നീലംപേരൂര്‍ പടയണി

2024, Oct 1, പടയണി

2024-08-03T10:20:00.001+05:30

ഈ വർഷത്തെ നീലംപേരൂർ പടയണി ഒക്ടോബർ ഒന്നിന്

2017 ലെ പടയണി സെപ്റ്റംബർ 18,19

2017-09-08T07:43:00.002+05:30

2016-09-24T11:04:00.000+05:30

നീലമ്പേരൂര്‍ പൂരം പടയണി 2016 !!

നീലംപേരൂര്‍: ഈ വര്‍ഷത്തെ പൂരം പടയണി സെപ്റ്റംബര്‍ 28,29 തീയതികളില്‍ പൂര്‍വാധികം ഭംഗിയായി ആഘോഷിക്കുന്നു. കന്നിപൂരമായ ഈ വര്‍ഷത്തെ ആഘോഷം പതിവിലും ഗംഭീരമാക്കാനാണ് ഗ്രാമ വാസികളുടെ ശ്രമം.

വലിയ അന്നങ്ങളുടെ ചട്ടം ഇറക്കി വച്ചുകെട്ടു ഉണ്ടാക്കി പണികള്‍ ചൂട്ടു വയ്പിന്‍റെ പിറ്റേദിവസമായ ചതയം നാള്‍ തന്നെ തുടങ്ങി. പ്രകൃതി അനുഗ്രഹിച്ചതു കൊണ്ടും ഗ്രാമ വാസികളുടെ നിരന്തര അധ്വാന ഭലമായും എല്ലാത്തിനും ഉപരി ഭഗവതിയുടെ അനുഗ്രഹത്താലും പണികള്‍ തകൃതിയായി പുരോഗമിക്കുന്നു. വലിയ അന്നങ്ങളുടെയും കൊലങ്ങളുടെയും വാരി, കച്ചി തുടങ്ങിയ വരിച്ചിലുകള്‍ ഏകദേശം പൂര്‍ത്തിയായി.

ഇത്തവണ പത്ത് തലയുള്ള രാവണന്‍, ഹിരണ്യകശിപുവിനെ നിഗ്രഹിക്കുന്ന രൂപതിലുള്ള നരസിംഹം, ഹനുമാന്‍ എന്നിവ കഴ്ഞ്ഞ വര്‍ഷങ്ങളില്‍ നിന്നും പ്രത്യേകത നിറഞ്ഞ കോലങ്ങളാവും !!

വില്യടത്തില്‍ കുഞ്ഞേട്ടന്‍,രാജന്‍ , മഠത്തില്‍ ജയന്‍, ഗോപന്‍, ഏലൂര്‍ കുഞ്ഞുമോന്‍, മുണ്ടയപ്പള്ളില്‍ ബിജു, കായിക്കര ശ്രീക്കുട്ടന്‍ എന്നിവരുടെ നേതൃത്തത്തിലാണ് പണികള്‍ പുരോഗമിക്കുന്നത്.

നീലംപേരൂര്‍ പൂരം പടയണിക്ക് ഒരുക്കങ്ങളായി

2015-07-30T10:29:00.001+05:30

2015 ലെ നീലംപേരൂര്‍ പൂരം പടയണിക്ക് ഒരുക്കങ്ങളായി

നീലംപേരൂര്‍ :: പടയണികളുടെ മാതൃപടയണിയായ നീലംപേരൂര്‍ പൂരം പടയണിക്ക് ഒരുക്കങ്ങളായി. ഇത്തവണത്തെ (2015) പൂരം പടയണി സെപ്റ്റംബര്‍ 13 നു (ചിങ്ങം 28) പൂര്‍വാധികം ഭംഗിയായി ആഘോഷിക്കുന്നു.

"കേരളഭൂമിയില്‍ കേളിയേറീടുന്ന

പൂരം പടയണി കാണുവാനായി

മാലോകരാദരാല്‍ വന്നു നിറയുന്നു

നീലംപേരൂര്‍ ദേവീ സന്നിധിയില്‍ "

ഏവരെയും നീലംപെരൂരിലെലേക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നു.

ബ്രഹ്മശ്രീ ഏലൂര്‍ കണ്ണമ്പള്ളി മനയ്ക്കല്‍ കൃഷ്ണന്‍ നമ്പൂതിരി - ഒരനുസ്മരണം

2012-08-27T14:58:00.001+05:30

ലേഖകന്‍ : ശങ്കരന്‍ നമ്പൂതിരി , മേല്‍ശാന്തി , നീലമ്പേരൂര്‍ പള്ളിഭഗവതി ക്ഷേത്രം

ഏലൂര്‍ കണ്ണമ്പള്ളി മനയ്ക്കല്‍ ബ്രഹ്മശ്രീ കേശവന്‍ നമ്പൂതിരിയുടെയും കിടങ്ങൂര്‍ കൊങ്ങൂറശ്ശേരി ഇല്ലം സാവിത്രി അന്തര്‍ജനത്തിന്റെയും മകനായി 1102 ആം മാണ്ട് ഇടവ മാസത്തിലെ അശ്വതി നക്ഷത്രത്തില്‍ ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍ നമ്പൂതിരി ജാതനായി. പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം ഓണംതുരുത്ത് ഗവ. എല്‍ .പി.സ്കൂളില്‍ നിര്‍വഹിച്ച ശേഷം ഹിന്ദി പഠനത്തിനായി ചേര്‍ന്നു . പ്രാഥമിക മാധ്യമ രാഷ്ട്ര പ്രവേശിക എന്നിവയ്ക്ക് ശേഷം വിശാരദും പാസ്സായി.

തുടര്‍ന്ന് അക്കാലത്ത് നാട്ടില്‍ അറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ കമ്മ്യുണിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തില്‍ ആകൃഷ്ടനാകുകയും അതിന്റെ ആദ്യകാല പ്രവര്‍ത്തകനാകുകയും ചെയ്തു .

തിരുവിതാംകൂറിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ ഒന്നായ തിരുവാര്‍പ്പ് ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെ ശാന്തിക്കാരനായി ഏകദേശം രണ്ടു വര്‍ഷത്തോളം അദ്ദേഹം സേവനം അനുഷ്ടിക്കുകയുണ്ടായി.

നീലമ്പേരൂര്‍ പള്ളിഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിലെ തന്ത്രികാവകാശം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവിന്റെ കാലത്താണ് ആയാംകുടി നെയ്യശ്ശേരി മനയില്‍ നിന്നും പൂര്‍ണമായും ഇവരിലേക്ക് എത്തുന്നത്‌. കൊല്ലവര്‍ഷം 1133 വരെ പിതാവിനോടൊപ്പം താന്ത്രിക കര്‍മ്മങ്ങളില്‍ സഹായിയായി ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍ നമ്പൂതിരി ഈ ക്ഷേത്രത്തില്‍ എത്തിയിരുന്നു. 1133 ല്‍ പിതാവിന്റെ ദേഹവിയോഗത്തെ തുടര്‍ന്ന് ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍ നമ്പൂതിരി പള്ളിഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുഖ്യതന്ത്രിയായി മാറുകയായിരുന്നു. ആ സ്ഥാനം അദ്ദേഹം സ്തുത്യര്‍ഹമായി അരനൂട്ടണ്ടിലധികം നിര്‍വഹിച്ചു. അനാരോഗ്യവും ഓര്‍മ്മക്കുറവും മൂലം 2008 ല്‍ ആ ദൌത്യം സ്വന്തം സഹോദരന്‍ ശ്രീ രാമന്‍നമ്പൂതിരിയെ ഏല്പിച്ചു വിശ്രമ ജീവിതം നയിച്ചവരവേ 2012 ഓഗസ്റ്റ്‌മാസം 24 ആം തീയതി വെള്ളിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം 4.15നു അന്തരിച്ചു.

ക്ഷേത്ര താന്ത്രികകാര്യങ്ങളില്‍ പ്രതിഫലെശ്ച കൂടാതെയും കാതലായ മാറ്റങ്ങള്‍ അനുവദിക്കാതെയും നമ്മളില്‍ ഒരാളായി പ്രവര്‍ത്തിച്ച ബ്രഹ്മശ്രീ കൃഷ്ണന്‍ നമ്പൂതിരി ഒരു നല്ല സംഘാടകനും കര്‍മ്മോല്സുകനും ആയിരുന്നു.

സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തകന്‍ ആയിരുന്ന ശ്രീ കൃഷ്ണന്‍ നമ്പൂതിരിയുടെ വ്യക്തി ജീവിതം നമുക്കെല്ലാം മാതൃക ആയിരുന്നു . 1950-51 ല്‍ ഇടതു സൈദ്ധാന്തിക ആചാര്യന്‍ ആയിരുന്ന സഖാവ് ഇ എം എസ് ന്റെ സഹോദരി സാവിത്രി അന്തര്‍ജ്ജനത്തിന്റെ മകള്‍ ശ്രീദേവിഅന്തര്‍ജ്ജനത്തെ അദ്ദേഹം വിവാഹം കഴിച്ചു. അതില്‍ നാല് കുട്ടികള്‍ പിറന്നു. പുരുഷോത്തമന്‍, നാരായണന്‍ , പുലരി , ഭാസ്കരന്‍ . ഇവരില്‍ ആന്മാക്കളെല്ലാം കേരളത്തിന്‌ പുറത്തു ജോലിയുമായി കഴിയുന്നു. മകള്‍ പുലരി പറളിയില്‍ ഒരു ഗവ. സ്കൂള്‍ അധ്യാപികയായി വിരമിച്ചു താമസിക്കുന്നു.

വിവാഹാനന്തരം ശ്രീകൃഷ്ണന്‍ നമ്പൂതിരി തന്റെ പ്രവര്‍ത്തന മണ്ഡലം ഷോര്‍ണ്ണൂര്‍ ആറങ്ങാട്ടുകര പെരിങ്ങതൂരിലേക്ക് മാറ്റി. സ്വന്തം കുടുംബത്തില്‍ തനിയ്ക്കുണ്ടായിരുന്ന ഭാഗംവിറ്റ് ആരങ്ങാട്ടുകരയില്‍ സ്ഥലം വാങ്ങി വീടുവച്ചു താമസ്സമായി. റോഡും ഇലക്ട്രിസിറ്റിയും ഒന്നും തന്നെഇല്ലായിരുന്ന ആ കുഗ്രാമത്തില്‍ അദ്ദേഹം മുന്‍കൈ എടുത്ത് ആരംഭിച്ച സാമൂഹ്യ പ്രവര്‍ത്തന ഫലമായി ഇവയെല്ലാം ഇന്ന് സാധ്യമായിരിക്കുന്നു. തിരുമുറ്റ ക്കാട് ഗ്രമാപന്ച്ചയതന്ഗം, പ്രസിടന്റ്റ്, തിരുമുറ്റക്കാട് സര്‍വീസ് സഹകരണ ഡയരക്ടര്‍ ബോര്‍ഡംഗം, പ്രസിടന്റെ എന്നീ നിലകളില്‍ എല്ലാം അദ്ദേഹം പ്രവര്‍ത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം സഹധര്‍മ്മിണി എന്നും പിന്തുണ നല്‍കിയിരുന്നു,. തിരുമുറ്റക്കാട് ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിലെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട അങ്ങമായിരുന്നു ശ്രീമതി ശ്രീദേവി അന്തര്‍ജ്ജനം. വി.ടി ഭട്ടതിരിപ്പാടിന്റെ "അടുക്കളയില്‍ നിന്നും അരങ്ങത്തേക്ക് " എന്നാ പ്രസ്ഥാനത്തില്‍ ആകൃഷ്ടയായി പ്രേമ്ജിയോടും മറ്റും ചേര്‍ന്ന് ശ്രീമതി ശ്രീദേവി അന്തര്‍ജ്ജനം സ്ത്രീ സ്ത്രീ നടകവേദിയിലും പ്രവര്‍ത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.

നമ്മുടെ നാട്ടിലുള്ള ഏകദേശം 15 വയസ്സിനു മുകളില്‍ പ്രായമുള്ള എല്ലാവരിലും ഒരു നഷ്ടബോധമുളവാക്കി കടന്നു പോയ ബ്രഹ്മശ്രീ കൃഷ്ണന്‍ നമ്പൂതിരിക്ക് ആദരഞ്ജലിയും നിത്യശാന്തിയും നേര്‍ന്നു കൊള്ളുന്നു !!

നീലംപേരൂര്‍ പടയണിക്ക് സെപ്റ്റംബര്‍ പത്തിന് തുടക്കം

2011-08-12T11:23:00.001+05:30

2011 ലെ നീലംപേരൂര്‍ പടയണിക്ക് തുടക്കമായി... നോട്ടീസ് ചിങ്ങം ഒന്നിന് പുറത്തിറങ്ങും. അവിട്ടം നാളില്‍ സെപ്റ്റംബര്‍ പത്തിന് തുടങ്ങുന്ന പടയണി പതിനാറു ദിവസത്തെ ആഘോഷങ്ങളോടെ സെപ്റ്റംബര്‍ ഇരുപത്തിയാറാം തീയതി പൂരം പടയണിയോടു കൂടി സമാപിക്കും.

നോട്ടീസ് : ക്ലിക്കിയാല്‍ വലുതായി കാണാം.

ബന്ധുവായ കലാകാരന് ആദരാഞ്ജലി അര്‍പ്പിച്ച് മടങ്ങിയ പടയണി കലാകാരന്‍ നിര്യാതനായി

2011-03-31T09:22:00.000+05:30

കോട്ടയം: നീലംപേരൂര്‍ പടയണിയുടെ മുഖ്യകലാകാരനും പാട്ടുകാരനുമായ നീലംപേരൂര്‍ മഠത്തില്‍ കൃഷ്ണവിലാസത്തില്‍ ജി. കൃഷ്ണപിള്ള (84) നിര്യാതനായി. ചൊവ്വാഴ്ച അന്തരിച്ച പടയണി കലാകാരന്‍ വില്യാടം ഗോപിനാഥന്‍ നായരുടെ മാതൃസഹോദരനാണ് കൃഷ്ണപിള്ള. ഇന്നലെ ഗോപിനാഥന്‍നായര്‍ക്ക് അന്തിമോപചാരം അര്‍പ്പിച്ച് തിരികെ വീട്ടില്‍ എത്തിയ ഉടന്‍ ദേഹാസ്വാസ്ഥ്യത്തെ തുടര്‍ന്ന് അബോധാവസ്ഥയിലാകുകയായിരുന്നു. ഉടന്‍ ആശുപത്രിയില്‍ എത്തിച്ചെങ്കിലും രക്ഷിക്കാനായില്ല. മൃതദേഹം തിരുവല്ലയിലെ സ്വകാര്യ ആശുപത്രി മോര്‍ച്ചറിയില്‍.

പത്തു മാസം മുന്‍പ് പക്ഷാഘാതം വന്നു വീട്ടില്‍ കിടപ്പിലായിരുന്നു. കഴിഞ്ഞ പൂരം പടയണിക്ക് പാടാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും കാണിക്കയര്‍പ്പിക്കാന്‍ പള്ളി ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തില്‍ എത്തിയിരുന്നു. കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ നിര്യാണത്തോടെ നീലംപേരൂര്‍ ഗ്രാമത്തിന് പടയണിയുടെ രണ്ടു കലാകാരന്‍മാരെയാണ് തൊട്ടടുത്ത ദിവസങ്ങളിലായി നഷ്ടമായത്. വലിയ അന്നങ്ങളുടെ നിറപണിയില്‍ വിദഗ്ധരായിരുന്നു ഇരുവരും. കൃഷ്ണപിള്ള പാട്ടിലും വിവിധ കോലം നിര്‍മിതിയിലും കൂടുതല്‍ മികവു പുലര്‍ത്തിയിരുന്നു. ‘പൂരം പടയണിയുടെ ഐതിഹ്യങ്ങളും ഗാനങ്ങളും” എന്ന പുസ്തകം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദീര്‍ഘകാലം എന്‍എസ്എസ് കരയോഗം സെക്രട്ടറിയായിരുന്നിട്ടുണ്ട്. കഥകളി ചമയങ്ങളുടെ നിര്‍മാണത്തിലും വൈദഗ്ധ്യം നേടിയിരുന്നു.

മനോരമ വാര്‍ത്തയിലേക്ക്‌ ഇവിടെ ക്ലിക്കി പോകാം..

പടയണി ആചാര്യന്‍ നീലംപേരൂര്‍ മാനസ സരസ്സില്‍ നിന്നും പറന്നകന്നു !!!

2011-03-30T00:53:00.000+05:30

പടയണി ആചാര്യന്‍ നീലംപേരൂര്‍ മാനസ സരസ്സില്‍ നിന്നും പറന്നകന്നു !!!

നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ ചരിത്രമുറങ്ങുന്ന നീലമ്പേരൂര്‍ പടയണിയിലെ മുതിര്‍ന്ന ആചാര്യനും പ്രായഭേദമെന്യേ നീലമ്പേരൂര്‍ പടയണി പ്രേമികളുടെ വല്യേട്ടനും സര്‍വോപരി നീലമ്പേരൂര്‍ നിവാസികളുടെ സന്തത സഹചാരിയുമായിരുന്ന വില്യാടത്തില്‍ ഗോപിനാഥന്‍ നായര്‍ ( ഞങ്ങളുടെ ഗോപിചേട്ടന്‍) ഇന്ന് വൈകിട്ട് നാല് മണിക്ക് ( മാര്‍ച്ച്‌ 29 ) ഞങ്ങളെ വിട്ടകന്ന വിവരം വ്യാസന സമേതം അറിയിച്ചു കൊള്ളുന്നു.

പടയണിയുടെ സജീവ സാന്നിധ്യമായി പഴമയുടെ പ്രതീകമായി പതിനാറു ദിവസം നീളുന്ന പടയണി പണികളില്‍ ഓരോറ്റയാനായി പടയണി കളത്തില്‍ നിറഞ്ഞാടുന്ന ഗോപിചേട്ടന്റെ വേര്‍പാട് ഒരു തീരാ നഷ്ടം തന്നെ. ഞങ്ങളുടെ കാരണവരുടെ ആല്മാവിനു നിത്യശാന്തി നേരുന്നതോടൊപ്പം ആ ഗുരുവിന്റെ കാല്‍ക്കല്‍ പടയണി ടീം കോടി പ്രണാമം അര്‍പ്പിക്കുന്നു...

നീലംപേരൂര്‍ പടയണിയുടെ ആല്മീയ തലം

2010-11-21T22:13:00.003+05:30

ലേഖിക: രാജമ്മ ടീച്ചര്‍, പൂന്തോട്ടം

ക്ഷേത്ര സംസ്കാരം ഉടലെടുത്തതോടെ വിഗ്രഹങ്ങള്‍ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെടുകയും തന്ത്രികാചാരങ്ങള്‍ക്ക് പ്രമുഖ്യമുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. ദേവപ്രീതിക്കായി ഉത്സവങ്ങള്‍ നടത്തപ്പെട്ടു. താന്ത്രിക വിദ്യക്കായിരുന്നു അവിടെ പ്രാധാന്യം. അങ്കുരാദി, ദ്വാജാദി, പടഹാദി എന്ന് മൂന്നു തരം ഉത്സവങ്ങള്‍ നിലവില്‍ വന്നു. നമ്മുടെ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും നിലനിന്നു പോന്നിരുന്നത് താന്ത്രിക പ്രാധാന്യമുള്ള ധ്വജാദിയാണ്. പ്രകൃതിയുടെ വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ക്കനുസരണമായി കോലങ്ങള്‍ ചമച്ചു തുള്ളുന്നതാണ് പടഹാദി. പടയണികളെല്ലാം പടഹാദിയാണ്. താന്ത്രിക വിദ്യക്കിവിടെ പ്രാധാന്യം കുറവാണ്.

നീലംപേരൂര്‍ പള്ളിഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിലെ പടയണി ഉത്സവം മറ്റു പടയണികളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തത പുലര്‍ത്തുന്നതാണ്. ഇതിന്‍റെ പ്രയോക്താക്കള്‍ ആരണെന്നുളളതിനു ഒരു തെളിവുമില്ല. എങ്കിലും വളരെ വിജ്ഞാനികളായ ആത്മീയ ഗുരുക്കന്മാരാണ് ഇതിന്‍റെ പിന്നിലെന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു. കാരണം ആല്മീയമായി ഇതിനെ അപഗ്രഥിച്ചാല്‍ ജീവന കലയുടെ അടിസ്ഥാനമാണിതെന്നു തോന്നും. പ്രകൃതിയോടുള്ള മനുഷ്യന്‍റെ സ്നേഹം ഈ ഉത്സവത്തിന്‍റെ അടിസ്ഥാനപ്രമാണമായി എടുക്കാം. കാരണം ഫലമെടുത്തശേഷം ഉപേക്ഷിക്കുന്ന വാഴയുടെ പോള, കാട്ടില്‍ വളരുന്ന വള്ളി, ചെത്തിപൂവ്, ചെളിയില്‍ വളരുന്ന താമരയില, ഇവയെല്ലാംകൊണ്ട് മനോഹര രൂപങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നു. പ്രകൃതിയില്‍ ലഭ്യമായ ചെങ്കല്ല് കരി, പച്ചിലനീര് ( ഇന്ന് സ്ഥിതി മാറിയെങ്കിലും ) എന്നിവയാണ് നിറക്കൂട്ടുകളായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. പ്രകൃതിയില്‍ ഒന്നും നിസ്സാരമല്ലെന്ന അറിവാണതുണ്ടാക്കുന്നത്.

പതിനാറു ദിവസം നീണ്ടു നില്‍ക്കുന്ന ചടങ്ങില്‍ ആദ്യ ദിവസം ശ്രീകോവിലില്‍ നിന്നും അഗ്നി ചൂട്ടിലേക്ക് പകര്‍ന്നു ജനങ്ങള്‍ ആര്‍ത്തു വിളിക്കുന്നു. ഈ അഗ്നി അറിവിന്‍റെ പ്രതീകമല്ലേ? ധ്യാനനിരതനാകുന്ന ഒരാള്‍ ആദ്യം തേജസ്സിനെയാണല്ലോ മനസ്സില്‍ ധ്യാനിക്കുന്നത്. അഗ്നിക്ക് ചുറ്റും നിന്ന് കൈകൊട്ടി കീര്‍ത്തനം ചൊല്ലുന്ന ജനങ്ങള്‍ "നന്നായ് വരുവാന്‍ എല്ലാ ജനവും നന്മയനുഗ്രഹമെകീടെണെ" എന്ന് പാടുമ്പോള്‍ "ലോക സമസ്ത സുഖിനോ ഭവന്തു" എന്ന ഉദാത്തമായ സങ്കല്മല്ലേ ഉദ്ഘോഷിക്കുന്നത്.? നന്മയും തിന്മയും ചരങ്ങളും അചരങ്ങളും ഒത്തു ചേരുന്നതാണ് പ്രപഞ്ചം. ആ സങ്കല്പത്തിലാണ് രാവണന്‍, മത്സ്യം, സിംഹം, ആന തുടങ്ങിയ കോലങ്ങള്‍ നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. സത്വഗുണ പ്രതീകമായ താപസനും അമ്പലക്കോട്ടയും പടയണിയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

ബ്രഹ്മാവിന്‍റെ മാനസപുത്രന്മാരായ സനകാദികള്‍ ബ്രഹ്മാവിന്‍റെ അടുത്തു ചെന്ന് ചില സംശയങ്ങള്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഉത്തരമില്ലാതെ ബ്രഹ്മാവ്‌ കുഴങ്ങി. ആ സമയത്ത് മഹാവിഷ്ണു ഹംസത്തിന്‍റെ രൂപത്തില്‍ വന്നു ബ്രഹ്മാവിന് അറിവ് പകര്‍ന്നു കൊടുത്തതായി ഭാഗവതത്തില്‍ പറയുന്നു. അറിവിന്‍റെ ദേവതയായ സരസ്വതിയും ഹംസയുക്ത വിമാനസ്ഥയാണ്. ആ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ദേവിക്ക് സമര്‍പ്പിക്കുന്ന "അന്നം" അറിവിന്‍റെ മഹത്തായ പ്രതീകമാണ്. എല്ലാറ്റിന്‍റെയും അടിസ്ഥാനം അറിവ് തന്നെയാണല്ലോ. അതുകൊണ്ടായിരിക്കണം പൂര്‍വികര്‍, പടയണിയിലെ പ്രധാന ഇനം അന്നമായി സമര്‍പ്പിച്ചിരുന്നത്.

ഭക്തിയുടെ അവസാന പടിയാണല്ലോ ആല്മനിവേദനം. സാധകന്‍ ധ്യാനത്തില്‍ കുണ്ടലിനി ശക്തിയെ ഉണര്‍ത്തി ഷഢാധാരങ്ങളില്‍ കൂടി പ്രാണന്‍ സഹസ്രാരപല്‍മതിലെത്തിച്ചു ആല്‍മസാക്ഷാല്‍ക്കാരം നേടുന്ന സംഗതി വളരെ ലളിതമായി വേലകളിയിലെ " ചേട്ടോ ചേട്ടോ ഇത് കേട്ടോ കേട്ടോ... മൂലകിഴങ്ങിനു മൂന്നല്ലോ വള്ളി...വള്ളിക്ക് ചുറ്റുകളാറുണ്ട് കേട്ടോ......" എന്ന പാട്ടിലൂടെ പടയണിയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അതായതു അന്നതിന്‍റെ സമര്‍പ്പണത്തിലൂടെ ഇവിടെ ആല്‍മസമര്‍പ്പണം നടത്തുകയാണ് സാധകന്‍. ആ ആനന്ദ ലബ്ധിയില്‍ സ്വയം മറന്നു ആനന്ദ നൃത്തം ചെയ്യുന്നതാണ് "പൂരം തുള്ളല്‍ " സച്ചിദാനന്ദരൂപോഹം അഹമേവഹമാവ്യയ" എന്ന ഉപനിഷദ് വാക്യം ഇവിടെ പ്രകടമാവുന്നു. ഇവിടെ താന്ത്രികാചാരമില്ല. സ്വയം സമര്‍പ്പണമാണ് നടക്കുന്നത്. ജ്ഞാനയോഗവും, ഭക്തിയോഗവും, കര്‍മയോഗവും സമഞ്ജസമായി ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ നീലംപേരൂര്‍ പടയണി വഴി തെളിക്കുന്നു.

അന്നങ്ങളും കോലങ്ങളും തീര്‍ക്കുന്നതിനു നാട്ടിലെ ആളുകള്‍ കയ്യും മെയ്യും മറന്നു, ജാതിമത ചിന്തകളില്ലാതെ, പണ്ഡിത പാമര ഭേദമില്ലാതെ, കുചേലകുബേര ഭേദമില്ലാതെ പതിനാറു ദിവസം നിഷ്കാമ കര്‍മ്മം ചെയ്യുന്നു. "ഈശാവാസ്യമിദം സര്‍വം" എന്ന ഉപനിഷദ് വാക്യത്തെയും " ഈശ്വര സര്‍വഭൂതാനം ഹൃ ദ്ദേശേര്‍ജ്ജുന തിഷ്ഠതി" എന്ന ഗീതാര്‍ത്ഥത്തെയും ഉള്‍ക്കൊണ്ടു സകല ചരാചരങ്ങളെയും ഒന്നായിക്കാണ്ട് എല്ലാം പരദേവതയുടെ പാദാരവിന്ദങ്ങളില്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്ന ഉദാത്തമായ കര്‍മയോഗ ഭാവന മറ്റൊരിടത്തും കാണാനില്ല താനും.

" ഓം സഹനാ വവതു
സഹനൌ ഭുനക്തു
സഹവീര്യം കരവാവഹൈ
തേജസ്വിനവധീതമസ്തു
മാ വിദ്വിഷാവഹൈ "

ഈ മഹത്തായ വാക്യം പൂരപ്പറമ്പില്‍ പ്രായോഗികമാകുന്നു. ഒരുമിച്ചു ഭക്ഷിക്കുന്നു, ഒരുമിച്ചു വീര്യം പങ്കിടുന്നു, അറിവിനെ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു, വിദ്വേഷങ്ങള്‍ മറക്കുന്നു, എല്ലാം പരമാല്മ ചൈതന്യത്തില്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു. ഈ മഹായജ്ഞം തുടര്‍ന്ന് പോകാന്‍ പരാശക്തി വരും തലമുറകള്‍ക്കും ശക്തി പകരട്ടെ.

(ലേഖിക നീലംപേരൂര്‍ സ്വദേശിയും കുറിച്ചി ഗവര്‍ന്മേണ്ട് സ്കൂളില്‍ നിന്നും വിരമിച്ച അധ്യാപികയുമാണ്‌. പടയണിയില്‍ ഇപ്പോള്‍ സഹകരിക്കുന്ന മൂന്നു തലമുറകള്‍ക്കെങ്കിലും അറിവ് പകര്‍ന്നു നല്‍കിയ ടീച്ചറിന്‍റെ ആത്മീയ ഭൗതിക മേഖലകളിലുള്ള അറിവുകള്‍ സ്മരിക്കപ്പെടെണ്ടതാണ്. ഇവിടെ ലേഖനം എഴുതിയ അനില്‍(ഉണ്ണി), അജയ്, ലേഖ എന്നിവര്‍ ടീച്ചറിന്‍റെ മക്കള്‍ ആണ്.)

പടയണിയും ഞങ്ങളും പിന്നെ കുറെ വിക്രിയകളും

2010-10-31T22:24:00.002+05:30

ലേഖകന്‍: സജിത്, നീലംപേരൂര്‍

ചിങ്ങം മുതല്‍ നാടിനും നാട്ടാര്‍ക്കും ആഘോഷതിമിര്‍പ്പിന്‍റെ നാളുകളാണ്. ഓണത്തിന്‍റെ ആഘോഷങ്ങള്‍ തീരുന്നതിനു മുന്‍പേ പടയണി ആരംഭിക്കുകയായി. 16 ദിവസങ്ങള്‍ പിന്നീടു വല്യന്നത്തിന്‍റെ പുറകെയാണ്. അവിട്ടത്തിന്‍റെ അന്ന് ചൂട്ടിടില്‍, പിന്നെ വളരെ സന്തോഷമാണ് ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക്. പിറ്റേദിവസം ഓലവെട്ടാന്‍ മുതിര്‍ന്നവര്‍ പോകും, വള്ളത്തിലാണ് പോകുന്നത്, പടിഞ്ഞാറന്‍ ചിറകളില്‍ നിന്നും ഓലയും ആയി വൈകുന്നേരം തിരിച്ചെത്തും .പടയണിക്കാവശ്യമുള്ള ചൂട്ട് നിര്‍മ്മിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണീ ഓലകള്‍. ഓലമടലുകള്‍ അമ്പലത്തിന്‍റെ മൈതാനത്തു നിരത്താന്‍ ഞങ്ങളും കൂടും. മതിലിന്‍റെ സൈഡില്‍ നിറയെ മടലുകള്‍ കുത്തിചാരിവയ്ക്കും. പിറ്റേ ദിവസം മുതല്‍ കള്ളനും പോലീസും സാറ്റുകളിയും മറ്റും ഇതിനിടയിലാണ്. സ്കൂളില്‍ നിന്നും വന്നാലുടനെ പുസ്തകങ്ങള്‍ വലിച്ചെറിഞ്ഞിട്ട്‌ ഒറ്റ ഓട്ടമാണ് അമ്പലത്തിലേക്ക്. കുട്ടികള്‍ക്കും രാത്രിവരെ അമ്പല മൈതാനത് നില്‍ക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം പടയണി സമയത്ത് കിട്ടുന്നു. രാത്രി 10 .30 നു ആണ് ചൂട്ടിടുന്നത്. രാത്രി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം വീണ്ടും അമ്പലത്തില്‍ പോകാം. വല്യന്നത്തിന്‍റെ ചട്ടത്തില്‍ കുത്തിയിരിക്കാം . ചൂട്ടിട്ടതിനു ശേഷം കൂവാന്‍ പാടില്ല എന്നാണ്. പണ്ട് മീന്‍കാര്‍ പോലും അമ്പലപരിസരത്ത് വരുമ്പോള്‍ കൂവാറില്ലായിരുന്നു. ചൂട്ടിട്ടതിനു ശേഷം ആയിരുന്നു പുത്തന്‍ അന്നത്തിനുള്ള മരം വെട്ടിയിരുന്നത്.

വല്യന്നത്തിന്‍റെ ചട്ടത്തില്‍ ഓടിക്കളിയൊരു പ്രധാന വിനോദം ആയിരുന്നു. ശനിയും ഞായറും പടയണിക്കളം സജീവമാകും. എല്ലാവരും കാണും കളത്തില്‍. വല്യന്നത്തിന്‍റെ വാരി വരിച്ചില്‍ തുടങ്ങുകയായി, വില്യാടത്തില്‍ ഗോപിചേട്ടന്‍ എന്ന ഭയങ്കരന്‍ അവിടുണ്ട്, അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ചു വേണം കളിയ്ക്കാന്‍. ഓടി കളിക്കുന്നതിനിടയില്‍ കീറി വച്ചിരിക്കുന്ന വള്ളിയില്‍ ചവുട്ടിയാല്‍ തെറിവിളി തുടങ്ങും. എന്നാലും ഇതൊന്നും ഒരു പ്രശ്നവുമല്ല. കമുകിന്‍റെ പൊങ്ങു പടയണിക്കളത്തില്‍ നിറയെ കാണും. കായിക്കര ചീമു (കായിക്കര ശ്രീക്കുട്ടന്‍) പേനാക്കത്തികൊണ്ടു ചെത്തി മനോഹരമായ പന്ത് പൊങ്ങില്‍ ഉണ്ടാക്കിത്തരും, പിന്നീട് അത് വച്ചിട്ട് ഏറു പന്തുകളിയാണ്‌.

മഠത്തില്‍ കൃഷ്ണപിള്ളചേട്ടനും കായും (ഇടത്തുംപറമ്പില്‍ കരണന്‍) ചെറിയന്നങ്ങളുടെ വരിച്ചിലുമായി ആലിന്‍റെ ചുവട്ടില്‍ കാണും. വളരെ കുറച്ചന്നങ്ങളെ അന്നുണ്ടയിരുന്നുള്ളൂ. "ഡോ താനൊന്നു കൂടിക്കേടോ വള്ളികെട്ടാന്‍ "അദ്ദേഹം പറയും, അരണമരത്തിന്‍റെ നാരു നനച്ചുകൊണ്ട് വരുവാനും വള്ളി കെട്ടാമായി ഞങ്ങള്‍ കൂടും. വരിച്ചിലിനു ശേഷം വീട്ടില്‍ ചെന്ന് കഴിക്കുമ്പോള്‍ ആണ് പലപ്പോഴും കൈ മുഴുവന്‍ കീറിയ കാര്യം അറിയുന്നത്. പിന്നീടു കൃഷ്ണചേട്ടന്‍റെ മേല്‍നോട്ടത്തില്‍ സ്വന്തമായി ഞങ്ങള്‍ അന്നം വരിയന്‍ തുടങ്ങി. ചെരാറ്റു ബിപിന്‍ ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഗോപിചേട്ടന്‍.

അന്നം പണിയുന്ന ആശാരിമാരുടെ അടുത്തും ഞങ്ങളുടെ സന്ദര്‍ശനം ഉണ്ടാവും. നെടുംപള്ളില്‍ വീട് അമ്പലത്തിന്‍റെ വളരെ അടുത്താണ്,മൈതാനത്തു നിന്നാല്‍ അന്നം പണിയുന്നത് കാണാം. വഴിയില്‍ വലിയ പടുത വലിച്ചുകെട്ടിയിട്ടുണ്ടാവും. അവിടെ പോയി ഏതെങ്കിലും തടിയില്‍ കുത്തിയിരുന്ന് ചിന്തേരിടുന്നതും പോഴിയിടുന്നതും നോക്കിയിരിക്കും. പുത്തന്‍ തടിയുടെ ഗന്ധം മൂക്കിലേക്ക് തുളച്ചുകയറും. വാസുപ്പണിക്കന്‍ ചൊട്ടനാക്കിനു തുളയിടുന്നത് കാണാന്‍ പ്രത്യേക രസമായിരുന്നു. പ്രത്യേകതയുള്ള ആ ഉളിയില്‍ ഒരു കൈ മുകളില്‍ അമര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചു മറ്റേ കൈകൊണ്ടു കറക്കിയാണ് തുളയിട്ടിരുന്നത്. ഒക്കാണിക്ക് ആവശ്യമുള്ള അലകിന്‍ കഷ്ണം അമ്പലത്തില്‍ നിന്നും എടുത്തുകൊണ്ടുപോയിക്കൊടുക്കുന്നത് ഞങ്ങളുടെ പണിയായിരുന്നു. അന്നം പണികഴിഞ്ഞാല്‍ വഴിപടുകാരന്‍റെ വീട്ടില്‍ ഓടിപ്പോയി പറയും, അവിടെനിന്നും അമ്പലത്തില്‍ കൊണ്ട് നടയ്ക്കു വക്കുന്നത് വരെ കൂടെ കാണും.

കുടനിര്‍ത്താകുമ്പോള്‍ പാറവളയം ഉണ്ടാക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളില്‍ പോയി ചെത്തിപ്പൂ കോര്‍ക്കാന്‍ സഹായിച്ചു കൊടുക്കും . പരുണ്ണി (ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ പരുത്തൂട്ട്) സ്ഥിരമായി പാറവളയം ഉണ്ടാക്കുമായിരുന്നു. അവിടിരുന്നു സഹായിച്ചുകൊടുക്കും. അന്ന് കുടനിര്‍ത്തും പ്ലാവിലനിര്‍ത്തും കുട്ടികളുടെ മകവും പൂരവും ആണെന്നാണ് പറഞ്ഞിരുന്നത്. മകത്തിനും പൂരത്തിനും കുടംപൂജകളിയും തോത്തകളിയും മാറിനിന്നു കാണാനേ അനുവാദടമുണ്ടയിരുന്നുള്ളൂ. ഇന്നു ആ സ്ഥിതിയെല്ലാം മാറി. എല്ലാരും കഴുത്തിലോ അരയിലോ തോര്‍ത്തും കെട്ടി കുടംപൂജ കളിക്ക് വട്ടത്തില്‍ നില്‍ക്കും. അതിനു ശേഷം തോത്തകളി, പിന്നീടു വല്യന്നം വന്നിട താളത്തില്‍ തുള്ളല്‍, വിയര്‍ത്തു കുളിച്ചു അമ്മയുടെ കയ്യും പിടിച്ചു വീട്ടിലേക്ക്‌ തിരിച്ചു നടക്കുമ്പോള്‍ പറയും "നിനക്കൊന്നു ഇറങ്ങിക്കളിക്കാന്‍ മേലായിരുന്നോ"(കുടംപൂജയില്‍ ആഴിക്കു ചുറ്റും താളത്തിനൊത്ത് നൃത്ത ചുവടുകള്‍ വയ്ക്കുന്നത്). അന്നും ഇന്നും എന്‍റെ സഭാകമ്പം എന്നെയിതിനു അനുവദിച്ചിട്ടില്ല.

കുടനിര്‍ത്തിനു പിറ്റേദിവസം മുതല്‍ ഊട്ട്‌പുരയിലാണ് സായാഹ്നങ്ങള്‍. പ്ലാവിലകോലം തുടങ്ങുകയായി. അതിനുള്ള പ്ലാവില കുത്തിക്കൊടുക്കണം, ചെത്തിപ്പൂ അടര്‍ത്തികൊടുക്കണം, കമുകിന്‍ വാരിയില്‍ കോലം വെച്ചുകെട്ടണം. പ്ലാവില കുത്തുന്നത് രണ്ടെണ്ണം വീതം വരിയായി വച്ചാണ്. ഈര്‍ക്കില്‍ ആണ് ആണി. കൂട്ടിക്കുത്തു ശ്രമകരമായ ജോലിയാണ്. അവിടെയും കൃഷ്ണചേട്ടന്‍ സഹായത്തിനെത്തും. ദീപാരാധന സമയമാവുമ്പോള്‍ മുഖമൊഴിച്ചുള്ള പണികള്‍ തീര്‍ന്നിരിക്കും പാളയുടെ പച്ചയില്‍ മുഖം വാര്‍ന്നെടുക്കുന്നത് കാണാന്‍ നല്ല രസമായിരുന്നു. കൃഷ്ണചെട്ടനും ജയന്‍ ചേട്ടനും (മഠത്തില്‍ ജയന്‍) ആയിരുന്നു ഇതു ചെയ്തിരുന്നത്. പേനാക്കത്തികൊണ്ട് വാര്‍ന്നു പച്ച എടുത്തു കളയും അവിടെ തെളിയുന്ന വെള്ളയാണ് പുരികവും കണ്ണും മൂക്കും ചുണ്ടും മറ്റും. പ്ലാവിലനിര്‍ത്തിനു ഞങ്ങളുടെ വക ഓന്നോ രണ്ടോ കോലങ്ങള്‍ കാണും. മീന്‍, വള്ളം, ശൂര്‍പ്പണഖ തുടങ്ങിയവ.

മകം പടയണിയുടെ രണ്ടു ദിവസം മുന്‍പ് ഓലവെട്ടി വീട്ടിലിട്ടുതരും. അമ്മയും മറ്റെമ്മച്ചിയും (മുത്തശ്ശി) ചേര്‍ന്നിരുന്നു രാത്രിയില്‍ ഓലക്കാലുകള്‍ ചീകി തീര്‍ക്കും. മകം, അന്ന് രാവിലെ മുതിര്‍ന്നവര്‍ ചെത്തിപ്പൂ പറിക്കാന്‍ വലിയ ചാക്കുമായി പോകും. വീട്ടില്‍ നിന്നും അച്ഛനും പോകും, ചാക്കുനിറയെ പൂവുമായിഉച്ചയാകുമ്പോള്‍ തിരിച്ചെത്തും. വന്നാലുടനെ വാഴയില വെട്ടി അതിലേക്കു പൂക്കള്‍ നിരത്തും. കുറച്ചു വെള്ളവും തളിക്കും. വൈകുന്നേരം ആകുമ്പോള്‍ ചെത്തിപൂ ഒരു മുപ്പറകൊട്ടയില്‍ ആക്കി ഞാനും അച്ഛനും അമ്പലത്തിലേക്ക് പോകും. എന്‍റെ കയ്യില്‍ ഒരുകെട്ട്‌ ചീകിയ ഈര്‍ക്കില്‍ കാണും, അന്നത്തിനുള്ള ആണി. അമ്പലത്തില്‍ ചെന്നുകഴിഞ്ഞാല്‍ ചിറമ്പ്‌ കുത്തു ആരംഭിക്കുകയായി, പക്ഷെ അമ്പലക്കോട്ടയും വേലയന്നങ്ങളും പണിയുന്നിടത് ചുറ്റിതിരിയാനാണ് ഞങ്ങള്‍ക്കിഷ്ടം. ഇവിടെയും ഗോപിചെട്ടന്‍റെ ദൃഷ്ടി പതിയും, പിള്ളേരെ ഓടിച്ചു ചിറമ്പ് കുത്തുന്നിടത്തെക്ക് വിടും. രാത്രി മകം പടയണി കൂടി വീട്ടിലേക്ക്‌ യാത്രയാകും.

നീലംപേരൂരിലെ എല്ലാ സ്ത്രീകള്‍ക്കും ഒരു ആഗ്രഹമുണ്ട്. ഒരു ആണ്‍കുട്ടിയെങ്കിലും വേണമെന്ന്. പൂരത്തിന് വല്യന്നത്തിന്‍റെ വച്ചുകെട്ടില്‍ കേറിനിന്നു പണിയാന്‍. പൂരത്തിന്‍റെ അന്ന് രാവിലെ തന്നെ എല്ലാവരും അമ്പലത്തില്‍ എത്തും.വല്യന്നതില്‍ ഒരു താമരയിലയെങ്കിലും കുത്തുക എന്നതാണാഗ്രഹം, പക്ഷെ അവിടെ അടുത്തൊന്നും എത്താന്‍ പോലും സാധിക്കില്ല, ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനായി കുഞ്ഞേട്ടന്‍ (വില്യടത്തില്‍ നാരായണന്‍ നായര്‍) എത്തും. യക്ഷിയും ഭീമനും പണിയാം. താമരയിലയോ മാറാമ്പോ കുത്താം ചിത്രപ്പണികള്‍ ചെയ്യാം. പെട്ടകത്തിന് ചുറ്റും വാഴപ്പോള പൊതിയുന്ന പണിയായിരുന്നു ആദ്യം. കുറെ നേരം കഴിയുമ്പോള്‍ വിരസമായ ജോലി. കുഞ്ഞേട്ടന്‍റെ ഭാഷയില്‍ "കൊകൊടോണിക്" (നാരങ്ങ വെള്ളം) ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വാങ്ങിത്തരും. അതിനാല്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കാതെ പോകാനും വയ്യ. ഉച്ചകഴിഞ്ഞാല്‍ പുത്തനന്നങ്ങളുടെ പണി തുടങ്ങുകയായി. ഏതെങ്കിലും അന്നക്കാരുടെ കൂടെ കൂടും. നിറപണി തീര്‍ത്ത അന്നങ്ങള്‍ പൂന്തോട്ടത്തില്‍ പടിക്കല്‍ കൊണ്ടുപോയി ഇടുന്നത് വരെ സജീവമായി നില്‍ക്കും(ഇന്ന് താഴത്തെ മൈതാനം ആയ "മാനസസരസില്‍"നിന്നുമാണ് അന്നങ്ങള്‍ തിരുനട സമര്‍പ്പണം നടത്തുന്നത്). വീട്ടില്‍ പോയി ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം അയല്‍പക്കക്കാരും എല്ലാവരും ആയി ഒരു ജാഥ തന്നെ അമ്പലത്തിലേക്ക് പുറപ്പെടുകയായി. കുട്ടികള്‍ മുന്‍പേ നടക്കും. അമ്പലത്തില്‍ ചെന്നാലുടനെ നമ്മുടെ സ്ഥാനം പിടിക്കും,വേറെങ്ങുമല്ല, മതിലിനു മുകളില്‍. അവിടിരുന്നാണ് പൂരം മുഴുവനും കാണുന്നത്. വല്യന്നം വന്നിട താളത്തിനോപ്പിച്ചു തുള്ളും. വെട്ടുകല്ലിന്‍റെ പരുപരുപ്പില്‍ ചന്തി പലപ്പോഴും വേദനിക്കും . മുഴുവന്‍ പടയണിയും കാണാതെ കണ്ണാടിതിണ്ണയില്‍ കിടന്നുറങ്ങിയ അവസരങ്ങള്‍ അനവധിയാണ്.

പിറ്റേദിവസം രാവിലെ തന്നെ അമ്പലത്തില്‍ എത്തും. പൊട്ടാതെ കിടക്കുന്ന ഓലപ്പടക്കങ്ങള്‍ പെറുക്കിയെടുക്കാന്‍. ബിപിനും അന്തോണി(സന്തോഷ്‌ വാര്യത്)യും മറ്റും കാണും. വല്യന്നത്തിന്‍റെ ചട്ടത്തില്‍ മുതിര്‍ന്നവര്‍ പൂരം അവലോകനം ആയിരിക്കും. ഞങ്ങള്‍ ഓലപ്പടക്കത്തിന്‍റെ മരുന്ന് പേപ്പറില്‍ കുടഞ്ഞിട്ടു പൂത്തിരി കത്തിക്കും. ചിലപ്പോള്‍ കപ്പളതണ്ടില്‍ നിറച്ചു പൂ കത്തിക്കും. മറ്റൊരു പരിപാടി മഹാവിഷ്ണു നടയുടെ സമീപമായുള്ള സര്‍വേ കല്ലില്‍ മരുന്നും തിരിയും അതിനു മുകളിലായി ഒരു മെറ്റല്‍ കഷ്ണവും വച്ച് വലിയ കല്ല്‌ കൊണ്ടെറിഞ്ഞു പടക്കം പൊട്ടിക്കല്‍ ആണ്.

മൂന്നു നാലു ദിവസത്തിന് ശേഷം കോലങ്ങളില്‍ നിന്നും അന്നത്തില്‍ നിന്നും ഈര്‍ക്കില്‍ വലിച്ചൂരി വീട്ടില്‍ കൊണ്ടുപോയി കെട്ടിതൂക്കും. നാക്കുവടിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണു. ചിലര്‍ ആന തയ്ചിരിക്കുന്ന കറുത്ത നൂല്‍ അഴിച്ചെടുത്തു കയില്‍ കെട്ടും. ആനയുടെ വയറു സിസേറിയന്‍ ചെയ്യുക ഒരു പ്രധാന വിനോദം ആയിരുന്നു. സാറ്റും കള്ളനും പോലീസും കളിക്കുമ്പോള്‍ അതില്‍ കേറി ഒളിച്ചിരിക്കുമായിരുന്നു. സ്കൂളില്‍ ‍ പോകാതെ അതില്‍ കിടന്നുറങ്ങിയവരുമുണ്ട്.

രണ്ടാഴ്ച കഴിയുമ്പോള്‍ എല്ലാം അഴിച്ചു വയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങും. കൊച്ചന്നങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ തല്ലിപ്പറിക്കുകയാണ് ചെയ്യുക. അടുത്ത വര്‍ഷത്തേയ്ക്കുള്ള വേലയന്നങ്ങള്‍ മുതിര്‍ന്നവര്‍ അഴിച്ചു വയ്ക്കും. കച്ചിയെല്ലാം വാരിക്കൂട്ടി കത്തിച്ചു അതിനു ചുറ്റും ഒരു കുടംപൂജ കളി നടത്തി എല്ലാവരും വീട്ടിലേക്കു പിരിയും, അടുത്ത വര്‍ഷത്തെ പൂരത്തിനായി ....................

2010 ലെ നീലംപേരൂര്‍ പടയണിയില്‍ ദൃശ്യ മാധ്യമങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം

2010-10-10T05:24:00.000+05:30

താഴെ കാണുന്ന രണ്ടു വീഡിയോകളിലായി ഇന്ത്യവിഷന്‍, അമൃത, ജയ്‌ ഹിന്ദ്‌ ചാനല്‍ എന്നീ ദൃശ്യ മാധ്യമങ്ങള്‍ നീലംപേരൂര്‍ പടയണിയില്‍ തങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം അറിയിച്ചതായി കാണാം. രണ്ടാമത്തെ വീഡിയോയില്‍ അമൃത, ജയ്‌ ഹിന്ദ്‌ എന്നീ ചാനെലുകള്‍ക്ക് വിവരണം നല്‍കുന്നത് അജയ് പൂന്തോട്ടം ആണ്. പടയണി ജീവതാളമാക്കിയ അജയ് യുടെ വിവരണം അതി ഗംഭീരമായിട്ടുണ്ട്.

വേറിട്ട കാഴ്ചകള്‍

2010-10-02T10:05:00.001+05:30

ലേഖകന്‍: സജിത് നീലംപേരൂര്‍

നീലമ്പേരൂര്‍ നാലു വശവും വെള്ളത്താല്‍ ചുറ്റപ്പെട്ട മനോഹരമായ ഒരു കൊച്ചു ഉള്‍നാടന്‍ ഗ്രാമമാണ്‌. ഇവിടുത്തെ നാട്ടുകാരും കളങ്കമില്ലാത്ത മനസിന്റെ ഉടമകള്‍ ആണ്. പടയണിയാണ് നാടിന്‍റെ ഏറ്റവും വലിയ ഉത്സവം. ജാതി മത ഭേദമെന്യേ എല്ലാവരും ഒത്തുചേരുന്ന ഒരു സന്ദര്‍ഭം. എന്നാല്‍ പടയണി തന്‍റെ ജീവവായു ആക്കിയ ഒരാളാണ് നമ്മുടെ "കാ" (ഇടതുംപറമ്പില്‍ കരുണാകരന്‍). പടയണി ആചാര്യന്‍ ആയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇഷ്ടവിനോദം ഒഴിവു സമയങ്ങളില്‍ കാര്‍ഡ് ബോര്‍ഡില്‍ വല്യന്നം ഉണ്ടാക്കലാണ്. കുടുംബപരമായ ബാദ്ധ്യതകളില്‍ ഉഴലുന്ന ഇദ്ദേഹം തന്റെ വിരസത അകറ്റുന്നത് പടയണി താളത്തില്‍ ആണ്. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ഒരു വല്യന്നം തിരുനട സമര്‍പ്പണം നടത്തിയപ്പോള്‍ ആരും കരുതിക്കാണില്ല വീണ്ടും ഇതുപോലൊന്ന് സംഭവിക്കും എന്ന്, എന്നാല്‍ എല്ലാവരുടെയും ചിന്താശക്തിയെ വ്യര്‍ത്ഥമാക്കികൊണ്ട് ഈ വര്‍ഷവും നിറപണിയില്‍ മുന്‍പനായ ഒരു വല്യന്നം ദേവി സന്നിധിയില്‍ ആടിയുലഞ്ഞു പറന്നെത്തിയിരിക്കുകയാണ്. നിരവധി പ്രത്യേകതകളോടെയാണ് ഈ വല്യന്നം മാനസസരസില്‍ നിന്നും തിരുനടയില്‍ എത്തിയത്. നിറപണി അതി ഗംഭീരം. ആരും ഒരു നിമിഷം മതിമറന്നു നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന രൂപസൌകുമാര്യം. ചിറകടിച്ചു പറന്നു വരുന്ന അന്നത്തിന്റെ വായില്‍ ആരെയും സ്നേഹവായ്പ്പോടെ നക്കി തുടക്കുവനുള്ള ഇളം ചുവപ്പ് നാക്ക്. ഏതൊരു വ്യക്തിയുടെയും മനസിനെ ഒരു നിമിഷം പിടിച്ചുനിര്‍ത്തി "ഭയങ്കരം തന്നെ" എന്ന് ആത്മഗതം മൂളിക്കുന്ന പ്രിയപ്പെട്ട "കായുടെ "കരവൈഭവത്തെ ആകാശത്തെ അമ്പിളിമാമനെ കണ്ടു അന്ധം വിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയുടെ മനോവ്യപാരത്തോടെ എനിക്കുപമിക്കാന്‍ സാധിക്കൂ .

ഒരു പടയണിക്കാലം കഴിഞ്ഞാല്‍ അടുത്ത പടയണിവരെ അത് മാത്രം പടയണിയെ നെഞ്ചിലേറ്റി നടക്കുന്ന ഈ മനുഷ്യന് വേറെ എന്തുണ്ട് തന്‍റെ ഒഴിവു സമയത്ത് ചെയ്യാന്‍. എന്നെ ഏറ്റവും അധികം ആകര്‍ഷിച്ചത് അന്നത്തിന്റെ ചുണ്ട് മാലയാണ്. ഒരു മില്ലിമീറ്ററില്‍ താഴെ മാത്രം കട്ടി വരുന്ന പേപ്പെര്‍ കൊണ്ടദ്ദേഹം അഞ്ചു സെന്റി മീറ്ററില്‍ അധികം നീളം വരുന്ന ഒരു ചുണ്ട് മാല തീര്‍ത്തിരിക്കുന്നു,അതിനു മാത്രം വേണ്ടിവന്നിരിക്കാം അരമാസം സമയം മുഴുവനായും. പണിതീര്‍ക്കാന്‍ നാലു മുതല്‍ അഞ്ചു മാസം എടുത്തു എന്നണദ്ദേഹം പറയുന്നത്. എന്തായാലും സമയത്തിന് മുന്‍പേ പായുന്ന ഇന്നത്തെ ജീവിത യാത്രയില്‍ ഒരു നിമിഷം ഇത്തരമൊരു കരകൌശലം കണ്ടു കുന്ദം വിഴുങ്ങിനില്‍ക്കാന്‍ സാധിച്ചതില്‍ ഞാന്‍ അതീവ സന്തുഷ്ടനാണ്.

നീലമ്പേരൂര്‍ പടയണിയില്‍ നിരവധി വ്യത്യസ്തങ്ങളായ ആശയങ്ങള്‍ കാലങ്ങളായി അവതരിപ്പിച്ച വ്യക്തിയാണ് "കാ". പടയണികാലത്ത് വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ മുഴങ്ങി കേള്‍ക്കുന്ന "ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് ശരിയോ...തെറ്റോ ..."എന്ന വാചകം മാത്രം മതി കാ യുടെ സാന്നിധ്യം മനസിലാക്കുവാന്‍. രാപകലെന്യേ പടയണികളത്തില്‍ ഒരു ഹംസമായി പറന്നു നടക്കുന്ന ഈ കൃശഗാത്രന്റെ ഉള്ളില്‍ ഇത്രയും വലിയ ഒരു കലാഹൃദയമുണ്ടെന്നു ആരും കരുതുകയില്ല. പടയണിയെ ജീവതാളമാക്കിയ ഇതു പോലുള്ള അനേകം "കാ" മാരുടെ അത്യധ്വാനവും മാനസിക വ്യാപാരങ്ങളും ആണ് നീലമ്പേരൂര്‍ പടയണിയെ ഇന്ന് കാണുന്ന സ്ഥിതിയില്‍ എത്തിച്ചത്. അതിനു നാട്ടിലെ എല്ലാ നല്ലവരായ ആബാലവൃധം ജനങ്ങളുടെയും അകമഴിഞ്ഞ പിന്തുണ എല്ലാകാലത്തും കിട്ടുകയും കിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

കുട്ടിക്കാലത്ത് പൂരത്തിന് ശേഷം ചെരുപടയണികള്‍ ധാരാളമായി നടത്തപ്പെട്ടിരുന്നു. നീലംപെരൂരിലെ ഒട്ടു മിക്ക കപ്പ പറമ്പുകളിലും യക്ഷിയും ഭീമനും വല്യന്നവും തുള്ളിക്കളിക്കുമായിരുന്നു. വീറും വാശിയോടെയും ആയിരുന്നു ഓരോ കൊച്ചു പടയണിപ്പറമ്പുകളിലും കോലങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നത്. തെങ്ങിന്‍മടലില്‍ കച്ചിവച്ചു വരിഞ്ഞു കെട്ടി നിരപണിതീര്‍ത്ത കോലങ്ങള്‍ ആടി തിമിര്‍ത്തു തുള്ളിച്ചു ആരെങ്കിലും തമ്മില്ലുള്ള കയ്യംകളിയില്‍ അവസനിക്കുമായിരുന്നു. ഇന്ന് നീലംപേരൂരില്‍ അങ്ങിനെയുള്ള ചെറു പടയണികള്‍ നാമവശേഷം ആയിരിക്കുന്നു.

പാട്ടയില്‍ കൊട്ടി പ്രതിധ്വനിക്കുന്ന "വല്യന്നം വന്നെട...."താളത്തില്‍ കാ യുടെ വല്യന്നം ഏതെങ്കിലും കൊച്ചു പടയണി പറമ്പില്‍ തിരുനട സമര്‍പ്പണം നടത്തുമോ?കാത്തിരുന്ന് കാണാം............

പ്രകൃതിയുടെ വികൃതിയില്‍ തളരാത്ത സമര്‍പ്പണം

2010-09-02T20:58:00.000+05:30

ലേഖകന്‍: അനില്‍ .പി. (ഉണ്ണി) , പൂന്തോട്ടം

കേരളത്തിലിപ്പോൾ പരക്കെ മഴ പെയ്യുകയാണ്‌. ചിങ്ങം പിറന്നാൽ പിൻ വാങ്ങിത്തുടങ്ങുന്നതാണ്‌ കാലവർഷത്തിന്റെ രീതി. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ഈ രീതിക്ക് മാറ്റം വരാറുണ്ട്. ഇത്തവണ അതാണിതുവരെയുള്ള സ്ഥിതി.

നീലമ്പേരൂരിൽ ഇപ്പോൾ പടയണിക്കാലമാണ്‌. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ ചൂട്ടു പടയണി കഴിഞ്ഞ് പച്ചയിലൂടെ കുടയിലേക്ക് പടയണി പകർന്ന് കഴിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട്തന്നെ പടയണിപ്പറമ്പുകളിൽ ഇപ്പോൾ പണികളുടെ പൂരം നടക്കുന്ന സമയവും. പെരുമഴയുടെ തുള്ളിക്കുലുക്കങ്ങൾ ഈഗ്രമത്തിന്റെ പടയണി ആവേശത്തിന്റെ കനൽ കട്ടകൾക്കുമേൽ നൃത്തം വയ്ക്കുകയാണോയെന്ന സന്ദേഹം ഫോൺ വിളികളായി അങ്ങുദൂരെനിന്നു പോലുമെത്തുന്നുണ്ട്. സംശയമുന്നയിക്കുന്നവരുടെ ആല്മാർത്ഥതയും പടയണി സ്നേഹവും തന്നെയാണ്‌ അവരെ അതിനു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതെന്നറിയാം. സന്തോഷത്തോടെ നീലമ്പേരൂരിന്റെ പടയണിമുറ്റത്തേക്ക് നമുക്ക് നീങ്ങി നില്ക്കാം. അവിടെ മഴത്തുള്ളികൾ നൃത്തം വയ്ക്കുന്നത് പടയണി ചൂട്ടുകളുടെ അകമ്പടിയോടെതന്നെയാണെന്ന് ആനന്ദത്തോടെ അറിയാം.

അവിട്ടം നാളിൽ മഴയുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ചൂട്ട് വയ്പ് സമയം മഴ മാറിനിന്നു. പിന്നീടിങ്ങോട്ട് മഴയുടെ ഒളിച്ചുകളിതന്നെ. ചിലപ്പോൾ നൂൽ മഴ അല്ലെങ്കിൽ ചാറ്റൽ മഴ. ഇടയ്ക്കൊക്കെ പെരുംതുള്ളിയും. ചുരുങ്ങിയത് 3000 മനുഷ്യപ്രയത്നദിനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടേണ്ട 15 ദിനങ്ങളിൽ ഈ കളി ഒരു പരീക്ഷണം തന്നെയാണ്‌. തടി ഉരുപ്പടികളെല്ലാം പുറത്തെടുക്കണം. കമുക് വെട്ടി ചിറമ്പ് കീറി നിലയിട്ട വല്യന്നത്തിന്‌ വാരി വരിയണം. വാഴക്കച്ചിയും പിണ്ടിയും ശേഖരിക്കണം. വഴിപാടന്നങ്ങൾ ചൊട്ടനാക്ക് ഉരുമ്മിക്കൂട്ടി ചട്ടത്തിലാക്കണം. അതിന്‌ ഈറ പൊളിച്ചെടുത്ത് അരണമരനാരുകൊണ്ട് കെട്ടി വരിയണം. പിന്നെ വലിയ അന്നത്തിനും 75 പുത്തനന്നങ്ങൾക്കും വാഴക്കച്ചിപൊതിഞ്ഞ് പിണിക്കയറിട്ട് വരിഞ്ഞ് മുറുക്കി രൂപം തിരിക്കണം. പൂരം നാളിലെ നിറപണികൾക്ക്മുമ്പ് തീരേണ്ട പണികൾ വളരെച്ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞുവെന്നേയുള്ളൂ. ഈ ദിവസങ്ങളിലെല്ലാം അടിയന്തിരക്കോലങ്ങളുടെ നിർമ്മാണം വേറെയുമുണ്ട്. എന്താവുമെന്ന ഉല്ക്കണ്ഠ് അസ്ഥാനത്തല്ല.

പക്ഷെ പേടിച്ചുമാറി നില്ക്കുമ്പോഴല്ലെ പരാജയപ്പെടുത്താൻപറ്റൂ. പരമപുരുഷന്റെ രേതസ്സായിതന്നെ മഴത്തുള്ളികളെ പടയണിപ്പറമ്പിൽ വച്ച് പ്രകൃതിപൂജയുടെ ഈ ഉൽസവം ഏറ്റുവാങ്ങുമ്പോഴൊ? പടയണി തുടങ്ങി ആദ്യത്തെ 7 ദിവസവും നീലമ്പേരൂരിൽ സംഭവിച്ചത് അതാണ്‌. വലിയ അന്നങ്ങൾക്കെല്ലാം ചതയ ദിവസം തന്നെ നിലയിട്ടു. ചെറിയ അന്നങ്ങൾക്ക് ചട്ടം കൂട്ടലും അന്ന് തുടങ്ങി. പിന്നെ രണ്ടു ദിവസംകൊണ്ട് ‌ അത്യാവശ്യം വേണ്ട അറ്റകുറ്റപ്പണികളും തീർത്തു.

ഞായറാഴ്ച പടയണിപ്പറമ്പിൽ രാവിലെതന്നെ മഴയെത്തി. നിശ്ചയിച്ചത്പോലെ നാട്ടുകാരൊന്നായി മഴയോടൊപ്പം പടയണി മൈതാനത്തെത്തി. നൂലായിത്തുടങ്ങി ചാറ്റലായും പെരുമഴയായും എത്തിയപ്പോഴൊക്കെ ഗ്രാമമൊന്നടങ്കം പണികൾക്ക് മുറുക്കം കൂട്ടി. തോല്പ്പിക്കാൻ വന്ന മഴ പണിത്തളർച്ച അറിയിക്കാത്ത സഹായിയായി കുട പിടിച്ച് നിന്നു. വലിയ അന്നത്തിനും അഞ്ചേകാലിനും കമുക് കീറി വരിച്ചിൽ പൂർത്തിയാക്കി. അവയ്ക്കുള്ള വാഴക്കച്ചികൾ ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്തു.

ചാറ്റൽ മഴയും പെരുമഴയും നനഞ്ഞും നനയാതെയും നാടിന്റെ ബാല്യങ്ങൾ പടയണിപ്പണികളുടെ ഹരം നുകരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നിഷ്കളങ്ക ബാല്യത്തിന്റെ കളിയരങ്ങായിക്കൂടിമാറിയ പടയണിപ്പറമ്പിലൊരു കുരുന്ന് പള്ള്I ഭഗവതി തന്നെ തുള്ളിക്കളിക്കുകയായിരുന്നുവോ?

(പടയണിയുടെ എട്ടാം ദിവസമായ കുടനിർത്തിനു മുമ്പെഴുതിയ ലേഖനം 3 ദിവസം താമസിച്ച് പോസ്റ്റ് ചെയ്തതിൽ പടയണി റ്റീം ഖേദം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. )

നീലംപേരൂര്‍ പടയണിക്ക് തിരശീല ഉയര്‍ന്നു

2010-08-23T00:01:00.012+05:30

നാളെ അവിട്ടം നാള്‍ രാത്രി 10 മണിക്ക് ചൂട്ടു വയ്ക്കുന്നതോടുകൂടി പടയണി ആരംഭിക്കുകയായി. നീലംപേരൂര്‍കാരുടെ ഓണം ആരംഭിക്കുന്നതെയുള്ളൂ. മനസ്സില്‍ തുടികൊട്ടുന്ന പടയണി മേളം പതിനാറാം പൊക്കം പൂരം പടയണിയോട് കൂടി അവസാനിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ദശകം കഴിഞ്ഞുപോയ വ്യസനം ആണ് ഓരോ നീലംപേരൂര്‍ സ്വദേശിക്കും.

മേല്‍ശാന്തി ശങ്കരന്‍ നമ്പൂതിരിയുടെ മേല്‍നോട്ടത്തില്‍ യുവ സാങ്കേതിക വിദഗ്ധര്‍ ആയ ജ്യോതിഷും ജഗദീഷും ചേര്‍ന്ന് റെക്കോര്‍ഡ്‌ ചെയ്തു എഡിറ്റ്‌ ചെയ്തു, നീലംപെരൂരിലെ ഒരേ ഒരു ചാര്‍ട്ടെര്‍ഡു അക്കൌണ്ടന്ടും പടയണി ജീവതാളവുമാക്കിയ അനില്‍.പി യുടെ വിവരണത്തോടെയുള്ള പടയണിയുടെ സര്‍വ മേഖലയും വിവരിക്കുന്ന ഒരു വീഡിയോ ഇവിടെ കാണാം. ഒരു സിനിമ കാണുന്ന ലാഘവത്തോടെ ഏഴു ഭാഗങ്ങളുള്ള ഈ വീഡിയോ കാണാം. ഒന്ന് കഴിഞ്ഞാല്‍ അടുത്തത് തനിയെ വന്നുകൊള്ളും.

പഴമയുടെ പെരുമയില്‍ പടയണി ( രണ്ടാം ഭാഗം )

2010-08-15T03:56:00.001+05:30

ജാനകിയമ്മ, പൂന്തോട്ടം ( പരുതൂട്ട്‌ ), നീലംപേരൂര്‍

ഒന്നാം ഭാഗം ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്തു വായിക്കുമല്ലോ അല്ലെ?

നീലംപേരൂര്‍ കുന്നക്കാട്ട് വീടിന്‍റെ അറവാതില്‍   ആയിരുന്നു രണ്ടുഭാഗങ്ങളുടെ അതിര്. അറവാതിലിന്‍റെ തെക്ക് ഭാഗം തെക്കരെന്നും, വടക്ക് ഭാഗം വടക്കരെന്നും പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇങ്ങനെ രണ്ടു ഭാഗങ്ങള്‍ തിരിഞ്ഞിരുന്നത് ശത്രുക്കള്‍ ആയിട്ടല്ല, മറിച്ച് , പൂരത്തിന് കൂടുതല്‍ വീറും വാശിയും വരുത്താന്‍ വേണ്ടി ആയിരുന്നു. ഒരു മത്സര ബുദ്ധി. അത്ര തന്നെ. ഈ കീര്‍ത്തനത്തിലെ വരികള്‍ തന്നെ ഇതിനു തെളിവാണ്.

" ഐക്യതയുണ്ട് ഇരുപാട്ടിലുള്ളോര്‍ക്കും
ശ്ലാഖ്യനാകും ഗുരുവിനെ ശങ്കിച്ച്..
വാക്ക് പോലും അവജ്ഞയൊന്നില്ലവര്‍
നീലംപേരൂര്‍ മരുവും ശിവേ തൊഴാം. "

രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളും മത്സരിച്ചു കോലങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുമായിരുന്നു. പക്ഷെ കുറച്ചു കാലങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കോലങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാന്‍ ആളുകള്‍ കുറവായി. അങ്ങനെ പടയണി നടത്തിപ്പില്‍ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപ്പെടുവാന്‍ തുടങ്ങി. തുടര്‍ന്ന് പൂരം പടയണി നിര്‍ത്തി വയ്ക്കാമോ??? അതിനു പകരമായി മറ്റെന്തെങ്കിലും ചടങ്ങുകള്‍ മതിയാകുമോ?? എന്ന് അറിയുവാന്‍ ക്ഷേത്രത്തില്‍ ദേവ പ്രശ്നം വച്ചു. എന്നാല്‍ ഒരു കരണ വശാലും   പടയണി നിര്‍ത്താന്‍ പാടില്ല, പകരം രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളും ഒരുമിച്ചു    ചേര്‍ന്ന് ഒറ്റക്കെട്ടായി നിന്നു പടയണി തുടരണം എന്ന് പ്രശ്ന വിധിയില്‍ തെളിയുക ഉണ്ടായി. അങ്ങനെ 1103ആം ആണ്ടില്‍ രണ്ടു   വിഭാഗം പടയണി   നിര്‍ത്തി, ഒരുമിച്ചുള്ള പടയണി ആയി. അന്ന് എനിക്ക് 3 വയസ്സേ   ഉള്ളൂ. ഇവയെല്ലാം എന്‍റെ അമ്മയില്‍ നിന്നും, മുത്തശ്ശിമാരില്‍ നിന്നും കിട്ടിയ അറിവുകള്‍ ആണ്. അന്ന് പടയണിക്ക് വഴിപാടു അന്നങ്ങളുടെ എണ്ണം വെറും അഞ്ചോ , ആറോ ഒക്കെ ആയിരുന്നു. ഇന്ന് അതല്ലല്ലോ, 100 നു അടുത്തുവരെ   പുത്തന്‍ അന്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. സന്താന ഗോപാലം, ഭീമന്‍, യക്ഷി,എന്നിങ്ങനെ കോലങ്ങള്‍ അന്നും ഉണ്ടായിരുന്നു. അന്നങ്ങള്‍ മാത്രമേ കെട്ടി ചമയിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. കോലങ്ങള്‍ ഓരോ കലാവാസന ഉള്ള വ്യക്തികളുടെ മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞു വന്നവയാണ്. ഓരോരുത്തരുടെയും ഭാവനയില്‍ രൂപപെട്ടതാണ് ഇന്ന് കാണുന്ന കോലങ്ങള്‍. കെട്ടി ചമയിക്കാതെ തടിയില്‍ ചെത്തിയെടുത്തു ഓരോ രൂപങ്ങള്‍ അന്ന് കോലങ്ങള്‍ ആയി എഴുന്നള്ളിച്ചിരുന്നു. അന്നൊക്കെ ഒതളം എന്ന വൃക്ഷം ധാരാളമായി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒതത്തിന്‍റെ തടിയില്‍ ചെത്തിയെടുത്ത ഭീമന്‍, സന്താന ഗോപാലം എന്നിവ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പരുതൂട്ടു വേലു പണിക്കര്‍, കളത്തില്‍ ശങ്കുമ്മാവന്‍ എന്നിവരാണ് അന്ന് കോലങ്ങള്‍ തടിയില്‍ ചെത്തി എടുത്തിരുന്നത്.

പണ്ട് നീലമ്പേരൂര്‍   വെള്ളത്താല്‍ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു ചെറിയ ദ്വീപ്‌ ആയിരുന്നു. അന്ന് തനി കുട്ടനാട് ആയിരുന്നു. റോഡുകളോ, വാഹന സൌകര്യങ്ങളോ ഇല്ല. തോടുകളും, പുഞ്ച പാടങ്ങളും   മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അമ്പലവും, പരിസരവും മാത്രം കര ഭാഗം. ശേഷിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങള്‍ എല്ലാം വെള്ളം മാത്രം. അന്ന് ജല ഗതാഗതം മാത്രമാണ് ആശ്രയം. അന്നത്തെ കാലത്ത് പടയണി കാണാന്‍ ദൂരെ ദിക്കില്‍ നിന്നും വരുന്നവര്‍ വള്ളത്തില്‍ ആണ് വരുന്നത്. താഴത്ത് കടവില്‍ വരെ വള്ളത്തില്‍ വരും. പടയണി കഴിഞ്ഞാല്‍ ആരും ആ പരിസരത്ത് നില്‍ക്കരുത് എന്നാണ് വിശ്വാസം. അതുകൊണ്ട് വന്നവരെല്ലാം രാത്രിയില്‍ തന്നെ വന്ന വള്ളങ്ങളില്‍ തിരികെ പോകും. അന്ന് വിരുന്നുകാര് വന്നാല്‍ താങ്ങാന്‍ പാകത്തിന് സൌകര്യങ്ങള്‍ വീടുകളില്‍ ഇല്ലായിരുന്നു. അതിനാല്‍ ആരും തന്നെ   തങ്ങാതെ പടയണി കണ്ടു തിരിച്ചു പോവുകയാണ് പതിവ്. ഇന്ന് അവസ്ഥ എല്ലാം മാറിയില്ലേ. റോഡ്‌ മാര്‍ഗം   ധാരാളം വാഹനങ്ങള്‍ വരുന്നു. ഇവിടെ എത്തിച്ചേരാന്‍ ആളുകള്‍ക്ക് യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഇല്ല.

എത്ര ആഘോഷം ആണെങ്കിലും ഏഴര വെളുപ്പിന് പടയണി നിര്‍ത്തണം എന്നാണ് നിയമം. അതായതു വെളുപ്പിന് 3 മണിയോടുകൂടി. പടയണി കഴിഞ്ഞാല്‍ ആരും അവിടെ നില്‍ക്കാന്‍ പാടില്ല. കാരണം വേറെ ഒരു പ്രധാന ചടങ്ങുണ്ട്. അതാണ്‌ വിളക്കിതിരിയും,ചോറും വയ്ക്കല്‍. എന്‍റെ ഓര്‍മയില്‍ മഠത്തിലെ നാണു അമ്മാവന്‍ ആണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നത്. 16 ദിവസം വ്രതം നോറ്റ്,പൂരത്തിന്‍റെ ദിവസം ഉപവാസം നിന്നാണ് രാത്രിയില്‍ ഈ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നത്. അമ്പലത്തിലുള്ള ഭൂത ഗണങ്ങള്‍ക്ക് ബലി കൊടുക്കുക എന്നതാണ് അതിന്റെ സങ്കല്പം. പൂരക്കളം ശൂന്യം ആയിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ ആ നിശബ്ദതയില്‍ വിളക്കിതിരിയും ചോറും വയ്ക്കുന്ന ആള് മുമ്പെയും, ചൂട്ടു പിടിച്ചു വെളിച്ചം കാണിക്കുന്ന ആള് പിറകെയും ആയി അമ്പലത്തിലെ ആല്‍ത്തറയില്‍ എത്തുന്നു. അവിടെ നിവേദ്യ സാധങ്ങള്‍ എല്ലാം വയ്ക്കുന്നു. ചോറ്, കരിക്ക് എന്നിവ. കൂട്ടത്തില്‍ നിണം കലക്കുന്നു. അത്രയും അവിടെ വച്ചു കഴിഞ്ഞാല്‍ രണ്ടുപേരും തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ വേഗം നടന്നു സ്വന്തം വീടുകളില്‍ എത്തുന്നു. 16 ദിവസത്തെ വ്രതത്തിന്‍റെ ശക്തിയാകാം വിളക്കിത്തിരിയും ചോറും വയ്ക്കുന്ന ആളിന് ഒരു അമാനുഷിക ശക്തി ഉണ്ടാകുന്നതായി അവരുതന്നെ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

-ശുഭം-

പഴമയുടെ പെരുമയില്‍ പടയണി ( ഒന്നാം ഭാഗം )

2010-08-12T05:40:00.002+05:30

ജാനകിയമ്മ, പൂന്തോട്ടം ( പരുതൂട്ട്‌ ), നീലംപേരൂര്‍

എനിക്കിപ്പോള്‍   85 വയസ്സുണ്ട്. എന്‍റെ   അഞ്ചാം വയസ്സ് മുതലുള്ള പടയണികള്‍ ഓര്‍മയിലുണ്ട്. അന്നത്തെ പടയണി പ്രമുഖന്മാര് കുന്നക്കാട്ടാശാന്‍, ആലപ്പുറത്തു രാമപ്പണിക്കര്‍ ഏമ്മാന്‍, ഏലൂര്‍ പണിക്കര്‍, കൈപ്പുഴ നാരായണ കുറുപ്പ് എന്നിവരായിരുന്നു. പുതുവായിലെ കേശവ പണിക്കര്‍ ആയിരുന്നു പടയണിയിലെ പ്രധാന പാട്ടുകാരന്‍. അദ്ദേഹത്തെ തുടര്‍ന്ന് ഈ സ്ഥാനം വഹിച്ചത് കുറുപ്പാശാന്‍ ആയിരുന്നു.

അവിട്ടം നാളില്‍ ചൂട്ടിടീല്‍, പടയണി ആര്‍ക്കല്‍ എന്നീ ചടങ്ങുകള്‍ തുടങ്ങുന്നു. അന്ന് രാമപണിക്കര്‍ ഏമ്മാന്‍ ചെന്ന് ചേരമാന്‍ പെരുമാളിനോട് അനുവാദം ചോദിക്കും. അനുവാദം ചോദിച്ചു തിരിയുമ്പോള്‍ എല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന് ഹുയ്യോ എന്ന് ആര്‍ക്കും. നാല് ദിവസം ചൂട്ടു പടയണി. നാലാം ദിവസം മുതല്‍ പച്ച തുടങ്ങും. പച്ചയ്ക്ക് പെരുമരത്തിന്‍റെ കൊമ്പു നടയില്‍ കൊണ്ടുവന്നു കാണിക്കും. പച്ച മൂന്നുദിവസം തുടരും. അത് കഴിഞ്ഞു കുട തുടങ്ങുന്നു. മടന്തംപുളി (പച്ച തെങ്ങ് മടലിന്‍റെ അകഭാഗം ഒരിഞ്ചു വീതിയില്‍ കീറിയെടുത്തത് ) ചീകി വളച്ചു കെട്ടി ചെത്തി പൂവ് കെട്ടിതൂക്കുന്നു. ഇതാണ് കുട. എട്ടാം ദിവസം കുട നിര്‍ത്തുന്നു. അന്ന് കുടംപൂജ ഉണ്ട്. ആഴി കൂട്ടി വട്ടത്തില്‍ നിന്നു കുടംപൂജ കളിക്കുന്നു. ദേവന്മാരെ സ്തുതിച്ചു പാടുന്നു. കുടനിര്‍ത്തിന്‍റെ ദിവസമാണ് സ്ത്രീകള്‍ ആദ്യമായി പടയണി കാണാന്‍ എത്തുന്നത്‌.

ഒമ്പതാം ദിവസം മുതല്‍ നാല് ദിവസത്തേയ്ക്ക് പ്ലാവില കുത്തി പിടിപ്പിച്ചു ഓരോ രൂപങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നു. തപസി, ഹനുമാന്‍, ആന, ഭീമന്‍ എന്നിവയാണ് പ്ലാവില കോലങ്ങള്‍. രാമ പണിക്കര്‍ ഏമ്മാന്‍ അമ്പലത്തിന്‍റെ ഊട്ടുപുര തിണ്ണയില്‍ ഇരുന്നു പ്ലാവില കുത്തി കോലങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കും. ഏര്‍തൂട്ടു   കേശവ ചേട്ടന്‍ അത് കത്തികൊണ്ട് വാര്‍ന്നു ശരിയായ രൂപത്തിലാക്കും. പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം പ്ലാവിലനിര്‍ത്ത് ആണ്. അന്നും കുടംപൂജ കളിയും, ചടങ്ങുകളും ഉണ്ടാകും. ആ ദിവസമാണ് വീണ്ടും സ്ത്രീകള്‍ പടയണി കാണാന്‍ എത്തുന്നത്‌. പ്ലാവില നിര്‍ത്തു കഴിഞ്ഞു പിറ്റേന്ന് പിണ്ടിയും, കുരുത്തോലയും തുടങ്ങും. അത് മകം പടയണി വരെ ഉണ്ടാകും. പിശാചു കോലം   മുതലായവ അങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. മകം പടയണിയുടെ ദിവസം വേലകളി എന്നൊരു പ്രധാന ചടങ്ങുണ്ട്. അതിനു രണ്ടു വേലയന്നങ്ങളും ഉണ്ടാകും. അന്നത്തെ പ്രധാന കോലം അമ്പലക്കോട്ടയാണ്. കൃഷ്ണനെ സംബന്ധിയ്ക്കുന്നതാണ് അമ്പലക്കോട്ട. അത് എഴുന്നള്ളിക്കുമ്പോള്‍ പാടുന്ന പാട്ട് കണ്ണനാം ഉണ്ണിയെ കാണുമാറാകണം .....കാറൊളി വര്‍ണ്ണനെ കാണുമാറാകണം എന്നതാണ്.

മകത്തിന്‍റെ   പിറ്റേന്ന് പ്രസിദ്ധമായ പൂരം പടയണി ആണ്. അന്നത്തെ പ്രധാന കെട്ടുകാഴ്ച അരയന്നങ്ങള്‍ ആണ്. ഒന്നേകാല്‍, രണ്ടേകാല്‍, മൂന്നേകാല്‍ തുടങ്ങി എഴെകാല്‍ കോല്‍ വരെ   ഉയരമുള്ള അന്നങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. എന്‍റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് മുതിര്‍ന്നവര്‍ അന്നങ്ങള്‍ക്ക് നിറപണി   ചെയ്യുമ്പോള്‍ അവരെ സഹായിക്കാന്‍ ഞാന്‍ പൂവാണി എടുത്തു കൊടുക്കുമായിരുന്നു.

മലയാള വര്‍ഷം 1103 ആം ആണ്ടിന് ( എ.ഡി 1928 ) മുന്‍പ് രണ്ടു ഭാഗം പടയണി   നിലനിന്നിരുന്നു. തെക്കരെന്നും, വടക്കരെന്നും ആയിരുന്നു രണ്ടു ഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നത്.

(തുടരും.. )

ഒരു സുന്ദര സ്വപ്നം

2010-08-03T21:32:00.000+05:30

സ്വപ്നം കാണുക എന്നത് ഒരു സുഖമുള്ള കാര്യമാണ്. അത് മനസ്സിന് സന്തോഷം തരുന്നതാണെങ്കില്‍ പരമസുഖം. പേടിപ്പിക്കുന്ന സ്വപ്നം ആണെങ്കില്‍ അന്നത്തെ കാര്യം പരമകഷ്ടവും. എന്തായാലും ഞാനിന്നു കണ്ടത് ഒരു സുന്ദര സ്വപ്നം ആയിരുന്നു.

കഥയുടെ പശ്ചാത്തലം തന്നെ തടിവെട്ടു സ്ഥലം ആണ്. എല്ലാവരും തടി വെട്ടിക്കുന്ന തിരക്കില്‍ ആണ്. ഉറ്റ സുഹൃത്തായ മോന്‍കുട്ടന്‍, ആള് സ്ഥലത്തെ പ്രധാന പോലീസ് ആണ്. പിന്നെ അജയ്, രജി, സുധി, മനോജ്‌ അങ്ങനെ എല്ലാവരും രംഗത്തുണ്ട്. തടിയെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ നല്ല വണ്ണമുള്ള തടികള്‍ തന്നെ.. ഇവയൊക്കെ നിമിഷങ്ങള്‍ക്കുള്ളില്‍ ആണ് പൊക്കി കയറ്റുന്നത്. എവിടെയാണെന്നല്ലേ? കേട്ടാല്‍ നിങ്ങള്‍ ഊറി ചിരിക്കും. ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്ട് ബസ്സിന്‍റെ മുകളില്‍ കയറ്റിയാണ് സംഗതി നീലംപേരൂരില്‍ എത്തിക്കുന്നത്. രണ്ടു ബസ്സിന്‍റെ മുകളില്‍ കയറ്റികഴിഞ്ഞു. ആ സമയത്ത് എനിക്ക് ഒന്ന് രണ്ടിന് പോകണമെന്ന് തോന്നി. പോയിട്ട് വരുമ്പോ രണ്ടു വണ്ടി പോയി കഴിഞ്ഞു. കുറച്ചുപേര്‍ ബാക്കിയുണ്ട്. മൂന്നാമത്തെ ബസ്സിന്‍റെ വരവും കാത്തു ഞങ്ങള്‍ കുറച്ചു പേര്‍ ഒരു ബഞ്ചില്‍ ഇരിക്കുന്നു. അന്നേരം എന്‍റെ പേരമ്മ, അച്ഛന്റെ ചേട്ടന്‍റെ ഭാര്യ. അമ്മവഴിയും പേരമ്മ വരാമല്ലോ.. അതാണ് ഞാന്‍ എടുത്തു പറഞ്ഞത്, പേര് പല്‍മം. പേര് പോലെ തന്നെ നൈര്‍മല്യമാണ് ആ പേരമ്മയുടെ സ്വഭാവും. യു.പി. തലത്തില്‍ എന്നെ കണക്കു പഠിപ്പിച്ച എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള ടീച്ചര്‍ കൂടി ആയിരുന്നു പേരമ്മ. ആ പറഞ്ഞു വന്നത്, ഈ പേരമ്മ ഒരു കൊട്ട പൂവും ഒരു കെട്ട് ആണിയും(ഈര്‍ക്കിലി), ഒരു ചൂല് വലിപ്പം വരും, എന്‍റെ കയ്യില്‍ കൊണ്ട് തന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, ഡാ കുഞ്ഞേ ഒരു മൂന്നേകാല്‍ അന്നം ഉണ്ട്, അതിന്‍റെ നിറപണി നിന്നെ എല്പിക്കുകയാണ് എന്ന്. സംഗതി എന്താന്ന് വച്ചാല്‍ പേരമ്മയുടെ കെയറോഫില്‍ ഒരു പുത്തന്‍ അന്നം ആരോ നടക്കു വച്ചിട്ടുണ്ട്. അവസാന ദിവസത്തെ പൂരം നാളില്‍ അതിന്‍റെ നിറം പിടിപ്പിക്കുന്ന പണിക്കാണ് നിറപണി എന്ന് പറയുന്നത്. ഞാന്‍ തലയില്‍ കൈ വച്ചെങ്കിലും കൂടെ സഹായിക്കാന്‍ ആരാന്നു നോക്കി. ചിറമ്പ്‌ കുത്താനും മറ്റും അജയെ വിളിച്ചു.. സഹായിക്കാമെന്നേറ്റു. ആപ്പിള്‍ ജ്യൂസ്‌ പ്രതിഫലം. അപ്പോഴേക്കും ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു. സമയം ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം രണ്ടു മണി.

ഇനി ഇതിലെ വിരോധാഭാസങ്ങള്‍ കേട്ടോ. ഒന്ന്, തടി വെട്ടുന്നത് ചൂട്ടു ഇടുന്നതിനും ഒരാഴ്ച മുമ്പാണ്. ചിലത് നേരത്തെ വെട്ടി വെള്ളത്തില്‍ ഇട്ടേക്കും. അത് അറപ്പിക്കുന്നതും മറ്റും തിരുവോണത്തിന് മുമ്പേ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും. രണ്ടു, ട്രാന്‍സ്പോര്‍ട്ട് ബസ്സിന്‍റെ മുകളില്‍ ഇത് കയറ്റുന്ന സംഭവം ഓര്‍ത്താല്‍ മതി. മൂന്നു, അജയ് വല്യന്നവും അഞ്ചേകാല്‍ ഒന്ന് വിട്ടു കളിയില്ല. കാരണം കക്ഷി അതിന്‍റെ ഒക്കെ ഒരു ചെറു ആശാന്‍ ആണ്. പുത്തന്‍ അന്നം പണിയാന്‍ കിട്ടില്ല. നാല്, പണിയില്‍ ഒരു ശിശുവായ എന്നെ തന്നെ മൂന്നേകാല്‍ ഏല്‍പിച്ച പേരമ്മയുടെ തന്‍റെടം. സ്വപ്നമാണ്, കഥയാണ്, അതുകൊണ്ട് കഥയില്‍ ചോദ്യമില്ല.

വെളുപ്പിനെ കാണുന്ന സ്വപ്നം ഭലിക്കുമെന്നാണ് പറയുന്നത്. രാത്രി ജോലി ചെയ്യുന്ന എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഉച്ചക്ക് പകല്‍ രണ്ടു മണി എന്തായാലും വെളുപ്പിനെയുള്ള സമയമാണ്. സ്വപ്നം ഭലിക്കണേ എന്ന് വായിക്കുന്ന നിങ്ങള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുമോ? എന്നാല്‍ പൂരം പടയണി കൂടുക എന്ന എന്‍റെ ആഗ്രഹം സഫലീകൃതമാകും.

ശ്രീകുമാര്‍, ഗീതം, നീലംപേരൂര്‍

പടയണി ആശാന്മാര്‍ (രണ്ടാം )

2010-07-28T22:37:00.004+05:30

അവിട്ടം നാള്‍, ചൂട്ടിടീല്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ ഏറ്റവും തിരക്ക് തടി പണി ചെയ്യുന്ന ആചാര്യര്‍ക്കാണ്. നീലംപെരൂരിലെ ഇന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരില്‍ പേരുകേട്ട തച്ചനും പടയണി ആചാര്യനുമായ വാസുആചാരി തുണ്ടിപ്പറമ്പില്‍ മൂത്താശ്ശാരിയെ അറിയാത്തവരായി ആരുമില്ല. 45 അടി പൊക്കമുള്ള വലിയ അന്നം മുതല്‍ 5 അടി പൊക്കമുള്ള ചെറിയ അന്നങ്ങള്‍ വരെ നിര്‍മ്മിക്കുന്നതില്‍ അപാര കഴിവുള്ള അദ്ദേഹത്തിന് നിരവധി ശിഷ്യഗണങ്ങളും നാട്ടിലുണ്ട്.

ഇദ്ദേഹത്തിന്‍റെ നേതൃത്വത്തില്‍ ആണ് അന്നങ്ങളുടെയും കോലങ്ങളുടെയും തടിപ്പണി നടക്കുന്നത്. കണക്കു വളരെ നിര്‍ബന്ധമാണ്‌ അന്നത്തിന്‍റെ പണിയില്‍. ഒന്നേകാല്‍, രണ്ടേകാല്‍ തുടങ്ങിയ അളവുകളില്‍ ആണ് സാധാരണ പുത്തനന്നം പണി. കോല്‍ അവരുടെ അളവുകോല്‍ ആണ്. കോലങ്ങളുടെയും വല്ല്യന്നത്തിന്‍റെയും തല്ലിക്കൂട്ടിനും ( ചട്ടം ഉറപ്പിക്കല്‍ ) മറ്റും മൂത്താശ്ശാരിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ ആണ് പണികള്‍ നടക്കുന്നത്. പൂരത്തിന് ചൂട്ടിട്ടതിനു ശേഷം മാത്രമേ അന്നതിന്‍റെ പണികള്‍ തുടങ്ങൂ. പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങള്‍ രാവും പകലും അത്യധ്വാനം പണിതാണ് അന്നങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുന്നത്. ഒരു ഒന്നേകാല്‍ അന്നം പണിയാന്‍ രണ്ടര ദിവസം ആവശ്യമാണ്. ഒറ്റ തടിയില്‍ തീര്‍ക്കുന്ന മരയന്നം (കോഴിയന്നം) പ്രത്യേക കരവിരുതിന്‍റെ നിറകുടമാണ്.

അന്നത്തിന്‍റെ നിറപണികള്‍ പൂര്‍ത്തിയായതിനു ശേഷം തിരുനട സമര്‍പ്പണത്തിന് മുമ്പായി തേങ്ങമുറിക്കല്‍ ചടങ്ങ് നടക്കുന്നു. ഇതിനു നേതൃത്വം നല്‍കുന്നത് ഇദ്ദേഹം ആണ്. ഇവിടെ വച്ച് രാശി നോക്കി ഫലം പ്രവചിക്കുന്നു. ഒരുമുറി വഴിപാടുകാരന്‍റെ രാശിയും അടുത്ത മുറി ആചാരിക്കും ആണ്. തേങ്ങ മുറിക്കലിനു ശേഷം വഴിപാടുകാരന്‍റെ ഉത്തരവദിത്വം കഴിഞ്ഞു. പിന്നീടു കരക്കാര്‍ക്കാണ് അന്നം തൊഴീക്കാനുള്ള ഉത്തരവദിത്വം. സാധാരണയായി വഴിപടുകാര്‍ തന്നെ അന്നം തൊഴീക്കുന്നു.

വാസു ആചാരിയുടെ പുത്രന്‍ സുരേഷ്, നീലംപേരൂരിലെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പടയണി കലാകാരന്‍ ആണ്. കോലങ്ങളുടെ നിര്‍മ്മിതിയില്‍ ഓരോ വര്‍ഷവും പുതുമകള്‍ കൊണ്ട് വരാന്‍ അദ്ദേഹം ശ്രമിക്കാറുണ്ട്.

അന്നങ്ങളുടെ ചുണ്ടും പൂവും, കോലങ്ങളുടെ മുഖം എന്നിവ കാണുമ്പോള്‍ എല്ലാവരുടെ മനസ്സില്‍ ഓടിയെത്താറുള്ള മറ്റൊരു രൂപമാണ് ഗോപാലന്‍ കുറുപ്പംപറമ്പില്‍. അന്നത്തിന്‍റെയും കോലങ്ങളുടെയും തലയുടെ ചിത്രപ്പണി ഇദ്ദേഹത്തിന്‍റെ അവകാശമായിരുന്നു. കരി,ചുണ്ണാമ്പു ,ചെങ്കല്ല് എന്നിവയാണ് അസംസ്കൃത വസ്തുക്കള്‍. തൊണ്ടാണ് ബ്രഷ് ആയി ഉപയോഗിക്കുന്നത് അന്നത്തിന്‍റെ ചുണ്ടിലും പൂവിലും ആദ്യം ചെങ്കല്ല് അരച്ചത്‌ തൊണ്ട്കൊണ്ട് തേച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്നു. അതുനന്നായി ഉണക്കിയതിനു ശേഷം കരിയും ചുണ്ണാമ്പും വെള്ളത്തില്‍ ചാലിച്ചെടുത്തു ചിത്രപ്പണി ചെയ്യുന്നു. ചിത്രപ്പണികള്‍ക്കായി ചെമ്പിന്‍റെ തട മുറിച്ചതും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. കോലങ്ങളുടെ മുഖത്തെഴുത്തിനും ഈ നിറങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

ആചാര്യരെ കുറിച്ച് എഴുതുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ ഓടി എത്തുന്ന ഒരു മുഖമുണ്ട്. പുഞ്ചിരി എപ്പോഴും മനസ്സിലും മുഖത്തും സൂക്ഷിക്കുന്ന പടയണിയുടെ ജീവതാളവും ആല്മതാളവും ആയ ചെമ്പന്‍ തന്നെ. ചെമ്പന്‍ ചെണ്ടപ്പുറത്ത് കോലിടുന്നത്‌ തന്നെ കാണാന്‍ ഒരു രസമാണ്. ചെണ്ടകൊട്ടുമ്പോള്‍ ഇളകിയാടുന്ന നീളമുള്ള മുടി കാണാന്‍ തന്നെ ഒരു ഐശ്വര്യം ആണ്. ചെറുപ്പകാലത്ത് വളരെ ആകര്‍ഷിച്ചത് ചെമ്പന്‍റെ രൂപം ആയിരുന്നു. കരനാഥന്‍ ചേരമാന്‍ പെരുമാള്‍ സ്മാരകത്തില്‍ അനുവാദം വാങ്ങാന്‍ പോകുന്ന സമയം എങ്ങും നിശബ്ദത മാത്രം. അതിനു ശേഷം "ഹുയ്യോ" എന്ന ശബ്ദത്തോടെ പടയണി ആരംഭിക്കുകയായി. കൂ കൂ കു എന്ന് വിളിക്കുന്ന താളത്തില്‍ ചെമ്പന്റെ മേളവും ആരംഭിക്കുന്നു. താഴ്ന്ന കാലത്തില്‍ "ഇത്തകാ തീ തോ.." എന്ന് തുടങ്ങുന്ന താളം ഉയര്‍ന്ന കാലത്തില്‍ എത്തുന്നതോടൊപ്പം 'തോത്ത'കളിയും മുറുകും. ചെമ്പന്‍റെ മേളതിമിര്‍പ്പില്‍ കുടനിര്‍ത്തിനും, പ്ലാവില നിര്‍ത്തിനും, മകം പടയണിക്കും, പൂരം പടയണിക്കും തോത്ത കളി മുതല്‍ ഇളകിയാടുന്ന കുട്ടികളും മുതിര്‍ന്നവരും മനസ്സില്‍ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു കാര്യമേ ഉള്ളൂ.. ദൈവമേ ചെമ്പന്‍ ഈ താളം നിര്‍ത്തരുതേ എന്ന്.

മലയാള മനോരമയുടെ ആഭിമുഖ്യത്തില്‍ 2003 ല്‍ നീലംപേരൂര്‍ പടയണി ആചാര്യരെ അനുമോദിക്കുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് "ഗുരു വന്ദനം" എന്ന പേരില്‍ നീലംപേരൂരില്‍ വച്ച് സംഘടിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. പ്രസ്തുത ചടങ്ങില്‍ മുഖ്യാഥിതി ആയിരുന്ന പടയണിയെ കുറിച്ച് ഗവേഷങ്ങങ്ങള്‍ നടത്തുകയും പുസ്തകം എഴുതുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ള പ്രശസ്ത സാഹിത്യകാരന്‍ കടമ്മനിട്ട വാസുദേവന്‍‌ പിള്ള നീലംപെരൂരിലെ ആചാര്യരെ പ്രകീര്‍ത്തിച്ചു പ്രസംഗിക്കുകയുണ്ടായി.

(തുടരും)

ബാല്യകാല സ്മരണകള്‍ ( അവസാന ഭാഗം - നാല് )

2010-07-22T00:29:00.003+05:30

ലേഖ, പൂന്തോട്ടം, നീലംപേരൂര്‍

ഒന്നും രണ്ടും മൂന്നും ഭാഗങ്ങള്‍ വായിച്ചിരിക്കുമല്ലോ?

രാത്രിയായി... പടയണിയുടെ ചടങ്ങുകള്‍ ആരംഭിക്കുകയായി. പതിവ് ചടങ്ങുകള്‍ക്ക് ശേഷം പുത്തന്‍ അന്നങ്ങള്‍ ദേവിയുടെ നടയിലേക്കു വരവായി. വളരെ സമയം എന്താണ് ഒരന്നം തൊഴീയ്ക്കുന്നത്? ആകാംക്ഷ ! താഴെ മൈതാനത്ത് നിന്നും മുകളിലേയ്ക്ക് കയറി വരുവാന്‍ തന്നെ വളരെ സമയം എടുക്കും.അപ്പോഴത്തെ വിരസത അകറ്റി കൊണ്ട് തോപ്പിലെ കുട്ടപ്പചേട്ടന്‍റെ പെരുനിലപ്പാട്ട് മുഴങ്ങി കേള്‍ക്കാം.

" ഭാരത ഖണ്ഡത്തില്‍ കേരള ഭൂമിയില്‍ ചാരുത ചേര്‍ന്നൊരു നീലമ്പേരൂര്‍." ഇങ്ങനെ തുടങ്ങുന്ന പെരുനിലപ്പാട്ട് കേള്‍ക്കാന്‍ വളരെ രസമാണ്. "വളരുന്ന തലമുറയ്ക്ക് അറിവേകി നിന്‍ പദ തളിരില്‍ വിശ്വാസം വളര്‍ത്തിടെണം. ദേവിയോട് കുട്ടപ്പചേട്ടന്‍റെ അപേക്ഷയാണ്. എന്‍റെ മനസ്സിനെ അന്നേ സ്പര്‍ശിച്ച വരികളാണ് ഇവ. സമ്പത്തും, സൌഭാഗ്യങ്ങളും ഒന്നുമല്ല , അറിവും, ദേവിയില്‍ ഉള്ള ഭക്തിയും ആണ് ഇവിടെ ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. പുത്തന്‍ അന്നങ്ങളുടെ വരവ് കഴിഞ്ഞാല്‍, കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷങ്ങളിലെ ഏതാനും അന്നങ്ങളും നടയില്‍ എത്തും. പുത്തന്‍ അന്നങ്ങള്‍ കുറവായിരുന്നതിനാല്‍ പഴയവ കൂടി എടുത്തെങ്കിലെ ഒരു കൊഴുപ്പുണ്ടാകൂ.(ഇന്ന് സ്ഥിതി മാറി. പുത്തന്‍ അന്നങ്ങള്‍ എണ്ണത്തില്‍ ധാരാളം ആയി. ഒരെ സമയത്ത് ആറ് അന്നങ്ങള്‍ വീതം എടുത്താലെ പടയണി സമയത്ത് തീരൂ. എണ്‍പത് എണ്ണത്തോളം ഒരു വര്‍ഷം എടുക്കും. പിന്നീട് വരുന്ന അന്നങ്ങള്‍ അടുത്ത വര്‍ഷത്തേക്ക് മാറ്റും).

പിന്നീട് എല്ലാവരും കാത്തിരിക്കുന്ന വല്യന്നത്തിന്‍റെ വരവായി. ആലിന്‍ ചില്ലകളെ വകഞ്ഞു മാറ്റി വല്യന്നം വരുന്നത് കണ്ടാല്‍ ആകാശത്ത് നിന്നും പറന്നു ഇറങ്ങുകയാണ് എന്നെ തോന്നൂ.വല്യന്നം അന്ന് ജീവന്‍ ഉള്ള ഒന്നായിട്ടാണ് എനിയ്ക്ക് തോന്നിയിരുന്നത്. കുളികഴിഞ്ഞു ഈറന്‍ തലമുടി അഴിച്ചിട്ടു പൂമുഖത്ത് വന്നിരിയ്ക്കുന്ന തറവാട്ടമ്മ ആ പടയണി കളമാകെ അങ്ങനെ നോക്കി കാണുകയാണ്. കണ്ണുകളില്‍ വാത്സല്യവും, ചുണ്ടുകളില്‍ പുഞ്ചിരിയും ഉണ്ടെന്നു തോന്നും. മൂന്നു പ്രാവശ്യം ദേവിയെ തൊഴുതിട്ടു കിഴക്കേ ആലിന്‍ ചുവട്ടിലേയ്ക്കു വല്യന്നം നീങ്ങുമ്പോള്‍ വളരെ ഏറെ സങ്കടം തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. പിന്നീട് യക്ഷി, ഭീമന്‍, രാവണന്‍ ഒക്കെ വരികയായി. അടുത്ത കാത്തിരിപ്പ്‌ ആനയുടെ വരവിനാണ്. നെറ്റിപ്പട്ടവും, മുത്തുക്കുടയും ചൂടി പപ്പാന്മാരാല്‍ നിയന്ത്രിയ്ക്കപ്പെട്ടു വരുന്ന ആന കുട്ടികള്‍ക്ക് വലിയ ആവേശം തന്നെ ആയിരുന്നു. ചെണ്ടയുടെ താളത്തിനൊത്ത് അവന്‍റെ ചെവി ആട്ടുന്നത്‌ കാണേണ്ടത് തന്നെ ആണ്. ആനയ്ക്ക് ശേഷം ആര്‍ത്തലച്ചു വരുന്ന നരസിംഹത്തെ കണ്ടാല്‍ പേടി തോന്നും.

നരസിംഹം പിന്‍വാങ്ങുമ്പോഴെയ്ക്കും ആലിന് പ്രദക്ഷിണം വച്ചു പനയോലയുമായി ആശാനും, ചൂട്ടുകറ്റയുമായി കാര്‍ത്തികേയന്‍ ചേട്ടനും എത്തിയിരിയ്ക്കും. അതുവരെ തുള്ളി ക്ഷീണിച്ചവര്‍ ഈ പനയോല പറിച്ചെടുത്തു അതീവ ശക്തിയോടെ തുള്ളുകയായി. കാരണം പടയണി തീരുകയാണ്. ഇനി ഒരു വര്‍ഷം കാത്തിരിയ്ക്കണം പൂരം പടയണിക്ക്. അപ്പോള്‍ ചൂട്ടു നിലത്തടിയ്ക്കുന്നു. ഹുയ്യോ...ശബ്ദത്തോടെ തുള്ളലും അവസാനിച്ചു. എല്ലാവരും വീടുകളിലേയ്ക്ക് പോവുകയായി. കാരണം വിളക്കിതിരിയും,ചോറും വയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങുണ്ട്. അതിനു മുന്‍പ് എല്ലാവരും അവിടെ നിന്നു ഒഴിയണം. അതുവരെ തുള്ളിക്കൊണ്ടിരുന്ന എന്‍റെ സഹോദരന്മാരെ തെരഞ്ഞു പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരിയ്ക്കും. ദേഹം ആസകലം ചൂട്ടിന്‍റെ കരി ആയിരിയ്ക്കും. വെടിമരുന്നിന്‍റെ മണവും ഉണ്ടായിരിയ്ക്കും. എല്ലാവരെയും ഒരുമിച്ചു കൂട്ടി വീട്ടിലേയ്ക്ക് മടങ്ങാന്‍ ധൃതി ആയി. വീട്ടില്‍ ചെന്നാലുടന്‍ കിടന്നുറങ്ങണം. അതാണ്‌ നിയമം.

ഇതോടുകൂടി മുതിര്‍ന്നവരുടെ പൂരം കഴിഞ്ഞു. പക്ഷെ, ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് പൂരം ഇനിയും ബാക്കി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ അമ്പലത്തില്‍ എത്തും. നിരന്നു ഇരിയ്ക്കുന്ന അന്നങ്ങളുടെ പുറകില്‍ മുട്ട തപ്പുകയാണ്‌ ഒരു പ്രധാന വിനോദം. അന്നം മുട്ടയിട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് ഞങ്ങള്‍ വിശ്വസിയ്ക്കുന്നത്. എല്ലാ അന്നങ്ങളുടെയും പുറകില്‍ തപ്പും. രാവണന്‍റെയും, ഭീമന്‍റെയും കോലങ്ങളില്‍ തൊട്ടു രസിക്കാം. ആനയുടെ അടുത്തുനിന്നും കളിക്കാം. വല്യന്നത്തിന്‍റെ ചട്ടത്തിലൂടെ ഓടാം. അങ്ങനെ രസിക്കുമ്പോഴായിരിക്കും കായിക്കര ശ്രീക്കുട്ടന്‍ മൈതാനത്ത് മിച്ചം കിടക്കുന്ന വാഴപ്പിണ്ടി കൊണ്ട് അന്നം ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌. പിണ്ടിയില്‍ ശ്രീക്കുട്ടന്‍ മനോഹരമായ അന്നം ചെത്തി എടുക്കും. പിന്നീട് അത് വച്ചുള്ള പടയണിയാണ്. പിന്നീട് അന്നത്തില്‍ കുത്തിയിരിക്കുന്ന ഇലയാണിയും, പൂവാണിയും ഒക്കെ ശേഖരിക്കും. ഇനി അത് ഈര്‍ക്കില്‍ മാത്രം ആണ്. അത് ശേഖരിച്ചു വലിയൊരു കെട്ടാക്കി വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുവരും. മൈതാനത്ത് നിന്നു ഇത് പെറുക്കി എടുക്കാന്‍ ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ തമ്മില്‍ മത്സരം തന്നെ നടക്കും. 12 ദിവസം കഴിഞ്ഞു ഈ അന്നങ്ങളും , കോലങ്ങളും എല്ലാം അഴിച്ചു ഊട്ടുപുരയില്‍ ആക്കുന്നത് വരെ ഞങ്ങളുടെ പൂരം നീണ്ടു നില്‍ക്കും. എത്ര സന്തോഷകരം ആയിരുന്നു ആ ദിവസങ്ങള്‍ ഒക്കെ. നീലംപേരൂരില്‍ ജനിച്ചത് കൊണ്ടല്ലേ ഇത്ര ആസ്വാദ്യകരമായ ഒരു ബാല്യം ഉണ്ടായതു. കുട്ടികളായ ഞങ്ങളുടെ ഇണക്കങ്ങളും, പിണക്കങ്ങളും, വിനോദവും, വിശ്രമവും ഒക്കെ ഈ അമ്പലം കേന്ദ്രീകരിച്ചായിരുന്നു .അന്ന് അമ്പലത്തില്‍ പോയിരുന്നതിന്‍റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശം ദേവിയെ തൊഴുക എന്നതല്ല, അവിടുത്തെ ആ പച്ച പുല്‍ത്തകിടിയില്‍ ഓടിക്കളിയ്ക്കുക എന്നതായിരുന്നു. പഠനത്തിന്‍റെ അമിത ഭാരം ഇല്ലാതെ മുതിര്‍ന്നവരുടെ ഉഗ്രശാസനകള്‍ ഇല്ലാതെ പള്ളിഭഗവതിയുടെ തിരുമുറ്റത്തു ഞങ്ങള്‍ ഞങ്ങളുടെ ബാല്യം ആഘോഷിച്ചു. അതുവഴി പൂരം പടയണി അവിസ്മരണീയമായ അനുഭവം ആയി മാറി. ശരീരത്തിലെ ഓരോ കോശങ്ങള്‍ കൊണ്ടും പടയണിയെ സ്വാംശീകരിക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞു.

മുതിര്‍ന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വിലക്കുകളായി. പെണ്ണല്ലേ, അങ്ങനെ പോകാന്‍ പാടില്ലല്ലോ, എങ്കിലും പടയണി ദിനങ്ങള്‍ എത്തുമ്പോള്‍ ഇപ്പോഴും മനസ്സുകൊണ്ട് അമ്പല മൈതാനത്ത് ഉണ്ടാകും. അവിടുത്തെ ഓരോ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലും മനസ്സുകൊണ്ട് ഭാഗഭാക്കാകും. പടയണി വിട്ടൊരു ജീവിതം ഇല്ലല്ലോ നീലംപേരൂര്കാര്‍ക്ക്. ഇനിയൊരു ജന്മം ഉണ്ടെങ്കിലും ഈ നീലംപേരൂര് തന്നെ ജനിയ്ക്കണമേ എന്നാണു എന്‍റെ പ്രാര്‍ത്ഥന.............

-ശുഭം-

പടയണിയിലെ ആശാന്മാര്‍ (ഒന്നാം ഭാഗം)

2010-07-20T00:37:00.001+05:30

ആശാന്മാരെന്നു ചോദിച്ചാല്‍ ആശാന്മാര്‍ തന്നെ... കാരണം പടയണിയിലെ ഒഴിച്ച് കൂടാന്‍ പറ്റാത്ത ആള്‍ക്കാരാണിവര്‍. പ്രായഭേദമെന്യേ ആശാന്മാരുണ്ട്. ഞാന്‍ പോകുന്ന വഴിയെ കൂടെ പോരെ. ഓരോരുത്തരെയും പരിചയപ്പെടുത്താം.

പടയണി തുടങ്ങുന്ന ചിങ്ങത്തിലെ തിരുവോണത്തിന്‍റെ പിറ്റേദിവസം അവിട്ടം നാള്‍ രാത്രി ഒരു 9 മണിയാകുമ്പോള്‍ കാണാം ഒരാള്‍ ക്ഷേത്രമതില്‍ക്കെട്ടിനു വെളിയിലേക്ക് തള്ളി നില്‍ക്കുന്ന ആനക്കൊട്ടിലിന്‍റെ തിണ്ണയില്‍ ഒരു കറ്റ ചൂട്ടുമായിരിക്കുന്നത്. മറ്റാരുമല്ല സാക്ഷാല്‍ യേര്‍തൂട്ട് കൃഷ്ണപിള്ള ചേട്ടന്‍ തന്നെ. ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ചൂട്ടു കറ്റയുമായി വരുന്നവരെയെല്ലാം നോക്കി അങ്ങനെ രസിച്ചിരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹമാണ് കാലാകാലങ്ങളായി പതിനാറു ദിവസം വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു അവസാനം പൂരം നാളില്‍ വിളക്കിതിരിയും ചോറും വയ്ക്കാന്‍ അധികാരമുള്ള പടയണിയിലെ പ്രധാന ആചാര്യന്‍. അവിട്ടം നാളില്‍ ക്ഷേത്ര മേല്‍ശാന്തി ശ്രീകോവിലില്‍ നിന്നും പകര്‍ന്നു നല്‍കുന്ന അഗ്നി പടയണിക്കളത്തിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു ചൂട്ടുകറ്റകളിലേക്ക് പകരുന്നതും ഈ ആചാര്യന്‍ തന്നെ. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങള്‍ അവിടം കൊണ്ട് തീരുന്നില്ല.

പുത്തന്‍ അന്നങ്ങള്‍ നടയ്ക്കു വയ്ക്കുന്ന മുറക്ക് അത് വരിയാന്‍ മുന്പന്തിയില്‍ തന്നെ കൃഷ്ണപിള്ള ആശാന്‍ ഉണ്ട്. ഈറല്‍ കീറി കൊടുക്കുന്നതാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പ്രധാന പണി. ഈ പതിനാറു ദിവസവും പ്രായാധിക്യം ഒക്കെ അവഗണിച്ചു അദ്ദേഹം രാവിലെ തന്നെ പടയണിക്കളത്തില്‍ എത്തും. എല്ലാവര്‍ക്കും പ്രചോദനമായി പണികള്‍ തുടങ്ങും. പൂരത്തിന്‍റെ അന്ന് ഉച്ചക്ക് ശേഷം വലിയ അന്നങ്ങളുടെ വന്നം വെട്ടുക എന്നൊരു ഏര്‍പ്പാടുണ്ട്. അല്പം കരകൌശലം ഉണ്ടെങ്കിലെ വാഴപ്പോളയില്‍ അത് വെട്ടിയെടുക്കാന്‍ സാധിക്കൂ. അന്നങ്ങളുടെ തൂവലായി വിലസുന്നത് ഈ വന്നങ്ങള്‍ തന്നെ. വന്നം വെട്ടുന്നതില്‍ ബഹുകേമന്‍ ആണ് നമ്മുടെ ഈ ആശാന്‍. കുടനിര്‍ത്ത്, പ്ലാവില നിര്‍ത്ത്, മകം പടയണി, പൂരം പടയണി എന്നീ ദിവസങ്ങളില്‍ നടക്കുന്ന കുടംപൂജ കളിയില്‍ പാട്ടുകള്‍ പാടി കൊടുക്കുന്നതും ഈ ആചാര്യന്‍ തന്നെ.

വല്യന്നം എവിടെയുണ്ടോ അവിടെ നമുക്ക് മറ്റൊരാശാനെ കാണാം. വല്യന്നത്തിന്‍റെ തുടക്കം മുതല്‍ അവസാനം വരെയുള്ള പണികളില്‍ താഴെ നിന്ന് നിര്‍ദ്ദേശം നല്‍കുന്നതില്‍ പ്രമുഖന്‍ ആരെന്നു ചോദിച്ചാല്‍ അത് മറ്റാരുമല്ല, നീലംപേരൂര്കാരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഗോപിചേട്ടന്‍ തന്നെ-വില്യാടത്തില്‍ ഗോപിനാഥന്‍ നായര്‍‍. അദ്ദേഹത്തെക്കാള്‍ പ്രായമുള്ളവരും ഗോപിചേട്ടന്‍ എന്ന് തന്നെയാണ് വിളിക്കുക. ചെറുപ്പക്കാരുടെ ഒരു ആവേശമാണ് ഗോപിചേട്ടന്‍. പതിനാറു ദിവസവും രാവിലെ മുതല്‍ പടയണി പണികളില്‍ വ്യാപൃതന്‍. എന്ത് കാര്യവും വളരെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ ഗോപിചേട്ടനു ആരോടും പറയാം. എല്ലാവരും വളരെ ബഹുമാനത്തോടെ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ അനുസരിക്കാറുണ്ട്. കൊച്ചന്നങ്ങള്‍ നടയ്ക്കു വരുന്നത് മുറക്ക് വരിയുന്നതില്‍ പ്രമുഖന്‍ ഗോപിചേട്ടന്‍ തന്നെ. ഈ ആശാന്‍റെ കൂടെ സഹായിക്കാന്‍ പാറയില്‍ ഗോപിനാഥ കൈമള്‍ തുടങ്ങിയ പ്രമുഖരും ഉണ്ട്.

പള്ളി ഭഗവതി അറിഞ്ഞു നല്‍കിയിരിക്കുന്ന കരകൌശലം മൊത്തം ഇണങ്ങിയ ഒരാളാണ് നമ്മുടെ അടുത്ത ആശാന്‍. കൊച്ചന്നങ്ങള്‍ ഈ ആശാന്‍ വരിഞ്ഞിട്ടിരിക്കുന്നത് കാണാന്‍ തന്നെ ഒരഴകാണ് . നിറപണി പൂര്‍ത്തിയാക്കാതെ എടുത്തു തുള്ളിക്കാന്‍ തോന്നും. മറ്റാരുമല്ല ഇടത്തുമ്പറമ്പില്‍ കരുണാകരന്‍ നായര്‍. ബേസ്ബോര്‍ഡില്‍ ഈ ആശാന്‍ തീര്‍ത്ത ഒരു വല്യന്നം കണ്ടാല്‍ അറിയാം അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ കരവിരുത് എത്രത്തോളം ഉണ്ടെന്ന്‌. കോഴി അന്നത്തിനു പേപ്പര്‍ കൊണ്ട് നിറപണി ചെയ്യാനും ഇദ്ദേഹം കെങ്കേമന്‍ ആണ്.

(തുടരും)

ബാല്യകാല സ്മരണകളിലൂടെ (മൂന്നാം ഭാഗം )

2010-07-19T07:18:00.001+05:30

ലേഖ, പൂന്തോട്ടം, നീലംപേരൂര്‍

ഒന്നും രണ്ടും ഭാഗം വായിക്കുമല്ലോ .................

പൂരത്തിന് രാവിലെ തന്നെ അമ്പലത്തില്‍ പോകും. വല്യന്നങ്ങളും, കോലങ്ങളും ഒക്കെ അതിരാവിലെ തന്നെ താമരയില കുത്തി ഒരുങ്ങുന്നുണ്ടാവും. നിറപണി എന്നാണ് ഇവയെ അലങ്കരിക്കുന്നതിന്‌ പറയുന്ന പേര്. മൈതാനത്ത് നീലംപേരൂരില്‍ ഉള്ള പുരുഷന്മാരും, കുട്ടികളും ഉണ്ടാകും. ആകെ ബഹളമാണ്. താമര ഇലയുടെയും, വാഴപ്പോളയുടെയും ഗന്ധം വായുവിലങ്ങനെ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കും.

വല്യന്നവും, അഞ്ചേകാലുമൊക്കെ ആലിഞ്ചുവട്ടില്‍ ആണ് സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. തൊട്ടടുത്തായി പോയ്യാന ഒരുങ്ങുന്നുണ്ടാവും. വാഴക്കച്ചിയിട്ടു വരിഞ്ഞ ആനയുടെ മുകളില്‍ കൂടി കറുത്ത ചാക്കിട്ടു പൊതിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാല്‍ ജീവനുള്ള ആനകള്‍ പോലും മാറി നില്‍ക്കും. എന്തൊരു തലയെടുപ്പാണ് അവനു. ഭീമസേനന്‍ ,യക്ഷി, രാവണന്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ മൈതാനത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളില്‍ ആയി ഒരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു.

ഓരോന്നും കണ്ടു നടക്കുന്നതിനിടെ അറിയിപ്പ് വരും. ഉച്ചപ്പൂജ സമയം ആയിരിയ്ക്കുന്നു. വീട്ടില്‍ നിന്നും വരുന്ന അമ്മയോടും, പേരമ്മയോടും ഒപ്പം കൈപിടിച്ച് അമ്പലത്തിനകത്ത് കയറും. ധാരാളം ആളുകള്‍ അമ്പലത്തിനുള്ളില്‍ കാണും. ഞങ്ങള്‍ക്ക് അറിവോ, പരിചയമോ ഇല്ലാത്തവര്‍. എല്ലാവരും എത്തിയിരിയ്ക്കുന്നത് ഉച്ചപ്പൂജ തൊഴാനാണ്. ദേവിയുടെ പിറന്നാള്‍ ദിനമല്ലേ. സര്‍വാഭരണ വിഭൂഷിതയായി പ്രസന്ന വദനയായി ഇരിയ്ക്കുന്ന ദേവി തന്‍റെ അടുത്ത് വരുന്ന എല്ലാ ഭക്ത ജനങ്ങളെയും അനുഗ്രഹിയ്ക്കും. എല്ലാവരുടെയും ആഗ്രഹങ്ങള്‍ സാധിച്ചു കൊടുക്കും. ഞങ്ങള്‍ക്ക് അന്ന് ഈ വക കാര്യങ്ങള്‍ ഒന്നും അറിഞ്ഞു കൂടാ. മുതിര്‍ന്നവരോടൊപ്പം വരുന്നു, തൊഴുന്നു, തിരിച്ചു പോകുന്നു. അത്ര തന്നെ.

പക്ഷെ, അന്ന് ഉച്ചപ്പൂജ കഴിഞ്ഞു തിരികെ വീട്ടില്‍ എത്തണമെങ്കില്‍ കുറെ സമയം എടുക്കും. കാരണം എന്താണെന്നോ ?? മുതിര്‍ന്നവരൊക്കെ ബന്ധുക്കളോടും, പരിചയക്കാരോടും ഒക്കെ കുശലാന്വേഷണം നടത്തുന്ന തിരക്കില്‍ ആയിരിയ്ക്കും. വളരെ നാള്‍ കൂടി കാണുന്നതല്ലേ. വളരെ അധികം വിശേഷങ്ങള്‍ തിരക്കാന്‍ കാണും. നാട്ടില്‍ നിന്നും വിവാഹം കഴിച്ചു പോയവര്‍, മറു നാടുകളില്‍ ജോലിയ്ക്ക് പോയവര്‍ നീലമ്പേരൂരിന്‍റെ അടുത്ത ഗ്രാമങ്ങളില്‍ ഉള്ളവര്‍ ഒക്കെ എത്തിയിട്ടുണ്ടാവും. ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികളെ പോലും മറന്നാണ് മുതിര്‍ന്നവര്‍ സംസാരിയ്ക്കുന്നത് . ചിലപ്പോള്‍ ഉച്ചയൂണിനു ഇവരില്‍ ആരെങ്കിലും ഒക്കെ വീട്ടില്‍ കാണും. കുറച്ചു അതിഥികള്‍ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഭക്ഷണം നീലംപെരൂരിലെ ഓരോ വീട്ടിലും പൂരം നാള്‍ കരുതിയിട്ടുണ്ടാകും. അന്ന് വാഹന സൗകര്യം കുറവല്ലേ. ആര്‍ക്കും സ്വന്തമായി വാഹനം ഒട്ടു ഇല്ല താനും.അപ്പോള്‍ ബന്ധു വീടുകളിലോ, പരിചയമുള്ള വീടുകളിലോ ഭക്ഷണത്തിന് കൂടുകയേ നിവൃത്തിയുള്ളൂ. പക്ഷെ നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെയാണ് ഈ അതിഥികളെ വീട്ടുകാര്‍ സല്‍ക്കരിച്ചിരുന്നത്. കാരണം ദേവിയുടെ പുറന്നാള്‍ ആഘോഷിയ്ക്കാന്‍ എത്തുന്നവര്‍ ആണ് ഇവര്‍. നീലംപേരൂര്കാരോടൊപ്പം സന്തോഷം പങ്കു വയ്ക്കുവാന്‍ എത്തുന്ന ഈ അതിഥികള്‍ ഈ നാട്ടുകാര്‍ക്ക് ഏറെ പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ്. അന്നേ ദിവസം അമ്മയെയും, പേരമ്മയെയും ഒക്കെ കാണാന്‍ എത്ര പേരാണെന്നോ വീട്ടില്‍ വരുന്നത്.

ഉച്ച കഴിയുന്നതോടെ പൂരം പടയണിയുടെ ആവേശം ആയി. എങ്ങും പുത്തന്‍ അന്നങ്ങള്‍ അണിഞ്ഞോരുങ്ങുകയാണ്. അന്ന് പുത്തന്‍ അന്നങ്ങള്‍ വിരലില്‍ എണ്ണാന്‍ മാത്രമേ കാണൂ. ഓരോ പുത്തന്‍ അന്നക്കാരും തങ്ങളുടെ അന്നം ഏറ്റവും ഭംഗിയായി ഒരുക്കാന്‍ മത്സരിയ്ക്കുകയാണ്. സന്ധ്യ ആകുമ്പോള്‍ തന്നെ പുത്തന്‍ അന്നങ്ങളുടെ പണി പൂര്‍ത്തിയായി കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കും. ദീപാരാധനയ്ക്കു മുന്‍പ് ഒരു വെടിക്കെട്ട്‌ കേള്‍ക്കും. അപ്പോള്‍ കാത്തമ്മ പറയും വല്യന്നതിനു ചുണ്ടും, പൂവും കേറ്റി. അതിന്റെ വെടിക്കെട്ടാണീ കേള്‍ക്കുന്നത്. പടയണി പറമ്പിലെ പണിയെല്ലാം ഒതുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. വല്യന്നങ്ങളും, കോലങ്ങളും, ആനയും എല്ലാം പടയണിക്കായി ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.

(തുടരും)

ബാല്യകാല സ്മരണകളിലൂടെ ( രണ്ടാം ഭാഗം )

2010-07-15T01:35:00.000+05:30

ലേഖ, പൂന്തോട്ടം, നീലംപേരൂര്‍

ആദ്യഭാഗം ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്തു വായിക്കുമല്ലോ ...

വീണ്ടും നാലു നാള്‍ കഴിഞ്ഞു പ്ലാവില നിര്‍ത്തിന് മൈതാനത്ത് എത്തുകയായി. അന്ന് പ്ലാവില കോലങ്ങള്‍ ആണ്. കുടവയറന്‍ ആയ ഭീമനും, ഹനുമാനും, മീനും, ആനയും ഒക്കെ പ്ലാവിലയില്‍ തീര്‍ട്ടുണ്ടാകും. പ്ലാവില നിര്‍ത്തിന്‍റെ ഏറ്റവും ആകര്‍ഷണീയമായ ഭാഗം ആനയുടെ ഓട്ടവും, അതിനെ പുറകോട്ടു അടിച്ച് ഓടിയ്ക്കുന്നതും ആണ്. ആന വളരെ ശക്തിയോടെ വളരെ വേഗത്തില്‍ ദേവിയുടെ നടയിലേയ്ക്ക് കുതിയ്ക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ഗോപുര വാതില്‍ക്കല്‍ വച്ചു ദിവാകരമ്മാവന്‍ ആനയെ അടിച്ചു പുറകോട്ടോടിയ്ക്കുന്നു. ഞാന്‍ വളരെയേറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു രംഗം ആണിത്.

പ്ലാവില നിര്‍ത്ത് കഴിയുന്നതോടെ പൂരം മുറുകുകയായി. മൈതാനത് ഇരിയ്ക്കുന്ന വലിയ അന്നങ്ങളും, യക്ഷി, ഭീമന്‍ , രാവണന്‍ തുടങ്ങിയ കോലങ്ങളും ഒക്കെ കച്ചിയിട്ടു വരിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. വാസു പണിക്കന്‍ പണിത പുത്തന്‍ അന്നങ്ങളും വാഴക്കച്ചി ഇട്ടു വരിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു. ഇതെല്ലം കണ്ടു രസിച്ചു നടക്കുമ്പോഴായിരിയ്ക്കും കാത്തമ്മയുടെ വിളി വരുന്നത്. ഓലമടല്‍ നാലഞ്ചെണ്ണം ഉണ്ട്. എല്ലാവര്‍ക്കും കൂടിയിരുന്നു ചീകാം. എങ്കിലേ പൂവാണി അമ്പലത്തിലേക്ക് സമയത്ത് കൊടുക്കാന്‍ പറ്റൂ. നാലഞ്ചു ഓല മടല്‍ വീതം എല്ലാ വീടുകളിലേയ്ക്കും അമ്പലത്തില്‍ നിന്ന് എല്പ്പിയ്ക്കും. ഓലചീകി അമ്പലത്തില്‍ എല്പ്പിയ്ക്കണം. ഇവ ഈര്‍ക്കിലുകള്‍ അല്ല. പിന്നെയോ?? ഇലയാണിയും, പൂവാണിയും ആണ് നീലംപേരൂര്‍കാര്‍ക്ക്. എന്തായാലും ഓല മുഴുവന്‍ ചീകി തീരുന്നതുവരെ വെപ്രാളമാണ് കാത്തമ്മയ്ക്ക്. അത്യന്തം ഉത്തരവാദിത്വവും, ഭക്തിയുമാണ് വാക്കുകളില്‍. ഇലയാണിയും, പൂവാണിയും, ഒരു കുട്ട ചെത്തിപ്പൂവും മകത്തിന്‍റെ അന്ന് അമ്പലത്തില്‍ എല്പ്പിയ്ക്കണം, എങ്കിലേ വല്യന്നങ്ങള്‍ക്കും, കോലങ്ങള്‍ക്കുമുള്ള നിറ പണിക്കു ആവശ്യമായ ചിറമ്പ് കുത്താന്‍ സാധിയ്ക്കൂ. ചേട്ടന്‍ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ചെന്ന് അയല്‍ നാടുകളില്‍ നിന്നും പൂവ് ശേഖരിച്ചു കൊണ്ടുവരും. എത്ര ഉത്സാഹത്തോടെ ആണെന്നോ ആണ്‍കുട്ടികള്‍ പൂവ് ശേഖരിക്കാന്‍ പോകുന്നത്.

മകം പടയണിയുടെ ദിവസം ചെത്തിപ്പൂവും, പൂവാണിയും ഒക്കെ അമ്പലത്തില്‍ എത്തിയ്ക്കുന്നു. അന്ന് പകല്‍ വേലയന്നങ്ങളും, അമ്പലക്കോട്ടയും കാവല്‍ പിശാശും ഒക്കെ അമ്പല മൈതാനത്ത് അണിഞ്ഞൊരുങ്ങും. വാഴപ്പോള കൊണ്ട് അമ്പലത്തിന്‍റെ മാതൃകയില്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന അമ്പലക്കോട്ടയ്ക്ക് ചുറ്റും ആയിരിയ്ക്കും കുട്ടികളുടെ കൂട്ടം. തൂവെള്ള നിറത്തിലുള്ള വാഴപ്പോളകള്‍ ഈര്‍ക്കില്‍ കൊണ്ട് അടുക്കി കുത്തും. അതിനു മുകളില്‍ ചെത്തി പൂവ് കൊണ്ടുള്ള അലങ്കാരം ഉണ്ട്. കുരുത്തോല കൊണ്ട് താഴിക കുടവും തീര്‍ക്കും. നാലു വശവും കുരുത്തോലകള്‍ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചുകൂടി കഴിയുന്നതോടെ ഒരു ക്ഷേത്ര മുറ്റത്തു നില്‍ക്കുകയാണ് എന്നെ തോന്നൂ. വേലയന്നങ്ങള്‍ പണിയുന്നവര്‍ക്ക് ആണ് അത് തുള്ളിക്കുവാന്‍ അവകാശം. അതുകൊണ്ട് അത് പണിയുന്നിടത്ത് ‌ നല്ല തിക്കും, തിരക്കും ഉണ്ടാകും. താമരയില, ചെത്തിപ്പൂവ് , വാഴപ്പോള എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചാണ് അന്നം ഒരുക്കുന്നത്. പണിയുന്നവര്‍ക്ക് ഇലയും പൂവും, ഒക്കെ എടുത്തു കൊടുത്തുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ മൈതാനത്ത് ആകെ ഓടി നടക്കും.

രാത്രിയില്‍ പടയണി ഉണ്ട്. എല്ലാവരും പടയണി തുടങ്ങും മുന്‍പേ എത്തി സ്ഥലം പിടിയ്ക്കും. പതിവുപോലെ കുടംപൂജ കളി, തോത്താ കളി എന്നിവ ഉണ്ടാകും. അതിനു ശേഷം ആണ് വേലകളി. താ തീ തകോ ,തെയ്,തെയ് തകോ ...............എന്ന താളത്തില്‍ ആണ് വേലകളിയുടെ ചുവടു വയ്പ്പ്. കൂവയില കൊണ്ട് ആള്‍ രൂപം ഉണ്ടാക്കും. ഇത് ഓല മടലില്‍ വച്ചു കെട്ടിയിരിയ്ക്കും. ചെണ്ടയില്‍ താ തീ തകോ എന്ന താളം ഉയരുമ്പോള്‍ അതിനനുസരിച്ച് ഓലമടല്‍ ചലിപ്പിയ്ക്കും. വേലയന്നങ്ങള്‍ അകമ്പടിയായി ഉണ്ടാകും. മന്ദഗതിയില്‍ തുടങ്ങുന്ന താളം മുറുകുകയും, വല്യന്നം വന്നെട ...,താളതിലെയ്ക്ക് മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. കയ്യാട്ടി കോലവും, കാവല്‍ പിശാശും ഈ സമയം രംഗത്തിറങ്ങും. കുട്ടികളായ ഞങ്ങളെ ഏറെ ആകര്‍ഷിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു കയ്യാട്ടികൊലം. ചെറിയ തലയും ശോഷിച്ച ഉടലും ഉള്ള കയ്യാട്ടി കോലത്തിനു വലിയൊരു കുടവയര്‍ കാണും. നീണ്ടു ശോഷിച്ച കയ്യുകള്‍ ചെണ്ടയുടെ താളത്തിനൊത്ത് ചലിപ്പിയ്ക്കുമ്പോള്‍ കണ്ടു നില്‍ക്കുന്നവരില്‍ അത് ചിരി ഉണര്‍ത്തും .

മകം പടയണി കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോകുമ്പോള്‍ വലിയ ഉത്സാഹം ആണ്. കാരണം പിറ്റേന്ന് പൂരം അല്ലെ. അന്ന് സ്കൂളില്‍ പോവേണ്ട. പിന്നെ ധാരാളം ആളുകള്‍ അമ്പലത്തില്‍ വരും. വീട്ടില്‍ വിരുന്നുകാര്‍ കാണും. ആകെ സന്തോഷകരമായ ദിവസം.
(തുടരും..)

പടയണിക്കളത്തിലെ നേരമ്പോക്കുകള്‍

2010-07-14T01:51:00.004+05:30

ചില നുറുങ്ങു നേരമ്പോക്കുകള്‍ ഇല്ലെങ്കില്‍ എന്ത് രസം അല്ലെ? ഏതു മേഖലയിലും ഇത് വേണം. എങ്കിലേ വിരസതയും അധ്വാനഭാരത്തിന്‍റെ തളര്‍ച്ചയും ചൂടിന്‍റെ കാഠിന്യവും മറക്കാന്‍ സാധിക്കൂ.. ഇതാ ഇവിടെ പടയണി പണിയിലും ഈ മാതിരി നേരമ്പോക്കുകള്‍ ധാരാളം.

ഉച്ചയ്ക്ക് മുമ്പ് വീട്ടിലേക്ക്‌ ഡാവില്‍ പോയി തിരിച്ചു വരുമ്പോ ആന പണിയുന്നതിന്‍റെ ബഹളം ദൂരേന്നെ കേള്‍ക്കാം. കണ്ടു കളയാം, പറ്റിയാല്‍ എന്തെങ്കിലും സഹായിക്കാം എന്ന് വച്ച് അടുത്ത് കൂടി. അവിടെ ചെന്നപ്പോ സഹായിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല അത്രയ്ക്ക് ആളുകളുണ്ട് ചുറ്റിലും. നര്‍മ്മത്തില്‍ പൊതിഞ്ഞ നേരമ്പോക്കുകള്‍ എവിടുന്നൊക്കെയാ വരുന്നത്.

പൂരത്തിന്‍റെ പിറ്റേ ദിവസം ഉത്രത്തിന്‍റെ അന്ന് നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ പറയുകയും വേണ്ട... നീലംപേരൂര്‍ പടയണി പണിക്കാരുടെ ബഹുപൂരം അന്നാണ്. രാവിലെ മുതല്‍ തുടങ്ങും ചൂട്ടു കത്തിക്കാനും, അന്നങ്ങള്‍ തോളിലേറ്റാനും പടയണി പാട്ടുകള്‍ പാടാനും .

ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ അതിന്‍റെ രസം പോകും. കണ്ടു നോക്കുക..

ദോ ലവിടേം ലിവിടേം ക്ലിക്കിയാല്‍ ഓരോന്ന് കാണാം

ബാല്യകാല സ്മരണകളിലൂടെ ( ഒന്നാം ഭാഗം )

2010-07-12T07:19:00.005+05:30

ലേഖ, പൂന്തോട്ടം, നീലംപേരൂര്‍

കേരളത്തിലെ ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമമായ നീലംപേരൂരില്‍ കാലങ്ങളായി നടന്നു വരുന്ന പൂരം പടയണി ഇന്ന് ആഗോള പ്രശസ്‌തി ആര്‍ജ്ജിച്ചിരിയ്ക്കുകയാണ് . ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമം നെഞ്ചോടടുക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്ന പടയണി എങ്ങനെ ഇത്ര വളര്‍ന്നു വലുതായി. ഇത് ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്ന പഴയ തലമുറ ചെയ്ത സുകൃതമാണ്. അവരുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ഭക്തിയും കറകളഞ്ഞ വിശ്വാസവുമാണ് പടയണി ഈ നിലയിലെത്തുവാന്‍ കാരണം.

ഏതാണ്ട് 35വര്‍ഷത്തെ പടയണി അനുഭവങ്ങളുള്ള എന്റെ പടയണി സ്മരണകള്‍ തുടങ്ങുന്നത് എന്റെ പേരമ്മമാരായ അപ്പുറത്തമ്മയില്‍നിന്നും കാത്തമ്മയില്‍നിന്നും ആണ് . മനസ്സില്‍ ഭക്തിവിശ്വസങ്ങള്‍ നിറയ്ക്കുന്ന കഥകള്‍ പടയണിയെ കുറിച്ചും ദേവിയേകുറിച്ചും അവര്‍ പറഞ്ഞുതന്നിരുന്നു. പടയണി കഴിഞ്ഞും അറിയാതെ കിടന്നുറങ്ങിയവരെ വാര്‍പ്പിട്ടു മൂടിയതും വിളക്കിതിരിയും ചോറും വച്ചശേഷം പരീക്ഷിക്കാനിറങ്ങിയവരുടെ കണ്ണ് നഷ്ടപ്പെട്ടതും ഒക്കെ അവയില്‍ ചിലതുമാത്രം.

തിരുവോണത്തിന്റെ പിറ്റേന്ന് അവിട്ടത്തിനു ചൂട്ടിടീല്‍ ചടങ്ങ് നടന്നു കഴിയുമ്പോള്‍ മുതല്‍ കാത്തമ്മയ്ക്ക് ഉത്സാഹം ആകും. തൊട്ടടുത്ത്‌ വാസു പണിക്കന്‍ അന്നം പണിയാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും.അവിടെപോയി അന്നങ്ങളുടെ കണക്കു തിരക്കിയത്തിനു ശേഷം ഇത്തവണ ഇത്ര അന്നങ്ങള്‍ ഉണ്ട് എന്ന് അഭിമാനത്തോടെ വീട്ടില്‍വന്നു പറയുന്നത് ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു. ഇടയ്ക്കിടെ വാസു പണിക്കന്‍റെ പണി പുരോഗതി നിരീക്ഷിയ്ക്കുവാന്‍ പേരമ്മയുടെ കൂടെ ഞാനും പോകും. അന്നതിന്റെ ചട്ടക്കൂട് പണിതു അത് ചട്ടത്തില്‍ ഉറപ്പിച്ചതിനു ശേഷം ഉടമസ്ഥന്‍ നടയ്ക്കു വയ്ക്കുന്നതിനൊക്കെ ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ സാക്ഷികളാണ്.

അതുപോലെ മൈതാനത് വല്യന്നങ്ങളും കോലങ്ങളും ഒക്കെ തയാറാക്കുന്ന തിരക്കില്‍ മുതിര്‍ന്നവരുണ്ടാകും. നീലമ്പേരൂര്‍ സ്കൂളില്‍ നടന്നുപോയി പഠിയ്ക്കുന്ന ഞങ്ങള്‍ കുട്ടികള്‍ പോകുമ്പോഴും,വരുമ്പോഴും മൈതാനത്ത് അല്‍പ്പനേരം തങ്ങും. ചൂട്ടിനായി മൈതാനത് വിരിചിട്ടിരിയ്ക്കുന്ന ഓല മടലുകളില്‍ കൂടി ഓടുക, വാഴക്കച്ചിയ്ക്കിടയില്‍ പാത്തിരിയ്ക്കുക തുടങ്ങിയവ ആയിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ഇഷ്ട വിനോദങ്ങള്‍ . ഈര ,കുറിച്ചി , തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളില്‍ പോയി മുതിര്‍ന്നവര്‍ ഏറെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ശേഖരിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നവയാണ് ഈ ഓല മടലുകള്‍. പക്ഷെ അതൊന്നും ഞങ്ങള്‍ക്ക് ബാധകം അല്ല. ഞങ്ങള്‍ക്ക് അവ കളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍ മാത്രം. പക്ഷെ അവ ഉണങ്ങി കഴിയുമ്പോള്‍ ചൂട്ടു കറ്റ ആയി തെറുക്കുവാന്‍ ഞങ്ങളും കൂടും.

കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് കേശവചേട്ടന്‍ അടിയന്തിര കോലം ഒരുക്കുന്നത് ശ്രദ്ധയില്‍ പെടുക. അപ്പോള്‍ ഊട്ടുപുരയിലെക്കോടും. അവിടെ പൂമരവും,തട്ടുകുടയും, പ്ലാവിലയില്‍ തീര്‍ക്കുന്ന ഭീമനും ഹനുമാനും ഒക്കെ വിസ്മയ കാഴ്ചകള്‍ ആയി.

ചൂട്ടിടീല്‍ കഴിഞ്ഞുള്ള എട്ടാമത്തെ ദിവസം കുടനിര്‍ത്താണ്. ഒരു ചെറിയ പൂരം തന്നെ. രാത്രിയില്‍ കുടംപൂജകളിയുണ്ട്. പക്ഷെ ഞാനും, ചേട്ടനും, അനിയന്മാരും ഒക്കെ ഉറക്കം പിടിച്ചിരിയ്ക്കും. അമ്മയും, പേരമ്മയുംകൂടി ഞങ്ങളെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തും. സങ്കടത്തോടെയും,ദേഷ്യത്തോടെയും ഞങ്ങള്‍ അവരോടൊപ്പം അമ്പല മൈതാനത് എത്തും. മൈതാനത്ത് എത്തിയാല്‍ ഞങ്ങള്‍ ഉഷാറാകും. കാര്‍ത്തികേയന്‍ ചേട്ടന്‍ കൂട്ടിയ ആഴിക്കു ചുറ്റുമായി നാട്ടുകാര്‍ നില്‍ക്കുന്നു. തന്നാനെയ് തന്നേയ് തിനനെയ്‌ ......, കൃഷ്ണചെട്ടന്റെ ശബ്ദം ഉയര്‍ന്നു പൊങ്ങുന്നു. അതോടൊപ്പം ഉച്ചസ്ഥായിയില്‍ ഇലത്താളത്തിന്റെ ശബ്ദവും. പാലാഴിയില്‍ പാല് കുടിയ്ക്കാന്‍ പോയ ഗണപതിയെ സ്തുതിയ്ക്കുന്നതിനിടെ തീ തിതിത്തി തിത്തി അയ്യത്താ .....,വായ്ത്താരി കടന്നു വരുന്നു. അതിനനുസരിച്ച് ആഴിയ്ക്ക് ചുറ്റും ചുവടു വയ്ക്കുന്ന പുരുഷന്മാരും, ആണ്‍കുട്ടികളും. ഇറങ്ങിക്കളിയിലെ വ്യത്യസ്ത ശൈലിയുമായി ചന്ദ്രുചേട്ടന്‍, വിജയന്‍, നാരായണന്‍ ചേട്ടന്‍ തുടങ്ങിയവരുണ്ട്. ഇതൊക്കെ കണ്ടു രസിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ കുടംപൂജ കളിയുടെ സമാപനം കുറിച്ച് കൃഷ്ണചേട്ടന്റെ കലാശക്കൊട്ടു. അപ്പോള്‍ കാത്തമ്മ ഞങ്ങളെ ചേരമാന്‍ പെരുമാള്‍ മണ്ഡപത്തിനു അടുത്തേയ്ക്ക് കൊണ്ടുപോകും. അനുവാദം വാങ്ങാന്‍ പോവുകയാണ്, ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ ഇരിയ്ക്കണം എന്നൊരു താക്കീതും തരും. ശ്വാസം അടക്കിപിടിച്ചു നില്‍ക്കും. സൂചി വീണാല്‍ കേള്‍ക്കാവുന്ന നിശബ്ദത. കുന്നക്കാട്ടെ ചിറ്റപ്പന്‍ ദേവിയെ തൊഴുതതിനു ശേഷം പെരുമാളിന്റെ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് സാവധാനം നീങ്ങുന്നു. പെരുമാളിനോട് അനുവാദം വാങ്ങിച്ചു തിരിയുമ്പോള്‍ ഹുയ്യോ എന്ന ആരവം. അറിയാതെ ഞെട്ടി പോകും. പിന്നീട് ഗോപിചേട്ടന്റെ കൂ കൂ വിളിയുടെ ഒടുവില്‍ ഉയര്‍ന്നു താഴുന്ന ചെമ്പന്റെ ചെണ്ടയുടെ ശബ്ദം.

ഇത്തക തീ തോ ......,എന്ന താളത്തിലേക്ക് ചെണ്ട നീങ്ങുമ്പോള്‍ തോര്‍ത്തുകള്‍ അതിനനുസരിച്ച് ചലിപ്പിയ്ക്കുകയായി. തോത്ത കളിയ്ക്ക് അണി നിരന്നവര്‍ ‍. പതിഞ്ഞ കാലത്തില്‍ തുടങ്ങി ദ്രുത താളത്തിലേയ്ക്ക് കൊട്ടി കയറുമ്പോള്‍ അതിനനുസരിച്ച് തോര്‍ത്തിന്റെ ചലനവും മാറും. കണ്ടു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഉള്ളംകാലില്‍ കൂടി ആവേശം ഇങ്ങനെ കത്തിക്കയറും. ഒരു ആണായി ജനിച്ചില്ലല്ലോ എന്നോര്‍ത്ത് സങ്കടപ്പെട്ട നിമിഷങ്ങള്‍. തോത്ത കളിക്ക് ശേഷം തട്ടുകുടയും,പൂമരവും,പാറാ വളയവും ഒക്കെ ഉണ്ണിക്കണ്ണനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് പടയണി കളത്തില്‍ എത്തുമ്പോള്‍ വല്യന്നം വന്നട ...., താളത്തില്‍ ആണ്‍ കുട്ടികളും പുരുഷന്മാരും നൃത്തം വയ്ക്കും. വീണ്ടും പെണ്ണായി ജനിച്ചതില്‍ ഉള്ള സങ്കടം തോന്നുന്ന നിമിഷം. പനയോല ആലിനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു തിരികെ വരുമ്പോള്‍ കുട നിര്‍ത്തിന് സമാപ്തി. ( തുടരും... )

(ലേഖക കോട്ടയം, കുറിച്ചി ഗവണ്‍മെന്റ് ഹയര്‍ സെക്കണ്ടറി സ്കൂളില്‍ ഫിസിക്സ് പഠിപ്പിക്കുന്ന ഹൈസ്കൂള്‍ അദ്ധ്യാപികയാണ്.)

നീലംപേരൂര്‍ പടയണി - ചരിത്ര ഏടുകള്‍

2010-07-09T06:29:00.004+05:30

ലേഖകന്‍: പിണ്ടിയത് ദിനമണി, പെരിഞ്ഞനം

പടയണിയെക്കുറിച്ചു പലരും പലകാര്യങ്ങളും ഈ സൈറ്റില്‍ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. വിരസമായ ആവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കി, ചില നുറുങ്ങു ചിന്തകള്‍, തോന്നലുകള്‍ മാത്രം എഴുതുന്നതാണ് ഉചിതമെന്ന് തോന്നി.

ആദ്യകാല കേരളചരിത്രം രണ്ടു മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ക്കു മുമ്പ് എഴുതപ്പെട്ടതെന്നു കരുതുന്ന "കേരളോല്പത്തി" എന്ന മലയാളകൃതിയും "കേരള മഹാല്മ്യം" എന്ന സംസ്കൃത കൃതിയും ആധാരമാക്കിയാണ് പലരും പലതും വിശ്വസിച്ചു എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ചതും പ്രചരിപ്പിച്ചതും. പിന്നീടുണ്ടായ ചരിത്ര ഗവേഷണപഠനങ്ങള്‍ ഇവയില്‍ മിക്കതും ശുദ്ധ അസംബന്ധ കഥകള്‍ ആണെന്ന് തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചരിത്രനിര്‍മ്മാണ സമഗ്രികളായി തമിഴ്, സംസ്കൃത സാഹിത്യ കൃതികള്‍, പുരാവസ്തു ശാസ്ത്ര പഠനങ്ങള്‍ ശിലാതാമ്രശാസനങ്ങള്‍ എന്നിവ മാത്രമേ വിശ്വാസ്യയോഗ്യമായ രേഖകളായി കരുതുവാന്‍ കഴിയുകയുള്ളൂ. ഇവയുടെ പഠനത്തില്‍ നിന്ന് മിക്ക ഐതിഹ്യ - കെട്ടുകഥകളും അത്യുക്തികളും പൊളിച്ചെഴുതേണ്ടി വന്നു. സ്ഥലപുരാണങ്ങള്‍, വീരഗാഥകള്‍, ക്ഷേത്രഗ്രന്ഥവരികള്‍, വിദേശ സഞ്ചാരികളുടെ വിവരണങ്ങള്‍ എന്നിവ പോലും അത്യുക്തികളും കെട്ടുകഥകളുമാണെന്ന് തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ക്രിസ്തുവര്‍ഷം ആദ്യ അഞ്ചു നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ - തമിഴകത്തിന്‍റെ ഭാഗമായ കേരളം (ചേരനാട്) - സംഘകാലം- കേരളചരിത്രം രൂപപ്പെട്ടുവരുന്ന കാലഘട്ടമാണ്. സംഘകാലത്തിനു മുമ്പ് കേരളത്തിലെ ആദിമ നിവാസികള്‍ ആരായിരുന്നു? നെഗ്രിറ്റോ വംശജരായ കാടര്‍, കാണിക്കാര്‍, മലപണ്ടാരങ്ങള്‍, യുതുവന്മാര്‍, ഉള്ളാടന്മാര്‍, ഊരാളിമാര്‍, പണിയര്‍ തുടങ്ങിയ ഗിരിവര്‍ഗക്കാര്‍. പിന്നീട് വന്ന ആസ്ട്രലോയിഡുകാരായ ഇരുളര്‍, കുറിചിയര്‍, കരിമ്പാലന്മാര്‍, മലയരന്മാര്‍, മലവേടന്മാര്‍. അതിനുശേഷം വന്ന ദ്രാവിഡ വര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍. ദ്രാവിഡര്‍ മധ്യധരണ്യാഴി ഭാഗങ്ങളില്‍നിന്ന് ശാഖകളായി വന്നവര്‍ എന്ന് ചരിത്രം. ഈ ദ്രാവിഡ വര്‍ഗ്ഗക്കാരാണ് തമിഴക സംസ്കാരത്തിന്‍റെ സംവിധായകര്‍.

കേരളത്തിലെ നായന്മാര്‍, വെള്ളാളന്മാര്‍, ഈഴവര്‍, പുലയര്‍, പറയര്‍, കുറവര്‍ തുടങ്ങിയവരെല്ലാം ദ്രാവിഡവര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പെടുന്നു. ക്രിസ്തുവര്‍ഷാരംഭത്തിനു മുമ്പ് തന്നെ ആര്യന്മാരും ചെറിയ തോതില്‍ വരാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഏറ്റവും ഒടുവില്‍ വന്ന ആര്യന്മാരാണ്‌ ( ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷം ) നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണര്‍.

ആദ്യ ചേരസാമ്രാജ്യ കാലത്ത്- ക്രിസ്തുവിനു ശേഷം അഞ്ചു നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ - (സംഘകാലം) ഉന്നതമായ സാമൂഹ്യ-സാംസ്കാരിക ജീവിതത്തിനു തെളിവുകളുണ്ട്. സംഗീതവും നൃത്തവുമെല്ലാം ശാസ്ത്രീയരീതിയില്‍ തന്നെ വളര്‍ന്നിരുന്നു. ചേരരാജാക്കന്മാര്‍ കലാകാരന്മാരെയും കവികളെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. ജാതി മത ചിന്തകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കൊറ്റവൈ എന്ന യുദ്ധദേവതയും യുദ്ധനൃത്തങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. വീണ, മൃദംഗം, ഓടക്കുഴല്‍, തുടങ്ങിയ വാദ്യോപകരണങ്ങള്‍പോലും ഉണ്ടായിരുന്നു. ശാക്തേയ രീതിയിലുള്ള " കാളി കാവ്‌" കളില്‍, ഭഗവതിയെ പ്രസാദിപ്പിക്കാന്‍ പലവിധ ആചാര ആഘോഷങ്ങളും ഈ ആദിമ ദ്രാവിഡ ജനത അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പ് തന്നെ ജൈനമതക്കാരും ബുദ്ധമതക്കാരും വൈദിക ബ്രാഹ്മണരും കേരളത്തില്‍ എത്തി പ്രചരണം തുടങ്ങിയിരുന്നെങ്കിലും ദ്രാവിഡ ജനത അവരുടെ പ്രാചീന ആചാര-ആഘോഷങ്ങള്‍ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല. ചില പരിഷ്കാരങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടു എന്ന് മാത്രം. ഈ ആചാര- ആഘോഷങ്ങളില്‍ നിന്നാണ് പടയണി പോലുള്ള അനുഷ്ഠാന കലകള്‍ ഉത്ഭവിച്ചത്.

സംഘകാലം കഴിഞ്ഞു മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ ഇരുളടഞ്ഞതാണ്. രണ്ടാംചേര സാമ്രാജ്യ ഭരണകാലം ( AD 800 - 1200 ) കുലശേഖരപെരുമാക്കന്മാരുടെതാണ്. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടോടെ ജൈന,ബുദ്ധ മതങ്ങള്‍ ക്ഷയിച്ചു തുടങ്ങി. വൈദിക ബ്രാഹ്മണരുടെ മേധാവിത്വം പൂര്‍ണമായി. ആദ്യകാലത്ത് പെരുമാക്കന്മാരെ പരദേശത്തു നിന്ന് ക്ഷണിച്ചു വരുത്തിയെന്ന കഥ, ഒരു പെരുമാള്‍ ഇസ്ലാം മതം സ്വീകരിച്ചു മക്കയില്‍ പോയ കഥ തുടങ്ങിയവ പലതും കെട്ടുകഥകള്‍ ആണ്. പെരുമാള്‍ എന്ന സ്ഥാനപേര് തന്നെ എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷമാണ് ഉപയോഗിച്ച് തുടങ്ങിയത്.

അതിനുമുമ്പ് വെറും ചേരന്മാര്‍ എന്ന് മാത്രം. (കേരളമെന്ന നാമം അശോകചക്രവര്‍ത്തിയുടെ ശാസനകളിലുണ്ട്. ) എല്ലാ മതക്കാര്‍ക്കും സഹായസഹകരണങ്ങള്‍ ചെയ്തു കൊടുത്തിരുന്നു. ആരും മതം മാറിയിട്ടില്ല. ജൈന, ബൌധ, ദേവാലയങ്ങളെ നീക്കം ചെയ്തു ഹൈന്ദവ ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നത് വൈദീക ബ്രാഹ്മണരുടെ മേധാവിത്വ സ്വാധീനശക്തി ശക്തമായതിനു ശേഷമാണ്. പിന്നീടാണ്‌ ശൈവ, വൈഷ്ണവ, ശാസ്ത, ഭഗവതി ക്ഷേത്രങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നത്. കാലടി ശങ്കരാചാര്യരുടെ കാലം മുതലാണ്‌ വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടായത്.

പള്ളി എന്നത് ബുദ്ധമതക്കാരുടെ ആരാധനാലയങ്ങളെ സൂചിപ്പിചിരുന്നതാണ്. അത്തരം സ്ഥലങ്ങളില്‍ പിന്നീട് പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ട ഹൈന്ദവ മൂര്‍ത്തികളെ പള്ളിയില്‍ എന്ന പേരോട് കൂടി ആളുകള്‍ വ്യവഹരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. സംഘകലഘട്ടത്തില്‍ ശാക്തേയ രീതികളായിരുന്നു. ജൈന ബുദ്ധമതക്കാരുടെ സ്വാധീനമാണ് മദ്യ മാംസാദികള്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു ശുദ്ധ സാത്വിക രീതികള്‍ അവലംബിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്. ( ദ്രാവിഡവര്‍ഗ്ഗക്കാരുമായി ഇടപെഴകി ജീവിച്ച ആദ്യകാല വൈദീക ബ്രാഹ്മണര്‍ മദ്യമാംസാദികള്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ) ദ്രാവിഡരുടെ ആചാര-ആഘോഷങ്ങളില്‍ പ്രത്യേകിച്ച് പടകളങ്ങളില്‍ യുദ്ധ നൃത്തങ്ങളിലും സ്ത്രീകള്‍ പോലും മദ്യപിച്ചിരുന്നു. ആ സംസ്കൃതിയുടെ ശേഷിപ്പ് തന്നെയാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ പോലെയുള്ള കാളി ക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ ഇപ്പോഴും ആചരിക്കുന്നത്. ഉദാഹരണം: കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ മീനഭരണി.

പടയണി എന്ന അനുഷ്ഠാന കല മദ്ധ്യകേരളത്തില്‍ പമ്പയുടെ തീരങ്ങളില്‍, കുട്ടനാട് ഭാഗത്താണ് പ്രചാരം നേടിയത്. അന്നത്തെ കുട്ടനാട് വേണാടിന് വടക്കുവശം ഏറണാകുളം വരെയുള്ള ഭൂവിഭാഗമായിരുന്നു. ഈ ഭാഗത്താണ് ബുദ്ധമതത്തിനു വളരെയധികം സ്വാധീനം ഉണ്ടായത്‌. ആയുര്‍വേദ ചികിത്സ, നാഗാരാധന (സര്‍പ്പക്കാവുകള്‍), ഉത്സവാഘോഷങ്ങള്‍ എല്ലാം ബുദ്ധമതക്കാരുടെ സംഭാവനയാണ്. പലവിധഘട്ടങ്ങളുടെ തനിമകൊണ്ട് പടയണികളില്‍ സുപ്രസിദ്ധമായ നീലംപേരൂര്‍ പടയണി, പള്ളി ഭഗവതിയുടെ തിരുമുറ്റത്താണ് നടക്കുന്നത്. ക്ഷേത്രം നില്‍ക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് ബുദ്ധവിഹാരം- പള്ളി- ഉണ്ടായതുകൊണ്ടല്ല. അതിപ്രാചീനമായ ശിവക്ഷേത്രമായിരുന്നു അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്. നീലകണ്ഠന്‍റെ ഊരായിരുന്നു നീലംപേരൂര്‍. ചേരചക്രവര്‍ത്തിമാരുടെ തലസ്ഥാനമായ തിരുവഞ്ചിക്കുളത്ത് (കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍) നിന്ന് തെക്കോട്ട്‌ കുട്ടനാട് ഭാഗത്തേക്കുള്ള ഒരു യാത്രയില്‍, ഒരു പെരുമാള്‍, പ്രകൃതിരമണീയതയില്‍ മതി മറന്ന് ആദ്യം കിളിരൂരിലും പിന്നീട് നീലംപേരൂര്‍ ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തും കോവിലകം പണിതു സ്ഥിരതാമാസമാക്കിയെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. ചക്രവര്‍ത്തിയായ പെരുമാളാണെങ്കില്‍ രാജ്യഭാരം പുത്രനെ ഏല്‍പിച്ച ശേഷമായിരിക്കും താമസം തുടങ്ങിയത്. ഏതായാലും ബുദ്ധമതം സ്വീകരിച്ച ചക്രവര്‍ത്തിയൊന്നുമല്ല. ബുദ്ധമതത്തിലെ സാത്വികഭാവങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ട ഒരാളാവണം.

ഈ പെരുമാള്‍ തന്‍റെ പരദേവതയായി ഉപാസിച്ചിരുന്ന, കൊടുങ്ങല്ലൂരിന്‍റെ വടക്ക് ഭാഗത്തുള്ള പെരിഞ്ഞനം പള്ളിയില്‍ ഭഗവതിയെ ആവാഹിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു ശിവക്ഷേത്രത്തിനടുത്തു പ്രതിഷ്ഠിച്ചു എന്നാണ് ഐതിഹ്യം. ഇവിടെ താമസിച്ചു ദിവംഗനായാതുകൊണ്ട്‌ "പള്ളി" ചേര്‍ത്ത് അറിയപ്പെട്ടതാവം. ഉത്സവാഘോഷം കൊണ്ട് വന്ന ബുദ്ധമതക്കാരുടെ സ്വധീനംകൊണ്ട് "പടയണി" എന്ന പ്രാചീന അനുഷ്ഠാനാഘോഷത്തെ വളരെയധികം പരിഷ്കരിച്ചു, ഭഗവതിയുടെ തിരുമുറ്റത്ത്‌ തുടങ്ങിവച്ചത് ഈ പെരുമാളാണ്. അതിന് മുമ്പ് (ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിനു) ശിവക്ഷേത്ര സന്നിധിയില്‍ പടയണി ആഘോഷം ഉണ്ടായിരിക്കാന്‍ സാധ്യതയില്ല. പെരുമാള്‍ എന്ന പദം ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷമാണ് ഉപയോഗിച്ച് തുടങ്ങിയത് എന്ന് ചരിത്രകാരന്മാര്‍. അപ്പോള്‍ നീലംപേരൂര്‍ പടയണിക്ക് ആയിരത്തിലധികം വര്‍ഷങ്ങളുടെ പൈതൃക പഴമ അവകാശപ്പെടാം.

മറ്റൊരു കാര്യം ശാക്തേയ രീതികള്‍ ഉപേക്ഷിച്ചു ശുദ്ധ സാത്വിക ഭാവനയോടെയുള്ള ഒരു പ്രതിഷ്ഠയാണിത്‌. ശുഭ്രവസ്ത്രം ധരിച്ചു കവുങ്ങിന്‍ കടയ്ക്കല്‍ ചാരി നിന്ന് ഇടത്തെ കയ്യില്‍ മുഖ കണ്ണാടി പിടിച്ചു വലതുകൈവിരല്‍ കൊണ്ട് തിലകം തൊടുന്ന ഒരു പ്രൌഢ സ്ത്രീരൂപം. പടയണിയില്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന എല്ലാ വസ്തുക്കളും പ്രകൃതിയില്‍ നിന്നും ശേഖരിക്കുന്ന ശുദ്ധ സാത്വിക സാമഗ്രികള്‍ മാത്രം. വഴിപാടായി സമര്‍പ്പിക്കുന്ന "അന്ന"ങ്ങള്‍ ( ഹംസം) സാത്വികതയുടെ പര്യായം തന്നെയാണ്. പെരിഞ്ഞനം ഭഗവതി അന്ന് കാളിയോ വാനദുര്‍ഗ്ഗയോ ആയിരിക്കണം. ഈ സങ്കല്പ മാറ്റം പെരുമാള്‍ മാറ്റിയതോ പിന്നീട് വന്ന 'കോയ്മ'ക്കാര്‍ മാറ്റിയതോ എന്ന് അറിയില്ല. ബുദ്ധമതവിഹാരങ്ങളിലോ കേരളത്തില്‍ മറ്റേതെങ്കിലും ഭഗവതി ക്ഷേത്രങ്ങളിലോ ഇത്തരം ഒരു സങ്കല്പപ്രതിഷ്ഠയുണ്ടോ എന്നറിയില്ല. പാര്‍വതിയുടെ ഒരു 'സൌമ്യ'ഭാവം സങ്കല്പിച്ചതാവാം . ( വദനം സൌമ്യം..... കാര്‍ത്യായനി നമോസ്തുതേ എന്ന ദേവീ മഹാല്മ്യ ശ്ലോകം ഓര്‍ക്കാം. )

ഏതായാലും പെരുമാള്‍ ആയോധനകലയെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച ആളാണ്. പടയണിയില്‍, ആയോധനകലയുടെ താളവും ചുവടും വീര്യവും വീറും വാശിയും എല്ലാം ഒരളവിലുണ്ട്. സംഘകാലത്തുപോലും 'സൌന്ദര്യ'ബോധം എല്ലാറ്റിലും കാണാം. കവിത, സംഗീതം, നൃത്തം, വാദ്യം, ചിത്രകല, ശില്പചാതുര്യം എല്ലാമെല്ലാം ഒത്തിണക്കി പടയാളികളുടെ പടക്കളത്തിലെ വീര്യവും ആല്മസമര്‍പ്പണവും കൂടി ചേര്‍ത്തപ്പോള്‍ പടയണി ഒരു ഉന്നത കലാരൂപമായി. ദൃശ്യാ താള മേളങ്ങളുടെ സുന്ദര സങ്കലനം.

ഒരു സുപ്രധാനകാര്യം കൂടി പറയാനുണ്ട്. ഏതൊരു ക്ഷേത്ര പ്രതിഷ്ഠയും ഒരു പ്രത്യേക ഭാവനയോടെ, പ്രത്യേക മൂല മന്ത്രത്തോടെയാണ് തന്ത്രിമാര്‍ നടത്തുന്നത്. ആ ഭാവനയ്ക്ക് വിപരീതമായ ആചാര-അനുഷ്ഠാനങ്ങളും മന്ത്ര ജപവും മറ്റും ആ ഗ്രാമവാസികള്‍ക്ക് ദോഷം വരുത്തും എന്ന് തന്ത്രശാസ്ത്രം താക്കീതു നല്‍കുന്നുണ്ട്. ആദിമ ദ്രാവിഡ പടയണി ആഘോഷങ്ങളില്‍ ശാക്തേയ-താമസ-ആചാരങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. മദ്യ മാംസാദികള്‍ നിര്‍ബന്ധമായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇവിടെ നീലംപേരൂര്‍ ഭഗവതി സങ്കല്‍പം ശുദ്ധ സാത്വിക ഭാവത്തിലാണ്. കേരളത്തില്‍ ഇന്നത്തെ സമൂഹ ജീവിതചര്യയില്‍ ആഘോഷം മദ്യപാനത്തിന്‍റെ പര്യയമായിരിക്കുന്നു. ശുദ്ധ സാത്വികഭാവനയും ജീവിതചര്യയും സ്ത്രീജനങ്ങളില്‍ മാത്രം എന്നായിട്ടുണ്ട്. ( ആദിമ ദ്രവിഡാഘോഷങ്ങളില്‍ സ്ത്രീകളും മദ്യപിച്ചിരുന്നു) പടയണി നടത്തിപ്പുകാരും വഴിപാടു സമര്‍പ്പിക്കുന്നവരും വ്രതശുദ്ധി പരിപാലിക്കണം.

ചിങ്ങമാസത്തിലെ ഓണം കഴിഞ്ഞുള്ള അവിട്ടം നാള്‍ മുതല്‍ പതിനാറു ദിവസം പടയണിക്കാലമാണ്. ശബരിമല തീര്‍ത്ഥാടനകാലം പോലെ ( ധര്‍മ്മശാസ്താവ് സങ്കല്പത്തില്‍ ബുദ്ധമതസ്വാധീനം എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാം) വ്രതശുദ്ധി വേണം. മദ്യമില്ലെങ്കില്‍ എന്താഘോഷം എന്നുള്ള ചിന്തയുള്ളവര്‍ ക്ഷമിക്കണം. ഇരുട്ടിനെ മാറ്റി വെളിച്ചം കൊണ്ടുവരുന്ന പടയണിയില്‍ തലയിലും മനസ്സിലും ഇരുട്ട് കൊണ്ടുവരുന്ന മദ്യത്തിനു സ്ഥാനമില്ല. 'അന്ന'ങ്ങളെ സമര്‍പ്പിക്കുന്ന ദിവസമെങ്കിലും വ്രതശുദ്ധി നിര്‍ബന്ധമാക്കണം. ഇപ്പോള്‍ വ്രതശുദ്ധിയില്ലായെന്ന് ധരിക്കുന്നില്ല.

ശാക്തേയ സമ്പ്രദായത്തോടും ആദരവുള്ള ഒരാളാണ് ഈ ലേഖകന്‍. ശരിയായ ശാക്തേയം, വീരന്മാര്‍ക്കുള്ളതാണ്. യാതൊരു ഭയവും തീണ്ടാത്ത, മരണത്തെ പോലും ആലിംഗനം ചെയ്യാന്‍ കരുത്തുള്ള, നല്ല ഇന്ദ്രിയ സംയമനം ഉള്ളവരാണ് ശരിയായ ശാക്തേയര്‍. അവര്‍ക്കെ 'കാളി'യെ കിട്ടുകയുള്ളൂ. പഞ്ചമകാരങ്ങളെ പരാശക്തിയില്‍ എത്തിച്ചേരാനുള്ള ചവിട്ടുപടികളായി കരുതുന്നവരാണ് ശരിയായ ശാക്തേയര്‍. ഭക്തിയും ശക്തിയും ധൈര്യവുമില്ലാത്തവര്‍ ആ സമ്പ്രദായത്തെ നശിപ്പിച്ചതാണ്. കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ ഭരണി ആഘോഷത്തില്‍പോലും ശരിയായ ഭക്തര്‍ നീണ്ടകാല വ്രതശുദ്ധിയോടെ വന്നു രേവതി, ഭരണി നാളുകളില്‍ മാത്രം മദ്യപിച്ചും മൈ ഥുനത്തിനു പകരം ശിവശക്തി സംയോജന ഭാവനയില്‍ പാട്ടുകള്‍ പാടി, നൃത്തം വച്ചും കാവ് തീണ്ടിയും ആഘോഷിച്ചു, മനസ്സിലെ പ്രാകൃത വാസനകള്‍ കെട്ടടങ്ങി ശാന്തരായി തിരിച്ചുപോകുന്നു. അവിടെ ഭഗവതിയും മദ്യപിച്ചു നില്‍ക്കുകയാണ്. ആ ഭാവനയിലല്ല നീലംപേരൂര്‍ പടയണി മുറ്റത്ത്‌. ഇത്തരം അതി സുന്ദരമായ സാത്വിക അനുഷ്ഠാനകലയില്‍ താമസ രീതികള്‍ കടന്നു വരാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം. ശാക്തെയത്തോട്‌ അറപ്പും വെറുപ്പും (ബൌധികസ്വാധീനം കൊണ്ട്) തോന്നിയ ഉന്നത സൌന്ദര്യബോധമുള്ള ഒരു മഹാല്‍മാവ്‌ അല്ലെങ്കില്‍ കാരണവന്മാര്‍   സുഭഗ സുന്ദരമാക്കി വിഭാവനം ചെയ്തു പരിഷ്കരിച്ചതാണ് നീലംപേരൂര്‍ പ്രതിഷ്ഠയും പടയണിയും എന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു.

ദൃശ്യവിഷ്ക്കാരത്തില്‍ ഇത്രമാത്രം സമഗ്ര അനുഭൂതി ജനിപ്പിക്കുന്ന ഈ പടയണി ഒരു അമൂല്യ സമ്പത്ത് തന്നെയാണ്. സാംസ്കാരിക വകുപ്പും കലാപ്രേമികളും ദേവീ ഉപാസകരും ( നീലംപേരൂര്‍ ഗ്രാമവാസികളോട് ആരും അപേക്ഷിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ഇത്തരം ഒരു കൂട്ടായ്മയും ത്യഗബുധിയും ഭക്തിയും സഹകരണ സേവനങ്ങളും അന്യാദൃശമാണ്. ഏവര്‍ക്കും മാതൃകയാണ്. ) ഈ പൈതൃക സമ്പത്ത് സംരക്ഷിക്കണം. സായ്പ്പന്മാര്‍ പറഞ്ഞാല്‍ മാത്രമേ പലര്‍ക്കും അഭിമാനവും മറ്റും ഉണ്ടാകാറുള്ളൂ. ചൈന, കൊറിയ ജപ്പാന്‍ എന്നീ രാജ്യങ്ങളിലെ ജനതയുടെ ഇത്തരം പൈതൃക സമ്പത്തുക്കളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന പ്രയത്നങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിക്കുക.

ഒരു ജീവതാളമായി ഇന്നും നിലനില്‍ക്കുന്ന വയ്പാട്ടുകളും താളച്ചുവടുകളും മറ്റും ഒരു മഹാസുകൃതം തന്നെയാണ്. വെബ്സൈറ്റിലൂടെ ചന്ദ്രാലയം ശ്രീകുമാറും മറ്റു ഭക്തരും നീലംപേരൂര്‍ കാര്‍ത്യായനി ദേവിക്ക് ആല്മ്സമര്‍പ്പണം ചെയ്തു പടയണി പൈതൃകം ലോകമെങ്ങും അറിയിക്കാന്‍ നടത്തുന്ന പ്രയത്നസാധന ശ്ലാഘനീയം തന്നെ.

പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു ലേഖനം നീണ്ടുപോകുന്നതില്‍ എനിക്ക് വിഷമമുണ്ട്. ഒരു കാര്യം കൂടി, ഗോത്ര സംസ്കൃതിയില്‍ നിന്ന് ഉടലെടുത്ത ഈ അനുഷ്ഠാന കല തലമുറകളായി പരിരക്ഷിച്ചു പോന്നവര്‍, പ്രാകൃത സാധാരണ ഭക്തരൊന്നുമല്ല. ഭക്തിയ്ക്ക് ശക്തി കൊടുക്കുന്നത് ജ്ഞാനമാണ്- ശരിയായ അറിവാണ്. ജ്ഞാനമില്ലാത്ത ഭക്തി, വെറും കോമാളിത്തമായി പരിണമിക്കും. വേലകളിയുടെ പാട്ട് ശ്രദ്ധിക്കുക.

"ചേട്ടോ ചേട്ടോ ഇത് കേട്ടോ കേട്ടോ...........
.......ആയിരം ദളമുള്ള പൂവിനെ കാണാം"

താഴെ ക്ലിക്ക് ചെയ്താല്‍ കേള്‍ക്കാം ...
ഡൌണ്‍ലോഡ്

ഈ സുന്ദരമായ ഉപമയിലൂടെ ഭാരതീയ യോഗദര്‍ശനത്തിലെ സങ്കീര്‍ണ, നിഗൂഢമായ , കുണ്ഡലിനി യോഗ സാധന ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ദ്രാവിഡതനിമയുള്ള ഉപമകള്‍. ശ്രീനാരായണ ഗുരുവിന്‍റെ "ആട് പാമ്പേ..." എന്നത് ഓര്‍ക്കുക. മൂലാധാരത്തില്‍ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കുണ്ഡലിനി സര്‍പ്പ ശക്തിയെ ഉണര്‍ത്തി സുഷുമ്ന, ഇഡ , പിംഗള, നാഡികളിലൂടെ ആറ് ചക്രങ്ങളും ( ആറ് ചുറ്റുകള്‍)   ഭേദിച്ചു ( ചുറ്റുകള്‍ അഴിച്ചു ) മസ്തിഷ്കത്തില്‍ സഹസ്രാര പല്‍മത്തില്‍ (ആയിരം ദളമുള്ള താമര) ശിവനുമായി സംയോജിച്ച് പരമാനന്ദ രസം അനുഭവിക്കുന്നു. ഇതിനു വേണ്ടിയാണ് സകലമാന സാധനകളും ഋഷികള്‍ സംവിധാനം ചെയ്തത്. ഇതറിഞ്ഞവരായിരുന്നു പടയണിയിലെ കാരണവന്മാരും. ആ മഹാല്‍മക്കള്‍ക്കും പള്ളിയില്‍ അമ്മയ്ക്കും സംപ്തൃപ്തി ഉണ്ടാകത്തക്കവിധം ഈ വര്‍ഷത്തെ പടയണി വിജയകരമായി തീരട്ടെ എന്ന് ആശംസിക്കുന്നു; പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.