Computing & Science News

Can’t find script engine “VBScript” for script.

2014-06-30T14:40:00.002+03:00

Το παραπάνω μήνυμα εμφανίζεται συνήθως μετά από την απεγκατάσταση του McAfee ή του Avast. Αντο ψάζετε στο Internet θα βρείτε πολλές πιθανές λύσεις. Αυτή όμως που πραγματικά λειτουργεί είναι η παρακάτω:
Τρέξτε το regedit και πηγαίνετε στο

HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{B54F3741-5B07-11cf-A4B0-00AA004A55E8}\InprocServer32

Εκεί θα βρείτε ένα κλειδί που λέγεται (Default) και το οποίο πρέπει να έχει ως τιμή το εξής:

C:\Windows\system32\vbscript.dll

Εάν έχει διαφορετική τιμή, αλλάξτε την ώστε να είναι ίδια με αυτήν.

Πως φτιάχνονται τα μολύβια

2013-10-01T14:43:00.001+03:00

Όλοι μας τα έχουμε χρησιμοποιήσει. Και με το που ξεκινάει η σχολική χρονιά τα αγοράζουμε με τις 10άδες για τους μικρούς που πάνε σχολείο. Αλλά σκεφτήκατε ποτέ πως φτιάχνονται; Το παρακάτω video δείχνει αυτό ακριβώς...

iPhone users fall for fake iOS 7 'waterproof feature' ad, rage ensues

2013-09-26T09:54:00.001+03:00

4chan, which is notorious for its mean pranks, can claim another victory. This time against the more gullible iPhone owners who believed that the recent iOS 7 software update actually waterproofs the device, yes a software update, due to a fake ad circulated by the community.

Note: This is the fake ad.

The ad displayed above, and circulated on social media sites, was created by a 4chan user and claimed "This utilizes emergency shut off of the phone's power supply and corresponding components to prevent any damage dealt to the delicate circuitry". At the bottom of the poster was a promise that "This feature is covered by Apple's warranty policy", as well as a sneaky "Confirmed by Lifehacker" claim.

The bait was then set for people willing to try out the non-existent 'new feature' only to find their iPhones had been irreversibly damaged in the process.

How it all started.

People like @Pretty_Ricky33 who fell for the prank displayed his anger with the following tweet "Whoever said iOS 7 is Waterproof your phone.... F*** You", as well as many others, whose tweets aren't much different from "Pretty Ricky's". Others (like the tweet below) simply admitted defeat and are simply looking for a replacement iPhone.

It appears that at least one celebrity also got duped by the claims, as pointed out by alwaysonacoffebreak in the comments below:

To clarify, iOS 7 doesn't waterproof your phone, and even if you believed it did, it's always a good idea to check the official site to be sure the claims are true.

Source: The Telegraph | Images: Buzzfeed

(Windows 8) Tablets for Business

2012-11-07T09:41:00.002+02:00

Video: Windows 8 Tablets for Business

(Windows 8) Virtual Desktop Infrastructure

2012-11-07T09:32:00.002+02:00

Video: Windows 8 and Virtual Desktop Infrastructure

(Windows 8) Storage Spaces

2012-11-07T09:29:00.001+02:00

Μία λειτουργία που έρχεται από τα πιο επαγγελματικά προϊόντα.

Video: Storage Spaces in Windows 8

(Windows 8) Secure Boot

2012-11-07T09:22:00.000+02:00

Εάν αυτή η λειτουργία δουλεύει χωρία "παρανέργειες", μπορεί να σώσει πολύ κόσμο.

Video: Windows 8 and Secure Boot

(Windows 8) Mobile Broadband

2012-11-07T09:19:00.001+02:00

Video: Windows 8 and Mobile Broadband

BitLocker in Windows 8

2012-11-07T09:15:00.000+02:00

Όσοι χρησιμοποιείτε τη δυνατότητα αυτή στα Windows 7 ξέρετε πολύ καλά πόσο σπαστική μπορεί να γίνει όταν βιάζεσαι, μιας και παίρνει αρκετή έως πολλή ώρα να κρυπτογραφήσει ένα usb drive, αναλόγως βέβαια και τη χωρητικότητά του. Στα Windows 8 πλέον μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το BitLocker μόνο για συγκεκριμένα data. Με αυτόν τον τρόπο μειώνεται δραματικά ο χρόνος κρυπτογράφησης - αποκρυπογράφησης.

Video: BitLocker in Windows 8

(Windows 8) Windows To Go Demonstration

2012-11-07T09:11:00.001+02:00

Video: Windows To Go in Windows 8

Κρήτη & CERN κατά του καρκίνου

2012-09-10T10:57:00.002+03:00

Μια πρωτοποριακή επιστημονική συνεργασία, με στόχο τη θεραπεία του καρκίνου, αναμένεται να ξεκινήσει η Κρήτη με το CERN, τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό για την Έρευνα στη Σωματιδιακή Φυσική!

Το CERN μέσω του νέου δικτύου HERMES στο οποίο συμμετέχει και η Ελλάδα, μπορεί με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει να βοηθήσει με πρωτοποριακές μεθόδους στη θεραπεία του καρκίνου!

Ήδη ο εκπρόσωπος του δικτύου στη χώρα μας, ο περιφερειακός σύμβουλος, Αλέξης Κοκολάκης, έχει αποστείλει στην Περιφέρεια την σχετική πρόταση η οποία συνδυάζει την εκπαίδευση, την έρευνα και την καινοτομία με τον ιατρικό τουρισμό, με βασικό άξονα την θεραπεία του καρκίνου με την "παγκοσμίως αναγνωρισμένη και πρωτοποριακή μέθοδο της θεραπείας πρωτονίων"!
H πρόταση κατατέθηκε κι εγκρίθηκε από το Υπουργείο Παιδείας και τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας και προωθήθηκε στο CERN.

"Αυτή η μέθοδος θεραπείας του καρκίνου χρησιμοποιεί πρωτόνια για να ακτινοβολήσει καρκινικούς όγκους οι οποίοι είτε βρίσκονται πολύ κοντά σε κρίσιμα όργανα και ευαίσθητες δομές (πχ νωτιαίος μυελός) είτε αποκρίνονται ελάχιστα στη συμβατική ακτινοθεραπεία (φωτόνια, ακτίνες Χ, ηλεκτρόνια). Αφορά ειδικά τους ασθενείς με όγκους στον εγκέφαλο και τη βάση της περιοχής του κρανίου, με σαρκώματα ή καρκίνο του προστάτη" αναφέρει ο κ.Κοκολάκης και προσθέτει:

"Η θεραπεία πρωτονίων είναι η πιο σύγχρονη τεχνολογικά και ιατρικά πιο αποτελεσματική μέθοδος ακτινοθεραπείας. Αναπτύχθηκε και εξελίχθηκε με τη βοήθεια επιταχυντών που χρησιμοποιούνται στη βασική έρευνα στη Φυσική. Μέχρι τώρα η συμβατική θεραπεία του καρκίνου με επιταχυντές επιτυγχάνεται μέσω της στόχευσης φωτονίων ή δεσμών φωτονίων στους κακοήθεις ιστούς. Συνήθως, όμως, αρκετοί κακοήθεις όγκοι είναι ανθεκτικοί στην ακτινοβολία ενώ άλλοι έχουν πολύ σύνθετο σχήμα ή βρίσκονται πολύ κοντά σε ζωτικά όργανα. Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτούνται υψηλότερες δόσεις ακτινοβολίας με μεγαλύτερη απόδοση και υψηλότερη ακρίβεια στόχευσης, κάτι το οποίο δεν προσφέρεται αποτελεσματικά από την συμβατική θεραπεία".

Τα πλεονεκτήματα της θεραπείας καρκίνου με επιταχυντικό σύστημα νέας γενιάς και δέσμη πρωτονίων έναντι της συμβατικής ακτινοθεραπείας μπορούν να συνοψιστούν στα εξής: 

Η θεραπεία με πρωτόνια μπορεί να στοχεύσει όγκους που βρίσκονται σε μεγάλα βάθη και σε δύσκολα ανατομικά σημεία (πχ. όγκοι άνω θώρακα και κρανίου).
Καταστρέφει ολοσχερώς το γενετικό υλικό των καρκινικών κυττάρων και επομένως ελαχιστοποιεί την επανεμφάνιση του καρκίνου.
Προκαλεί ελάχιστη βλάβη των παρακείμενων υγιών ιστών σε αντίθεση με τις δέσμες φωτονίων (ακτίνες-Χ και ακτίνες-γάμμα), όπου η μεγάλη τους ένταση σταματά στα επιδερμικά υγιή κύτταρα και μικρή μόνο δόση καταλήγει στους κακοήθεις ιστούς.
Ο κίνδυνος πρόκλησης δευτερογενών καρκίνων εξαιτίας ακτινοβόλησης με πρωτόνια είναι πολύ μικρότερος σε σχέση με τον κίνδυνο από τη συμβατική ακτινοθεραπεία. Για το λόγο αυτό η θεραπεία πρωτονίων χρησιμοποιείται στις παιδιατρικές περιπτώσεις ασθενών με καρκίνο.
Ο χρόνος θεραπείας είναι πολύ μικρότερος σε σχέση με τον αντίστοιχο χρόνο της συμβατικής θεραπείας.  Η ανάπτυξη ενός κέντρου θεραπείας του καρκίνου με πρωτόνια θα ανοίξει νέους ορίζοντες στην έρευνα και τεχνολογία στη χώρα και θα προσελκύσει διεθνώς αναγνωρισμένους επιστήμονες από πολλά διαφορετικά επιστημονικά πεδία. Παράλληλα, θα δημιουργήσει τεχνικές και επιστημονικές θέσεις εργασίας και δυνατότητες αξιοποίησης του επιστημονικού δυναμικού της χώρας από διάφορα πεδία: Φυσική, Ιατρική, Βιολογία, Πληροφορική, Τεχνολογία Επιταχυντών κλπ. Θα προσδώσει διεθνές κύρος και θα υποστηρίξει στο μέγιστο τις προσπάθειες της Πολιτείας για την ανάδειξη της Κρήτης σε θέρετρο Ιατρικού τουρισμού στην ευρύτερη λεκάνη της Μεσογείου.  

Πηγή: cretalive.gr

Τεχνητό φύλλο: η υπόσχεση της τεχνητής φωτοσύνθεσης

2012-08-11T13:46:00.003+03:00

Είναι η μεγαλύτερη πρόκληση της χημείας – να βρούμε συστήματα που να μετατρέπουν το νερό και τον ήλιο με αποτελεσματικό τρόπο σε φθηνή, καθαρή ενέργεια για όλους.

Κοιτάξτε ένα φυτό να απορροφά την ενέργεια του ήλιου. Είναι δύσκολο να μην αισθανθείτε μια χροιά από ζήλια. Εκεί κάθεται κάθε μέρα αποσπώντας τεράστιες ποσότητες καυσίμων από το ηλιακό φως, χωρίς όλο αυτό το διάστημα να αποβληθεί τίποτα περισσότερο βλαβερό από το οξυγόνο που χρειαζόμαστε για να αναπνέουμε. Από την άλλη μεριά η εξαγωγή καυσίμων από τα βάθη της Γης είναι κατά εξοντωτικό τρόπο μια δαπανηρή υπόθεση: κάνουμε εξόρυξη κάρβουνου, πετρελαίου και φυσικού αερίου από το έδαφος και όταν τα καίμε παράγουν πολύ περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα από ό,τι μπορεί η Γη να απορροφήσει.

Αυτό που δεν κάνουμε είναι να μιμηθούμε την τακτική των φυτών, τους αληθινούς πράσινους πολεμιστές. "Περισσότερη ηλιακή ενέργεια πέφτει στη Γη σε 1 ώρα από ό,τι χρησιμοποιεί η ανθρωπότητα σε έναν ολόκληρο χρόνο”, λέει ο Nate Lewis, χημικός στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας στη Πασαντένα. Ξέρουμε πώς να μετατρέψουμε αυτήν την ενέργεια σε ηλεκτρική ενέργεια – για παράδειγμα με τα φωτοβολταϊκά. Αλλά ο ήλιος δεν λάμπει πάντα, όταν και όπου θέλουμε. Μέσω της φωτοσύνθεσης, τα φυτά έχουν την αξιοζήλευτη ικανότητα να μετατρέπουν το ηλιακό φως σε καύσιμα, έτσι ώστε να μπορούν να την αποθηκεύουν και να την καίνε αργότερα. Εάν θα μπορούσαμε να κάνουμε το ίδιο, τότε με την αποθήκευση της ηλιακής ενέργειας κατ “ευθείαν σε μια δεξαμενή καυσίμων, ένα μεγάλο μέρος των ενεργειακών προβλημάτων μας θα λυθεί.

Τώρα μεγάλες εταιρείες ή ακόμα και η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα προσπαθήσουν να κάνουν αυτό που περιγράψαμε πιο πάνω. Η πρόκληση της τεχνητής φωτοσύνθεσης αποδεικνύεται ότι είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της ανθρωπότητας.

Κανείς δεν είπε ότι η φωτοσύνθεση είναι εύκολο να γίνει. Τα φυτά χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να εξελιχθούν, και ακόμη και τώρα δεν είναι ιδιαίτερα καλά σ’ αυτή τη διαδικασία. Η φωτοσύνθεση αυτό που κάνει όλο και όλο είναι να χρησιμοποιεί την ενέργεια του ήλιου για να διασπάσει το νερό στα συστατικά του, το υδρογόνο και το οξυγόνο, και να τα αναδιατάξει σε χημικά μόρια πιο ενεργητικά – στην περίπτωση των φυτών, φτιάχνονται υδατάνθρακες (γλυκόζη) με τη βοήθεια του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα. Αλλά ένα στάνταρτ φυτό αποθηκεύει μόνο μερικά τοις εκατό της διαθέσιμης ηλιακής ενέργειας σε υδατάνθρακες. Αν ο ήλιος λάμπει πολύ έντονα οι ‘μηχανές’ του φυτού ενοχλούνται, κλείνοντας την παραγωγή μετά από περίπου μισή ώρα. Οι σύνθετοι φυσικοί καταλύτες που βοηθούν τη διαδικασία αποδομούνται γρήγορα και πρέπει για αυτό το λόγο συνεχώς να ανανεώνονται.

Οι υδατάνθρακες δεν είναι τα καλύτερα αποθηκευτικά καύσιμα για τους σκοπούς που θέλουμε. Χρειαζόμαστε κάτι πιο καθαρό, με καθαρότερη καύση και με υψηλότερη ενεργειακή πυκνότητα. Το υδρογόνο είναι για τούτους τους λόγους μια σαφής επιλογή. Ενσωματώνει μια τεράστια ισχύ, αποθηκεύει δυόμιση φορές περισσότερη ενέργεια ανά χιλιόγραμμο, από όσο η συμβατική βενζίνη. Βάλτε το σε μία κυψέλη καυσίμου και μπορείτε να δημιουργήσετε ηλεκτρική ενέργεια όποτε το θελήσετε, συνδυάζοντας το με οξυγόνο, προς ένα προϊόν άκρως καθαρό, το πόσιμο νερό.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι η τεχνητή φωτοσύνθεση δεν είναι απλά η μίμηση της φωτοσύνθεσης. αυτή το κάνει καλύτερα. «Ακούγεται τόσο απλό: κάνετε διάσπαση μόνο του νερού», εξηγεί ο Daniel Gamelin, χημικός στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ.

Ο διάβολος, όμως, βρίσκεται στις λεπτομέρειες. Πρώτα θα πρέπει να κατασκευάσετε μια "κεραία" που θα μοιάζει με μία συμβατική φωτοβολταϊκή κυψέλη για να απορροφήσει το φως και να χρησιμοποιήσουμε την ενέργεια του για να απελευθερώσει ηλεκτρόνια. Στη συνέχεια, επεμβαίνει η χημεία: τα ηλεκτρόνια πρέπει να καθοδηγηθούν από ειδικούς καταλύτες σε ένα σύνθετο χορό για να αντιδράσουν με τα σωστά μόρια ώστε να παραχθούν τα καύσιμα που θέλουμε.

Το 1998, ο John Turner, σε συνεργασία με τον συνάδελφό του Oscar Khaselev στο Αμερικανικό Εργαστήριο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στο Κολοράντο, έθεσε τα στάνταρτ. "Μια μέρα περπατώντας είδα μια αφίσα για την τεχνητή φωτοσύνθεση, και σκέφτηκα – Μπορώ να βοηθήσω με αυτό”, λέει. Μετά από ένα χρόνο δουλειάς συμπεριλαμβανομένων και των ηλιακών συλλεκτών από το ρόβερ της NASA στον Άρη, είχε τη συσκευή του: ένα ημιαγώγιμο τσιπ διαστάσεων μερικά τετραγωνικά χιλιοστά, μέσα σε ένα ποτήρι αραιού οξέος από μπαταρία με καταλύτες από πλατίνα. Στο φως του ήλιου, άρχισε να αναβλύζει αέριο υδρογόνο από την επιφάνεια του τσιπ, με μία απόδοση 12 τοις εκατό ως προς την εισερχόμενη ηλιακή ενέργεια.

Υπήρχαν όμως μερικές εμπλοκές. Το υδρογόνο ανακατεύεται με το οξυγόνο, που μας κάνει ένα εκρηκτικό μείγμα. Η συσκευή τα ‘παιξε μετά από περίπου 20 ώρες, λόγω της οξείδωσης. Ένα πιο ήπια σύστημα θα τροφοδοτείται με νερό, κι όχι οξύ μπαταρίας. Και δεν θα είναι φτηνό: ένα ή δύο δολάρια ανά τετραγωνικό εκατοστό, Ο Τέρνερ υπολογίζει ότι ήταν περίπου 10-πλάσιο κόστους για την παραγωγή του υδρογόνου σε λογική τιμή.

Παρόμοια προβλήματα έχουν ταλαιπωρήσει όλα τα συστήματα τεχνητής φωτοσύνθεσης από τότε. "Το σύστημα πρέπει να είναι αποτελεσματικό, πρέπει να είναι φθηνό, και θα πρέπει να είναι και ισχυρό”, λέει ο Gamelin. Να πετύχουμε και τα τρία ταυτόχρονα είναι το πρόβλημα, λέει ο Lewis. «Αν διαλέξετε δύο οποιαδήποτε κριτήρια μόνο τότε μπορώ να σας το φτιάξω."

Το έξυπνο χρήμα έχει όμως ως στόχο να βάλει και τα 3 κριτήρια μαζί. Γι αυτό και δεκάδες εταιρείες σε όλο τον κόσμο αγωνίζονται να το πετύχουν με πολλά κεφάλαια.

Πηγή: New Scientist

Τι γνωρίζουμε για τη δημιουργία του Κόσμου

2012-07-05T10:22:00.001+03:00

Εισαγωγή

Πώς δημιουργήθηκε ο Κόσμος; Πάντα οι άνθρωποι ζητούσαν να το μάθουν και οι απαντήσεις προέρχονταν από όλες τις πλευρές: από τη θρησκεία, την παράδοση, τη φιλοσοφία, το μυστικισμό και την επιστήμη.

Παρόλο που αυτό δεν φαίνεται σαν πρόβλημα που επιδέχεται επιστημονική μέτρηση, έχει οδηγήσει τους επιστήμονες να δημιουργήσουν λύσεις με συναρπαστικές ιδέες και παρατηρήσεις: το Big Bang, την έννοια του πληθωρισμού, το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου αποτελείται από σκοτεινή ύλη και σκοτεινή ενέργεια που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε, και πολλές άλλες ιδέες.

Φυσικά οι επιστήμονες δεν μπορούν να ισχυρίζονται ότι γνωρίζουν την οριστική αλήθεια. Αλλά μπορούμε να προσεγγίσουμε το θέμα από επιστημονική άποψη και να δούμε τι μπορούμε να ανακαλύψουμε. Πώς γίνεται αυτό; Κατ ‘αρχάς, να κοιτάξουμε τα δεδομένα. Χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία, έχουμε πολύ περισσότερες πληροφορίες από ό,τι είχαν οι άνθρωποι τα προηγούμενα χρόνια, στην ίδια ερώτηση. Τότε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε επιστημονικές μεθόδους και τεχνικές για την ανάλυση των δεδομένων, να τα οργανώσουμε με ένα συνεκτικό τρόπο και να προσπαθήσουμε να εξάγουμε μια απάντηση. Αυτή η διαδικασία και τα κύρια πορίσματά της περιγράφονται παρακάτω.

Η ιδέα της δημιουργίας προσλαμβάνει μια ιδιαίτερη και συγκεκριμένη έννοια στο επιστημονικό πλαίσιο, και δεν πρέπει να συγχέεται με την έννοια της "δημιουργίας εκ του μηδενός» που συναντάμε στη μεταφυσική ή σε μονοθεϊστικές θεολογίες. Στη στενή και πιο συχνή χρησιμοποιούμενη έννοια της, σημαίνει τις προδιαγραφές που πρέπει να υπήρχαν στο σύμπαν στον αρχικό χρόνο, μαζί με τους νόμους της φυσικής οι οποίοι έχουν εξελιχθεί από αυτή την αρχική κατάσταση μέχρι σήμερα.

Η αρχική κατάσταση μπορεί να είναι ή μπορεί να μην είναι κατά προσέγγιση κλασική ή κβαντική και οι νόμοι της εξέλιξης μπορεί να περιλαμβάνουν εξισώσεις της κβαντομηχανικής ή της κλασικής φυσικής.

Μερικές φορές ο προσδιορισμός της αρχικής κατάστασης είναι μόνο στατιστικός, που επιλέγεται από κάποιο σύνολο καταστάσεων με μία καθορισμένη πιθανότητα. Στην περίπτωση αυτή, η ιδέα μιας αρχικής κατάστασης αντικαθίσταται από ένα σύνολο πιθανών αρχικών καταστάσεων και η κατανομή πιθανοτήτων σε αυτόν. Ακόμα και όταν ο Stephen Hawking περιγράφει τη δημιουργία του Σύμπαντος από το "τίποτα" η διαδικασία περιλαμβάνει τον προσδιορισμό ορισμένων αρχικών συνθηκών για την κβαντική κυματοσυνάρτηση.

Έτσι, προκειμένου να συζητήσουμε για τη δημιουργία, χρειαζόμαστε να εξετάσουμε ποιές μπορεί να ήταν οι αρχικές συνθήκες. Έτσι, η επιστημονική έννοια της «Δημιουργίας» είναι στην πραγματικότητα μια μαθηματική περιγραφή με εξισώσεις και αρχικές συνθήκες μιας «φυσικής αρχής» ή μια «εμφάνιση από κάτι».

Το σύμπαν σήμερα

Επειδή θέλουμε να γνωρίζουμε αν το σύμπαν είχε μια αρχή και αν ναι, πώς ξεκίνησε το σύμπαν, θα βοηθούσε να κατασκευάσουμε μια εικόνα του πρώιμου σύμπαντος – πώς θα ήταν στις πρώτες – πρώτες στιγμές του; Το καταφέρνουμε εξετάζοντας το σύμπαν σήμερα. Γνωρίζουμε πολλά για τους νόμους της φύσης σήμερα, και έχουμε πολλές ενδείξεις ότι δεν έχουν αλλάξει στη διάρκεια της ζωής του σύμπαντος. Έτσι, μπορούμε να τους χρησιμοποιήσουμε για να κατασκευάσουμε μια εικόνα του πρώιμου σύμπαντος.

Μπορούμε να δούμε το σύμπαν σήμερα – το περιεχόμενο, το μέγεθος καθώς και την ανάπτυξη του – και να προσπαθήσουμε να κάνουμε μια προέκταση προς τα πίσω. Ένας άλλος συμπληρωματικός τρόπος μάθησης σχετικά με την κατάσταση του σύμπαντος στις πρώτες στιγμές βασίζεται στη θεωρία σχετικότητας του Αϊνστάιν. Αυτή η θεωρία μας λέει ότι το φως που έρχεται έπρεπε να ταξιδέψει για μεγάλο χρονικό διάστημα. Έτσι, το φως που παρατηρούμε σήμερα από απομακρυσμένες πηγές εκπέμφθηκε όταν το Σύμπαν ήταν πολύ νεότερο, κι έτσι προσφέρει πληροφορίες για μια στιγμή που πολύ καιρό πριν.

Όταν κοιτάξετε τον κόσμο σήμερα, τι θα βρείτε; Ξεκινάμε με το τι μπορούμε να δούμε. Αποδεικνύεται ότι δεν μπορούμε να δούμε πολλά! Πολύ μικρό μέρος του σύμπαντος είναι η ορατή ύλη, στην πραγματικότητα, περίπου πέντε τοις εκατό μόνο. Αυτή αποτελείται από αστέρια και αέρια (κυρίως υδρογόνου), όλα συνδέονται μεταξύ τους με τη βαρύτητα μέσα σε γαλαξίες. Οι γαλαξίες επίσης συνδέονται μεταξύ τους, οργανωμένοι σε ομάδες.

Κλίμακες μήκους στο Σύμπαν

Μια χρήσιμη μονάδα είναι η απόσταση παρσέκ, η οποία είναι η τυπική απόσταση μεταξύ των άστρων.
1pc = 3,26 έτη φωτός – περίπου 30 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα.
τυπικό μέγεθος γαλαξία: 10 Kiloparsec, ή 30.000 έτη φωτός.
απόσταση μεταξύ των γαλαξιών: 500 Kpc, ή περίπου 1,5 εκατομμύρια έτη φωτός.
απόσταση από το πλησιέστερο γαλαξιακό σμήνος: 20 Mpc (εκατομμύρια παρσέκ)
μέγεθος του ορατού σύμπαντος: 10 Gpc (1 gigaparsec είναι ένα δισεκατομμύριο παρσέκ), περίπου 30 δισεκατομμύρια έτη φωτός.
Η πυκνότητα του είναι μόνο 1,4×10^-29gr/cm3

Τα αστέρια είναι σφαιρικά σώματα που αποτελούνται κυρίως από υδρογόνο. Ένα αστέρι εκπέμπει φως, επειδή έχει ένα φυσικό πυρηνικό αντιδραστήρα μέσα του, που καίει με σταθερή “καύση” το υδρογόνο. Υπάρχουν περίπου εκατό δισεκατομμύρια αστέρια σε έναν γαλαξία, και εκατοντάδες δισεκατομμύρια γαλαξίες στο ορατό σύμπαν – που έχουν συνολικά 10.000.000.000.000.000.000.000 άστρα. Οι γαλαξίες περιστρέφονται με μια εκπληκτική ταχύτητα, μία πλήρη περιστροφή κάθε εκατό εκατομμύρια χρόνια.

Στην πραγματικότητα υπάρχουν πολύ περισσότερα αστέρια από τους κόκκους της άμμου στις ακτές μας!

Το μέσο μέγεθος ενός κόκκου άμμου είναι 1 mm. έτσι υπάρχουν ένα δισεκατομμύριο κόκκοι άμμου ανά τετραγωνικό μέτρο.
Σε ένα χιλιόμετρο θαλάσσιας ακτής υπάρχουν περίπου δέκα χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα – δηλαδή περίπου 10¹³κόκκους άμμου.
Η χώρα μας έχει εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα αιγιαλού – 10¹⁷κόκκους της άμμου! Το νούμερο αυτό είναι επτά τάξεις μεγέθους (ένα εκατομμύριο φορές) μικρότερο από το ποσό των αστεριών στον ουρανό.

Τι άλλο περιέχει το Σύμπαν;

Αν η ορατή ύλη είναι περίπου το 5% του σύμπαντος μόνο, τι άλλο υπάρχει; Περίπου το ένα τέταρτο του είναι αόρατη ύλη, και γι ‘αυτό ονομάζεται «σκοτεινή ύλη», μέσα και γύρω από τους γαλαξίες και τα σμήνη. Υπάρχει περίπου έξι φορές περισσότερη σκοτεινή ύλη από την ορατή ύλη! Αλλά πώς ξέρουμε ότι είναι εκεί έξω; Η σκοτεινή ύλη ασκεί βαρυτική δύναμη πάνω στην ορατή ύλη. Μπορούμε να το δούμε αυτό με δύο τρόπους.

Πρώτον, μετράμε την ταχύτητα περιστροφής των άστρων και από αυτήν γίνεται εκτίμηση της κεντρομόλου δύναμης και από αυτή η ποσότητα της ύλης που ασκεί αυτή η δύναμη.

Δεύτερον, «παρατηρούμε» σμήνη γαλαξιών. Ένα παράδειγμα ενός διάσημου σμήνους γαλαξιών είναι το σμήνος του Περσέα. Πώς μπορούμε να σχεδιάσουμε την σκοτεινή ύλη σε ένα σμήνος γαλαξιών; Χαράζοντας τις κατάλληλες ταχύτητες των μεμονωμένων γαλαξιών και άστρων, κοιτάζοντας τον χάρτη της θερμοκρασίας, αναλύοντας τον βαρυτικό εστιασμό και από την ανακατασκευή των συγκρούσεων. Καταλήγουμε έτσι στο συμπέρασμα ότι σε σμήνη γαλαξιών, επίσης, υπάρχει περίπου πέντε φορές περισσότερη σκοτεινή ύλη από την ορατή ύλη.

Μέχρι στιγμής μετρήσαμε περίπου 5% ορατή ύλη και στη συνέχεια άλλο ένα 25% σκοτεινή ύλη – και το υπόλοιπο είναι πράγματι κάτι άγνωστο. Αυτό το υπόλοιπο συστατικό του σύμπαντος το λέμε "σκοτεινή ενέργεια", και κατανέμεται ομοιόμορφα σε ολόκληρο το σύμπαν. Πως το ξέρουμε; Αυτή είναι μια μακρά και συναρπαστική ιστορία, και δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.

Πώς συμπεριφέρεται το σύμπαν;

Μέχρι ώρα έχουμε περιγράψει τι περιέχει το σύμπαν. Η επόμενη ερώτηση είναι: Τι κάνει;

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ακούσει ότι διαστέλλεται. Οι άνθρωποι ρωτούν συχνά: Σε τι επεκτείνεται; Μια δημοφιλής εξήγηση είναι ότι το σύμπαν είναι ένα είδος μπαλονιού.

Σχεδιάζουμε αστέρια στην επιφάνεια του μπαλονιού, και καθώς το φυσάμε βλέπουμε τα άστρα σε μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ τους. Αλλά το μπαλόνι επεκτείνεται στον περιβάλλοντα αέρα. Το σύμπαν, ωστόσο, δεν έχει περιβάλλοντα αέρα. Τα πάντα είναι εκεί μέσα. Έτσι, σε ό,τι αφορά την διαστολή, η σωστή απάντηση είναι ότι επεκτείνεται στο τίποτα. Δεν υπάρχει κανείς έξω από το σύμπαν να βλέπει ότι γίνεται ολοένα και πιο μεγάλο. Αντίθετα, η επέκταση μπορεί να θεωρηθεί ως μία επαναβαθμονόμηση (recalibration) της απόστασης. Αυτή ήταν η μεγάλη ανακάλυψη του Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1907 που οδήγησε στην γενική θεωρία της σχετικότητας, η οποία ολοκληρώθηκε 10 χρόνια αργότερα.

Φανταστείτε ένα πλέγμα. Πείτε ότι οι γραμμές του πλέγματος απέχουν ένα εκατοστό.. Τώρα σχεδιάστε δύο αστέρια το καθένα σε μια γραμμή του πλέγματος και ανάμεσα τους μία γραμμή πλέγματος. Έτσι, τα αστέρια απέχουν δύο εκατοστά. Τώρα κάποιος με ένα μαγικό ραβδί αλλάζουν σιγά-σιγά τις γραμμές του πλέγματος ώστε τώρα να απέχουν ένα μέτρο μεταξύ τους. Τα αστέρια βρίσκονται ακόμη στις ίδιες γραμμές του πλέγματος. Αυτά δεν έχουν μετακινηθεί με σχέση με το δίκτυο, και δεν έχουν μετακινηθεί προς τα έξω στο εξωτερικό διάστημα. Αλλά είναι πλέον εκατό φορές πιο μακριά, μόνο και μόνο επειδή το μέτρο της απόστασης μεταξύ τους έχει αυξηθεί.

Πώς ξέρουμε ότι το σύμπαν διαστέλλεται;

Οι γαλαξίες εκπέμπουν φως σε διάφορα χρώματα. Όσο πιο κόκκινο είναι το φως, τόσο μεγαλύτερο είναι το μήκος κύματος του και τόσο χαμηλότερη συχνότητα έχει. Από την άλλη πλευρά το μπλε φως έχει μικρότερο μήκος κύματος και υψηλότερη συχνότητα. Θεωρούμε ότι οι γραμμές εκπομπής των αερίων από μακρινούς γαλαξίες μετατοπίζονται προς το ερυθρό άκρο της συχνότητας.

Ο Νόμος του Hubble, που ανακαλύφθηκε από τον Edwin Hubble το 1929, μας λέει ότι όσο πιο μακριά από μας έρχεται το φως ενός γαλαξία ή ενός σμήνους γαλαξιών τόσο μεγαλύτερη είναι μετατόπιση του μήκους κύματος προς το ερυθρό άκρο του φάσματος. Ο νόμος σχετίζεται με την “ψευδή ταχύτητα” που απομακρύνεται από μας ένας γαλαξίας: C*Z = H₀*D, όπου c είναι η ταχύτητα του φωτός και z η μετατόπιση προς το ερυθρό, έτσι το γινόμενο c*z δίνει την "ψευδή ταχύτητα". Η ταχύτητα είναι λοιπόν πλαστή, διότι δεν είναι οι γαλαξίες που κινούνται, όπως τα αστέρια στο παραπάνω πλέγμα δεν κινούνται αλλά επεκτείνεται το δίκτυο. Η σταθερά του Hubble H₀ είναι μια σταθερά αναλογικότητας σε μονάδες 1/sec (η συνηθισμένη μονάδα για την σταθερά Hubble είναι 1 (km/s)/Mpc, έτσι μας δίνει την ταχύτητα του γαλαξία σε km/s αν η απόσταση του είναι megaparsec ή 3.09×10¹⁹ km), και d είναι η απόσταση από μας έως το αντικείμενο. Ο τύπος αυτός σημαίνει ότι η μετατόπιση προς το ερυθρό z είναι ανάλογη με την απόσταση: από όσο πιο μακριά έρχεται το φως που εκπέμπει το αντικείμενο, τόσο πιο κόκκινο εμφανίζεται το τελευταίο. Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να πούμε, ότι αν οι γαλαξίες φαίνονται πιο ερυθροί τότε στην πραγματικότητα βρίσκονται πιο μακριά

Η ανακάλυψη του διαστελλόμενου σύμπαντος

Ο Ρώσος Alexander Friedmann ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε ότι οι κοσμολογικές λύσεις στις εξισώσεις του Αϊνστάιν εξαρτώνται από τον χρόνο και κατανόησε ότι σε κάποιες από αυτές, φαίνεται το σύμπαν να δημιουργήθηκε σε κάποια στιγμή του χρόνου κατά το παρελθόν. Στην πρώτη δημοσίευση του 1922 υπολόγισε στην πραγματικότητα την ηλικία του σύμπαντος και διαπίστωσε ότι είναι περίπου 10 δισεκατομμύρια χρόνια, ένα εκπληκτικά ακριβή αριθμό. Είναι σαφές ότι Friedmann κατανόησε τη σχέση μεταξύ της ηλικίας του σύμπαντος και του ρυθμού επέκτασης του. Αν κάποιος μεταφράσει την ηλικία των 10 δισεκατομμυρίων ετών σε ένα ρυθμό επέκτασης τότε παίρνει έναν αριθμό που είναι πολύ πιο κοντά στη σωστή τιμή που έδωσε ο Lemaître και αργότερα ο Hubble.
Το 1927 ο βέλγος ιερέας και κοσμολόγος Georges Lemaître, ενώ αναζητούσε έναν τρόπο να συνδυάσει το στατικό σύμπαν του Αϊνστάιν με το άδειο διαστελλόμενο σύμπαν του Ολλανδού αστρονόμου Willem deSitter, ανακάλυψε ανεξάρτητα τις λύσεις του Φρήντμαν, και για ένα συγκεκριμένο μοντέλο ήταν σε θέση να χρησιμοποιεί τις ερυθρές μετατοπίσεις και τις γνωστές αποστάσεις των νεφελωμάτων για να πάρει στη συνέχεια τη σχέση που θα γινόταν αργότερα γνωστός ως «νόμος του Hubble». Ο Λεμέτρ μαζί με τον George Gamow έδωσε έμφαση στην έννοια της «φυσικής αρχής» του σύμπαντος.
Μερικές φορές υποστηρίζεται ότι η ανακάλυψη του διαστελλόμενου σύμπαντος από τους Φρήντμαν και Λεμέτρ δεν έγινε τόσο γνωστή, για «κοινωνιολογικούς λόγους», γιατί δεν ήταν τόσο γνωστοί όσο πιο διάσημοι επιστήμονες, σαν τον Arthur Eddington, τον Αϊνστάιν ή τον deSitter, ή επειδή τα πρωτότυπα έργα τους είναι γραμμένα σε λιγότερο γνωστές γλώσσες. Χωρίς να υπεισέλθουμε σε λεπτομέρειες σχετικά με αυτό το θέμα, αυτό το επιχείρημα είναι ανεπαρκές, επειδή το επιστημονικό έργο και των δύο ήταν γνωστό στους κορυφαίους κοσμολόγους. Η απλούστερη και καλύτερη εξήγηση είναι ότι οι συνεισφορές των Φρήντμαν και Λεμέτρ στην κοσμολογία δεν ήταν οι κύριες συνεισφορές στο να προωθηθεί η ανάπτυξη της ιδέας της διαστολής του σύμπαντος.

Ξεκινήσαμε να παρατηρούμε το σημερινό σύμπαν ως βάση για να ψάξουμε για την αρχή του. Τι γνωρίζουμε; Είδαμε τι το σύμπαν περιέχει: 5% της ορατής ύλης, άλλο 1/4 σκοτεινή ύλη και το υπόλοιπο είναι κάτι που δεν γνωρίζουμε, αλλά που ονομάζουμε σκοτεινή ενέργεια. Γνωρίζουμε επίσης ότι επεκτείνεται. Και γνωρίζουμε αρκετά για την ορατή ύλη. Με βάση όσα γνωρίζουμε για το σύμπαν, οι επιστήμονες έχουν περισσότερες από μία προτάσεις για το πώς ξεκίνησε.

Το καυτό Big Bang

Το μοντέλο του καυτού Big Bang για το σύμπαν προτείνει ότι σε παλαιότερες εποχές το σύμπαν ήταν καυτό και πυκνό. Καθώς κοιτάμε πίσω στο χρόνο βλέπουμε δύο σημαντικές αλλαγές:

Πρώτον, η διαστολή αραιώνει τα πράγματα. Καθώς το σύμπαν διαστέλλεται, επειδή δεν δημιουργείται νέα ύλη, η πυκνότητα της ύλης γίνεται μικρότερη. Έτσι, η πυκνότητα της ύλης στον πρώτο καιρό ήταν μεγαλύτερη.

Δεύτερον: Καθώς επεκτείνεται το σύμπαν ψύχεται. Η θερμοκρασία είναι ένα μέτρο της μέσης ταχύτητας των σωματιδίων. Τώρα φανταστείτε δύο σωματίδια (θα μπορούσαν να είναι δύο μόρια αερίου ή ακόμα και ολόκληροι γαλαξίες) που δεν είναι πλέον σε κατάσταση ηρεμίας, αλλά κινούνται με μια ορισμένη ταχύτητα. Επειδή το δίκτυο (που αναφέραμε πιο πάνω για να εξηγήσουμε την διαστολή) διαστέλλεται, καλύπτουν λιγότερα σημεία του δικτύου την ίδια στιγμή απ’ ό,τι αν δεν υπήρχε διαστολή. Αυτό σημαίνει ότι η ταχύτητά τους μειώνεται και κατά συνέπεια και η θερμοκρασία τους. Έτσι, το σύμπαν ήταν κάποτε θερμότερο.

Ποιά απόδειξη υπάρχει για το μοντέλο του καυτού Big Bang; Υπάρχουν τρία σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία. Το πρώτο, που μόλις συζητήσαμε, είναι η διαστολή του σύμπαντος. Μια άλλη σημαντική ένδειξη είναι η ύπαρξη μιας ομοιόμορφης εξασθενημένης ακτινοβολίας όπου έχουμε δει. Είναι η Κοσμική Ακτινοβολία Υποβάθρου και έχει δώσει δύο βραβεία Νόμπελ: Το 1978 στους αστρονόμους Arno Penzias και Robert Wilson, οι οποίοι την ανακάλυψαν, και το 2006 στους John Mather και George Smoot, οι οποίοι ανέλυσαν τις παρατηρήσεις της ακτινοβολίας και διαπίστωσαν ότι επιβεβαιώνει πολλές πτυχές της θεωρίας του Big Bang. Η τρίτη απόδειξη αφορά τη δημιουργία των στοιχείων: την πυρηνοσύνθεση.

Κοσμική ακτινοβολία υποβάθρου

Όπου και να κοιτάξουν οι αστρονόμοι ανιχνεύουν ένα ενιαίο υπόβαθρο της ακτινοβολίας. Αυτή η ακτινοβολία υποβάθρου είναι ένα κατάλοιπο της εποχής εκείνης που το σύμπαν ήταν πολύ θερμότερο. Οι Mather και Smoot που ανέλυσαν τα δεδομένα από τον δορυφόρο COBE έδειξαν ότι η ακτινοβολία έχει ένα φάσμα σαν του μέλανος σώματος, κι έτσι το φάσμα εξαρτάται μόνο από τη θερμοκρασία, και η οποία σήμερα είναι μόλις 2,7 βαθμούς πάνω από το απόλυτο μηδέν. Αυτό ταιριάζει με την εικόνα του πρώιμου σύμπαντος ως ένα λαμπερό σώμα που έχει ψυχθεί. Επιπλέον, βρήκαν μικρές σχετικά αποκλίσεις της θερμοκρασίας από τόπο σε τόπο, περίπου 1/100. 000 από τη μέση θερμοκρασία. Αυτές οι αποκλίσεις δίνουν ενδείξεις για το πώς άρχισαν να σχηματίζονται οι γαλαξίες και τα σμήνη των γαλαξιών από ένα σχεδόν ομοιόμορφο σύμπαν.

Το μοντέλο του Big Bang υποστηρίζει ότι το σύμπαν ήταν θερμότερο και στο παρελθόν, έτσι η ίδια η ακτινοβολία έπρεπε να είναι θερμότερη κατά το παρελθόν. Πρόσφατα, έχει γίνει δυνατό να επιβεβαιωθεί ότι όντως η ακτινοβολία ήταν θερμότερη κατά το παρελθόν! Σε παλαιότερες εποχές, η ακτινοβολία ήταν αρκετά θερμή ώστε να διεγείρει τα άτομα του άνθρακα, με τρόπους που η ψυχρότερη ακτινοβολία δεν μπορεί. Τα διεγερμένα άτομα φωτίζονται από το φως μιας ισχυρής απομακρυσμένης πηγής, το οποίο απορροφούν σε μια χαρακτηριστική συχνότητα, δίνοντας έτσι την ευκαιρία να υπάρχουν συγκεκριμένες γραμμές απορρόφησης στο παρατηρούμενο φως. Μόλις φτιάχτηκαν αρκετά ισχυρά τηλεσκόπια, εντοπίστηκαν οι γραμμές αυτές, παρέχοντας μια περιζήτητη απόδειξη.

Δημιουργία των στοιχείων (πυρηνοσύνθεση)

Όταν η θερμοκρασία του σύμπαντος ήταν 10 δισεκατομμύρια βαθμούς περιείχε μια καυτή σούπα από νετρόνια, πρωτόνια, ηλεκτρόνια, ποζιτρόνια, φωτόνια και νετρίνα. Μετά από τρία περίπου λεπτά ψύχθηκε τόσο που άρχισε να σχηματίζεται το υδρογόνο, μετά το «βαρύ ύδωρ» (δευτέριο), το ήλιο καθώς και μια πολύ μικρή ποσότητα λιθίου.

Αυτή η διαδικασία ονομάζεται “πυρηνοσύνθεση στο Big Bang". Αυτή συζητήθηκε για πρώτη φορά σε μια δημοσίευση από τους Ralph Alpher, Hans Bethe και George Gamow το 1948, ενώ αργότερα βελτιώθηκε και τελειοποιήθηκε. Με τις απλές εκτιμήσεις τους υπολόγισαν τη σχετική αναλογία του ηλίου προς το υδρογόνο. Επειδή το υδρογόνο έχει ένα πρωτόνιο και το ήλιο έχει δύο πρωτόνια και δύο νετρόνια, ο λόγος της πυκνότητας καθορίζεται από την αναλογία του αριθμού των νετρονίων σε πρωτόνια τη στιγμή που το ήλιο μπορούσε να δημιουργηθεί. Βάζοντας τις γνωστές ιδιότητες των πρωτονίων και των νετρονίων παίρνουμε την πρόβλεψη της θεωρίας του Big Bang: 25% ήλιο. Η πρόβλεψη αυτή επαληθεύεται με μεγάλο βαθμό ακρίβειας!

Όλα τα βαρύτερα στοιχεία, τα οποία περιλαμβάνουν μεγαλύτερο αριθμό πρωτονίων και νετρονίων από το ήλιο, δεν θα μπορούσαν να έχουν δημιουργηθεί από την κοσμική σούπα γιατί η πυκνότητα και η θερμοκρασία της μέχρι τότε ήταν πολύ μικρή για να διευκολυνθεί η δημιουργία τους. Έτσι πρέπει να έχουν δημιουργηθεί από πυρηνική σύντηξη από τα ελαφρύτερα στοιχεία στους πυρήνες των άστρων, όπως γίνεται στον ήλιο μας, όπου οι θερμοκρασίες και οι πυκνότητες είναι αρκετά υψηλές. Όλη η ορατή ύλη στο σύμπαν είναι φτιαγμένη από τις ουσίες που φτιάχτηκαν στα άστρα. Ακόμα και εμείς οι ίδιοι είμαστε φτιαγμένοι από αστρόσκονη!

Ανασυγκρότηση του πρώιμου σύμπαντος σε επιταχυντές

Ένας άλλος τρόπος για να πάρουμε μια ιδέα του πρώιμου σύμπαντος είναι να προσπαθήσουμε να καθορίσουμε τους νόμους της φυσικής που ήταν υπεύθυνοι για την εξέλιξη του σύμπαντος σε πρώιμες εποχές, δηλαδή να αναδημιουργήσουμε τις συνθήκες που πιστεύουμε ότι υπήρχαν τότε στους επιταχυντές, και να δούμε τι συμβαίνει.

Οι επιταχυντές είναι τεράστιες μηχανές που μπορούν να συντρίψουν μερικά εκατοντάδες σωματίδια μαζί με τεράστιες ταχύτητες, που θα μας επιτρέψουν να πραγματοποιήσουμε το όνειρό μας, τουλάχιστον εν μέρει.

Πληθωρισμός

Το καυτό μοντέλο του Big Bang υποστηρίζει ότι το σύμπαν ήταν κάποτε καυτό, πυκνό και ομαλό. Από αυτή την υπόθεση με τη χρήση των γνωστών νόμων της φυσικής μπορούμε να ανακατασκευάσει την ανάπτυξη του σύμπαντος που βλέπουμε σήμερα.

Αλλά υπάρχουν μερικά ενδιαφέροντα ερωτήματα. Πρώτον, γιατί ήταν το αρχέγονο Σύμπαν τόσο ομαλό; Στην πραγματικότητα, φαίνεται να είναι πολύ ομαλό, στο βαθμό που ακόμα και σημεία στο χώρο τα οποία είναι πολύ μακριά το ένα από το άλλο και δεν υπάρχει περίπτωση να είχαν έρθει ποτέ σε επαφή μεταξύ τους, ώστε να έχουν αλληλεπιδράσει και να αλληλο-επηρεαστεί έχουν την ίδια θερμοκρασία. Δεύτερον, γιατί είναι τόσο παλιό; Και τρίτον, γιατί είναι καυτό;

Το αποδεκτό πρότυπο για να εξηγήσουμε την αρχική κατάσταση του σύμπαντος στο μοντέλο του καυτού Big Bang είναι ο κοσμικός πληθωρισμός. Η ιδέα αυτή είναι ότι το πολύ πρώιμο σύμπαν έχει υποβληθεί σε μια μάλλον μακρά περίοδο επιταχυνόμενης διαστολής κάνοντας την τελική ακτίνα του σύμπαντος μεγαλύτερη κατά έναν παράγοντα σχετικά με την ακτίνα του ηλεκτρόνιου ~ 10²⁵ από την αρχική ακτίνα.

Η ιδέα του πληθωρισμού εκφράστηκε πιο καθαρά από τον Alan Guth το 1982. Από τις εξισώσεις του Αϊνστάιν γνωρίζουμε ότι για να εισέλθει σε αυτήν την φάση της επιταχυνόμενης διαστολής, το σύμπαν πρέπει να είναι γεμάτο με κάποια σταθερή και υψηλή ενεργειακή πυκνότητα κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής.

Γνωρίζουμε ότι το σύμπαν σήμερα υποβάλλεται σε μια φάση επιταχυνόμενης διαστολής (θυμηθείτε την σκοτεινή ενέργεια) έτσι ώστε αυτές οι δύο εποχές να είναι από ενεργειακή άποψη δυνατές.

Η επιταχυνόμενη διαστολή είχε πολλές επιπτώσεις. Πρώτον, είχε επίπτωση πάνω στην εξομάλυνση. Φανταστείτε μια μικρή διαταραχή ενός επίπεδου σύμπαντος. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να είναι μια ‘κηλίδα’ από ελαφρά πυκνότερη ακτινοβολία. Τώρα, όταν το σύμπαν διαστέλλεται με έναν τρόπο που ο όγκος του αυξάνεται εκθετικά, ώστε η πυκνότητα της ύλης να μειώνεται εκθετικά, στη συνέχεια και οι διαφορές στην πυκνότητα της ύλης επίσης μειώνονται εκθετικά. Έτσι, η ίδια η διαστολή λειτουργεί σαν ένα ηλεκτρικό σίδερο, που ισιώνει (εξομαλύνει) ένα τσαλακωμένο κομμάτι ύφασμα μέχρι να γίνει επίπεδο παντού.

Το δεύτερο αποτέλεσμα της επιταχυνόμενης διαστολής είναι να επιτρέψει σε σημεία, που σήμερα είναι πολύ μακριά στον χώρο, να είχαν αιτιώδεις αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους κατά το παρελθόν (να αλληλοεπιδρούσαν δηλαδή). Για παράδειγμα, πάρτε δύο σημεία στο πλέγμα (που αναφέραμε πριν) και την ‘κηλίδα’ της ελαφρώς πυκνότερης ακτινοβολίας που διαστέλλεται ανάμεσα σε όλη την έκταση μεταξύ των δύο σημείων. Καθώς το σύμπαν διαστέλλεται και αυτά τα σημεία αυξάνουν την απόσταση τους από την κηλίδα, όπως και την μεταξύ τους απόσταση, όμως στο μεταξύ το φως διέρχεται από μια πολύ μεγαλύτερη περιοχή του χώρου από ό,τι πριν. Αν η διαστολή του χώρου επιταχύνθηκε (με ταχύτητα πάνω από αυτήν του φωτός), τα δύο άκρα της κηλίδας θα φαίνεται ότι είναι πολύ μακριά το ένα από το άλλο (πιο μακριά και από την απόσταση που μπορεί να διαδοθεί το φως), ώστε να μπορέσει το φως να διαδοθεί από το ένα άκρο της κηλίδας στο άλλο.

Η επιτάχυνση αυξάνει την ηλικία: ένα σφαιρικό σύμπαν μικρού μεγέθους συνήθως θα έτεινε να καταρρεύσει (προς μια μαύρη τρύπα) σε ένα μικρό χρονικό διάστημα. Αν υπέστη αμέσως μετά το Big Bang μια μακρά περίοδο πληθωρισμού, το μέγεθός του θα είχε αυξηθεί εκθετικά, όπως και ο χρόνος που θα χρειαζόταν για να καταρρεύσει.

Η επιτάχυνση θερμαίνει: Μετά το τέλος της εποχής του πληθωρισμού, η ενέργεια της διαστολής μετατρέπεται σε καυτή ύλη. Έτσι, όλη η ύλη στο σύμπαν δημιουργήθηκε τότε, καθώς και η δομή του.

Η επιτάχυνση κρύβει το παρελθόν: Η ταχύτατη διαστολή δημιουργεί ένα αιτιώδη φράγμα – ένα ορίζοντα ανάμεσα στο μέλλον (σήμερα) και στις παλιές εποχές προτού ξεκινήσει ο πληθωρισμός. Ένας παρατηρητής στο μέλλον βλέπει μόνο μια πολύ ομοιόμορφη πύρινη μπάλα, με την θερμοκρασία της να μειώνεται με το χρόνο.

Οι μικρές διακυμάνσεις της θερμοκρασίας σε αυτή την πύρινη μπάλα προέρχονται από τις κβαντικές διακυμάνσεις κατά τη διάρκεια του πληθωρισμού. Αυτές οι μικροσκοπικές διαταραχές αποτελούν τους σπόρους οι οποίες αργότερα ενισχύθηκαν από τη βαρύτητα και γέννησαν τους γαλαξίες και τα σμήνη των γαλαξιών που παρατηρούμε στο σύμπαν.

Μπορούμε να αποδείξουμε ότι έγινε ο πληθωρισμός; Είναι δύσκολο και ίσως αδύνατο. Ο πληθωρισμός είναι ένα παράδειγμα. Για να είμαστε σε θέση να αποδείξουμε ή να αποκλείσουμε τον πληθωρισμό, χρειαζόμαστε συγκεκριμένες προβλέψεις που μπορεί να ελεγχθούν από πείραμα και θα πρέπει να βεβαιωθούμε ότι αυτές οι προβλέψεις δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας διαφορετικής θεωρία.

Οι γενικές προβλέψεις του πληθωρισμού έχουν ήδη επαληθευθεί από το πείραμα, δηλαδή ότι υπάρχει ένα χωρικά επίπεδο σύμπαν και ένα συγκεκριμένο φάσμα της αρχέγονης κοσμικής ακτινοβολίας. Μήπως όμως θα πούμε ότι ο πληθωρισμός είναι λάθος, εάν διαπιστωθεί στις μελλοντικές παρατηρήσεις ότι η χωρική καμπυλότητα του Σύμπαντος είναι μικρή αλλά όχι μηδενική; Ή αν το φάσμα διαπιστώσει ότι το σύμπαν δεν είναι ακριβώς επίπεδο;

Η απάντηση είναι όχι, γιατί υπάρχουν μοντέλα του πληθωρισμού που κάνουν τέτοιες προβλέψεις.

Ειδικές προβλέψεις που προέρχονται από συγκεκριμένα μοντέλα του πληθωρισμού

Αυτές είναι περίπλοκες και μερικές φορές έχουν επικαλυπτόμενες προβλέψεις, έτσι ώστε ακόμη και αν αποκλειστεί ο πληθωρισμός ως περιγραφή της φύσης οι άλλες θα εξακολουθήσουν να επιβιώνουν.

Μια άλλη επιπλοκή στο ζήτημα αυτό είναι ότι ο πληθωρισμός δεν έχει μια πραγματική ανταγωνιστική θεωρία, που να μπορεί να κάνει προβλέψεις για όλες τις πτυχές της κοσμολογίας που ο πληθωρισμός μπορεί. Όλοι οι ανταγωνιστές αυτού του τύπου που υπήρχαν κάποτε απέτυχαν όταν οι μετρήσεις έγιναν με μεγαλύτερη ακρίβεια. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν αρκετές εναλλακτικές λύσεις για κάθε ειδική πτυχή που προβλέπει ο πληθωρισμός.

Η αρχική ανωμαλία του Big Bang

Οι λύσεις των εξισώσεων της γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν έχουν την ιδιότητα ότι κάθε μοντέλο του σύμπαντος δείχνει πως φαίνεται πίσω στον χρόνο, έτσι το σύμπαν φτάνει σε ένα σημείο όπου οι εξισώσεις δεν ισχύουν πλέον. Αυτή την εποχή την λέμε «αρχική ανωμαλία". Μερικές φορές αναφέρεται κι ως η ανωμαλία του "Big Bang" ή απλά το «Big Bang». Ο όρος "big bang" έχει ως στόχο να δημιουργήσει μια εικόνα μιας Μεγάλης ‘Έκρηξης που ξεκίνησε σε ένα σημείο. Ωστόσο, η εικόνα αυτή είναι παραπλανητική.

Η σωστή αντίληψη της ανωμαλίας (ή μοναδικότητας) του Big Bang θα πρέπει να είναι μια έκρηξη που συνέβη ταυτόχρονα σε κάθε χωρικό σημείο στο σύμπαν.

Όταν εξερράγη, το ίδιο το σύμπαν θα μπορούσε να ήταν πολύ μεγάλο ή ακόμα και άπειρο. Αυτό δεν είναι κατ ‘ανάγκην συρρικνωμένο σε ένα μόνο σημείο. Αντίθετα με ό,τι συνήθως συμβαίνει ο ρυθμός της διαστολή ή της συστολής μπορεί να γίνει τόσο μεγάλος, ώστε οι εξισώσεις του Αϊνστάιν χάνουν την εγκυρότητα τους. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι ο Κόσμος γίνεται τόσο ανισοτροπικός που οι εξισώσεις του Αϊνστάιν δεν μπορούν πλέον να τον περιγράψουν. Με τεχνικούς όρους, οι εξισώσεις που διέπουν την εξέλιξη του δεν ισχύουν, επειδή η καμπυλότητα του σύμπαντος γίνεται άπειρη.

Αν την εποχή της αρχικής ανωμαλίας ακολούθησε η εποχή του κοσμικού πληθωρισμού τότε αυτή η εποχή είναι κρυμμένη από εμάς, όπως οι μελλοντικοί παρατηρητές θα έχουν έναν ορίζοντα που δημιουργήθηκε λόγω της επιταχυνόμενης διαστολής.

Έτσι, αυτή τη φάση θα είναι πολύ δύσκολο να την εξετάσουν ή ακόμα και να αποδείξουν οι επιστήμονες ότι πράγματι υπήρχε. Αυτό βεβαίως δεν έχει σταματήσει τους θεωρητικούς φυσικούς να εικάζουν σχετικά με τις ιδιότητες του. Η έλλειψη των δεδομένων μπορεί ακόμη και να τους έχει ενθαρρύνει να κάνουν ακόμα περισσότερες εικασίες.

Για αυτό το ζήτημα υπάρχουν κάποιες διαφορετικές ιδέες. Η πρώτη οφείλεται στον Stephen Hawking.

Κβαντικό σύμπαν:

Στην κβαντική θεωρία, η πιθανότητα ένα σωματίδιο να καταλήγει σε ένα ορισμένο σημείο υπολογίζεται αθροίζοντας όλες τις πιθανές διαδρομές του. Το σωματίδιο πηγαίνει μέσα από όλες τα πιθανά μονοπάτια ταυτόχρονα. Ο Stephen Hawking υποστήριξε στη δεκαετία του 1980 ότι αυτό ισχύει και για το σύμπαν ως ένα σύνολο: αυτό επίσης πρέπει να έχει εξελιχθεί μέσα από πολλές ταυτόχρονες ιστορίες. Ο Κόσμος που βλέπουμε σήμερα είναι ένα άθροισμα μέσω όλων αυτών των ιστοριών. Έτσι, συμβαίνουν όλες οι ιστορίες, αλλά μερικές από αυτές εξουδετερώνονται και άλλες προστίθενται μαζί, οπότε το σύμπαν που βλέπουμε είναι η υπέρθεση όλων των ιστοριών που δεν έχουν εξουδετερωθεί.

Προ Big Bang

Η τυπική θεωρία του Big Bang λέει ότι στην αρχή οι αποστάσεις ήταν μηδενικές και πριν από αυτό δεν υπήρχε τίποτα. Επίσης, ο ίδιος ο χρόνος δεν έχει καμία σημασία ως έννοια πριν γίνει το Big Bang. Πιο εξελιγμένα μοντέλα τα οποία λαμβάνουν υπόψη τα κβαντικά φαινόμενα και τη χρήση στοιχείων από τη θεωρία χορδών υποστηρίζουν ότι τα γεγονότα πρέπει να έχουν αρχίσει σε μια ορισμένη απόσταση μεταξύ τους.

Τα μοντέλα αυτά οδηγούν στο ενδεχόμενο ενός σύμπαντος πριν από το big bang. Σε τέτοια μοντέλα επίσης υπήρξε μια Μεγάλη Έκρηξη, αλλά δεν ήταν αυτή η αρχή των πάντων, αλλά μόνο η μετάβαση, που μοιάζει με μια ισχυρή έκρηξη.

Στο μακρινό παρελθόν, σύμφωνα με ένα μοντέλο που προτάθηκε από τον Gabriele Veneziano σε 1991, το σύμπαν ήταν σχεδόν άδειο, και δυνάμεις όπως η βαρύτητα ήταν πολύ ασθενείς. Αυτές ενισχύθηκαν σταδιακά και η ύλη άρχισε τότε να συγκεντρώνεται μαζί. Σε μερικά σημεία η συσσώρευση έγινε τόσο πυκνή που σχηματίστηκε μια μαύρη τρύπα. Στο εσωτερικό της η πυκνότητα της ύλης αυξήθηκε στο μέγιστο δυνατόν, και στη συνέχεια προκλήθηκαν κβαντικά φαινόμενα που με ένα ριμπάουντ οδήγησαν σε ένα big bang. Έξω από τη μαύρη τρύπα, όπου η ύλη ήταν τελείως αποκομμένη από την ύλη στο εσωτερικό της, άρχισαν να σχηματίζονται άλλες μαύρες τρύπες – που η καθεμία από αυτές οδήγησε σε ένα ξεχωριστό σύμπαν.

Αν η φάση του big bang δεν ακολουθήθηκε από τον κοσμικό πληθωρισμό τότε μπορεί να παρατηρηθεί ακόμα και σήμερα μια ξεχωριστή υπογραφή της έκρηξης: ένα υπόβαθρο της βαρυτικής ακτινοβολίας παρόμοιο με το υπόβαθρο της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας μικροκυμάτων.

Εκπυρωτικό σύμπαν

Ένα άλλο μοντέλο του σύμπαντος ονομάζεται εκπυρωτικό μοντέλο. Εκπύρωση σημαίνει μια ξαφνική έκρηξη φλόγας. Αυτό το μοντέλο προτείνει ότι το σύμπαν στην αρχή του δεν ήταν καυτό και πυκνό, αλλά ψυχρό και σχεδόν άδειο. Τότε έγινε μια σύγκρουση, μια "ξαφνική έκρηξη φλόγας”, ως αποτέλεσμα της οποίας έγινε καυτό και ξεκίνησε να επεκτείνεται. Αυτή η σύγκρουση ήταν μια σύγκρουση δύο διαφορετικών τριών διαστάσεων κόσμων που κινούνται σε ένα χώρο με μία επιπλέον διάσταση (4-d). Η κινητική ενέργεια κατά την σύγκρουση μετατράπηκε σε ηλεκτρόνια, φωτόνια και άλλα στοιχειώδη σωματίδια, τα οποία περιορίστηκαν σε τρεις διαστάσεις. H θερμοκρασία μετά τη σύγκρουση ήταν πεπερασμένη, οπότε δεν υπήρχε ανωμαλία (singularity) στην πραγματικότητα. Αυτό το μοντέλο βασίζεται στις ιδέες που σήμερα είναι τεκμηριωμένες από τη θεωρία χορδών, αλλά έχει πολλά εννοιολογικά και τεχνικά προβλήματα.

Άλλες εξηγήσεις

Τα παραπάνω είναι ορισμένες επιστημονικές εξηγήσεις για τη δημιουργία του κόσμου. Αλλά υπάρχουν εξηγήσεις κι έξω από την επιστήμη. Μία ενδιαφέρουσα πιθανότητα είναι ότι απλά δεν υπάρχει καμία εξήγηση. Δεν μπορούμε να εξηγήσουμε την δημιουργία γιατί δεν υπάρχει σαφής λόγος για να φτιαχτεί. Αυτός απλά υπάρχει. Δεν είναι και τόσο παράξενο όσο ακούγεται. Είναι απολύτως λογικό να νομίζουμε ότι δεν υπάρχει πάντα μια αιτία για ένα γεγονός! Οι λογικοί άνθρωποι μπορεί να μην σκέφτονται έτσι – αλλά εξακολουθεί κι αυτή να είναι μια πιθανότητα. Ίσως κάτι συμβαίνει μόνο και μόνο επειδή υπάρχει.

Μια άλλη δυνατότητα, που ονομάζεται Ανθρωπική Αρχή, είναι ότι το σύμπαν είναι αυτό που είναι γιατί αυτό είναι το πιο κατάλληλο για να υπάρχει ανθρώπινη ζωή. Όπως επισημάνθηκε από τον Robert Dicke το 1961, η ηλικία του σύμπαντος δεν μπορεί να είναι τυχαία. Αν ήταν μεγαλύτερη ή μικρότερη δεν θα ήμασταν εδώ για να το δούμε. Ο όρος «Ανθρωπική Αρχή» επινοήθηκε το 1973 από τον Brandon Carter, και διατυπώθηκε σε δύο εκδόσεις: Η ασθενής ανθρωπική αρχή λέει ότι τα φυσικά και κοσμολογικά γεγονότα δεν είναι όλα εξίσου πιθανά, αλλά ότι παίρνουν ειδικές τιμές που τις παρατηρούμε, μόνο και μόνο επειδή αυτές οι τιμές οδηγούν σε έναν κόσμο όπου είναι δυνατή η ζωή. Η ισχυρή ανθρωπική αρχή υποστηρίζει ότι ο Κόσμος πρέπει να είναι τέτοιος ώστε να οδηγεί στην ύπαρξη παρατηρητών σε αυτόν.

Μπορεί να μας φαίνεται σαν θρησκευτική ιδέα, αλλά η παραπάνω άποψη είναι επιστημονική: βασίζεται στις τιμές των παρατηρούμενων φυσικών ποσοτήτων, σε συνδυασμό με μια ορισμένη άποψη στην κβαντομηχανική η οποία υποστηρίζει ότι η κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης σε μια διαπιστωμένη τιμή, οφείλεται στην αλληλεπίδραση με έναν παρατηρητή.

Οι επικριτές επισημαίνουν ότι, επειδή δεν είναι μια διαψεύσιμη ιδέα (σύμφωνα με τον Popper), δεν ανήκει στην πραγματική επιστήμη. Μια άλλη κριτική είναι ότι η ανθρωπική "αρχή" δεν είναι στην πραγματικότητα μια επιστημονική αρχή.

Μια επιστημονική αρχή θα μπορούσε να οριστεί ως ένας γενικός νόμος από τον οποίο μπορεί να προκύψουν οι ειδικοί νόμοι της φύσης, με τη μορφή μαθηματικών εξισώσεων σε καθορισμένες περιστάσεις. Ένα διάσημο παράδειγμα στη φυσική είναι η αρχή της αβεβαιότητας του Heisenberg. Στο σημείο αυτό, αν δούμε τη χρήση της λέξης "αρχή" στο πλαίσιο αυτό είναι παραπλανητική, όπως θα εξηγήσουμε παρακάτω. Ίσως ένας πιο κατάλληλος όρος θα ήταν "ανθρωπικές συνθήκες".

Το Σύμπαν υποστηρίζει τη ζωή;

Η ιδέα πάνω στην οποία βασίζεται η ανθρωπική αρχή είναι ότι είναι δυνατόν να περιορίσουμε κάποιες θεωρίες και μοντέλα του σύμπαντος, με την απαίτηση αυτά να προβλέπουν συνθήκες για την ύπαρξη της «ζωής». Δηλαδή, η Ανθρωπική Αρχή λέει ότι το σύμπαν φτιάχτηκε έτσι ώστε να μπορεί να υπάρχει η ζωή. Αυτή η άποψη έχει μερικές βασικές δυσκολίες. Πρώτον, απαιτεί έναν λειτουργικό ορισμό της "ζωής". Κι αυτό επιστημονικά είναι μια πολύ περίπλοκη υπόθεση. Έτσι, μέχρι στιγμής δεν είναι σαφές ποιά από τα συστατικά και τις παραμέτρους της είναι ουσιαστικής σημασίας για τη "ζωή". Στις περισσότερες αναλύσεις στη φυσική η "ζωή" αντικαθίσταται με ένα πολύ απλούστερο όρο, που συμφωνείται να είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να σχηματιστεί η ζωή που γνωρίζουμε, και χωρίς κανένα λόγο για την πιθανή ύπαρξη και άλλων μορφών ζωής.

Η ιδέα των περιοριστικών θεωριών για τα σύμπαντα με την a posteriori απαίτηση το σύμπαν που υποστηρίζουν να οδηγεί στην στήριξη της ζωής, είναι χρήσιμη μόνο σε περιπτώσεις στις οποίες η «ζωή» είναι εξαιρετικά απίθανο να συμβεί, που σημαίνει ότι στο μεγαλύτερο μέρος του διαστήματος δεν μπορεί να σχηματιστεί "ζωή". Η ιδέα ότι η ζωή είναι απίθανη απαιτεί, εκτός από έναν ορισμό της ζωής, κάποια ιδέα για την πιθανότητα να προκύψει κάθε μορφή ζωής, κάτι που βέβαια είναι ένα εξαιρετικά περίπλοκο θέμα.

Ακόμη και στις περιπτώσεις για τις οποίες η «ζωή» αποτελεί μια πιθανότητα, αυτή είναι δυνατή στατιστικά, έτσι ώστε η διαδικασία του σχηματισμού της ζωής να είναι στατιστική υπόθεση. Αυτό σημαίνει ότι για τις ίδιες τιμές των παραμέτρων η ζωή θα σχηματιστεί σε ορισμένες περιπτώσεις, ενώ σε άλλες περιπτώσεις δεν θα σχηματιστεί.

Ακολούθως, φυσικά, υπάρχουν εξηγήσεις που δίδονται από στοχαστές άλλων τομέων της ανθρώπινης σκέψης: από τη θρησκεία, τη φιλοσοφία, το μυστικισμό. Η επιστήμη δεν έχει ρόλο να προτείνει μια οριστική απάντηση, αλλά να διερευνήσει το θέμα με επιστημονικές μεθόδους και εργαλεία. Οι εικασίες και οι ιδέες για τη δημιουργία του Κόσμου μπορεί να ελεγχθούν από πειράματα: με αστρονομικές παρατηρήσεις και αναδημιουργία, για παράδειγμα, σε πειράματα επιταχυντών. Η επιστήμη προσφέρει μια αληθινή δυνατότητα να προσεγγίσουμε μια απάντηση, αλλά δεν έχουμε ακόμη ιδέα αν η απόλυτη απάντηση μπορεί ποτέ να βρεθεί.

των Ram Brustein και Judy Kupferman

Πηγή: Physics4u

Μοιάζει και συμπεριφέρεται σαν το Higgs λέει το CERN για το νέο σωματίδιο

2012-07-05T10:12:00.001+03:00

Στο πλαίσιο του σεμιναρίου φυσικής ICHEP, το CERN επιβεβαίωσε τις φήμες που ήθελαν την ανακοίνωση για την εύρεση ενός νέου σωματιδίου στην περιοχή ενεργειών που αναμένεται να βρίσκεται και το σωματίδιο Higgs – περίπου 125 GeV. Οι επιστήμονες των δύο μεγάλων πειραμάτων που λαμβάνουν χώρα στο CERN, τα CMS και ATLAS παρουσίασαν τα τελευταία ευρήματα στην έρευνα για το Higgs, το πρωί της Τετάρτης 4 Ιουλίου.

Τα αποτελέσματα από τον ανιχνευτή CMS προηγήθηκαν, με την παρουσίαση του φυσικού Joe Incadela να καταλήγει ότι «βρέθηκε ένα νέο μποζόνιο, στην περιοχή των 125.3 +- 0.6 Gev, με μία πιθανότητα 4.9 σίγμα», που μεταφράζεται σε περίπου 99.9999% συνολική πιθανότητα να υπάρχει το συγκεκριμένο σωματίδιο.

Πιο συγκεκριμένα, ανακοίνωσαν πως τα στοιχεία που έχουν ήδη επεξεργαστεί είναι περισσότερα συγκριτικά με την τελευταία ανακοίνωση του Δεκεμβρίου και χρησιμοποιώντας αντιδράσεις που έφταναν τα 8 TeV σε σχέση με τα 7 ΤeV της περσινής χρονιά. Στα 8 ΤeV το Higgs είναι 35% πιθανότερο να εμφανιστεί σε κάποια αντίδραση, παρουσιάζοντας μια μεγαλύτερη γκάμα αντιδράσεων στις οποίες συμμετέχει. Τα αποτελέσματα από το πείραμα ATLAS, είναι επίσης υποστηρικτικά για την ύπαρξη του νέου σωματιδίου, και δίνουν ενέργεια 125.5 GeV με πιθανότητα 5 σίγμα.

Αναλύοντας περισσότερα στοιχεία από τις συγκρούσεις πρωτονίων που μελετούν στο CERN, οι επιστήμονες πιστεύουν πως σύντομα θα μπορέσουν να πουν πως είναι απόλυτα σίγουροι για την ανακάλυψη. Δεδομένου πάντως πως το νέο σωματίδιο συμμετέχει σε αντιδράσεις οι οποίες είναι οι αναμενόμενες για τα μποζόνια, των σωματιδίων εκείνων δηλαδή που φέρουν τις θεμελιώδεις δυνάμεις τις φύσης θα πρέπει να πρόκειται για θέμα χρόνου η ταυτοποίηση του νέου σωματιδίου με το λεγόμενο «σωματίδιο του Θεού».

Όμως δεν υπήρξε επίσημη ανακοίνωση πως το Higgs βρέθηκε. Το νέο σωματίδιο συμμετέχει σε πλήθος αντιδράσεων, δύο μεταξύ των οποίων είναι η διάσπαση σε δύο φωτόνια και η διάσπαση σε δύο σωματίδια Z, τα σωματίδια φορείς της ηλεκτρομαγνητικής και ασθενούς δύναμης αντίστοιχα, γεγονός που υποδεικνύει πως πρόκειται όντως για μποζόνιο, φορέα κάποιου πεδίου. Για να φτάσουν στο απαραίτητο επίπεδο αποδεκτής πιθανότητας και να είναι σίγουροι πως πρόκειται για το Higgs, οι επιστήμονες θα χρειαστούν ίσως αρκετούς μήνες εντατικών προσπαθειών.

Στην ομιλία της Τετάρτης στην Γενεύη παρευρισκόταν και ο ίδιος ο Peter Higgs, όπως επίσης και οι άλλοι 4 διακριθέντες επιστήμονες που συμμετείχαν τη δεκαετία του ‘60 στην ανακάλυψη αυτού που σήμερα ονομάζεται πεδίο Higgs: οι Francois Englert, Tom Kibble, Gerald Guralnik και Carl Hagen. Ο Robert Brout ένας ακόμη φυσικός που συμμετείχε στις παραπάνω θεωρητικές ανακαλύψεις δυστυχώς απεβίωσε το Μάιο του 2011, τιμήθηκε όμως μαζί με τους υπόλοιπους με το διεθνούς κύρους βραβείο της Φυσικής Sakurai το 2010. Χρειάστηκε να περάσει περίπου μισός αιώνας για να δούνε οι παραπάνω επιστήμονες το καρπό της έρευνας τους να αποδεικνύεται πειραματικά, σε έναν θρίαμβο της ανθρώπινης διανόησης. Θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο, πως αν οριστικοποιηθεί τελικά η ανακάλυψη το επόμενο Νόμπελ Φυσικής θα μοιραστεί σε τρεις από τους παραπάνω πρωτοπόρους φυσικούς.

Είναι ενδιαφέρον πως τα στοιχεία αυτά προέκυψαν από συγκρούσεις σωματιδίων που έλαβαν χώρα στον επιταχυντή LHC τις τελευταίες 2 εβδομάδες. H υπολογιστική ισχύς στο CERN υπερδιπλασιάστηκε το τελευταίο εξάμηνο, και πλέον ο χρόνος επεξεργασίας για την κάθε σύγκρουση είναι μόλις 15 δευτερόλεπτα. Για την επίτευξη αυτών των επιδόσεων αναπτύχθηκε ένα ειδικό δίκτυο υπολογιστών, το λεγόμενο grid που θεωρείται πως είναι υποψήφιο για να γίνει η νέα γενιά του διαδικτύου. Μη ξεχνάμε πως το ίδιο το web δημιουργήθηκε στο CERN.

Στο CERN μπορεί οι προσπάθειες να έχουν επικεντρωθεί στην εύρεση του σωματιδίου Higgs, ως το μόνο κρίκο που έλειπε από την αλυσίδα των σωματιδίων που περιέχονται στο Τυπικό Μοντέλο, την επικρατούσα θεωρία που έχουμε για τη Φύση, όμως η δουλειά στο CERN δε σταματάει εκεί. Ταυτόχρονα με το μποζόνιο Higgs, οι ερευνητές ψάχνουν και για στοιχεία ύπαρξης κάποιων ακόμη υποτιθέμενων σωματιδίων που αντιστοιχούν στη θεωρία της υπερσυμμετρίας. Αναμένεται πως στα επίπεδα ενεργειών που έχει φτάσει ο επιταχυντής στο CERN, θα πρέπει να μπορέσει να ανιχνεύσει και κάποια από αυτά τα υπερσωματίδια. Την ίδια ώρα ερευνώνται νέες ιδέες όπως η θεωρία χορδών, και ανακαλύπτονται και σωματίδια στα όρια του Τυπικού Μοντέλου τα οποία δε γνωρίζαμε πως υπήρχαν. Πρόκειται για μια περίοδο πολύ έντονης δραστηριότητας καθώς φτάσαμε στο τεχνολογικό επίπεδο να ελέγχουμε τόσο προωθημένες θεωρίες. Είναι σίγουρο πως με την ανακάλυψη του Higgs ξεκινάει ένας μακρύς δρόμος των ανακαλύψεων, γνωρίζοντας πως βαδίζουμε στο σωστό δρόμο.

Λίγα λόγια παραπάνω για το Higgs

Ένα από τα ελάχιστα κομμάτια του Καθιερωμένου Μοντέλου που έμενε να επιβεβαιωθεί πειραματικά, ήταν ο μηχανισμός με τον οποίο θεωρούσαμε ότι τα σωμάτια αποκτούν μάζα (δηλαδή αδράνεια). Οι περισσότεροι θεωρούσαν ότι η μάζα είναι μια επίκτητος ιδιότητα, που το κάθε σωμάτιο δηλαδή φέρει από τη στιγμή της δημιουργίας του. Δυστυχώς δεν είναι έτσι τα πράγματα.

Όπως το φωτόνιο – ο διαδότης του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου – δεν έχει μάζα, έτσι και το σωμάτιο W ένας από τους διαδότες της ασθενούς αλληλεπίδρασης δεν έπρεπε να είχε μάζα. Κι αυτό γιατί υπάρχει συμμετρία μεταξύ των δύο κβάντων των δύο πεδίων. Έτσι, η ασθενής αλληλεπίδραση θα κινδύνευε να μείνει έξω απ’ το παιχνίδι της συμμετρίας και η θεωρητική εξήγηση της ενοποίησης της ασθενούς δύναμης με τον ηλεκτρομαγνητισμό (ηλεκτρασθενής δύναμη) θα οδηγείτο σε αδιέξοδο. Εδώ λοιπόν μπαίνει στο παιχνίδι ένα μυστηριώδες πεδίο, το πεδίο Higgs.

Το πεδίο αυτό μας επιτρέπει να θεωρούμε τα κβάντα όλων των αλληλεπιδράσεων σαν σωμάτια που αυτά καθαυτά δεν έχουν μάζα, φαίνεται όμως σ’ εμάς ότι έχουν εξαιτίας της αλληλεπίδρασής τους με το πεδίο Higgs, ή καλύτερα με το κβάντο του πεδίου αυτού, το περίφημο μποζόνιο Higgs.

Δηλαδή σύμφωνα με την θεωρία των ερευνητών που εργάστηκαν ανεξάρτητα πάνω στο ίδιο πρόβλημα, η μάζα όλων των στοιχειωδών σωματίων είναι μια επίκτητη (φαινομενική) ιδιότητα που προκύπτει λόγω της αλληλεπίδρασής τους με το πανταχού παρόν πεδίο Higgs. Θα μπορούσαμε έτσι να πούμε πως αν το πεδίο αυτό «έσβηνε» ξαφνικά (όπως υποθέτουμε ότι ίσχυε για κάποια χρονική περίοδο μετά το Big Bang, λόγω των ακραίων θερμοκρασιών), όλα τα σωμάτια θα εμφανίζονταν χωρίς μάζα ή καλύτερα δεν θα είχαν αδράνεια, την ιδιότητα της ύλης να προβάλει αντίσταση στη μεταβολή της κινητικής τους κατάστασης.

Αυτό, εν συνεχεία, σύμφωνα με την Θεωρία της Σχετικότητας, θα σήμαινε ότι κάθε σωμάτιο θα ταξίδευε με την ταχύτητα του φωτός. Γνωρίζουμε, βέβαια, ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει στ’ αλήθεια εκτός από το φωτόνιο.

Στην αρχική τους μορφή, οι εξισώσεις του Καθιερωμένου Μοντέλου λειτουργούσαν μόνο αν η μάζα απουσίαζε από όλα στοιχειώδη σωματίδια. Ο μηχανισμός του Higgs προτάθηκε προκειμένου να συμβιβάσει το Μοντέλο με την μάζα που βλέπουμε στα σωματίδια. Επιπλέον, όμως, συνετέλεσε στο να ενοποιηθούν, δηλαδή να περιγραφούν με κοινό τρόπο, δύο από τις τέσσερις φυσικές δυνάμεις: η ηλεκτρομαγνητική δύναμη (που προέκυψε με τη σειρά της από την ενοποίηση του ηλεκτρισμού και του μαγνητισμού) και η ασθενής πυρηνική δύναμη, η οποία περιγράφει ορισμένες αντιδράσεις, όπως η διάσπαση βήτα, που συμβαίνουν στον ήλιο. Αυτό που προέκυψε είναι η λεγόμενη «ηλεκτρασθενής δύναμη», η οποία επέτρεψε στους θεωρητικούς φυσικούς να προχωρήσουν ένα βήμα προς τον απώτερο, απόλυτο στόχο τους: να περιγράψουν μια θεωρία των πάντων, η οποία εξηγεί όλες τις φυσικές δυνάμεις ως παράγωγα μιας κοινής δύναμης που υπήρχε μόνη της τη στιγμή που γεννήθηκε το Σύμπαν.

Πώς βγήκε η ατυχής ονομασία Σωματίδιο του Θεού

Ενώ ο Peter Higgs δηλώνει άθεος, πολλά ΜΜΕ το προσφωνούν έτσι, γιατί η φράση αυτή προέρχεται από το βιβλίο The God Particle: If the Universe Is the Answer, What Is the Question? («Το Σωματίδιο του Θεού: Αν το Σύμπαν είναι η απάντηση, τότε ποια είναι η ερώτηση;») που εκδόθηκε το 1993. Ο συγγραφέας του, ο νομπελίστας φυσικός Leon Lederman, έχει παραδεχτεί ότι δέχτηκε πιέσεις από τους εκδότες να αλλάξει το όνομα που είχε αρχικά επιλέξει: The Goddamn Particle, («το Καταραμένο Σωματίδιο»).

Γιατί το Higgs δεν λύνει όλα τα προβλήματα της μάζας

Ξέρουμε βεβαίως πως το πεδίο Higgs αλληλεπιδρά με τα στοιχειώδη σωματίδια, κανείς όμως δεν γνωρίζει γιατί ορισμένα σωματίδια αλληλεπιδρούν περισσότερο και έχουν μεγάλη μάζα, ενώ άλλα δεν αλληλεπιδρούν καθόλου και είναι αβαρή (όπως το φωτόνιο). Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει τρόπος να προβλεφθεί θεωρητικά η μάζα ενός οποιοδήποτε σωματιδίου, και αυτό θεωρείται σημαντικό κενό από τους φυσικούς.

Πού μπορούμε να βρούμε το μποζόνιο Higgs;

Το μποζόνιο Higgs δεν βρίσκεται πουθενά σε σταθερή κατάσταση. Το σωματίδιο υπάρχει μόνο στιγμιαία σε συνθήκες ακραίας θερμοκρασίας, ή ενέργειας. Τέτοιες θερμοκρασίες ή ενέργειες υπήρξαν μερικές στιγμές μετά τη Μεγάλη Έκρηξη και παράγονται σήμερα στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) στο CERN. Το σωματίδιο μπορεί επίσης να εμφανίζεται στιγμιαία σε τυχαία συμβάντα υψηλής ενέργειας, για παράδειγμα κατά την πρόσκρουση κοσμικών ακτίνων στη γήινη ατμόσφαιρα, ωστόσο δεν είναι συστατικό της καθημερινής πραγματικότητας.

Υπάρχουν όμως και τα «εικονικά» σωματίδια Higgs, τα οποία όπως όλα τα εικονικά σωματίδια εμφανίζονται κυριολεκτικά από το πουθενά και εξαφανίζονται μια στιγμή αργότερα. Τα στοιχειώδη σωματίδια που έχουν μάζα πιστεύεται ότι αποκτούν αυτή την ιδιότητα όταν αλληλεπιδρούν με το πεδίο μέσω εικονικών σωματιδίων.

Αν δε στον LHC βρούμε και κάποιον υπερσυμμετρικό εταίρο του Higgs (το sHiggs), γιατί υπάρχουν θεωρητικά μοντέλα που προβλέπουν πέντε ή και επτά παραλλαγές του Χιγκς, τότε θα έχουμε βρει αποδείξεις για την υπερσυμμετρία.

Εκλαΐκευση του μηχανισμού Higgs, το πώς δηλαδή τα σωμάτια απέκτησαν μάζα

1. Ο μηχανισμός Higgs

Για να κατανοήσουμε τον μηχανισμό Higgs, ας φανταστούμε μια συγκέντρωση φυσικών οι οποίοι βρίσκονται ομοιόμορφα κατανεμημένοι μέσα σε μια αίθουσα, και συζητούν με τους διπλανούς τους.

…Μια όμορφη και σημαντική φυσικός μπαίνει και διασχίζει την αίθουσα. Όλοι οι φυσικοί απ’ όπου περνάει, έλκονται προς αυτήν και συνωθούνται γύρω της. Καθώς διασχίζει την αίθουσα, έλκει τα πρόσωπα που βρίσκονται κοντά της, ενώ αυτά που προσπέρασε, επιστρέφουν στις κανονικές αποστάσεις μεταξύ τους…

Επειδή πάντα υπάρχει ένας σωρός ανθρώπων γύρω της, αυτή αποκτά μεγαλύτερη μάζα απ’ ότι θα είχε αν ήταν μόνη της. Αυτό υπονοεί ότι έχει τώρα περισσότερη ορμή για την ίδια ταχύτητα κίνησης. Δηλαδή, όταν κινείται είναι δυσκολότερο να σταματήσει, ενώ όταν σταματήσει, είναι δυσκολότερο να ξεκινήσει ξανά, διότι ο σωρός γύρω της πρέπει να κινηθεί και αυτός.

Στις τρεις διαστάσεις και με τις περιπλοκές που φέρνει η σχετικότητα, αυτός περίπου είναι ο μηχανισμός του Higgs. Ένα πεδίο, το πεδίο Higgs, θεωρείται ως υπόβαθρο σε όλο το χώρο. Απ’ οπουδήποτε περνάει ένα σωματίδιο, το τελευταίο παραμορφώνει τοπικά το πεδίο Higgs.

Η παραμόρφωση αυτή που έχει ως αντίστοιχο τη συγκέντρωση των ανθρώπων γύρω από την σπουδαία φυσικό που εισέρχεται στην αίθουσα, γεννάει τη μάζα του σωματιδίου.

Η ιδέα προέρχεται από τη φυσική της στερεάς κατάστασης. Αντί για ένα πεδίο που γεμίζει όλο το χώρο, σ’ ένα στερεό σώμα, υπάρχει το πλέγμα των θετικών ιόντων του κρυστάλλου. Όταν ένα ηλεκτρόνιο κινείται μέσα στο πλέγμα των ιόντων, τα ιόντα έλκονται από αυτό, κάνοντας έτσι τη φαινομενική μάζα του ηλεκτρονίου μα είναι ακόμη και 40 φορές μεγαλύτερη από του ελευθέρου ηλεκτρονίου.

Το πεδίο Higgs στο κενό, αποτελεί ένα τέτοιο είδος υποθετικού πλέγματος, που γεμίζει όλο το Σύμπαν. Χωρίς αυτό δεν θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε γιατί τα σωματίδια Z και W που είναι οι φορείς των ασθενών αλληλεπιδράσεων, έχουν τόσο μεγάλη μάζα, ενώ το φωτόνιο που είναι ο φορέας της ηλεκτρομαγνητικής αλληλεπίδρασης, δεν έχει καθόλου μάζα.

2. Το μποζόνιο Higgs

… Ας θεωρήσουμε τώρα μια φήμη που διασπείρεται μέσα στην αίθουσα με τους φυσικούς. Όσοι βρίσκονται κοντά στην πόρτα, ακούνε πρώτοι τη φήμη και μαζεύονται για να συζητήσουν τις λεπτομέρειες. Μετά στρέφονται και πλησιάζουν τους επόμενους γείτονές τους που θέλουν να μάθουν και αυτοί τι έγινε. …

… Ένα κύμα από συνάθροιση προσώπων διαδίδεται μέσα στην αίθουσα. Μπορεί να απλωθεί σε όλες τις γωνιές, ή μπορεί να σχηματιστεί μια δέσμη από συμπύκνωση προσώπων που θα διαδοθεί προς μία μόνο διεύθυνση μέσα στην αίθουσα, και θα μεταφέρει τη φήμη. Παράγονται δηλαδή πάλι συμπυκνώσεις, αλλά αυτή τη φορά μεταξύ των ιδίων των επιστημόνων, χωρίς να χρειάζεται και άλλο πρόσωπο.

Αφού η πληροφορία μεταφέρεται από συσσωματώματα ανθρώπων, και αφού τα συσσωματώματα ήταν εκείνα που έδωσαν περισσότερη μάζα στο πρόσωπο που μπήκε στην αίθουσα, τα συσσωματώματα αυτά από μόνα τους έχουν μάζα και χωρίς την ύπαρξη του σημαντικού προσώπου.

Τι γίνεται όταν πατάμε Send στο Gmail; (βίντεο)

2012-05-17T14:01:00.000+03:00

Η Google αποτύπωσε με απλό τρόπο σε εικόνα και ήχο τα όσα συμβαίνουν όταν ένας χρήστης του Gmail πατάει το κουμπί Send για να στείλει ένα email. Σε πρώτο επίπεδο, στόχος είναι να καταλάβουν τη διαδικασία οι άνθρωποι που δεν είναι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία.
Παράλληλα, όμως, η πρωτοβουλία αυτή<…>
είναι ένας τρόπος για να διαφημίσει η Google τις περιβαλλοντικές της ευαισθησίες, με αναφορές όπως «τα data center μας καταναλώνουν 50% λιγότερη ενέργεια απ’ ό,τι ένα τυπικό data center». Επίσης, η εταιρεία δε χάνει την ευκαιρία να υπογραμμίσει το γεγονός ότι στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Πηγή: newpost.gr

Ηλεκτρική ενέργεια από βακτηριοφάγους ιούς

2012-05-17T12:17:00.004+03:00

Ακίνδυνοι ιοί μπορούν να μετατραπούν σε υλικά παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με τρόπο περιβαλλοντικά φιλικότερο από τις συμβατικές μπαταρίες, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Μεγέθυνση της επιφάνειας του πιεζοηλεκτρικού υλικού

Μια ηλεκτρογεννήτρια σε μέγεθος γραμματοσήμου δημιουργημένη από αυτούς τους ιούς μπορεί να τροφοδοτήσει με ενέργεια μια μικρή οθόνη υγρών κρυστάλλων και να παράξει το ένα τέταρτο του βολτάζ μιας μπαταρίας ΑΑΑ.

Ο βακτηριοφάγος Μ13 έχει μήκος 880 νανομέτρων και διάμετρο 6,6 νανομέτρων. Είναι επικαλυμμένος με 2.700 ηλεκτρικά φορτισμένες πρωτεΐνες που διευκολύνουν τους επιστήμονες να χρησιμοποιήσουν τους ιούς ως πιεζοηλεκτρικές νανοΐνες.

Ο πιεζοηλεκτρισμός είναι η ιδιότητα κάποιων υλικών (κυρίως κρυσταλλικών υλικών αλλά και μερικών κεραμικών υλικών) να παράγουν ηλεκτρική τάση όταν δέχονται κάποια μηχανική τάση/πίεση ή ταλάντωση.

Η μετατροπή της μηχανικής ενέργειας σε ηλεκτρική μοιάζει ως ένα βαθμό με τον τρόπο που τα φωτοβολταϊκά παράγουν ηλεκτρισμό από το ηλιακό φως.

Οι ερευνητές ενδιαφέρονται στην εφαρμογή του πιεζοηλεκτρισμού σε καθημερινές λειτουργίες. Κάποιος λόγου χάρη θα μπορούσε να παράξει ηλεκτρική ενέργεια περπατώντας, μέσω λεπτών πιεζοηλεκτρικών υμενίων στις σόλες των παπουτσιών.

Το πρόβλημα με τα πιεζοηλεκτρικά υλικά είναι η τοξικότητα των υλικών που απαιτούνται για την κατασκευή τους, αλλά και η πολυπλοκότητα κατασκευή τους, γεγονός που περιορίζει τη διάδοσή τους.

Ωστόσο, ερευνητές του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς Μπέρκλεϋ του υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ παρατήρησαν ότι πιεζοηλεκτρικές ιδιότητες έχουν και φυσικά υλικά όπως τα οστά.

Έτσι, κατασκεύασαν μια καινοτόμο πιεζοηλεκτρική ουσία από γενετικά μεταλλαγμένους ιούς. Πρόκειται για τον βακτηριοφάγο ιό Μ13, ο οποίος επιτίθεται μόνο σε βακτήρια και όχι στον άνθρωπο.

Ο Μ13 αναπαράγεται κατά εκατομμύρια φορές εντός ορισμένων ωρών όταν διοχετευτεί μέσα σε βακτήρια, με τη διάταξη του στελεχών του ιού να είναι συμμετρική. Επίσης, είναι εύκολη η γενετική του μετάλλαξη.

Όταν οι επιστήμονες δημιούργησαν ένα ηλεκτρικό πεδίο σε έναν υμένα ιών Μ13, σπειροειδείς πρωτεΐνες που καλύπτουν τον ιό αντέδρασαν, σημάδι ενεργοποίησης του πιεζοηλεκτρικού φαινομένου.

Η πρόσθεση τεσσάρων αρνητικά φορτισμένων αμινοξέων στη μια πλευρά των σπειροειδών πρωτεϊνών αύξησαν την πιεζοηλεκτρική ισχύ μέσω της ενίσχυσης της διαφοράς του θετικού και αρνητικού ηλεκτρικού φορτίου.

Η τοποθέτηση 20 λεπτών φύλλων του ιού σε αλλεπάλληλα στρώματα και η εν συνεχεία τοποθέτηση του φιλμ ανάμεσα σε δύο επιχρυσωμένα ηλεκτρόδια, παρήγαγε ρεύμα έως 6 nA και 400 mV, ενέργεια ικανή να τροφοδοτήσει μια οθόνη υγρών κρυστάλλων.

Πηγή: physics4u

Στο Άγιο Όρος ...κρύβονται μυστικά!!!ΤΟ "ΑΓΝΩΣΤΟ" ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ΤΗΣ Ι.Μ. ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ ...!!!

2012-05-17T12:13:00.004+03:00

Ένα από τα σπανιότερα χειρόγραφα που σώζονται εντός και εκτός Ελλάδας, ο κώδικας «Γεωγραφία Κλαύδιου... Πτολεμαίου» της βιβλιοθήκης της Ιεράς Μονής Βατοπεδίου, θα συντηρηθεί, σύμφωνα με γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ), που ενέκρινε τη σχετική μελέτη.

Ο κώδικας χρονολογείται στα τέλη του 13ου με αρχές του 14ου αιώνα και περιλαμβάνει τις ενότητες

«Η Γεωγραφική Υφήγησις» του Κλαύδιου Πτολεμαίου, η «Χρηστομάθεια εκ των Γεωγραφικών του Στράβωνα» και τα «Γεωγραφικά» του Στράβωνα.

Με εξωτερικές διαστάσεις 37Χ27Χ8,5 εκ. και εσωτερικές 35,5Χ26,5Χ8 εκ., είναι από τους λιγοστούς κώδικες με κοσμικό χαρακτήρα που...
υπάρχουν στην Αθωνική Χερσόνησο, ενώ η ιστορία του θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για την παραγωγή ταινίας μοναστηριακής εποχής, όπως «Το όνομα του Ρόδου».

Η προέλευσή του δεν είναι ακριβής, το περιεχόμενό του όμως στρέφει τις πιθανότητες προς την Κωνσταντινούπολη, που διέθετε αξιόλογη βιβλιοθήκη αλλά και scriptoria, ειδικά δωμάτια για την αντιγραφή χειρογράφων.

Σ’ ένα τέτοιο δωμάτιο πιθανόν συντάχθηκε από τον δημιουργό του, ο οποίος πρόσθεσε και κείμενα από αντιγραφές άλλων χειρογράφων που ακολουθούν τα χαμένα αρχέτυπα.

Πηγή: http://ksipnistere.blogspot.com

"Ο αριθμός π ισούται με 6,28 και όχι με 3,14".

2012-05-17T12:11:00.000+03:00

Μία ανατρεπτική θεωρία για την μαθηματική σταθερά "π", προτείνει ομάδα μαθηματικών και άλλων ειδικών από όλον τον κόσμο.

Σύμφωνα με αυτήν, η επιστημονική κοινότητα πρέπει να παραδεχτεί πως μέχρι σήμερα έκανε λάθος στον υπολογισμό του αριθμού "π" αφού αυτός δεν ισούται, λένε, με 3,14 της περιφέρειας του κύκλου, αλλά με την ακριβώς διπλασια τιμή, δηλαδή με 6,28!

Και οι ανατροπές δεν σταματούν εδώ!

Η ίδια ομάδα επιστημόνων, υποστηρίζει πως...κακώς εκφράζεται η σταθερά με το ελληνικό γράμμα "π"- το οποίο προέρχεται από το αρχικό γράμμα της λέξης "περιφέρεια".

Προτείνουν μάλιστα να αντικατασταθεί ο συμβολισμός αυτός από το -επίσης ελληνικό- γράμμα "Τ".

Εκατοντάδες μαθηματικοί από όλο τον κόσμο έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους για την προώθηση αυτής της ιδέας και μάλιστα σε πολλές χώρες έχουν δημιουργηθεί ήδη "ομάδες Τ".

Οσοι μετέχουν όσοι υποστηρίζουν ότι το "Τ" και όχι το «π» είναι η φυσική σταθερά του κύκλου και ζητούν να επικρατήσει η συγκεκριμένη μαθηματική σταθερά.

Εδώ και χρόνια πάντως πολλοί άνθρωποι επιχειρούν να ανακαλύψουν όσο το δυνατόν περισσότερους δεκαδικούς αριθμούς του "π".

Πηγή: hellasxg.blogspot.com

Η νέα, εξυπνότερη... Google

2012-05-17T12:08:00.001+03:00

Νέες βελτιώσεις επέφερε η Google στη δημοφιλή μηχανή αναζήτησής της, έτσι ώστε να την κάνει ακόμα πιο έξυπνη και «ανθρώπινη». Η νέα λειτουργία με την ονομασία "Knowledge Graph" (Γράφημα Γνώσης) επιτρέπει τους αλγόριθμους της μηχανής αναζήτησης να απαντάνε στα ποικίλα ερωτήματα των χρηστών με τέτοιο τρόπο που δείχνει ότι καταλαβαίνουν καλύτερα τι είναι αυτό, το οποίο ο χρήστης θέλει πράγματι να μάθει.

Το νέο χαρακτηριστικό, σύμφωνα με το BBC και το Γαλλικό Πρακτορείο, θα είναι πρώτα διαθέσιμο στους χρήστες των ΗΠΑ και αργότερα θα τεθεί στη διάθεση του υπόλοιπου κόσμου. Το «Γράφημα Γνώσης» έρχεται μετά από παρεμφερείς προσπάθειες της ανταγωνιστικής μηχανής αναζήτησης Bing της Microsoft να προσφέρει στους χρήστες ένα εμπλουτισμένο περιεχόμενο απαντήσεων, πέρα από τους συνήθεις συνδέσμους (links).

Η νέα λειτουργία της Google αποτελεί ένα ακόμα βήμα, προκειμένου η μηχανή αναζήτησης να γίνει πιο έξυπνη, όπως ανέφερε ο αντιπρόεδρος Αμίτ Σινγκάλ, ώστε οι αλγόριθμοι να μην αναζητούν να ταιριάξουν μόνο λέξεις - κλειδιά, αλλά να κατανοούν καλύτερα το περιεχόμενο της ερώτησης του χρήστη. Για παράδειγμα, η λέξη «Τατζ Μαχάλ» θα μπορούσε να σημαίνει διαφορετικά πράγματα σε διαφορετικούς ανθρώπους: το διάσημο μνημείο της Ινδίας, τον ομώνυμο βραβευμένο μουσικό, ένα ινδικό εστιατόριο με το ίδιο όνομα κ.α.

Πηγή: enikos.gr

Ποιά ήταν πραγματικά η αιτία αφανισμού των δεινόσαυρων;

2012-04-26T13:10:00.002+03:00

Οι δεινόσαυροι είναι ίσως τα πιο επιτυχημένη πλάσματα που έχουν ζήσει ποτέ στη Γη. Κυριάρχησαν στη Μεσοζωϊκή Εποχή επί 100 εκατομμύρια χρόνια, και προφανώς είχαν λύσει το πρόβλημα του πώς να επιβιώνουν πάνω στον αφιλόξενο πλανήτη μας.

Αλλά τι ήταν αυτό που προκάλεσε μια τέτοια επιτυχημένη ομάδα ζώων, περίπου πριν 65 εκατομμύρια χρόνια, στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου, ξαφνικά να αφανιστούν;

Οι δεινόσαυροι ήταν το θύμα της τελευταίας μαζικής εξαφάνισης πριν 65 εκατομμύρια χρόνια

Ο διάλογος για το τι είδους κολοσσιαίο γεγονός αντιμετώπισε το κυρίαρχο είδος πάνω στη Γη για να εξαλειφθεί εντελώς είναι μακρύς. Ξεκινάει από την κυρίαρχη θεωρία της πτώσης ενός αστεροειδή (η πιο εύκολα κατανοητή θεωρία) και περιλαμβάνει κι άλλες θεωρίες, όπως τεράστιες ηφαιστειακές εκρήξεις, ή ακόμη και μια τεράστια έκρηξη σουπερνόβα στον ουρανό, οπότε πάνω στη Γη έφτασαν τεράστιες ποσότητες ακτίνων-γ. Έτσι, οι δεινόσαυροι ίσως να πέθαναν από ασιτία, ή να δηλητηριάστηκαν από τα αέρια των ηφαιστείων, ή να πάγωσαν από μια Παγετωνική Εποχή, ή να κάηκαν λόγω εκτεταμένων πυρκαγιών, ή να πνίγηκαν λόγω ανόδου της στάθμης της θάλασσας, ή να έπαθαν ασφυξία, ή να πέθαναν από τις ακτίνες γάμμα ή να συνέβησαν όλα αυτά μαζί.

Τώρα όμως υπάρχει μια νέα θεωρία, που ισχυρίζεται ότι είναι σε θέση να εξηγήσει τις πέντε μεγάλες εξαφανίσεις των ειδών, κι έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό Nature.

Ο συγγραφέας της ανακοίνωσης, Shanan Peters, καθηγητής Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Wisconsin-Madison, πιστεύει ότι μια ξαφνική αύξηση της στάθμης της θάλασσας μπορεί να εξηγήσει όχι μόνο τις ίδιες τις μεγάλες εξαφανίσεις, αλλά επιπλέον και το λόγο για τον οποίο συγκεκριμένα είδη εξαφανίστηκαν. Και το πιο εκπληκτικό είναι ότι ο Peters εκτιμά ότι η αυξομείωση της στάθμης της θάλασσας, που συνέβη κατά την περίοδο που οι δεινόσαυροι πέθαναν, είναι υπεύθυνη για την εξαφάνιση τους.

Γνωρίζουμε ότι περίπου πριν 100 εκατομμύρια χρόνια πριν, υπήρχαν ρηχές θάλασσες στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης βάθους μόλις 100 μέτρων, ενώ μια λωρίδα ωκεανού διέτρεχε τη μέση της αμερικανικής ηπείρου: όταν αυτές οι θάλασσες εξαφανίστηκαν, το αποτέλεσμα ήταν να κάνουν τις παρακείμενες χερσαίες περιοχές, στις οποίες ζούσαν οι δεινόσαυροι, "ξαφνικά θερμές και ξηρές", λέει ο Peters. Αυτές οι ρηχές θάλασσες ήταν γεμάτες από γιγαντιαίους καρχαρίες και μοσάσαυρους. Όμως καθώς σταδιακά το νερό αποστραγγιζόταν, οι θαλάσσιοι κυνηγοί άρχισαν να εξαφανίζονται.

Είναι φυσικό ότι η άνοδος ή η μείωση της στάθμης της θάλασσας μπορούσε, σύμφωνα με τον Peters, να έχει δραματικό αντίκτυπο στα θαλάσσια ζώα, όμως θα επηρέαζε εξίσου και τη χερσαία χλωρίδα και πανίδα. Για παράδειγμα η Δυτική Ευρώπη και η Βρετανία θερμαίνονται και υγραίνονται από το Ρεύμα του Κόλπου του Μεξικού. Αν όμως ο ωκεανός στέγνωνε, το ρεύμα θα εξέλιπε και η Δυτική Ευρώπη θα γινόταν θερμή και άνυδρη.

"Έτσι λοιπόν τα ζώα στην ξηρά θα βίωναν αμέσως τις συνέπειες της απώλειας της θάλασσας", υποστηρίζει ο Peters.

Ποιά είναι όμως η αιτία για αυτή την εξαφάνιση ενός ωκεανού; Ο Peters πιστεύει ότι η πιο προφανής αιτία είναι η κίνηση των τεκτονικών πλακών της Γης που αναδιάταξε τη θέση των χερσαίων τμημάτων και προσέδωσε σταδιακά στις ηπείρους τη μορφή που έχουν σήμερα. Ίσως όμως να οφείλεται και σε μια κλιματική αλλαγή, που τα τελευταία 500 εκατομμύρια χρόνια προκλήθηκε εξαιτίας διακυμάνσεων στην περιφορά της Γης γύρω από τον Ήλιο. Πρόκειται για ένα φυσιολογικό φαινόμενο που είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αχανών εκτάσεων με πάγους, την τήξη τους και την επαναδημιουργία τους.

Ο Peters κατέληξε σε αυτά τα συμπεράσματα έπειτα από μελέτη πετρωμάτων που εντόπισε σε 540 περιοχές της Αμερικής. Εξέτασε λεπτομερώς τις πληροφορίες που έκρυβαν για την άνοδο και τη μείωση της στάθμης της θάλασσας, αλλά και τον αριθμό και την ποικιλία των ειδών που υπήρχαν σε αυτά τα θαλάσσια ιζήματα. Επίσης, σημαντικές πληροφορίες που κρύβονταν στα ιζηματογενή πετρώματα, όπως η περιεκτικότητά τους σε διάφορα χημικά στοιχεία, η θερμοκρασία τους, η απορροφητικότητα στην ηλιακή ακτινοβολία κλπ. Αυτές του πρόσφεραν βασικές πληροφορίες και για την χερσαία χλωρίδα και πανίδα, που βρέθηκε στον βυθό της θάλασσας, αλλά και για τους θαλάσσιους οργανισμούς που εξαφανίστηκαν όταν ο πυθμένας του ωκεανού έγινε σταδιακά στεγνός.

Αν και η απόδειξη για τον τεράστιο κρατήρα Chicxulub, που χρονολογείται περίπου στο χρόνο της πιο πρόσφατης μαζικής εξαφάνισης και είναι ο μεγαλύτερος που έγινε στη Γη τα τελευταία 540 εκ. χρόνια, είναι δύσκολο να την απορρίψουμε, το γεγονός ότι έχουν παρατηρηθεί στη Γη κι άλλοι κρατήρες παρόμοιου μεγέθους, πού δεν αντιστοιχούν σε μια μαζική εξαφάνιση, δείχνει ότι υπάρχουν απορίες ακόμα για το γεγονός.

Η θεωρία με τις σταδιακές αλλαγές στο επίπεδο της θάλασσας, ενώ δεν είναι σαν την άμεση και, ειλικρινά, τόσο ενδιαφέρουσα θεωρία της σύγκρουσης, προσφέρει μια ρεαλιστική και πειραματική θεωρία για τη φύση των τακτικών εξαφανίσεων που λαμβάνουν χώρα πάνω στη Γη.

Τα κακά νέα για εμάς σήμερα, είναι ότι η μαζική εξαφάνιση μπορεί να προκλήθηκε, και μάλλον έτσι έγινε, από την άνοδο του επίπεδου της θάλασσας, που έχει μια πολύ πιο άμεση επίπτωση στην χερσαία ζωή.

Ξέρουμε ότι σήμερα η στάθμη της θάλασσας συνεχώς ανεβαίνει εξαιτίας της αύξησης της παγκόσμιας θερμοκρασίας. Η πιο άμεση επίδραση από την άνοδο αυτή θα είναι ο θάνατος των κοραλλιογενών υφάλων που παρομοιάζονται, λόγω της βιοποικιλότητάς τους, ως τα τροπικά δάση των ωκεανών. Βεβαίως και πολλοί άνθρωποι θα χάσουν τα σπίτια και τη ζωή τους. Υπολογίζεται ότι για κάθε εκατοστό που ανεβαίνει η στάθμη του νερού, χάνεται περίπου ένα μέτρο γης. Σύμφωνα με ορισμένα προγνωστικά μοντέλα, η θάλασσα θα έχει ανέβει μέχρι το 2100 κατά 50 εκατοστά. Στους περισσότερους τα 50 εκατοστά ίσως να φαντάζει μικρό, είναι όμως σημαντικό αν αναλογιστεί κανείς ότι η πλειονότητα των ανθρώπων ζει σε παράκτιες περιοχές. Χαρακτηριστικό είναι ότι η αύξηση της θάλασσας κατά 50 εκατοστά θα είχε ως αποτέλεσμα στο Μπανγκλαντές να χάσουν τη γη τους 17 εκατομμύρια άνθρωποι.

Γι αυτό και το περιβαλλοντικό μήνυμα που λαβαίνουμε είναι: παρακολουθούμε στενά τους ωκεανούς για να προλάβουμε τι θα συμβεί.

Το 1998 ο Leonard Ginsburg του Γαλλικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας δημοσίευσε μία αληθοφανή αλλά λιγότερο εντυπωσιακή άποψη από την περίπτωση του αστεροειδή ή των ηφαιστείων. Ισχυρίστηκε πως η μείωση της στάθμης των θαλασσών επέφερε μεγάλες κλιματολογικές αλλαγές με αποτέλεσμα να εξαφανίζονται σταδιακά πολλά είδη δεινοσαύρων. "Η θεωρία της μαζικής εξαφάνισης είναι γελοία", ανέφερε ο Ginsburg. Και συνέχισε "Το πρόβλημα με τους Αμερικανούς είναι ότι αρέσκονται σε σενάρια καταστροφών και η δική μου θεωρία περί σταδιακής εξαφάνισης δεν μπορεί να έχει καμιά ελπίδα, γιατί δεν είναι αρκετά εντυπωσιακή."

Κάποιες γεωλογικές έρευνες έδειξαν να δικαιώνουν τους οπαδούς της σταδιακής εξαφάνισης των δεινοσαύρων. Οι ανασκαφές στην Πολιτεία Μοντάνα δείχνουν ότι 75 εκατ. χρόνια πριν υπήρχαν 30 είδη δεινοσαύρων. Πέντε εκατ. χρόνια μετά ο αριθμός των ειδών έφτασε τα 23 και σε μόλις 2 εκατ. χρόνια έφτασε τα 18. Η εξαφάνιση συνεχίστηκε όλη την κρητιδική περίοδο μέχρι που δεν απέμεινε κανένα είδος δεινοσαύρων.

Γιατί όμως η μεταβολή της στάθμης της θάλασσας επηρέασε τους δεινόσαυρους που, στο κάτω-κάτω της γραφής, ζούσαν στην Γη; Κατά τον Ginsburg περισσότερο έδαφος υπό τον ήλιο σημαίνει διαφορετικό κλίμα. Το τροπικό έγινε εύκρατο, με μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας μεταξύ μέρας και νύχτας, μεταξύ χειμώνα και καλοκαιριού.

"Οι δεινόσαυροι, σε αντίθεση με τα θηλαστικά δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν", λέει ο Γάλλος καθηγητής. Χρειαζόταν πολύ περισσότερο χρόνο προσαρμογής που δεν είχαν...".

Οι πέντε μαζικές εξαφανίσεις των ειδών

Η ζωή πάνω στη Γη εμφανίστηκε πριν περίπου 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια, και από τότε συνέβησαν πέντε μαζικοί αφανισμοί των ειδών. Ο πιο τρομερός αφανισμός, που είναι γνωστός ως το Μεγάλο Θανατικό, προκλήθηκε κατά το τέλος της Πέρμιας περιόδου πριν από 250 εκατομμύρια χρόνια. Τότε, εκτιμάται πως εξαφανίστηκε το 95% όλων των ειδών. Ορισμένοι ειδικοί υποστηρίζουν πως σήμερα βρισκόμαστε στο κατώφλι του έκτου κατά σειρά μαζικού αφανισμού όπου θα εξαφανιστούν περίπου 100.000 είδη.

5η μαζική εξαφάνιση
Περίοδος Όριο Κρητιδικής με Τριτογενής. 66 εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα (Καινοζωϊκός Αιώνας)
Πυρηνικός Χειμώνας. Ισχυρές ηφαιστειακές εκρήξεις στην περιοχή της σημερινής Ινδίας απελευθερώνουν μεγάλες ποσότητες τέφρας και αερίων. Επιπλέον, ένας μετεωρίτης με διάμετρο 10 χλμ. προσκρούει στη Γη και προκαλεί παγκόσμιο «πυρηνικό χειμώνα» Το 75% όλων των ειδών αφανίζεται.

4η μαζική εξαφάνιση
Περίοδος Όριο Τριαδικής με Ιουρασικής. 200 εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα (Μεσοζωϊκός Αιώνας)
Αινιγματικός αφανισμός. Γνωρίζουμε ελάχιστα για το τι συνέβη στα τέλη του Τριαδικού. Η στάθμη της θάλασσας φαίνεται όμως να έχει παίξει σημαντικό ρόλο. Ίσως να υπήρξε μία έξαρση στην ηφαιστειακή δραστηριότητα, ενώ υπάρχουν ενδείξεις για άνοδο της παγκοσμίας θερμοκρασίας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι περί το 80% όλων των ειδών αφανίζεται.

3η μαζική εξαφάνιση
Περίοδος Όριο Πέρμιας με Τριαδικής. 251 εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα (Μεσοζωϊκός Αιώνας)
Συντέλεια της Γης. Ένα ηφαίστειο στη Σιβηρία εκτοξεύει 2 εκατομμύρια κυβικά χιλιόμετρα λάβας. Σκόνη και τέφρα σκιάζουν τον ήλιο και η στάθμη της θάλασσας υποχωρεί, έτσι ώστε μόνο το 13% της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας να καλύπτεται από νερό. Το 95% των ειδών αφανίζεται.

2η μαζική εξαφάνιση
Περίοδος Λιθανθρακοφόρος. 359 εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα (Παλαιοζωϊκός Αιώνας)
Παρατεταμένο ψυχορράγημα. Η ζωή περνάει ήδη κρίση για μία μεγάλη περίοδο, καθώς ένα βίαιο συμβάν έχει τερματίσει αιφνίδια το Δεβόνιο. Το κλίμα γίνεται ψυχρότερο και τα φτωχά σε οξυγόνο ύδατα έρχονται στην επιφάνεια. Ορισμένοι επιστήμονες θεωρούν ότι το ψύχος οφείλεται σε πρόσκρουση μετεωρίτη. Το 80% των ειδών αφανίζεται.

1η μαζική εξαφάνιση
Περίοδος Σιλούριος. 444 εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα (Παλαιοζωϊκός Αιώνας)
Έλλειψη Οξυγόνου. Το κλίμα αλλάζει από θερμό σε ψυχρό και στην υπερήπειρο Γκοντβάνα σχηματίζονται μεγάλοι παγετώνες. Κατά περιόδους, η στάθμη της θάλασσας πέφτει, ενώ άλλες φορές ύδατα φτωχά σε οξυγόνο ανέρχονται από τα βάθη του ωκεανού. Σχεδόν όλα τα θαλάσσια ζώα επηρεάζονται και το 85% των ειδών αφανίζεται.

Πηγή: Ιndependent,

Ξεκίνησε το πρότζεκτ για εξορύξεις πολύτιμων μετάλλων σε αστεροειδείς

2012-04-26T13:04:00.001+03:00

Μέσα σε 5 με 7 χρόνια, μια ιδιωτική εταιρεία που ονομάζεται Planetary Resources («Πλανητικοί Πόροι»), ευελπιστεί να στείλει μικρά διαστημικά σκάφη, χαρτογραφώντας με κάθε λεπτομέρεια τον εκάστοτε αστεροειδή-θησαυροφυλάκιο και εντοπίζοντας φλέβες χρυσού και άλλων ορυκτών.

Μπορεί να φαίνεται σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας αλλά ίσως γίνει πραγματικότητα μέσα στην επόμενη δεκαετία. Δισεκατομμυριούχοι από το χώρο της τεχνολογίας, των επιστημών, του κινηματογράφου έκαναν τα «αποκαλυπτήρια» της Planetary Resources, της εταιρίας που μέσα στα επόμενα χρόνια θα επιχειρήσει εξορύξεις σε αστεροειδείς, σε αναζήτηση χρυσού, πλατίνας και άλλων πολύτιμων ορυκτών.

«Οι πόροι της Γης ωχριούν μπροστά στον πλούτο του ηλιακού συστήματος», λέει ο Eric Anderson, ένας εκ των ιδρυτών της P.R., ο οποίος έχει στείλει στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό επτά τουρίστες μέσω της άλλης εταιρίας του, Space Adventures. Έτερος ιδρυτής του αμερικανικού start – up είναι ο Ελληνοαμερικανός Πίτερ Διαμαντής, ο οποίος θέσπισε το βραβείο X Prize για ιδιωτικά διαστημικά σκάφη. «Έχουμε ήδη αποκτήσει μεγάλη εμπειρία στο να κάνουμε πραγματικότητα μεγάλης κλίμακας διαστημικά εγχειρήματα», λέει ο Διαμαντής.

Παραδέχονται ότι το νέο τους εγχείρημα, στο οποίο συμμετέχουν τα «αφεντικά» της Google και ο σκηνοθέτης Τζέιμς Κάμερον, είναι φιλόδοξο και πολύ ακριβό, καθώς υπολογίζεται ότι θα στοιχίσει μεταξύ 25 και 30 εκατομμυρίων δολαρίων. Οι εμπνευστές του ωστόσο εκτιμούν ότι δεν είναι ακατόρθωτο, ενώ εάν πετύχει, τα κέρδη τους θα είναι πολλαπλάσια της επένδυσης.

Το πρώτο βήμα για την εταιρία θα γίνει μέσα στους επόμενους 18-24 μήνες με την αξιοποίηση ιδιωτικών τηλεσκοπίων για τον εντοπισμό αστεροειδών πλούσιων σε ορυκτούς πόρους. Μέσα σε 5 με 7 χρόνια, οι δισεκατομμυριούχοι πίσω από την P.R. ευελπιστούν να στείλουν μικρά διαστημικά σκάφη, τα οποία θα επιβεβαιώσουν τις παρατηρήσεις τους, χαρτογραφώντας με κάθε λεπτομέρεια τον εκάστοτε αστεροειδή-θησαυροφυλάκιο και εντοπίζοντας φλέβες χρυσού και άλλων ορυκτών. Το επόμενο – και δυσκολότερο- βήμα θα είναι η χρήση ρομπότ, τα οποία θα πραγματοποιούν τις εξορύξεις και θα επιστρέφουν τα ορυκτά με ασφάλεια στη Γη.

Σχεδόν 9.000 αστεροειδείς διαμέτρου άνω των 45 μέτρων βρίσκονται στη διαστημική «γειτονιά» της Γης. Πιστεύεται ότι κάποιοι περιέχουν ποσότητα πλατίνας αντίστοιχη αυτής που θα μπορούσε να εξορυχθεί σε ένα χρόνο στον πλανήτη μας, κάτι που ενδέχεται να σημαίνει ότι αξίζουν δισεκατομμύρια.

Επιφυλάξεις

Παρά την αισιοδοξία των εκατομμυριούχων, επιστήμονες έσπευσαν να προειδοποιήσουν ότι το «παράτολμο» εγχείρημα επιφυλάσσει τεράστιες δυσκολίες. Γιατί αφενός το κόστος της επιχείρησης παραείναι υψηλό και αφετέρου η εξερεύνηση του διαστήματος είναι ένα άθλημα στο οποίο μόνο πλούσιες χώρες, και όσοι θέλουν να κάνουν επίδειξη της τεχνικής υπεροχής τους, έχουν τα οικονομικά μέσα να επιδοθούν.

Ο Anderson απορρίπτει τέτοιες δηλώσεις. «Πριν αρχίσουμε να στέλνουμε ανθρώπους στο διάστημα ως τουρίστες, ο κόσμος νόμιζε πως πρόκειται για μια τρελή ιδέα. Θα ασχολούμαστε με αυτό για τις επόμενες δεκαετίες, όμως δεν πρόκειται για φιλανθρωπική οργάνωση – θα βγάλουμε χρήματα από την αρχή».

Πηγή: ΑΠΕ

Galaxy S III specs outed in benchmarking app

2012-04-26T12:57:00.004+03:00

Samsung this week officially commenced the countdown to “the next Galaxy”, shortly before disappointing us all with nothing more than a couple of video teasers for its new high-end Android handset. But the company also contacted media outlets last week, offering an invitation to “come and meet the next Galaxy” on 3 May, while a leak just a few days ago appeared to show a working prototype of the new handset, albeit in disguise.

But while there have been any number of rumours and reports hinting about the device in recent weeks and months, there’s still relatively little concrete info about it. Now, SlashGear claims to have some got its hands on data from the AnTuTu benchmarking app, which confirm key specs of the new handset.

Frankly, there are few surprises in the spec list (left pane, above). Android 4.0 Ice Cream Sandwich is running the show, and the 1.4GHz processor won't be raising many eyebrows. While it does contradict some earlier wild reports that claimed 2GB of RAM and a 2GHz quad-core processor would be under the hood, the new Galaxy will make do with a gig of RAM and a dual-core Exynos 4212 CPU, a step up from the Exynos 4210 found in the Galaxy S II.
The 4.7” display is also as expected, as is its HD resolution (1280x720px). There’ll be a 2MP front-facing camera, while around the back, there’s an impressive-sounding 12MP shooter. Of course, megapixels aren’t everything, so we’ll have to wait and see it in action before we get too excited.
On the subject of performance though, the Galaxy S III apparently spanked the other devices that were benchmarked (right pane, above), including Samsung’s own Galaxy Nexus and Galaxy Note, and rival devices such as Motorola's Droid RAZR and the Asus Transformer Prime tablet, with its quad-core Tegra 3 processor.
We’ll find out everything we need to know about the Galaxy S III next week, but between now and then, there’s plenty more opportunity for speculation, discussion and general banter about what looks set to be another strong addition to Samsung’s Android handset line-up. Are you excited about the S III? Are you thinking of buying one, or would you rather hold out for a new iPhone, a Windows Phone 8 device, or even an Android 5.0 handset? Tell us what you think below!

Update: Well, it looks like at least one aspect of SlashGear's report wasn't quite accurate. As The Verge picked up, Samsung has revealed (via Korea NewsWire) that the 1.4GHz processor in its new handset will be a QUAD-core Exynos 4, not an Exynos 4 Dual. Since there isn't a quad-core Exynos 4212 (the quad-core version of the 4212 is the 4412), this appears to cast doubt on the veracity of claims that the benchmarks above are from the Galaxy S III.

Πηγή: NeoWin

Η ηλιακή καταιγίδα δεν ήταν τόσο ισχυρή όσο νομίζαμε

2012-03-22T13:02:00.002+02:00

Η πιο βίαιη ηλιακή καταιγίδα, εδώ και πέντε χρόνια, διαταράσσει ραδιοεπικοινωνίες και GPS, αναγκάζοντας έτσι κάποιες αεροπορικές εταιρίες να τροποποιήσουν τα δρομολόγιά τους για να αποφύγουν τις πολικές περιοχές.
Όπως και οι προηγούμενες αυτή η καταιγίδα είναι πιθανόν, λόγω της μαγνητικής της έντασης να διαταράξει περισσότερο ή λιγότερο το σύστημα διανομής ηλεκτρικού ρεύματος, το σύστημα GPS και τις ραδιο-δορυφορικές επικοινωνίες, καθώς και τις αεροπορικές μεταφορές που εξαρτώνται από αυτές.

Η πρώτη έκρηξη ηλιακού πλάσματος ή στεφανιαία εκτίναξη μάζας που είναι υπεύθυνη για αυτή την καταιγίδα σημειώθηκε την Τρίτη στις 00:00 GMT,και ακολουθήθηκε μια ώρα αργότερα από μια δεύτερη έκρηξη στην ίδια περιοχή του ήλιου, σύμφωνα με τη NASA.
Οι φορτισμένοι με ηλιακά σωματίδια άνεμοι που κινούνται με πολύ υψηλή ταχύτητα–από 100 χλμ έως 2500 χλμ το δευτερόλεπτο–έφθασαν στη γήινη ατμόσφαιρα, σήμερα στις 10:45 GMT, σύμφωνα με το τελευταίο δελτίο της NOAA (Αμερικανική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας) η οποία είναι επιφορτισμένη μεταξύ άλλων και με την «διαστημική μετεωρολογία».
Οι προβλέψεις ότι η καταιγίδα θα μπορούσε να φθάσει το επίπεδο τρία σε μια πεντάβαθμη κλίμακα, επιβεβαιώνονται λόγω της «ισχυρής» έντασης της ηλιακής ακτινοβολίας και της ισχύος των γεωμαγνητικών δυνάμεων λέει η NOAA.
Η NASA ανακοίνωσε την Τετάρτη ότι αυτή η ηλιακή καταιγίδα θα μπορούσε δυνητικά να «φθάσει σε υψηλά επίπεδα σοβαρότητας» και ότι τα αποτελέσματά της θα μπορούσαν να διαρκέσουν μέχρι την Παρασκευή.
Ωστόσο, δεν έκρινε αναγκαίο να ληφθούν ειδικές προφυλάξεις για τους αστροναύτες στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη σε ύψος 350 χιλιομέτρων.
Το μαγνητικό πεδίο αυτών των ηλιακών σωματιδίων είναι πολύ ισχυρό. Η σύγκρουση με το μαγνητικό πεδίο της Γης, το οποίο μας προστατεύει από αυτές τις ηλιακές «επιθέσεις», μπορεί να προκαλέσει μαγνητικές καταιγίδες.
«Η αύξηση του αριθμού των ηλιακών εκλάμψεων – η τελευταία έγινε στις 23 Ιανουαρίου– είναι φυσιολογική από την άποψη των κύκλων της ηλιακής δραστηριότητας περίπου έντεκα χρόνων, η οποία για την περίοδο αυτή αναμένεται να κορυφωθεί το 2013», δήλωσε η NASA.
Μια τέτοια εντατικοποίηση των ηλιακών εκλάμψεων είναι επίσης πιο συχνή όταν ο ήλιος ολοκληρώνει έναν κύκλο δραστηριοτήτων για να ξεκινήσει έναν άλλο πολύ πιο ενεργό, όπως συμβαίνει από τον Ιανουάριο του 2008.
Οι ηλιακές καταιγίδες που παρατηρούνται εδώ και αιώνες έχουν μερικές φορές προκαλέσει πολύ ισχυρές αναταράξεις. Το 1989, ένα μεγάλο μέρος του Κεμπέκ βυθίστηκε στο σκοτάδι μετά από μια προσωρινή διακοπή στο σύστημα διανομής ηλεκτρικού ρεύματος.
Πηγή: ΑΠΕ

Τρισδιάστατο αντίγραφο γαλλικού κλειδιού μέσα σε 90 λεπτά

2012-03-22T12:53:00.001+02:00

Παρακολουθείστε τη λειτουργία ενός 3D εκτυπωτή

Όσο η ανθρωπότητα επεκτείνεται προς το διάστημα, τόσο περισσότερα εργαλεία θα χρειαστούν για τη κατασκευή και τη συντήρηση των διαστημικών σταθμών.

Ωστόσο, αυτό δεν αποτελεί πλέον πρόβλημα, καθώς οι επιστήμονες εκτιμούν ότι οι αστροναύτες δεν θα είναι υποχρεωμένοι να μεταφέρουν εργαλεία από τον πλανήτη μας, καθώς θα είναι σε θέση να τα… εκτυπώνουν.

Δεν πρόκειται για σενάριο επιστημονικής φαντασίας και αυτό το επιβεβαιώνει ένα βίντεο του National Geographic στο YouTube.

Ο θεωρητικός φυσικός, Ντέιβιντ Καπλάν, από το Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, επισκέφθηκε μια εταιρία ονόματι Z Corporation στη Μασαχουσέτη, η οποία ειδικεύεται στους τρισδιάστατους εκτυπωτές και μπορεί να σκανάρει σχεδόν τα πάντα – ακόμη και αντικείμενα με κινούμενα μέρη.

Στο βίντεο, παρουσιάζεται η τρισδιάστατη εκτύπωση ενός γαλλικού κλειδιού, με ακρίβεια 40 μικρομέτρων – ελαφρώς μικρότερη μονάδα από το πλάτος μιας ανθρώπινης τρίχας.

Ο εκτυπωτής δεν χρησιμοποιεί μελάνι, αλλά ένα «ειδικά κατασκευασμένο σύνθετο υλικό», το οποίο αρχικά μοιάζει με σκόνη και στη συνέχεια στερεοποιείται μέσω ενός τύπου ρητίνης.

Μέσα σε 90 λεπτά, ο καθηγητής Καπλάν κρατά στο χέρι του ένα πλήρως λειτουργικό γαλλικό κλειδί, αντίγραφο του κανονικού.

«Στο μέλλον, οι αστροναύτες θα παίρνουν μαζί τους στο διάστημα μονάχα έναν 3D εκτυπωτή και θα είναι σε θέση να κατασκευάσουν τα πάντα», αναφέρει καταληκτικά ο καθηγητής.

240.000 ευτυχισμένοι άνθρωποι...

2012-03-19T10:21:00.003+02:00

Τελικά έχουν δίκιο. Ο κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο μετά από αυτά που είδα χθες και διάβασα σήμερα το πρωί. Χθες εκτός από μέρα εκλογών του ΠΑΣΟΚ, μέρα ντέρμπυ, πρέπει να ήταν και παγκόσμια μέρα της νόσου Αλτζχάιμερ. Πως αλλιώς να εξηγήσω το ότι 240.000 συμπολίτες μας (σύμφωνα πάντα με το ΠΑΣΟΚ), πήγαν να ψηφίσουν για το ποιος θα είναι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Μία διαδικασία ανούσια τη στιγμή που στο δημοκρατικό και σοσιαλιστικό κόμμα φρόντισαν να υπάρχει ένας και μόνο υποψήφιος και όπου οι εκλογές έγιναν χωρίς φακέλους και από ότι διαβάζω σε πολλά εκλογικά τμήματα δεν έδιναν καν λευκά ψηφοδέλτια στου ψηφοφόρους.

240.000 άνθρωποι λοιπόν έσπευσαν να ενισχύσουν το κόμμα τους ηθικά και οικονομικά. Σύμφωνα με αυτό το νούμερο στα ταμεία του κόμματος μπήκαν 480.000€. Θα είχε πολύ ενδιαφέρον να μάθουμε για πόσα από αυτά τα χρήματα κόπηκαν αποδείξεις. Μιας και ο νέος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι μέχρι και σήμερα και υπουργός οικονομικών και προσπαθεί να πατάξει την φοροδιαφυγή που έφερε τη χώρα σε αυτά τα χάλια. Γιατί τελικά κάπως έτσι καταλήγουμε. Δεν έκλεψε κανείς. Μόνο οι πολίτες την εφορία. Θα είχε πολύ ενδιαφέρον λοιπόν να μάθουμε για πόσα από αυτά τα λεφτά έχουν κοπεί αποδείξεις και πόσα από αυτά τα λεφτά θα χρησιμοποιηθούν για να πληρωθούν οι υπάλληλοι του ΠΑΣΟΚ και πόσα θα χρησιμοποιηθούν για την προεκλογική εκστρατεία. Γιατί χοντρούλης είναι και πονηρούλης. Αυτό νομίζω το έχουμε καταλάβει πλέον όλοι μας. Τη βλέπεις τη σπιρτάδα στο βλέμμα του. Τη διακρίνεις κάθε φορά που σου ρίχνει κατακέφαλα αυτά που έλεγε ότι δεν πρέπει να σου ρίξει. Κάθε φορά που σου λέει ότι το κράτος πρέπει να σωθεί (χώρα λέει εκείνος, αλλά εννοεί κράτος) και για αυτό πρέπει να παίρνεις λιγότερα και να δίνεις περισσότερα σε αυτούς.

Αυτό όμως που με συγκλόνισε περισσότερο είναι όταν διαπίστωσα ότι το 80-90% από αυτούς που πήγαν να ψηφίσουν ήταν μεγάλοι άνθρωποι, συνταξιούχοι. Αυτοί δηλαδή που μαζί με τους δημοσίους υπαλλήλους έχουν πληγεί περισσότερο. Αυτοί που έχουν κόψει ακόμα και το καφενείο γιατί το 1€ του καφέ το σκέφτονται, πήγαν χθες να δώσουν 2€ για να ενισχύσουν το κόμμα. Σε κάνει να αναρωτιέσαι αν όλοι αυτοί οι άνθρωποι μπορούν και ζουν αξιοπρεπώς. Αν μπορούν να βάλουν πετρέλαιο, να αγοράσουν τα τρόφιμα που λαχταράνε και όχι αυτά που μπορούν, να αγοράσουν τα φάρμακα που χρειάζονται κ.ο.κ. Η λίστα να κάτσει να την φτιάξει κανείς, μπορεί να είναι μακροσκελέστατη.

Αναρωτιέμαι ακόμα αν όλοι αυτοί μπορούν να κοιτάξουν τα παιδιά τους στα μάτια και να μη βουρκώσουν. Γιατί εγώ δεν μπορώ. Και ας μην ψήφισα ποτέ αυτό το κόμμα. Βουρκώνω όμως γιατί δεν μπορώ να κάνω όνειρα για τους 2 μπόμπιρές μου. Δεν μπορώ να ονειρευτώ το μέλλον τους. Ούτε και το δικό μου βέβαια…