ουσιών με την αφελή αιτιολογία ότι «προκαλεί υποκειμενικά αποτελέσματα παραπλήσια αυτά της Δ9-THC», παρά το γεγονός ότι οι παρενέργειές του είναι ασήμαντες σε σύγκριση μ’ αυτές των μέχρι τώρα χρησιμοποιούμενων φαρμάκων. Κι αυτό επειδή έπρεπε να «αποτραπεί» το κοινό από τη χρήση του για μη-ιατρικούς λόγους.

97 Θεραπευτικό μέσο που εξοβελίστηκε από το ιατρικό οπλοστάσιο για περισσότερο από μισό αιώνα, λόγω της κυριαρχίας του κατασταλτικού παραλογισμού.

98 US Department of Health and Welfare (DHEW), National Institutte of Mental Health (NIMH): Marihuana and Health. Annual Report to the US Congress, 1972. (Το NIMH είναι τμήμα του Υπουργείου Υγέίας των ΗΠΑ).

99 H Mellon Bank του Pittsburgh ήταν μια από τις έξι μεγαλύτερες τράπεζες των ΗΠΑ το 1937.

100 J. Golby, DuPontDynasties (Lyle Stewart, 1984). Η αυτοκρατορία DuPont δημιουργήθηκε από την ομώνυμη οικογένεια των «ληστοβαρόνων»(έτσι ονομάζονται στις ΗΠΑ όσοι αναδείχτηκαν σε παράγοντες οικονομικής ισχύος εκμεταλλευόμενοι τις ανάγκες που δημιουργήθηκαν κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο). Το 1902 η DuPont έλεγχε τα δύο τρίτα της εθνικής παραγωγής εκρηκτικών υλών και το 40% του εφοδιασμού των Ενόπλων Δυνάμεων.

101 Η απαγόρευση της κάνναβης το 1937 είχε προδιαγραφεί σ’ ένα μεγάλο βαθμό μεταξύ 1926-1936 όταν ο Wallace Carothers, κορυφαίος χημικός των εργαστηρίων της DuPont πέτυχε να συνθέσει το νάιλον με υλικά πετροχημικής προέλευσης.

102 L. DuPont (στο Popular Mechanics, June 1938), σ. 805.

103 Hearst Paper Manufacturing Division.

104 D. Musto «Opium, Cocaine and Marijuana in American History» (1991), σ. 36.

105 US Department of Agriculture, Hemp for Victory (1942). Το φιλμ διατίθεται σήμερα σε βιντεοκασέτα από την HEMP (Help End Marijuana Prohibition, 5632 Van Nuys Blvd., Suite 210, Van Nuys, CA 91401, USA) στην τιμή των 20 δολαρίων.

106 US Department of Agriculture, Ag. Extension Leaflet 25, Μάρτιος 1943.

107 John Stuart Mill: On Liberty (1859). Ελληνική έκδοση: Περί Ελευθερίας (Επίκουρος, 1983), σ. 32.

πηγη.www.awakengr. zenithmag.wordpress.com
enallaktikos.gr

Ο σκύλος σας θέλει να φάει από το φαγητό σας; Πείτε ΟΧΙ για το καλό του!

noreply@blogger.com (antirix) — Thu, 31 Mar 2016 17:50:00 +0000

Το γλυκό και χαριτωμένο κουτάβι σας, έρχεται και στρογγυλοκάθεται δίπλα από το τραπέζι την ώρα που τρώτε, κουνώντας ρυθμικά την ουρά του. Σας κοιτάζει επίμονα, πότε στα μάτια (με ύφος που σας ραγίζει την καρδιά) και πότε στο στόμα (σαν να μετράει με πόνο ψυχής την κάθε μπουκιά σας..!).Εσείς, που δεν αντέχετε τη συναισθηματική φόρτιση από το παρακαλετό του (αφού είναι σαν να σας ικετεύει), του δίνετε φανερά ή κρυφά (κάτω από το τραπέζι) να φάει από το φαγητό σας. Ο σκύλος σας χόρτασε κι εσείς… μόλις αποκτήσατε «αφεντικό».

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΥΛΙ… ΟΠΩΣ ΤΑ ΜΑΘΕΙΣ!

Ωστόσο, ο σκύλος δεν είναι παιδί. Ως κατοικίδιο, έχει τις δικές του ανάγκες και απαιτήσεις, έτσι όπως είναι καθορισμένες από τη φύση του, και αυτό πρέπει να το σεβόμαστε. Μέρος των αναγκών του, δεν είναι το να τρώει από το πιάτο σας, όσο κι σας δείχνει να καταλάβετε κάτι τέτοιο. Ο σκύλος είναι λιχουδιάρης και δύσκολα θα πει όχι σε κάτι που θα του ερεθίσει την όσφρηση. Αν όμως, δε θέλετε να «ερεθιστεί» μακροπρόθεσμα και το στομάχι του, πείτε εσείς πιο εύκολα το «όχι» στην επιμονή του.

ΟΙ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Αν δεν του κάνουμε το χατίρι την ώρα που έρχεται δίπλα μας και μας παρακαλάει με τον τρόπο του να του δώσουμε φαγητό από το πιάτο μας, δε σημαίνει ότι δεν τον αγαπάμε αλλά το αντίθετο. Σημαίνει ότι ενδιαφερόμαστε για την υγεία του – και αυτό είναι το σημαντικότερο. Ορισμένα από τα μαγειρευτά και υγιεινά για εμάς φαγητά, για τον σκύλο μπορεί να είναι βλαβερά. Πολλοί, όμως, δεν το γνωρίζουν. Πρέπει να μάθει να τρώει τη δική του ειδική τροφή, και να υπακούει. Η καλύτερη ηλικία για να γίνει αυτό, είναι όταν ο σκύλος σας είναι ακόμα κουτάβι. Ίσως χρειαστεί υπομονή, σίγουρα όμως αγάπη και ήρεμο τρόπο.

Η ιδιοκτήτρια Pet Shop Ειρήνη Σοφούλη, μιλάει στο MyLady.gr και δίνει συμβουλές για το τι πρέπει να κάνουν και τι όχι οι ιδιοκτήτες σκύλων, όσον αφορά το φαγητό τους και τις «άσχημες» συνήθειες.

«Η διατροφή του σκύλου μας θα πρέπει να είναι πλήρης και ισορροπημένη, να διαθέτει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά ώστε ο φιλαράκος μας να αναπτυχθεί σωστά (εγκεφαλικά και σωματικά). Οι διατροφικές τους ανάγκες αλλάζουν κατά την διάρκεια της ζωής του. Για παράδειγμα, ένα κουτάβι που είναι στην ανάπτυξη, χρειάζεται περισσότερες πρωτεΐνες, θερμίδες και βιταμίνες από έναν ενήλικα σκύλο.

Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ο σκύλος είναι από την φύση του ζώο σαρκοφάγο, πρέπει δηλαδή το γεύμα του να περιέχει 70% κρέας και 30% φυτικές ίνες. Εάν λοιπόν θέλουμε να γίνουμε οι σεφ του καλύτερου μας φίλου, θα πρέπει να τηρούμε κάποιους βασικούς και απαράβατους κανόνες για το τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται στη διατροφή του».

Επιτρέπονται:

Κρέας

Κοτόπουλο (ΟΧΙ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ)

Ψαράκι

Ρύζι

Λαδάκι

Αυγό (ΟΧΙ ΩΜΟ)

Όσπρια

Λαχανικά

** Το φαγητό πρέπει να δίνεται πάντα σε θερμοκρασία περιβάλλοντος.

Απαγορεύονται:

Κόκκαλα ωμά αλλά και μαγειρεμένα, ιδιαίτερα από κοτόπουλο και αρνί, γιατί θρυμματίζονται και μπορεί να σταθούν στο λαιμό ή το πεπτικό σύστημα και να προκαλέσουν ακόμα και θάνατο.

Γλυκά – μπισκότα – σοκολάτα

Αλμυρά

Σταφύλια (προκαλούν προβλήματα στα νεφρά)

Κρεμμύδια

Ντομάτες ( προκαλούν αρρυθμία στην καρδιά και τρεμούλες στο ζώο)

Χόρτα

Σκόρδο

Καφές ( η καφεΐνη προκαλεί καρδιακά και στομαχικά προβλήματα.)

Αλκοόλ

Γάλα (η λακτόζη μπορεί να προκαλέσει διάρροιες και έντονα εντερικά προβλήματα)

ΟΧΙ ΣΤΑ ΑΠΟΦΑΓΙΑ!

«Πρέπει να βάλουμε καλά στο μυαλό μας πως ο σκύλος δεν είναι μηχανή που θα καταναλώσει τα αποφάγια μας!!! Όσο λάθος είναι να κάνουμε τα χατίρια του σκύλου μας ταΐζοντάς τον ότι του αρέσει, άλλο τόσο λάθος είναι να τον ταΐζουμε με τα αποφάγια μας!!!».

Η ΣΩΣΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΦΑΓΗΤΟΥ

«Είναι πολύ σημαντικό ο σκύλος να έχει το δικό του μέρος στο σπίτι όπου θα τρώει και θα βρίσκει πάντα ένα μπολ με φρέσκο νεράκι. Το μέρος αυτό πρέπει να είναι ήσυχο, καθαρό και, κατά προτίμηση, να μην είναι στην κουζίνα σας ή στον χώρο που τρώτε εσείς.
Εάν πρόκειται για κουτάβι, θα πρέπει να ταΐζεται 3 με 4 φορές την ημέρα (μοιράζουμε την προτεινόμενη καθημερινή δοσολογία ανάλογα). Η τροφή τοποθετείται πάντα στο μπολ του, και την αφήνουμε για 30 λεπτά. Εάν την φάει αμέσως δεν προσθέτουμε άλλη, ενώ εάν δεν την φάει στο μισάωρο αυτό, απομακρύνουμε το μπολ μέχρι το επόμενο προγραμματισμένο από εμάς γεύμα. Από την ηλικία των 8 μηνών και πάνω, τα γεύματα μειώνονται σε 2 την ημέρα.

Ο σκύλος είναι ζώο αγέλης, πρέπει λοιπόν να του δείξουμε πως δεν είναι αυτός ο αρχηγός αλλά εμείς. Σε μια αγέλη, πάντα ο αρχηγός τρώει πρώτος και στη συνέχει τα υπόλοιπα μέλη.

Ταΐζοντας τον σκύλο σας την ώρα που τρώτε εσείς, επειδή δε μπορείτε να βλέπετε τα θλιμμένα του ματάκια να σας κοιτάζουν με παράπονο, το μόνο που καταφέρνετε είναι να ενισχύσετε την λαιμαργία του, να τον παχύνετε και να τον μετατρέψετε σε ένα κακομαθημένο τετράποδο που θα απαιτεί, γαυγίζοντας ασταμάτητα, κάθε φορά που εσείς θα τρώτε. Πόσο ευχάριστο είναι αυτό για εσάς ή τους καλεσμένους σας, σε ένα ενδεχόμενο τραπέζι που θα διοργανώσετε???!!».

Για μια ευχάριστη συμβίωση με τον τετράποδο φιλαράκο σας, μην ξεχνάτε:

ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΤΑΙΖΕΤΕ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟ ΣΑΣ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΤΡΩΤΕ!!!! «Δε θα σας αγαπήσει περισσότερο εάν του δώσετε πιο πολλές λιχουδιές, θα σας αγαπήσει απλά επειδή είστε εσείς…».

Χριστίνα Αγγελακοπούλου

πηγη. http://www.mylady.gr

Κάνναβη: Το απαγορευμένο θαυματουργό φάρμακο κατά του καρκίνου

noreply@blogger.com (antirix) — Thu, 31 Mar 2016 17:41:00 +0000

Γράφει ο διατροφολόγος Μάριος Δημόπουλος
Το έλαιο κάνναβης είναι μια συγκεντρωμένη μορφή κάνναβης που καταναλώνεται στοματικά. Καταναλώνοντας μεγάλες ποσότητες του ελαίου για μια περίοδο τριών έως έξι μηνών, σχεδόν κάθε ασθένεια που μπορείτε να φανταστείτε μπορεί να θεραπευθεί ή να ελεγχθεί ολοκληρωτικά. Αυτό είναι δυνατό, διότι η κάνναβη δρα μέσα από το ενδοκανναβοειδές σύστημα, το υπερρυθμιστικό σύστημα του σώματός μας, το οποίο διατηρεί ομοιόσταση σε άλλα συστήματα.

Μπορείτε να δείτε την αποτελεσματικότητα της φαρμακευτικής κάνναβης σε όλες τις ασθένειες στις οποίες το κάπνισμα της κάνναβης είναι ευεργετικό. Είναι γνωστό ότι οι άνθρωποι με καρκίνο, χρόνιους πόνους, φλεγμονώδεις καταστάσεις και άλλες παθήσεις που καπνίζουν κάνναβη έχουν αξιοσημείωτη αποτελεσματικότητα. Είναι εντελώς περίεργο ότι η τοποθέτηση της κάνναβης στη φωτιά και η εισπνοή του καπνού (κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να λαμβάνετε τα κανναβοειδή σε μορφή χαμηλής συγκέντρωσης μέσα από τους πνεύμονες) λειτουργεί καλύτερα από πολλά ακριβά φάρμακα.
Με το έλαιο κάνναβης όμως υπάρχουν δύο βασικές διαφορές:
– Πρώτον, τα κανναβοειδή είναι πολύ πιο συγκεντρωμένα από ότι με τον καπνό, και έτσι έχει πιο ισχυρή επίδραση στα συστήματά μας.
– Δεύτερον, το έλαιο το καταναλώνουμε, δεν το καπνίζουμε, κάτι που σημαίνει ότι χωνεύεται μέσα από το σύστημα που έχει ανάγκη να απορροφήσει τα συστατικά. Στην ουσία, τρέφουμε το σώμα μας με μόρια τα οποία μας επιτρέπουν να μείνουμε σε ισορροπία και δεδομένου ότι όλες οι ασθένειες είναι κάποιου είδους ανισορροπίας, αυτό το φάρμακο είναι αποτελεσματικό ενάντια σχεδόν σε κάθε πάθηση.
Η απαγόρευση της φαρμακευτικής κάνναβης είναι ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας
Υπάρχουν εκατοντάδες επιστημονικές μελέτες που δείχνουν ότι τα κανναβοειδή όπως η τετραϋδροκανναβινόλη (THC) και η κανναβιδιόλη (CBD) είναι αποτελεσματικά εναντίον σχεδόν κάθε ασθένειας. Μερικές από τις ασθένειες που η επιστήμη έχει αποδείξει ότι τα κανναβοειδή μπορούν να θεραπεύσουν είναι η αρθρίτιδα, ο καρκίνος, η νόσος του Crohn, ο διαβήτης, η ινομυαλγία, η σκλήρυνση κατά πλάκας και η νόσος του Parkinson.
Το American College of Physicians (ACP) εξέδωσε μια ανακοίνωση το 2008 εγκρίνοντας την ιατρική χρήση της μαριχουάνας. Η ομάδα πιέζει την Αμερικανική κυβέρνηση να αναιρέσει την απαγόρευση των θεραπειών με μαριχουάνα. Το American College of Physicians ενθαρρύνει τη χρήση των μορφών της THC (του κύριου ψυχοτρόπου συστατικού της μαριχουάνας) που δεν καπνίζονται, τα οποία έχουν αποδειχθεί ότι έχουν θεραπευτική αξία. Το American College of Physicians που είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος οργανισμός γιατρών στις ΗΠΑ ανέφερε μελέτες σχετικά με τις ιατρικές εφαρμογές της μαριχουάνας, όπως τη θεραπεία σοβαρής απώλειας βάρους συνδεόμενης με ασθένειες όπως AIDS και τη θεραπεία ναυτίας και εμετού που προκαλούνται από τη χημειοθεραπεία σε καρκινοπαθείς (1).
Η ιατρική κάνναβη έχει αντικαρκινογόνες επιδράσεις, οι οποίες είναι υπεύθυνες για την πρόληψη ή την καθυστέρηση της ανάπτυξης του καρκίνου. Αυτό σημαίνει ότι τα κανναβινοειδή προσφέρουν στους καρκινοπαθείς μια θεραπευτική επιλογή στη θεραπεία των επιθετικών μορφών καρκίνου.

Η επιστήμη υποστηρίζει ότι το χασισέλαιο που περιέχει υψηλές ποσότητες THC πρέπει να αποτελεί κύρια θεραπεία του καρκίνου και να μην έχει απλώς έναν υποστηρικτικό ρόλο για τον έλεγχο των παρενεργειών της χημειοθεραπείας.

Το έλαιο της κάνναβης έχει εδώ και καιρό αναγνωριστεί ως ένα από τα πιο ωφέλιμα συστατικά που είναι γνωστά στον άνθρωπο. Προερχόμενο από τους σπόρους της κάνναβης έχει χαρακτηριστεί ως υπερτροφή λόγω του υψηλού περιεχομένου του σε απαραίτητα λιπαρά οξέα και της μοναδικής του αναλογίας σε ωμέγα-3 προς ωμέγα-6 και γάμμα λινολενικό οξύ (GLA) – 2:5:1. Το έλαιο της κάνναβης περιέχει πάνω από 5% καθαρό GLA, μια πολύ υψηλότερη συγκέντρωση από κάθε άλλο φυτό, υψηλότερη ακόμα και από την σπιρουλίνα. Για χιλιάδες χρόνια το φυτό της κάνναβης έχει χρησιμοποιηθεί σε ελιξίρια και φαρμακευτικά τσάγια λόγω των θεραπευτικών του ιδιοτήτων.

Τόσο η νόμιμη εμπορική μορφή του κανναβέλαιου όσο και το παράνομο κανναβέλαιο που είναι πλούσιο σε THC είναι μια από τις πιο ισχυρές πρωτεϊνικές πηγές που υπάρχουν στο φυτικό βασίλειο.
Ο Rick Simpson, ένας ιδιώτης από τον Καναδά, παρασκευάζει κανναβέλαιο και το μοιράζει σε φίλους και γνωστούς, χωρίς να το χρεώνει. Σε μικρές δόσεις, λέει, σε κάνει καλά χωρίς να σε ανεβάζει. «Δεν μπορείς να αρνηθείς τα μάτια σου», λέει ο Simpson. «Εδώ κάποιος είναι να πεθάνει από καρκίνο και τελικά δεν πεθαίνει. Δεν με νοιάζει, αν το φάρμακο προέρχεται από το φυτό της ντομάτας, το φυτό της πατάτας ή το φυτό της κάνναβης. Αν το φάρμακο είναι ασφαλές, βοηθά και έχει αποτελεσματικότητα, γιατί να μην το χρησιμοποιείτε;», ρωτάει.
Όταν ένα άτομο έχει καρκίνο και πεθαίνει, αυτό το ερώτημα είναι πολύ σημαντικό. Η γενναιότητα του Rick Simpson στο να μας δείξει με βίντεο στο διαδίκτυο πώς να φτιάχνουμε κανναβέλαιο μόνοι μας προσφέρει σε πολλούς ανθρώπους ελπίδα που πρέπει να εκτιμηθεί, καθώς χρήματα ξοδεύονται για ακριβές θεραπείες του καρκίνου. Χρειαζόμαστε φθηνά φάρμακα στο μέλλον και δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από αυτά που μπορούμε να παρασκευάζουμε μόνοι μας φθηνά.

Σύμφωνα με τον Dr. Robert Ramer και τον Dr. Burkhard Hinz του πανεπιστημίου του Rostock στη Γερμανία η φαρμακευτική κάνναβη μπορεί να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία του καρκίνου (2). Η έρευνά τους δημοσιεύθηκε στο Journal of the National Cancer Institute Advance Access στις 25 Δεκεμβρίου του 2007 σε μια μελέτη με τίτλο “Inhibition of Cancer Cell Invasion by Cannabinoids via Increased Expression of Tissue Inhibitor of Matrix Metalloproteinases-1”. Από αυτή την έρευνα οι επιστήμονες έμαθαν ότι η θεραπεία με κανναβινοειδή, ένα από τα ενεργά συστατικά της φαρμακευτικής κάνναβης, έχει φανεί ότι μειώνει τη διηθητικότητα των καρκινικών κυττάρων, την ικανότητα τους δηλαδή για διήθηση και ενεργητική καταστροφή των περιβαλλοντικών ιστών.
Είναι ήδη γνωστό ότι η κάνναβη μπορεί να αυξάνει την όρεξη των ασθενών, αλλά οι ερευνητές έχουν μάθει ότι τα κανναβινοειδή, εκτός του ότι έχουν ανακουφιστικά οφέλη στη θεραπεία του καρκίνου, έχουν αντικαρκινικές επιδράσεις, οι οποίες είναι υπεύθυνες για την πρόληψη ή την καθυστέρηση της ανάπτυξης του καρκίνου.
Η μαριχουάνα μειώνει την ανάπτυξη του κακοήθη όγκου του πνεύμονα στο μισό, δείχνει μια μελέτη του 2007 της ιατρικής σχολής του Harvard. Το ενεργό συστατικό της μαριχουάνας μειώνει την ανάπτυξη του όγκου στον καρκίνο του πνεύμονα στο μισό και μειώνει σημαντικά την ικανότητα του καρκίνου να εξαπλώνεται, λένε ερευνητές στο πανεπιστήμιο του Harvard που εξέτασαν το συστατικό σε εργαστηριακές μελέτες και σε μελέτες με ποντίκια. «Η ομορφιά αυτής της μελέτης είναι ότι δείχνουμε ότι ένα συστατικό κατάχρησης, αν χρησιμοποιείται με σύνεση, μπορεί να προσφέρει έναν νέο δρόμο στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα», είπε η Anju Preet, Ph.D., ερευνητής στο τμήμα Πειραματικής Ιατρικής.

Στοχεύοντας στους υποδοχείς καναβινοειδών CB1 και CB2, τα ενδοκανναβινοειδή (που είναι κανναβινοειδή τα οποία παράγονται φυσικά στο σώμα και ενεργοποιούν αυτούς τους υποδοχείς) καθώς και η THC της μαριχουάνας θεωρούνται ότι παίζουν έναν ρόλο σε μια ποικιλία βιολογικών λειτουργιών, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου του πόνου και του άγχους και της φλεγμονής.
Ερευνητές ανέφεραν στο τεύχος Αυγούστου του 2004 του Cancer Research, του περιοδικού της American Association for Cancer Research, ότι συστατικά της κάνναβης εμπόδισαν την εξάπλωση καρκίνου του εγκεφάλου σε βιοψίες ανθρώπινων όγκων (3). Μια ερευνητική ομάδα από το πανεπιστήμιο της νότιας Florida σημείωσε ότι η THC μπορεί να εμποδίσει επιλεκτικά την ενεργοποίηση και αντιγραφή των ιών του έρπητα. Οι ιοί, οι οποίοι μπορούν να βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση για χρόνια μέσα στα λευκά αιμοσφαίρια προτού να γίνουν ενεργά και να εξαπλωθούν σε άλλα κύτταρα, θεωρούνται ότι αυξάνουν τις πιθανότητες κάποιου να αναπτύξει καρκίνους όπως σάρκωμα Kaposi, λέμφωμα Burkitt και νόσο του Hodgkin.
Το 1988, μια ερευνητική ομάδα στο πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης, ανακάλυψε ότι η THC μπορεί να επιφέρει επιλεκτικά προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο σε κύτταρα όγκων του εγκεφάλου, χωρίς να επηρεάσει αρνητικά τα παρακείμενα υγιή κύτταρα. Το 2000 ανέφεραν στο περιοδικό Nature Medicine ότι ενέσεις συνθετικής THC εξαφάνισαν κακοήθη γλοιώματα (όγκους του εγκεφάλου) στο ένα τρίτο των θεραπευμένων αρουραίων και παρέτειναν τη ζωή στο άλλο τρίτο των αρουραίων έξι εβδομάδες. Με επικεφαλής τον Dr. Manuel Guzman η ισπανική ομάδα ανακοίνωσε ότι είχε καταστρέψει αθεράπευτους καρκινικούς όγκους σε αρουραίους κάνοντάς τους ένεση με THC (4).
Ερευνητές στο πανεπιστήμιο του Μιλάνου ανέφεραν στο Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics ότι τα μη ψυχοτρόπα συστατικά στην κάνναβη εμπόδισαν την ανάπτυξη νευρογλοιακών κυττάρων που προκαλούν γλοίωμα και στόχευσαν επιλεκτικά και σκότωσαν καρκινικά κύτταρα μέσα από τη διαδικασία της απόπτωσης. «Το μη ψυχοτρόπο CBD προκαλεί μια σημαντική αντι-ογκική δράση τόσο σε καλλιέργεια κυττάρων όσο και σε ζωντανούς οργανισμούς, προτείνοντας έτσι μια πιθανή εφαρμογή του CBD ως ενός αντικαρκινικού παράγοντα» (5).
Το πρώτο πείραμα που τεκμηρίωσε τις αντιογκικές επιδράσεις της κάνναβης πραγματοποιήθηκε το 1974 στο Ιατρικό Κολλέγιο της Virginia. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης ήταν ότι το ψυχοτρόπο συστατικό της κάνναβης THC «καθυστέρησε την ανάπτυξη των καρκίνων των πνευμόνων, του μαστού και της προκαλούμενης από ιό λευχαιμίας σε εργαστηριακά ποντίκια και παρέτεινε τη ζωή τους σε ποσοστό 36%» (6). Χρηματοδοτούμενη από το National Institute of Health για να βρεθούν αποδείξεις ότι η κάνναβη καταστρέφει το ανοσοποιητικό σύστημα, η μελέτη βρήκε αντίθετα ότι η THC καθυστέρησε την ανάπτυξη τριών ειδών καρκίνου σε ποντίκια. Η DEA (Drug Enforcement Administration) σταμάτησε γρήγορα τη μελέτη.
Ένα άρθρο του 1975 του Journal of the National Cancer Institute με τίτλο “Antineoplastic Activity of Cannabinoids” (Αντικαρκινική δράση των κανναβινοειδών) ανέφερε: «Η ανάπτυξη του αδενοκαρκινώματος των πνευμόνων Lewis επιβραδύνθηκε από τη στοματική χορήγηση τετραϋδροκανναβινόλης (THC) και κανναβινόλης (CBN)» – δυο τύπων κανναβινοειδών, μια οικογένεια ενεργών συστατικών της κάνναβης. «Σε ποντίκια που θεραπεύτηκαν για 20 συνεχείς ημέρες με THC και CBN μειώθηκε το μέγεθος του πρωταρχικού τους όγκου».

Είναι νόμιμο για τους γιατρούς να δίνουν στους ανθρώπους τα χημικά τους δηλητήρια, αλλά μπορείτε να πάτε φυλακή, αν προσπαθήσετε να σώσετε τον εαυτό σας ή έναν αγαπημένο σας από καρκίνο με κανναβέλαιο.

Υπάρχουν εκατοντάδες επιστημονικές μελέτες που δείχνουν ότι η κάνναβη είναι αποτελεσματική κατά του καρκίνου. Δεν υπάρχει λοιπόν απολύτως κανένας λόγος για να μη νομιμοποιηθεί η φαρμακευτική κάνναβη και να μη χορηγείται κανναβέλαιο στους καρκινοπαθείς. Δυστυχώς ζούμε σε έναν κόσμο στον οποίο οι κυβερνήσεις και οι γιατροί προτιμούν να βλέπουν τους ανθρώπους να πεθαίνουν από το να έχουν πρόσβαση σε αυτό το ασφαλές και αποτελεσματικό αντικαρκινικό φάρμακο.
Το 2006 επιστήμονες στην Αγγλία αποκάλυψαν ότι η κάνναβη έχει τη δυνατότητα να καταστρέφει κύτταρα λευχαιμίας. Ο Dr Wai Man Liu και η ομάδα του στο Queen Mary’s School of Medicine and Dentistry του Λονδίνου βρήκαν ότι το κύριο ενεργό συστατικό στην κάνναβη, η τετραϋδροκανναβινόλη (THC), μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά εναντίον μερικών μορφών καρκίνου.
Αν και έχουν υπάρξει επιστημονικές αποδείξεις ότι η κάνναβη μπορεί να συρρικνώσει ή ακόμα και να σκοτώσει όγκους από τη δεκαετία του 70, το πρόσφατο έντονο ενδιαφέρον για αυτή την έρευνα έχει προκληθεί από το Run From The Cure, ένα ντοκυμαντέρ για έναν Καναδό, ο οποίος ισχυρίζεται ότι το έλαιο από το φυτό της κάνναβης θεράπευσε τον καρκίνο του δέρματός του. Έπειτα δοκίμασε τη θεραπεία σε πολλούς άλλους καρκινοπαθείς στην κοινότητά του με παρόμοια αποτελέσματα.
Το βίντεο έχει παρακινήσει εκατοντάδες άλλους ανθρώπους να δοκιμάσουν αυτή τη θεραπεία στους εαυτούς τους. Ως εκ τούτου αξίζει να εξετάσουμε αυτούς τους ισχυρισμούς και της έρευνες που τους στηρίζουν. Σήμερα υπάρχουν δεκάδες βίντεο στο YouTube από ανθρώπους που έχουν δοκιμάσει την ίδια θεραπευτική αγωγή. Πολλοί ισχυρίζονται ότι το κανναβέλαιο έχει θεραπεύσει τους καρκίνους τους, και μερικά από αυτά τα βίντεο περιλαμβάνουν φωτογραφίες μέρα προς ημέρα που δείχνουν τους όγκους τους να συρρικνώνονται. Παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχουν επίσημες κλινικές δοκιμές που υποστηρίζουν αυτούς τους ισχυρισμούς, η ιδέα ότι η κάνναβη έχει ισχυρές αντικαρκινικές ιδιότητες υποστηρίζεται από προκλινικές, εργαστηριακές μελέτες και από μελέτες σε ζώα.

Ο Dr. Robert Melamede αναφέρει: «Πάνω από 600 επιστημονικά άρθρα δείχνουν ότι πολλές μορφές καρκίνου (πνεύμονα, μαστού, προστάτη, γλοίωμα, θυρεοειδούς, λευχαιμία, λέμφωμα, βασικοκυτταρικό καρκίνωμα, μελάνωμα κ.λπ.) σκοτώνονται από τα κανναβοειδή σε καλλιέργεια ιστών και σε μελέτες σε ζώα». Η ιδέα ότι η κάνναβη μπορεί να θεραπεύσει τον καρκίνο υποστηρίζεται επίσης από επιδημιολογικές μελέτες, που έχουν βρει ότι οι μακρόχρονοι χρήστες μαριχουάνας έχουν σημαντικά χαμηλότερα ποσοστά ορισμένων καρκίνων από τους μη χρήστες.
Δείτε παρακάτω πώς και γιατί η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο, σύμφωνα με επιστημονικές εξηγήσεις
Τα γλοιώματα, μια πολύ επιθετική μορφή καρκίνου του εγκεφάλου, ακόμα και με επιτυχή εγχείρηση, ακτινοβολία και χημειοθεραπεία, αφαιρεί τη ζωή του 75% των θυμάτων του μέσα σε 2 χρόνια και κυριολεκτικά αφαιρεί τη ζωή όλων μέσα σε 5 χρόνια. Αν υπήρχε όμως μια εναλλακτική θεραπεία για τα γλοιώματα, που θα μπορούσε να στοχεύει επιλεκτικά τον καρκίνο αφήνοντας τα υγιή κύτταρα άθικτα; Και όμως πιθανόν να υπάρχει μια τέτοια θεραπεία.
Το 2008 εκδόθηκε ένα βιβλίο με τίτλο “Emerging Clinical Applications for Cannabis and Cannabinoids: A Review of the Scientific Literature”, το οποίο παραθέτει πάνω από 150 προκλινικές και κλινικές μελέτες που αξιολογούν τις θεραπευτικές ιδιότητες της κάνναβης και διαφόρων ενεργών συστατικών του, γνωστών ως κανναβινοειδών. Ένα κεφάλαιο του βιβλίου περιλαμβάνει περιληπτικά τα ευρήματα περισσότερων από 30 δοκιμών σχετικά με τη χρήση των κανναβινοειδών ως αντικαρκινικών παραγόντων, ιδιαίτερα για τη θεραπεία των γλοιωμάτων.
Τα τελευταία 10 χρόνια επιστήμονες από όλο τον κόσμο έχουν βρει ότι τα κανναβοειδή μπορούν να σταματήσουν την εξάπλωση πολλών καρκινικών κυττάρων, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του προστάτη, του μαστού (7), του πνεύμονα (8), του παγκρεατικού καρκίνου (9) και του καρκίνου του εγκεφάλου (10). Τον Ιανουάριο του 2008 γράφτηκε στο περιοδικό μια μελέτη με τίτλο “Cannabinoids for Cancer Treatment: Progress and Promise”, στην οποία παρουσιάζονται πολλές έρευνες για την αντικαρκινική δράση των κανναβινοειδών (11). Μια δοκιμή που δημοσιεύθηκε το 2006 στο British Journal of Cancer ανέφερε ότι η ενδοκρανιακή χορήγηση THC συνδέθηκε με μειωμένο πολλαπλασιασμό καρκινικών κυττάρων σε ανθρώπους με προχωρημένο γλοιοβλάστωμα (12).
Το 2008 στο επιστημονικό περιοδικό Expert Review of Neurotherapeutics Ιταλοί ερευνητές ανέφεραν ότι «τα κανναβινοειδή έχουν επιδείξει ισχυρή ικανότητα στη μείωση της ανάπτυξης όγκων γλοιώματος. Είναι επιλεκτικοί αντιογκικοί παράγοντες, καθώς σκοτώνουν κύτταρα γλοιώματος χωρίς να επηρεάζουν τα υγιή κύτταρα» (13).
Η απαγόρευση της κάνναβης δεν έχει καμιά επιστημονική βάση. Μέχρι σήμερα υπάρχουν πάνω από 20.000 δημοσιευμένες μελέτες ή επιθεωρήσεις στην επιστημονική βιβλιογραφία που αξιολογούν την κάνναβη και τα κανναβοειδή και σχεδόν ένα τρίτο από αυτές δημοσιεύθηκαν τα τελευταία χρόνια. Τα επιστημονικά συμπεράσματα της πλειονότητας της σύγχρονης έρευνας έρχεται σε αντίθεση με την θέση των περισσότερων κρατών ότι η κάνναβη είναι ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο συστατικό άξιο απαγόρευσης.
Για παράδειγμα, τον Φεβρουάριο του 2010 ερευνητές στο University of California Center for Medicinal Cannabis Research ανακοίνωσε τα ευρήματα μιας σειράς τυχαιοποιημένων, ελεγχόμενων με placebo κλινικών δοκιμών για τη θεραπευτική χρησιμότητα της εισπνεόμενης κάνναβης. Οι μελέτες συμπέραναν ότι η μαριχουάνα πρέπει να είναι η πρώτη γραμμή θεραπείας για ασθενείς με νευροπάθεια και άλλες σοβαρές ασθένειες. Ανάμεσα σε αυτές τις μελέτες που διεξάχθηκαν από το Κέντρο, τέσσερεις αξιολόγησαν την ικανότητα της μαριχουάνας, όταν καπνίζεται, να ανακουφίζει από τον πόνο της νευροπάθειας, έναν δύσκολο να αντιμετωπιστεί τύπο νευρικού πόνου που συνδέεται με καρκίνο, διαβήτη, AIDS και άλλες ασθένειες. Όλες οι δοκιμές βρήκαν ότι η κάνναβη μείωσε τον πόνο των ασθενών σε βαθμό που ήταν καλύτερος από τα διαθέσιμα φάρμακα.
Άλλη μελέτη που διεξήχθη από τους ερευνητές του Κέντρου αξιολόγησε τη χρήση της μαριχουάνας ως θεραπείας για ασθενείς που υποφέρουν από σκλήρυνση κατά πλάκας. Αυτή η μελέτη διαπίστωσε ότι «η κάνναβη που καπνίζεται ήταν ανώτερη από το placebo στη μείωση της σπαστικότητας και του πόνου σε ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας και παρείχε κάποια οφέλη πέρα από τα συνταγογραφόμενα φάρμακα».

Μια επιθεώρηση του 2010 από ερευνητές στη Γερμανία αναφέρει ότι από το 2005 έχουν υπάρξει 37 ελεγχόμενες μελέτες που αξιολόγησαν την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της μαριχουάνας και των συστατικών που περιέχει σε 2563 άτομα.
Ενώ οι ερευνητές τη δεκαετία του 1970, του 80 και του 90 αρχικά αξιολόγησαν την ικανότητα της κάνναβης να ανακουφίζει προσωρινά από τα διάφορα συμπτώματα των ασθενειών – όπως τη ναυτία που συνδέεται με τη χημειοθεραπεία – οι επιστήμονες εξετάζουν τον ρόλο των κανναβινοειδών στη θεραπεία των ασθενειών.
Συγκεκριμένα οι επιστήμονες εξετάζουν την ικανότητα των κανναβινοειδών να θεραπεύουν αυτοάνοσα νοσήματα όπως σκλήρυνση κατά πλάκας, ρευματοειδή αρθρίτιδα και φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου, καθώς και τον ρόλο τους στη θεραπεία νευρολογικών ασθενειών όπως νόσο του Αλτσχάιμερ και ασθένεια Lou Gehrig). Οι ερευνητές επίσης μελετούν τις αντικαρκινικές ιδιότητες της κάνναβης, καθώς ένα αυξανόμενο σώμα προκλινικών και κλινικών μελετών συμπεραίνει ότι τα κανναβινοειδή μπορεί να μειώνει την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων μέσω της απόπτωσης (προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου) και μέσα από την αναχαίτιση της αγγειογένεσης (του σχηματισμού νέων αιμοφόρων αγγείων).

Η ανακάλυψη ενός ενδογενούς κανναβινοειδούς συστήματος με ειδικούς υποδοχείς έχει προάγει την κατανόησή μας σχετικά με τις θεραπευτικές δράσεις της κάνναβης από φολκλόρ σε αξιόπιστη επιστήμη. Τώρα γίνεται έκδηλο ότι το κανναβινοειδές σύστημα εξελίχθηκε με τα είδη μας και συμπεριλήφθηκε στη φυσιολογική ανθρώπινη φυσιολογία, ειδικά στον έλεγχο της κίνησης, του πόνου, της αναπαραγωγής, της μνήμης και της όρεξης, μεταξύ άλλων βιολογικών λειτουργιών. Επιπρόσθετα, η παρουσία κανναβινοειδών υποδοχέων στον εγκέφαλο και στους περιφερειακούς ιστούς δείχνει ότι το κανναβινοειδές σύστημα αποτελεί ένα προηγουμένως άγνωστο καθολικό δίκτυο του νευρικού συστήματος.
Οι οπαδοί της θεραπευτικής χρήσης της κάνναβης και των κανναβινοειδών λένε ότι οι ασθενείς δεν πρέπει να καπνίζουν το φάρμακό τους. Οι ασθενείς που επιθυμούν τη γρήγορη έναρξη της δράσης που συνδέεται με την εισπνοή, αλλά ανησυχούν για τις πιθανές βλάβες του καπνού, εξαλείφουν την πρόσληψη καρκινογόνων συστατικών κάνοντας ατμοποίηση (vaporization) της κάνναβης παρά καπνίζοντάς την. Η ατμοποίηση (vaporization) της κάνναβης περιορίζει τις τοξίνες του αναπνευστικού συστήματος θερμαίνοντας την κάνναβη σε θερμοκρασία ικανή να σχηματιστούν ατμοί (γύρω στους 180-190 βαθμούς κελσίου), αλλά κάτω από το σημείο καύσης (γύρω στους 230 βαθμούς κελσίου), όπου παράγεται επιβλαβής καπνός και σχετιζόμενες με αυτόν τοξίνες (όπως καρκινογόνοι υδρογονάνθρακες).
Αυτή η διαδικασία απομακρύνει τους κινδύνους που προκαλεί στην υγεία το κάπνισμα. Σε κλινικές δοκιμές η ατμοποίηση έχει φανεί ότι παραδίδει με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα τα φαρμακολογικά ενεργά κανναβινοειδή βαθιά στους πνεύμονες, όπου ο πλούσιος σε αγγεία ιστός θα τα μεταφέρει στους ιστούς όλου του σώματος.
Οι περισσότερες μεγάλες ιατρικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένου του Institute of Medicine, συμφωνούν ότι η κάνναβη είναι ένα συστατικό με σημαντική θεραπευτική αξία του οποίου «οι παρενέργειες είναι μέσα στα πλαίσια των επιδράσεων που γίνονται ανεκτές για άλλα φάρμακα». Πριν μια δεκαετία η Drug Enforcement Administration (DEA) μελέτησε τις θεραπευτικές ιδιότητες της κάνναβης. Μετά από επισταμένη μελέτη ο κυβερνητικός δικαστής Francis L. Young συμπέρανε: «Οι αποδείξεις ξεκάθαρα δείχνουν ότι η μαριχουάνα είναι ικανή να ανακουφίζει την καταπόνηση ενός μεγάλου αριθμού πολύ άρρωστων ανθρώπων και το κάνει αυτό με ασφάλεια υπό ιατρική παρακολούθηση».
Αυτό το βότανο και τα θεραπευτικά συστατικά του επηρεάζουν κάθε πλευρά του σώματός μας και του μυαλού μας. Ας δούμε πώς έχει τέτοια καθολική δράση. Αμερικανοί γιατροί της Ενιαίας Ιατρικής (Integrative Medicine), οι οποίοι στις κλινικές τους θεραπεύουν χιλιάδες ασθενείς με ένα πλήθος ασθενειών και συμπτωμάτων, βεβαιώνουν ότι όλοι σχεδόν οι ασθενείς τους έχουν όφελος από τη χρήση της κάνναβης. Πώς όμως ένα βότανο μπορεί να βοηθήσει σε τόσες διαφορετικές παθήσεις; Πώς μπορεί να έχει τόσο ανακουφιστική όσο και θεραπευτική δράση; Πώς μπορεί να είναι τόσο ασφαλές, ενώ έχει τόσο ισχυρή δράση; Η έρευνα για να απαντηθούν αυτά τα ερωτήματα οδήγησε τους επιστήμονες στην ανακάλυψη ενός προηγουμένως αγνώστου φυσιολογικού συστήματος, απαραίτητου για την υγεία και τη θεραπεία κάθε ανθρώπου και σχεδόν κάθε ζώου, του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος.
Το εσωτερικό κανναβινοειδές σύστημα, που ονομάστηκε έτσι από το φυτό που οδήγησε στην ανακάλυψή του, είναι ίσως το πιο σημαντικό φυσιολογικό σύστημα που εμπλέκεται στη διατήρηση της ανθρώπινης υγείας. Τα ενδοκανναβινοειδή και οι υποδοχείς τους βρίσκονται σε όλο το σώμα: στον εγκέφαλο, στα όργανα, στους συνδετικούς ιστούς, τους αδένες και τα ανοσοκύτταρα. Σε κάθε ιστό το κανναβινοειδές σύστημα εκτελεί διαφορετικό έργο, αλλά ο στόχος είναι πάντα ο ίδιος: η ομοιόσταση, η διατήρηση ενός σταθερού εσωτερικού περιβάλλοντος παρά τις αλλαγές στο εξωτερικό περιβάλλον.
Τα κανναβινοειδή προκαλούν την ομοιόσταση σε κάθε επίπεδο της ζωής. Ας δούμε ένα παράδειγμα: η αυτοφαγία, η διαδικασία κατά την οποία ένα κύτταρο κάνει ένα μέρος του περιεχομένου του να αυτοφαγωθεί και να ανακυκλωθεί, ρυθμίζεται από το κανναβινοειδές σύστημα. Ενώ αυτή η διαδικασία διατηρεί τα φυσιολογικά κύτταρα ζωντανά, επιτρέποντάς τα να διατηρούν μια ισορροπία ανάμεσα στη σύνθεση, αποδόμηση και στην επακόλουθη ανακύκλωση των κυτταρικών προϊόντων, έχει θανατηφόρα επίδραση στα κακοήθη κύτταρα όγκων, κάνοντάς τα να καταναλώνουν τους εαυτούς τους με προγραμματισμένη κυτταρική αυτοκτονία. Ο θάνατος των καρκινικών κυττάρων προκαλεί ομοιόσταση και επιβίωση σε όλο τον οργανισμό.
Τα ενδοκανναβινοειδή και κανναβινοειδή βρίσκονται επίσης στη διασταύρωση των διαφόρων συστημάτων του σώματος, επιτρέποντας την επικοινωνία και συντονισμό μεταξύ διαφόρων τύπων κυττάρων. Για παράδειγμα στο σημείο ενός τραυματισμού μπορούν να βρεθούν τα κανναβινοειδή μειώνοντας την απελευθέρωση ενεργοποιητών και ευαισθητοποιητών από τον τραυματισμένο ιστό, σταθεροποιώντας τα νευρικά κύτταρα, ώστε να προληφθεί υπερβολική φλεγμονή και ηρεμώντας τα γειτονικά ανοσοποιητικά κύτταρα, ώστε να προληφθεί η απελευθέρωση φλεγμονωδών συστατικών. Τρεις διαφορετικοί μηχανισμοί δράσης σε τρεις διαφορετικούς τύπους κυττάρων για έναν μοναδικό σκοπό: την ελαχιστοποίηση του πόνου και της ζημιάς που προκαλείται από τον τραυματισμό.
Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα με τις σύνθετες δράσεις του στο ανοσοποιητικό μας σύστημα, στο νευρικό μας σύστημα και σε όλα τα όργανα του σώματός μας είναι κυριολεκτικά μια γέφυρα ανάμεσα στο σώμα και τον νου.
Οι υποδοχείς των κανναβινοειδών είναι παρόντες σε όλο το σώμα, ριζωμένοι στις κυτταρικές μεμβράνες, και πιστεύεται ότι είναι περισσότεροι από κάθε άλλο σύστημα υποδοχέων. Όταν διεγείρονται οι υποδοχείς των κανναβινοειδών, ακολουθεί μια ποικιλία φυσιολογικών διαδικασιών. Οι ερευνητές έχουν διακρίνει δύο υποδοχείς κανναβινοειδών: τον CB1, που βρίσκεται κυρίως στο νευρικό σύστημα, στους συνδετικούς ιστούς, στους γεννητικούς αδένες, στους αδένες και στα όργανα, και τον CB2, που βρίσκεται κυρίως στο ανοσοποιητικό σύστημα. Πολλοί ιστοί περιέχουν και τους δύο υποδοχείς, και ο καθένας συνδέεται με μια διαφορετική δράση. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι υπάρχει και ένας τρίτος υποδοχέας κανναβινοειδών.
Τα ενδοκανναβινοειδή είναι συστατικά που το σώμα μας παράγει φυσιολογικά, για να διεγείρει αυτούς τους υποδοχείς. Τα πιο καλά κατανοητά από αυτά τα μόρια ονομάζονται anandamide και 2-arachidonoylglycerol (2-AG).
Τα φυτοκανναβινοειδή είναι συστατικά φυτών που διεγείρουν τους υποδοχείς κανναβινοειδών. Η Delta-9-tetrahydrocannabinol ή THC είναι το πιο ψυχοτρόπο και το πιο δημοφιλές από αυτά τα συστατικά αλλά, άλλα κανναβινοειδή όπως η cannabidiol (CBD) και cannabinol (CBN) κερδίζουν το ενδιαφέρον των ερευνητών λόγω των ποικίλων θεραπευτικών τους ιδιοτήτων. Τα περισσότερα φυτοκανναβινοειδή έχουν απομονωθεί από την cannabis sativa, άλλα όμως θεραπευτικά βότανα, όπως η echinacea purpura, έχουν βρεθεί ότι περιέχουν μη ψυχοτρόπα κανναβινοειδή.

Το φυτό μαριχουάνα χρησιμοποιεί επίσης THC και άλλα κανναβινοειδή, για να προάγει τη δική του υγεία και να προλαμβάνει τις ασθένειες. Τα κανναβινοειδή έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες που προστατεύουν τα φύλλα από την υπεριώδη ακτινοβολία. Τα κανναβινοειδή εξουδετερώνουν τις βλαβερές ελεύθερες ρίζες που δημιουργούνται από τις ακτίνες UV, προστατεύοντας τα κύτταρα. Στους ανθρώπους οι ελεύθερες ρίζες προκαλούν γήρανση, καρκίνο και άλλες ασθένειες.

Τα εργαστήρια μπορούν επίσης να παράγουν κανναβινοειδή. Η συνθετική THC, που διατίθεται στην αγορά ως dronabinol (Marinol) και nabilone (Cesamet), ένα ανάλογο της THC, και τα δύο εγκεκριμένα φάρμακα από τον FDA για τη θεραπεία της σοβαρής ναυτίας. Άλλοι γιατροί τα έχουν βρει χρήσιμα στη θεραπεία του χρόνιου πόνου, της ημικρανίας και άλλων σοβαρών παθήσεων. Πολλά άλλα συνθετικά κανναβινοειδή χρησιμοποιούνται σε έρευνες σε ζώα και μερικά έχουν ισχύ 600 φορές μεγαλύτερη από την ισχύ της THC.
Καθώς οι ερευνητές μελετούν την κάνναβη και τα κανναβινοειδή, συνειδητοποιούν ότι ένα λειτουργικό κανναβινοειδές σύστημα είναι απαραίτητο για την υγεία. Από την εμφύτευση του εμβρύου στο τοίχωμα της μήτρας της μητέρας μας, έως τον θηλασμό και την ανάπτυξη, έως την απάντηση σε τραυματισμούς, τα ενδοκαναβινοειδή μας βοηθούν να επιβιώσουμε σε ένα γρήγορα εναλλασσόμενο και εχθρικό περιβάλλον. Συνειδητοποιώντας αυτό οι επιστήμονες, έχουν αρχίσει να αναρωτιούνται: Μπορεί ένα άτομο να ενισχύσει το κανναβινοειδές του σύστημα λαμβάνοντας συμπληρωματική κάνναβη; Πέρα από τη θεραπεία των συμπτωμάτων, πέρα ακόμα και από τη θεραπεία των ασθενειών, μπορεί η κάνναβη να μας βοηθήσει να προλάβουμε τις ασθένειες και να προάγουμε την υγεία μας διεγείροντας το πανάρχαιο κανναβινοειδές σύστημα; Πολλοί επιστήμονες τώρα πιστεύουν ότι η απάντηση είναι ναι. Οι έρευνες δείχνουν ότι μικρές δόσεις κανναβινοειδών από τη μαριχουάνα μπορούν να κάνουν σήμα στο σώμα να παράγει περισσότερα ενδοκανναβινοειδή και να παρασκευάσει περισσότερους υποδοχείς κανναβινοειδών. Αυτός είναι ο λόγος που πολλά άτομα που καπνίζουν για πρώτη φορά μαριχουάνα δεν αισθάνονται κάποια επίδραση, αλλά κατά τη δεύτερη ή τρίτη φορά που καπνίζουν το φυτό έχουν παρασκευάσει περισσότερους υποδοχείς κανναβινοειδών και είναι έτοιμοι να ανταποκριθούν. Περισσότεροι υποδοχείς αυξάνουν την ευαισθησία ενός ατόμου στα κανναβινοειδή, μικρότερες δόσεις έχουν μεγαλύτερες επιδράσεις και το άτομο έχει αυξημένη δραστηριότητα ενδοκανναβινοειδών. Μικρές, τακτικές δόσεις μαριχουάνας μπορούν να δρουν ως ένα τονωτικό στο κεντρικό φυσιολογικό θεραπευτικό μας σύστημα.
Πολλοί γιατροί αντιδρούν αρνητικά στη σκέψη της χορήγησης ενός βοτανικού συστατικού και δεν τους αρέσει η ιδέα να καπνίζει κάποιος το φάρμακό του.
Το ιατρικό μας σύστημα
Το ιατρικό μας σύστημα εξοικειωμένο με μοναδικά, απομονωμένα συστατικά τα οποία μπορούν να χορηγηθούν στοματικά ή ενέσιμα. Δυστυχώς αυτό το μοντέλο περιορίζει σημαντικά τη θεραπευτική ικανότητα των κανναβινοειδών.
Σε αντίθεση με τα συνθετικά παράγωγα, η κάνναβη περιέχει εκατοντάδες διαφορετικά κανναβινοειδή, συμπεριλαμβανομένης της THC, που όλα δρουν συνεργιστικά, ώστε να προκαλέσουν καλύτερα ιατρικά αποτελέσματα και λιγότερες παρενέργειες από ό, τι η THC μόνη. Ενώ η μαριχουάνα είναι ασφαλής και λειτουργεί καλά, όταν την καπνίζουμε, πολλοί ασθενείς προτιμούν να χρησιμοποιούν ένα vaporizer σκεύασμα ή βάμμα κάνναβης. Η επιστημονική έρευνα και μαρτυρίες ασθενών δείχνουν ότι η μαριχουάνα έχει μεγαλύτερη θεραπευτική δράση από τα συνθετικά κανναβινοειδή.
Είναι λοιπόν δυνατό η φαρμακευτική κάνναβη να είναι το πιο ισχυρό φάρμακο για τη θεραπεία όλων των ανθρώπινων ασθενειών, ένα συστατικό που προλαμβάνει τις ασθένειες, και ένα φυτό που μας προστατεύει στο ολοένα αυξανόμενο τοξικό και καρκινογόνο περιβάλλον που ζούμε; Η απάντηση είναι ναι. Αυτό ήταν καλά γνωστό στα παραδοσιακά ιατρικά συστήματα της αρχαίας Ινδίας, της Κίνας και του Θιβέτ, και αρχίζει να γίνεται αρκετά γνωστό και από τη Δυτική επιστήμη. Φυσικά χρειαζόμαστε περισσότερες έρευνες σε ανθρώπους που να μελετήσουν την αποτελεσματικότητα της κάνναβης, αλλά οι αποδείξεις είναι ήδη πολλές και γίνονται όλο και μεγαλύτερες.

Η κάνναβη μπορεί να είναι ένα αποτελεσματικό φάρμακο κατά του καρκίνου. Από τις μελέτες φαίνεται ότι μπορεί να είναι αποτελεσματικό στη θεραπεία των γλοιωμάτων (όγκων του εγκεφάλου). Τον Σεπτέμβριο του 1998 στο περιοδικό FEBS Letters ερευνητές της Σχολής Βιολογίας του πανεπιστημίου της Μαδρίτης ανέφεραν πρώτοι ότι η delta-9-THC προκάλεσαν απόπτωση (προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο) σε κύτταρα γλοιώματος σε καλλιέργεια (14). Οι ερευνητές συνέχισαν τα αρχικά τους ευρήματα το 2000 και ανέφεραν ότι η χορήγηση THC και συνθετικά κανναβινοειδή WIN 55,212-2, προκάλεσε σημαντική οπισθοχώρηση κακοήθων γλοιωμάτων σε ζώα (15). Οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ξανά την ικανότητα των κανναβινοειδών να εμποδίζουν την ανάπτυξη όγκων σε ζώα το 2003 (16).
Τον ίδιο χρόνο Ιταλοί ερευνητές του Τμήματος Φαρμακολογίας, Χημειοθεραπείας και Τοξικολογίας του πανεπιστημίου του Μιλάνου ανέφεραν ότι το μη ψυχοτρόπο κανναβινοειδές, cannabidiol (CBD), εμπόδισε την ανάπτυξη διάφορων ανθρώπινων κυττάρων γλοιωμάτων σε καλλιέργεια και in vivo. Γράφοντας στο τεύχος του Νοεμβρίου 2003 του Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics Fast Forward, οι ερευνητές συμπέραναν: «Το μη ψυχοτρόπο CBD προκαλεί σημαντική αντιογκική δράση in vitro και in vivo, προτείνοντας έτσι μια πιθανή εφαρμογή του CBD ως ενός αντικαρκινικού παράγοντα (17).
Το 2004 ο Guzman και οι συνεργάτες του ανέφεραν ότι τα κανναβινονοειδή εμπόδισαν την ανάπτυξη όγκων γλοιωμάτων σε ζώα και σε ανθρώπινα δείγματα γλοιοβλαστώματος (CBM) αλλάζοντας τη μορφολογία αγγείων αίματος. Γράφοντας στο τεύχος Αυγούστου του 2004 του περιοδικού Cancer Research οι ερευνητές συμπέραναν ότι «τα τωρινά εργαστηριακά και κλινικά ευρήματα παρέχουν ένα πρωτότυπο φαρμακολογικό στόχο για θεραπείες βασισμένες στην κάνναβη» (18).
Ερευνητές στο California Pacific Medical Center Research Institute ανέφεραν ότι η χορήγηση THC σε καλλιέργεια ανθρώπινων κυττάρων γλοιοβλαστώματος μείωσε την εξάπλωση καρκινικών κυττάρων και προκάλεσε κυτταρικό θάνατο πιο γρήγορα από ό, τι η χορήγηση WIN 55,212-2. Οι ερευνητές τόνισαν επίσης ότι η THC στόχευσε επιλεκτικά τα καρκινικά κύτταρα, αφήνοντας ανεπηρέαστα τα υγιή κύτταρα με καλύτερο τρόπο από ό, τι το συνθετικό κανναβινοειδές (19). Μια προκλινική δοκιμή ανέφερε ότι η συνδυαστική χορήγηση THC και ενός φαρμακευτικού φαρμάκου, της temozolomide (TMZ) ενίσχυσαν την αυτοφαγία (τον προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο) σε όγκους του εγκεφάλου ανθεκτικούς σε συμβατικές αντικαρκινικές θεραπείες (20).
Ερευνητές έχουν επίσης αναφέρει ότι η χορήγηση THC μειώνει την ανάπτυξη όγκων γλοιοβλαστώματος σε ασθενείς που έχουν διαγνωστεί με επαναλαμβανόμενο GBM (glioblastoma multiforme). Στην πρώτη πιλοτική κλινική δοκιμή που έγινε, για να εκτιμηθεί η χρήση των κανναβινοειδών κατά του GBM, οι ερευνητές βρήκαν ότι η ενδοογκική χορήγηση THC συνδέθηκε με μειωμένη εξάπλωση καρκινικών κυττάρων σε δύο από τους 9 ασθενείς. «Το καλό ασφαλές προφίλ της THC, μαζί με την πιθανή δράση της κατά της εξάπλωσης καρκινικών κυττάρων που σημειώθηκε εδώ και σε άλλες μελέτες, μπορεί να θέσει τη βάση για μελλοντικές δοκιμές που σκοπό θα έχουν την αξιολόγηση της αντιογκικής δράσης των κανναβινοειδών», συμπέραναν οι ερευνητές (21). Άλλοι ερευνητές έχουν επίσης πρόσφατα κάνει επιπλέον εξερεύνηση θεραπειών βασισμένων στην κάνναβη για την αντιμετώπιση του γλοιοβλαστώματος (22-24).
Μια ξεχωριστή αναφορά που δημοσιεύθηκε το 2011 στο περιοδικό της International Society for Pediatric Neurosurgery τεκμηριώνει επίσης την ξαφνική οπισθοχώρηση όγκων εγκεφάλου σε δυο παιδιά που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με κάνναβη (25).
Παράλληλα με την ικανότητα των κανναβινοειδών να μετριάζουν τα κύτταρα του γλοιώματος, άλλες μελέτες δείχνουν ότι τα κανναβινοειδή και τα ενδοκανναβινοειδή μπορούν επίσης να εμποδίσουν την εξάπλωση και άλλων καρκινικών κυττάρων, όπως το καρκίνωμα του μαστού, του προστάτη, του ορθού εντέρου, του γαστρικού αδενοκαρκινώματος, του καρκινώματος του δέρματος, των κυττάρων λευχαιμίας, του νευροβλαστώματος, του καρκινώματος του πνεύμονα, της μήτρας, του επιθηλιώματος του θυρεοειδούς, του παγκρεατικού αδενοκαρκινώματος, του καρκινώματος του τραχήλου, του καρκίνου του στόματος και του λεμφώματος.
Μια μελέτη του Harvard που δημοσιεύθηκε στις 17 Απριλίου του 2007 δείχνει ότι το ενεργό συστατικό της μαριχουάνας, η THC, μειώνει την ανάπτυξη όγκων στον καρκίνο του πνεύμονα στο μισό και μειώνει σημαντικά την ικανότητα του καρκίνου να εξαπλωθεί. Ερευνητές του Harvard εξέτασαν τη THC σε εργαστηριακές μελέτες και σε μελέτες σε ποντίκια. Οι ερευνητές είπαν ότι η THC δρα φυσιολογικά, παράγοντας υποδοχείς να καταπολεμήσουν τον καρκίνο του πνεύμονα (26). Σε μια Βρετανική πιλοτική μελέτη ερευνητές έκαναν ενέσεις THC για τρεις εβδομάδες σε ποντίκια, στα οποία μεταμοσχεύθηκαν ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα πνεύμονα και βρήκαν ότι οι όγκοι μειώθηκαν σε μέγεθος και σε βάρος περίπου 50% στα θεραπευμένα ποντίκια σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου. Υπήρξε επίσης 60%μείωση στις καρκινικές βλάβες στους πνεύμονες αυτών των ποντικών καθώς και σημαντική μείωση στους δείκτες πρωτεϊνών που συνδέονται με την εξέλιξη του καρκίνου.
Σύμφωνα με μια μελέτη του 2007 και μια μελέτη του 2010 στο California Pacific Medical Center Research Institute η cannabidiol (CBD) σταματά τον καρκίνο του μαστού να εξαπλωθεί σε όλο το σώμα ρυθμίζοντας ένα γονίδιο που ονομάζεται ID1. Αυτό μπορεί να αποτελέσει μια μη τοξική θεραπεία εναλλακτική της χημειοθεραπείας, πετυχαίνοντας τα ίδια αποτελέσματα χωρίς τις επώδυνες και ανεπιθύμητες παρενέργειες της χημειοθεραπείας. Η ερευνητική ομάδα λέει ότι η CBD δρα μπλοκάροντας τη δράση ενός γονιδίου που ονομάζεται ID1, που πιστεύεται ότι είναι υπεύθυνο για μετάσταση (27).
Κατά συνέπεια, πολλοί ειδικοί τώρα πιστεύουν ότι τα κανναβινοειδή «αποτελούν μια νέα τάξη αντικαρκινικών φαρμάκων τα οποία καθυστερούν την ανάπτυξη του καρκίνου, εμποδίζουν την αγγειογένεση και τη μετάσταση των καρκινικών κυττάρων» (28-29).
Η κάνναβη λοιπόν μπορεί να προλάβει τον καρκίνο καθώς και πολλές άλλες ασθένειες, ενώ είναι ένα πολλά υποσχόμενο φάρμακο για τη θεραπεία του καρκίνου. Γιατί λοιπόν το εξουσιαστικό κατεστημένο απαγορεύει τη χρήση της κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς, με αποτέλεσμα οι ασθενείς να μην μπορούν να βρουν ένα τόσο αποτελεσματικό φάρμακο για τη θεραπεία των διαφόρων παθήσεών τους;
35 επιστημονικές μελέτες που αποδεικνύουν ότι η κάνναβη μπορεί να είναι το φάρμακο για τον καρκίνο
Παρακάτω παραθέτω 35 επιστημονικές μελέτες που έχουν δημοσιευθεί σε επίσημα ιατρικά περιοδικά και αποδεικνύουν ότι η κάνναβη μπορεί να θεραπεύσει στον καρκίνο. Οι μελέτες αυτές αποκρύπτονται από τις φαρμακευτικές εταιρείες, διότι, αν η φαρμακευτική κάνναβη επιτραπεί σε όλα τα κράτη, αυτό θα αποτελέσει το οριστικό τέλος των φαρμακευτικών εταιρειών και της μεγάλης κερδοφόρας επιχείρησης που καλείται χημειοθεραπεία.

Ας δούμε όλες τις μελέτες κατηγοριοποιημένες ανά πάθηση.
Α. Καρκίνος του εγκεφάλου
1. Το 2006 δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό British Journal of Cancer μελέτη, όπου χορηγήθηκε τετραϋδροκανναβινόλη σε ασθενείς με γλοιβλάστωμα (καρκίνο του εγκεφάλου) με πολύ καλά αποτελέσματα. Οι συγγραφείς της μελέτης ανέφεραν ότι μέχρι τώρα είχαν γίνει πολλές μελέτες σε πειραματόζωα που έδειχναν ότι η τετραϋδροκανναβινόλη άλλα καναβοειδή εμποδίζουν την ανάπτυξη των όγκων και την αγγειογένεση. Δεν είχε όμως υπάρξει μελέτη σε ανθρώπους. Έτσι λοιπόν αυτοί οι επιστήμονες έκαναν μια πιλοτική δοκιμή, στην οποία χορήγησαν σε 9 ασθενείς με γλοιωβλάστωμα τετραϋδροκανναβινόλη ενδοκρανιακά μέσα στον όγκο. Οι ασθενείς δεν είχαν δει κανένα όφελος από τις συμβατικές θεραπείες (εγχείρηση και ακτινοβολία) και είχαν ξεκάθαρες αποδείξεις για εξέλιξη των όγκων. Η τετραϋδροκανναβινόλη εμπόδισε τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων σε καλλιέργεια και μείωσε το κύτταρο των όγκων Ki67, όταν χορηγήθηκε σε δυο ασθενείς (30).2. Το 2001 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cancer Research μια μελέτη, η οποία έδειξε ότι η επιλεκτική ενεργοποίηση των υποδοχέων κανναβινοειδών CB(2) στον εγκέφαλο σε ποντίκια εμπόδισε την ανάπτυξη γλοιώματος (31).
3. Το 2003 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Pharmacology and Experimental Therapeutics μια μελέτη με τίτλο «Η αντιογκική δράση της κανναβοδιόλης, ενός μη ψυχοτροπικού κανναβινοειδούς σε ανθρώπινα κύτταρα γλοιώματος». Οι συγγραφείς της μελέτης έγραψαν: «Πρόσφατα τα κανναβινοειδή (CBs) έχει φανεί ότι έχουν αντιογκικές ιδιότητες. Κάναμε την παρούσα μελέτη, για να αξιολογήσουμε την in vitro (σε δοκιμαστικούς σωλήνες) την ικανότητα κατά του πολλαπλασιασμού της κανναβιδιόλης (CBD), ενός μη ψυχοτροπικού κανναβινοειδούς συστατικού, σε ανθρώπινα κύτταρα ανθρώπινου γλοιώματος U87 και U373.
Τελικά, η κανναβιδιόλη χορηγήθηκε σε ποντίκια και εμπόδισε σημαντικά την ανάπτυξη των ανθρώπινων κυττάρων γλοιώματος U87 που εμφυτεύθηκαν υποδόρια στα ποντίκια. Συμπερασματικά, η μη ψυχότροπος κανναβιδιόλη (CBD) ήταν ικανή να προκαλέσει σημαντική αντιογκική δράση τόσο in vitro (εργαστηριακά) όσο και in vivo (σε ζωντανούς οργανισμούς), προτείνοντας έτσι μια πιθανή εφαρμογή της κανναβιδιόλης ως ενός αντινεοπλαστικού (αντικαρκινικού) παράγοντα» (32).
4. Το 2011 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Molecular Cancer Therapeutics μελέτη με τίτλο «Μια συνδυαστική προκλινική θεραπεία κανναβινοειδών και temezolomide κατά του γλοιώματος». Οι συγγραφείς της μελέτης γράφουν: «Το γλοιωβλάστωμα (glioblastoma multiforme) είναι πολύ ανθεκτικό στις σημερινές αντικαρκινικές θεραπείες, και έτσι είναι επιτακτικό να βρεθούν νέες θεραπευτικές στρατηγικές που θα βοηθήσουν στη βελτίωση της φτωχής πρόγνωσης των ασθενών που υποφέρουν από την ασθένεια. Η Δ9-Τετραϋδροκανναβιδιόλη (THC), το σημαντικό ενεργό συστατικό της μαριχουάνας, και άλλοι αγωνιστές υποδοχέων κανναβινοειδών εμποδίζουν την ανάπτυξη όγκων σε ζωικά μοντέλα καρκίνου, συμπεριλαμβανομένου του γλοιώματος, μια επίδραση που βασίζεται, τουλάχιστον κατά ένα μέρος, στη διέγερση της απόπτωσης (κυτταρικού θανάτου) μέσω αυτοφαγίας των καρκινικών κυττάρων.
Εδώ δείχνουμε ότι η συνδυασμένη χορήγηση τετραϋδροκανναβιδιόλης (THC) και temozolomide έχει μια ισχυρή αντιογκική δράση σε ξενομοσχεύματα γλοιωμάτων, μια επίδραση που επίσης παρατηρείται σε όγκους που είναι ανθεκτικοί σε θεραπεία με temezolomide. Η συνδυαστική χορήγηση τετραϋδροκανναβιδιόλης και temozolomide ενίσχυσε την αυτοφαγία. Η χορήγηση τετραϋδροκανναβιδιόλης και κανναβιδιόλης (CBD) (ενός άλλου κανναβινοειδούς που επίσης προκαλεί κυτταρικό θάνατο γλοιωμάτων μέσω ενός μηχανισμού δράσης διαφορετικής από αυτήν της τετραϋδροκανναβιδιόλης) μειώνει σημαντικά την ανάπτυξη των ξενομοσχευμάτων γλοιώματος.
Επιπλέον, η θεραπεία με temezolomide και τετραϋδροκανναβιδιόλη και κανναβιδιόλη προκάλεσε ισχυρή αντιογκική δράση τόσο σε ευαίσθητους στην temozolomide όσο και σε ανθεκτικούς στην temozolomide όγκους. Τα ευρήματά μας υποστηρίζουν ότι η συνδυαστική χορήγηση τετραϋδροκανναβιδιόλης και κανναβινοειδών μπορεί να αξιοποιηθεί θεραπευτικά για την αντιμετώπιση του γλοιωβλαστώματος (glioblastoma multiforme)» (33).
5. Το 2007 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Molecular Neurobiology μελέτη με τίτλο «Κανναβινοειδή και γλοιώματα». Οι συγγραφείς της μελέτης γράφουν: «Τα κανναβινοειδή, τα ενεργά συστατικά του φυτού Cannabis sativa L., δρουν στο σώμα μιμούμενα ενδογενή συστατικά – τα ενδοκαναβινοειδή – τα οποία ενεργοποιούν υποδοχείς ειδικών κυττάρων. Τα κανναβινοειδή ασκούν διάφορες καταπραϋντικές επιδράσεις στους καρκινοπαθείς. Επιπρόσθετα, τα κανναβινοειδή εμποδίζουν την ανάπτυξη διαφόρων τύπων καρκινικών κυττάρων, συμπεριλαμβανομένων των κυττάρων γλοιωμάτων, σε πειραματόζωα…Με βάση αυτά τα προκλινικά ευρήματα, έχει πρόσφατα αρχίσει να διεξάγεται μια πιλοτική κλινική μελέτη της Δέλτα(9)-τετραϋδροκανναβινόλης (THC) σε ασθενείς με υποτροπιάζοντα γλοιβλάστωμα (glioblastoma multiforme).
Το ασφαλές προφίλ της τετραϋδροκανναβινόλης μαζί με τις πιθανές αναχαιτιστικές δράσεις της στα κύτταρα των καρκινικών όγκων, δικαιολογεί τον προγραμματισμό μελλοντικών δοκιμών με σκοπό την αξιολόγηση της δυνητικής αντιογκικής δράσης των κανναβινοειδών» (34).
6. Το 2005 δημοσιεύθηκε στο British Journal of Pharmacology μια μελέτη με τίτλο «Η κανναβιδιόλη εμποδίζει τη μετανάστευση ανθρώπινων κυττάρων γλοιώματος μέσω ενός μηχανισμού ανεξάρτητου από τους υποδοχείς κανναβινοειδών» (35).
7. Το 2007 δημοσιεύθηκε στο Journal of Clinical Investigation μελέτη με τίτλο «Η δράση των κανναβινοειδών προκαλεί κυτταρικό θάνατο με αυτοφαγία μέσω διέγερσης του ER στρες στα ανθρώπινα κύτταρα γλοιώματος». Οι ερευνητές της μελέτης έγραψαν: «Εδώ δείχνουμε ότι η Δ(9)-τετραϋδροκανναβινόλη (THC), το κύριο ενεργό συστατικό της μαριχουάνας, προκαλεί θάνατο ανθρώπινων κυττάρων γλοιώματος μέσω διέγερσης της αυτοφαγίας. Αυτά τα ευρήματα περιγράφουν έναν μηχανισμό με τον οποίο η τετραϋδροκανναβινόλη μπορεί να προάγει την αυτοφαγικό θάνατο σε καρκινικά κύτταρα ανθρώπων και ποντικών και παρέχουν αποδείξεις ότι η χορήγηση κανναβινοειδών μπορεί να είναι μια αποτελεσματική θεραπευτική στρατηγική για τους ανθρώπινους καρκίνους» (36).
8. Το 2004 δημοσιεύθηκε στο Journal of Cancer Research μελέτη με τίτλο: «Τα κανναβινοειδή εμποδίζουν τη βιοχημική οδό του αγγειακού ενδοθηλιακού παράγοντα ανάπτυξης στα γλοιώματα». Οι ερευνητές της μελέτης έγραψαν: «Τα κανναβινοειδή εμποδίζουν την αγγειογένεση των όγκων στα ποντίκια, αλλά ο μηχανισμός της αντι-αγγειογενετικής τους δράσης είναι ακόμα άγνωστος. Λόγω του ότι η βιοχημική οδός του αγγειακού ενδοθηλιακού παράγοντα ανάπτυξης (VEGF) παίζει έναν σημαντικό ρόλο στην αγγειογένεση των όγκων, εδώ εξετάζουμε, αν τα κανναβινοειδή επιδρούν σε αυτόν.
Ως μια πρώτη προσέγγιση, η ανάλυση cDNA έδειξε ότι η χορήγηση κανναβινοειδών σε ποντίκια που είχα γλοίωμα μείωσε την έκφραση διαφόρων βιοχημικών οδών του VEGF που σχετίζονται με γονίδια. Η χρήση άλλων μεθόδων (ELISA, Western blotting, confocal microscopy) παρείχε επιπρόσθετες αποδείξεις ότι τα κανναβινοειδή καταπίεσαν τη βιοχημική οδό VEGF μειώνοντας την παραγωγή VEGF και την ενεργοποίηση των υποδοχέων VEGF (VEGFR-2), των πιο γνωστών υποδοχέων VEGF, σε καλλιέργεια κυττάρων γλοιώματος σε γλοιώματα ποντικιών.
Αυτές οι αλλαγές στη βιοχημική οδό VEGF ήταν παράλληλες με αλλαγές στο μέγεθος των όγκων. Επιπλέον, η ενδοαγγειακή χορήγηση της Δ(9)-τετραϋδροκανναβινόλης σε δυο ασθενείς με γλοιωβλάστωμα (glioblastoma multiforme) (4ου βαθμού αστροκύτωμα) μείωσε τα επίπεδα VEGF και τη δράση του VEGFR-2 στους όγκους. Λόγω του ότι ο αποκλεισμός της βιοχημικής οδού VEGF αποτελεί μια από τις πιο πολλά υποσχόμενες προσεγγίσεις που είναι τώρα διαθέσιμες, τα παρόντα ευρήματα παρέχουν έναν πρωτοποριακό φαρμακολογικό στόχο για θεραπείες βασισμένες στα κανναβινοειδή» (37).
Β. Καρκίνος του στόματος και του λαιμού
9. Το 2010 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Pharmacology μελέτη με τίτλο: «Τα κανναβινοειδή εμποδίζουν την κυτταρική αναπνοή σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα του στόματος». Οι ερευνητές της μελέτης έγραψαν: «Τα κύρια κανναβινοειδή Δέλτα(9)-τετραϋδροκανναβινόλη και Δέλτα(8)-τετραϋδροκανναβινόλη είναι γνωστό ότι δημιουργούν πρόβλημα στη λειτουργία των μιτοχονδρίων και έχουν αντι-ογκικές ιδιότητες. Αυτές οι παρατηρήσεις μας ώθησαν να ερευνήσουμε τις επιδράσεις τους στη μιτοχονδριακή κατανάλωση Ο(2) σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα στόματος Tu183. Αυτά τα επιθηλιακά κύτταρα είναι ανθεκτικά στα αντικαρκινικά φάρμακα». Το συμπέρασμα της έρευνάς τους ήταν: «Αυτά τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα κανναβινοειδή είναι ισχυροί αναστολείς της κυτταρικής αναπνοής των καρκινικών κυττάρων Tu183 και είναι τοξικά σε αυτούς τους πολύ κακοήθεις όγκους» (38).

Γ. Καρκίνος του μαστού
10. Το 2011 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Breast Cancer Research Treatment με τίτλο «Βιοχημικοί οδοί που μεσολαβούν στις επιδράσεις των κανναβινοειδών στη μείωση του πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων του μαστού, στη διήθηση και στη μετάστασή τους». Οι ερευνητές της μελέτης έγραψαν: «Η διήθηση και μετάσταση των επιθετικών καρκινικών κυττάρων του μαστού είναι τα τελικά και θανατηφόρα βήματα κατά τη διάρκεια της εξέλιξης του καρκίνου. Κλινικά, υπάρχουν ακόμα διαθέσιμες περιορισμένες θεραπευτικές παρεμβάσεις για επιθετικούς και μεταστατικούς καρκίνους του μαστού. Ως εκ τούτου, απαιτούνται αποτελεσματικές, στοχευμένες και μη τοξικές θεραπείες.
Ο αναστολέας Id-1 έχει πρόσφατα φανεί ότι είναι ο κύριος ρυθμιστής της δυνητικότητας μετάστασης του καρκίνου του μαστού και άλλων καρκίνων. Αναφέραμε προηγουμένως ότι η κανναβιδιόλη (CBD), ένα κανναβινοειδές με προφίλ χαμηλής τοξικότητας, ρύθμισε τη γενετική έκφραση Id-1 σε ανθρώπινα επιθετικά καρκινικά κύτταρα μαστού σε καλλιέργεια…Εμείς δείχνουμε ότι τα κανναβινοειδή εμποδίζουν τον πολλαπλασιασμό των ανθρώπινων καρκινικών κυττάρων του μαστού και τη διήθησή τους μέσω διαφορετικών ρυθμίσεων…Δείχνουμε ότι η θεραπεία με κανναβινοειδή μειώνει τη μάζα των πρωταρχικών όγκων καθώς και το μέγεθος και τον αριθμό των μεταστάσεων στους πνεύμονες. Τα δεδομένα μας δείχνουν την αποτελεσματικότητα των κανναβινοειδών σε προκλινικά μοντέλλα καρκίνου του μαστού. Τα αποτελέσματα μπορούν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη καινούργιων μη τοξικών συστατικών για τη θεραπεία της μετάστασης του καρκίνου του μαστού» (39).
11. Το 2011 δημοσιεύθηκε μια μελέτη στο περιοδικό PLoS One δημοσιεύθηκε μια μελέτη που δείχνει ότι τα συστατικά της κάνναβης μπορούν να εμποδίσουν την ανάπτυξη και διήθηση του καρκίνου του μαστού. Οι ερευνητές της μελέτης έγραψαν: «Τα κανναβινοειδή δένονται στους υποδοχείς καναβινοειδών CB(1) και CB(2) και έχει αναφερθεί ότι έχουν αντι-ογκική δράση σε διάφορους καρκίνους. Ωστόσο, οι μηχανισμοί δια μέσου των οποίων τα κανναβινοειδή ρυθμίζουν την ανάπτυξη των όγκων δεν είναι αρκετά γνωστοί. Σε αυτή τη μελέτη αναφέρουμε ότι ένα συνθετικό μη ψυχότροπο καναβινοειδές που δένεται ειδικά στους υποδοχείς κανναβινοειδών CB(2) μπορεί να ρυθμίσει την ανάπτυξη και μετάσταση των όγκων του μαστού αναχαιτίζοντας τη σηματοδότηση του υποδοχέα CXCR4 και του υποκαταστάτη του CXCL12. Αυτή η σηματοδοτική βιοχημική οδός έχει φανεί ότι παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της εξέλιξης και μετάστασης του καρκίνου. Οι μελέτες αυτές δείχνουν επίσης ότι οι υποδοχείς κανναβινοειδών CB(2) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανάπτυξη νέων θεραπευτικών στρατηγικών κατά του καρκίνου του μαστού» (40).
12. Το 2006 δημοσιεύθηκε στο Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics μελέτη με τίτλο «Η αντι-ογκική δράση των φυτικών κανναβινοειδών με έμφαση στην επίδραση της κανναβιδιόλης στο καρκίνωμα ανθρώπινου μαστού» (41).
13. Το 2010 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Molecular Cancer μελέτη με τίτλο «Τα κανναβινοειδή μειώνουν την εξέλιξη του θετικού στο ErbB2 μέσω αναχαίτισης του ATK». Οι ερευνητές της μελέτης έγραψαν: «Ο θετικός σε ErbB2 καρκίνος του μαστού χαρακτηρίζεται από πολύ επιθετικούς φαινότυπους και μειωμένη ανταπόκριση σε καθιερωμένες θεραπείες. Αν και έχουν σχεδιαστεί θεραπείες στοχευμένες για ErbB2, μόνο ένα μικρό ποσοστό ασθενών ανταποκρίνονται σε αυτές τις θεραπείες και οι περισσότεροι τελικά υποτροπιάζουν. Η ύπαρξη αυτού του πληθυσμού των ιδιαίτερα επιθετικών και μη ανταποκρινόμενων ή υποτροπιαζόντων καρκίνων οδηγεί για έρευνα νέων θεραπειών.
Ο σκοπός αυτής της θεραπείας ήταν να καθορίσει, αν τα κανναβινοειδή μπορούν να αποτελέσουν ένα νέο θεραπευτικό εργαλείο για τη θεραπεία όγκων του μαστού που είναι θετικοί στο ErbB2. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι τόσο η Δ(9)-τετραϋδροκανναβινόλη, το πιο άφθονο και ισχυρό κανναβινοειδές στη μαριχουάνα, και το JWH-133, ένας μη ψυχότροπος αγονιστής επιλεκτικού υποδοχέα CB2, μείωσαν την ανάπτυξη των όγκων, τον αριθμό των όγκων και την ποσότητα/σοβαρότητα των μεταστάσεων στον πνεύμονα σε ποντίκια MMTV-neu.
Οι ιστολογικές αναλύσεις των όγκων αποκάλυψαν ότι τα κανναβινοειδή εμποδίζουν τον πολλαπλασιασμό των καρκινικών κυττάρων, επιφέρουν απόπτωση (κυτταρικό θάνατο) των καρκινικών κυττάρων και εμποδίζουν την αγγειογένεση των όγκων. Αυτά τα αποτελέσματα παρέχουν ισχυρή προκλινική απόδειξη για τη χρήση θεραπειών βασισμένων στα κανναβινοειδή για την αντιμετώπιση του θετικού σε ErbB2 καρκίνου του μαστού» (42).
14. Το 2012 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cancer Treatment Review μελέτη με τίτλο «Κανναβινοειδή: Μια νέα ελπίδα για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού;». Οι ερευνητές της μελέτης έγραψαν: «Ο καρκίνος του μαστού είναι μια κοινή ασθένεια που προσβάλλει 1 στις 10 γυναίκες σε κάποια στιγμή της ζωής τους. Το πιο σημαντικό είναι ότι ο καρκίνος του μαστού δεν μπορεί να θεωρηθεί μια μοναδική ασθένεια, διότι χαρακτηρίζεται από ξεχωριστούς παθολογικούς και μοριακούς υποτύπους οι οποίοι θεραπεύονται με διαφορετικές θεραπείες και έχουν ανόμοια κλινικά αποτελέσματα. Αν και έχουν αναπτυχθεί πολύ αποτελεσματικές θεραπείες, ορισμένοι όγκοι του μαστού είναι ανθεκτικοί σε συμβατικές θεραπείες και ένας σημαντικός αριθμός αυτών των όγκων υποτροπιάζει.
Ως εκ τούτου νέες στρατηγικές θεραπείας απαιτούνται. Πειραματικές αποδείξεις που συσσωρεύονται κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών υποστηρίζουν ότι τα κανναβινοειδή, τα ενεργά συστατικά της Cannabis sativa, έχουν αντικαρκινική δράση. Αυτά τα συστατικά ασκούν αντι-πολλαπλασιαστικές, αποπτωτικές (κατά του κυτταρικού θανάτου), αντι-μεταστατικές και αντι-διηθητικές δράσεις σε ένα ευρύ φάσμα καρκινικών κυττάρων σε καλλιέργεια.
Επιπλέον, η ανάπτυξη των όγκων, η αγγειογένεση και η μετάσταση παρεμποδίζονται από τα κανναβινοειδή σε βασισμένα σε μοντέλα καρκίνου βασισμένα σε ποντίκια με ξενομοσχεύματα. Αυτή η επιθεώρηση συνοψίζει την τρέχουσα γνώση μας στην αντι-ογκική δυνατότητα των κανναβινοειδών στον καρκίνο του μαστού, κάτι που προτείνει ότι φάρμακα βασισμένα σε κανναβινοειδή μπορεί να είναι χρήσιμα στη θεραπεία των περισσότερων υποτύπων του καρκίνου του μαστού» (43).
15. Το 1998 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό PNAS μελέτη με τίτλο «Το ενδογενές κανναβινοειδές ανανδαμίδη εμποδίζει τον πολλαπλασιασμό ανθρώπινων κατκινικών κυττάρων του μαστού» (44).
16. Το 2006 δημοσιεύθηκε στο Journal of Cancer Research μελέτη με τίτλο «Η Δ(9)-τετραϋδροκανναβινόλη εμποδίζει την εξέλιξη του κυτταρικού κύκλου σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα του μαστού μέσω ρύθμισης του Cdc2» (45).
17. Το 2000 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Endocrinology μελέτη με τίτλο «Η καταπίεση των νευρικών αναπτυξιακών παραγόντων των υποδοχέων Trk και των υποδοχέων προλακτίνης από τα ενδοκανναβινοειδή οδηγεί σε αναχαίτιση του πολλαπλασιασμού ανθρώπινων καρκινικών κυττάρων του μαστού και του προστάτη» (46).

Δ. Καρκίνος του πνεύμονα
18. Το 2012 δημοσιεύθηκε στο FASEB (Journal of the Federation of American Societies for Experimental Biology) με τίτλο «Η κανναβιδιόλη εμποδίζει τη διήθηση και μετάσταση καρκινικών κυττάρων του μαστού μέσω ενδοκυτταρικής σύμφυσης του μορίου-1» (47).
19. Το 2011 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cancer Prevention Research μελέτη με τίτλο «Οι υποδοχείς καμμαβινοειδών CB1 και CB2 ως καινούργιοι στόχοι για την αναχαίτιση της ανάπτυξης και μετάστασης κυττάρων μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα» (48).
20. Το 2008 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Oncogene μελέτη με τίτλο «Η Δ(9)-τευραϋδροκανναβινόλη εμποδίζει τη μετάσταση καρκινικών κυττάρων του πνεύμονα που προκαλούνται από τον επιθηλιακό αναπτυξιακό παράγοντα in vitro (εργαστηριακά) καθώς και η ανάπτυξη και μετάστασή τους in vivo (σε ζωντανούς οργανισμούς)» (49).

Ε. Καρκίνος του παγκρέατος
21. Το 2006 δημοσιεύθηκε στο Journal of Cancer Research μελέτη με τίτλο «Τα κανναβινοειδή προκαλούν απόπτωση (κυτταρικό θάνατο) σε κύτταρα όγκων παγκρέατος μέσω στρες ενδοπλασματικού δικτύου – σχετιζομένων γονιδίων». Οι ερευνητές της μελέτης έγραψαν: «Τα παγκρεατικά αδενοκαρκινώματα είναι ανάμεσα στις πιο κακοήθεις μορφές καρκίνου και ως εκ τούτου είναι ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος η θεσμοθέτηση νέων στρατηγικών για τη βελτίωση της πρόγνωσης αυτής της θανατηφόρας ασθένειας. Αυτή η μελέτη διεξήχθη, για να ερευνήσει τη δράση των κανναβινοειδών στον παγκρεατικό καρκίνο. Δείχνουμε ότι οι υποδοχείς κανναβινοειδών εκφράζονται σε ανθρώπινα κύτταρα όγκων παγκρέατος και σε βιοψίες όγκων σε πολύ μεγαλύτερα επίπεδα από ό, τι σε φυσιολογικούς παγκρεατικούς ιστούς.
Οι μελέτες έδειξαν ότι η χορήγηση κανναβινοειδών προκάλεσε απόπτωση (κυτταρικό θάνατο), αύξησε τα επίπεδα κεραμίδης και ρύθμισε τα επίπεδα mRNA της πρωτεΐνης στρες p8. Τα κανναβινοειδή μείωσαν επίσης την ανάπτυξη των κυττάρων όγκων σε δυο ζωικά μοντέλα παγκρεατικού καρκίνου. Επιπλέον, η χορήγηση κανναβινοειδών αύξησε επιλεκτικά την απόπτωση (κυτταρικό θάνατο) και την έκφραση TRB3 σε κύτταρα κυττάρων όγκων παγκρέατος, αλλά όχι σε φυσιολογικούς ιστούς. Αυτά τα ευρήματα θέτουν τη βάση για μια νέα θεραπευτική προσέγγιση για την αντιμετώπιση του παγκρεατικού καρκίνου» (50).
ΣΤ. Καρκίνος του προστάτη
22. Το 2003 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Prostate μελέτη με τίτλο «Αντι-πολλαπλασιαστικές και αποπτωτικές επιδράσεις της ανανδαμίδης σε ανθρώπινα κύτταρα προστατικού καρκίνου: συνέπεια της ρύθμισης των υποδοχέων των επιδερμικών αναπτυξιακών παραγόντων και της παραγωγής κεραμίδης». Οι ερευνητές της μελέτης έγραψαν: «Η ανανδαμίδη (ANA) είναι ένα ενδογενές λιπίδιο που δρα ως ένας υποκαταστάτης υποδοχέων κανναβινοειδών και με ισχυρή αντικαρκινική δράση σε διάφορους τύπους καρκινικών κυττάρων. Οι ισχυρές αντι-πολλαπλασιαστικές και κυτταροτοξικές επιδράσεις της ANA σε μεταστατικά καρκινικά κύτταρα του προστάτη παρέχουν τη βάση για τον σχεδιασμό νέων θεραπευτικών παραγόντων για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των υποτροπιαζόντων και διηθητικών καρκίνων του προστάτη» (51).
23. Το 2012 δημοσιεύθηκε στο Indian Journal of Urology μελέτη με τίτλο «Ο ρόλος των κανναβινοειδών στον καρκίνο του προστάτη. Βασικές επιστημονικές προοπτικές και δυνητικές κλινικές εφαρμογές». Οι ερευνητές της μελέτης έγραψαν: «Πειραματικές αποδείξεις δείχνουν ότι οι ιστοί του προστάτη έχουν υποδοχείς κανναβινοειδών και η διέγερσή τους συντελεί σε αντι-ανδρογενικές επιδράσεις. Έγινε έρευνα στο PubMed χρησιμοποιώντας τους όρους “κάνναβη”, “κανναβονοειδή”, “καρκίνος του προστάτη” και “διαχείριση πόνου του καρκίνου”, δίνοντας έμφαση στις πιο πρόσφατες δημοσιεύσεις. Τα καρκινικά κύτταρα του προστάτη έχουν αυξημένη έκφραση υποδοχέων κανναβινοειδών 1 και 2, και διέγερσή τους συντελεί σε μειωμένη βιωσιμότητα των κυττάρων, αυξημένη απόπτωση και μειωμένη έκφραση υποδοχέων ανδρογόνων και έκκριση ειδικών προστατικών αντιγόνων. Το ενδοκανναβοειδές σύστημα έχει πρόσφατα έρθει στο επίκεντρο της ιατρικής έρευνας και έχει θεωρηθεί ένας ισχυρός θεραπευτικός παράγοντας από τη δεκαετία του 1980.
Το 2005 ο Sarfaraz και οι συνεργάτες του έδειξαν αυξημένη έκφραση των υποδοχέων CB1 και CB2 σε καλλιέργεια καρκινικών κυττάρων του προστάτη συγκρινόμενα με φυσιολογικά κύτταρα προστάτη και ότι η θεραπεία των καρκινικών κυττάρων του προστάτη με αγονιστές κανναβινοειδών CB1/CB2 WIN-55,212-2 συντελεί σε ανάλογα με τη δόση και τον χρόνο μείωση της βιωσιμότητας των κυττάρων και αυξημένη απόπτωση (κυτταρικό θάνατο) μαζί με μείωση της πρωτεϊνικής έκφρασης υποδοχέων ανδρογόνων, μειωμένη έκφραση PSA, κάτι που δείχνει ότι τα κανναβινοειδή θα έπρεπε να θεωρηθούν ως παράγοντες για την αντιμετώπιση του καρκίνου του προστάτη.
Το συμπέρασμά μας είναι ότι θα έπρεπε να υπάρξει ενδιαφέρον για τη διεξαγωγή κλινικών δοκιμών που περιλαμβάνουν φαρμακευτική κάνναβη ή άλλα συστατικά κανναβινοειδών σε σύγκριση με κλινικούς δείκτες όπως PSA με ελέγχους, ιδιαίτερα σε άνδρες με μεταστατικό καρκίνο στα οστά, οι οποίοι δεν θα ωφεληθούν μόνο από τις πιθανές αντι-ανδρογενικές επιδράσεις των κανναβινοειδών, αλλά επίσης από την αναλγησία του πόνου των οστών, βελτίωση της ποιότητας της ζωής, και παράλληλα μείωση της κατανάλωσης ναρκωτικών φαρμάκων και μη εξάρτηση από οπιοειδή».
Οι ερευνητές αναφέρονται και στη διαχείριση του πόνου του καρκίνου με κανναβινοειδή: «Οι υποδοχείς κανναβινοειδών CB1 βρίσκονται κυρίως στο κεντρικό νευρικό σύστημα και σε λιγότερη αφθονία σε ορισμένους περιφερειακούς ιστούς. Σε περιφερειακό επίπεδο, βρίσκονται στα επινεφρίδια, στους λιπώδεις ιστούς, στην καρδιά, στο συκώτι, στους πνεύμονες, στον προστάτη, στη μήτρα, στις ωοθήκες, στους όρχεις, στον μυελό των οστών, στον θύμο αδένα, στις αμυγδαλές και στις προσυναπτικές νευρικές καταλήξεις. Πιο σημαντικό για τους σκοπούς της παρούσας επιθεώρησης, βρίσκονται στα κεντρικά και περιφερειακά επίπεδα των βιοχημικών οδών του πόνου. Η κατανομή των υποδοχέων κανναβινοειδών παρέχει ανατομική εξήγηση για τις αναλγητικές δράσεις των κανναβινοειδών. Η Δ(9)-τετραϋδροκανναβινόλη είναι το συστατικό με τη μεγαλύτερη ψυχοδιεγερτική ισχύ των φυσικών κανναβινοειδών και έχει τη μεγαλύτερη αναλγητική δράση.
Η κανναβιδιόλη, ένα άλλο μεγάλο συστατικό του φυτού Cannabis sativa, έχει τις ίδιες θεραπευτικές δράσεις με την τετραϋδροκανναβινόλη (αναλγητικές, αντι-φλεγμονώδεις και άλλες), αλλά με διαφορετικό φαρμακολογικό προφίλ. Η επίδραση των κανναβινοειδών έχει επίσης μελετηθεί κλινικά στον καρκίνο του πόνου. Αρχικές μελέτες προσδιόρισαν τη μέτρια επίδραση 20mg στοματικής Δ(9)-τετραϋδροκανναβινόλης ισοδύναμης με 120mg κωδεΐνης (αλκαλοειδούς που παράγεται από το όπιο)» (52).
24. Το 2014 δημοσιεύθηκε στο British Journal of Pharmacology μελέτη με τίτλο «Τα μη-THC κανναβινοειδή εμποδίζουν την ανάπτυξη καρκινώματος προστάτη in vitro και in vivo: αποπτωτικές επιδράσεις και υποκείμενοι μηχανισμοί» (53).

Ζ. Καρκίνος του εντέρου
25. Το 2012 δημοσιεύθηκε στο Journal of Molecular Medicine μελέτη με τίτλο «Οι χημειο-προληπτική επίδραση των μη ψυχότροπης φυτοκανναβινοειδούς κανναβιδιόλης σε πειραματικό καρκίνο του εντέρου». Οι ερευνητές της μελέτης έγραψαν: «Η κανναβιδιόλη, ένα ασφαλές και μη ψυχότροπο συστατικό της Cannabis sativa έχει φαρμακολογικές δράσεις (αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις του εντέρου) και μηχανισμούς (αναχαίτιση της ενζυματικής αποσύνθεσης των ενδοκανναβινοειδών) δυνητικά ευεργετικούς για την καρκινογένεση του εντέρου. Το συμπέρασμα είναι ότι η κανναβιδιόλη ασκεί χημειο-προληπτική επίδραση in vivo (σε ζωντανούς οργανισμούς) και μειώνει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων μέσω πολλαπλών μηχανισμών» (54).
26. Το 2009 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Pharmacology Research μελέτη με τίτλο «Τα κανναβινοειδή στην εντερική φλεγμονή και στον καρκίνο». Οι ερευνητές της μελέτης έγραψαν: «Αναδυόμενες αποδείξεις δείχνουν ότι τα κανναβινοειδή έχουν ευεργετικές επιδράσεις στην εντερική φλεγμονή και στον καρκίνο. Προσαρμοστικές αλλαγές στο ενδοκανναβοειδές σύστημα έχουν παρατηρηθεί σε βιοψίες εντέρων από ασθενείς με φλεγμονώδεις εντερικές παθήσεις και με καρκίνο του εντέρου. Μελέτες σε επιθηλιακά κύτταρα έχουν δείξει ότι τα κανναβινοειδή ασκούν αντι-πολλαπλασιαστικές, αντι-μεταστατικές και αποπτωτικές επιδράσεις καθώς και μειωμένη απελευθέρωση κυτοκίνης και προάγουν τη θεραπεία πληγών. Σε ζωντανούς οργανισμούς, τα κανναβινοειδή – μέσω άμεσης ή έμμεσης ενεργοποίησης των υποδοχέων CB(1) και/ή CB(2) – ασκούν προστατευτικές επιδράσεις σε καλά καθιερωμένα μοντέλα εντερικής φλεγμονής και καρκίνου του εντέρου. Η φαρμακολογική ανύψωση των επιπέδων ενδοκανναβινοειδών μπορεί να είναι μια υποσχόμενη στρατηγική για την αντιμετώπιση της εντερικής φλεγμονής και του καρκίνου του εντέρου» (55).
27. Το 2005 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Gut μελέτη με τίτλο «Το ενδογενές κανναβινοειδές, ανανδαμίδη, προκαλεί τον κυτταρικό θάνατο στα κύτταρα καρκινώματος του εντέρου: ένας πιθανός ρόλος για την κυκλο-οξυγενάση 2» (56).
28. Το 2008 δημοσιεύθηκε μελέτη του University of Texas, MD Anderson Cancer Center με τίτλο «Το κλείσιμο των υποδοχέων των κανναβινοειδών προκαλεί ανάπτυξη των όγκων του εντέρου». Ας δούμε τι αναφέρει η μελέτη του πανεπιστημίου: «Νεα προκλινική έρευνα δείχνει ότι ο υποδοχέας CB1 της επιφάνειας των κυττάρων κανναβινοειδών παίζει ένα κατασταλτικό για τους όγκους ρόλο στον ανθρώπινο καρκίνο του εντέρου, ανέφεραν επιστήμονες στην έκδοση Αυγούστου του περιοδικού Cancer Research. Το CB1 είναι καλά αναγνωρισμένο για την ανακούφιση του πόνου και της ναυτίας, τη βελτίωση της διάθεσης και τη διέγερση της όρεξης. Τώρα υπηρετεί ως ένα νέο μονοπάτι για την πρόληψη και θεραπεία του καρκίνου.
“Έχουμε βρει ότι η έκφραση του CB1 χάνεται στους περισσότερους καρκίνους, και όταν αυτό συμβαίνει, μια πρωτεΐνη που προάγει τον καρκίνο είναι ελεύθερη να εμποδίσει τον κυτταρικό θάνατο», είπε ο γιατρός Raymond DuBois, κοσμήτορας και αντιπρόεδρος του University of Texas M.D. Anderson Cancer Center. Ο DuBois και οι συνεργάτες του από το Vanderbilt-Ingram Cancer Center δείχνουν επίσης ότι η έκφραση του CB1 μπορεί να αποκατασταθεί με ένα υπάρχον φάρμακο, την decitabine. Βρήκαν ότι ποντίκια που είχαν την τάση να αναπτύξουν καρκίνο και τα οποία είχαν επίσης λειτουργικούς υποδοχείς CB1, ανέπτυσσαν λιγότερους και μικρότερους καρκίνους, όταν θεραπεύονταν με ένα φάρμακο που μιμείται έναν υποκαταστάτη υποδοχέα κανναβινοειδών.
Συνδέτες ή υποκαταστάτες (ligands) είναι μόρια που λειτουργούν με το να δένονται σε ειδικούς υποδοχείς. Αγονιστές (Agonists) είναι συνθετικά μόρια που μιμούνται τη δράση ενός φυσικού μορίου. “Η δυνητική εφαρμογή των κανναβινοειδών ως αντι-ογκικά φάρμακα είναι μια συναρπαστική προοπτική, διότι οι συνθετικές ουσίες που μιμούνται τη δράση των φυσικών κανναβινοειδών αξιολογούνται τώρα για τη θεραπεία των παρενεργειών της χημειοθεραπείας και της θεραπείας με ακτινοβολία”, είπε ο DuBois. Η επαναφορά του CB1 και η θεραπεία με συνθετικές ουσίες που μιμούνται την δράση των φυσικών κανναβινοειδών θα μπορούσε να παρέχει μια νέα προσέγγιση στη θεραπεία ή την πρόληψη του καρκίνου του εντέρου» (57).

Καρκίνος των ωοθηκών
29. Το 2006 δημοσιεύθηκε στην American Association of Cancer Research μελέτη με τίτλο «Οι υποδοχείς των κανναβινοειδών ως ένας στόχος για τη θεραπεία του καρκίνου των ωοθηκών». Οι ερευνητές της μελέτης έγραψαν: «Ο καρκίνος των ωοθηκών παρουσιάζει μια από τις κύριες αιτίες θανάτων σχετιζόμενων με καρκίνο στις γυναίκες και είναι η πιο συχνή γυναικολογική κακοήθεια. Ο καρκίνος των ωοθηκών έχει υψηλό ποσοστό θνησιμότητας, με συνολική πεντάχρονη επιβίωση λιγότερο από το 30%. Προς το παρόν, υπάρχουν ανεπαρκείς επιλογές θεραπείας για την αντιμετώπιση του καρκίνου των ωοθηκών και ως εκ τούτου χρειάζεται ανάπτυξη νέων προσεγγίσεων για τη θεραπεία αυτής της ασθένειας.
Τα κανναβινοειδή, τα ενεργά συστατικά της Cannabis sativa και τα παράγωγά τους έχουν λάβει σημαντική προσοχή τα τελευταία χρόνια λόγω των διαφορετικών φαρμακολογικών τους δράσεων, όπως αναχαίτιση κυτταρικής ανάπτυξης και οπισθοχώρηση όγκων». Οι ερευνητές αναλύουν τα δεδομένα για τη θεραπευτική δράση της κάνναβης στον καρκίνο των ωοθηκών και τονίζουν την ανάγκη για μια νέα θεραπευτική προσέγγιση του καρκίνου των ωοθηκών με κανναβινοειδή (58).
Θ. Καρκίνος του αίματος
30. Το 2002 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Blood μελέτη με τίτλο «Η στόχευση των υποδοχέων κανναβινοειδών ως μια νέα θεραπεία για τη θεραπεία της κακοήθους λεμφοβλαστικής ασθένειας» (59).
31. Το 2006 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Molecular Cancer Research μελέτη με τίτλο «Η προκαλούμενη από τη Δέλτα(9)-τετραϋδροκανναβινόλη απόπτωση στα κύτταρα Τ λευχαιμίας Jurkat ρυθμίζεται από μετατόπιση του Bad στα μιτοχόωδρια». Οι ερευνητές της μελέτης έγραψαν: «Τα φυτικά κανναβινοειδή, συμπεριλαμβανομένης της Δέλτα(9)-τετραϋδροκανναβινόλης, προκαλούν απόπτωση (κυτταρικό θάνατο) σε λευχαιμικά κύτταρα, αν και ο ακριβής μηχανισμός παραμένει ασαφής». Οι ερευνητές αυτής της μελέτης εξετάζουν τους μηχανισμούς της αντικαρκινικής δράσης των κανναβινοειδών κατά της λευχαιμίας (60).
32. Το 2008 δημοσιεύθηκε στο International Journal of Cancer μελέτη με τίτλο «Έκφραση των υποδοχέων κανναβονοειδών τύπου 1 και 2 στο λέμφωμα non-Hodgkin: Αναχαίτιση ανάπτυξης μέσω ενεργοποίησης υποδοχέων» (61).

Καρκίνος του δέρματος
33. Το 2003 δημοσιεύθηκε στο Journal of Clinical Investigation μελέτη με τίτλο «Αναχαίτιση της ανάπτυξης όγκων του δέρματος και της αγγειογένεσης με ενεργοποίηση των υποδοχέων κανναβινοειδών» (62).

Καρκίνος του ήπατος
34. Το 2011 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Cell Death and Differentiation μελέτη με τίτλο «Η αντι-ογκική δράση των κανναβονοειδών στο ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα: ο ρόλος της εξαρτώμενης από το AMPK ενεργοποίησης στην αυτοφαγία». Οι ερευνητές της μελέτης έγραψαν: «Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα είναι η τρίτη αιτία σχετιζόμενου με καρκίνο θανάτου παγκοσμίως. Όταν αυτοί οι όγκοι είναι σε προχωρημένα στάδια, λίγες θεραπευτικές επιλογές είναι διαθέσιμες. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητο να γίνει έρευνα για νέες θεραπείες για την καταπολέμηση της ασθένειας. Σε αυτή τη μελέτη, ερευνήσαμε τις επιδράσεις των κανναβινοειδών στην ανάπτυξη του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος.
Βρήκαμε ότι η Δ(9)-τετραϋδροκανναβινόλη, το κύριο συστατικό της Cannabis sativa, και το JWH-015 (μια ουσία που μιμείται τους υποδοχείς κανναβινοειδών) μείωσαν τη βιωσιμότητα των ανθρώπινων κυττάρων ήπατος HepG2 (κύτταρα ανθρώπινου ηπατοκυτταρικού καρκινώματος) και HuH-7 (κύτταρα ηπατοκυτταρικού καρκινώματος), μια επίδραση που οφείλεται στη διέγερση των υποδοχέων CB(2). Τα κανναβονοειδή ήταν ικανά να εμποδίσουν την ανάπτυξη των όγκων. Τα ευρήματά μας μπορούν να συμβάλλουν σε νέες θεραπευτικές στρατηγικές για την αντιμετώπιση του ηπατοκυτταρικού καρκινώματος» (63).

. Καρκίνος της ουροδόχου κύστης
35. Το 2013 δημοσιεύθηκε σε έντυπο του American Urological Association μελέτη που δείχνει ότι η κάνναβη μειώνει τον κίνδυνο για καρκίνο της ουροδόχου κύστης. Αυτή η είδηση δημοσιεύθηκε στις 10 Μαΐου του 2013 από το Medscape με τίτλο «Η μαριχουάνα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για καρκίνο της ουροδόχου κύστης». Ας δούμε τι γράφει το δημοσίευμα:
«Το κάπνισμα μαριχουάνας μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο ενός καπνιστή για καρκίνο της ουροδόχου κύστης, όπως δείχνει μια νέα μελέτη. Αναλύοντας αναδρομικά μια μεγάλη βάση δεδομένων ασθενών, ερευνητές του Kaiser Permanente στην Καλιφόρνια βρήκαν ότι οι ασθενείς που ανέφεραν χρήση κάνναβης είχαν 45% λιγότερες πιθανότητες να διαγνωσθούν με καρκίνο της ουροδόχου κύστης από ό, τι οι ασθενείς που δεν κάπνιζαν καθόλου. “Είναι πολύ εντυπωσιακό, διότι ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης είναι δύσκολο να θεραπευτεί”, είπε ο Anil Thomas, ένας ουρολόγος της ιατρικής ομάδας του Southern California Permanente.
Ο Dr. Thomas παρουσίασε τη μελέτη στην ετήσια επιστημονική συνάντηση του 2013 της Αμερικανικής Ουρολογικής Ένωσης. “Γνωρίζουμε ότι το κάπνισμα καπνού (τσιγάρου, πίπας) είναι ο πιο θεμελιωμένος κίνδυνος για καρκίνο της ουροδόχου κύστης” είπε ο Dr. Thomas. “Αλλά σήμερα δεν υπάρχουν επιδημιολογικές μελέτες που να χαρακτηρίζουν με ακρίβεια τη σύνδεση μεταξύ χρήσης κάνναβης και καρκίνου της ουροδόχου κύστης”.

Για να καλύψουν το κενό, ο Dr. Thomas και οι συνεργάτες του ανέλυσαν μια επιθεώρηση 82.050 ανδρών από τη Northern and Southern California Kaiser Permanente, έναν οργανισμό διατήρησης της υγείας, που διεξήχθη το 2002 και 2003. Κατά τη διάρκεια των επερχόμενων 11 χρόνων, οι περισσότεροι ασθενείς που ανέφεραν ότι δεν χρησιμοποιούσαν κάνναβη από ό, τι αυτοί που ανέφεραν ότι χρησιμοποιούσαν ανέπτυξαν όγκους στην ουροδόχο κύστη. Η διαφορά ήταν στατιστικά σημαντική. Ωστόσο, οι ασθενείς που κάπνιζαν μόνο καπνό (τσιγάρα ή πίπα) είχαν αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο της ουροδόχου κύστης, και αυτοί που κάπνιζαν και καπνό και μαριχουάνα είχαν περίπου τον ίδιο κίνδυνο όπως αυτοί που δεν κάπνιζαν τίποτα από τα δύο. Αυτό μπορεί να εξηγεί γιατί προηγούμενες μελέτες δεν είχαν αποκαλύψει προστατευτική επίδραση της μαριχουάνας, είπε ο Dr. Thomas. Για να δούμε αποτέλεσμα, είναι απαραίτητο να ξεχωρίσουμε τους καπνιστές μαριχουάνας από αυτούς που δεν καπνίζουν καπνό» (64).
Τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά. Η μελέτη αυτή δείχνει ότι η κάνναβη προστατεύει από τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης (και ασφαλώς και από άλλους καρκίνους), ενώ ο καπνός (τσιγάρο κ.λπ.) προκαλεί καρκίνο της ουροδόχου κύστης (και πολλών άλλων μορφών καρκίνου). Και όμως το τσιγάρο επιτρέπεται, ενώ η κάνναβη απαγορεύεται!
Συμπέρασμα
Η κάνναβη μπορεί να αποτελέσει ένα φάρμακο για τον καρκίνο, και βοηθάει σε πάρα πολλές άλλες παθήσεις πολύ αποτελεσματικότερα και με μεγαλύτερη ασφάλεια από τα χημικά συνταγογραφούμενα φάρμακα. Το γεγονός ότι κάποιος δεν μπορεί να πάει στον γιατρό του ή σε κάποιο ελληνικό νοσοκομείο και να χρησιμοποιήσει νόμιμα κάνναβη, για να θεραπευτεί από καρκίνο (ή όποια άλλη πάθηση βοηθά η κάνναβη, όπως επιληψία), το θεωρώ εγκληματικό. Με αυτό τον τρόπο κάποιοι επιτήδειοι μπορούν να πουλούν παράνομα λάδι κάνναβης (που μπορεί να μην είναι αυθεντικό έλαιο κάνναβης) και να θησαυρίζουν εις βάρος της υγείας του καταναλωτή.
Μερικές φαρμακευτικές εταιρείες έχουν παρασκευάσει συνθετικά κανναβινοειδή, αλλά αυτά δεν είναι τόσο ασφαλή όπως είναι τα φυσικά κανναβινοειδή του φυτού, και έχουν παρενέργειες. Η ελεύθερη φαρμακευτική χρήση της κάνναβης αποτελεί απειλή για τις φαρμακευτικές εταιρείες, διότι η φαρμακευτική χρήση αυτού του φυτού θα κάνει τα περισσότερα φάρμακα του εμπορίου να πεταχτούν στον κάλαθο των αχρήστων. Η μη ελεύθερη φαρμακευτική χρήση της κάνναβης αποτελεί έγκλημα για την ανθρωπότητα!
(Προσοχή: Το κεφάλαιο αυτό για την κάνναβη είναι αποκλειστικά για ενημερωτικό σκοπό. Δεν εγκρίνουμε τη χρήση της κάνναβης για άλλο σκοπό, παρά μόνο για ιατρική χρήση. Συμβουλευτείτε τον γιατρό σας, αν θέλετε να χρησιμοποιήσετε φαρμακευτική κάνναβη για τη θεραπεία της πάθησής σας).
Ο Μάριος Δημόπουλος είναι διατροφολόγος με φυσικοπαθητική και εναλλακτική κατεύθυνση, μέλος του American Council of Applied Clinical Nutrition και της American Association of Drugless Practitioners. Είναι συγγραφέας βιβλίων φυσικής ιατρικής.
Δύο από τα βιβλία του είναι το “Προλάβετε τον Καρκίνο του Προστάτη και του Μαστού – Όλες Οι φυσικές Θεραπείες” και το “Φυσικές Μέθοδοι Αντιμετώπισης του Καρκίνου”Γνωρίστε ένα ακόμη ισχυρό αντικαρκινικό: ΓΚΡΑΒΙΌΛΑ – GRAVIOLA: Ο εξολοθρευτής του καρκίνου! Πρόκειται για το υψηλής ποιότητας, βιολογικό, καθαρό γκραβιόλα το οποίο και διαθέτω σε προνομιακή τιμή για τους φίλους της «τροφής». Όποιος ενδιαφέρεται για το σούπερ αυτό αντικαρκινικό φρούτο ως συμπλήρωμα διατροφής, ας επικοινωνήσει στο μέιλ life@proionta-tis-fisis.com για περισσότερες πληροφορίες.
πηγη.enallaktikidrasi.com

Πόσα υβρίδια φάγαμε σήμερα;

noreply@blogger.com (antirix) — Thu, 31 Mar 2016 12:43:00 +0000

των ΤΑΝΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΠΟΥΛΟΥ,
ΙΩΑΝΝΑΣ ΦΩΤΙΑΔΗ
Πάνω από το 80% των λαχανικών και των φρούτων που τρώμε σήμερα είναι υβρίδια. Το ΟΙΚΟ προσφέρει έναν πλήρη οδηγό για το τι είναι, τι διαφορά έχουν από τις ποικιλίες, γιατί κατέκλυσαν την αγορά, πώς να τα αναγνωρίζουμε και πώς να αναζητούμε ντόπιες ποικιλίες.

Τα περισσότερα λαχανικά και κάποια από τα φρούτα που φτάνουν πλέον στο πιάτο μας έχουν «γεννηθεί» με τεχνητή γονιμοποίηση, δηλαδή είναι καρποί που έχουν προκύψει από την καλλιέργεια υβριδίων. Τα υβρίδια είναι σπόροι που δημιουργούνται από τους γεωπόνους, ώστε να συνδυάζουν χαρακτηριστικά δύο ή και περισσότερων ποικιλιών, με στόχο να δημιουργηθεί μια τρίτη με βελτιωμένα χαρακτηριστικά. Και αν η καλλιέργειά τους στα μέσα του 20ού αιώνα έδωσε κάποιες λύσεις σε διατροφικά προβλήματα, τα πράγματα έχουν φτάσει σήμερα στο άλλο άκρο, με ανυπολόγιστες συνέπειες για το περιβάλλον, τη βιοποικιλότητα αλλά και τη… γεύση.
Τα υβρίδια εξοστράκισαν τις παραδοσιακές ποικιλίες και φτάσαμε στον παραλογισμό η καλλιέργεια ποικιλιακών σπόρων και η διάθεση προϊόντων από αυτά να είναι παράνομη.
Πώς;
Οι αγρότες δεν επιτρέπεται να εμπορευτούν ποικιλίες που δεν είναι εγγεγραμμένες στους εθνικούς καταλόγους, οι οποίοι με τη σειρά τους έχουν κατακλυστεί μόνο από υβρίδια. Ελάχιστες παλαιές ποικιλίες περιλαμβάνονται σε αυτούς, αφού κανένας δεν έχει συμφέρον να μπει στην περίπλοκη διαδικασία κατάθεσης φακέλου προκειμένου να τις εντάξει. Αντίθετα, οι εταιρείες που θησαυρίζουν από τα υβρίδια έχουν.
Πότε και γιατί εφευρέθηκαν;
«Τα υβρίδια εφευρέθηκαν για να δώσουν λύση σε υπαρκτά προβλήματα», επισημαίνει ο κ. Αθανάσιος Μαυρομάτης, επίκουρος καθηγητής γενετικής και βελτίωσης φυτών στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. «Το 1930, στις ΗΠΑ, ένας μύκητας κατέστρεφε σωρηδόν τις καλλιέργειες καλαμποκιού, πλήττοντας σημαντικά την οικονομία». Το υβρίδιο καλαμποκιού, λοιπόν, ήταν ένα από τα πρώτα που παρήχθησαν από τους γεωπόνους. «Στις αναπτυσσόμενες χώρες έδωσαν τροφή στους υποσιτιζόμενους», προσθέτει ο επίκουρος καθηγητής Γεωπονικής Αθηνών κ. Δημήτρης Μπιλάλης. «Το ’70, χάρη στα υβρίδια που εξασφάλισαν πλουσιοπάροχες σοδειές καλαμποκιού, μειώθηκαν οι τιμές των ζωοτροφών, με αποτέλεσμα να γίνει το κρέας μια προσιτή πλέον οικονομικά τροφή για τους κατοίκους των αναπτυσσόμενων χωρών.
Τα υπέρ και τα κατά
«Τα πλεονεκτήματα στην καλλιέργεια υβριδίων είναι ότι προσφέρουν μια καλλιέργεια ανθεκτική στον καύσωνα ή στα παθογόνα, ενώ παράλληλα μπορεί να διορθωθούν τα οργανοληπτικά τους χαρακτηριστικά – άρωμα, χρώμα, γεύση και μέγεθος του είδους», λέει ο κ. Δημήτρης Μπιλάλης. «Οι εταιρείες που κατασκευάζουν τα ευρέως καλλιεργούμενα υβρίδια έχουν βασική προτεραιότητα τις υψηλές αποδόσεις («Τροφή»: Αυτό είναι το ζήτημά τους οι αποδόσεις, ασχέτως αν η υγιεία έρχεται σε δεύτερη, τρίτη ή και καμία μοίρα!!). Εν καιρώ αναδείχθηκαν πολλά αρνητικά στοιχεία. Οι υβριδικές καλλιέργειες έχουν μεγάλες απαιτήσεις σε νερό και λίπασμα, ενώ αποδεικνύονται πολύ ευαίσθητες σε παθογόνα, με συνέπεια οι γεωργοί να χρησιμοποιούν μεγάλες ποσότητες χημικών». Παράλληλα, «η ευρωστία των υβριδίων εμφανίζεται μόνο στην πρώτη γενιά, από τη δεύτερη ξεκινά η κατάρρευση, επειδή φέρουν εκφυλιστικά κύτταρα», λέει ο κ. Αθανάσιος Μαυρομάτης, επίκουρος καθηγητής γενετικής και βελτίωσης φυτών στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
Γι’ αυτό και οι παραγωγοί είναι υποχρεωμένοι να αγοράζουν κάθε χρόνο καινούργιους πληρώνοντας ακριβά. (Ενας υβριδικός σπόρος αγγουριάς, για παράδειγμα, υπολογίζεται στα 30 λεπτά.) Με αυτό τον τρόπο αναπαράγεται ένας φαύλος κύκλος, που αναγκάζει τους παραγωγούς να προμηθεύονται υβρίδια και χημικά φυτοφάρμακα. Ετσι, το κόστος παραγωγής αυξάνεται και, κατ’ επέκταση, και η τιμή πώλησης.

Θα μπορούσαν να έχουν δημιουργηθεί φυσικά;
Στην περίπτωση ορισμένων ειδών, είναι πιθανόν, αλλά πάρα πολύ σπάνιο. «Τα σταυρογονιμοποιούμενα είδη, όπως το καλαμπόκι, τα ζαχαρότευτλα, το ακτινίδιο και το αγγούρι, θεωρητικά έχουν από τη φύση τους την τάση να κάνουν τέτοιους είδους διασταυρώσεις», διευκρινίζει ο κ. Αθανάσιος Μαυρομάτης. «Αυτό δεν ισχύει στα αυτογονιμοποιούμενα είδη, όπως η ντομάτα και η μελιτζάνα». Στα είδη αυτά, όπως εκτιμά ο γενετιστής, δεν ήταν επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας υβριδίων, αλλά λειτούργησε ως δέλεαρ η αύξηση του κέρδους. «Αν οι γεωργοί μπορούσαν να εξασφαλίσουν καλή τιμή με την καλλιέργεια παραδοσιακών ποικιλιών, δεν θα κατέφευγαν στα υβρίδια», σχολιάζει ο κ. Κωνσταντίνος Ακουμιανάκης, αναπληρωτής καθηγητής στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Η βιομηχανία των υβριδίων
«Οι εταιρείες εμπορίας υβριδίων, που είναι λιγοστές αλλά παντοδύναμες, δεν γνωστοποιούν ποτέ τους «γονείς» του κάθε νέου σπόρου», τονίζει ο κ. Μαυρομάτης. Η διαδικασία δημιουργίας υβριδίων δεν είναι καθόλου εύκολη – απαιτεί πολύ χρόνο, κάποια έτη και τεχνογνωσία. «Για πάνω από δέκα χρόνια κάναμε δοκιμές, ώστε να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα», λέει στο ΟΙΚΟ ο κ. Γιώργος Καπότης, καθηγητής στα ΤΕΙ Μεσολογγίου και «πατέρας» ενός δημοφιλούς υβριδίου κολοκυθιού. Ο κ. Καπότης, εισακούοντας τις ανάγκες της αγοράς, δημιούργησε ένα κολοκύθι όπως το ονειρεύονταν οι έμποροι: «Σε πράσινο χρώμα, ούτε πολύ ανοιχτό ούτε πολύ σκούρο, που μπορεί να κρατά το λουλούδι για πολύ καιρό».
Αυτό το υβρίδιο είναι και ένα από τα ελάχιστα εγχώρια. Οι Ελληνες γεωργοί ως επί το πλείστον αγοράζουν εισαγόμενα. Πρωτοπόροι στον τομέα είναι η Ολλανδία και ακολουθούν οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, το Ισραήλ, η Γαλλία, η Αγγλία και η Ιαπωνία. Τα «εισαγόμενα» υβρίδια, ωστόσο, έχουν a priori ένα επιπλέον μειονέκτημα: έχουν κατασκευαστεί σε χώρες με διαφορετικά γευστικά πρότυπα και εδαφοκλιματικές συνθήκες.

Γιατί υπολείπονται στη γεύση;
Στην «πιάτσα» των υβριδίων βρίσκει κανείς κυριολεκτικά ό,τι θέλει: ντομάτα μικρή αλλά μεστή, κατάλληλη για βιομηχανική χρήση, για πολτό ή χυμό, για θερμοκήπιο καθώς και για κάθε ξεχωριστή εποχή του έτους. «Οι ερευνητές δίνουν πραγματική μάχη για να βελτιώσουν κάθε φορά τα παραγόμενα υβρίδια, αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο να συνδυάσεις πολλά χαρακτηριστικά για να κάνεις το τέλειο υβρίδιο. Οι οίκοι σποροπαραγωγής αναγκάζονται να δώσουν προτεραιότητα σε κάποιον παράγοντα – ανθεκτικότητα, απόδοση, εμφάνιση …» επισημαίνει ο κ. Μαυρομάτης.
Προς το παρόν, αυτό που διαπιστώνουμε όλοι είναι ότι χάθηκε η ιδιαίτερη γεύση του κάθε προϊόντος. Είναι σαφές, λοιπόν, ότι οι οίκοι σποροπαραγωγής έδωσαν έμφαση στην όψη και την αντοχή του προϊόντος, ξεχνώντας όμως το πιο βασικό. «Η γεύση πολλές φορές οφείλεται και στα λάθη των παραγωγών κατά την καλλιέργεια», συμπληρώνει ο κ. Ακουμιανάκης. «Στις μεθόδους, για παράδειγμα, που χρησιμοποιούν για την καρπόδεση της ντομάτας, όπου δεν αφήνουν χρόνο στο φυτό για να αναπτυχθεί φυσιολογικά και να αποκτήσει τα οργανοληπτικά του χαρακτηριστικά».
(«Τροφή»: Για υγιεία, ούτε λόγος, ναι; Λεπτομέρειες μάλλον και ο καθένας με τις προτεραιότητές του!!)
Είναι εξίσου θρεπτικά;
Οπως εξηγούν οι επιστήμονες στο ΟΙΚΟ, δεν έχει αποδειχτεί ακόμα ότι υστερούν σε θρεπτικά συστατικά. Η λογική πάντως λέει πως λόγω του ότι είναι πιο παραγωγικά και επιπλέον έχουν αυξημένο ποσοστό νερού στη σύνθεσή τους, ανά μονάδα βάρους έχουν μικρότερη συγκέντρωση θρεπτικών συστατικών.
Τι κίνδυνοι υπάρχουν;
Οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν από τη μονοκρατορία των υβριδίων στην παραγωγική διαδικασία είναι περιβαλλοντικοί, κοινωνικοί και οικονομικοί. «Αυτό που είναι περισσότερο ανησυχητικό είναι ότι, εξαιτίας των υβριδίων έχει χαθεί πολύ μεγάλο ποσοστό των παραδοσιακών ποικιλιών, ενώ παράλληλα υπάρχει μια έντονη εξάρτηση των Ελλήνων παραγωγών και κατ’ επέκταση όλης της εγχώριας παραγωγής από εταιρείες εμπορίας υβριδίων», τονίζει ο κ. Μαυρομάτης.
Παράλληλα, παραγωγοί και επιστήμονες εκπέμπουν SOS για την εξαφάνιση των ποικιλιών. «Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO), περίπου 75% του φυτικού γενετικού υλικού και 90% των ντόπιων ποικιλιών έχουν εκλείψει μέσα στα τελευταία 100 χρόνια», λέει η κ. Βαγγελιώ Χρηστίδου, απόφοιτος του προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών «Γεωργία και Περιβάλλον» του Πανεπιστημίου Αιγαίου που εκπόνησε τη διπλωματική της στο θέμα. «Στην Ελλάδα, μόνο το 1% των εγχώριων ποικιλιών σίτου και το 2 – 3% των λαχανικών, που υπήρχαν πριν από πενήντα χρόνια, διασώζεται υπό καλλιέργεια σήμερα».
«Το μαύρο σουσάμι Χίου έχει εκλείψει», υπενθυμίζει ο κ. Μπιλάλης, «όπως και οι γυμνοκριθοί Μεσολογγίου».

Ωστόσο, η ισχύουσα νομοθεσία -κοινοτική και εθνική- προωθεί τα υβρίδια.
«Οι αγρότες δεν επιτρέπεται να εμπορευτούν ποικιλίες που δεν είναι εγγεγραμμένες στους εθνικούς καταλόγους, οι οποίοι περιλαμβάνουν ελάχιστες παλαιές ποικιλίες και πολλά υβρίδια», υπογραμμίζει η κ. Χρηστίδου. «Οι τοπικές ποικιλίες, επομένως, στερούνται εμπορικής δύναμης και οι αγρότες μπορούν να τις καλλιεργήσουν μόνο ιδιωτικά ή να χαρίσουν σπόρο σε φίλους τους».

Τι είναι τα υβρίδια
Τα υβρίδια είναι σπόροι που δημιουργούνται από τους γεωπόνους, που συνδυάζουν χαρακτηριστικά δύο ή και περισσότερων ποικιλιών, με στόχο να δημιουργηθεί μια τρίτη με βελτιωμένα κατά το δοκούν χαρακτηριστικά. Δεν πρέπει να συγχέονται με τα γενετικά τροποποιημένα προϊόντα, αφού στη διαδικασία παραγωγής των υβριδίων δεν παρεμβαίνει η βιοχημεία. «Υπάρχουν τρία είδη υβριδισμού», εξηγεί στο ΟΙΚΟ ο κ. Μαυρομάτης. «Ο ενδοειδικός, ο διειδικός και ο σωματικός». Στην πρώτη περίπτωση, γίνεται ο συνδυασμός χαρακτηριστικών μεταξύ ποικιλιών του ίδιου είδους, η οποία πραγματοποιείται σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους στα αγροκτήματα. «Γίνεται δηλαδή μεταφορά γύρης μεταξύ των δύο φυτών, για παράδειγμα δύο ειδών ντομάτας». Στη δεύτερη περίπτωση γίνεται «πάντρεμα» ειδών που ανήκουν στην ίδια οικογένεια.
Μπορούν να συνδυαστούν χαρακτηριστικά από την ντομάτα και την πατάτα, που ανήκουν στην ίδια οικογένεια των Σολανωδών, αυτό όμως τις πιο πολλές φορές απαιτεί εργαστηριακή υποστήριξη. Στον σωματικό υβριδισμό, που πραγματοποιείται πάντα σε εργαστήριο, γίνεται ένωση κυττάρων χωρίς την κυτταρική μεμβράνη. Στη χώρα μας, ωστόσο, το 99% των υβριδίων που χρησιμοποιούνται στη γεωργική παραγωγή προέρχονται από ενδοειδικό υβριδισμό. Σε άλλες χώρες, από τις οποίες εισάγουμε προϊόντα αλλά και σπόρους, όπως η Ολλανδία, εδώ και χρόνια καλλιεργούνται υβρίδια όπως η ντοματοπατάτα. Το μέλλον θα δείξει πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση και στη χώρα μας.
Πάντως, ήδη τα υβρίδια αποτελούν μονόδρομο και στην ελληνική συμβατική γεωργία. Στη βιολογική γεωργία καλλιεργούνται σε μεγάλο ποσοστό υβρίδια, αν και είναι πολλοί οι βιοκαλλιεργητές που συλλέγουν και αναπαράγουν δικούς τους σπόρους.
Οδηγίες «πλοήγησης» στη λαϊκή ή στον μανάβη
Υπολογίζεται ότι πάνω από το 80% των λαχανοκομικών που πωλούνται σήμερα προέρχονται από την καλλιέργεια υβριδίων. Στα κηπευτικά τα πιο διαδεδομένα υβρίδια είναι αυτά της ντομάτας.
• Ακόμη και αν δεν μπορούμε όμως να αποφύγουμε να αγοράσουμε υβρίδια -που στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν μπορούμε-, επιλέγουμε εκείνα που έχουν καλύτερη γεύση, επικροτώντας την τεχνολογία στην υπηρεσία του καταναλωτή και όχι της αγοράς που προτιμά άνοστες ντομάτες που δεν σαπίζουν με τίποτα. Πώς εντοπίζουμε τα πιο νόστιμα; Με την παραδοσιακή μέθοδο της δοκιμής.
• Διαλέγουμε με την όσφρηση και την αφή και όχι με την όραση. Δεν διαλέγουμε τα «όμορφα λαχανικά», αλλά τα μοσχομυρωδάτα και όσα διαθέτουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Στους πάγκους
ΝΤΟΜΑΤΕΣ: Στην περίπτωση της ντομάτας, είναι σχεδόν αδύνατον να βρείτε στην αγορά κάτι εκτός από υβρίδια. Η θρυλική ποικιλία Μπατάλα της Βραυρώνας, μια μεγάλη, άβολη για τα εμπορικά δεδομένα, αλλά πεντανόστιμη ντομάτα, μπορεί να αναζητηθεί μόνο για ένα μήνα του χρόνου στη Βραυρώνα. Τι θα βρείτε; Δώδεκα με δεκαπέντε είναι τα πιο εμπορεύσιμα υβρίδια ντομάτας. Υβριδικοί σπόροι με πολύ καλές αποδόσεις, που δημιουργούν φυτά υψηλής ανάπτυξης. Ετσι έχουμε:
• ντομάτες χωρίς σπόρια για παραγωγή πάστας
• ντοματάκια τύπου cherrie, τα οποία δεν πρέπει να μπερδεύουμε με το ντοματάκι Σαντορίνης
• πιο σκληρές και χονδρόφλουδες εξωτερικά, για να μεταφέρονται εύκολα, που όμως «νερουλιάζουν» εσωτερικά
• ντομάτες που διατηρούνται για περισσότερο χρόνο εκτός ψυγείου χωρίς να παθαίνουν τίποτα.
ΑΓΓΟΥΡΙΑ: Εχει γενικευτεί η καλλιέργεια υβριδίων, που στόχο έχουν την ομοιομορφία και το συγχρονισμό ωρίμασης της παραγωγής έτσι ώστε να είναι εύκολη η συγκομιδή (βιομηχανοποιημένη καλλιέργεια). Εξαίρεση αποτελεί η ποικιλία Κνωσού, που παράγεται στην Κρήτη. Οι καταναλωτές τα προτιμούν γιατί είναι μικρά και τρυφερά. Προς σύγχυση των τελευταίων, ωστόσο, έχει δημιουργηθεί και υβρίδιο με την ίδια ονομασία και τα ίδια χαρακτηριστικά!
ΠΙΠΕΡΙΕΣ: Οι Φλωρίνης είναι ΠΟΠ (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης) και πρόκειται για ντόπια ποικιλία. Στα υπόλοιπα είδη έχουν διαδοθεί πολύ τα υβρίδια, αλλά πιθανόν να βρείτε και ποικιλίες λίγο πιο «κακομούτσουνες». Ωστόσο, οι πολύχρωμες (πορτοκαλί- κίτρινες) είναι χωρίς αμφιβολία υβριδικά προϊόντα.
ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ: Οι φλάσκες, ως επί το πλείστον, παράγονται από υβριδικές καλλιέργειες. Οι τσακώνικες, όμως, που παράγονται στο Λεωνίδιο, όπως και οι λευκές της Σαντορίνης αποτελούν παραδοσιακές ποικιλίες.
ΚΑΡΠΟΥΖΙΑ: Προτιμήστε τα μεγάλα και βαριά καρπούζια, τα «παραδοσιακά», έστω και αν δυσκολεύεστε να τα μεταφέρετε. Τα μικρά, γνωστά με την εμπορική τους ονομασία baby ή sugar baby, είναι προϊόν εργαστηριακής προεργασίας (ονομάζονται τριπλοειδείς σειρές και είναι παράγωγα μιας διαδικασίας που διαφοροποιείται από τον υβριδισμό), γι’ αυτό και είναι μικρά στο μέγεθος και συχνά άσπερμα. Παρ’ όλα αυτά, είναι συνήθως πολύ νόστιμα. Αλλη συνήθης πρακτική στο δημοφιλές φρούτο είναι το μπόλιασμα κολοκύθας, με αποτέλεσμα να αποκτά το καρπούζι πολύ γερό ριζικό σύστημα, που δεν πλήττεται εύκολα από εχθρούς, αλλά και κολοκυθένια γεύση.
ΠΕΠΟΝΙΑ: Παραδοσιακή ποικιλία παραμένει το αργίτικο πεπόνι. Στα υπόλοιπα είδη έχει επέλθει «τεχνητή γονιμοποίηση».
ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ
Υπεύθυνο όργανο για τη φύλαξη των σπόρων είναι η Τράπεζα Γενετικού Υλικού του ΕΘΙΑΓΕ στο Θέρμο Θεσσαλονίκης, η οποία δυστυχώς τα τελευταία χρόνια, λόγω υποχρηματοδότησης και έλλειψης προσωπικού υπολειτουργεί. Στο εξωτερικό κάθε πόλη έχει τη δική της τράπεζα γενετικού υλικού. Η λύση, συνεπώς, έρχεται συχνά έξωθεν. «Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Γερμανοί κατακτητές συνέλεξαν και από την Ελλάδα σπόρους ποικιλιών, τους οποίους διέσωσαν», εξηγεί ο κ. Μαυρομάτης. «Από τις δικές τους τράπεζες πήραμε δείγματα και προσπαθήσαμε να τα ταυτοποιήσουμε με τις πάλαι ποτέ ελληνικές ποικιλίες». Ο κ. Μαυρομάτης με την επιστημονική του ομάδα επιχειρούν να διασώσουν ποικιλίες οσπρίων και σιτηρών σε αγρόκτημα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Εξαιρετικά σημαντική είναι η προσπάθεια που κάνει και η μη κυβερνητική οργάνωση ΠΕΛΙΤΙ που ιδρύθηκε το 1995.
«Το μονόκοκκο σιτάρι, που είχε βρεθεί σε αρχαιολογικές ανασκαφές και χρονολογείται πριν από 8.000 χρόνια, μέχρι πρόσφατα υπήρχε μόνο στην Τράπεζα Γενετικού Υλικού», εξηγεί ο ιδρυτής της, κ. Παναγιώτης Σταϊνατούδης, που τον περασμένο Μάιο βραβεύτηκε από το Bioversity International ως φύλακας της βιοποικιλότητας της Μεσογείου. «Μέσω της προώθησης που κάναμε, το σιτάρι αυτό βρίσκεται σήμερα μέσα σε ψωμί και αλεύρια. Το ίδιο συνέβη και με το δίκοκκο σιτάρι, που διέσωσε το αγρόκτημα Αντωνοπούλου. (Σχόλιο τροφής: έχει δημιουργηθεί μεγάλο θέμα για το αν πράγματι ισχύει αυτό για το δίκοκκο σιτάρι, εμείς εδώ κρατάμε τις αποστάσεις μας και ούτε το επιβεβαιώνουμε, ούτε το αρνούμαστε, αλλά διατηρούμε τις επιφυλάξεις μας). Παρόμοιο ελπιδοφόρο μήνυμα έρχεται και από τη διάσωση του σέλινου για φύλλο, της ντομάτας-μήλο από τις Σέρρες και το στενοκούκι της Ιθάκης, που καλλιεργούσε ο Λαέρτης».
Κάθε Σεπτέμβριο, το δίκτυο δημοσιεύει τα αγροκτήματα απ’ όπου μπορεί κανείς να προμηθευτεί δωρεάν σπόρους ποικιλιών.

Πληροφορίες
Αν ενδιαφέρεστε να δοκιμάσετε ποικιλιακά φρούτα και λαχανικά όπως παλιά ή να καλλιεργήσετε ποικιλιακό σπόρο, η πιο ασφαλής μέθοδος είναι μέσω της 14ης Πανελλαδικής Γιορτής Ανταλλαγής Ντόπιων Ποικιλιών που θα πραγματοποιηθεί στις 26 Απριλίου 2014 στο Μεσοχώρι του Δήμου Παρανεστίου (έδρα του ΠΕΛΙΤΙ). Μέχρι τότε για πληροφορίες απευθυνθείτε στο:
ΠΕΛΙΤΙ www.peliti.gr Tηλ. 2524022059
ΑΙΓΙΛΟΠΑΣ www.aegilops.gr
Παρατήρησις » τροφής»: Το χειρότερο, κατ` εμέ, είναι αυτό: Ο κ. Καπότης, εισακούοντας τις ανάγκες της αγοράς, δημιούργησε ένα κολοκύθι όπως το ονειρεύονταν οι έμποροι: «Σε πράσινο χρώμα, ούτε πολύ ανοιχτό ούτε πολύ σκούρο, που μπορεί να κρατά το λουλούδι για πολύ καιρό».
ΔΙΌΤΙ ΤΙΣ «ΑΝΆΓΚΕΣ» ΤΗΣ ΑΓΟΡΆΣ, ΤΙΣ ΚΑΘΟΡΊΖΟΥΜΕ ΕΜΕΊΣ ΟΙ ΊΔΙΟΙ!!!!!!!!!!!!!!!!
Αυτό είναι το ασυγχώρητο, διότι αν τώρα τρώμε ως επι το πλείστον υβρίδια, είναι επειδή ουσιαστικά εμείς το ζητήσαμε!
Ψάξτε, βρείτε και κρατήστε γνήσιους σπόρους… είναι ο θησαυρός του αύριο!!!! Τυχαία νομίζετε έχει γεμίσει ο τόπος «κιβωτούς» σπόρων;
Θησαυροφυλάκια είναι!!!
πηγη. proionta-tis-fisis.com

«Στη λάθος χέρα το φάρμακο γίνεται φαρμάκι» – Mία εξαιρετική ταινία μικρού μήκους στην Κρήτη!

noreply@blogger.com (antirix) — Thu, 31 Mar 2016 12:22:00 +0000

Καλοκαίρι στην Κρήτη. Ένας ντόπιος γέροντας συναντά ένα νεαρό ζευγάρι. Θα τους αποκαλύψει τα μυστικά του κύκλου της ζωής μέσα από τη δύναμη της φύσης. Η πορεία τους αλλάζει για πάντα. Μπορεί το ίδιο βότανο να χαρίσει ζωή και να καταστρέψει μια άλλη;

Σκηνοθεσία: Ανδρέας Σιαδήμας
Σενάριο: Στυλιανή Καβαδάτου
Ηθοποιοί: Πέτρος Φυσσούν, Νίκος Γιωργάκης, Αθηνά Μάξιμου.
πηγη.blog.mantinades.gr

Ενα υπέροχο animation για το υπέροχο γυναικείο σώμα με το οποίο θα ταυτιστεί κάθε γυναίκα

noreply@blogger.com (antirix) — Wed, 30 Mar 2016 11:31:00 +0000

Κι όμως, το γυναικείο σώμα παραμένει πάντα υπέροχο και κυρίως όταν η γυναίκα αγαπήσει τις αλλαγές που της συμβαίνουν. Και μην ξεχνάτε ποτέ. Από το πρώτο μεγάλωμα του στήθους στην αρχή της εφηβείας, μέχρι και την πρώτη ρυτίδα η κάθε ηλικία έχει τις ομορφιές της!

Το γυναικείο σώμα διαρκώς αλλάζει και οι αλλαγές αυτές τρομάζουν τις περισσότερες γυναίκες. Από τα παιδικά χρόνια και την εφηβεία, μέχρι την ενηλικίωση και τα γηρατιά οι γυναίκες έχουν πάντα ανασφάλειες για το σώμα τους, τις οποίες κουβαλούν σε όλα τα στάδια της ζωής τους.

Δείτε το βίντεο SIDEWALK που σκηνοθετήθηκε και σχεδιάστηκε από την Celia Bullwinkel:

πηγη. yolife.gr

Πες μου το ζώδιό σου, να σου πω το παραμύθι σου!!

noreply@blogger.com (antirix) — Wed, 23 Mar 2016 06:31:00 +0000

ΚΡΙΟΣ:
Η Κοκκινοσκουφίτσα φορούσε τη γελοία κόκκινη μπέρτα με την κουκούλα, γιατί στην πραγματικότητα αυτό ήταν το…

κοστούμι της, όταν δούλευε part-time στο γειτονικό τσίρκο σαν «το κορίτσι-παλαιστής». Έτσι, δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να κάνει μαύρο στο ξύλο τον Κακό Λύκο, όταν αποπειράθηκε να τη φάει. Στη συνέχεια έδειρε και τον Κυνηγό που ήρθε τάχα να τη σώσει, γιατί άργησε και άφησε σε εκείνη όλη τη σιχαμερή δουλειά να ξεκοιλιάσει τον Λύκο, για να βγάλει έξω τη Γιαγιά της.
ΤΑΥΡΟΣ:
Όταν ο Τζακ ανέβηκε με τη μαγική Φασολιά στο σύννεφο όπου έμενε ο Κακός Γίγαντας, και το έσκασε κλέβοντας τη χήνα με τα χρυσά αυγά, δεν έκοψε τη Φασολιά για να γλιτώσει από την καταδίωξή του, όπως λέει το παραμύθι. Αντ’ αυτού έριξε στον Κακό Γίγαντα φαγουρόσκονη, και εκείνος προσπαθώντας να ξυστεί, γκρεμοτσακίστηκε. Ο Τζακ δεν θα έκοβε ποτέ ένα τέτοιο χρήσιμο δέντρο. Επίσης την ήθελε για να ξανανέβει, ώστε να κατεβάσει και τους υπόλοιπους θησαυρούς του Γίγαντα.
ΔΙΔΥΜΟΙ:
Όταν ο Κακός Λύκος γκρέμισε με το δυνατό φύσημά του τα σπίτια των δύο από τα Τρία Γουρουνάκια, το τρίτο και πιο έξυπνο Γουρουνάκι του πρότεινε μια συμφωνία. Να του δώσουν ποσοστά για να φυσάει τις ανεμογεννήτριες στο αιολικό πάρκο που είχαν φτιάξει, όταν θα είχε άπνοια. Όμως δεν τα βρήκαν στη διαπραγμάτευση και ο Λύκος τελικά έπαθε αποφρακτική πνευμονοπάθεια από τα «φου-φου», προσπαθώντας να γκρεμίσει το τρίτο γουρουνόσπιτο. Έτσι έχασε και τον χοιρινό μεζέ, και τη δουλειά.
ΚΑΡΚΙΝΟΣ:
Το κουτσό Μολυβένιο Στρατιωτάκι ερωτεύτηκε ανάμεσα στα άλλα παιχνίδια την Μπαλαρίνα, νομίζοντας αρχικά ότι είχε κι εκείνη ένα πόδι. Μετά από πολλές περιπέτειες, όχι μόνο δεν πέσανε στο τζάκι μόλις ξαναβρέθηκαν και έγιναν κάρβουνο, που λέει το παραμύθι (αν είναι δυνατόν!), αλλά έζησαν μαζί ευτυχισμένοι. Πήγαν σε ένα Κέντρο Αποκατάστασης και εκεί οι γιατροί μπόρεσαν να κατεβάσουν και το άλλο πόδι της Μπαλαρίνας, που είχε πάθει αγκύλωση. Το Μολυβένιο Στρατιωτάκι έβαλε προσθετικό μέλος και κέρδισε μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς.
ΛΕΩΝ:
Το Άσχημο Παπί που το κορόιδευαν ενώ ήταν κύκνος, και μεγάλωσε δείχνοντας όλη την ομορφιά του, στην πραγματικότητα ήταν ένας τροπικός παπαγάλος. Εκτός από εντυπωσιακό πολύχρωμο φτέρωμα, είχε και την ικανότητα να μιλάει, κάνοντας τα ηλίθια παπιά που έλεγαν μόνο «κουακ κουακ» να παραδεχτούν την ανωτερότητά του και τον παρακαλέσουν να γίνει ηγέτης τους. Ο Παπαγάλος τους συγχώρεσε για την προηγούμενη συμπεριφορά τους και δέχτηκε. Καλύτερα πρώτος στις πάπιες παρά ένας από το κοπάδι στους παπαγάλους.
ΠΑΡΘΕΝΟΣ:
Ο Χάνσελ και η Γκρέτελ, εγκαταλειμμένοι από την άστοργη μητέρα τους στο δάσος, βρήκαν καταφύγιο στο σπίτι μιας Μάγισσας, που ήταν φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από ζαχαρωτά, παντεσπάνια και λοιπά παρόμοια. Γρήγορα όμως διαπίστωσαν πως όλα αυτά παρασκευάζονταν από νοθευμένα υλικά και χωρίς να τηρείται καμία απολύτως προδιαγραφή υγιεινής. Την κατάγγειλαν στις υγειονομικές υπηρεσίες και μπήκε φυλακή. Τα παιδιά δημιούργησαν ένα πρότυπο εργοστάσιο ζαχαροπλαστικής, με γλυκά χαμηλών θερμίδων, από αγνά βιολογικά υλικά, καλά και για διαβητικούς.
ΖΥΓΟΣ:
Η Σταχτοπούτα έχασε το γοβάκι της στον χορό και ο Πρίγκιπας ξεκίνησε την αναζήτηση της ωραίας που το φορούσε. Όταν όμως έφτασε η ώρα να της το δοκιμάσει, έφριξε από το βρομερό πόδι με τη σκασμένη φτέρνα και χωρίς πεντικιούρ που αντίκρισε. Επίσης το παπούτσι της έπεφτε μεγάλο, διαφορετικά δεν θα της είχε φύγει τότε στον χορό. Ζοχαδιασμένος ο Πρίγκιπας παράτησε την αναζήτηση και παντρεύτηκε μια από τις περιποιημένες και καλλιεργημένες κοπέλες της αυλής του.
ΣΚΟΡΠΙΟΣ:
Η Μικρή Γοργόνα, διαπιστώνοντας ότι ο Πρίγκιπας, που για χάρη του είχε αποκτήσει ανθρώπινα πόδια μετά πόνου και βασάνων, επρόκειτο να παντρευτεί άλλη, δεν αποχώρησε ευγενικά, όπως την ήθελε ο Άντερσεν. Αντίθετα απήγαγε τον Πρίγκιπα στα βάθη του ωκεανού, όπου η Μάγισσα-Γοργόνα ξανάδωσε σε εκείνην την ψαρίσια ουρά της και αυτόν τον μεταμόρφωσε σε κουτσομούρα, έτσι ώστε να έχει και γελοίο όνομα και ηλίθια φάτσα. Και τον ξαμόλυσε στα πέλαγα, να κινδυνεύει καθημερινά να ψαρευτεί και να γίνει μεζεδάκι.
ΤΟΞΟΤΗΣ:
Όταν ο Πρίγκιπας έφτασε με χίλιους κινδύνους στο παλάτι της Κομισμένης Βασιλοπούλας, όπου οι πάντες εκεί μέσα είχαν παγώσει ακριβώς στη στάση που βρίσκονταν πριν από 100 χρόνια, το θεώρησε σαν ένα εκπληκτικό μουσείο της ζωής όπως ήταν έναν αιώνα πριν. Η Κοιμισμένη Βασιλοπούλα του άρεσε, αλλά του έπεφτε μεγάλη, έτσι κι αλλιώς. Οπότε δεν πείραξε τίποτα, αλλά γύρισε και ειδοποίησε το Υπουργείο Πολιτισμού και την Αρχαιολογική Υπηρεσία για την πολιτιστική αξιοποίηση του χώρου.
ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ:
Η μάγισσα που είχε φυλακίσει τη μακρομαλλούσσα Ραπουνζέλ σε έναν πανύψηλο πύργο, ανακάλυψε ότι η νεαρή έβλεπε έναν Πρίγκιπα, που του πετούσε τα μαλλιά της σαν ανεμόσκαλα για να σκαρφαλώσει. Αλλά αντί να την κουρέψει γουλί, όπως στο παραμύθι, άκουσε τη συμβουλή του Πρίγκιπα να έρθουν σε επαφή με μια εταιρία προϊόντων περιποίησης μαλλιών. Με μάνατζερ τον Πρίγκιπα, η Ραπουνζέλ έκλεισε ένα «χρυσό» συμβόλαιο για διαφημίσεις και ζήσαν όλοι πλουσιοπάροχα, μοιράζοντας τα ποσοστά.
ΥΔΡΟΧΟΟΣ:
Όταν ο Πρίγκιπας αντίκρισε τη δηλητηριασμένη Χιονάτη τέζα και τους Επτά Νάνους να την κλαίνε, του γεννήθηκε μεγάλη περιέργεια για αυτό το είδος κοινοβίου που είχαν. Κατόπιν πήγε στην Κακιά Μητριά να της ζητήσει αντίδοτο, αλληλοερωτευτήκανε και η μητριά έπαψε να είναι κακιά, γιατί όλοι οι άνθρωποι κατά βάθος έχουν μια καλοσύνη. Στη συνέχεια ανάστησαν τη Χιονάτη, και ζήσανε και οι δέκα μαζί αγαπημένοι στο σπιτάκι του δάσους, όπου δημιούργησαν μια οικολογική και αυτόνομη ενεργειακά φάρμα.
ΙΧΘΕΙΣ:
Το Κοριτσάκι με τα Σπίρτα δεν καθόταν στο κρύο έξω από ένα πλουσιόσπιτο, ανάβοντας σπίρτα και βλέποντας οράματα, μέχρι που ξεπάγιασε εντελώς. Οι ένοικοι του σπιτιού την περιμάζεψαν και την έστειλαν για θεραπεία από την πυρομανία αλλά και από την εξάρτηση από ουσίες, διότι φυσικά δεν βλέπεις οράματα απλώς και μόνο ανάβοντας σπίρτα. Στο κέντρο απεξάρτησης, ο διευθυντής την αναγνώρισε σαν το χαμένο του παιδί. Την υιοθέτησε και τη σπούδασε ψυχιατρική, ώστε να κληρονομήσει την κλινική του.
πηγη. https://asteriskos.wordpress.com/

Ο ήλιος κάνει καλό ή κακό;

noreply@blogger.com (antirix) — Mon, 21 Mar 2016 15:56:00 +0000

του Μαυρομμάτη Βασίλειου
«Ο ζωοδότης Ήλιος, τόσο πολύτιμος και απαραίτητος για τη ζωή στον πλανήτη μας, λίγες ευεργετικές επιδράσεις έχει στο δέρμα του ανθρώπου και πολλές δυνητικά επικίνδυνες ανεπιθύμητες ενέργειες» (Healthier World, άρθρο: «Ο Ήλιος γερνάει το δέρμα»).

Η παραπάνω φράση μάλλον φαίνεται εκ πρώτης όψεως φυσιολογική. Αντικατοπτρίζει την άποψη, που έχουμε οι περισσότεροι για τον Ήλιο. Ναι μεν, αλλά… Δηλαδή, στην πρώτη παράγραφο ο Ήλιος εκθειάζεται ως ο δημιουργός της ζωής, ως «ζωοδότης, πολύτιμος και απαραίτητος για τη ζωή». Εν συνεχεία όμως, αλλάζει η οπτική. Εδώ ο «ειδικός» μάς εξηγεί, ότι ο Ήλιος έχει «λίγες ευεργετικές επιδράσεις στο δέρμα… και πολλές δυνητικά επικίνδυνες ανεπιθύμητες ενέργειες». Και το λογικό ερώτημα έπεται: Πως είναι δυνατόν ο δημιουργός τής ζωής και ο αρωγός της, ο τόσο πολύτιμος και απαραίτητος για την υγεία μας και τη ζωή, Ήλιος, να έχει «λίγες ευεργετικές επιδράσεις… και πολλές δυνητικά επικίνδυνες ανεπιθύμητες ενέργειες»; Ουσιαστικά πίσω απ΄ αυτή την αντιφατική φράση κρύβεται μία μεγάλη συνωμοσία των γιατρών, των Μ.Μ.Ε. και των φαρμακευτικών εταιρειών, η συνωμοσία τού Ήλιου!

Πολλά αντίστοιχα κείμενα και άρθρα αποτελούν ουσιαστικά λογοπαίγνια και κυκλοφορούν παντού στα M.M.E. και στο Διαδίκτυο παρουσιάζοντας ναι μεν τον Ήλιο και τις ακτινοβολίες του ως σημαντικές και ευεργετικές για τη ζωή, αλλά ταυτόχρονα πολύ επικίνδυνες και καταστροφικές για την υγεία μας… Και για να γίνουν τα κείμενα αυτά όσο πιο πιστευτά γίνεται, υπογράφονται από διαφόρων ειδικοτήτων ιατρούς, όπως δερματολόγους, αλλεργιολόγους, αφροδισιολόγους, παθολόγους και άλλους «ειδικούς».

Οι ιουδαϊκού τύπου θρησκείες εδώ και χιλιάδες χρόνια φόρτωσαν στην ανθρώπινη συνείδηση ενοχές και αμαρτίες για το γυμνό σώμα μας. Αυτό αποτέλεσε παράγοντα νόσησης, πρώτα σ΄ ένα ψυχολογικό επίπεδο λόγω των ενοχών και τής ντροπής μας και δεύτερον λόγω τής συνειδητής απομάκρυνσης και τής αποχής μας απ΄ τον Ήλιο.

Η δαιμονοποίηση τού Ήλιου
Μέχρι πριν κάποια χρόνια η ανθρωπότητα γνώριζε για την αγαθή κι ευεργετική φύση του Ήλιου, τού δημιουργού όλων των ειδών τής ζωής στον πλανήτη μας. Μάλιστα, πριν εμφανιστούν στην ανθρωπότητα οι ιουδαϊκού τύπου αδελφές μονοθεϊστικές θρησκείες (Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός και Μουσουλμανισμός), ο Ήλιος λατρευόταν ως ο μέγας θεός απ΄ όλους τούς πολιτισμούς τού αρχαίου κόσμου. Οι πλείστοι των θεών σε όλες τις πόλεις - κράτη τής αρχαιότητας ήταν ηλιακοί. Ο Ήλιος καθόριζε τις εποχές, το χρόνο, τη μέρα και τη νύχτα, τη σπορά και τη συγκομιδή. Συμβόλιζε το φως, τη ζέστη και τη ζωή, που πολεμούσαν το σκότος, το κρύο και το θάνατο. «Χαίρε άναξ Ήλιε, πρόθυμος εσύ πάρεχε εις εμάς βίον ευάρεστον, κι εγώ από σένα αρχίζοντας το γένος των θνητών ανθρώπων θα παινέψω…» (Ομηρικός Ύμνος Εις Ήλιον).
Οι αρχαίοι έλληνες, αλλά και άλλοι λαοί, ζούσαν κατά τις ζεστές περιόδους γυμνοί κι εκτεθειμένοι στον Ήλιο. Αυτό τούς έδινε την πολυπόθητη υγεία και ευεξία. Οι νέες θρησκείες τού ηλιακού και πνευματικού σκότους, αποφάνθηκαν, ότι το γυμνό σώμα είναι ντροπή και πρέπει να καλύπτεται. Ειδικά τα γεννητικά μας όργανα δεν πρέπει ποτέ να τα δει το φως τού Ήλιου, κάτι, που συμβαίνει και στις μέρες μας. Έτσι, μέχρι σήμερα ζούμε επηρεασμένοι απ΄ τις παράλογες αυτές επιταγές καλυμμένοι μέσα σε ρούχα, απομακρυσμένοι απ΄ το ζωοδότη και δημιουργό μας Ήλιο. Απλά σκεφτείτε, ότι υπάρχουν άνθρωποι, που ζουν και πεθαίνουν χωρίς ποτέ ο Ήλιος να ζεστάνει τα «απόκρυφα» σημεία τού σώματός τους και κυρίως τα γεννητικά τους όργανα. Ίσως να είστε και εσείς ένας απ΄ αυτούς…

Ο Ήλιος με το ζωοποιό του φως μάς αναζωογονεί, μάς ζεσταίνει, μάς θεραπεύει, μάς ξυπνάει και μάς διασώζει από το ψυχρό έρεβος τού αχανούς διαστημικού σκότους και το θάνατο. Η «ηλιο-θεραπεία» με γυμνό τελείως σώμα αποτελούσε μία βασική φυσική μέθοδο θεραπείας, που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι θεραπευτές για πολλές παθήσεις. Τι άλλαξε όμως από τότε; Οι θρησκείες βέβαια. Τα τελευταία όμως χρόνια, για διάφορους σκοτεινούς λόγους βομβαρδιζόμαστε με προειδοποιήσεις για τις δήθεν βλάβες, που προκαλεί στον οργανισμό μας ο Ήλιος και οι ακτίνες του, για τις λίγες περιόδους και στιγμές, που εκτιθέμαστε στις ακτίνες του.

Μία πειστική αιτία είναι η περιβόητη τρύπα τού όζοντος και η μείωση των φίλτρων τής ατμόσφαιρας. Έτσι, ο Ήλιος έχει γίνει «επικίνδυνος», σύμφωνα με τούς «ειδικούς», η ηλιακή του ακτινοβολία αποτελεί μεγάλη απειλή και προκαλεί βλάβες στην υγεία μας  όπως: Εγκαύματα, κνησμό, αποχρωματισμούς τού δέρματος, ρυτίδες, αλλεργικές αντιδράσεις, φλεγμονές, επιχείλιο έρπη, πρόωρη γήρανση (φωτογήρανση), καρκίνους τού δέρματος, οφθαλμολογικές παθήσεις (καταρράκτη, πτερύγιο, κερατοπάθεια, τύφλωση) κ.ά.!
«Η έκθεση στον ήλιο μπορεί να βλάψει επίσης το ανοσοποιητικό σύστημά σας και να κάνει το σώμα σας πιο τρωτό στις μολύνσεις και τούς καρκίνους. Ασθένειες, όπως ο έρπης και ο λύκος, μπορούν να γίνουν χειρότερες με την έκθεση στον ήλιο». (EPA, «Αμερικανικός Οργανισμός Προστασίας Περιβάλλοντος»).
Έτσι, ο Ήλιος θεωρείται στις μέρες μας ο κατ΄ εξοχήν ενοχοποιητικός παράγοντας και υπεύθυνος για πολλές επικίνδυνες ασθένειες. Οι «ειδικοί» συνιστούν να αλείφουμε με αντηλιακές κρέμες προστασίας το σώμα μας, όταν καθόμαστε στον Ήλιο, να μην το εκθέτουμε τις περισσότερες ώρες τής ημέρας στον Ήλιο, ειδικά τις μεσημεριανές, τότε που ο ήλιος καίει, παρά μόνο πολύ λίγο τις πρώτες πρωινές και τις τελευταίες απογευματινές και να φοράμε πάντοτε τα ειδικά αντηλιακά γυαλιά, που προστατεύουν τα μάτια μας απ΄ τις υπεριώδεις ακτίνες του. Η υπεριώδης ακτινοβολία θεωρείται επικίνδυνη για την υγεία μας και αποτελεί το 56% τής ηλιακής ακτινοβολίας. Περιλαμβάνει την UVB (280-320nm), την UVA (320-400nm), την UVC (200-280nm.) κ.ά..

Στα αρχαία χρόνια ο Ήλιος έγινε θεός και πατέρας των ανθρώπων λόγω ποιητικής αδείας. Στα χρόνια τού χριστιανισμού και μέχρι σήμερα, ο Ήλιος μετατράπηκε σε Ηλία λόγω δεισιδαιμονίας. Ο Ηλίας σύμφωνα με τη βίβλο ήταν έναν εβραίος φονταμενταλιστής προφήτης, που δολοφόνησε με τα χέρια του 800 ιερείς άλλης θρησκείας (!), αυτής τού Βάαλ. Με την επικράτηση του χριστιανισμού όλα τα αρχαία ιερά τού θεού Ήλιου, που βρίσκονταν πάνω στις κορυφές των βουνών, για να «άπτονται» τού Ήλιου, μετατράπηκαν σε εκκλησάκια τού αιμοσταγή προφήτη Ηλία. Μάλιστα, για να γίνει πειστικό το εγχείρημα αυτό, η καρικατούρα του προφήτη (βλέπε άνω) απεικονίζει τον προφήτη φλεγόμενο, όπου πετά καθήμενος πάνω στο τέρθιππο άρμα τού Ήλιου. Η αντιγραφή και η καπηλεία στο μεγαλείο της...

Αψηφώντας τις οδηγίες των «ειδικών»...
Όσοι όμως άνθρωποι δεν ακολουθούν τις οδηγίες των «ειδικών» αψηφώντας τους, με αποτέλεσμα την έκθεσή τους στον Ήλιο, εφ΄ όσον δεν χρησιμοποιούν αντιηλιακά και γυαλιά ηλίου, διαπιστώνουν τελικά, ότι ο Ήλιος όχι μόνο δεν τούς βλάπτει, αλλά αντιθέτως τούς ανταμείβει πλουσιοπάροχα ευεργετώντας τους! Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει σε όσους ακολουθούν τις οδηγίες των «ειδικών». Δηλαδή βλάπτονται από σοβαρά νοσήματα…

Ας δούμε τι συμβαίνει πραγματικά:
Το ανθρώπινο σώμα είναι σχεδιασμένο και προσαρμοσμένο να απορροφά τις υπεριώδεις ακτίνες, επειδή αυτό εξυπηρετεί συγκεκριμένες λειτουργίες, ειδ΄ άλλως θα είχαμε γεννηθεί με φυσικά αντηλιακά φίλτρα στο δέρμα και στα μάτια μας. Η εξέλιξη και η προσαρμογή των ειδών στις φυσικές συνθήκες και στον Ήλιο, γίνεται εδώ και εκατομμύρια χρόνια με θαυμαστό τρόπο. Οι υπεριώδεις ακτίνες είναι άκρως απαραίτητες για τη ζωή και τη λειτουργία των κυττάρων μας. Η έλλειψη ηλιακής ακτινοβολίας διαταράσσει την ομαλή κυτταρική λειτουργία, γεγονός, που μπορεί να προκαλέσει διάφορες ασθένειες. Η χρήση γυαλιών ηλίου συμπεριλαμβανομένων των διορθωτικών γυαλιών οράσεως και των φακών επαφής, ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για οφθαλμολογικές παθήσεις και για την εξασθένιση τής όρασης. Η ελλιπής έκθεση στις υπεριώδεις ακτίνες μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την υγεία μας και την ζωή μας.
Η ηλιακή ακτινοβολία (όταν δεν αλλοιώνεται απ΄ τα γυαλιά ηλίου) διεγείρει το οπτικό νεύρο, αυτό με τη σειρά του ενεργοποιεί την υπόφυση, που παράγει ορμόνες και αυτές διεγείρουν τα μελανοκύτταρα, που μας προστατεύουν απ΄ τα ηλιακά εγκαύματα. Όταν το δέρμα μας εκτίθεται στον Ήλιο, τα μελανοκύτταρα παράγουν περισσότερη χρωστική ουσία. Έτσι, το δέρμα φυσιολογικά σκουραίνει. Όμως όταν φοράμε γυαλιά ηλίου, η διαδικασία αυτή διαταράσσεται. Η υπόφυση ξεγελιέται απ΄ το σκοτείνιασμα των γυαλιών ηλίου, με αποτέλεσμα να μειώνεται η παραγωγή των ορμονών, που διεγείρουν τα μελανοκύτταρα. Ως αποτέλεσμα η μικρή παραγωγή μελανίνης φθείρει το δέρμα και δεν το προστατεύει απ΄ τον Ήλιο.

Η υπόφυση, είναι ένας αδένας στο μέγεθος μπιζελιού, που ρυθμίζεται από τον υποθάλαμο και έχει το γενικότερο έλεγχο τού μεγαλύτερου μέρους παραγωγής ορμονών τού οργανισμού μας. Η υπόφυση ελέγχει τις δραστηριότητες των άλλων ενδοκρινών αδένων και των ορμονοπαραγωγικών κυττάρων. Εκκρίνει πολλές ορμόνες (οι ορμόνες είναι ουσιαστικά οι μεταφορείς των πληροφοριών που στέλνει το κέντρο-υπόφυση, σε όλα τα σημεία και όργανα του οργανισμού για να τίθενται σε λειτουργία), μερικές εκ των οποίων επιδρούν σε άλλους αδένες ερεθίζοντάς τους, ώστε να παράγουν τις δικές τους ορμόνες, ενώ άλλες δρουν άμεσα στούς ιστούς και στα όργανα. Η υπόφυση διεγείρεται απ΄ το φυσικό φως, την ηλιακή ακτινοβολία και τις υπεριώδεις ακτίνες. Τα σκούρα γυαλιά ηλίου με το τεχνητό σκοτάδι που δημιουργούν μπλοκάρουν τη λειτουργία τής υπόφυσης, επιφέροντας γενική διαταραχή σε όλη την λειτουργία τού οργανισμού.

Ας δούμε μερικές λειτουργίες, που ρυθμίζει η υπόφυση: Σύμφωνα με τη Βιολογία, έχει ανακαλυφθεί, πώς υπάρχουν οκτώ τουλάχιστον ορμόνες, που παράγονται από τον πρόσθιο λοβό τής υπόφυσης. Αυτές οι ορμόνες, oι οποίες επιδρούν άμεσα στα κύτταρα τού σώματος και στους άλλους ενδοκρινείς αδένες, είναι:
     1. Η ACTH ή φλοιοεπινεφριδική ορμόνη. Αν είναι ανεπαρκής η έκκρισή της, εμφανίζεται ανεπάρκεια στη λειτουργία των επινεφριδίων. Η ορμόνη αυτή διεγείρει τον φλοιό των επινεφριδίων να εκκρίνει κορτιζόλη και άλλες στεροειδείς ορμόνες. Η κορντιζόλη είναι ορμόνη απαραίτητη για τη ζωή και αυτό φαίνεται σε καταστάσεις έλλειψής της (φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια), όπου μπορεί να επέλθει ακόμη και ο θάνατος. Λόγω τής επίδρασής της στο μεταβολισμό τής γλυκόζης, χαρακτηρίζεται ως γλυκοκορτικοειδές.
     2. Η FSH ή ορμόνη διέγερσης των θυλακίων. Η έλλειψή της δημιουργεί πολυκυστικές ωοθήκες, υπογονιμότητα και ανωμαλία στη σύλληψη.
     3. Μια από τις σημαντικότερες ορμόνες είναι η GH ή αυξητική ορμόνη, πού προάγει την ανάπτυξη όλων των ιστών. Η μειωμένη παραγωγή τής αυξητικής ορμόνης συμβαίνει συχνά, όταν υπάρχει απουσία τής θυρεοειδοτρόπου ορμόνης. Αν είναι ανεπαρκής ή ανύπαρκτη η έκκριση τή αυξητικής ορμόνης εμφανίζονται νανισμός, μυϊκή αδυναμία, σακχαρώδης διαβήτης, ακρομεγαλία, γιγαντισμός.
     4. Η ICSI ή ορμόνη διέγερσης των κυττάρων μεσοδιαστήματος.
     5. Η LTH ή γαλακτογόνος ορμόνη. Η έλλειψή της δημιουργεί υποφυσιακή ανεπάρκεια.
     6. Η MSH ή ορμόνη διέγερσης των μελανοκυττάρων. Η έλλειψή της δημιουργεί προβλήματα στο μεταβολισμό, στις καύσεις και στην ισορροπία τού λίπους με αποτέλεσμα την παχυσαρκία και παθήσεις τού θυρεοειδούς.
     7. Η TSH ή θυρεοειδοτρόπος ορμόνη. Η ορμόνη αυτή διεγείρει τον θυρεοειδή να παράγει την ορμόνη του. Αν είναι ανεπαρκής η έκκρισή της, εμφανίζεται υπολειτουργία τού θυρεοειδούς αδένα, παθήσεις τού θυρεοειδούς και υποφυσιακή ανεπάρκεια.
     8. Η γοναδοτρόπος ορμόνη είναι μία άλλη σημαντική ορμόνη, που παράγεται από τον πρόσθιο λοβό τής υπόφυσης. Αν είναι ανεπαρκής η έκκρισή της εμφανίζεται καθυστέρηση τής εφηβείας και τής ανάπτυξης. Αυτή η ορμόνη επηρεάζει τις ωοθήκες τής γυναίκας και τούς όρχεις τού άνδρα. Η πραγματική της επίδραση παρατηρείται προτού φτάσει το παιδί στην προεφηβική περίοδο τής ζωής του.
Σκεφτείτε τώρα, ότι η υπόφυση ενεργοποιείται και παράγει όλες αυτές τις ορμόνες στον οργανισμό μέσω τού ηλιακού φωτός! Χωρίς το ηλιακό φως και τις υπεριώδεις ακτίνες του, οι ορμόνες που αναφέρονται παραπάνω, δεν εκκρίνονται φυσιολογικά. Αποτέλεσμα: εξασθένιση τού οργανισμού λόγω υπολειτουργίας του και εμφάνιση ασθενειών. Έτσι, όσο κι αν φανεί παράξενο ή υπερβολικό σε πολλούς, τα γυαλιά ηλίου είναι το κύριο αίτιο όλων των παθολογικών καταστάσεων, που είδαμε παραπάνω, λόγω τής υπολειτουργίας τής υπόφυσης και τής μειωμένης έκκρισης ορμονών.
Η σερετονίνη είναι μία ακόμα ορμόνη νευροδιαβιβαστής, που ρυθμίζεται ακολουθώντας την κίνηση τού Ήλιου, όταν εκείνος μεσουρανεί κατά το μεσημέρι και όταν οι ακτίνες του εισέρχονται στον οργανισμό μας. Η σερετονίνη ρυθμίζει το θυμό, τη θλίψη, τη νευρικότητα, την ψυχική διάθεση, τη θερμοκρασία τού σώματος, τον ύπνο, την λίμπιντο, την όρεξη, την πέψη, το μεταβολισμό και πολλές ακόμα λειτουργίες. Παίζει ρόλο στην ανάπλαση των ηπατικών κυττάρων και δρα ως μιτογόνο (διεγείρει τη μίτωση - γέννηση των νέων κυττάρων) σε όλο το σώμα. Η αποτυχημένη κυτταρική διαίρεση αποτελεί κύρια αιτία καρκίνου. Ο Ήλιος και οι υπεριώδεις ακτίνες του είναι ο βασικός ρυθμιστής τής ορμόνης αυτής. Σκεφτείτε λοιπόν, τι συμβαίνει μέσα μας όταν μπλοκάρονται οι λειτουργίες όλων αυτών των ορμονών, λόγω της έλλειψης ηλιακής ακτινοβολίας και πόσο σημαντική τελικά είναι η έκθεση του σώματός μας στην ηλιακή ακτινοβολία…
Τα αντιηλιακά δεν προστατεύουν, αλλά... προξενούν καρκίνους!
Ας έρθουμε στα αντιηλιακά προϊόντα (κρέμες, λάδια, σπρέυ, λοσιόν, αντιηλιακά μαντηλάκια, κ.ά.). Εκτός τού ότι δεν αφήνουν τις ευεργετικές για την υγεία μας υπεριώδεις ηλιακές ακτίνες να εισέλθουν στον οργανισμό μας, περιέχουν ένα κοκτέιλ καρκινογόνων χημικών ουσιών πολύ επικίνδυνων για το σώμα μας. Το δέρμα μας απορροφά απ΄ ευθείας όλα αυτά τα καρκινογόνα συστατικά σα σφουγγάρι.
Η οξυβενζόνη είναι μία εξαιρετικά τοξική αντηλιακή χημική ουσία, που υπάρχει σε όλα σχεδόν τα αντηλιακά προϊόντα, ακόμα και σε κρέμες για παιδιά. Ένα μεγάλο ποσοστό τού δυτικού κόσμου έχει μολυνθεί απ΄ την ουσία αυτή. Άλλες επικίνδυνες χημικές ουσίες των αντηλιακών είναι η αβοβενζόνη, το π-αμινοβενζοϊκό οξύ, η κινοξάτη, τα σαλυκιλικά, το ανθρανιλικό μενθύλιο κ.ά.. Όλες αυτές οι χημικές ουσίες δεν έχουν ποτέ δοκιμαστεί εργαστηριακά για τη δράση τους και τις ενέργειές τους. Έτσι, είναι παντελώς άγνωστο τι προκαλούν στον οργανισμό μας. Πολλά δημοφιλή αντηλιακά ενεργοποιούν ελεύθερες ρίζες, αποτελώντας το βασικό αίτιο των καρκίνων του δέρματος.
Η οξυβενζόνη π.χ., που αναφέραμε παραπάνω, ενεργοποιείται απ΄ την υπεριώδη ακτινοβολία, η οποία διασπά τον διπλό δεσμό της παράγοντας δύο περιοχές ελεύθερων ριζών. Οι ρίζες αυτές με τη σειρά τους οξειδώνονται αλλοιώνοντας τα λίπη, τις πρωτεΐνες και το DNA των κυττάρων. Αποτέλεσμα: αλλοίωση και γήρανση τού δέρματος, αλλά και ανάπτυξη καρκινογόνων κυττάρων. Τα κρούσματα των καρκίνων τού δέρματος έχουν αυξηθεί κατακόρυφα από τότε, που τα αντιηλιακά χρησιμοποιούνται μαζικά. Τυχαίο; δε νομίζω… Αυτό θα έπρεπε να βάλει σε υποψίες τούς αφελείς καταναλωτές και όχι να τούς κάνει να πασαλείβονται με ακόμα περισσότερα θανατηφόρα χημικά αντιηλιακά. Οι επικίνδυνες αυτές ουσίες περιέχονται επίσης σε καθημερινές κρέμες προσώπου, στα μεϊκάπ, στα ενυδατικά προϊόντα, στις λοσιόν και σε άλλα προϊόντα.
Πολλές έρευνες, που αποδεικνύουν την επικινδυνότητα των προϊόντων αυτών, έχουν θαφτεί στα ράφια των φαρμακοβιομηχανιών. Οdr. Gordon Ainsleigh, σε έρευνα, που έκανε στην Καλιφόρνια των Η.Π.Α., βρήκε, ότι η αύξηση καρκίνου τού μαστού έφθασε το 17% την περίοδο μεταξύ 1981 και 1992, προέρχεται σε μεγάλο ποσοστό απ΄ την αύξηση των αντηλιακών προϊόντων απ΄ τούς πάσχοντες («Beneficial Effects of Sun Exposure of Cancer Mortality», τόμος 22, 1993, σελ.132-140).

Τα αντιηλιακά προϊόντα, που πάντοτε διαφημίζονται από όμορφους και υγιείς ανθρώπους γεμάτους σφρίγος και ζωτικότητα, προσφέρουν ακριβώς το αντίθετο απ΄ αυτά που υπόσχονται, δηλαδή εξασθένιση, υπολειτουργία τού οργανισμού και χημική τοξίνωση. Η βιομηχανία παραγωγής ασθενειών, έχει φροντίσει επιμελώς, με πολύ προσπάθεια και ατελείωτη προπαγάνδα, να δημιουργήσει το μεγαλύτερο και πιο κερδοφόρο πελατολόγιο παγκοσμίως, αυτό των αρρώστων…
Παρόμοιες επιστημονικές εργασίες και έρευνες για τα αντιηλιακά προϊόντα έχουν καταθέσει πολλοί γιατροί, που έχουν συνείδηση και δεν αποτελούν φερέφωνα των φαρμακοβιομηχανιών. Οι εργασίες αυτές βρίσκονται στα αζήτητα, πεταμένες και αποσιωπημένες. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά ονόματα: Η επιδημιολόγος Marianne Berwick τού αντικαρκινικού κέντρου Memorial Sloan-Kettering τής Νέας Υόρκης, παρουσίασε μία λεπτομερή ανάλυση των στοιχείων, που αφορούν στη χρήση αντιηλιακών προϊόντων και καρκίνων του δέρματος, στο ετήσιο συνέδριο τού Αμερικανικού Συλλόγου για την Επιστημονική Πρόοδο, όπου και χλευάστηκε. Οι γιατροί Frank Garland και Cedric απ΄ το πανεπιστήμιο τής Καλιφόρνιας, το 1992 παρουσίασαν την δική τους έρευνα στο περιοδικό American Journal of Public Health, που αποδείκνυε, ότι τα αντιηλιακά αυξάνουν την επικινδυνότητα για μελάνωμα και άλλους καρκίνους. Κι αυτοί παραγκωνίστηκαν και χλευάστηκαν.
Τα αντιηλιακά έχουν επίσης ισχυρή οιστρογονική δράση επηρεάζοντας αρνητικά τη σεξουαλική υγεία των παιδιών και των ενηλίκων. Η απορρόφηση από το σώμα όλων αυτών των τοξικών χημικών ουσιών, είναι δυνατόν να επιφέρουν ανεπανόρθωτες βλάβες στον οργανισμό τού κάθε ευκολόπιστου ανθρώπου, που τα εμπιστεύεται. Άλλωστε, η επάλειψη ή η κατάποση από το στόμα μίας αντιηλιακής κρέμας είναι ένα και το αυτό, με μοναδική διαφορά, ότι η κατάποση είναι πιο αβλαβής, αφού το πεπτικό και γαστρεντερικό σύστημα θα φιλτράριζαν και θα απέβαλαν το μεγαλύτερο μέρος τού τοξικού αυτού υλικού. Όμως, το δέρμα δεν έχει αυτή την επιλογή, αφού αδειάζει όλο αυτό χημικό κοκτέιλ απ΄ ευθείας στο κυκλοφορικό σύστημα κι από κει στο ήπαρ, στους νεφρούς, στη λέμφο, στο αίμα, στην καρδιά και στον εγκέφαλο…
Κι επειδή κάποιες φορές κάποιες αλήθειες διαρρέουν απ΄ τα κέντρα αποβλάκωσης - Μ.Μ.Ε.: «Ανατρέποντας την επικρατέστερη θεωρία, ότι η ηλιοθεραπεία τις μεσημεριανές ώρες είναι επιβλαβής για την υγεία,εμπιστευτικό έγγραφο τού Βρετανικού Ερευνητικού Ιδρύματος για τον καρκίνο, που διέρρευσε στην εφημερίδα Independent, αποκαλύπτει, ότι το μαύρισμα, όταν ο ήλιος «καίει», έχει θεραπευτικές ιδιότητες (όμως χωρίς αντηλιακό!), καθώς οι κίνδυνοι είναι μικρότεροι απ΄ αυτούς, που συνεπάγεται η αποχή από την ηλιακή ακτινοβολία. Το Βρετανικό ίδρυμα, σε συνεργασία με άλλους κορυφαίους οργανισμούς υγείας υποστηρίζει στο έγγραφό του, ότι οι φόβοι των ειδικών για αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου τού δέρματος τούς έχουν... αποπροσανατολίσει, με αποτέλεσμα να συστήνουν στους λουόμενους την αποφυγή τής ηλιοθεραπείας τις απαγορευμένες ώρες (από τις 11 π.μ. έως τις 4 μ.μ.)» (6/7/2010, ethnos.gr). Εδώ επιβεβαιώνεται και ο τίτλος του άρθρου μας, που αρχικά έδειχνε υπερβολικός για πολλούς…
Ας δούμε κι αυτό: «Ο ήλιος και η βιταμίνη D μειώνουν σε σημαντικό βαθμό την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου τού μαστού στις γυναίκες. Σύμφωνα με νέα έρευνα, αν μία γυναίκα λαμβάνει βιταμίνη D από τη διατροφή της και κυρίως αρκετές “δόσεις” Ήλιου, τότε οι πιθανότητες να εμφανίσει καρκίνο τού μαστού μειώνονται κατά 43%. Οι ερευνητές μελέτησαν για περισσότερα από 10 χρόνια την υγεία 70.000 γυναικών, που η διατροφή τους ήταν πλούσια σε βιταμίνη D και διαπίστωσαν, ότι αυτό δεν είναι αρκετό. Όσες είχαν επαρκή έκθεση στον Ήλιο είχαν και λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο τού μαστού. Μία από τις θεωρίες, που κάνουν οι ερευνητές είναι, ότι μία πλούσια δίαιτα σε βιταμίνη D, μπορεί να κάνει τη διαφορά μόνο όταν υπάρχει επαρκής έκθεση στον Ήλιο» (12/12/2010, Real.gr).

Η βιταμίνη D, που προσλαμβάνουμε από τον Ήλιο, ουσιαστικά εξαλείφει τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου, καρδιακών ασθενειών, παθήσεων τού μυοσκελετικού συστήματος (όπως η οστεοπόρωση ή η σκλήρυνση κατά πλάκας), ανεβάζει τα επίπεδα τού μεταβολισμού, προλαμβάνει την κατάθλιψη και ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί και την καλύτερη άμυνά μας ενάντια σε ασθένειες (π.χ. κρυολογήματα, λοιμώξεις) και ιούς, όπως η γρίππη. Η ανεπάρκεια βιταμίνης D συνδέεται με τις παθήσεις των οστών και της σπονδυλικής στήλης (λόρδωση, κύφωση, ραχιτισμός κ.ά.), τα κατάγματα, την υπέρταση, την παχυσαρκία, τον διαβήτη, τον καρκίνο και με αύξηση του κινδύνου για καρδιακές προσβολές. Η ηλιοθεραπεία συμβάλλει στην πρόληψη και στην θεραπεία 16 τύπων καρκίνου, σύμφωνα με έρευνα, που έγινε στο Γερμανικό Αντικαρκινικό Κέντρο Ερευνών, Deutsches Krebsforschungszentrum, σε συνεργασία με ερευνητές απ΄ το Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο τού Αμβούργου και δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Carcinogenesis.
Σε αντίθεση με την πραγματικότητα, η βιομηχανία αντιηλιακών, γυαλιών και φαρμάκων εκμεταλλεύεται στο έπακρο την κινδυνολογία, που σκορπούν οι εντολοδόχοι της «ειδικοί» και τα παπαγαλάκια τους στις μάζες, για τη δήθεν επικινδυνότητα τής ηλιοθεραπείας. Ουσιαστικά, η παθολογία δημιουργείται αρχικά από τα γυαλιά ηλίου με το μπλοκάρισμα της υπόφυσης και των ορμονών της και μετά επιδεινώνεται από τις αντηλιακές κρέμες και τα φάρμακα, με την γενική τοξίνωση του οργανισμού. Κι επειδή όλα στο εμπόριο είναι αλυσίδα: οι εταιρείες καλλυντικών δασκαλεύουν και χρηματίζουν τούς γιατρούς (δερματολόγους, αλλεργιολόγους κ.ά.), οι γιατροί τα υπογράφουν ως «ειδικοί», οι δημοσιογράφοι τα ανακοινώνουν στα Μ.Μ.Ε. ετοιμάζοντας τις μάζες, οι μάζες υπνωτισμένες τα καταναλώνουν και αρρωσταίνουν χωρίς να γνωρίζουν το γιατί, οι γιατροί των λοιπών ειδικοτήτων παραλαμβάνουν τούς νέους πελάτες τους, για ν΄ ακολουθήσουν εξετάσεις επί εξετάσεων, εισαγωγές σε νοσοκομεία, φαρμακευτικές θεραπείες, ακτινοβολίες, χειρουργικές επεμβάσεις κ.ά..
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι κάθε χρόνος που περνάει, υπάρχει σε όλο τον κόσμο αυξητική τάση όλων των παθήσεων και των ασθενειών, σε σημείο ανησυχίας. Για το πρώτο εξάμηνο του 2010 στη χώρα μας υπάρχει αύξηση 18% σε εισαγωγές ασθενών στα νοσοκομεία! Και όσο το μακάβριο πελατολόγιο μεγαλώνει, τόσο οι φαρμακευτικές εταιρείες τρίβουν τα χέρια τους και γεμίζουν τις τσέπες τους.
Άλλωστε, οι φαρμακοβιομηχανίες και οι εντολοδόχοι τους γιατροί δεν θέλουν για κανένα λόγο να θεραπεύσουν ριζικά καμία πάθηση. Απ΄ την πρώτη στιγμή τής εμφάνισής τους στην ανθρωπότητα, βασικό τους κίνητρο ήταν ο πλουτισμός τους μέσω της δημιουργίας πελατολογίου αρρώστων, που θα μεγάλωνε συνεχώς στο μέλλον, μέσω τής αλόγιστης χρήσης χημικών φαρμάκων, ακτινοβολιών (διαγνωστικά και θεραπευτικά) και εγχειρήσεων, μέθοδοι, που απλά καταστέλλουν κάθε ασθένεια και στην ουσία προκαλούν νέες βαθύτερες και πιο επικίνδυνες ασθένειες (βλ. Φαρμακοβιομηχανίες: Η παγκόσμια απειλή). Έτσι, διατυμπανίζοντας τούς δήθεν κινδύνους τής ηλιοθεραπείας και τα οφέλη τής χρήσης γυαλιών ηλίου και αντιηλιακών προϊόντων, οι φαρμακοβιομηχανίες μερίμνησαν, ώστε να αυξηθούν τα κρούσματα πολλών και διαφόρων χρόνιων ασθενειών. Οι φαρμακοβιομηχανίες έχουν επιστημονικοποιήσει τις αρχές τής εξαπάτησης των μαζών. Έτσι, οι πλείστοι εκ των ανθρώπων αυτού του πλανήτη σε κάποια στιγμή τής ζωής τους θα εμφανίσουν μία ή περισσότερες σοβαρές ασθένειες και το αίτιο θα είναι πολύ καλά καλυμμένο. Τα δήθεν «αθώα» γυαλιά ηλίου και τα δήθεν «προστατευτικά» αντιηλιακά προϊόντα, έχουν προκαλέσει πραγματική κρυφή πανδημία…
Οι υπεριώδεις ακτίνες, που τόσο πολύ δαιμονοποιήθηκαν στις μέρες μας, διεγείρουν τον θυρεοειδή προάγοντας την παραγωγή των θυρεοειδών ορμονών, αυξάνοντας τον βασικό μεταβολικό ρυθμό τού οργανισμού μας. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη μυϊκή ανάπτυξη, την καύση λίπους, τη σκελετική ανάπτυξη με τη δημιουργία τής τόσο απαραίτητης βιταμίνης D, καθώς και τη διανοητική ανάπτυξη. Επίσης, οι υπεριώδεις ακτίνες μειώνουν την αρτηριακή πίεση, μειώνουν την χοληστερίνη, αυξάνουν τα αποθέματα γλυκογόνου στο ήπαρ, ρυθμίζουν το σάκχαρο τού αίματος, αυξάνουν τη μυϊκή δύναμη, την αντοχή, την περιεκτικότητα τού αίματος σε οξυγόνο, βελτιώνουν τα αποθέματα ενέργειας και την αντίσταση τού οργανισμού σε λοιμώξεις (με την αύξηση των λεμφοκυττάρων και των φαγοκυττάρων), αυξάνουν τις σεξουαλικές ορμόνες, αυξάνουν την αντοχή μας στο στρες, αυξάνουν την καλή διάθεση και μειώνουν την κατάθλιψη
Οι πληθυσμοί των βόρειων χωρών τού πλανήτη μας, που ζουν κάτω απ΄ την έλλειψη τής ηλιακής ακτινοβολίας, έχουν υψηλότερα ποσοστά κόπωσης, νόσησης, αϋπνίας, κατάθλιψης, και αυτοκτονιών, σε σχέση με τούς πληθυσμούς των χωρών τού νότου. Επίσης, οι βόρειοι ζουν κατά μέσο όρο, πολύ λιγότερα χρόνια απ΄ ότι ζουν οι νότιοι πληθυσμοί.
Τα κρούσματα μελανώματος στις Βρετανικές νήσους και στις Σκανδιναβικές χώρες είναι δέκα φορές περισσότερα σε σχέση με αυτά των νοτίων χωρών της Μεσογείου, σύμφωνα με τις στατιστικές! Οι υπεριώδεις ακτίνες ενεργοποιούν μία σημαντική ορμόνη τού δέρματος, την σολιτρόλη, η οποία επηρεάζει και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και πολλά ρυθμιστικά κέντρα τού ανθρώπινου οργανισμού. Επίσης, η αιμοσφαιρίνη χρειάζεται τις υπεριώδεις ακτίνες, προκειμένου να δεσμευτεί το οξυγόνο, που είναι άκρως απαραίτητο για την αναπνοή και τη ζωή των κυττάρων. Δηλαδή, τελείως αντίθετα απ΄ όσα μάς συμβουλεύουν τα τελευταία χρόνια οι «ειδικοί»…
Κατά συνέπεια η έλλειψη έκθεσης στον Ήλιο και στις υπεριώδεις ακτίνες του, ενοχοποιείται για όλες σχεδόν τις παθήσεις, συμπεριλαμβανομένου τού καρκίνου τού δέρματος, αλλά και άλλων τύπων καρκίνου!
«Οι άνθρωποι, που βγαίνουν τακτικά για βόλτα τα Σαββατοκύριακα απολαμβάνοντας τον Ήλιο, βοηθάνε το δέρμα τους να προστατευτεί από τον καρκίνο, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα. Οι ερευνητές, υπό την καθηγήτρια επιδημιολογίας Τζούλια Νιούτον Μπίσοπ τού πανεπιστημίου τού Leeds, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ευρωπαϊκό περιοδικό για θέματα καρκίνου “European Journal of Cancer”, σύμφωνα με τη βρετανική “Telegraph”, μελέτησαν τον τρόπο, που η έκθεση στον Ήλιο αυξάνει τον κίνδυνο για εμφάνιση τού επικίνδυνου μελανώματος στο δέρμα. Ανακάλυψαν, ότι όσοι άνθρωποι περνάνε στον ήλιο τέσσερις έως πέντε ώρες κάθε μέρα στη διάρκεια τού Σαββατοκύριακου, είναι λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν όγκους. Η ανακάλυψη φαίνεται να ανατρέπει, σε ένα βαθμό, την πεποίθηση των ειδικών, ότι η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία οπωσδήποτε αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο τού δέρματος» (6/12/2010, Νέα-tv).
Η έκθεση στο τόσο ευεργετικό φως τού Ήλιου κατά τούς καλοκαιρινούς μήνες είναι ο μοναδικός λόγος, για τον οποίο τα καλοκαίρια δεν αρρωσταίνουμε. Άλλωστε, όλες οι επιδημίες και οι εξάρσεις των ασθενειών εμφανίζονται το χειμώνα, οπότε υπάρχει μειωμένη ηλιοφάνεια. Ζούμε σε μια χώρα τόσο φυσικά ευνοημένη απ΄ την ηλιοφάνεια. Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε, ότι 10-20 λεπτά ημερήσιας έκθεσης όλου τού σώματός μας στον Ήλιο ακόμα και των γεννητικών οργάνων μας (ανάλογα με το αν το δέρμα μας είναι πιο λευκό ή πιο σκούρο) τις καυτές ώρες της ημέρας (!) χωρίς γυαλιά ηλίου και αντιηλιακές κρέμες, μπορούν να μας εξασφαλίσουν άριστη ψυχική και σωματική υγεία. Αντίθετα, η χρήση γυαλιών και αντιηλιακών προϊόντων, το μόνο που θα επιφέρουν σ΄ εμάς είναι εξασθένηση και αρρώστειες και στις φαρμακευτικές υπέρογκα κέρδη με την αύξηση του μακάβριου πελατολογίου τους.

Τ΄ αστέρια τής showbiz δεν λάμπουν... Ακολουθώντας τις επιταγές τής μόδας κρύβονται κι αυτοί μέσα στα τεχνητά σκοτάδια των γυαλιών τους, να μην τούς βλέπουν οι συνάνθρωποί τους, αλλά και ο Ήλιος. Η μόδα στην υπηρεσία των βιομηχάνων της αρρώστειας…
Όλοι οι σημερινοί άνθρωποι ζούμε κάτω απ΄ τις επιταγές της μόδας μέσα στο τεχνητό σκοτάδι των αντιηλιακών γυαλιών μας, σαν τυφλοπόντικες, έχοντας μετατρέψει την ημέρα και το φως της σε τεχνητή νύχτα. Ο αγαθός, πατέρας μας και ζωοδότης Ήλιος στέκεται αγέρωχα εκεί ψηλά δαιμονοποιημένος, προκαλώντας μας πλέον φόβο και αποστροφή. Γι΄ αυτό φρόντισαν αρχικά οι θρησκείες, που δαιμονοποίησαν τον Ήλιο και τον απομάκρυναν από εμάς.
Στις μέρες μας, το τελειωτικό χτύπημα κατά τού αποκαθηλωμένου θεού και της υγείας μας, το δίνουν οι έμποροι τής ασθένειας γιατροί και οι γνωστοί παπαγάλοι τού συστήματος δημοσιογράφοι και διαφημιστές, πάντοτε με εντολές των αφεντικών τους, τις φαρμακευτικές εταιρείες. Όλοι αυτοί έχουν καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια να κάνουν το άσπρο - μαύρο παραποιώντας την αλήθεια, που κρύβουν και παραποιούν επιμελημένα.
Είθε κάποια στιγμή η ανθρωπότητα ν΄ απαλλαγεί απ΄ τις παράλογες αυτές δεισιδαιμονίες και να γυρίσει πίσω στις ζεστές θεραπευτικές ακτίνες τού Ηλίου.
πηγη. http://spiritscience.gr

Επιστημονική Έρημος: Χημειοθεραπεία – ακτινοβολίες: Αναπόδεικτες, αναποτελεσματικές και επικίνδυνοι μέθοδοι

noreply@blogger.com (antirix) — Thu, 02 Jul 2015 10:38:00 +0000

Χημειοθεραπεία – ακτινοβολίες:
Αναπόδεικτες, αναποτελεσματικές
και επικίνδυνοι μέθοδοι

Όχι μόνον δέν ωφελούν τους καρκινοπαθείς,
αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις
μειώνουν και τη διάρκεια τής επιβίωσής τους

Έγραψε στις 26.04.2013 ο διατροφολόγος Δημόπουλος Μάριος

«Ο πόλεμος τού καρκίνου είναι ένας σωρός από περιττώματα».
Dr. James Watson, νομπελίστας, ένας από αυτούς,
που ανακάλυψαν τη διπλή έλικα τού DNA.

«Η χημειοθεραπεία είναι στην καλύτερη περίπτωση βλακεία και στη χειρότερη έγκλημα. Έχουν ανακαλυφθεί πολλές εναλλακτικές θεραπείες τού καρκίνου και όλες καταπολεμήθηκαν με μια μεθοδικότητα, που θυμίζει Γκεστάπο».
Dr. Atkins, o πασίγνωστος γιατρός, που εφεύρε τη δίαιτα Άτκινς
και εφάρμοζε εναλλακτικές θεραπείες.

«Πρέπει να μάθουν όλοι, ότι ο πόλεμος κατά τού καρκίνου
είναι σε μεγάλο βαθμό απάτη».
Dr. Linus Pauling, δυο φορές τιμηθείς με βραβείο Νόμπελ.

«Οι μόνοι άνθρωποι, που ευεργετούνται από τη σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου είναι οι άνθρωποι, που δουλεύουν για τη σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου. Σε όλο τον κόσμο η σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου -που ανένδοτα αρνείται να αναγνωρίσει το γεγονός, ότι το 80% των καρκίνων μπορεί να προληφθεί ή αρνείται να ερευνήσει τις πολλές νέες εναλλακτικές θεραπείες- προστατεύεται από τον νόμο. Στις περισσότερες δυτικές χώρες είναι τώρα πραγματικά παράνομο να προσφέρεις μια θεραπεία για καρκίνο, που μπορεί να δουλεύει. Οι αρχές αδυσώπητα καταδιώκουν αυτούς, που προσφέρουν νέες και πιθανόν αποτελεσματικές και μή τοξικές θεραπείες».
Dr. Vernon Coleman, διάσημος βρετανός γιατρός και συγγραφέας.

Η χημειοθεραπεία και η θεραπεία με ακτινοβολία είναι τοξικές, σκοτώνουν και τα υγιή κύτταρα τού ασθενούς καταβάλλοντας το ανοσοποιητικό του σύστημα σε αντίθεση με τις εναλλακτικές θεραπείες τού καρκίνου, που προσπαθούν να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα, ώστε αυτό να νικήσει τον καρκίνο. Με τη χημειοθεραπεία και τη θεραπεία με ακτινοβολία αντί οι ασθενείς να πεθαί- νουν από καρκίνο χάνουν τη ζωή τους από πνευμονία ή άλλες συνηθισμένες λοιμώξεις.

Το πλεονέκτημα τής χρήσης φυσικών θεραπειών είναι ξεκάθαρο. Δέν βλά- πτουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Στην πραγματικότητα, με το να ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα προστατεύουν από την επανεμφάνιση τού καρκίνου.

Από τη δεκαετία τού 1950 έχουν συσσωρευτεί αποδείξεις, ότι η εγχείρηση, η ακτινοβολία και η χημειοθεραπεία είναι πολύ λιγότερο αποτελεσματικές απ’ ό,τι το κοινό αφήνεται να πιστεύει.

Ο δημοσιογράφος Daniel Greenberg, γράφοντας στην Columbia Journalism Review το 1975, έκανε την αποκάλυψη, ότι τα ποσοστά επιβίωσης από καρκίνο από τη δεκαετία τού 1950 δέν έχουν βελτιωθεί κι ότι οι βελτιώσεις από το 1930 ώς το 1950 ήταν κυρίως συνέπεια τής βελτιωμένης νοσηλείας στα νοσοκομεία. Ο Greenberg ανέφερε, ότι ακόμα και οι ισχύουσες βελτιώσεις ήταν πάρα πολύ μικρές κι ότι δέν είχαν υπάρξει σημαντικοί πρόοδοι στη θεραπεία των σπουδαιότερων μορφών καρκίνου. Συγκεκριμένα είδη τής ασθένειας, όπως ο καρκίνος τού πνεύμονα και τού παγκρέατος, παρέμειναν ουσιαστικά αθεράπευτα με τα συμβατικά μέσα. Ο Greenberg βρήκε, ότι μετά την εισαγωγή τής χημειοθεραπείας, το ποσοστό επιβίωσης των ανθρώπων με συγκεκριμένους καρκίνους στην πραγματικότητα, φάνηκε, ότι μειώθηκε.

Χρόνια πριν, το 1969, ο dr. Hardin Jones είχε ήδη δώσει στη δημοσιότητα μια σοκαριστική αναφορά στο τεύχος τού Science Writers Convention, τού οποίου χορηγός ήταν η American Cancer Society. Ο dr. Jones, καθηγητής ιατρικής φυσικής από το πανεπιστήμιο τής Καλιφόρνιας στο Berkeley και ειδικός στη στατιστική και στις επιδράσεις τής ακτινοβολίας και των φαρμάκων, συμπέρανε, ότι «οι κοινές κακοήθειες δείχνουν ένα παρόμοιο ποσοστό θανάτου είτε θεραπευμένες είτε μή θεραπευμένες». Συνέχισε να βρίσκει θεμελιώδη ελαττώματα στις μεθόδους ιατρικής μέτρησης και ανέφερε: «Υπάρχει η πιθανότητα, ότι η θεραπεία κάνει τη μέση κατάσταση χειρότερη».

Εξ ίσου αποκαλυπτικός είναι και ο dr. Charles Moertal της κλινικής Mayo. Ο Moertal παραδέχθηκε σε ομιλία του στο National Cancer Institute Clinical Center Auditorium στις 18 Μαΐου του 1972, ότι οι συμβατικές μέθοδοι θεραπείας τού καρκίνου «είναι γεμάτες από κινδύνους, παρενέργειες και πρακτικά προβλήματα. Και ύστερα από αυτό το τίμημα, που πληρώνουν όλοι οι ασθενείς, στους οποίους παρέχουν θεραπεία, μόνο μια μικρή ομάδα ανταμείβεται με μια προσωρινή περίοδο συνηθισμένης ελλειπούς οπισθοχώρησης τού όγκου…Οι δικές μας αποδεκτές και παραδοσιακές θεραπευτικές προσπάθειες αποφέρουν μια
αποτυχία σε ποσοστό 85%… Μερικοί ασθενείς με γαστρεντερικό καρκίνο μπορεί να έχουν πολύ μακρύτερη επιβίωση χωρίς κάποια θεραπεία».(1)

Ο νομπελίστας James Watson (φωτογραφία), που ήταν ένας από αυτούς που ανακάλυψαν τη διπλή έλικα του DNA, σχολίασε καυστικά ότι ο πόλεμος τού καρκίνου είναι «ένας σωρός από περιττώματα».(2)

Η απάτη τής θεραπείας με ακτινοβολία

Σε ένα δημοσίευμα στο Science News τον Αύγουστο του 1998, που αποτελεί επιθεώρηση δεδομένων τριάντα χρόνων, αποδεικνύεται, ότι η ακτινοβολία μειώνει τις πιθανότητες επιβίωσης των ασθενών. Στο δημοσίευμα αυτό αναγράφονται τα εξής: «Δεδομένα από εννιά μελέτες δείχνουν, ότι η θεραπεία με ακτινοβολία ύστερα από εγχείρηση στην πραγματικότητα μειώνει τις πιθανότητες επιβίωσης πολλών ασθενών… Τα ποσοστά επιβίωσης δυο χρόνια μετά την εγχείρηση ήταν 48% γι’ αυτούς, που έκαναν θεραπεία με ακτινοβολία, και 55% για τους ασθενείς, που υποβλήθηκαν μόνο σε χειρουργική επέμβαση».(3)

Η θεραπεία με ακτινοβολία έχει καθιερωθεί χωρίς να εξεταστεί επισταμένως σε σύγκριση με μή θεραπεία. Σε λίγες εξετάσεις, που συνέκριναν τη θεραπεία με ακτινοβολία με μή θεραπεία, σύμφωνα με τον dr. Hardin Jones, «τον περισσότερο καιρό δέν κάνει την παραμικρή διαφορά αν η μηχανή είναι ανοικτή ή όχι». Ο dr. Jones προχωρά ακόμα παραπέρα λέγοντας: «Οι μελέτες μου έχουν αποδείξει αναμφισβήτητα, ότι τα αθεράπευτα θύματα τού καρκίνου στην πραγματικότητα ζουν τέσσερις φορές περισσότερο».(4)

Είναι αδύνατο να δοθεί υψηλής δόσης ακτινοβολία, συνήθως από ακτίνες γάμμα από κοβάλτιο-60, χωρίς να καταστραφούν τα φυσιολογικά κύτταρα, να προκληθεί φλεγμονή, ναυτία, καταστροφή τού μυελού των οστών και καταστολή τού ανοσοποιητικού συστήματος.(5) Αν το τελευταίο οδηγήσει σε θανατηφόρα μόλυνση, η αιτία τού θανάτου θα καταχωρηθεί ως οφειλόμενη στη μόλυνση όχι στην ακτινοβολία ή στον καρκίνο. Η ακτινοβολία δέν ξεχωρίζει μεταξύ καρκινικών ή υγιών κυττάρων.

Καθημερινά πλήθος ανδρών με καρκίνο τού προστάτη υποβάλλονται σε ακτινοβολία, αλλά κανείς δέν τους ενημερώνει για τα πενιχρά της αποτελέσματα στο συγκεκριμένο τύπο καρκίνου, αλλά και για τον κίνδυνο, που μπορεί να προκαλέσει μια τέτοια θεραπεία. Η θεραπεία με ακτινοβολία, που αποτελεί ρουτίνα για τα πρωταρχικά στάδια τού καρκίνου τού προστάτη, μπορεί στην πραγματικότητα να επιταχύνει την εξέλιξη τού καρκίνου στο 90% των καρκινοπαθών. Τα καρκινικά κύτταρα τού προστάτη μπορούν να διπλασιαστούν σε λιγότερο από ένα με δυο μήνες μετά από θεραπεία με ακτινοβολία, ενώ τα καρκινικά κύτταρα, όταν δέν γίνεται θεραπεία με ακτινοβολία, χρειάζονται τέσσερα χρόνια, για να διπλασιαστούν. Παρόμοια, θα πάρει πάνω από είκοσι χρόνια για τα καρκινικά κύτταρα, στα οποία δέν γίνεται ακτινοβολία, να πολλαπλασιαστούν πέντε φορές, αλλά, αν γίνει θεραπεία με ακτινοβολία μπορεί να πολλαπλασιαστούν πέντε φορές μέσα σε μόλις έξι μήνες, σαράντα φορές δηλαδή, γρηγορότερα.(6)

Η θεραπεία επίσης με ακτινοβολία αυξάνει τον κίνδυνο για ανάπτυξη αναπνευστικού καρκίνου γύρω στις 2,7 φορές, για γυναικείους δε γεννητικούς καρκίνους τής μήτρας και των ωοθηκών γύρω στις 2,4 φορές.(7).

Σε μια μελέτη τού πανεπιστημίου τής Οξφόρδης βρέθηκε, ότι πολλές γυναίκες, που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με ακτινοβολία, πέθαναν από καρδιακή προσβολή, διότι η καρδιά τους εξασθένησε με τη θεραπεία.(8)

Ο dr. John Richardson αποκαλύπτει τα εξής: «Έχω δει ασθενείς, που έχουν μείνει παράλυτοι, λόγω ακτινοβολίας με κοβάλτιο… Νικήσαμε τον καρκίνο τους, αλλά ο χειρισμός με ραδιενέργεια ήταν τέτοιος, που δέν μπορούν να περπατήσουν… Είναι το κοβάλτιο, που σκοτώνει, όχι ο καρκίνος».(9)

Ο καθηγητής στη Σχολή Δημόσιας Υγείας τού πανεπιστημίου Harvard John Cairns αποκάλυψε στο Scientific American,(10) ότι η θεραπεία με ακτινοβολία δέν έχει αποτέλεσμα, διότι η υψηλή δόση ακτίνων X, που είναι αναγκαία, για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα, θα σκότωνε και τον ασθενή.

Η απάτη τής χημειοθεραπείας

Δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό στο ευρύ κοινό –εσκεμμένα βέβαια–, ότι η χημειοθεραπεία είναι αποτελεσματική στο 2% των περιπτώσεων τού καρκίνου, όπως αναφέρεται στο περιοδικό Scientific American. Ο γιατρός John Cairns, ένας διαπρεπής βιοστατιστικολόγος και καθηγητής μικροβιολογίας στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Harvard τόνισε, ότι «για την πλειοψηφία των καρκίνων, που παρουσιάζονται σε μεγαλύτερους ασθενείς, τα αποτελέσματα τής χημειοθεραπείας είναι πολύ περισσότερο αμφιλεγόμενα».(11)

Το 1993 δημοσιεύθηκαν στο Journal of the National Cancer Institute τα αποτελέσματα μιας μεγάλης μελέτης, που εξέταζε την αποτελεσματικότητα τής χημειοθεραπείας για όλες τις μορφές καρκίνου. Τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά. Η χημειοθεραπεία ήταν αποτελεσματική μόνο στο 3% των περιπτώσεων, ενώ ένα άλλο 4% των ασθενών είχαν μια σημαντική παράταση τής ζωής τους. Με άλλα λόγια, στην καλύτερη των περιπτώσεων μόνο το 7% των ασθενών ευεργετήθηκαν από τη χημειοθεραπεία.

Ο D. Schmahl παραθέτει στατιστικές, που αποδεικνύουν ότι η χημειοθεραπεία είναι αναποτελεσματική στο 80% των κακοήθων όγκων, και ιδίως στους καρκίνους, που εμφανίζονται πολύ συχνά, όπως των πνευμόνων, τού μαστού, τού παχέος εντέρου, τού παγκρέατος και τής ουροδόχου κύστης.(12)

Ομοίως και ο dr. John Trelford τού Τμήματος Μαιευτικής και Γυναικολογίας τού Ohio State University Hospital ομολογεί: «Αυτή τη στιγμή η χημειοθεραπεία για τους γυναικολογικούς όγκους δέν φαίνεται να αυξάνει το προσδοκώμενο μήκος τής ζωής εκτός από σποραδικές περιπτώσεις. Το πρόβλημα με το παράλογο τής χημειοθεραπείας δέν είναι μόνο η μειωμένη αποτελεσματικότητα των φαρμάκων, αλλά επίσης και η μείωση τής αντίστασης των ασθενών στα καρκινικά κύτταρα, κάτι, που οφείλεται στην τοξικότητα των φαρμάκων».

Οι συμβατικές μέθοδοι θεραπείας όχι μόνο δέν ωφελούν τους καρκινοπαθείς στις περισσότερες περιπτώσεις, αλλά μειώνουν και τη διάρκεια τής επιβίωσής τους. Ο καθηγητής ιατρικής στο πανεπιστήμιο τής Καλιφόρνιας στο Berkeley, dr. Hardin Jones, τεκμηρίωσε τη θέση του σε ένα συνέδριο τής Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, ότι «οι ασθενείς, που δέν υποβάλλονται σε καμμιά αγωγή, δέν πεθαίνουν νωρίτερα από τους ασθενείς, στους οποίους εφαρμόζεται η συμβατική θεραπεία και πολλές φορές ζουν περισσότερο».

Ακόμα μια άλλη πλάνη ανέτρεψε με δεδομένα ο dr. Ulrich Abel, ένας ογκολόγος και βιοστατιστικολόγος τού Ινστιτούτου Επιδημιολογίας και Βιομετρικής στο πανεπιστήμιο τής Χαϊδελβέργης στη Γερμανία. Μέλος τού κατεστημένου τού καρκίνου, όπως πολλοί άλλοι, είχε πιστέψει, ότι η χημειοθεραπεία, ακόμα και όταν δεν θεράπευε, τουλάχιστον παρέτεινε τη ζωή. Αντίθετα, ο dr. Abel βρήκε, ότι «μια σοβαρή και αμερόληπτη ανάλυση τής βιβλιογραφίας έχει σπάνια αποκαλύψει οποιεσδήποτε θεραπευτικές επιτυχίες… Δέν υπάρχει απόδειξη για την πλειοψηφία των καρκίνων, ότι η θεραπεία με αυτά τα φάρμακα ασκεί οποιαδήποτε θετική επίδραση στην επιβίωση ή στην ποιότητα τής ζωής».(13-15)

Ο Abel ονόμασε τη χημειοθεραπεία για την πλειοψηφία των καρκίνων μια «επιστημονική έρημο» συνοψίζοντας τα ευρήματά του με μια λέξη: «Φρίκη».

Σε μια μελέτη-ορόσημο για την επιβίωση από καρκίνο, που δημοσιεύτηκε στο New England Journal of Medicine το 1986, ο γιατρός John Bailar, πρώην εκδότης τού Journal of the National Cancer Institute, ανέφερε ανησυχητικά ευρήματα, που συνεχίζουν να επικρατούν σήμερα: «Τα ποσοστά τής θνησιμότητας έχουν δείξει αργή και σταθερή αύξηση εδώ και μερικές δεκαετίες και δέν υπάρχει απόδειξη μιας πρόσφατης καθοδικής τάσης. Με αυτή την κλινική έννοια χάνουμε τη μάχη κατά τού καρκίνου». Χαρακτήρισε την επιστράτευση τού καρκίνου ως «αποτυχία». «Το κύριο συμπέρασμα, έγραψε, που εξάγουμε, είναι, ότι 35 χρόνια έντονης προσπάθειας εστιασμένης κυρίως στη βελτίωση τής θεραπείας πρέπει να θεωρηθεί μια αποτυχία».

Δέχτηκε την επίθεση από το National Cancer Institute για αυτή τη δημόσια κριτική του.(16) Ο Bailar έγραψε ένα άλλο άρθρο με τίτλο «Cancer Undefeated» (Καρκίνος Αήττητος), που δημοσιεύθηκε στην έκδοση τού Μαΐου τού 1997 τού New England Journal of Medicine. Σε αυτό το άρθρο παρουσίασε παρόμοια νέα.

Σε ένα άρθρο, που δημοσιεύθηκε στο Scientific American, οι συγγραφείς ανέφεραν: «Εκτός από την επιτυχία με την ασθένεια τού Hodgkin, την παιδική λευχαιμία και μερικούς άλλους καρκίνους δέν είναι δυνατόν να εντοπιστεί οποιαδήποτε ξαφνική αλλαγή στα ποσοστά θανάτου από τους μεγαλύτερους καρκίνους, που μπορούν να αποδοθούν στη χημειοθεραπεία».(17)

Ανάλυση πάνω από εκατό κλινικών δοκιμών, που χρησιμοποιούσαν χημειοθεραπεία ως μόνη θεραπεία σε ασθενείς με καρκίνο τού μαστού, δέν βρήκαν οφέλη, αλλά σημαντική βλάβη από τη χημειοθεραπεία στους μετεμμηνοπαυσιακούς ασθενείς.(18)

Η dr. Rose Kushner ανέφερε, ότι τα τοξικά φάρμακα «στην κυριολεξία κάνουν τους υγιείς ανθρώπους άρρωστους» κι ότι έχουν «μηδαμινό όφελος για την πλειοψηφία των γυναικών, που αναπτύσσουν καρκίνο τού μαστού».(19) Μερικά στοιχεία δείχνουν, ότι η χημειοθεραπεία στην πραγματικότητα μικραίνει τη ζωή των ασθενών με καρκίνο τού μαστού.(20)

Νεκροψίες εξ άλλου έχουν δείξει, ότι πολλοί ασθενείς πέθαναν από τη χημειοθεραπεία, προτού προλάβει να τους σκοτώσει ο όγκος.(21) Πολλά αντικαρκινικά φάρμακα έχουν προκαλέσει το θάνατο, όπως το 5-Fu (5-Fluorovracil), που κοροϊδευτικά το αποκαλούν «5 Feet Under», δηλαδή πέντε πόδια κάτω, εννοείται από το χώμα.

Όλα αυτά έκαναν τον πρώην πρόεδρο τής Αμερικανικής Χημικής Κοινότητας, Alan C. Nixon, να δηλώσει: «Είναι ακατανόητο για μένα πώς οι γιατροί αγνοούν το ξεκάθαρο γεγονός, ότι η χημειοθεραπεία κάνει περισσότερο κακό από ό,τι καλό».Ο D.L. Morton αναφέρει: «Η χημειοθεραπεία είναι μή ικανοποιητική. Οι ανταποκρίσεις είναι σπάνια ολοκληρωμένες, τα ποσοστά πεντάχρονης επιβίωσης (για μεταστατικό μελάνωμα) είναι λιγότερα από 5% και τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα είναι τοξικά και ακριβά».(22)

Ένας διακεκριμένος επιστήμονας από το πανεπιστήμιο τού Winsconsin, ο Johan Bjorksten, έχει δείξει, ότι η χημειοθεραπεία καταστρέφει το ανοσοποιητικό σύστημα πέρα από σημείο επιστροφής, κάτι, που αυξάνει τον κίνδυνο για πρώιμο θάνατο από μολύνσεις και άλλους καρκίνους σε αυτούς τους ανοσοποιητικά κατεσταλμένους ανθρώπους.(23)

Σύμφωνα με μια εξονυχιστική επιθεώρηση τής βιβλιογραφίας, δέν έχει υπάρξει καμμιά βελτίωση στη θνησιμότητα τού καρκίνου από το 1952 ώς το 1985.(24) Οι συγγραφείς τής επιθεώρησης αυτής αναφέρουν: «Οι αποδείξεις έχουν συσσωρευτεί και δείχνουν, ότι η θεραπεία τού καρκίνου είναι ουσιαστικά μια αποτυχία». Ο μέσος καρκινοπαθής έχει μόνο 60% πιθανότητα να επιβιώσει τα επόμενα πέντε χρόνια – λίγο καλύτερα από τα ποσοστά επιβίωσης πριν από τριάντα χρόνια. Πολλοί επιστήμονες διακηρύσσουν, ότι η επιτυχία από τη χημειοθεραπεία και τη θεραπεία με ακτινοβολία έχει μείνει στάσιμη κι ότι πρέπει να εξετάσουμε εναλλακτικές θεραπείες.(25)

Το 2004, 563.000 Αμερικανοί πέθαναν από καρκίνο ή 1.544 άνθρωποι την ημέρα. Ο πρόεδρος τής Αμερικής Richard Nixon, κήρυξε τον «πόλεμο κατά τού καρκίνου» στις 23 Δεκεμβρίου τού 1971. Ο Nixon με αυτοπεποίθηση διακήρυξε, ότι θα έχουμε μια θεραπεία για τον καρκίνο μέσα σε πέντε χρόνια, δηλαδή το 1976. Ωστόσο, το 1991, μια ομάδα εξήντα γνωστών γιατρών και επιστημόνων έκαναν μια συνέντευξη τύπου, για να πουν στο κοινό, ότι: «Το κατεστημένο τού καρκίνου προκαλεί σύγχυση στο κοινό με τους επαναλαμβανόμενους ισχυρισμούς, ότι νικάμε τον πόλεμο κατά τού καρκίνου… Η ικανότητά μας να θεραπεύουμε τους περισσότερους καρκίνους δέν έχει βελτιωθεί ουσιωδώς».(26)

Ο Joel M. Kauffman, Ph.D., γράφει: «Οι ογκολόγοι συνήθως παραπληροφορούν τους ασθενείς σχετικά με τα οφέλη τής συμβατικής θεραπείας και υποβιβάζουν τις παρενέργειες. Υποτιμούν όλες τις εναλλακτικές θεραπείας άσχετα από τις αποδείξεις. Πιθανώς να αναγνωρίζετε τα ονόματα μερικών κυτταροτοξικών φαρμάκων, Μεθοτρεξάτη, 5-Fluorouracil (5FU), Κυκλοφωσφαμίδη, και το νεότερο Cisplatin. Ένας χημειοθεραπευτής τού National Cancer Institute ονόμασε τα φάρμακα, που περιέχουν πλατίνα, ως τις πιο σημαντικές ομάδες, που χρησιμοποιούνται τώρα για τη θεραπεία τού καρκίνου. Στην πραγματικότητα, το Cisplatin είναι ένα από τα πέντε χειρότερα φάρμακα στο να προκαλούν ναυτία και εμετό, κώφωση, καταστροφή των νεφρών και του μυελού των οστών οδηγώντας σε απειλητικές για τη ζωή μολύνσεις. Αν ένας καρκινοπαθής, που παίρνει Cisplatin πεθάνει από κάποια από αυτές τις αιτίες, μια από αυτές θα θεωρηθεί ως αιτία θανάτου, όχι το φάρμακο ή ο καρκίνος. Από 79 καναδούς ειδικούς στον καρκίνο τού πνεύμονα, που ρωτήθηκαν αν θα συμμετείχαν σε μια δοκιμή, που περιλάμβανε Cisplatin, 64 είπαν, ότι δέν θα συμμετείχαν λόγω τής τοξικότητάς της. Και 58 βρήκαν όλες τις δοκιμές αντικαρκινικών φαρμάκων απαράδεκτες, λόγω αναποτελεσματικότητας και τοξικότητας».(27)

Η χημειοθεραπεία λοιπόν, είναι αναποτελεσματική, τοξική, ανοσοκατασταλτική και καρκινογόνος. Δέν είχε άδικο λοιπόν, ο dr. Atkins (φωτογραφία), ο πασίγνωστος γιατρός, που εφεύρε τη δίαιτα Άτκινς, ο οποίος υποστήριζε, ότι η χημειοθεραπεία «είναι στην καλύτερη περίπτωση βλακεία και στη χειρότερη έγκλημα», καθώς και η Alyssa Burns Hill, η οποία έγραψε, ότι «σε τελική ανάλυση, αν η χημειοθεραπεία κατατασσόταν στις ποινές για εγκλήματα, θα είχε θεωρηθεί απάνθρωπη, ανήθικη και απόλυτα διεστραμμένη. Ωστόσο στο όνομα τής “ίασης” τού καρκίνου έχει ταξινομηθεί ως μια αγωγή με την ετικέτα: “ο καλύτερος τύπος ιατρικής φροντίδας”».(28)

Η χημειοθεραπεία είναι αναπόδεικτη

Η δράση των φαρμάκων δέν έχει ελεγχθεί με διπλές-τυφλές μελέτες
Οι ογκολόγοι ισχυρίζονται, ότι οι εναλλακτικές και φυσικές θεραπείες είναι αναπόδεικτες, διότι δέν έχουν ελεγχθεί επιστημονικά. Πέραν τού ότι υπάρχουν πολλές μελέτες, που τεκμηριώνουν τη δράση των εναλλακτικών θεραπειών, αυτό, που δέν λένε οι ογκολόγοι είναι, ότι η χημειοθεραπεία είναι αναπόδεικτη κι ότι προκαλεί περισσότερη ζημιά από ότι αν δέν λάβεις τίποτα. Δέν έχουν γίνει διπλές-τυφλές τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες με χημειοθεραπεία.

Σε αυτές τις μελέτες, μια ομάδα ελέγχου, που παίρνει placebo (ψευδοφάρμακο) συγκρίνεται με μια ομάδα, που παίρνει το πραγματικό φάρμακο. Ούτε οι ασθενείς ούτε ο γιατρός γνωρίζουν ποια ομάδα παίρνει το πραγματικό φάρμακο. Σύμφωνα με τον Ralph Moss, «στην πραγματικότητα οι αληθινοί έλεγχοι placebo έχουν σχεδόν εγκαταλειφθεί στην εξέταση της χημειοθεραπείας».(29) Οι ογκολόγοι θεωρούν ανήθικο να μή δώσουν το φάρμακο σε όλους τους ασθενείς. Κατά συνέπεια, δέν υπάρχει ομάδα μή θεραπείας, προς την οποία να μετρήσουν την πραγματική τους επίδραση. Σύμφωνα με τον Moss, μόνο περίπου 1% των ασθενών στις δοκιμές αναπτύσσει πλήρη ύφεση.

Υπάρχουν και άλλοι λόγοι, που κάνουν αδύνατο να πραγματοποιηθεί μια διπλή-τυφλή κλινική μελέτη με τη χημειοθεραπεία. Τα φάρμακα προκαλούν απώλεια μαλλιών, ναυτία, εμετό και πολλές άλλες φανερές παρενέργειες, όπως μπλε ούρα, έτσι ώστε και οι ασθενείς και ο γιατρός θα ξέρουν σίγουρα ποιος παίρνει το πραγματικό φάρμακο.

Παρ’ όλα αυτά, πραγματοποιήθηκε μια μελέτη, που συνέκρινε τη χημειοθεραπεία με placebo, η οποία δημοσιεύθηκε στο British Journal of Cancer και η οποία έδειξε, ότι η χημειοθεραπεία προκάλεσε αύξηση θανάτων. Η μελέτη αυτή έγινε σε ασθενείς, που είχαν χειρουργηθεί για καρκίνο τού παχέος εντέρου και
τού ορθού. Από τους ασθενείς αυτούς, μια ομάδα υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία, ενώ η άλλη ομάδα πήρε placebo (εικονικό φάρμακο). Για την περίοδο των πέντε πρώτων χρόνων τα ποσοστά επιβίωσης και των δυο ομάδων ήταν παρόμοια, αν και η ομάδα, που υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία, υπέφερε από τις παρενέργειες των φαρμάκων. Εντυπωσιακό είναι αυτό, που συνέβη πέραν των πέντε χρόνων. Στην ομάδα, που υποβλήθηκε σε χημειοθεραπεία, σημειώθηκε μεγάλη αύξηση θανάτων, ενώ στην ομάδα, που πήρε placebo, δέν σημειώθηκε αύξηση θανάτων. Τα ποσοστά επιβίωσης τής ομάδας, που πήρε placebo, ήταν σχεδόν διπλάσια (68%) από τα ποσοστά επιβίωσης τής ομάδας, που έκαναν χημειοθεραπεία (38%).(30)

Οι φυσικές θεραπείες
αποτελεσματικότερες από τη χημειοθεραπεία

Μελετητές στο Longhua Hospital of Shanghai Traditional Chinese Medical College διάλεξαν εξήντα ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο στόματος και πνευμόνων και τους διαίρεσαν σε δυο αμάδες των 30 ατόμων. Η πρώτη ομάδα υποβλήθηκε σε αγωγή με κινεζικά βότανα, ενώ η δεύτερη σε χημειοθεραπεία. Τα αποτελέσματα ήταν αντιστρόφως ανάλογα απ’ ό,τι θα περιμέναμε. Η κατά μέσο όρο διάρκεια επιβίωσης τής ομάδας, που ακολούθησε βοτανική θεραπεία, ήταν 465 ημέρες, ενώ για την ομάδα, που ακολούθησε χημειοθεραπεία, μόλις 264 ημέρες. Τα ποσοστά επιβίωσης ύστερα από 12 και 24 μήνες ήταν 67% και 13% αντίστοιχα για την πρώτη ομάδα, ενώ 33% και 3% για τη δεύτερη ομάδα. Αυτά δημοσιεύτηκαν το 1985 στο Chinese Journal of Modern Developments, αλλά αποκρύπτονται από το ιατρικό κατεστημένο για ευνόητους λόγους.

Οι αποδείξεις όμως, τής αντικαρκινικής δράσης των ινδικών βοτανικών φαρμάκων δέν περιορίζονται μόνο σε πειραματόζωα. Το Ινστιτούτο Ιατρικών Επιστημών στο πανεπιστήμιο Banaras Hindu στο Varanasi τής Ινδίας απέδειξε την αντικαρκινική δράση στον ανθρώπινο οργανισμό αγιουρβεδικών βοτάνων, όπως τα Amora rohitica, Glycyrrhiza glabra και Semecarpus anacardium σε μελέτη σε 400 καρκινοπαθείς. Οι ερευνητές τού πανεπιστημίου χώρισαν τους καρκινοπαθείς σε διάφορες ομάδες. Κάποιες ομάδες υποβλήθηκαν σε ακτινοβολία ή χημειοθεραπεία σε συνδυασμό με αγιουρβεδικά βότανα, μια ομάδα ακολούθησε μόνο συμβατικές θεραπείες και άλλη μια ομάδα πήρε αποκλειστικά αγιουρβεδικά βότανα. Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, η ομάδα των καρκινοπαθών, που πήρε αποκλειστικά αγιουρβεδικά βότανα είχε τα καλύτερα αποτελέσματα, ενώ η ομάδα, που υποβλήθηκε αποκλειστικά σε συμβατικές θεραπείες είχε τα χειρότερα. Τα ποσοστά επιβίωσης των καρκινοπαθών αυτής τής ομάδας ήταν πολύ χαμηλά. Οι ομάδες, που συνδύασαν συμβατικές θεραπείες με αγιουρβεδικά βότανα, είχαν μεγαλύτερο χρόνο επιβίωσης απ’ ό,τι τα άτομα, που υποβλήθηκαν αποκλειστικά σε συμβατικές θεραπείες.(31)

Ο γιατρός dr. Joshi ανακοίνωσε το 1989 στο 5ο Διετές Συνέδριο τού Ινδικού Συλλόγου Χημειοθεραπειών Καρκίνου τα αποτελέσματα αγωγής σε 422 καρκινοπαθείς, στους οποίους οι γιατροί, αφού χρησιμοποίησαν όλες τις δυνατές μορφές αγωγής, δέν έδιναν ελπίδες ζωής. Ο dr. Joshi ανακοίνωσε, ότι πέτυχε πλήρη ανάρρωση με παράταση ζωής χρησιμοποιώντας αγιουρβεδικά βότανα σε εβδομήντα ασθενείς και καλά αποτελέσματα (ανακούφιση συμπτωμάτων) σε 262 ασθενείς, ενώ σε ενενήντα μόνον ασθενείς υπήρξε έλλειψη ανταπόκρισης.

Το ιατρικό κατεστημένο
και οι φαρμακευτικές εταιρείες εξαπατούν το κοινό

Γιατί όμως, αφού οι συμβατικές αντικαρκινικές θεραπείες είναι αναποτελεσματικές και τοξικές, δέν γίνεται έρευνα για τις φυσικές ατοξικές θεραπείες καρκίνου, πολλές από τις οποίες είναι αποτελεσματικότερες; Γιατί αντίθετα το αμερικανικό και ευρωπαϊκό ιατρικό κατεστημένο διώκει κάθε διαφορετική αντιμετώπιση τού καρκίνου; Δέν είναι πρόθυμο αν ένα φυσικό φάρμακο ή μια εναλλακτική αγωγή μπορούν να θεραπεύσουν τον καρκίνο, να τα υιοθετήσει για το καλό τής υγείας των ανθρώπων; Ασφαλώς και όχι, διότι, αν τα αποδεχόταν, θα έχανε τα εκατομμύρια, που αποφέρουν οι συμβατικές μέθοδοι θεραπείας τού καρκίνου. Οι πωλήσεις αντικαρκινικών φαρμάκων μόνον, αποφέρουν ετήσιο τζίρο 750 εκατομμυρίων δολαρίων στις ΗΠΑ. Τα οικονομικά συμφέροντα δηλαδή, εναντίον τής υγείας των ανθρώπων.

Το κέρδος -η βιομηχανία τού καρκίνου το γνωρίζει καλά- είναι στο να ψάχνεις για μια θεραπεία από το να βρεις στην πραγματικότητα μια θεραπεία. Πιθανότατα οι επιστήμονες, που δουλεύουν για τα μεγάλα αντικαρκινικά ιδρύματα θα ακολουθούσαν εντελώς διαφορετική κατεύθυνση αν πίστευαν, ότι είχαν πέσει τυχαία σε μια θεραπεία τού καρκίνου. Αν τα μεγάλα αντικαρκινικά ιδρύματα έβρισκαν μια θεραπεία τού καρκίνου, όλοι οι επιστήμονες, γραφειοκράτες και ειδικοί στο μάρκετινγκ, που δουλεύουν για αυτά τα ιδρύματα, θα έπρεπε να βρουν άλλη (πιθανώς λιγότερο επικερδή) δουλειά.

Αυτό μπορεί να φαίνεται απίθανο, αλλά προσφέρει μια εξήγηση για το γεγονός, ότι η βιομηχανία τού καρκίνου επιμένει, ότι μόνο η ορθόδοξη ιατρική μπορεί να προσφέρει μια θεραπεία για τον καρκίνο. Και η βιομηχανία τού καρκίνου είναι τόσο ισχυρή, που έχει επηρεάσει τις κυβερνήσεις προς χάρη της. Στις περισσότερες χώρες τού κόσμου είναι τώρα παράνομο να προσφέρεις μια εναλλακτική θεραπεία τού καρκίνου, ακόμα κι αν λειτουργεί.
Τα αντικαρκινικά ιδρύματα συνδέονται με περίπλοκους δεσμούς με τις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες. Οι μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες δέν ενδιαφέρονται για θεραπείες, που δέν περιλαμβάνουν φάρμακα. Ανέχονται την εγχείρηση, διότι κρατά τα μέλη τού ιατρικού επαγγέλματος χαρούμενα και διότι στα άτομα, που γίνεται χειρουργική επέμβαση, συνήθως χορηγείται επίσης χημειοθεραπεία. Δέχονται την ακτινοθεραπεία, διότι οι εταιρείες, που παρασκευάζουν και πουλούν εξοπλισμό ακτινοθεραπείας, είναι μέρος τής βιομηχανίας τού καρκίνου και διότι στους ασθενείς, που υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία συνήθως χορηγείται επίσης χημειοθεραπεία.

Η βιομηχανία τού καρκίνου ξοδεύει λίγα στο να διδάσκει τους ανθρώπους πώς να αποφύγουν τον καρκίνο. Δεν ξοδεύει αρκετά χρήματα ή προσπάθεια στην πρόληψη. Το μόνο πιθανό συμπέρασμα είναι, ότι δεν θέλει να μειώσει τη συχνότητα τού καρκίνου, διότι, αν το κάνει, οι άνθρωποι θα φοβούνται λιγότερο για την ασθένεια και το εισόδημα και τα κέρδη τής βιομηχανίας τού καρκίνου θα μειωθούν. Η βιομηχανία τού καρκίνου ευημερεί στο φόβο και στην άγνοια. Η πρόληψη δεν είναι κάτι, για το οποίο κάνουν πολλή προσπάθεια αν και είναι ενθουσιώδεις για επεμβατικές τεχνικές για διάγνωση τού καρκίνου όσο το δυνατόν νωρίτερα.

Για παράδειγμα, οι γυναίκες, που είναι ευάλωτες για καρκίνο τού μαστού ενθαρρύνονται να ελέγχουν τους μαστούς τους με ακτίνες X. Αυτό είναι επικίνδυνο. Η μαστογραφία είναι ένα από τα πιο ανόητα πράγματα, που έχουν γίνει ποτέ στην ιατρική. Μπορείτε να σκεφτείτε τίποτα πιο ανόητο από το να αξιολογούν ένα σημείο τού σώματος, που είναι γνωστό, ότι είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στον καρκίνο, με μια διαγνωστική τεχνική, που είναι γνωστή ότι προκαλεί καρκίνο;

Όπως γράφει ο γνωστός συγγραφέας Barry Lynes, «η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία δέν ενδιαφέρεται να βρει θεραπεία. Αν έβρισκε, θα έμενε χωρίς δουλειά.»(32) Ομοίως και ο τιμηθείς δυο φορές με βραβείο Νόμπελ, Linus Pauling, έχει κάνει την εξής καταγγελία: «Πρέπει να μάθουν όλοι, ότι ο πόλεμος κατά τού καρκίνου είναι σε μεγάλο βαθμό απάτη».(33)

Τις εταιρείες φαρμάκων δέν τις συμφέρει μια φυσική ουσία να θεραπεύει τον καρκίνο, διότι αυτή δέν πατεντάρεται. Αφού το επιστημονικό κατεστημένο δέν επιθυμεί μια φυσική θεραπεία τού καρκίνου, τι κάνει;

Συκοφαντεί ως τσαρλατάνο οποιονδήποτε επιστήμονα ακολουθεί μια φυσική θεραπεία τοποθετώντας τη θεραπεία του στη «μαύρη λίστα των αναπόδεικτων θεωριών» (αυτό το τελευταίο ισχύει μόνο για τις ΗΠΑ), τον παρεμποδίζει στη δουλειά του, τού κλείνει τις πόρτες σε συνέδρια, ομιλίες και σε επιστημονικά περιοδικά, τού κατάσχει τα αρχεία και τού καίει τα εργαστήρια. Πολλές φορές μάλιστα, με ψευδείς κατηγορίες τον σύρει στα δικαστήρια.
American Murder Association,
αντί για τον επίσημο…
American Medical Association.

Ο dr. Atkins δέν κρύβει τα λόγια του: «Έχουν ανακαλυφθεί πολλές θεραπείες τού καρκίνου και όλες καταπολεμήθηκαν με μια μεθοδικότητα, που θυμίζει Γκεστάπο. Το κατεστημένο τού καρκίνου είναι ένα όχι και τόσο κρυφό κύκλωμα, που αποτελείται από την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, τα μεγαλύτερα αντικαρκινικά νοσοκομεία, το Εθνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο και τον FDA. Το ύποπτο του πράγματος είναι, ότι αυτοί οι ευυπόληπτοι οργανισμοί κυριαρχούνται σε μεγάλο βαθμό από μέλη και φίλους μελών τής βιομηχανίας φαρμάκων, η οποία συγκεντρώνει απίστευτα ποσά από τη μονομανία τού ιατρικού επαγγέλματος με τη χημειοθεραπεία».(34)

Ας δούμε τα όσα αποκαλυπτικά γράφει ο διάσημος βρετανός γιατρός και συγγραφέας, Vernon Coleman (φωτογραφία) για τη βιομηχανία τού καρκίνου: «Αν ποτέ η βιομηχανία τού καρκίνου ανακάλυπτε τυχαία μια θεραπεία τού καρκίνου, ειλικρινά αμφιβάλλω πάρα πολύ, αν κάποιος θα άκουγε για αυτήν. Η ανακάλυψη και η δημοσίευση μιας θεραπείας τού καρκίνου θα έθετε εκτός δουλειάς τους εργαζόμενους στη βιομηχανία τού καρκίνου. Οι μόνοι άνθρωποι, που ευεργετούνται από τη σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου, είναι οι άνθρωποι, που δουλεύουν για τη σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου».(35)

Μάριος Δημόπουλος
Κλινικός Διατροφολόγος

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Griffin E., World without cancer. The story of vitamin B 17, 155, 2000
2. Chowka P.B., The National Cancer Institute and the Fifty-Year Coverup, East West, 23, 1978
3. Lung cancer radiation questioned, Science News, 68, Aug. 1998
4. Cancer cures more deadly than disease, Midnight Globe, 1.9.75
5. McTaggart L. Ed., The cancer handbook. What’s really working, 85-93, 2001
6. Cancer Communication Newsletter 12, 4, 15-16, Sep. 1996
7. Boice J.D., Travis L.B., Body wars: Effect of friendly fire (Cancer therapy), Journal of the National Cancer Institute, 87, 10, 732-741, 1995
8. Ochs R., Breast cancer update/Q & A, Newsday, B23, Dec. 19, 1995
9. Griffin E., World without cancer. The story of vitamin B17, 147, 1990
10. Scientific American, Nov. 1985
11. Cairns J., The treatment of diseases and the war against cancer, Scientific American, 253, 5, 51-59, 1985
12. Schmahl D., Experimental development of anticancer drugs – Problems and objectives, strategies and results, Current Cancer Research, 157-243, Spring 1989
13. Abel U., Chemotherapy of advanced epithelial cancer, Hippokrates Verlag, 1990
14. A dull weapon: Chemotherapy almost useless in treating advanced organic cancer – Provocative theses at the Hamburg Cancer Congress, Der Spiegel, 174-176, 3.3.90
15. Abel U., Cytostatic therapy of advanced epithelial tumors: A critique, Hippokrates Verlag, 1990
16. Bailar J., Smith E., Progress against cancer?, New England Journal of Medicine, 314, 1226-1233, 1986
17. Cairns J., The treatment of disease and the war against cancer, Scientific American, 253, 5, 51-59, 1985
18. New England Journal Medicine, Feb. 18, 1988
19. Kushner R., CA-Cancer Journal for Clinicians, 34, Nov. 1984
20. Powles T.J., et al., Lancet, 580, Mar. 15, 1980
21. Richards D., The topic of cancer: When the killing has to stop, 1982
22. Morton D.L., et al., CA Cancer Journal Clinicians (ACS), 49, 101, Mar., 1999
23. Bjorksten J., Longevity, 22, 1987
24. Temple N.J., et al., Journal Royal Society Medicine, 84, 95, 1991
25. Hollander S., et al., Journal of Medicine, 21, 143, 1990
26. Ingram B., Medical Tribune, 33, 4, 1, Feb., 1992
27. Kauffman J., Malignant Medical Myths, 2006
28. Burns-Hill A., Chemotherapy: Hit or myth?, Wddty, 13, Aug. 1992
29. Moss R., Questioning chemotherapy, 1995
30. Chlebowski R.T., et al., Late mortality and lavamisole adjuvant therapy in colorectal cancer, British Journal of Cancer, 69, 1094-1097, 1994
31. Prasad G.C., The use of Ayurvedic drugs in the management of cancer, Word Congress on Cancer, Sydney, Australia, 315-319, April 1994
32. Lynes B., The Healing of cancer, 52, 1989
33. Walters R., Options – The alternative cancer therapy book, 1993
34. Atkins R., Dr. Atkins health revolution: How complementary medicine can extend your life, 324-325, 1990
35. Coleman V., How to stop your doctor killing you, 2003

Πηγή και περισσότερες πληροφορίες για τον Μάριο Δημόπουλο
www.freeinquiry.gr

«Ήταν ένα μικρό καράβι»: Η μακάβρια ιστορία κανιβαλισμού πίσω από το παιδικό τραγούδι

noreply@blogger.com (antirix) — Mon, 29 Jun 2015 07:45:00 +0000

Το «ήταν ένα μικρό καράβι» είναι ένα από τα πιο γνωστά παιδικά τραγούδια που εδώ και δεκάδες χρόνια μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Είναι ένα παιχνιδιάρικο τραγούδι, καθώς στη στροφή: «και τότε ρίξαμε τον κλήρο να δούμε ποιος, ποιος, ποιος θα φαγωθεί» τα παιδιά μπορούν στη συνέχεια του να προσθέσουν όποιο όνομα θέλουν, λέγοντας «κι ο κλήρος πέφτει στον/στην…». Το αυθεντικό τραγούδι είναι γαλλικό και έχει τίτλο «il etait un petit navire». Η αληθινή ιστορία στην οποία βασίζεται δεν είναι παιδική, αλλά δυσάρεστη και μακάβρια....

Το καράβι στο οποίο αναφέρεται το τραγουδάκι είναι η γαλλική φρεγάτα Μέδουσα, που ξεκίνησε το ταξίδι του μαζί με άλλα τρία γαλλικά πλοία, τον Ιούνιο του 1816 από τη Γαλλία με προορισμό τη Σενεγάλη. Μεταξύ των 400 περίπου επιβατών της φρεγάτας, ήταν και ο νέος κυβερνήτης της Σενεγάλης με τη σύζυγό του. Την ώρα που η νηοπομπή ήταν έτοιμη να ξεκινήσει, ο 53χρονος κυβερνήτης του Μέδουσα, Ντιρουά ντε Σαμερί, αποφάσισε να χαράξει δική του πορεία ώστε να φτάσει πρώτος στον προορισμό του. Ο Ντιρουά ήταν αριστοκράτης και άπειρος σαν καπετάνιος. Όχι μόνο δεν ακολούθησε τους κυβερνήτες των άλλων πλοίων, που ήταν έμπειροι αξιωματικοί, αλλά βασίστηκε στις συμβουλές ενός απλού επιβάτη, ο οποίος τον έπεισε ότι γνώριζε καλά τις θάλασσες και τους χάρτες της περιοχής. Όταν το πλοίο προσέγγισε την Αφρική, έπλεε πολύ κοντά στις ακτές, με αποτέλεσμα να προσαράξει σε μια ξέρα. Αρχικά το πλήρωμα προσπάθησε να απομακρύνει τη Μέδουσα ώστε να συνεχίσει την πορεία της με ασφάλεια, αλλά δεν κατάφερε. Η εγκατάλειψη του πλοίου ήταν επιτακτική, αλλά οι σωσίβιες λέμβοι, ανεπαρκείς για να χωρέσουν όλους τους επιβάτες. Έτσι κατασκευάστηκε η «σχεδία της Μέδουσας» πάνω στην οποία στριμώχτηκαν περίπου 150 άνθρωποι, οι περισσότεροι άντρες. Στην αρχή η πρόχειρη κατασκευή που είχαν φτιάξει βιαστικά οι μαραγκοί του πλοίου ήταν δεμένη με τις λέμβους, αλλά αποκόπηκε. Εκ των υστέρων αναφέρθηκε ότι τα σκοινιά είχε κόψει ο ίδιος ο κυβερνήτης του πλοίου ο οποίος ήταν σε μια από τις βάρκες, αλλά αυτό δεν αποδείχτηκε....
Η σχεδία ήταν παραδομένη στις καιρικές συνθήκες και έπλεε χωρίς προορισμό για 13 ολόκληρες ημέρες. Σε αυτό το χρονικό διάστημα διαδραματίστηκαν φριχτές σκηνές. Οι ναυαγοί δεν είχαν παρά ελάχιστες προμήθειες που τελείωσαν γρήγορα. Πολλοί από αυτούς δεν άντεξαν και πέθαναν από την πείνα, τη δίψα και τις κακουχίες. Οι υπόλοιποι μέσα στην απελπισία τους και την ανάγκη για επιβίωση αναγκάστηκαν να φάνε ορισμένα πτώματα τα οποία πρώτα ξέραιναν στον ήλιο. Τη σχεδία εντόπισε το πλοίο «Άργος» και περισυνέλεξε ζωντανούς μόνο 15 επιβάτες, από τους οποίους τελικά έζησαν οι 10. Τα περιστατικά κανιβαλισμού που εκτυλίχθηκαν πάνω στη σχεδία έγιναν γνωστά από τις μαρτυρίες των επιζώντων. Η υπόθεση τάραξε τα νερά της γαλλικής κοινωνίας και η νέα «κυβέρνηση» του Λουδοβίκου του ΧVIII (ο Ναπολέων είχε ηττηθεί ένα χρόνο πριν στο Βατερλώ) δέχτηκε σκληρή κριτική. Έτσι ο στίχος «να δούμε ποιος, ποιος, ποιος, θα φαγωθεί» έχει κυριολεκτική και μακάβρια σημασία....
Εκτός από παιδικό τραγουδάκι, η ιστορία της Μέδουσας έγινε και πίνακας ζωγραφικής. Ο Γάλλος ζωγράφος Τεοντό Ζερικώ εμπνεύστηκε από την τραγωδία και δημιούργησε το πίνακά του τον οποίο ονόμασε «Σχεδία της Μέδουσας». Το πρωτότυπο έργο, που σήμερα έχει κυκλοφορήσει σε αμέτρητα αντίγραφα και είναι πολύ αναγνωρίσιμο, ήταν πολύ μεγάλο, με διαστάσεις 4,19Χ 7,16 εκατοστά. Ο Ζερικώ μελέτησε σε βάθος την περίπτωση του ναυαγίου και για να έχει ολοκληρωμένη άποψη για τα όσα διαδραματίστηκαν πάνω στη σχεδία, επισκέφτηκε κάποιους από τους επιζώντες στο νοσοκομείο και ζήτησε να δει κάποια από τα πτώματα στο νεκροτομείο. Συναντήθηκε με τον διασωθέντα μαραγκό του πλοίου, ο οποίος κατασκεύασε ένα πιστό αντίγραφο της σχεδίας και κλείστηκε 8 ολόκληρους μήνες στο εργαστήριό του για να ολοκληρώσει τον πίνακα. Ο Ζερικώ πέθανε 5 χρόνια μετά την ολοκλήρωση του έργου και μέχρι τότε η «σχεδία της Μέδουσας» δεν είχε πουληθεί. Αργότερα τον πίνακα αγόρασε η γαλλική κυβέρνηση και έκτοτε αποτελεί ένα από τα διάσημα εκθέματα του μουσείου του Λούβρου....

πηγή:http://www.koutipandoras.gr/

Οι χαρούμενοι άνθρωποι ξοδεύουν λεφτά σε εμπειρίες, όχι σε αντικείμενα

noreply@blogger.com (antirix) — Fri, 26 Jun 2015 19:37:00 +0000

Υπάρχουν άνθρωποι που ξοδεύουν χρήματα για καινούργια ρούχα, μοδάτα παπούτσια και ακριβά κοσμήματα, σε σημείο εθισμού.
Αλλά είναι σημαντικό να θυμόμαστε τη σημασία του να επενδύουμε σε εμπειρίες ζωής, περισσότερο από ένα κομμάτι διάσημου σχεδιαστή.
Τα λεφτά δεν αγοράζουν την ευτυχία, το έχουμε πει χιλιάδες φορές.

Φαίνεται ότι οι πιο χαρούμενοι άνθρωποι είναι αυτοί που κρατούν αποστάσεις από την αλόγιστη σπατάλη σε άχρηστα πολλές φορές, αντικείμενα.
Αντίθετα, ξοδεύουν τα χρήματά τους σε ταξίδια, εμπειρίες και αναμνήσεις.
Αν όλοι επενδύαμε στο μέλλον μας παρά στα παπούτσια μας, οι ζωές μας θα ήταν πιο όμορφες από οτιδήποτε άλλο, που μπορούν να αγοράσουν τα χρήματα.

Η ζωή είναι αναμνήσεις, όχι διαμάντια
Απλά σκεφτείτε το: στο τέλος της ζωής σας θα αναπολείτε το γεγονός ότι είχατε ένα τελευταίας τεχνολογίας τηλέφωνο και παπούτσια διάσημου σχεδιαστή ή ανθρώπους και εμπειρίες που σας καθόρισαν;
Ερευνητές του San Francisco State University, διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι καταλαβαίνουμε ότι ζωή είναι οι αναμνήσεις που δημιουργούμε, αλλά πέφτουμε στην παγίδα της υπερκατανάλωσης, την οποία στο τέλος μετανιώνουμε.

Επικεντρώσου σε ό,τι σε κάνει χαρούμενο και όχι δημοφιλή
Από έρευνα του Cornell University προκύπτοι ότι πολλοί θα ήθελαν για κοινωνικό status να αγοράσουν ακριβά ρολόγια και κοσμήματα.
Ζούμε στην κοινωνία της διαφήμισης και ό,τι αγοράζουμε γίνεται με κίνητρο την προβολή μας.

Δρ. Thomas Gilovich, καθηγητής του Cornell University:
«...Αγοράζουμε πράγματα για να μας κάνουν χαρούμενους, και το πετυχαίνουμε. Αλλά για λίγο, γιατί τα καινούργια αντικείμενα μας ενθουσιάζουν μέχρθι τη στιγμή που τα συνηθίζουμε...Δεν υποστηρίζω ότι δεν πρέπει να ανταμείψουμε τον εαυτό μας μετά από σκληρή δουλειά με ένα νέο ρούχο ή μια έξοδο, αλλά να επενδύουμε περισσότερα σε εμπειρίες που δημιουργούν αναμνήσεις παρά σε αντικείμενα που δε θα έχουν ενδιαφέρον σε σύντομο διάστημα. Μπορεί να θεωρείτε ότι συνδέεστε μαζί τους, αλλά είναι έξω από εσάς. Αντίθετα, οι εμπειρίες σας είναι μέρος του εαυτού σας και αυτοί που είσαστε τελικά».

Άσε το καρτελάκι της τιμής και εξερεύνησε τον κόσμο γύρω σου
Η κατανάλωση σίγουρα ανοίγει πολλές θέσεις εργασίας, αλλά, πολλοί άνθρωποι καταλαβαίνουν πια, τα ανεκτίμητα οφέλη ενός ταξιδιού, της εκπαίδευσης και των δημιουργικών δράσεων.
Αυτά συμβάλλουν στην προσωπική μας ευτυχία, σε μια θετική στάση ζωής.
Γιατί να αγοράσεις ένα τηλέφωνο τελευταίας τεχνολογίας, όταν μπορείς με τα λεφτά αυτά να πας σε μια χώρα για πρώτη φορά;

Σταματήσετε λοιπόν να ξοδεύετε σε αντικείμενα και σκεφτείτε τις αναμνήσεις που μπορείτε να φτιάξετε με λίγη αποταμίευση και έναν χάρτη!
πηγη. http://www.eyedoll.gr

Δείτε τι συμβαίνει στο σώμα σας όταν τρώτε ροζ αλάτι Ιμαλαΐων

noreply@blogger.com (antirix) — Wed, 18 Mar 2015 06:54:00 +0000

Καταγωγή

Η οροσειρά των Ιμαλαΐων διασχίζει όλη την Ασία, και περνά μέσα από την Κίνα, το Νεπάλ, την Μιανμάρ, το Πακιστάν, το Μπουτάν, το Αφγανιστάν και την Ινδία.

Οι άνθρωποι συνήθως συνδέουν τις Ιμαλάια με το Έβερεστ, την υψηλότερη κορυφή του πλανήτη, αλλά υπάρχει κάτι ακόμα πιο αποκλειστικό γι 'αυτό - το αλάτι Ιμαλαΐων.

Εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια πριν στρώσεις κρυσταλλωμένου θαλασσινού αλατιού καλύφθηκαν με λάβα. Σήμερα, βρίσκονται βαθιά μέσα στα Ιμαλάια .

Το αλάτι δεν είναι μόνο διατηρημένο σε ένα καθαρό περιβάλλον που περιβάλλεται με χιόνι και πάγο, αλλά η λάβα το προστατεύει επίσης από τη ρύπανση. Αυτός είναι ο λόγος που το ροζ αλάτι Ιμαλαΐων θεωρείται ότι είναι το πιο αγνό αλάτι. Σήμερα εξορύσσεται με το ''χέρι'' από τα βουνά και αργότερα πωλείται στην αγορά.

Γιατί είναι ροζ;

Το ροζ χρώμα του υποδηλώνει ότι το αλάτι Ιμαλαΐων είναι φορτωμένο με μέταλλα και πλούσιο σε ενέργεια σίδηρο.

Οφέλη για την υγεία
Όπως ακριβώς συμβαίνει με τις βιταμίνες και τα μέταλλα που είναι γεμάτα τα φρούτα και λαχανικά, τα μέταλλα που βρίσκονται σε αυτό το ροζ αλάτι λειτουργούν σε συνέργεια.

Συνέργεια είναι η αλληλεπίδραση πολλαπλών στοιχείων σε ένα συγκεκριμένο σύστημα που παράγει ένα αποτέλεσμα το οποίο είναι διαφορετικό από τα άλλα αποτελέσματα.

Ιώδιο - Τα φυσικά άλατα φορτώνονται με ιώδιο, και δεν υπάρχει καμία ανάγκη να προστεθούν επιπλέον.

Λιγότερο νάτριο ανά μερίδα - το αλάτι Ιμαλαΐων έχει τα ίδια συστατικά όπως το επιτραπέζιο αλάτι, αλλά επειδή οι κρύσταλλοι του είναι μεγαλύτεροι από εκείνων του ραφιναρισμένου αλατιού, το άλας αυτό έχει λιγότερο νάτριο ανά μερίδα κατά 1/4 t. Αυτό συμβαίνει επειδή οι νιφάδες θαλασσινού αλατιού καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο σε ένα κουταλάκι του γλυκού, σε σύγκριση με το ραφιναρισμένο επιτραπέζιο αλάτι.

Έχει πάνω από 80 μέταλλα και ιχνοστοιχεία

Το αλάτι Ιμαλαΐων αποτελείται από ορυκτά συσκευασμένων κρυστάλλων που σχηματίζονται με φυσικό τρόπο μέσα στη γη, και είναι κατασκευασμένα από 85,62% χλωριούχο νάτριο και 14,38% ιχνοστοιχεία όπως θειικό, μαγνήσιο, ασβέστιο, κάλιο, όξινο ανθρακικό, βρωμιούχο κάλιο, βόριο, στρόντιο και φθόριο(κατά φθίνουσα σειρά των ποσοτήτων).

Χάρη στην πλούσια περιεκτικότητα του σε ανόργανα άλατα , το αλάτι Ιμαλαΐων μπορεί:

Εξισορροπεί τους Ηλεκτρολύτες
Ενυδατώνει
Εξισορροπεί την περιεκτικότητα του νερού μέσα και έξω από τα κύτταρα
Εξισορροπεί τις τιμές του pH και μειώνει την παλινδρόμηση του οξέος
Ανακουφίζει από τις μυϊκές κράμπες
Τονώνει τον μεταβολισμό
Βελτιώνει την δομή των οστών
Μειώνει την αρτηριακή πίεση
Κινητοποιεί την απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών
Αποτρέπει τις βρογχοκήλες
Διεγείρει την κυκλοφορία
Διαλύει και αποβάλει τις τοξίνες

Εμπειρογνώμονες υγείας πιστεύουν ότι το αλάτι Ιμαλαΐων μπορεί να αυξήσει τη λίμπιντο, την πρόληψη της πρόωρης γήρανσης, την εξάλειψη των βαρέων μετάλλων από το σώμα.

Αλάτι Ιμαλαΐων εναντίον Θαλασσινού αλατιού

Αν και το ροζ αλάτι προέρχεται από τα βουνά, είναι πραγματικά το αλάτι της θάλασσας. Το αλάτι προέρχεται από αλατισμένο νερό - έναν ωκεανό ή θαλασσινό νερό λίμνης. Αλλά, θυμηθείτε, το αλάτι Ιμαλαΐων είναι το πιο αγνό είδος θαλασσινού αλατιού.

Τι είναι αυτό που κάνει το επιτραπέζιο αλάτι κατώτερο;

Οι παραγωγοί αφαιρούν όλα τα μέταλλα από το εμπορικό άλας, εκτός από το νάτριο και το χλώριο, αλλά το ραφινάτο άλας επίσης καθαρίζεται, λευκαίνεται και εκτίθεται σε εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες.

Το επιτραπέζιο αλάτι περιέχει παράγοντες αντι-συσσωμάτωσης που εμποδίζουν την ανάμιξη με το νερό στα δοχεία άλατος. Εμποδίζουν επίσης το άλας από τη διάλυση στο ανθρώπινο σώμα, και έτσι το άλας συσσωρεύεται σε όργανα και ιστούς, με αποτέλεσμα σοβαρές συνθήκες υγιεινής.

Οι παραγωγοί προσθέτουν επίσης συνθετικό ιώδιο, και το σώμα δεν μπορεί να χωνέψει σωστά.

Τα πρόσθετα αποτελούν το 2% του επιτραπέζιου αλατιού.

Αλάτι Ιμαλαΐων - Χρήσεις

Μαγείρεμα και ωρίμανση - Πάντα να χρησιμοποιείτε προ-αλεσμένο αλάτι ή μύλου όπως και κάθε άλλο είδος αλατιού.
Πλάκες αλατιού- Οι πλάκες θα μεταδώσουν μια καλύτερη γεύση και περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα.

Παγωμένες: χρησιμοποιήστε τες στα φρούτα, στο σούσι, στα λαχανικά, στο τυρί ή ως διακόσμηση.

Κατεψυγμένες: σε κρύα νόστιμα επιδόρπια και γρανίτες.
Ζεστές: οι πλάκες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να καψαλίσετε λαχανικά, γαρίδες, φιλέτα ψαριών, βόειο κρέας κομμένο σε λεπτές φέτες και μπορείτε να τηγανίσετε ακόμη και αυγά. Πυκνά μπλοκ αλατιού διεξάγουν θερμότητα εκπληκτικά.
Αυτό που είναι ακόμη καλύτερο είναι ότι το αλάτι Ιμαλαΐων είναι ένα φυσικό αντι-μικροβιακό προϊόν, και ο καθαρισμός απαιτεί ένα απλό τρίψιμο ή ξέπλυμα.

Διακόσμηση - Προσθέστε αλάτι σε δοχεία αποθήκευσης, χρησιμοποιήστε ως ντεκόρ ή πασπαλίστε το στο φαγητό σας.

Μπάνιο- Απολαύστε ένα αποτοξινωτικό λουτρό άλατος Ιμαλαΐων . Τα θρεπτικά συστατικά του θα τονώσουν την κυκλοφορία σας και θα καταπραΰνουν τους πονεμένους μύες. Το αλάτι Ιμαλαΐων περιέχει πάνω από 80 θρεπτικά και φιλικά στο δέρμα μέταλλα, έτσι ώστε αυτό το λουτρό να παρέχει μια εκπληκτικά θεραπευτική εμπειρία για το σώμα και την ψυχή.

Ποτ πουρί κηροπήγια και διαχυτές αιθέριου ελαίου - Ηλεκτρονικά καταστήματα προσφέρουν πανέμορφη σπιτική διακόσμηση με ροζ αλάτι σαν βράχια κρυστάλλων.

Καθαρισμός αέρα - Μπορείτε επίσης να βρείτε λάμπες κρυστάλλων on-line.

Ας ελπίσουμε ότι, τώρα κανένας από τους καλεσμένους σας, δεν θα εκπλαγεί από το χρώμα που έχει το αλάτι σας.
Αν σας αρέσει να τρώτε κρέας, θα πρέπει πάντα να το έχετε στην τσάντα με τα εργαλεία σας.

Το αλάτισμα κάνει το κρέας σούπερ-ζουμερό και χυμώδες.

Ελέγξτε αυτήν την απλή συνταγή:

Βασική άλμη, χαμηλή σε νάτριο για χοιρινό κρέας και πουλερικά. (Αυτή η άλμη είναι αρκετή για έως 8 λίβρες πρωτεΐνης).

Συστατικά:

4,546 λίτρα νερό
113.398 γραμμάρια θαλασσινό αλάτι
85.0486 γραμμάρια ζάχαρη (προαιρετικά)
1 κουταλιά της σούπας ξύσμα εσπεριδοειδών (χρήση λεμονιού, κίτρου ή πορτοκαλιού)

Οδηγίες:

Προσθέτουμε όλα τα υλικά σε μια κατσαρόλα και σιγοβράζουμε το υγρό μέχρι η ζάχαρη και το αλάτι να διαλυθεί.
Βγάζουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και την αφήνουμε να κρυώσει πριν να χρησιμοποιήσουμε την άλμη.

Αφήνουμε την άλμη με βάση το κρέας για περίπου 6 ώρες.

Στραγγίζουμε το κρέας και το αφήνουμε να στεγνώσει στο ψυγείο σας για 2 ώρες.

Ψητό ή στη σχάρα χρησιμοποιήσετε την αγαπημένο σας μέθοδο μαγειρέματος του κρέατος σας.
πηγη. http://www.botanologika.gr

Μας ταιζουν Καρκινο! Δειτε το βιντεο

noreply@blogger.com (antirix) — Fri, 06 Feb 2015 06:46:00 +0000

Κατά καιρούς αποκαλύπτονται από τα… μέσα μαζική ενημέρωσης, «έξυπνες» τεχνικές που χρησιμοποιεί η βιομηχανία τροφίμων για να «βελτιώσει» τα περιθώρια κέρδους της, συχνά εις βάρος της ποιότητας των τελικών προϊόντων

Στο εν λόγω βίντεο που αποτελεί απόσπασμα από τηλεοπτικό ρεπορτάζ αμερικανικού τηλεοπτικού σταθμού, περιγράφεται μια διαδεδομένη τεχνική επεξεργασίας κρεάτων, κατά την οποία, «ρετάλια» κρεάτων ενώνονται μεταξύ τους, για να πωληθούν σαν πολύ ακριβότερα μέρη του ζώου, όπως για παράδειγμα σαν μοσχαρίσια φιλέτα.

H τρανσγλουταμινάση είναι ένα ένζυμο που στους τεχνολόγους τροφίμων είναι γνωστή σαν «κόλλα κρέατος» και παράγεται από την καλλιέργεια βακτηριδίων ή από το αίμα αγελάδων και χοίρων.

Όπως θα δείτε και στο βίντεο, είναι εύκολο -με την χρήση του ενζύμου- υπολείμματα κρεάτων να μετατραπούν σε ενιαία μάζα κρέατος.

Οι τεχνικές αυτές χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν ακριβά φιλέτα από μοσχαρίσιο, χοιρινό κρέας ενώ φαίνεται ότι πολλά φιλέτα κοτόπουλου αρνιού ή παρασκευάσματα θαλασσινών και ψαριών, έχουν «κατασκευαστεί» με την βοήθεια παρόμοιων ουσιών.

Η χρήση αυτών των πρώτων υλών έχει δύο συνέπειες.

Κατ αρχήν δημιουργεί αθέμιτο ανταγωνισμό μεταξύ επαγγελματιών, που πουλούν ωμά ή μαγειρεμένα, τέτοιου είδους κρέατα, χωρίς να διευκρινίζουν ότι περιέχεται η συγκεκριμένη ουσία στις πρώτες ύλες τους.

Ο καταναλωτής συγκρίνει τις τιμές θεωρώντας ότι αντιπροσωπεύουν την ίδια ποιότητα, και συνήθως αγοράζει το φθηνότερο κρέας, τιμωρώντας τον τίμιο επαγγελματία.

Αν ο κρεοπώλης μας είχε ενημερώσει ότι η κόλλα είναι παράγωγο του αίματος των ζώων, μάλλον θα αποφεύγαμε να την καταναλώσουμε συνειδητά, πόσο μάλλον όταν ουσιαστικά «μεταμφιέζει» το κρέας σε κάτι που δεν είναι.

Δυστυχώς η νομοθεσία δεν είναι τόσο αυστηρή ώστε να υποχρεώνεται το σούπερ μάρκετ ή το εστιατόριο να πληροφορεί τον καταναλωτή για τις ξένες ουσίες που χρησιμοποιούνται, με αποτέλεσμα εύκολα να παρασυρόμαστε από ασυνείδητους «επαγγελματίες» και να αγοράζουμε φύκια για μεταξωτές κορδέλες πιστεύοντας ότι πετύχαμε καλή τιμή.

Το δεύτερο πρόβλημα που πιθανότατα δημιουργείται έχει σχέση με την υγεία μας.

Είναι προφανές ότι η τρανσγλουταμινάση δεν βελτιώνει την διατροφική αξία του κρέατος και πιθανότατα μακροπρόθεσμα να αποδειχθεί ότι έχει δυσάρεστες επιπτώσεις στον οργανισμό μας.

Αν και δεν γνωρίζουμε επίσημα στοιχεία, το μόνο σίγουρο είναι ότι τα κέρδη είναι τόσο μεγάλα που θα περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να μάθουμε την επίδρασή της στον οργανισμό μας και ίσως τότε να είναι αργά, αφού θα έχουμε καταναλώσει τεράστιες ποσότητες από την

περιβόητη «κόλλα κρέατος».

Αυτό που γνωρίζουμε από επίσημα χείλη είναι ότι τα κρέατα που δημιουργούνται με τέτοιες τεχνικές, πρέπει να μαγειρευτούν με συγκεκριμένο τρόπο αλλιώς κινδυνεύουμε από μικρόβια που μπορούν να στοιχίσουν ακόμη και την ζωή μας.

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι,σύμφωνα με το stakarfakia.blogspot.gr το e-coli και η σαλμονέλα, δεν σκοτώνονται όταν τα «συγκολλημένα» φιλέτα καταναλωθούν ελαφρώς ψημένα, κάτι που συνηθίζεται από τους καλοφαγάδες.

Αν λοιπόν άτομα με ασθενές ανοσοποιητικό σύστημα, παιδιά, ηλικιωμένοι ή έγκυες νοσήσουν από τα παραπάνω, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για την υγεία τους.

Μέχρι λοιπόν η νομοθεσία να αλλάξει και να γνωρίζουμε τι πραγματικά τρώμε, καλό θα ήταν να μην εμπιστευόμαστε τις προκλητικές προσφορές ή τις ιδιαίτερα χαμηλές τιμές στα τρόφιμα, γιατί ίσως κρύβουν παγίδες για την υγεία μας και βέβαια αν δεν είμαστε σίγουροι ότι το φιλέτο δεν είναι «Φρανκενστάιν» καλό είναι να το προτιμούμε καλοψημένο.
πηγη. http://www.botanologika.gr/2015/01/blog-post_99.html

Το μέλλον που ονειρευόμαστε (;)

noreply@blogger.com (antirix) — Sat, 24 Jan 2015 17:09:00 +0000

Ας κρατήσουμε κάτι από το αθώο της ψυχής μας (υπάρχει … κι όμως ναι… πάντα υπάρχει),
ας μην δεχτούμε ότι είναι όλα τόσο κυνικά και ψεύτικα (γιατί ΔΕΝ είναι, σίγουρα όχι όλα αυτά που επιλέγουμε να ζούμε).
Ας κρατήσουμε μια αλήθεια ότι… έχουμε ανάγκη το όνειρο και την ουτοπία… ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ.

[το παρακάτω όμορφο κείμενο είναι στο http://messornot.blogspot.gr ]

για ένα κομμάτι ήλιου

«για να νιώσεις τα πόδια σου να αιωρούνται καθώς κρέμεσαι από μια γέφυρα
για να γκρεμιστεί ο κόσμος σου φορές αμέτρητες και να δεις ότι συνεχίζει να υπάρχει άλλες τόσες
για να νιώσεις τον έρωτα σε κάθε νεκρό κι απομακρυσμένο κύτταρο του κορμιού σου
για να πετάς στα σύννεφα και να πέφτεις απ’ αυτά
για να νιώσεις μόνος και τότε να ανακαλύψεις ότι πάντα έχεις τον εαυτό σου
για να δεις ότι «να ξαναρχίσεις μπορείς και με την τελευταία σου πνοή»
και πως ο χρόνος δεν τελειώνει παρόλο που περνάει
για να πνίγεσαι σε μια κουταλιά νερό ή και σε μια σφιχτή αγκαλιά
για να νιώσεις το χέρι σου να ιδρώνει από αγάπη σε μια βραδινή ανοιξιάτικη βόλτα
για ένα μπέργκερ με έξτρα πίκλ σως ή πολλά μπέργκερ με έξτρα πικλ σως
για να κλάψεις από τα πολλά γέλια και να γελάσεις από το πολύ κλάμα
για τις μέρες που βρίσκεις το νόημα και γι’ αυτές που το ξαναχάνεις
για τους μήνες ή τα χρόνια που δεν μπορείς να ξεφύγεις – από ό,τι κι αν προσπαθείς να ξεφύγεις
για εκείνες τις στιγμές που αρχίζεις να αγαπάς τη φυλακή σου
μα περισσότερο για εκείνη τη μέρα που όλα γεμίζουν φως και τόσο φυσικά κλείνεις την πόρτα πίσω σου
για αυτή την επανάσταση που τόσο φοβόσουν
γι’ αυτή τη φυγή – μπορεί και ηρωική έξοδο – που ποτέ δεν πίστεψες ότι θα καταφέρεις
για να ανέβεις σε τρένα και σε αεροπλάνα και να χάσεις πτήσεις και να κάτσεις πάνω σε βαλίτσες
μήπως και χωρέσεις όσα θες να πάρεις μαζί σου
χωρίς να ξέρεις πως οι στιγμές ζυγίζουν πολύ και τα συναισθήματα περισσότερο
και πάντα υπέρβαρο θα σου βγαίνει όσο δεν ακουμπάς στο πλάι τα αχρείαστα
γι’ αυτά που τελικά αφήνεις πίσω και ξαφνικά ξετρυπώνουν στην τσέπη σου ή στο μυαλό σου
για τα ταξίδια με επιστροφή αλλά και γι’ αυτά χωρίς
για να δεις πως μπορείς να γίνεις κάποιος άλλος, ένας άνθρωπος που θαυμάζεις
για να τα διαλύσεις όλα σε μια νύχτα και να χτίσεις τον κόσμο ολόκληρο σε μια μέρα
για εκείνες τις μέρες γεμάτες τοίχους και εκείνα τα βράδια γεμάτα οθόνες
για όλες τις ώρες που ξοδεύεις στο τηλέφωνο λέγοντας απολύτως τίποτα
και για εκείνο το χαμόγελο που έχεις κλείνοντάς το
για να πιεις και να μεθύσεις και να κλάψεις και να πεις αλήθειες
για εκείνα τα συμπαντικά δευτερόλεπτα πριν από κάποιο συγκεκριμένο πρώτο φιλί
και για εκείνα τα άλλα, τα αδιάφορα, δευτερόλεπτα και φιλιά
για εκείνο το πρωινό χαζό χαμόγελο ευτυχίας
και για όλα εκείνα τα ωραία τραγούδια που σου φτιάχνουν τη μέρα
για να χορέψεις κάτω από τη βροχή ή και να τρέξεις να σωθείς από αυτήν
για να κάνεις φίλους, να χάσεις φίλους, να βρεις καινούριους και να δεις πως τίποτα δεν τελειώνει
για εκείνη την ερημική παραλία που έκανες μπάνιο χωρίς μαγιώ
και για εκείνον τον άγνωστο που φίλησες ένα βράδυ σ’ ένα τρένο
για εκείνο το απόγευμα κάτω από τον κόκκινο ουρανό που κοιτιόσασταν στα μάτια χωρίς να μιλάτε
και για εκείνη την εκδρομή στην εξοχή που ξαναβρήκες το παιδί μέσα σου κοιτώντας μια μαρουδίτσα
για εκείνη την Πρωτοχρονιά που πήρες από τον Αη – Βασίλη το δώρο που τόσα χρόνια περίμενες
και ίσως ακόμα για εκείνη τη Μ. Παρασκευή που σου το πήρε πίσωγια ένα κομμάτι ήλιου πάνω στον ώμο σου
αρχίζουν οι νέες χρονιές
τελειώνουν οι παλιές
βρίσκεσαι εδώ” Το πήραμε από εδώ: http://messornot.blogspot.gr/2014/01/blog-post_3.html
Ευχαριστώ πολύ την Φλ.Κ. που ενημέρωσε γι’ αυτό το όμορφο κείμενο (κι ας είναι για τον προηγούμενο χρόνο).
(μαρουδίτσα είναι η πασχαλίτσα και το «να ξαναρχίσεις μπορείς και με την τελευταία σου πνοή” είναι του Μπέρτολτ Μπρεχτ)
πηγη.https://psycheandlife2.wordpress.com/

Καλλιεργώντας θετικές σκέψεις και συναισθήματα

noreply@blogger.com (antirix) — Sat, 02 Aug 2014 10:56:00 +0000

Χρειάζεστε έναν ήρεμο, καθαρό και θετικό νου για να ικανοποιήσετε τις ανάγκες σας για τον εαυτό σας, την οικογένειά σας και ίσως ακόμη για την κοινωνία και τον κόσμο.

Τα συναισθήματά μας έχουν απευθείας επίδραση στο σώμα μας. Κάθε φορά που νιώθουμε ένα συναίσθημα, το ενδοκρινικό μας σύστημα εκκρίνει συγκεκριμένες ορμόνες ή πεπτίδια που κυκλοφορούν μέσα στο αίμα μας προς όλα τα κύτταρα, γεμίζοντας τα με τις «ορμόνες αυτού του συναισθήματος».

Η ορμονική κατάσταση που δημιουργείται από αρνητικά συναισθήματα φέρνει ανισορροπία σε διάφορα συστήματά μας όπως το νευρικό, το ενδοκρινικό και το ανοσοποιητικό μας σύστημα, τα οποία στη συνέχεια δημιουργούν έλλειψη ισορροπίας σε όλα τα άλλα συστήματα. Αυτό έχει σαν επακόλουθο να είμαστε πολύ περισσότερο ευαίσθητοι σε ασθένειες και διαταραχές.

Ιατρικές μελέτες στο «Ινστιτούτο Αριθμητικής της Καρδιάς» στην Καλιφόρνια έχουν δείξει ότι πέντε λεπτά θυμού ή απογοήτευσης μπορούν να αποδυναμώσουν μέρη του ανοσοποιητικού συστήματος για πέντε ώρες και ότι πέντε λεπτά αγάπης ή ευγνωμοσύνης μπορούν να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα για πέντε ώρες.

Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι αποκτούμε χημικό εθισμό σε ορμονικές εκκρίσεις από συγκεκριμένα συναισθήματα και έχουμε την τάση να αναζητούμε υποσυνείδητα τρόπους να ξαναδημιουργήσουμε αυτά τα συναισθήματα και να πάρουμε τις «ορμονικές δόσεις» μας, ακριβώς όπως κάνουμε με κάθε άλλη εθιστική ουσία.

Στην πραγματικότητα αποκτούμε χημικό εθισμό σε συναισθήματα φόβου, θυμού, πόνου, πίκρας, μίσους ή ενοχής και έλκουμε και δημιουργούμε καταστάσεις, στις οποίες μπορούμε να βιώσουμε ξανά εκείνα τα οικεία συναισθήματα.

Αυτό στη συνέχεια οδηγεί σε ένα φαύλο κύκλο αναδημιουργίας αρνητικών συναισθηματικών καταστάσεων που ενισχύουν τις λανθασμένες πεποιθήσεις μας ότι κινδυνεύουμε ή ότι είμαστε θύματα ή ανάξιοι. Η υγεία, οι σχέσεις, η εργασία και η ευτυχία μας φθείρονται.

Ο νους μας δημιουργεί την πραγματικότητά μας.

Το χειρότερο ίσως αποτέλεσμα είναι ότι, λόγω του νόμου της έλξης, τα αρνητικά μας συναισθήματα και οι αρνητικές μας σκέψεις έλκουν περισσότερα από αυτά για τα οποία νιώθουμε αρνητικά. Αυτό μπορεί επίσης να ονομαστεί νόμος του καθρεφτίσματος, νόμος της συμπαθητικής δόνησης ή νόμος της εκδήλωσης.

Ο νους, οι σκέψεις, τα συναισθήματα, οι προσδοκίες και οι συμπεριφορές μας δημιουργούν την πραγματικότητά μας. Όταν τα αλλάζουμε, η πραγματικότητά μας αλλάζει. Οι θετικές σκέψεις και τα θετικά συναισθήματα έλκουν και δημιουργούν θετικές πραγματικότητες.

Αυτή είναι η δοκιμασία του καιρού μας: το να νιώθουμε εμπιστοσύνη και θετικότητα ακόμη κι όταν η εξωτερική πραγματικότητα δεν εμπνέει θετικές σκέψεις. Εδώ είναι που ξεχωρίζουν «αυτοί που είναι στο κέντρο τους» από τους «φοβισμένους».

Αυτοί, που μπορούν να συνεχίσουν να νιώθουν εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να αντιμετωπίσουν και να ξεπεράσουν τις προκλήσεις, θα είναι καλά. Αυτοί, που υποκύπτουν στο φόβο, το άγχος, το θυμό και το μίσος, όπως είναι πολύ εύκολο να κάνουν, θα υποφέρουν ακόμη περισσότερο.

Οι άλλοι καθρεφτίζουν τα συναισθήματά μας.

Εκπέμπουμε τα συναισθήματά μας, σαν ενέργειες, είτε τα εκφράζουμε είτε όχι. Αυτές οι ενέργειες κάνουν τους άλλους να αντιδρούν και να συμπεριφέρονται με τρόπους που αντανακλούν τα συναισθήματά μας. Όταν έχουμε έντονα αρνητικά συναισθήματα για διάρκεια χρόνου (όχι απλά στιγμιαία συναισθήματα, που είναι φυσιολογικά και αβλαβή), στην πραγματικότητα αυξάνουμε την πιθανότητα να μας φερθούν οι άλλοι αρνητικά.

Ακόμη κι όταν είμαστε «αθώοι», και δεν έχουμε βλάψει κανέναν, ο φόβος μας για τους άλλους θα τους προσκαλέσει υποσυνείδητα να φερθούν με τρόπους που καθρεφτίζουν τους δικούς μας φόβους. Το ίδιο ισχύει για τα συναισθήματα του θυμού, της ενοχής, του πόνου, της προδοσίας, του μίσους, της πίκρας, της απόρριψης, της κριτικής και όλα τα άλλα. Αυξάνουν την πιθανότητα έλξης αυτού για το οποίο αισθανόμαστε αρνητικά.

Αυτό είναι ένα γεγονός που είναι εξαιρετικά σημαντικό να θυμόμαστε όταν περνάμε «καιρούς δοκιμασίας». Στην πραγματικότητα δοκιμάζεται η ικανότητά μας να παραμείνουμε θετικοί νιώθοντας άξιοι, ασφαλείς και δυνατοί μέσα μας, ώστε να μπορέσουμε να ενθαρρύνουμε τον εαυτό μας στην αντιμετώπιση των ανθρώπων και των καταστάσεων.

Η δύναμη της Ευγνωμοσύνης.

Ένας τρόπος να δημιουργείτε θετικά συναισθήματα είναι να εστιάζεστε σε όλα όσα έχετε, για τα οποία μπορείτε να νιώθετε ευγνωμοσύνη. Ακόμη κι όταν δεν έχουμε όλα όσα θέλουμε ή πιστεύουμε ότι πρέπει να έχουμε για να είμαστε ευτυχισμένοι, μπορούμε πάντοτε να εστιαζόμαστε σ’ αυτά που έχουμε.

Όταν συγκεντρωνόμαστε μόνο σ’ αυτό που δεν έχουμε, χάνουμε όλα αυτά που πραγματικά έχουμε, επειδή τα αγνοούμε και δεν τα επιτρέπουμε να μας παρέχουν απόλαυση, ασφάλεια ή ευτυχία.

Μπορεί να μην έχουμε τα χρήματα ή την υλική ασφάλεια που θα θέλαμε να έχουμε, αλλά μπορεί να έχουμε ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν. Μπορεί να έχουμε καλή ή αρκετά καλή υγεία για να απολαύσουμε τη ζωή. Μπορεί να έχουμε στέγη και τροφή. Μπορεί να έχουμε ηλεκτρισμό και τρεχούμενο νερό.

Μπορεί ακόμη να έχουμε και ζεστό τρεχούμενο νερό. Αν έχουμε βιβλία και τηλεόραση, τότε είμαστε πιθανώς στο ανώτερο 20% του πλανήτη. Αν έχουμε έστω και λίγα χρήματα στην τράπεζα, τότε είμαστε στο ανώτερο 8% του πλανήτη.

Μπορούμε να νιώθουμε ευγνωμοσύνη για τον αέρα που αναπνέουμε, τα λουλούδια, τα δένδρα και τα πουλιά γύρω μας. Κι αν ζούμε κοντά σε ένα πάρκο, δάσος, βουνό ή κοντά σε οποιοδήποτε είδος νερού, τότε μπορούμε να βρούμε ευχαρίστηση από την παρουσία τους στη ζωή μας. Ακόμη και σε δύσκολους καιρούς, μπορούμε να απολαύσουμε τους ανθρώπους, τα ζώα και τη φύση γύρω μας.

Αν ξέρουμε να διαβάζουμε και έχουμε πάρει διάφορες μορφές μόρφωσης, τότε είμαστε πολύ ιδιαίτεροι και ευλογημένοι. Αν έχουμε πρόσβαση στο Διαδίκτυο, τότε είμαστε μέσα στο 6% των ανθρώπων του πλανήτη που έχουν πρόσβαση σε ηλεκτρονικό υπολογιστή.

Αν έχουμε τηλέφωνο, είμαστε πολύ καλύτερα από τα 3 δισεκατομμύρια ανθρώπους (το 50% του πλανήτη) που δεν έχουν και μπορεί να μην έχουν καν δει τηλέφωνο.

Το αίσθημα της ευγνωμοσύνης για όλα όσα έχουμε έλκει περισσότερα από αυτά που χρειαζόμαστε. Όταν αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη, εκπέμπουμε θετική ενέργεια, η οποία αντανακλάται πίσω σε μας από τους ανθρώπους και το σύμπαν με τη μορφή όλων αυτών που μας κάνουν να νιώθουμε ακόμη μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη.

Όταν αισθανόμαστε τυχεροί που έχουμε όσα έχουμε, έλκουμε περισσότερα από αυτά που μας κάνουν να νιώθουμε τυχεροί. Όταν αισθανόμαστε ανάξιοι της αγάπης, άτυχοι και αποθαρρυμένοι, έλκουμε περισσότερα από αυτά που μας κάνουν να έχουμε αυτά τα συναισθήματα.

Η ζωή είναι ένας καθρέφτης που αντικατοπτρίζει πίσω σε μας τις υπερισχύουσες σκέψεις, συναισθήματα και συμπεριφορές μας από το παρελθόν και το παρόν.

Η δύναμη να δημιουργήσουμε μια καινούρια και πιο ευτυχισμένη πραγματικότητα, ακόμη και σ’ αυτούς τους καιρούς δοκιμασίας, εξαρτάται από την ικανότητά μας να έχουμε εμπιστοσύνη ότι πάντοτε αξίζουμε, είμαστε ασφαλείς και έχουμε τη δύναμη και το εσωτερικό σθένος να αντιμετωπίσουμε και να ωφεληθούμε από κάθε πρόκληση που μας φέρνει η ζωή.

Είναι σημαντικό να αντιλαμβανόμαστε τη ζωή φιλική παρά επικίνδυνη. Έχουμε μάθει και προγραμματιστεί να βλέπουμε τη ζωή δύσκολη και επικίνδυνη, επειδή για πολλές χιλιάδες χρόνια η κοινωνία μάς έχει ταυτίσει με το σώμα και το νου, αγνοώντας τον πνευματικό εαυτό μας και τον πραγματικό λόγο που βρισκόμαστε, σαν πνεύματα, μέσα σ’ αυτά τα προσωρινά σώματα.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Μια βασική αλλαγή που χρειάζεται να κάνουμε στον τρόπο που σκεφτόμαστε είναι να αντιληφθούμε ότι τίποτα από όσα έχουν συμβεί, συμβαίνουν και θα συμβούν στη ζωή μας δεν είναι τυχαίο. Ο Θεός, η ζωή και το σύμπαν μάς αγαπούν πέρα από κάθε μέτρο. Ότι συμβαίνει στη ζωή μας είναι μια ευκαιρία για ανάπτυξη και εξέλιξη. Δημιουργούμε αυτά τα γεγονότα και τις καταστάσεις είτε με τις μη φωτισμένες επιλογές, συναισθήματα και σκέψεις μας είτε σαν «επιλογές της ψυχής» πριν να γεννηθούμε.

Η πραγματικότητα είναι ότι είμαστε ουσιαστικά αθάνατη άμορφη συνειδητότητα που έχει καταλάβει προσωρινά ένα σώμα με σκοπό να θυμηθούμε την αληθινή αιώνια φύσης μας ενώ βρισκόμαστε μέσα στο σώμα και μετά να εκδηλώσουμε στο υλικό επίπεδο την αρμονία, αγάπη, ενότητα και ομορφιά που ήδη υπάρχουν στον πνευματικό εαυτό μας.

Μ’ αυτό στο νου μας, υπάρχουν μόνο δύο λόγοι για να συμβεί κάτι δυσάρεστο στη ζωή μας. Ο ένας είναι ότι η άγνοια και ο φόβος μας έλκουν αρνητικές πραγματικότητες. Ο άλλος είναι ότι σε πνευματικό επίπεδο έχουμε επιλέξει αυτήν την εμπειρία σαν ευκαιρία να αφυπνιστούμε.

Μπορούμε να συμπεράνουμε ότι αυτή η οικονομική, κοινωνική και ηθική κρίση που βιώνει ο κόσμος είναι προϊόν αυτών των δύο λόγων. Σ’ ένα επίπεδο αυτή η κρίση είναι αποτέλεσμα της ταύτισής μας με το εγώ μας, την ιδιοτέλεια, την απληστία, το φόβο και την ξεχωριστότητα μας. Σ’ ένα άλλο επίπεδο, είναι αυτό που έχουμε τώρα επιλέξει σαν ευκαιρία για να αναπτύξουμε εσωτερική ασφάλεια και μεγαλύτερη αίσθηση ενότητας, αγάπης και συνεργασίας.

Μας αγαπούν καθένα από μας προσωπικά.

Όλοι μαζί σαν ανθρωπότητα έχουμε δημιουργήσει και επιλέξει αυτήν την κατάσταση σαν ευκαιρία να κάνουμε το επόμενο βήμα προς την πνευματική απελευθέρωσή μας από το φόβο και προς τη βαθύτερη σύνδεσή μας με την απεριόριστη εσωτερική μας δύναμη. Βασισμένοι σ’ αυτήν την αντίληψη, μπορούμε τώρα να αρχίσουμε να κατανοούμε και να αισθανόμαστε ότι ο Θεός και το σύμπαν αγαπούν χωρίς όρους καθένα από μας προσωπικά.

Δεν υπάρχει τίποτα που έχει συμβεί, συμβαίνει τώρα ή θα συμβεί στο ξεδίπλωμα της ζωής μας, το οποίο δεν είναι δική μας δημιουργία – είτε από τις επιλογές του εγώ μας είτε από τις επιλογές της ψυχής μας. Δεν υπάρχει τιμωρία. Δεν υπάρχει κίνδυνος. Τίποτα δεν μπορεί να συμβεί κατά τύχη. Τίποτα δεν θα συμβεί ποτέ που δεν είναι για το ύψιστο όφελός μας σαν ψυχές που αναζητούμε να θυμηθούμε τον αληθινό εαυτό μας μέσα σ’ αυτά τα υλικά σώματα, όπου έχουμε χάσει την αίσθηση της άμορφης αθανασίας μας.

Κάθε γεγονός, κάθε συμβάν είναι έκφραση αγάπης από το σύμπαν, δίνοντας μας την ευκαιρία να το χρησιμοποιήσουμε για να αντιληφθούμε την αλήθεια ή όχι. Έχουμε ελεύθερη βούληση. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις εμπειρίες για ύψιστο σκοπό – να ανακαλύψουμε την εσωτερική μας αξία, ασφάλεια, ελευθερία και ικανοποίηση.

Ή μπορούμε να βυθιστούμε στο φόβο, την αποθάρρυνση, τον πόνο, την πίκρα, τη μνησικακία, το θυμό, την ενοχή, το μίσος ή την ανημπόρια. Αυτή είναι η ελεύθερη βούλησή μας. Τα γεγονότα έχουν δημιουργηθεί από τις προηγούμενες ή τις τωρινές μας σκέψεις, τα λόγια, τις πράξεις και από τις επιλογές της ψυχής μας σε συνδυασμό με τα μαθήματα που έχουμε επιλέξει ατομικά και ομαδικά να μάθουμε σ’ αυτό το σημείο της εξελικτικής πορείας μας.

Αλλά το πώς τα χρησιμοποιούμε και πώς αντιδρούμε σ’ αυτά τα γεγονότα και τις καταστάσεις είναι δική μας ελεύθερη επιλογή.

Αυτή είναι η επιλογή που έχουμε σε «καιρούς δοκιμασίας». Δεν χρειάζεται να συγχέουμε, όπως κάναμε για χιλιάδες χρόνια, τις ευκαιρίες, οι οποίες μας έχουν δοθεί μέσα από αυτές τις δοκιμασίες που εμείς έχουμε βάλει για τον εαυτό μας, με κάποια μορφή τιμωρίας. Δεν υπάρχει θεία τιμωρία. Είναι μια ψευδαίσθηση.

Πώς θα μπορούσε ποτέ ένα θεϊκό ον αγάπης χωρίς όρους, που ζητά από μας να αγαπάμε ακόμη και τους εχθρούς μας, να έχει αρνητικά συναισθήματα ή να τιμωρεί τα δημιουργήματα εκείνα που στην ουσία είναι προβολές του Θεού στο υλικό επίπεδο; Δεν είναι λογικό.

Η ιδέα της τιμωρίας από το Θεό ή το σύμπαν είναι μια παλιά, μάλλον παιδιάστικη, αντίληψη για το Θεό και έχει χάσει τη χρησιμότητά της καθώς προχωρούμε προς την πραγμάτωση και την εκδήλωση του δικού μας εσώτερου θεϊκού δυναμικού.

Εκείνοι που μέχρι τώρα πίστευαν ότι είμαστε αδύναμοι και ανάξιοι αμαρτωλοί μπορεί να ωφεληθούν από τη γνώση ότι ο πραγματικός σκοπός της Χριστιανοσύνης, όπως εκφράστηκε από τους πρώτους Πατέρες της Εκκλησίας, είναι η «θέωση» ή η διαδικασία να γίνουμε «καθ’ ομοίωση».

Με την απελευθέρωση του εαυτού μας από το φόβο και την ενοχή, προωθούμε τις εσωτερικές πνευματικές αξίες όπως η αγάπη, η ειρήνη, η σωστή δράση, η αλήθεια, η μη βία, η ανιδιοτέλεια και το νοιάξιμο και η υπηρεσία προς τους άλλους. Αυτές οι ιδιότητες εκδηλώνουν την «Εικόνα του Θεού» η οποία βρίσκεται δυνητικά μέσα μας όπως η Ομοίωση του Θεού στη ζωή μας.

Αυτό είναι ένα βασικό βήμα στη Θέωση – να γίνουμε σαν το Θεό ενώ βρισκόμαστε μέσα στο σώμα.

Είναι ουσιώδες να απελευθερωθούμε από την αίσθηση ότι ζούμε μέσα σε ένα δύσκολο, εχθρικό σύμπαν που τιμωρεί. Χρειάζεται τώρα να αφήσουμε αυτές τις λιγότερο εξελιγμένες αντιλήψεις και να συνειδητοποιήσουμε ότι όλοι μαζί – όλες οι ψυχές, ενσαρκωμένες και μη – εμπεριέχουμε το ον που αποκαλούμε Θεό.

Είμαστε εκφράσεις της Θείας συνειδητότητας μέσα σ’ αυτά τα προσωρινά φυσικά σώματα. Είμαστε οι δημιουργοί της ατομικής μας πραγματικότητας και συν-δημιουργοί της κοινωνικής, εθνικής και πλανητικής πραγματικότητας.

Μαθαίνοντας και εκδηλώνοντας.

Βρισκόμαστε σε μια διαδικασία όπου μαθαίνουμε να εκδηλώνουμε ακόμη περισσότερο θετικές πραγματικότητες με αφθονία, ειρήνη, ισότητα, αγάπη και ευτυχία για όλους. Αυτός είναι ο σκοπός της ζωής μας. Έχουμε αποδεχτεί να ξεχάσουμε προσωρινά τον αληθινό άμορφο εαυτό μας και να ταυτιστούμε με το σώμα και το νου.

Στα υψηλότερα επίπεδα της ύπαρξής μας αγαπάμε τον καθένα – ακόμη κι αυτούς που μας βλάπτουν και μας ενοχλούν. Το εγώ μας μπορεί να μην τους αγαπάει. Αλλά εμείς τους αγαπάμε. Γι’ αυτό το λόγο ο Χριστός μάς ζήτησε να αγαπάμε αυτούς που μας βλάπτουν, επειδή έτσι συνδεόμαστε με τον αληθινό πνευματικό εαυτό μας που στην πραγματικότητα ήδη αγαπά τους άλλους και δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά.

Όταν κατανοήσουμε ότι ζούμε μέσα σε μια πραγματικότητα αγάπης, θα νιώθουμε ασφαλείς και ήρεμοι σε όλες τις καταστάσεις και θα μπορούμε να βοηθάμε τους γύρω μας να κάνουν το ίδιο. Η ενέργειά μας θα μετατραπεί τότε από το φόβο, την κακία και το θυμό σε ατομική και συλλογική αναζήτηση λύσεων.

Θα είμαστε πολύ περισσότερο αποτελεσματικοί στη δημιουργία της ασφάλειας, αφθονίας και ευτυχίας που ψάχνουμε.

Μπορείτε να το κάνετε με το να συνειδητοποιήσετε και να θυμηθείτε τα ακόλουθα :

Στην ουσία είστε αθάνατη θεϊκή συνειδητότητα που έχετε προσωρινά προβάλει τη συνειδητότητά σας σ’ αυτό που ονομάζετε σώμα σας. Δεν υπάρχει γέννηση, μόνο μια προσωρινή προβολή της συνειδητότητάς σας σ’ αυτό το σώμα και το νου. Στην πραγματικότητα δεν έχετε ποτέ γεννηθεί και δεν θα πεθάνετε ποτέ.

Απλά μια μέρα θα αποσύρετε τη συνειδητότητά σας από το σώμα σας τη χρονική στιγμή που εσείς επιλέγετε, ανεξάρτητα από τις συνθήκες της αποχώρησής σας, η οποία μπορεί να γίνει σιγά-σιγά ή ξαφνικά. Δεν μπορείτε και δεν θα αποσύρετε τη συνειδητότητά σας από το σώμα σας μέχρι εσείς οι ίδιοι να επιλέξετε το χρόνο.

Ακόμη και στην ακραία πιθανότητα που κάποιος μπορεί να σας «δολοφονήσει», αυτό μπορεί να συμβεί μόνο με την εσωτερική σας συγκατάθεση – για την οποία φυσικά το εγώ και ο νους σας δεν θα έχουν επίγνωση.

Το ίδιο ισχύει για όλα τα γεγονότα που έχουν συμβεί ή θα εμφανιστούν στη ζωή σας. Τίποτα δεν θα συμβεί που δεν θα το έχετε με κάποιο τρόπο δημιουργήσει ή επιλέξει σε κάποιο επίπεδο. Ό,τι έχει ποτέ συμβεί, συμβαίνει και θα συμβεί, θα είναι πάντοτε η καλύτερη ευκαιρία για την εξέλιξη και την αφύπνισή σας στην αλήθεια.

Μπορείτε να είστε ήρεμοι ότι θα συμβεί μόνο αυτό που εξυπηρετεί το καλύτερο δυνατό συμφέρον σας σαν ψυχή στη διαδικασία της εξέλιξης.

Με τον ίδιο τρόπο όλοι οι αγαπημένοι σας είναι επίσης αιώνιες, αθάνατες αδελφές ψυχές που έχουν επιλέξει να παίξουν τους προσωρινούς ρόλους τους στο δράμα της ζωής σας (όπως κι εσείς παίζετε το δικό σας ρόλο στη δική τους ζωή) και οι οποίοι έχουν επιλέξει τις δικές τους εμπειρίες και μαθήματα.

Τίποτε δεν συμβαίνει και δεν θα συμβεί στη ζωή τους που δεν είναι αυτό που δημιουργούν ελεύθερα μόνοι τους και επιλέγουν σαν ευκαιρία για να μάθουν τα επιλεγμένα μαθήματά τους. Έχουν κι αυτοί ελεύθερη βούληση να μάθουν ή όχι. Μπορεί να χρειαστεί να δημιουργήσουν περισσότερο πόνο πριν να είναι έτοιμοι να μάθουν.

Μερικές φορές μπορούμε να τους βοηθήσουμε και άλλες φορές δεν είναι ανοικτοί και έτοιμοι για βοήθεια. Αυτό είναι κάτι που χρειάζεται να αποδεχτούμε και να είμαστε ήρεμοι.

Η ανησυχία και ο φόβος για τους αγαπημένους μας το μόνο που κάνει είναι να υπονομεύει τη δική τους αίσθηση δύναμης και αυτοπεποίθησης.

Μπορούμε να τους βοηθήσουμε πολύ πιο αποτελεσματικά με το να τους αντιλαμβανόμαστε σαν αιώνιες ισχυρές πνευματικές υπάρξεις που έχουν επιλέξει τα μαθήματα και τις προκλήσεις της ζωής τους και με το να πιστεύουμε στην ικανότητά τους να αντιμετωπίσουν και να ωφεληθούν από αυτές τις δοκιμασίες.

Υπάρχει μια ιστορία, που πιστεύω ότι είναι αληθινή, για έναν άνθρωπο που είδε μια πεταλούδα να αγωνίζεται να βγει από το κουκούλι της. Αποφάσισε να την βοηθήσει ανοίγοντας το κουκούλι με το μολύβι του για να επιτρέψει στην πεταλούδα να απελευθερωθεί χωρίς προσπάθεια.

Όμως, η πεταλούδα δεν μπορούσε να πετάξει, επειδή τα φτερά της μπορούσαν να αναπτυχθούν μόνο μέσα από την προσπάθεια που κατέβαλε σπρώχνοντας με τα φτερά πάνω στα τοιχώματα. Παρέμεινε στο έδαφος.

Μέσα από την αγάπη και το νοιάξιμο για τους αγαπημένους μας και ιδιαίτερα για τα παιδιά μας, συχνά κάνουμε το λάθος να λύνουμε τα προβλήματά τους, έτσι ώστε στο τέλος δεν έχουν φτερά να πετάξουν.

Ο καλύτερος τρόπος να βοηθήσουμε τους αγαπημένους μας είναι να εφαρμόσουμε Ho’oponopono (θα το συζητήσουμε αργότερα) και να τους οραματιστούμε γεμάτους με το εσωτερικό φως του αληθινού πνευματικού εαυτού τους να τους ενεργοποιεί με δύναμη και εσωτερική καθοδήγηση.

Κάθε φορά που φοβάστε ή ανησυχείτε για έναν αγαπημένο σας, αν θέλετε πραγματικά να βοηθήσετε, συγκεντρώστε το νου σας σ’ αυτήν την εικόνα του με φως, δύναμη και εσωτερική καθοδήγηση.

Μ’ αυτόν τον τρόπο θα τον ενδυναμώσετε αντί να συμμετέχετε στην ψευδαίσθηση της αδυναμίας του. Αυτή είναι η μεγαλύτερη βοήθεια που μπορείτε να προσφέρετε στους αγαπημένους σας.

Οι ευκαιρίες μας για ανάπτυξη και εξέλιξη έρχονται με δόσεις που μπορεί να δυναμώνουν τους «πνευματικούς μυς» μας, αλλά όχι τόσο πολύ ώστε να τους βλάψουν, εκτός κι αν εμείς οι ίδιοι αγνοήσουμε την εσωτερική μας δύναμη.

Όταν θέλουμε να αυξήσουμε το βάρος που μπορούμε να σηκώσουμε, δεν είναι λογικό να σηκώνουμε τα ίδια βάρη που σηκώναμε για χρόνια. Χρειάζεται να αυξήσουμε το βάρος, αλλά όχι τόσο πολύ που να δημιουργήσουμε βλάβη στη μέση μας από την προσπάθεια.

Με τον ίδιο τρόπο, «επιλέγουμε» τις ευκαιρίες ανάπτυξης που δοκιμάζουν τους πνευματικούς μυς μας, αλλά πάντοτε σε δόσεις που έχουμε τη δύναμη να αντιμετωπίσουμε. Δεν θα μας δοθεί ποτέ μια ευκαιρία ανάπτυξης που είναι πέρα από την ικανότητά μας να την αντιμετωπίσουμε.

Όμως, έχουμε ελεύθερη βούληση να προσεγγίσουμε την εσωτερική μας δύναμη ή να την αγνοήσουμε και να νιώθουμε αδύναμοι, και έτσι να επιτρέψουμε στο γεγονός ή την κατάσταση να μας σύρουν στον πόνο, το φόβο, την απελπισία, την κατάθλιψη και την ανημπόρια.

Μερικοί άνθρωποι μετά τον πρώτο πόνο ή φόβο, επανέρχονται και επανασυνδέονται με την εσωτερική τους δύναμη και άλλοι όχι. Είναι δική μας επιλογή.

Όλα τα γεγονότα και οι πραγματικότητες είναι προσωπικές δημιουργίες, ακόμη και σε όλες τις περιβαλλοντικές καταστροφές. Ο Χριστός μιλώντας για τη Δευτέρα Παρουσία είπε ότι «δύο άνδρες θα βρίσκονται στον αγρό, ένας θα φύγει και ένας θα μείνει».

Αυτό, για μένα, σημαίνει ότι ακόμη και σε μια μαζική καταστροφή, είτε είναι σεισμός, πλημμύρα, φωτιά είτε μια οικονομική κρίση, αυτό που θα συμβεί στον καθένα θα είναι αυτό που αυτή η συγκεκριμένη ψυχή χρειάζεται αυτή τη στιγμή. Τίποτε δεν θα συμβεί σε σας επειδή συμβαίνει στους άλλους.

Ανεξάρτητα από ό,τι γίνεται στους άλλους γύρω σας, σε σας θα συμβεί μόνο αυτό που έχετε επιλέξει και δημιουργήσει. Όταν ένα ατύχημα, όπως η συντριβή αεροπλάνου, έχει σαν αποτέλεσμα το θάνατο πολλών ανθρώπων, είναι επειδή καθένας απ’ αυτούς έχει επιλέξει αυτόν τον τρόπο απόσυρσης της συνειδητότητάς του από το προσωρινό φυσικό σώμα.

Αν κάποιοι είχαν εισιτήριο για την πτήση, αλλά δεν είχαν επιλέξει αυτόν τον τρόπο απόσυρσης, αυτοί κατά κάποιον τρόπο θα εμποδιστούν να μπουν στο αεροπλάνο, ενώ άλλοι που δεν ήταν στη λίστα της πτήσης, αλλά έχουν επιλέξει αυτό το μέσο αναχώρησης από το σώμα, ξαφνικά θα βρεθούν σ’ αυτήν την πτήση.

Όταν αρχίζουμε να σκεφτόμαστε μ’ αυτόν τον τρόπο, θα βιώσουμε εσωτερική ηρεμία και διαύγεια και θα συνειδητοποιήσουμε ότι ζούμε σε σύμπαν αγάπης και ότι ο Θεός, του οποίου είμαστε μέρος, μας αγαπά χωρίς όρους.

Θα νιώσουμε ευγνωμοσύνη και θα αντιληφθούμε κάθε πρόκληση σαν μια ευκαιρία για βαθύτερη σύνδεση με τον αληθινό εαυτό μας. Θα εκδηλώσουμε τότε όλη την αφθονία, υγεία, χαρά και αγάπη που επιθυμούμε να έχουμε.

Robert Ηλίας Najemy

πηγη. http://enallaktikidrasi.com

η ιστορία του εμφιαλωμένου νερού (video)

noreply@blogger.com (antirix) — Sun, 08 Jun 2014 07:31:00 +0000

Ένα πολύ καλό βίντεο με την αλήθεια για το εμφιαλωμένο νερό το οποίο δεν είναι καθόλου έτσι όπως το νομίζει ο μέσος άνθρωπος…

πηγη.http://enallaktikidrasi.com/

20 λόγοι να βάλετε το ποδήλατο στη ζωή σας

noreply@blogger.com (antirix) — Tue, 20 May 2014 12:24:00 +0000

Εσείς πώς πήγατε σήμερα στη δουλειά σας; Η περίοδος που διανύουμε, απαλλαγμένη από το κρύο και τις βροχές του χειμώνα και ακόμη μακριά από τα σαραντάρια του καλοκαιρινού θερμομέτρου, είναι ιδανική για να δώσετε την απάντηση «με το ποδήλατο».
Μάλιστα, η καμπάνια «Bike To Work», που «τρέχει» για τέταρτη χρονιά, μας προτρέπει όλους να μετρήσουμε τις καθημερινές ποδηλατικές διαδρομές μας, σε μια προσπάθεια να προωθηθεί η κουλτούρα του ποδηλάτου ως μεταφορικού μέσου στην Ελλάδα. Εμείς, πέρα από την ευγενή άμιλλα του ωραίου αυτού «διαγωνισμού», προσθέτουμε ακόμη 20 δυνατούς λόγους να βάλετε στη ζωή σας το πετάλι. Αν το δοκιμάσετε, δεν θα το μετανιώσετε, καθώς όπως θα διαπιστώσετε, «ψηφίζοντας» ορθοπεταλιές:

*Βοηθάτε την πόλη που ζείτε
Ένα ποδήλατο παραπάνω στους δρόμους της πόλης σημαίνει ένα αυτοκίνητο λιγότερο, κι αυτό με τη σειρά του σημαίνει μπόλικο καυσαέριο λιγότερο.
*Μετακινείστε πιο «αποτελεσματικά» Όχι μόνο φτάνετε πιο γρήγορα στον προορισμό σας σε σχέση με την μετακίνηση με τα πόδια - υπολογίζεται πως για την ίδια ποσότητα ενέργειας που σπαταλάτε, διανύετε την τριπλάσια απόσταση – αλλά γλιτώνετε όλη την καθυστέρηση της ΙΧ μετακίνησης – για κάθε ώρα που βρίσκεστε στο αυτοκίνητο στην πρωινή κίνηση μιας μέσης πόλης, την μισή περίπου ώρα την σπαταλάτε ακινητοποιημένοι.

*Κοιμάστε καλύτερα Μελέτη του Πανεπιστημίου του Stanford υποστηρίζει πως αν ποδηλατήσετε για 20-30 λεπτά καθημερινά, η ώρα που περιμένετε να σας πάρει ο ύπνος μειώνεται στο μισό και ο ύπνος αυξάνεται κατά μία ώρα, γεγονός που κάνει την ποδηλασία… γιατρικό για τις αϋπνίες.

*Δείχνετε νεότεροι Το ίδιο Πανεπιστήμιο προχώρησε σε άλλη μία έρευνα, αυτή τη φορά για την ευεργετική επίδραση της ποδηλασίας στην επιδερμίδα μας. Η ποδηλασία αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος, ωθεί περισσότερο οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά προς τα κύτταρα του δέρματος και απομακρύνει τις τοξίνες. Επιπλέον, δημιουργεί πρόσφορο «έδαφος» για την ρύθμιση της παραγωγής κολλαγόνου, καταπολεμώντας τις ρυτίδες και την γήρανση της επιδερμίδας. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάτε να βάζετε αντηλιακό όταν πρόκειται να ποδηλατήσετε μια ηλιόλουστη ημέρα.
*Ενισχύετε το γαστρεντερικό σας σύστημα «Η σωματική δραστηριότητα κατά την διάρκεια της ποδηλασίας βοηθά στη μείωση του χρόνου που χρειάζεται η τροφή για να κινηθεί στο παχύ έντερο, ελαττώνοντας την ποσότητα του νερού που απορροφάται», υποστηρίζει μελέτη του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, καταλήγοντας πως κατ’ αυτόν τον τρόπο η καθημερινή… υποχρέωση του εντερικού μας γίνεται παιχνιδάκι.

*Δίνετε ώθηση στον εγκέφαλό σας Στο 5% υπολογίζεται από τους ειδικούς η βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής φόρμας του μέσου ποδηλάτη, κάτι που στη συνέχεια μεταφράστηκε σε 15% βελτίωση επιδόσεων σε νοητικά τεστ. Εν ολίγοις, το πετάλι βοηθά στην δημιουργία νέων εγκεφαλικών κυττάρων στον ιππόκαμπο, την περιοχή του εγκεφάλου μας που είναι υπεύθυνη για τη μνήμη, και που τείνει να εξασθενεί μετά τα 30.

*Προλαμβάνετε ασθένειες Θα μπορούσαμε να αντικαταστήσουμε το «ένα μήλο την ημέρα» με «μισή ώρα ποδήλατο την ημέρα», ακολουθώντας τις συμβουλές του Cath Collins του λονδρέζικου St George Hospital, ο οποίος υποστηρίζει πως η μέτριας έντασης άσκηση, όπως η ποδηλασία, τονώνει την δράση των ανοσοποιητικών κυττάρων, καθιστώντας τα πιο ετοιμοπόλεμα σε περίπτωση μόλυνσης. Για την ακρίβεια, όσοι βρίσκονται πάνω στη σέλα τους για μισή ώρα ημερησίως μετρήθηκε πως είναι κατά μέσο όρο άρρωστοι τις μισές ημέρες σε σύγκριση με όσους δεν ασκούνται.

*Ζείτε περισσότερο Στο King’s College του Λονδίνου επιχείρησαν ένα ενδιαφέρον πείραμα: Παρακολούθησαν την καθημερινότητα και τους δείκτες υγείας σε 2.400 πανομοιότυπα (μονοζυγωτικά) δίδυμα αδέλφια, προσαρμόζοντας τις μετρήσεις ακόμη και στις ελάχιστες διαφορές τους σε μυϊκή μάζα και παράγοντες της καθημερινότητας. Από το κάθε ζευγάρι, εκείνος που ποδηλατούσε για 45 λεπτά, τρεις φορές εβδομαδιαίως, ήταν με βάση τις μετρήσεις, εννέα ολόκληρα χρόνια «βιολογικά νεότερος». Καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτης, καρκίνος, υψηλή αρτηριακή πίεση, παχυσαρκία είναι κάποιοι μόνο από τα κινδύνους που μειώνονται σημαντικά για όσους βάζουν στη ζωή τους μια τακτική ποδηλατάδα.

*Βελτιώνετε την σεξουαλική σας ζωή Τα αιμοφόρα αγγεία του ανθρώπινου οργανισμού λειτουργούν πολύ καλύτερα χάρη στην σωματική άσκηση που προσφέρει το ποδήλατο, κι αυτό επαληθεύεται στο… κρεβάτι σας, όπου η σεξουαλική όρεξη αντιστοιχεί σε αυτή μικρότερων ηλικιών από εσάς, σε σχέση με όσους δεν ποδηλατούν. Μάλιστα, το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ υπολόγισε πως οι άνδρες άνω των 50 ετών που ποδηλατούν τουλάχιστον τρεις ώρες την εβδομάδα, παρουσιάζουν 30% λιγότερες πιθανότητες σεξουαλικής ανικανότητας.

*Βοηθά στην εγκυμοσύνη Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, οι εγκυμονούσες που ασκούνται τακτικά, έχουν πιο «εύκολο» τοκετό, «επανέρχονται» ταχύτερα και έχουν βελτιωμένη διάθεση καθ’ όλη την διάρκεια της κύησης. Επιπλέον, το παιδί τους έχει 50% λιγότερες πιθανότητες να γίνει παχύσαρκο και απολαμβάνει καλύτερη ανάπτυξη νευρικού συστήματος όσο βρίσκεται στην κοιλιά της μητέρας
.
*Μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών προβλημάτων Στο μισό μειώνεται και ο κίνδυνος εμφάνισης καρδιαγγειακών προβλημάτων, αρκεί να ποδηλατείτε για 30 περίπου χιλιόμετρα εβδομαδιαίως, όπως υπολόγισε το Πανεπιστήμιο του Perdue των ΗΠΑ και το Βρετανικό Ίδρυμα Καρδιολογίας.

*Αυξάνει την αποδοτικότητά σας στη δουλειά Το αφεντικό σας θα… ευγνωμονεί το ποδήλατό σας, αφού οι εργαζόμενοι που ασκούνται λίγο πριν την δουλειά τους ή κατά την διάρκεια του διαλείμματος, υπολογίζεται πως βελτιώνουν την ικανότητα διαχείρισης χρόνου και όγκου εργασίας και παρουσιάζουν περισσότερη όρεξη για δημιουργικότητα.

*Σας βοηθά να κάνετε νέες γνωριμίες Οι ποδηλατικοί σύλλογοι, οι οργανωμένες ποδηλατάδες, οι Παρασκευές μαζικού πεταλιού στην πόλη, τα café ποδηλατικού και οικολογικού ενδιαφέροντος που «ξεφυτρώνουν», ή απλώς τα φιλικά νεύματα άγνωστων σε εσάς ποδηλατών που συναντάτε στον δρόμο σας και σας βλέπουν σαν «συντρόφους» αποδεικνύουν πως η ποδηλασία αποτελεί ωραία αφορμή για ένταξη σε ομάδες, κοινωνικοποίηση και νέες φιλίες.

*Ασκείστε χωρίς να επιβαρύνετε τα οστά σας Αν επιλέξετε το τρέξιμο για να κάψετε θερμίδες και λίπος, και ακολουθήσετε το πρόγραμμά σας απαρέγκλιτα, θα δείτε αποτελέσματα. Ωστόσο, αν αντί για το πατροπαράδοτο τρέξιμο ποντάρετε στο πετάλι, θα έχετε τα ίδια αποτελέσματα, και κάτι παραπάνω: Θα απαλλαγείτε από τους «κραδασμούς» του jogging. Κι αυτό γιατί κάθε φορά που το πόδι σας πατάει στο έδαφος με την ορμή του τρεξίματος, πέφτει πάνω του το βάρος όλου του σώματός σας. Αντίθετα, πάνω στο ποδήλατο, όλο το βάρος το δέχεται η σέλα, ενώ τα πόδια σας μένουν ασφαλή στα πετάλια.

*Προπονείτε τους πνεύμονές σας Το ότι εισπνέετε περισσότερο οξυγόνο όσο ποδηλατείτε είναι προφανές. Αυτό που ίσως δεν ξέρετε είναι πως αυτή η ποσότητα οξυγόνου είναι 10 ολόκληρες φορές μεγαλύτερη από αυτή που θα χρειαζόσασταν αν καθόσαστε μπροστά στην τηλεόρασή σας. Αυτή η αυξημένη λειτουργία του αναπνευστικού συστήματος ενισχύει και την καρδιά σας μακροπρόθεσμα, κάτι που με τη σειρά του σας επιτρέπει σταδιακά να αποκτάτε περισσότερη αντοχή και να ασκείστε όλο και περισσότερο με όλο και λιγότερη προσπάθεια – ένας… καθόλου φαύλος κύκλος υγείας, με άλλα λόγια.

*Καίτε περισσότερο λίπος Ο μεταβολικός ρυθμός του σώματος, η ικανότητά του δηλαδή και η αποδοτικότητά του στην καύση θερμίδων και λίπους, αυξάνεται όχι μόνο κατά την διάρκεια της ποδηλασίας, αλλά για αρκετές ώρες αργότερα. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως ακόμη και αφού κατεβείτε από τη σέλα, για αρκετή ώρα ο οργανισμός σας θα καίει περισσότερες θερμίδες από το κανονικό – φαινόμενο που μπορείτε να ενισχύετε ακόμη περισσότερο, αν ποδηλατείτε διαλειμματικά, δηλαδή ενσωματώνοντας γρήγορα «σπριντ» στην πορεία σας και δεν κάνετε πετάλι με σταθερά αργό ρυθμό.

*Γνωρίζετε νέες διαδρομές Πέρα από τα οφέλη της υγείας, το ποδήλατο μας επιτρέπει να γνωρίσουμε γειτονιές, να απολαύσουμε διαδρομές, να ακολουθήσουμε μονοπάτια και πανέμορφους πεζοδρόμους στους οποίους δεν μπορούν να περάσουν άλλα μέσα μετακίνησης, ακόμη και να εξερευνήσουμε νησιά – θυμίζουμε πως η μεταφορά ποδηλάτων στα ferries του Σαρωνικού είναι δωρεάν.

*Γλιτώνετε χρήματα Πόσα πληρώσατε τον τελευταίο μήνα για την βενζίνη του αυτοκινήτου σας ή για άλλο ένα σέρβις ή μια έκτακτη μηχανική βλάβη; Οι δύο (και μη μηχανοκίνητες) ρόδες δίνουν την καλύτερη εναλλακτική για οικονομική μετακίνηση. Μπορεί να απαιτεί λίγο ιδρώτα και λίγες θερμίδες παραπάνω, αλλά σίγουρα δίνει μια μεγάλη ανάσα στο πορτοφόλι σας.

*Δεν ανησυχείτε μήπως δεν βρείτε θέση για παρκάρισμα Ναι, υπάρχει ο συνεχής κίνδυνος της κλοπής τους, καθώς τα ποδήλατα αποτελούν «λουκούμια» για τους επιτήδειους που θα εντοπίσουν ένα αφύλαχτο ή ανεπαρκώς ασφαλισμένο δίκυκλο στον δρόμο. Ωστόσο, με τις σωστές προφυλάξεις ή με την προϋπόθεση πως στο σπίτι και στην δουλειά σας υπάρχει ασφαλής χώρος για να το αφήνετε, απαλλάσσεστε από τον βραχνά του παρκαρίσματος, που σας ροκανίζει χρόνο, χρήμα και διάθεση καθημερινά.

*Είναι αγχολυτικό Η απόλυτη αίσθηση ελευθερίας που νιώθετε πάνω στο ποδήλατο κάνει το ποδήλατο… εθιστικό. Θα το διαπιστώσετε και μόνοι σας, αν ποδηλατείτε καθημερινά για μία εβδομάδα: Θα θέλετε να βρίσκεστε πάνω του όλο και περισσότερο. Αυτό αποδεικνύει πως οι ποδηλάτες απολαμβάνουν περισσότερο την μετακίνησή τους σε σχέση με τους οδηγούς ή τους επιβάτες ΜΜΜ – κάτι που πιστοποίησε και έρευνα του Ινστιτούτου Μεταφορών της Victoria: Οι μελετητές συμπέραναν πως οι ποδηλάτες είναι η πιο ικανοποιημένη ομάδα στις τάξεις των οδηγών μέσων μεταφοράς, ενώ παράλληλα βρέθηκαν με μειωμένα επίπεδα στρες σε σχέση με τους φαν των μηχανοκίνητων μέσων.
Με πληροφορίες από: Bikeradar.com
Πηγή: www.in2life.gr

Μην πιεις το γάλα σου!

noreply@blogger.com (antirix) — Tue, 06 May 2014 10:54:00 +0000

ο γάλα συνεχίζει να θεωρείται ως η τέλεια τροφή για τα παιδιά μας, αλλά νέα στοιχεία δείχνουν ότι μια πρωτεΐνη που περιέχεται στο γάλα είναι πιθανό να κρύβεται πίσω από πολλές νοητικές ασθένειες.

Το γάλα δε θεωρείται πλέον η τροφή- θαύμα που θεωρούταν κάποτε. Μάλιστα, πολλοί διατροφολόγοι προσπαθούν να αποτρέψουν τους νέους γονείς από το να ταΐζουν τα βρέφη και τα παιδιά τους με αγελαδινό γάλα διότι το θεωρούν πηγή των πιο κοινών αλλεργιογόνων. Αποτελεί επίσης μια τροφή με πολλές προσμίξεις, καθώς τροποποιείται με όλα τα χημικά, συμπεριλαμβανομένων και των ορμονών, στα οποία εκτίθενται οι αγελάδες της βιομηχανίας σήμερα.

Παρ όλα αυτά, απ’ όσο γνωρίζουμε, η πιθανότητα να περιέχει αλλεργιογόνα το γάλα, έχει να κάνει περισσότερο με την αλλοίωσή του κατά τη διάρκεια της ομογενοποίησης ή της παστερίωσης.

Παρόλα αυτά, νέα στοιχεία φανερώνουν ότι ο κίνδυνος είναι εγγενής στο γάλα -ακόμα και στα αγνότερα από τα μη κατεργασμένα γάλατα- και ότι η εγγενής αδυναμία χώνευσης ορισμένων συστατικών του γάλακτος είναι πιθανό να κρύβεται πίσω από σοβαρές νοητικές διαταραχές.

Ένα νέο βιβλίο του Dr Kevin Woodford, με τίτλο «TheDevilintheMilk» (Ο διάβολος στο γάλα), υποστηρίζει ότι η β-καζεΐνη, μια από τις πρωτεΐνες του γάλακτος που προέρχεται από ορισμένες ράτσες αγελάδων, μπορεί να προκαλέσει διάφορες ασθένειες-από καρδιοπάθεια μέχρι αυτισμό και σχιζοφρένεια.

Σύμφωνα με τον Woodford, πριν από περίπου 5000 χρόνια, η προλίνη, ένα αμινοξύ που βρίσκεται στο βοδινό γάλα, υπέστη μια μετάλλαξη και μετατράπηκε σε ιστιδίνη, ένα αμινοξύ γνωστό και ως β-καζομορφίνη-7(B-CM7).

Αν και οι παλαιότερες ράτσες αγελάδων-όπως οι Guernseys, οι Jerseys, οι Αφρικανικές και οι Ασιατικές, γνωστές και ως «αγελάδες Α2»-παράγουν γάλα που συνεχίζει να περιέχει προλίνη, το γάλα από νεότερες ράτσες όπως οι Holsteins και οι Friesians ή αλλιώς «A1 αγελάδες», οι οποίες ουσιαστικά αποτελούν όλες τις αγελάδες που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή γαλακτοκομικών στις ΗΠΑ, περιέχει B-CM7.

Το B-CM7, το οποίο είναι εκατοντάδες φορές πιο ισχυρό ναρκωτικό από την β-καζεΐνη, την πρωτεΐνη που περιέχει το ανθρώπινο γάλα, δρα ως πολύ δυνατό όπιο στους ανθρώπους. Η κατανάλωση αυτού του αμινοξέος μπορεί να προκαλέσει ανίατες ασθένειες, ακόμα και όταν το λαμβάνουμε από το ακατέργαστο και αναλλοίωτο γάλα.

Το γάλα με αυτό το αμινοξύ είναι που μας οδηγεί σε μια σειρά από αυτοάνοσες διαταραχές-συμπεριλαμβανομένου και του διαβήτη τύπου 1, όπου το σώμα καταστρέφει τα ίδια του τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη-και συνήθως εκδηλώνεται κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας ή στα πρώτα στάδια της εφηβείας. Ο Woodford πιστεύει επίσης ότι η Α1 β-καζεΐνη υποκινεί μια φλεγμονώδη απόκριση στα αιμοφόρα αγγεία, παρεμβαίνει στο ανοσοποιητικό σύστημα και προκαλεί μια υπερβολική παραγωγή βλέννας.

Παρόλα αυτά πιο ανησυχητικά είναι τα αυξανόμενα στοιχεία που υποστηρίζουν ότι αυτά τα προϊόντα γάλακτος ίσως και να αποτελούν την κύρια αιτία που κρύβεται πίσω από τις νευρολογικές διαταραχές σε μωρά και παιδιά και οδηγεί στον αυτισμό και τη σχιζοφρένεια.

Παρόλο που η B-CM7 κανονικά δε μπορεί να περάσει από τα εντερικά τοιχώματα, στα μωρά και τα παιδιά μικρής ηλικίας, τα τοιχώματα είναι πιο διαπερατά για να επιτρέπουν την χώνευση του ανθρώπινου γάλακτος και του πρωτογάλατος. Αυτό σημαίνει ότι σε μωρά που είτε τρέφονται με αγελαδινό ή τεχνητό γάλα, είτε έχουν εντερική βλάβη ή ένα έντερο με «διαρροή», αυτά τα πρωτεϊνικά μόρια θα περάσουν με ευκολία μέσα από το φράγμα μεταξύ αίματος-εγκεφάλου και θα προκαλέσουν σοβαρές επιπτώσεις.

Στην πραγματικότητα, αυτή ακριβώς ήταν και η θεωρία του Dr Andrew Wakefield, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι το εμβόλιο MMR (ιλαράς-ερυθράς-παρωτίτιδας) προκαλεί βλάβη στο έντερο και το αφήνει εκτεθειμένο στην ανολοκλήρωτη διάσπαση και την υπερβολική απορρόφηση των πεπτιδίων με οπιοειδή δράση-όπως οι πρωτεΐνες του γάλακτος και η γλουτένη. Μάλιστα, μέσω της βιοχημείας αποδεικνύεται ότι τα επίπεδα των πεπτιδίων σε άτομα με αυτισμό αυξάνονται (Autism, 1999; 3: 45-65).

Μια μελέτη σε ζώα, που πραγματοποιήθηκε σε αρουραίους, έδειξε ότι μόλις 65 δευτερόλεπτα μετά τη λήψη B-CM7, τα ζώα βρέθηκαν σε υπερδιέγερση και άρχισαν να τρέχουν γύρω-γύρω αναστατωμένα. Λίγα λεπτά αργότερα αδρανοποιήθηκαν και έγιναν αντικοινωνικά. Απομακρύνθηκαν από τους άλλους αρουραίους που βρίσκονταν στο ίδιο κλουβί και κάθισαν με το κεφάλι τους ακουμπισμένο στα κάγκελα. Έπειτα έγιναν υπεραμυντικά (Autism, 1999; 3: 85-95).

Αν και τα ευρήματα από τις μελέτες στα ζώα μπορεί να μην απευθύνονται απαραίτητα και στους ανθρώπους, μια κλινική μελέτη εντόπισε υψηλά επίπεδα αντισωμάτων στην καζεΐνη των βοοειδών στο 90% των αυτιστικών ασθενών και στο 93% των σχιζοφρενών. Επιπλέον, όταν υποβλήθηκαν σε δίαιτα χωρίς γλουτένη και καζεΐνη, το 81% των αυτιστικών παιδιών παρουσίασε βελτίωση στους περισσότερους τομείς συμπεριφοράς μέσα σε διάστημα τριών μηνών(Nutr Neurosci, 2000; 3; 57-72).

Επιπλέον, και μια νορβηγική μελέτη σε παιδιά με αυτισμό εντόπισε αυξήσεις στα οπιοειδή πεπτίδια, τα οποία επιδρούν στην ωρίμανση του εγκεφάλου, όπως αναφέρουν και οι Κ. Reichelt και Α.Μ. Knivsberg στο 12ο συνέδριο “Defeat Autism now!” («Καταπολεμήστε τον αυτισμό τώρα!»), που πραγματοποιήθηκε στις 3-5 Οκτωβρίου του 2003 στο Portland του Oregon, ενώ μια αμερικανική μελέτη αποκάλυψε ότι ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός στα παιδιά με αυτισμό είναι πιο διαπερατός από πολλά πεπτίδια, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που βρίσκονται στο γάλα(j Neuroimmunol, 2002;

129: 168-77).

Πως μπορείτε να αποφύγετε τα Α1 γαλακτοκομικά προϊόντα

Παρόλο που ο Woodford δεν γνωρίζει εάν το B-CM7 στο τυρί, το γιαούρτι ή το παγωτό μπορεί να προκαλέσει τις ίδιες αντιδράσεις, θα ήταν πιο συνετό να προτιμάμε πάντα γαλλικά τυριά ή γαλακτοκομικά προϊόντα, καθώς οι Γάλλοι, οι οποίοι απέρριψαν τις Α1 αγελάδες, έχουν μόνο ράτσες Α2. Στις ΗΠΑ, θα εύχεστε να παίρνετε τα γαλακτοκομικά προϊόντα σας από τη μοναδική Α2 φάρμα που βρίσκεται στο Firth, της Νεμπράσκα. Εναλλακτικά, ζητήστε από τις τοπικές φάρμες να ακολουθήσουν το δρόμο των Νεοζηλανδών αγροτών, οι οποίοι γονιμοποίησαν τις αγελάδες τους με σπέρμα από ταύρους Α2, κάτι που σημαίνει ότι τα μοσχάρια που θα γεννηθούν, θα παράγουν μόνο γάλα Α2.

Παρόλο που οι άνθρωποι που έχουν φυσιολογικό πεπτικό σύστημα δεν απορροφούν τόσο μεγάλη ποσότητα B-CM7, όσο αυτοί που έχουν προβληματικό και πιο εκτεθειμένο έντερο, υπάρχει ένας τρόπος να αποφευχθεί όλο αυτό, απλά καταναλώνοντας προϊόντα που προέρχονται από γάλα κατσίκας ή προβάτου και τα οποία δεν περιέχουν την συγκεκριμένη πρωτεΐνη.

WDDTY

πηγη. http://holisticlife.gr

“Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις” Λεό Μπουσκάλια

noreply@blogger.com (antirix) — Sat, 22 Mar 2014 07:45:00 +0000

” Όταν γελάς, κινδυνεύεις να σε περάσουν για χαζό. Και τι με αυτό; Οι χαζοί διασκεδάζουν πολύ!”

“Όταν κλαις κινδυνεύεις να σε περάσουν για συναισθηματικό. Και βέβαια είμαι συναισθηματικός. Μου αρέσει. Τα δάκρυα βοηθάνε.”

“Όταν ανοίγεσαι στον άλλο, κινδυνεύεις να μπλέξεις. Ποιος λέει ότι το μπλέξιμο είναι κίνδυνος; Εγώ θέλω να μπλέξω.”

¨Όταν εκδηλώνεις τα συναισθήματα σου, κινδυνεύεις να δείξεις τον πραγματικό σου εαυτό. Και τι άλλο έχω να δείξω;”

“Διηγούμαι πάντα την ιστορία ενός σχολείου ζώων, μια συναρπαστική ιστορία που λένε οι παιδαγωγοί επί χρόνια. Πάντα γελάμε μ’ αυτή, αλλά ποτέ δεν κάνουμε τίποτε.

Ένας λαγός, ένα πουλί, ένα ψάρι, ένας σκίουρος, μια πάπια και διάφορα άλλα ζώα αποφάσισαν ν’ ανοίξουν ένα σχολείο. Κάθισαν όλοι κάτω να οργανώσουν το πρόγραμμα.

Ο λαγός επέμεινε ότι στο πρόγραμμα έπρεπε να συμπεριληφθεί το τρέξιμο.

Το πουλί επέμεινε για το πέταγμα.

Το ψάρι επέμεινε για το κολύμπι.

Ο σκίουρος επέμεινε για το κάθετο σκαρφάλωμα στα δέντρα.

Κι όλα τα άλλα ζώα ήθελαν να συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα η ειδικότητά τους, κι έτσι έβαλαν τα πάντα και μετά έκαναν το ανεπανόρθωτο σφάλμα να επιμείνουν να παρακολουθήσουν όλα τα ζώα όλα τα μαθήματα.

Ο λαγός έτρεχε υπέροχα, κανείς δεν έτρεχε τόσο γρήγορα σαν το λαγό. Οι άλλοι όμως επέμειναν ότι ήταν απαραίτητο για τη διανοητική και συγκινησιακή πειθαρχία να μάθουν στο λαγό να πετάει. Επέμειναν λοιπόν να μάθει να πετάει και τον ανέβασαν σ’ ένα κλαδί και του είπαν: «Πέτα, λαγέ!» Το κακόμοιρο το ζωάκι πήδησε κι έσπασε το πόδι του και το κεφάλι του. Έπαθε ζημιά ο εγκέφαλός του και μετά ούτε να τρέξει καλά δεν μπορούσε. Έτσι αντί για Α στο τρέξιμο πήρε Γ. Πήρε κι ένα Δ στο πέταγμα για την καλή του προσπάθεια. Κι όλοι στην επιτροπή του προγράμματος ήταν ευχαριστημένοι.

Το ίδιο έγινε και με το πουλί — πέταγε σαν τον άνεμο εδώ κι εκεί, έκανε τούμπες και κόλπα κι έπαιρνε Α στο πέταγμα. Οι άλλοι όμως επέμειναν ότι έπρεπε να μάθει να σκάβει τρύπες σαν τυφλοπόντικας. Βέβαια το πουλί έσπασε τελικά τα φτερά του και το ράμφος του και πολλά άλλα και δεν μπορούσε πια ούτε να πετάει. Όλοι όμως ευχαριστήθηκαν που του έβαλαν ένα Γ στο πέταγμα, και ούτω καθεξής.

Και ξέρετε ποιος ήταν ο αριστούχος αυτού του σχολείου;

Ένα διανοητικά καθυστερημένο χέλι γιατί μπορούσε να κάνει τα πάντα σχεδόν αρκετά καλά. Η κουκουβάγια αποσύρθηκε και τώρα ψηφίζει «όχι» σε όλα τα ψηφίσματα που έχουν να κάνουν με τα κονδύλια της παιδείας.

Όλοι το ξέρουμε πολύ. καλά, πως ο τρόπος αυτός είναι λανθασμένος κι ωστόσο κανείς δεν κάνει ποτέ τίποτε. Μπορεί να είσαι μεγαλοφυΐα. Μπορεί να είσαι ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς του κόσμου — δε θα καταφέρεις να μπεις στο Πανεπιστήμιο – αν δεν περάσεις την τριγωνομετρία. Που θα την κάνεις τι; Δεν μπορείς να πάρεις απολυτήριο από το Λύκειο αν δεν περάσεις σ’ αυτό και κείνο το μάθημα! Δεν μπορείς να βγεις από το Δημοτικό αν δεν κάνεις αυτό ή το άλλο! Δεν έχει καμιά σημασία ποιος είσαι. Ρίξτε μια ματιά στη λίστα των αποτυχημένων μαθητών: Γουίλιαμ Φώκνερ, Τζον Φ. Κέννεντυ, Τόμας Έντισον.. Δεν μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα στο σχολείο. Ήταν κόλαση γι’ αυτούς. «Δε θέλω να μάθω κάθετο σκαρφάλωμα. Ποτέ δεν πρόκειται να σκαρφαλώσω κάθετα σ’ ένα δέντρο. Είμαι πουλί. Μπορώ να πετάξω στην κορφή του δέντρου χωρίς να χρειάζεται να σκαρφαλώσω». «Δεν έχει σημασία, είναι καλή πνευματική άσκηση».”

Τι κρίμα για σένα, αν πιστεύεις ότι υπάρχει μόνο ό,τι μπορεί να μετρηθεί στατιστικά. Πραγματικά σε λυπάμαι αν διευθύνει τη ζωή σου μόνο αυτό που μπορεί να μετρηθεί, γιατί εμένα με κεντρίζει το απροσμέτρητο. Με κεντρίζουν τα όνειρα, όχι μόνο αυτό που είναι μπροστά μου. Δε δίνω δεκάρα γι’ αυτό που βρίσκεται μπροστά μου.

Αυτό το βλέπω. Αν θες να περάσεις τη ζωή σου μετρώντας το, είναι δικαίωμά σου, εμένα όμως με ενδιαφέρει αυτό που βρίσκεται πιο έξω. Υπάρχουν τόσα που δε βλέπουμε, δεν πιάνουμε, δε νιώθουμε, δεν καταλαβαίνουμε.

Υποθέτουμε πως η πραγματικότητα είναι αυτό το κουτί που μας βάλανε μέσα, κι όμως σας βεβαιώνω πως δεν είναι έτσι. Ανοίξτε την πόρτα κάποτε και κοιτάξτε τι υπάρχει έξω. Το όνειρο του σήμερα θα είναι η πραγματικότητα του αύριο. Κι όμως έχουμε ξεχάσει να ονειρευόμαστε.

Κατ’ αρχήν πιστεύω ότι το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου που αγαπάει είναι ότι αγαπάει τον εαυτό του. […] Δε μιλάω για το χάιδεμα του εγώ μας. […] Μιλάω για τον άνθρωπο που συνειδητοποιεί, ότι δεν μπορείς να δώσεις παρά αυτό που έχεις και γι’ αυτό καλά θα κάνεις να προσπαθήσεις όσο μπορείς ν’ αποχτήσεις κάτι. Θέλεις να είσαι ο πιο μορφωμένος, ο πιο λαμπερός, ο πιο ενδιαφέρων, ο πιο πολυτάλαντος, ο πιο δημιουργικός άνθρωπος του κόσμου, γιατί έτσι θα μπορέσεις να τα δώσεις όλα αυτά. Ο μοναδικός λόγος που έχεις κάτι είναι για να το δίνεις.

Θεωρούμε το «εγώ» μας σαν κάτι ουσιαστικό, τον εαυτό που κατασκευάσαμε. Θα σας πω όμως μια αλήθεια, δεν τον κατασκευάσατε εσείς αυτό τον εαυτό. Άλλοι τον έφτιαξαν. Οι άλλοι σας είπαν ποιος πρέπει να είστε και ποιος όχι, πώς πρέπει να κινείστε, να μυρίζετε και να κάνετε τα περισσότερα πράγματα που κάνετε. […] Βγες από τον εαυτό σου και άφησέ τον εκεί. […] Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπουν μέσα σου τα νέα μηνύματα. Ο εαυτός κατασκευάζει τεράστια τείχη γύρω του για «αυτο»προστασία. Αυτά τα τείχη τα ονομάζει πραγματικότητα. Ο,τιδήποτε δεν ταιριάζει μ’ αυτό που ο περιτειχισμένος εαυτός θεωρεί πραγματικό, δεν αφήνεται να περάσει από το τείχος∙ έτσι, όταν πια φτάνει μέσα η νέα αντίληψη, έχει γίνει αυτό που ήθελε από την αρχή. Έτσι οι περισσότεροι από μας περνάμε τη ζωή μας βλέποντας μόνον ό,τι θέλουμε να δούμε, ακούγοντας μόνον ό,τι θέλουμε να ακούσουμε, μυρίζοντας ό,τι θέλουμε να μυρίσουμε, ενώ όλα τα υπόλοιπα παραμένουν απολύτως αόρατα. Όλα τα πράγματα βρίσκονται εδώ. Για να δούμε, το μόνο που χρειάζεται είναι να τα αφήσουμε να μπουν, να τα αγγίξουμε, να τα γευτούμε, να τα δαγκώσουμε, να τα αγκαλιάσουμε (το πιο ευχάριστο), να τα ζήσουμε όπως είναι –όχι όπωςείμαστεεμείς.«Το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος, αλλά η απάθεια».

«Αν είχα να διαλέξω ανάμεσα στον πόνο και στο τίποτα, θα διάλεγα τον πόνο».«Υπάρχουμε εμείς, ο εαυτός μας και πάνω σ’ αυτό τον εαυτό συσσωρεύουμε χιλιάδες και χιλιάδες πράγματα που μπορεί να μην είναι ο εαυτός μας, μα που να ανήκουν μάλλον στην οικογένειά μας, την κουλτούρα μας, τους φίλους και ούτω καθεξής. Τα παίρνουμε μαζί μας και τότε αυτά γίνονται εμείς και είμαστε ικανοί να πεθάνουμε για να υπερασπίσουμε αυτό το «εμείς» και καταφεύγουμε στην απάθεια για να αποφύγουμε τις προκλήσεις του νέου εαυτού.

Δημιουργούμε επίσης μοντέλα τελειότητας. Περνάμε τη ζωή μας προσπαθώντας να κάνουμε τον έξω κόσμο να ταιριάσει μ’ αυτό που νομίζουμε εμείς σαν τέλειο».

«Είμαστε ήδη τέλειοι. Ο κόσμος είναι ήδη τέλειος. Προσπαθούμε να επέμβουμε σ’ αυτή την τελειότητα κι από κει πηγάζουν όλα τα προβλήματά μας. Τι θαυμάσιο που θα ήταν, αν μπορούσαμε να δεχτούμε το γεγονός ότι είμαστε ο τέλειος εαυτός μας. […] Μόνο εσύ μπορείς να ξέρεις ποιος είναι ο τέλειος εαυτός σου. Είσαι όμως ο τέλειος εαυτός σου και είναι ο μοναδικός τέλειος εαυτός σου που θα περάσει έτσι στην ιστορία του κόσμου! Ίσως οι άλλοι να προσπαθήσουν να τον κάνουν ατελή […]»

” Όταν γελάς, κινδυνεύεις να σε περάσουν για χαζό. Και τι με αυτό; Οι χαζοί διασκεδάζουν πολύ!”

¨Όταν εκθέτεις τις ιδέες και τα όνειρά σου μπροστά στους άλλους, κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς αφελής. Α, μ έχουν χαρακτηρίσει πολύ χειρότερα από αυτό.”

¨Όταν αγαπάς, κινδυνεύεις να μην στο ανταποδώσουν. Δεν αγαπώ για να μου το ανταποδώσουν.”

¨Όταν ζεις, κινδυνεύεις να πεθάνεις¨ Είμαι έτοιμος για αυτό….”

¨Όταν ελπίζεις, κινδυνεύεις να απογοητευτείς, κι όταν δοκιμάζεις, κινδυνεύεις να αποτύχεις. Ναι, αλλά πρέπει να ρισκάρεις, γιατί ο μεγαλύτερος κίνδυνος στη ζωή είναι να μην ρισκάρεις τίποτε. Ο άνθρωπος που δεν ρισκάρει τίποτε, δεν κάνει τίποτε, δεν έχει τίποτε, δεν είναι τίποτε. Μπορεί να αποφεύγει τον πόνο και τη λύπη, όμως δεν μπορεί να μάθει και να νιώσει και να αλλάξει και να αναπτυχθεί και να αγαπήσει και να ζήσει. Δεμένος με τις βεβαιότητές του, είναι ένας σκλάβος. Έχει παραιτηθεί από την ελευθερία του. Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι πραγματικά ελεύθερος!”

by Αντικλείδι , http://antikleidi.wordpress.com

Μια φορά και έναν (κακό) καιρό…

noreply@blogger.com (antirix) — Tue, 18 Feb 2014 14:13:00 +0000

Μήπως τελικά δεν ξέρετε και τόσο καλά τα αγαπημένα σας παραμύθια;
Της Ελένης Μπεζιριάνογλου

Τα παραμύθια αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της παιδικής ηλικίας των περισσότερων ανθρώπων. Υπό την ακριβή έννοιά του το παραμύθι είναι μια σύντομη ή λαϊκή ιστορία που ενσωματώνει το έθος, το οποίο μπορεί να εκφραστεί ρητά στο τέλος του ως αξιωματική αρχή. Οι αδελφοί Γκριμ, γνωστοί για τα παραμύθια τους, τα οποία περιείχαν φιλολογικά σχόλια και παρατηρήσεις, ισχυρίζονταν ότι «τα παραμύθια είναι απλουστευμένοι μύθοι και μπορούν να γίνουν κατανοητά μόνο μέσα από μια κατάλληλη ερμηνεία των μύθων από τους οποίους προήλθαν».

Κάπως έτσι φαίνεται πως απλούστευσε και έδωσε «happy ending», η Disney σε κάποια από τα παραμύθια που μετέτρεψε σε ταινίες κινουμένων σχεδίων, με σκοπό να τα κάνει πιο «ανάλαφρα» και κατάλληλα για παιδιά, αφού οι αρχικές ιστορίες φαίνεται πως είχαν τρομακτική προέλευση. Μήπως τελικά δεν ξέρετε και τόσο καλά τα αγαπημένα σας παραμύθια;
Πινόκιο: Πτώματα και Φόνοι

Στην πρώτη εκδοχή του παραμυθιού, ο Πινόκιο τιμωρείται με θάνατο επειδή είναι πολύ κακό παιδί. Ο Πινόκιο το σκάει από το σπίτι, ο Τζεπέτο τον κυνηγά, αλλά συλλαμβάνεται από έναν αστυνομικό που τον ρίχνει στη φυλακή, πιστεύοντας ότι ο γέρος καταχράται τη μαριονέτα. Όταν ο Πινόκιο επιστρέφει σπίτι, συναντά έναν αιωνόβιο γρύλο που του λέει ότι τα άτακτα αγόρια μετατρέπονται σε γαϊδούρια, και η μαριονέτα τον σκοτώνει μ’ ένα σφυρί. Στη συνέχεια, ο Πινόκιο κόβει με τα δόντια του το πόδι μιας κακιάς γάτας και συναντάει μια όμορφη νεράιδα με μπλε μαλλιά, η οποία ισχυρίζεται ότι είναι νεκρή και περιμένει τους ανθρώπους να πάρουν το σώμα της μακριά. Η ακρωτηριασμένη γάτα και η αλεπού φίλη της, πιάνουν και κρεμάνε τον Πινόκιο από ένα δέντρο και τον παρακολουθούν ενώ πεθαίνει από ασφυξία. Τhe end.
Οι συντάκτες δεν ήταν πολύ χαρούμενοι με αυτό το τέλος, οπότε ο συγγραφέας πρόσθεσε ένα δεύτερο μέρος στην ιστορία. Η όμορφη νεκρή νεράιδα σώζει τον Πινόκιο και αρχίζουν να ζουν μαζί, μέχρι που εκείνος καταλαμβάνεται από τους κακούς τρόπους του πάλι και τελικά μεταμορφώνεται σε γαϊδουράκι. Πωλείται στο τσίρκο, όπου πηγαίνει κουτσός. Στη συνέχεια, τον αγοράζει ένας μουσικός, ο οποίος θέλει να τον σκοτώσει, να τον γδάρει, και να τον μετατρέψει σε τύμπανο. Ο μουσικός δένει το γάιδαρο από το λαιμό με ένα σχοινί και τον κατεβάζει στη θάλασσα να πνιγεί. Όπως πνίγεται, τα ψάρια του τρώνε τη σάρκα και απομένει ο ξύλινος σκελετός του. Ο Πινόκιο κολυμπά μακριά, αλλά καταπίνεται από ένα γιγάντιο καρχαρία, στου οποίου το στομάχι βρίσκει τον Τζεπέτο να κάθεται σε ένα τραπέζι προσπαθώντας να φάει ζωντανά ψάρια. Μετά την απόδραση, ο Πινόκιο αναλαμβάνει τη φροντίδα του Τζεπέτο και τελικά, ως ανταμοιβή επειδή φρόντισε τον πατέρα του και εργάστηκε σκληρά μετατρέπεται σε πραγματικό αγόρι.

Σταχτοπούτα: η Μητρ(ι)οκτόνος

Πολλοί γνωρίζουν ήδη την έκδοση της Σταχτοπούτας των αδελφών Grimm: Ο πρίγκιπας απλώνει πίσσα στα σκαλιά του παλατιού με την ελπίδα ότι η Σταχτοπούτα θα κολλήσει καθώς προσπαθεί να φύγει. Το σχέδιό του αποτυγχάνει όμως και κολλάει μόνο το παπούτσι της στην πίσσα. Οι αδελφές της προσπαθούν να ξεγελάσουν τον πρίγκιπα να της παντρευτεί , και η μία κόβει το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού της, ώστε να της χωρέσει το γοβάκι, ενώ η άλλη κόβει μέρος της φτέρνας της. Η απάτη τους αποκαλύπτεται από τα μαγεμένα πουλιά της Σταχτοπούτας που επισημαίνουν στον Πρίγκιπα το αίμα στις κάλτσες τους. Κατά τη διάρκεια του γάμου της Σταχτοπούτας με τον Πρίγκιπα, τα πουλιά τσιμπάνε και «βγάζουν» τα μάτια των αδελφών της ως τιμωρία για τη σκληρότητα και την εξαπάτηση τους.
Η ιστορία της Disney ωστόσο βασίστηκε σε μια πολύ πιο ήμερη έκδοση του Charles Perrault, που δημοσιεύθηκε 1697. Ωστόσο, οι εκδόσεις και του Perrault και των αδελφών Grimm περιέχουν στοιχεία από το «Η Γάτα Σταχτοπούτα», που δημοσιεύθηκε το 1634, από τον Giambattista Basile. Σε αυτή την έκδοση, η Σταχτοπούτα εκμυστηρεύεται στη φαινομενικά ευγενική Κυβερνήτη, τη σκληρότητα της μητριά της. Η Κυβερνήτης τη συμβουλεύει να σκοτώσει τη μητριά της, χτυπώντας τη με το καπάκι ενός ξύλινου σεντουκιού στο λαιμό, σπάζοντάς τη το σβέρκο. Η Σταχτοπούτα πρέπει στη συνέχεια να πείσει τον πατέρα της να παντρευτεί την Κυβερνήτη. Η Σταχτοπούτα σκοτώνει τη μητριά της και γίνεται ο γάμος. Αποδεικνύεται όμως, ότι η Κυβερνήτης έκρυβε τις δικές επτά πανέμορφες κόρες της, και όταν τις παρουσιάζει, ο πατέρας της Σταχτοπούτας χάνει το ενδιαφέρον για την κόρη του. Όλοι αρχίζουν να κακομεταχειρίζονται Σταχτοπούτα, τη στέλνουν στην κουζίνα να εργαστεί ως υπάλληλος (και της δίνεται το όνομα «Cat Cinderella». Στο παρελθόν, το όνομά της ήταν Zezolla.) Το υπόλοιπο της ιστορίας παραμένει το γνωστό με αίσιο τέλος, απλά φαίνεται πως η Σταχτοπούτα δεν ήταν πάντα τόσο αθώα.

Ωραία Κοιμωμένη: Βιασμός και ύπνος πάνω σε πτώματα

Στην ιστορία της Briar Rose των αδελφών Grimm, μια σοφή γυναίκα καταριέται το μωρό-πριγκίπισσα, έτσι ώστε στο δέκατο πέμπτο έτος της να τσιμπήσει το δάχτυλο σ’ ένα αδράχτι και να πεθάνει. Μια άλλη σοφή γυναίκα αποδυναμώνει την κατάρα, έτσι ώστε , αντί να πεθάνει, η πριγκίπισσα να κοιμηθεί για εκατό χρόνια. Πραγματικά, στο δέκατο πέμπτο έτος της ηλικίας, το κορίτσι τρυπά το δάχτυλό της και πέφτει σε λήθαργο, ο οποίος εξαπλώνεται γρήγορα σε όλο το βασίλειο. Ένα είδος βάτου σα φράχτης μεγαλώνει γύρω από το κάστρο, και όλα αυτά τα χρόνια, εκατοντάδες νέοι από τόπους μακρινούς, προσπαθούν να ανοίξουν δρόμο μέσα από τα βάτα για να φτάσουν την κοιμώμενη πριγκίπισσα. Ωστόσο, τα βάτα είναι τόσο παχιά που οι νέοι άνδρες παγιδεύονται στα αγκάθια και πεθαίνουν αργά και βασανιστικά. Την εκατοστή χρονιά, ο πρίγκιπας περνάει άνετα αφού τα βάτα έχουν μετατραπεί σε λουλούδια, γιατί η κατάρα έχει τελικά εξαντληθεί. Ο πρίγκιπας βρίσκει την Ωραία Κοιμωμένη και τη φιλά, τη στιγμή που εκείνη ξυπνάει.
Οι αδελφοί Grimm εμπνεύστηκαν τη Briar Rose, από το «Ήλιος, Σελήνη και Talia», γραμμένο από τον Giambattista Basile. Σε αυτήν την ιστορία, ένας βασιλιάς βιάζει την πριγκίπισσα ενώ κοιμάται. Μένει έγκυος και γεννάει δίδυμα. Ένα από τα μωρά τραβάει τη μαγεμένη σκλήθρα κάτω από το νύχι της και ξυπνά. Η βασίλισσα διατάζει να σφάξουν τα μωρά και να τα ταΐσουν στον πατέρα τους, και προσπαθεί να κάψει την Talia ζωντανή, αλλά ο βασιλιάς σώζει την κατάσταση, η βασίλισσα καίγεται στη θέση της Talia, και όλοι ζουν ευτυχισμένοι.

Ariel η μικρή γοργόνα: μαρτύρια και φόνος

Στο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, που η Disney βασίζει την ταινία της, η γλώσσα της γοργόνας είναι κομμένη. Ζει υπό φρικτούς πόνους και τα πόδια της ματώνουν ασταμάτητα, ενώ ο πρίγκιπας παντρεύεται μια άλλη γυναίκα. Η μικρή γοργόνα έχει δύο επιλογές: μπορεί να σκοτώσει τον πρίγκιπα και να ξαναγίνει γοργόνα, ή να ρίξει τον εαυτό της στον ωκεανό και να πεθάνει. Μη μπορώντας να σκοτώσει τον πρίγκιπα, αυτοκτονεί.
Ο Andersen όμως, φαίνεται ότι εμπνεύστηκε από ένα παραμύθι που ονομάζεται «Νύμφη», του Friedrich de la Motte Fouqué. Εκεί, ένας ιππότης παντρεύεται ένα πνεύμα του νερού, το οποίο παίρνει ανθρώπινη ψυχή. Τα πνεύματα-συγγενείς της Νύμφης είναι άτακτα και μερικές φορές αρκετά κακά, κι αρχίζουν να περιπλέκουν το γάμο. Παράλληλα, η Νύμφη επιτρέπει στην πρώην του συζύγου της και ημι-αδερφή της, Bertilda, να ζήσει μαζί τους στο κάστρο. Ο ιππότης ερωτεύεται τη Bertilda, και οι δύο τους αρχίζουν να αντιμετωπίζουν άσχημα τη Νύμφη, γεγονός που κάνει το θείο της -ένα πολύ ισχυρό πνέυμα του νερού- έξαλλο. Η Νύμφη, για να σώσει τον άντρα της και τη Bertilda από την οργή του θείου της, αυτοκτονεί πέφτοντας σε ένα ορμητικό ποτάμι. Χάνει την ανθρώπινη ψυχή της και γίνεται ξανά πνεύμα. Ο ιππότης πιστεύει ότι είναι νεκρή και παντρεύεται τη Bertilda, αλλά αποδεικνύεται πολύ άσχημη απόφαση, αν είσαι ήδη παντρεμένος με ένα πνεύμα του νερού. Η Νύμφη είναι αναγκασμένη από το πρωτόκολλο των πνευμάτων να επιστρέψει στην υδάτινη μορφή της και να σκοτώσει τον πρώην σύζυγό της! Αφού εκείνος θάβεται, ένα μικρό ποταμάκι εμφανίζεται και κυκλώνει τον τάφο του. Έτσι, η Νύμφη και ο Ιππότης παραμένουν μαζί για πάντα στο θάνατο.

Χιονάτη: βασανισμένη και σκλάβα

Στην εκδοχή των αδελφών Grimm, η Κακιά Βασίλισσα διατάζει έναν κυνηγό να φέρει πίσω στους πνεύμονες και το συκώτι της Χιονάτης ως απόδειξη του θανάτου της. Ο κυνηγός φέρνει πίσω τα εντόσθια ενός χοίρου και η Βασίλισσα , πιστεύοντας ότι είναι το συκώτι και οι πνεύμονες της Χιονάτης, τα καταβροχθίζει λαίμαργα. Η Βασίλισσα προσπαθεί να σκοτώσει τη Χιονάτη τρεις φορές: Πρώτα τραβάει τον κορσέ της Χιονάτης τόσο σφιχτά που εκείνη λιποθυμάει. Μετά της βουρτσίζει τα μαλλιά με ένα δηλητηριασμένο χτένι, το οποίο την αναγκάζει να πέσει σε λήθαργο αλλά οι νάνοι αφαιρούν τη χτένα και ξυπνά. Τέλος, η Βασίλισσα δηλητηριάζει ένα μήλο που τρώει η Χιονάτη και προφανώς πεθαίνει. Οι νάνοι τοποθετούν το πτώμα της σε ένα γυάλινο φέρετρο όπου ένας περαστικός Πρίγκιπας το βρίσκει και αποφασίζει να το πάρει σπίτι μαζί του. Καθώς το φέρετρο κινείται, το κομμάτι του μήλου πέφτει από το λαιμό της Χιονάτης και ξυπνάει. Στο γάμο, αναγκάζουν τη Βασίλισσα να χορέψει πάνω σε πυρωμένα σιδερένια παπούτσια μέχρι να πεθάνει.
Οι Grimm εμπνεύστηκαν από μια ιστορία που ονομάζεται «Η νεαρή σκλάβα», γραμμένο από τον Giambattista Basile το 1634. Σε αυτήν την ιστορία, ένα μωρό είναι καταραμένο να πεθάνει στον έβδομο χρόνο της από μια νεράιδα . Όταν η κοπέλα γίνεται επτά, η μητέρα της, της χτενίζει τα μαλλιά και η χτένα σφηνώνεται στο κρανίο του κοριτσιού, σα να τη σκότωσε. Η μητέρα τοποθετεί το κορίτσι σε επτά κρυστάλλινα φέρετρα, το ένα μέσα στο άλλο, και την κλειδώνει σε ένα θάλαμο στο κάστρο. Η μητέρα πεθαίνει τελικά από θλίψη, και αναθέτει το κλειδί του θαλάμου στον αδελφό της, λέγοντάς του να μην ξεκλειδώσει ποτέ την πόρτα. Η γυναίκα του αδελφού παίρνει στα χέρια της το κλειδί, ανοίγει την πόρτα, και βρίσκει μια όμορφη νεαρή γυναίκα μέσα στα γυάλινα φέρετρα (το κορίτσι συνέχισε να μεγαλώνει καθώς κοιμόταν). Η σύζυγος σκέφτεται ο σύζυγός της κρατά το κορίτσι κλειδωμένο στο δωμάτιο για να κάνει σεξ μαζί της, οπότε τη σέρνει έξω από τα μαλλιά, η χτένα μετατοπίζεται και σπάει το ξόρκι. Η σύζυγος κόβει τα μακριά μαλλιά του κοριτσιού και τη μαστιγώνει με τις κοτσίδες μέχρι να ματώσει. Στη συνέχεια, την κάνει σκλάβα της και τη χτυπά καθημερινά, δημιουργώντας της μαύρους κύκλους στα μάτια και ματώνοντας το στόμα της τόσο, σαν να φαίνεται ότι «τρώει ωμά περιστέρια». Η νεαρή γυναίκα αποφασίζει να αυτοκτονήσει, αλλά όπως η ίδια ακονίζει τη λεπίδα, λέει την ιστορία της σε μια κούκλα. Ο θείος της κρυφακούει και η ιστορία αποκαλύπτεται. Στέλνει τη γυναίκα του μακριά, παρέχει ιατρική φροντίδα στην ανιψιά του, και στη συνέχεια την παντρεύει με έναν πλούσιο άνδρα.

Η Παναγία των Παρισίων: μαρτύρια και θάνατοι

Ο Frollo δεν προσπαθεί να ρίξει το παραμορφωμένο μωρό σε ένα πηγάδι, όπως στην ταινία της Disney. Στην αρχική έκδοση, του Βίκτωρος Ουγκώ, ο Frollo διασώζει στην πραγματικότητα το μωρό από το να καεί ζωντανό από τέσσερις γυναίκες που πιστεύουν ότι είναι ένας δαίμονας. Ο Frollo υιοθετεί το μωρό και τον ονομάζει Quasimodo. Ο Frollo τελικά τρελαίνεται από πόθο για μια όμορφη δεκαπεντάχρονη τσιγγάνα, την Esmeralda και βάζει τον Quasimodo να την απαγάγει. Ο Quasimodo πιάνεται επ 'αυτοφώρω και συλλαμβάνεται από τον όμορφο στρατιώτη Φοίβο, τον οποίο η Esmeralda ερωτεύεται. Ο Quasimodo βασανίζεται δημοσίως και αφήνεται εκτεθειμένος στη διαπόμπευση. Ο Φοίβος (ο οποίος είναι ήδη αρραβωνιασμένος αλλά άπιστος) κανονίζει ένα μυστικό ραντεβού με την Esmeralda, αλλά ο Frollo πληρώνει το Φοίβο να τον αφήσει να κρυφτεί στις σκιές και να τους κατασκοπεύσει. Η Esmeralda, κυριευμένη από πόθο, δίνεται στον Φοίβο, ο οποίος δε χάνει ευκαιρία. Θολωμένος από τη ζήλια, ο Frollo αναδύεται από τις σκιές, καρφώνει τον Φοίβο στην πλάτη και φεύγει μέσα στη νύχτα.
Η Esmeralda χρεώνεται με την απόπειρα δολοφονίας, βασανίζεται σε ένα υπόγειο μπουντρούμι για να δώσει ψεύτικη ομολογία, και καταδικάζεται σε κρεμάλα. Ο Quasimodo τη διασώζει, όπως αυτή οδηγείται στο ικρίωμα και την κρύβει στη Notre Dame, όπου ο Frollo προσπαθεί να τη βιάσει. Αφού ο Quasimodo παρεμβαίνει και πάλι, ο Frollo παραδίνει την Esmeralda και ακολουθεί μια σύντομη και αιματηρή μάχη, κατά τη διάρκεια της οποίας, ο Frollo, της λέει ότι θα την σώσει αν του «δώσει την αγάπη της». Εκείνη αρνείται και αυτός την παραδίδει στους στρατιώτες. Ο Frollo παρακολουθεί την εκτέλεση της Esmeralda, και γελάει υστερικά , όπως αυτή σπαρταράει στο τέλος του σχοινιού. Ο Quasimodo σπρώχνει το Frollo στον κενό από τα ύψη της Notre Dame. Έπειτα, ανεβαίνει στην κρύπτη, όπου τα πτώματα των εκτελεσμένων εγκληματιών αφήνονται να σαπίσουν και τυλίγεται γύρω από το πτώμα της Esmeralda. Τελικά οι δύο σκελετοί τους, βρέθηκαν τυλιγμένοι σε μια αιώνια αγκαλιά.

Ποκαχόντας: απαγωγή , βιασμός και θάνατος

Οι δύο ταινίες της Disney για την ινδιάνικη ομορφιά, βασίζονται σε παραποιημένες αγγλικές αναφορές για την πρώιμη ιστορία της αποικίας της Βιρτζίνια. Η Pocahontas ήταν περίπου δέκα χρονών όταν ο Smith έκανε την πρώτη του επαφή με τους Powhetans. Είναι αλήθεια ότι συνελήφθη από τη φυλή, αλλά στην αρχική του δήλωση ο Smith είχε αναφέρει ότι του φέρθηκαν πολύ ευγενικά. Ήταν πολλά χρόνια αργότερα, όταν το όνομα Pocahontas έγινε γνωστό στην Αγγλία, που ο Smith επινόησε την ιστορία ότι τη διέσωσε από την εκτέλεση. Όταν η Pocahontas ήταν δεκαεπτά ετών, συνελήφθη από τους Άγγλους και κρατήθηκε για λύτρα. Ο σύζυγός της, Kokoum, σκοτώθηκε και η Pocahontas βιάστηκε επανειλημμένα και έμεινε έγκυος. Ασπάστηκε με τη βία τον Χριστιανισμό, βαφτίστηκε Rebecca, και την πάντρεψαν γρήγορα με έναν άγγλο αγρότη καπνού, τον John Rolfe, για να κάνουν την εγκυμοσύνη να φαίνεται νόμιμη. Το 1615 ο Rolfe ταξίδεψε στην Αγγλία και η Pocahontas αναγκάστηκε να φορέσει ένα κορσέ και παρουσιάστηκε στο κοινό ως «σύμβολο της εξημέρωσης των αγρίων της Βιρτζίνια».
Μετά από δύο χρόνια στην Αγγλία, ο Rolfe ξεκίνησε το ταξίδι τους στο σπίτι στην Βιρτζίνια, όταν η Pocahontas άρχισε ξαφνικά να κάνει βίαια εμετό μετά το δείπνο, και στη συνέχεια άρχισε να τραντάζεται. Πριν ακόμη αποπλεύσουν από τον ποταμό Τάμεση, η Pocahontas είχε πεθάνει, σκληρά και οδυνηρά. Οι αγγλικές ιστορικές αναφορές λένε ότι «δεν είναι σίγουροι για την αιτία του θανάτου», εικάζουν ότι μπορεί να υπέκυψε σε πνευμονία, φυματίωση, ή ακόμα και ευλογιά. Ωστόσο, οι Linwood Custalow και Angela L. Daniel, στο βιβλίο τους «Η αληθινή ιστορία της Pocahontas: Η Άλλη Πλευρά της Ιστορίας» αναφέρουν ότι κατά τη διάρκεια της παραμονής της στην Αγγλία, η Pocahontas έμαθε τις προθέσεις των Άγγλων για να εξάλειψη των τοπικών ινδιάνικων φυλών και αρπαγή των εδαφών τους. Φοβούμενοι ότι η Pocahontas θα μπορούσε να αποκαλύψει πολιτικές στρατηγικές τους, η δολοφονία της σχεδιάστηκε γρήγορα και δηλητηριάστηκε προτού φτάσει σπίτι και αναφέρει ό, τι είχε μάθει. Η Pocahontas ήταν μόλις είκοσι δύο ετών όταν πέθανε.
πηγη. http://www.athensvoice.gr

Πώς η Ισπανία προβάλλει την Ελλάδα!! (video)

noreply@blogger.com (antirix) — Mon, 27 Jan 2014 15:46:00 +0000

Το γύρο της Ισπανίας κάνει ένα εκπληκτικό βίντεο που φτιάχτηκε με σκοπό να αναδείξει την προσφορά του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού στην ανθρωπότητα.

Εικόνες από τα ελληνικά νησιά, την ύπαιθρο, το ηλιοβασίλεμα, τα αρχαία Μάρμαρα που βρίσκονται διάσπαρτα στην ελληνική επικράτεια συνθέτουν αυτό το εξαιρετικό βίντεο που αποτελεί μια όμορφη ολιγόλεπτη διαφήμιση της χώρας μας.

Το κείμενο που συνοδεύει το βίντεο και το οποίο έχει κανείς τη δυνατότητα να διαβάσει και στα ελληνικά επιλέγοντας ην αντίστοιχη ένδειξη, κάτω δεξιά στο βίντεο, εκφωνήθηκε από τον ελληνιστή Πέντρο Ολάγια στην Ημερίδα Κλασσικού Πολιτισμού του Σαγούντο της Ισπανίας, με αφορμή την πρόταση κατάργησης του μαθήματος των ελληνικών στην ισπανική εκπαίδευση.

πηγη. www.filenades.gr

"Οι μπίζνες των Βρυξελλών" - Ποιος κάνει κουμάντο στην Ε.Ε.;

noreply@blogger.com (antirix) — Sat, 18 Jan 2014 22:14:00 +0000

"Οι μπίζνες των Βρυξελλών" είναι ένα ντοκυμαντέρ-θρίλερ που βουτάει στη γκρίζα ζώνη κάτω από την ευρωπαϊκή δημοκρατία. Μια αποστολή στον κόσμο των 15.000 λομπιστών στο κεφάλαιο της ΕΕ, τους κλειστά κλαμπ των PR, τις δεξαμενές σκέψης και αγκαλιάζει όλα τα δίκτυα της εξουσίας τους και τους στενούς δεσμούς τους με τις πολιτικές ελίτ.

Το ντοκυμαντέρ τελειώνει με Ελλάδα και αρχές μνημονίου. Θα δείτε πολλά πολιτικά πρόσωπα του Ελληνικού 'θεάτρου' μας πλάι σε εκείνα του διεθνούς jet.

Λυπούμαστε που δεν έχει υπότιτλους, αλλά προσπαθήστε να το δείτε πάση θυσία. Βέβαια, πολλοί θα νιώσουν ότι η ταινία χώνει βαθιά το μαχαίρι στην πικρή πραγματικότητα για το ποια είναι στ' αλήθεια αυτή η Ένωση των Ευρωπαϊκών χωρών. Αποκαλύπτει κρυφές που πτυχές που, ακόμα και για όσους τις γνωρίζουν ήδη, οι πληροφορίες έτσι μαζεμένες και παρουσιασμένες σου κόβουν την ανάσα.

Εμείς θα θέλαμε το μαχαίρι να μπει ακόμα πιο μέσα και να φτάσει μέχρι την 'πηγή' του κακού: ποια είναι αυτή η ελίτ και που στέκεται στην παγκόσμια οικονομία.

Πρέπει επίσης να λάβετε υπόψη σας ότι παρόλο που το ντοκυμαντέρ κάνει θραύση σε Γερμανία, Γαλλία και Βέλγιο, έχει επιμελώς παραμείνει στη σκιά των χωρών που ήδη πλήττονται από την λιτότητα και φυσικά, μια από αυτές είναι και η Ελλάδα.

Η AllNewz σας παρουσιάζει σήμερα αυτό το ντοκουμέντο και, μιας και οι ευρωεκλογές πλησιάζουν, είμαστε σίγουροι ότι θα τις δείτε με άλλο μάτι. Απολαύστε την βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης Ε.Ε. των λόμπις και μεγαλοεταιρειών. Μάλλον Όσκαρ έπρεπε να πάρει....

πηγη. http://allnewz.weebly.com

Όταν οι αρχαίοι έδειχναν το δρόμο στην τεχνολογία

noreply@blogger.com (antirix) — Sat, 18 Jan 2014 07:16:00 +0000

Μια έκθεση με 150 εφευρέσεις των αρχαίων Ελλήνων

Πρόκειται για ένα ταξίδι στον χρόνο για μικρούς και μεγάλους, που πραγματικά προκαλεί έκπληξη για τα επιτεύγματα των αρχαίων Ελλήνων σε τεχνολογικό επίπεδο.

150 εφευρέσεις των αρχαίων Ελλήνων που υπήρξαν ο προάγγελος της σύγχρονης τεχνολογίας, έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά όσοι επισκεφθούν τη μοναδική έκθεση που πραγματοποιείται στο Εκθεσιακό Κέντρο Αγυιάς.

Πρόκειται για το αυθεντικό μουσείο «της αρχαίας Ελληνικής τεχνολογίας» του Κώστα Κοτσανά, που εδρεύει στο Κατάκολο και το οποίο για ένα μήνα, θα μεταφερθεί για πρώτη φορά στην Κρήτη με όλα του τα εκθέματα, στον Εκθεσιακό χώρο της Αγυιάς. Παρακάτω το Flashnews.gr παρουσιάζει μερικά μόνο από τα εκθέματα που θα συναντήσετε στην έκθεση:
Η πυροσβεστική αντλία του Ήρωνος (η πρώτη εμβολοφόρα καταθλιπτική αντλία της ανθρωπότητας)

Πρόκειται για μια δίδυμη καταθλιπτική εμβολοφόρα αντλία συνεχούς ροής ύδατος που χρησιμοποιούνταν για πυρόσβεση και εξακολουθούσε απαράλλακτη να έχει την ίδια χρήση μέχρι πρόσφατα.
Αποτελούνταν από δύο έμβολα που παλινδρομούσανν αντίθετα με τη βοήθεια ενός αρθρωτού κοινού χειρομοχλού εντός δύο κατακόρυφων κυλινδρικών δοχείων βυθισμένων στην (πιθανότατα τροχοφόρα) υδατοδεξαμενή.
Οι ανεπίστροφες βαλβίδες εισαγωγής ύδατος βρίσκονταν στον υπερυψωμένο πυθμένα των δοχείων και ανεπίστροφες βαλβίδες εξαγωγής ύδατος βρίσκονταν στη βάση των σωλήνων εξαγωγής ύδατος.
Οι σωλήνες συνέκλιναν σε έναν κοινό κατακόρυφο αγωγό. Ο αγωγός στο άκρο του έφερε μια ευφυή (οριζόντια και κατακόρυφα) περιστρεφόμενη διάταξη σωληνίσκου με ακροφύσιο που επέτρεπε την ακριβή προσβολή του στόχου.
Το φλογοβόλο των Βοιωτών

Πρόκειται για το πρώτο φλογοβόλο της ιστορίας και χρησιμοποιήθηκε από τους Βοιωτούς στον Πελοποννησιακό πόλεμο για την καύση των τειχών του Δηλίου.
Αποτελούνταν από ένα σιδηρόφρακτο κοίλο (σκισμένο κατά μήκος και ξαναενωμένο) κορμό που έφερε ένα φυσητήρα στο οπίσθιο άκρο του και ένα κρεμασμένο με αλυσίδες καζάνι στο εμπρόσθιο άκρο του.
Ένας λυγισμένος σωλήνας από το αεροστεγές στόμιο του κορμού κατέβαινε στο καζάνι που περιείχε αναμμένα κάρβουνα, θειάφι και πίσσα.
Με τη λειτουργία του φυσητήρα δημιουργούνταν τεράστιες φλόγες που κατέκαιγαν τα ξύλινα τείχη και απομάκρυναν τους υπερασπιστές τους.
Αργότερα χρησιμοποιήθηκε για την προσβολή πέτρινων οχυρώσεων προκαλώντας ρήγματα στους λίθους λόγω της υψηλής θερμοκρασίας και της παράλληλης έγχυσης ξυδιού, ούρων ή άλλης διαβρωτικής ουσίας σε αυτούς.
Ο πολυβόλος καταπέλτης του Διονυσίου (η πρώτη εφαρμογή της επίπεδης αλυσοκίνησης παγκοσμίως)

Πρόκειται για έναν αυτόματο επαναληπτικό ευθύτονο καταπέλτη που είχε τη δυνατότητα να εκτοξεύει διαδοχικά βέλη και αποτελεί το κορυφαίο επίτευγμα της αρχαιοελληνικής καταπελτικής μηχανικής.
Ο καταπέλτης που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό των Ροδίων ήταν εξοπλισμένος με έναν περιστρεφόμενο κύλινδρο που έφερε δυο εγκοπές (μια διαμήκη και μια ελικοειδή) και μια ξύλινη θήκη που έφερε τα προς εκτόξευση βέλη.
Επίσης εκατέρωθεν της «σύριγγος» έφερε ζεύγος πεντάγωνων αλυσοτροχών που συνδέονταν με ξύλινη αλυσίδα. Ένας πείρος από κάθε αλυσίδα συνδεόταν στο ίδιο σημείο με την ολισθαίνουσα «διώστρα» του καταπέλτη.
Η «διώστρα» έφερε ένα λυγισμένο αξονίσκο με την άκρη του να εισέρχεται στο ελικοειδές αυλάκι του υπερκείμενου κυλίνδρου. Με την δεξιόστροφή περιστροφή από το χειριστή του όπλου των χειρομοχλών των οπίσθιων αλυσοτροχών η «διώστρα» κινούνταν αυτόματα μπροστά, ο κύλινδρος περιστρεφόταν αυτόματα αριστερόστροφα ώσπου η διαμήκης εγκοπή του ευθυγραμμιζόταν με το αντίστοιχο άνοιγμα της θήκης των βελών και τότε ένα βέλος έπεφτε στην εγκοπή του κυλίνδρου.
Παράλληλα η χορδή εισερχόταν αυτόματα στην αρπάγη της «διώστρας» και ένας σταθερός πείρος έσπρωχνε αυτόματα τη σκανδάλη και ασφάλιζε την αρπάγη.
Με την αριστερόστροφη περιστροφή των αλυσοτροχών η «διώστρα» κινούνταν αυτόματα πίσω, ο κύλινδρος περιστρεφόταν αυτόματα δεξιόστροφα ώσπου η διαμήκης εγκοπή του ευθυγραμμιζόταν με το αυλάκι της «διώστρας» και το βέλος έπεφτε αυτόματα σε αυτό.
Παράλληλα ένας σταθερός πείρος πίεζε αυτόματα τη σκανδάλη και η αρπάγη ανασηκωνόταν. Τότε η χορδή ελευθερωνόταν αυτόματα και το βέλος εκτοξευόταν.
Με τη συνεχή κίνηση πίσω μπροστά των χειρομοχλών με αυτόν τον τρόπο και σε ελάχιστο χρόνο ο χειριστής εκτόξευε διαδοχικά όλα τα βέλη της φαρέτρας.
Η «σιδηρά χειρ»

Εντυπωσιακή αμυντική πολεμική μηχανή που επινόησε ο Αρχιμήδης για την αντιμετώπιση των ρωμαϊκών πεντηκοντόρων στην πολιορκία των Συρακουσών.
Αποτελούνταν από μία μακριά αρθρωτή δοκό που στηριζόταν σε μια περιστρεφόμενη κατακόρυφη δοκό ή πλατφόρμα. Στο ένα άκρο της η δοκός έφερε μία αρπάγη («σιδηρά χειρ») που αιωρείτο μέσω αλυσίδας και στο άλλο άκρο της ένα ολισθαίνον αντίβαρο.
Η μηχανή σε ηρεμία ήταν τοποθετημένη κατά μήκος του τείχους σε οριζόντια θέση (ώστε να μην είναι ορατή από τη θάλασσα) τανυσμένη και ασφαλισμένη μέσω σχοινιού και χειροκίνητου βαρούλκου (για την εξισορρόπηση του αντιβάρου).
Όταν ένα σκάφος πλησίαζε το τείχος οι χειριστές έριχναν την αρπάγη εναντίον του και περιστρέφανε την κατακόρυφη δοκό (μέσω οριζόντιων χειρομοχλών).
Όταν η αρπάγη προσκολλιόταν πάνω στο σκάφος οι χειριστές με το τράβηγμα μιας ειδικής λαβής («κατακλείς») απελευθέρωναν το σχοινί εξισορρόπησης του αντιβάρου και το άκρο της δοκού που έφερε το αντίβαρο χαμήλωνε προς το έδαφος ενώ το άκρο που έφερε την αρπάγη σηκωνόταν ανατρέποντας ή ανυψώνοντας το αγγιστρωμένο πλοίο.
Με την κλίση της ράβδου το αντίβαρο ολίσθαινε προς τα πίσω εξασκώντας ακόμη μεγαλύτερη ροπή και κλίση στη δοκό.
Όταν το ολισθαίνον αντίβαρο έφθανε στο τέλος της διαδρομής του και αφού σταθεροποιούνταν η δοκός οι χειριστές έκοβαν το σχοινί συγκράτησης της αλυσίδας της αρπάγης ώστε το αιωρούμενο πλοίο τσακιστεί στο νερό ή τα παρακείμενα βράχια.
Ανυψωτική μηχανή αμφίπλευρης ανύψωσης

Αποτελούνταν από μια κυλιόμενη (πάνω σε κατρακύλια) πλατφόρμα και ένα αρθρωτό κατακόρυφο πλαίσιο τύπου «Π» που έφερε στην κορυφή του πολύσπαστο και στη βάση του ακτινωτό βαρούλκο για την ανύψωση του φορτίου.
Εκατέρωθεν της πλατφόρμας ήταν προσαρμοσμένα βαρούλκα για τον έλεγχο της κλίσης του πλαισίου. Ήταν ιδιαίτερα κατάλληλη για την φορτοεκφόρτωση πλοίων αλλά και για την κατασκευή μόλων όπως μαρτυρείται από την ανασκαφική έρευνα της ομάδας του Jean-Yves Empereour στο λιμάνι Αμαθούντος της Κύπρου.
Ο λίθος προσδενόταν (από τις πλευρικές υποδοχές του σχήματος «U») στο οπίσθιο τμήμα της πλατφόρμας, κατόπιν ανυψωνόταν με τη βοήθεια του κεντρικού βαρούλκου και στη συνέχεια μεταφερόταν στο προβολικό εμπρόσθιο τμήμα της πλατφόρμας με τη συνδυασμένη έλξη και χαλάρωση του εμπρόσθιου και οπίσθιου βαρούλκου αντίστοιχα.
Κατόπιν ο λίθος καταβιβαζόταν με τη βοήθεια του κεντρικού βαρούλκου (και αφού περιστρεφόταν) τοποθετούνταν στη θέση του εντός της θαλάσσης.
Η πλατφόρμα προωθούνταν συνεχώς κατά μήκος του κτιζόμενου μόλου. (Με δύο όμοιους μηχανισμούς κτίζονταν οι δύο παράλληλες παρειές κάθε μόλου και το κενό γέμιζε με ακατέργαστους λίθους).

Πυρσεία και φρυκτωρίες

Ιδιοφυής μέθοδος οπτικής μετάδοσης μηνυμάτων (γράμμα – γράμμα) μεταξύ υψωμάτων που απείχαν αρκετά χιλιόμετρα με συνδυαστικό σύστημα πυρσών που επινόησαν οι Κλεόξενος και Δημόκλειτος τον 3ο π.Χ. αιώνα.
Το σύστημα μπορεί να χαρακτηριστεί ψηφιακό (πενταδικό των δύο bits), προδρομικό της σημερινής τεχνολογίας και μοναδική στο είδος του καταγεγραμμένη πρόταση παγκοσμίως μέχρι τον 16ο μ. Χ. αιώνα.
Με απλοϊκή χρήση «πυρσείας» (προσυμφωνημένου μηνύματος) και δικτύου φρυκτωριών που επινόησε ο Παλαμήδης έγινε γνωστή, από το βοηθό του Σίνωνα, σε μια νύκτα η άλωση της Τροίας στις Μυκήνες (Αισχύλος, «Αγαμέμνων»).
Σε κατάλληλα επιλεγμένα υψώματα κτίζονταν οι «φρυκτωρίες». Κάθε φρυκτωρία περιλάμβανε «δύο τοίχους με ύψος αναστήματος ανδρός» και τη δυνατότητα ανάρτησης πέντε πυρσών στον καθένα.
Μεταξύ των τοίχων υπήρχε ειδική «διόπτρα» (σκοπευτική διάταξη δύο αυλίσκων) για τη διάκριση από το «φρυκτωρό» των δεξιών ή αριστερών πυρσών της απέναντι φρυκτωρίας.
Επίσης οι φρυκτωροί διέθεταν από πέντε πινακίδες με αναγραμμένα τα γράμματα του αλφαβήτου χωρισμένα σε πεντάδες.
Οι αριστεροί πυρσοί από το μέρος του «πομπού» φρυκτωρού αναφέρονταν στον αριθμό της πινακίδας, ενώ οι δεξιοί στη σειρά του γράμματος της συγκεκριμένης πινακίδας.
Η έναρξη της διαδικασίας αποστολής γινόταν με την ανάρτηση δύο πυρσών από τον «πομπό», την επιβεβαίωση με την ανάρτηση δύο πυρσών από το «δέκτη» και το κατέβασμα των πυρσών και από τους δύο.
Ηχητικός συναγερμός

Πρόκειται για μια ηχητική διάταξη που ενεργοποιούνταν από το άνοιγμα της θύρας που προστάτευε. Αποτελούνταν από μια σάλπιγγα προσαρμοσμένη σε κοίλο ημισφαιρικό δοχείο που αναρτιόταν από μια αρθρωμένη ράβδο.
Με το άνοιγμα της θύρας ένα σχοινί επέτρεπε την κλίση της ράβδου και επομένως την κάθοδο της σάλπιγγας.
Το ημισφαιρικό δοχείο βυθιζόταν σε ένα δοχείο με νερό και ο εγκλωβισμένος αέρας σε αυτό ανάγκαζε τη σάλπιγγα να ηχήσει.
Ο μαγικός χορός

Αποτελούνταν από ένα βωμό με ένα διαφανές βάθρο εντός του οποίου υπήρχε ένας κυκλικός δίσκος με χορεύτριες.
Ο άξονας περιστροφής του δίσκου εδραζόταν στη βάση του βάθρου, διαπερνούσε το βωμό και στην κορυφή του έφερε ένα ανεστραμμένο χωνοειδές κάλυμμα με προσαρμοσμένες σε ακτινική διάταξη οριζόντιες λυγισμένες σωλήνες.
Τα καυσαέρια του βωμού κινούνταν ανοδικά, εισέρχονταν στη χοάνη και εξέρχονταν από τις λυγισμένες σωλήνες προκαλώντας λόγω αντίδρασης την αντίστροφη περιστροφή του δίσκου και επομένως το χορό των φιγούρων.

πηγη. http://periplanomeno.wordpress.com

Derringer - Ηλεκτρικό ποδήλατο συνδυάζει το παρελθόν με το μέλλον

noreply@blogger.com (antirix) — Sat, 18 Jan 2014 06:29:00 +0000

Όπως και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, έτσι και τα ηλεκτρικά ποδήλατα συνεχίζουν να εξελίσσονται και να αλλάζουν καθώς νεότερες τεχνολογίες και υλικά γίνονται διαθέσιμα. Για μερικούς σχεδιαστές όμως, η καλύτερη φόρμουλα δεν είναι η σχεδίαση με ματιά προς το μέλλον, αλλά προς το παρελθόν. - See more at: http://indesnews.blogspot.gr/2014/01/derringer.html#sthash.uMpUUyQb.dpuf

Η γνωστή αμερικάνικη εταιρεία Derringer Cycles, η οποία ειδικεύεται στην κατασκευή μηχανοκίνητων ποδηλάτων, ανέπτυξε το ηλεκτρικό ποδήλατο Derringer το οποίο είναι σχεδιασμένο στα πρότυπα των μοτοσικλετών που λάμβαναν μέρος στους δημοφιλείς αγώνες Board-Track στην Αμερική τη δεκαετία μεταξύ του 1910 και του 1920.

Το ηλεκτρικό ποδήλατο Derringer, μετά και από την επιτυχή ολοκλήρωση της καμπάνιας στο kickstarter, θα κυκλοφορήσει σε τρεις εκδόσεις με διαφορετικές επιδόσεις και σε διαφορετικές τιμές για αγοραστές διαφορετικών εισοδηματικών στρωμάτων.

Η πρώτη έκδοση και η πιο προσιτή ονομάζεται Heritage, η οποία διαθέτει μία μπαταρία ιόντων λιθίου 37V, μοτέρ ισχύος 750W και με τελική ταχύτητα 32 χλμ./ώρα.

Η δεύτερη έκδοση ονομάζεται Signature, η οποία διαθέτει μία μπαταρία ιόντων λιθίου 52V, μοτέρ ισχύος 2000W και με τελική ταχύτητα 45 χλμ./ώρα.

Η τρίτη έκδοση και πιο ακριβή ονομάζεται Bespoke, η οποία διαθέτει μία μπαταρία ιόντων λιθίου 63V, μοτέρ ισχύος 2800W και με τελική ταχύτητα 64 χλμ./ώρα.

Η κάθε μπαταρία η οποία παρέχει μεγάλη διάρκεια ζωής με 1000 κύκλους φόρτισης, διαθέτει χωρητικότητα 12.5 Ah και στις δύο πρώτες εκδόσεις παρέχεται φορτιστής 4 Amp φορτίζοντας τη μπαταρία του ποδηλάτου σε τρεις ώρες, ενώ στην τρίτη έκδοση παρέχεται φορτιστής 6 Amp ρίχνοντας τον χρόνο φόρτισης στις δύο ώρες.

Η τιμή για κάθε έκδοση ανέρχεται περίπου στα $3.500, $4.500 και $6.500 αντίστοιχα

Η γνωστή αμερικάνικη εταιρεία Derringer Cycles, η οποία ειδικεύεται στην κατασκευή μηχανοκίνητων ποδηλάτων, ανέπτυξε το ηλεκτρικό ποδήλατο Derringer το οποίο είναι σχεδιασμένο στα πρότυπα των μοτοσικλετών που λάμβαναν μέρος στους δημοφιλείς αγώνες Board-Track στην Αμερική τη δεκαετία μεταξύ του 1910 και του 1920.

Το ηλεκτρικό ποδήλατο Derringer, μετά και από την επιτυχή ολοκλήρωση της καμπάνιας στο kickstarter, θα κυκλοφορήσει σε τρεις εκδόσεις με διαφορετικές επιδόσεις και σε διαφορετικές τιμές για αγοραστές διαφορετικών εισοδηματικών στρωμάτων.

Η πρώτη έκδοση και η πιο προσιτή ονομάζεται Heritage, η οποία διαθέτει μία μπαταρία ιόντων λιθίου 37V, μοτέρ ισχύος 750W και με τελική ταχύτητα 32 χλμ./ώρα.

Η δεύτερη έκδοση ονομάζεται Signature, η οποία διαθέτει μία μπαταρία ιόντων λιθίου 52V, μοτέρ ισχύος 2000W και με τελική ταχύτητα 45 χλμ./ώρα.

Η τρίτη έκδοση και πιο ακριβή ονομάζεται Bespoke, η οποία διαθέτει μία μπαταρία ιόντων λιθίου 63V, μοτέρ ισχύος 2800W και με τελική ταχύτητα 64 χλμ./ώρα.

Η κάθε μπαταρία η οποία παρέχει μεγάλη διάρκεια ζωής με 1000 κύκλους φόρτισης, διαθέτει χωρητικότητα 12.5 Ah και στις δύο πρώτες εκδόσεις παρέχεται φορτιστής 4 Amp φορτίζοντας τη μπαταρία του ποδηλάτου σε τρεις ώρες, ενώ στην τρίτη έκδοση παρέχεται φορτιστής 6 Amp ρίχνοντας τον χρόνο φόρτισης στις δύο ώρες.

Η τιμή για κάθε έκδοση ανέρχεται περίπου στα $3.500, $4.500 και $6.500 αντίστοιχα.

- See more at: http://indesnews.blogspot.gr/2014/01/derringer.html#sthash.uMpUUyQb.dpuf

Σχέσεις από απόσταση

noreply@blogger.com (antirix) — Tue, 07 Jan 2014 17:20:00 +0000

Σχέσεις από απόσταση

Με τον όρο σχέση από απόσταση αναφερόμαστε σε μια στενή και οικεία σχέση, συνήθως ερωτική, στην οποία το ζευγάρι χωρίζεται με μεγάλη απόσταση.

Πολλοί πιστεύουν, ότι ο έρωτας από απόσταση έχει ημερομηνία λήξης, που έρχεται πολύ πιο γρήγορα από ότι σε μια συμβατική σχέση. Μια σχέση από απόσταση, είτε δημιουργηθεί από επιλογή, είτε συμβεί αναγκαστικά, δημιουργεί έντονο άγχος και δυσκολίες και έτσι κάποιοι τα καταφέρνουν, ενώ κάποιοι άλλοι όχι.

Ο λόγος για τον οποίο ένα ζευγάρι ζει χωριστά επηρεάζει τη σχέση.

Το ζευγάρι έχει επιλέξει από κοινού την απόσταση; Η απόσταση είναι προσωρινή; Μήπως κάποιος από τους δύο θεωρεί την επιλογή της απόστασης σαν αδιαφορία και εγκατάλειψη; Η ρήξη σε μια σχέση από απόσταση μπορεί να ξεκινήσει πολύ εύκολα, από κάτι μικρό και ασήμαντο, το οποίο μεγαλοποιείται λόγω της απόστασης και της έλλειψης άμεσης επικοινωνίας.

Ποια πράγματα λείπουν σε μια σχέση από απόσταση;

• Οι κοινές δραστηριότητες

• Η σωματική και σεξουαλική επαφή

• Οι δυσκολίες στην επικοινωνία

Οι κύριες αιτίες όμως της δημιουργίας προβλημάτων σε μια σχέση είναι η ανασφάλεια, η αμφιβολία και κατά συνέπεια, η ζήλια. Το να αισθάνεται κανείς αβοήθητος και μόνο στη σκέψη των δυσκολιών που φέρνει η απόσταση είναι κατανοητό, οδηγεί όμως σε συγκρούσεις και κατηγορίες.

Τι μπορεί να κάνει κανείς για να διατηρήσει μια σχέση από απόσταση;

• Επισκεφτείτε ο ένας τον άλλον

• Επικοινωνήστε με το τηλέφωνο και το skype αλλά αποφύγετε να μηνύματα

• Ο χρόνος της επόμενης συνάντησης πρέπει να είναι ξεκάθαρος και για τους δύο

• Περιορίστε τις εκρήξεις ζήλιας

• Κάντε πράγματα που αρέσουν και στους δύο χωριστά και μετά συζητήστε για την εμπειρία σας • Διατηρήστε τον έρωτα

•Θέστε στόχους για τη σχέση σας

Η ασφάλεια σε μία σχέση βασίζεται στην εμπιστοσύνη, στην πίστη, στην οικειότητα και στη δέσμευση που υπάρχει μεταξύ των συντρόφων. Όλα αυτά είναι οι παράγοντες εκείνοι, που διατηρούν την αγάπη σε μια σχέση από απόσταση. Ένα πολύτιμο συστατικό για μία ασφαλή σχέση είναι η αισιοδοξία. Σημασία σε μια σχέση από απόσταση έχει η αποδοχή της κατάστασης, η εμπιστοσύνη, η προσωπική αυτοεκτίμηση, το χιούμορ και η ικανότητα επίλυσης των προβλημάτων. Η στήριξη και η κατανόηση μεταξύ των συντρόφων μειώνει τις εντάσεις, ενώ ζωτικής σημασίας είναι η ύπαρξη συχνής επικοινωνίας η οποία μειώνει την αίσθηση ότι χάνει ο ένας στιγμές από τη ζωή του άλλου.

Το πιο σημαντικό όλων για τη διατήρηση μιας σχέσης από απόσταση είναι η ειλικρίνεια. Ειλικρίνεια στην έκφραση των συναισθημάτων, γνωστοποίηση των ανησυχιών και έκφραση των φόβων και των ανασφαλειών. Συνήθως μάτια που δε βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται…όμως ποιος μπορεί να πει ότι οι κανόνες δεν έχουν και εξαιρέσεις;!

Άντζελα Π. Νικήτα

πηγη.http://www.corfuland.gr

antirix

Ιατρική κάνναβη Οι θεραπευτικές ιδιότητες της κάνναβης και οι πραγματικοί λόγοι της απαγόρευσης.

Το Φυτό Κάνναβη

Ιστορικά Στοιχεία

Οι Διαστροφικοί Μύθοι της Απαγόρευσης

Μύθος 1ος : Η Κάνναβη «Προκαλεί» Τοξικομανία

Μύθος 2ος: Η κάνναβη «είναι» Προστάδιο της Ηρωίνης

Μύθος 3ος: Η κάνναβη «προκαλεί» εγκεφαλική ατροφία

Μύθος 4ος: Η Κάνναβη «Προκαλεί» Βλάβη των Χρωμοσωμάτων

Μύθος 5ος: Η Κάνναβη «Προκαλεί» Χασισική Ψύχωση

Μύθος 6ος – Η Κάνναβη «εξασθενεί» το Ανοσοποιητικό Σύστημα

Μύθος 7ος – Η Κάνναβη «προκαλεί» βίαιες συμπεριφορές

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ

ΟΙ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ

Σήμερα, η θεραπευτική χρησιμότητα της κάνναβης και των παραγωγών της είναι αποδεδειγμένη και αποδεκτή για το ακόλουθο ευρύ φάσμα παθολογικών καταστάσεων:

1. Γλαύκωμα (ενδοφθάλμια υπέρταση)

2. Παρενέργειες της χημειοθεραπείας (Ναυτία και εμετοί)

3. Άσθμα

4. Επιληψία και σπασμοί

5. Κατάθλιψη, άγχος, ανορεξία

6. Άλγη διαφόρου αιτιολογίας

7. Κακοήθεις νεοπλασίες

8. Εξάρτηση από οπιούχα και αλκοόλ.61

Η κάνναβη έχει τέσσερα σημαντικά πλεονεκτήματα που την καθιστούν μοναδική από θεραπευτική άποψη:

1. Είναι το πιο ατοξικό από τα διαθέσιμα φάρμακα.

2. Έχει ευρύτατο πεδίο θεραπευτικών εφαρμογών.

3. Δρα μέσω μηχανισμών που διαφέρουν απ’ αυτούς των άλλων φαρμάκων.

4. Μπορεί συνδυαστεί αποτελεσματικά και με ασφάλεια με οποιοδήποτε φάρμακο.

1. Γλαύκωμα (ενδοφθάλμια υπέρταση)

Παρενέργειες της χημειοθεραπείας (ναυτία και εμετοί)

Άσθμα

Επιληψία και σπασμοί

5. Κατάθλιψη και ανορεξία

Αναλγητικές ιδιότητες

7. Αντικαρκινικές δράσεις

Απεξάρτηση από αλκοόλ και οπιούχα

Φαρμακευτικά σκευάσματα της κάνναβης

Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ

Οι πραγματικοί λόγοι της απαγόρευσης της κάνναβης

Το «παράδοξο»: Το κράτος υπέρ της κάνναβης (1942-1945)

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Ο σκύλος σας θέλει να φάει από το φαγητό σας; Πείτε ΟΧΙ για το καλό του!

Κάνναβη: Το απαγορευμένο θαυματουργό φάρμακο κατά του καρκίνου

Πόσα υβρίδια φάγαμε σήμερα;

«Στη λάθος χέρα το φάρμακο γίνεται φαρμάκι» – Mία εξαιρετική ταινία μικρού μήκους στην Κρήτη!

Ενα υπέροχο animation για το υπέροχο γυναικείο σώμα με το οποίο θα ταυτιστεί κάθε γυναίκα

Πες μου το ζώδιό σου, να σου πω το παραμύθι σου!!

Ο ήλιος κάνει καλό ή κακό;

Επιστημονική Έρημος: Χημειοθεραπεία – ακτινοβολίες: Αναπόδεικτες, αναποτελεσματικές και επικίνδυνοι μέθοδοι

Η απάτη τής θεραπείας με ακτινοβολία

Η απάτη τής χημειοθεραπείας

Η χημειοθεραπεία είναι αναπόδεικτη

Οι φυσικές θεραπείες αποτελεσματικότερες από τη χημειοθεραπεία

Το ιατρικό κατεστημένο και οι φαρμακευτικές εταιρείες εξαπατούν το κοινό

«Ήταν ένα μικρό καράβι»: Η μακάβρια ιστορία κανιβαλισμού πίσω από το παιδικό τραγούδι

Οι χαρούμενοι άνθρωποι ξοδεύουν λεφτά σε εμπειρίες, όχι σε αντικείμενα

Δείτε τι συμβαίνει στο σώμα σας όταν τρώτε ροζ αλάτι Ιμαλαΐων

Μας ταιζουν Καρκινο! Δειτε το βιντεο

Το μέλλον που ονειρευόμαστε (;)

Καλλιεργώντας θετικές σκέψεις και συναισθήματα

Ο νους μας δημιουργεί την πραγματικότητά μας.

Οι άλλοι καθρεφτίζουν τα συναισθήματά μας.

Η δύναμη της Ευγνωμοσύνης.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο.

Μας αγαπούν καθένα από μας προσωπικά.

Μαθαίνοντας και εκδηλώνοντας.

η ιστορία του εμφιαλωμένου νερού (video)

20 λόγοι να βάλετε το ποδήλατο στη ζωή σας

Μην πιεις το γάλα σου!

“Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις” Λεό Μπουσκάλια

Μια φορά και έναν (κακό) καιρό…

Πώς η Ισπανία προβάλλει την Ελλάδα!! (video)

"Οι μπίζνες των Βρυξελλών" - Ποιος κάνει κουμάντο στην Ε.Ε.;

Όταν οι αρχαίοι έδειχναν το δρόμο στην τεχνολογία

Derringer - Ηλεκτρικό ποδήλατο συνδυάζει το παρελθόν με το μέλλον

Σχέσεις από απόσταση

Μύθος 1^ος : Η Κάνναβη «Προκαλεί» Τοξικομανία

Μύθος 2^ος: Η κάνναβη «είναι» Προστάδιο της Ηρωίνης

Μύθος 3^ος: Η κάνναβη «προκαλεί» εγκεφαλική ατροφία

Μύθος 4^ος: Η Κάνναβη «Προκαλεί» Βλάβη των Χρωμοσωμάτων

Μύθος 5^ος: Η Κάνναβη «Προκαλεί» Χασισική Ψύχωση

Μύθος 6^ος – Η Κάνναβη «εξασθενεί» το Ανοσοποιητικό Σύστημα

Μύθος 7^ος – Η Κάνναβη «προκαλεί» βίαιες συμπεριφορές

8. Εξάρτηση από οπιούχα και αλκοόλ.^⁶¹

Οι φυσικές θεραπείες
αποτελεσματικότερες από τη χημειοθεραπεία

Το ιατρικό κατεστημένο
και οι φαρμακευτικές εταιρείες εξαπατούν το κοινό