Luftoni Korrupsionin-Fight the corruption

2012-06-16T23:54:00.000-04:00

Keshilltarja e Kryeminstrit Berisha, fshehu 1 milion dollare

Në rast se znj.Suzana Guxholli nuk do të divorcohej nga bashkëshorti i saj, ndoshta kurrë nuk do të mësohej pasuria reale e këshilltares ekonomike të kryeministrit Sali Berisha.
Mirëpo përpjekja për të përfituar pjesën e saj nga divorci ka prodhuar një dokument, të cilin vetë zonjës Guxholli ndoshta nuk i ka shkuar në mendje se dikush do ta krahasonte me deklaratat e saj të pasurisë.
Por ja që ky krahasim është bërë. Dhe prej këtij krahasimi rezulton një skandal që kap (duke e mbajtur edhe pak me hatër) shifrën mbi 1 milion dollarë të padeklaruara në formë kesh dhe disa prona, mes të cilave një apartament në Budapest, për të cilin do flasim në numrat e ardhshëm.
Zonja Guxholli 55 vjeç ka kërkuar të divorcohet nga bashkëshorti, inxhinieri Besnik Pani. Në ndarjen e pasurisë ajo ka dëshiruar t’i provojë gjykatës që kontributet e saj në familje kanë qenë shumë më të mëdha se ato të bashkëshortit. Për këtë shkak është caktuar një eksperte kontabël, e cila është ngarkuar të llogarisë të gjitha fitimet e zonjës Guxholli në vite.
Këtë akt ekspertim “Shekulli” e posedon dhe aty janë me saktësi të gjitha fitimet e zonjës Guxholli nga mesi i viteve ‘90 deri në vitin 2006 kur u emërua këshilltare ekonomike nga z.Berisha, i sapobërë kryeministër i ri i vendit.

Dhe nuk janë pak. Në aktin e ekspertimit të Gjykatës i ndërtuar mbi bazën e dokumenteve të dorëzuara nga vetë znj. Guxholli si prova, shihen shifra që variojnë nga 10 e 20 mijë dollarë deri në 300 apo 400 mijë dollarë dhe pagesa të tjera në ish-markën gjermane një prej të cilave mbi 190 mijë marka. Të gjitha bashkë bëjnë mbi 1 milion dollarë, pa llogaritur madje rrogat si pedagoge. Shumica e këtyre pagesave janë për konsulenca dhe në formë bursash. Janë të shumta dhe kush dëshiron t’i qëmtojë një më një, mund t’i vemë në dispozicion aktin e ekspertimit të gjykatës, në bazë të të cilit është marrë vendimi për përpjestim pasurie me shkak divorcin.

***
Dokumenti i Gjykatës është i qartë në shifra dhe mbledhja e tyre e kalon shumën e 1 milion dollarëve. Kur në 2006 znj.Guxholli u bë këshilltare e kryeministrit, këto të ardhura duhej të deklaroheshin. A janë deklaruar? Le t’i hedhim një sy deklaratës së znj.Guxholli.

Në këtë deklaratë pasurie janë shënuar një apartament banimi (për të cilin në deklaratë thuhet se e ka përfituar si kompensim), një automjet Volkvagen Polo, dhe tri llogari bankare, njëra prej të cilave 1 milion lekë (me shpjegimin se këto para i ka të trashëguara nga Banka e Kursimeve), tjetra në Budapest 8 mijë dollarë dhe një llogari të tretë 24 mijë euro. Me siguri që znj.Guxholli kur nuk ka deklaruar pjesën tjetër të parave nuk ka menduar se disa vite më vonë do divorcohej dhe se në divorc do t’i duhej të paraqiste shifrat reale. Dhe nuk mbaron këtu.

***

Në deklaratat e pasurisë së këshilltares ekonomike të kryeministrit nuk “mungojnë në apel” vetëm shifrat me nga 6 zero, por edhe një apartament në Budapest si dhe një truall në qendër të Tiranës. Për këto do flasim numrin e nesërm.

Politikanët më të pasur se shteti

2012-05-25T05:55:00.001-04:00

(E plotësuar) Sa ka rezerva financiare shteti i Kosovës, edhe më shumë pasuri kanë politikanët vendorë. Qindra miliona euro është pasuria e zyrtarëve të lartë kosovarë, ku përfshihet pasuria e paluajtshme, aksionet në kompani të ndryshme, paratë e gatshme dhe veturat luksoze. Përderisa paratë e shtetit të Kosovës që mbahen në Bankën Qendrore të vendit nuk e kalojnë shumën prej 150 milionë euro.
Pasuria e zyrtarëve është publikuar të hënën nga Agjencia Kosovare Kundër Korrupsionit, përderisa nga viti 2007, kur e kanë deklaruar pasurinë, pasuria e politikanëve është shumëfishuar.
Në krye të listës së pasanikëve të politikës qëndron lideri i Aleancës Kosova e Re, Behgjet Pacolli, i cili njëherit është edhe zëvendëskryeministër, me 176 milionë euro pasuri, pastaj deputeti i Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës, Ramiz Kelmendi, dhe njëherit pronar i zinxhirit të hipermarketeve ETC me 56 milionë euro pasuri, deputeti i LDK-së, Hashim Deshishku, me 13 milionë euro pasuri, deputeti i “Vetëvendosjes”, Florin Krasniqi, me pasuri të vlerësuar rreth 10 milionë euro, etj.
Grabovci dhjetëfishoi pasurinë
Pasuria e shefit të deputetëve të partisë në pushtet(PDK), Adem Grabovci, në vitin 2012 ka arritur në mbi 1.6 milionë euro.
Pasuria e paluajtshme e Grabovcit është vlerësuar 1 milionë e 630 mijë euro, vetura të markave Audi A6, BMW dhe Golf 6, 21 mijë euro para të gatshme në bankat në vlerë prej 21 mijë euro.
Të ardhurat vjetore familjare të të tij janë rreth 30 mijë euro.
Në vitin 2007 Grabovci kishte qenë shumë më i varfër. Ai në atë kohë kishte deklaruar një banesë në vlerë prej 120 mijë euro dhe një veturë 12 mijë euro. Për pesë vjet pasuria e Grabovcit është dhjetëfishuar.
Ish- komandanti i UÇK-së, Azem Syla, ka deklaruar 170 mijë euro pasuri të paluajtshme, 30 mijë euro veturë të markës “Landrover”.
Deputeti i AAK-së, Ahmet Isufi, ka deklaruar 255 mijë euro pasuri të paluajthshme dhe 17 mijë euro veturë.
Më i varfër se të gjithë deputetët është lideri i “Vetëvendosjes” Albin Kurti, i cili nuk ka deklaruar pasuri të paluajtshme. Ai ka deklaruar pagë vjetore nga Kuvendi prej më pak se 18 mijë euro dhe 1384 euro në vit të ardhura si kolumnist në gazetën “Zëri”.
Shefi i deputetëve të LDK-së, Ismet Beqiri, nuk e ka deklaruar pasurinë. Ndërsa bashkëpartiaku i Beqirit, Arben Gashi, ka deklaruar 150 mijë euro pasuri të paluajtshme, 35 mijë euro vetura, 15 mijë euro para të gatshme në banka.
Shefi i grupit parlamentar të AAK-së, Ardian Gjini, ka deklaruar 460 mijë euro pasuri të paluajtshme, vetura në vlerë prej 15 mijë euro.
Berati më i pasur se Thaçi

Ish- gazetari, Berat Buzhala, i cili është deputet i PDK-së në Kuvend, nuk ua lëshon rrugën shumë politikanëve për pasuri. Ai madje është më i pasur se lideri i partisë dhe njëherit kryeministër, Hashim Thaçi.
Pasuri e paluajtshme e Buzhalës është 720 mijë euro, 39 mijë euro vetura, ndërsa para të gatshme 6000 euro. Të hyrat vjetore si deputet i Kuvendit dhe analist për media në IPKO të Buzhalës janë 50 mijë euro.
Numri dy i AAK-së, Blerim Shala, ka deklaruar pasuri të paluajtshme 100 mijë euro, 220 mijë euro para të gatshme, 5000 euro veturë të markës “Passat”.
Bashkëpartiaku i Shalës, Daut Haradinaj, ka deklaruar 210 mijë euro pasuri të paluajtshme, 50 mijë euro vetura, 11 mijë euro para të gatshme.
Deputeti i PDK-së nga Ferizaj, Elmi Reçica, ka deklaruar pasuri e paluajtshme në vlerë prej 215 mijë euro, veturë 15 mijë euro dhe 7000 euro para të gatshme.
Deputeti i “Vetëvendosjes” Florin Krasniqi ka deklaruar pasuri të paluajtshme në vlerë prej 6.7 milionë euro, vetura 50 mijë euro,aksione në kompani të ndryshme 3.2 milionë euro dhe rreth 23 mijë euro para të gatshme.
Ish-ministri i Transportit, Fatmir Limaj, ka deklaruar pasuri të paluajtshme në vlerë prej 900 000 euro, 45 mijë euro vetura.
Hashim Deshishku nga LDK ka deklaruar pasuri të palujtshme në vlerë prej 6.7 milionë euro dhe aksione në kompani të ndryshme në vlerë prej 6.5 milionë euro.
Latif Gashi nga PDK ka deklaruar pasuri të paluajtshme 340 mijë euro dhe 56 mijë euro vetura.
Ish-zëvendëskryeministri Lutfi Haziri ka deklaruar pasuri të palujtshme 1 milion e 650 mijë euro dhe 100 mijë euro para të gatshme.
Ish-ministri i Tregtisë dhe Industrisë, Lutfi Zharku, ka deklaruar pasuri e paluajtshme në vlerë prej 320 mijë euro, veturë në vlerë prej 14 mijë euro dhe 17 mijë euro para të gatshme.
Rexhep Selimi i “Vetëvendosjes” ka deklaruar pasuri të palujtshme 150 mijë euro dhe veturë 22 mijë euro.
Kelmendi, deputeti më i pasur
Pasuri dhjetëramilionëshe ka deklaruar deputeti i AAK-së, Ramiz Kelmendi. Pasuria e paluajtshme e tij është 46 milionë euro, 8 milionë euro pasuri të luajtshme dhe 2.8 milionë euro para të gatshme.
Kelmendi ka deklaruar edhe detyrime financiarë në vlerë prej 13 milionë euro, përderisa të hyrat e tij dhe bashkëshortes janë rreth 85 mijë euro.
Nënkryetari i Kuvendit të Kosovës, Sabri Hamiti, ka banesë në vlerë prej 200 mijë euro dhe 88 mijë euro para të gatshme.
Ish-ministri i Punëve të Jashtme, Skender Hyseni, ka pasuri të paluajtshme në vlerë prej 500 mijë euro, vetura në vlerë prej 41 mijë euro dhe 105 mijë euro para të gatshme.
Djali i presidentit të ndjerë Ibrahim Rugova, Uka, ka pasuri të paluajtshme në vlerë prej 2.2 milionë euro dhe veturë në vlere prej 25 mijë euro.
Xhavit Haliti nga PDK ka pasuri të paluajtshme 2.1 milionë euro, 32 mijë euro pasuri të luajtshme dhe 160 mijë euro para të gatshme.
Ish-ministri i Bendshëm, Zenun Pajaziti, ka pasuri të paluajtshme 320 mijë euro, vetura 10 mijë euro.
176 milionë euro pasuria e Pacollit
Kryeministri i Kosovës, Hashim Thaçi, në formularët e Agjencisë Kundër Korrupsionit ka vetëdeklaruar se ka në pronësi tokë për ndërtimin e shtëpisë e cila ka vlerë prej 157 mijë euro, shtëpi në ndërtim në vlere prej 220 mijë euro, 180 mijë euro tokë bujqësore, 80 mijë euro shtëpi, 13 mijë euro veturë si dhe 22 mijë euro para të gatshme në bankë.
Zëvendësi i tij, Behgjet Pacolli, zëvendëskryeministër i Kosovës, ka deklaruar se ka 80 milionë euro aksione në kompani anonime që operojnë jashtë Kosovës, tokë 90 mijë euro, lokal afarist 700 mijë euro, tokë 111 mijë euro, tokë 223 mijë euro, tokë 73 mijë euro, tokë 244 mijë euro, lokal 89 mijë euro, lokal 900 mijë euro, tokë 126 mijë euro, tokë 44 mijë euro, tokë 336 mijë euro, tokë 326 mijë euro, tokë 6,6 milionë euro shtëpi 16 milionë euro, “Hotel Iliria” 24 milionë euro, “Hotel Grand” 3,3 milionë euro, vetura 194 mijë euro, kapital në Bankën Ekonomike 17 milionë euro, kapital në kompaninë e sigurimeve “Siguria” 22 milionë euro, si dhe 3, 6 milionë euro para të gatshme.
Edhe zëvendëskryeministri tjetër i Kosovës Bujar Bukoshi ka deklaruar se ka në pronësi një shtëpi në vlere prej 400 mijë euro, ambulancë 200 mijë euro, vreshtë dhe tokë 55 mijë euro, banesë 60 mijë euro, tokë 4500 euro, veturë 1000 euro si dhe para të gatshme 4100 euro.
Besim Beqaj, ministër i Zhvillimit Ekonomik, në formularin e deklarimit të pasurisë në Agjencinë Kundër Korrupsionit, ka deklaruar se ka në pronësi shtëpi 232 mijë euro, 80 mijë euro tokë, 500 mijë euro tokë dhe shtëpi familjare, dy vetura në vlerë prej 62 mijë euro, si dhe 96 mijë euro para të gatshme.
Vlora Çitaku, ministre e Integrimeve Evropiane, ka deklaruar se ka në pronësi dy banesa në vlerë prej 140 mijë euro, si dhe një veturë në vlerë prej 6500 euro.
Hajredin Kuçi, ministër i Drejtësisë dhe zëvendëskryeministër në Qeverinë e Kosovës, ka deklaruar se ka në pronësi 2 shtëpi në vlerë prej 400 mijë euro, tokë 17 mijë euro, veturë “Audi” 12 mijë euro, si dhe para të gatshme 7 mijë euro.
Bedri Hamza, ministër i Financave, ka deklaruar se ka në pronësi tokë pune prej 100 mijë euro, banesë 70 mijë euro, dy vetura në vlerë prej 20 mijë ero, si dhe 34 mijë e 500 euro para të gatshme në bankë.
Ramë Buja, ministër i Arsimit, ka deklaruar se ka në pronësi një banese në vlere prej 133 mijë euro, shtëpi 100 mijë euro, oborr 15 mijë euro, veturë 21 mijë euro.
Dardan Gashi, ministër i Planifikimit Hapësinor, ka deklaruar se ka në pronësi një banesë e cila ka vlere prej 500 mijë euro, shtëpi 230 mijë euro, shtëpi 300 mijë euro, veturë 7000 euro, 34 mijë euro para të gatshme dhe aksione në letra me vlerë.
Blerand Stavileci, ministër i Bujqësisë, ka deklaruar banesë prej 100 mijë euro, lokal prej 48 mijë euro, dy vetura 33 mijë euro, para të gatshme 3300 euro.
Ibrahim Makolli, ministër i Diasporës, ka deklaruar se ka në pronësi një banesë në vlere prej 60 mijë euro, veturë 5 mijë euro, para të gatshme 600 euro.
Mimoza Kusari, ministre e Tregtisë dhe Industrisë dhe zëvendëskryeministre e Qeverisë së Kosovës ka deklaruar 200 mijë euro banesë, 70 mijë euro shtëpi, 4500 euro para të gatshme.
Ferid Agani, ministër i Shëndetësisë, ka banesë në Prishtinë në vlere prej 150 mijë euro, banese 65 mijë euro, truall 25 mijë euro, automjet 15 mijë euro, inventarë në ambulance 10 mijë euro, inventar në shtëpi 10 mijë euro, stoli ari 3 mijë euro, para të gatshme rreth 1500 euro.
Agim Çeku, ministër i FSK-së, 2 shtëpi 300 mijë euro, 3 banesa 175 mijë euro, shtëpi dhe tokë 110 mijë euro, 3 vetura 19 mijë euro, para të gatshme rreth 2500 euro.
Radoica Tomiq, ministër për Kthim, vetëm një veturë 10 mijë euro.
Deputetët milionerë
1.Ramiz Kelmendi(AAK)
Pasuri e paluajtshme 46 milionë euro
Pasuri e luajtshme 8 milionë euro
Para të gatshme 2.8 milionë euro
Detyrime 13 milionë euro
2.Hashim Deshishku(LDK)
Pasuri e paluajtshme 6.7 milionë euro
Aksione 6.5 milionë euro
3.Florin Krasniqi(VV)
Pasuri e paluajtshme 6.7 milionë euro
Vetura 50 mijë euro
Aksione 3.2 milionë euro
Para të gatshme 23 mijë euro
Huazime 1.6 milionë euro
4.Ukë Rugova(Lista Ibrahim Rugova)
Pasuri e paluajtshme 2.2 milionë euro
Automobil 25 mijë euro
5.Xhavit Haliti (PDK)
Pasuri e paluajtshme 2.1 milionë euro
Pasuri e luajtshme 32 mijë euro
Para të gatshme 160 mijë euro
6.Lutfi Haziri(LDK)
Pasuri e paluajtshme 1 milion e 650 mijë euro
Para të gatshme 100 mijë euro
Të hyra familjare vjetore më pak se 30 mijë euro
7.Adem Grabovci(PDK)
Pasuria e paluajtshme 1 milion e 630 mijë euro
Vetura: Audi A6, BMW, Golf 6
Para të gatshme në banka 21 mijë euro
8.Fatmir Limaj(PDK)
Pasuri e paluajtshme 900 000 euro
Vetura 45 mijë euro
Kredi 40 mijë euro
Paga mujore 1300 euro
Pasanikët e Qeverisë
1. Behgjet Pacolli 176 milionë euro
2. Dardan Gashi 1 milion e 67 mijë euro
3. Besim Beqaj 970 mijë euro
4. Bujar Bukoshi 720 mijë euro
5. Hashim Thaçi 670 mijë euro
6. Agim Çeku 600 mijë euro
7. Hajredin Kuçi 435 mijë euro
8. Mimoza Kusari 274 mijë euro
9. Ramë Buja 270 mijë euro
10. Bedri Hamza 225 mijë euro
Pasuria e deklaruar më 2007
Hashim Thaçi= 360 000 euro
Fatmir Limaj= 900 000 euro
Adem Grabovci= 132 000 euro
Ramë Buja= 150 000 euro
Skënder Hyseni= 350 000 euro
Krasniqi, Hoxhaj, Rexhepi...
Pasuria e kryekuvendarit Jakup Krasniqi, Enver Hoxhaj, ministër i Punëve të Jashtme, Bajram Rexhepi, ministër i Punëve të Brendshme, Sllobodan Petroviq, Fehmi Mujota, ministër i Infrastrukturës, Nenad Rashiq, ministër i Punës, Memli Krasniqi, ministër i Kulturës, Mahir Jagxhillar, ministër i Administratës Publike ende nuk është bërë publike.
“Ministri Enver Hoxhaj ka deklaruar pasurinë. Formulari është në proces të skenimit nga Agjencia Kundër Korrupsion dhe sot do të bëhet publikimi i saj”, ka thënë Artan Behrami, zëdhënës i MPJ-së.
Fakte
Presidentja veç 778 euro në bankë
Presidentja e Kosovës Atifete Jahjaga, ndonëse jeton në Prishtinë, ajo fare nuk e ka deklaruar shtëpinë, apo banesën e saj.
Në formularin e Agjencisë Kundër Korrupsionit (AKK) presidentja ka deklaruar se ka në pronësi një veturë “Golf” në vlerë prej 6000 euro, si dhe 778 euro para në një bankë komerciale në vend.
Guvernatori me 13 llogari bankare
Guvernatori i Bankës Qendrore të Kosovës, Gani Gërguri, aktualisht e mban primatin për numër të madh të llogarive bankare. Guvernatori ka deklaruar se ka në shfrytëzim 13 llogari bankare në të cilat ai ka më shumë se 52 mijë euro.
Po ashtu, guvernatori ka deklaruar se ka në pronësi dy banesa, vlera e të cilave është 130 mijë euro, si dhe 33 ari tokë në vlere prej 13 mijë euro.
Smakaj 700 euro pagë mujore
Edhe shefi i Agjencisë së Intelegjecës, Bashkim Smakaj, nuk qëndron keq sa i përket pasurisë. Ai ka deklaruar se ka në pronësi një truall me vlere prej 60 mijë euro, dy shtëpi në vlere prej 115 mijë euro, tokë pune prej 100 mijë euro dhe katër hektarë mal në vlere prej 50 mijë euro.
Shefi AIK-ut po ashtu ka deklaruar se aktualisht në llogarinë e tij bankare i ka 12 mijë euro.
Hajdari me X5
Hajdar Beqaj, kryeshef i ndërmarrjes “Ibër Lepenc”, ka deklaruar në Agjencinë Kundër Korrupsionit se ka në pronësi një banesë në vlere prej 78 mijë euro, truall 50 mijë euro, shtëpi dhe truall në vlere prej 550 mijë euro, si dhe 150 mijë euro pyll. Beqaj po ashtu ka deklaruar se ka në pronësi një veture BMW X5 në vlerë prej 30 mijë euro.

Gjukaj 8 mijë euro stoli ari
Drejtori i Korporatës Energjetike të Kosovës, Arben Gjukaj, ka deklaruar se në llogaritë e tij bankare ai ka të deponuara hiç më pak se 86 mijë euro. Ai po ashtu ka deklaruar se ka në pronësi një truall dhe një sipërfaqe të tokës, por për asnjërën nga to nuk ka caktuar çmim.
Drejtori Gjukaj po ashtu ka deklaruar se ka edhe një veture në vlere prej 6500 euro, si dhe 8 mijë euro stoli ari.

Lavdim Hamidi & Enis Veliu | 22-05-2012 02:17 CET

Rinas, si i shpëtoi trafiku i klandestinëve sistemit TIMS

2012-04-28T08:06:00.001-04:00

TIRANE- Krerët e Komisariatit të Rinasit, rezultojnë të jenë përfshirë favorizimin e kalimit të paligjshëm të klandestinëve nga Shqipëria drejt vendeve të BE-së. Ky është konkluzioni në të cilin kanë dalë specialistët e Drejtorisë së Standardeve Profesionale në Policinë e Shtetit. Ky përfundim lexohet në relacionin përfundimtar të hartuar nga kjo Drejtori në lidhje me rastet e kalimit të paligjshëm të kufirit si dhe kalimit me dokumente të falsifikuar të një numri të konsiderueshëm personash nga Kosova drejt vendeve të BE-së. Ky relacion i është dërguar Drejtorit të Përgjithshëm të Policisë së Shtetit, Hysni Burgaj, ndërsa për dijeni i është referuar edhe Drejtorisë Rajonale të Kufirit dhe Migracionit, (DRKM) të Tiranës. Historia e trafikut të klandestinëve e zbuluar nga hetuesit e Policisë, të SHKB-së dhe të Policisë së Kufirit nisi të zbulohej në muajt janar dhe shkurt të këtij viti, pas kthimit të disa personave me shtetësi kosovare nga vendet e BE-së.
Sipas raportit, me datat një dhe 10 shkurt 2012, janë kthyer katër persona kosovarë. Ata janë kthyer me cilësinë e personit të depërtuar pasi janë kapur me dokumente false nga policia Italiane. Ata janë kthyer dhe janë regjistruar në librin e personave të depërtuar nga specialistët përkatës. Nga verifikimi i kryer për këta persona, ka rezultuar se ata kanë dalë nga Rinasi me datën 31 janar dhe 10 shkurt me linjën ajrore Tiranë- Bergamo me një nga kompanitë ajrore që operojnë në këtë linjë. Sipas raportit këta persona nuk figurojnë të regjistruar në sistemin TIMS, në kohën e kthimit të tyre në kategoritë përkatëse.Pokështu nuk gjenden praktikat shoqëruese të tyre si dhe nuk janë regjistruar në formularët përkatës dhe nuk janë paraqitur në komunikatat ditore.
Për të njëjtët raste të kthimit të kosovarëve me këto data, është proceduar disiplinarisht shefi i Seksionit Operacional Munir Shira, si dhe disa hetues dhe oficerë të tjerë të Policisë Kufitare. Kthime të personash të tillë me mangësi në dokumentacion, janë vërejtur nga verifikimet në datat 11 Shkurt, e 21 shkurt. Në të gjithë rastet, nuk janë gjetur praktikat shoqëruese të personave të depërtuar nga vendet e BE-së, kryesisht ato të vendeve pjesë e zonës Shengen.Pokështu mangësi në regjistrimin e personave në sistemin TIMS, janë regjistruar thuajse në pjesën më të madhe të rasteve të personave që kanë kaluar kufirin nga aeroporti i Rinasit, apo edhe në hyrje të tyre.
Kompanitë ajrore të cilat kanë kryer transportimin e personave nga Shqipëria drejt vendeve të BE-së, kanë konfirmuar në disa raste nëpërmjet shkresave përkatëse se personat rikthyer në Shqipëri kishin kaluar, pa u regjistruar në sistemin e policisë kufitare TIMS. Për këtë shkak si dhe veprime të tjera, në fund të muajit shkurt të vitit të kaluar, Drejtori i Policisë Kufitare të Tiranës, urdhëroi pezullimin e 17 punonjësve të Policisë së Shtetit, që shërbenin në aeroportin e Rinasit. Ndër ta ishin, shefi i Hetimit të Krimeve, në aeroportin e Rinasit, Komisar Astrit Gjonpali, shefi i Seksionit Operacional, Munir Shira, si dhe 15 oficerë të tjerë. Ndër ta, ishin dy oficere me gradën nënkomisare, të cilat kryenin funksionin e dhe disa oficerë të tjerë. Për pesë nga këta oficerë Drejtoria e Standardeve Profesionale, ka kërkuar largimin nga radhët e Policisë së Shtetit, ndërsa për të tjerët është propozuar ulja e tyre në gradë si dhe masa të tjera disiplinore sipas përgjegjësive.

Oficerja që zbuloi rrjetin dhe denoncoi shefin e krimeve
TIRANE- Në lidhje kalimin e disa personave përmes aeroportit të Rinasit, Nënkomisare Etleva Kadillari, nëpërmjet një informacioni dërguar Drejtorisë së Policisë Kufitare të Tiranës ka sqaruar se me 10 shkurt të këtij viti, ka qenë në turnin e parë në shërbim. Sipas saj rreth orës 14:30, i ka shkuar në kabinën e saj, shefi i seksionit të hetimit, Astrit Gjonpali, i cili i ka thënë se duhej të qëndronte në punë deri në orën 19:00, pasi duhej të kalonte dy persona nëpërmjet saj. Sipas pretendimit të Kadillarit, ajo kundërshtoi kërkesën e shefit të Hetimit të Krimeve, ndërsa më pas ai i përsëriti se duhej të vinin dy kosovarë dhe se duhej të kalonin nëpërmjet Etlevës. Një veprime të tillë, oficerja Kadillari, ka mohuar ta kryejë
“Në përfundim të turnit, ajo ka shkuar në zyrë të dorëzonte vulën, ku aty ka gjetur shefin e seksionit operacional, Munir Shira, i cili i ka thënë përgjegjëses së turnit Nirda Dushi se duhet të rrinte një kontrollor pasdite se do të kishte fluks dhe se për këtë do të bënte shënim në librin e shërbimit. Etleva në informacionin e ka sqaruar se për shkak të kërkesës së shefit të seksionit operacional, ajo vazhdoi shërbimin në kabinat e daljes dhe aty kanë ardhur dy shtetasit, për të cilët i kishte thënë porosi shefi i seksionit të hetimit. Në deklarimin e saj, të dhënë më 29 shkurt 2012 ajo ka sqaruar se i ka lënë të kalojnë dy shtetasit pasi kishte ndërhyrë Astrit Gjonpali” thuhet në relacionin e Drejtorisë Së Standardeve Profesionale, drejtuar kreut të Policisë Hysni Burgaj dhe Drejtorisë Rajonale të Kufirit. Këta dy shtetas kanë paraqitur pasaportat kosovare, si dhe leje qëndrimi franceze dhe janë lënë të kalojnë, duke i regjistruar në sistemin TIMS.
Të nesërmen, Etleva ka pyetur shefin e krimeve se çfarë është bërë me këta shtetas që kaluan në këtë rast dhe ai i ka thënë se janë kthyer INAD, por të vazhdonte punën se do të merrej ai. Shtetasit kosovarë, që kanë kaluar nëpërmjet kabinës ku punonte Etleva Kadillari, janë Nazer Azeri dhe Valmir Thaçi dhe janë kthyer INAD të nesërmen e datës 11 shkurt 2012. Në deklarimin e saj, të dhënë më datë 29 shkurt 2012, ndër të tjera kjo punonjëse ka sqaruar se i ka lënë të kalojnë këta dy shtetas, pasi i kishte ndërhyrë Astrit Gjonpali dhe se për këtë nuk ka njoftuar asnjë nga eprorët e saj. Megjithatë, ajo ka vendosur t’ia dërgojë këtë shqetësim drejtorit të kufirit, duke e vënë në lëvizje për organizimin e trafikut. Drejtori i kufirit ka lajmëruar Drejtorinë e Përgjithshme të Policisë, duke nisur hetimet paraprake dhe nga informacionet e grumbulluara është vënë në lëvizje edhe Drejtoria e Shërbimit të Kontrollit të Brendshëm”, thuhet në raport. Përveç rastit të mësipërm, ndaj Kadillarit, ka pasur edhe një rast tjetër, ku ajo ka qenë nën procedim disiplinor, pasi ajo ka qenë në shërbim me 20 janar, kur ka kaluar një shtetas kosovar me emrin Alban Hamiti. Për këtë person, Kadillari ka mohuar të ketë dijeni. Për këtë situatë, është pyetur edhe ish- shefi I hetimit të krimeve, në komisariatin e Rinasit Astrit Gjonpalaj. Ai ka mohuar që të ketë ndikuar po të ketë kërkuar nga kjo oficere apo edhe oficerë të tjerë favor me qëllim kalimin e personave të ndryshëm me ndërhyrjen e tij.

Trafiku i klandestinëve drejtori i Aeroportit të Rinasit nën akuzë
Drejtori i areoportit “Nënë Tereza” është dërguar si i pandehur në gjykatë në vijim të hetimeve nga njësia “Task-Force” për një rrjet të akuzuarish që prodhonin viza false për kalimin e paligjshëm të kufirit. Burime të sigurta të “Top Channel” pohuan se Fatjon Hoxha do të gjykohet në gjykaten penale të Tiranës për akuzën e falsifikimit, ndërkohë që prokuroria ka tentuar disa herë përpara se të mbyllte hetimet për t’i komunikuar akuzën dhe pasi ka hasur në heshtjen e tij, i ka dërguar aktet me postë në zyrë. Ai akuzohet se në bashkëpunim me disa persona të tjerë, të arrestuar gjatë një operacioni të bujshëm nga krimi ekonomik-financiar, duke përfituar nga pozicioni i tij si drejtor i aeroportit, në bashkëpunim me shoferin e tij Ismail Gërbi, edhe ky i pandehur, ka lëshuar dokumente sikur disa persona ishin të punësuar në areoport, ndërkohë që kur këta shtetas kanë kaluar kufirin në vijim të hetimeve, autoritetet spanjolle kanë konfirmuar implikimin e Hoxhës. Operacioni për zbulimin e këtij rrjeti ku ndodhet nën akuzë 10 persona, mes të cilëve, Myslym Hysko, Artur Demi, Ismail Gërbi, Manol Papadhimitro dhe Fraklin Frekollari u publikua kohë më parë me mjaft bujë. Policia tha në atë kohë që të dyshuarit prej kohësh falsifikonin dokumenta që nga vizat, patentat dhe dokumenta të tjerë zyrtare përballë shumave nga 100 euro deri në 600 euro. / Top Channel

Javën e kaluar u kërkua përjashtimi i 5 oficerëve nga Policia
TIRANE- Javën e kaluar, me 19 prill, Drejtoria e Standardeve Profesionale, vendosi të propozojë përjashtimin nga radhët e policisë të 5 oficerëve dhe ndëshkimin e disa të tjerëve me masa më të lehta disiplinore si ulje në gradë apo ndëshkime të tjera, pasi ishte gjetur se shumë nga këta persona ishin përfshirë në favorizimin e kalimit të paligjshëm të klandestinëve nga Shqipëria drejt vendeve të BE-së. Të ndëshkuarit dyshohet se merrnin 3800 euro mesatarisht për çdo person që kalonte drejt vendeve të BE-së me dokumente false. Për të gjithë personat mësohet se Shërbimi i Kontrollit të Brendshëm në Ministrinë e Brendshme, ka referuar procedimin penal në prokurorinë e rrethit për disa akuza penale. Më parë të ndëshkuarit ishin proceduar disiplinarisht me pezullim nga detyra me urdhër të Drejtorit të Përgjithshëm të Policisë së Shtetit. Të larguarit janë: Mynir Shira, me detyrë kryekontrollor, si dhe Bekim Lika, Edison Ahmetaj, Alkida Shima, dhe Nirda Lushi. Ata kanë kryer funksione dhe detyra si kontrollorë dhe përgjegjës turnesh, ndërsa u larguan nga Policia e Shtetit, për abuzime të rënda të cilësuara nga krerët e Policisë së Shtetit si dhe shkelje të gjetura gjatë punës së tyre. Ndër personat e pezulluar dhe të ndëshkuar me ulje në gradë është edhe ish- shefi i krimeve të Rinasit, aktualisht shef komisariati në Laç, Komisar Astrit Gjonpalaj. Ndërkaq për shtatë të tjerët, të gjithë kontrollorë, pas masë së pezullimit nga detyra është marrë masa e uljes së tyre në gradë.

Shqiptarët kthehen në bullgarë, Sofja lëshon 1500 pasaporta për goranët

2012-04-28T07:57:00.002-04:00

Censusi i popullsisë i zhvilluar në Shqipëri përmes vetëdeklarimit rrezikon të mos merret në konsideratë nga fqinjët tanë. Kjo pasi problemi i pakicave mbetet i hapur edhe për një vend si yni, i njohur si gjerësisht homogjen të paktën sipas regjistrimit të fundit të popullsisë. Një arsye më shumë për këtë është edhe fakti se vetë qeveria shqiptare nuk sugjeron më regjistrimin e vitit 1989 si shifër më të fundit për përbërësit demografikë të popullsisë, por me gjasë është në pritje të publikimit të rezultateve nga INSTAT-i.
Ndërkohë deri në këtë pikë, fqinjët rajonalë kanë bërë hapa përpara për të “mbjellë” farën e minoriteteve, të cilat gjithsesi ekzistojnë por duket se po kalojnë si pjesë integrale e agjendave politike. Përdorimi i pasaportës së BE-së është një instrument shumë i dobishëm dhe Bullgaria po e përdor atë në mënyrën më të mirë të mundshme. Agjencia SETIMES bën me dije se Sofja zyrtare po punon intensivisht për të pajisur me pasaportë bullgare – pra të drejta të barabarta me një evropian – qytetarë shqiptarë që jetojnë në Shqipëri dhe në Kosovë. Përpos argumentimit të ndihmës dhe mundësisë për një jetë më të mirë, në kontekstin ballkanik, kjo politikë nënkupton alibinë e minoriteteve të reja.
“Ata (bullgarët) zakonisht vijnë këtu çdo dy muaj. Pritet që të vijnë në Gorë sërish në fillim të majit”, citon SETIMES presidentin e Shoqatës së Goranëve Maqedonas, Avni Rahte. Sipas tij, përfaqësuesit bullgarë shoqërohen nga avokatë dhe në përgjithësi e zhvillojnë punën e tyre, duke u përpjekur të bindin banorët mbi të mirat dhe përfitimet që vijnë nga shtetësia bullgare. Në këtë drejtim, burokracitë e mirënjohura të shteteve perëndimore janë reduktuar në zero; sipas Rahtes, mjafton vetëm të firmosësh një dokument ku deklaron se ke origjinë bullgare dhe çdo gjë mandej hyn në hulli ligjore. Të gjithë këtë procedurë e lehtëson edhe Kushtetuta e Bullgarisë e cila ka një kapitull që flet mbi “marrjen e shtetësisë përmes procedurave të lehtësuara”.
Zona e prekur nga ky operacion i gjurmimit të identitetit është ajo e Gorës, Zhupës dhe Prespës, mes Kosovës-Maqedonisë dhe Shqipërisë. Historikisht rajoni në fjalë është një pararojë e identifikuar e pushtimit mesjetar të fqinjëve tanë, por në kontekstin e tanishëm politik, pyka bullgare priret të integrojë Sofjen zyrtare më thellë në çështjen maqedonase. Për ta kthyer çështjen në fjalë në terma të politikës së vendit tonë, sipas Gëzim Kurtit të shoqatës “Bullgarët e Shqipërisë”, deri më tani, 1500 banorë të Gorës, Zhupës dhe Prespës, kanë përfituar pasaportën bullgare, një sukses i vërtetë ky po të kihet parasysh se atë e udhëheq Shoqata e Bullgarëve nëpër Botë. Deri në këtë moment problemi i lindur mbetet në kuadrin e marrjes së një shtetësie të re nga ana e qytetarëve shqiptarë e më tej, kosovarë dhe maqedonas.
Pyetja që shtrohet është nëse këta 1500 bullgarë të rinj a do të shërbejnë si premisë për të kërkuar nesër të drejtat e një minoriteti bullgar? Shqipëria zyrtarisht nuk njeh një pakicë të këtillë. Për zonën e Gorës dhe Prespës, vendi ynë ka njohur ekzistencën e minoritetit maqedonas. Në faqen zyrtare të Komitetit Shtetëror të Minoriteteve pasqyrohet mirë prania e pakicës maqedone, rajonet që popullon ajo, zbatimi i të drejtave nga ana e shtetit shqiptar dhe angazhimi i tyre publik. Për rrjedhojë klonimi i identitetit nacional përmes pasaportizimit shtetëror duket se konkurron denjësisht çdo politikë zhvillimi apo prirje për integrim të brendshëm. Në këtë kuadër, mjafton të sillet parasysh se edhe Presidenti rumun, Trajan Basesku, në vizitën e tij të fundit në Tiranë, para disa kohës, kërkoi kthimin e pakicës arumune në pakicë kombëtare, ndonëse vllehtë janë komuniteti më i shkrirë me shqiptarët. Në të gjithë këtë panoramë të paqëndrueshme të larmisë identitare, censusi 2011 duket se nuk prodhon përgjigjen e kërkuar, edhe pse qeveria shqiptare po pret të dhënat e tij për ti afishuar ato si zgjidhje të problemit.

Kostandina Bezhani në Serbi, bisedime për pakicat
Shqipëria dhe Serbia pritet që të nënshkruajnë së shpejti një marrëveshje ndërshtetërore përmes së cilës do të rregullohet mbrojtja respektive e pakicave në të dyja vendet. Kjo është bërë e ditur në takimin që një delegacion i Komitetit Shtetëror të Minoriteteve, kryesuar nga drejtuesja e tij, Konstandina Bezhani pati në Beograd me ministrin për të Drejtat e Njeriut dhe Pakicave, Administratën Shtetërore dhe Vetë-administrimin lokal, Milan Markoviq. Sipas njoftimit zyrtar të KSHM-së, “ministri shprehu dëshirën që në një të ardhme të afërt të mundësohet arritja e një marrëveshje ndërshtetërore për mbrojtjen e pakicave kombëtare, si një instrument në dobi të bashkëpunimit rajonal”, kërkesë e cila ka marrë si përgjigje premtimin e Bezhanit për miratimin brenda 2012-s të ligjit të posaçëm për minoritetet.
E zhvilluar në datat 29-30 mars 2012, vizita në fjalë ka pasur një axhendë shumë të ngjeshur në të cilën kanë dalë në sipërfaqe projekte për të ardhmen, por edhe ide dhe koncepte mbi politikat ndërshtetërore. Kështu takime janë zhvilluar me Këshilltarin e Presidentit të Serbisë Mllagjan Gjorgjeviq, në selinë e Presidencës, sekretarin e Shtetit në Ministrinë e Fesë dhe Diasporës Miodrag Jakshiq, këshilltarin e Ministrit Simon Gjuretiq, sekretarin e shtetit të Ministrisë së Jashtme Ivan Mrkiq.dhe Vesna Fila, ndihmësen e ministrit të Arsimit. Në këto takime është folur edhe për pakicën shqiptare në Serbi, hapjen e universitetit Ekonomik në Bujanvoc, duke nënvizuar nevojën e marrëdhënieve ndërshtetërore. Në të gjitha diskutimet problemi i Kosovës në zbatim ndoshta edhe të direktivës së Kryeministrit Sali Berisha se Kosova nuk kushtëzon marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Serbisë.

Shqipëria pa të dhëna zyrtare për minoritetet
Censusi i vitit 2011-2012 për popullsinë nuk mundet të japë një fotografi të saktë rreth pakicave në Shqipëri. Ky fakt pranohet nga një institucion si Komiteti Shtetëror i Minoriteteve, i cili në faqen e vet zyrtare jep informacionin zyrtar mbi të gjitha minoritetet që jetojnë në vendin tonë. Ndonëse për të gjitha, Komiteti shmang publikimin e shifrave, për pakicën vllahe shprehimisht thuhet se “arumënët ose vllahët në Shqipëri përbëjnë ndoshta komunitetin më të madh mbas shqipfolësve. Nuk ka një numër të saktë për ta, por në mënyrë jo zyrtare llogariten në dhjetëra mijëra vetë. Censusi i këtij viti ( 2012 ), nuk mund të konsiderohet i saktë për vllahët për arsye të emigrimit në masën afro 80% të tyre kryesisht në Greqi, por edhe në vende të tjera të demokracive perëndimore”. Ky përcaktim që shenjon shqiptarët si shqipfolës, ka të bëjë me praktikën e ndjekur sipas të cilës personat që kanë më shumë se një vit jashtë Shqipërisë, nuk përfshihen në regjistrim. Një tjetër fakt që vlen të shënohet është ai se Komiteti nuk ka të publikuar asnjë të dhënë mbi minoritetin grek, edhe pse ai është më i përfaqësuari në vend. Po kështu Komiteti i klasifikon të gjitha grupet joshqiptare për nga etnia, si minoritet, një term ky që zakonisht i referohet pakicës grek dhe malazez e jo pakicës kulturore dhe gjuhësore sikurse njihet deri më tani ajo vllahe.

“Zërit” i rikthehet zëri: Na sulmuan pasi botuam skandalin e Berishës

2012-04-28T07:50:00.003-04:00

Gazeta kosovare “Zëri”, versioni online i të cilës u bllokua një ditë pas publikimit të skandalit të qeverisë Berisha me linjën e interkonjeksionit Kosovë-Shqipëri, është rikthyer. Faqja në internet e “Zërit” është sërish funksionale, pas ndërprerjes pothuajse 10-ditore. Në një njoftim për lexuesit, redaksia e “Zërit” shpjegon se sulmi erdhi menjëherë pas botimit të shkrimit me titull “Sali Berisha, me “mafinë” serbe, kundër Kosovës”, i botuar më 16 prill, 2012.
“Siç e dini, kohët e fundit jemi përballur me probleme të shumta në faqen tonë. Pothuajse 10 ditë, ka qenë e pamundur që faqen tonë ta vizitojnë persona që jetojnë jashtë Kosovës, por edhe nga disa pjesë brenda vendit tonë. E gjithë kjo ka ardhur pas sulmeve që na janë bërë nga persona të panjohur, pas publikimit të shkrimit me titull “Sali Berisha, me “mafinë” serbe, kundër Kosovës” të datës 16 prill, 2012, skandal ky i publikuar për herë të parë në Gazetën “Zëri”, i cili ka ngjallur debate të mëdha në Kosovë, e sidomos në Shqipëri.
Që nga ajo ditë, faqja jonë është ballafaquar me probleme të mëdha, nga sulmet që vinin në drejtim të faqes, prandaj është dashur ta ndërrojmë serverin, të kalojmë në një server të ri, shumë më të sigurt.
Edhe tani, ndodh që në disa vende të mos hapet faqja, pasi ende sulmet vazhdojnë, mirëpo sistemi i sigurisë në faqe është shumë më i madh tani, dhe shumica e lexuesve tanë besnikë, do të kenë mundësi qasjeje në faqe.
Shpresojmë në mirëkuptimin tuaj, lexues të nderuar, deri në normalizimin e plotë të faqes Zëri.info”, thuhet në njoftimin e gazetës kosovare.

Gënjeshtra për luftën dhe fyerje për shqiptarët

2012-04-10T09:56:00.000-04:00

Përgjigje Craig Jurisevicit, për racizmin dhe fyerjen ndaj shqiptarëve. Një ushtar në frontin e Luftës së Kosovës komenton librin e mjekut australiano-slloven. Ja pse kontestohet “Gjak në duart e mia” i mjekut Craig Jurisevic. Libri ka gjetur mbështetje promocionale edhe nga mediat shqiptare

Nga Uk Lushi

“Blood On My Hands: A Surgeon At War” është libër me kujtime nga lufta e Kosovës i Craig Jurisevic, një kirurg australian me prejardhje sllovene, siç deklarohet dendur ai kur flet për mediat shqiptare. Memoaret e Jurisevicit janë botuar për herë të parë në anglisht nga Wild Dingo Press diku kah mesi i vitit 2010 në Melbourne të Australisë, ndërsa në janar të këtij viti ato janë nxjerrë në shitje nën titullin “Gjak në duart e mia” edhe në shqip nga shtëpia botuese e Prishtinës KOHA.
Narratorin dhe personazhin e librit “Blood On My Hands“, Craig Jurisevic, për herë të parë e kam takuar në maj të vitit 1999 në Helshan. Ky takim ka ngjarë përafërsisht një javë para fillimit të ofensivës “Shigjeta” në Bjeshkët e Pashtrikut. Nga kjo kohë e parafrontit unë mbaj mend një Jurisevic të frikësuar jashtë mase. Bashkë me vullnetarët tjerë të UÇK-së disa herë e kemi vënë në lojë australianin delikat për drojën e tepruar duke e përkujtuar që ai si mjek nuk do të ishte në vijën e parë të zjarrit dhe nuk bënte mirë që lemerisej aq hapur, ngase kjo mund të shkaktonte panik të panevojshëm ndër ushtarët e rinj. Prej ndeshjes së parë në maj e deri kah midisi i qershorit 1999, kur edhe mbaroi lufta e Kosovës, me Jurisevicin na janë kryqëzuar udhët disa herë, nga të cilat vetëm dy në vijën e parë të frontit, sepse ai si doktor qëndronte në prapavijë të dytë, te Stanet nën Varrin e Pashtrikut, ose në prapavijën e thellë të UÇK-së, në Cahan dhe Krumë. Këto dy hera, ndërsa Jurisevici ka vizituar pozicionet ku kam qenë unë në front, nuk ka pasur luftime. Është e vërtetë që Jurisevici ka mbajtur një kallashnikov me vete, mirëpo për të gjithë ata që dinë gjërat elementare për luftën, çdo anëtar i skuadrave mjekësore afër frontit mban armë, kryesisht për vetëmbrojtje në rast të ndonjë inkursioni të armikut. Jurisevici në librin e tij dëfton të ketë vrarë civilë shqiptarë (shih përshkrimin prej faqes 273 deri në faqen 277) dhe ushtarë serbë (shih rrëfimin nga faqja 297 deri në faqen 300), por unë personalisht nuk e kam parë asnjëherë të vetme duke përdorur automatikun apo ndonjë armë tjetër.
Me 10 qershor 1999 lufta fatmirësisht përfundoi, shqiptarët e Kosovës hoqën qafe zgjedhën serbe, dhe, si pas çdo luftimi, ushtarët dhe kontribuuesit e lirisë u shpërndanë secili në kërkim të shtegut të jetës individuale. Në ndërkohë, për mbi një dekadë, unë nuk e sillja ndër mend Craig Jurisevicin aq shpesh, derisa papandehur në shkurt të vitit 2010, mësova që ai kishte shkruar një libër dhe njëkohësisht ishte në kërkim të producentëve për realizimin e një filmi në Hollywood, i cili do të bazohej në botimin e kujtimeve e tij nga koha e luftës në Shqipëri dhe Kosovë.
U gëzova që kirurgu australian do t’i tregonte botës për vuajtjet e popullit shqiptar dhe katrahurën e luftës. Pasi e gjeta adresën e tij elektronike nisëm të shkëmbejmë e-maile dhe që në fillim të dërgim-pranimit të mesazheve tona Jurisevici e bëri të qartë se kishte shkruar dhe do të publikonte një libër kritik. Vendosmëria e tij që të ishte i sinqertë dhe i ndershëm më bëri të ndjehem mirënjohës. Si popull në lulëzim e sipër, ne shqiptarët, vetëm sa përfitojmë nga venerimi shqyrtues dhe nga analizimi dhe vlerësimi objektiv i gabimeve dhe dështimeve në çdo përpjekje tonën, e aq më tepër në projekte gjigante siç ka qenë çlirimi i Kosovës.
Duke supozuar se ai ishte i zënë me projektin e librit dhe filmit u ndala së komunikuari dhe preokupuari më me Jurisevicin, përveç se kur habitesha ndërsa aty-këtu lexoja shkrime superledhatuese dhe reklamuese për librin dhe protagonistin e tij australiano-slloven në mediat shqiptare dhe shihja që gazetarët i jepnin falënderime me përvuajtjen më të thellë njerëzore edhe për librin edhe për filmin, pa çka që nuk e kishin lexuar librin, i cili as nuk kishte dalë në publik, e as e kuptonin se si funksionon biznesi i bërjes së filmave në Hollywood.
Nuk më pëlqente ky lloj informimi joprofesional dhe naiv, mirëpo isha i bindur që, pavarësisht se do t’na kritikonte, Jurisevici do të ishte besnik në prezantimin e fakteve dhe realitetit përreth tij. Për të ditur më shumë për projektin e tij, i cili po bënte bujë të paparë në mediat shqiptare, në njërin nga e-malet, unë e pyeta: “Mediat shqiptare e kanë paraqitur librin tënd si libër për UÇK-në dhe filmin si film mbi UÇK-në. A mendon që ato janë duke informuar gabim apo të kanë keqkuptuar?” Jurisevic ma ktheu: “Është film për mua kur kam qenë në Shqipëri dhe Kosovë“. Përkundër përgjigjes arrogante dhe egoiste, megjithatë nuk e humba besimin në Jurisevicin duke menduar që ai mbase do të zbukuronte dhe zmadhonte veprimet e tij dhe rëndësinë e tyre, por për zhvillimet tjera do të tregonte të vërtetën dhe vetëm të vërtetën.
Mëdyshjet e para serioze mbi kirurgun nga Australia dhe besnikërinë e tij ndaj të vërtetës m’i ndezi një veteran i UÇK-së, që kishte blerë dhe lexuar librin. Një grimë më shumë se një vit pasi kishte dalë libri, ish-bashkëluftëtari më tregoi që Jurisevici në kujtimet e tij kishte paraqitur veten si një superhero, ndërsa palët në luftë, shqiptarët dhe serbët, si dy popuj liliputë, të prapambetur dhe të rrumbullt me armiqësi për njëri-tjetrin. I premtova ish-bashkëushtarit që do ta lexoja librin sa të gjeja rastin e parë.
Zotimin e realizova tek në shtator të 2011-tës dhe sapo e përfundova leximin e “kujtimeve jurisiciane” u telefonova shumë ish-bashkëluftëtarëve të “Atlantikut” që munda t’i arrij dhe që kishim qenë në luftimet kundër ushtrisë serbo-jugosllave në Malet e Pashtrikut në kohën për të cilën shkruante Jurisevici. U tregova shkurtazi mbi disa nga gënjeshtrat më të trasha të Craig Jurisevicit dhe i luta të lexonin xhevahiret e tij. Tronditja dhe zhgënjimi im me deformimin, gjymtimin dhe keqinterpretimin e ngjarjeve në të cilat kemi qenë dëshmitarë me qindra ushtarë të UÇK-së, ishin aq të rënda, sa që, një ditë pasi që lexova librin me vëmendje, duke ia pas zbuluar fytyrën e vërtetë, i shkrova krejt pa dorëza Jurisevicit: “Craig, më në fund e lexova librin tënd. Gënjeshtrat, hiperbolat, ekzagjerimet, gjysmë të vërtetat, mania e jote e sëmurë dhe mjerane për madhështi si dhe racizmi yt janë tmerruese. Ti je një rrenacak patologjik dhe një racist i ndyrë “. Jurisevici nuk reagoi kurrë ndaj e-mailit tim.
Dy-tri javë më vonë, pasi librin e përfunduan edhe disa pjesëtarë tjerë të “Atlantikut,” kontaktuam dy zyra të avokatëve në New York City për të shqyrtuar mundësinë e hedhjes së Jurisevicit në gjyq për shpifje dhe përgojim. Kaluan vetëm katër ditë dhe avokatët na kumtuan që Jurisevic kishte përgatitur grepin për këdo që eventualisht do ta padiste, sepse në hyrje të librit ai dhe botuesi kishin vënë një shkarkesë nga përgjegjësia legale në të cilën mes tjerash shkruanin: “…Kemi pasur kujdes të verifikojmë emrat, datat dhe detajet në tërë librin, po përderisa shumë gjëra varen nga kujtesa, disa gabime të paqëllimta mund të kenë ndodhur…Botuesi nuk merr përsipër asnjë detyrim apo përgjegjësi legale për pasaktësitë…”
Shkurt dhe trup: nëse do të ballafaqoheshim në gjykatë me Jurisevicin, ne mund të detyronim atë të bënte ndryshime aty ku ishin anashkaluar faktet dhe të cilat mund t’i vërtetonim pa asnjë problem, por ai do ta kthente rastin në platformë për publicitet. Pra, në vend se të ndalonte maskaradën, padia kundër Jurisevicit do të ndihmonte qëllimin e tij për promovimin e personit dhe librit të tij.
Prej mesit të shkurtit të këtij viti, pakëz javë pasi libri doli në shitje në Prishtinë, fillova të marr me dhjetëra mesazhe elektronike dhe telefonike në të cilat shprehet habi, hidhërim dhe trazim. “A e thotë të vërtetën Jurisevici? A është e vërtetë që Jurisevici ka qenë një superkomando siç mëton ta paraqesë veten në libër?”- janë dy nga pyetjet që të njohurit dhe të panjohurit më kanë drejtuar më së shpeshti. Ndërsa i lexoja këto letra dhe vazhdoja të pranoja të reja, megjithatë nuk reshtja së besuari që njerëzit, të cilët janë marrë nëpër gojë dhe disa nga të cilët Jurisevici i ngarkon me akuza të rënda në librin e tij, do të kundërshtonin dhe provonin që pohimet dhe pandehmat e mjekut nga Australia janë fjalë për hava dhe pasqyrim i epshit dhe deliriumit të tij për nam dhe vanitet.
Shpresat e mia i kisha varur sidomos në njerëzit që e kanë për detyrë të reagojnë ndaj njollosjes së UÇK-së dhe shteteve të Shqipërisë dhe Kosovës, si fjala vjen shoqatat e veteranëve të Luftës Çlirimtare apo agjencitë shtetërore përkatëse. Isha i sigurt që aludimet e Jurisevicit do të mohoheshin dhe përgënjeshtroheshin. Por deri më sot kjo nuk ka ndodhur dhe siç thotë një proverb kinez- në vend se të shash errësirën, më mirë është që së pakut të ndezësh një qiri.
Nuk kam asgjë personale me Craig Jurisevicin, bile e them botërisht që i jam falënderues, pa marrë parasysh cilat ishin dhe po dalin të jenë qëllimet e tij, që ju bashkëngjit UÇK-së në ditë të vështira. Porse si njeri me ndërgjegje, si pjesëtar i UÇK-së, si dëshmitar dhe si pjesëmarrës në shumicën e ndodhive nga periudha maj-qershor 1999, të cilat rrëfehen në libër, e kam obligim moral dhe historik të njoftoj publikun për pasaktësitë, fabrikimet, sajimet dhe kualifikimet raciste që i kam hasur në librin e kirurgut nga Adelaide e Australisë.
Pasaktësia e parë e Jurisevicit të përplaset për turiri që në kapak, akoma pa e hapur librin, ku si autor është vënë vetëm emri i tij, pa u shënuar afër apo përfundi edhe emri i autorit hije- Robert Hillman, ndërkaq që Hillman është artizani i stilit dhe, siç e pranon vetë Jurisevici në parahyrje, zhvilluesi i narratives së librit. Ende pa u shkruar asnjë germë e vetme, ashtu si u përmend më herët, në fletët e para të librit vendoset me dinakëri një shkarkesë legale, e cila u nevojitet Jurisevicit dhe botuesit si mburojë juridike dhe shfajësim ligjor, në rast se njerëzit në dijeni të fakteve apo të apostrofuar në libër do të reagojnë dhe do t’u kërkojnë gjykatave që të vlerësojnë nëse ajo që transmetojnë memoaret e Jurisevicit është e rrejshme. Bazuar veçse në këtë veprim preventiv, lexuesit me dy palë mend në kokë do të duhej ta kuptonin që Jurisevici ka përgatitur terrenin për histori dhe rrëfenja të cilat nuk janë në përputhje me të vërtetën.
Klishetë dhe skematizmi të bombardojnë prej kapitujve të parë dhe deri në faqen e fundit të librit. Lexuesit e edukuar do ta hedhin librin në koshin e plehrave vetëm për të metat e stilit, ritmit dhe gjuhës së shkrimit, e lëre më për gënjeshtrat dhe mashtrimet e Jurisevicit. Lloji i tekstit që përdoret është një sforcim dramatik hileqar, i cili aplikohet në literaturën e verdhë kur autori do të përshkruajë një ambient stereotipik për interesin e lexuesve të etur për ekzotizmin, varfërinë dhe paditurinë moderne të botës së pazhvilluar. Kjo është arsyeja kryesore pse p.sh. aeroporti i Tiranës portretizohet si një dështim i pashmangshëm gjenetik i shqiptarëve për rregull (edhe pse Jurisevici e di që aeroporti më i madh i Shqipërisë atëbotë ishte nën kontrollin e trupave të NATO-s dhe ata duhej të ishin përgjegjës për çorganizimin) apo pse Shqipëria paraqitet si një vend i mallkuar i mbushur dëng me taralleqë, drogaxhinjë, psikopatë dhe vrasës. Lexuesit duhet të shokohen dhe mbahen nën tensionin e një skenografie të rrezikshme, përndryshe shablloni i këtij lloj shkrimi nuk funksionon.
Para se të nisë aventurat e tij Jurisevici gjen një përkthyes prej shqipes në anglisht dhe anasjelltas. Ai është Milaimi, një djalosh hajvan dhe vetëurrejtës, për të cilin si për shumicën e personazheve të librit nuk ka mbiemër e as informacion prej nga vjen. Ky Milaimi, në faqen 28, i thotë Jurisevicit: “Shqiptarët, shumica prej tyre, mendojnë që kosovarëve është duke u ndodhur ajo çfarë kanë merituar. Kjo është marrëzi, por ja që është kështu. Refugjatët që vijnë [në Shqipëri] trajtohen si qentë“.
Fjalët e teveqelit Milaim mund të jenë të shpikura apo të vërteta, por si t’i interpretohet Jurisevicit shënimi i tyre në libër, kur Jurisevici e dinte atëherë sikur e di edhe sot që Republika e Shqipërisë, prej fillimit të luftës së Kosovës dhe deri në maj të vitit 1999, kur gjoja Milaimi kuvendon me doktorin, kishte strehuar dhe po ushqente mbi gjysmë milioni të ndjekur shqiptarë nga Kosova, e të mos flasim për lejimin e bazave të UÇK-së në tërë territorin e saj londinez. Jurisevici nuk ndalet me kaq në yshtjen e shqiptarëve kundër shqiptarëve, por mundohet të vë zjarr mes shqiptarëve të Kosovës dhe Shqipërisë edhe në disa vende tjera. Arsyet pse e bën këtë mund t’i dijë ekskluzivisht Jurisevici.
Paragjykimet dhe keqinterpretimet mbufaten e pëlcasin paturpësisht dhe pandërprerë nëpër tërë fabulën e memoareve. Sa për ilustrim, ja një fjali në faqen 57: “Strategjia serbe është të ndjekë të gjithë myslimanët kosovarë në Shqipëri“. A nevojit koment një fjali e këtillë?! A e di Jurisevici që në Australi nuk thuhet mysliman australian apo hebre australian apo katolik australian apo ateist australian, por thuhet vetëm australian, e çështja e besimit është mesele private e individit? A e di Jurisevici që shqiptarët e Kosovës dhe shqiptarët në përgjithësi kanë fe të ndryshme, gjegjësisht janë myslimanë, por janë edhe katolikë, edhe ortodoksë dhe- për korrektesë- janë edhe ateistë? A e di Jurisevici që shqiptarët jemi shembull në mbarë botën për harmoni fetare mu pse nuk e lejojmë besimin të veçojë njerëzit? Unë e di që Jurisevici i di këto sepse ai kur na ka takuar neve- ushtarëve shqiptaro-amerikanë të “Atlantikut”- ka takuar edhe ushtarë katolikë dhe ateistë, përpos ushtarëve myslimanë. Pse Jurisevici e përdor përcaktimin fetar për shqiptarët si myslimanë përgjatë gati çdo kapitulli kur vetë në faqen 133 shkruan: “Ky përdorim periodik i referimit të kosovarëve si myslimanë (në vend se kosovarët shqiptarë) ka qenë një mjet efektiv propagandues i regjimit të Miloševićit“? A nuk e bën Jurisevici pikërisht atë për çfarë e akuzon Miloševićin?
Jurisevici nuk ka të ndalur në pallavrat e tij. Kështu, pasi ka etiketuar shqiptarët në aspektin fetar, ai, vetëm tetë faqe më vonë, lëshon një rrenë absurde, që as regjimi serb vetë nuk ishte kujtuar ta bëjë. Në faqe 65 ai shkruan: “Po, serbët janë duke u shkaktuar shqiptarëve të Kosovës tmerre të papërshkruara, por ata janë duke vepruar kështu me urrejtje në zemër për tmerre të ngjashme të shkaktuara mbi ta për shekuj. Së fundmi, serbët iu nënshtruan gjenocidit dhe dëbimit nga Kosova gjatë Luftës së Dytë Botërore nën okupimin e Fuqive të Boshtit“.
Kush ua paska shkaktuar serbëve tmerret? Shqiptarët? Kur paskan bërë shqiptarët gjenocid kundër serbëve ndërkaq që Kosova ishte nën okupimin serb prej vitit 1912 kur ishte shkëputur nga trungu i shtetit shqiptar që shpalli pavarësinë me 28 nëntor të po atij viti? Dhe nëse gjenocidin nuk e shkaktuan shqiptarët, pse u dashka shqiptarët të bien pre e urrejtjes serbe?
Jurisevici nuk do ta shprehë të vërtetën singulare që shqiptarët dhe UÇK-ja ishim duke luftuar pushtimin disa dekadash serb dhe regjimin e kasapit Slobodan Milošević, jo popullin serb. Kuazihumanisti Jurisevic nuk do ta dijë që përgjatë historisë shqiptarët dhe serbët kemi edhe periudha kur nuk jemi përgjakur me njëri-tjetrin, por përkundrazi, disa herë kemi luftuar kundër armiqve të përbashkët. Jo nuk do, dhe për më turpshëm ai e fsheh këtë, sepse për lexuesit e painformuar dhe për ata që nuk kanë njohuri për gadishullin tonë, paraqitja e dy popujve ballkanas si dy grupe njerëzish primitivë dhe të cilët luftojnë dhe kanë neveri të përjetshme me njëri-tjetrin ad infinitum, e bën Jurisevicin të duket si hero shpëtimtar dhe ilimunist. Ai në faqen 73 e zbulon paditurinë e tij cipridon cullak ndërsa shkruan me padjallëzi: “Krejt çfarë di për shtetet e Ballkanit është abstrakte dhe teorike…”. Ama, nëse jo para lufte, atëherë pas lufte, a nuk kishte Jurisevici një dhjetëvjeçar të mësonte për raportin shqiptaro-serb para se të shkruante librin e tij apo- më drejt thënë- manifestin e tij vetëpromovues?
Nuk e vlen të ndalem më tepër në pjesën a parë të memoareve, pjesë e cila është e mbushur me faqe të katranosura me hidhësi sulmuese dhe në të cilat Jurisevici akuzon drejtuesit e spitalit të Kukësit, pjesëtarët e UNHCR-së dhe shumë njerëz që ndërveprojnë me spitalin për krime, prej atyre ordinere si vjedhja e medikamenteve, pajisjeve dhe veglave mjekësore, e deri te ato më çnjerëzore si vrasja e refugjatëve pacientë. Këtë nuk do ta bëj sepse nuk kam qenë në Kukës kur Jurisevici ka qenë atje. Porse njerëzit e cituar dhe të ndërlidhur me akuzat përreth spitalit të Kukësit duhet ta kuptojnë që janë bërë me gisht dhe nëse nuk reagojnë ndaj pohimeve të Jurisevicit heshtja e tyre do të duhej të zgjonte dyshime të mjaftueshme për të mobilizuar organet e hetuesisë së Shqipërisë dhe Kosovës. Në të njëjtën kohë, nëse pohimet e Jurisevicit vërtetohen të jenë false dhe shpifarake, të dy shtetet, edhe Shqipëria edhe Kosova, duhet të procedojnë dhe ndjekin Jurisevicin për akuza të rrejshme dhe përfolje në bazë të ligjeve penale dhe civile si vendore ashtu edhe ndërkombëtare. Nuk është liri e shprehjes kur i quan njerëzit vrasës pa pasur evidencë dhe vetëm pse shpreson që do llokoçisësh publikun duke bërë deklarata bombastike dhe pompoze.
Duke pas qenë në skenën e tragjedisë së luftës ato ditë të zeza për gjithë Ballkanin jam në dijeni të plotë të situatës së kaosit, rrëmujës, dobësive dhe papërgjegjësisë së shtetit shqiptar dhe UÇK-së dhe nuk druhem aspak të deklaroj që janë bërë lëshime dhe shkelje të rënda, e me gjasë edhe krime. Mirëpo të gjithë ata që dinë dhe kanë të dhëna për kundërvajtje dhe krime, përfshirë Jurisevicin, është dashur dhe duhet të procedojnë akuzat e tyre në prokurori dhe gjykata. Nëse Craig Jurisevici ka qenë dëshmitar i vrasjes së të ndjekurve nga Kosova, aktiviteteve të mafies, korrupsionit lokal dhe atij ndërkombëtar, dhe, nëse ka dyshuar dhe dyshon në drejtësinë e Shqipërisë dhe Kosovës, ai ka mundur dhe mundet të deponojë dëshmitë dhe provat fizike në gjykata ndërkombëtare dhe australiane. Madje Kombet e Bashkuara Jurisevici ka mundur dhe mundet t’i shtrëngoj t’i përgjigjen drejtësisë në qytetet ku gjenden selitë e OKB-së, në New York dhe Geneva. Jurisevici nuk e ka bërë këtë. Athua mos ngase i nevojitet sfondi sa më i errët, ashtu që drita shkëlqyese e protagonistit Jurisevic të mund të kontrastohet dhe duket sa më epike dhe atraktive për makinerinë e Hollywood-it, e cila gjithmonë është në kërkim të të pabesueshmes dhe asaj që tejkalon edhe kufirin e fantazisë?
Përpara se të dal te ngjarjet në front ku kam qenë prezent fizikisht është me rëndësi t’i parashtrohet publikut për inspektim logjik edhe një gjë e çuditshme nga pretendimet e Jurisevicit: frika për jetën e tij, pasi që ka denoncuar drejtuesit e spitalit të Kukësit, autoritetet lokale dhe qeverinë shqiptare për vdekjet e refugjatëve që nuk kishin para të paguanin për shërbime të domosdoshme shëndetësore. Fjala është për artikullin në faqet 103-106, “Refugee Death Trap” (Kurthi i vdekjes për refugjatët), botuar me 24 maj 1999 në The Stars and Stripes, gazetë e cila operon përbrenda Departamentit të Mbrojtjes së SHBA-së, por që ka pavarësi redaktoriale nga ushtria amerikane. Në shkrim nuk theksohet shkoqur nëse Jurisevici apo doktori kanadez Roger Lake denoncojnë vdekjen e tre refugjatëve pacientë sepse nuk kanë mundësi të paguajnë. Mirëpo është shumë thelbësore të merret parasysh që Jurisevic nuk është personi i vetëm që flet për akuzat morbide sepse në libër arsyen pse ai futet në UÇK e justifikon me frikën nga hakmarrja për shkak të guximit të tij të ekspozojë aktivitetet kriminale në spitalin e Kukësit. Pyetjet që nuk mund të mos shtrohen këtu janë: si quheshin personat e vdekur; pse Jurisevici nuk i shkruan në një copë letër emrat e të vdekurve; ç’ndodh me Dr. Roger Lake sepse edhe ai duhej të ishte i kërcënuar dhe cak i revanshit; pse nuk u arratis dhe pse nuk ju bashkua UÇK-së edhe mjeku kanadez Lake si Jurisevici- ata të dy janë bashkë në denoncim dhe bile bashkërisht edhe vjedhin të gjitha furnizimet dhe materialet medicinale nga magazina e International Medical Corps (IMC) në Kukës siç shkruan vetë Jurisevici në faqen 120; dhe natyrisht pyetja e paevitueshme- pse Jurisevici nuk u kthye për Australi në qoftë se jeta e tij ishte në rrezik? Apo mos ndoshta, po të largohej pa i vënë vetes aureolën e ushtarit të UÇK-së dhe pa bërë ca foto të rralla nga zonat e luftës, doktor Jurisevici nuk do të mund ta bindte botën e botuesve të memoareve dhe Hollywood-it, që jeta e tij ishte e jashtëzakonshme dhe e pashembullt dhe kështu nuk do të “meritonte” të ekranizohet në film?
Ndonëse të torturuar dhe të llomitur, pasi kalojnë barazhin e akuzave më bizare, lexuesit do të arrijnë në kapitullin e 12. Jurisevici vesh uniformën e UÇK-së në Helshan dhe jeta e tij nuk është më nën kërcënim. Këtu ai pohon që takon dy persona përgjegjës për rekrutim, emrat e të cilëve i shkruan si Hosnje Hoxha dhe Ajvet Misini. Kam qenë në Helshan pikërisht kur doktor Jurisevici flet për këto takime, por unë nuk mbaj mend dhe e sfidoj mjekun nga Australia dhe këdo të më gjejë dy persona me këta emra që Jurisevici thotë se kanë qenë komandantë të UÇK-së dhe përgjegjës për rekrutët. Në po këtë kapitull, në faqe 136, Jurisevici thotë se ky Misini i drejtohet atij me këto fjalë: “Kemi dhe batalionin e tretë, doktor. Më i vogli. Ata bëjnë shumë zhurmë. Ne i thërrasim Batalioni Atlantik. Djem nga Amerika, kosovarë dhe shqiptarë. Kanë ardhur të luftojnë për vendin e tyre. Disa të lindur në Amerikë. Ata janë nga New Yorku dhe shteti që ata e thërrasin Massachusetts. E di këtë vend, Massachusetts”? E them me siguri absolute që asnjë ushtar i vetëm nga Batalioni “Atlantiku” nuk ka qenë nga shteti Massachussets.
Kapitulli 13 është i pari i pjesës së dytë të librit, pjesë në të cilën gënjeshtrat dhe interpretimet e realitetit nga Jurisevici shtrembërohen deri në shkallën që të bëjnë edhe të qeshësh edhe të qash. Në këtë pjesë të kujtimeve apetiti i Craig Jurisevicit për protagonizëm është aq i pangopshëm sa që ngrit dyshime se ai ndofta vuan nga ndonjë çrregullim delirant. Në këtë kapitull Jurisevici shkruan që takohet me ne- ushtarët e “Atlantikut”, të cilëve në faqen 143 na përshkruan kështu: “Ushtarët e Batalionit “Atlantiku”, për shembull, janë djem të mirë, shumë të dedikuar, pasionantë për kauzën, por në përgjithësi, tmerrshëm të pastërvitur. Ata i përdorin armët e tyre sikur fëmijët që luajnë me lodra; ata nuk dinë gati asgjë për luftimet dhe janë plotësisht naivë lidhur me aftësinë e tmerrshme të armikut të tyre“. Në çka i mbështet Jurisevici këto konstatime? Në asgjë! Jurisevici sapo ka kaluar disa orë me ushtarët e “Atlantikut” dhe nuk e di se kush na ka përgatitur dhe sa gjatë jemi stërvitur dhe nuk e di që 44 për qind e shqiptaro-amerikanëve të “Atlantikut” kanë shërbyer në Armatën Popullore të Jugosllavisë (APJ), Ushtrinë Shqiptare dhe në Ushtrinë Amerikane. Jurisevic lapërdhari nuk e di apo nuk do ta dijë që të tre komandantë kryesorë të Batalionit “Atlantiku” ishin me përvojë luftarake nga lufta dhe dy prej tyre ishin të plagosur në luftime të mëhershme me serbët.
Sajimi i ardhëm vjen një faqe më tutje, në atë 144, ku ai na quan luftëtarëve të “Atlantikut” rekrutë ndërsa ne të gjithë ishim vullnetarë dhe për më turpshëm po aty ai fyen të gjithë shqiptarët e Amerikës kur shkruan se ne vinim nga Brooklyn-i dhe Bronx-i, ku shqiptarët etnikë jetojnë në geto. Me lehtësinë më të madhe vërtetohet që 10 për qind e ushtarëve të “Atlantikut” kanë qenë milionerë kur jemi nisur për luftë dhe si ata si pjesa tjetër e ushtarëve kishim lënë prapa punë dhe biznese që kanë paguar dhe gjeneruar mijëra e mijëra dollarë në javë të ardhura. Ç’është më me rëndësi të përmendet është që deklarimet e këtilla të Jurisevicit reflektojnë tërë racizmin dhe terrin paragjykues të karakterit të tij sepse shqiptarët e Amerikës, shumica absolute e jona, në SHBA kemi arritur sukses të jashtëzakonshëm financiar dhe edukativ dhe vetëm sa për sqarim ilustrues në tre-shtetëshin- New York, New Jersey dhe Connecticut- ka mjekë shqiptarë gati sa ka në krejt Tiranën.
Por pse i paraqet Jurisevici shqiptarët e “Atlantikut” dhe Amerikës me ngjyra të errëta? Pse nuk tregon Jurisevici që ne kishim hedhur prapa tërë luksin e jetës amerikane dhe pse nuk tregon Jurisevici për milionat dhe forcën lobuese të shqiptarëve të Amerikës prej Kongresit, Senatit e deri te Shtëpia e Bardhë? Sepse ai e di që në gjininë e shkrimit sensacional, sa më ulët të tjerët, aq më lartë legjenda e Jurisevicit.
Kapitullin e 14 Jurisevici e mbush me historinë për heroizmat dhe sensin e humanizmit të gjyshit të tij! Mozaikut të vetëpromovimit dhe historisë madhështore i nevojitet edhe një copëz lavdie familjare. Jurisevici dhe autori i tij hije janë në dijeni të komponentëve për të cilat Hollywood-i vdes, kur merr vendim të bëjë jetëshkrimin e dikujt film për kinematë e botës. Një nga to është vija zig-zag e vuajtjeve dhe triumfeve përgjatë disa gjeneratave të familjes. Jurisevici i bën krejt hapat e duhur që të bëjë historinë e tij të duket sa më dramatike dhe sa më e jashtëzakonshme.
Kur njeriu fillon të mendojë që imagjinata juriseviciane do të arrijë limitin, në kapitullin e 15 ndodh diçka e padëgjuar: kirurgu (vetë)ngjitet në hierarki dhe fillon të stërvitë ushtarët e UÇK-së për betejat që i presin. A mund ta merrni me mend se cila është përgatitja ushtarake e Jurisevicit? E thotë ai vetë në faqen 164: “Me vitet e eksperiencës sime si qitës dhe gjuetar, dhe si tërheqës i të plagosurve në Gaza, e ndjej obligim moral t’i trajnoj këta burra dhe këto gra“.
Çfarë ushtaraku i forcave speciale ky gjahtari dhe gjuajtësi i poligoneve, apo jo? Më ka mbetur peng në zemër që Jurisevici nuk na tregon në është gjahtar patash apo rosash. Doni më për Jurisevic komandon? Mirë, ja edhe një broçkull nga faqja 166, që, sipas Jurisevicit, e rrezaton tërë madhështinë e tij: “I afrohem rekrutit të parë, një çun adoleshent. Ai më buzëqesh si një këlysh i vogël. Nëse do të kishte bisht, sigurisht do ta tundte”. Vendosni personalisht si të ndiheni me kualifikime të tilla për një të ri që ofron të bëjë theror jetën e tij për lirinë njerëzore!
Margaritarët e marrëzisë janë aq të shumtë në librin e Jurisevicit sa që është vështirë të zgjedhësh cilët të kapish më përpara, mirëpo një në kapitullin 16 është vërtetë unik. Tingëllon e pabesueshme që Jurisevici me shkollim akademik sipëror mund të bëjë gafa të tilla, megjithatë ai e bën këtë në faqen 176 ndërsa shkruan këtë fjali: “CIA, stafi konsullor i SHBA-së në New York, Romë dhe Tiranë, si dhe operativët e Forcave Speciale të SHBA-së në Shqipëri aranzhojnë transportin [e armëve] prej pikës së blerjes në bazën e Helshanit“.
Nuk është e rëndësishme të diskutohet në këtë shkrim mënyra e bartjes së armëve të UÇK-së, sepse, si ish-ushtar i UÇK-së nga Amerika, ia lë historisë dhe arkivave të zbulojnë disa sekrete kur t’u vijë koha, por ju lutem, a mund ta besoni që Jurisevici të mos e dijë që SHBA nuk mund të ketë konsullatë në territorin e SHBA-së?! A është e mundur që një doktor të mos ketë njohuri që stafi konsullor përbëhet nga zyrtarë të emëruar nga një qeveri të banojnë dhe punojnë në një shtet të huaj për të përfaqësuar interesat komerciale të asaj qeverie dhe për t’u ndihmuar qytetarëve të tyre në atë vend të huaj me dokumente dhe nevoja tjera? Asnjë shtet nuk ka konsullatë brenda territorit të vet; si mundet SHBA të ketë konsullatë në New York? Nëse doni përgjigjen në këto pyetje lexojeni fjalinë e Jurisevicit edhe njëherë. A mund t’i besohet një njeriu të këtillë çfarëdo qoftë? Një njeriu që nuk di gjëra kaq elementare dhe që do të njollosë edhe Amerikën për transportim klandestin armësh!
Ka aq shumë për të kontestuar në librin “Blood On My Hands“, mirëpo për respekt të kohës që do të merrte kjo si për mua si për lexuesit e durueshëm dhe të interesuar për të vërtetën, unë do të përmend vetëm edhe pesë të pavërteta që i thotë Jurisevici për Atlantikasit.
Së pari, ai në libër deklaron që ka trajnuar rekrutë me Arbër Muriqin. Zoti Muriqi, ushtar shembullor i Batalionit “Atlantiku” në mënyrë kategorike mohon që ai ndonjëherë të ketë trajnuar ushtarë së bashku me Craig Jurisevicin. Bile Arbërit nuk i kujtohet as të ketë folur më shumë se vetëm një herë me Jurisevicin.
Së dyti, në faqen 180, Jurisevici përmend njëfarë Sherifedin Dema nga New Yorku, sipas tij ushtar i “Atlantikut”, i cili në vitet 1980-ta, gjatë okupimit sovjetik, gjoja paska qenë në Afganistan dhe paska luftuar në anën e muxhahedinëve. E them me siguri të plotë që Batalioni “Atlantiku” kurrë nuk ka pasur një ushtar me atë emër.
Së treti, vrasja e një ushtari të panjohur nga një infiltrim serb, që përshkruhet në kapitullin e 22-të, për mua dhe të gjithë ish-ushtarët shqiptaro-amerikan është një gënjeshtër e pakripë. Aty Jurisevici thotë që ai dhe katër ushtarë tjerë e hedhin trupin e ushtarit të vrarë të UÇK-së në humnerë. Jurisevici bile nuk druan të shkruaj që dy nga ushtarët me të ishin nga Batalioni “Atlantiku”. Asnjë ish-luftëtar i “Atlantikut” nuk është në gjendje të kujtojë të ketë qenë me mjekun australian në një aksion të tillë. Përderisa Jurisevici nuk tregon se kush ishin ushtarët e “Atlantikut” apo UÇK-së me të, logjika e fakteve dhe mungesa e pranisë së Atlantikasve pranë tij thonë që ai rren sa ka kilogramë. Jurisevici e di që kodi i nderit të UÇK-së ka ndaluar rreptësishtë hedhjen e kufomës së shokëve poshtë shkrepave të Maleve të Pashtrikut.
Së katërti Jurisevici shpif në mënyrën më të ndytë të mundshme ndërsa shkruan në faqen 295: “Vetëvrasjet janë duke u bërë të zakonshme“. Unë dhe të gjithë shokët e mi nuk dimë një rast të vetëm të vetëvrasjes së ushtarëve të UÇK-së në Malet e Pashtrikut. Ushtarët e UÇK-së kanë mundur të largohen dhe janë larguar nga fronti. Askush dhe asnjëherë, sa kam parë unë në vijën e frontit, nuk ka detyruar vullnetarët të rrinë në front kundër dëshirës së tyre, prandaj insinuatat për vetëvrasje të ushtarëve të UÇK-së sepse ndiheshin të pashpresë përpara ushtarëve dhe paramilitarëve serbo-jugosllavë fyejnë gjithë dinjitetin e njerëzve që vullnetarisht i janë bashkuar përpjekjes për liri të UÇK-së.
Dhe së pesti, Craig Jurisevic në faqe 321 të librit gënjen që Gani Shehu, ushtar dhe komandant i “Atlantikut” ka lexuar manuskriptin e tij. Gani Shehu hedh poshtë pohimin e Jurisevicit dhe tregon që kurrë nuk ka marrë manuskript nga Jurisevici dhe as sot e kësaj dite nuk ka lexuar as librin e tij.
Sidoqoftë, rrenat, burracakëria dhe keqinterpretimet që të fusin krupën janë njëra anë e medaljes së librit të Jurisevcit. Ana tjetër është gracka e mashtrimit jurisevician në të cilën kanë rënë praktikisht të gjitha mediat shqiptare në Ballkan dhe diasporë. Libri pra, është gati asgjë krahasuar me projektin e tij për vetëpromovim. Doktor Jurisevici ka planifikuar me shumë dinakëri dhe shkathtësi publicitare imazhin për vetveten si një hero me përmasa mbinjerëzore afër të cilit heronjtë e vërtetë të lirisë së Kosovës janë xhuxhmaxhuxhë. Duke parë naivitetin, mungesën e dijes profesionale dhe jo rrallë edhe idiotësinë e një duzine redaktorësh dhe gazetarësh në mediat shqiptare në Ballkan dhe në diasporë, Jurisevici, pa asnjë grimë mëshire, i ka bërë ata të riprodhojnë skenarin e tij sipas të cilit në skenën e luftës së Kosovës kishte dy anë. Në njërën, dy palë ndërluftuese, që urrejnë njëra-tjetrën kafshërisht: shqiptarët qyqarë dhe budallenj dhe serbët egërsira, por të fortë. Kurse në tjetrën, ai- trimi Craig, i gjithëdijshmi Craig, arbitri Craig.
Në dhjetëra intervista dhe shkrime lavdëruese mbi librin dhe veçanërisht mbi profkat e Jurisevicit se libri është përshtatur dhe do të bëhet film në Hollywood, përfaqësuesit e medias shqiptare, le që nuk kanë bërë asnjëherë asgjë të verifikojnë pretendimet dhe gjoja heroizmat e tij apo intervistojnë një person të vetëm prezent me të gjatë luftës, por asnjëherë nuk i kanë bërë atij një pyetje të vetme mbi ngjarjet në libër. Vallë është e mundur sepse as nuk e kishin lexuar librin dhe nuk e dinin dhe dinë të vërtetën universale për gazetarinë që kurrë nuk duhet të shkruash për një temë pa bërë hulumtimin e duhur dhe pa kryer detyrat e shtëpisë? Njerëzit e mediumeve shqiptare kanë rënë në kurthin e doktorit australian në mënyrën më të turpshme të mundshme sidomos kur himnizuan librin, ndërkaq që ai ende nuk kishte dalë në shitje as në anglisht dhe me këtë neglizhuan parimin themelor në bazë të së cilit profesionistët e gazetarisë nuk do të duhej të shkruajnë pa e kërkuar një kopje të librit nga botuesi, edhe nëse libri nuk është në treg akoma.
Gati dy vjet pas daljes së origjinalit dhe një vërtiku të paparë propagandistik për ndonjë libër si për këto gjoja kujtime, vepra e Jurisevicit ekziston në shqip. Nëse shtëpia botuese KOHA ka bërë mirë me ndonjë gjë duke botuar këtë paçavure, ajo ka bërë mirë që ka publikuar librin. Së pari sepse, tani, çdo njeri që nuk flet anglisht mund ta lexoj atë dhe së dyti, prej tash e tutje, çdokush që do të ketë ndërgjegje të pastër duhet bërë atë që e bëjnë njerëzit e ndershëm- të lexojë akuzat juriseviciane dhe të gjurmojë e të ftillojë deri sa ta gjendet e vërteta për çdo pretendim të tij. Askush nuk ka më arsye të vazhdojë promovimin e rrenave, shpikjeve trilluese dhe gjysmë të vërtetave të të uriturit për famë dhe lavdi nga Adelaide e Australisë të quajtur Craig Jurisevic.
Memoaret janë gjini subjektive dhe nuk është e pazakontë që njerëzit i stolisin të bëmat që i përshkruajnë, mirëpo memoaret shndërrohen në koleksion të gënjeshtrave nëse mbi gjysma e pretendimeve që paraqiten aty nuk janë të vërteta. Unë kam lexuar me qindra vëllime me kujtime, por nuk mbaj mend një libër të vetëm sikur ky i Jurisevicit ku autori apo personazhi i memoareve ndryshon faktet dhe realitetin thuajse të ishte duke shkruar një triler të letërsisë fantastiko-shkencore.
Ndoshta trullimin shqiptar me Jurisevicn më së miri e paraqet mesazhi i mëposhtëm që kam marrë pak pasi kishte dalë libri në shqip: “E lexova librin e Jurisevicit…Po më dhimbsen 7 euro që pagova ta blej…Shumë helaq ky njeri…Por fajet i keni edhe ju që keni qenë me të, sepse deri më tani nuk ka pasur asnjë reagim…Krejt kanë vrapuar pas Jurisevicit duke e përqafuar dhe promovuar…Unë vetë ja kam bërë “like” në faqen e tij në facebook si një dele duke ndjekur çfarë bënin të tjerët…”
Craig Jurisevic mund të shesë me miliona libra, mund të bëjë film për vetveten si hero që kalon të gjithë heroizmat e heronjve prej atyre antikë e deri te më të rinjtë e modernitetit, mirëpo unë dhe të gjithë njerëzit që e duan të vërtetën duhet t’i themi që është marre dhe çnderim të përfitosh nga tragjedia, fatkeqësia, vuajtja, mjerimi dhe gjaku i popujve çfarëdo qoftë etniciteti apo niveli i tyre i zhvillimit. Lavdia nuk arrihet me gënjeshtra; duke gënjyer arrihet turpërimi!

(Uk Lushi jeton dhe punon në SHBA. Lushi ka qenë luftëtar dhe zëdhënës i Batalionit “Atlantiku” gjatë luftës së UÇK-së për çlirimin e Kosovës. Ky vështrim bazohet në versionin anglisht të librit të Jurisevicit “Blood On My Hands: A Surgeon At War” botuar nga Wild Dingo Press.)

Parlamenti grek i quan Rubikun e Pogradecin, helen

2012-04-10T09:43:00.005-04:00

Nga Dr. Hasan LuçiPak njerëz e dinë të vërtetën e pamohueshme të skalitur në muret hyrëse të altarit të demokracisë greke, parlamentit helen në Athinë, aty ku bëjnë roje palikarët, që kundrohen nga vizitorët e shumtë, shumica e të cilëve nuk i lexon me vëmendje parullat në shpinën e rojeve që patrullojnë madhërishëm me fustanellën kombëtare shqiptare. Siç dëshmojnë këto fotografi të marra në vend, po japim këtu përkthimin e një pjese të shkrimeve shovene me miratimin e kushtetutës panhelene greke:
1) "Këlcyra - Përmet - Ostrovica - Pogradec - Rupeh - Perigori - Kreta - El - Alamin - Rimini - Rubik - Dodekanozi - Korea - Qipros";
2) Pindi - Borova - Korça - Kallamas - Tomorri - Trebeshina - Himara - Gjirokastër 731 = Bubesi - Kalibaqi"!
Këto shkrime të demokracisë greke zyrtare propagandohen edhe në kartolinat për turistët që t'i kushtojnë vëmendjen e tyre vizitës para parlamentit. Këtu shohin pamjen madhështore të paradës së rojeve të tij, dhe të lexojnë mbishkrimet me germa të mëdha në muret e tij, siç duken në dy kartolinat që botojmë këtu. Këto shkrime nuk tregojnë as më pak e as më shumë, veç kufijtë e perandorisë bizantine që duan të rindërtojnë sërish grekët e sotëm, duke synuar të gllabë-rojnë edhe troje të kombeve fqinje dhe në mënyrë të veçantë të ashtuquajturin "Vorio-Epir" d.m.th Shqipërinë e jugut, veç atyre të gllabëruara nga Konferenca e Londrës në vitet 1913. Kjo është politika shovene e pandryshueshme greke qysh nga viti 1844 kur u zyrtarizua "Ideja e madhe" e synimit të Greqisë së madhe,shkurt të ish-Perandorisë Bizantine. Këto gdhendje në altarin grek janë alibia e radhës kolonizuese helene me synime të qarta sot e nesër,- s'ka kuptim tjetër,- duke u kapur pas pakicës greke në Shqipërinë e jugut dhe në mëtimet për "Vorio-Epirin", dy shtylla të politikës zyrtare greke edhe sot dhe jo vetëm e qarqeve ekstremiste grekomëdha, përfshi kishën ortodokse greke dhe Patrikanën. Greqia ka ndryshuar gati tërë toponimet historike të trojeve shqiptare në Çamëri (Thesproti) dhe në Shqipërinë e jugut (i ashtuquajtur "Vorio-Epir"), duke i greqizuar, një vazhdë e vjetër teorike praktike atje, e mbrapshtë, edhe në gërmimet arkeologjike etnike shqiptare, një genocid historik e kulturor përjashtues ndaj shqiptarëve rrënjës atje. Greqia e Micotaqit pasi nisi pazaret me qeverinë e parë të tranzicionit dhe u nënshkrua në 1996 edhe traktati i miqësisë Shqipëri-Greqi, i cili do të zgjidhte çështjet e mbetura pezull nga e kaluara, nisi strategjinë e saj për ta bërë Shqipërinë një domen ekonomik dhe për të zbatuar mëtimet e saj të vjetra në një gjendje kur i erdhi zogu në dorë dhe duke vepruar pa skrupuj, pasi mori peng edhe shqiptarët e punësuar në Greqi etj. dhe e ka më lehtë t'i bëjë shantazhe e provokime qeverisjeve shqiptare të djathta e të majta, si dhe për t'u zhvatur lëshime me leverdi të madhe për synimet grekomëdha, duke përdorur edhe pengun tjetër të pakicës greke. Nuk është zgjidhur asnjë çështje në favor të Shqipërisë, se qeverisja jonë nuk guxon të kërkojë ndonjë gjë, por Greqia ka hedhur kudo tentakulat e saj eko-politike, fetare e kulturore. Qeverisja shqiptare bën thirrje vetëm për marrëdhënie të mira fqinjësie me Greqinë, por hesht si peshku për prapësitë e shumta ndaj shqiptarëve në Greqi dhe mëtimet greke territoriale. Ndërhyrjet greke në çështjet e brendshme e të jashtme të Shqipërisë dhe kombit tonë në tërësi dje dhe sot janë proverbiale sidomos pas Konferencës së Londrës më 1913. Greqia ka minuar fqinjësinë e mirë me shqiptarët, por jo e kundërta, as në raste konfliktesh të armatosura me nismën e Greqisë në trojet shqiptare. Greqia nuk i respekton shqiptarët as brenda as jashtë Greqisë, as ata që i dhanë lirinë, që sot duket hapët me gjendjen e monumenteve të tyre të pakta dhe vlerësimet në tekstet e historisë. Por Greqia kërkon të kundërtën nga shqiptarët, që pakicën greke ta trajtojmë më mirë se veten, megjithëse s'i kemi bërë asnjë gjenocid, asnjë mohim të të drejtave etnike, politike e arsim-kulturore, pra janë të kënaqur; veç një turme që nxitet nga dosja e zezë greke ndaj kombit tonë, që realisht krijon tensione provokuese në marrëdhëniet ndërshtetërore, jo për fajin e shqiptarëve, as të qeverive, as të nacionalizmit atdhetar shqiptar. Në fakt, Greqia bën cenime të sovranitetit e dinjitetit të identitetit etnik shqiptar prej kohësh, siç dëshmon historia. Kjo politikë shovene nuk është tashmë një hamendje edhe në këtë shekull, kur edhe Ballkani po ecën në integrimet euroatlantike, ku Greqia ka hyrë kokë e këmbë, si anëtare e vjetër, por që vepron si hajdute dhe kundër rrymës së BE në marrëdhënie me fqinjët, se vepron si Kal Troje panhelen në këto struktura dhe me diasporën greke nëpër botë. Nuk kemi ndërmend të bëjmë historinë e marrëdhënieve të Greqisë zyrtare, që nga shpallja e pavarësisë greke, me popujt fqinjë, pasi edhe se është faqja e zezë e shovinizmit grek në Ballkan, por shkurt po përmendim aventurën greke të kohëve të fundit, ku katërcipërisht vërtetohen synimet greke, dredhitë greke dhe hedhjet hi syve faktorit ndërkombëtar me aventurat greke të ditës, në vazhdën e tyre shekullore, të paraqitura si të bazuara në të drejtat etnike e fetare dhe konventat ndërkombëtare, për të cilën Greqia s'ka pyetur, nuk pyet dhe s'do të pyesë që nga Lidhja e Kombeve në lidhje me njohjen e trojeve të kolonizuara nga Greqia dhe të etnive, të cilave u ka mohuar historinë dhe autoktoninë e gjuhës amtare përmes ligjeve monarkiste e fashistizuese helenizuese. Qëndrimi zyrtar grek ndaj të ashtuquajturit "Vorio-Epir", si djep i helenizmit (njëlloj siç thotë Serbia për Kosovën), të emrit të Maqedonisë, në veçanti vetua e Greqisë për mospranimin në NATO etj. mëtime, janë alibitë e radhës kolonizuese helene me synime të qarta sot e në të ardhmen. Pa u ftohur kjo veto në Bukuresht më 03.04.2008, zv.ministri grek i jashtëm bëri turneun aventuror me thirrje të ethshme për të mbrojtur shtrirjen e helenizmit në Shqipërinë e jugut edhe atje ku s'ka këmbë pakice greke, duke vënë në lëvizje shkollën greke, grekomanët shqiptarë, kapitalet greke dhe kurthet e ngritura në institucionet e demokracisë kaotike shqiptare, e cila fatkeqësisht deri sot është rrumpallë e korruptuar rëndë nga politika, diplomacia e kapitalet greke, që vërshojnë dhe po i zënë frymën ekonomisë shqiptare të shkatërruar nga tranzicioni demokrat skizofren shqiptar; politika greke nisi tentakulat përmes shkollës greke, kishës ortodokse greke (e cila e bëri A.Janullatosin kaposhin e kishës autoqefale ortodokse shqiptare, i cili kërkon nga helen të bëhet edhe shqiptar pa gjak shqiptari, me synimin e Kalit të Trojës në radhët e të krishterëve shqiptarë, që i ka përçarë tashmë). Shikoni si po ngrihet katedralja ortodokse greke në mes të Tiranës dhe pa dyshim do t'ia dëgjoni avazin, siç po bëjnë me kishat e tjera ortodokse shqiptare dhe siç bëjnë serbët me kishat shqiptare në Kosovë, duke të dhënë dorën e marrë krahun, pastaj kokën...Pas këtyre vërshuan kapitalet mashtruese, trafiqet dhe shfrytëzimi i varfërisë së shqiptarëve për të bërë "vorio-epirotas", kunguar e marrë shtetësinë greke me emrat e njohur grekë me s-në pas. Erdhi dita kur zonja Bakojani, ministre e jashtme, shpejtoi të vinte në Tiranë për t'i mbrojtur nga akuzat e dukshme botërisht dhe pas saj zv.ministri i jashtëm vizitoi "domenin grek" në trojet e lashta shqiptare qysh para ardhjes së helenëve, për fatin e zi të pellazgo-ilirëve e shqiptarëve dhe më gjerë në Evropë dhe në botë. Ajo nënshkroi traktatin detar (skandalin e naftës), që e quajti fitore strategjike helene, se në fakt iu dhurua deti shqiptar për hesapet klienteliste, pavarësisht se opinioni shqiptar protestoi fort, megjithëse edhe BE po hesht ende, ndofta nuk e di pazarin?! Ç'të zgjatem më tej, se shqiptarët lexojnë gati çdo ditë lajme që të rrëqethin për bëmat e qëndrimet e "miqve" fqinjë me qeveritarët tanë demokratë të kulluar, që u ka dalë kallai. Tani së fundi, pasi u bë regjistrimi i popullsisë sipas diktatit grek, komisioni dypalësh qeveritar po studion dhe harton vendndodhjet e pakicës greke në Shqipëri, sigurisht edhe në zona ku s'ka pakicë greke, por që do futen si zona të përfshira në "Vorio-Epir", që nga Korça në Himarë, me hapësirë prej lumit Shkumbin, siç është synimi minimum i "Idesë së madhe" helene, me perspektivë shpalljen e autonomisë së "Vorio-Epirit", që i mbeti peng zonjës Bakojanis në 2008-ën, pas fitores strategjike për kufirin detar në Jon, ku u arrestua hapësira jonë detare. Greqia zyrtare akuzon shqiptarët se nuk bëjmë asnjë shkrim pozitiv për të! Jo vetëm që ky mendim është i padrejtë, por le të japin grekët një shkrim miqësor për shqiptarët, veç vërejtjeve, kërkesave dhe udhëzimeve e urdhrave për t'u sjellë siç u pëlqen grekëve jo miq të shqiptarëve. I akuzuari akuzon, gënjen se diçka do të mbetet. Shqiptarët s'i hanë pallavrat llaka-llaka. Greqia zyrtare mohon edhe historianët e vet antikë për të vërtetat historike mbi shqiptarët fqinjë "barbarë", d.m.th jo grekë, dhe po bëhen shekuj që na shesin moral kallp. Gjynah për tellallët e vjetër e të rinj, që e përlyejnë keq demokracinë greke edhe sot gjatë integrimeve në BE. Si jurist, si qytetar, si atdhetar shfaq dhembjen e kombit shqiptar dhe protestën time në shumë shkrime, se si ende sot, pas një historie të tërë aventurash dhe kolonizimesh helene në trojet natyrore etnike shqiptare, me bekimin e fuqive të mëdha mbrojtëse të Greqisë, faktori ndërkombëtar po mashtrohet ende sot dhe futet në kriza për faj të orekseve makute panhelene në Ballkan dhe më gjerë. Ky faktor ndërkombëtar le të hapi arkivat e tejmbushura me bëmat e shovenëve grekë dhe të analizohen e sintetizohen me gjakftohtësi, me veprimet e mosveprimet e ditëve të sotme, për të vërtetuar akuzat e vërteta kundër panhelenizmit dhe t'u jepet fund dhelpërive greke të njohura e sekrete edhe kur bëjnë dhurata. Këto veprime tregojnë se Greqia synon edhe gjatë rrugës së integrimit euroatlantik të Ballkanit të zhvatë sa më shumë të jetë e mundur edhe troje të fqinjëve, duke u hequr si udhërrëfyese dhe garantuese e rrugës sonë për në BE e NATO përmes Athinës, siç u përpoq të bënte edhe Millosheviçi etj. etj. në kohëra të ndryshme. Ky është qëllimi edhe i mosnjohjes ende të pavarësisë së Kosovës, veç qëndrimit të njohur gjatë luftës çlirimtare të UCK-së dhe faktorit ndërkombëtar e NATO-s. Paralelizmi me konfliktin në Qipro, për "Vorio-Epirin" apo emrin e Maqedonisë, për varrezat greke në Shqipëri, për çështjen e skandalit të kufirit detar për naftën në Jon, marshimet e politikanëve grekë në Himarë e gjetkë, fjalori propagandistik dhe bëmat e diplomatëve e konsujve grekë në Shqipëri, ecejaket me tamtame të krerëve të pakicës greke në Athinë, fshesat greke me mërgatën ekonomike në Greqi, akuzat kundër intelektualëve që mbrojnë të drejtat kombëtare, por që zyrtarë të lartë ose jo grekë i quajnë ultranacionalistë e që cenojnë e minojnë marrëdhëniet e fqinjësisë së mirë etj. janë pa dyshim shenja ogurzeza për marrëdhëniet e Greqisë me fqinjët dhe për të ardhmen e Ballkanit. Ne kemi të drejtë të shqetësohemi dhe të ngremë zërin e drejtësisë për t'i demaskuar mashtrimet grekomëdha dje, sot dhe në të ardhmen, gjë që justifikon edhe gjuhën tonë, që grekët e quajnë të ashpër, por jo më e ashpër se ajo e zëdhënësve diplomatikë grekë, mediave greke, e grupeve ksenofobe kundër shqiptarëve. BE dhe NATO në këtë botë rrëshqitëse në kriza sfilitëse ekonomike e politike me përmasa të krizës botërore të sistemit gjithëpërfshirës sot dhe sfidat që na presin në këtë shekull ngrihen shumë pikëpyetje edhe për qëndrimet e çdo vendi për sjelljet e tij reaguese, në veçanti siç është Greqia në vorbullën e falimentimit ekonomik dhe në shfaqjet e nacionalizmit ekstrem, racizmit dhe nxitjes së qarqeve fashistizuese e anarkike, pavarësisht se BE po bën të pamundurën për ta mbajtur Greqinë në vathën e vet si veshka në mes të dhjamit për arsye të gjeopolitikës dhe të shërbimeve që u ka bërë në politikën mesdhetare. Por politika shovene bizantine e Greqisë zyrtare është tashmë e ekspozuar qartë me synimet e saj, por që BE bën sikur nuk ia sheh dhe i vë furka që të mos rrëshqasë atje ku e kanë çuar politikat e mbrapshta grekomëdha në të katër horizontet. Këto synime greke tashmë që nga 1844 janë dukshëm si litari i Nastradinit i lënë jashtë varrit, ku BE po pengohet vazhdimisht dhe nuk merr masa kirurgjike për t'i vënë Greqisë kufirin te thana para se të marrë veprime të çfarëdoshme provokuese, kërcënuese e sulmuese ndaj fqinjëve të saj, kryesisht ndaj Shqipërisë, ndaj të cilës i ka drejtuar topat e mëdhenj dhe veprimtarinë e nëndheshme apo të hapur në marrëdhëniet e shumta me të gjatë këtij tranzicioni sfilitës e çoroditës, aspak normal për ecurinë e vendit e fqinjësisë së mirë. Nuk është rastësi që Greqia zyrtare apo lakejtë e saj brenda e jashtë vendit akuzojnë rëndë Republikën e Shqipërisë dhe shqiptarët për nacionalizëm e lloj-lloj absurditetesh edhe me paradat ushtarake zyrtare para krerëve grekomëdhenj dhe para përfaqësive diplomatike dhe institucioneve të tjera ndërkombëtare atje. Valët e këtyre veprimeve janë si valët e detit, të papërmbajtura, agresive dhe cinike. Këto vërejtje tonat për qëndrimet zyrtare ose jo greke, nuk janë sulme, siç i komentojnë zyrtarët grekë, por janë tërheqje vëmendjeje se ku i çon mushka ata me këto mëtime, në një kohe kur mendohet se fryn një erë e re ndërtuese në BE, por që Greqisë nuk i pëlqen, se u vë mure orekseve të vjetra e të reja të saj. Si rrjedhojë, në radhë të parë, diplomacia shqiptare, me përfaqësuesit e saj në Athinë e gjetkë në konsullata deri tek kryediplomati në Tiranë, pastaj qeveria shqiptare nuk duhet të bëjnë sehir dhe të 'hanë' sheqerkat e Kalit të Trojës grek dhe të shtojnë zullumet dypalëshe me Greqinë. A s'i kanë parë diplomatët shqiptarë dhe deputetët e politikanët shqiptarë që kanë vizituar faltoren greke në Athinë ato gdhendje grekomëdha që i sheh tërë bota?! Si nuk ka reaguar askush publikisht para opinionit shqiptar e ndërkombëtar?! Pra, përkundrazi, duhet t'i vënë gishtin kokës të dy palët, se po ecin në terrene të minuara keqas me veprimet dhe mosveprimet e tyre faqe popujve dhe botës, duke mos i ndalur aventurat grekomëdha, që s'kanë të sosur, përkundrazi, janë vepruese në shumë drejtime. Shqiptarët gjithmonë kanë treguar vigjilencë, por në këtë tranzicion vigjilenca ka rënë poshtë e më poshtë, se gjatë këtij tranzicioni tragjiko-komik kanë ndodhur shumë ngjarje tronditëse e tragjike mes dy vendeve. Prandaj është koha të veprojmë me pjekuri e maturi që shovenët grekë të mos na përdhosin varret e të parëve, amanetet e të parëve, të mos ngrenë përmendore dhe institucione provokuese në trojet tona, as administrative, as fetare të kallëpit të tyre bizantin. Përkundrazi, kemi ne kërkesa ligjore për t'u ngritur përmendore heronjve tanë që luftuan për lirinë e pavarësinë e Greqisë, për ata që u masakruan nga genocidet greke, që u dogjën, u vranë apo u helmuan dhe u dëbuan nga trojet etnike natyrore e historike, nga Çamëria, siç i themi ne shqiptarët apo nga Thesprotia siç njihet botërisht e historikisht (një lloj siç themi për vete Shqipëria dhe bota na njeh si Albania). Ende çamët jetojnë jashtë vatrave stërgjyshore për faj të politikës greke së pari dhe më gjerë edhe pasi riatdhesoi të gjithë grekët e tjerë pas konflikteve luftarake të kohës. Vetëm për çamët (etnikët epirotas të Thesprotisë) vijojnë përgojimet si bashkëpunëtorë të hitlerianëve dhe mohimet për të drejtat dhe liritë themelore të njeriut, tragjedi pa fund?! Është koha e integrimit në BE, por edhe koha kur Greqia duhet të kërkojë ndjesë dhe të dëmshpërblejë për fajet e mëkatet e saj në veçanti ndaj shqiptarëve, t'u japë fund aventurave gjeopolitike, ndërsa BE, OKB, OSBE etj. të rivendosin padrejtësitë shekullore ndaj kombit tonë të copëtuar tragjikisht nga mashtrimet gjakësore të fqinjëve, jo me metodat kolonizuese, por me ato ligjore e paqësore që propagandohen e realizohen pjesërisht sot në BE. Shqiptarët janë gjithnjë paqësorë, s'kanë bërë sulme kolonizuese, veçse janë mbrojtur fuqimisht për mbijetesë në trojet e veta etnike, natyrore e historike. Jepini Cezarit atë që i takon, ndryshe Ballkani do vuajë, por do vuajë edhe BE e më gjerë. Ashtu siç vëzhgohet dhe i vihen kushte Shqipërisë për integrim në BE, ashtu BE duhet të vigjilojë edhe ndaj Greqisë, që t'i zbulojë prapësitë e saj me fqinjët brenda e jashtë saj. Si nuk i shikojnë diplomatët e BE-së këto gdhendje makabre në altarin demokrat grek apo nuk dinë greqisht?! O kuje më diell! Plagët që s'kanë zënë kore nuk mbyllen me harresë historike, siç bënë Greqia zyrtare, anëtare e BE dhe OKB. Asnjë lëshim, asnjë kompromis vrastar dhe antikombëtar shqiptar, asnjë përulje kameleone, asnjë gjunjëzim për çështje parimore e ligjore etnike, natyrore e historike me fqinjët. Kohët e turbullta në krizat që përjetojmë duhen të na vënë mend e jo të përulemi para formulave të sheqerosura, por që brenda janë helm me veprim të ngadaltë. Nuk bëhet fjalë për etiketimet nacionaliste, siç na quajnë edhe ca qeveritarët tanë gjoja demokratë, por për qëllime atdhetare e paqësore për t'u bërë ballë krizave varrosëse, për të mbijetuar e përparuar, siç e meritojmë me djersën e ballit, me gjakun e derdhur për liri e pavarësi në shekuj. Dritë dhe vetëm dritë mbi prapësitë dhe dredhitë e kohëve moderne dhe vendimmarrjet e më të fortëve. Pa urtësi, pa drejtësi, nuk ka paqe e qetësi!

Berisha: Turqit i kanë pasion gratë shqiptare

2012-04-10T09:38:00.002-04:00

Kryeministri, Sali Berisha përforcon deklaratën e bërë në Ankara, se mes shqiptarëve dhe turqve ka lidhje gjaku, duke shtuar dje se kjo lidhje jo vetëm është e fuqishme por dhe se pasioni i turqve për gratë shqiptare është sipas tij i njohur botërisht. “Janë mbi 6 milion shqiptarë në Turqi, me miliona martesa dhe është botërisht i njohur pasioni i turqve për të marrë shqiptare dhe këtë e kanë parësore. Atëherë, do të themi se këta nuk kanë gjak shqiptar, se nuk kanë gjak të përzier?! Mund të them që lidhjet e gjakut janë të fuqishme”,- deklaroi Berisha në mbledhjen e grupit parlamentar të PD-së, ku informoi deputetët rreth vizitës së tij zyrtare dy ditore në Ankara. Në mbrojtje të tezës së tij kryeministri nuk nguroi gjithashtu t’i cilësonte “patriotë pa atdhe”, historianët që e kundërshtuan ashpër tezën e tij në forumin që “Gazeta Shqiptare” prej tre ditësh ka hapur për këtë çështje. “Meqenëse disa patriotë pa atdhe janë ndier të lënduar, sepse unë kam folur për lidhje gjaku, ju them këtyre zotërinjve që çdo ditë shesin injorancën e tyre në shkrime, se cila është origjina e fiseve ilire dhe cila është origjina e fiseve turke është qartësisht e njohur dhe se cilit grup i përkasin fiset iliri edhe cilit grup i përkasin fiset turke. Këto janë në njohuritë elementare të teksteve të shkollave të të gjitha niveleve, por të mendosh se vetëm gjaku i fiseve qenka lidhja e vetme e gjakut, kjo është qesharake”, deklaroi Berisha. Duke vijuar mandej replikën e tij me historianët, kryeministri shtoi gjithashtu se “në vend që të krenohen, ndihen të lënduar. Këta janë patriotë apatride, pra, njerëz që vënë një etiketë. Një komb që zuri karrigen e kryeministrit të asaj perandorie, minimumi 42 herë! Por këto i lëmë në arkiva, ne marrim këtë realitet. Se si u lënduan këta patriotë pa atdhe, nuk e mora vesh! Ndaj këtyre zotërinjve ju them shkruani sa të mundeni dhe protestoni. Ne do t’u qëndrojmë kudo që të ketë lidhje gjaku ky komb. Ne jemi krenarë me ta! Duhet të bëhemi realistë. Edhe Rilindjen tonë e themeluan shqiptarët në vendet e tjera dhe i bënë kombit shërbimin më të madh”, u shpreh Berisha. Në funksion të këtij qëndrimi ai solli madje, sikundër u shpreh edhe një sërë faktesh historike që sipas tij i jepnin të drejtë kësaj teze. “Shqiptarët ndihen me të drejtë krenarë me Skënderbeun, por nuk mund të injorojnë se dhe Barbarossa ishte shqiptar dhe ishte zot i deteve për kohën që jetoi. Shqiptarët janë krenarë me Lekën, por nuk mund të mohojnë se Sinan Pasha zotëroi hapësirat nga deti Balltik në detet e Jemenit. Shqiptarët janë krenarë me Naimin, por është fatlum fakti që Samiu, i cili shkroi librin e shenjtë të shqiptarësisë, është njëkohësisht themeluesi i turqishtes moderne, me fjalorin e tij. Le ta lëmë mënjanë, se perandoria është në arkiv. 100 vitet janë vitet e bashkëpunimit dinjitoz midis dy vendeve dhe kombeve mike, sovrane”, përfundoi Berisha.

Kanë apo jo shqiptarët lidhje gjaku me turqit? Kjo është pikëpyetja provokative e një debati të hapur sëfundmi nga kryeministri, Sali Berisha, në prag të 100-vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë. Nga Ankaraja, ku ndodhej për një vizitë zyrtare dy ditore (5-6 prill), deklarata e shefit të ekzekutivit se mes dy kombeve ekziston një lidhje genetike ka nxitur menjëherë reagimin e historianëve e studiuesve më të njohur në vend. “Gazeta Shqiptare” me anë të këtij forumi ndan sot me lexuesit qëndrimet për këtë çështje të Moikom Zeqos, Auron Tares e Behar Gjokës lidhur me një pyetje të përbashkët drejtuar secilit prej tyre: “Si e komentoni deklaratën e kryeministrit Berisha, sipas të cilit mes shqiptarëve dhe turqve ka marrëdhënie gjaku?”.
*****
MOIKOM ZEQO (historian, arkeolog, studiues, shkrimtar)
Dua të jem tërësisht gjakftohtë, larg çdo emocioni politik. Në mos gaboj filozofi francez flet se edhe në politikë ka metafora, pra ka metafora politike, por përherë konvencionale. Thënia se tërë popujt e botës janë vëllezër është një metaforë e tillë, akoma më skajshëm tri sloganet e famëshme të Revolucionit Francez janë “Liberte, Egalite, Fraternite!” (Liri, Barazi, Vëllazëri). Kështu është krijuar një metaforologji politike, që përdoret ende sot, pavarësisht saktësisë kuptimore, shkencore. Ne mund të themi se gjithë shqiptarët janë vëllezër, pavarësisht se nuk na ka lindur e njëjta nënë në nocionin biologjik, domethënë nuk kemi të njëjtin gjak në deje. Në rastin konkret deklarata e kryeministrit shqiptar apo edhe ajo e kryeministrit turk se të dy popujt (kuptohet që nuk janë i njëjti popull) janë vellezer, miq, etj. është një metaforologji politike, absolutisht konvencionale, formula verbale që në të vërtetë nuk përkufizojnë, as përcaktojnë, të gjithë i dëgjojnë, po askush nuk bën një indentifikim, pra janë në substancë dekorative. Fjalët e kryeministrit shqiptar në faqen zyrtare të Këshillit të Ministrave “..e them vëllazërore se e theksuat ju që kemi lidhje gjaku” e tejkalon konvencionalitetin e metaforës politike, apo sloganin “vëllezër”. Që një përqindje e popullit turk mund të kenë qenë edhe shqiptarë (arsyet historike, emigacionet etj), ashtu siç ndodh, apo ka ndodhur me një përqindje shqiptarësh edhe tek popujt e tjerë (arbëreshët në Itali, arvanitët në Greqi) nuk është aspak një status shkencor themelor i përcaktimit të individualitetit etnik të popujve shqiptarë, grek, turk, italian etj. Janë të gjithë popuj të ndryshem. Në konotacionin shkencor të shqiptarëve dhe të turqeve dallimet linguistike dhe të etniciteteve janë të ndryshme qartësisht dhe këtu nuk hyn në logjikë asnjë lloj përqindje gjaku “të përbashkët” për të mohuar dhe sfumuar se dy kombet janë i njëjti komb(?!), gjë që askush nuk e ka thënë seriozisht deri më sot. Gjuha shqipe, që e ka farkëtuar në mijëvjeçarë etnicitetin shqiptar është një gjuhë indoeuropiane, krejt e veçantë, kurse gjuha turke përfshihet në familjen e gjuhëve turanike me mbi 30 gjuhë si turkmenishtja, gjuhët uzbeke, azerbaixhane, tartare, kirkize etj. pra nuk ka lidhje në susbstancë me gjuhën shqipe. Raportete midis dy gjuhëve janë edhe raporte midis dy kombeve, por pa mohuar asnjëherë domosdoshmërinë e lidhjeve politike, ekonomike etj. Por edhe nga kjo pikëpamje nuk kemi asnjë lidhje gjaku. Në politikë ka edhe lapsuse, ose edhe metafora të hipertrofizuara politike krejt të panevojshme, ose që krijojnë konfuzion. Politikanët shqiptarë duhet ta mësojnë më në fund këtë të vërtetë.
*****
AURON TARE (historian, studiues, publicist)
Deklarimi i fundit i z.Berisha mbi afërsinë e gjakut shqiptar me atë turk sigurisht nuk është i vetmi në vazhdën e deklarimeve bombastike që bën kryeministri sa herë që del jashtë Shqipërisë. Këto deklarime duhen marrë seriozisht pasi kuptohet qartë që z.Berisha është në përpjekje të vazhdueshme për të gjetur aleatë tashmë që kancelaritë perëndimore e kanë mbyllur derën e vizitave protokollare. Në këtë logjike ishte propozimi mbi gjuhën e detyrueshme kineze në shkolla një deklaratë që edhe vetë me sa u duk nuk e mori shumë seriozisht. Deklarata tjetër mbi lidhjet e gjakut me popullsinë Azere një deklaratë në dukje qesharake por mjaft e rrezikshme pasi kjo teori është një prej teorive të akademikëve serbë mbi prejardhjen e popullsisë shqiptare. Deklarata e fundit mbi lidhjen e gjakut të shqiptarëve me popullsinë turke është sigurisht në vazhdimësi llogjike për të kënaqur në një mënyrë sa më servile mikpritësit e tij turq. Jam i sigurtë se nëse kryeministri grek do ta ftonte për vizite zyrtare në Athinë do të dëgjonim një deklaratë të përafërt mbi lidhjet e gjakut që kanë shqiptarët me popullin grek. Pra mendoj se deklarata të tilla nuk duhen marrë shumë seriozisht në kontekstin që ato bëhen pasi janë thjesht qëndrime të përulura të Berishës ndaj mikpritësve të tij politikë. Rrezikshmëria e këtyre deklaratave nga ana tjetër qëndron në faktin se kryetari i qeverisë portretizon në takimet me të huajt një qëndrim sa servil aq edhe qesharak. Qëndrime të cilat të përkthyera në veprime konkrete dëmtojnë rëndë interesat kombëtare të Shqipërisë siç është rasti i kufirit detar, koncesionet e mëdha që jep në vijën detare, tolerimet në rregjistrimin e popullsisë dhe mjaft veprime të tjera. Që shqiptarët dhe turqit kanë një histori të përbashkët 500 vjeçare ky është një fakt historik i pakundërshtueshëm por që shqiptarët dhe turqit kanë lidhje gjaku ky është një deklarim siç e thashë edhe më parë sa qesharak aq edhe i rrezikshëm pasi i jep argumente atyre historianëve ballkanikë që vazhdojnë të kundërshtojnë autoktoninë e banorëve shqiptarë jo vetëm në Shqipëri por edhe në Kosovë dhe Maqedoni. Mund të kujtojmë deklaratën e Millosheviçit në 1989 në Fushë-Kosovë kur tha se popullsia kosovare është një popullsi e sjellë nga turqit në Kosovë pas betejës së famshme midis serbëve dhe turqve në Fushën e Kosovës. Deklarata e Berishës besoj se nuk ka shumë ndryshim nga ajo e Millosheviçit apo jo? Prandaj mendoj se përpos deklaratës servile të Berishës në Turqi mund të shikojmë edhe një përpjekje të tij për një aleancë me faktorë anti-europianë, një lëvizje kjo shumë e ngjashme me vitin 1996 e përshkruar mjaft mire nga gazetari, Mero Baze në librin e tij kur Presidenti Berisha kërkonte aleatë jo vetëm në faktorin mysliman por edhe në organizata të cilat më vonë u bënë mjaft të famshme në luftën e tyre anti-europiane.
*****
BEHAR GJOKA (studiues)
Pranëvënia e dy situatave, pritje vllazërore dhe lidhje gjaku, me njëherë të vë në mendim, për të parë të djeshmen, të sotmen dhe të nesërmen e dy popujve dhe kombeve tanë. Në logjikën formale, në fakt jemi në një situatë kortezie diplomatike,si dhe të një afrie fatesh përbashkëta, madje që është përdorur për shumë kohë dhe herë, edhe në raste të tjera, që nuk është nevoja të përmenden. Nga ana tjetër, në aspektin e logjikës së brendshme, vetëm të kësaj rrethane, pra ku kemi pritje vëllazërore, por edhe lidhje gjaku, probelimi tashmë do të kërkonte një thirrje të memorjes historike. Fati i përbashkët, pjesë e rajonit dhe e gadishullit Ballkanik, madje edhe si porta të ndërlidhjes së dy anëve të botës, të Perëndimit me Lindjen, ku Shqipëria si gjeografi dhe histori është më shumë perëndim, nga ana tjetër, Turqia është porta për në lindje, ka bërë që edhe tani të ruhen marrëdhëniet e mira, më tepër se sa miqësore, veçse Shqipëria duke u gjendur në qarkëzimin sllavo-ortodoks, në rajon e ka parë si aleat më të ngushtë Turqinë. Por kjo nuk do të thotë kurrsesi, që lidhjen e gjakut ta anashkalojmë, sepse në fakt kemi lidhje miqësore, mbase edhe gjaku, por është fakt miliona shqiptar të dikurshëm, të ikjeve të hershme dhe të vonë, tashmë pothujase janë asimiluar si gjuhë dhe doke, madje kjo ngjet krejt ndryshe me fatin e arbreshëve të Italisë, të cilët edhe pse po kapërcehen 500 vjet, vijojnë të flasin dhe shkruaj gjuhën shqipe, edhe si pasojë e hapësirës së krijuar nga shteti italian në të gjithë kohërat. Pra, lidhjet e prekshme të gjakut, duke qenë në kohërat moderne, do të duhet të shoqërohen edhe me pranimin e indentitetit gjuhësor dhe arsimor. Mandej, nga ana historike, prania e sundimit të perandorisë osmane, për disa shekuj, ndonëse ka një përpjekje edhe të historianëve për të mos e tajtuar si pushtim, çka krijon jo pak pështjellim, si dhe mbi të gjitha, nuk duhet harruar se fati i përbashkët, për pjesën dërrmuese të shqiptarëve, besimi i përbashkët në fenë islame, nuk do të thotë se jemi mbetje e asaj Perandorie, përkundrazi kemi indentitetin dhe integritetin tonë. Pra, me Turqinë apo me çdo shtet tjetër, më shumë se lidhje vëllazërore, se sa lidhje gjaku, tashmë duhet të synojmë të vendosim reciprocitetin në marrëdhëniet dypalëshe, duke i qenë miënjohës për njohjen e pavarësisë së Kosovës, por edhe një rregullator thelbësor i marrëdhënieve rajonale dhe më gjerë. Duke qenë popull në zgrip të dy botëve, të dy qytetërimeve, si fat historik dhe bashkëkohor, simbas njohjes dhe përvojës së kombit shqiptar, sërish ne shqiptarët e gadishullit dhe kudo që gjallojmë, duhet të jemi të hapur me të gjitha pikat e horizontit, por pa nxjerrë nga mendja të vërtetat historike, se në themel të marrëdhënieve të kombeve, shteteve, popujve, përveç interesit dhe fatit të përbashkët, thelbësore është vendosja e partneritetit dhe reciprocitetit, real dhe ligjor.

Gazeta Sqhiptare 9 dhe 10 Prill 2012

Shqipëria shënon rënie në indeksin e treguesve të demokracisë

2012-03-23T07:09:00.001-04:00

Një raport i fundit që studion përparimin e 128 vendeve në zhvillim dhe në tranzicion arrin në përfundimin se shumë vende po e ulin gjithnjë e më shumë lirinë politike, dhe rajoni i Evropës Juglindore është mes atyre ku një dukuri e tillë është më e theksuar. Indeksi i Transformimit, një tregues i shoqëruar nga një raport dyvjeçar i Fondacionit Bertelsmann, me qendër në Gjermani shqyrton prirjet kryesore politike, sociale dhe ekonomike të 128 vendeve të përfshira në raport. Kolegia Keida Kostreci u hedh një vështrim pjesëve të raportit për Shqipërinë dhe Kosovën:
Në raportin e këtij viti për Shqipërinë thuhet se prirjet shqetësuese politike në periudhën e shqyrtuar – që në vitin 2009 deri në pranverë të vitit 2011 – e arritën kulmin me protesta të dhunshme që u kthyen në vdekjeprurëse para kryeministrisë, si edhe dështimin e qeverisë për të hetuar vdekjen e protestuesve. “Problemet politike dhe shoqërore të Shqipërisë zjenin prej kohësh nën sipërfaqe dhe është faji i politikanëve të vendit që nuk arritën të zgjidhin tensionet që sollën si rezultat krizën aktuale”, thuhet në raport. Dr. Martin Brusis, koordinator rajonal i raportit për rajonin e Evropës Lindore, Qendrore dhe Juglindore është profesor në Departamentit e Shkencave Politike në Universitetin e Mynihut.
“Politika në Shqipëri është karakterizuar nga një shkallë e lartë polarizimi dhe konfliktet mes dy forcave kryesore politike ka gërryer disa nga institucionet demokratike që sipas kushtetutës duhet të funksionojnë për të siguruar kontrollet dhe balancën tek njëri-tjetri dhe për këtë arsye ne ia kemi ulur pikët Shqipërisë në këto fusha”.
Ai tha se konflikti mes dy forcave kryesore politike ka dëmtuar rëndë përparimin në vend sepse kërcënon gjithashtu legjitimitetin e rregullave demokratike, si për shembull procesi zgjedhor.
“Ka pasur rënie përsa i takon indeksit të treguesve të demokracisë që ne masim dhe një rënie edhe më e madhe e treguesit të menaxhimit politik, që merr parasysh se deri në ç’masë elitat janë në gjendje të menaxhojnë krisjet politike dhe në këtë drejtim ka një rënie të qartë në Shqipëri”.
Zgjedhjet e vitit 2009, thuhet në raport ishin një hap i rëndësishëm prapa drejt reformave më demokratike, pasi rezultatet sollën një radikalizim të rrezikshëm mes partive të opozitës që kërkonin një hetim të zgjedhjeve duke akuzuar për manipulime dhe shumicës qeveritare që i hodhi poshtë këto kërkesa. Tensionet u përshkallëzuan me publikimin e videos së zëvendës kryeministrit Ilir Meta. Mos hetimi i akuzave për korrupsion që përfshijnë ministra, si edhe për të realizuar ndjekjen penale të atyre pak rasteve që kanë arritur të paraqiten në prokurorin, tregon dështimin e vazhdueshëm të një shteti ligjor që edhe pa këto ishte i dobët dhe konsolidimin e një kulture mosndëshkimi, thotë raporti.
“Gjatë periudhës së studiuar, vendi ka dëshmuar një rënie të konsiderueshme në shumicën e treguesve matës të pjesëmarrjes politike stabilitetin e institucioneve demokratike dhe integrimit politik dhe shoqëror”, thotë raporti. Në raport thuhet se vendi ka treguar gjithashtu shenja shqetësuese në rënie në ekonomi, kur rritja e prodhimit të brendshëm bruto – një nga arritjet më të rëndësishme të Shqipërisë vitet e fundit – u ngadalësua në mënyrë drastike në vitet 2009 dhe 2010. Planet e qeverisë për të rritur shpenzimet shoqëruar nga të ardhurat në rënie e kanë rritur deficitin buxhetor si edhe borxhin publik.
Në raport thuhet se vendi e nisi tranzicionin demokratik me sfida të vështira shton se aftësitë e dobëta drejtuese, përdorimi joefiçent i burimeve dhe politika përçarëse kanë minuar edhe më tej arritjet e brishta të tranzicionit demokratik. Sipas fondacionit sinjalet pozitive ndërkombëtare, si anëtarësimi në NATO dhe liberalizimi i vizave nuk kanë mundur ta zmbrapsin prirjet problematike të brendshme.
Shqipëria radhitet e 41mes 128 vendeve përsa i takon statusit të vendit në përgjithësi që mat transformimin ekonomik dhe politike, me një vlerësim prej 6.28 në një shkallë ku 1 është niveli më i ulët dhe 10 më i larti. Përsa i takon transformimit politik, radhitet e 43-a me një vlerësim 6.70, dhe ekonomik 5.86. Ndërsa në treguesin e quajtur indeksi i menaxhimit, që mat cilësinë e qeverisjes vendi radhitet i 57-i, me një vlerësim prej 5.35 pikësh.

Raporti i DASH, Shqipëria vend tranziti i drogës

2012-03-10T06:36:00.002-05:00

Luis Tanushi / Dashamir Biçaku Shqipëria vazhdon të mbetet vend tranzit i kalimit të lëndëve narkotike nga Azia drejt vendeve të Europës.

Në raportin e tij vjetor, Departamenti Amerikan i Shtetit thekson se pavarësisht përpjekjeve, Shqipëria vazhdon të jetë problematike në kontrollin e kufijve të saj duke u kthyer në urë kalimi për lëndët narkotike. Kontrolli i dobët në pikat kufitare dhe zbatimi i pabarabartë i ligjit, sipas DASH, kanë ndihmuar në trafikimin e drogës në Shqipëri.

Sipas DASH, niveli i konfiskimeve të drogës dhe ndjekjet penale mbeten në të njëjtin nivel me ato të një viti më parë, por përpjekja vazhdon të pengohet nga mungesa e burimeve, korrupsioni, dhe vullneti politik. “Shqipëria është kryesisht një vend tranzit për në Evropën Perëndimore. Grupet e krimit të organizuar përfitojnë nga vendndodhja strategjike e Shqipërisë, kufijtë poroz dhe zbatimi i pabarabartë i ligjit. Me përjashtim të kanabis, Shqipëria nuk është një prodhues i rëndësishëm i drogave të paligjshme”, citon raporti. Në vijim të raportit thuhet se Shqipëria vazhdon të bëjë përparim në përpjekjet e saj kundër lëndëve narkotike, por ajo është e kufizuar nga vet institucionet e zbatimit, politika e dobët, gjyqësori dhe nga ligjet. Në hartën globale të trafikimit të lëndëve narkotike, Departamenti Amerikan i Shtetit vëren se roli kryesor i Shqipërisë është ai i një rrugë tranziti në Evropën Perëndimore, dhe duke pasur parasysh pozitën e saj gjeografike, ajo pritet që të vazhdojë të ketë aktivitete trafikimi.

Raporti sqaron se Shqipëria nuk është prodhues i sasive të mëdha të kimikateve pararendëse apo drogave sintetike. Për shkak të çështjeve të tjera të ngutshme, qeveria shqiptare sipas DASH, nuk është në gjendje që t’i kushtojë shumë kohë apo burime abuzimeve me drogën. Gjithsesi raporti vlerëson bashkëpunimin ndërinstitucional ndërmjet vendit tonë dhe fqinjëve të saj në luftën kundër drogës. “Shqipëria punon me fqinjët e saj dhe në nismat rajonale për të luftuar krimin e organizuar dhe trafikimin, edhe pse përparimi pengohet nga sistemi i përçarë politik dhe zhvillimi i ngadaltë i institucioneve shqiptare të zbatimit të ligjit”, citohet në raport. Një pjesë të veçantë në raport zë dhe përpjekjet e qeverisë për ndërgjegjësimin e opinionit publik për dëmet që shkakton abuzimi me drogën. Edhe pse nuk ka një pasqyrim të saktë të përmasave të rritjes së përdorimit të llojeve të ndryshme të drogës në familje, raporti thotë se po rritet konsumimi i drogës në mesin e shqiptarëve të rinj. Pavarësisht disa nismave,në raportin e tij DASH thekson se ende nuk ka një diskutim në nivel të gjerë të masat që duhen ndërmarrë për parandalimin e këtij fenomeni. “Qeveria shqiptare ka ndërmarrë disa hapa modestë për të trajtuar uljen e kërkesës, megjithatë kjo temë ende nuk është diskutuar gjerësisht.
Edhe pse Ministria e Shëndetësisë pranon se përdorimi i drogës është në rritje, sidomos në mesin e të rinjve, nuk ka statistika të ekzistojnë për të përcaktuar shtrirjen e problemit. Shqipëria ka pak rregulla mbi shitjen e “benzodiazepineve”, të cilat janë shitur mbi banak, dhe abuzimit në familje nga këto medikamente që besohet të jetë në rritje”, thuhet në raport. Për të disatën herë , raporti i Departamentit Amerikan të Shtetit vazhdon që ta cilësojë Shqipërinë si pikë tranziti për trafikimin e lëndëve narkotike. Ndonëse është hequr nga lista e zezë e kultivimit të drogave të rënda, vendi ynë listohet si pikë kalimi e drogës nga vendert Aziatike si Afganistani apo Pakistani për në vendet europiane. Korrupsioni, i ngulitur thellë në Shqipëri Ryshfeti në radhët e gjyqtarëve dhe të prokurorëve është sende gangrenë për Shqipërinë.

Sipas Departamentit Amerikan të Shtetit, korrupsioni vazhdon që të mbetet në nivele tepër të larta, ku në jo pak raste ka ndikuar dhe në vendimet gjyqësore. Në raport thuhet se “Integrimi dhe përmirësimi i institucioneve të sistemit të drejtësisë penale kanë pasur efekt, por progresi është ende i ngadalshëm për shkak të pengesave politike dhe burokratike”. Mungesa e pavarësisë së gjyqësorit dhe transparenca në dhënien e vendimeve nga ana e gjykatave kritikohet si një nga pasojat e korrupsionit në sistemin e drejtësisë. Korrupsioni mbetet një problem i ngulitur thellë në Shqipëri. Pagat e ulëta, pranimi social i ryshfetit dhe rrjetet e ngushta sociale të vendit e bëjnë të vështirë të luftohet korrupsioni mes policisë, gjykatësve dhe zyrtarëve në dogana”, thekson raporti. Në analizën e tij për punë e qeverisë shqiptare për vitin 20011, DASH, vlerëson se ka një rënie të rasteve të hetuara nga organi i akuzës.

“Në vitin 2010, policia dhe prokurorët kanë qenë aktive në hetimin e zyrtarëve të qeverisë dhe personelit të zbatimit të ligjit për korrupsion. Edhe pse numri i përgjithshëm i rasteve të hetuara ra 3.9%, prokurorët patën sukses me marrjen me 17.3% më shumë raste të cilat janë referuar në gjykatë. Gjatë vitit 2010, sistemi i prokurorisë regjistroi 534 nga 555 raste në vitin 2009 për korrupsionin, referuar 142 nga 121 raste në vitin 2009, thuhet në raport. Megjithë rritjen e rasteve gjyqësore, raporti konstaton se numri i kthimit të vendimeve të marra nga gjykata ku qytetarët janë shpallur fajtorë ka rënë nga 211 në 162, një rënie 23%. Moratoriumi për skafet Një kapitull të veçantë në raportin e Departamentit Amerikan të Shtetit zë moratorium për mjetet motorike ujore. DASH konstaton se moratoriumi i qeverisë ka ndikuar në uljen e trafikimit të lëndëve narkotike dhe të qenieve njerëzore. “Ndalimi në 2005 i motoskafeve në të gjithë ujërat territoriale bregdetare të Shqipërisë vazhdon forcë për pengimin e lëvizjes së drogës dhe trafikimit të qenieve njerëzore, veçanërisht në Itali. Qendra operacionale ndërministrore, edhe pse nuk vepron me kapacitet të plotë, ka ofruar ndihmë në zbulimin e aktiviteteve të paligjshme në det, duke çuar në përgjimin e anijeve transportuese të drogës. Anijet e reja, të kombinuara me rritjen e aftësive të qendrës ndërministrore, ofrojnë aftësi të zgjeruara për të zbuluar aktivitetet e paligjshme detare. Shqipëria lidhi tre marrëveshjet kufitare të përbashkëta me Kosovën në një përpjekje për të rritur zbulimin penale dhe të lehtësojë kalimin e kufirit. Përpjekjet në pikën Morinë / Vermicë Kalimi çoi në rritjen e zbulimit të personave të kërkuar, disa prej të cilëve janë të lidhura me trafikimin e drogës, si dhe krimit të organizuar”, thuhet në raport. Por, rinovimi i moratoriumit nga ana e qeverisë ka ndezur një debat të gjerë në Shqipëri, për shkak të kufizimeve që i vendosen turizmit duke ndikuar në uljen e turistëve që preferojnë brigjet shqiptare. Shoqëria civile si dhe opozita kanë kërkuar heqjen e moratoriumit gjatë stinës së verës. Madje, grupi parlamentar socialist ka depozituar në Kuvend edhe një nismë që synon heqjen e moratoriumit për skafet. Duke kritikuar dëmet që i sjell turizmit, opozita vlerëson në kërkesën e saj se thithja e fluksit të turistëve, ç’ka do të përmirësonte të ardhurat e shqiptarëve, e bën të domosdoshme heqjen e ndalimit të përdorimit mjeteve motorike ujore. Operacioni anti-drogë shfryhet si tullumbace TIRANE- Sasitë e drogës të bllokuara nga Policia e Shtetit dhe ato të deklaruara nga kjo e fundit për publikun kanë mospërputhje të dukshme të shifrave rrethanave dhe fakteve mbi ngjarjet konkrete të operacioneve të ndryshme të policisë. Një veprim i tillë duket se është kryer me qëllim rritjen dhe fryrjen e shifrave dhe rezultateve të policisë në opinionin publik, duke kryer manipulime me to, ndërkohë që rezultatet janë shumë më të ulëta nga sa ato reklamohen publikisht nga Policia. Ky fenomen, duket se është përdorur shpesh në mënyrë të veçantë nga Drejtoria e Policisë së Qarkut të Gjirokastrës, gjatë disa prej operacioneve të fundit të kryera prej saj, në bllokimin e sasive të ndryshme të lëndëve narkotike. Rasti i fundit i përket sasisë së drogës së kapur nga efektivët e policisë së këtij qarku të mbështetur nga efektivët e forcave speciale Delta, për arrestimin e disa personave të dyshuar në trafikimin e lëndëve narkotike dhe bllokimin e sasisë që transportohej prej tyre me kafshë në rrugët e malit të Sopotit në Gjirokastër. Burime të organit të akuzës në këtë qytet, por edhe nga zyra e Antidrogës, thanë për “Shekullin”, se mëngjesin e 4 marsit, gjatë operacionit të koduar, “Prita”, janë gjetur dhe bllokuar 117 kilogramë marijuanë dhe jo në të vërtetë 140, sa ç’kishte deklaruar policia e qarkut në një deklaratë zyrtare për mediat, policia lokale. Po kështu edhe fakti se policia ka shkëmbyer zjarr me trafikantët, duket se nuk është i vërtetë, por vetëm një trillim i policisë lokale. Burimet e Policisë së Qarkut thanë dje për “Shekullin”, se një fakt i tillë nuk është aspak i vërtetë. “…Nëpërmjet rrugës automobilistike që vjen nga Delvina për tek antenat po afrohej një automjet tip ISUZU, pa targa me tre persona brenda. Shtetasit që po lëviznin me automjet ishin pritësit e lëndës narkotike dhe në momentin që janë takuar të dy grupet policia iu ka bërë thirrje të dorëzohen, por të dy grupet kanë hapur zjarr ndaj policisë me armë zjarri kallashnikov dhe pistoleta, ku kanë shkëmbyer zjarr me policinë përreth 20 minuta. Specialistët e Sektorit Kundër Narkotikëve si dhe forcat Delta , kanë bërë të mundur neutralizimin e zjarrit si dhe arrestimin e dy shtetasve pjesëtarë të dy grupeve dhe konkretisht”. Fakte të tilla, duket se janë manipuluar saktë në deklaratën e zëdhënësit, pasi në vendin ngjarjes, policia ka gjetur vetëm katër armë zjarri, dy nga të cilat pistoleta dhe dy armë të tjera automatike të markës “Kallashnikov”. Në të kundërt në njoftimin zyrtar të Policisë së Gjirokastrës, nuk thuhet se është kryer këqyrje, gjatë të cilës të ishin gjetur apo sekuestruar gëzhoja të qitura nga ndonjë prej armëve të zjarrit. Një fakt i tillë, u pohua për “Shekullin”, edhe nga burime të policisë lokale, por edhe të organit të akuzës. Më tej, policia arrestoi pas ndërhyrjes Dhimitraq Rrapushin 37 vjeç dhe Arben Ahmetin 47 vjeç, të dy nga Delvina, një prej të cilëve i dënuar në Greqi, për trafik droge. Veç arrestimit të tyre, zëdhënësi i Policisë së Gjirokastrës, tha në deklaratën e tij se në kërkim ishin shpallur edhe katër persona të tjerë, duke dhënë inicialet e tyre, të gjithë nga Delvina. Në të kundërt burimet e “Shekullit”, në policinë lokale, por edhe në prokurori, thanë se në kërkim ishte shpallur Sajmir Allaraj, 24 vjeç nga Delvina, i cili arriti të largohej përpara ndërhyrjes së policisë

Fqinjët e gjeneralit: Luan Hoxha s’duket prej dy muajsh

2012-03-10T06:30:00.000-05:00

Arratisja, avokati: Fola me të më 5 shkurt, nuk ka përse të ikë pasi presim drejtësi në gjyqin e Gërdecit.

Banorët e pallatit të gjeneralit: Nuk e kemi parë që nga janari.

Largimit në rrethana ende të paqarta i Luan Hoxhës nga Shqipëria i shtohen nuancat e një arratisjeje të mundshme në kohën kur pritet që gjykata të shpallë vendimin për dosjen e tragjedisë së Gërdecit. Në një pallat luksoz përballë kryqëzimit te Drejtoria e Policisë së Tiranës ndodhet banesa e ish-shefit të Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura. Ndonëse duhej të ishte çdo ditë aty, banorët thonë se nuk e kanë parë Luan Hoxhën dhe familjen e tij prej të paktën dy muajsh. Një pohim ky që konfirmon informacionet e publikuara dje në gazetën “Panorama” për largimin nga vendi të ish-kreut të Ushtrisë shqiptare që më datë 1 janar 2012. Gazeta “Panorama” siguroi dy ditë më parë informacione, sipas të cilave ish-ushtaraku i lartë, që mban gradën gjeneral, ishte larguar në Shtetet e Bashkuara të Amerikës së bashku me familjen e tij. Ajo çka vuri në pikëpyetje arratisjen e mundshme, ishte fakti se udhëtimet e Luan Hoxhës jashtë Shqipërisë ishin kthyer në rutinë ,pasi ai lëvizte vazhdimisht. Mirëpo destinacionet e lëvizjeve të tij kishin qenë të afërta, në Kosovë dhe Maqedoni, ku ish-ushtaraku jepte mësim dhe jo në Amerikë, siç ka ndodhur në rastin e fundit.
Flasin rektori e avokati

Avokati i Luan Hoxhës, Ibrahim Lahi, theksoi se ka folur për herë të fundit me Luan Hoxhën më 5 shkurt 2012, në orën 20:44. “Vendimi i Gërdecit kërkon edhe një vit sa të shkojë në Apel, ne kemi besim te Drejtësia se do të japë një vendim të drejtë”, thotë avokati Ibrahim Lahi, që mbron Luan Hoxhën në Gjykatën e Tiranës. Ndërkohë, burimet nga universiteti privat në të cilin jepte mësim ish-zyrtari i lartë i Ushtrisë kanë thënë se që në fillim të janarit Luan Hoxha ka kërkuar të shkëpusë marrëdhëniet e punës. “Luan Hoxha i ka shkëputur marrëdhëniet e punës. Ka paraqitur një kërkesë ku thekson se do të shkëputet për arsye profesionale”, kanë thënë përfaqësuesit e universitetit privat ku jepte leksione Luan Hoxha. Sipas të dhënave, pas largimit nga Shqipëria, më 1 janar 2012, veç avokatit që e përfaqëson në gjykatë, Luan Hoxha nuk ka pasur komunikim me persona të tjerë.

Arratisja
Gjykata e Tiranës apo edhe Prokuroria pohojnë se nuk kishin vendosur ndonjë masë ndaluese për gjeneralin Luan Hoxhën në mënyrë që ai të mos dilte nga Shqipëria. Mësohet se Prokuroria nga ana e saj, në vitin 2008, pak muaj pas tragjedisë së Gërdecit, në mënyrë të përkohshme kishte bllokuar pasaportat e disa të pandehurve në mënyrë që ata të mos largoheshin. Pas aplikimit të përkohshëm të kësaj mase, Prokuroria vendosi heqjen e saj, duke qenë se katër të akuzuarit për vrasje mbaheshin në burg, ndërsa personat e tjerë të dyshuar për shpërdorim detyre u konsideruan se nuk paraqisnin rrezikshmëri. Burime zyrtare të Prokurorisë kanë thënë dje se largimi i Luan Hoxhës aktualisht nuk ka pasoja ligjore, për sa kohë nuk është konstatuar mungesa e tij në një moment procedural të procesit në gjykatë.

Deklarimi i ikjes
Sipas burimeve nga Prokuroria, për sa kohë që ndaj Luan Hoxhës nuk ka pasur ndonjë masë apo urdhër për të mos dalë nga Shqipëria, largimi i tij nuk ka pasoja. Burimet kanë shtuar se ligji njeh një procedurë gjyqësore kur çështja është në gjykatë, procedurë e cila quhet “deklarimi i ikjes’. Për këtë është e nevojshme që gjykata të kërkojë paraqitjen e të pandehurit dhe nëse ai nuk i përgjigjet kësaj thirrjeje, me kërkesë të palëve apo me iniciativën e saj, gjykata bën më pas edhe deklarimin e ikjes. Më pas, gjykimi vazhdon në mungesë të të akuzuarit me procedurat e zakonshme, ku me anë të një prokure i akuzuari përfaqësohet nga avokati i zgjedhur prej tij. Luan Hoxha ka paraqitur më 24 nëntor mbrojtjen e tij në Gjykatën e Tiranës, ku Prokuroria ka kërkuar 8 vjet burg. Pas këtij momenti, gjenerali është larguar nga Shqipëria.

TRAZHGIM SOKOLAJ

Prokuroria kërkoi dënimin me 8 vjet burg, gjenerali largohet nga Shqipëria para se gjykata të japë vendimin për Gërdecin.

Pritet vendimi nga gjykata për Gërdecin, nga 1 janari 2012 ish-kreu i FA nuk është paraqitur në punë.

Prokuroria kërkoi 8 vjet burg, ish-shefi i Shtabit në SHBA.

Gjenerali Luan Hoxha, ish-shef i Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë Shqiptare, i pandehur në dosjen “Gërdeci”, është larguar nga Shqipëria prej më se një muaji. Ish-zyrtari i lartë i Forcave të Armatosura, mësohet se ka lënë Shqipërinë në datën 1 janar 2012, duke u larguar siç thuhet zyrtarisht, “së bashku me familjen në Shtetet e Bashkuara të Amerikës”. Nga burime jozyrtare mësohet se gjenerali Luan Hoxha nuk është paraqitur në punë në Tiranë që nga data 1 janar 2012. Ai jepte mësim si pedagog në disa institucione arsimore, me të cilat ka ndërprerë kontratat që nga fillimi i janarit. Në lidhje me largimin nga Shqipëria te gjeneralit të akuzuar në dosjen “Gërdeci”, zyrtarët e Prokurorisë së Tiranës konfirmuan mbrëmë vetëm faktin se Luan Hoxha, prej muajsh nuk paraqitet në gjyq. Sipas burimeve nga organi i akuzës, Prokuroria apo Gjykata nuk kishin vendosur ndaj Luan Hoxhës ndonjë masë ndalimi për të dalë jashtë Shqipërisë. Në këto kushte, sipas burimeve, ish-shefi i Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura nuk ka pasur ndonjë ndalim sa i përket lëvizjes jashtë shtetit. Nga ana tjetër, burimet nga Policia konfirmojnë daljen e Luan Hoxhës jashtë Shqipërisë, por theksojnë se lëvizjet e tij kanë qenë të shpeshta. Kështu, mësohet se për periudha disamujore Luan Hoxha ka qëndruar edhe në Kosovë, ku ka dhënë mësim në disa institucione arsimore private.
Largimi nga Shqipëria
Luan Hoxha është njëri nga të akuzuarit kryesorë të Prokurorisë në çështjen penale të tragjedisë së Gërdecit, pasi në pretencë ndaj tij është kërkuar dënimi me tetë vite burg dhe 5 vjet përjashtim nga funksionet publike. Pas këtij dënimi, përmes avokatit, Luan Hoxha ka kërkuar pafajësi dhe nuk është paraqitur më në gjyq. Po kështu, ai nuk është paraqitur as në punë që nga 1 janari 2012, duke u larguar në SHBA së bashku me familjen, siç thonë burimet, i pajisur me dokumentacionin përkatës të nevojshëm. Ky largim ndodh pak muaj pasi në shtator 2011, në kabllogramet e publikuara nga WikiLeaks, Luan Hoxha përmendej për një bisedë në të cilën ai kishte informuar ambasadorin amerikan Widhers në lidhje me Gërdecin. Sipas kabllogramit, Luan Hoxha i kishte thënë Widhersit se vendimmarrësi kryesor për Gërdecin ishte Fatmir Mediu, nga zgjedhja e Gërdecit si vend për shkatërrimin e municioneve deri te llojet e municioneve që do të shkatërroheshin dhe planifikimi i kohës se kur do të bëhej shkatërrimi. “Hoxha pranoi se stafit të tij i ishte thënë të transportonte municionin në atë vend dhe të ruante vendin. Hoxha tha se kur ai vizitoi Gërdecin, në mes të 2007-s, ushtarët e tij po bënin këto dy detyra, dhe në sipërfaqe u duk se nuk kishte asgjë të gabuar. Gjatë pjesës së dytë të projektit, nisur në dhjetor 2007, ishte urdhëruar nga Mediu, pavarësisht shqetësimit të tij drejtuar me një letër Kryeministrit Berisha, zonjës Topalli dhe Mediut. Pas kësaj, presioni mbërriti përmes telefonit nga një djalë i ri, i cili më pas u konfirmua si Shkëlzen Berisha, djali i Kryeministrit, që e urdhëroi të vijonte dërgimin e municionit të kalibrit të lartë në Gërdec, pa pasur asnjë vonesë”, shkruhet në kabllogramin e Ambasadës së SHBA-ve. Në dokument thuhet se “i pyetur nëse e kishte raportuar këtë informacion për Prokurorinë e Përgjithshme, Hoxha u përgjigj po, ai kishte dhënë të gjitha informatat dhe dokumentet për hetuesit, me përjashtim të informacionit lidhur me djalin e Berishës”. “Mbi këtë, ai tha se nuk ishte i sigurt që të fliste”, thuhet në kabllogram.

Pretenca në gjyq, Luan Hoxha kërkoi pafajësi për akuzat
“Ministria e Mbrojtjes anashkaloi Ushtrinë”
TIRANE – Në seancën e 25 nëntorit 2011, ish-shefi i Shtabit të Përgjithshëm, Luan Hoxha, paraqiti në gjykatë argumentet e tij mbrojtëse mbi akuzat e ngritura ndaj tij për shpërthimin e Gërdecit. Nëpërmjet avokatit të tij, i pandehuri Hoxha i kërkoi gjykatës deklarimin e tij të pafajshëm. Para gjykatës, avokati deklaroi se klienti i tij kishte kryer asnjë veprim që vinte në kundërshtim me përmbushjen e detyrës së tij të përcaktuar në ligj. “Klienti im, Luan Hoxha, në zbatimin e detyrave të tij si shef i Shtabit të Përgjithshëm ka qene korrekt dhe ka zbatuar me rigorozitet çdo detyrim ligjor të tij”, u shpreh avokati. Duke analizuar në detaje të gjitha detyrimet ligjore të të pandehurit Hoxha në funksionin e tij si ish-kreu i Shtabit të Përgjithshëm, avokati u shpreh se Prokuroria nuk kishte paraqitur asnjë provë që të vërtetonte akuzën që i adresonte gjeneralit, atë të “shpërdorimit të detyrës”. “Nuk ekziston asnjë element i shpërdorimit të detyrës së tij si shef i Shtabit të Përgjithshëm në hartimin e projekt-urdhrit 2044 apo gjatë zbatimi të tij”, pohoi avokati. Sipas avokatit, Gërdeci nuk u caktua si vend demontimi me urdhrin 2044, por që në fillim të projektit me urdhrin 550, urdhër i cili as nuk ka kaluar nëpërmjet shefit të Shtabit të Përgjithshëm dhe as nuk është marrë ndonjë mendim atij. “Në kohën e përpilimit të urdhrit 2044, në Gërdec kishte filluar puna që më parë, duke u demontuar municionet e kalibrit 7.5-31.5 m/m. Shefi i Shtabit nuk kishte asnjë detyrim ligjor, të përcaktuar në ligj apo ndonjë akt të veçantë, që të merrte përsipër e të ngarkohej me detyrimin për të kontrolluar licencimin e vendit të demontimit”, argumentoi mbrojtësi. Në diskutimin e saj përfundimtar, organi i akuzës kërkoi deklarimin fajtor të Luan Hoxhës dhe dënimin e tij me 8 vjet burg dhe 5 vjet ndalim për ushtrimin e detyrës.

Avokati: Ai udhëton shpesh në Kosovë
TIRANE – Përfaqësuesi ligjor i Luan Hoxhës, i cili mbron gjeneralin në procesin kundër tij në Gjykatën e Tiranës, u shpreh dje se nuk kishte dijeni për largimin nga vendi të klientit të tij. I kontaktuar në telefon nga gazeta, avokati pohoi vetëm lëvizjet e shpeshta të Hoxhës drejt Kosovës. “Nuk di që klienti im të jetë larguar jashtë territorit të vendit. Di që ai lëvizë shpeshherë drejt Kosovës, pasi jep mësim në një fakultet në Prishtinë”, u shpreh avokati. Në lidhje me ndonjë udhëtim të mundshëm të klientit të tij përtej Oqeanit Atlantik, avokati tha se nuk ishte në dijeni. Sipas avokatit, kontaktin e fundit me klientin e tij Luan Hoxha e kishte pasur tri-katër ditë më parë, kur ish-kreu i Shtabit e ka marrë në telefon. “Të jem i sinqertë, unë nuk kontrolloj çdo lëvizje të klientit tim. Në funksion të detyrës si mbrojtës i tij takohem me të një herë në dy javë. Herën e fundit kam folur në telefon. Më ka marrë nga numri i tij shqiptar”, u shpreh avokati.

Arvizu: Qeveria vuan lodhjen nga pushteti

2012-03-10T06:18:00.003-05:00

Janush Bugajski- 09/03/2012 Ambasadori amerikan, Aleksandër Arvizu gjatë intervistës në “Albanian Screen” me Janush Bugajskin është shprehur dje, se qeveria Berisha po vuan lodhjen nga pushteti. Ndërkohë ai është shprehur i ashpër edhe me opozitën për “21 janarin”.]

Ai tha se ajo që ndodhi në 21 janar nuk është ashtu siç e përshkruan opozita. A mund të thoni që disa vendeve, në veçanti atyre që fillojnë nga një pikënisje më e ulët, u duhet një brez për zhvillimin, zhvillimin demokratik, që zgjat më shumë. A mund t’i jepni shqiptarëve një afat për sa i përket kohës që do t’u duhet për të arritur nivelin e Polonisë apo të Republikës Çeke?

Kam ndjesinë se ka një farë padurimi apo nervozizmi nga ana e popullsisë kohët e fundit dhe kjo është gjë e mirë. E përsëris, pranohet gjerësisht se përparimi ka qenë mjaft mbresëlënës, por, sërish, pyetja është ‘çfarë është bërë kohët e fundit’? Sidomos po të marrim parasysh faktin se që nga 2009 përparimi ka ngecur dhe për pasojë frustrimi është në rritje. Ka ende një atmosferë të polarizuar. Kur sheh rreth e rrotull institucionet, mungesën e efikasitetit të tyre, ti vret mendjen: ku po shkojnë?

A ka rrezik të hapave prapa, me fjalë të tjera, a mund të përcaktohet Shqipëria, jo një demokraci e dështuar, por një demokraci e lëkundur? E shihni dhe ju kështu? Unë nuk kam arritur ende në këtë pikë. Jam shumë i qartë kur them se reforma ka ndalur dhe, në fakt, është pothuajse një situatë në të cilën nëse nuk ka përparim dhe fillohet nga një pikënisje e ulët, praktikisht mund të ketë kthim prapa. Por unë nuk shoh që kjo të jetë duke ndodhur. Dua të them se sinqerisht, nuk e besoj se njerëzit do ta duronin këtë. Mendoj se çdo qeveri që të jetë në fuqi, qoftë e PD qoftë e PS, në qoftë se ata do të përpiqeshin të kthenin pas disa nga reformat, të riktheheshin në disa nga segmentet e errëta që kanë kaluar, nuk mendoj se njerëzit do ta pranonin këtë. Përgjigja e shkurtër për pyetjen tuaj është se nuk e shoh këtë rrezik. Duket se ka një qëllim të unifikuar kombëtar për sa i përket drejtimit të ardhshëm të shoqërisë dhe vendit. Çështja është kush do ta udhëheqë këtë përparim.

A shihni frustrim, apati, njerëz që thjesht duan të largohen nga Shqipëria sepse nuk janë të kënaqur me situatën këtu? Apo ende shihni një bërthamë të rinjsh këtu që mund të vazhdojnë ndryshimet, t’i intensifikojnë ato? Shoh shumë frustrim dhe apati. Mendoj se në një pjesë të vitit të kaluar kur unë kam qenë këtu, kam ndjerë një lloj pakënaqësie me disa nga prioritetet dhe programet e qeverisë. Dua ta deklaroj se qeveria ka bërë përparim në disa fusha por ka një term që kam dëgjuar ta përshkruajë këtë, “lodhja nga pushteti”. Mendoj se kjo ndodh në çdo demokraci. Dhe kjo qeveri praktikisht ka qeverisur që nga viti 2005. Kjo është një periudhë e gjatë. Parashikimet për 2013 janë të paqarta dhe mendoj se është e natyrshme që të ketë pak vetëkënaqësi, që idetë e reja të mos depërtojnë aq shpejt sa duhet. Pra, ka një lloj frustrimi nga ana e të rinjve. Por, po ashtu, shqiptarët janë jashtëzakonisht patriotë. Ata e duan vendin e tyre, tmerrësisht shumë. Shoh njerëz të moshës 80 apo 70 vjeç, por edhe të rinjtë. Kanë një ndjenjë krenarie të madhe, kur shohin flamurin, apo thjesht kur mendojnë për Shqipërinë. Pra mendoj se kjo e kompenson disi frustrimin.

Çfarë do të thonit ju për përparimin e Shqipërisë me konsolidimin e demokracisë? Është ngadalësuar ajo nga konfliktet partiake, dualiste e personale që ne kemi dëshmuar gjatë 21 viteve të fundit? Po, fatkeqësisht, kështu duket të jetë dhe duket se është mjaft e qartë kur sheh zhvillimet e fundit. Do ta konsideroja vitin 2009 një pikë kthese, në kuptimin negativ. Në 2009 Shqipëria dhe Kroacia u bënë anëtaret e 27-ta dhe 28-ta të NATO-s dhe bazuar në ato që kam lexuar dhe njerëzit që kam takuar, pati shumë optimizëm, një ndjenjë përparimi, sigurisht, me hyrjen në NATO, dhe një përshtypje se anëtarësimi në BE ishte shumë afër. Për të qenë të drejtë ndaj Shqipërisë, ato ishin dy vende shumë të ndryshme për sa i përket përparimit, pikënisjes së zhvillimit në 2009. Kroacia kishte rrethana shumë më të mira. Gjithsesi, mendoj se është e vlefshme që të krahasohen të dyja deri në një pikë dhe të shihet çfarë ndodhi gjatë dy viteve të fundit. Kroacia ka vazhduar të zhvillohet; është praktikisht në BE. Kjo do të ndodhë brenda fundit të vitit. Dhe, siç ua kujtoj njerëzve këtu, megjithëse Kroacia ka qenë në një pikënisje të ndryshme zhvillimi, i është dashur të kapërcejë problemet e saj… Përfshirë luftën... …Përfshirë luftën, seriozisht. Dhe mendoj ndonjëherë, dhe kjo është një nga frustrimet e mia më të mëdha kur flas si me klasën politike shqiptare ashtu dhe me qytetarët e zakonshëm, është përpjekja për ta përshkruar situatën këtu si unike në tërë universin. Po, gjithmonë do të ketë karakteristika të veçanta të vendeve, karakteristika kombëtare, por, sinqerisht, ky nuk është fare justifikim për shkallën e polarizimit që ekziston. Nuk ka justifikim për faktin që lëvizja reformuese ka ngelur në vend për dy vitet e fundit. Ne, Shtetet e Bashkuara dhe të tjera shtete të komunitetit ndërkombëtar jemi të vendosur të punojmë dhe të identifikojmë partnerë për ndryshim brenda vendit, si ata që janë aktivë brenda partive, ashtu dhe të tjerë jashtë tyre. Po harxhohet koha, siç thuhet.

Më lejo t’i kthehem një fushe shumë specifike, përfshirja juaj personale për të asistuar, për të siguruar hetimin e duhur për ngjarjet e 21 janarit vitin e kaluar, gjë që kam dëgjuar të lëvdohet shumë; e dëgjoj ngado. Keni besim se ky hetim – dhe kjo është diçka shumë e rëndësishme për të gjithë shqiptarët – do të mbyllet me një qartësim të plotë të asaj që ndodhi gjatë atyre ngjarjeve tragjike vitin e kaluar.

Epo, siç e vutë dhe ju në dukje, ajo ishte një ditë dramatike dhe ndodhi një muaj pas ardhjes time këtu, pra një ‘zgjim’ i vrazhdë, një tronditje e sistemit. Nuk dua t’i hyj historisë, rrethanave si u përfshimë, por ne ndjemë se ishte e domosdoshme. Dua të them se asistenca e FBI-së në veçanti për disa ekspertiza do t’i shtojë besueshmëri provave që po paraqiten. Hetimi vazhdon ende. Ne kemi insistuar që, në mënyrë që të ketë besueshmëri dhe t’i jepen përgjigje pyetjeve që shqiptarët pyesin, “çfarë ndodhi atë ditë,” duhet të merret me vrasjet tragjike por edhe aspektet e organizimit, qëllimin e organizimit si dhe zhvillimi faktik i vetë demonstratës. Isha pak i shqetësuar më herët në janar kur rezultatet fillestare dolën dhe pati disa sulme mjaft të ashpra mbi personin e Prokurorit të Përgjithshëm dhe gjithashtu edhe Institucionin. E bëra të qartë në disa intervista se si çdo zyrtar tjetër publik ajo dhe Zyra që ajo përfaqëson duhet të japin llogari për performancën e tyre; ata nuk janë në ngarkim të vendit. Ata duhet të japin llogari si çdo zyrtar tjetër por është jashtëzakonisht e padobishme për këdo nga qeveria që të fyejë Zyrën e Prokurorisë, që të vërë në pikëpyetje kompetencat e tyre për të kryer hetimin. Kështu që m’u desh ta bëja shumë të qartë që Shtetet e Bashkuara nuk e aprovonin këtë. Me opozitën, duhet të jem shumë i sinqertë, ka një ndryshim kritik midis pikëpamjes së opozitës, përshkrimit të ngjarjeve nga ana e tyre, dhe asaj të Shteteve të Bashkuara. Pikëpamja e Shteteve të Bashkuara është që kjo demonstratë, në ndryshim nga duzinat e demonstratave të Partisë Socialiste në muajt apo vitet e fundit, kjo ishte planifikuar që të ishte e dhunshme; ishte planifikuar që të provokonte një reagim të fortë nga forcat qeveritare dhe fatkeqësisht, ia arriti. Kjo nuk është pranuar kurrë nga Partia Socialiste; ndoshta është për vetë-mbrojtje, nuk e di çfarë është. Ben Blushi është ndoshta i vetmi deputet socialist i cili iu afrua mjaft pranimit se u bënë disa gjëra që nuk duhej. Jam i zhgënjyer. Secili mund të argumentojë pikëpamjen e tij, por ajo që dua t’i them diçka shikuesve tuaj është: ky është një ndryshim thelbësor në interpretim midis asaj që thonë Socialistët dhe pikëpamjes së Shteteve të Bashkuara. Është një rrëfim i ndryshëm. Nga ana tjetër, mendoni se disa nga përmirësimet që nevojiten të bëhen nga pikëpamja e kontrollit të turmave, parandalimi i rrëmujës, kontrollit nga ana e policisë gjatë protestave mjaft sensitive, momenteve sensitive? Shumë e vërtetë, megjithëse, siç e dini, çështja e trajnimit të policisë, kontrollit të turmave, kudo është një çështje shumë sensitive. Është një çështje shumë sensitive dhe në Shtetet e Bashkuara gjithashtu. Do të them këtë: për demonstratën e 21 janarit kishte shumë zhurmë në formën e informacionit nga shërbime të inteligjencës, fjalë se gjërat nuk ishin siç duhet, se ekzistonte potenciali për problem. Ne kemi një pjesë të projektit të Departamentit të Drejtësisë së SHBA që punon shumë ngushtë me Policinë e Shtetit Shqiptar. Dhe është bindja ime sot e kësaj dite se në planifikimin e demonstratës dhe, sigurisht, në fazat e para të saj, policia performoi shumë mirë. Me trajnim të kufizuar, pajisje të kufizuara, eksperiencë të kufizuar për protesta vërtet të dhunshme të këtij lloji, ata e përballuan mirë. Por protestuesit ishin shumë të vendosur, gazi lotsjellës mbaroi, uji i makinave mbaroi. Sërish, kemi një ndryshim në rrëfim: PS pretendon se ishte provokim i policisë, por nëse shikon regjistrimet, del që nuk ishte fare kështu. Vetëm shihni regjistrimet, them. T’i kthehemi pyetjes tuaj, një forcë policore efikase e aftë që të parandalojë shkaktarët e rrëmujave, për të izoluar ata që hedhin gurë, apo ata që hedhin molotov. Në përgjithësi mendoj se kjo funksionon mirë, por edhe reflekton nivelin e trajnimit, nivelin e zhvillimit…Mendoj se Policia e Shtetit po përmirësohet; padyshim që i ka nxjerrë disa mësime… Por në fund të fundit është çështje burimesh. Dhe sigurisht shpresohet që, ndërsa ecet përpara, nevoja për përgjigje të policisë ndaj demonstratave të dhunshme të jetë në minimumin e mundshëm…

Shqipëria duket se është duke bërë poshtë në Indeksin Global të Korrupsionit, të paktën sipas “Transparency International”. Është kjo situatë në pikëpamjen tuaj duke u përmirësuar apo duke u përkeqësuar dhe çfarë nevojitet që të bëhet? Është interesante; në pyetjet tuaja të mëparshme thashë se kam mospajtime thelbësore me opozitën për sa i përket 21 janarit. Për çështjen e korrupsionit, kam mospajtime thelbësore me disa nga deklaratat e Qeverisë për korrupsionin. I kuptoj disa nga hapat që janë ndërmarrë dhe që Kryeministrit në veçanti i pëlqen t’i vërë në dukje, nisma e sportelit unik për bizneset, fakti që më shumë aktivitete prokurimi, mbledhje dhe deklarime taksash bëhen online, dhe kjo është provuar. Në fakt, Agjencia e Shteteve të Bashkuara për Zhvillim Ndërkombëtar (USAID) ndihmoi në zhvillimin e disa prej këtyre programeve. Është e qartë se kudo në botë, përfshirë Shqipërinë, sa më shumë të kompjuterizohen këto shërbime, aq më mirë. Pra, ka pasur përparim. Por mjafton t’i flasësh njerëzve dhe t’i pyesësh: Si është situata e korrupsionit? S’kam takuar ende një person që të më thotë: “E di çfarë? Po përmirësohet. Këtë vit është pak më mirë.” Jo. Shumica e njerëzve thonë se po përkeqësohet. Pak njerëz thonë se është njësoj. Pra ajo që dua të vë në dukje për qeverinë është kjo: i kuptoj disa nga nismat që po reklamoni dhe jam dakord se kanë një farë ndikimi. Por ju po humbni perceptimin se po e luftoni me efikasitet korrupsionin. Njerëzit po bëhen gjithnjë e më tepër mosbesues. Ka një ndjenjë më të theksuar të kulturës së mosndëshkueshmërisë, të faktit që nëse je njeri me mjete në dispozicion, i pasur, i fuqishëm, me influencë, të gjitha këto bashkë, je praktikisht i paprekshëm. Mendoj se po përkeqësohet, po.

Pra, praktikisht është një çështje e shtetit ligjor. Me fjalë të tjera, pavarësisht se cila është pozita juaj apo pasuria juaj, duhet të trajtohesh njësoj si çdokush tjetër para ligjit. Si mund të aplikohet kjo në reformën gjyqësore? Në fakt, sa ka përparuar reforma gjyqësore? Do të jem shumë i sinqertë këtu. Mendoj se sistemi gjyqësor këtu është disfunksional. Nuk funksionon, megjithëse ka ligje të mira, ka njerëz që janë të trajnuar mirë. Ne po përpiqemi të gjejmë mënyra për të lehtësuar ngarkesën e sistemit gjyqësor. Është i mbingarkuar.

Nëse mund të hamendësoni një kohë se kur Shqipëria do të bëhet anëtare e BE-së? Vendi i Shqipërisë është në Europë. Nuk ka për t’u bërë shteti i 51-të i Shteteve të Bashkuara. Pra, drejtimi është i qartë, mes palëve nuk ka dallime. Ndjenja e qartë kombëtare për synimin është që integrimi duhet të jetë një synim kombëtar dhe se integrimi do të sjellë harmonizimin e disa standardeve, do të transformojë vërtet mënyrën se si Shqipëria e sheh veten, mënyrën si ndërvepron me fqinjët, si ata pranë ashtu edhe më tej. Do të jetë hapi i tretë i natyrshëm në kulminimin e një procesi që filloi me hyrjen në NATO, çka do të thotë që Shqipërisë nuk i duhet kurrë më të vrasë mendjen për kërcënime fizike ndaj sigurisë së saj – mund të thuhet shumë këtu – fakti që Shqipëria përfitoi statusin për lëvizjen pa viza sipas marrëveshjes Shengen në dhjetor 2010, një arritje madhore kjo, dhe pastaj hyrja në BE duhet të jetë arritja e tretë kurorëzuese. Do të duhet kohë. Nuk ka asnjë justifikim për Shqipërinë që të mos jetë vend kandidat.

“Bomba” e 21 janarit, gjykata rrëzon FBI-në

2012-03-10T06:01:00.001-05:00

Dërguar më: 09/03/2012 - 09:06 Klodiana Lala Thimi Samarxhiu

Gjykata e Apelit “rrëzon” aktin e ekspertimit të Byrosë Federale të Hetimeve, provë pas së cilës kapet fort prokuroria për të vërtetuar dyshimet se Ndrea Prendi, ish-komandanti i Gardës së Republikës, ekzekutoi me pistoletën e tij, demonstruesin Faik Myrtaj.

Sipas treshes gjykuese të kryesuar nga Artan Broci, me anëtarë Gjin Gjoni dhe Edmond Gogo, është konstatuar mangësi në mënyrën e caktimit të ekspertëve të FBI-së nga prokuroria shqiptare. “’Raport- Ekzaminimi’ nr.163G-SP-215, datë 05.01.2012, i Laboratorit të Byrosë Federale të Hetimit (FBI) është hartuar dhe nënshkruar nga Ekzaminuesi (eksperti) Douglas P. Murphy, kurse Vendimi i datës 14.07.2011 i Prokurorëve “Për kryerjen e ekspertimit teknik-balistik”, i cili është nënshkruar dhe nga avokati mbrojtës e që i është përcjellë autoriteteve të SHBA-së me Letër-Porosi sipas K.Pr.Penal, ka caktuar si eksperte Heather Seubert, eksperte pranë Laboratorit të FBI-së. Në dosje nuk ka ndonjë vendim për zëvendësimin e ekspertit apo ndonjë deklaratë të ekspertit Heather Seubert të caktuar me vendim, për heqje dorë nga ekspertimi, si dhe nuk ka një vendim për caktimin e ekspertit Douglas P. Murphy”, thuhet në vendim, çka duket se vë në dyshim rregullsinë e këtij akti mjaft të rëndësishëm për dosjen e “21 janarit”. Më poshtë po botojmë të plotë vendimin e Apelit, ku me dy vota pro (Broci dhe Gjoni) dhe një kundra (anëtari Gogo) firmosi që Ndrea Prendi të qëndrojë në arrest shtëpiak, duke rrëzuar në këtë mënyrë prokurorinë, e cila tentoi me çdo kusht ta dërgonte prapa hekurave ish-kreun e Gardës….

Vendimi i plotë Nga Prokuroria e rrethit gjyqësor Tiranë është sjellë për gjykim kërkesa për caktimin e masës së sigurimit personal ndaj personit nën hetim Ndrea Prendi, i dyshuar për kryerjen e veprës penale të “vrasje në rrethana të tjera cilësuese në bashkëpunim” dhe “shpërdorim detyre”. Nga shqyrtimi gjyqësor rezulton se me vendimin nr.79 akti, datë 22.01.2012, Gjykata e Rrethit Gjyqësor ka vendosur caktimin e masës së sigurisë “arrest në shtëpi” ndaj shtetasit nën hetim Ndrea Prendi. Brenda afatit ligjor të komunikimit të kësaj mase palët në proces, prokuroria dhe personi nën hetim, kanë paraqitur ankimet e tyre respektive ndaj vendimit të shkallës së parë. Kolegji Gjyqësor i Gjykatës së Apelit si dëgjoi shkaqet respektive të ankimeve, si dhe pa aktet e ndodhura në fashikullin e sjellë për gjykim, konstaton se vendimi për caktimin e masës së sigurimit sa i takon masës së sigurimit “arrest në shtëpi” është i drejtë dhe si i tillë duhet të miratohet. Kështu, nga aktet rezulton se: Prokuroria e rrethit gjyqësor Tiranë, më datë 21.01.2011 ka regjistruar procedimin penal nr.285 të vitit 2011 që bën fjalë për ngjarjet e ndodhura në këtë datë në Bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, Tiranë, pranë godinës së kryeministrisë, pasi në këtë datë (21.01.2011), në intervalin kohor midis orës 13.30’ deri në orën 17.00’ në Bulevardin “Dëshmorët e Kombit” Tiranë, pikërisht para ndërtesës së kryeministrisë ishte njoftuar zhvillimi i një demonstrimi. Gjatë këtij grumbullimi masiv njerëzish persona të ndryshëm kanë qëlluar me sende të forta në drejtim të forcave që përgjigjen për ruajtjen dhe sigurinë publike, si dhe ndërtesës së kryeministrisë. Pas përshkallëzimit të dhunës, thyerjes së rrethimit të forcave të policisë së rendit në trotuar, ngjitur me murin rrethues, si dhe hapjes së portës së gardhit rrethues të godinës së kryeministrisë nga efektivat që kishin marrë nën mbikqyrje këtë objekt, është paralajmëruar me megafon dhe më pas janë përdorur armët e zjarrit. Nga kryerja e veprimeve të para hetimore është provuar se kanë gjetur vdekjen shtetasit Ziver Veizi, Hekuran Deda, si dhe Faik Myrtaj. Kurse shtetasi Aleks Nika ka vdekur pas disa ditësh, si pasojë e goditjes me armë zjarri. Po ashtu, kanë pësuar dëmtime të ndryshme të shkaktuara me armë zjarri gjashtë shtetas. Gjithashtu, rezultojnë të jenë dëmtuar me mjete të ndryshme 36 punonjës policie, si dhe 25 pjesëmarrës në demonstrim. Janë dëmtuar me mjete të forta mbrojtëse, duke pasur dëmtime serioze dhe një numër i madh i efektivave të Gardës së Republikës. Më datë 21.01.2011 është bërë kqyrja e viktimave, ku gjatë këqyrjes janë gjetur në trupin e shtetasve Ziver Veizi e Faik Myrtaj, respektivisht nga një predhë metalike e kalibrit 9mm, të cilat janë marrë në cilësinë e provës materiale për ekzaminime të mëtejshme. Gjithashtu janë këqyrur dhe marrë në cilësinë e provës materiale edhe rrobat e viktimave dhe të tre të dëmtuarve me armë luftarake. Janë bërë vendimet për ekspertimin mjeko-ligjor mbi ekzaminimin e kufomave, si dhe vendimet për kryerjen e ekspertimeve mjeko-ligjore për të dëmtuarit, me qëllim përcaktimin e kategorisë së dëmtimit dhe mjetin që i ka shkaktuar. Janë bërë edhe vendimet për kryerjen e ekspertimit kimiko-ligjor për rrobat e sekuestruara të viktimave dhe të të dëmtuarve me armë zjarri, për të përcaktuar në to praninë e faktorëve plotësues të qitjes. Po më datë 21.01.2011 ora 18.00 është bërë kqyrja e vendit të ngjarjes, ku ka rezultuar se brenda oborrit të kryeministrisë janë gjetur një sasi gëzhojash, prej të cilave 131 gëzhoja të kalibrit 9mm si dhe gëzhoja kalibër 7.62 mm, të shpërndara në mënyrë të çrregullt, të cilat janë sekuestruar në cilësinë e provës materiale. Për të përcaktuar llojin e fishekëve dhe të armëve nga të cilat janë qitur gëzhojat e gjetura në vendin e ngjarjes, janë bërë vendimet për kryerjen e ekspertimeve teknike dhe balistike. Për këtë qëllim janë sekuestruar në cilësinë e provës materiale armët e efektivave të Gardës së Republikës, të cilat sipas planit të masave dhe instruktazhit të datës 21.01.2011, si dhe urdhrit nr.28/1 të datës 19.01.2011, kanë qenë të dislokuara ditën e ngjarjes në objektin e Këshillit të Ministrave. Prokurori, konform nenit 244 të K.Procedurës Penale, ka kërkuar caktimin e masës së sigurimit “arrest me burg” ndaj shtetasit nën hetim Ndrea Prendi, duke pretenduar se ka kryer veprat penale të “vrasjes në rrethana të tjera cilësuese në bashkëpunim” dhe “shpërdorim detyre”. Gjykata e Shkallës së Parë si ka administruar aktet ka vendosur masën e sigurimit “arrest në shtëpi”. Kolegji gjyqësor i Gjykatës së Apelit të Tiranës çmon se Gjykata e Rrethit ka gabuar, kur analizon në caktimin e masës së sigurimit elementët e cilësimit të veprës penale, duke bërë një kualifikim të ndryshëm nga ajo e organit të akuzës. Kolegji vlerëson se në këtë fazë të procedimit penal, i vetmi organ procedurial për t’i dhënë faktit një cilësim ligjor është organi i prokurorisë. Gjykata vetëm gjatë gjykimit në themel të çështjes dhe me vendimin përfundimtar mundet sipas rastit dhe provave të administruara prej saj t’i japë faktit një cilësim të ndryshëm ligjor nga ai i paraqitur për gjykim nga organi i prokurorisë, duke bërë ndryshimin e cilësimit juridik të veprës penale, dhe jo siç ka vepruar në rastin konkret, kur në vendimin e caktimit të masës së sigurimit ka bërë kualifikimin e veprës penale. Ky konkluzion i Gjykatës së Shkallës së Parë gjendet i gabuar dhe Kolegji çmon se për këtë pjesë ankimi i bërë nga organi i akuzës është i drejtë. Kjo dhe për faktin se nga ana e organit të akuzës nuk ka një aktakuzë për personin nën hetim, por dyshime se ndodhemi përpara kryerjes së veprës penale “vrasjes në rrethana të tjera cilësuese në bashkëpunim” dhe “shpërdorim detyre”. Nga aktet në dosje rezulton se organi i Prokurorisë menjëherë mbas ndodhjes së ngjarjes së datës 21.01.2011, ka regjistruar procedimin penal nr.285 të vitit 2011. Në kërkesën e paraqitur për gjykim nga ana e organit të akuzës, gjykatës së shkallës së parë, për caktimin e masës së sigurimit, objekt i këtij shqyrtimi, ndër të tjera parashtrohet se: Forcat e Gardës, përfshi personin nën hetim Ndrea Prendi, i cili ka qenë komandant i Gardës, janë efektivë ushtarakë që kanë si detyrë të vetme ruajtjen e personaliteteve të larta shtetërore të objekteve e rezidencave shtetërore, sipas procedurave të përcaktuar në ligjin nr.8869 datë 22.05.2003 “Për Gardën e Republikës”, si dhe aktet normative e rregulloreve. Sipas provave të administruara në dosjen hetimore rezulton se, për datën 21.01.2011 është bërë planizimi i masave, si dhe i shërbimeve që do të kryheshin nga forcat e Gardës, në objektin e rëndësisë së veçantë, godina e Kryeministrisë. Për këtë është kryer dhe instruktazhi përkatës, para se të fillonte shërbimi në këtë objekt. Si rezultat i përshkallëzimit të situatës, nga ana e protestuesve në drejtim të Kryeministrisë, nga ana e Gardës së Republikës janë përdorur armët e zjarrit, nga përdorimi i të cilave, kanë mbetur të vdekur dy shtetasit Ziver Veizi dhe Faik Myrtaj. Ky fakt është provuar me anë të ekspertimeve balistike. Ndërsa për viktimat Hekuran Deda dhe Aleks Nika, deri në këtë fazë të hetimit, nuk është provuar se nga cila armë është qëlluar në drejtim të tyre. Prokuroria ka parashtruar përpara Gjykatës së Shkallës së Parë, se arma nga e cila ka dalë predha që ka sjellë vdekjen e shtetasit Faik Myrtaj, është arma që ka disponuar personi nën hetim Ndrea Prendi. Rezulton se janë kryer ekspertime të ndryshme balistike dhe është konkluduar se predha e gjetur në trupin e viktimës Faik Myrtaj ka lënë gjurmë në mekanizmin mbushës të pistoletës me numër P52796Z. Ky konkludim është nxjerrë nga “Raport-Ekzaminimi” nr.163G-SP-215, datë 05.01.2012, të Laboratorit të Byrosë Federale të Hetimit (FBI) të Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Sipas “Raport-Ekzaminimit” nr.163G-SP-215, datë 05.01.2012, të Laboratorit të Byrosë Federale të Hetimit (FBI), është konkluduar se predha e gjetur në trupin e viktimës Faik Myrtaj ka lënë gjurmë në mekanizmin mbushës të pistoletës numër P52796Z, si dhe kjo predhë ka gjurmë të vjaskave të tytës së pistoletës me numër P52778Z, duke shtruar dhe versionin ese mund të jenë shkëmbyer tytat e këtyre pistoletave, asaj me nr. P52796Z me atë nr. P52778Z. Prokuroria pretendon se pistoleta me nr.P52796Z, është pistoleta që ka përdorur personin nën hetim Ndrea Prendi. Gjykata e Shkallës së Parë nga aktet e administruara nga prokuroria deri në këtë fazë hetimi ka konstatuar se nuk ka një provë të plotë që të provojë saktësisht se kjo pistoletë është përdorur në datën 21.01.2011, nga personi nën hetim, pasi në “Regjistrin model 34”, ku pasqyrohet pajisja me armatim e efektivëve të Gardës, personi nën hetim nuk ka firmosur tërheqjen e kësaj pistolete nga magazina e armatimit. I pyetur rreth këtij fakti nga Kolegji Gjyqësor i Gjykatës së Apelit, prokurori i seancës deklaroi se e disponojnë fletë-daljen e këtij armatimi, ku personi nën hetim Ndrea Prendi ka firmosur, por do ta paraqesin në një fazë të mëvonshme. Gjithashtu, Kolegji Gjyqësor i Gjykatës së Apelit Konstatoi se: “Raport-Ekzaminimi” nr.163G-SP-215, datë 05.01.2012, i Laboratorit të Byrosë Federale të Hetimit (FBI) është hartuar dhe nënshkruar nga Ekzaminuesi (eksperti) Douglas P. Murphy, kurse Vendimi i datës 14.07.2011 i Prokurorëve “Për kryerjen e ekspertimit teknik-balistik”, i cili është nënshkruar dhe nga avokati mbrojtës e që i është përcjellë autoriteteve të SHBA-së me Letër-Porosi sipas K.Pr.Penal, ka caktuar si eksperte Heather Seubert, eksperte pranë Laboratorit të FBI-së. Në dosje nuk ka ndonjë vendim për zëvendësimin e ekspertit, apo ndonjë deklaratë të ekspertit Heather Seubert të caktuar me vendim, për heqje dorë nga ekspertimi, si dhe nuk ka një vendim për caktimin e ekspertit Douglas P. Murphy. Përveç sa më sipër, për Kolegjin Gjyqësor të Gjykatës së Apelit çmohet me rëndësi të sqarohet edhe se: Sipas përfaqësuesit të akuzës rezulton se nga akti i ekspertimit të mësipërm është konkluduar se: 1. Këto predha vijnë nga fishekë që u futën dhe u nxorën manualisht nga pistoleta P52796Z (pa u bërë qitje) dhe u qitën më pas nga pistoleta P52778Z. 2. Në kohën e qitjes së predhave, tyta e ndodhur aktualisht në pistoletën me numër P52778Z ndodhej në pistoletën me numër P52796Z. Nga të dhënat e hetimit, shpjegimi i parë rrëzohet poshtë, për faktin se pistoleta Nr.P52778Z nuk ka qitur asnjë fishek të vetëm (citohet kërkesa për gjykim). Ky konkluzion i organit të akuzës bie ndesh dhe është i ndryshëm me konkluzionet shkencore të arritura në Aktin e Ekspertimit Nr.3995 datë 16.05.2011 ku në pikën 1 të tij na jepet si konkluzion: Në armët objekt ekspertimi, pistoleta me Nr.P52796Z, P52788Z dhe BO 1343 u evidentua prania e faktorëve plotësues të qitjes. Siç shihet, ndërmjet akteve dhe provave të paraqitura nga organi i akuzës ka parregullsi dhe kontradikta të atilla, sa i vënë në dyshim vlefshmërinë e këtyre akteve në kuptim të Nenit 151/4 të K.Pr.Penal. Kolegji çmon se në Nenin 228 të K.Pr.Penale janë parashikuar kushtet për caktimin e masave të sigurimit personal dhe sipas kësaj dispozite rezulton se: 1. Askush nuk mund t’u nënshtrohet masave të sigurimit personal, në qoftë se në ngarkim të tij nuk ekziston një dyshim i arsyeshëm, i bazuar në prova. 2. Asnjë masë nuk mund të zbatohet kur ka shkaqe padënueshmërie ose të shuarjes së veprës penale. 3. Masat e sigurimit personal vendosen: a) kur ekzistojnë shkaqe të rëndësishme që vënë në rrezik marrjen ose vërtetësinë e provës; b) kur i pandehuri është larguar ose ekziston rreziku që ai të largohet; c) kur për shkak të rrethanave të faktit dhe personalitetit të të pandehurit, ka rrezik që ai të kryejë krime të rënda ose të të njëjtit lloj me atë për të cilin procedohet. Gjykata e Apelit Tiranë çmon se vendimi i Gjykatës së Faktit është në përputhje me kriteret e dispozitës së mësipërme, pasi në ngarkim të personit nën hetim ekzistojnë indicie dhe dyshime të arsyeshme dhe se nuk rezultojnë shkaqe padënueshmërie apo të shuarjes së veprës penale. Gjithashtu, nisur nga rëndësia e faktit dhe rrezikshmëria shoqërore e veprës, masa e sigurimit e vendosur nga Gjykata e Faktit është e përshtatshme. Pretendimet e parashtruara në kërkesën ankimore nga ana e organit të akuzës dhe personit nën hetim janë të pabazuara dhe si të tilla nuk duhet të pranohen. Në rastin konkret, pavarësisht se nuk vihet në rrezik marrja ose vërtetësia e provës apo nuk provohet rreziku i ikjes, për shkak të rrethanave të faktit dhe të personalitetit, Kolegji çmon se në masën e sigurimit, ndërmjet të tjerave Gjykata e Faktit ka mbajtur në konsideratë përshtatshmërinë, raportin e shkallës së nevojave të sigurimit, me rëndësinë e faktit dhe sanksionit që parashikohet në rastin konkret, si rrethanat lehtësuese e rënduese. PËR KËTO ARSYE VENDOSI Miratimin e vendimit Nr. 79 Akti, datë 22.01.2012 të Gjykatës së Rrethit Gjyqësor Tiranë. Source: Gazeta Shqiptare 3/10/2012

Zbulohen fotot e nxehta te festës së grave, meshkuj të zhveshur dhe femra toples

2012-03-10T05:42:00.000-05:00

e Shtunë, Mars 10th, 2012 Balerinë fare të zhveshur dhe femra në topless, për të shuar epshet femërore.

Vajzat e mira shkojnë në parajsë, ndërsa “bad girls” tek Mumja, për një natë ku shijohej striptizë pa asnjë limit dhe tabu. Fjala ishte për mbrëmjen e 8 Marsit të enjten në mbrëmje, ku ftesa ishte për të gjitha vajzat që nuk kanë komplekse, që jo vetëm të argëtoheshin në një natë striptizë, por dhe të bëheshin vetë protagoniste të asaj nate, duke lënë mënjanë komplekset. Festa e organizuar me rastin 8 Marsit, Ditën ndërkombëtare të femrave, filloi në orën 22:00, duke i hapur dyert vetëm për femrat, para të cilave performuan tre striptistë të ardhur nga Londra, një balerinë femër dhe dy djem, njëri prej tyre me ngjyrë. Deri në orën 12:00, ata kanë performuar duke kaluar çdo limit, ndërsa kanë marrë në pistë femrat dhe kanë bërë lojëra seksuale me to. Balerina është shfaqur në topless, ndërsa dy djemtë janë shfaqur lakuriq, ndërsa janë fotografuar dhe filmuar me aparatë celularë nga femrat e pranishme. Nga ajo që po ndodhte, shumë kanë njoftuar shoqërinë, aq sa në orën 12:00 me hapjen e dyerve për meshkujt, dyndja në club u bë e papërballueshme. Ajo që bënte përshtypje, ishte fakti se femrat ishin shumë të gatshme të përfshiheshin në lojërat seksuale me striptistët, duke u ndier në qiellin e shtatë. Mes të pranishme që kishin ardhur për të parë këtë perfomancë, ishin dhe shumë personazhe të njohura të ekranit dhe ish-lojtare të “Big Brother”. Tashmë 8 Marsi ka shënuar një pullë të madhe të kuqe në kalendarin ndër vite të Mumjes, si për qëllimin që kjo datë mbart në vetvete, edhe për nivelin e lartë të spektaklit të ofruar. Një herë në vit, çdo 8 Mars, ky club organizon këtë event të nxehtë për të gjitha femrat që duan të ndihen të lira.

Source: Gazeta Panorama 3/10/2012

Licenca 5 miliardësh e lotarisë kombëtare

2012-02-12T10:28:00.000-05:00

Ened Janina

Në kulmin e krizës ekonomike dhe të mungesës së parave në buxhetin e shtetit, qeveria ka liberalizuar edhe më shumë tregun e lotarive. Një vendim i miratuar një muaj më parë dhe i botuar vetëm më datën 10 shkurt në Fletoren Zyrtare mundëson zhvillimin e lotarive dhe lojërave të tjera të fati në nivel kombëtar duke shtuar këtu edhe lojërat në internet. Kufizimi i vetëm i vendosur nga qeveria është çmimi i kripur i licencës, 500 milionë lekë të reja për 10 vjet (5 miliardë lekë të vjetra). Por nga ana tjetër vendimi i qeverisë, i botuar vetëm dy ditë më parë në Fletoren Zyrtare, ka vendosur vetëm një kusht, të cilin nuk e plotësojnë dot kompanitë e reja që duan të licencohen në fushën e lotarive kombëtare. “Aplikuesi duhet të ketë eksperiencë në fushën e lojërave të fatit për të paktën në 15 vitet e fundit të veprimtarisë së tij, si dhe prej të paktën 5 vitesh në organizimin e lojërave nëpërmjet platformës së internetit”, thuhet në VKM.

Procedura e re e miratuar nga qeveria duket se vjen në kushtet e një krize financiare pasi edhe çmimi i licencës 10-vjeçare të lotarisë është rritur ndjeshëm. Ligji numër 10 033, i datës 11.12.2008, në të cilin bazohet edhe vendimi i qeverisë thotë: Aplikanti, për marrjen e licencës për lotarinë kombëtare duhet të paguajë menjëherë një shumë prej jo më pak se 300 000 000 lekësh, në njërën nga bankat e vendit, për llogari të organeve tatimore. Ndërkohë në VKM thuhet: “Aplikanti i përzgjedhur fitues në garën për marrjen e licencës për lotarinë kombëtare, paguan, në njërën nga bankat e nivelit të dytë, shumën prej 500 000 000 lekë, jo më vonë se 14 ditë kalendarike nga marrja e licencës, por në çdo rast para dërgimit të licencës për miratim në Kuvend. Kjo shumë kalon në buxhetin e shtetit”.

Mënyra se si është ndërtuar vendimi i qeverisë tregon se në Shqipëri do të afrohen vetëm kompani të mëdha ndërsa konkurentët vendas do të duhet të dalin nga tregu. “Aplikuesi osetë paktën shoqëria kryesuese (nëse aplikuesi është bashkim i përkohshëm), duhet të ketë pasur xhiro vjetore të paktën 500 milionë euro të licencës për secilin prej tri viteve të plota financiare të fundit. Ata duhet të kenë pasur vlerë neto të aseteve të paktën 50 milionë euro në fund të secilit prej tri viteve të plota financiare të fundit”,- thuhet në VKM. Bazuar në këto kritere financiare, qeveria parashikon që shqiptarët të luajnë 500 milionë euro në vit lotari.

Përveç kriterit të vjetërsisë në punë, i cili bën pothuajse të pamundur ngritjen e kompanive të reja, kushtet e tjera të aplikimit janë lehtësisht të plotësueshme. Sipas VKM-së, “Aplikues është çdo person juridik apo bashkim personash juridikë, vendas apo të huaj, që kërkon të licencohet për lotari dhe që paraqet aplikim pranë Autoritetit për këtë qëllim. Autoriteti në dokumentet e tenderit përcakton kushte në lidhje me shmangien e konfliktit të interesit ndërmjet aplikuesit dhe anëtarëve të Komisionit të Vlerësimit të Aplikimeve apo konsulentit”. Personat ose kompanitë që aplikojnë nuk duhet të jenë dënuar apo nuk duhet të jenë në një proces gjyqësor për pastrimin e parave.

Një shtesë në rregulloren e re është vendosa e kritereve ndërkombëtare për kompanitë që duan të organizojnë lotari kombëtare. një prej tyre është certifikata për lojë të përgjegjshme, të paktën të nivelit 4, sipas standardeve të Shoqatës Botërore të lotarive (Ëorld Lottery Association (ËLA)) ose certifikatën për lojë të përgjegjshme sipas standardeve Europiane për lojë të përgjegjshme të Lotarive Shtetërore Europiane (European State Lotteries (EL)) dhe shoqatës Toto.

Garancitë financiare përpara licencës së lotarisë

Sipas vendimit të qeverisë, aplikuesi duhet të paraqesë edhe një garanci të aplikimit, e cila kap shifrën e tre milionë eurove, në formë dhe përmbajtje që kërkohet nga Autoriteti. “Aplikuesi paraqet garancinë e aplikimit në formën e garancisë bankare. Garancia e aplikimit sekuestrohet dhe kalon tërësisht në favor të shtetit, nëse Autoriteti konstaton se aplikuesi në aplikimin e tij ka deklaruar të dhëna të rreme; aplikuesi nuk paguan tërësisht tarifën për marrjen e licencës, brenda afatit të përcaktuar nga Autoriteti në përputhje me këtë dokument; aplikuesi tërhiqet nga kërkesa për shqyrtim të aplikimit të tij pasi ky i fundit është paraqitur; nuk paguan tërësisht në afat dhe shumë, garancinë e fituesit, sipas përcaktimeve të legjislacionit për lojërat e fatit; nuk paguan shpenzimet për publikimin dhe konsulencën”,- thuhet në vendimin e qeverisë të botuar dy ditë më parë në Fletoren Zyrtare. Të gjitha të dhënat e paraqitura nga aplikuesit janë subjekt i verifikimit dhe hetimit nga ana e autoriteteve shtetërore. Kjo vlen edhe për dokumentet që vijnë nga jashtë.

Lojtarët do të vendosin vetë sa para do të luajnë

Një risi në fushën e lotarive elektronike përmes internetit është vendosja e kontrollit nga vetë lojtari. Vendimi i qeverisë parashikon që organizatori i lotarisë duhet t’i japë lojtarëve mundësinë për të vendosur vetë limitet e tyre. Ndërkohë kompania duhet të zhvillojë vetë edhe fushata kundër grupeve të cenueshme nga loja si p.sh: të varfrit, të rinjtë dhe kategori të tjera.

“Aplikantët nuk do të reklamojnë direkt te grupet e cenueshme (duke konsideruar moshën, gjendjen shoqërore dhe varësinë ndaj lojërave të fatit). Aplikuesit do të adoptojnë një “kod reklamimi dhe marketingu” që të garantojë se aktivitetet e reklamimit dhe të promovimit të shitjeve nuk nxitin të mitur ose atyre me probleme në luajtje dhe që nuk i japin lojtarit informacione keqorientuese si p.sh., përshtypje të rreme të koeficienteve të fitimit. Edukimi i lojtarëve, mbrojtja e të miturve dhe parandalimi i varësisë”,- thuhet në VKM. Ndërkohë organizatori i lotarisë duhet të vendosë informacion të detajuar mbi koeficientet e fitimit për secilën lojë që lejon njerëzit të vlerësojnë rrezikun dhe përfitimin nga e luajtura. Aplikuesve do t’u ndalohet t’u shesin minorenëve dhe të ndërtojnë një program për ta vënë në zbatim këtë përmes rrjetit të tyre të agjentit të shitjeve.

Për sa i takon punonjësve, ata duhet të kenë informacion të detajuar për programet e tyre të lojës me përgjegjësi përmes kanaleve të posaçme të komunikimit. “Aplikuesit duhet të sigurojnë që të mbahet një nivel i përshtatshëm ndërgjegjësimi për lojën me përgjegjësi gjatë gjithë organizimit, në mënyrë që loja e përgjegjshme të kthehet në një pjesë integrale të operimeve ditore. Të gjithë agjentëve të shitjeve do t’u vihen në dispozicion materialet informuese (p.sh. broshurat, fletëpalosjet), në mënyrë që të risin ndërgjegjësimin për lojën me përgjegjësi dhe t’i edukojnë ata për çështje lidhur me problemin e të luajturit. Përpara se agjentët e rinj të shitjeve të lejohen t’u shesin produktet aplikuesve, atyre duhet t’u sigurohet trajnimi, përveç të tjerash për lojën me përgjegjësi”,- thuhet në vendimin qeverisë.

Në këtë pikë është parashikuar që lotaria të ketë një sistem për verifikimin e moshës së lojtarit si dhe vendosjen e limiteve të kontrolluara nga klienti dhe/ose limite të paracaktuara të sistemit për lojë, shpenzime dhe/ose humbje. Në këtë pikë do të jetë vetë lojtari që do të vendosë limitin, p.sh: 10 mijë lekë dhe në momentin që do të mbarohet kjo shumë, loja do e ndalojë atë që të luajë sërish për një kohë të caktuar. “Lotaria duhet të ketë kontrollin real nëpërmjet ekranit të lojës, p.sh: orën e sesionit, mundësi ndërprerjeje të lojës, si me vetëvendosje, ashtu edhe nëpërmjet sistemeve kontrolluese/paralajmëruese për afrimin ndaj limiteve të parapërcaktuara nga vetë lojtari, ndërprerje/pushime midis fazave të lojës”,- thuhet në VKM.

Fazat e nisjes së lotarisë
Brenda 5 ditëve nga momenti kur Banka ka konfirmuar pagesën, çështja dërgohet për miratim në Kuvend

Licenca jepet për një afat 10-vjeçar nga dita e organizimit të lojës I

Loja I duhet të organizohet jo më vonë se tetë muaj nga miratimi i licencës nga Kuvendi

Aplikanti i përzgjedhur fitues në garën për marrjen e licencës për lotarinë kombëtare, paguan, në njërën nga bankat e nivelit të dytë, shumën prej 500 000 000 (pesëqind milionë) lekë, jo më vonë se 14 ditë kalendarike nga marrja e licencës, por në çdo rast para dërgimit të licencës për miratim në Kuvend. Kjo shumë kalon në buxhetin e shtetit.

Kush i jep licencat e lotarive

Sekretari i përgjithshëm i Ministrisë së Financave Kryetar

DPPP 1 Anëtar

NJMLF 1 Anëtar

Përfaqësues i Ministrisë së Brendshme 1 Anëtar

Përfaqësues i Ministrisë së Drejtësisë 1 Anëtar

“Gjykata u korruptua, shtyu gjyqin se s’erdhën paratë”

2012-02-07T09:17:00.002-05:00

07/02/2012
Klodiana Lala

Burimi i lajmit

Agron Lumeshi, nipi i anëtarit të Gjykatës së Lartë, Gani Dizdari, akuzohet nga prokuroria se diktoi vendimin për lirimin e një të dënuari për vrasje. Njësia e specializuar Task-Forcë e drejtuar nga Besnik Cani hetoi për afro dhjetë muaj për të hedhur dritë mbi aferën korruptive që implikon dhe Gjykatën Supreme. Sipas prokurorisë, i pandehuri Agron Lumeshi, djali i motrës së Dizdarit, ishte personi që i kishte premtuar, Renato Mellarajt, vëllait të të dënuarit Vilson Mellaraj, zgjidhjen e çështjes në Gjykatën e Lartë në favor të të afërmit të tij. Në kërkesën për gjykim ndaj tre të akuzuarve, Agron Lumeshi, Enard Lushakaj dhe Renato Mellaraj thuhet se, ndikimi pranë Kolegjit Penal ishte realizuar por gjykatësit nuk firmosën lirimin e të dënuarit pasi hetimi ishte dekonspiruar. Më poshtë po botojmë të plotë dosjen e prokurorisë, e cila duket se hap dhe një front lufte të ftohtë mes kryetares së Gjykatës së Lartë, Shpresa Beçaj dhe shefes së organit qendror të akuzës, Ina Rama, pasi për herë të parë flitet hapur për korrupsionin në Gjykatën Supreme.
DOSJA E PLOTE
Personi qe premtonte zgjidhjen e çështjes në Gjykatën e Lartë ishte i pandehuri Agron Lumeshi, i cili ishte i afërm i kryesuesit të trupit gjykues.
Në datën 15.03.2011, ora 11:47’, i pandehuri Agron LUMESHI me nr. cel. 0672046889, komunikon me te pandehurin Lushakaj me nr. cel. 0694044836, si vijon:
Enardi- Nga ty ç’kemi ndonjë gjë të re.
Agroni- ... po shiko të kam thënë që, biles sot e kam diskutuar.
Enardi- Po,
Agroni- Me mbaru do mbarojnë tha, po sa të bëhet ai shqyrtimi tha dhe do e rregullojmë.
Enardi- Okej vëllai.
Agroni. Me mbarue do e mbarojnë.
Enardi- .. po mirë kjo është gjëja kryesore se gjynah........
Nga këto biseda rezulton se, palët në këtë periudhë ishin në pritje të ndryshimit të trupit gjykues, ku përfundimisht është vendosur në favor të të dënuarit. Nga kqyrja e akteve të dosjes gjyqësore rezulton se: Me datën 02.02.2011, Prokuroria ka kërkuar përjashtimin nga gjykimi i çështjes të kryetarit të trupit gjykues dhe dy anëtarëve të kësaj trupe. Kolegji Penal i Gjykatës së Lartë, me vendimin e datës 17.03.2011, rrëzon kërkesën e Prokurorisë për përjashtimin e tre gjyqtarëve. Nga transkiptet e mësipërme, rezulton qartë se të pandehurit ishin të interesuar që të mos përjashtoheshin gjyqtarët, pikërisht kryetari i trupit gjykues dhe dy anëtarë të tjerë. Kjo, pasi i pandehuri Agron LUMESHI ishte lidhje e afërt familjare me kryetarin e trupit gjykues.
Me datë 30/03/2011, ora 13:35’:10", përsëri i pandehuri Enard komunikon me të pandehurin Agron, ku ky i fundit i komunikon:
...836/Enard: He vlla?
...889/Agroni: Hej une ee me 20 e kam lanë, me 20 prill e kam lanë me ik atje.
...836/ Enard: Epo shumë mirë........
Nga kqyrja e akteve të dosjes gjyqësore, rezulton qartë se i pandehuri Agron Lumeshi me këtë bisedë njofton bashk’tëpandehurin tjetër Enard Lushakaj për datën e zhvillimit të gjykimit pas rrëzimit të kërkesës së prokurorit për përjashtim të gjyqtarëve. Kjo sepse, pikërisht në datën 20 prill 2011, nga trupi gjykues ishte caktuar data e zhvillimit të seancës. Kështu, fjalia “Hej unë ee me 20 e kam lanë, me 20 prill e kam lanë me ik atje”, tregon datën e seancës gjyqësore të caktuar nga gjykata, por i pandehuri flet në mënyrë të koduar duke tentuar të fshehë të vertetën për të cilën bën fjalë.
Pas mbarimit të seancës të datës 20. 04. 2011, nga bisedat telefonike mes të pandehurve të lartpërmendur ka rezultuar se, është zhvilluar shqyrtimi gjyqësor por nuk është shpallur vendimi. Për këtë arsye, seanca është shtyrë për më datë 27.04.2011, ku dhe do të shpallet vendimi përfundimtar në favor të Vilsonit. Kështu:
Me datë, 20/04/2011, ora 14:19’:01, Renato bisedon dhe njofton Vilsonin të cilit i thotë:
...230 - Renato: ... Do vi nesër un aty, po për gjasht shtat ditë, mirë, mos u mërzit se, e di si u bë apo jo, ashtu si deshëm vetë. Do vi vllai aty e do ta dëgjosh nga afër.
...916-Vilsoni : Ore si është ky muhabet se s’po marr vesh un.
...230-Renato : Duro për gjashtë shtatë ditë, është miliona përqind, mirë?
Në të njëjtën kohë, me datë 20/04/2011, në ora 14:19’:48", Renato bisedon edhe me Enardin ne nr. 0694044836 të cilin e njofton se:
Renato : Me datë 27.
Enard : Ça vlla?
Me datë: 26/04/2011, ora 13:17:51, Renato bisedon me Enardin, të cilin e njofton se është me avokatin. Nga kjo bisedë rezulton gjithashtu se të pandehurit kishin perjashtuar avokatin e çështjes nga dijenia e veprimeve të tyre. Kështu, rezultonte se avokati përdorej në senaca gjyqësore vetem në mbrojtje ligjore dhe bërjen e kërkesave, ndërsa vendimarrjen kërkonin ta realizonin nëpërmjet ndikimeve tek trupi gjykues duke paguar pará, ndikim që do të kryhet nëpërmjet Enardit dhe Agronit. (shih transkiptin)
694027230 : He Nardi
...836 : Ku je vlla?
694027230 : Un në Tiranë jam, po takova çik këtë avokatin ktu nja pesë minuta edhe do vi aty direkt
...836 : E mirë, mos bëj gjë muabet me atë!
694027230 : Jo o vlla fare
...836 : Hajde
Nga komunikimet e mëtejshme të kryera një ditë përpara zhvillimit të seancës së datës 27.04.2011, rezulton se Enardi dhe Renato kanë dijeni që seanca e radhës do të shtyhet dhe në fakt, kështu ndodh. (shih transkiptini)
***
Datë 26/04/2011, 13:57’:44", Renato bisedon dhe njofton Vilsonin, të cilit i thotë:
694027230- Renato: Takova çik atë mikun tim... Kshu mirë, shumë mirë jan gjërat
...916 -Vilsoni : E po mire
694027230-Renato : Po për nga muaj tjetër bëhet?
...916-Vilsoni : Ça thua ti ore!....
694027230 -Renato: E re, e kan shtyr për nga muaji tjetër
Nga kqyrja e akteve te dosjes gjyqësore rezulton se gjykata në datën 27.04.2011 shtyn seancën gjyqësore pa asnjë shkak, pra, vetëm për shpalljen e vendimit, për më datë 11.05.2011. Nga ky çast e në vijim, palët janë të shqetësuar për përfundimin e çështjes duke shprehur edhe tensionin e tyre për grumbullimin e lekëve dhe dorëzimin përpara datës 11. 05. 2011.
Rezulton nga vëzhgimet se po atë ditë, pra më 26. 04. 2011, ora 14:55’, i pandehuri Renato Mellaraj, është takuar me të pandehurit Agron Lumeshi e Enard Lushakaj si dhe, më vonë, vetëm me avokatin.
Veprimet e mëtejshme të të pandehurve të sipërpërmendur, me qëllimin për të ndikuar në zgjidhjen e çështjes në favor të tyre, shihen qartë edhe nga përgjimi i bisedave telefonike të zhvilluara datën që është lënë shpallja e vendimit. (shih transkiptin)
Datë: 27/04/2011 ora 14:10’:17", Renato bisedon dhe njofton Vilsonin të cilit i thotë:
...230-Renato : E shtytën prapë.
+916-Vilsoni: Ça thua ti ore?!!!! Ç’thua ti oo..
+230-Renato : E bëjnë për ato.... ku di unë !!?
+916-Vilsoni : Ah?
+230-Renato : I thashë më datë 10 unë, më datë 11. deri më datën 10 i thash unë, do bëhen ato gjërat, më datë 11 tha.
+916- Vilsoni: Ça thua ti!!!!!???....Ça më the! ...Bo boooooooo!!!!!!!
Në ora 14:13’:59", të datës 27.04.2011, Renato bisedon me Vilsonin të cilit i thotë:
+916 - Vilsoni: Po ça bëjne ata? nuk i fole ...(s’ 1...)
+230 - Renato: Po aty isha me ata o vlla, si?1 jo 100%, e di une ça ngatrroi!??
+916 - Vilsoni: Po ça thuaj, 1 miliard e kishim pranimin mo vlla??!!!!!
+230 - Renato: Ku di un..
+916 - Vilsoni : Po tallen ata!!!!!!?
+230 - Renato: Ja t’mar atë Eneon, ti bëj ato, ti sjell .... Do ta bëj k....(shannn)
+916 - Vilsoni: Po po..tallen ata!!!?.....
+230 - Renato: Po hajde ça të thotë vllai
+916 - Vilsoni: Ik o ik...
Nga sa më sipër rezulton qartë se seanca është shtyrë sërish, sikurse dihej qysh një ditë më parë, dhe arsyeja e shtyrjes ka qenë se duheshin dorëzuar shumat e parave të kërkuara. Pra, shtyrja është vendosur një ditë përpara zhvillimit të seancës, “në tavolinë” dhe me mirëkuptimin e personave të interesuar. Kjo rezulton edhe nga vëzhgimet e kryera më datë 27. 04. 2011.
Në këtë bisedë, i pandehuri Enard Lushakaj komunikon me të pandehurin Agron Lumeshi lidhur me datën 11 Maj 2011, datë kur do te jepej vendimi i gjykatës për çështjen Vilson Mellaraj. Shifet qartë se i pandehuri Lumeshi garanton bashk’tëpandehurin se gjithçka ishte në rregull.
Sipas bisedave rezulton se i pandehuri Renato Mellaraj ka marrë një shumë parash nga Eneo dhe me datë 09 Maj 2011, është nisur për në Tiranë. Gjatë rrugës, në Durrës, Renatos i është bllokuar automjeti prej një postblloku të policisë. Nga kontrolli personal që i është kryer i janë gjetur me vehte edhe një shumë prej 20 000 Euro, shumë të cilën Renato po atë ditë, nga vëzhgimi, rezulton që ia dorëzon një personi me emrin “Lashi” dhe njëkohësisht takohet edhe me të pandehurin Agron Lumneshi.
Nga provat shkresore te administruara prej zyres noteriale të noterit Gazmir Bega, Z.R.P.P.- Fier etj, rezulton e provuar fakti që Renato Mellaraj, rreth një vit përpara ngjarjes i ka shitur shtëpinë shtetasit Eneo Hoxha. Shtëpia është regjistruar në emër të Lavdar Mellaraj, i ati i Renatos dhe i është shitur Eneos kundrejt 200 milion Lekëve. Kontrata ndërkohë është lidhur vetëm për katin e parë, në shumën rreth 100 milion lekë dhe, meqenëse dokumentat për katin e dytë nuk kanë përfunduar, ende nuk është arritur që shitja mes tyre të finalizohet. Po kështu edhe shlyerja e lekëve nuk ka përfunduar deri në formalizimin e kontratës për pjesën e mbetur të shtëpisë. Ndërkohë, Eneo i shlyen Renatos pjesë të ndryshme nga shuma, sipas mundësisë, por edhe sipas kërkesës së Renatos.
Pas takimit me Mirin, Renato nga bisedat telefonike duket i shqetësuar dhe për më tej ndryshon edhe numrin e telefonit. Bisedat e mëposhtme kryhen me datë 10 Maj 2011, pra, një ditë përpara zhvillimit të seancës së datës 11 Maj 2011, ku prej tyre rezulton se tashmë dihet vendimi që do te merret të nesërmen, i cili nuk do të jetë në favor të të dënuarit. ( shih transkiptet)
Me datë 10 Maj 2011, ora 18:57’:13", Renato bisedon me Vilsonin, të cilit i kërkon të bisedojë me Enardin pasi punët nuk duken mirë:
...916 - Vilsoni: Hiç ça bëjm...
...230 - Renato: Po desha të flisje me. Janë keq punët e..
...916 - Vilsoni: Ça thua ore!!!!???
...230 - Renato: He?
...916 - Vilsoni: Pse?
...230 - Renato: Po ka ardh dje, i ka thënë, e di unë ça ka thënë, ka ngatërruar ?!!
...916 - Vilsoni në burg: Ha?
...230 - Renato: Ka ardh dje ktu ai, se ça ka ngatërruar.
...916 - Vilsoni: E ça ka thënë?
...230 - Renato: Po jo kanë folur, po jo kshu, nuk e bën. E di unë ça ngatërron!!!? Vajta sot te avokati.
...916 - Vilsoni: Ah?
...230 - Renato: Vajta sot atje te Avokati.
...916 - Vilsoni: He?
...230 - Renato: Fola me atë, ça të bëj vllai tha ai. Ai tha të paktën ta shtyj ai tha, ta rregulloj unë ktej tha....
Me pas, i pandehuri Enard Lushakaj komunikon në telefon me të pandehurin Renato Mellaraj sa vijon:
996- Enardi : ... Ata janë të tërë të acaruar he vlla. Nuk ka mundësi .... E mer vesh ti apo jo ?? Është bërë lëmsh o vlla, nuk e di une ça keni bërë ju???!!! I keni ........motren ... i keni bërë tellall o burrë !!!!!!? Jo janë dhënë kaq? Jo s’bëjnë kaq??! Jo c’ashtu po kshu o vlla, në telefon, ............?! !!! S’kanë faj ata mos ja q...motrën ... ishalla do zoti i madh o vlla, takojn nesër.
...049- Renato: Të thanë donji shpresë kshu?
...996-Enardi : Po .... ti mos me fol më tani, ik tashi, hajd na le rahat. Shifemi e dëgjohemi nesër.
...049- Renato : Epo mirë ....
Datë: 11/05/2011 12:26:55 Renato bisedon me Vilsonin të cilit i thotë :
230-Renato : Akoma, se e kishin shtytur çik orarin, nuk e bën në atë orë, e shtynë një çik.
916-Vilsoni : Të ka marë Nardi.
+230 : Nardi jo s’më ka marë.
916 : E po mirë, mirë?
+230 : Hajde të shofim.
916 : Ti si e ndien mirë?
+230 : Po kshu tha ai dje them se, kshu mirë....
Pas shpalljes se vendimit, ku Gjykata vendos lënien në fuqi të vendimit të Gjykatës së Apelit Durrës, ku e dënonte Vilson Mellraj me 20 vjet burgim, ndërmjet të pandehurve janë zhvilluar bisedat telefonike sa vijon:
Datë: 11 Maj 2011, ora 13:37’:00", i dënuari Vilson Mellaraj bisedon me të pandehurin Enard Lushakaj që i thotë:
...916 - Vilsoni : .. Po ça ishte ky zarar o vlla.
...996 - Enardi: Po e kam dëgjuar vet njeqind herë, o vlla po s’eshtë nga ata është nga gjë tjetër o burr i dheut, ti e di shumë mirë për ça është.
...916 - Vilsoni: Po ça është?
...996 - Enardi: Nuk është nga këta o vlla!
...916 - Vilsoni: Po të ma kishin kthyer të paktën.
...996 - Enardi: Po nuk është nga keta o burr se ata ishin në rregull.
...916 - Vilsoni: Po ta kthenin të paktën.
...996 - Enardi: Po nuk kan pasur b… me, o të kam vlla nuk kan pasur b… më të bëjnë asnjë gjë!
...916 - Vilsoni: Po pse se kthyen.
...996 - Enardi: Po ky numri jot është lexuar komplet o burr ça ke folur, ça është br, ça s’ësht dëgjuar, e kupton vllain tënd, që nuk kishte asgjë o vlla ate kan qen gjithmon me mua, ore ishte çdo gjë o vlla e kopsitur, vetëm nga ata ça kemi folur, jo i jan dhënë kaq, jo avokati kaq, nuk ka shanse të ket gjë nga ata të mitë, hiqe nga mendja!
Me pas, te pandehurit Renato dhe Enardi komunikojnë:
...996 - Enardi: psshhhhhh (shfryhet...)
...049 - Renato: ..Fol s’ka problem. Vetëm thoj, ku kam folur me njeri o vlla??? Ky më tha mua, ishte ajo gruaja tha, që ta thashë që në fillim, se ma tha mua që në fillim, ishte ajo gruaja që nuk deshte, ishte nji çik kshu tha, e pashë aty tha ...s’mund t ‘luhet... Mund “t’kem ose ketë”, mund t ‘jetë dhe ktu tha ai, un nuk e di se ça ka thënë, mund t’ jetë dhe ktu, që ka dashur Renato dhe nuk e dine ça th .... se une si kam thënë fare ktij, se ça m’kan thënë.
...996 - Enardi: S’kan shanse o vlla, nuk ka shanse o vlla, nuk ka shanse o vlla!!!! Ti i pe vetë gjërat o vlla. Nuk ka shanse n’botë o vlla. Ti ishe vetë me mua 100 herë o burrë. s ‘ka shense n’botë....
...049 - Renato: ...Nuk i takojmë dot, mo na bëjnë kët nder t’paktën ????
...996 - Enardi: Po s’por..... nuk as nuk po flas dot në telefon un, me atë, kupton vllanë ???? Kan problem për gjëra të tjera, mos e vrit mendjen për asnji gjë o vlla. .... Ata nuk flasin në telefon.
Rezulton qartë se të pandehurit ishin vënë në dijeni të vendimit gjyqësor një ditë para shpalljes se vendimit, se vendimi do ishte në disfavor të të denuarit Vilson Mellaraj. Fakt ky që vjen në sinkron me vendimarrjen e Gjykatës një ditë më vonë, pra në 11 Maj 2011, ku gjykata me vendimin nr. 71, vendos lënien në fuqi të vendimeve të mëparshme për të dënuarin. Pra, me fjalë të tjera, vendos në disfavor të të dënuarit.
Edhe më vonë të pandehurit komunikojnë me njëri-tjetrin, ku nga transkipetet duket qartë se deri në datën 10.05.2011, gjithçka ishte në favor të tyre dhe kjo ka ndryshuar vetëm pas dekonsiprimit të hetimit. (shih transkiptin)
Date: 13 Maj 2011, ora 22:16’:06", Renato bisedon me Enardin ku i thotë:
...049 - Renato: Po ça? Bëhet donji gjë për ate?
...996 - Enardi: Ate e bëjmë, ma do mendja se do ta bëjmë ate. Po është dhe diçka tjetër, që kur të vij aty un, ...që po të rregullojmë nja 2 gjëra, aty ku ka qenë ai aty në fillim.
...049 - Renato: Po, po
...996 - Enardi: ..E kupton? Greqi, mund ta kthejmë dhe njiherë nga e para komplet. Është dhe kjo.
...049 - Renato: Po shumë mirë
...996 - Enardi: .., Për kokë të plakut tashi, me shpirtin e madh un do i q....motrën ... ça të kem vetë, un do e shes.
...049 - Renato: Mirë o vllai mirë. Po s ‘ka vllai gjë as me.....(s’kuptohet..) për kokë të plakut, o po..u bënë gjërat..(flasin të dy...)
...996 - Enardi: ...E di ore, është bërë m....... E di ti që ne na kanë ndjekur bashkë? Kur kemi qenë bashkë na kanë filmuar, na kanë fotografuar? ! ...E more vesh?
...049 - Renato: E mora vesh, se me tha njiçik ai, pooo, ikën ça ikën, nuk kthehet më mbas o vlla. vari k... po të paktën (flasin e dy, nuk kuptohen qartë.....)
...996 - Enardi: Nuk bëhet llaf o vlla,.....nuk bëhet llaf ore,...
...049 - Renato: O vlla, dëgjo: “për kokë të çupës ja .... motrën un, nuk bën vllai nga ato budalliqe që që larg o zot, nesër pasnesër, un i .... motrën, e ha vetë burgun me dhëmbë, për kokë të plakut. “ ......
...996 - Enardi: Të vjen, të vjen ti q....motrën o burri i dheut. I kishim gjërat për bukuri. Ti ke qenë me mua në çdo moment ore... I kemi pasur gjërat të tëra.
...049 - Renato: He vlla?
...996 - Enardi: Mua po më vente mendja, që ai 100% e ka bërë nga inati që ka pas me ata. Nga ai që thamë ne ...... atëherë në fillim. E mban mend që i thamë në fillim, që kshu- kshu kë kemi kapur????
...049 - Renato: Mos takuam kte- kte që veja unë????
...996 - Enardi: Eh, e mban mend që i thamë ne kë kemi kapur???
...049 - Renato: Mos e ka bërë ky vlla?
...996 - Enardi: Ka dash të bëj keq. O vlla, po s’ka mundësi të futemi i ....motrën, kane 100 milion veta o burrë nga burgu.
...049 - Renato: I q....motrën......
...996 - Enardi: E kupton ti apo jo? Ti ke qenë me mua i ....nënën ne ..... të tëra herët. Të mbahet, ti ti, të mbushet .....
...049 - Renato: Mirë o vlla, nuk i ve ...(flasin te dy...) vllai ato , o vlla...
...996 - Enardi: Ishte ai shoku, ishte ai shoku jon aty me ne? Ai shoku jonë qee..(kuptuese) mbaroi atje pune??
...049 - Renato: Pshhhhh,(shfryhet...) nuk i ve dyshimet vllai, po të pakten t’a kishin.., vetëm kte , vetëm ta kishin shtyrur o vlla???
...996 - Enardi: Nuk kishin se ça i bënin në botë o vlla . Ça do lloj gjëje, unë, ti, ai , brum- brumm.. (revoltohet.... ) na kishin fikur.
...049 - Renato: Mirë..
...996 - Enardi: Dëgjo vllain tat tashi: “Unë sot, kto ditë unë do vijë vlla, se .... kisha nja dy punë. Me sa unë, ditën e parë që mbaroj, erdha direkt. E do lëshohemi pastaj, të ikim, do ikim bashkë ktej nga ky shteti ktu afër, kapim donji të mirë, të fortë aty.
...049 - Renato: PO
...996 - Enardi: E të shikojm ça do bëjmë, mirë vlla? T’shikojm po ashtu, të ndrrojm fare dhe atë..? Mirë vlla?
...049 - Renato: Epo mirë.
...996 - Enardi: Aman o, lëre atë (e le në mes fjalinë, kuptues se për çfarë ndërmjet tyre...)
...049 - Renato: Kur ke ndërmend të vish ti?
...996 - Enardi: Për 2-3 ditë, maksimumi 4 ditë vllai.
...049 - Renato: E mirë..
...996 - Enardi: Mirë vlla?
...049 - Renato: Të kisha lëvizur dhe njiherë Nardi, se jemi copë- copë.
...996 - Enardi: Do vij, do ikim bashkë andej vlla.
Në përfundim të hetimeve, organi i prokurorisë konstatoi se të pandehurit Agron Lumeshi, Enard Lushakaj dhe Renato Mellaraj me veprimet e tyre kriminale nuk kishin për qëllim shtënien në dorë të pasurisë së familjes “Mellaraj”, por të parátë kërkoheshin në funksion të ushtrimit të ndikimit në Gjykatën e Lartë, për të marrë një vendim gjyqësor në favor të të dënuarit Vilson MELLARAJ. Kështu, organi i prokurorisë ka akuzuar të pandehurit për veprën penale të “Ushtrimi i Ndikimit të Paligjshëm ndaj Personave që Ushtrojnë Funksione Publike,” parashikuar nga neni 245 i Kodit Penal.
Kështu, rezulton mëse i qartë fakti që shtetasi Agron LUMESHI ka marrë përsipër zgjidhjen e çështjes në favor të të dënuarit Vilson Mellaraj nëpërmjet ndikimit të tij tek trupi gjykues dhe, ky ndikim është realizuar pavaresisht ardhjes së pasojës, që në këtë rast duket se nuk ka qenë ajo që pritej, pikërisht për shkak të rënies në dijeni të ndjekjes dhe përgjimit të kësaj veprimtarie.
I pandehuri Agron LUMESHI, pranon faktin se është vënë në dijeni të çështjes së të dënuarit Vilson Mellaraj të cilin e njeh me emrin “Cole”, për të cilin ka marrë dijeni se ishte në burgun e Peqinit dhe që kishte në Gjykatën e Lartë një gjyq, ku kërkonte shfuqizimin e vendimeve. Këtë fakt e ka mësuar nga Enard Lushakaj, i cili duke ditur se Agron Lumeshi ishte nipi i gjyqtarit ____________________, i ka kërkuar t’a ndihmonte.
Organi i akuzës, në përfundim të hetimeve, provoi tej çdo dyshimi se nga i pandehuri Enard LUSHAKAJ, në bashkëpunim me të pandehurin Renato MELLARAJ, është konsumuar vepra e mësipërme nëpërmjet premtimit drejtpërdrejt (Enardi) dhe tërthorazi (Renato) të një shume parásh, shtetasit Agron LUMNESHI, i cili nga ana e tij ka premtuar se do të ushtronte ndikimin e tij tek gjyqtari i çështjes në fjalë në këmbim të marrjes së një vendimi në favor të të dënuarit Vilson Mellaraj, pasojë kjo, që nuk ka ardhur për shkaqe të pavaruara nga vullneti i tyre.

Romanian prime minister and Cabinet resign following demonstrations

2012-02-06T09:33:00.000-05:00

Emil Boc quits 'to ease the social situation' — referring to weeks of protests over austerity measures that he introduced
By ALISON MUTLER AP 2/6/2012

BUCHAREST, Romania — The Romanian prime minister on Monday announced the immediate resignation of himself and his Cabinet, saying he wanted to protect the stability of the country.
Emil Boc said he was resigning "to ease the social situation" — referring to weeks of protests in Romania over austerity measures that he introduced in 2010.
Opposition politicians called for early parliamentary elections , which are currently scheduled for November.
President Traian Basescu appointed Justice Minister Catalin Predoiu — the only minister in Boc's Cabinet who is not a member of any political party — to be interim prime minister pending the formation of a new government. Parliament has 60 days and two attempts to approve a new government. If it fails, the Parliament is dissolved and new elections will be called. The ruling coalition and its partners from minorities, however, have enough votes to elect a new government.
Protests over austerity cuts, corruption continue across Romania
Boc, who became prime minister in 2008, urged Romania's feuding politicians to be mature and rapidly vote for a new government. He defended his record, saying that he had taken "difficult decisions thinking about the future of Romania, not because I wanted to, but because I had to."
He added that the International Monetary Fund has forecast growth of up to 2 percent this year — lower than expected, but higher than the European Union average.
Romania fires foreign minister who insulted protesters
Opposition politicians hailed the government's collapse and called for early elections.
"This is a victory for those that demonstrated on the streets," said Crin Antonescu, who heads the opposition Liberal Party. "The most corrupt, incompetent and lying government" since the 1989 anti-communist revolt has gone, he said.
Victor Ponta, the leader of the opposition Social Democracy Party said he would ask Basescu to call early elections.
Romania signed up for a €20 billion ($26 billion) loan with the IMF, the European Union and the World Bank in 2009 to help pay salaries and pensions, after the economy shrank by more than 7 percent. In 2010, the government increased sales tax from 19 percent to 24 percent and cut public workers' salaries by a quarter to reduce the budget deficit.
In January, Romanians staged weeks of protests to express anger at cronyism and a perception that the government is not interested in the problems of ordinary people in this nation of 22 million. They protested low living standards, widespread corruption, and the passage of some laws without a parliamentary debate.
"I know that I made difficult decisions, but the fruits have begun to appear," Boc said in a statement. "The most important thing is the economic stability of the country," he said, adding, "In times of crisis, the government is not in a popularity contest, but is saving the country."
Copyright 2012 The Associated Press. All rights reserved. This material may not be published, broadcast, rewritten or redistributed.

SOURCE:

Fushata e 8 majit: Emrat e biznesmenëve që financuan PD dhe PS

2012-02-02T10:53:00.000-05:00

Zbulohet raporti i auditit të pavarur për fondet e përdorura nga PD
PD shpenzoi 1.8 milionë USD në zgjedhje, PS deklaron 1.4 milionë USD. PD, 48 mijë USD për kompaninë nga SHBA
Kompanisë amerikane “Themellman gruop” iu paguan 48 mijë USD për konsulencë në zgjedhjet vendore
Partia Demokratike ka shpenzuar gjatë fushatës zgjedhore të 8 majit 2011 182.6 milionë lekë. Kjo shumë certifikohet nga raporti i auditueses së pavarur, Lumturi Brahaj, që ka kontrolluar tabelat financiare të Partisë Demokratike. Pjesën më të madhe të shpenzimeve në Partinë Demokratike e ka marrë imazhi, hapësirat publicitare dhe spotet televizive, të cilat, sipas auditueses së pavarur, janë të pasqyruara pa asnjë gabim dhe mospërputhje në tabelat e deklarimeve dhe shpenzimeve që ajo ka kontrolluar nga selia blu. Një shumë të konsiderueshme, Partia Demokratike, e cila fitoi një numër mjaft të madh njësish vendore më 8 maj 2011, por, mbi të gjitha, Bashkinë e Tiranës, ka shpenzuar për festën e fitores, fishekzjarrët, plot 7.2 milionë lekë. Rreth 43 160 milionë lekë PD ka shpenzuar për mitingjet e saj në të gjithë vendin, duke përfshirë këtu të gjithë infrastrukturën që i duhet një mitingu, pa llogaritur këtu shpenzimet e karburantit dhe dietat. Pjesa më e madhe e shpenzimeve nga Partia Demokratike janë bërë nga selia qendrore, pasi ka qenë ajo që është marrë me imazhin mediatik të kësaj fushate përmes hapësirave publicitare në televizione dhe mediat e ndryshme, spotet, posterat, billborderat etj. Nëse do të shikojmë shpenzimet e bëra nga qendra, ato kapin shumën e 136 377 191 lekëve, ndërsa 38 rrethet në të gjithë vendin kanë shpenzuar 46 127 558 lekë. Partia Demokratike ka deklaruar dhe kompaninë e konsulencës, e cila luajti një rol shumë të rëndësishëm në mbarëvajtjen dhe rezultatin e kësaj fushate. Ajo është kompania e njohur amerikane e konsulencës zgjedhore “Themellman gruop”, e cila asistoi pranë kësaj partie me një ekip ekspertësh më të mirë të saj dhe që ndërtoi të gjithë strategjinë elektorale, ndërsa Partia Demokratike ka shpenzuar për këtë shërbim 48 212 dollarë, ose 4 821 827 lekë.
Fondet
Audituesja e pavarur në kontrollin e tabelave të hartuara nga selia blu, ka pasqyruar dhe mënyrën se si janë siguruar fondet që Partia Demokratike ka shpenzuar gjatë kësaj fushate. Nga buxheti i shtetit, Partia Demokratike ka marrë 30 991 997 lekë, ndërsa nga burimet e veta, siç tregohet në tabelë, por pa treguar se si sigurohen këto të ardhura, ka përfituar 99 080 050 lekë. Në Partinë Demokratike, për fushatën e 8 majit kanë mbërritur dhe shumë sponsorizime, në shumën e 7 030 000 lekëve. Ajo që sqarohet nga auditi është fakti se sponsorizimet janë dhënë nga persona të ndryshëm nën shumën e 100 mijë lekëve, ndërsa asnjë individ apo subjekt nuk ka dhënë sponsorizime mbi një milion lekë, të cilët ligji i detyron më pas të deklarojnë konfliktin e interesit me subjektin. Të gjitha donacionet janë dhuruar në arkën e Partisë Demokratike, dhe jo përmes bankës.
43 160 milionë lekë
ka harxhuar Partia Demokratike për mitingjet elektorale, duke përfshirë shpenzimet për foninë, ndriçimin, video-projektorët, flamurë, foltore, tapete për fushatë, flamuj, skena etj.
48 212 USD
Ka paguar PD për kompaninë konsulente amerikane për fushatën zgjedhore “Themellman gruop”, e cila asistoi pranë kësaj partie me një ekip ekspertësh më të mirë të saj dhe që ndërtoi të gjithë strategjinë elektorale.
PD, debitore me 279 236 lekë
Nga bilanci i kryer prej auditit të pavarur rezulton se Partia Demokratike ka shlyer të gjitha detyrimet e saj, përveç një rasti. Dega e PD në Kukës nuk ka shlyer detyrimin ndaj subjektit “Bekocengu”, debit, i cili nuk shprehet në pasqyra se çfarë shërbimesh ka ofruar në këtë parti.
27.6 milionë lekë
borxh ka Partia Socialiste ndaj televizioneve, të cilat kanë realizuar spotet e saj zgjedhore. Kjo shumë del nga faturat e papaguara të selisë rozë ndaj shërbimit të marrë nga këto televizione
360 mijë
lekë shpenzoi Partia Socialiste për kërkesë-paditë e saj në procesin gjyqësor të 8 majit, ku beteja më e madhe u bë për Bashkinë e Tiranës, ndërsa u zhvilluan disa seanca gjyqësore
Fondet e përfituara gjatë fushatës 2011
Fondet e perftuara nga qendra
Buxheti i shtetit 30.991.997 lekë
Burimet e veta 99.080.050
Sponsorizimet 7.030.000
Sponsorizime 400.000
Sponsorizime 6.630.000
Totali i PD-së në qendër 137.102.047
Fondet e përftuara nga degët
Sponsorizimet 44.731.465
Të ardhurat nga kuotat 1.450.540
Totali i fondeve nga degët 46.182.005
Shpenzimet e kryera nga PD gjatë zgjedhjeve të 8 majit
Shpenzimet e PS në qendër
Hapësirë publicitare 64.778.447 lekë
Qira makine 300.000
Realizim spoti televiziv 7.501.632
Konsulencë 4.821.827
Kancelari 94.976
Materiale elektrike 9.320
Fletëpalosje e inv. Ekonomik 693.186
Ndriçim 6.012.000
Foni 18.606.000
Video projektor 2.100.000
Skena 5.598.000
Letra dekorative 8.154.292
Printime 2.555.487
Flamuj 3.352.800
Foltore 666.000
Tapete për fushatë 1.797.775
Komisione bankare 30.651
Transport 468.000
Postera 235.200
Dieta udhëtimi dhe ushqimi 1.680.000
Takse kolegji zgjedhor 24.000
Fishekzjarrë 6.897.600
Tot. i shpenzimeve në qendër 136.377.191 lekë
Shpenzimet e degëve të PD në rrethe
Hapësirë publicitare 3.222.000 lekë
Qera makine 58.000
Spote televizive dhe koncerte 870.000
Koktejle 549.676
Materiale elektrike 402.876
Fletë palosje, billborde etj. 6.885.558
Shpenzime telefonie 4.038.445
Skena, qera salle, vëzhgues 1.866.749
Printime 1.474.024
Flamuj 2.952.544
Foltore 160.000
Tapete për fushatë 48.000
Transport dhe karburant 9.721.389
Postera 5.804.450
Dieta udhëtimi e ushqimi 1.022.600
Fishekzjarre 202.500
Totali i shpenzimeve të degëve 46.127.558
Totali i shpenzimeve të PD 182.504.749
Fushata e PS, 136.5 milionë lekë
Eksperti kontabël verifikon të ardhurat dhe shpenzimet e fushatës së PS në zgjedhjet lokale
Emrat e sponsorizuesve, 10 deputetë e një biznesmen
Partia Socialiste, gjatë fushatës për zgjedhjet vendore, shpenzoi 136 498 265 lekë. Auditi i pavarur, i bërë sipas ligjit nga eksperti kontabël Ahmet Stojna, ka vërtetuar në radhë të parë ligjshmërinë e të gjithë dokumentacionit të mbajtur nga Partia Socialiste lidhur me financat e saj gjatë fushatës zgjedhore të 8 majit. Ajo që bie në sy në shpenzimet që Partia Socialiste ka bërë gjatë fushatës së 8 majit janë shumat e mëdha që janë dhënë për anën publicitare, spotet televizive dhe reklamat elektorale në shumë media, televizione, radio dhe gazeta. Plot 84 579 443 lekë janë shpenzuar për reklama dhe spote elektorale, shtuar këtu dhe 7 971 083 për parulla dhe tabela, printime, ndërsa për flamuj dhe bluza janë shpenzuar 999 840 lekë.
Partia Socialiste ka kaluar dhe Partinë Demokratike, e cila është në pushtet për shumat e dhëna për spotet publicitare elektorale, me 12 milionë lekë më shumë. Shuma të konsiderueshme Partia Socialiste ka shpenzuar dhe për organizimin e mitingjeve dhe koncerteve elektorale të zhvilluara kryesisht në Tiranë, rreth 10 132 384 lekë. Ndryshe nga deklarata e Partisë Demokratike, e cila të ardhurat dhe shpenzimet e bëra gjatë fushatës zgjedhore të 8 majit i ndante mes qendrës dhe degëve në rrethe, Partia Socialiste ka treguar vetëm një tregues, pa e specifikuar nëse këto shpenzime i përkasin Tiranës apo gjithë Shqipërisë. Shpenzimet e Partisë Socialiste për reklamat televizive kanë qenë aq të mëdha, sa ajo u ka mbetur debitore disa televizioneve për shkak se nuk ka pasur mundësi për t’i paguar. Një shumë aspak modeste prej 27 582 159 lekësh e bën selinë rozë borxhlie ndaj televizioneve për mospagim të reklamave televizive. Eksperti kontabël, në analizën që u ka bërë tabelave financiare të Partisë Socialiste, paraqet shumën 9 957 106 lekë në rubrikën “Të ndryshme”, por pa detajuar se për çfarë qëllimi është shpenzuar kjo shumë. Partia Socialiste ka pasur dhe konsulentë amerikanë në zgjedhjet e 8 majit. Kjo rezulton dhe në faturat e paguara për këtë konsulencë, në shumën prej 998 000 lekësh.
Të ardhurat
Në tabelat e të ardhurave, përfitimet që ka marrë Partia Socialiste për të zhvilluar fushatën zgjedhore të 8 majit nga buxheti i shtetit janë 30 547 726 lekë, ndërsa donatorët e fushatës janë të gjithë të njohur dhe të deklaruar. Një shumë prej 3.9 milionë lekësh janë dhënë në këtë fushatë nga një grup prej 12 deputetësh, të cilët kanë dhënë përmes pagesave bankare dhe deklaratave për konflikt interesi shuma që variojnë nga 800 mijë deri në 200 mijë lekë. Ndër ta është kryetari i Grupit Parlamentare socialist, Gramoz Ruçi, sekretari i Grupit, Taulant Balla, apo sekretari Koordinativ, Fatmir Xhafaj. Fushata zgjedhore e 8 majit 2011 është ndihmuar dhe nga fondet e vetë partisë, në shumën 74 468 380 lekë, burime që vijnë nga kuotizacionet, por dhe qiratë që Partia Socialiste merr nga objektet e saj të patundshme. Eksperti i caktuar në këtë analizë të të ardhurave dhe shpenzimeve ka harxhuar në total 187 orë pune për të bërë këtë raport, ndërsa është paguar për këtë punë me 516 mijë lekë. Raporti i auditit nga eksperti kontabël do të diskutohet dhe miratohet në mbledhjen e Komisionit Qendror të Zgjedhjeve.
Shpenzimet e PS në fushatën e 8 majit 2011
Shpenzime të paguara
Reklama e spote televizive 84.579.443 lekë
Parrulla e tabela, printime 7.971.083
Flamuj dhe bluza 999.840
Karburant 1.021.800
Qira ambientesh 1.980.800
Konsulencë 998.000
Minikaseta 400.830
Kancelari, letër, fotokopje 647.720
Foltore 840.000
Foni, video-projektorë, muzikë 7.892.544
Kërkesë padi 360.000
Të ndryshme 9.957.106
Totali i shpenzimeve të paguara 108.916.106
Shpenzime të papaguara
Reklama televizive 27.582.159 lekë
Totali i shpenzimeve 136.498.265 lekë
Të ardhurat e fushatës
Buxheti i shtetit 30.547.726 lekë
Fondet e vetë partisë 74.468.380
Sponsorizime përmes bankës 3.900.000
Në total 108.916.106 lekë
Shpenzimet për reklama në media
Top Channel sha 46.450.805 lekë
Media Vizion sha 19.037.756
News 24 21.119.287
Channel One 3.460.353
Top Albania Radio 660.342
Ora sha 19.240.571
Scan sha 283.180
Gazeta Telegraf 72.100
Gazeta Shqiptare 448.000
Gazeta Shekulli 324.000
Gazeta Shqip 240.000
Dixhitalb 825.208
Totali i shumës 111.161.602
Lista e personave që sponsorizuan
Arben Ahmetaj 800.000 lekë
Gramoz Ruçi 300.000
Damian Gjiknuri 300.000
Taulant Balla 300.000
Ervin Koçi 300.000
Pirro Lutaj 200.000
Arben Çuko 400.000
Fatmir Xhafaj 200.000
Artan Gaçi 200.000
Eurudin Dokle 400.000
Xhemal Qefalia 300.000
Shuma totale 3.900.000
Deputetët, donatorët e vetëm
Në listën e donatorëve që kanë ndihmuar buxhetin e selisë rozë në zgjedhjet e 8 majit janë 10 deputetë të Grupit Parlamentar socialist, përfshirë dhe kryetarin e Grupit Parlamentar. Listën e kryeson deputeti Arben Ahmetaj me 800 mijë lekë, më pas Eurudin Dokle, familjar i deputetit socialist, me 400 mijë lekë dhe Arben Çuko, Gramoz Ruçi me 300 mijë lekë, po aq dhe deputetët, Damian Gjiknuri, Taulant Balla, Ervin Koçi e Xhemal Qefalia. Ndërsa nga 200 mijë lekë kanë dhënë deputetët Fatmir Xhafaj dhe Artan Gaçi.

Marre:
ARISTIR LUMEZI

C’farë është korrupsioni?

2012-02-02T10:48:00.000-05:00

Organizata “ Transparency International jep këtë definicion: - Abuzimi I pushtetit për përfitim personal.

Korrupsioni përfshin ndër të tjera:

Korrupsioni publik- abuzimi nga punonjësit e zyrave publike ( që përfshin gjithë zyrat e administratës shtetërore) për përfitimi personale.

Ryshfeti-ofertë parash ose favoresh për të influencuar një zyrtar.

Nepotizmi:- Favorizimet e bëra nga zyrtarët tek njerzit e farë-e-fisit ose të afërmëve dhe miqve të ngushtë.

Mashtrimi:- Fshehja e aktiviteteve të paligjshme nëpërmjet gënjeshtrës.

Vjedhja:- Përvetësimi I parave dhe pasurive publike, private ose të shtetit.

Mashtrim gjigand:- Korrupsion që përfshin shuma të mëdha lekësh zakonisht përfshin zyrtarë të shkallës së lartë.

Mashtrim i vogel: Korrupsion që përfshin shuma më të vogla, zakonisht bëhet nga zyrtarë të rangjeve të ulta
.
Korrupsioni administrativ: Është korrupsion I cili si shmbull tipik është dhënia e një licensë tek nje person I cili nuk ka kualifikimin e duhur.

Korrupsioni politik: Korrupsion që influencon furmulimin e ligjeve dhe akteve nënligjore, rregullimeve, udhëzimeve si për shembull heqjen e të gjitha lincensave dhe marrjen a të drejtës së monopolit për shpërndarjen ose shitjen e duhanit, karburanteve, lubrifikanteve, gazolineës, birrës etj.

Korrupsioni policor: është një formë e keqsjelles së policit ( policëve) për përfitim financiar, dhe të tjera përfitime personale, ose dhenien e avancimit në karierë për të mbyllur një cështje kriminale.

Kostua e korrupsionit është a katërfishtë: politike, ekonomike, shoqërore dhe per ambientin. Në frontin politik korrupsioni është një pengesë madhore për ndërtimin e shtëtit të së drejtës, dhë shtetit ligjor ku të gjithë përpara ligjit janë të barabartë.

Në një sistem demokratik, zyrat dhe institucionet e humbasin legjitimitetin e tyre, kur ata janë të keqpërdorura për avantazh private. Edhe pse kjo është e dëmshme në demokracitë e konsoliduara, kjo është edhe më shumë në ato vende qe jane te reja ne rrugen e demokracise. Udhëheqje e pergjegjshme politike, nuk mund të zhvillohet në një klimë të korruptuar. Ekonomikisht, korrupsioni çon në uljen e pasurisë kombëtare. Raste tipike te korrupsionit te larte jane te ashtuquajturat “privatizime” to objekteve të profilit të lartë, si digave, centraleve, hidrocentraleve, linjave dhe rafineri, hotele, toka me vlera turistike te cilat kryhen ne kurriz të projekteve të infrastructures; shkolla, spitale e rrugë, ose e furnizimit e energjisë dhe të ujit në zonat rurale. Për më tepër, ajo pengon zhvillimin e strukturave të tregut të drejtë dhe shtrembëron konkurrencën, duke frenojnë investimet.

Efekti i korrupsionit në strukturën shoqërore të shoqërisë është më e dëmshme të gjithë. Ajo minon besimin e njerëzve në sistemin politik, në institucionet e saj dhe udhëheqjen e saj. Zhgenjimi nga nje administrate e korruptuar con ne nje shoqeri te dobet civile dhe ushqen me tej vjedhjen, dhe fenomente te tjera te shemtuara. Nga ana tjeter korrupsioni hap rrugen per despotizem ne pushtet, udheheqes qe perpiqen te kultivojne tek te tjeret se jane te pazevendesueshem dhe duke qene te paskrupuullt kthejne pasuritë kombëtare në pasuri personale. Ryshfet bëhet normë shoqerore dhe instuticionet paralizohen, pasi pushtetit politik eshte I kriminalizuar.

Poker Korrupsioni

2012-01-21T13:56:00.000-05:00

Letra e Priftit për Ina Ramën

Nga një letër që Prifti i ka drejtuar kryeprokurores, Ina Rama në mënyrë konfidenciale janë mundur të zbardhen pjesë të rëndësishme të saj. Kjo pasi letra është bërë objekt bisedash mes disa personave, të cilëve u është dhënë për të lexuar kjo letër. I trembur nga zhvillimet e fundit dhe ato që mund të ndodhin në të ardhmen, letra konfirmon lidhjet dhe skenarët e bashkëpunimit të hershëm mes Priftit, kupolës drejtuese të PS, Ina Ramës dhe Bamir Topit.
Mësohet se e dashura e Priftit ka qenë edhe urë lidhëse mes tij dhe eksponentëve të ndryshëm si në PS, ashtu edhe tek kryeprokurorja. Bëhet e qartë se paratë që i janë dhënë kryeprokurores nga ana e Priftit për të mbyllur dhe hapur një sërë dosjesh kanë kaluar pikërisht përmes të dashurës së tij. Ajo ka qenë burimi më i besuar i komunikimeve të ndërmjetme mes Priftit, drejtuesve të PS dhe Inës së Prokurorisë. Megjithëse nuk bëhet e ditur shuma e parave që Prifti ka kaluar për Inën përmes të dashurës së tij, një gjë konfirmohet, se shumat konsiderohen mjaft të mëdha. Në bazë të kësaj blerjeje që i është bërë kryeprokurores, ajo ka vënë në dispozicion të Priftit dhe të gjithë Prokurorinë. Hetimet kanë pasur një dirigjim që është bërë pas takimeve intensive të Priftit dhe Ramës edhe tek restoranti i peshkut pas Kinema "Partizanit". Ina si një ushtare e bindur e këtij rrjeti manipuluesish është vënë tërësisht në shërbim të kauzës së Ramës, Priftit dhe Topit. Koordinimi ka qenë permanent dhe ka vazhduar për një kohë të gjatë. Këto hetime janë zhvilluar në shumë pista, ku më kryesoret kanë qenë grushti i shtetit të 21 janarit, çështja Meta, si dhe mbyllja e një sërë dosjesh për kreun e PS dhe Topin.

Pjesë nga letra e Priftit

Në letrën që Prifti i dërgon Ina Ramës konfirmohen pazaret e bëra dhe personi që ka qenë ndërmjetës në këto pazare. "Për informacion, e dashura ime ka qenë ura lidhëse. Me të kam biseduar për paratë që të kam dhënë ty dhe drejtuesve të PS, por edhe për aspekte të tjera të jetës intime të disa personaliteteve". Një risi në këtë korrespondencë të Priftit është se ai përmend edhe jetën intime të disa personaliteteve. Besohet se ka materiale të bollshme në këtë drejtim dhe që mund të bëhen publike gjatë ditëve dhe javëve të ardhshme.

Prifti-Matildës: Me shuma të mëdha kam mbyllur çështjen e Edi Ramës, Inës dhe Topit

Personazhi misterioz me emrin Matilda është një nga njerëzit e afërt dhe të dashur të Priftit. Në konfidencë, Prifti i tregon asaj se me shuma të mëdha parash ka mbyllur çështjet që kanë të bëjnë me çështjet e Edi Ramës, Ina Ramës dhe të Bamir Topit. Për momentin do të jemi të rezervuar për të hapur të gjitha çështjet për të cilat ka folur në konfidencë zoti Prifti, por ato do të mund të zbardhen për publikun gjatë ditëve dhe javëve të ardhshme. Një gjë është e qartë, ato tashmë dihen dhe shumë shpejt personat e përmendur do të duhet të prononcohen.

Reagimi i Ramës

Çuditërisht Rama dje reagoi duke kërkuar një hetim edhe për Priftin. Hapja e arkivës së regjistrimeve, por dhe zbardhja e një sërë letërkëmbimesh që nxjerrin në pah aferat korruptive dhe mafioze të Ramës me Priftin, Inën dhe Topin ka bërë që ai të tentojë të distancohet nga Prifti. Megjithëse, tani është shumë vonë. Edhe sikur të dojë Rama do ta ketë të pamundur të mbulojë diellin me shoshë dhe të distancohet vetëm duke kërkuar hetim për Priftin.

Endrit DIBRA

Autori i “Mafia e Ballkanit”: Vendimi për Metën, skandal; deklaratat e tij, paturpësi

Norbert Mappes-Niediek, autori i librit “Mafia e Ballkanit”, ka komentuar vendimin e Gjykatës së Lartë, e cila i dha para dy ditësh pafajësinë ish-zv.kryeministrit Ilir Meta, i akuzuar për korrupsion.

I intervistuar nga Deutsche Welle, publicisti gjerman e cilëson vendimin një skandal dhe shpreh shqetësimin se ai nuk do të mbetet pa rezonancë.

Deutsche Welle: Gjykata e Lartë në Shqipëri shpalli vendimin e gjykimit kundër një politikani të lartë, ish-zëvendëskryeministrit dhe ministrit të Financave,Ilir Meta. Ai akuzohej për korrupsion dhe u lirua nga akuza. Si e vlerësoni këtë rast?

Norbert Mappes-Niediek: Unë mendoj se ky vendim duhet të jetë parë në Shqipëri si skandal, sepse ai ishte shkaktari që njerëzit dolën në rrugë në numër të madh dhe ku pati katër vetë që humbën jetën. Druhem se vendimi nuk do të mbetet pa rezonancë. Rreziku më i madh është se protesta të tilla përvetësohen sërish menjëherë dhe përfundojnë në konfrontime vdekjeprurëse, si ato që sundojnë gjithnjë politikën shqiptare. Dhe nuk ekzistojnë instanca neutrale, as gjykata që dha gjykimin nëse bëhej apo jo fjalë për korrupsion, nuk ishte neutrale. Tema e këtij procesi ishte nëse videoja e regjistruar nga ish- ministri i Ekonomisë, Prifti ishte apo jo legjitime dhe a duhej lejuar apo jo, por pyetjes pse dy ministra, dy figura udhëheqëse të politikës shqiptare ulen së bashku për të biseduar për tenderat, nuk i jepet rëndësi.

Deutsche Welle: Korrupsioni është një fenomen i zgjeruar veçanërisht në vendet e Ballkanit. A është korrupsioni në Shqipëri njësoj si në vendet e tjera, apo kemi të bëjmë me një rast të veçantë?

Norbert Mappes-Niediek: Ka edhe vende të tjera fqinjë ballkanikë ku korrupsioni është i përhapur shumë, por ajo që e bën më të rëndë në Shqipëri është se nuk ekziston vetëdija se nevojiten instanca vërtet neutrale. Rolin e prokurorëve e merr gjithnjë një tjetër. Korrupsioni dhe kriminaliteti i organizuar janë gjithnjë ata të tjerët. Menjëherë pas dhënies së vendimit Ilir Meta doli para një publiku të sajuar dhe tha se kjo është një fitore në luftën kundër korrupsionit dhe kriminalitetit të organizuar. Një gjë e tillë është vërtet paturpësi.

Deutsche Welle: Pse është kaq e vështirë në Shqipëri për të luftuar kundër korrupsionit dhe kriminalitetit. Mungon vullneti politik, apo strukturat ekzistuese janë të mbingarkuara për të pasur sukses në këtë luftë?

Norbert Mappes-Niediek: Sistemi partiak është aq shumë i projektuar mbi konfrontimin, saqë kërkush nuk i shpëton dot dhe kushdo ndodhet nga njëra apo tjetra palë, me mua ose kundër meje. Kështu që nuk ka vend për diçka neutrale. Për mua kjo përbën një problem të madh për shoqërinë shqiptare. Aty ekziston edhe një lloj tradite për polarizime të tilla, të cilat nuk mund të kapërcehen si duhet. Për shumë kohë është shpresuar që pas konfrontimeve të vitit 1997, do të kthehej arsyeja por megjithëse disa gjëra janë përmirësur ndaj konfrontimit nuk ka ndikuar asgjë.

Deutsche Welle: A e ka bërë drejtësia si duhet punën?

Norbert Mappes-Niediek: Kjo vlen edhe për drejtësinë, e cila rrotullohet në këtë sistem të polarizuar. Rasti i këtij gjykimi nuk mund të vlerësohet në detaje, sepse ne nuk e kemi ende në dorë argumentimin e vendimit për të mësuar se mbi ç`bazë e kanë marrë vendimin gjyqtarët, por duket qartë se gjykata nuk e ka marrë për bazë sistemin dhe prezumimin për të cilën bëhet fjalë në bisedimet për porosinë e Albpetrolit. Dhe mua kjo më duket një shenjë e rrezikshme.

Shqipëria përpiqet të afrohet me BE-në, ndërkohë që BE është duke dhënë gjithnjë e më shumë vlerësime negative për Shqipërinë dhe luftimin e korrupsionit. A mjaftojnë vetëm deklaratat e BE-së që thotë ju duhet të luftoni më mirë korrupsionin, demokracia juaj duhet të funksionojë më mirë?

Norbert Mappes-Niediek: Unë shpresoj se BE do të kërkojë në hapin tjetër të zgjerimit si në rastin e Kroacisë, që korrupsioni të luftohet në nivel të lartë. Nëse shihni rastin e Kroacisë, aty është bërë shumë pas dorëheqjes së ish-kryeministrit, Sanader. Rruga e Kroacisë për në Bashkimin Evropian u hap kur u bënë vërtet dënime në nivel të lartë, në nivel ministrash apo punonjësish të lartë të shtetit. Një korrupsion i tillë mund të luftohet vetëm nga lart. Këtë BE e kuptoi në rastin e Kroacisë dhe unë shpresoj që kjo përvojë do ta shoqërojë edhe procesin e pranimit të Shqipërisë në BE.

Marrë nga Deutche Welle

Gjykata e Lartë: Kreu i LSI, i pafajshëm.

2012-01-20T10:29:00.000-05:00

TIRANË- Gjykata e Lartë shpalli sot me unanimitet të plotë kreun e LSI-së, Ilir Meta të pafajshëm për akuzën e korrupsionit aktiv të funksionarëve të lartë të shtetit. Vendimi për pafajësinë e ish-kryeministrit është pritur me eufori nga simpatizantë të shumtë të LSI-së, të cilët priten për rreth 3 orë vendimin në selinë e kësaj partie.

Kolegji Penal i Kryesuar nga Ardian Dvorani vendosi pas 20 seancash gjyqësore të pushojë çështjen ndaj z. Meta. Gjyqtarët Ardian Dvorani, Majlinda Andrea, Guxim Zenelaj, Ardiana Fullani dhe Gani Dizdari kanë qenë të të njëjtit mendim për pafajësinë e Metës. Mendim të veçantë mësohet se ka pasur gjyqtari Ardian Dvorani i cili ndryshe nga kolegët e tij ka qenë dakord me pafajësinë, por ka pasur një arsyetim të ndryshëm, për një vendim paralel.
Sipas vendimit shpenzimet e gjyqit do t’i paguajë shteti shqiptar dhe bëhet fjalë për shifrën e 30 milionë lekëve të reja, shpenzime për pagesën e ekspertëve (shqiptarë dhe të huaj) që verifikuan videon.

Kolegji Penal i Gjykatës së Lartë, për cështjen vendosi:
1. Deklarimin e pafajshëm të të pandehurit Ilir Meta për akuzën e kryerjes së veprës penale të korrupsionit aktiv të funksionarit të lartë shtetëror ose të të zgjedhurve vendorë e parashikuar nga neni 245 i Kodit Penal, pasi fakti nuk provohet se ekziston, bazuar në nenin 288 pika 1 shkronja “a” te Kodit të Procedures Penale.
2. Në bazë të nenit 190 të K.P.P. urdhërohet dorëzimi organit të Prokurorisë të provave materiale vijuese: Orë mikrokamer, kabëll USB, lap-top dhe USB.
3. Shpenzimet procedural penale, duke përfshirë shpërblimin dhe shpenzimet e kryera për aktin e ekspertimit gjatë fazës së shqyrtimit gjyqësor në vlerën 3.592.938, i ngarkohen shtetit.

Prokuroria kishte kërkuar dënimin fajtor të ish-zv.kryeministrit me 2 vjet burg dhe 1 milion lekë gjobë me akuzën e korrupsionit aktiv, pas transmetimit të video përgjimit të ish-kryeministrit Ilir Meta dhe ish-vartësit të tij Dritan Prifti. Meta u akuzua nga prokuroria pas publikimit të video përgjimit nga ish vartesi i tij Dritan Prifti. Në këtë video të transmetuar janarin e vitit të shkuar evidentohej Ilir Meta dhe Dritan Prifti duke diskutuar për favorizime kompanish për dhënien e koncesioneve të HEC-eve. Përballja e kreut të LSI-së me drejtësinë përfundon këtu, pasi Prokuroria nuk do ketë mundësi të ankimojnë vendimin.

Withers: Sistemi politik po dështon. Publikut i fshihen shumë gjëra

2012-01-18T08:59:00.002-05:00

INTERVISTA E PLOTE- Në intervistën e parë pas mbarimit të mandatit të tij në Shqipëri, ish-ambasadori amerikan, John L. Withers II i ka shprehur Zërit të Amerikës shqetësimin për gjendjen e demokracisë në Shqipëri.

Intervista e plotë marrë nga Zëri i Amerikës.

Ambasador Withers mirëseerdhët. Le të flasim pak për mendimet tuaja për Shqipërinë sot pothuajse dy vjet pasi ju jeni larguar…

Unë e kujtoj vazhdimisht Shqipërinë. Jam i kënaqur që jam kthyer në vendin tim, por me merr malli për Shqipërinë, më merr malli për shumë gjëra sidomos të lidhura me miqtë e shumtë atje. Si ta shpreh me pak fjalë: më merr malli të pi një kafe, një kafe me gjithë kuptimin që ka ky ritual në Shqipëri, përfshirë bisedat dhe miqësitë. Më merr malli për malet, për qiellin e Shqipërisë.

Si e shihni vendin sot, për aq sa e keni ndjekur këto kohë?

Është e vështirë ta ndjek aq afër sa ç’e ndiqja më parë. Tani unë nuk kam më pozitë zyrtare, jam thjesht një qytetar amerikan, por jam i shqetësuar për Shqipërinë, jo përsa i takon energjisë dhe talentit, apo vullnetit të mirë të popullit shqiptar. Unë kam besim të plotë në gjenialitetin e popullit shqiptar, por shqetësohem për mënyrën sesi po shkon demokracia në Shqipëri. Shqetësohem se më duket se Shqipëria nuk po ndjek rrugën e demokracive perëndimore, por po shkon në drejtimin që po shkon Hungaria e cila po merr masa shtypëse ndaj medias, apo në drejtimin e Ukrainës, që përdor gjykatat për të sulmuar udhëheqës të opozitës apo për të mbrojtur aleatë politikë dhe miq. Mendoj se po ndjek drejtimin e Rusisë, ku zgjedhjet nuk janë në standardet ndërkombëtare, ashtu siç ne presim që t’i ketë një demokraci e zhvilluar. Këto gjëra më shqetësojnë.

Në kabllogramet që ju dërgonit nga Shqipëria në Departamentin e Shtetit, ju ngrinit pikërisht këto shqetësime, për gjendjen në të cilën ndodhet drejtësia, për korrupsionin në vend, problemet të tilla të rrënjosura në shoqërinë dhe politikën shqiptare. Pse mendoni se nuk ka qenë në gjendje Shqipëria t’i zgjidhë këto probleme?

Më vjen keq ta them, por mendoj se ky është problem i udhëheqjes politike. Për Shqipërinë kjo është diçka për të ardhur keq, por edhe ironike njëkohësisht sepse Shqipëria ka një nga shembujt më të mëdhenj të udhëheqjes në gjithë historinë, që ishte Skënderbeu. Mjafton t’i hedhësh një sy modelit që ai ka lënë pas: ai ishte një udhëheqës që solli bashkimin, në Besëlidhjen e Lezhës në vitin 1444. Ai i bashkoi të gjitha palët rivale për interesin kombëtar. Udhëheqësit e sotëm nuk janë bashkues, janë përçarës. A përfaqësojnë ata interesin kombëtar? Mua më duket se ata përfaqësojnë interesat e fraksioneve dhe partive, përfaqësojnë interesin e ngushtë të mbajtjes së pushtetit, jo të qeverisjes në shërbim të popullit. Shqipërisë i duhet një Skënderbe sot, më shumë se kurrë ndonjëherë më parë. Por në Shqipërinë e sotme nuk ka Skënderbegë dhe mua më vjen keq për një gjë të tillë.

A mendoni se udhëheqësit që ka Shqipëria nuk janë në gjendje ta çojnë vendin përpara, apo është mjedisi që ushqen këtë lloj fryme?

Nga ajo që kam parë unë, nuk besoj se është mjedisi. Ajo që pashë unë në Shqipëri, ishte një dinamizëm i madh, aftësi krijuese, njerëz që përpiqen për shanse dhe mundësi të shumta, për mënyra për përmirësimin e tyre. Unë mendoj se sistemi politik – ta them shumë hapur – po dështon. Nuk është në gjendje të krijojë konsensus, nuk është në gjendje të identifikojë atë që do publiku dhe të punojnë për publikun. Më lejoni përsëri t’ju sjell një shembull të historisë. Një nga shprehjet më të famshme të Skënderbeut ishte: “Lirinë nuk ua solla unë, atë e gjeta në mesin tuaj”. Ai i kuptonte aspiratat e publikut dhe këtij synimi ju përkushtua për ta arritur. Në Shqipërinë e sotme, një frymë e tillë është ende e pranishme: aspiratat e shqiptarëve për liri, për përparim. Pyetja ime është: Pse ata që janë në pushtet nuk e përqafojnë këtë frymë dhe ta çojnë përpara, pse pothuajse në çdo veprim që bëjnë, ata e thyejnë këtë frymë, që është kaq e qartë mes shqiptarëve në përgjithësi.

Cila mendoni ju se është përgjigjia ndaj kësaj pyetjeje?

Mendoj se bëhet fjalë për polarizim, për udhëheqës që thjesht nuk kanë në vetvete instinktin demokratik, për ta demokracia është diçka jashtë tyre, është diçka që nuk u vjen për shtat, diçka që ata duhet ta manipulojnë për botën e jashtme, por jo që ata vetë ta praktikojnë, demokracia nuk u vjen nga zemra. Mendoj se ky është problemi më i madh. Abraham Lincolni ka bërë përkufizimin më të thjeshtë dhe të përmbledhur për demokracinë: “Demokracia është qeveria e popullit, që buron nga populli dhe për popullin”. Dhe pyetja që i drejtoj popullit shqiptar është: “A e shihni ju një gjë të tillë tek udhëheqja juaj? A shihni një qeveri të popullit, apo shihni një qeveri të grupeve të vogla klanore, që votohet për të mbajtur vetveten në pushtet? A shihni një qeveri të dalë nga populli, apo një qeveri që është e shkëputur nga populli, që ndjek interesat e veta, apo të partisë së vet dhe jo të gjithë popullit? Dhe a shihni një qeveri për popullin, një qeveri që punon për çfarëdo partie që përfaqëson një udhëheqës politik, apo një qeveri që thjesht i dedikohet ruajtjes së pareshtur të pushtetit dhe jo një angazhim të fortë dhe të përkushtuar ndaj qeverisjes?”

Nuk është sekret që gjatë mandatit tuaj, ju e keni kritikuar qeverinë dhe kryeministrin e saj zotin Berisha. Çfarë mendoni për stilin e tij të udhëheqjes?

Më lejoni të them në fillim se kam dëgjuar që kryeministri ka pasur një rast kur nuk është ndjerë mirë me shëndet kohët e fundit dhe dua të përfitoj nga rasti t’i uroj të jetë mirë. Shpresoj që ta marrë veten shpejt dhe plotësisht. Ai ka një përgjegjësi të madhe dhe duhet të ketë të gjitha forcat për t’i kryer ato.

Do ta riformuloja pyetjen tuaj. Nga këndvështrimi im nuk ishin kritika ndaj kryeministrit, apo ndaj udhëheqësit të opozitës, apo ndaj ndonjë personaliteti tjetër në Shqipëri. Bëhej fjalë për politikat e tyre, bëhej fjalë për temën më të gjerë të parimeve të demokracisë, kjo ka rëndësi. Dhe nuk bëhet fjalë për të veçuar një individ as andej as këtej, sepse nuk është asgjë personale. Bëhet fjalë për të analizuar veprimet që nuk janë në përputhje me parimet e demokracisë. Mbështetja ime është për parimet demokratike në Shqipëri, gjë që mendoj se pasqyron si interesat e popullit shqiptar, ashtu edhe atij amerikan. Ne duam të shohim një demokraci të shëndetshme në Shqipëri. Pra nuk është fjala tek individë të caktuar, por tek strukturat, parimet, është fjala për krijimin e institucioneve të shëndetshme.

Por dikush është në krye të qeverisë dhe dikush është në krye të opozitës, dhe mënyra sesi dikush e drejton një qeveri, apo parti politike ka ndikim në drejtimin që marrin gjërat?

E kuptoj por doja ta bëja të qartë dallimin që dikush mund të mos jetë dakord me një mendim dhe një qëndrim, pa a humbur respektin për personin që e ka këtë mendim apo qëndrim. Përsa i takon qëndrimit të qeverisë aktuale, unë do ta këshilloja që ta mendonte edhe një herë se Shqipëria ka mundësi dhe nevoja, një të ardhme për të cilën duhet menduar, jo vetëm për qytetarët e sotëm të Shqipërisë por për fëmijët e tyre. Kur qeveria sulmon institucionet e demokracisë dhe kur injoron parimet e demokracisë, kjo është diçka që më shqetëson thellësisht. Më lejoni t’ju jap një shembull: Jemi shumë pranë një vjetorit të ngjarjeve të 21 janarit. Katër vetë vdiqën, u derdh gjak në rrugët e Tiranës, gjak i çmuar shqiptarësh. Të shkon mendja që në rrethana të tilla, qeveria do të ishte e para që do të donte të zbulonte se çfarë ndodhi në të vërtetë, që do të donte t’u jepte gjithë mbështetjen e mundshme hetuesit dhe prokurorëve për të zbuluar të vërtetën e asaj që ndodhi atë ditë. Por në vend që të bënte këtë, qeveria i sulmoi prokurorët dhe në këtë rast kryeministri përdori një gjuhë të tmerrshme kundër Prokurores së Përgjithshme, një gjuhë, e cila që të flasim hapur ishte e padenjë. Ishte turpëruese për vendin. Një kryeministër nuk duhet t’i bëjë gjëra të tilla. Por çka është më e rëndësishme pse duhet të sulmonte kryeministri ata që kishte emëruar dhe u kishte dhënë forcë, në vend që të përpiqej t’i ndihmonte për të zbuluar të vërtetën. Kush i dha ato urdhra? Në gjithë botën policisë i jepet fuqi e madhe. Kush e dha urdhrin për të hapur zjarr? A po i mbahet ndonjë gjë e fshehtë publikut shqiptar lidhur me arsyet që e bëjnë qeverinë që të sulmojë ata që mund ta zbulojnë të vërtetën në vend që të bëjnë të kundërtën?

Presidenti i Francës (Nicolas) Sarkozy foli për këtë. Ai po fliste për veprimet e qeverisë siriane ndaj popullit të vet dhe kur u pyet për ndryshimin mes sirianëve dhe shqiptarëve, përsa i takon incidentit të hapjes së zjarrit, ai tha se nuk ka asnjë ndryshim. Një jetë shqiptare është po aq e vlefshme sa edhe një jetë siriane, apo çdo jetë tjetër. Pse është Presidenti i Francës më i shqetësuar për gjakun e shqiptarëve sesa udhëheqja e Shqipërisë?

Kryeministri ju ka akuzuar për qëndrime të personalizuara. Cila është përgjigjia juaj?

Kjo është absurde. Pasi dola në pension, Sekretarja Clinton më dërgoi një certifikatë vlerësimi për punën time dhe vetëm para disa ditësh, në një ceremoni për diplomatët, që sapo kanë dalë në pension, shtrënguam duart dhe ajo më falenderoi për shërbimin tim. Mendoj se është gabim kur udhëheqësit përpiqen të bllokojnë mendimet e ndryshme dhe kritikat duke bërë lojra, ose manipulojnë të vërtetën për mënyrën sesi funksionon qeveria amerikane. Në gjithë botën qeveria amerikane punon në të njëjtën mënyrë, në gjithë botën ambasadorët amerikanë funksionojnë njëlloj. Ne përfaqësojmë Presidentin e Shteteve të Bashkuara, ne jemi përfaqësuesit e tij personalë dhe përfaqësojmë interesin e popullit amerikan, pavarësisht se cila parti është në pushtet.

Por toni i pasuesit tuaj, ka qenë i ndryshëm përsa i takon qeverisë dhe megjithë kritikat tuaja nga qeverisë, ka pasur një mospërputhje mes qëndrimit tuaj të fortë dhe mënyrës sesi Departamenti i Shtetit është shprehur për Shqipërinë si mike dhe jo vetëm ndaj vendit, por edhe qeverisë që ka bashkëpunuar me qeverinë amerikane…

Kjo është dicka tjetër, shumë e ndryshme. Çdo ambasador ka personalitetin e vet, mënyrën e vet të të shprehurit…

Pra personaliteti ka rëndësi…

Po ka rëndësi kur bëhet fjalë për formën e të shprehurit. Kryeministra të mëparshëm të Shqipërisë kanë qenë shumë të afërt me Shtetet e Bashkuara, mënyra e tyre e të shprehurit ishte shumë e ndryshme nga ajo e tanishmja. Ambasadorja Ries, që ishte para meje, një ambasadore e mrekullueshme, kishte mënyrë të ndryshme të shprehuri nga unë dhe ambasador Arvizu, që po bën një punë të mrekullueshme, që është një ambasador shumë i mirë, toni i tij, mënyra e tij të shprehurit është shumë e ndryshme nga e imja dhe ai që do të vijë pas tij do të jetë ndryshe, por pika themelore është kjo: nëse ambasadorët Ries dhe Arvizu do të ishin këtu pranë meje tani, ne do të ishim absolutisht në një zë për mbrojtjen e parimeve demokratike dhe sjelljes demokratike në Shqipëri. Nuk do të kishte asnjë mospërputhje në këtë drejtim. Pra cilado qoftë mënyra jonë e të shprehurit, politika është njëlloj dhe nuk ka ndryshuar.

Por nëse ju jeni aq i shqetësuar për nivelin e demokracisë, korrupsionin, siç jeni shprehur edhe për njerëz që janë afër kryeministrit Berisha, për nepotizëm në qeveri, nuk mendoni që nga këto shqetësime kaq të mëdha qeveria amerikane do të kishte marrë masa, por nuk duket se ka pasur ndonjë gjë të tillë.

Më besoni, qeveria ka shumë mënyra për të shprehur këndvështrimet dhe opinionet e veta. Megjithëse Wikileaks ishte diçka negative, sepse diplomacia nuk mund të funksionojë pa besimin e ndërsjelltë të shkëmbimeve tona diplomatike, një gjë që treguan shumë qartë dokumentat e bëra publike. Si kur unë isha atje, apo kur ambasadorja Ries ishte atje dhe tani që është ambasadori Arvizu – të jeni të sigurt që ne themi të vërtetën, ashtu siç e shohim. Ne nuk kemi njerëz të preferuar, ne nuk lejojmë çështje personale që të ndërhyjnë tek ajo që shohim në realitetin e vendeve për të cilët jemi përgjegjës. Dhe përsa i takon marrëdhënieve me kryeministrin, ajo që tregojnë (këto dokumenta) është se kishte plot mosmarrëveshje edhe me udhëheqës të tjerë, me udhëheqësin e opozitës, me ata të partive të vogla…

Ku konsistonin këto mosmarrëveshje? Ju u larguat sapo filluan mosmarrëveshjet për zgjedhjet lokale. A patët atëherë bisedime me udhëheqësin e opozitës për klimën e konflikteve të vazhdueshme politike?

Diskutimet që unë kisha me opozitën për strategjinë e tyre për bojkot të përhershëm, ishin shumë të hapura. Këto nuk janë aq të njohura, thjesht sepse natyra e opozitës është e ndryshme nga ajo e qeverisë, por të jeni të sigurt që unë nuk jam ndryshe kur flas me këto për ato që unë i konsideroj praktika dhe sjellje themelore në demokraci.

A pati një transformim në qëndrimin tuaj pas ngjarjes së Gërdecit, sepse vetë kryeministri e ka pranuar që më parë marrëdhëniet ishin të mrekullueshme dhe diçka ndryshoi pas kësaj ngjarjeje. Si do ta karakterizonit këtë ndryshim?

Pa dyshim që diçka ndryshoi, por nuk isha unë që ndryshova. Mendoj se ai incident ishte një pikë kthese për këtë qeveri, sepse deri atëherë, ndoshta ngaqë anëtarësimi në NATO nuk kishte marrë fund, por deri atëherë qëndrimi i qeverisë ndaj institucioneve, veçanërisht atij të drejtësisë, kishte qenë shumë më pozitiv. Menjëherë pasi ndodhën shpërthimet e Gërdecit, qeveria ndryshoi qëndrim. Sulmet ndaj gjykatave, ndaj prokurorëve, kundër medias u bënë dominuese dhe për një person si unë, që nuk isha mësuar me një gjë të tillë, të pamundura për ta kuptuar. Letrat që Kryetarja e Parlamentit i dërgonte Prokurores së Përgjithshme, shkelnin në mënyrë flagrante kufirin mes dy pushteteve: atij legjislativ dhe gjyqësor, që në thelb, ishte një përpjekje për të imponuar se ç’duhet të bënte prokuroria. Sulme si ato ndaj Prokurores së Përgjithshme nuk i kisha parë kurrë. Dhe që nga ai moment përpjekjet për të kontrolluar se kush do të bëhej anëtar i gjykatës së lartë, sulmet ndaj asaj pjese të medias që thjesht po përpiqej të bënte punën e vet për të zbuluar se çfarë kishte ndodhur. Pastaj ishte situata e pazakontë që ministri i atëhershëm i Mbrojtjes, për të cilin u gjykua që duhet të linte postin, u risoll në qeveri me një portofol tjetër. Pra përsëri mendja të shkon që këto veprime bien ndesh me mënyrën sesi funksionon demokracia. Po pse duhet ta bëjë një qeveri një gjë të tillë, pse nuk duhet të jetë organizmi kryesor, që të jetë i interesuar të zbulojë se çfarë ndodhi. Ne të gjithë pamë me tmerr pamjet, ambulancat, njerëzit, të mbuluar me gjak, të rinj, të moshuar u transportuan në spital, me ato plagë të tmerrshme dhe të gjithë shtruan pyetjes: Si ka mundësi që të ndodhë një gjë e tillë? Por në vend që të fillonte një përpjekje të pareshtur për të zbuluar të vërtetën, qeveria u kthye kundër institucioneve që kishin detyrën të zbulonin të vërtetën. Dhe të lind pyetja: Çfarë nuk donin ata të zbulonte publiku?

Kur vizitova Gërdecin, unë takova një grua që mbante një varëse me një medalion ku kishte vënë fotografinë e të birit që kishte humbur jetën nga shpërthimi dhe më tha: “Zoti Ambasador, a do ta shoh drejtësinë të vënë në vend?” Dhe unë i detyrohem asaj një ndjesë të thellë dhe nëse do të mund ta takoja, do t’i kërkoja falje sepse unë i thashë: “Po, drejtësia do të vihet në vend”. Por kaq vjet më pas, nuk ka pasur drejtësi për këtë zonjë, apo për të tjerët që u dëmtuan, apo u plagosën dhe kjo është diçka shumë e trishtueshme. Më vjen keq që i premtova një gjë të tillë. Kisha më shumë besim tek qeveria dhe institucionet, sesa ishte e justifikueshme.

Gjykata e lartë mori vendimin për pafajësi për ish-kryeministrin Ilir Meta. Keni ndonjë koment?

Nuk e kam parë vendimin dhe tani këtu po e dëgjoj prandaj nuk mund të komentoj konkretisht. Por ajo që mund të them është se përtej anës ligjore, është e rëndësishme që perceptimi për politikanët në udhëheqje të jetë në një standard më të lartë se gjithkush tjetër dhe shpresoj që perceptimi për këtë përfundim të mos jetë negativ as për veprimet e zotit Meta, dhe as për gjykatën. Parimi që duhet aspiruar është: a janë udhëheqësit vërtet të angazhuar ndaj demokracisë. A është ajo pjesë integrale e tyre? Një provë e kësaj do të jetë votimi për presidentin. Sipas Kushtetutës, kjo mund të bëhet me një shumicë të thjeshtë. Por me shpirtin e demokracisë, një udhëheqës nuk do të fshihej pas anës ligjore, por do të ishte i pari që të dilte dhe të thoshte se në një kohë kur Bashkimi Evropian dhe miqtë tanë amerikanë janë aq të shqetësuar për ndasitë e thella politike, unë do të jem i pari që të këmbëngul për një president konsensual. Kjo do të ishte udhëheqje.

Withers: Demokracia në Shqipëri nuk po ndjek rrugën e vendeve perëndimore

2012-01-17T13:56:00.000-05:00

Ish-ambasadori amerikan në Shqipëri, John L. Withers II ka shprehur shqetësimin për gjendjen e demokracisë në Shqipëri. Withers thekson se vendi ynë po shkon drejtë një demokracie tiranike siç po merr drejtimin Ukraina apo siç ka bërë Rusia.

“Shqetësohem se më duket se Shqipëria nuk po ndjek rrugën e demokracive perëndimore, por po shkon në drejtimin që po shkon Hungaria e cila po merr masa shtypëse ndaj medias, apo në drejtimin e Ukrainës që përdor gjykatat për të sulmuar udhëheqës të opozitës apo për të mbrojtur aleatë politikë dhe miq. Mendoj se po ndjek drejtimin e Rusisë, ku zgjedhjet nuk janë në standardet ndërkombëtare, gjë që ne presim t’i ketë një demokraci e zhvilluar”, tha ambasadori Withers në intervistën e parë që jep pas përfundimit të mandatit në Shqipëri.

Ai thotë se fakti që Shqipëria nuk po arrin të zgjidhë dukuri të tilla si korrupsioni, problemet në sistemin e drejtësisë dhe konfliktet politike, janë probleme të shkaktuara nga udhëheqësit politikë në vend që i quan përçarës dhe jo bashkues.

“Problemet e politikes nuk vijnë nga ambienti por polarizimi politik i udhëheqësve që thjesht nuk kanë në vetvete instinktin demokratik, për të cilët demokracia është diçka jashtë tyre, demokracia është diçka që nuk u vjen për shtat diçka që ata duhet ta manipulojnë për botën e jashtme, por jo që ata vetë ta praktikojnë, nuk u vjen nga zemra”, shprehet ish-ambasadori amerikan në intervistën për VOA-n.

Withers thotë se qëndrimet e tij ndaj kryeministrit, apo ndaj udhëheqësit të opozitës, apo ndonjë personaliteti tjetër në Shqipëri, nuk ishin personale por një analizë për veprimet që nuk ishin në përputhje me parimet e demokracisë.

Gjykata: Meta i pafajshëm, nuk provohet korrupsioni

2012-01-17T13:52:00.000-05:00

Flamur Vezaj / Denis Dedej

TIRANË- Ish-zv/kryeministri Ilir Meta, njëherazi kryetari i partisë Lëvizja Socialiste për Integrim (LSI) u shpall i pafajshëm dje nga Gjykata e Lartë për akuzën e korrupsionit. Pesëshes gjykuese të Kolegjit Penal, të kryesuar nga gjyqtari Adrian Dvorani, iu deshën mbi dy orë kohë në dhomën e këshillimit që të shprehen se gjatë procesit gjyqësor nuk u provua akuza e ngritur nga prokuroria ndaj deputetit Meta. Ky i fundit, nuk ishte i pranishëm në sallën e gjyqit, ku u përfaqësua nga avokatët e tij mbrojtës dhe disa anëtarë të partisë që ai drejton, të cilët duartrokiten vendimin e lexuar nga kryesuesi Dvorani. Këtij të fundit, i mjaftuan vetëm dy minuta kohë, që të lexonte tre paragrafët e shkurtër të vendimit, ku theksohej se nuk u provua fakti kriminal i pretenduar nga organi i akuzës.

“Kolegji Penal i Gjykatës së Lartë vendosi deklarimin e pafajshëm të të pandehurit Ilir Meta për akuzën e kryerjes së veprës penale të korrupsionit aktiv të funksionarit të lartë shtetëror ose të të zgjedhurve vendore e parashikuar nga neni 245 i Kodit Penal, pasi fakti nuk provohet se ekziston”,- tha ndër të tjera gjyqtarit Dvorani. Në vazhdim të paragrafit të dytë të shkurtimit të vendimit, Gjykata e Lartë urdhëroi që provat materiale, që deputeti Dritan Prifti ia kishte vënë në dispozicion organit të akuzës, si orë mikrokamera, kabull USB, kompjuteri portativ (lap-top) dhe USB-ja, t’i kthen Prokurorisë. Ndërkaq, shpenzimet procedurale të gjykimit, duke përfshirë këtu edhe pagesën e ekspertëve shqiptar gjatë procesit gjyqësor që kap shifrën mbi 3.5 milion lekë të reja, Gjykata e Lartë u shpreh se i ngarkohen shtetit.

Nga ana tjetër, prokurorët e çështjes, në seancën e kaluar i kërkuan togave të zeza të Kolegjit Penal që ish-zv/kryeministrin Meta ta shpallnin fajtor për akuzën e “korrupsionit aktiv të funksionarit të lartë shtetëror ose të të zgjedhurve vendore” dhe ta dënonin me dy vite burg dhe një milionë lekë të reja gjobë. Prokuroria pretendoi se është provuar që gjatë ushtrimit të detyrës së zv/kryeministrit Meta kërkonte favore personale. Ndërsa avokatët mbrojtës kërkuan që Gjykata e Lartë të shpallte të pafajshëm Metën, pasi akuza nuk qëndronte dhe provat e paraqitura nga prokuroria nuk kishin vlerë.

Vendimi i Gjykatës

Kolegji Penal i Gjykatës së Lartë vendosi:

Deklarimin e pafajshëm të të pandehurit Ilir Meta për akuzën e kryerjes e kryerjes së veprës penale të korrupsionit aktiv të funksionarit të lartë shtetëror ose të të zgjedhurve vendorë e parashikuar nga neni 245 i Kodit Penal, pasi fakti nuk provohet se ekziston, bazuar në nenin 288, pika 1, shkronja “a” të Kodit të Procedurës Penale.

Në bazë të nenit 190 të K.P.P. urdhërohet dorëzimi organit të prokurorisë të provave materiale vijuese: Orë mikrokamer, kabull USB, lap-top dhe USB.

Shpenzimet procedural penale, duke përfshirë shpërblimin dhe shpenzimet e kryera për aktin e ekspertimit gjatë fazës së shqyrtimit gjyqësor në vlerën 3.592.938 lekë i ngarkohen shtetit

Ina Rama përpara vendimit: Presim drejtësi

Pak orë përpara se Gjykata e Lartë të jepte vendimin për Ilir Metën ka reaguar edhe Prokurorja e Përgjithshme, Ina Rama. “Nga Gjykata e Lartë presim të japë drejtësi. Ky është funksioni i gjykatës. Ne e kemi bërë prezent qëndrimin tonë gjatë gjithë procesit, e kemi konkluduar atë në konkluzionet përfundimtare, është ajo që mendojmë se është e drejtë. Por fjala e fundit i takon gjykatës, është ajo që jep drejtësi, sipas sistemit tonë gjyqësor”, tha Ina Rama përpara se gjykata të jepte vendimin. Ky ishte edhe reagimi i vetëm i prokurorisë për këtë çështje.

Meta: E drejta do të fitojë gjithmonë mbi padrejtësinë

“Gjykata e Lartë, në mënyrë unanime, bëri të qartë dhe konfirmoi para të gjithë shqiptarëve dhe para të gjithë botës jo thjesht pafajësinë e Ilir Metës, por konfirmoi se në këtë vend e drejta do të fitojë gjithmonë mbi padrejtësinë, e vërteta do të fitojë mbi mashtrimin, montimin dhe mbi fabrikimi”. Ky është reagimi i kryetari të Lëvizjes Socialiste për Integrim, Ilir Meta, vetëm pak minuta pas shpalljes i pafajshëm dhe pushimit të akuzës për korrupsion nga Gjykata e Lartë. Nga selia e LSI-së, në një atmosferë festive dhe i rrethuar nga mbështetësit, ish-zëvendëskryeministri dhe ish-ministri i Ekonomisë, ka dalë përpara mediave për të shprehur qëndrimin e tij.

Që në fillim të fjalës së tij, Meta është lutur për qetësi, pasi brohoritjet e shumta të mbështetësve nuk lejonin që konferenca të dëgjohej. Pas qetësisë që mbizotëroi në godinën e Lëvizjes Socialiste për Integrim, drejtuesi i kësaj partie shprehu besimin e plotë tek “drejtësia, ligjit dhe tek e vërteta”. “Në këtë vend vlerat morale do të fitojnë mbi poshtërsinë dhe pamoralësinë, se në këtë vend ligji dhe shteti do të fitojnë mbi krimin e organizuar i cili një vit më parë dënoi me vdekje Ilir Metën dhe LSI”, – deklaroi ish-zëvendëskryeministri.

Ilir Meta rrëfeu se familja e tij, por edhe LSI-ja, gjatë këtij viti kanë pasur jo pak shqetësime, te vendosur në një trysni të organizuar dhe të orkestruar nga krimi i organizuar. Megjithatë kjo, sipas tij, ishte një sakrificë që ia vlente pavarësisht nga zvarritjet pafund të këtij procesi. “Kjo ishte një sakrificë e Ilir Metës, por edhe e të gjithë juve për një standard të ri dhe për një moral të ri në politikën shqiptare për t’u përballur me akuzat, qofshin ato të bazuara mbi shpifje dhe montime monstruoze si qytetar i thjeshtë dhe mbi të gjitha bazuar në vullnetin që për hir të respektit dhe ndjeshmërisë së qytetarëve ndaj problemeve të korrupsionit dhe akuzave që bëhen në këtë drejtim për politikanët, për t’i shkuar deri në fund këtij procesi”,- shprehu vlerësimin e tij Meta.

Drejtuesi i partisë së dytë më të madhe të mazhorancës akuzoi krimin e organizuar se “cili përmes këtyre montazheve, përmes këtyre fabrikimeve, kërkonte të merrte peng jo vetëm Ilir Metën, por të merrte peng shumë institucione të tjera”. Krahas akuzave, Meta ka falënderuar dhe “avokatët e tij dhe të gjithë ata që insistuan për të mos e mbyllur këtë çështje për shkelje ligji dhe procedurash nga Prokuroria e Përgjithshme, por për t’i shkuar në themel dhe për t’i çmontuar përfundimisht akuzat e bëra nga krimi i organizuar ndaj tij”.

“Dua të falënderoj edhe anëtarët e trupit gjykues, të cilët kanë qenë nën një trysni të jashtëzakonshme presionesh, shpifjesh, akuzash pikërisht për të deformuar vullnetin e ligjit dhe të drejtësisë. Ilir Meta është njeri i ligjit, është njeri i institucioneve, është njeri i shtetit, ka pasur dhe ka gjithmonë besim se ligji do të fitojë mbi padrejtësinë, se shteti do të fitojë mbi krimin e organizuar”,- vijoi më tej lideri i LSI-së. Nga ana tjetër, Meta siguroi se “ato hallka të sistemit tonë, të cilat për fat të keq janë marrë peng dhe instrumentalizohen nga krimi i organizuar dhe korrupsioni, do t’i çmontojmë përmes transparencës totale, qoftë ajo dhe fatale për cilindo”. Pas kësaj konference dhe atmosferës festive në LSI, Meta i është drejtuar sallës plenare të Kuvendit, ku mori pjesë në seancën e parë për këtë sesion parlamentar.

Meta pret vendimin në selinë e LSI

Disa minuta përpara shpalljes së vendimit përfundimtar të Gjykatës së Lartë, lideri i Lëvizjes Socialiste për Integrim, Ilir Meta, sëbashku me drejtues të lartë të partisë së tij, janë mbledhur në selinë e partisë së tyre. Kreu i LSI është futur në ambientet e godinës së partisë që drejton pak minuta përpara orës 13:00. Ndonëse vendimi ishte parashikuar të jepej në këtë orë, Gjykata e ka vonuar dhënien e vlerësimit të saj. Meta nuk ka preferuar që të jetë i pranishëm vetë në Gjykatën e Lartë, por e ka pritur vendimmarrjen e trupës gjykuese në selinë e LSI-së. Por, pas publikimit të lajmit në media se Ilir Meta do të priste vendimin në zyrën e partisë, mbështetës të kësaj force politike kanë nisur të grumbullohen. Në momentin që Gjykata e Lartë shpalli të pafajshëm ish-zëvendëskryeministrin, në selinë e Lëvizjes Socialiste për Integrim nisën festimet dhe pritën sëbashku daljen e kreut të LSI-së në një prononcim për mediat.

Spartak Braho, përfaqësues i Metës:

“Gjykata foli, të tjerët të heshtin. Pas vendimit të gjykatës kjo çështje nuk ka më histori. Komedia mbaroi, natyrisht disa do të qeshin e disa do të qajnë”

Erion Braçe, deputet:

Tre herë në dy vite: Në rastin e ministrit të Transportit, Lulëzim Basha, hetuar dhe nën akuzë për një aferë të madhe korrupsioni me procedurat e prokurimit të ndërtimit të rrugës Rrëshen – Kalimash; Në rastin e ministrit të Mbrojtjes, Fatmir Mediu, hetuar dhe nën akuze për krimin makabër me 26 të vrarë konsumuar shtetërisht në Gërdec; Në rastin e ministrit të Ekonomisë Ilir Meta, hetuar dhe nën akuzë për korrupsion aktiv në një çështje fare – fare publike, parë nga 3 milionë shqiptarë; Tre trupa të ndryshëm gjykues, përbërë nga anëtarë të Gjykatës së Lartë, kanë zgjedhur të mos gjykojnë – në rastet Basha e Mediu; Kanë zgjedhur të mos bëjnë drejtësi në rastin Meta! Këto trupa gjykues duhen shpërbërë! Këta gjykatës duhen shkarkuar! Të tria çështjet mbeten të hapura! Pra, të gjykueshme në çdo rast kur do të ketë kushte për të bërë drejtësi!

Taulant Balla, deputet:

Gjykata e Lartë e respektoi mjaftueshëm porosinë e Saliut. Gjykata priti sa të mbaronte fjala e Saliut në grupin parlamentar, megjithëse kishte njoftuar shpalljen e vendimit në orën 13:00. Drejtësia shqiptare legalizoi korrupsionin Berisha-Meta.

Erion Veliaj, sekretar PS:

Vaj vatani, mjerë mileti… Lajm i fundit, Gjykata e Lartë shpall vendimin: Ilir Meta, i pafajshëm

Ledi Shamku, deputete:

Goditja që iu bë KLD-së, bëhet vetëm për të mbuluar ngjarjen e turpshme që ndodhi sot!

Asllan Dogjani, deputet:

Shqiptarët nuk duhet të harrojnë talljen që po u bëhet sot nga ish -zëvendëskryeministri. Shiheni se çfarë shou po bën sikur të jetë aktor. Ky është fundi i një çështje, por nuk do jetë larg dita që drejtësia do vihet në vend.

Kosto e korrupsionit 43 euro, 1 në 3 shqiptarë japin ryshfet

2012-01-11T13:52:00.000-05:00

Instituti i Statistikave e ka bërë anketimin e parë zyrtar për përhapjen e korrupsionit. 71 për qind e ryshfetdhënësve deklarojnë se kanë paguar mjekët, 47 për qind deklarojnë se kanë paguar infermierët dhe 14 për qind punonjësit e policisë

Korrupsioni, një fenomen tashmë zyrtarisht i përhapur ndër shqiptarë, për shkak se 1 në 3 persona jep ryshfet për të marrë shërbimet që i takojnë me ligj. Rezultatet për shtrirjen galopante të korrupsionit vijnë në një anketim të INSTAT në 3561 qytetarë, rezultatet e të cilit u publikuan dje. Rreth 60 për qind e të anketuarve mendojnë se më e korruptuara është qeveria. Instituti i Statistikave e ka bërë anketimin në bashkëpunim me Zyrën e Kombeve të Bashkuara për Drogat dhe Krimin. Kjo anketë u realizua në vitin 2010, ndërsa Komisioni Europian është financuesi i raportit: ‘Korrupsioni në Shqipëri: Ryshfetdhënia, sipas përvojës së popullsisë”. Të dhënat e raportit na tregojnë se qytetarët shqiptarë e rendisin korrupsionin si problemin e dytë më të rëndësishëm, pas papunësisë. Duke theksuar sesi korrupsioni ndikon në jetën e përditshme, raporti përshkruan në detaje shtrirjen dhe nivelet e ryshfeteve të paguara për shërbimet bazë. Përqindja e qytetarëve të cilët kanë paguar një ryshfet, ndërmjet atyre të cilët kanë pasur kontakte me punonjësit publikë, është 19.3 për qind. Vlera mesatare e një ryshfeti i paguar në cash është 5,710 lekë, ose e barasvlershme me 43 euro. Prevalenca më e lartë e korrupsionit është vërejtur në zonat rurale, 20,9% në krahasim me ato urbane 17.7% dhe tendenca për të paguar ryshfet rezulton më e lartë te femrat sesa te meshkujt shqiptarë (21.3% kundrejt 17% ). Duke reflektuar mbi pasojat negative të korrupsionit në jetën e përditshme, raporti vë në dukje se 71 për qind e ryshfetdhënësve deklarojnë se kanë paguar mjekët, 47 për qind deklarojnë se kanë paguar infermierët dhe 14 për qind punonjësit e policisë. Raporti ofron të dhëna të plota mbi sektorët më të prekur, rolin e punonjësve publikë, ryshfetdhënësve, si dhe format e ryshfeteve në Shqipëri. Nga qytetarët të cilët deklaruan se kanë dhënë ryshfet, 30 për qind e tyre deklaruan se ua kanë ofruar vetë ryshfetin punonjësve publikë, në më shumë se në gjysmën e rasteve ryshfeti është nënkuptuar nga punonjësi publik dhe në 10 për qind të rasteve kërkesa për ryshfet është bërë në mënyrë eksplicite nga punonjësi publik. Në më të shumtën e rasteve, rreth 99.6 për qind, pagesa kryhet në cash. Të dhënat nga anketa nënvizojnë edhe arsyet e dhënies së ryshfetit, duke iu referuar të intervistuarve, 71 për qind deklaruan se duke paguar ata ‘morën një trajtim më të mirë’; 9 për qind deklaruan se ‘përshpejtuan procedurën’, e njëjta shifër është regjistruar edhe për ‘shmangien e pagesës së gjobës’, ndërsa 12 për qind citojnë që dhënia e parave i ndihmoi ata për ‘të finalizuar procedurën ose i kanë dhënë paratë në shenjë mirënjohje’. Sipas raportit, vetëm 1 për qind e ryshfetdhënësve e raportojnë incidentin në organet përkatëse. 29 për qind e të intervistuarve deklarojnë se ‘askush nuk do të kujdeset’ pra, nëse ata do ta raportonin incidentin do të ishte një përpjekje e kotë, ndërkohë që 45 për qind deklarojnë se ryshfeti është ‘një praktikë e zakonshme’, ndërsa një përqindje prej rreth 13 për qind deklarojnë se kanë kryer pagesën në formën e mirënjohjes. Në fokus të anketës janë gjithashtu edhe të dhënat lidhur me aplikimet dhe rekrutimet në sektorin publik. Shqetësimet lidhur me korrupsionin në sektorin publik konfirmohen edhe nga ata individë të cilët gjatë tre viteve të fundit (para kryerjes së anketës) kanë aplikuar për vend pune në sektorin publik. 16 për qind e të intervistuarve deklaruan se kanë aplikuar për punë në sektorin publik, 25 për qind e të cilëve u rekrutuan, ndërkohë që 9 për qind e individëve të rekrutuar e fituan vendin e punës nëpërmjet dhënies së një ryshfeti. Dhënia e ryshfeteve ka prevalencë më të lartë se format e tjera të krimeve si: vjedhja e makinave, vjedhja, grabitja/vjedhja/sulmet apo kërcënimet personale. Prevalencat për këto tipe krimesh janë të ulëta, kjo shpjegon ndjesinë e sigurisë së qytetarëve shqiptarë në shtëpi apo fakti që nuk përdorin sisteme të përparuara të sigurisë për mbrojtjen e shtëpive të tyre.

Të dhënat nga anketa tregojnë se 71 për qind deklaruan se duke paguar ata ‘morën një trajtim më të mirë’; 9 për qind deklaruan se ‘përshpejtuan procedurën’; e njëjta shifër është regjistruar edhe për ‘shmangien e pagesës së gjobës’

Korrupsioni në shifra

- 3 561 individë janë anketuar në të gjithë vendin.

- 1 në 3 qytetarë kanë dhënë ryshfet.

- Norma mesatare e ryshfetit është 57 mijë lekë, ose 43 euro.

- 28.3% e qytetarëve shqiptarë të moshës 18-64 vjeç kanë qenë të ekspozuar direkt ndaj ryshfetit.

- 19.3% prej tyre kanë deklaruar se kanë paguar ryshfet gjatë 12 muajve të fundit.

- Në 30% të rasteve ryshfetin e paguajnë në mënyrë të vullnetshme vetë qytetarët.

Në 50% ai u nënkuptohet atyre nga zyrtarët.

Në 10% u kërkohet në mënyrë eksplicite nga zyrtari apo personi tjetër ndërmjetës,

70% e qytetarëve paguajnë ryshfet për një trajtim më të mirë,

9 % për të përshpejtuar procedurën.

9% për të shmangur pagesën e gjobës.

12% për të finalizuar procedurat, apo për të shprehur mirënjohjen.

45% e tyre e konsiderojnë ryshfetdhënien si praktikë e zakonshme.

13% e tyre deklarojnë se e paguajnë në shenjë mirënjohje.

29% qytetareve nuk raportojnë, pasi mendojnë se nuk do të bëhet ndonjë gjë e dobishme për ta.

60% e shqiptarëve mendojnë se institucioni më i korruptuar në vend është vetë qeveria.

8 në 10 qytetarë detyrohen që të paktën njëherë në vit të shkojnë në zyrën e një titullari. publik, ku gjasat që të bëhen pre e ryshfetit janë të larta.

71% e ryshfetdhënësve kanë paguar mjekët,

47% infermierët,

14% punonjës të policisë.

99.6% pagesa kryhet në cash.