ගැමියාගේ පත් ඉරුව

අපි රොකට් යවපු හැටි

2016-05-01T06:27:00.000-07:00

ඒ 2001 වසරයි. මා ඒ වන විට සිටියේ 5 ශ්‍රේණියේ B පන්ති කාමරයේයි. එය තට්ටු 3ක් වූ බිල්ඩිමක ඉහළම තට්ටුවේ වූ පන්ති කාමරයයි. එම තට්ටුවේ තවත් පන්ති කාමර 3ක් තිබුනද අපේ පන්තියේ තරම් කෑ ගැහිල්ලක් ඉන් එකකවත් නොතිබුණි. එයටද හේතුවක් තිබුණි. 5 A පන්තිය මොරමුදලී සර්ගේය. 5 C පන්තිය පෙරේරා සර්ගේය. පොඩ්ඩ එහා මෙහා වුනොතින් ඒ දෙන්නගෙන් හොද කෑමක් අනිවාර්ය නිසා ඒ ඒ පන්තිවල එවුන් ලේසියෙන් පන්තියේ විගඩම් නොකරති. ඒ හැම අඩුපාඩුවක්ම පිරවූයේ අපේ පන්තියයි. පන්තිය භාරව සිටියේ අපේ පන්තියේ එකෙක්ගේම මෑණියයි. Rivisara ඔව් උඹත් හිටියේ අපේ පන්තියෙම තමයි. උඹ නිසා මං අම්බානක ගුටිකාලත් තියේ ඈ.

ඉතින් මේ කියන්නට යන සිද්ධිය මතක් වුනේ එක්තරා ෆිල්මක් බැලුවාට පස්සේ ඒ ගැන අන්තිමට කියන්නම්. ඒ කාලේ මට මතක හැටියට තුන් දෙනා තුන් දෙනා තමා හිටියෙ එක පේලියක. මගෙ පේලියෙ හිටියේ Shohan සහ Pasan. අපි ඉතින් පොඩ්ඩ වෙලාවක් හම්බුනු හැටියේ ක්ලිප් ගේම් මැරුවා ඉස්සර. නොතේරුම් කාලෙනේ ඒ කාලේ කිව්වේ විලි ගහනවා කියලා. හැබැයි උසස් පෙළ කාලේ ඒක අපි මාරු කරගෙන හිටියා ක්ලිප් ගහනවා කියලා.

ඔන්න ඔය කාලේ අපි පුරුදුවෙලා හිටියා රොකට් හදලා වැඩිම දුර යවන්න පුළුවන් කාටද කියලා බලන්න. හැබැයි පොඩි අවුලක් තිබ්බා. ඒක තමා ජනෙල් වල තිබුණු කොටු කොටු දැල්. ඔය කොටුවක් ඇතුලින් යන්න පුළුවන් වෙන්නත් ඕනේ පල්ලෙහා තිබ්බ උළු හෙවිල්ලපු පන්ති කාමර පේලියේ වහල පහු කරලා රොකට් යන්නත් ඕනා. උගන්නන්න කවුරු හරි නාවොතින් එහෙම කොල්ලොන්ගෙ වැඩේ ඉතින් තියෙන පොත්වල පිටු පිස්සුවෙන් වගේ ඉරලා එක එක හැඩේ රොකට් හදලා එලියට විදින එක.

මට මතකයි අපි එව්වාගේ පාට පාට පෑන් වලින් හැඩ වැඩ දාලා එලියට ගහපු හැටි. ඒ කාලේ අපි එකෙක්ටවත් අර කිව්ව උළු වහලේ පහු කරලා රොකට් ගහන්න බැරි වුනා. ඔය අල්ල පනල්ලෙ තමා පන්තියට තාක්ෂණය හදුන්වලා දුන්නේ අපේ එකෙක්. වැඩේ කියන්නේ ඌ මේ සෙල්ලමට එන්ටර් නෑ. හැබැයි අර විදියට කරපන් මේ විදියට කරපන් කියලා කියනවා හැම වෙලේම. ඌ හිටියෙ මට ඉස්සරහින්. උගෙ නම Danusha Rajapaksa අද කාලේ නම් අපි ඌව හදුන්වන්නේ සරිගමයා කියලා.

මූ කියාපි දවසක් මෙහෙම (හරියටම මතක නෑ) "අපේ අයියා හදනවා මචං රොකට් එකක් මේ හරියෙන් විද්දාම ඒක නතර වෙන්නේ අන්න අර හරියෙන්." එහෙම කියලා මූ පෙන්නනවා ඈත තියෙන අඹ ගහක්ද කොස් ගහක්ද මන්දා (මට හරියට මතක නෑ හැබැයි මාපිටිය මිස් උගන්නපු පන්ති කාමරේ තිබ්බේ ඒ කෙලවරේ) හෙනනනන දුරක් ඒක. හැබැයි කවුරුත් ඕක ඇහුවේ නෑ. මොකෝ වෙන්න බෑනේ. ගනන් ගත්තෙවත් නෑ. ඒත් ඉතින් ඌ කියවන එක අතාරින්නෙත් නෑ. මටමයි කියන්නේ. බැරිම තැන මම කිව්වා කරලා පෙන්නපංකො කියලා. ඊට පස්සේ මූ කියාපි මම අයියගෙන් අහගෙන එන්නං කියලා. පහුවදා මාත් බලාගෙන හිටියා මූ තාක්ෂණේ දායාද කරනකන්.

පහුවදාත් වෙනදා වගේ කට්ටිය තරගෙට රොකට් යවද්දි අරූ ඇවිල්ලා රොකට් එක හදලා තටු එහෙම තවත් හීනියට නවාගෙන නවාගෙන යනවා. පොඩි එව්වොනෙ අපි ඉතින් මූට කින්ඩිය දදා හිටියා ඔහොම නැව්වාම යන්නෑ කියලා අපි දන්න නිසා. මේං මූ ඊට පස්සෙ රබර් පටියක් අරගෙන අර රොකට් එකේ යටින් කොක්කක් වගේ වෙන්න ඉරලා රබර් බුලට් එකක් විදිනවා වගේ විදපි රොකට් එක එලියට.... ඒක ගියා යෑමක් බොලේ හිටපු ඔක්කොම ෆුල් අන්දොස්. කට්ටියගෙම ඔළුවේ උඩින් බල්බ් එකක් පත්තුවෙන්න ඇති මොකෝ මටත් එහෙම වුනා. මූට බටර් ගගා ඔය තාක්ෂනේ ඉගෙන ගත්තා. දැන් ඕනේ රබර් පටි. පහුවදා පන්තියේ රබර් පට් සේල් දාන්න තරම් තියෙනවා. එකා එකා රොකට් හදලා විදිනවා හිටු කියලා. හරියට හමුදාව කොටින්ට රොකට් ලෝන්චර් ගහනවා වගේ. එකක් පස්සේ එකක්. අපේ හිටියා ප්‍ර‍වීන් කියලා ඩෑල් එකක්. මිනිහා මොක කරත් කරන්නේ හෙන හිමීට හැබැයි කොලිටියට. මේකා මේකගේ නම ලියලා කොල පාටින් පාට කරලා හැමෝටම පෙන්නලා තමා යැව්වේ. මගේ පිටු 80 පොතක් ගෙදර එනකොට තිබුනේ ලියපු කොල ටික විතරයි. අනිත්වා ඔක්කොම රොකට් වෙලා.

ඕන් එදා දවසත් ඉවර වෙලා පහුවදා අපි ඉස්කෝලෙ ගියා. උදේ පන්සිල් එහෙම ගත්තට පස්සේ ආවා අපේ පන්තිභාර මිස්. ඇවිල්ලා බැනගෙන බැනගෙන ගියා පල්ලෙහා මිදුල වැහෙන්න රොකට් හදලා යවලය, තමුසෙලාව ඉස්කෝලෙ එවන්නේ කොල නාස්ති කරලා රොකට් යවන්නද අරකද මේකද හම්මේ. ඔහොම බැනලා බැනලා අහපි කෝ මේ පන්තියේ ශීෂ්‍ය නායකයා කියලා. කෙලාපි නේ. මම තමා ඒකා... මාව ඉස්සරහට ගෙන්නලා අහපි කවුද රොකට් යැව්වේ තමුසේ ඇයි මට නොකීවේ මම බැජ් එක ගලවනවා කියලා එහෙම සෑහෙන තර්ජනය කලා. මම දන්නෑ වගේ ඉද්දි එහා පැත්තේ හිටිය කෙල්ලෙක් කිව්වනේ මිස් මෙයත් රොකට් යැව්වා මිස් කියලා.. අම්මපා ඒ වෙලාවෙ මරාගෙන කන්න තරම් කේන්තියි. මට කියපු එකී මතක නෑ වෙලාවට. Devindi Rajapaksha (චාරු) උඹ නෙමෙයි නේ :P උඹත් ශිෂ්‍ය නායිකාවක් ඒ කලේ මගෙ මතකෙ හරි නම්.

කෝමහරි වැඩේ කලේ අපියි කියලා මාට්ටු වෙලා තිබ්බේ අර යකා පාට කරලා යවපු රොකට් එකේ 5B කියලා ගහලා තිබ්බ නිසා කියලා පස්සෙ ආරංචි වුනා. පන්තියෙ නම ගහනවනං උගෙ නමත් ගහලා යවපියකො. අන්තිමේදි මට තමා සේරම දඩුවම්. එදා උදේ ඉදන් ඉන්ටවල් එක වෙනකං කොල්ලා දනගහගෙන හිටියේ පන්තියෙ ලාවට කදුළු සල සල. ඒ සැලුවෙත් වෙන එහෙකට නෙමෙයි පන්තියෙ හිටපු මරිසි ඩයල් එකක් වෙච්චි පෝරගේ (රිද්ම පෝරගේ වගේ මතක) ඕකා සිරසෙ නිව්ස් රිපෝටර් කෙනෙක් වගේ වැලමිට නවාගෙන අත කරකෝන ගමන් අම්බානක කින්ඩි දාපු නිසා. උගෙ හොම්බට හැටක් අනින්න තිබ්බ උවමනාවටයි තිබ්බ තරහටයි, පන්තියෙ හිනා හූ හඩ මැද්දෙ කෝමහරි ඉන්ටවල් එක වෙනකන් කොල්ලා පන්තිය ඉස්සරහා දණ ගහගෙන.

මේ වගේ මතක ගොන්නක් තියෙනවා අප්පා. සුන්දර සුමිහිරි මතක. මට උඹලැයි නම් බාගෙට බාගයක් මතකයි. එදාට පස්සෙ එක දවසක්වත් හම්බුවෙලා නැතත්.

මේක මතක් වුනේ අද බලාපු ෆිල්ම් එකක් නිසා. Paper Planes (film). ඒ කාලේ අපිට අත දීලා මේ ඉස්කෝලෙ වගේ අපිව උනන්දු කලා නම් අපිත් ලෝක ශූරයො මචංලා. නැද්ද මං අහන්නේ...

එදා අපිට කඩදාසි රොකට් තාක්ෂනේ දීපු Danusha පස්සේ කාලෙක හුලං ගහලා රොකට් යවන හැටි ගැන විශේෂඥයෙක් වුනා අපේ ඉස්කෝලෙ තාරකා විද්‍යා සංගමයේ. අපේ ඒ රොකට් සයන්ටිස්ට් හති දදා රොකට් එකට හුලං ගහන දුර්ලභ අවස්ථාවක් තමා පල්ලෙහා තියෙන්නේ...

අනන්ත ලූපය

2016-04-26T12:05:00.001-07:00

අතපසු වූ දෑ බොහෝය. ඊටත් වඩා සිතාමතා අතපසු කරවාගත් දෑ බොහෝය.

මේසයේ කොනක වූ ඔරලෝසුවේ තත්පර කට්ට දුවන වේගය අසාධාරණ යැයි විටක නොසිතෙනවා නොවේ. නමුත් ඒ ජීවිතයට අකමැත්තෙන් හෝ අවනත වී අවුරුදු කිහිපයකි. මේසයේ තවත් කොනක අහවර නොවූ අත් පිටපතක් සහ කියවා අවසන් නොවූ කෘතියකි. වෙනදාක නම් අත් පිටපත කෙසේ වුවත් කිසිවිටක අතරමග

නැවැත්වූ කෘතියක් මේසය මත ඉතිරි වන්නේ නැත. ජීවිතය බොහෝ රළ මාවතක

ගමන් කරනා හැඩකි.

බිත්තියේ වූ දින දර්ශනයේ විශේෂයෙන් ලකුණු කල දින කිහිපයකි. ඒ මාගේ සමීපතමයෙකුගේ විවාහ මංගලෝත්සවයක් සහ මගේ මවගේ උපන්දිනයත්ය. හිසට සෑහෙන බරකි. විවාහ මංගලෝත්සවයකට පහසුවෙන් යා නොහැක. ඒසේ යතත්

යම් තරමක හෝ සහයෝගයක් ඇය හට ලබා දිය යුතුමය. අඩුම වශයෙන් නෝට්ටු කිහිපයක් ඔහු මාගෙන් බලාපොරොත්තු වනවා විය හැක. "ඒ සඳහා යා යුතුමද?"

මා නැවතත් අපගේ මිතුදම පිළිබඳ කල්පනා කරන්නට විය. ඔව් එය අවශ්‍යමය. ඇය මාගේ ජීවිතයේ විශාල කොටසක් හිමි කරගෙන සිටි තැනැත්තියකි. ඈ නිසා මා ලද

දේ බොහෝය. ඒ සමගම මාගේ සිතට පිවිසියේ මෙවන් සිතිවිල්ලකි "එහෙම හිතන්න උඹ ප්‍රමාද වැඩියි"

දින දර්ශනයේ ඊළඟට සඳහන් වූයේ මවගේ උපන්දිනයයි. අවුරුදු කිහිපයක සිට

ඇගේ උපන්දිනයට සහභාගී වීමට මා උත්සහ කලද කිසිදිනක ඒ සඳහා අවශ්‍ය

දිනයේ සහභාගි වීමට මා හට නොහැකි විය. අධික කාර්යබහුලත්වය එයට හේතු වූ නමුත් එය මාගේ අතපසුවීම සාධාරණීකරණය කරන්නක් නොවේය. මම කෙසේ

හෝ ඇගේ උපන්දිනයට ඇයගේ එකම බලාපොරොත්තුව ඉටු කරමියි තරයේ ඉටා ගත්තෙමි. ඉබේම වාගේ මා නැවතත් මා කරමින් සිටි කාර්යයේ නිරත වන්නට විය. ජීවිතය යාන්ත්‍රික වී ඇතැයි පැවසීමට ඊටත් වඩා නිදසුන් කුමකටද?

යළිත් මා යාන්ත්‍රික භාවයෙන් මිදෙන්නට ඇත්තේ පැය කිහිපයක් ගතවූ පසුව විය

යුතුය. උදේ හය පසුවී විනාඩි කිහිපයකි. සමහර විට ඔරලෝසුවට වැරදිලා විය යුතුය. දෙවෙනි වර ඔරලෝසු දෙස බලන විට එහි වේලාව දැක්වූයේ දහවල් 12 පසුවී ඇති

බවකි. තව දින දෙකකින් ඇගේ විවාහ මංගලොත්සවයට යා යුතුය. මා නින්දට

වැටුණේ ඒ බලාපොරොත්තුව සිතෙහි පෙරදැරි කරගෙනය.

මා යළි අවදිවූයේ ඔරලෝසුවේ එලාම් ශබ්දය නිසාය. එය ඉතා කෙටි නින්දක් ලෙසින් හැඟුණද ඒ වන විට මැදියම් රැයත් ඉක්මවා තිබිණි. අවාසනාවකට ශරීරයට අවැසි නින්දේ ප්‍රමාණය ඒ වන විටත් ලැබී තිබිණි. හිරු එළිය වැටෙන තුරු බොහෝම අපහසුවකින් රැය පහන් කරගත් මා උදෑසනම පිටත් වූයේ ඇගේ විවාහ උත්සවයට අවැසි ඇඳුම් ආයිත්තම් කිහිපයක් සහ මවගේ උපන්දිනයට තිළිණයක් ලබා ගැනීමේ අටියෙනි.

පැය කිහිපයක් ඇතුලත ඒ සියළු කර්තව්‍යයන් ඉටු කරගත් මා නැවතත් නිවස බලා

පිටත් විය. එය පැය භාගයක පමණ ගමනක් වුවත් එතරම් වේලා ගතවූ බව මා හට නොදැණිනි. ශරීරයට අසාමාන්‍ය වෙහෙසක්ද දැනුණු හෙයින් නැවතත් මා නින්දකට පිවිසිණි. එවරත් මා අවදිවූයේ සුපුරුදු එලාම් නාදයටයි. සුපුරුදු පරිදි ඔරලෝසුවෙහි වේලාව මැදියම් රැය ඉක්මවා තිබිණි. යළිත් සුපුරුදු අයුරින් ඉතා අපහසුවෙන් රැය ගෙවන්නට සිදුවිය.

මා නොදැනුවත්වම ඒ අතරතුර මා නින්දකට පත්ව ඇත. සාමාන්‍යයෙන් නොවුනත්

එසේ වීම අස්වැසිල්ලකට කරුණකි. නමුත් මෙවර යම්කිසි අස්වාභාවික යමක් සිදුවූ බවක් දැනෙන්නට වූයේ මා පුුදුමයට පත්කරවමිනි. මාගේ හිස පුරා නාඳුනන ශබ්දයන් පිරී පැවතිනි. මා මේසේ කිහිපවරක් නින්දටත් පියවි සිහියටත් පත්වන්නට ඇත. කෙසේ හෝ ඇගේ විවාහය සිහිවත්ම මා ඉතාපත් අපහසුවෙන් සයනයෙන්

නැගී සිටින්නට උත්සහ කලද එය ව්‍යර්ත විය.

මාගේ මනස කෙමෙන් කෙමෙන් හොඳ අතට හැරෙන්නට වූයේ මා සිටි වටපිටාව මා

හට වඩාත් හොඳට දැකගැනීමට අවස්ථාව සලසමිනි. මා සිටි මේසයේ කොනක

අහවර නොවූ අත් පිටපතක් සහ කියවා අවසන් නොවූ කෘතියකි ඊට විරුද්ධ

කොනේ වූයේ වේගයෙන් දුවන තත්පර කටු සහිත ඔරලෝසුවකි. එය දකින හැම

වරක මා හට සිතෙන්නේ කාලය දුවන වේගය අසාධාරණ බවකි. ඒ නිසාම

මගහැරුණු දෑ සහ සිතාමතා මගහරවාගත් දෑ බොහෝය....

ප.ලි

2013 නොවැම්බර් මස ලියූ අවසන් බ්ලොග් පෝස්ටුවෙන් පසු බ්ලොගර් වෙත

පිවිසුණේ මීට දින කිහිපයකට පෙර දිනේෂ් අයියාගේ සමනලයා මියැද්දෙන් කෘතියේ දොරට වැඩුමට සහභාගී වීමෙන් පසුවය. අවුරුදු දෙකකුත් මාස කිහිපයකට පසු

යමක් බ්ලොග් පිටුවෙහි පල කිරීමට උත්තේජනයක් ලැබුනේ නම් ඒ දිනේෂ් අයියා

නිසාය. සැමයියාගේ බ්ලොග් පෝස්ටුවත් තල්ලුවක් වූ බැව් නොකියා බැරිය. අවුරුදු කීපයක මලකඩ හූරමින් ලිය මේ අවස්ථාවේ දෝෂයන් එමට තිබිය හැක. ඒ පිළිබඳ

සමාව ඉල්ලා සිටිමි. අවස්ථාවක් ඇතොත් මා නිවැරදි කරනු මැන.

පොටෝ උපුටා ගැනීම : https://media4.giphy.com/media/Gw6zuulR3WKlO/200_s.gif

ගැහැණු ලොවක සිරකරු... 14 කොටස

2013-11-17T02:01:00.000-08:00

මෙතෙක් කතාව

කාන්තා හමුදා මූලස්ථානයේ සිරකරුවෙකුව සිටි අශාන් ඉන් මිදී ගුවන් යානා අංගනයට යෑමට සමත්වෙයි.එහිදී ප්‍රහාරක යානයකට ඇතුළුවන ඔහු එම යානය මධ්‍යම කඳුකරය දෙසට ගමන්කරවන අතරතුරදී එය ලුහුබැඳ පැමිණි ගුවන් යානා එම යානය පුපුරුවා හරියි.නමුත් අශාන්ගේ උපක්‍රම හමුවේ එම කිසිදු යානයකට නැවතත් මූලස්ථානය කරා පියාසර කිරීමට නොහැකි වන්නේ එම යානාවන්ද විනාශවන බැවිනි...

අශාන්ගේ මළසිරුර සහ තවත් තොරතුරු ගවේෂණය සඳහා මූලස්ථානයේ සෙසු සෙබලියන්ද පිටත්කරවන නව අණ දෙන නිලධාරිනිය මූලස්ථානයේ ස්වයං ආරක්ෂණ පද්ධතිය ක්‍රියාත්මක කරවයි.සියළු කැරළි කණ්ඩායම් සාමාජිකයන් ඔවුන්ගේ සිරභාරයේ සිටින නිසා ඇය මූලස්ථානයේ ආරක්ෂාව පිළිබඳ වැඩිසැලකිල්ලක් නොදක්වන අතර ඇය නොසිතූ අයුරින් යමෙක් එය ප්‍රයෝජනයට ගනිමින් සිටියි...

අද එතැන් සිට,

වේගයෙන් ඉදිරියට ඇදෙන්නට වූ සෙවනැල්ල අඳුරු සෙවනැලි අතරට මුසුවූයේ කිසිදු කැමරා කාචයකට හසු නොවෙමිනි.අශාන් ගමන් කල යානය හඹා ගොස් විනාශයට පත් ස්ථානය වෙතට පිටත් කරනු ලැබූ අමතර යානයද ඉන් ස්වල්ප වේලාවකින් ගුවන්ගත විණි.මූලස්ථානයේ සෙබලියන් ඉතිරිව සිටියේ ඉතාමත් සුළු ප්‍රමාණයකි නව අණ දෙණ නිලධාරිනියගේ උපදෙසක් මත ස්වයං ආරක්ෂණ පද්ධතිය ක්‍රියාත්මක කරවූයේ නොසිතූ ලෙසකින් හෝ ප්‍රහාරයක් මූලස්ථානය වෙත එල්ල වේය යන සිතුවිල්ල මතයි.

නව අණ දෙන නිලධාරිනිය අයුමිගේ කුටිය වෙතට පිටත් වූයේ ඇගේ සාහායිකාව ලෙස කටයුතු කරමින් සිටි අනූ සමගිනි.ඒ අතරතුර නව අණ දෙණ නිලධාරිනිය කාන්තා ජනපදය ඇමතීමට උත්සහ දරමින් සිටින අයුරු දක්නට ලැබිණි.නමුත් ඇගේ එම උත්සයන් සියල්ල ව්‍යර්ථ විණි.

“අනූ.... මට ජනපදය සම්බන්ධ කරගන්න බෑ අපේ සන්නිවේදන ජාලයේ මොකක් නමුත් වැරැද්දක් ඇති”

“සමහරවිට ස්වයං ආරක්ෂණ පද්ධතිය ක්‍රියාත්මක වෙන නිසා වෙන්න ඇති මැඩම්.සාමාන්‍යයෙන් සම්පූර්ණ පද්ධතියම ක්‍රියාත්මක වෙන්න පැය බාගයක් විතර ගතවෙනවා.ඒ අතරතුර සන්නිවේදනයට බාධා ඇතිවෙන්න ඉඩ තියෙනවා”

“නෑ අනූ මේ ප්‍රශ්නය ආවේ ඊටත් සෑහෙන්න වෙලාවකට කලින් අශාන්ගේ යානය මූලස්ථානයෙන් පිටත් වෙනවත් එක්කම වගේ.මම මුලින්ම ජනපදය සම්බන්ධ කරගන්න හැදුවේ ඒ වෙලාවේ ඒත් මේ කලබල එක්ක ඒ ගැන බලන්න අමතක වුනා”

“මම ඒ ගැන බලන්නම් මැඩම්....”

“හොඳයි අනූ ඉක්මනින් අපිව ජනපදයට සම්බන්ධ කරන්න උත්සහ ගන්න මම ඒ අතරතුරේදි අසනි අරගෙන ආපු මතක ගබඩාව පරික්ෂා කරන්න යනවා.ඒ මතක ගොනුවේ වාර්තාව හැකි ඉක්මනින් ජනපදයට යැවිය යුතුයි”

නව අණ දෙන නිලධාරිනිය කඩිනම් ගමනින් අසනිගේ කුටිය වෙත යෑමට පිටත්වූවාය.ස්වල්ප මොහොතකින් ඇය අසනිගේ කුටිය වෙත ලඟාවන විටත් අසනිගේ පරිගණක තිරය පෙර පරිදිම ක්‍රියාත්මක වෙමින් පැවතින.එම තිරයේ දිස්වෙමින් පැවති පණිවිඩය දුටු නව අණ දෙන නිලධාරිනියගෙ මුවින් පිටවූයේ අපේක්ෂාභංගත්වයට පත් ශබ්දයකි.

මද වේලාවක් නිසොල්මන්ව සිටි ඇය අනූව අමතන්නට වූයේ ඇගේ හිසට ඇතුලත්කර තිබූ චිපය ආධාරයෙනි.

“අනූ.... මම හොයාගත්තා එකපාරටම අසනි සිරකුටිය ඇතුලට ගියෙ ඇයි කියලා.... ඒ හේතුව අපි හිතනවට වඩා ගොඩක් දරුණුයි.මම හිතනවා වගේම අසනිත් හිතන්න ඇති ඒ තොරතුරු කොහොමෙන් හරි අශාන්ගෙ අතට යන්න ඇති කියලා.සෝදිසි මෙහෙයුමට පිටත් කරපු කණ්ඩායමට දන්වන්න එක සීරුවට අශාන්ගේ යානය අනතුරුට පත්වුනු ඉසව්ව අවට පරික්ෂා කරලා දත්ත ගබඩා කල හැකි සෑම උපකරණයක්ම මූලස්ථානයට රැගෙන ඇවිත් පරික්ෂා කරන්න අවශ්‍ය බව”

“මැඩම්.... අපිට ඒ යානය සම්බන්ධ කරගන්න හැකියාවක් නෑ...”

“වෙන්න බෑ...”

“සියළුම ජාල ක්‍රියා විරහිතයි මැඩම්.... ප්‍රශ්නය තියෙන්නේ අභ්‍යන්තර සන්නිවේදක ඇන්ටෙනා වල ඒත් ඒකට දැනුම තියෙන සෙබලියක් මූලස්ථානයේ නෑ.... මට ඒකට සෑහෙන්න වේලාවක් ගතවෙයි මැඩම්”

“මේක හොඳ දෙයක් නෙමෙයි අනූ... ඉක්මනින් ගිහින් කැප්සූල වල තත්වය පරික්ෂා කරන්න මට මහා නරක හැඟීමක් එනවා මේවා ඉබේ වෙන්න බෑ... මට පුළුවන් තරම් ඉක්මනින් වාර්තාවක් දෙන්න”

“කැප්සූල...? ඒවගෙයි සන්නිවේදන කුළුණුවලයි තියෙන සම්බන්ධතාව මොකක්ද?”

“මගේ අනුමානය නිවැරදි නම් මේ වෙනකොට කැප්සූල කුටිය විවෘත වෙලා තියෙයි.මූලස්ථානයට සම්පූර්ණයෙන්ම හදිසි අනතුරු ආවරණ යොදන්න අපිට ඉතුරුවෙලා තියෙන්නෙ මිනිත්තු වලින් ගනින්න පුළුවන් කාලයක්, ඉක්මන් කරන්න.”

අනූ ඉතා ඉක්මනින් සියළු ස්වයංක්‍රීය දොරටු වසා අගුල් දැම්මාය.ඒ වන විටත් ඇගේ පරිගණක තිරයේ දැක්වුනේ එකින් එක බිඳ වැටෙනා කැමරා පද්ධතින්හි රූප රාමු කිහිපයකි.ස්වල්ප මොහොතක් ඇතුලතදි සියළු කැමරාවල සබඳතාවද බිඳ වැටුණි.ඇය මොහොතක් පරිගණක තිරය වෙත බලා සිටියාය.ඉන්පසු ඈ නැගී සිටියේ ඇගේ ප්‍රියතම අවිය දෑතට ගනිමිනි.

මේ අතර අශාන් ගමන් කරමින් සිටියේ කැප්සූල තිබූ කුටිය වෙතටයි.ඔහු එයට සමීප වත්ම ඔහුගේ වේගය කෙමෙන් කෙමෙන් වැඩිවන්නට වූයේ ඔහුටත් නොදැනීමයි.ඒ අතරතුරදී කැමරා පිළිබඳ අවධානය යොමුකල ඔහුට ඒවා ක්‍රියාවිරහිත වී ඇතැයි යන සිතුවිල්ල පිවිසියද එය ගැන තැකීමට ඔහුට කිසිදු කාලයක් නොවිණි.සුළු මොහොතකදී කැප්සූල කුටිය පෙනෙන මානයට ඔහු පැමිණියද හිටි අඩියේ ඔහුගේ දිවීම නතරවිණි.ඔහුට ඈත තියා දැකගැනීමට හැකිවූයේ එම කුටියේ දොරටු විවරව ඇති බවකි.මෙය සෙබළියන්ගේ උපායක් විය හැකි බව අනුමාන කල ඔහු විමසිලිමත්ව එම කුටිය තුලට පිවිසියේය.එහි වූයේ ඔහු දැකීමට බලාපොරොත්තු නොවූ දෙයකි.කැප්සූල සියල්ලම විවෘතව තිබුණු අතර එහි කිසිවෙකු දක්නට නොවිනි.සීත වායූන් තවමත් එයින් කාන්දු වෙමින් පැවතිණි.මෙය මීට සුළු මොහොතකට පෙර සිදුවන්නට ඇතැයි ඉන් අශාන් අනුමාන කලේය.

එහි කිසිවෙක් නොවූයෙන් අශාන් හට සේනකව මතකයට නැගුණි.ඔහු වහා සේනක සහ තමන් රඳවා තිබූ ආලෝක කුටිය වෙත දුවන්නට විය.ඔහුට මේ වන විට මූලස්ථානයේ සැකැස්ම පිළිබඳ යම් වැටහීමක් ලැබී තිබිණි.නමුත් ඔහුව තවත් වික්ෂිප්ත කරවමින් එහි ඉතිරිව තිබුනේ ආලෝකය නිකුත් කල සියුම් පාදම පමනකි.මදක් ඒ දෙස විමසිලිමත්ව බලා සිටි ඔහු පැමිණි දිශාවට ප්‍රතිවිරුද්ධ දිශාවට නැවතත් දුවන්නට විය.එය මින් පෙර ඔහු ගමන් නොකල දිශාවකි.දිගු කොරිඩෝවක් පසු කරමින් ඔහු දිවයන්නට විය.ඒ අතරතුර පසුකරනා කුටි දෙසට තම අවධානය යොමු කිරීමටද ඔහු අමතක නොකලේය.

****

“මැඩම්.... අපිට හදිසි තත්වයක් ඇතිවී තිබෙනවා... හැකි ඉක්මනින් පාලන මැදිරියට පැමිණෙන්න”

“අනූ..... අනූ.... කතාකරන්න....”

නව අණ දෙන නිලධාරිනියට කිසිදු පිළිතුරක් අනූගෙන් නොලැබිණි.ඇය එකෙනෙහිම පාලන මැදිරිය දෙසට දිව යන්නට වූයේ ඇගේ අවියද සියතට ගනිමිනි.බියට පත්වූ බව මෙන්ම කෝපයක්ද ඇගේ මුහුණෙහි පැහැදිලිව සටහන් වී තිබිණි.පාලන මැදිරියෙහි දොර විවරව තිබෙන අයුරු ඈ ඈත තියාම දුටුවාය.එය දුටු වහාම ඇය ඇගේ වේගය අඩාල කරමින් ඉක්මන් ගමනින් පාලන මැදිරියට පිවිසෙන්නට වූයේ ඇගේ අවිය දෑතින්ම පාලන මැදිරිය තුලට ඉලක්කගත කරගනිමිනි.

“ඉතින් අයුමි.... සෑහෙන්න කාලයකට පස්සේ නේද?? “

“මේක වෙන්න බැහැ... කොහොමද ඔබ එතනින් එලියට ආවේ? “

“හැම කෙනෙක්ම අපේ පැවැත්ම අවතක්සේරු කලා අයුමි.කාන්තා ජනපදයේ හොඳම සෙබළිය පවා අපිව අවතක්සේරු කලා.කරුණාකරලා අවිය බිම දාලා යටත් වෙන්න ඔබට වැඩි වෙලාවක් ඉතිරිවෙලා නෑ “

“කිසිම විදියකින් මට බලපෑමක් කරන්න ඔබට බෑ... “හසිත්” මට මතක හැටියට ඔබේ සැබෑ නම විය යුත්තේ ඒක...”

“අවාසනාවකට ඔබ හරි අයුමි... “ එකෙනෙහිම ඇයගේ උරහිසට හසිත්ගේ අවියෙන් ලේසර් ප්‍රහාරයක් එල්ල විය.නව අණ දෙන නිලධාරිනිය අතින් අවිය ගිලිහී ගිය අතර එල්ල වූ පහර නිසා ඇයව අඩි කිහිපයක් පසුපසට වීසිවි බිත්තියක වැදී නතර විය.

“ඔබ වාසනාවන්තයි නව අණ දෙන නිලධාරිනිය වී සිටීම නිසා.නැත්තම් ඔබටත් ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙවන්න සිද්ධ වෙනවා.ඔබත් අනූත් පමණයි දැනට මේ මූලස්ථානේ ඉතිරිව ඉන්නෙ.... මම අනූගේ චිපය ඉවත් කලා.ඊළඟට ඔබ... බයවෙන්න එපා මම ඒක ඉක්මනින් ඉවත් කරන්නම්. ආ... අමතක වුනා ඔබව නිර්වින්දනය කරන්නත් ඕනේනේ...”

සිනාසුනු ඔහු නව අණ දෙන නිලධාරිනියට මොහොතකට පිටුපා සිටගත් අතර එසැනින්ම නැවත හැරී ඔහු අත තිබූ අවියෙන් ඇගේ හිසට පහරක් එල්ල කලේය.කපා හෙළූ ගසක් පරිද්දෙන් ඈ බිමට ඇදැවැටිණි.

****

අශාන්ට කැප්සූල කුටිය පසුකර වැඩිවේලා දිවීමට ඉඩක් නොලැබුණි.ඔහු පසුකර ගිය කුටියක ඔහුව පුදුමයට පත්කරවනසුලු පුද්ගලයෙකු අවියක්ද අතැතිව සිටිනු ඡායාවක් මෙන් දක්නට ලැබිණි.ඔහු දිවීම නවතා එම කුටිය දෙසට කුතුහලයකින් යුතුව සෙමෙන් අඩි තබමින් ඇවිද ගියේ ඔහු දුටු දර්ශනය සත්‍යයක්මදැයි විමසා බැලීමටයි.ඔහු නිවැරදිය ඒ අන් කිසිවෙකුත් නොව ඔහුමය.....

“ජයසිංහ.... ඔබ....?? “

“දෙයියනේ අශාන්.... “ ඔහු අවියද පසෙකලා විත් අශාන්ව වැළඳගත්තේ කඳුළු පිරි දෙනෙතකිනි.

“අපි හිතුවේ ඔබ මැරිලා කියලා අශාන්... මුළු මූලස්ථානයේම සෙබළියන් හුවමාරු කරගත් තොරතුරු අනුව ඔබ මැරිලා අශාන්... ඔබ ගමන් ගත් යානය කඳුකරයෙදි විනාශ වුනා නේද? කොහොමද මෙතනට ආවේ මේ තරම් ඉක්මනින්...?? “

“ ඒකට උත්තර දෙන්නම් ඊට කලින් කියන්න ඔබ කොහොමද ජීවතුන් අතරට ආවේ? මම දැක්කා ඔබ මැරිලා ඉන්නවා.ඒත් ඒත්?? “

“මැරිලා කියලා තහවුරු කලේ කවුද අශාන්? ප්‍රධාන වෛද්‍යවරියද? “

“ඕ.. ඔව් “

“එහෙනම් ඈ ඇගේ කාරිය ඉටුකරලා තියෙනවා... හ්ම්ම් “ කැරළි නායක ජයසිංහයන්ගෙන් පිටවූයේ තරමක දුක්මුසු දිගු සුසුමකි.

“ඇය මියැදුණා ජයසිංහ... ඒක දිග කතාවක් මං හිතන්නෑ ඒකට අපිට වෙලාවක් ඇති කියලා... ඔබේ තත්වය කොතරම් හොඳද දැන් “

“අපිට අවශ්‍ය තරම් වෙලා තියෙනවා අශාන්... අනික සේනක මට විස්තර සේරම කිව්වා.ඔහු සෑහෙන්න දුක්වෙනවා වෛද්‍යවරියගෙ මරණය සම්බන්ධයෙන් “

“ඔහු දුක්විය යුතුයි.... ඒක නෙමෙයි කොහොමද අපිට වෙලාව තියෙන්නේ?? මේක කාන්තා ජනපදයේ ප්‍රධාන හමුදා මූලස්ථානය.... “

“ඒ සේරම විසඳලා අවසන් අශාන්... අපිට ඉතාම සුළු වැඩ කොටසක් පමණයි ඉතුරුවෙලා තියෙන්නේ... ඒකත් ප්‍රධාන වෛද්‍යවරිය අවසන් කරලා ඇති බොහෝ දුරට... “

“ප්‍රධාන වෛද්‍යවරිය?? ඔබ මාව අතරමං කරනවා ජයසිංහ... “

“යමු ඔබට වැදගත් කෙනෙක් හමුවෙන්න තියෙනවා.කැරළි කණ්ඩායමේ අනෙකුත් සාමාජිකයන් තවමත් ප්‍රකෘති තත්වයට පත්වෙමින් පවතින්නේ... අපිට ඒ වෙලාව ගන්න පුළුවන් තත්වය අවබෝධ කරගන්න... එන්න මාත් එක්ක... ඔබ නොසිතන බොහෝ දේවල් දකින්න ලෑස්ති වෙන්න හොඳ හුස්මක් ගන්න....”

කුමක් සිදුවේදැයි සිතාගත නොහැකිව අතරමංව සිටි අශාන් දිගු හුස්මක් ඉහළට ඇදගත්තේ දෙවරක් නොසිතමිනි.

“ඒක නෙමෙයි ඔබ මොකක්ද අර කුටියේ කරන්න ගියේ ? “ නිහඬතාව දරාගත නොහැකි තැන අශාන් ප්‍රශ්නයක් විමසීය.

“විශේෂ දෙයක් නෑ අශාන්... මම කුටියෙන් කුටියට ගිහින් කාන්තා ජනපදයේ ආරක්ෂාව පිළිබඳ විස්තර හොයමින් හිටියේ.ඒ කුටියෙන් පිටත් වෙනවිටයි ඔබ පැමිණියේ “

“එතකොට අනිත් සාමාජිකයන් කොහෙද?? මම දැක්කා සෑහෙන පිරිසක් කැප්සූලවල ඉන්නවා නමුත් දැන් ඒ සේරම හිස්වෙලා... “

“ඔවුන් හැමෝම දැන් ඉන්නේ මූලස්ථාන රෝහලේ... මට මූලස්ථානයේ ඇතුලත ගැන වැටහීමක් නෑ නමුත් ටික දවසකින් ඉබේම පුරුදු වෙයි ඔබට... “

“ඒ කියන්නේ.... “

“ඔව් අශාන්... කැරැල්ල මෙහෙයවන්න මීටත් වඩා හොඳ ආරක්ෂිත තැනක් කොහෙද තියෙන්නේ....”

****

නව අණ දෙන නිලධාරිනියට ප්‍රකෘති සිහිය ලැබෙමින් පැවතුණි.හසිත් එල්ල කල පහරින් ඇය සුළු මොහොතකට සිහිසුන් වී සිටියාය.ඈ සෙමින් ඇගේ හිස ස්පර්ෂ කරන්නට විය එවිට ඇයගේ අතට හසුවූයේ හිස වෙලා ඇති පටියකි.ඇය ගැස්සීමකින් දෑතින්ම එය ඉවත් කිරීමට වෙර දරත්ම හසිත් පැමිණ ඇගේ දෑතද පුටුවට තබා ගැට ගැසුවේ සෙලවීමට කිසිදු අවස්ථාවක් නොදෙමිනි.

“කරන්න වෙන දෙයක් නෑ අයුමි... අපිට ඔයාගෙන් තොරතුරු සෑහෙන ප්‍රමාණයක් අවශ්‍ය කරලා තියෙනවා.”

“කිසිම දෙයක් මගෙන් දැනගන්න ලැබෙන්නෙ නෑ හසිත්... චිපය අයින් කරානම් තව තත්පර ගානක් ඇතුලත මම මැරෙනවා... ඒක ඔබත් දන්නවා... “

“අවුරුදු ගානක් මම මේ ජනපදයේ ප්‍රධාන වෛද්‍යවරිය වෙලා හිටි බව අමතක වුනාද අයුමි.එදා ඉඳන් මම මේ හැම දෙයක්ම සැලසුම් කලා දැන් මම දන්නවා මේක තමයි එකම ක්‍රමය... මම ඔබේ චිපය ඉවත් කලේ නෑ අයුමි.පුංචි සැත්කමක් පමණයි කලේ... බලන්න මේ හිස්වැසුම කොයිතරම් ලස්සනද කියලා ඔබට... “

හසිත් ඇයට දිගුකල කණ්නාඩියෙන් ඇය දුටුවේ ඇගේ හිස වටා සවිකර ඇති වයර් ඇමිණවූ ආවරණයකි... පිටුපසින් සිටින තව කෙනෙක් ඇය දුටුවේ ඒ අතරයි.

“අනූ.... මොකක්ද මේ වෙන්නේ ?? අනූ..... අනූ.... “

“කලබල වෙන්න එපා අයුමි... අනික අනූට ඔයා කියන කිසි දෙයක් දැන් ගානක් නෑ... ඇත්තටම දැන් අනූ කෙනෙක් නෑ... මගේ විධාන වලට වැඩකරන දක්ෂ කෙල්ලෙක් විතරයි දැන් ඒ ඉන්නේ...කෙටියෙන් කිව්වොත් ඇය දැන් රොබෝ යන්ත්‍රයකට දෙවෙනි නෑ...මේ ලස්සන හිස්වැස්මත් ඇගේ නිර්මාණයක් “

“ උඹ මහා ගෝත්‍රිකයෙක් හසිත්.... මං උඹව මරණවා... “ නව අණ දෙන නිලධාරිනිය ගොරවමින් කෑ ගසමින් ඇයව බැඳ ඇති බැමි ලිහාගැනීමට වෙහෙසෙන්නට විය...

“දැඟලුවට වැඩක් නෑ කියලා ඔයා හොඳටම දන්නවා අයුමි... ඔබව අනූ ගෙ තත්වයට පත්කිරීම මට ඒ තරම් අමාරු දෙයක් නෙමෙයි කියලත් ඔබ දන්නවනේ... “

“මේ කිසිම දෙයකින් ඔයාට මගේ මතකය එලියට ගන්න බෑ හසිත්... ඒ තොරතුරු අතිශයින් ආරක්ෂිතයි.ඒකයි මෙහෙම චිපයක් සවිකරන්නත් හේතුව... සාමාන්‍ය කෙනෙක්ගෙ මතකය කොපි කරගන්නවා තරම් ප්‍රධාන හමුදා නිලධාරිනියගෙ මතකය කොපිකරගැනීම ලේසියි කියලා හිතන්න එපා... නොයෙකුත් උපක්‍රම යොදලා තියෙන්නේ තොරතුරු ආරක්ෂා කරගන්න...එක පියවරක් වැරදුනොත් සම්පූර්ණ මතකයම මැකී යා හැකියි... හිටපු ප්‍රධාන නිලධාරිනිය හැරෙන්න එය කලහැකි කිසිවෙක් මේ මුළු ජනපදයටම නෑ... “

“මම තොරතුරු කොපි කරන්නෙ නෑ අයුමි.. මම කරන්න හදන්නේ ඔබගේ චිපයෙන් ජනපදයේ ප්‍රධාන මෙහෙයුම් පරිගණකයට සම්බන්ධ වෙන්න... ඔබගේ චිපය ඔබ තුල තිබෙන නිසාත්... ප්‍රධාන මෙහෙයුම් පරිගණකයට පිවිසීමට අවශ්‍ය මුරපද ඔවුන් ස්වයංක්‍රීයව ඔබගේ මතකයෙන් ලබාගන්නා නිසාත් අපට කිසිම ප්‍රශ්නයක් ඇතිවෙන්නේ නෑ... ඔබට කිසිම පණිවිඩයක් සිතාමතා යැවීමට අවස්ථාවක් නෑ ඒ සියල්ලම මම විසන්ධි කර අවසන්... සුළු සැත්කමක් කලේ එය විසන්ධි කරන්න වගේම ඔබට ප්‍රධාන පරිගණකයෙන් ලැබෙන තොරතුරු මෙම පරිගණකයෙ ගබඩා කරගන්නත් පමණයි... “

අයුමි නිරුත්තරව හසිත් දෙස බලාගෙන සිටින්නට වූවාය.කාන්තා ජනපදයේ සියළුම රහස් ස්වල්ප මොහොතකින් මොවුන් අතට පත්වෙනවා නියතයැයි ඇයට සිතිණි.ඇය අවුරුදු ගණනාවක පලපුරුද්ද මෙන්ම අත්දැකීම්ද මතකයට නගාගැනීමට උත්සහ කලේ මින් ගැලවීමට මගක් සොයාගැනීමටයි... ඇය සෙමින් දෑස් පියාගන්නවාත් සමගම කිසිවෙකු පාලන මැදිරියට පිවිසෙන හඬක් ඇසිනි... ඇය සෙමින් දෑස් නැවතත් විවර කරන්නට වූයේ පිවිසියේ කවුරුන්දැයි සැකහැර දැනගැනීමටයි...

“අශාන්...... “ හසිත් මෙන්ම අයුමිද විශ්මයෙන් කෑ ගසන්නට විය

අශාන් නිරුත්තර විය.මිනිත්තු ගණනක් තුල ඔහු දකින දෙවෙනි පුදුමය එයයි... ගුවන් යානය තුලදී තම දෑස් පනා පිට මියැදුණු කාන්තා ජනපදයේ ප්‍රධාන වෛද්‍යවරිය ඔහු ඉදිරියේ සිටී.... කෙසේ නම් විශ්වාස කරන්නද...

අයුමිද බියෙන් සහ පුදුමයෙන් අශාන් දෙස බලාගෙන සිටින්නට වූයේ ඔහු ගමන්ගත් යානය කැබලි වී ගිනිගන්නා අයුරු දුටු බැවිනි.ඇයට ඇගේ දෙනෙත් අදහාගත නොහැකිවිය.ඔහුට පසෙකින් කැරළි නායක ජයසිංහයන්ද සිටීම සැබැවින්ම ඇයව සිහිමද ගතියකට පත්කිරීමට සමත් විය.

ප.ලි

පින්තූරය ගත්තෙ මෙතැනින් http://thefilmstage.com/wp-content/uploads/2012/04/Screen-Shot-2012-04-01-at-5.32.09-PM.png

මුල් කොටස් සඳහා

1 කොටස
2 කොටස
3 කොටස
4 කොටස

අමර ගල,සිරි දිගන මරණීය චාරිකාව...

2013-10-29T10:47:00.000-07:00

මා මේ කියන්නට යන්නේ මා ජීවිතයේ බිහිසුණුම අත්දැකීමක් ලැබූ ගමනක් පිළිබඳවයි.ආපස්සට හැරී බලනවිට එය කෙතරම් මෝඩ ක්‍රියාවක් යැයි සිතුනද එම අවස්ථාවේ නම් මා හට දැනුනේ එය මා ජීවිතයේ ලද ජයග්‍රහණයක් ලෙසිනි.

සියල්ල ඇරඹුනේ හදිසියේම ආදරීට ඇතිවූ අසනීපයක් නිසා ඇයව මහනුවර ඇගේ නිවෙසට ඇරලවන්නට යාමට සිදුවීමත් සමගිනි.රැකියාවක් කරමින් සිටි ඒ සමයේ සිකුරාදා දින නිවාඩුවක් ලබා පිටත් වූ මා නවාතැන් ගැනීම සඳහා පිවිසියේ තෙල්දෙණියේ පිහිටි මාගේ නැන්දාගේ නිවෙස වෙතයි.

පසු දිනම නැවතත් කොළඹ බලා පැමිණීමට අදහස් කරගෙන සිටියද මාගේ ඥාති සොයුරාගේ කීමට දෙදිනක්ම එහි නැවතීමට තීරණයක් ගත්තෙමි.ආගිය තොරතුරු කතාකරමින් සිටින අතරතුර නුවන් අයියා පෙන්වූ ඡායාරූප පෙළකට මගේ සිත ඇදී ගියේ එවන් අත්දැකීමක් මා මින් පෙර ලබා නොතිබූ බැවිනි.එම ඡායාරූප කිහිපය හුන්නස්ගිරියේ සංචාරයක සොඳුරු අත්දැකීම් සටහන් වී තිබිණි.එය දුටු මොහොතේ සිටම එවන් වූ අත්දැකීමක් ලැබේ නම් යන සිතුවිල්ල මගේ සිත වසාගැනීමට සමත්විය.

දෙදිනක්ම මා තෙල්දෙණියේ නැවතී සිටින බැවින් කෙසේ හෝ මෙවැනි ගමනක් යෑමට මතුවූ අවශ්‍යතාව නුවන් අයියාට පවසමින් ඔහුට ඇණයක් වීමට මම ඉටා ගත්තෙමි.නමුත් එම අදහස ව්‍යර්ථ වූයේ ඒ වන විට පැවති වර්ෂාවත් සහ ඉතිරිව තිබූ දවසක කාලය හුන්නස්ගිරියට යෑමට තරම් ප්‍රමාණවත් නොමැති බව ඔහු පැවසූ බැවිනි.නිවසට වී සිටීම තිත්ත වූ තැන අපි දෙදෙන තෙල්දෙණියේ රවුමක් යෑම සඳහා පිටත්වූයේ දහවල් 12 ට පමණය.ඒ යන අතරතුර මී මැසි පාලනයක් සිදුකරන නුවන් අයියාගේ මිතුරෙකු පිළිබඳ මා සමග පැවසූ අතර ඔහුව මුණගැසීමට හැකිවුවහොත් ඇති පදම් මී පැණි කෑ හැකි බව පැවසූයෙන් ඒ ගැන කෑදරකමක් මටද ඇතිවිය.එම මොහොතේම ඔහු අමතා තෙල්දෙණියේදි හමුවීමට යොදාගත් නුවන් අයියා අසල තිබූ බේකරියකට ගොස් පාන් ගෙඩියක්ද රැගෙන ආවේය.

"පාන් ගෙඩියක් මොකටද?"

"ඉන්නවකෝ අරූ එනකන් ඊට පස්සෙ දැනගත්තෑකි"

"හ්ම් හ්ම්"

මදකට නිහඬ වූ අප සිරිදිගන දෙසට හැරෙන මාර්ගය දෙසට වී මග බලා හිඳින්නට වූයේ නුවන් අයියාගේ මිතුරා වූ අමර අයියා පැමිණෙන තුරුයි.පැය භාගයක පමණ කාලයකදී ඔහුද එම ස්ථානයට පැමිණි අතර විනාඩි කීපයක කතා බහකින් අනතුරුව ඔහු යමං මල්ලි යැයි පවසමින් ඉස්සර විය.

"මී පැණි නම් තියෙයි කියලා හිතන්න අමාරුයි මේ දවස්වල මල් නෑ අනික වැස්ස.පැණි තිබ්බොත් උඹේ වෙලාව"

"ඒකට කමක් නෑ මං මේ නගින්න කන්දක් හොය හොය ඉන්නෙ... "

"යමංකො යමංකො උඹට කඳු එපා කරවන්න"

අමර අයියාගේ ගෙදරට යන මග අතරමැද

සුන්දර වටපිටාව

ලොරි පවා පිඹගෙන යන පාරකි

අමර අයියා සහ නුවන් අයියා

කුඩා දියපහරවල් හැමතැනම

කෝටි ගානක ගල් (දැනටමත් කඩන්න සූදානමින්)

එම ගල් කන්ද පසුකිරීමට විනාඩි 15ක් පමණ ගතවිය

අතරමග දියපහරකින් විඩා නිවාගනිමින්(අතේ ඇත්තේ පාන් ගෙඩියයි)

පැය එකහමාරක පමණ ගමනකින් අමර අයියාගේ නිවසට ලඟාවීමට හැකිවිය.ඒ වන විට අනිත් දෙදෙනා කෙසේ වුවත් මා සිටියේ ඇඟිල්ලෙන් ඇන්නත් වැටෙන තරම් මහන්සියකිනි.නිවස තුලට යත්ම කොහේදෝ සිට පැමිණි තඩි බල්ලෙක් පැමිණියෙන් මා ඉද්ද ගැසුවාක් මෙන් සිටගත්තේ බලු තඩියන්ට මා පෙන්නන්නට බැරි බව දන්නා හෙයිනි.නමුත් ඌ සුරතල් බලුතඩියෙක් බව මොහොතකින් වැටහුනේ අමර අයියාගේ විධාන වලට රංගනයේ යෙදුනු අපූරුව දුටු බැවිනි.

නුවන් අයියා ඒ වන විට පාන් ගෙඩිය ඒ මේ අත සොලවමින් සිටියේ අමර අයියාට මී පැණි අරන් වරෙන් නොකියා කීමට මෙනි.සුළු මොහොතකින් මී පැණි ජෝගුවක්ම රැගෙන පැමිණි අමර අයියා ආ ඉතින් දැන් කාපන් ඉතුරුවා බීපන් යැයි පැවසුවේ සිනාසෙමිනි.

අවසරය ලද ඇසිල්ලෙන් මී පැණි ජෝගුව පිඟානකට වක්කරගත් මා පිස්සුවෙන් වගේ කෑමට පටන්ගත්තේ මී පැණි දුටු විට ඇතිවූ අමුතු බඩගින්න නිසාවෙනි.ඒ දුටු අමර අයියා නොනවත්වා සිනාසෙන්නට විය.කටේ පුරවාගත් පාන් කැබලි එසේම තිබියදී ඇයි හිනාවෙන්නේ යනුවෙන් මා ඇසූ විට ඔහු පැවසූවේ...

"යකෝ... පරිප්පුයි හොදියි කනවා වගේ මී පැණි එක්ක පාන් කන්න බෑ.හිටහං කන හැටි පෙන්නන්න"

"හ්ම්..."

"ඉස්සෙල්ලා පාන් කෑල්ල පැණි එකට දාලා පොඟවගනින් එතකොට යන්තම් ඝනකමට පැණි බැඳෙනවා ඕන්නං දෙපැත්තම එහෙම පොඟවගෙන කාපං එතකොටයි රස"

ඕං ඔහොමයි පැණියි පානුයි කන්නේ

එම ක්‍රමය පැණි සමග පාන් කෑමට කියාපුම ක්‍රමයකි.පැණි වල නියම රස දැනෙන්නට වූයේ ඉන්පසුවයි.නුවන් අයියාත් මාත් නොනවත්වා කෑවේ තව පාන් ගෙඩියක් ගෙනාවේනම් යෙහෙකැයි කියමිනි.නමුත් අවසන් පාන් පෙත්තට ලඟා වන විට එයට අත තැබීමේ කිසිදු ආසාවක් අප දෙදෙනා තුලම නොවිනි.කෙසේ හෝ එම පාන් පෙත්තට දෙවෙනි නොවූ මා එක කටට එය ගිල දැම්මේ මෙවන් අවස්ථා ලෙහෙසියෙන් නොපැමිණෙන බව දන්නා බැවිනි.ස්වල්ප මොහොතක් යනතුරු උන් ඉරියව්වෙන්ම වැතිර සිටි අපගේ නෙත් වලින් මත්වූ බවක් දිස්වුනු බව අමර අයියා පසුව පැවසීය.

විනාඩි කීපයක් ගතවූ තැන අමර අයියා මා අමතා ඇසුවේ කන්දක් නැගීමේ ආසාව තවම පවතීද යනුවෙනි.ඒ මොහොතේ දෙවරක් නොසිතා දැන් නං ඕනතැනක නැගතෑකි යනුවෙන් පැවසූ මා නැගීසිටි වේගයට පිඟානද තව ඩිංගෙන් කැබලි වන්නට තිබිණි.

"මේ ලමයිව අර බෑවුමේ එහෙම එක්කන් යනවා එහෙම නෙමෙයි... මත් වෙලා ඉන්නේ හොඳටම" එසේ පැවසූවේ අමර අයියාගේ මව්තුමියයි.

"මුංට ඒකෙ යන්න බෑ අම්මෙ මට මුංව උස්සගෙන තමා එන්න වෙන්නෙ එහෙ ගියොත්"

පසුව අමර අයියාගේ ගේ පිටුපසින් අප ඒ විශාල කන්ද තරණය කිරීමට පිටත් විය.අමර අයියාගේ බලු තඩියාද පිම්මේ අප පසුපස හඹා ඒමට විය.අමර අයියා කීප වරක්ම ඔහුව ආපස්සට එලවාගෙන ගියද ඌ උගේ අදහස වෙනස් කිරීමේ තීරණයක නොවිනි.අවසානයේ ඌට ඕනැ එකක් කරගන්නට දී අප අපේ පාඩුවේ කන්ද තරණය කිරීම නැවත ආරම්භ කලෙමු.

"ඒ ඉක්මනට එනවා ඔය පෝං එක පැත්තක දාලා"

අප ආ මග

පැය භාගයක පමණ ගමනකින් අනතුරුව අමර අයියා එක්වරම ගමන නතර කලේ නුවන් අයියාවද මාවද භීතියට පත් කරවමිනි.

"පාර වැරදුනා වගේ බං... මෙතනින් එහාට යන්න බෑ හෙන පල්ලමක් තියෙන්නේ ඔතනින් යන්න අමාරුයි.කටු පඳුරු හැමතැනම.ආයේ යමං අනිත්පැත්තට"

"කමක් නෑ පල්ලමේ යං ලිස්සන එකක් නෑ" ඒ මාගේ කටහඬයි

"යමු හැබැයි වැටෙන්න ගියොත් කටු පඳුරු කියලා බලන්නැතුව අතට අහුවෙන එක අල්ලගනින්"

“ඒක නෙමේ කෝ ටයිසන්?" අප සැමටම බලු තඩියාව මතක් වූයේ එවිටයි.

උගේ නම කියා කෑ ගසමින් අප කටු පඳුරු සහිත බෑවුම තරණය කිරීමට පටන් ගතිමු.

"ඔළුව පාත් කරන් වරේ...න්"

"හිමින් වරෙන් යකෝ ලිස්සනවා"

ඡායාරූපයක්වත් ගැනීමට නොහැකි ආකාරයේ කටු පඳුරු ගොන්නක පැටලී හරඹ කරමින් පැයක පමන කාලයක් ගතකර යන්තම් සමතලා භූමියකට පැමිණියේ "ඇති යාන්තම් " කියමිනි.නමුත් ඉදිරියෙන් දිස්වූ ගල් තලාව දෙකකුල් පණ නැති කරවීමට සමත් විය.එම ගල්තලාවට පිවිසෙන ස්ථානයේ ටයිසන් නැමැති තඩි බල්ලා වැතිරී සිටි අතර අප දුටු වහාම ඌ කෙඳිරිගාමින් ඉදිරියට පැමිණියේ අමර අයියාගේ කරට පැනීමට මෙනි.කොට කලිසමක් ඇඳගෙන පැමිණීමේ විපාක ගැන සිහිකරමින් මා ඉදිරියට ඇදුනෙමි.

"ගැමියා මල්ලි.. මේක තමා අම්මා කියපු බෑවුම.හොඳට හිතලා කියහං මහන්සිද මේකෙ නැගතෑකිද කියලා.නගින්න අඩිය තිබ්බට පස්සෙ ආයෙ හැරෙන්න බෑ පල්ලෙහාට තනි බෑවුමක් තියෙන්නෙ"

"අයියෝ මේකත් බෑවුමක්ද මේකෙ ඇවිදගෙන යතෑකි.."

"කමක් නෑ කෝකටත් බඩගාගෙන නැගපං"

වහින්න කලින් වරෙන් වැස්සෙ යන්න අමාරුයි

වරෙං බං බලාගෙන ඉන්නෙ නැතුව

සිත දෙගිඩියාවෙන් යුතුව සුලු මොහොතක් බෑවුමට මෙහායින් සිටියද බලු තඩියාද දෙවරක් තුන්වරක් ඉදිරියට යමින්ද නැවතත් මා සිටි දෙසට පැමිණෙමින්ද නෝන්ඩිය දැමු බැවින් ඕන එකක් වෙච්චාදෙන් යන හැඟීමෙන් යුතුව එම ගල් පොත්ත නැගීමට පිවිසුනෙමි.

අඩි කිහිපයක් පමණ කිසිදු අමාරුවකින් තොරව මේකත් කන්දක්ද යැයි පවසමින් නගින්නට වුවද එක්වරම පය තැබූ ගහක මුලක් ගැලවීමෙන් මා ලිස්සා ගල් පොත්ත මතම ඇද වැටුනි.ඒ සමගම පහල බැලූවෙන් ඇස් නිලංකාර වීගෙන පැමිණියෙන් අයියේ යනුවෙන් කෑ ගැසීමට සිදුවිය.ඒ මොහොතේ නුවන් අයියා මා සිටි දෙසට ඒමට සැරසුනද අමර අයියා නුවන් අයියාට නවතින්න යැයි කෑ ගැසීය.

"උඹ හිටහං නුවන් උඹට හුරු නෑනේ.. මල්ලි ඔහොම්ම අල්ලගෙන හිටහං කකුල තිය තිය ලිස්සන එක නවත්තපං"

ඒ වන විටත් ස්වල්ප වශයෙන් මා කන්ද පහලට ලිස්සීම ආරම්භ කර තිබුනේ ගල් පොත්තේ කැඩී ගිය ගල් කැබලි වලට මුළු ඇඟම සීරීමට පත් කරවමිනි.අමර අයියා කී පරිදිම කකුල් තැබීමට උත්සහ කලද දනිහ සීරෙනවාට වැඩි යමක් සිදු නොවිනි.මරු විකල්ලෙන් පීනන එකෙකු මෙන් අත් පා ගසමින් ගල්පොත්තේ එල්ලී සිටීමට දැරූ තැත අවසානයේ සාර්ථක වීමෙන් කන්ද පහලට ලිස්සීම අවම කරගැනීමට මා සමත්විය.ඒ සමගම කොහේදෝ සිට පැමිණි බලු තඩියා කෙඳිරිගාමින් මගේ අත ලෙවකන්නට විය.එය වෙන වෙලාවක සිදුවුනි නම් අනිවාර්යෙන්ම මම අත ගසා දමනු නියතය.නමුත් ඒ මොහොතේ ජීවිතය රැඳි තිබුනේ අතට අසුවූ එම සියුම් ගල් කුහරයක් නිසාවෙනි.

අමර අයියාටද මා සිටි ඉසව්වට ලඟාවීම එතරම් පහසු කාර්යයක් නොවිනි.මා ආරම්භයේ සිටම එම ගල්පොත්ත තරණය කිරීමට වූයේ අතරින් පතර වැවී තිබූ ගස් ආධාර කරගනිමිනි.එය කොතරම් අණුවන් ක්‍රියාවක්දැයි වැටහුනේ අමර අයියා පහලට පැමිණෙන අතර තුර කිසිදු වෙහෙසක් නොදරා ගස් කීපයක් උගුල්ලාගෙන එන අයුරු දුටු බැවිනි.ඌ අත අනුභව කලද දැන් ඉතින් අත අරින්නේ නැත.

තව අඩියක් පහලට ලිස්සා ගියේ නම් මාගේ කෑලි ඇහිලීමට අන්වීක්ෂයක් අවශ්‍ය වන බැව් පවසමින් අමර අයියා මාගේ කරට අතක් දමාගෙන වත්තම් කරමින් මදක් දුරට මා හට ආධාර සැපයීමට ඉදිරිපත් විය.ඉන්පසු ඉතුරුව තිබුණේ අවසන් කොටසයි.එම කොටස අඩි 10ක පමණ ගමනකි නමුත් අවම වශයෙන් අංශක 75ක් පමණ ඇලවූ ගල් පොත්ත නැගීමට මා හට සිදුවී තිබුණි.ආපසු හැරීමක් නොමැත කෙසේ හෝ එය තරණය කල යුතුම විය.

ගල්පොත්ත දෙපසින්ම වූයේ ඝනව වැඩුණු කැලෑ රොදයි.ඒ සමග විශාල ගස්වල උස තුරු මුදුනු ඇස් මට්ටමේ දැක ගැනීමටද හැකියාවක් ලැබුණි.

උස් තුරු මුදුනක අසිරිය

අවසානයේ ත්‍රාසජනක චිත්‍රපටවල කඳු නගින්නන් සේම කිසිදු ආධාරයක් නොමැතිව අත පයේ හයියෙන් එම අවසන් කොටස තරණය කිරීමට අප සමත්විය.කඳු මුදුනට පිවිසෙනවාත් සමගම සිහින් වැසි පොදයක් ඇද හැලෙන්නට වූ අතර මුළු පලාතටම ඇසේයැයි සිතා ඇති උපරිම වෙර ගෙන මා කෑ ගැසුවේ අභියෝගයක් ජයග්‍රහණය කිරීමෙන් ලැබෙන ඉහළම සතුට අත්විඳිමිනි.

කාලේ හැටියට ඔප්පු කිරීමට රූපයක් උවමනාමය..(බුකි පොටෝවේ ඇති ඇඳුමමය)

කඳු මුදුනේ සිට වම් පැත්ත බැලූ විට

මේ පෙනෙන්නේ රංගල ලු

කඳු මුදුනේ සිට දකුණු පැත්ත බැලූ විට

මේ පෙනෙන්නේ වික්ටෝරියා ජලාශය

නැවතත් රංගල

වික්ටෝරියා ජලාශය පසුබිමින් සහ මේ මං අනිත් දෙන්නත් ඉන්නවා

පොද වැස්ස අවසානයේ පැහැදිලිව දිස්වූ ජලාශය

ඊළඟට වූයේ කන්ද බැසීමේ අදියරයි.ඒ වන විටත් අමර අයියා කන්ද බැසීමට ස්ථානයක් තෝරාගෙන තිබිණි.ඔහුගේ අඬගැසීමට ඒ දෙසට ගිය අප දෙදෙනාගේම රුධිරය ජලය බවට පත්වන්නට ඇත.තනිකරම අංශක 90 කිට්ටු බෑවුමක් කන්ද බැසීමට ඔහු සොයාගෙන තිබිණි.එය මින් පෙර ඔහු මිතුරන් සමග බැස්ස බවත් එය ඉතාම පහසු බවත් පැවසීය.

බහින්න තෝරාගත්තු තඩි බෑවුම

ඒ වන විටත් මා තීරණයක් ගෙන තිබිණි.හෙලිකොප්ටරයක් හෝ පැමිණ මා රැගෙන යනතුරු කන්දට වී සිටින බව මා අමර අයියාටද නුවන් අයියාටද පැවසුවෙමි.

"මේකෙ බහින්න දෙයක් නෑ බං අයිනට ගිහිල්ලා වාඩිවෙලා රූටලා යන්න තියෙන්නෙ විනාඩි 15න් රංගල පාරට වැටෙනවා"

නුවන් අයියාද ඔහුගේ ඒ කීමෙන් පසු මාගේ අදහසට එකඟ විය.බලු තඩියාද අප පසුපස එන්නට වූයෙන් අප ඌව පෙරටුකොටගෙන අමර අයියාගේ නිවස බලා පිටත් වුනෙමු.ඌ හුරු පුරුදු මග පෙන්වන්නෙකු මෙන් අපට ඉදිරියෙන් ගමන් ගන්නට විය.අමර අයියාද අප පසුපස පැමිණියේ බලමුකො උඹලට කොච්චර දුර ඌ පාර පෙන්නයිද කියලා යැයි පවසමිනි.

කිව්වාත් මෙන් වල් ඌරෙකු නෙත ගැටුනෙන් බලුතඩියා යක්ෂාවේෂ විය.ඉන්පසුව බුරමින් එහාට මෙහාට පනිමින් ඌ පසු පස එලවීමට සැරසුනද අමර අයියාගේ කැ විධානයෙන් ඌ සන්සුන් විය.වල් ඌරාව මගහරිමින් යන ගමනේදි මී මැස්සන්ගේ වාසස්ථාන පිළිබඳ අවධානය යොමු කල අමර අයියා නැවත උන් ඇල්ලීමට එන බවක්ද පැවසීය.

මගදි හමුවූ පුස්වැල් වල එල්ලී ක්‍රීඩා කිරීමටද අමතක නොකල අපි සීතල උල්පත් වතුර බීමට ගත්තේ එම මොහොතේ අප සැවොම දැඩි පිපාසයක සිටි බැවිනි.එම වතුර තරම් රසවත් වතුර මින් පෙර මා පානය කර නැති බවද සඳහන් කල යුතුමය.

පුස් වැල්

මෙන්න වැල

නොසිතූ පරිදි ආපසු ගමනේද දිශාව වැරදීම හේතුකොටගෙන අපට බැසීමට සිදුවූයේ සිරිපුර පාසලක භූමියකටයි.අපහසුවෙන් වැට පැනගත් අප ප්‍රධාන ගේට්ටුවෙන්ද පැන මහපාරට පිවිසියේ නැවතත් අමර අයියාගේ නිවසට ගොස් තේ එකක් බී නිවිහැනහිල්ලේ ගෙදර යාමටයි.අසල තිබූ පීල්ලකින් ඇඟ පත සෝදාගත් අප අමර අයියාගේ මවගේ රසවත් තේ කෝප්පයක් පානය කර පැය දෙකක් පමණ ගතකොට තෙල්දෙණියට නැවත පැමිණියේ හතර පස් තැනක ගිමන් හරිමිනි...

ප.ලි

ගන්නා ලද සියළුම ඡායාරූප මාගේ ගන්නා ලද්දේ ඊ ටෙල් දුරකතනයෙන් වන අතර එහි ඇති අති සුපිරි කොලිටිය පිලිබඳ මාගේ බලවත් කණගාටුව.මාස 8කට පමණ පෙර අත්දැකීමකි මෙය.

වැරදුනේ කොතැනද....? වැරදුවාද මට....?

2013-10-20T14:08:00.000-07:00

ස්වප්න හෝරා ගෙවී යාද සඳ

මැදියම් අඳුරක සිත ඉගිලේ දුර

සිතුවිලි විමසා ඇදෙන සුළං රොද

හිත ඇති පාළුව කෙලෙස මකන්නද

දෑස තෙමී යන කඳුලක වාරුව

පමණි උරුම මතු ගෙවනට මේ රැය

දිනක් ඒවි නම් රැය නොම පැමිණෙන

හොඳම දිනකි පෙර දින මා මියයන

‍

ඉඳිමි දෙනෙත හා සිරුරම දැඩි කොට

සඟවනු හා වත්මන දිවි ගෙවුමට

ගෙනහින් ආයෙම අතීතයට සිත

වැළලුවෙ ඔබ මිස,වෙන අන් කවුරුද

කිසිදින කිසිවිට පැරදී නැති මට

කිසිවිට කිසිවක් අත්නොහරින මට

වැරදුනේ කොතැනද

වැරදුවාද මට...

ප.ලි : පොටෝව ගත්තෙ මෙතැනින් http://ak.picdn.net/shutterstock/videos/958441/preview/stock-footage-sad-man-on-the-patio-face-closeup.jpg

සෑහෙන කාලයක් වෙනවා බ්ලොග් එක අතෑරලා දාලා.ඒ වගේමයි බ්ලොග් කියවන්නවත් හිත නිදහසක් තිබුනේ නෑ.රස්සාවෙනුත් අයින් වෙලා මාස තුනක් විතර වෙන එකේ හිතුනා ලියන්න.දැන් හිත නිදහස්.අළුත් වැඩකටත් අත තියලා තියෙන වෙලාවේ ආයෙමත් පරණ හුරු පුරුදු ආසා කරන ජීවිතේ ‍ගෙවන්නයි ලෑස්තිය...

ගැහැණු ලොවක සිරකරු... 13 කොටස

2013-06-12T01:11:00.000-07:00

මුල් කොටස් සඳහා

1 කොටස
2 කොටස
3 කොටස
4 කොටස

12 කොට‍ස
*************************************************************************

අහසේ දක්නට ලැබුණේ වේගයෙන් ඇදී යන යානාවකි.තිතක් පරිද්දෙන් එය දිස්වූවත් ක්‍රමයෙන් එය විශාල වන විට එය අශාන් පලායමින් පැවති යානය බැව් හඳුනාගැනීමට හැකිවිණි.ශබ්දයේ වේගය ඉක්මවා ගමන් කරමින් පැවති යානය ඇසිල්ලකින් පසුකර ඇදුනේ සෑහෙන කලකට පෙර අත්හැර දැමූ ඉතා උසැති සන්නිවේදන කුළුණකි.එම කුළුනෙහි ලැගුම් ගෙන සිටි කුරුළු රංචුවක්ද ඒ හා සමගම ගුවනේ විසිර යනු දක්නට ලැබිණි.අවට පරිසරය කැළඹී ස්වල්ප මොහොතකින් සන්සුන් වූවා පමණි.... ගුවන් යානා රාශියක් අහස් තලය වසාගනිමින් පියාසර කරන්නට වූයේ අධික වේගයෙනි.....

“මැඩම් අපිට අශාන්ගේ යානයේ කියැවීම් ලැබෙනවා..... “

“බොහෝම හොඳයි ලුහුබැඳීමේ කණ්ඩායම දැනුවත් කරන්න... මම හිතන්නේ පිටතින් යානයට ඇතුල් වෙන්න පුළුවන්නම් අශාන්ව පණපිටින් අල්ලගන්න පුළුවන් වේවි”

“ඒ යානය ශබ්දයේ වේගයත් ඉක්මවලා තියෙන්නේ මට ලැබෙන කියැවීම් එක්ක බැලුවාම ඒ යානය කෙලින්ම ගමන් කරන්නේ මධ්‍යම කඳු පන්තියට.මේ වේගයෙන් මේ දිශාවටම මේ උස ප්‍රමාණයත් එක්ක ගමන් කලොත් යානය අනිවාර්යෙන්ම කඳු මුදුනක ගැටෙනවා.... ශබ්දයේ වේගය මේ තරම් පහල මට්ටමකදි ඉක්මවලා ගිය නිසා අශාන්ට නැවත යානය ඉහලට ගන්න බැරි වේවි”

“මේකා මොකක්ද මේ කරන්න හදන්නේ.... හොඳ දෙයක් නෙමෙයි අනූ වෙන්න යන්නේ බලන්න අපේ යානාවල කියැවීම්...”

“අශාන් පවත්වාගෙන යන උස මට්ටමමයි එයාලත් පවත්වාගෙන යන්නේ.ශබ්දයේ වේගය තව සුළු මොහොතකින් ඉක්මවයි…. ඒක භයානක තත්වයක් , අනතුරක් ගැන අපේ සෙබලියන් දැනුවත් නෑ වගේ”

“එහෙනම් අශාන්ගේ යානයට පිටතින් ඇතුල් වෙන අදහස අත්අරින්න වෙනවා... මට යානා සියල්ලම සම්බන්ධ කරලා දෙන්න”

සෙබලිය සූදානම් කල පණිවිඩ හුවමාරු උපකරණය සියතට ගත් අසනි සියළුම යානා ඇමතීමට සූදානම් විණි.

“මම අසනි... මම තමයි ඔබේ නව අණ දෙන නිලධාරිනිය... ඔබට අශාන් ගමන්කරන 2819SS යානයේ ඉලක්කය ගත හැකි ඕනෑම මොහොතක පහර දී විනාශ කරන්න සම්පූර්ණ අවසරය මම ඔබලාට ලබා දෙනවා... ”

“ඊළඟට අපි මොකද කරන්නේ??” ඒ ප්‍රශ්නය විමසූයේ අනූ විසිනි.

“කරන්න තියෙන හොඳම දේ මේක තමයි අනූ.අශාන්ට බේරිලා යන්න දෙන්න බෑ ඇරත් අපේ යානයකුත් අරගෙන කොහෙත්ම යන්න දෙන්න බෑ.සමහරවිට මේ තීරණේ නිසා මගෙ තනතුරත් නැතිවෙන්න පුළුවන් ඒත් මම මේ තීරණේ ගත්තේ පෞද්ගලිකව අයුමිගේ ජීවිතේ නැති කරපු පලිය ගන්න.දැන් ඉතින් බලාගෙන ඉමු...”

2819SS යානය වේගයෙන් මධ්‍යම කඳු පන්තිය කෙරෙහි ඇදෙමින් පැවතුනේ ශබ්දයේ වේගයද ඉක්මවමිනි යානය කඳු වලල්ලෙහි ඝට්ටනය වීමට ඉතාමත් ආසන්නව පැවතිණි.ඒ වන විට සෙබලියන්ගේ ප්‍රහාරක යානා ආරක්ෂිතව නැවත ගුවනේ ඉහලට ගැනීමට පාලන මැදිරියෙන් උපදසේ දී තිබිණි.ඔවුන් කඳු පන්තියේ ඝට්ටනය අවම කර ගැනීමට සිය යානා ඉහළට ගන්නවාත් සමගම නොසිතූ විරූ පිපුරුම් රාශියක් එක්වරම සිදුවූයේ පාලන පාලන මැදිරිය පමණක් නොව යානා නියමුවරියන්වද පුදුමයට පත් කරවමිනි.

යානා පොකුරෙහි ඉදිරියෙන්ම ගමන් කරමින් සිටි නියමුවරියට එක්වරම දිස්වූයේ ගිනි බෝල විලසින් ගිනිගෙන දැවෙන යානා සමූහයකි.ඒ සමගම ඇයි මූලස්ථානය අමතන්නට විය.

“මේක උගුලක්.... මේක උගුලක්.... පාලන මැදිරිය අමතන්න.... අපට කිසිම යානයක් ඉහලට ඔසවාගන්නට හැකියාවක් නෑ.... කඳු පන්තියේ ඝට්ටනය වලක්වන්න අවශ්‍ය උස ප්‍රමාණයට පිවිසෙන්න අපට කිසිම ඉඩක් නෑ ඉහල සම්පූර්ණයෙන්ම පාවෙන බෝම්බ අතුරලා...”

ඒ පණිවිඩය ඇසෙත්ම අසනිගේ දෙඅත් හිස වෙත ඇදුනේ නිරායාසයෙනි.කුමක් කල යුතුදැයි තීරණයක් ගත නොහැකිව ඈ අසරණව සිටියාය.ඇයට වැඩි වේලාවක් සිතීමට අවකාශ නොලැබුණි ඇය අසල සිටි අනූ ඇය ඇමතූවේ බැරෑරුම් හඬකිනි..

“මැඩම්... තව විනාඩි පහක් ඇතුලත අශාන්ගේ යානය කඳු වලල්ලේ ගැටෙන්න නියමිතයි.අපේ යානාවලටත් වැඩි වෙලාවක් ඉතුරුව නෑ....”

එය කණ වැකුණු වහාම අසනි වහාම පාලන පුවරුව වෙත පැමිණ සන්නිවේදකය සියතට ගත්තේ වෙව්ලන දෑතිනි.

“මම මේ කියන දේ හොඳට අහගන්න... අවසාන මොහොතේ හරි අශාන්ගේ යානය ඉලක්ක කරගන්න පුළුවන්නම් දෙවරක් නොහිතා පහරදෙන්න.අශාන් ගමන් කරන යානය හැප්පෙන්න තත්පරේකට කලින් හරි විනාස වෙනවා දකින්න මට ඕන.ඔබ අනිවාර්යෙන් මෙය කරන්න ඕන ඒක අණක්....”

“ඒත් මැඩම්.... “

“කට වහගන්න අනූ මේක තමයි එකම විදිය... මට ඒ යානය විනාස වෙනවා දකින්න ඕන කොහොම හරි.ඉතිරි යානාවල සිටින නියමුවරියන්ටයි මේ දැනුම් දීම ඔබලාට යානා අතහැර යෑමට අවසරය මේ මොහොතේ මම ලබාදෙනවා....”

“පණිවිඩය ලැබුණා මූලස්ථානය.... ප්‍රහාරය සඳහා ඉලක්කය ලබා ගන්නවා... “ ප්‍රධාන යානාවෙන් පාලන මැදිරිය වෙත පණිවිඩ ගලා එන්නට විය.පාලන මැදිරියේ කිසිවෙකු කිසිවක් ප්‍රකාශ නොකලේ එම තත්වය එතරම් ත්‍රාසජනක අවස්ථාවක් බැවිනි.

“2819SS යානය ඝට්ටනය වීමට තව තත්පර 60...”

පාලන මැදිරියේ සියළු දෙනාගේ දෙනෙත් ගිලී පැවතුනේ ප්‍රධාන යානයේ කැමරාවෙන් දකින්නට ලැබෙන අශාන්ගේ යානයේ ගමන් මග දෙසටයි.

“2819SS යානය ඝට්ටනය වීමට තව තත්පර 50...”

අශාන්ගේ යානය දෙපසට වැනෙමින් පැවතීම නිසා තවම ප්‍රහාරය හරි හැටි ඉලක්කගත කරගැනීමට ප්‍රධාන යානයට නොහැකි තත්වයක් උදා වී තිබිණි...

“2819SS යානය ඝට්ටනය වීමට තව තත්පර 30...”

“මොකක්ද කරන්නේ පහර දෙන්නේ නැතිව... වහාම පහරදෙන්න ඉලක්කය ඇතුව හරි නැතිව හරි”

ඒ සමගම දර්ශන පථය ගුවන් යානාවල ප්‍රහාර වලින් වැසී යන්නට විය.ස්වල්ප මොහොතකින් ඉතා විශාල පිපුරුම් හඬක්ද අසන්නට ලැබුණු අතර ඒ සමගම තවත් පිපිරීම් රාශියක්ද ඇසෙන්නට විය...

“ප්‍රහාරය සාර්ථකයි.... අශාන්ගේ යානය විනාශ වූ බවට සහතික කරන්න පුළුවන්... ඒත්.. “

ප්‍රධාන යානයේ නියමුවරියට කිව හැකි වූයේ එපමණකි.එක්වරම ඇගේ යානයේ ඉදිරිපස වීදුරුව පාසාරු කරමින් පැමිණි තියුණු උල් රැසක් ඇයව නිශ්චල කලාය...

ඉන් සුළු මොහොතකින් වීඩියෝ දර්ශනයද විසන්ධි විය.

මැදිරිය තුල ඉතාමත් දිගු නිහඬතාවක් රජ කරන්නට විය...

“සේරම ඉවරයි.... අපි මොනවද දැන් කාන්තා ජනපද නියෝජිතයන්ට දැනුම් දෙන්නේ??”

“තවම මේක ඉවර නෑ අනූ.... අශාන් කියන්නේ අනතුරු වලින් බේරෙන්න පුදුමාකාර ඉවක් තියෙන කෙනෙක්.මට ඔහුගේ ශරීරේ එක කොටසක් හරි දකිනකන් එයා මැරුණු බවට තහවුරු කරන්න බෑ.ඒ අවට සෝදිසි කරන්න පර්යේෂණ කණ්ඩායමක් යවන්න දැන්ම.... “

“අපිට පොඩි ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා මැඩම්....”

“ඒ මොකක්ද?? “

“සෝදිසි කණ්ඩායමක් අපේ මූලස්ථානයෙන් යවන්න හැකියාවක් නෑ.අපේ සෙබලියන්ගෙන් මූලස්ථානයේ ආරක්ෂාව තහවුරු කරන්න සිටිය යුතු අවම ප්‍රමාණය පමණයි ඉතිරිව ඉන්නේ... තත්වය මීටත් වඩා දරුණු වෙනවා මැඩම්....”

“තව දරුණු වෙන්න හැටියක් නෑ අනූ.කැරලිකාර කණ්ඩායම ඉන්නේ අපේ අත්අඩංගුවෙ නිසා ආරක්ෂාව ගැන ලොකු ප්‍රශ්ණයක් අපිට ඇතිවෙන්නේ නෑ... ගුවන් යානාවලින් නිහ්ක්ෂේපනය වූ සෙබලියන් නැවත මූලස්ථානයට හැකි ඉක්මනින් රැගෙන ආවාම සේරම ප්‍රශ්න විසඳෙනවා..”

“නමුත් මැඩම්... සෙබලියන්ගේ සිරුරට සවි කරලා තියෙන ජීව ආධාරක පද්ධතිවලින් කිසිම ආකාරයක සංඥාවක් මූලස්ථානයට ලැබෙන්නේ නෑ... ඒකේ තේරුම.......” ඇයට ඇගේ වාක්‍යය සම්පූර්ණ කරගැනීමට ප්‍රධාන සෙබලියගෙන් කිසිදු ඉඩක් නොලැබුණි.

“ජීව ආධාරක පද්ධති ක්‍රියාත්මක නැති වුනත් සෙබලියන් දිවිගලවගන්න නැතිව ඇති කියලා හිතන්න බෑ අනූ.අපි එතනට අනිවාර්යෙන් පිරිසක් යවන්න ඕනේ.එක්කෙනෙක්ව හරි බේරගන්න පුළුවන්නම් ඒක නොකර ඉන්න බෑ මගේ අණ හින්දයි මෙහෙම දෙයක් වුනේ.අනික මට අශාන් මියගිහින්ද නැද්ද කියලා හරියටම දැනගන්න අවශ්‍යයි.... “

“හොඳමයි මැඩම්... මම කුඩා කණ්ඩායමක් පිටත් කර යවන්නම්” යැයි පැවසූ අනූ පාලන මැදිරියෙන් පිටව ගියාය

දෙවන ප්‍රධාන සෙබලිය වූ අසනි ඉතා ගැඹුරු කල්පනාවක නිමග්නව සිටියාය.කිසිදු අයුරක පෙර පුහුණුවක් නොමැතිව පවා තමාගේ හොඳම සෙබලියන් ක්‍රියාත්මක කල ගුවන්යානා සියල්ලම විනාශ කිරීමට අශාන්ට හැකිවූයේ කෙසේදැයි යන කරුණ ඇයව නොසන්සුන්තාවකට පත්කර තිබිණි.

****

ගුවන් යානා අංගනය සම්පූර්ණයෙන්ම අඳුරේ ගිලී පැවතුණි.වරින් වර දැල්වුණු රතු ආලෝකය අඳුර මදක් හෝ දුරුකිරීමට සමත්වූ අයුරක් පෙනෙන්නට තිබිණි.අඳුරු සෙවනැලි අතරින් එක්වරම දැකගන්නට ලැබුනේ චලනය වන සෙවනැල්ලකි.

සෙමෙන් සෙමෙන් චලනය වන්නට වූ එම ඡායාව ස්වල්ප මොහොතකින් ගුවන් යානා අංගනයෙන් පිටතට පිවිසගත් අතර ඉන් පසු ඉතා වේගයෙන් ඉදිරියට ඇදී ගොස‍් අතුරුදහන් විය.

ප/ලි

සිදුවූ ප්‍රමාදයට සැමගෙන්ම සමාව අයදිමි.

කොටස් කීපයක් ලියලා අවසන් ඉඩ ලැබෙන ලැබෙන වෙලාවට පෝස්ට් කරන්නම්.අමතකම වෙලා තිබිච්ච මේ කතාව ගැන අහලා පොඩි තල්ලුවක් දුන්නු කළු කුමාරට මාගේ ස්තූතිය...

ගැහැණු ලොවක සිරකරු... 12 කොටස

2013-02-09T09:16:00.000-08:00

මුල් කොටස් සඳහා

1 කොටස
2 කොටස
3 කොටස
4 කොටස

11 කොටස
************************************************************************

පෙර කොටසින්,

කාන්තා ජනපදයේ සෙබලියන් විසින් සිරගත කර තැබූ අශාන් ඉන් මිදෙන්නේ නොසිතූ අයුරින් පැමිණි ප්‍රධාන සෙබලියගේ අවිය පැහැරගෙන ඇයට ප්‍රහාර එල්ල කිරීමෙන් පසුවයි.ඉන් අනතුරුව එම හමුදා මූලස්ථානයෙන් පලා යාම සඳහා අශාන් සැරසෙන්නේ තනිව සටන් කිරීමට ඔහු සතුව හැකියාවක් නොපවතින බැවිණි.අහම්බයෙන් මෙන් මූලස්ථානයේ යානා අංගනය වෙත පිවිසෙන ඔහු එම අංගනයේ යානාවක් රැගෙන පලා යාමට පියවර ගනිමින් සිටී....

මේ අතර ප්‍රධාන නිලධාරිනියගේ අඩුව පිරවීමට පැමිණි දෙවන ප්‍රධාන නිලධාරිනිය අශාන්ව නැවත කොටුකරගැනීමට උත්සහ කරමින් සිටියි....

අද එතැන් සිට,

****

සෙබලියගේ අවිය තවමත් අත දරා සිටින අශාන් එම යානා අංගනය ඉදිරියට ඇදුනේ අවට ඇති යානා පිරික්සමිනි.ඔහු ඉන් එක් යානයක් අසලට ලංව ඊට අත තැබුවා පමණි,ඔහුට ඇසෙන්නට වූයේ මහා හඬක් නගමින් නාද වන මූලස්ථානයේ අනතුරු ඇඟවීමේ නලා පද්ධතියේ හඬයි.මොහොතකට ඔහු තුෂ්ණීම්භූත වුවද එම අනතුරු හැඟවීමේ පද්ධතිය ක්‍රියාත්මක වූයේ ඔහු එම යානයට අත තැබූ නිසා නොවන බව ඔහුට පසුව වැටහිනි.

ඒ සමගම යාන්ත්‍රික හඬක් නංවමින් එක්වරම ඉහලට එසවුනේ අංගනයේ නවතා තිබූ යානයකි.ඔහු ඒ දෙසට ඔහු සතුවූ අවිය ඉලක්ක කල නමුත් එක්වරම එම යානයේ බඳ පෙදෙසේ තිබූ අංකය දැකීමෙන් අනතුරුව ඔහු සිය අදහස වෙනස් කරගතේතේය.

“2819SS”

ඒ ඔහු විසින් ලබාදුන් විධානයට අනුව පරිගණකය විසින් සූදානම් කරන ලද යානයයි.ඔහු වහා එය දෙසට දුවන්නට විය.ඔහු එම යානය අසලට ලංවත්ම තවත් යාන්ත්‍රික හඬවල් ගණනාවක් ඔහුට ඇසෙන්නට විය.ඔහු සෙමින් පිටුපස හැරුනේ කුතුහලය පිරි බියෙන් සලිත මුහුණින් යුතුවයි.

ඔහු සිතුවා නිවැරදිය..... සියළුම යානා පණගැන්වී ඉහළට එසවෙමින් පැවතිණි.

අශාන් එම යානා සමූහය දෙස නෙතු අයා බලාහිඳින්නට වූයේ කිසිවක් සිතාගැනීමට පවා නොහැකිවයි.එකවර යානා සියයක් පමණ ක්‍රියාත්මක වූ විට ඔහු කුමක් නම් සිතන්නද.... ඔහුගේ දෙඅත් ඉබේම ඉහළට එසවුනේ යටත් වීමට තමා සූදානම් බැව් යානාවලට හඟවමිනි.ඔහු විනාඩි කිහිපයක් එලෙස නොසෙල්වී සිටියද යානාවලින් කිසිදු අයුරක ප්‍රතිචාරයක් නොලැබීම ඔහුව පුදුමයට පත්කිරීමට සමත්විය.ඔහු සෙමින් සෙමින් ඉහළට එසවූ දෑත් පහත හෙලුවද එම යානා එලෙසින්ම ගුවන්ගතව පැවතිණි....

ඔහු මදක් නිසලව කල්පනා කරන්නට විය.ඉන්පසුව සෙමෙන් අඩියක් පිටුපසට තැබුවද යානාවේ චලනයේ වෙනසක් නැති බව දුටුවෙන් ඔහු සිටි ඉරියව්වෙන්ම පසුපසට ගමන් කරන්නට විය.සෙමින් සෙමින් පසුපසට යමින් ඔහු තමා කලින් ලබාදුන් විධානයට අනුව පරිගණකය සූදානම් කර තිබූ යානාව වෙතට ලංවන්නට විය.ස්වල්ප මොහොතකින් ඔහුගේ සිරුර යානයේ බඳෙහි ගැටීමෙන් ඔහුගේ ගමන නතරවිය.වහා ක්‍රියාත්මක වූ ඔහු හැකි උපරිම වේගයෙන් එම යානයේ දොරටුව විවරකරමින් යානයට රිංගාගන්නට සමත්විය.තමා අනතුරුදායක අඩවියෙන් ගැලවුණු බව ඔහුට හැඟෙන්නට වූයෙන් සැනසුම් සුසුමක් ඔහුට නිරායාසයෙන්ම පිටවන්නට විය.යානයේ නියමු අසුනෙහි හිඳගත් ඔහු යානයේ ක්‍රියාකාරිත්වය කෙසේ සිදුවනවාදැයි පිරික්සන්නට විය.

යානයේ ක්‍රියාකාරිත්වය වටහා ගැනීමට ඔහුට එතරම් වේලාවක් ගත නොවුණි.මීට පෙර ඔහු ක්‍රියාත්මක කල යානය හා මෙය අතර එතරම් වෙනසක් නොතිබීම එයට හේතු විණි.යානයේ වූ පාලන පුවරුවට අත තබා යානය ඉදිරියට පියාසර කිරීමට සූදානම් වත්ම එම තිරයේ එක්වරම පණිවිඩයක් දිස්වන්නට විය.

ඉන් දැක්වුනේ යානයේ සිටින්නන්ගේ සෞඛ්‍ය තත්වයන් පිළිබඳ වාර්තාවන් ප්‍රධාන මූලස්ථානයට යවමින් පවතින බවකි.ඒ සමගම කලබලයට පත් අශාන් වහාම එම දත්තයන් යැවීම නැවැත්වීමට ක්‍රමයක් සොයන්නට විය.නමුත් ඔහුගේ කලබලය නිසාම යානයේ වූ වීඩියෝ කැමරාවද ක්‍රියාත්මක වන්නට වූ අතර ඔහු ඉදිරියේ වූ තිරයකින් ප්‍රධාන මූලස්ථානයේ රූප රාමුද දිස්වන්නට විය.තුෂ්ණීම්භූත වූ ඔහු මොහොතක් ඒ තිරය දෙස නෙත් යොමා සිටින්නට විය.එම තිරයේ දිස් වූයේ පාලන මැදිරියේ සිටින සෙබලියකගේ රුවකි.ඇය එම කැමරාවට පිටුපා යම් රාජකාරියක නිරතව සිටිනුද දක්නට ලැබිණි.

අශාන්ගේ ගැහෙමින් පවතින හස්තය පාලන පුවරුව හරහා සෙමෙන් රැගෙන ගියේ එම වීඩියෝ පණිවිඩය විසන්ධි කිරීම සඳහායි.... ඔහු වීඩියෝව විසන්ධි කරනවාත් සමගම සෙබලිය එක්වරම කැමරාව දෙසට හැරිණි.

ඇසි පිය නොහෙලා ඔහු එම තිරය දෙස බලා සිටින්නට වූයේ තදින් හුස්ම ඉහළ පහළ හෙලමිනි.එම සෙබලිය තමාව දුටුවාද නැත්ද යන වග ඔහුගේ සිතේ හොල්මන් කරන්නට විය.එක්වරම ඔහුගේ සිතට පැමිණි අදහසක් නිසාදෝ ඔහු නැවතත් කලබලයෙන් පාලන පුවරුවේ ඒ මේ අත ස්පර්ෂ කරන්නට විය....

****

ප්‍රධාන මූලස්ථානයේ මෙහෙයුම් මැදිරියේ සිටි සෙබලිය සිටියේ එම මූලස්ථානයේ සවිකර තිබූ සියළුම කැමරාවලින් ලැබෙන දර්ශන පිරික්සමිනි. තමා දෙස කවුරුන්හෝ බලාගෙන සිටින බවක් දැනුනෙන් ඇය වහා පිටුපස බැලූ නමුත් එම මැදිරියේ කිසිවෙක් නොවිණි.නමුත් ඔවුන්ගේ ගුවන් යානාවලින් ලැබෙන වීඩියෝ ඇමතුම් පරික්ෂා කරන තිරයක “Video Offline” යනුවෙන් සඳහන් වී තිබීම ඇගේ කුතුහලය ඇවිස්සීමට සමත් විය.

ඇය වහා සියළුම යානාවල තිබෙන වීඩියෝ කැමරාවලින් පටිගත වූ රූප රාමු පිරික්සන්නට වූයේ ඇගේ සැකය තහවුරු කරගැනීමේ අපේක්ෂාවෙනි.සියළුම යානාවලින් රූප රාමු ලැබුණද එක යානාවක කැමරාව ක්‍රියාත්මක නොවී තිබීම ඇගේ සැකය වඩාත් තීව්‍ර කිරීමට සමත් විය.

****

මේ අතර දෙවන ප්‍රධාන නිලධානිරිය අශාන්ව රඳවා සිටි කුටියෙන් ලබාගනිමින් සිටි ආලෝක අංශුන්ගේ දර්ශණ නරඹමිනි.අශාන්ගේ ගෙල සිරකරගෙන සිටින සෙබලිය එක්වරම පසුපසට විසිවී ඇද වැටෙනු දුටු ඇය විශ්මයට පත්වූයේ ඔහු කෙසේ එය සිදුකලාදැයි සිතාගත නොහැකිවයි.නැවත වරක් එම කොටස ඇය නැරඹුවේ සිරගත කොට සිටි අශාන් එවැන්නක් සිදුකලේ කෙලෙසදැයි පැහැදිලිව දැකගැනීමටයි.සෙබලියගේ අවිය අශාන් ඩැහැගන්නා අයුරු ඇය දුටුවේ එවිටයි...

“ඒක තමයි ක්‍රමය...” ඇය එක්වරම කෑ ගැසමින් මෙහෙයුම් මැදිරිය දෙසට දුවන්නට වූයේ පරීක්ෂණ කුටියේ කේතයන් පිරික්සමින් සිටි සෙබලියටත් අඬගසමිනි.

“ඉක්මනට එන්න මට ඔයාගේ උදව් තවත් අවශ්‍යයි අනූ.... “

“අනිවාර්යෙන්ම මැඩම් .....”

ඔවුන් දෙදෙනා එක එල්ලේ දුවන්නට වූයේ මෙහෙයුම් මැදිරිය දෙසටයි.මෙහෙයුම් මැදිරියට ආසන්න වෙත්ම එහි යම්කිසි කලබලකාරී ස්වරූපයක් දුටුවෙන් ඔවුන්ගේ ගමන තවත් ඉක්මන් වන්නට විය.වහා එය තුලට පිවිසුනු අසනිට හා අනූට දැකගන්නට ලැබුනේ මෙහෙයුම් මැදිරිය පුරාම ඇති පරිගණක තිරවලින් දිස්වූ අශාන්ගේ රුවයි.

“මේ කොහෙන් එන වීඩියෝ දර්ශණයක්ද???”

“2819SS යානයෙන් ආපු පණිවිඩයක් මැඩම්....”

“එහෙනම් වැඩේ තවත් පහසුයි.... වහාම අපේ සෙබලියන් එතනට පිටත් කරන්න... අනූ ඔයා ඒ යානයේ පාලනය අපේ අතට ගන්න පුළුවන්ද බලන්න ඉක්මන් කරන්න ඒ යානයට අපේ සීමාවෙන් එලියට යන්න දෙන්න එපා...”

අසනිගේ විධානයත් සමගම එම කුටියේ සිටි සෙබලියන් සියළු දෙනාම ඔවුන්ගේ යානා අංගනය වෙත පිටත් වූයේ අශාන්ව යටත් කරගැනීමේ බලාපොරොත්තුවෙනි.මූලස්ථානයේ සිටි සියළුම දෙනාටද ගුවන් යානා අංගනය වෙතට යන ලෙස නියෝග ලැබුණේ නැවතත් අශාන්ට ගැලවී යාමට කිසිදු ඉඩක් නොදීමටයි.

යානා අංගනය සමීපයේ සිටි සෙබලියන් සුළු මොහොතකින් එහි ලඟා වුවද ඔවුනට දැකගැනීමට ලැබුනේ තම මූලස්ථානයෙන් පිටතට පියාසර කරමින් පවතින යානාවයි.මොහොතකට දැල්වුණු ඔවුන්ගේ බලාපොරොත්තු ක්ෂණයකින් සුනු විසුණු වූයේ මීළඟට කල යුත්තේ කුමක්දැයි පවා සිතාගැනීමට නොහැකි තත්වයකට ඔවුන්ව පත් කරවමිනි.

“මැඩම්..... අශාන් ඉන්න යානයේ පාලනය අපේ අතට ගන්න කිසිම ක්‍රමයක් නෑ.... ඔහු දැන් මූලස්ථානයේ සීමාවෙනුත් පිටතට ගිහින් ඉවරයි....”

“මොකක්….. ???”

“ඔව් මැඩම් යානයේ පාලනය අපේ අතට ගන්න තියා ඒ යානාව යන ගමන් මාර්ගයවත් අපිට පේන්නේ නෑ.... අපි හිතුවට වඩා අශාන් දක්ෂයි මැඩම්.මෙච්චර ආරක්ෂිත පද්ධතියකට ඇතුළු වෙලා සේරම සන්නිවේදන උපකරණ අක්‍රිය කරන්න ඔහුට පුළුවන් වෙයි කියලා මම හිතුවේ නෑ....”

“හිතුවේ නෑ කියන එක උත්තරයක් නෙමෙයි අනූ..... මට කොහොමහරි ඌව කොටුකරගන්න ඕන...” ආවේගශීලිව දෙවන ප්‍රධාන නිලධාරිණිය පිළිතුරු දුනි.

“සමාවෙන්න මැඩම්.... කරන්න බැරි දෙයක් මම කොහොම කරන්නද? “

“මම පරීක්ෂණ කුටියෙ ඉඳන් මෙතනට දුවගෙන ආවේ මොකකට කියලද අනූ හිතුවේ? අශාන් යානයකට නැගලා කියලා මම දැනගෙන හිටියෙ නෑ මට ඕන වුනේ සෙබලියගේ අවිය පාවිච්චි කරලා අශාන් ඉන්න තැන හොයාගන්න.මම හිතනවා අනූ ඔයාට බැරි නෑ ඒ අවියෙ සංවේදක භාවිතා කරලා අශාන්ගේ යානය දැන් තියෙන තැන අපේ සෙබලියන්ට දැනුම් දෙන්න“

“උත්සහ කරන්නම් ඒත් ඒ යානයේ කොයිතරම් වේගෙකින් යනවා කියලා හිතාගන්න මට බෑ සමහර විට අපි මේ යානය හොයාගෙන එතනට යනකොට අශාන්ට බේරිලා යන්න ඕන තරම් වෙලාව තියෙයි”

“හෙහ් හෙහ් හේ..... ඔයා මාව අවතක්සේරු කරනවා අනූ.අශාන් යානයෙන් පිට වුනා කියලා මට පණිවිඩය ලැබෙද්දිම මම සේරම සෙබළියන්ට ඒ යානය හඹා යන්න නියෝග දුන්නා.අශාන්ගේ යානයේ ඡායාවක් තවම නැතත් අශාන් ගමන් කරන ඉසව්ව දැනගන්න පුළුවන් වුනොතින් විනාඩි දෙක තුනක් ඇතුළත අපේ යානාවලට පුළුවන් වේවි අශාන්ව කොටු කරගන්න”

“ඒත් ඒ යානාව ප්‍රහාරක යානාවක් බව අමතක කරන්න එපා”

“අශාන් පහර දුන්නොත් ප්‍රතිප්‍රහාර සඳහා මම සෙබලියන්ට අවසර ලබා දුන්නා අනූ”

“ඒත්... ඒත් ජනපද නිලධාරිනියෝ කැමති වෙන එකක් නෑ අශාන්ගේ මල සිරුරක් බාරගන්න මේක එච්චර හොඳ තීරණයක් නෙමෙයි මැඩම්“

“තීරණේ හොඳ වුනත් නරක වුනත් තවත් සෙබලියන්ගේ ජීවිත අනතුරේ දාන්න මට බෑ අනූ.වාද කරලා තේරුමක් නෑ ඉක්මන් කරන්න ජනපදයේ කට්ටිය මේ මෙහෙයුමට අත දාන්න කලින් අපි අශාන්ව අල්ලගන්න ඕනේ”

දෙවන ප්‍රධාන නිලධාරිනියගේ නියෝගය පිළිපදිමින් අනූ සිටියේ සියළුම සෙබලියන්ගේ අවි අනුව ඔවුන් සිටිනා ස්ථානය සොයාගත හැකි මෘදුකාංගය පිරික්සමිනි.පහසු කාර්යයක් සේ පෙනුනද භූමියේ ගමන්ගන්නා පුද්ගලයෙකු ස්ථානගත කරගන්නවාට වඩා අධිවේගයෙන් ගමන්ගන්නා යානයක් ඉලක්කගත කරගැනීම අතිශය අසීරු කරුණකි.මියගිය ප්‍රධාන සෙබලිය සතුව තිබූ අවියේ කේතය හඳුනාගත් වහාම අනූ විසින් තිරයේ දිස්වන අවි සියල්ල පෙරහන් කිරීමකට(filter) භාජනය කලාය.

ප්‍රධාන සෙබලියගේ අවියෙන් නිකුත්වන සංඥා කෙමෙන් කෙමෙන් දුර්වල වන බැව් අශාන්ගේ යානය හඹායන සෙබලියන් දන්වන්නට වූයෙන් කාන්තා ජනපදය සතු සියළුම භූ ස්ථාවර චන්ද්‍රිකා උපයෝගි කරගැනීමට සෙබළියට සිදුවිය...

එක්වරම ඔවුන් බලාපොරොත්තුවෙන් සිටි නාදය ඇසෙන්නට වූයෙන් ඔවුන්ගේ මුහුණු සතුටින් ඉපිළී යන්නට විය.බීප් බීප් බීප්....

“ඔයා දක්ෂ සෙබලියක් අනූ.... “ සෙබලියට ප්‍රශංසා කල දෙවෙන ප්‍රධාන නිලධාරිනිය අනෙකුත් සියළුම යානාවලට අශාන්ගේ යානයේ පිහිටීම ලබා දෙන්නට විය.

ප/ලි

පින්තූරය ගත්තේ Star.Trek.2009. ෆිල්ම් එකේ 00.07.42 frame එකෙන්...

මේ කොටස දෙන්න සෑහෙන්න කාලයක් ගියා ඒකට මුලින්ම සමාව ඉල්ලන්න ඕනෙ ඉතින්.ඒ වගේම ඒ කාලය ඇතුලත විවිධ විවිධ තර්ජන ගර්ජන යෝජනා චෝදනා ඉදිරිපත් කරලා මාව දිරිමත් කරපු හැමෝටම ස්තූතියි ඈ...

පහුගිය ටිකේ කොමෙන්ට් වලට උත්තර සපයන්න අතපසු වෙච්චි එක ගැනත් මතක් කරන්ඩෝන.ඉදිරියෙදි ඒ අතපසුවීමවත් සිදුවෙන එකක්න නෑ...

ඈ යාවී පාවීලා.......

2013-02-01T10:07:00.001-08:00

ලොව නිමක් නැති චාරිකා
දුවන සිත අද නැවතිලා
ඇස තෙමෙන්නේ
කඳුළු බිඳුවක
රහස අද මට වැටහිලා.....

නිදි නොවැද තුන් යම පුරා
සිතුම් සයුරක කිමිදිලා
පතක නොඇඳුණු
සිහින මාලිග
දෙස බලමි
හදවත දවා.....

සිතුවම්..... බොඳව
මා...... නෙත් අතැර
ඈ..... යාවි පාවීලා

මා මැව් විලස
ඇවිදින් ළඟට
යළි යාවි දුර ඇදිලා.....
හෙට යාවී මා දමලා....

ප/ලි

පොටෝව ගත්තෙ මෙතනින් http://www.soapnights.com/wp-content/uploads/2012/10/empty-chair.jpg

ගැහැණු ලොවක සිරකරු... 11 කොටස

2012-12-10T05:18:00.000-08:00

මුල් කොටස් සඳහා

1 කොටස
2 කොටස
3 කොටස
4 කොටස

10 කොටස
************************************************************************

ජයසිංහ හට වෙනත් විකල්පයක් නොවිණි.ඔහු වහාම නිවසින් පිටතට පිවිස කැරළි කණ්ඩායම රැගෙන ආ යානය පිහිටි ඉසව්වට දුවන්නට විය.තරුණ වෛද්‍යවරියද ඔහු පසුපසින් පැමිණෙන බැව් දුටු ජයසිංහ වහා නැවතුනේ එය එතරම් නුවණට හුරු නොවන බව වැටහීමෙනි.

“ඔයාට මෙතනින් එහාට එන්න බෑ.... “

“මට දැන් හැඳුනුම් කේතයක් නෑ.මමත් දැන් කාන්තා ජනපදයට පිටස්තර කෙනෙක්.මට යන්න තැනක් නෑ මාවත් එක්කරන් යන්න කරුණාකරලා”

මදක් නොඉවසිල්ලෙන් කල්පනාවේ නිමග්න වූ ජයසිංහ එක්වරම යමක් සිහිවුවෙක් පරිද්දෙන් ඔහුගේ සාක්කුවකින් පිටතට ගත්තේ යම්කිසි ආකාරයක සිතියමක් වැනි උපාංගයකි.එය ඇකිලීමට හැකි අයුරින් සකස් කර තිබිණි.

“මේ තියෙන්නේ අපේ එක සැඟවුම් තිප්පොලක්.එතන දැනට කවුරුත් නෑ අවශ්‍ය කෑම බීම හැමදෙයක්ම එතන තියෙනවා.ඔබට අපිත් එක්ක එන්න බෑ.මේ සිතියම බලාගෙන යන්න.මම දවස් කීපයකින් එන්නම්.මට මීට වඩා දෙයක් කරන්න බෑ.මේක තමයි අපි දෙන්නගෙම ආරක්ෂාවට තියෙන හොඳම විසඳුම.... මට සමාවෙන්න”

“ස්තූතියි මගෙයි අම්මගෙයි ජීවිතය බේරුවට..... “ යැයි පැවසූ ඈ ජයසිංහට පිටුපා අඳුරේ සැඟවී යන්නට විය.

****

අශාන් ඉතා සූක්ෂම අයුරින් මූලස්ථානයේ මුරකාවල් අතරින් ගමන් කරමින් සිටි අතර ප්‍රධාන හමුදා නිලධාරිනියගේ මරණය පිළිබඳ සෙබලියන් තවමත් නොදන්නා සෙයක් පෙනෙන්නට තිබිණි.එම නිසා ප්‍රධාන සෙබලිය සතුව තිබූ රහස්‍ය කේතය කල් ඉකුත්වන්නට ඇත්තේ ස්වයංක්‍රීයව විය යුතුයැයි ඔහුගේ නිගමනය වී තිබිණි.එය ඔහුව තරමක් අස්වැසුවද මුළු මූලස්ථානයම කඩි ගුලක් සේ ඇවිස්සීමට වැඩි කාලයක් ගත නොවනු ඇතැයි ඔහුට වැටහිණි.හැකි ඉක්මනින් මූලස්ථානයෙන් පිටවීම ඔහුගේ එකම අරමුණ වී තිබිණි.

ඔහු තෝරාගත් ගමන් මාර්ගයේ හමුදා සෙබලියන් එතරම් නොවිණි.මූලස්ථානය ඇතුලත පැවති ආලෝකය දුර යත්ම අඩුවන බවක් අශාන්ගේ නිරීක්ෂණයට නතුවූයේ මේ අතරතුරයි.මූලස්ථානයෙන් පිටතට පැමිණීමට තමා ආසන්න යැයි ඔහුට හැඟෙන්නට වූ බැවින් ඔහුගේ ගමන් වේගයද ඉක්මන් විණි.

එම මග දෙපස බිත්ති අතර හිඩැස් ඇතිව සකසා තිබුනේ එකවර මිනිසුන් දෙදෙනෙකුට පමණ සිටීමට හැකිවන ලෙසයි.ඒ පිළිබඳවද ඔහු තුල කුකුසක් ඇතිවූ නමුත් ඒ ගැන නොසිතූ ඔහු ඉදිරියටම ඇදෙන්නට විය.ඔහු ගමන් ගත් මාර්ගය ඉදිරියේ පටු වංගුවක් ඔහුට දකින්නට ලැබුනේ මෙවිටයි.ඔහු පැමිණි වේගයෙන්ම එම වංගුවෙන් ගමන් කලද ඒ වේගය ඉක්මවූ වේගයකින් ඔහු ආපසු පැමිණී අතර කලබලයෙන් ඒ මේ අත සැරිසැරූ ඔහු මීට ප්‍රථම දුටු බිත්ති තැනින් තැන වූ හිඩසකට රිංගා ගත්තේ ඉතා තදින් හුස්ම ගනිමිනි.තදින් දෑස් පියාගත් ඔහු ඔහුගේ හුස්ම පාලනය කරගන්නට දැඩි උත්සහයක් දරන්නට විය.ස්වල්ප මොහොතකින් එම වංගුවෙන් පැමිණියේ හමුදා සෙබලියන් දෙදෙනෙකි.ඔවුන් අශාන්ව ලුහුබඳිනා බවක් පෙනෙන්නට නොතිබිණි ඔවුන් ඉතා සන්සුන් ගමනින් ඔහු සිටි ස්ථානය පසුකර ඉදිරියට යන්නට විය.

දිගු සුසුමක් හෙලමින් අශාන් නෙත් යොමුකලේ තමා සිටි ස්ථානය පසුකර ගිය සෙබලියන් දෙදෙනා වෙතටයි.මේ අයුරින් තව කොපමණ දුරක් සැඟවී ගමන් කරන්නට වේදැයි ඔහු කල්පනා කරන්නට විය.සන්සුන්ව ගමන්කල සෙබලියන් දෙදෙනා එක්වරම නැවතුණු අයුරු දුටු අශාන්ගේ තොලකට වියළී ගියේ නිතැතිනි.දෙඇස් විශාල කරගත් ඔහු වහා තමාගේ හිස සඟවාගත් බියෙන් තැතිගනිමිනි.ඔවුන් එක්වරම ගමන නැවැත්වූයේ තමා සිටින ස්ථානය පිළිබඳ ඔවුනට තොරතුරක් ලැබීමෙන් විය යුතුයැයි ඔහුට සිතෙන්නට විය.සිය ඉනෙහි වූ සෙබලියගේ අවිය දෑතට ගත් ඔහු එය දෑතින්ම මිරිකමින් බලාගෙන සිටින්නට වූයේ ගැලවීමට ඇති එකම විසඳුම එම අවිය වූ බැවිනි.

“මේ අවිය....”

ඔහු ඔහුටම මුමුණන්නට විය.ඔහුට ඔහුගේ සියොළඟම දැවෙන අයුරක් දැනෙන්නට වූයේ එක්වරම ඔහුගේ කල්පනාවට පැමිණි දෙයකිනි.තමා මීට පෙරද තමාගේ කණ්ඩායම සම්පූර්ණයෙන්ම අනතුරකට පත්කලේ ප්‍රධාන හමුදා සෙබලියගේ සිරුර සමග ඇගේ අවියද රැගෙන ආ බැවින් බව ඔහුගේ මතකයට පිවිසිණි.එවර එය ඔස්සේ රෝහලේ ප්‍රධාන වෛද්‍යවරිය පැමිණියේ නම් මුල් අවස්ථාවට වඩා කුඩා මේ අවිය ඔස්සේ මෙවර අවම වශයෙන් තමා සිටින ස්ථානයහෝ ඔවුනට සොයාගන්නට හැකියාව ඇතැයි ඔහුට සිහිවිය.

එම අවිය අතහැරීමට දැන් ප්‍රමාද වැඩි යැයි ඔහුට හැඟිණි.කල යුතු හොඳම දෙය සතුරා නොසිතූ මොහොතක පහරදීම යැයි සිතූ ඔහු සැඟව සිටි ස්ථානයෙන් පිටතට පිවිසියේ ඔහු අත රැඳි අවිය ඉදිරියට එල්ල කරගෙනයි.නමුත් ඔහුව පුදුමයට පත් කරවමින් සෙබලියන් දෙදෙනා එහි නොවීය.ඔහු වහා ඔහුගේ පිටුපසින් කවුරුන් හෝ ඇත්දැයි විමසුවද කිසිවෙකුත් පෙනෙන්නට නොවීම ඔහුව අධික කම්පනයකට ලක්කිරීමට සමත් විණි.ඒ සමගම යම්කිසි ආකාරයක යාන්ත්‍රික ශබ්දයක් ක්‍රමයෙන් වැඩි වෙමින් තමා සිටින ඉසව්වට එන අයුරක් ඔහුට දැනෙන්නට විය.එම හඬ පැමිණෙන දිශාව සොයාගත නොහැකිව ඔහු මදක් කැරකෙමින් විමසිලිමත් විය.ඒ සමගම පෙරකී වංගුවෙන් මතුවූයේ පොලොවෙන් අඩි දෙකක් පමණ උඩින් පියාසර කරමින් පැමිණි විශාල යානාවකි.

තමා ගමන් ගත් එම මාර්ගය සම්පූර්ණයෙන්ම වසාගනිමින් පැමිණි එම යානාව පැමිණෙනු දුටු අශාන් හට කිසිවක් කරකියාගත නොහැකි විනි.බිත්ති අතර පැවති හිඩසෙහි ඇති වටිනාකම ඔහුගේ සිහියට නැගුනේ මෙවිටයි.තමා පෙර සැඟවුණු එම හිඩැසට ඇතුළු වූයේ යානය ඔහුගේ ශරීරයේ ගැටීමට සුළු මොහොතකට පෙරයි.සෙබලියන් දෙදෙනා අතුරුදහන් වීමට හේතුවත් ඔහුට මේ වන විට වැටහී තිබිණි.ඔහු ප්‍රධාන සෙබලියගේ අවිය ඉවත දැමීමට ඒ වනවිටත් තීරණය කල ඔහු ප්‍රධාන සෙබලියගේ මතකයන් පිටපත් කරගන්නා උපකරණයද ක්‍රියා විරහිත කරගනිමින් වහා සැඟවී සිටි ස්ථානයෙන් පිටතට පිවිසිණි.

වේගයෙන් අඩි තබමින් පෙරකී වංගුව ඔස්සේ ගමන් කල ඔහුගේ නෙත ගැටුනේ සෙමින් වැසෙමින් තිබූ ඉතා විශාල යකඩ දොරකි.ඉක්මන් නොකලොත් තමාගේ ගමන මෙම දොරටුවෙන් අවහිර වන බව ඔහුට වැටහිණි.ඔහු ඔහුගේ සියළුම ශක්තිය යොදමින් එදෙසට දුවන්නට විය.

එම දොරටුව උඩ සිට පහලට වැසෙමින් පැවතුණු දැවැන්ත යකඩ දොරකි.අශාන් එම දොරටුව අසලට පැමිණෙන විට එය පොළව සිපගැනීමට ඉතාමත් ආසන්නව පැවතිණි.එහෙත් උත්සහය අත් නොහැරි අශාන් දුවමින් පැමිණි වේගයෙන්ම බිම දිගේ ලිස්සමින් සිය සිරුර යන්තමින් දොරටුවෙන් ඇතුළු කරගැනීමට සමත් විය.තව එක තත්පරයක් හෝ ප්‍රමාද වූවා නම් ඔහුට නිසැක වශයෙන්ම ජීවිතය අහිමි වීමට පවා ඉඩ තිබිණි.

ඔහු තනිවම සිනාසෙන්නට වූයේ කෙදිනකවත් කරන්නට තියා සිතන්නටවත් නොහැකි අයුරක ත්‍රාසජනක ක්‍රියාවක නිරතවීමෙන් පසු දැනුනු තෘප්තියට විය හැක.ඔහු එම දොරටුවෙන් ඇතුළු වූ අයුරින්ම බිම දිගාවී වටපිටාව පිරික්සන්නට විය.යන්තමින් ආලෝකය පැවති එම කුටිය තුල වූයේ ඔහු පෙර දුටු යානයේ ආකෘතියම රැගත් යානා සමූහයකි.මේ සමයේ ටෙලිපෝට් තාක්ෂණය බහුලව භාවිතා වුවද හමුදා සෙබලියන්ට මේ ආකාරයේ යානා මෙතරම් අවශ්‍ය මන්දැයි ඔහු සිතන්නට විය.ටෙලිපෝට් තාක්ෂණයේද දුර්වලතා පවතින බැව් ඔහුට වැටහුණේ එවිටයි.

ටෙලිපෝට් තාක්ෂණය භාවිතා කරමින් ඕනෑම පුද්ගලයෙක්ට ගමන්කල හැකි වුවත් එසේ ගමන් කල හැක්කේ ගමනාන්තයේ කෙලවරද ටෙලිපෝට් රිසීවරයක් ඇත්නම් පමණකි.පූර්ව සැලසුම් කිරීමකින් තොරව අවශ්‍ය ස්ථානයකට යෑම සඳහා මෙම තාක්ෂණය භාවිතා කිරීමට හැකි පරිදි තවමත් දියුණු වී නැතැයි යන්න අශාන්ට අවබෝධවී තිබිණි.විවිධ කැරළි මැඩපැවැත්වීමට සිදුවන අවස්ථාවන්හිදි අදාල ස්ථානවලට ලඟා වීමට තවමත් සෙබලියන් සතුව ඇති එකම උපක්‍රමය මෙම යානා භාවිතය පමණකි.තවද යම්කිසි වැටලීමකදී වුවද එකවර සෙබලියන් වැඩි ප්‍රමාණයක් ටෙලිපෝට් කිරීමටද පහසුකම් තවම ටෙලිපෝට් උපකරණවල අන්තර්ගතව නැතැයි යන්න අශාන් හට වැටහී තිබිණි.

ඔහු පුදුමයට පත් කල තවත් කාරණයක් එහි විය.එනම් කිසිදු හමුදා නිලධාරිනියක එම යානා නැවතුම් අංගනයේ නොවීමයි.එහෙත් ඔහුගේ සිතෙහි බිය සැක සහමුලින්ම දුරුව නොතිබිණි.ඉතා සෙමින් දෙපයට බර දුන් ඔහු ඉදිරියට පය එසෙව්වා පමණි.ඔහු සිටි යානා අංගනයේ විදුලි පහන් එකින් එක දැල්වෙන්නට වූයේ සම්පූර්ණ කුටියම පැහැදිලි ආලෝකයකින් නහවමිනි.

“12688 වන ගමන් වාරය කාලසටහන් ගත කර අවසානයි.යම්කිසි වෙනස්කමක් සිදු කිරීමට ඇත්නම් තව විනාඩි 5ක් ඔබට ඉතිරිව පවතිනවා.....”

අශාන් මොහොතකට කලබල වුවද එය ස්වයංක්‍රීයව නිකුත් වූ හඬක් පමණක් බව වටහාගැනීමට ඔහුට වැඩි වේලා ගත නොවුණි.එම කටහඬ විමසන්නේ යම්කිසි අයුරක ගුවන් ගමන් සඳහා වූ කාලසටහනක් පිළිබඳව බැව් ඔහුට වැටහුණි.ඔහු මදක් ඉවසිලිවන්තව සිටියේ ඉන්පසු කුමක් වේ දැයි බලාපොරොත්තුවෙනි.

“තව විනාඩියක් ඉතිරිව පවතිනවා.... “

“ම්ම්ම් මෙන්න මේ අක්ෂාංශ දේශාංශ සඳහා යානයක් සූදානම් කරන්න” යැයි පැවසූ අශාන් අක්ෂාංශ දේශාංශ පරිගණකයට ලබා දුනි... පෙර පැමිණි සෙබලියන් දෙදෙනා මෙම පද්ධතිය භාවිතා කර එම පද්ධතිය නොසැලකිලිමත් ලෙස නවතා දමා පිටව ගොස් ඇති බවට ඔහු අනුමාන කලේය.

“ස්තූතියි... 2819SS යානය සඳහා කාලසටහන් නැවත සකස් කිරීමේ ක්‍රියාවලිය දැන් ආරම්භ වෙනවා.... ගතවන කාලය විනාඩි දෙකයි තත්පර හතලිහකි”

“2819SS”

ඔහු සිතුවා නිවැරදිය..... සියළුම යානා පණගැන්වී ඉහළට එසවෙමින් පැවතිණි.

****

සේනක සැරිසරමින් සිටියේ නින්දත් නොනින්දත් අතර වූ අමුතුම අයුරක සිතිවිලි දාමයකයි.සත්‍යයක් විලසින්ම ඔහුට දැනුණු මෙ හැඟීමෙන් එක්වරම පිබිදීමට ලක්වූ ඔහු වටපිට බලන්නට වූයේ එක්වරම ඔහුට ඇසෙන්නට වූ එම ශබ්දය කුමක්දැයි වටහාගැනීමටයි.

එම නාදය හමුදා මූලස්ථානයේ අනතුරු හැඟවීමේ පද්ධතිය බවට ඒත්තු වීමට ඔහුට ‍බොහෝ වේලාවක් ගතවිය.ඒ සැනින් ඔහු සිටි සයනයෙන් නැගී ගත් සේනක ඔහු සිටි කුටියේ ආලෝක බිත්තිය අසලට ලංවූයේ පිටත සිදුවන්නේ කුමක්දැයි දැක බලාගැනීමටයි.ඒ වනවිටත් සෙබලියන් බොහෝ දෙනෙක් එම පර්යේෂණාගාරය ආරක්ෂා කරමින් සිටිනු දක්නට ලැබිණි.මියැදුණු ප්‍රධාන හමුදා සෙබලියගේ සිරුර වටාද බොහෝ සෙබලියන් පිරිසක් විය.

සේනක ඔහු සිටි කුටියේ බිත්තියට හේත්තුවෙමින් යම්කිසිවක් මුමුණන්නට විය.

“කොහොමහරි පැනගන්න අශාන් කොහොමහරි… කොහොමහරි....”

****

මූලස්ථානයේ ප්‍රධාන මෙහෙයුම් කුටියේ කලබල වූ නිලධාරිනියන් කීපදෙනෙකු රැඳී සිටිනු දක්නට ලැබිණි.ඉන් එක් නිලධාරිනියක් කුමක් හෝ උසස් නිලයක් දරනා අයෙකු බව පෙනෙන්නට තිබිණි.ඔවුන් සිටි කුටියේ ඉතා විශාල පරිගණක තිර බොහෝමයක් විය.ඔවුන්ගේ මූලස්ථානය පුරාවටම ඇති සියළුම කැමරාවන්හි පටිගත වන දර්ශන එම කුටියේ සිට නැරඹිය හැකිවන ලෙස සකසා තිබිණි.නිලධාරිනියන් බොහෝ දෙනා එම කැමරාවලින් පිටත සහ ඇතුලත පිරික්සමින් සිටියද අශාන්ගේ සලකුණකුදු ඔවුන්ගේ නෙත නොගැටිණි.

“කිසිම පටිගතවීමක ඔහුගේ සටහනක් නැද්ද?? “ ඉහතකී නිලධාරිනිය පරිගණක ක්‍රියාකරවන්නියන්ගෙන් විමසමින් ඇවිදිනු දක්නට ලැබිණි.

“ඔවුන්ව රඳවලා තිබුනේ අපේ විශේෂ පර්යේෂණාගාරයේ නිසා අශාන්ගේ කිසිම සටහනක් කැමරාවල සටහන් වෙන්නේ නෑ අසනි.... “

“මම ඒක දන්නවා…. අයුමිගේ තැනට සුදුස්සා මම වුනත් මේ වෙලාවේ මට කිසිම තීරණයක් ගන්න තරම් හොඳ මානසික මට්ටමක නෑ ඒකයි පුංචි දෙයක් හරි හොයාගන්න හදන්නේ. ඉක්මනින් තොරතුරක් සොයාගන්න බැරිවුනොත් මුළු ජනපදයම අනතුරේ”

පරිගණක තිරය පිරික්සමින් සිටි එක් සාමාන්‍ය සෙබලියක් ඇය සිටි අසුනෙන් නැගී සිටියේ මේ අතරතුරයි.ඇය වහා දෙවෙනි නිලධාරිනිය ඇමතුවේ නොඉවසිල්ලෙනි.

“මැඩම් මම හිතන්නේ අශාන් හිටපු කුටියෙන් අපිට හරියටම වෙච්චි දේවල් දැනගන්න පුළුවන්කමක් තියෙනවා”

“ඒ කොහොමද??” නිලධාරිනිය ඇගෙන් විමසුවේ එතරම් උවමනාවකින් නොවේ.

“ඒ කුටියේ ගමන් කරන තරංග වලින් හැමෝගෙම දත්ත එක්රැස් කරන්න පුළුවන් බවක් කුටිය අත්හදා බලනකොට විද්‍යාඥවරියක් කිව්වා කියලා මතකයි ඉතින් මම හිතන්නේ.........”

“ඒ එක්රැස් කරන්නේ කුටිය ඇතුලේ ඉන්න කෙනාගේ සෞඛ්‍ය තත්වය දැනගන්න පුළුවන් විදියේ දත්ත ඒවා එකතු කිරීමෙන් එහෙම දෙයක් කරන්න හැකියාවක් නෑ.අවම තරමින් අපි කුටිය ඇතුලේ වෙන දෙබසක්වත් පටිගත කිරීමක් කරන්නේ නෑ”

“ඒත් උත්සහයක් කලොත් පාඩුවක් වෙන එකක් නෑ.අනික අපිට වෙන විසඳුමකුත් නෑ”

“කොහොමද දැන් ඒක කරන්න බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ???”

“ඒ කුටියේ මූලික පදනම අලෝක අංශු සහ කම්පන තරංග.ඒ කුටියේ තොරතුරු ගබඩා කරගන්නේ එහි සිදුවන ස්පන්දන ගණනය කිරීමෙන්.උත්සහ කලොත් අපිට ඒ ක්‍රියාවලිය ප්‍රයෝජනයට ගන්න පුළුවන් වේවි.....”

“නාස්ති කරන්න කාලයක් නෑ යමු ගිහින් උත්සහ කරමු....”

දෙවෙනි නිලධාරිනිය සහ අදහස ඉදිරිපත් කල සෙබලිය වහා පිටත්වුනේ අශාන් රඳවා සිටි කුටියට පිවිසීමටයි.සුළු කාලයක් ඇතුලත අදාල ස්ථානයට ලඟා වීමට ඔවුන් සමත්විනි.

“ඉක්මන් කරන්න....”

“හරි මැඩම්.... මම දැන් ප්‍රධාන කේතයන්ට ඇතුළු වෙන්නයි හදන්නේ.අපේ වාසනාවට ඕනෑම වෙනස්කමක් කරන්න පුළුවන් විදියටයි ප්‍රධාන නිලධාරිනිය පද්ධතිය විවෘත කරලා තියෙන්නේ.... “

“ඒක කරන්න පුළුවන්ද....?”

“උත්සහ කරමු.... කුටියේ තියෙන ක්ෂුද්‍ර ආලෝක තරංග අදෘශ්‍යමාන වෙන විදියටයි මේ කේතය ලියලා තියෙන්නේ..... “

ඇය ආලෝක බිත්තියේ ඇඳුනු කොටුවක දිස්වූ කේතයක් දෙවෙනි නිලධාරිනියට පෙන්වීය.ඇය එම කේතයෙහි කෙලවරින් සමාන කර තිබූ “0” වෙනුවට “1” යොදා එය වෙනස් කර පද්ධතිය නැවත ආරම්භ කලාය.

ඒ සමගම අශාන් සිටි කුටිය පුරාම කොල පැහැති ඉතා කුඩා ආලෝක අංශු දෘශ්‍යමාන විය.දෙවෙනි හමුදා නිලධාරිනිය ඒ දෙස නෙත් යොමා සිටියේ ඉතා විස්මයානුකූලවයි.අධිෂ්ඨානය පිරුණු දෙනෙතකින් සෙබලිය නැවත විවිධ කේතයන් එම පද්ධතියට ඇතුලත් කරන්නට විය.

“මැඩම්..... මේ කුටියේ ඉන්න ඕනෑම කෙනෙක්ගේ හදගැස්මෙ ඉඳන් සිරුරේ සිදුවෙන ඕනෙම වෙනස්කමක් ගබඩාවෙන ආකාරයෙනුයි නිර්මාණය කරලා තියෙන්නේ.මේ කුටිය නිර්මාණය කරපු දවසේ ඉඳලා කුටියට ඇතුළු වූ අයගේ සෞඛ්‍ය තත්වය පිළිබඳ සියළුම විස්තර මෙහි ගබඩා වෙලා තියෙන නිසා ඕනෑම දවසකට අදාල තොරතුරු අපිට ගන්න පුළුවන්.....

ඒ තොරතුරු එකතු කරගන්නේ නිරන්තරයෙන් කුටිය හරහා යන කම්පන තරංග භාවිතයෙන්.මම දැන් අශාන් කුටියට පැමිණි දිනයට අදාල කම්පන වාර්තාව ආලෝක අංශු සමග සම්බන්ධ කරනවා. “

ඒ සමගම මදක් ගැස්සෙමින් පැවති කොල පැහැති කුඩා ආලෝක අංශු චලනය වන්නට විය.නමුත් කිසිවක් දෙවෙනි නිලධාරිනියගේ නෙතු නොගැටිනි.

“මට කිසිම දෙයක් තාම පෙනෙන්නේ නෑ....”

“ඔබට නොපෙනුනාට අශාන් කුටියට පැමිණ විනාඩියක කාලයකදි ඔහු සිටිය ස්ථානය ආලෝක අංශුන්ගෙන් තොරවයි පවතින්නේ..... වටපිටාවේ ඇති ආලෝක අංශු නිසා ඒ දර්ශනය අපිට බලාගන්න අපහසුයි.මේ සමීකරණයේ ප්‍රතිලෝමයෙන් අපිට ඉතාමත් පැහැදිලි රූපයක් දකින්න පුළුවන් වේවි...”

එසේ පැවසූ ඇය නැවතත් යම්කිසි කේතයක් එයට ඇතුලත් කරන්නට විය.රැස්ව සිටි සියල්ලම ඉතා විමසිල්ලෙන් සිටියේ ලැබෙන ප්‍රතිඵලය පිළිබඳවයි.

එක්වරම කුටිය වසාගනිමින් පැවති කොල පැහැති ආලෝකය නොපෙනී ගියේ සියල්ලන්වම කනස්සල්ලට පත් කරවමිනි....

තත්පර කිහිපයක් පැවති නිහැඬියාව ඇසෙන්නට වූ අනතුරු හැඟවීමේ හඬට වඩා බලවත් වූ සෙයක් සියල්ලන්ටම දැනෙන්නට විය.දෙවෙනි නිලධාරිනිය යම්කිසිවක් පවසන්නට මුව විවර කලා පමණි.... කුටිය තුල මැවුනේ අශාන්ගේ රුවට සමකල හැකි ආකාරයේ ආලෝක අංශු සමූහයකින් සමන්විත රුවකි.... හොලෝග්‍රැම් ප්‍රතිබිම්බයක් සේ දිස්වූ එම රුව ඉතාමත් සජීවි පුද්ගලයෙකුගේ ත්‍රිමාණ රූපයකට සමාන කල හැක.

දෙවෙනි නිලධාරිනිය ඇගේ හස්තය සෙබලියගේ උරහිස මත තැබුවේ ඇගේ උත්සහය අගය කිරීමටයි.

“විශිෂ්ට ක්‍රියාවක් අනූ.... ඔබව අගයන්න මට වචන මදි.... අශාන් ඉන්න ස්ථානය හොයාගන්න පුළුවන් මොකක් හරි හෝඩුවාවක් හොයාගන්න බලන්න දැන්....”

ප/ලි

පින්තූරේ ගත්තේ මෙතනින් http://blogs.shu.edu/mathinthemedia/files/2011/01/Hologram_body.jpg

වෙනද වගේම අදත් කතාව ගැන යෝජනා චෝදනා කියන්න හැමෝටම ආරා‍ධනා කරනවා ඕං.අවුරැද්දක් පුරාවටම මගේ පත්ඉරුව සමග අත්වැල් බැඳගෙන මට ගුරුහරුකම් දීපු ඔයාලා හැමෝටම මුළු හදවතින්ම ස්තූතිය පුද කරන්නත් මේක හොඳ වෙලාවක්.ඔයාලා නොහිටින්න මම මෙච්චර දුරක් නොඑන්න තිබුනා..... ඒ දීපු උපදෙස් හා සයිබර් මිතුරුකම ජී‍විතේට අමුතුම සුන්දර අත්දැකීමක්... කවදාවත් මේවා අමතක වෙන්නේ නම් නෑ....

ස්තූතියි....... තවත් කොටසකින් ළඟදිම හමුවෙමු එහෙනම්...

ගැහැණු ලොවක සිරකරු... 10 කොටස

2012-11-29T06:05:00.000-08:00

පසුගිය කො‍ටසින්: කැරළි නායක ජයසිංහගේ මතකය රැගත් ප්‍රධාන හමුදා සෙබලිය ස්ත්‍රී ජනපදයේ නිලධාරින් කිහිපදෙනෙකු හමුවේ පවසන්නේ ස්ත්‍රී ජනපදයට කාලාන්තරයක් මුළුල්ලේ කැරළිකරුවන්ගෙන් පැමිණි තර්ජන අවසන් බවයි.

මේ අතරතුර පියවි සිහිය ලැබූ සේනක සහ අශාන් තමන් පත්ව සිටින තත්වය පිළිබඳව සාකච්ඡා කරන්නේ ඔවුන් සිරකර ඇති කුටිය දෙපස සිටයි.

තම කුටියට පැමිණි හමුදා සෙබලිය මේ අතර ඇගේ උපකරණය ක්‍රියාත්මක කර ජයසිංහගේ මතකය කියවීමට තැත් කලද කවුරුන් හෝ විසින් එම මතකය මකා දමා ඇති බවක් ඇයට දැනගන්නට ලැබිණි.කල්‍බල වන ඇය අශාන් සිටි කුටිය තුලට පිවිසෙන්නේ ඔහුට පහරදී එම මතකය අඩංගු යම් ගොනුවක් වේ නම් එය ලබාගැනීමටයි.නමුත් පහරකෑම් මධ්‍යයේ ඇගේ ඉනෙහි තිබූ අවිය ඩැහැගන්නා අශාන් ඇයව එයින් ඝාතනය කරනු ලබයි.

ඇගේ හස්තයේ ඇති යම්කිසි රහස්‍ය කේතයක් මගින් තමා සිටි සිරකුටියේ දොරටුව හැරිය බව දුටු අශාන් සේනකගේ කුටියද විවෘත කිරීමට සිතූ නමුත් ඒ සඳහා උත්සහ කලද ඔහුට ලැබෙන්නේ ‍නොසිතූ ප්‍රතිඵලයකි.....

අද එතැන් සිට:

මුල් කොටස් සඳහා

1 කොටස
2 කොටස
3 කොටස
4 කොටස

9 කොටස
************************************************************************

ප්‍රාණය නිරුද්ධ වූ ඇගේ සිරුර වත්තම් කරගනිමින් ඔහු සැරසුනේ සේනකව කුටියෙන් පිටතට ගැනීම සඳහායි.ඒ සඳහා ඔහු ඇගේ හස්තය ගෙන ගෙන ආලෝක බිත්තියේ පිටතින් තදකරමින් නොඉවසිලිවන්තව බලාසිටින්නට විය.සුළු මොහොතකින් පෙර පරිදිම පණිවිඩයක් ආලෝක බිත්තියෙන් පෙන්වා දුන්නද ඔහුගේ බලාපොරොත්තු සුන්කරමින් එම පණිවිඩයේ දැක්වුයේ ඇතුලත්වීමේ කේතය කල්ඉකුත් වී ඇති බවයි.

සිදුවෙමින් පැවතියේ ඔහු කිසිසේත්ම සිදුවේයැයි බලාපොරොත්තු නොවූ සිදුවීමකි.සෙබලියගේ ප්‍රාණය නිරුද්ධ වීමත් සමගම ඇයට ලබාදී තිබූ රහස්‍ය කේතය කාන්තා ජනපදයේ ප්‍රධාන තොරතුරු ගබඩාවෙන් ඉවත් කර ඇතැයි ඔහු නිගමනය කලේය.එසේත් නොමැතිනම් ස්වයංක්‍රීයව එසේ සිදුවන්නට සැලසුම් කර තිබෙන්නට ඇත.එසේ නම් සෙබලියගේ මරණය පිළිබඳ මේ වනවිටත් අනෙකුත් සෙබලියන් දැන සිටීමටද ඉඩ ඇතැයිද ඔහු නිගමනය කලේය.

“අශාන්.... කලබල වෙන්න එපා.ඔයා දන්නවා කරන්න ඕන දේ.මම මෙතන ආරක්ෂිතයි ඔයා දැන්ම යන්න.අපිට තව එක බලාපොරොත්තුවක් හරි තියෙනවා.අපේ සර්ගේ මතකය ආරක්ෂා කලොත් අපිට තව අවස්ථාව තියෙනවා...”

“මේක තනියෙන් කරන්න පුළුවන් වැඩක් නෙමෙයි සේනක.තව කොච්චර දුරක් මට යන්න පුළුවන් වෙයිද කියලා මට හිතාගන්නවත් බෑ දැක්කනේ මෙයාලගේ ආරක්ෂක උපක්‍රම”

“ඒත් ඔයාට මේ දේ කරන්නම වෙනවා අශාන්.වෙන කවුරුත් නෑ මේක කරන්න.එහෙම හිටියනම් නොකර ඉන්න තිබුණා.ඔයාට විතරයි මේක කරන්න පුළුවන්.මම ඔයත් එක්ක ආවොත් ඒක උදව්වකට වඩා කරදරයක් වෙන්න පුළුවන්.... මම නොදැනුවත්වම මෙයාලගේ ඔත්තුකරුවෙක් වෙලා ඉඳලා තියෙන්නේ පහුගිය කාලේ පුරාවටම.මට ඒ සේරම මතක් වුනා වෙලාවක් ලැබුණාම මම ඒ සේරම කියන්නම්.සමහරවිට තවමත් එයාලට මාව ලුහුබඳින්න පුළුවන් ඇති.ඒක නිසා මෙතන වෙලාව නාස්ති කරන්න එපා අශාන්.... යන්න දැන්ම”

අශාන් හට වෙනත් කිසිදු විකල්පයක් නොතිබිණි.සේනක පැවසූ දෑ පිළිගනිමින් ඔහු සේනක සිටි කුටියට පිටුපා ගියේ කිසිවක්ම නොපවසමිනි.

“සුභ ගමන් අශාන්.....”

සේනක ඔහු නික්ම යන දෙස බලමින් තනිවම මුමුණන්නට විය.

පර්යේෂණාගාරයෙන් පිටතට පිවිසි අශාන් හට නව බලාපොරොත්තුවක් ඇතිවී තිබිණි.කැරළි නායක ජයසිංහයන්ගේ මතකය සෙබලිය ළඟ නොතිබූ බැවින් කැරළි කණ්ඩායමේ ඉතිරි සඟයන් කීපදෙනා මෙම සිර කඳවුරෙන් ගලවා ගතහොත් යම්කිසි ආකාරයක බලපෑමක් කාන්තා ජනපදයට සිදුකල හැකි බවක් ඔහුට වැටහී තිබිණි.

යම් තරමක් ආරක්ෂිත යැයි හැඟුණු අඳුරු මුල්ලකට හේත්තු වූ ඔහු සිය අතැති උපාංග පිළිබඳ පරික්ෂා කරන්නට විය.ඔහු අතැති උපකරණ අතර මියැදුණු කාන්තා සෙබලියගේ අවිය සහ මතක පිටපත් කරගන්නා උපකරණයද විය.ඔහු සතු වටිනාම භාණ්ඩය වූයේ වෛද්‍යවරියගේ දිනපොතයි.ඇතිවූ විවිධ හැලහැප්පීම් මධ්‍යයේ ඔහුට ඒ පිළිබඳව සම්පූර්ණයෙන්ම අමතකව ගොස් තිබිණි.ඒ සියළු බඩු බාහිරාදිය සුරක්ෂිතව සිය කලිසම් සාක්කුවට බහාගත් ඔහු නැවත කාන්තා මූලස්ථානයේ සරන්නට වූයේ සෙබලියන්ගේ ඇස නොගැටී පිටතට යාගත හැකි මගක් සොයන්නටයි.

ඔහුගේ වාසනාවට තවමත් ප්‍රධාන හමුදා සෙබලිය මියැදුණු බවක් මූලස්ථානය දන්නා බවක් නොපෙනුණි.මධ්‍යම රාත්‍රිය පසුවෙමින් පැවති නිසාත් කැරළිකරුවන් ඔවුනගේ භාරයේ සුරක්ෂිතව ඇති බවත් ඔවුන් සිතූ නිසා අශාන් බලාපොරොත්තු වූ තරමේ ආරක්ෂිත රැකවල් ඔහුගේ මග අහුරන්නට සිටියේ නැත.ඔහුගේ අභිප්‍රාය වී තිබුණේ කෙසේ හෝ නැවතත් යානයට ගොඩවීමයි.

****

සේනක පර්යේෂණ කුටියේ සයනයට වී කල්පනා කරමින් සිටිනු දක්නට ලැබිණි.ඔහු ආවර්ජනය කරමින් සිටියේ සිහිනෙන් මෙන් වරින් වර ඔහු දුටු දර්ශන කිහිපය පිළිබඳවයි.ඔහුගේ මතකය සෙමින් සෙමින් පූර්ණ තත්වයට පත්වෙමින් පැවතුණි.

කැරළි නායක ජයසිංහය සහ සේනක එදින යෙදී සිටියේ ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ ලද ඉතාමත් භයානකම මෙහෙයුමකයි.එක වැරදීමකින් ඔවුන්ගේ කැරළි කණ්ඩායමේ සාමාජියකයන් රැසකගේ ජීවිත අහිමි වීමේ දැඩි අවධානමක් පැවති අතර ඒ සෑම වගකීමක්ම පැවරී තිබුණේ මොවුන් දෙපළටයි.

ඔවුන් දෙදෙනාගේ ආරක්ෂාව මැද ගමන් ගනිමින් සිටියේ හුරුබුහුටි රූමත් තරුණියකි.ඒ අවුරුදු විස්සකටත් වැඩි කාලයක් පිරිමියෙකු ලෙස ජීවත් වූ ජයසිංහගේ සහෝදරයා බව කෙසේ නම් සිතන්නද.‍ඔවුන්ගේ සැලසුම වූයේ කාන්තා ජනපදයේ අවසන් කොටසේ විසූ තරුණිය සහ ඇගේ මව ඝාතනය කොට එම තරුණිය වෙනුවට ජයසිංහගේ සහෝදරයාව ආදේශ කිරීමයි.ඊට ප්‍රථම පෙරකී තරුණියගේ මොලයේ ඇති චිපයේ තොරතුරු පිටපත් කරගැනීම භාරව සිටියේ ජයසිංහයි.එතෙක් සේනක හට අවට ආරක්ෂාව පිළිබඳ වගකීම පැවරී තිබිණි.

ඔවුන් සුළු මොහොතකින් අදාල ස්ථානයට ළඟාවී සිටි බවට පණිවිඩ හුවමාරු යන්ත්‍රයෙන් හඬ නැගුණි.කාන්තාවක් බවට පත්වූ ජයසිංහගේ සොයුරා සියල්ලන්ගෙන්ම සමුගෙන ඉලක්කගත නිවස වෙත තනිවම පියමනින්නට විය.සියල්ලන්ගේම හද ගැස්ම මොහොතකට නවතින්නට ඇත.මුළු පරිසරයම අමුතු නිහැඬියාවකින් වෙලී යන්නට විය.

ජයසිංහගේ සොයුරා ඉලක්කගත නිවස ඉදිරිපිටට සුළු මොහොතකින් ළඟාවිණි.තැතිගත් මුහුණකින් යුතුව සුළු මොහොතක් නිවසේ ඉදිරිපස දොර දෙස බලාහුන් ඔහු කිහිපවරක් දොරට තට්ටු කරන්නට විය.නිවසේ විදුලි පහන් එකින් එක දැල්වෙන්නට වූ අතර ඒ අනුව ස්ථානගතව සිටි අනෙකුත් කැරළිකරුවන්ද එම නිවස දෙසට ඇදෙන්නට වූයේ ඔවුන්ගේ ප්‍රථම කාර්යභාරය ඉටු කිරීමටයි එනම් සියළු දෙනා ජීවග්‍රහයෙන් අල්ලාගැනීමටයි.

ඔවුන් බලාපොරොත්තු වූ ලෙසටම දොර විවර වූ අතර ඉන් පිටතට පිවිසියේ එම නිවසේ වූ තරුණියයි.ඇය පිටතට පැමිණි වහාම ඇයට පහරක් එල්ල කල ජයසිංහගේ සොයුරා ඇයගේ හිසට අවියක් තබමින් නිවස තුලට ඇතුළු වනු දක්නට ලැබිණි.ඒ සමගම ක්‍රියාත්මක වූ ජයසිංහ සහ සේනකද ඉදිරි දොරටුව දෙසට දුවන්නට වූ අතර අනෙකුත් පිරිස එම නිවස වටා එක් රොක් වූයේ පිටතින් යම්කිසි ප්‍රහාරයක් පැමිණියහොත් එය වලක්වන අටියෙනි.

නමුත් සේනක හා ජයසිංහ නිවස තුලට ඇතුළු වූ විට දුටුවේ ඔවුන් කිසිසේත්ම අපේක්ෂා නොකල දර්ශණයකි....

ජයසිංහගේ සොයුරාගේ හිසට අවි තුනක් එල්ල වී තිබිණි.කුමක් හෝ හේතුවක් නිසා එදින නිවසට පැමිණ සිටි කාන්තා සෙබලියන් තිදෙනෙක් නිසා ඔවුන්ගේ සැලැස්ම සම්පූර්ණයෙන්ම අසාර්ථක වන අයුරක් පෙනෙන්නට තිබිණි.ජයසිංහට සහ සේනකට සිය අවි බිමින් තබන ලෙසට සෙබලියන්ගෙන් අණ ලැබිණි.කාන්තාවක් බවට පත්ව සිටින සිය සොයුරාගේ ජීවිතය කෙසේ හෝ රැකගන්න අරමුණින් යුතුව ජයසිංහ සිය අවිය බිම තැබූ නමුත් සේනක සිටියේ තවමත් අවිය අත දරාගෙනයි.

“සේනක.... කලබල වෙන්නේ නැතිව ඕක බිමින් තියන්න නැත්නම් අපි සේරටම මැරෙන්න වෙනවා”

“ඒත්.....” සේනකට කතා කරන්නට ඉඩ නොතබාම ජයසිංහ බැනවදින්නට විය

“කිව්වම අහලා ඕක බිමින් තියනවා...” ඔහු එසේ පවසනවාත් සමගම අවිය බිමින් තබනා අයුරක් පෙන්වමින් නැවෙන්නට විය.ඔහු එසේ නැවෙන අතරතුර නිවසේ විදුලි පහන ඉලක්ක කර වෙඩිතැබුවේ කිසිවෙකුට කිසිවක් සිතාගැනීමටවත් ඉඩක් නොතබමින්.මුළු නිවසම අඳුරේ ගිලී යාමත් සමගම ක්‍රියාත්මක වූ ජයසිංහගේ සොයුරාද ඔහු අවට සිටි සෙබලියන්ට ප්‍රහාර එල්ල කරන්නට විය.සුළු මොහොතක් ඇතුලත සෙබලියන් තිදෙනාම මරු තුරුලට යැවූ ඔවුන් සූදානම් වූයේ ඔවුන්ගේ ඊළඟ පියවරටයි.

එනම් තරුණියගේ මතකය සහ කේත පිටපත් කිරීමයි. නිවසේ මුල්ලක සැඟවී සිටි තරුණිය සහ ඇගේ මවගේ දෑත් දෙපා බැඳ දැමූ ජයසිංහ,දෑත දෙපා බැඳ තිබූ තරුණියගේ මතකය සිය උපකරණයට පිටපත් කිරීම ඇරඹුවේ නාස්ති කිරීමට තරම් කාලයක් ඔවුන්ට ඉතිරව නොවූ නිසාවෙනි.

මතකයන් පිටපත් කිරීම ආරම්භ කර සුළු මොහොතක් ගතවන විටදී ජයසිංහ හට කුමක් හෝ අඩුපාඩුවක් සිදුවුනියැයි සිතුවිල්ලක් සිතට පිවිසුනු අතර සැකයෙන් මෙන් ඔහු වටපිට නිරීක්ෂණය කරන්නට විය.සිය අවියෙන් නිකුත්වන මන්දාලෝකයෙන් ඔහු දුටුවේ බිම වැතිර සිටින සේනකවයි.ඔහු වහා සේනක වෙතට ගොස් ඔහුව නැගිටුවාලීමට උත්සහ කලද ඔහුගේ උදරය හරහා පිටවූ ලේසර් කිරණින් බරපතල හානි සිදුවී තිබෙන අයුරු දුටු විට ඔහුගේ ජීවිතය අනතුරේ බව ජයසිංහට වැටහිණි.

මතකය පිටපත් කිරීම තාවකාලිකව නැවැත්වූ ඔහු කේතයන් පමණක් පිටපත් කිරීමට උත්සුක වූයේ අවුරුදු විස්සකට අධික මතකයන් පිටපත් කිරීමට ගතවන කාලය ඉතා අධික වන නිසාත් සේනකව හැකි ඉක්මනින් සිය සැඟවුම් ස්ථානයට රැගෙන ගොස් ප්‍රතිකාර කිරීම අත්‍යාවශ්‍ය බව හැඟුණු නිසාත්ය.කේත පිටපත් කිරීම අවසානයේ තරුණියගේ හිසට ඉලක්ක කරමින් අවිය එසෙව්වද ඇගේ දෙනෙත් කුමක් හෝ පවසන්නට තැත් කරනා අයුරක් ඔහුට හැඟුනු බැවින් ඉහළට එසවුනු අවිය පහත් වූයේ ඔහුටත් නොදැනීමයි.

ඇගේ දෙනෙත් සේනක දෙසටත් ජයසිංහ දෙසටත් වරින් වර යොමුවූයේ නොඉවසිලිවන්ත බවක් ඇගේ මුවග රන්දමින්.මොහොතක් කල්පනාවේ නිමග්න වූ ජයසිංහ ඇගේ මුව වසා තිබූ ප්ලාස්ටරය ගලවා දැම්මේ ඒ අසල දණ නවමිනි.

“මම වෛද්‍යවරියක් මට පුළුවන් ඔයාගේ යාළුවව බේරන්න.මට ඒකට ඉඩදෙන්න..... උදව් කරන්න පුළුවන් කමක් තියෙද්දිත් එයාට මැරෙන්න දෙන්න බෑ.... මාව අවිස්වාස නම් මගෙ කකුල් ගැටගහලා අත් දෙක ලිහන්න කරුණාකරලා”

“ඔබ වෛද්‍යවරියක් බව තොරතුරු අපට ලැබී තිබුනේ නැහැ”

“මම වෛද්‍යවරියක් වෙන්න තවමත් ඉගෙන ගන්නවා ඒත් මට ප්‍රතිකාර කරන්න පුළුවන්.මම දන්නවා ඔබලා අනිවාර්යෙන් මාව මරන්න තමයි හදන්නේ.ඒකට කමක් නෑ ඒත් මට මේ ජීවිතේ බේරගන්න ඉඩ දෙන්න”

මොහොතක් නිරුත්තරව ඇය දෙස බලාසිටි ජයසිංහ අවසානයේදි ඇගේ බැමි ලිහන්නට වූයේ සේනකට එතරම් කාලයක් ඉතිරිව නැති බව වැටහුණු නිසාවෙන්.සිය සොයුරා අතටද අවියක් ලබා දුන් ජයසිංහ එම තරුණිය දෙසට අවිය මානාගෙන සිටියේ කුමන මොහොතක හෝ ඇය ක්‍රියාත්මක වුවහොත් ඇයව නිශ්චල කරනා අරමුණින් යුක්තවයි.

පැය බාගයක පමණ කාලයක් තුලදී සේනකගේ බාහිර හා අභ්‍යන්තර රුධිර වහනය නැවැත්වීමට එම තරුණිය සමත් වූ අතර සේනකට ලැබිය යුතු මූලික ප්‍රතිකාර ඉතා සාර්ථකව අවසන් කිරීමට ඇය සමත්විණි.නමුත් ඇය පවසා සිටියේ තවදුරටත් ඔහුට ප්‍රතිකාර අත්‍යාවශ්‍ය බව සහ ඔහුව නැවත රැගෙන යාමේදි ඔහුගේ ජීවිතයට අනතුරුදායක තත්වයක් ඇතිවිය හැකි බවකි.

කුමක් කල යුතුදැයි තීරණයක් ගත නොහැකිව ජයසිංහ සිටියේ ඉමහත් වේදනාවෙනි.මෙහෙයුම යම්තරමකින් සාර්ථක වුවත් සිය මිතුරාගේ ජීවිතය ඔහුට ඊට වඩා වටිනාකමකින් යුක්තවිය.

“ඔබට බොහෝම ස්තූතියි.මේ කරපු උපකාරයට ප්‍රතිඋපකාරයක් විදියට මම ඔබලාගේ ජීවිත නැතිනොකරන්න තීරණයක් ගත්තා.නමුත් මට සමාවෙන්න ඔබලාගේ මතකයන් මකා දැමීම අත්‍යාවශ්‍යයයි....”

“ඒකට කමක් නෑ... වෛද්‍යවරියක් විදියට මගේ වගකීමයි මේ ඉෂ්ට කලේ”

ඇය එම වදන් පවසා අවසන් කරනවාත් සමගම ජයසිංහගේ පණිවිඩ හුවමාරු උපකරණය අනතුරු හැඟවීමේ සංඥා නිකුත් කරන්නට විය.විවෘතව පැවති දොරටුවෙන් ඉවතට පැමිණි විට ජයසිංහට දක්නට ලැබුණේ හදිසි තත්වයන් වලදී හමුදා සෙබලියන් යොදාගන්නා යානාවක් තමන් සිටින ඉසව්වට පැමිණෙන අයුරකි.

වහා නිවෙස තුලට පිවිසි ඔහු තරුණියගේ මවගේ මතකය මකා දමන අතරතුර සිය සොයුරාව ඇමතන්නට විය.

“අපි යමු.... මෙහෙයුම අසාර්ථකයි.සේනකවත් අරගෙන අපිට ඉක්මනින් යන්න වෙනවා”

එවිටම තරුණ වෛද්‍යවරිය ජයසිංහ අමතා කතා කලාය.

“ඔයාලා ගියොත් මමයි අමාරුවේ වැටෙන්නේ.මගේ චිපය දැන් අක්‍රිය වෙලා තියෙන්නේ ඒ නිසා හොඳම දේ තමයි මෙයා ගෙදර ඉන්න එක.එයාට පුළුවන් ඔයාගේ යාළුවට උදව් කරන්න.සෙබලියන් සැක හිතන එකක් නෑ එයා ගැන.ඒත් මගේ චිපය අක්‍රිය නිසා මම හිටියොත් අනිවාර්යෙන් සැක හිතනවා”

“ඒක තමයි අයියේ කරන්න තියෙන හොඳම දේ ඉක්මනට මෙතනින් යන්න.මම සේනකව බලාගන්නම්” ජයසිංහගේ සොයුරා සිය හඬ අවදි කරමින් පවසන්නට විය.

“ඔයාට මෙතනින් එහාට එන්න බෑ.... “

“ස්තූතියි මගෙයි අම්මගෙයි ජීවිතය බේරුවට..... “ යැයි පැවසූ ඈ ජයසිංහට පිටුපා අඳුරේ සැඟවී යන්නට විය......

ප/ලි

පින්තූරය ගත්තේ මෙතනින්

ඔන්න පොරොන්දු වුනා වගේම මේ කොටසත් ඉක්මනින්ම දුන්නා.මේකෙත් වැරදි අඩුපාඩු එහෙම ඇත්නම් පෙන්වලා දෙන්න කියලා වෙනදා වගේම මම ඉල්ලා සිටිනවා.වැරැද්දක් කිව්වොතින් මම අමනාප වෙන්නේ නෑ.....

ගැහැණු ලොවක සිරකරු... 9 කොටස

2012-11-25T23:26:00.002-08:00

පසුගිය කො‍ටසින්: හමුදා සෙබලියගේ ග්‍රහණයට නතුව තිබෙන කැරළිකරුවන්ගේ යානය ඉන් මුදවා ගැනීමට අශාන් සහ සේනක එක්ව උත්සහ ගත් නමුත් ඉතා ප්‍රබල සටනක් අවසානයේදි සෙබලිය හමුවේ පරාජය වූ සේනක හමුදා සෙබලියගේ සිරකරුවන් ගොන්නට එකතු වූයේ තමාගේම යානය තුලදීයි

මේ අතර අශාන් යානය පුරා ඇවිදිමින් ආයුධ ගබඩාව සොයන්නට උත්සහ කලද ඉන් පලක් නොවිණි.අවසානයේදි යානයේ වූ කුටියකට පිවිසි ඔහු වෛද්‍යවරියගෙන් තමාට ලැබුණු දිනපොත කියවන්නට වූයේ එතෙක් වේලා එහි කුමක් ඇතිදැයි කුතුහලයක් ඔහුගේ සිත පැවතුණු බැවිනි.

මීට පෙර නොඇසූ නොසිතූ සිදුවීම් රැසක් ඔහුට එම දිනපොත ඔස්සේ දැනගැනීමට හැකිවිණි.නමුත් එය කියවා අවසන් කිරීමට ප්‍රථම ඔහුට නැවතත් සෙබලියන්ගේ ග්‍රහණයට නතුවන්නට සිදුවූයේ ඒ වනවිටත් යානය හමුදා සෙබලියන්ගේ මූලස්ථානයට ‍ගොඩබස්සවා තිබුණු බැවිනි.

ඔහුව රැගෙන ගිය සෙබලියන් පිවිසියේ තවත් කුටියකටයි.එය අශාන් විශ්මයට පත්කරවන සුළු ආකාරයේ පර්යේෂණ කුටියකි.ආලෝකය ගමන් ගන්නා බිත්ති වලින් සමන්විත එම කුටියේ වූ බඩු බාහිරාදිය පවා ආලෝක අංශූන්ගෙන් නිමවී ඇති අයුරක් ඔහුගේ නිරීක්ෂණයට නතු විය.තව දුරටත් විමසිලිමත්ව කුටිය පරික්ෂාවේ යෙදුණු අශාන් නැවත පියවි ලොවට පිවිසුණේ එක්වරම ඇසෙන්නට වූ කෙඳිරිලි හඬක් සමගිනි....‍

අද එතැන් සිට:

මුල් කොටස් සඳහා

1 කොටස
2 කොටස
3 කොටස
4 කොටස

5 කොටස

6 කොටස

7 කොටස

8 කොටස
************************************************************************

ඔහු මදක් නිශ්චලව එයට සවන්දෙමින් සිටින්නට විය.ක්‍රමයෙන් එම කෙඳිරිල්ල වියැකී යන අයුරක් ඔහුට වැටහිණි.ඔහු වහා බිත්තියට හේත්තු වෙමින් කුටිය වටා ඇවිදින්නට වූයේ එම හඬ පැමිණි ස්ථානය සොයාගැනීමේ අභිප්‍රායෙනි.

ඔහු හඬ පැමිණෙන ස්ථානයට ලංවී සිටි නමුත් එම ආලෝක ධාරාවට ඔබ්බෙන් සිටින්නේ කවුරුන්දැයි ඔහුට නොපෙනුනි.තවත් සුළු මොහොතක් නිහඬව එම කෙඳිරිලි හඬ අසා සිටි ඔහු එහිවූ බිත්තියට වැරෙන් පහර දෙන්නට විය.

“කවුද ඔතන ඉන්නේ....?? කතාකරන්න..... “

“ ම්හ්.........ම්ම්ම්ම්ම්......... “

ඔහු කෙතරම් උත්සහ කලද අනෙක් පසින් කෙඳිරිල්ලක් විනා අන් කිසිදු පිළිතුරක් නොලැබිනි.මොහොතක් ඔහු ඒ බිත්තියට හේත්තු වී සිටින්නට ඇත.පසුගිය දින කිහිපය තුල සිදුවූ දරාගත නොහැකි තරමේ සිදුවීම් ජාලය ඔහුව දැඩි වෙහෙසට පත් කර තිබිණි.ඔහුට නොදැනිම ඔහුගේ දෙනෙත් පියවෙමින් පැවතිණි....

****

ප්‍රධාන හමුදා නිලධාරිනිය වූ අයුමි ඇවිද යමින් සිටියේ පටු ගමන් මගකින් යුත් රහස්‍ය උමගක් තුලිනි.සුදු ආලෝකයෙන් පිරී තිබූ එම මග විහිදුණේ පොළව අභ්‍යන්තරයේ පිහිටි විශේෂිත ශාලාවකටයි.ඒ වනවිටත් ඇයව බලාපොරොත්තුවෙන් එහි පිරිසක් රැස්ව සිටිනු දක්නට ලැබිණි.

බැරෑරුම් පෙනුමක් සහිත මුහුණකින් ඔවුන් ඉදිරියට පැමිණි ඇය ස්වල්ප වේලාවක් ඔවුන් දෙස බලා සිටියාය.ඉන්පසු එක්වරම සිනහමුසු මුහුණක් මවාගත් ඇය ඔවුන් අමතන්නට විය...

“අපි ඒ දේ කලා සහෝදරියනි..... කැරළිකරුවන්ගේ අනාගත සැලසුම් සියල්ල මේ උපකරණයේ ගබඩා වී තිබෙනවා.ඒ වගේම ඔවුන්ගේ අතීත ක්‍රියාකාරකම් සියල්ලත් අපිට සුළු මොහොතකින් දැකගන්න පුළුවන් වේවි.කැරළි නායකයාගේ මතකය සම්පූර්ණයෙන්ම මේ උපකරණයට ලබාගන්න මම සමත් වුනා.සටනේදි අපේ සෙබලියන් විශාල ප්‍රමාණයක් අපිට අහිමිවුනත් අපේ මෙහෙයුම සාර්ථක වීම ගැන සතුටුවෙන්න පුළුවන්.”

ඒ සමගම පිරිස අත්පොලසන් නාදයක් ලබාදුන්නේ ප්‍රීතියෙන් උදම් වී ගිය මුහුණු වලින් සහ සිනහවෙන් මුව සරසාගනිමිනි.

“ඔවුන්ගේ නායකයගේ අනාගත සැලසුම් සියල්ලත් වගේම ඔහුගේ පුංචි සේනාවත් අද අපේ භාරයේ ඉන්නේ…. තව දින දෙක තුනක් ගතවෙද්දි ඔවුන් හැමෝගෙම මතකයන් පිටපත් කරගෙන අපේ ප්‍රජනන කැප්සූල සඳහා යොදාගන්න පුළුවන්... “

“එතකොට අපේ වටිනාම නිදර්ශකයට මොකද වෙන්නේ??” ඒ ප්‍රශ්නය යොමුකලේ කාන්තා ජනපදයේ ප්‍රධාන තනතුරක් හොබවන නිලධාරිනියකි.

“කිසිවක් නෑ.... ඔහුවත් ඔබලාට බාරයි නමුත් එක කොන්දේසියක් මත...”

“කියන්න... “

“ඔහුගේ මතකය මකා නොදමන බවට සහතිකයක් පමණයි මට අවශ්‍ය.ඔහුගේ දැනුම යාවත්කාලීන කිරීමෙන් අපේ අනාගත සැලසුම් සාර්ථකත්වයට හොඳ උදව්වක් ගන්න පුළුවන් වේවි “

“ඔයාට එහෙම තනි තීරණ ගන්න බෑ අයුමි.අනිවාර්යෙන්ම ඔහුගේ මතකය මකා දැමිය යුතුමයි මොකද ඔහු මේ කාලයට අයිති කෙනෙක් නෙමෙයි.අනික ඔහුගේ බුද්ධි මට්ටම පිළිබඳ ඉතිහාසගත වාර්තා මතක ඇතිනේ ඔයාට... එහෙම නේද?? “

“ඒ වාර්තා අදාල වෙන්නේ මීට අවුරුදු සියගානකට කලින් මිසක් දැන් නෙමෙයි ඒ නිසා මගෙ මතයට ඔබලාට එකඟ වෙන්න වෙනවා මොකද මමයි ඔහුගේ භාරකාරිය දැන්.කලින් ඔබලා අතින් වෙච්චි වැරද්ද ආයෙත් වෙන්න දෙන්න කොහොමත් බෑ... මගේ ආරක්ෂාව යටතේ ඔහුට කිසිම විදියකින් ගැලවීමක් නෑ... “

“අයුමි ඔයා අශාන්ව අවතක්සේරු කරනවා ඒකයි මෙතන ප්‍රශ්නය.ඔහුගේ මතකය විවෘතව තිබ්බ කාලය ගොඩක් වැඩියි.අපිට තිබුණේ ඔහු ශිශිරතරණ නින්දෙන් අවදිවූ වහාම ඔහුගේ මතකය මකා දමන්නයි.... එසේ නොකල නිසා ඇතිවෙච්චි තත්වය පේනවා ඇතිනේ.තව කල් යැව්වොතින් අයුමි ඔයා පුරසාරම් කියවන ඔයාගේ ආරක්ෂාවත් බිඳින්න අශාන්ට බැරිවෙන එකක් නෑ... “

“ඔබලා මාව අවතක්සේරු කරන එකයි මට තියෙන ප්‍රශ්නය... මේ මගේ සිරකරු,මගේ මූලස්ථානය ඒ නිසා මට අවශ්‍ය දේ පමණයි මෙතන වෙන්න ඕනේ.මේ තරම් ඔහු ගැන බය වෙනවම් ඔහු ශිශිරතරණ නින්දෙන් අවදිවූ දිනයේ ඉඳන් අද වෙනතුරු සිදුවූ සිදුවීම් මකා දමන්න පමණක් මගේ අවසරය දෙන්නම්....”

ඇගේ ස්ථාවරය ප්‍රකාශකරමින් ඇය එම ශාලාවෙන් පිටතට පැමිණියේ නොනිවුණු කෝපයෙන් යුක්තවයි.වේගයෙන් පා තබමින් ඈ පරීක්ෂණාගාරය වෙත පිවිසගත්තාය.පරීක්ෂණාගාරය මධ්‍යයේ වූ පර්යේෂණ කුටිය ආලෝකමත් වී තිබෙනු දුටුවෙන් ඈ ඒ දෙසට ගමන් කරන්නට විය.එක් කුටියක සිටියේ කැරළි කණ්ඩායෙමේ සාමාජිකයෙකු වූ සේනකයි.අනෙක් පසින් බිත්තියට හිස තබාගනිමින් අශාන් නිදිවැදී සිටි අන්දමද ඇය දුටුවාය...

එම බිත්තියකට තවත් ලංවූ ඇය තමා සතුවූ උපකරණයක් ගෙන එම බිත්තියට ඇලෙව්වාය.ඒ උපකරණය බිත්තිය සමග සම්බන්ධ වූ අයුරක් දක්නට ලැබිණි.එම කුටිය විශේෂිත කුටියකි,නිරන්තුරුව එම ආලෝක අංශු ගමන්ගන්නා බිත්තියෙන් නිකුත් වන ඉතා කුඩා කම්පන ධාරා කුටිය සම්පූර්ණයෙන් ආවරණය කරමින් සහ නැවත පරාවාර්තනය වෙමින් කුටිය තුල සිටින පුද්ගලයන්ගේ දත්ත රැස් කරගනු ලබයි.හමුදා නිලධාරිනිය සතු උපකරණය එම දත්ත විශ්ලේෂණය සඳහා යොදාගන්නා ආධාරකයක් ලෙස ක්‍රියාත්මක විය.සේනකගේ හා අශාන්ගේ හෘද ස්ඵන්දනයේ වේගය පවා එම ආලෝක අංශු බිත්තියේ ඇඳුණු කුඩා කොටුවකින් දර්ශනය වෙමින් පැවතිණි.

දෙදෙනාගේම තත්වය සාමාන්‍ය බව සැකහැර දැනගත් ඇය එම කුටිය අසලින් ඉවත්ව ඇය පැමිණි කර්තව්‍ය සඳහා පිටත්ව යන්නට විය.

****

නින්දෙහි සිටින අයුරක් පෙනුනද සේනක සිටියේ අවදියෙනි.සෙබලිය පැමිණ කුටිය පිරික්සන අයුරුද ඔහු කිසිදු වෙනසක් නොපෙන්වා බලා සිටින්නට විය.සෙබලිය නික්ම ගිය වහාම නැගී සිටගත් ඔහු කුටිය වටා ඇවිදිමින් පිටවීමට මගක් සොයන්නට වුවද ඔහුගේ උත්සහය අසාර්ථක විණි.උත්සහයන් අතහරිමින් ඔහු සිටි සයනයට පැමිණෙන විටදී යාබද කුටියේ සිටින යමෙකු බිත්තියට හිසතබාගෙන නිදිවැදී සිටින අයුරක් ඔහුගේ නෙත ගැටිනි.නිසැක වශයෙන්ම එහි සිටින්නේ අශාන් විය යුතු යැයි සිතූ ඔහු බිත්තියට ගසමින් ඔහු අමතන්නට විය.

සිහිනයකින් යමෙකු අමතන්නාක් මෙන් අශාන්ට ඇසෙන්නට විය.ඒ හඬ ක්‍රම ක්‍රමයෙන් තීව්‍ර වත්ම ඔහු ඉක්මනින් නැගීසිටියේ තමන් යුද්ධයකට මැදිවී සිටින බවක් මතකයට පැමිණිමෙනි.තමන් සිටින්නේ කොහිදැයි තේරුම් කරගැනීමට ඔහුට ස්වල්ප වෙලාවක් ගතවුවත් තමා අමතන්නේ සේනක බැව් හඳුනාගැනීමට ඔහුට වැඩි වේලාවක් ගත නොවුණි.බිත්තිය වෙතට ලංවූ ඔහු සේනක අමතන්නට විය.

“සේනක..... අපි මොකද කරන්නේ දැන්.... “

“මට සමාවෙන්න අශාන්.... මේ සේරටම වගකියන්න ඕනේ මමයි “

“ඒ මොකටද.... ?? “

“මට කියන්න ලොකු කතාවක් තියෙනවා අශාන්.මට සේරම මතකයි දැන්.මම මෙයාලගේ ඔත්තුකාරයෙක් වෙලා ඉඳලා තියෙන්නේ පහුගිය අවුරුදු ගානක්ම... “

“මොකක්....... “

“ඔව් අශාන්.... මේ සේරටම මුල මමයි මට මොනවා කරන්නද කියලා හිතාගන්න බෑ මේ වැරැද්ද හදන්න බෑ මට සමාවෙන්න ඉඩක් ලැබුණු ගමන් මම සියදිවි නසාගන්නවා. මට වෙන කරන්න දෙයක් ඉතුරු වෙලා නෑ සේරම කඩාගෙන වැටිලා අවුරුදු ගානක හීන සේරම වතුරේ.... “

සියල්ලක්ම තව තවත් සංකීර්ණ වෙන අයුරක් අශාන්ට දැනුණි.තදින් දෑස් පියාගනිමින් ඔහු කල්පනා කරන්නට විය.කිසිවක් නොසිතුනත් ඔහු වැරෙන් බිත්තියට පහරක් ගැසුවේ සේනකගේ අවධානය ඔහු වෙත නතුකරගන්නටයි.

”පිස්සු කියවන්න එපා සේනක... තාම මේක ඉවර නෑ අපි තාමත් පණ පිටින් ඉන්නේ.අන්තිම මොහොත වෙනකන් අපි සටන් කරන්න ඕනේ.කරපු වැරැද්ද හරිගස්සන්න නම් ජීවත් වෙලා ඒකට අපි උත්සහ කරමු.”

සේනක මදක් මෙල්ල වූ අයුරක් පෙනුනත් ඔහු ඔහුගේ හිස දෑතින්ම බදාගනිමින් බිත්තියට පිටුපා හිඳගත්තේ කෑ ගසමිනි.

“මෙතන හිරවෙලා කොහොම උත්සහ කරන්නද... “ ඔහු බිඳුණු හඬින් මුමුණන්නට විය.

****

සෙබළිය යමින් සිටියේ ඇයගේ කුටිය වෙතටයි.පර්යේෂණ මට්ටමේ නවීණ උපකරණ වලින් සපිරි ඇගේ කුටිය කුඩා විද්‍යාගාරයක් බඳු විය.සිය කුටියේ තිබූ මේසය මත ඈ අතවූ පරිගණක තිරයක් සහිත උපකරණය තැබූ ඈ පසෙක වූ පුටුවක හිඳ ගත්තාය.සුළු මොහොතක් කල්පනාවක නිමග්න වූ ඇය පුටුවට තට්ටුවක් දමා අසල වූ මේසය දෙසට පියනගන්නට විය.ඇය හිඳ සිටි පුටුවද ඇය පසුපස පැමිණෙන්නට විය.

ඇය මේසය මතින් ඇගේ දෑත් තබත්ම මේසය මතුපිට ආලෝකයක් මතුවිණි.ස්වල්ප මොහොතකින් ඈ මේසය මත තැබූ පරිගණක තිරයක් සහිත උපකරණය වටා වෘත්තාකාර රේඛා කීපයක් ඇඳුණු අතර ඒ එක් එක් රේඛාව තවත් වෘත්තාකාර හැඩැති රේඛා සමූහයකට සම්බන්ධ වී තිබිණි.

ඈ සතුව තිබුණේ කැරළි නායක ජයසිංහයන්ගේ මතකය ඇතුලත් උපාංගයයි.තවත් පුද්ගලයන් රාශියකගේ මතකයන් එහි විය.ඇය එකින් එක පිරික්සමින් සොයන්නට වූයේ ඇය රැස්කරගත් වටිනාම තොරතුරු ඇතුලත් ජයසිංහයන්ගේ මතකයයි.ස්වල්ප වෙලාවක් සෙවීමෙන් අනතුරුව ජයසිංහගේ මුහුණ රැගත් වෘත්තයක් ඇගේ ඇස ගැටිණි.ඇය වහා එය තෝරාගෙන විශාලනය සඳහා වූ විධානය ලබාදුන්නාය...

“ERROR – EMPTY MEMORY LOCATION”

ඇගේ දෑස් එක්වරම විශාල විය.ඇය නැවතත් එම ගොනුව විවෘත කිරීමට උත්සහ කලද පෙර ලැබුණු පණිවිඩයම ඇයට ලැබිණි.ඇය හිඳගෙන සිටි පුටුවද පසෙකට තල්ලුකරමින් නැගී සිටි ඈ මේසයට තදින් පහරක් ගැසුවාය.

ඇය මේසය මත හිස සහ දෑත් තබාගනිමින් මදක් නිසලව සිටින්නට විය.ඇය සිදුවූ සියළු සිදුවීමක්ම නැවත ආවර්ජනය කරමින් සිටියාය.ඒ සමගම ඇගේ මතකයට පිවිසියේ තමා ජයසිංහයන්ගේ මතකයන් ඇගේ උපකරණයට ලබාගැනීමෙන් අනතුරුව ඔහුව ජීවිතක්ෂයට පත් කිරීමට සූදානම් වන විටදී අශාන් පැමිණ තමාට පහර දුන් අයුරුයි.ඇය වහාම කුටියෙන් ඉවතට පැමිණ අශාන් සිටි කුටිය දෙසට දුවන්නට විය.කාන්තා ජනපදයේ ප්‍රධානින් අමතා ඈ කල කතාවද ඇගේ මතකයට පිවිසිනි.ජයසිංහයන්ගේ මතකය නොමැතිව තමාගේ පැවැත්මක් නැති බව වැටහුණු බැවින් ඇය සිටියේ මාරාවේශ වූවෙක් පරිද්දෙනි.

සුළු මොහොතකින් ඈ පර්යේෂණ කුටියට ළඟාවී එහි පිටත බිත්තියට අත තැබුවාය.ඒ සැනින් ඇගේ අත එම බිත්තිය මගින් පරිලෝකනය (SCAN) කරන්නට විය.තත්පර ගණනක් ඇතුලතදී එම කුටියේ බිත්තියේ පණිවිඩයක් සටහන් විය.එම පණිවිඩයේ දැක්වුනේ ඇයට එම කුටියට පිවිසීම සඳහා අවසර ලබා දී ඇති බවය.

ඒ සමගම කුටිය තුලට පිවිසගත් ඇය වේගයෙන් අඩි තබමින් අශාන් ඉදිරිපිටට පිවිසියාය.පුදුමයෙන් මෙන් අශාන් නැගී සිටගන්නවාත් සමගම ඇය ඔහුගේ හිසින් අල්ලා බිත්තියේ ගැසුවාය.අශාන්ට සිතන්නටවත් කාලයක් නොලැබෙමින් නැවත වරක් ඔහුට ප්‍රහාර එල්ලකල සෙබලිය ඔහුගේ ගෙල සිරකරමින් ප්‍රශ්න කරන්නට විය.

“කෝ ජයසිංහගේ මතක ගොනුව??”

“මොන මතක ගොනුවක්ද?” වේදනාවෙන් මිරිකෙමින් අපහසුවෙන් හුස්ම ගනිමින් අශාන් විමසන්නට විය.

කෝපාවිෂ්ට වූ සෙබලිය අශාන්ට නැවතත් ප්‍රහාර එල්ල කරන්නට විය.අශාන්ගේ ගෙල තව තවත් තදින් සෙබලියගේ දෑත් අතර සිරවන්නට විය.

“මැරුම් නොකා මම අහන දේට උත්තර දෙනවා.....”

ලේ වැගිරුණු මුවින් යන්තමින් සිනාසුණු අශාන් ඇයට ප්‍රතිඋත්තර දුනි.

“පරක්කු වැඩියි....” එසේ පවසනවාත් සමගම විදුලිය ආරෝපණය වන ශබ්දයක් සෙබලියට ඇසෙන්නට විය.ඇය ඒ ශබ්දය පැමිණෙන දිශාව දෙස වහා දෙනෙත් යොමුකලද ඇය එවිටත් ප්‍රමාද වී සිටියාය.ඇගේම අවියෙන් නිකුත් වූ ලේසර් ධාරාව ඇගේ ඇලපත විනිවිද ඇදී ගියේ ඇසිපිය හෙලනා වේගයකිනි.

සෙබලිය පසුපසට විසිවී බිම ඇදවැටිණි.අශාන්ද දණින් ඇද වැටුණේ අමාරුවෙන් ස්වසනය කරමිනි.ඔහු අත වූයේ සෙබලියගේ අවියයි.ඇගේ පහරකෑම් මධ්‍යයේ එම අවිය සෙබලියගෙන් ඩැහැගැනීමට ඔහු සමත් වී තිබිණි.එම අවිය ඉනෙහි රඳවාගත් ඔහු සෙබලිය ජීවතුන් අතරදැයි පිරික්සන්නට විය.සෙබලිය තවදුරටත් ජීවතුන් අතර නොවීණි.කිහිපවරක් සමබරතාව ගිලිහී ඔහු දණින් වැටුනද ඇයගේ සිරුර බිම දිගේ අදිමින් කුටියෙන් පිටතට පිවිසීමට ඔහු සමත්විය.

"දැන් මොකද කරන්නේ..... " බිඳුණු හඬින් යුතුව සේනක ඇමතූ අශාන් කල්පනා කරන්නට විය......

ප/ලි :

පොටෝව ගත්තේ මෙතනින් http://www.wired.com/images_blogs/underwire/2012/08/total_recall_beckinsale.jpg

සෑහෙන්න කාලෙකට පස්සේ ලැබුණු නිවාඩුවේ තමයි ලියාගන්න ඉඩක් ලැබුණේ.ඊළඟ කොටසත් ලියලා තියෙන්නේ තව දවස් දෙකකින් ඊළඟ කොටසත් අනිවාර්යෙන් දෙන්න පුළුවන්.කාලෙකට පස්සෙ ලියන්න ගත්ත නිසා රිද්මය ටිකක් කැඩුනා කියලා මටත් තේරෙනවා ඒ නිසා දැනමුතුකම් අදත් බලාපොරොත්තුවෙනවා හැමෝගෙන්ම.පමාව පිළිබඳ සමාව ඉල්ලනවා හැමදාමත් වගේ...

ගැහැණු ලොවක සිරකරු... 8 කොටස

2012-10-12T13:05:00.001-07:00

මුල් කොටස් සඳහා

1 කොටස
2 කොටස
3 කොටස
4 කොටස

5 කොටස

6 කොටස

7 කොටස
**********************************************************************************

සේනක සෙමින් සෙමින් ලඟාවෙමින් සිටියේ යානයේ මෙහෙයුම් මැදිරිය වෙතටයි.සිය අවියද ඉදිරියට ඉලක්ක කරගනිමින් ගමන් ගත් ඔහු සුළු මොහොතකින් තමන්ට අවශ්‍ය ස්ථානය වෙතට ලඟා විණි.මොහොතක් එම කුටිය ඉදිරිපිට රැඳෙමින් සුසුමක් හෙළූ ඔහු එක්වරම මෙහෙයුම් මැදිරියේ දොර විවෘත කරගනිමින් මැදිරිය තුලට පිවිසිණි...

ඔහු බලාපොරොත්තු වූයේ පාලන මැදිරියේ රැඳී සිටින හමුදා නිලධාරිනියවයි.නමුත් ඈ එහි නොවිණි.කලබලයෙන් මෙන් ඒ මේ අතට හැරෙමින් තම අවිය මැදිරිය පුරාවටම ඉලක්කගත කලද හමුදා නිලධාරිනියගේ සේයාවකදු දැකගැනීමට ඔහුට නොහැකි විය.

අපේක්ෂා භංගත්වයෙන් යුතුව සිය අවිය පහත දැමූ ඔහු වහා දිව ගියේ යානයේ ප්‍රධාන මෙහෙයුම් පද්ධතිය වෙතටයි.යානය ඒ වන විටත් හමුදා මූලස්ථානය වෙතට ගොඩබාමින් තිබිණි.ඔහු එම පද්ධතිය වෙනස් කරමින් නැවත යානය ගුවනට නංවා ගැනීමට උත්සහ දැරුවද හමුදා නිලධාරිනිය එම පද්ධතිය වෙනස් කිරීමට නොහැකි අයුරින් ආරක්ෂිත කේත යොදා තිබීම නිසා එය අසාර්ථක විණි.

ගොඩබෑමට තව ඉතිරිව ඇත්තේ මිනිත්තුවක් බව පරිගණක තිරයක් මත සඳහන් වනු දුටු වහාම තම අවිය යානයේ පාලන පුවරුව වෙතට ඉලක්ක කරගත් සේනක එය දෙතුන් වරක් ක්‍රියාත්මක කලේ කෙසේ හෝ යානය හමුදා මූලස්ථානයේ ගොඩබැසීම වැලැක්වීම සඳහායි.නමුත් ඒ සමගම යානයේ ඇතිවූ ගැස්ම නිසා ඔහුගේ සමබරතාව ගිලිහී ඔහු බිම ඇද වැටුණි.ඒ සමගම විවර වූ දොරටුවෙන් මෙහෙයුම් මැදිරිය තුලට පිවිසුණේ යානයේ සිටි හමුදා නිලධාරිනියයි...

ඇය මැදිරිය තුලට පිවිසෙන විට දුටුවේ සේනක බිම වැටී සිටි අයුරුයි.ඔහු අසලම වැටී තිබූ ඇගේ අවිය දුටු සැනින් ඈ එම අවිය ඩැහැගැනීම සඳහා පීනූයේ ඇසි පිය හෙලන තරම් වේගයකිනි.නමුත් ඒ සමගම ක්‍රියාත්මක වූ සේනක අවිය වෙත පා පහරක් එල්ල කලේ ඔහු හට නැගිටීමට තරම් කාලයක් නොවූ නිසාවෙන්...

එම පා පහර නිසා අවිය ඇගේ ඉලක්කය වැරදුණි.අවිය ඇගේ දෑත් මායිමෙන් ඔබ්බට ඇදිණි.අවිය වෙත එල්ල කරන ලද පා පහරත් සමගම නැගී සිටගත් සේනක බිමින් ඇදුණු හමුදා නිලධාරිනියගෙ මුහුණටද පා පහරක් එල්ල කලේ ඇයව අඩපණ කිරීමේ බලාපොරොත්තුවෙන්.නමුත් ඇය ඒ සඳහා සූදානම්ව සිටියෙන් ඔහුගේ එම පා පහර වලක්වා ඔහුව බිම හෙලීමට සමත්විය.

ලද අවසරයෙන් හමුදා නිලධාරිනිය බිම වැටී තිබූ අවිය සියතට ගැනීමට සමත් වූවාය.නමුත් එය සේනක දෙසට එල්ල කරත්ම ඔහුද නැගී සිටිමින් එය වලක්වා ගන්නට සමත් විය.හමුදා නිලධාරිනිය දිගින් දිගටම පහර එල්ල කරන්නට වූවත් සේනක අවිය අතනොහැරම එම පහර කමින් ඇයව යානයේ බිත්තිය දෙසට තල්ලුකරන්නට විය.තමා පත්වන්නට යන අවධානම දුටු හමුදා නිලධාරිනිය බිත්තිය ලංවත්ම ඇගේ දෙකකුල් බිත්තියට යොමුකරමින් ආපස්සට බිත්තිය දිගේ දුවමින් සේනකගේ හිසට ඉහලින් පිම්මක් පැන සේනකගේ පිටුපසින් බිම පතිත වීමට සමත් වූවාය.ඒ ක්ෂණයෙන් ඇගේ අතට පත්ව තිබූ අවියෙන් සේනකගේ හිසට ඉතාමත් තදින් පහරක් එල්ල කලාය....

****

මොහොතකට මා හට හුස්ම ගැනීමට පවා අමතක වන්නට ඇත.මෙය එතරම් අහඹු අදහා ගත නොහැකි සිදුවීමකි.නැවත වරක් මා එම ඡායාරූපයට පහලින් වූ වදන් පෙල කියැවීමට ගත්තේ එය එතරම් පුදුමයට කරුණක් වූ බැවින්...

“මගේ ආදරණීය සොයුරු ජයසිංහ බණ්ඩාර සමග මම අවුරුදු දහයේදි...”

යානය අළුත්වැඩියා කිරීමට යාමට මොහොතකට පෙර කැරළි නායක ජයසිංහ මා අමතා පැවසූ වදන් මගේ මතකයට පිවිසියේ එක්වරමයි.

“ඔව් මගේම මල්ලි තමයි.ඔහු දැන් කාන්තාවක්.......ඔහු කැමතිවුනා ඒ අවදානම බාරගෙන මුළු ජීවිත කාලයටම කාන්තාවක් ලෙස ගෙවන්න.... ඔහු සෑහෙන්න සැත්කම් රාශියකින් පස්සේ ඉතාම සුරූපි හුරුබුහුටි කාන්තාවක් බවට පත්වුනා.ඔහු පොරොන්දු වුනා ජීවිත කාලය පුරාවටම අපිට තොරතුරු ලබා දෙන්න..... ඔබව මුදාගන්නා මෙහෙයුමට කලින් තමා ඔහු අවසන් වරට අපිත් එක්ක සම්බන්ධ වුනේ.ඒ මොහොතේ ඉඳලා තාම ආරංචියක් නෑ....”

මෙය විය හැකිද....?? මේ වෛද්‍ය නිලධාරිනිය ඇත්තෙන්ම ජයසිංහගේ සහෝදරයා විය හැකිද? එසේ නම් මා අනුන්ගේ ඉත්තෙක් යැයි ඈ පැවසුවේ ඇයි?? ඈ මා හට පැවසූ දෙයක් මා හට හොඳ හැටි මතක තිබිණි.

“ඔයාගේ හිත පාට නොකරපු චිත්‍රයක් වගේ තිබුනේ අශාන්.ඕනම කෙනෙක්ට පුළුවන් ඒ චිත්‍රය පාට කරලා වෙනස්ම නමක් දෙන්න.ඔයාට මෙතනත් වෙලා තියෙන්නේ ඒකයි.ඔයා වැටිලා ඉන්නේ වැරදි අතකට.......”

මා නතුව සිටියේ ඇගේ සහෝදරයාගේ අතටනම්.ඇයත් ඔහුගේ ඉලක්කය සපුරාලීමට උදව් දෙමින් සිටියදී මා ඉන්නේ වැරදි අතකයැයි පැවසූවේ ඇයිදැයි යන්න මා නිරුත්තර කරවීමට සමත් විය.වෙව්ලන අතින් යුතුව දිනපොතේ දෙවන පිටුවට නෙත් යොමුකලේ සියළු ප්‍රශ්ණ වලට පිළිතුරු මෙහි ඇතැයි යන විශ්වාසයෙන් යුතුවයි...

****

“මොනවද බරටම කල්පනා කරන්නේ? ගත්තු තීරණේ ගැන ඔයා පසුතැවෙනවනම් මම තාත්තට කියන්නම් සැලැස්ම වෙනස් කරන්න කියලා”

“එපා අයියේ,මම තීරණේ අරගෙන ඉවරයි.මම මේ දේ නොකලොත් ඔයාලා හැමෝටම ගොඩක් දුක්විඳින්න වෙනවා”

“ඔයා මේ තීරණේ ගත්තට මට ඒ තීරණේ අනුමත කරන්න ගොඩක් අමාරුයි මල්ලි.ඒත් ඔයාගේ තීරණේ වෙනස් නොවෙනවනම් මම පොරොන්දු වෙනවා පුළුවන් තරම් ඉක්මනට ඔයාව බේරගන්න”

“ඒක ලේසි වෙන එකක් නෑ අයියේ.මට ඔයාලව නොදැක අවුරුදු කීයක් ඉන්න වෙයිද කියලා කවුද දන්නේ.සමහරවිට ජීවිතෙත් විශ්වාස නෑ සැලැස්ම වැරදුනොත්”

“කීයටවත් මම ඒක වෙන්න දෙන්නේ නෑ මල්ලි.මගේ ජීවිතේ තියෙනකන් කොහෙ හිටියත් මම ඔයාව ආරක්ෂා කරනවා”

“මාව නෙමෙයි තාත්තවයි අනිත් කට්ටියවයි බලාගන්න.මම ඔයාලා වෙනුවෙන් හැමදෙයක්ම කරන්නම් මට පුළුවන් හැටියට.කවදහරි ඔයාට මෙතන නායකත්වය ගන්න වෙනවා.මට විශ්වාසයි ඔයාට පුළුවන් වෙයි කියලා මේ හැම දෙයක්ම විසඳන්න”

“හ්ම්ම් සුභ උපන්දිනයක් වේවා මල්ලි.... මේක මගෙන් තෑග්ගක්”

ඔහුගේ අත වූයේ පැරණි දිනපොතකි.මා එය ඉතා ආසාවෙන් දෑතට ගත්තේ මෙවැනි දිනපොත් කෞතුක භාණ්ඩ හා සමාන වූ බැවිනුයි.එහි පිටු අතරින් නැගෙන සුවඳ විඳගනිමින් දිනපොත මා පෙරලන්නට වූයේ ඉතාමත් සන්තෝසයෙන්.දිනපොතේ පිටු අතර තිබී එක්වරම යමක් බිමට වැටෙන බවක් දුටුවෙන් මා වහාම ඒ කුමක්දැයි පිරික්සා බැලුවේ කුතුහලයෙන්.

එය මාත් මාගේ සහෝදරයාත් කුඩා කල ගන්නා ලද ඡායාරූපයකි.ඒ දෙස නෙත් යොමත්ම නැගුණු කඳුලින් මොහොතකට දෑස් බොඳවියාම වලක්වා ගැනීම ඉතාමත් අපහසු විනි.ඉතාමත් අපහසුවෙන් හැඬුම් නවතාගනිමින් මාගේ සහෝදරයා අමතන්නට හිස එසවූ නමුත් ඒ වන විට ඔහු පිටත්ව ගොස් තිබුණි....

මොහොතක් අඳුරු බිම්ගෙය දෙස බලා සිටි මම නැවත ඡායාරූපය වෙත නෙත් යොමුකරගතිමි.

“පොඩි පුතා..., ඔයයි අයියයි තමා මට තියෙන වටිනාම දේ.ඒ වුනත් කවදහරි මම මැරුණම මේ හැම කෙනෙක්ගෙම වගකීම දරන්න වෙන්නේ ඔයාටයි අයියටයි.මම ගොඩාක් කාලයක් කල්පනා කලා අපි කොහොමද මෙතනින් නිදහස් වෙලා අපේම ලෝකයක ඉන්නේ කියලා.ඉතින්... අන්තිමේදි අපි එකඟතාවකට ආවා අපෙන් ඔත්තුකාරයෙක්ව යැවීමයි වැදගත් කියලා...”

මාගේ පියා එසේ පවසද්දී කිසිදු පැකිලීමකින් තොරව ඔහුට එකඟවූ මා ඒ පිළිබඳව මේ මොහොතේ පසුතැවීමකට පත්වී සිටින්නේදැයි සිතාගත නොහැකි තරමට සිත ව්‍යාකූලව තිබිණි.අවශ්‍ය නම් සැත්කම ආරම්භයට පෙර මෙයින් ඉවත්වීමටද හැකියාවක් ඇතත් තව සුළු මොහොතකින් සැත්කම ආරම්භ කල පසු නැවත හැරීමක් කිසිසේත් කරන්නට නොහැකි වනු ඇති... නමුත් මේ කැපකිරීම මත සියල්ලන්ගේම ජීවිත රඳා පවතින බැවි මා හට වැටහී තිබූ බැවින් දෙගිඩියාවකින් තොරව ශල්‍යාගාරය වෙත පය එසෙව්වේ දැඩි ආත්ම විශ්වාසයකින් යුතුවයි.

****

සේනක සෙමින් සෙමින් දෑස් විවර කරන්නට විය.හිස පිටුපසින් දැනෙන දැඩි වේදනාව ඔහුගේ ශක්තිය දුර්වල කල අයුරක් පෙනෙන්නට විය.දෑත් දෙපය බැඳ තිබූ බැවින් ඔහුට නැගී සිටීමට කිසිදු ඉඩක් නොවුණි… ඔහු පැත්තට හැරෙමින් කුටිය පිරික්සන්නට වූයේ තමා මේ සිටින්නේ කොහිදැයි සැක හැර දැනගැන්මටයි... මුළු කුටිය පුරාම අත පය බැඳ දමන ලද සිරකරුවන් රැසක් වූහ.ඒ සියල්ලන්ම කැරලි කණ්ඩායම් සාමාජිකයන් බැව් හඳුනාගැනීමට සේනක හට වැඩි වෙලාවක් ගත නොවිණි....

ඔහුගේ හිස නැවතත් වේදනාවෙන් රිදුම් දෙන්නට විය.වේදනාවෙන් කෙඳිරි ගාමින් දෑස් පියාගන්නවාත් සමගම ඔහුට විවිධ සිද්ධි දාමයන් මැවී පෙනෙන්නට විය.සෙබළියන් රැසක් ඔහුව වටකරගෙන සිටින අයුරක් සහ පර්යේෂණාගාරයක් ඔහුගේ දර්ශනවල කේන්ද්‍රස්ථානය විය....

වේගයෙන් හුස්ම ගනිමින් සේනක යළිත් දෑස් විවර කරගත් අතර ඔහු වෙව්ලමින් සිටිනු දක්නට ලැබිණි.ඔහු නොදන්නා කුමක් හෝ සිදුවෙමින් පැවතිනි.යළිත් ඔහුගේ හිස වේදනා දෙත්ම ඔහුගේ දෑස් පියවිණි... සුළු මොහොතක් ගතවෙත්ම සේනකගේ කෙඳිරිය විශාල විලාපයක් බවට පත්විය.

****

මා දෑස් විවර කරනා විට සිටියේ අපගේ කුඩා ශල්‍යාගාරයේ බව වැටහිණි.දෑත් සෙලවීමට නොහැකි නිසා යන්තම් හිස ඔසවා බැලූ විට මා දුටුවේ මාගේ සාමාන්‍ය ශරීරයයි.වෙනසක් බලාපොරොත්තුවෙන් පපුව දෙස නෙත් යොමුකලත් එක්තරා ආකාරයක බලාපොරොත්තු කඩවීමකට මා පත්වුනායැයි කීම නිවැරදියි.

“දැන් කොහොමද ඔයාට ඇඟට අමාරුවක් එහෙම දැනෙනවද..?”

“එහෙමට අමාරුවක් නෑ ඒත් මට කිසිම වෙනසක් පේන්නේ නෑනේ”

අඩුම තරමේ මාගේ කටහඬවත් වෙනස් නොවී පැවතීම ගැනද මා කනස්සල්ලට පත්විය.

“ඒ සේරම තව ටික දවසකින් හරියයි.දැන් සැත්කම කරලා සති දෙකක් විතර වෙනවා.අපි සැරින් සැරේ ඔයාව නිර්වින්දනය කරපු නිසයි ඔයාට ඒ ගැන දැනුමක් නැත්තේ.හෝමෝන ප්‍රතිකාර කරන්න ගත්තට පස්සේ අපේ සැලැස්මේ අන්තිම කොටස විතරයි අපිට කරන්න ඉතුරුවෙන්නේ”

“හ්ම්ම්…” මම නිහඬවම නැවතත් කල්පනා කරන්නට වීමි.

නියමිත කාලයට මගේ පරිවර්තනය අවසන් නොවුනහොත් අප සැමටම ඉතාමත් දුෂ්කර කාලයක් එළඹෙනු නියත බැව් මට වැටහිණි.කුමක් හෝ අඩුපාඩුවක් සිදුවුවහොත් මට ජීවිතයෙන් පවා වන්දි ගෙවීමට සිදුවනු ඇත.මගේ පියා ඇතුළු පිරිස සැරසෙන්නේ නව අවුරුදු උදාවත් සමග කාන්තා ජනපදයට ප්‍රහාරයක් එල්ල කර ඒ ලැබෙන අවස්ථාවෙන් මා ජනපදයට ඇතුලත් කිරීමටයි.තරමක භාරදූර කාර්යයක් සේ පෙනුනද එම ප්‍රහාරයේ මූලික අරමුණ එහි සිටිනා යුවතියක ජීවග්‍රහයෙන් අල්ලා ඒ ස්ථානය මා හට ලබාදීමයි.වයසින් පෙනුමෙන් බොහෝදුරට සමාන වූ ඇය දැනට අවුරුදු කීපයක සිටම අපගේ ඉලක්කයක් වී තිබුණේ ඇයගේ භාරකාරිනිය මෙරට කාන්තා ජනපදයේ ඉහළම තනතුරු දරනා කෙනෙකු වීම හේතුවෙන්.

ප්‍රහාරයේ වැදගත්ම කොටස භාරවී ඇත්තේ මගේ සොහොයුරු ජයසිංහටයි.ප්‍රහාරයෙන් අනතුරුව එම තරුණියගේ මොලයේ සවිකර තිබෙන චිපයේ ඇති තොරතුරු මාගේ මොලයේ ඇති චිපයට ඇතුලත් කිරීම ඔහුට භාරව ඇති කාර්යයයි.ස්වාභාවිකව ගැබ් ගත් අවසන් පරම්පරාවට අයිති වන මටත් මගේ සොයුරාටත් එම චිප ඇතුලත් වී තිබීම එක්තරා ආකාරයක වාසනාවක් යැයි මොහොතකට සිතිණි.

එම චිපයන් ප්‍රධාන දත්ත ගබඩාව හා සම්බන්ධ කරන්නේ ඉපදී අවුරුදු 6ක් ගිය පසුවයි.මගේ සහ සොයුරාගේ උපත් එකල කාන්තාවන් බහුතරයක් සිටි ජනපදයෙන් බැහැරව අපගේ සැඟවුම් පොලක සිදුවූ බැවින් සහ පිරිමි මර්දනය ඒ අවධියේම ආරම්භ වූ බැවින් එම තොරතුරු ගබඩාව හා අපව සම්බන්ධ කර නොතිබිණි.එය වාසියකට ගනිමින් මෙම පරිවර්තනය සහ තොරතුරු හුවමාරුව සැලැස්මට අනුව සිදුවුවහොත් කිසිවෙකුටත් අපව නවත්වන්නට හැකි නොවනු ඇතැයි යන්න මම දැඩිව විශ්වාස කලෙමි.

****

සේනක වෙව්ලමින් බිම වැතිර සිටින අයුරක් දක්නට ලැබිණි.ඔහුගේ නාසයෙන් සහ මුඛයෙන් රුධිරයද වෑහෙමින් තිබිණි.ඔහුගේ දෑසේ කළු ඉංගිරියාවද ඉතාමත් වේගයෙන් දෙපසට ගැහෙමින් පැවතුනේ ඔහුගේ පෙනුම වඩාත් බියකරු කරවමිනි....

සිහිනයක් යැයි සිතුවත් එය සැබෑවටම සිදුවූවක් බව වැටහෙන්නට සේනකට වැඩි වේලාවක් ගත නොවුණි.තමා හමුදා සෙබලියන්ගේ ග්‍රහණයට නතුවූයේ කැරලි කණ්ඩායම වෙනුවෙන් කරන ලද මෙහෙයුමකදී බවත්.එය රහසිගත මෙහෙයුමක් බැවින් මෙහෙයුමේ අරමුණ නොදැන සිටි බවත් ඔහුට මතකයට පැමිණුනි.ඔහුගේ චිපයෙන්ද තොරතුරක් ලබාගත නොහැකි වූ තැන ඔහුව ඔත්තුකරුවෙකු සේ කැරළිකරුවන් අතරටම එවීමට සෙබලියන් තීරණය කල බවක් ඔහුට යන්තමින් සිහිපත් වන්නට විය.

ඔහුගේ හිසෙහි ඇති කරන ලද සිදුරකින් නව චිපයක් ඔහුගේ හිසට ඇතුලත් කර එය පරික්ෂා කල අයුරුද ඔහුට මැවී පෙනෙන්නට විය.ඒ දැණුනු වේදනාව ඒ අයුරින්ම සේනකට නැවතත් දැනෙන්නට විනි.ඔහුට ගැලවීමක් නොවුණි.ඔහුගේ සිරුරට තව වේදනා දරාගත හැකි බවක් පෙනෙන්නට නොතිබිණි....

ඒ සමගම සේනක සිටි කුටියේ දොරටු විවෘත විණි.සෙබලියන් කිහිප දෙනෙකු පැමිණ සිරකරුවන් රැගෙන යන්නට විය.නැවත තමා සෙබලියන්ගේ ග්‍රහණයට නතු වෙන්නට යන බව ඡායාවක් පරිද්දෙන් සේනක දුටු නමුත් ඔහුගේ සිරුර ඔහුට අවනත නොවිණි...

****

යානය මේ වන විට හමුදා මූලස්ථානයේ ගොඩබස්වා තිබිණි.සියළුම සිරකරුවන් හමුදා මූලස්ථානයේ පිහිටි විශේෂ ද්‍රව මාධ්‍යයක රඳවා තිබෙන අයුරක් දක්නට ලැබිණි.යානයේ සිටි හමුදා නිලධාරිනිය අශාන් රඳවා සිටි කුටිය වෙත යද්දි ඇයට දක්නට ලැබුණේ මියගිය වෛද්‍යවරියගේ දේහය සහ සිහිසුන් ජයසිංහගේ සිරුරු පමණකි.

ඇය වහා ඇගේ හිසට සම්බන්ධ කරගත හැකි ටෙලිපති උපකරණය පැළඳ ගත්තේ අශාන් හට ගැලවී යාමේ කුඩා හෝ ඉඩක් ඇත්නම් එයද අවම කරන අපේක්ෂාවෙන් යුතුවයි.

වටාපිටාවේ සිදුවන්නේ කුමක්දැයි අශාන් මේ වන විටත් දැන නොසිටියේ ඔහු එතරම්ම වෛද්‍යවරියගේ දිනපොත කෙරෙහි අවධානය යොමු කර සිටි හෙයිනි.යානයේ මුලින් ඇතිවූ ගැස්ම යානය ගොඩබැස්සවු අවස්ථාවේ ඇතිවුනායැයි ඔහු සිතුවද සේනක යානයේ පාලන පුවරුවට එල්ල කරන ලද ප්‍රහාරයෙන් එය සිදුවිණියැයි ඔහු කෙසේ නම් දැනගන්නද.....? ඔහු කෙතරම් එම දිනපොතට වශී වී සිටියාද යත් හමුදා සෙබලිය පැමිණ ඔහුගේ ඉදිරියෙන් සිටගන්නා තුරුත් ඔහුට වැටහීමක් නොතිබුණි.

අශාන් සෙමින් ඔළුව ඔසවා බලන විට දුටුවේ ඔහුගේ ඉදිරිපිට සිටිනා හමුදා නිලධාරිනියවයි.ඇය ජීවතුන් අතර නම් සේනක ගැන බලාපොරොත්තු තැබිය නොහැකියි ඔහුට වැටහිණි.ගැලවීමේ අවසන් බලාපොරොත්තුවද සුන්වී ගියෙන් ඔහුගේ දසින් කිසිදු බියක් විද්‍යාමාන නොවිණි.

“දැන් මොකද...?? ගහලා කුදලන් යනවද?මරලා අරගෙන යනවද?” ඔහු කිසිදු වෙනසක් නොපෙන්වා සෙබලියගේ දෑස දෙස කෙලින් බලමින් විමසූවේ දිනපොත පිළිබඳ ඇගේ දෙනෙත් යොමුවීම වැලැක්වීමටයි.

“අපෝ නෑ ආයේ ගහන්න උවමනාවක් නෑ.වටපිට බලන්නකෝ අශාන්,ඔයාට එනවා ඇරෙන්න වෙන කරන්න දෙයකුත් නෑ”

ඔහු එවිටයි කුටියෙන් පිටත සිටි සෙබලියන් සමූහය දුටුවේ.හිස පහතට හෙලමින් ඔහු නැගී සිටගත්තේ මොවුනගේ කීමට යටත් වනවා හැර ගන්නට වෙනත් කිසිදු ක්‍රියාමාර්ගයක් නොමැති බැවිනි.පලා යාමට කුමක් හෝ ඉඟියක් තමා සතුවූ දිනපොතෙන් ගත හැකිවේවියි යන්නද ඔහුගේ සිතේ නිධන්ව පැවතිනි.

හමුදා සෙබලියන් ඔහුව වටකරගනිමින් ගමන් කලේ පැනයාමේ අදහසක් හෝ ඔහුගේ සිතේ ඇතිවන්නට ඉඩ නොදෙමිනි.වාසනාවකට ඔහු අතවූ දිනපොත ඔවුනගේ අවධානය දිනා නොගත්තේ බොහෝ විට එය පිළිබඳ ඔවුනට දැනීමක් නොතිබූ නිසා විය හැකියි.

හමුදා මූලස්ථානය අතරින් ගමන් කරන මොහොතේ ඔහුගේ නෙත ඇදීගියේ එහි වූ විවිධ සිලින්ඩරාකාර හැඩැති බඳුන් වැනි යමක් වෙතටයි.වඩාත් විමසිල්ලෙන් බැලූ විට ඔහුට වැටහුණේ එම ද්‍රව බඳුන් කිහිපයක් ඇතුලත නිරුවත් පිරිමින් රඳවා තබා ඇති අයුරකුයි.ඔවුන් හැමගේම නාභියට සම්බන්ධ කර තිබූ නලයක් නිසා ඔවුන් තවමත් ජීවතුන් අතර සිටීමට ඉඩ ඇති බව ඔහුට වැටහිණි.

මද වේලාවකින් ඔහු සමග පැමිණි සෙබලියන් නැවතිණි.ඒ ඇයිදැයි පිටුපස බලනවාත් සමගම ඔහුව තල්ලු කෙරුණේ කුඩා නමුත් තරමක සැප පහසුකමෙන් යුක්ත වූ කුටියකටයි.ඔහු නැවත හැරී පිටතට යාමට උත්සහ කලද අදිසි බාධකයක් ඔහුගේ ගමන නැවැත්වීමට සමත් විය.සුළු මොහොතකින් එම අදිසි බාධකය බිත්තියක් සේ වර්ණ ගැන්විනි....

ඔහු එක්වරම පසුපසට පැන්නේ සිදුවූ දේ වටහාගත නොහැකිවයි.තවත් සමීපව එය අධ්‍යනය කිරීමේදි ඔහු දුටු දෙයින් අතිශය විශ්මයට පත් විණි.ඉතාමත් සියුම් අණු වැනි සැකැස්මක් නිතර එම බිත්ති අතර ගමන් කරන බව නිරීක්ෂණය කරගැනීමට ඔහු සමත්විණි.මෙය කිසිදු අයුරක වීදුරුවක් නොවන බවත් ආලෝක ධාරාවක් වැනි ඉතාමත් තුනී පටලයකින් මෙම කුටිය වටවී ඇති බවත් ඔහුට වැටහිණි.එම කුටියේ තිබූ ඇඳ සහ අනෙකුත් බඩු බාහිරාදියද මෙම ආලෝක ධාරාවෙන් ජනනය වී ඇති බව ඔහු නිරීක්ෂණය කලේ විස්මයානුකූල දෙනෙතකින් යුතුවයි....

ඔහු සිරකරුවෙක්ව සිටියත් දක්නට ලැබුණු විද්‍යාත්මක වටිනාකමකින් යුතු දර්ශණය නිසා ඒ පිළිබඳ තැවීමක් ඔහුගෙන් දිස්නොවිණි....

එසේ නම් මෙයයි අනාගත ලෝකය.කලක් ඉතා විශාල ප්‍රශ්ණයක්ව පැවති ඉඩකඩ දේශසීමා පිළිබඳ ගැටළු තව දුරටත් ප්‍රශ්ණයක් නොවනු ඇතැයි ඔහුට සිතිණි.එපමණක් නොව ජනාවාස ඇතිකරගැනීමේ අරමුණින් විවිධ ග්‍රහලෝක අත්පත් කරගැනීමේ සටනද අවසන් වනු ඇතැයි ඔහුට සිතිණි.

නමුත් තමා සිටින්නේ පරීක්ෂණාගාරයක බවත් මෙම තාක්ෂණය තවමත් පර්යේෂණ මට්ටමේ පවතින බවත් ඔහුට පසක් වූයේ එක්වරම ඔහුට ඇසෙන්නට වූ කෙඳිරිලි හඬක් සමගිනි....

ප/ලි

පොටෝව ගත්තේ මගෙ ලඟ තිබුණු Resident evil:after life ෆිල්ම් එකේ ස්ක්‍රීන් ෂොට් එකකින්.[01:12:29 frame]

මේ කොටසටත් පොරොන්දු වුනාට වඩා වැඩි කාලයක් ගන්න වුනා.දිනපොතක් ලියලම නැති මට දිනපොතක ආකෘතියට මේක ලියන්න සෑහෙන්න අමාරු වුනා.අන්තිමේදි ඒ අදහස අතෑරලා දාලා වෛද්‍යවරියගේ පැත්තෙන් කතාව දිගඇරෙන විදියටයි ලිව්වේ.අඩුපාඩු නම් එමට ඇති.අඩුපාඩු පෙන්වලා දෙනවනම් මම ගොඩක් සතුටුයි....

සමුගන්න අවසරයි එහෙනම්...

2012-09-30T11:55:00.002-07:00

බස් රේඩියෝව සංවිධානය කරන්නට යෙදුණු බ්ලොග් සම්මාන උළෙල ගැන මගේ හෘදයාංගම ස්තූතිය පුදකරනවා බස් රේඩියෝවේ හැමෝටම.මේක හොඳ උත්තේජනයක්.ඒ වගේම ඊට සහභාගී වූ සහෝදර සහෝදරියන්ටත්,ජයග්‍රහණය කරපු සියළු දෙනාටමත් මගේ සුභ පැතුම් පුද කරනවා.... එකට තරඟ කලත් කවදාවත් මේ ගොඩනැගුණු මිත්‍රත්වය කවදාවත්ම පළුදු නොවන බවනම් විශ්වාසයි....

**සිත්රූ සිහින බ්ලොග් අඩිවිය ලියන සිත්රූ අක්කා කාලෙකට කලින් දාපු නුඹ හින්දා මං කියන පෝස්ට් එකට මම ලියපු මේ නිසඳැස මට අද හම්බුවුනේ අහම්බෙන් වගේ.

අළුත් ලේබලයක් යටතේ ලියවෙන මේ පෝස්ට් එක වෙන්වෙන්නේ සිත්රූ අක්කට උපහාරයක් විදියට.කවි ලියන්න අදහසකුත් දීලා බ්ලොග් එකේ ඉඩ දීපු එකම මදෑ උපහාර පුදන්න...බොහෝම ස්තූතියි සිත්රූ අක්කේ.මේ අමුතුම ලේබලේ අදහස මට දුන්නු ඩුඩිතුමාටත් ආයෙත් පාරක් ස්තූතිය පුදකරනවා මම මේ වෙලාවේ....

*************************************************

සමුගන්න අවසරයි එහෙනම්....

නොනිමෙන සංසාර ගමන
මේ ගමනින්ම නිමවේවිද
නොනවතින අපේ බැඳීම
මේ අයුරින්ම නිමවේද එහෙනම්...

අවසන් එක්වීමත්
අවසන් වෙන්වීමත්
මෙයම පමණක් වේද
දුකක් යලි නොරැඳේද එහෙනම්...

සංසාර පුරාවට වින්ඳ
දුක් ගැහැට සහ සතුට
පිරුණු හිත සදහටම
අතහරින්නට කාලයයි එහෙනම්...

ඔය දෑස දෙස බලාගෙන
ඔය දෑත අත දරාගෙන
සංසාර ගමනින්ද
සමුගන්න අවසරයි එහෙනම්.....

ප/ලි

පොටෝව ගත්තේ මෙතනින් http://91.207.61.14/m/uploads/v_p_images/2004/01/8809_14_screenshot.png

ගැහැණු ලොවක සිරකරු... 7 කොටස

2012-09-13T12:18:00.002-07:00

මෙතෙක් දිගහැරුම කෙටියෙන්....

වර්ෂ 2020 අභ්‍යාවකාශගත කරන යානයකි.චන්ද්‍රිකාවක් රැගෙන ගමන් අරඹන මෙම යානය අතරමගදී අනතුරකට පත්වන්නේ ගගනගාමින් නොසිතූ පරිද්දෙනි.නමුත් ඒ අනතුර පිළිබඳ සතුටු වන පුද්ගලයන් කිහිපයක් පාලන මැදිරියේ සාකච්ඡාවේ යෙදී සිටියි.අනතුරට පත්වන යානයේ ඒ වන විට සිටි ඉංජිනේරුවා ශිශිරතරණ නින්දට පත්වන්නේ ගගනගාමින් අතින් සිදුවන අත්වැරදීමක ප්‍රථිඵලයක් වශයෙන්.

වසර සිය ගනනකට පසු ශිශිරතරණ නින්දෙන් අවදිවන ඉංජිනේරු අශාන්ට දක්නට ලැබෙන්නේ අමුතුම ලෝකයකි.කිසි දිනක නොපැතූ නොසිතූ අනාගතයක් ඉදිරියේ ඔහු අසරණ වන්නේ ඒ වන විට මුළු ලොවම ගැහැණුන් විසින් පාලනය කරනා ලෝකයක් බවට පත්වී තිබීම නිසයි.නොසිතූ පරිදි ඔහුව බේරාගැනීමට පැමිණෙන පිරිමි කැරලිකරුවන් පිරිසක් අශාන්ට සියළුම කරුණු කාරනා පැහැදිලි කරදෙන්නේ ඉදිරියේදි ඔවුන්ට මුහුණ දීමට සිදුවිය හැකි භයානක තත්වයන් පිළිබඳව ඔහුව දැනුවත් කරමින්.

අශාන් ඇතුළු පිරිස සැඟවී සිටින බිම්ගෙය වෙත හමුදා නිලධාරිනියන් පහරදෙන්නේ ඉන් පසුවයි.ඔවුන් සිතුවාටත් වඩා හමුදා නිලධාරින් ඉක්මන් වීම නිසා හදිසි පලායෑමකට කැරලි නායක ජයසිංහ තීරණය කරන්නේ එවිටයි.නමුත් ඔවුන්ට පලා යෑමට අවශ්‍ය යානය ඒ වනවිටත් සූදානම්ව නොපැවති නිසා ඉංජිනේරුවෙක් වූ අශාන්ට එම කර්තව්‍යය පැටවෙන්නේ සියළුම කැරළි සඟයන්ගේ ජීවිත ඔහුගේ දෑත මතට පැටවෙමින්.

අවාසනාවකට යානය අළුත්වැඩියා කරගැනීමට තරම් ප්‍රමාණවත් කාලයක් අශාන්ට නොලැබෙන බවක් පෙනෙන්නට වූයෙන් කැරලි නායක ජයසිංහ තීරණය කරන්නේ තම සගයන්ගේ ජීවිත ආරක්ෂා කිරීමේ වගකීම සිය දෑතට ගන්නටයි.එම පරමාර්ථයෙන් යුතුව හමුදා නිලධාරින්ට තනිව මුහුණ දිමට පිටත්වන ජයසිංහට උදව්වක් වශයෙන් කැරලි කණ්ඩායම් සාමාජික සේනකද පිටත්වන්නේ ස්ව කැමැත්තෙන්.

සේනක භාරගත් වැඩ කොටස නොකර අතුරුදහන් වීම නිසා ජයසිංහ අපහසුතාවකට පත්වන්නේ මේ අතරතුරයි.තම දිවිය දෙවැනි කරගනිමින් ජයසිංහ අවසන් මොහොත දක්වා සටන් වදින්නේ සිය වර්ගයාගේ පැවැත්ම ආරක්ෂා කරගැනීමටයි.මේ අතරතුර සේනක යානය වෙතට පැමිනෙන්නේ අතිශයින් දුර්වල අයුරකින්.ඔහු අශාන්ට බල කර සිටින්නේ ජයසිංහ වෙනුවෙන් බලා නොසිට පිටත්ව යාමටයි.නමුත් එය ප්‍රතික්ෂේප කරන අශාන් බිම්ගෙය තුලට ඇදෙන්නේ කෙසේ හෝ ජයසිංහව බේරාගැනීමේ අදහසින්.

අශාන් හැකි ඉක්මනින් ජයසිංහ සිටින ස්ථානයට ලඟාවන විට ඔහු දකින්නේ හමුදා නිලධාරිනියක් ජයසිංහ මරා දැමීමට උත්සහ කරන අයුරයි.වහාම ඒ නිලධාරිනියට පහර දී අඩපණ කරන අශාන් ජයසිංහව සහ එම නිලධාරිනියවද කැටුව නැවත යානය වෙත පිටත්වන්නේ වැදගත් තොරතුරක් වේ නම් නිලධාරිනියගෙන් දැනගැනීමට හැකිවේ යැයි බලාපොරොත්තුවෙන්.නමුත් එම බලාපොරොත්තුව සුනු විසුනු වන්නේ එම නිලධාරිනිය යානයේ පාලනය සියතට ගැනීමත් සමගයි.මේ අතරතුර රෝහලේ සිටි ප්‍රධාන වෛද්‍යවරියද යානයට පැමිණෙන්නේ අති දියුණු ටෙලිපෝර්ට් තාක්ෂණයක් භාවිතා කරමින්.

මේ අතරතුරයි සේනක අවියක්ද රැගෙන අශාන් සිටිනා ඉසව්වට පැමිණෙන්නේ.අශාන්ව පුටුවකට බැඳ තබා ඇති අයුරු දකින සේනක කුමක් කරයිද...

අද එතැන් සිට....

මුල් කොටස් සඳහා

1 කොටස
2 කොටස
3 කොටස
4 කොටස

5 කොටස

6 කොටස
**********************************************************************************

බලාපොරොත්තුවක ඡායාවක් පෙනෙන මානයේ නොවිණි.ඉතුරු වී ඇත්තේ අත්වන්නට යන ඉරණම කෙතරම් භයානකදැයි යන්න සිහි කිරීම පමණකි.වෛද්‍යවරිය ජයසිංහගේ සිරුර අසලට කෙමෙන් ලංවන අයුරු දුටු නමුත් මා එතරම් එය තැකීමක් නොකලේ ඇය වෛද්‍යවරියක බැවිනි.නමුත් ඇගේ යම් වෙනසක් ඔහු අසලදී වූ බව මට යන්තමින් අවබෝධ විණි.ඇය මා පිටුපා සිටින බැවින් ඇගේ මුහුණ නොපෙනුනද ඉකි බිඳුමක ශබ්දයක් මට යන්තමින් ඇසුණු බැව් සක්සුදක් සේ පැහැදිලියි.මා ඈ දෙස විමසිල්ලෙන් බලා සිටියේ කුමක් වේ දැයි සිතාගැන්මට පවා නොහැකි මනසකින් යුතුවයි...

මා විශ්මයට පත් කරවමින් ඈ එක්වරම ඇගේ සාක්කුවෙන් එළියට ගත්තේ පැරණි දිනපොතකි.ඇති තරම් නවීන උපාංග භාවිතා වන මේ සමයේ කඩදාසියක් දුටු බවට මා තුල කිසිදු මතකයක් නොවිණි.එසේ නම් මෙය කුමක් විය හැකිද??

“අශාන්.... මම කියන්න යන දේ හොඳින් අහගන්න.මම කියන විදියට වැඩ කලොත් ඔයාටත් යානයේ හැමෝටමත් බේරිලා යන්න පුළුවන්.ඒ නිසා කලබල කරන්න එපා”

කල්පනා ලොවක සිටි මා ඉන් පියවි ලොවට පැමිණියේ ඇගේ විධානයත් සමගමයි.ඈ සතුව තිබූ දිනපොත මා හට පෙන්වමින් ඈ යමක් කීමට උත්සහ කල අයුරක් මට වැටහිණි.මාගේ මුහුණෙන් දිස්වූ විස්මයක සලකුණු ඈ වටහාගත්තාක් මෙන් සිහින් සිනාවක් මා වෙත හෙළුවේ මා තවත් වික්ෂිප්ත කරවමින්.

“ඔයාට මාව විස්වාස කරනවා ඇරෙන්න වෙන කරන්න දෙයක් නෑ අශාන්”

“එතකොට ඔයාගේ මොළයේ තියනවා කිව්ව පණිවිඩ හුවමාරුවෙන් ඔයාව විනාස කරයි.ඔයා එයාලව පාවලා දෙන්න යනකන් ඒගොල්ලො බලාගෙන ඉඳියි කියලා හිතනවද? එහෙමත් නැත්තම් මේක උගුලක්ද? කවුද ඔයා?”

“ඒ හැම එකකටම උත්තර මේ පොතේ තියෙනවා අශාන්.අමතක වුනාද මම වෛද්‍යවරියක් බව? පණිවිඩ හුවමාරුවට අදාල චිපය අක්‍රිය කරවන්න උපක්‍රම මගෙ ලඟ තියෙනවා අශාන් බයවෙන්න එපා...”

මාගේ වාසනාව කොපමණදැයි අදහාගන්නට බැරි තරම්... ඈ දිනපොතත් රැගෙන මා හුන් පුටුව සමීපයට එන්නට ගත්තේ මුහුණේ රන්දාගත් පියකරු සිනහවක්ද සමගිනුයි.

එක්වරම ඈ සාක්කුවෙන් එලියට ඇද ගත්තේ කුඩා ප්‍රමාණයේ සැත්කම් පිහියක්...මොහොතකට මා බියෙන් තැති ගත්තත් ඈ සිනහමුසු මුහුණින් යුක්තව මා වෙත පැමිණියේ යමක් පවසමින්.ඇය සැරසෙන්නේ මා නිදහස් කිරීමටද නැත්නම් මා මරා දැමීමටදැයි සිතාගත නොහැකිව මා අසරණ තත්වයකට පත් වූවේ නිතැතින්...

“අත පය බැඳලා තියෙද්දි ඔයා කොහොම මාව විස්වාස කරන්නද නේද.. “

මා හට සැනසුම් සුසුමක් හෙළීමට හැකිවූයේ ඇගේ ඒ වචන නිසාවෙන්.

නමුත් ඇය පිටුපසින් එක්වරම දොර විවෘත වනු ඇසුණු නිසා ම ක්ෂණයෙන් එදෙසට නෙත් යොමුකලේ බියෙන් වෙලෙමින්.හමුදා නිලධාරිනිය බලාපොරොත්තුවෙන් ඒ දෙස නෙත් යොමුකලත් එහි සිටියේ සේනකයි.මොහොතකට මා සතුටට පත් වුවත් එම සතුට දුකක් බවට පරිවර්තනය වෙන්නට ගත වූයේ ඇසි පිය හෙලනවාටත් වඩා අඩු කාලයකුයි....

“එපා සේනක.... එපා....”

ඇයව ආරක්ෂා කරගැනීමට පුටුවෙන් නැගී සිටීමට මා සතු සියළු ශක්තිය යෙදවූ නමුත් සේනකගේ අවිය මට වඩා ඉක්මන් විය.එම වචන පිටවීමටත් මත්තෙන් සේනක සිය අවිය ක්‍රියාත්මක කර තිබුණි.ඈද පසුපස හැරී බලනවාත් සමගම කපා හෙළු ගසක් පරිද්දෙන් බිම ඇද වැටිණි.ඇගේ සිරුර වේගයෙන් ගැහෙනු මා දුටුවේ බොඳවූ දෙනෙත් අතරින්.යානයට සවිකර තිබුණු පුටුවද මාගේ උත්සහයත් සමග ගැලවී මා සමග ඉදිරියට ඇද වැටුණු අතර මුහුණ තදින් බිම වැදීම නිසා දෙනෙත් මොහොතකට නිලංකාර විණි....

දැඩිව මතුවන හිසේ වේදනාව නොතකමින් මම සෙමින් දෑස් විවර කරන්නට උත්සහ ගතිමි .මා වැටී තිබුණේ ඇය ඉදිරියටයි.ඇගේ වේදනාබර ඇසි පිය සෙමින් ගැස්සෙන අයුරු මා සිතේ දැඩි වේදනවාක් ඇති කිරීමට සමත් විය.ඇය කුමක් හෝ කියන්න තැත් කලද ඇගේ මුවින් වචන පිට නොවුණි.ඈ ඇගේ නෙත් ඇගේ දිනපොත දෙසටත් මා දෙසටත් කිහිපවරක් යොමු කර ඇගේ අවසන් බැල්ම ජයසිංහගේ සිරුර පිහිටි දෙසට යොමුකරමින් නිසල විය.

ප්‍රාණය නිරුද්ධ වූ නමුදු ඇගේ නෙතගින් කඳුළු වෑස්සෙන අයුරු දැකීම මා හට ඉතා වේදනාකාරී දර්ශනයක් විණි.මාගේ දෙනෙතද කඳුළින් පිරී බොඳවුනේ නිමේෂයකින්... සේනක සෙමින් ඉදිරියට ඇදෙනු මා ඇස් කොනින් දුටු නමුත් ඔහුගේ පැමිණීම තව දුරටත් මා හට සතුටක් නොවිණි.සේනක මාගේ බැමි මුදාහල වහාම ඔහුව පසකට තල්ලු කරමින් ඇයව දෑතට ගත්තත් ඒ වන විට ඇය මෙලොවින් සමුගෙන සිටියාය...

සිත තුල වූ කෝපය හෝ සන්තාපය නිසා මා හට කතා කිරීමට වචන සොයාගැනීමට මොහොතක් ගතවිනි.සේනක පිළිබඳ වෛරයක් උපන්නද එය යටපත් කරගැනීමට මා උත්සහ ගත්තේ ඉතාමත් අපහසුවෙන්... ඔහුවද අහිමි කරගතහොත් මේ සටන තනිව ජයගැනීමට මා හට නොහැකි වනු ඇත......

“සේනක... ඔයා ආවේ වැරදි වෙලාවක... හ්ම්ම්... මෙයා අපිට නිදහස් වෙන්න උදව් කරන්නයි හැදුවේ සේනක.....මොකක්ද දෙයියනේ මේ කලේ...?? “ හැඬුම් සඟවමින් මා ඔහුගෙන් විමසන්නට වීමි.

“ඒත් ඒත්... මම හිතුවේ අශාන් ඔයා අමාරුවක වැටිලා කියලා.මම දැක්කා එයා පිහියක් අරගෙන ආපු හැටි.... හොඳටම විශ්වාසද ඒ ආවේ උදව් කරන්නම කියලා??”

“ඔව් සේනක හ්ම්ම්ම්... මේ බැමි කපලා දාන්නයි ආවේ.අනික ඒක සැත්කම් පිහියක් කියලා දැක්කෙ නැද්ද??”

“මොකක් වුනත් ඒ වෙලාවේ බලාගෙන ඉන්න බැරිවුනා මට.මම ගොඩක් වෙලා දොර ගාව ඉඳන් බලාගෙන හිටියේ අවස්ථාවක් එනකන්.මට කිසිම වෙලාවක තේරුනේ නෑ ඒ එන්නේ උදව් කරන්න කියලා...”

“තමන් දකින දේට වඩා යථාර්ථය වෙනස් සේනක.... හැමවෙලාවෙම දකින දේ විතරක් විස්වාස කරන්න එපා.......

ඔයා කලබල නොවුන නම් අපිට මෙයාගෙන් ගොඩක් උදව් ගන්න තිබුනා...”

මා වෛද්‍යවරියගේ සිරුර ඔසවා ජයසිංහගේ සිරුර අසලින් සයනයේ තැබුවේ ඇය පිළිබඳ මා තුල ඇතිවූ ගෞරවය නිසාවෙන්.මා බැඳ තබා තිබු පුටුව නැවත යානයය සවි කර එහි වාඩිවී මා කල්පනා කලේ දැන් කුමක් කල යුතුද යන්නයි.නමුත් ඒ හැම මොහොතකම වෛද්‍යවරියගේ රුව පැමිණීම නිසා සිතේ තිබූ වේදනාව යලි යලිත් මතුවීමට ගත්තේ මටද රහසින්...

ඇගේ එම වදන් යලි යලිත් මට ඇසෙන්නාක් මෙන් දැනෙන්නට වූයේ එක්වරමයි.ඇත්තටම ඇය කවුද? ඇය උදව් දීමට පෙළඹුණේ කුමක් නිසාද? ඇගේ දිනපොතේ ඇති විශේෂත්වය කුමක්ද ?.එවිටයි ඇගේ දිනපොත පරික්ෂා කිරිමේ සිතක් මා හට පහළ වූයේ...

බිම තිබු ඇගේ දිනපොත මා අතට ගන්නවාත් සමගම යානය ගොඩබැස්සවීමට සූදානම් බවට වාදනය වූ ස්වයංක්‍රීය පණිවිඩය ඇසීමෙන් සේනක මෙන්ම මාද පත්වූයේ විසඳාගත නොහැකි තරමේ ගැටළුවකටයි.අප දෙදෙනා සතුවම ඇත්තේ එක අවියක් පමණක් බැවින්ද,යානය ගොඩබස්සවන්නට ඇත්තේ හමුදා නිලධාරිනියන්ගේ මූලස්ථානයේ විය යුතු බැවින්ද ලැබූ නිදහස ඵල රහිත වන බවක් අප හට දැනෙන්ට වූයේ නිතැතින්...

ඇගේ දිනපොත පසුව කියවීමේ අරමුනින් යුතුව එය සාක්කුවට දමාගනිමින් මා වහා දිව ගියේ යානය ගොඩබස්සවන්නට යන ස්ථානය දැක ගැනීමටයි.යානයේ වූ කවුළුවකින් අප තහවුරු කරගත්තේ අප ගොඩබැසීමට යන්නේ හමුදා මූලස්ථානයක බවයි.

“සේනක.... අපිට කරන දෙයක් ඉක්මනින් කරන්න වෙනවා.යානය ඇතුලෙ ඉන්නෙ එක හමුදා නිලධාරිනියක් විතරයි.එයාව මෙල්ල කරන එක ගොඩක් අමාරු වෙයි.ඔයා පාලන මැදිරිය මුර කරන්න මේ වෙලාවේ එයා එතන ඉන්න එක අපිට වාසියි.”

“හරි අශාන්....”

“සේනක හැම දෙයක්ම රැඳිලා තියෙන්නේ ඔයාගෙ අතේ.ඉක්මන් කරන්න.මම අපේ අනිත් කට්ටියව හොයාගෙන බේරගන්න බලන්නම් ඔයා හමුදා නිලධාරිනියව නවත්තන්න.ඉක්මනට යන්න සේනක ඉක්මන් කරන්න අපිට නාස්ති කරන්න වෙලාවක් අපිට නෑ.”

සේනක අවියද රැගෙන යානයේ ඉදිරියට සෙමින් ඇදෙන අතරේ මා යානය පුරා දුවමින් එහිවූ කුටි පරික්ෂාවට තීරණය කලේ අඩුම තරමේ එකදු අවියක් හෝ සොයාගැනීමේ අභිප්‍රායෙන්.නමුත් බොහෝමයක් කුටි හිස්ව තිබූ බැවිනුත් අනෙකුත් කුටි වල රැස් කර තිබුණේ ආහාර ද්‍රව්‍ය පමණක් බැවිනුත් මාගේ ධෛර්යය හීන වීමට වැඩි වේලාවක් ගත නොවුණි.

ඒ මොහොතේ යානයේ ඇතිවූ ගැස්ම නිසා යානය පොළව මත පතිත කරන්නට ඇති බවට මම අනුමාන කලෙමි.නමුත් මෙහෙයුම් මැදිරිය දෙසින් කිසිදු ආකාරයක කලබලකාරි ස්වරූපයක් නොඇසීම නිසා මා තුල සේනකගේ ජීවිතය පිළිබඳවද කුකුසක් නොදැනුනා නොවේ.යානය තුල අවි ආයුධ නොතිබුණු බැවින්ද අනෙකුත් සාමාජිකයන්ගේ හෝඩුවාවක් නොලැබුණු බැවින්ද මා තීරණය කලේ කලබලකාරි තත්වයන් මගහැරෙන තුරු යානය තුලම සැඟවී සිටීමටයි.

සැඟවීම සඳහා සුදුසුයැයි හැඟුණු කුටියකට පිවිසී මා ඇතුලතින් දොර අගුළුලා බිම හිඳගත්තේ තව කුමක් නම් ඉදිරියේදි සිදුවන්නට ඇත්දැයි සිතාගැන්මට නොහැකි බැවින්.කුමක් වුවත් අනාගතය සුභදායි නොවන වගනම් මා හට නිසැකවම වැටහිණි.මේ අතරතුරයි මා කලින් සාක්කුවට දමාගත් වෛද්‍යවරියගේ දිනපොත සිහියට නැගුනේ....

එම දිනපොතේ කවරය දෙස මොහොතක් බලා හිඳිමින් මා දිගු සුසුමක් හෙළුවේ එක ඇසිල්ලකින් ඇය හමුවූ දින පටන් මා ඇගෙන් ලද කරුණාබර සැලකුම් නැවතත් මැවී පෙනෙන්නට වූ නිසාවෙන්.සෙමින් දිනපොතේ කවරය පෙරලූ මා හට දැකගන්නට හැකිවූයේ මුල් පිටුවේ අලවා තබූ කුඩා පිරිමි දරුවන් දෙදෙනෙකුගේ ඡායාරූපයකි....

අවුරුදු දහයක සහ පහලොවක පෙනුම තිබූ මේ දරුවන් දෙදෙනා දෑත් පටලවා හුරතල් අයුරින් සිනාසෙනු දුටු මටද සිනහා පහල වූයේ නිතැතිනි... එම ඡායාරූපයේ යටින් ලියා තිබූ වදන් පෙල මා කියවන්නට වූයේ එම සිනහමුසු මුහුණ එලෙසම පවත්වා ගනිමින්.නමුත් එක්වරම එම සිනහව අතුරුදහන් වූවේ මවිතයක සලකුණු මා මුහුණේ ඉතිරි කරමිනුයි...

ප/ලි

ඔක්කෝටම කලින් හැමෝගෙන්ම සමාව ඉල්ලනවා මේ කොටස දාන්න මාසෙකටත් වඩා කාලයක් ගත්තු එක ගැන.ආයෙත් සුපුරුදු පරිදි ලියන්න කියවන්න බහින්නයි හිතාගෙන ඉන්නේ.පහුගිය ටිකේ ගොඩාක් දෙනෙක්ගේ ලිපි කියවන්නත් බැරිවුනා.මග ඇරුණු හැම ලිපියක්ම අනිවාර්යෙන් කියවනවාමයි.... මුකුත් ලිව්වේ නැතත් මේ පැත්තට ඇවිත් ගියපු,මාව හොයපු හැමෝටම ස්තූතියි....

කාලෙකට පස්සේ ලියන්න ගත්තු නිසා අඩුපාඩු ඇති.ඉතින් වෙනදා වගේම ඒ වැරදි අඩුපාඩු පෙන්නලා දෙයි කියලා මම බලාපොරොත්තු වෙනවා.එහෙම අඩුපාඩුවක් පෙන්නුවයි කියලා මම කවදාවත් අමනාපයක් වෙන්නේ නෑ...

පොටෝව ගත්තේ මෙතනින්:http://www.canada.com/6406264.bin

ගැහැණු ලොවක සිරකරු... 6 කොටස

2012-07-18T12:37:00.001-07:00

මුල් කොටස් සඳහා

1 කොටස
2 කොටස
3 කොටස
4 කොටස

5 කොටස
**********************************************************************************

“උඹට මම.........” ඈගේ කෙස්වැටිය අතහැර පහරක් එල්ල කිරීමට සූදානම් වත්ම හුරුපුරුදු කටහඬක් මා අමතනවා ඇසිණි.

“අශාන්.....”

මා වහා පිටුපස හැරී බැලුව් විශ්මයෙන් යුතුවයි.විශ්වාස කල නොහැකි වුවත් ඒ ඇයයි.දෙනෙත් අදහාගත නොහැකිව මා ස්වල්ප වෙලාවක් ඈ දෙස බලා සිටියේ මෙය කෙසේ සිදුවුණිදැයි සිතාගැන්මට නොහැකිවයි.කෙසේ නම් විශ්වාස කරන්නද රෝහලේ සිටි ප්‍රධාන වෛද්‍යවරිය යානය තුලට පැමිණ සිටින වග.

“මේක වෙන්න බැහැ......” මම සෙමින් මිමිණුවෙමි

ඇය සිනාසෙන අතරතුර මා හට නෙතින් සන් කලේ පිටුපස බලන ලෙසටයි.මම වහා පිටුපස හැරී බැලුවෙමි.සෙබලිය ඇගේ බැමි නිදහස් කරගෙන සිටියාය.... කල යුත්තේ කුමක්දැයි මා සිතීමටත් පෙර සෙබලිය මා හට පහරක් එල්ල කර පුටුවට මාගේ දෑත් දෙපය ගැටගැසීමට පටන් ගත්තේ මා අසරණ කරවමිනි.තවමත් කිසිවක් සිතාගත නොහැකිව මා වෛද්‍යවරිය දෙස නෙත් යොමා සිටියේ ඇගෙන් පිළිතුරක් අපේක්ෂාවෙන්.

“මෙයා දැන් මගෙයි අයුමි..... යානයේ පාලනය ඔයා බාරගන්න....”

“හ්ම්ම් ඊට ඉස්සෙල්ලා පොඩි ගනුදෙනුවක් තියෙනවා බේරගන්න”

ඒ සමගම මාගේ මුහුණ හරහා දැඩි පහරක් එල්ල විණි.මොහොතකට මාගේ දෙනෙත් නිලංකාර වෙන අයුරක් මට දැනෙන්නට වූයේ දැඩි වේදනාවක්ද සමගයි.කොපමණ ප්‍රහාර ලැබුවත් සතුරා ඉදිරියේ අසරණ වීම මා හට කල නොහැක්කක්.අවඥා සහගත හිනාවක් මා නැවත ඇය වෙත යොමුකලේ කිසිදු වේදනාවක් නොහඟවමින්....

“හමුදා නිලධාරිණියක්ව ගැට ගහලා හිර කරන්න කලින් දෙපාරක් හිතන්න වෙයි මීට පස්සේ....”

යැයි පැවසූ ඈ මා දෙස කුරිරු බැල්මක් හෙලමින් කුටියෙන් පිටවිණි.

“ඉතින් අශාන්.... හිතුවේ නෑ නේද ආයෙ හමුවෙන්න ලැබෙයි කියලා....”

“නෑ කොහෙත්ම නෑ.....” දිගු සුසුමක් හෙළමින් ඈ දෙස නොබලා මම පිළිතුරු දුනිමි.

“මම දන්නවා මම කරන දේ......”

“නෑ ඔයා දන්නේ නෑ අශාන්.... ඔයා මෙයාලගේ ඉත්තෙක් වෙලා විතරයි”

“මට තව කිසිම දෙයක් දැනගන්න ඕනේ නෑ..... කිසිම දෙයක් ඕනේ නෑ.” මා ඉතා ආවේගයෙන් ඇයට බැනවදින්නට ගත්තේ හිතේ උපන් කෝපය පිටකරමින්.

“ඒ කියන්නේ මම කොහොමද මෙතනට ආවේ කියලත් ඔයාට දැනගන්න ඕනේ නෑ වගෙයි.එහෙමද??.....”

මා ඇයට පිළිතුරු නොදී දෑස් වෙනතකට යොමුකරගත්තේ වචනයකින් හෝ ඇයට යටත් වීමට මා තුල වූ අකමැත්ත නිසාවෙනි.

“හ්ම්ම්ම්..... මේ යානය අපේ හමුදා මූලස්ථානයට යනකන් වෙන කරන්න දේකුත් නැති එකේ මම කියන්නම්කෝ ඒ විස්තර....”

ඇයගේ එම පිළිතුර මා ගැස්මකට පත්කරන්නට සමත් විය.... කිසිදු සැකයක් නැත.අවසන් කැරළිකරුවන් සියල්ල මොවුනගේ සිරකරුවන් වනු නිසැකයි.මේ සියල්ලටම හේතුව මාගේ මුරණ්ඩු කම බැව් මට සිතෙන්නට විය.සේනක පැවසූ දේ නිවැරදි යැයි මට මොහොතකට සිතිණි.... යන්තමින් හෝ සතුටට පත් විය හැකි නම් ඒ ජයසිංහ ජීවතුන් අතර සිටීම පිළිබඳව පමණි.....

“මුලින්ම ඔබට බොහෝමත්ම ස්තූති කරන්න ඕනෙ අශාන් අපේ සැලැස්ම පහසු කෙරෙව්වට.... ඔබ සෙබලියව යානයට රැගෙන ආ මොහොතේ ඉඳලා ඔබ අපිට අවශ්‍ය සියළුම තොරතුරු ලබා දුන්නා.... ඇගේ ආයුධත් ඔබ සුරැකිව රැගෙන ආපු එක සෑහෙන්න ප්‍රයෝජනවත් වුනා අපිට....”

මා නිරුත්තරව ඇගේ කතාව අසන්නට වූයේ මෙයින් ගැලවීමට කිසිදු අවස්ථාවක් නොමැති බව හැඟුණු නිසයි.වරදකරු මා යැයි ඇසෙන විට දරාගත නොහැකි තරම් දුකක් හදවතට දැනෙන්නට වූයේ නිරායාසයෙන්.මම නැවතත් ඇගේ කතාවට සවන් යොමුකරන්නට සිතා ගත්තෙමි.

“සෑම සෙබලියකුගේම හිසට සවිකරලා තියෙන පළඳනාව ඔබට මතක ඇති සමහරවිට.එය එක්තරා ආකාරයක පණිවිඩ හුවමාරු යන්ත්‍රයක් නමුත් එයින් සම්ප්‍රේශණය කල හැක්කේ සිතුවිලි පමණයි.මේ වගේ රහසිගත මෙහෙයුමකදී එය සෑහෙන්න වැදගත් මෙහෙයක් ඉටු කරනවා.කිසිදු පුද්ගලයෙකුට එම සන්නිවේදනයට සවන් දෙන්න බැහැ.”

සෙබලියට පහරදුන් පසු ඇගේ හිසේ වූ එම උපකරණය ගලවා ඉවත්කල බැව් මා මතකයට පිවිසිණි.මා එය නැවත රැගෙන ආවේද නැත.සෙබලිය සතුව තිබූ ආයුධ පමණක් යානයට රැගෙන ආ බව මා හට හොඳ මතකයක් තිබිණි....

“ඒ පළඳනාව ඔබ හෝ ඔබේ කැරළි කණ්ඩායෙමේ කිසිවෙක් පැළඳුවත් පලක් වෙන්නේ නෑ.එය නිර්මාණය කරලා තියෙන්නේ අපට උපතේදිම මොළයට ඇතුලත් කරන කුඩා පරිපථයක් සමග ක්‍රියා කිරීමට.ඒ පරිපථය හමුදා මෙහෙයුම් මැදිරිය හා සම්බන්ධයි.අපගේ සෙබළියන් සතුරන් අතට පත්වූවොතින් ඔවුන් සිටින ස්ථානය තහවුරු කරගැනීමටත්,අවශ්‍ය වූ විටක අපගේ රහස් සඟවා ගැනීමට ඔවුනගේ මතකය මකා දැමීමටත් එය ඉතාමත් වැදගත්..... දැන් ඔබට තේරෙනවා ඇති අශාන් ඔබ ඇයව යානයට රැගෙන ඒමෙන් සිදුකරගත් විනාශය....”

“ඒත් ඔබ කොහොමද මෙතනට ආවේ.....??? ටෙලිපෝර්ට් යන්ත්‍රයකට සමාන කිසිවක් ඇගේ ආයුධ අතර තිබුනේ නෑනේ..???” මම විශ්මයෙන් විමසන්නට වූයෙමි.

“ඔබට වැරදුණු තැන එතනයි අශාන්...... හමුදා සෙබලියන් විදියට ඕනෑම හදිසි අවස්ථාවකදි නැවත මූලස්ථානයට ටෙලිපෝර්ට් වන්නට හැකි අයුරින් තමයි ආයුධ නිපදවලා තියෙන්නේ.හැම සෙබලියක්ම රැගෙන යන ආයුධයේ ටෙලිපෝර්ට් වීමට උදව් දෙන උපාංගයක් තිබෙනවා.....එය ද්විත්ව දොරටු ටෙලිපෝර්ට් උපාංගයක්.ඔබ රෝහලේදි දුටු තාක්ෂණයට වඩා එය බලවත්.... “

සියල්ලම මා හට පැහැදිලි විය.මොවුන් අපට වඩා පියවර ගණනාවක් හැම අතින්ම ඉදිරියෙන් සිටීම නිසා අපට ජය ගැනීමට කිසිදු අවස්ථාවක් නැත යැයි මට සිතිණි.නමුත් සෙබලියක් නොපැමිණ ඒ වෙනුවට වෛද්‍යවරියගේ පැමිණීම මා තුල විශාල කුකුසක් ඇති කිරීමට සමත් නුවූවා නොවේ....

සම්පූර්ණ යානයේ පාලනය මේ වන විට සෙබලිය සියතට රැගෙන සිටියාය.සෙසු සාමාජිකයන්ට අත්වූ ඉරණම පිළිබඳ වැටහීමක් නොතිබුනද ඔවුන් තවමත් ජීවතුන් අතර සිටින බවට මා තුල දැඩි විශ්වාසයක් තිබිණි.මා පසෙකින් සිහිසුන්ව සිටියේ ජයසිංහයි...

කාන්තාවන් දෙදෙනෙකු පැමිණ කැරළිකාර කණ්ඩායමක් සහිත යානයක් පාලනය කිරීම පිළිබඳව සියුම් ලැජ්ජාවක් හිතට නොදැනුනා නොවේ..... නමුත් දැන් මෙහි බලාසිටීම හැර කරන්නට කිසිත් නැත.මොවුන්ගේ මූලස්ථානයට කෙතරම් දුර ප්‍රමාණයක් ඇත්දැයි පවා නොදැන කිසිදු පියවරක් ගන්නටත් බැරිය.දෑත් සෙලවීමට පවා නොහැකි අයුරින් වෙලා තිබීම නිසා මා හැම අතින්ම පරාජය වී හමාරය...

සේනක පිළිබඳ මතකය එක්වරම මා සිතට පිවිසියේ එවිටයි.ඔහු යානය තුලට පිවිසියේද යන්න මා හට විශ්වාස නැතිමුත් යම්හෙයකින් ඔහු යානය තුල සැඟවී සිටීනම් සෙබළියට එරෙහි වී නැවත පාලනය අප අතට ගැනීමට වැඩි වාසියක් ඇති බැව් මා හට වැටහිණි.එහෙත් ඇගේ ක්‍රියාකාරකම් අධ්‍යනය කරමින් සිටින හමුදා මූලස්ථානය තවත් සෙබලියන් යානය තුලට එවීමට පියවර ගැනීම වැලැක්වීම ප්‍රථමයෙන්ම කල යුතු ක්‍රියාවයි......

*****

සේනක දෑස් විවෘත කර වටපිට බලන්නට විය.තමා සිටිනා තැන පිළිබඳව කිසිදු මතකයක් ඔහු තුල නැති ආකාරයකි.මදක් වේලා නිසොල්මන්ව සිටි ඔහු අපහසුවෙන් නැගී සිටීමට උත්සහ කරන්නට විය.මදක් වේලා උත්සහ කිරීමෙන් පසු ඔහු නැගිට අසල වූ මේසයක් අල්ලාගෙන සමබර වීමට උත්සහ ගත්තේ බිම්ගෙය කඩාවැටීමේදි ඔහුගේ ශරීරයට සිදුවූ තුවාල නිසාවෙනි....

තමා අල්ලාගෙන සිටින මේසය මත ඇති අවිය දෙස ඔහු දෙනෙත් යොමුකලේ මෙවිටයි.අසිහියෙන් මෙන් යානයට නැගගෙන මේ කාමරයට පැමිණි පසු ඔහු සිහිසුන්වූ බව ඔහුගේ මතකයට පිවිසිණි.නමුත් තිබූ නමුත් එම මොහොතේ මේසය මත අවියක් නොතිබුණු බව ඔහුට හොඳහැටි මතකයේ තිබිණි... එම අවිය අතට ගෙන පිරික්සීමට ගත්විට ඔහුට එහි වූ ලාංඡනය දැකගන්නට ලැබුණි.නිසැකයෙන්ම එය හමුදා සෙබලියකගේය...

යානය හමුදා සෙබලියන්ගේ පාලනයට නතුවී ඇතැයි යන්න සේනකට සිතිණි.ඔහු වහා එම අවිය තම අතට ගෙන අපහසුවෙන් ඉදිරියට ගමන් කරන්නට විය.ඔහුට එක්වරම කෑ ගැසීමක් ඇසිණි.නිසැක වශයෙන්ම ඒ අශාන්ගේ කටහඬයි.ඔහු ඉදිරියට යත්ම කවුරුන් හෝ තමා ඉදිරියට පැමිණෙන හඬක්ද ඔහුට ඇසෙන්නට විය.ඔහු වහා අසල වූ කුටියට පිවිසියේය.ඔහු සිටි කුටිය පසුකරමින් ඉදිරියට ගමන් කරන්නට වූයේ හමුදා සෙබලියකි.ඔහු තම අවිය ගෙන ඈව ඉලක්කගත කලද තව කෙතරම් සෙබලියන් යානයේ සිටීද....?? මැය මියැදුණත් අනෙකුත් සෙබලියන් පැමිණ තමාට පහරදෙයිද...??? ඔහු කල්පනා කරන්නට විය.අවසානයේ ඔහු සිය අවිය පහත හෙලුවේ මෙම අවස්ථාවේ හොඳ සැලැස්මක් නොමැතිව සටනට පිවිසීම අනුවණ ක්‍රියාවක් යැයි ඔහුට සිතුනු නිසායි...

මුළු යානයේම පාලනය තිබුනේ කාන්තාවන් දෙදෙනකු අත බව ඔහු නිකමටවත් නොසිතන්නට ඇත....

ඔහු කුටියෙන් පිටතට පැමිණ සෙබලිය පැමිණි දිශාවට ගමන් කරන්නට විය.තමා ගමන් කරමින් සිටින්නේ යානයේ වෛද්‍ය කුටිය වෙතට බව එහි තිබූ සලකුණු වලින් ඔහු වටහා ගත් බවක් පෙනෙන්නට තිබුණි.ඔහු සෙමින් සෙමින් එම කුටිය අසලට පිවිසීමට සමත් විය.කාන්තා කටහඬක් යාන්තමට ඔහුට ඇසෙන්නට විය නමුත් ඇය පවසනා දේ ඔහුට හරියාකාරව නොඇසිණි....

දොර යන්තමින් විවෘත කරගත් ඔහු ඇතුලත සිදුවන දේ බලන්නට උත්සහ කලේය.ඔහුට දැකගැනීමට හැකිවූයේ පුටුවට තබා අත්පා වෙලා ඇති අශාන්ව සහ පසෙකින් බැමි රහිතව වැතිරී සිටින ඔහුගේ නායක ජයසිංහවයි.අශාන් ඉදිරිපිට වූ අසුනේ සිටින කාන්තාවද ඔහුට දැකගැනීමට හැකිවිය.ඔහු සිතූ දේ නිවැරදි යැයි ඔහුට සිතිණි.තව බොහෝ සෙබලියන් යානය තුල සිටින බැව් ඔහු ප්‍රත්‍යක්ෂ කරගත්තේය.

ඔහු දොර අසලින් මෑත්වී බිත්තියට හේත්තු වී සිටින්නට වූයේ බලාපොරොත්තු රහිතවයි.යානයේ සියළු දෙනා මේ වනවිට මොවුන්ගේ සිරකරුවන් බවට පත්ව ඇතැයි ඔහුට සිතිණි.තමන්ට තනිවම මෙම සටන කරන්නට නොහැකි බවත් ඔහුට වැටහිණි.එසේ නම් අවම වශයෙන් අශාන්ව හෝ මුදාගැනීම අත්‍යාවශ්‍යය කරුණකි.මැය තනිව සිටින නිසා පහර දීම පහසු යැයි ඔහුට සිතිණි.ඔහු නැවත දොර හිඩැස වෙතට තම දෑස් යොමුකලේය...

එවිට ඔහු දුටු දර්ශනය ඔහුව බියෙන් තැති ගැන්වීමට සමත් විය.....

ප/ලි

පොටෝව ගත්තේ මෙතනින් http://smhttp.14409.nexcesscdn.net/806D5E/wordpress-live/images/Screen-shot-2011-06-23-at-8.56.47-AM-e1308844675527.png හැබැයි පොඩ්ඩක් විතර එඩිට් කරලා දැම්මේ.

ඊළඟ කොටස දෙන්න සෑහෙන්න කාලයක් යයි.ඒ ගැන අමනාප වෙන එකක් නැතිවෙයි කියලා හිතනවා හැමෝම....

නගර ශෝභිනියක් ලුහුබැඳ....

2012-07-10T09:31:00.004-07:00

අද ඉඳන් පත් ඉරුවේ තව අළුත් ලේබලයක් යටතේ කතා ලියවෙන්න පටන් ගන්නවා.මේ ලේබලයේ අදහස මට දුන්නේ ඩූඩ් අයියා(henryblogwalker the Dude).පහුගිය ටිකේම මගෙ අතින් අපේ සහෝදර සහෝදරියන්ගේ බ්ලොග් වලට ටිකක් විතර ලොකු කොමෙන්ට් වැටුණා පුංචි පෝස්ට් එකක් විදියට.ඒකට හේතුව වුනේ එයාලා ලියලා තියෙන පෝස්ට් එක කියෙව්වාම මම අත්විඳපු දේවලුත් මතක් වෙච්චි එක.ඉතින් ඒ මතක් වුනාම ඒක ලියන්නම හිතුනා එයාලට කොමෙන්ට් එකක් විදියට....

ඉතින් අද ලියන්න යන කතාව මතක් වුනේ තහනම් අඩවියේ වල් රජා ලෙස විරුදාවලි ලත් අපේ අඩවි රජතුමාගේ පෝස්ටුවක් නිසා.පෝස්ටුවට රජා දාලා තිබුනේ මෙන්න මේ මාතෘකාව.පච්ච කොටන කෙල්ලෝ බඩුද?

***********************************************************************************************

· යටි පස්ස - වැරදියට තේරුම් ගන්න එපාලුය. මේ කියන්නේ අර යටි බඩත් සමගම ඊට ප්‍රති විරුද්ධ දිශාවේ තියන ප්‍රදේශය ගැනය. ඔය ගෑල්ලමයිගේ මේ හරිය හරි ලොකුයිලුය. එහෙයින් හෙන පත මල් වතු, කුරුළු උයන්, මකර තෝරන් වගේ ලොකු ලොකු පච්ච ඔය හරියේ නියමෙට වදිනවාලුය.

***********************************************************************

ඕං ඔය උඩින් තියෙන්නේ ඒ පෝස්ට් එකේ එක එක වර්ගීකරණයන්ට අදාලව දාලා තිබුනු පච්ච වලින් එකක් ගැන රජාගේ විස්තරේ.ඕං ඔය පච්චය දැක්කාම මට මතක් වුනේ සෑහෙන්න කාලෙකට කලින් මම මුහුණ දුන්නු සිද්ධියක්.

පුස්සැල්ල සර්ගේ පන්තිය දෙල්කඳ හංදියට අරන් ගිය අළුතම තමයි මේ සිද්ධිය වුනේ.එදා බ්‍රහස්පතින්දා දවසක්.සාමාන්‍යයෙන් සර් පන්තිය ඉවර කරන්නේ 7ට වුනාට පෝලිමට හරිම සංවරව පන්තියෙන් එළියට එන්න ඕනේ නිසා අපි පන්තියෙන් එලියට යනකොට 7.15 විතර වෙනවා.අපි තුන්කට්ටුවක් තමා පන්තියේ එකට හිටියේ කවුරුත් දන්න මණ්ඩිපාලත් මමත් ලයියාත් තමා තුන්කට්ටුව...

ඕං කතාව රජාගේ බ්ලොගේට කොමෙන්ට් එකක දාපු විදියටම....

යටි පස්සේ පච්ච මම සියැසෙන් මුල්වරට දැක්කේ පුස්සැල්ල සර්ගේ ක්ලාස් ඉවර වී නුගේගොඩට දෙල්කඳ හන්දියේ සිට පාගමනින් පැමිණෙද්දීය...

බ්ලොග් කරුවෙකු වූ මන්ඩියාද ලයියාද මා සමග එදා රෑ හතට පමණ හෙමින් ගමනින් නුගේගොඩ කරා පියනැගීමු.ඉස්සරහින් සුදුම සුදු කකුල් දෙකක් දර්ශනය වන්නට විය.

“මචං අර මෝහිණිද බලහං “

මගේ මුවින් පිටවිය.මන්ඩියා දෑස් කරකවා බලා

"නෑ බං මෝහිණි වෙන්න බෑ... ඒ මෝහිණි නම් එහා පැත්තේ ඉන්නවා ඇත්තේ මෝහිණිගේ අම්මා"

මලා හුටාය මම නැවත රබර් ඇස් කරකැවීමි.ගල් ෂෝටක් සහ කෙටි ටි ෂර්ටයක් ඇඳ සුරූපි කෙල්ලක් ලැසි ගමනින් ඇවිදිනවාය.එහා පැත්තේ මැදිවිය ඉක්මවූ ගැහැණියක් ඈ සමග තරඟෙට ඇවිදිනවාය.

මම පා ඉක්මන් කලෙමි.අධි වේගයෙන් ඈ කරා ලංවිය.ඇගේ යටි පස්සේ ලස්සන ලිය වැලක් සහිත පච්චයකි.... ඒ කාලයේ මා ඇති වෙනකන් ඉංග්‍රීසි වැඩසටහන් කීපයක් නැරඹුවෙමි.ඒවා ELLEN සහ TYRA ය.ඒ දෙන්නා ගැන කතා කර පලක් නැත.දිනක් ටයිරා කෙල්ල මෙවැනි පච්ච නම් කලේ ට්‍රෑම්ප් ස්ටෑම්ප් යන නමිනි.ස්ට්‍රිපර්ස්ලා මේවා ගහනවාලුය.ඈ එවැනි ස්ට්‍රිපර්ස්ලා කීපයක් කැඳවා යටි පස්ස පෙන්වා ඒ ගැන පැහැදිලි කිරීමක් එදින කලාය.එය මගේ දැනීම වර්ධනය කලේයලු.

ඇගේ සුදු යටි පස්ස දුටු සැනින් මට මහා හයියෙන් ට්‍රැම්ප් ස්ටෑම්ප් යනුවෙන් කියවිණි.මල මගුලයි ජූලි හතයිය.ඇය අකුණක් වැදුනාක් මෙන් පිටුපස හැරුණාය.මාගේ දෙකකුල් පණ නැතිවෙන සෙයක් දැනුනි ඈ එතරම් සුරූපි ළලනාවක්ය.අඩ අඳුරේ පවා බුරිය විසිබල්ය.

ඈ සිනාසුනාය.මා සිනාසුනේය.ඈ ගමන අඩාල කොට අප හා සමාන්තරව ඇවිදීමට උත්සහ ගත්තාය.මන්ඩියා නෝ ටෝකිංය ලයියාගේ කට කනේය.උගේ පපුව හිරවෙලා වෙන්නැතිය.ඈ අප සමග දෙඩීමට උත්සහ කලාය.මගේ සරුවාංගෙම වේවලනවා දැනිනි. ඇය හීන් හඬින් හායි කිව්වාය.ඒ හායි පාරට සියල්ල සිදුවෙනවාය.අපි කුඩා ළමයින් වීමු.ඒවා ඒ කාලේ ඔරොත්තු නොදෙන්නේය.මන්ද නැරඹූ සියළු වැල් කතා දෑස් ඉදිරිපිට සිදුවීමට සූදානම් සෙයක් දැනුනි...

මා හායි කිව්වාට කට හෙල්ලුනා පමණි.ඇයි කිංකිණි හඬින් සිනා සැලුවාය.ඈ පොඩි එකියක මෙන් උඩ පැන කට වසා ගත්තාය.තව මොහොතකින් මාගේ මොලේට ලේ සැපයුම අඩාල වන්නට යන බව දැනුනි....

සෑහෙන වෙලාවක් අප එසේ ඇය පිටුපසින් යන්නට ඇත.ඇයද පිටුපස බලමින් හිනාවෙමින් ඇගේ ගමනේ යෙදුණාය.ටික වේලාවකට පසු කොහේදෝ සිටි හාල් පාරුවෙක් පැමිණ කාරයක් අප දෙදෙනා හරහා දැම්මේ උගේ හොම්බ තලන්නට තරම් තරහක් මා සිතට ඇතුලත් කරවමින්ය.අප මදක් නැවතුනෙමු.එක්වරම ඇය ගොස් නැවුනාය ඈ යම්දෙයක් සාකච්ඡා කරනු ඇසිනි.කනට වඩා ඇස මෙහෙයුමේ බැවින් ඒවා ඇසුනේ නැත.කාරය පිම්මේ පිටත් විය ඈ නැවත අප හා සිනාසි ලැසි ගමන ඇරඹුවාය.එතෙක් වේලා ඈ සමග අපද නැවති සිටි බව සිහිවූයේ එවිටයි.එමෙන්ම ඈ ගැන සිහින් හෝ වැටහීමක් ලැබුනේද එවිටයි.ඒ සමගම තව මූකලං බස්සෙක් පැමිණ ඈ ළඟ වාහනේ නැවතුවේ පෙර පරිදිමය.මාගේ සපත්තුවේ ලේස් ලෙහී තිබෙනු මා දුටුවේද එවිටයි(ගැටගහලා තිබ්බ එක ලෙහලා ආයේ ගැටගැහුවා)

මා මගේ පාඩුවේ ලේස් හිමින් සැරේ ගැටගැහුවේ ඈ ඉස්සර නොකරන්නටය.අවාසනාවක මහත ඈ එම කාරයට නැගුණාය.ලේසය අතහැර මා එක්වනම නැගී සිටියේ අවසන් වතාවට හෝ ඈ දැකගැනීමටයි....කාරයට නැගි ඈ කාරය පිටත් වෙත්ම නැවත මා දෙස බලා සිත් කලම්බන සිනාවක් හෙලුවාය.... හීන් දුකක් නොදැනුනා නොවේ... ඈ සමග ආ ගැහැණියද වාහනයට නැගීම මා හට තවම ප්‍රෙහේලිකාවකි....

මා නැවත එළැඹ සිහියට පෙළඹුනේ මන්ඩිපාලගෙන් මගේ පිට මැද්දට වැදුණු ප්‍රහාරයකිනි.... දිගු සුසුමක් හෙලූ මා ඔහු දෙස බැලුවේ ඔහුගේ කොමෙන්ට්ස් දැන ගැනීමටයි... ඔහු තාමත් කතා නැතිය.ලයියා කට කනේ තියාගෙන ඉන අතේ තියාගෙන ගල්වී සිටින්නේය....

මම ඔහුට යමක් පැවසීමි "පව් නේද බං අහිංසකී...."

ඔහු ගත් කටටම මෙසේ පැවසීය "රුපියල් 100ක් තිබ්බා අතේ,අපරාදේ බං ඒක දීලා *** බලාගන්න බැරිවුනානේ"

ප/ලි - ඒ අපගේ ලයියාය... දන්නෝ දනිතිය.ඒකා මෙය දුටු දාට මාත් ඉවරයිය.

මේ පච්ච කෙලිය මම දකින්නේ නොදන්නා එවුං ආසාවට ගැහුවට ඒකෙන් ගම්‍ය වෙන විවිධ තේරුම් දන්නෙ නෑ.සමහර විට නොදැන බඩු පච්චයක් ගැහුවොත් බඩුම තමා.දැන දැන ගහන එවුන් ඉතින් දන්නවනේ අපි දැකපු කෙනත් එහෙම කෙනෙක්.එයාව ත්‍රිවිල් එකකින් දෙල්කඳ හංදියෙන් බස්සනවා එයා එතන ඉඳන් නුගේගොඩ හංදියට එද්දි අනිවා වාහනේකට නගිනවා...

අපිට ඊට පස්සේ දවස් දෙක තුනක්ම එයාලව හම්බුනත් අපි හිනාවුණා විතරයි.පසු කාලීනව ලයියාගේ ප්‍රිය වෙන්ඩ බාරිත් පන්ති ආපු නිසා දෙල්කඳ හංදියේ ඉඳන් නුගේගොඩට බස් එකෙන් යන්න වුනා.

මුල් පින්තූරේ ගත්තේ මෙතනින් http://yunghova.com/wp-content/uploads/2011/09/prostitutes.jpg

දෙවෙනි පින්තූරේ ඉස්සුවේ රජාගෙන්....

ගැහැණු ලොවක සිරකරු... 5 කොටස

2012-07-05T12:58:00.000-07:00

මුල් කොටස් සඳහා
1 කොටස
2 කොටස
3 කොටස
4 කොටස
**********************************************************************************

කැරළිකාර කණ්ඩායමේ නායකයා සහ ඔහුගේ සගයෙකු වූ සේනක බිම්ගෙය ඔස්සේ ඉදිරියට දුවන්නට විය.ඔවුන්ගේ අත වූයේ ආයුධ කිහිපයකි.ස්වයං ජනනය වන විදුලිය සැපයුමක් මගින් ඒ ආයුධ පණ ගැන්වී තිබිණි.තව දුරටත් අවි ආයුධ සඳහා වෙඩි උණ්ඩ භාවිතා නොවිණි ඒ වෙනුවට භාවිතා වූයේ ලේසර් ධාරාවන් විදින ආයුධයි.....

මේ අතර කැරලිකරුවන්ගේ දෙවැනි ප්‍රධාන දොරටුවද බිඳගත් කාන්තා සෙබලියෝ විශාල ප්‍රමාණයක් බිම්ගෙය තුලට පිවිසුණි.ඔවුන් අතද නවීන පන්නයේ අවි ආයුධ රැසක් විය.සෙබළියන්ගේ අණ දෙන නිලධාරිනියගේ සංඥාවකට අනුව සෙබලියන් සිව් දෙනෙක් බිම්ගෙය ඉදිරියට ඇදුනේ අනෙකුත් සෙබලියන් ඉදිරි දොරටුව ආසන්නයේ නැවතී සිටියදීයි.... සුළු මොහොතකින් බිම්ගෙය තුල විදුලි ආලෝකය ඇණ හිටියේය.ඒ සමගම ප්‍රධාන නිලධාරිනිය හිසට පැළඳ සිටි පටියක් හැඩැති උපකරණය අතකින් තද කලාය..... ඇය බලාපොරොත්තුව සිටි ඇමතුම ඇයට ලැබිණි.විසිර ගිය සෙබලියෝ බිම්ගෙයි විදුලි සැපයුම බිඳ හෙලා ඇත.

එක්වරම විදුලිය විසන්ධි වීමෙන් පසු සේනකත් කැරළිකාර කණ්ඩායමේ නායකයාත් ඉතාමත් අපහසුතාවකට පත්විණි.ඔවුන්ගේ අත තිබූ අවියේ වූ පන්දමේ ආධාරයෙන් ඔවුන් ඉදිරියට ඇදුණි...

“උන් දෙවෙනි දොරත් කඩාගෙන ඇවිත් විදුලිය නවත්තලා....අපි සැලැස්ම වෙනස් කරමු සේනක ඔයා දෙවෙනි ජෙනරේටර් කාමරේට යන්න.මම ආයුධ ගබඩාවට ගිහින් බෝම්බ ටික අරගෙන උන් එන්න කලින් අටවන්නම්.අපි දෙන්නගෙම ඔරලෝසු වෙලාවට හදාගමු.හරියටම තව විනාඩි විස්සකින් ඔයා කරන්ට් එක එවන්න.හැබැයි මතක තියාගන්න කරන්ට් එක එවන්න ඕනේ ප්‍රධාන බල්බ වලට නොයා ස්විච් වලට විතරක් එන විදියට....”

කැරලි කණ්ඩායම් නායක ජයසිංහ නොනැවතී ඉදිරියට ඇදෙන්නට විය.ඔහු තම ඔරලෝසුව වෙත නෙත් යොමුකල විට විනාඩි 10ක් ඔහු ඉදිරියට ගමන් කර ඇති බව වැටහිණි.ආයුධ ගබඩාවෙන් ගෙනා ලේසර් ධාරා නිකුත් කරන උපකරණ ඔහු බිත්තිය දෙපස සවිකරමින් ආපස්සට ගමන් කරන්නට විය.එම උපාංග ක්‍රියාත්මක වන්නේ සංවේදක උපකරණ මගිනි.එක් යුගලයක් සවිකර ඇති පෙදෙසක් පසුකරන විට එම උපාංගය ක්‍රියාත්මක වන අතර ඊළඟ උපාංග යුගලයේ සීමාව කෙනෙක් පසුකරන විටම එම සීමා දෙක අතර සිටින සියළුම දෙනා අධික ලේසර් ධාරාවන්ට හසුවී විනාශ වන අයුරින් එය සකසා ඇත.එවැනි යුගල 8ක් විවිධ ස්ථානයන්හි ඔහු සවිකර තිබුණි.අවසාන යුගල් දෙක සවි කර තිබුණේ ඇතුළු වන විටම ක්‍රියාත්මක වන ආකාරයටයි.

සෙබලියන් ළඟ ළඟම එන බව ඔහුට දැනුණි.ඔහු වඩාත් වේගයෙන් බෝම්බ අටවන්නට විය.ඔහු සතුව තිබූ සියළුම බෝම්බ අටවා අවසානයේ ඔහු තම අතවූ උපාංගය පරික්ෂා කලේ විමසිල්ලෙනි.ඔහු අත වූයේ බෝම්බ ක්‍රියාත්මකදැයි පෙන්වන කුඩා තිරයක් සහිත උපකරණයකි.ඔහුගේ පුදුමයකට මෙන් එය ක්‍රියාත්මක නොවන බව සඳහන් විණි.ඔහු වහා අසල බිත්තිය හාරන්නට විය.සුළු මොහොතකින් අදාල විදුලිය ගෙන යන රැහැන් ඔහුට දක්නට ලැබිණි.එහි විදුලිය ගමන් නොකරන බැව් දුටු ඔහු වහා ජෙනරේටර් කාමරය වෙත දුවන්නට විය....

සෙබලියන් ඉතා වේගයෙන් බිම්ගෙය තුලින් ඉදිරියට ඇදෙමින් දෙපස කුටි වල තිබූ සියළුම යානාවන් සහ උපාංග විනාශ කරමින් සිටියහ.කිසිදු ප්‍රතිරෝධයක් නොමැති නිසා අණ දෙන නිලධාරිනිය තම සෙබළියන් සියල්ලටම නවතින ලෙසට සන් කලාය.ඉන් පසු ඈ තම බෑගයක වූ ඉතා කුඩා උපකරණයක් ගෙන බිමින් තබා එය ක්‍රියාත්මක කලාය.එය කුඩා රොබෝ යන්ත්‍රයකි.එය ඉදිරියෙන් ඇති විකිරණ හා බෝම්බ ආදිය පරික්ෂාව සඳහා යොදවනු ලබන්නකි.බිම්ගෙයි දණ තබාගත් ඈ සිය පරිගණක තිරය දෙස ඉතා අවධානයෙන් නෙත් යොමා සිටියේ අනතුරක සේයාවක් බලාපොරොත්තුවෙනි.එම කුඩා රොබෝව බෝම්බ සවිකල ස්ථානද පසුකරමින් ඉදිරියට ඇදිනි. එම රොබෝව කිසිදු අනතුරු හැඟවීමක් නිකුත් නොකරමින් ගමන් කරන්නට විය....

මේ අතර කැරලි නායක ජයසිංහ ජෙනරේටර් කාමරය වෙත පිවිස හතිලන්නට විය.ඔහුගේ පුදුමයකට මෙන් ජෙනරේටරය ක්‍රියාත්මක කරවූ බවක් දක්නට නොවිණි.අධික කෝපයට පත් ඔහු අසල වූ පුටුවකට පා පහරක් එල්ල කරමින් හිස දෑතින්ම බදාගනිමින් බිත්තියට හේත්තු විය.ජෙනරේටරය වෙත විදුලිය සපයන ස්වයං ජනන විදුලි උපකරණයද අතුරුදහන් වී තිබුණි.ඔහු නැවත සිය අවිය රැගෙන හමුදාවන්ට මුහුණ දීම සඳහා යාමට හැරුණි.ඒ සමගම ඔහු දුටුවේ ඔහු සිටි කුටිය පසුකරමින් ඉදිරියට ඇදුණු රොබෝ උපකරණයයි.ඒ දුටු ඔහුගේ මුවග සිනහවක් ඇඳුණි....

එම රොබෝ යන්ත්‍රය විකිරණ සංවේදි රොබෝවකි.ලේසර් බෝම්බ වැනි උගුල් හඳුනාගැනීමෙහි ලා එය ඉතා විශිෂ්ට කාර්යභාරයක් ඉටුකරන නමුත් එම බෝම්බ ක්‍රියා විරහිතව පවතින විටදී එම රොබෝ යානයට එකී බෝම්බ හඳුනාගත නොහැක.රොබෝ යන්ත්‍රය එම බෝම්බ සහිත පෙදෙස පසු කරනා විට විදුලි බලය බෝම්බ වලට ලැබී නොතිබූ බැවින් බෝම්බ ඇති බව එයට හසු නොවිණි.... කැරලි නායක ජයසිංහ වහා සිය අවිය පොලොවේ ගසන්නට විය.දෙවරක් තුන්වරක් එය පොලොවේ ගැසූ පසු එම අවිය ක්‍රියාත්මක කිරීමට අවශ්‍යව තිබු කුඩා ස්වයං ජනන විද්‍යුත් උපාංගය ගලවා ගැනීමට ඔහු සමත් විය.වහා එහි වූ අග්‍ර ජෙනරේටරයට සවි කර එය ලුහුවත් කරවීය(short circuiting).නමුත් ජෙනරේටරය ක්‍රියාත්මක නොවිණි.බලාපොරොත්තු සුන්වූ මුහුණකින් යුතුව ඒ දෙස බලා සිටි ඔහු නැවත ජෙනරේටරයේ ස්විචය ගලවා එයද ලුහුවත් කරන අතර ස්වයං ජනන විද්‍යුත් උපාංගයද ලුහුවත් කරවීය.ඒ සමගම ජෙනරේටරය ක්‍රියාත්මක විණි....

ඔහු වහා ඔහු අතවූ කුඩා පරිගණක තිරය වෙත නෙත් යොමුකල විට සියළුම බෝම්බ ක්‍රියාත්මක බව දුටුවෙන් වහා බිම්ගෙයින් පිටව සිය සගයන් හමුවිම සඳහා දිවයන්නට විය.ඒ සමගම බිම්ගෙය තුලින් පිපිරුම් හඬ ඇසෙන්නට විණි.දුවන අතරේම සිය පරිගණක තිරය දෙස බැලූ ජයසිංහගේ මුවගට සිනහවක් නැගිණි.නමුත් ඒ බොහෝ වේලාවකට නොවන වග ඔහු දැන නොසිටියේය....

***

මා ඉතා කඩිනමින් යානයේ එකලස් කිරීම් සිදු කිරීමේ යෙදී සිටින්නට වූයේ තව වැඩි වෙලාවක් ඉතිරිව නැති බව දැනෙන්නට වූ නිසාවෙනි.යානයේ එකලස් කිරීම් අවසන් අදියරේ පැවතුණි.ළඟ ළඟම ඇසෙන්නට වූ පිපුරුම් හඬ මාගේ දෑත් තවත් ඉක්මන් කරවීය.සියළු දෙනාටම යානයට ඇතුළු වන ලෙස මා අණ දුන්නේ එකලස් කිරීම් අවසාන වූ වහාම ගුවන් ගතවන අභිප්‍රායෙන්.

එක්වරම ඇසුණු පිපුරුමක් සමගම බිම්ගෙයි විවරයේ වහලය කඩාගෙන වැටුනේ අප සිටි ගුහාවම දූවිල්ලෙන් වසාගනිමින්..... මොහොතක් ගතවන තුරු කිසිවක් සිතා ගත නොහැකිව මා බලා සිටියේ ගුවන් ගතවීමට පමා වී දෝයි සිතන අතරතුරයි.ඒ සමගම යම් කෙඳිරියක් ඇසෙන්නට විය....

“අශාන්..........” ඒ සේනකගේ කටහඬයි.ඒ හඬ ඇසෙනවාත් සමගම මා යානය අතහැර බිම්ගෙයි විවරය තිබූ දෙසට දිවගියෙමි.සේනක ගුහා විවරය අසල බිම වැතිරී සිටිණු මා හට දක්නට ලැබිණි.ඔහුගේ ඇඳුම් ලෙයින් වැකී තිබිණි.මම වහා ඔහුව වත්තන් කර යානය අසලින් ඉන්දවා නැවත බිම්ගෙයි විවරය වූ දෙසට දිව ගියේ කැරලි නායක ජයසිංහ සොයන බලාපොරොත්තුවෙන්.මා ගුහා විවරය අසලට යත්ම සේනක කෙඳිරිලි හඬින් යමක් පවසණු ඇසිණි.යානයට නැගි සියළු සාමාජිකයන්ද මේ වන විට සේනකව වට කරගෙන සිටිණු දක්නට ලැබුණි.

“අශාන්…..,ජයසිංහ සර් මට කිව්වා එයා තනියම ඉස්සරහට යන්නම් මට ඇවිත් ඔයාලත් එක්ක එකතු වෙන්න කියලා.එයා එනකන් ඉන්න එපා කිව්වා.මම ඒකට විරුද්ධ වුනත් මට එන්න වුනා.මම දැක්කා සර්ට ලේසර් කිරනක් වැදිලා බිම ඇදගෙන වැටෙනවා... තව දුරටත් මෙතන ඉඳලා තේරුමක් නෑ අපි යමු ඉක්මනට”

“සේනක.... හැමදාමත් මෙහෙම දුවන්න බෑනේ.අපි ගිහින් පහරදෙමු.මට විශ්වාසයි ජයසිංහ සර් ජීවතුන් අතර ඇති කියලා.එයා හිරකාරයෙක් වුනොත් සෑහෙන්න දුක් විඳියි අපිට වගකීමක් තියෙනවා එයාව බේරන්න………………

මම කියපුදේට කැමති අය ඉන්නවනම් මාත් එක්ක එන්න...”

කැරළි කණ්ඩායමේ සියළුම දෙනා මා හා එක්වීමට ඉදිරියට පැමිණුනි.ඒ සමගම සේනක මාරාවේශ වූවෙක් සේ මගේ ඇඟට කඩා පැන්නේ මා විමතියට පත් කරවමින්.මීට සුළු මොහොතකට ප්‍රථම ඇවිදීමට පවා නොහැකිව සිටි මොහුට කෙසේ මෙවන් ශක්තියක් පැමිණියේදැයි මට අදහාගත නොහැකි විය.

“තමුසෙට පිස්සු හැදිලද අශාන්..... ජයසිංහ සර් තනියම ඉස්සරහට ගියෙ අපි හැමෝවම බේරගන්න.සර් කරපු ඒ කැපකිරීම බල්ලට දාන්නද හදන්නේ.අපි සෑහෙන්න කාලයක් තිස්සේ මුන් එක්ක හැප්පෙනවා.අද ඊයේ ආපු තමුසෙට මෙතන තීරණ ගන්න දෙන්න බෑ.අපි වහාම යන්න ඕනේ....”

“මම මෙතන තීරණ ගත්තෙ නෑ සේනක..... මම කලේ යෝජනාවක් විතරයි.මේ හැමෝම ඒක අනුමත කලා.ජයසිංහගේ සැලසුම් නැතුව අපිට මේ සටන කරගෙන යන්න අමාරුයි.... මෙතනින් පැනලා යනවා කියන්නේ ලොකු වැරැද්දක්.අනික ජයසිංහ සර් ගියේ පැයකින් ආයෙ එනවා කියලා.... ඒ නිසා අපි ආයෙ යනවා ජයසිංහව බේරන්න.... එච්චරයි”

මගේ සමබරතාව ගිලිහි මා බිම ඇද වැටුණේ සේනකගෙන් එල්ලවූ තදබල මුෂ්ටි පහරක් නිසාවෙන්.ඔහු මාගේ සිරුර මතට නැග තවත් පහරක් මා මුව හරහා එල්ල කලේ මාගේ දෑස් නිලංකාර කරවමින්.මා දෑතින් මූණ වසාගෙන ස්වල්ප වෙලාවක් වැතිරී සිටියමුත් සේනකගෙන් නැවත ප්‍රහාර එල්ල නොවුනි.දෑස් සෙමින් විවර කරද්දි මා දුටුවේ කැරළි කණ්ඩායමේ පිරිස් ඔහුව ඇදගෙන යන ආකාරයයි.

මා දූවිලි පිසදමමින් සිටගෙන බිම්ගෙයි වැසුණු විවරය දෙස මොහොතක් නෙත් යොමුකලේ ශෝකයෙන්.සිතට එක්වරම පැමිණි අදහසක් නිසා මා සෙමින් ඒ දෙසට ඇවිද යන්නට වීමි.මා බිම්ගෙයට ලඟාවත්ම මාගේ උරහිසිට යමෙක් අත තබනු දැණුනි.මා ගමන නවත්වා බිම්ගෙයි දොර දෙස බලා සිටින්නට විය.පිටුපසින් පැමිණි පුද්ගලයා මා ඉදිරිපිටින් පැමිණ ඔහුගේ දෑත් මගේ දෙවුර මත තබමින් මා අමතන්නට විය.

“අශාන්..... මම දන්නවා ඔයාට දැනෙන දුක.අපි හැමෝටම එහෙමයි.ඒත් එහෙම කියලා මේ තරම් කාලයක් කරගෙන ආපු දේවල් නවත්තන්න බෑනේ.දැන් අපේ සර් ජීවත්ව හිටියත් එයාගේ මතකය මෙලහකට මකලා දාලා ඇති.ඒ නිසා අපි යමු ඔයා තමා මේ හැමෝගෙම අන්තිම බලපොරොත්තුව....”

මා මොහොතක් ඔහුගේ දෑස් දෙක එක එල්ලේ බලා සිටින්නට වීමි...... ඔහු පවසන දෙයත් ඇත්තකි.පැය බාගයක් තුල නැවත පැමිණෙමියි කීවත් ඔහු නොපැමිණි නිසා තව දුරටත් ඔහු එනතුරු කල්මැරීමෙන් කැරළි කණ්ඩායමේ සෙසු සාමාජිකයින් පවා අනතුරේ වැටෙනු නියතය.

“හ්ම්ම් අපි යමු....” මම අවසන් වරට බිම්ගෙයි වැසුණු විවරය දෙසට නෙත් යොමමින් පැවසීමි.

සුළු මොහොතකින් පසුව යානයේ එකලස් කිරීමේ කටයුතු අවසාන කිරීමට මම සමත්වුණෙමි.සියල්ලත් සමග යානයට ඇතුළු වූ පසුව මා යානයේ පාලන මැදිරියට පිවිසුණේ යානය ක්‍රියාත්මක කර වහාම මෙතනින් පලා යාමටයි.මීළඟ සැඟවුම් ප්‍රදේශය සඳහා අවශ්‍ය තොරතුරු කැරළි කණ්ඩායමේ රහස්‍ය තොරතුරු ගොනුවෙන් සොයා ගත් මම ගමනාන්තය යානයේ පරිගණක පද්ධතියට ඇතුළු කලෙමි.

යානය ගුවන් ගත කරත්ම සිතට පැමිණි සිතුවිල්ලක් නිසා අංශක 360ට හැරවිය හැකි පාලන මැදිරිය බිම්ගෙයි විවරය දෙසට හැරවීමි.බිම්ගෙයි දොරටුව ඉලක්ක ගත කල මම යානයේ වූ අධිබලැති ලේසර් ධාරා අවිය එල්ල කල විට බිම්ගෙය අවහිර කරමින් තිබූ ගල් බිඳී විසිරී ගියේ හඬක් නංවමින්.යානය නැවත පොළවට පහත් කල මා බිම්ගෙය දෙසට දිවගියේ ඉමහත් බලාපොරොත්තුවෙන්.....

***

බිම්ගෙයි දොරටුව වැසී තිබූ ගල් ඉවත් කිරීම අතහැර දැමූ ජයසිංහ ආයුධ ගබඩාව වෙත ගමන් කරන්නට වූයේ හමුදා සෙබලියන්ට යටත් වී මියැදීමට වඩා සටන් කර මිය යාම ගෞරවාන්විත යැයි සිතුණු නිසාවෙනි.තම අතවූ කුඩා පරිගණක තිරයේ වූ ආලෝකයෙන් සෙමින් සෙමින් ඔහු ඉදිරියට ඇදුණේ ඔහුගේ ශරීරයේ වූ ජවය ඒ වන විට සිඳී තිබුණු බැවිනි.

ස්වල්ප වේලාවකින් ඔහු ආයුධ ගබඩාවට ලඟා විය.අඳුරේම අතපත ගාමින් ඔහුගේ ප්‍රියතම අවිය වූ ලේසර් විදිනයක් අතට ගන්නවාත් සමගම ඔහුගේ හිසට යම් දෙයක් තදවනු දැනුණි.ඒ සමගම ඔහුට කටහඬක් ඇසිණි.

“කලබල නොකර අත් උස්සන්න..... “ ඔහුට කාන්තා ඇසුණේ කාන්තා කටහඬකි.

ජයසිංහ දෑත ඔසවමින් හිමිහිට අනෙක් පස හැරුණි.ඒ හැරෙනවාත් සමගම ඔහුගේ ඔළුවට ඈ අත වූ අවියෙන් ඉතා තදබල පහරක් එල්ල විණි.ඔහු කපා හෙළු කඳක් මෙන් බිම ඇදගෙන වැටිණි.සෙබලිය වහා ඔහුගේ පපුව මතට තම දණහිස තබා තම බෑගයේ වූ රවුම් හැඩැති උපකරණයක් ඔහුගේ නළලට ඇලෙව්වාය එම රවුම් උපකරණයට රැහැන් රහිතව සම්බන්ධ කරගත් තිරයක් මගින් ඈ ඔහුගේ මොළයේ ගබඩා වී ඇති මතකයන් රැස්කරගන්නට වූවාය....

ස්වල්ප වේලාවකින් ඇය සිය කාර්යය අවසන් කලාය.සියළුම උපකරණ ඇගේ බෑගයට දමාගත් ඈ නැගී සිටගත්තාය.ඇය සිය අවිය ඔහුගේ පපුවට ඉලක්ක කරනවාත් සමගම ඇගේ අතට කොහෙන්දෝ පැමිණි පහරක් එල්ල විය.ඈ එම ප්‍රහාරය නිකුත් වූ දෙසට හැරෙනවාත් සමගම ඇයගේ මුහුණ හරහා එල්ල වූ ප්‍රහාරයකින් ඈ බිම ඇදවැටිණි.....

***

මා තත්පර ගණනක් ප්‍රමාද බැව් මට වැටහුණේ බිම වැතිර සිටින ජයසිංහ දුටු විටයි.මා අත වූ අවිය බිම අතහැරුණේ මටද නොදැනුවත්වයි.මා ඉතා විශාල දුකකින් ඔහු අසල වැතිරගත්තේ තව මොහොතක් ඉක්මන් වන්නට තිබුණා නේදෝ යැයි සිතන අතරතුරයි.ඒ අසලම සිහිසුන්ව වැටී සිටින සෙබලිය දුටු මා වහා ඇයගේ හිස පැළඳි උපකරණ ගලවා දැම්මේ දැඩි කෝපයකින්.එක්වරම සිතට නැගුණු සිතුවිල්ලක් නිසා ඇගේ දෑත් බැඳ ඈවද මා සමග රැගෙන යාමට මා තීරණයක් ගත්තේ යම්කිසි උදව්වක් ඇගෙන් ගන්නා බලාපොරොත්තුවෙන්.

ඔවුන් දෙදෙනාවද රැගෙන මම ගුහාවෙන් එලියට පැමිණෙන විට කැරළි කණ්ඩායම් සාමාජිකයන් මා වෙත පැමිණ ජයසිංහව ඔසවා යානය තුලට රැගෙන ගියේ ප්‍රථමාධාර ලබාදිමටයි.සෙබලියවද තවත් දෙදෙනෙකුට භාරදුන් මා සේනකව සෙවූ නමුත් ඔහු අතුරුදහන්ව සිටීම මා හට විශාල සැකයක් ඇති කරවීමට සමත්විය... අවසානයේ සේනක රහිතව ගමන් ඇරඹීමට මා තීරණය ගෙන අපගේ ගමනාන්තය දක්වා යානය මෙහෙයවීමට ගත්තෙමි.

පැයක් පමණ කාලයක් මා නින්දේ සිටින්නට ඇත.වාසනාවකට මෙන් යානය ස්වයංක්‍රීය පාලනයෙන් ගමන් කරමින් තිබිණි.නියමු පාලනයෙන් යානය ගිලිහී විනාඩි පහක් ඇතුලත ස්වයංක්‍රීය පාලනයට නතුවීම එම යානයේ ගුණාංගයක් බව මතකයට ආවේ පසුවයි.එය එසේම තිබෙන්නට හැර මා යානයේ ප්‍රථමාධාර කුටිය වෙත ගමන් කලේ ජයසිංහ පිළිබඳ තොරතුරු දැනගැනීමටයි.ඒ වනවිටත් ඔහු සිහිසුන්ව සිටි නමුත් සෙබලියට සිහිය පැමිණ තිබිණි.දෑත් දෙපා බැඳ ඈ පුටුවකට ගැට ගසා තිබුණි.මා ඇය වෙත යත්ම ඇය මා දෙස බලා සිටියේ දැඩි කෝපයකින් බව මා හට වැටහිණි.ම පුටුවක් රැගෙන ඈ ඉදිරිපිට හිඳගත්තේ ඇගෙන් ප්‍රශ්න කරන බලාපොරොත්තුවෙන්.....

“මම අශාන්.... “ මම ඈ අමතීමි.නමුත් ඇය හිස පහත් කරගෙන සිටියා මිස කිසිදු ප්‍රතිචාරයක් නොදුන්නාය.බොහෝ වේලාවක් මම ඈ ඉදිරිපිට වාඩිවී සිටියේ ඇය කතාකරන තුරුයි.නමුත් ප්‍රතිචාරයක් නොමැති තැන මා නැවත ඇය අමතන්නට උත්සහ කලෙමි.

“උඹ කවුරු වුනත් මට උඹත් එක්ක කතාවක් නෑ.......”

“උඹත් එක්ක කතාකරන්න ඕනේ නෑ මට දැනගන්න ඕනේ තමුසේ අපේ සර්ට තමුන් මොනවද කලේ කියන එක....”

“ඒක කොහෙත්ම වෙන්නේ නෑ...” ඇය එම වචන පෙල කියා නිමකරනවාත් සමගම මා ඇගේ කෙස් වැටියෙන් අල්ලා ඇගේ හිස එසෙව්වේ හිතේ උපන් ආවේගයකිනි.

“උඹ කතා නොකලොත් කවදාවත් ආයේ උඹට ඉර එළිය දකින්න හම්බුවෙන්නේ නෑ.අන්න ඒක මතක තියාගනින්....”

“මම කතා කලත් ඒ දේමයි වෙන්නේ කියලා මම දන්නවා.... අතපය ගැටගහලා ඉන්න ගෑනියෙකුට අත උස්සන්න හොඳ පිරිමකමක් තියෙනවා කියලා පේනවා....”

~~මතුසම්බන්ධයි~~

ප/ලි

මේ කතාව දිගටම ලියලා මට ඒකාකාරි ගතියක් දැනෙනවා.කියවන ඔයාලට කොහොම හිතෙනවද දන්නේ නෑ....අදත් වෙනදා වගේම ගල් මුල් යෝජනා චෝදනා දක්වයි කියලා මම බලාපොරොත්තුවෙනවා.හිතට දැනෙන ඕනෙම දෙයක් කියලා යන්න.ඔයාලා මොනා කිව්වත් ඒ කියන දෙයින් මම දෙයක් ඉගෙනගන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා....

පින්තූරය ගත්තේ මෙතැනින් http://mp1st.com/wp-content/uploads/2011/10/ghost-recont-future-soldier-art-530w.jpg

ගැහැණු ලොවක සිරකරු... 4 කොටස

2012-06-28T05:54:00.003-07:00

මුල් කොටස් සඳහා
1 කොටස
2 කොටස
3 කොටස
**********************************************************************************

වර්ෂ 2020,ශ්‍රී ලංකාවේ චන්ද්‍රිකාව රැගත් ෂටලය ගුවන් ගත කිරීමට සුළු මොහොතකට පෙර......

මෙහෙයුම් මධ්‍යස්ථානයේ වූ කාර්ය මණ්ඩලය ලහි ලහියේ ගුවන් ගත කිරීමට අදාල දත්ත නැවත විශ්ලේෂණය කරමින් සිටින අයුරක් දක්නට ලැබුණි.සියළුම දෙනා ඉතාමත් කඩිසරව තමන්ගේ රාජකාරිය ඉටුකරනු දක්නට ලැබිණි.නමුත් මෙහෙයුම භාර ප්‍රධානියා සහ ඔහුගේ දෙවෙනියා පාලන මැදිරියේ නොවීය...

“සියල්ල සැලසුමට අනුව සිදුවේවිද බණ්ඩාර....??”

“ඔව් සර් බයවෙන්න කිසිම දෙයක් නෑ.මම පුද්ගලිකව ගිහින් තමයි අශාන්ගේ ශිශිරතරණ නින්දේ දත්ත සකස් කලේ.වසර 50ක් දක්වා කිසිදු ප්‍රශ්නයක් නැතිව ඔහුට නින්දේ ඉන්න පුළුවන් හෙහ් හෙහ්”

මුළු මධ්‍යස්ථානයම වියරුවෙන් මෙන් ගුවන්ගතවීම සඳහා සූදානම් වන විට ඒ සම්බන්ධ ප්‍රධාන නිලධාරින් දෙදෙනා මධ්‍යස්ථානයේ තිබු වෙනම කුටියක සතුටු සාමිච්චියේ යෙදෙමින් සිටී.

“මේ අනතුරින් අශාන් මියගියොත් ඊට ආදේශකයක් ලෑස්තිද?”

“නෑ සර් අශාන් තමයි අපිට ඉන්න හොඳම පුද්ගලයා.එයාගේ මට්ටමට ලඟා වෙන මට්ටමේ කිසිවෙක් හොයාගන්න නෑ.මේ අනිත් ගගනගාමින් දෙදෙනා වෘත්තීය මට්ටමේ නිසා මං හිතන්නේ අශාන්ව බේරගන්න පුළුවන්.කැප්සූලය ගලවා ගන්න ලේසි වෙන්න හදලා තියෙන්නේ”

“අනිත් ගගනගාමින් දෙදෙනා පිළිබඳව අවසන් පියවරත් ගන්න ඇති නේද?”

“ඔව් සර් ඔවුන් ඇත්ත දැනගත්තා හෝ නැතා ඒ දෙන්නගේ අන්තිම චාරිකාව මේක”

“මේක තමයි අපේ අන්තිම බලාපොරොත්තුව.සිද්ධවෙමින් පවතින දේවල් වල හැටියට අපි අසමත් වුනොත් ලොකු ප්‍රශ්නයක්....”

ඔවුන් දෙදෙනා රූපවාහිනි තිරය මතට දෑස් යොමාගෙන සිටිනු දක්නට ලැබුණි.

***

ජෙට් යානයේ එන්ජිමක ඇතිවු ගින්නක් නිසා ජෙට් යානය ගින්නෙන් වෙලෙමින් පැවතුනි.ෂටලය හා ජෙට් යානය සම්බන්ධව ඇති කොටසද ගැලවී නොයාම නිසා ජෙට් යානයත් සමගම ෂටලයද සයුරටඉතාමත් වේගයෙන් පතිත වෙමින් පැවතුනි.ඒ සමගම ඉතා තදබල පිපුරමක් සිදු විය.නියමු අසුන් වලින් පිටතට පැමිණි දෙදෙනා ගිනි බෝල දෙකක් ලෙස සයුරට කඩා වැටෙනු දක්නට ලැබිණි...

***

“අශාන්ගේ තත්වය කොහොමද??”

“මම ගලවා ගැනීමේ නිලධාරී අසන්ත කතා කරන්නේ...අශාන්ගේ කැප්සූලයට කිසිම අනතුරක් නෑ නමුත් ඔහුගේ ශිශිරතරණ පද්ධතියට සුළු හානි සිදුවෙලා තියෙනවා.ඒ එක්කම වටිනා ගගනගාමින් දෙදෙනෙක් අපට අහිමි වුනා....”

“බොහෝම ස්තූතියි අසන්ත... තව තොරතුරු ලැබුණාම මට දන්වන්න.මියගිය ගගනගාමින් දෙදෙනා ගැන ඒ පවුල් වලට දැනුම් දෙන්න...”

තම අතවූ දුරකථනය විසන්ධි කල ප්‍රධාන නිලධාරී ජයග්‍රාහි මුහුණකින් සිය දෙවෙනියා වෙත බලා තම සතුට ප්‍රකාශ කිරීමට ඔහු වෙත අත දිගු කලේය.

“මෙහෙයුම සාර්ථකයි බණ්ඩාර.....ජය වේවා.අපි යමු දැන් පාලන මැදිරියට”

******************************************************************************

“දැනට අපි කාටවත් හොඳ දැනුමක් නෑ මේ තාක්ෂණ කටයුතු සම්බන්ධව.මගේ පියාගේ සැලසුම් අනුව තමයි මෙතෙක් කල් අපි ක්‍රියාත්මක වුනේ.තව දුරටත් ඒ සැලසුම් ප්‍රයෝජනයට ගන්න අමාරුයි.තාක්ෂණික දැනුම අපිට ගොඩක් වැදගත්... ඒ වගේම ඔබ දැනගත යුතු විශේෂ කාරණාවක් තියෙනවා අශාන්”

ඒ වචන පෙළ ඔහු පැවසූ ආකාරයට මගේ හදවත වේගයෙන් ගැහෙන්නට විනි.ඔහු මේ පැවසීමට යන්නේ කුමක්දැයි දැනගැනීමට මම ඔහුගේ මුහුණ දෙස එක එල්ලේ බලාගෙන සිටින්නට වීමි.ඔහුද කිසිවක් නොපවසා බලාගෙන සිටියා පමණි.මා නැවත ඒ ගැන ඔහුගෙන් විමසීමට සූදානම් වත්ම ඔහු සිය කටහඬ අවදි කරවීය.

“ඔබ මෙය විශ්වාස කරන එකක් නෑ අශාන් නමුත්.....”

ඔහු නැවත නිහඬය.

“මොනාද ඔබ මගෙන් හංගන්න හදන්නේ.... මෙතන නාස්ති කරන්න වෙලාවක් නෑනේ ඉක්මන් කරලා කියන්න”

“ඔබ රැගෙන ගියපු යානයේ චන්ද්‍රිකාවක් තිබුනේ නෑ අශාන්.මුල ඉඳලම ඔබව රහසිගත අවියක් විදියට යොදාගත්තේ. චන්ද්‍රිකාව නිර්මාණයට ඔබේ සහයෝගය ගත්තෙත් ඔබේ දැනුම පිරික්සීමට ඔබ ඉහලින් සුදුසුකම් ලැබුවා එයින්.ඔබව අවශ්‍ය වුනේ අනාගතයට අශාන් අපේ විද්‍යාඥයින් දැනගෙන හිටියා මෙහෙම තත්වයක් උදාවීමේ බරපතලකම නමුත් මේ ක්‍රියාමාර්ගය ගන්නවා ඇරෙන්න ඔවුන්ට වෙන විසඳුමක් තිබුනේ නෑ.ඔබට මෙය විශ්වාස කරන්න අමාරු ඇති ඒත් මේක තමයි ඇත්ත….”

“නෑහ්....... නෑ නෑ නෑ මේක වෙන්න බෑ.ඇයි මට මෙහෙම කලේ.....ඇයි මටම මෙහෙම දෙයක් කලේ.මේ තරම් දරුණු වෙන්නේ කොහොමද මිනිස්සු”

“මේක කීපදෙනෙක් නිසා ගත්ත තීරණයක් නෙමෙයි අශාන් තේරෙනවනේ දැන් අපි පත්වෙලා ඉන්න බරපතල තත්වය.ඔයාව මේ දක්වා ආරක්ෂා කරන්න අපි ලොකු කැපකිරීමක් කලා.ඔබත් එක්ක ගිය ගගනගාමින් දෙන්නගේ ඉඳලා ඔයා ගැන දන්න හැම කෙනෙක්ම ඔයා වෙනුවෙන් දිවි පිදුවා.මගේ මල්ලි පවා....”

බිම ඉඳගෙන හිස මත දෑත් තබාගෙන සිටි මා ඔහු දෙස වහා නෙත් යොමුකලේ ඔහුගේ මල්ලි පවා මා වෙනුවෙන් දිවි පූජා කල අයෙක් බව ඇසුණු නිසා...

“ඔයාගේ මල්ලි කොහොමද මං වෙනුවෙන් ජීවිතය පූජා කලේ.....??”

“ඇත්තටම අශාන් එය ජීවිත පූජා කිරීමක්ම නෙමෙයි.අපි මෙතනට එනකන් කතා කර කර එද්දි ඔයාට මතකද මම ඔත්තුකරුවෙක් ගැන කිව්වා.....”

“ඔව් හොඳටම මතකයි මම ඒ ගැන අහන්න හිටියේ... ඒ ඔත්තුකරු ඔයාගේ මල්ලිද??”

“ඔව් අශාන් ඒ මගෙ මල්ලි තමයි.නමුත් ඔහුට ඔත්තුකරුවෙක් කියනවද ඔත්තුකාරියක් කියනවද කියලයි මම කල්පනා කලේ......”

“ඒ ඔයාගේ මල්ලි නම් ඔහු ඔත්තුකාරයෙක් විදියටනේ හඳුන්වන්න ඕනේ.....”

“ඔව් මගේම මල්ලි තමයි.ඔහු දැන් කාන්තාවක්........”

“ඒ කොහොමද?? එයාලා ම්ල්ලිව අල්ලාගෙන ගැහැණියක් කලාද??”

“නැහැ අශාන්.... මගේ පියා මීට වසර 20කට කලින් ඔහුට අවුරුදු 25 වෙද්දි සේරම පැහැදිලි කරලා දීලා ඇහුවා මෙයට ලෑස්තිද කියලා.ඔහු කැමතිවුනා ඒ අවදානම බාරගෙන මුළු ජීවිත කාලයටම ගැහැණියක් ලෙස ගෙවන්න.... ඔහු සෑහෙන්න සැත්කම් රාශියකින් පස්සේ ඉතාම සුරූපි හුරුබුහුටි කාන්තාවක් බවට පත්වුනා.ඔහු පොරොන්දු වුනා ජීවිත කාලය පුරාවටම අපිට තොරතුරු ලබා දෙන්න..... ඔබව මුදාගන්නා මෙහෙයුමට කලින් තමා ඔහු අවසන් වරට අපිත් එක්ක සම්බන්ධ වුනේ.ඒ මොහොතේ ඉඳලා තාම ආරංචියක් නෑ....”

මා මොවුන්ගේ අවසාන බලාපොරොත්තුව බව මට වැටහුණි.නැගී සිටි මා පෙරට වඩා වැඩි ජීවයකින් ඔහු වෙතට ගොස් ඔහුගේ පිටට තට්ටුවක් දැමුවේ ඔහුගේ මුහුණේ වූ දුක සහ වේදනාව දුරලීමේ අරමුණින්.

“යං අපි මේක කරමු.....”

ඔහු ඉතාමත් සිනහ මුසු මුහුණින් යුතුව එය අනුමත කලේ සියළු දුක් දෝමනස්ස නොතකමින්.දෙදෙනා එක්ව අපගේ මුදාගැනීමේ යානය වෙතට ඇදුනේ එය ක්‍රියාත්මක තත්වයට කෙසේ හෝ ගන්නවා යන අරමුණින් යුතුවයි.

ඒ යානය පෙරදී මම බිම්ගෙයි කුටියේ දුටු ආකාරයේ යානයක්.අර්ධ කවාකාර හැඩයකින් යුත් එහි ප්‍රධාන එන්ජිම යානාවේ හරි මධ්‍යයේ පිහිටා තිබුනා.මා එය පරික්ෂා කිරීමට ගත්තේ විශ්මය පිරි දෙනෙතින්.ඉතාමත් කුඩා මේ එන්ජිම මගින් යානාවට අවශ්‍ය බලය ලැබේදැයි පවා සැකයක් ඇතිවුනේ නිරායාසයෙන්.ඔහු මා හට යානයේ සැලැස්ම ලබා දුන් පසු මා ඉතා අවධානයෙන් එය පරික්ෂා කරනු ලැබවේ මෙහි සිද්ධාන්තය කුමක් දැයි අවබෝධ කරගැනීමටයි....

මුළු යානාවටම අවශ්‍ය බලය ලබාගන්නේ ඒ ඒ අවස්ථාවේ ඇති ශක්ති ප්‍රභවයන් භාවිතයෙනුයි.සූර්යකෝෂ භාවිතයෙන් යානාවට අවශ්‍ය මූලිකම ශක්තිය ලබාගන්නා අතර ඉන් පසු වරින් වර එහි ශක්ති ප්‍රභවයන් වෙනස් කරමින් වායූගෝලයේ වූ වායූන්ගෙන් සහ ජලය මගින් පවා එන්ජිම ක්‍රියාත්මක කල හැකිවන සේ සකසා තිබුනා.

තව දුරටත් අධ්‍යනයේදි මට සිනහවක් මතුවූයේ මෙම සැකැස්ම අප විශ්ව විද්‍යාලයේ සිටියදි පරික්ෂා කරමින් සිටි ආකෘතියක් බව වැටහීම නිසායි.යානය ගුවන් ගත වෙනුයේ ප්‍රතිගුරුත්ව(anti-gravity)* තාක්ෂණයෙන්.ඒ සමයේ ඉතා විශාල වශයෙන් අසාර්ථක වූ සංකල්පයක් නැවත සාර්ථකත්වයට පත් කරගත්තේ කෙලෙසදැයි මා හට ඉතා විශාල කුතුහලයක් වූවා.

සාර්ථතකත්වයේ රහස මා හට වැටහුනේ යානාවේ සංයුතිය පිළිබඳ විමසා බැලූ විටදීයි.යානාවේ පිටත ව්‍යුහය සම්පූර්ණයෙන්ම සකසාගෙන තිබුනේ පෘථිවියේ ඉතා දුලබ ලෝහ වර්ගයකින්.එන්ජිමෙන් නිකුත් වන බලයෙන් යානාවේ පිටත ව්‍යූහයම ආරෝපණය වී ගුරුත්වයට විරුද්ධ බලයක් ක්‍රියාත්මක වීමෙන් යානාව එක ක්ෂණයකින් ගුවන් ගත කල හැකිවාක් මෙන්ම ඕනෑම මොහොතක ගමන් කරන දිශාව වෙනස් කිරීමටද හැකියාවක් මේ යානාවට තිබෙන බව මා වටහා ගත්තා.යානයේ කවාකාර හැඩය එයට උපයෝගි කරගෙන තිබුනා.මා කුඩා කල අසා තිබු පියාඹන පීරිසියක හැඩයත් මේ හා සමානයි.

යානාව ක්‍රියා විරහිතව ඇත්තේ එන්ජිමෙහි දෝෂයකින් නිසා නොවන බව මා හට සැක සිතුණු බැවින් මම මා සමග පැමිණි පුද්ගලයාගෙන් ඉල්ලා සිටියේ යානයේ පිටත ආවරණය ඉවත් කර දෙන ලෙසටයි.ඔහු මාගේ ඇරයුමෙන් ඒ සඳහා විධාන අසල සිටි පුද්ගලයන්ට ලබා දෙනු ලැබුවා....

***

මා පැය දෙකකට අධික කාලයක් යානයෙහි තාක්ෂණික ගැටළු නිවැරදි කිරීමේ යෙදී සිටියා.එක් වරම බිම්ගෙය තුලින් පැමිණියේ කැරලිකාර සඟයෙක්.... ඔහු කෑ ගසමින් අප සිටි දෙසට දිව ආවේ ඉතාමත් කලබලයෙන්.

“උන් එනවා.... උන් එනවා... සර් ඉක්මන් කරන්න.....”

“අපි හිතුවට වඩා උන් ඉක්මන් වෙලා.අශාන් ඔයාට තව කොච්චර වෙලාවක් යනවද???”

“තව පැය බාගයක් දෙන්න මෙතන පෑස්සුවට පස්සේ අපිට යානය එකලස් කරගෙන යන්න පුළුවන්.”

“හරි අශාන්.... සේනක දැන් කොයි හරියෙද ගැහැණු හමුදාව.”

“අනික් පැත්තේ ඇතුල්වීමේ දොරටුවට පහරදෙනවා සර්.වැඩි වෙලාවක් යන්න කලින් එතන කඩාගෙන එයි අපිට ඉක්මන් කරන්න වෙනවා....”

“හ්ම්ම් ඒකත් එහෙමද.එහෙනම් කරන්න දෙයක් නෑ.මම එයාලව ප්‍රමාද කරන්නම් අශාන් යානය එකලස් කරපු ඔයාලා පිටත් වෙන්න.පැය බාගයකින් මම එන්නම් මම නාවොත් මං එනකන් ඉන්න එපා...

අශාන්... බොහෝමත්ම ස්තූතියි ඔබට.... එහෙනම් සුභ ගමන්...”

“සර් පොඩ්ඩක් ඉන්න.... මාත් එනවා.සර්ට තනියෙන් එයාලත් එක්ක හැප්පෙන්න බැරිවෙයි.....”

“යමු සේනක.........”

“පොඩ්ඩක් ඉන්න....... “

“ඇයි අශාන්......”

“කරදරයක් නැතිව ආයේ එන්න.....”

“හෙහ් හෙහ් හෙහ්.... “

සිනාසුනු ඔහු බිම්ගෙය තුලින් නොපෙනී යනතුරු මා බලාගෙන සිටියේ මහළු වුනත් හදවතින් තරුණ ඔහුගේ නායකත්වයේ උතුම් ගුණය ගැන ආඩම්බර වෙමින්.මෙතනින් බේරි පලායාමට ඔහුට හොඳ හැටි අවස්ථාව තිබුණත් අප සියල්ල උදෙසා ඔහු විසින්ම හමුදාව ප්‍රමාද කිරීමේ සියතට පවරා ගෙන ඒ සඳහා පිටත්වූ ඔහු මගේ දිවියේ වීරයෙක් ලෙසින් හැමදාටම තැන්පත් වනු නොඅනුමානයි.

මා ඉතා කඩිනමින් යානයේ එකලස් කිරීමේ කටයුතු කරන්නට වූයේ හිතට දැනෙන්නට වූ භීතිය නිසාවෙනි.එකලස් කිරීමේ කටයුතු අන්තිම අදියරේ පැවතුනි.එක්වරම පිපුරුම් හඬක් ඇසුනේ බිම් ගෙයි විවරය අසලින්.මා සියළු දෙනාටම යානයට ඇතුළු වන ලෙස අණ දුන්නේ යානය ක්‍රියාත්මක කර ඕනෑම මොහොතක ගුවන්ගත වීමට සූදානමින් තබාගෙන යානයේ අවසන් එකලස් කිරීම් නිම කිරීමටයි....

එක්වරම බිම්ගෙයි විවරයේ වහලය කඩාගෙන වැටුනේ අප සිටි ගුහාවම දූවිල්ලෙන් වසාගනිමින්.....

“අශාන්..........” ඒ සේනකගේ කටහඬයි.මම ගැහෙන හදින් යුතුව වහා ඔහුගේ හඬ ඇසුණු පෙදෙසට දිව ගියෙමි.

~~මතුසම්බන්ධයි~~

ප/ලි

ගිය කොටසේ වෙච්චි අඩුපාඩු හැදෙන්නත් එක්කම මේ කොටස ගොඩක් කලින් ලිව්වා.මේකෙත් ගුණ දොස් විචාර හැමෝගෙන්ම බලාපොරොත්තු වෙනවා.විද්‍යාත්මක කරුණු දැක්වීමේදි විකිපීඩියාවේ ලින්කු දාලා තියෙනවා.නමුත් විද්‍යාත්මකව නොදන්නා මගේ සංකල්ප දැක්වීමේදි නම් එහෙම ලින්කු දාලා නෑ.මොකද විද්‍යාත්මකව ඒ සංකල්ප කොතරම් නිවැරදිද කියලා නොදන්නා නිසයි එහෙම කලේ....

මුල් පින්තූරය ගත්තේ මෙතනින් http://history.nasa.gov/SP-4001/images/fig28.jpg

දෙවැනි පින්තූරය නම් මම ඇඳලා පොටෝවක් ගහලා දැම්මේ...

ගැහැණු ලොවක සිරකරු... 3 කොටස

2012-06-25T06:48:00.000-07:00

මුල් කොටස් සඳහා
ගැහැණු ලොවක සිරකරු...1කොටස
ගැහැණු ලොවක සිරකරු...2 කොටස

“මුලින්ම ටෙලිපෝර්ට් කරපුවාම අපිටත් ඔහොම දැණුනා තව ටිකකින් ඕක ඇරිලා යයි....”

ඉබේම මා ඇඳ මත ඉන්දවුනේ ඒ ඇසුනේ පිරිමි කටහඬක් නිසාවෙනි.අඳුර අතරින් ඇදෙන ඡායාවක් මා දුටුවේ එවිටයි......

පනස් විය ඉක්මවූ පිරිමි පුද්ගලයෙකු අඳුර අතරින් මතුවුනි.එක්වරම උපන් භීතියකින් මම ඇඳෙන් බැස පලායාමට තැත් කරන්නට වීමි.නමුත් මා හට වැඩි දුරක් ගමන් කිරීමට නොලැබිණි.ශරීරයට දැනෙන්නට වූ වෙහෙස නිසාවෙන්ම මා අසල වූ මේසයක්ද පෙරලාගෙන බිමට ඇද වැටිණි.වෛද්‍යවරිය පැවසූ වදන් මොහොතක් සිත තුල දෝංකාර දෙන්නට විය...

“කොයිම වෙලාවකවත් මෙතනින් එළියට යන්න හිතන්න එපා....මොකද පිටස්තර ලෝකය පෙර තිබුණාට වඩා වෙනස්... සමහරවිට ඔබට ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙවන්නට වේවි....”

මා අපමණ භීතියකින් පෙලෙන්නට විණි.ඔහු මා වෙත පැමිණ මා වත්තම් කරගෙන ගොස් ඇඳ මතින් වාඩි කරවූයේ වෛද්‍යවරිය පැවසූ අන්දමේ කිසිදු ජීවිත තර්ජනයක් නොහඟවමින්.ඉතා අපහසුවෙන් හුස්ම ගනිමින් ඔහු කුමකට සැරසෙන්නේදැයි මා අවධානය යොමු කරගෙන සිටි නමුත් ඔහු කිසිදු කලබලයකින් තොරව ඇඳ අසල වූ පුටුවෙහි ඉඳගත්තේ සාමකාමි අයුරකිනි.

“උඹ කවුද........?? මගෙන් මොනවද ඕනේ උඹලට……..??” දරාගත නොහැකි වූ මානසික පීඩනයකින් මම කෑ ගසන්නට වීමි.නමුත් ඔහුගෙන් කිසිදු පිළිතුරක් නොලැබුණි.

“මාව මරන්න ඕනෙනම් දැන්ම මරපල්ලා.....”

“පුතාට දැනෙන වෙහෙස මහන්සිය ගැන මම දන්නවා.දැන් චුට්ටක් නිදාගන්නකෝ එතකොට සේරම හරියයි.අපි හෙට කතා කරමුකෝ නිවාඩු පාඩුවේ...”

බලාපොරොත්තු නොවූ තරමේ සංයමයකින් ඔහු දුන් පිළිතුරින් මා සෑහීමකට පත් වුණි.ශරීරයට දැනෙන විඩාව මෙන්ම වේදනාව නිසාම මා ඇඳේ වැතිරුණේ නින්දක අපේක්ෂාවෙන්....

*********************************************************************************

අශාන් රැඳී සිටි රෝහල වටා කාන්තා සෙබලියෝ විශාල පිරිසක් ආරක්ෂක සේවයේ යොදවා සිටිනු දක්නට ලැබුණි. පර්යේෂණ කණ්ඩායම් රෝහලේ කැමරා පද්ධති හා ටෙලිපෝර්ට් උපකරණ සෝදිසියේ නිරත වූ අතර ප්‍රධාන වෛද්‍යවරිය ඇතුළු රෝහල් කාර්ය මණ්ඩලය අමතා ආරක්ෂක නිලධාරිණියක් උපදෙස් දෙමින් සිටියාය.

“දැනට දැනගන්න ලැබුණු දත්ත වල හැටියට රෝහලේ කාර්ය මණ්ඩලයේම කවුරුන් හෝ කැරළිකරුවන්ට සහයෝගය දක්වලා තියෙනවා... ඒත් ඒ කවුද කියලා අපිට හොයාගන්න තාම බැරිවුනා.සොයාගත්තොත් ලැබෙන දඬුවම බොහෝම වේදනාකාරී වෙයි ඒ නිසා ඒ වරද භාරගන්න කෙනෙක් ඉන්නවනම් මම සුළු කාලයක් ලබා දෙන්නම්..... “

වෛද්‍යවරියන් මහා කසු කුසුවක නිරත වන්නට විය.

“දැනට ගන්න ආරක්ෂිත පියවරක් විදියට සියළුම රහසිගත කේත පද්ධතීන් වෙනස් කරන්න අපිට අණ ලැබිලා තියෙනවා.විද්‍යාගාර වලට ඔබලා ඇතුල් වීමේදි එහි අප යෙදවූ සෙබලියන් විසින් ඔබව පරික්ෂා කරනු ඇති.නැවත අශාන් සොයාගන්නා තුරු මෙය ක්‍රියාත්මකයි….. ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් ගොඩනගපු මේ ජනපද කාන්තා ඔබම පාවා නොදෙනු ඇතැයි මා විස්වාස කරනවා... දැන් ඔබලාට යන්න පුළුවන්.”

*********************************************************************************

දිගු නින්දක් අවසානයේ අවදිවූ මාගේ ශරීරය නැවත ප්‍රකෘති තත්වයට පැමිණ ඇති බැව් මා හට වැටහිණි.පෙරදා මා ඉදිරිපිටට පැමිණි පුද්ගලයා අසලක නොවූයෙන් මම ඇඳෙන් බිමට බැස ඇවිදින්නට වීමි.ආලෝකයක් මා සිටි කුටිය තුලට වැටුනද නිරතුරු ඇසුණු වතුර බිඳිති වෑස්සෙන හඬ යම් තරමක ගුප්ත ස්වාභාවයක් මතුකරන්නට විය.මා සිටි කුටිය දොරක් රහිත වූවක් නිසා කුටියෙන් ඉවතට පැමිණීමටත් කිසිදු ආකාරයකට බාධාවක් නොවීය.මා සිටින්නේ බිම් ගෙයකදෝ යන අදහස සිත තුලට පිවිසියේ කුටියෙන් පිටත බිත්තිවල වූ තෙත ස්වාභාවය නිසාමයි.

අඩ අඳුරේ වූ මාර්ගය ඔස්සේ මා පියනගන්නට වූයේ පෙරදා හමුවූ පුද්ගලයා හමුවේය යන අපේක්ෂාවෙන්.විශාල ප්‍රමාණයේ ගබඩා සංකීර්ණ යැයි සිතිය හැකි කුටි රාශියක් මා යන මග දෙපස විණි.එක්වරම මා පසු කල කුටියක වූ යම්දෙයක් මාගෙ ගමන අඩාල කරවීමට සමත් විය. ඒ කුමක්දැයි පිරික්සීමට ඒ කුටිය තුලට යාමට මම තීරණය කලෙමි.එම කුටිය තුල විසිරී පැවතුනේ විවිධ ආකාරයේ අබලි ද්‍රව්‍යය රාශියකි.ඒ අතර ගුවන් යානා වැනි අමුතුම ආකාරයේ යානා කිහිපයක්ම දක්නට ලැබුණි...

එහි වූ යානයක් වෙත ළඟා වූ මා එහි වූ ලාංඡනය පිසදැමුවේ එය මත රැඳී තිබූ දූවිලි නිසා එය හරිහැටි දැකගත නොහැකි නිසාවෙන්.මා පුදුමයට පත් කරවමින් දූවිලි අතරින් මතුවූයේ මා අභ්‍යාවකාශගත වන සමයේ ජනප්‍රියව පැවති මෝටර් රථ නිෂ්පාදනය කරන්නන්ගේ ලාංඡනයකි.නිෂ්පාදිත වර්ෂය 2120 ලෙස සඳහන්ව තිබිණි....

“දැන් කොහොමද ඇඟට......??”

එක්වරම ඇසුණු කටහඬ නිසා මා තිගැස්සුණු නමුත් ඒ කටහඬ පෙරදින මා ඉදිරිපිටට පැමිණි පුද්ගලයාගේම බව හඳුනාගැන්මට මා සමත්වුණා.

“මේ යානය ගැන මොකද හිතෙන්නේ... “

“මම..... මම හිතුවේ කවුරුවත් රථ වාහන පාවිච්චි කරන්නේ නෑ කියලනේ..... ඒත් මේ....”

“රථ වාහන පාවිච්චිය නැවතිලා වැඩි කාලයක් නෑ වැඩිම උනොත් අවුරුදු 20ක් විතර වෙයි සම්පූර්ණ පාවිච්චිය නැවතිලා... 2100 වර්ෂයේ මැද භාගේ විතර වෙද්දි තමයි ටෙලිපෝර්ට් තාක්ෂණය අත්හදා බලන්න ගත්තේ.ඒ ක්‍රමය ටික ටික පාවිච්චියට අරගෙන මේ වෙනකොට සම්පූර්ණයෙන්ම මේ වාහන භාවිතයෙන් ඉවත් කරලා තියෙන්නේ..... “

“ඒත් මේකේ නිෂ්පාදිත වර්ෂය 2120 නේ....??”

“ඔව් ඔබ හරි ඒ වෙද්දිත් ටෙලිපෝර්ට් තාක්ෂණය ගැන විශ්වාස නොතියපු නිෂ්පාදකයින් ඒ තාක්ෂණයට අභියෝග කරන්න නිපදවපු අවසන් නිෂ්පාදනය තමයි මේ.නමුත් අවාසනාවට මේ කිසිම යානයක් මේ වනවිට ක්‍රියාත්මක තත්වයේ නෑ.ඒ වගේම මේ යානා අළුත්වැඩියාවට දැනුමක් ඇති කවුරුවත් හොයාගන්නත් නෑ....”

“ටෙලිපෝර්ට් තාක්ෂණය තියෙද්දි වාහන අවශ්‍ය නෑ මං හිතන්නේ...”

“එහෙම හිතන්න බෑ අශාන්..... දැන් අපි ඉන්න තත්වයේ හැටියට මම හිතන්නේ ටෙලිපෝර්ට් තාක්ෂණය පාවිච්චි කිරීම හීනයක් විතරයි....”

“ඒ මොකද ඒ “

“තව දුරටත් අපි භාවිතා කරපු කේත ටෙලිපෝර්ට් කරන්න භාවිතා කරන්න බෑ.අපේ ඔත්තුකරුවෙක් මේ වෙනතුරු දීපු දත්ත අනුව තමයි අපි ක්‍රියාත්මක වුනේ.ඔබ ඉන්න නියම ස්ථානයට යන්න අවශ්‍ය සියළු තොරතුරු අපට ලැබුනේ එහෙමයි.... ඒ වගේම..“ ඔහුගේ කතාවට මම බාධා කලෙමි

“ඔත්තුකරුවෙක් කියලද ඔබ කිව්වේ??????”

“ඔත්තුකරු ගැන කතාව ගොඩක් සංකීර්ණ කතාවක් ඒ ගැන පස්සේ වෙලාවක කියන්නම්.දැන් අපිට ඉක්මනට මේ ස්ථානයෙන් පිටවෙන්න තියෙනවා.අපි ටෙලිපෝර්ට් තාක්ෂණය භාවිතා කරපු නිසා අපේ මේ සැඟවුම් ස්ථානය මේ වෙනකොට අනාවරණය වෙලා ඇති.මෙතන රැඳී ඉන්න එක අනතුරුදායකයි”

“ඒත් අපි කොහොමද පිටවෙන්නේ?? ටෙලිපෝර්ට් තාක්ෂණය පාවිච්චි කරන්නත් බැරිනම් යන්න වාහනයකුත් නැත්තම් පියාඹගෙනද යන්නේ??”

“ඔබේ උදව් ලැබුනොත්...... පියාඹන්න බැරි නෑ”

ඔහුගේ ඒ ප්‍රකාශය මා මවිත කරවන්නට සමත් විය.පියෑඹීම කෙසේ වෙතත් පියාඹන්නට මගේ උදව් අවශ්‍ය කෙසේදැයි සිතමින් මම ඔහු සමග පියමනින්නට වූවා..

“එච්චර කල්පනා කරන්න දෙයක් නෑ අශාන්.අපි තව සුළු මොහොතකින් අදාල ස්ථානයට යනවා එතකොට මම සියල්ල පැහැදිලි කරන්නම්.එහිදි ඔබට අපේ අනික් සගයන් මුණ ගැසෙන්නත් පුළුවන්.....”

“අනික් සගයන්............???”

“හෙහ් හෙහ් හෙහ්.... අපි නැතුව කොහොමද ගැහැණු විතරක් ඉන්න ලෝකයක් වුනත් පවත්වාගෙන යන්නේ...?? හෙහ් හෙහ් හෙහ්....”

“මට පැහැදිලි මදි?? මොකක්ද ඒ කතාවේ තේරුම???”

“අශාන් ඔබට නිකමටවත් හිතුනේ නැද්ද ගැහැණු දරුවන් විතරක් උපදින්නට හෝ ශුක්‍රාණු අවශ්‍යයි කියලා?? තවමත් ශුක්‍රාණු වෙනුවට ආදේශකයක් ඔවුන්ට නෑ.... “

එය ඇසීමෙන් මා ඉමහත් සතුටකට පත් විය.නමුත් වෛද්‍යවරිය මෙවන් සාවද්‍ය ප්‍රකාශ නිකුත් කරන්නට ඇත්තේ මන්දැයි තවමත් මා හට සිතාගත නොහැක.තව දුරටත් මේ ජනපදයේ සිරගත පිරිමින් නොමැති නිසා ඔවුන්ට අවැසි ජාන මාගෙන් ලබාගැනීමට අදහසක් තිබෙන්නට ඇතැයි මම උපකල්පනය කලෙමි.

“ඇත්තෙන්ම මට හිතාගන්න බැරිවුණා.... ඒත් තව සෑහෙන්න පිරිමින් ඉතිරිව ඉන්නවද ඒ කියන්නේ”

“ලෝකයේ පුරාම අපි වගේ පිරිමින් කිහිප දෙනෙක් ඉතිරිව ඉන්නවා.මුලින්ම ඔවුන් ඔවුන්ගේ කාන්තා ජනපද පිහිටුවද්දි ජාන ශක්තිමත් පිරිමින් අතලොස්සක් වෙනම කඳවුරක රඳවා තබා ගත්තා.ඔවුන් මුලින් කිව්වේ පිරිමි පුද්ගලයින්ගේ ආරක්ෂාවට මෙසේ කඳවුරක රඳවනවා කියලා.ඔවුන් ඔවුන්ගේ විද්‍යාගාර සඳහා ජාන එකතුකරගත්තේ එහෙම.වාසනාවකට මගේ පියා මේ කඳවුරු වල මුල්ම පදිංචි කරුවෙක්.ඔහුගේ මූලිකත්වයෙන් ඇරඹුනු නිදහස් සටන නිසා තමයි අපි අතලොස්සක් මෙහෙම බේරුනේ.... ඒ වනවිට මගේ මව ස්ත්‍රී ජනපදයේ ගැබිණියක්.පියාගේ නිදහස් සටන අවසානයේ මගේ මවත් සහ තවත් කාන්තාවන් කිහිප දෙනෙකුත් නිදහස් කැරළිකරුවන් සමග ඇවිත් තියෙනවා.ඒ නිදහස් සටනේ අනිකුත් පුද්ගලයන්ට දාව ඉපදුණු දෙවන පරම්පරාව තමයි මේ වනවිට ඉතිරිව ඉන්නේ... “

ඇත්තෙන්ම මා මේ පුද්ගලයාට ණයගැතිය.කල්පනා සයුරක ගිලෙමින් මා ඔහු සමග ගමනේ යෙදිණි.ස්වල්ප වේලාවකින් ඔහුගේ හඬින් මා නැවතත් පියවි ලෝකයට පිවිසුණි....

“මෙන්න අපේ ගමනාන්තය.......”

ඔහු දෑත් දිගුකල දෙසට මම නෙත් යොමුකලෙමි.අදහාගත නොහැකි තරම් මනස්කාන්ත දර්ශනයක් මා නෙතු අබියස පෙනෙන්නට විය.අපේ ගමන් මග කෙලවර වී තිබුනේ මනරම් කඳු යායක් දර්ශනය ගුහා කෙලවරකිනි.මෙතෙක් වෙලා අප ගමන් කර තිබුනේ කන්දක් තුල ඉදිකරන ලද උමං මගක බව මා හට වැටහුනේ එවිටයි...

ඉතාමත් පැතලි වහලයක් සහ ඉතාමත් පටු ගුහා කට නිසා ගුවනින් පැමිණෙන්නෙකුට මේ ස්ථානය කිසිසේත්ම දැකගත නොහැකි වෙතැයි මට සිතිණි.නමුත් මා සමග පැමිණි පුද්ගලයා පැවසූ පියෑඹීම පිළිබඳ මතකයට පිවිසුණු වහාම මා ඉබේම වෙව්ලන්නට ගත්තේ නිතැතිණි.කුමක් හෝ හේතුවක් නිසා මෙතනින් පැනීමක් පිළිබඳව මොහු පැවසුවාදෝයි මට සිතිණි.එය එසේනම් මා හොඳ සිහියෙන් සිටින තාක් එයනම් සිදුනොවනු ඇත.

“ඔබේ උදව්වෙන් මේක හදාගන්න බැරිවුනොත් අනිවාර්යෙන්ම ඔතනින් පල්ලෙහාට පනින්නම වෙනවා....”

ඔහුගේ හඬින් පිටුපස හැරුණු විට මා හට දක්නට ලැබුණේ ඉතා විශාල යානයක් සහ එහි කොටස් සවිකරමින් සිටි පිරිසකි.

“ඇයි මේ තරම් පරක්කු වුනේ මේ යානය කලින් හදාගන්න තිබුනනේ....”

“අපි මේ තත්වය බලාපොරොත්තු වුනේ නෑ අශාන්.අපි හිතාගෙන හිටියේ ඔබව මුදා ගැනීම අවසන් අදියර විදියට ක්‍රියාත්මක කරන්නයි අපිට ඊට වඩා වැදගත් කමක් තිබුනේ විද්‍යාගාර වල ඉන්න අපේ සහෝදරයෝ බේරගෙන විද්‍යාගාර ජාලයට ප්‍රහාරයක් එල්ල කරන්න.ඒත් ඔබවත් පර්යේෂණ සඳහා කඩිනමින් ගන්න තීරණය කරපු නිසා ඔබව මුදාගැනීමට ප්‍රමුඛතාවයක් අපිට දෙන්න වුනා.”

“ඇයි මාව බේරගන්න එක මේ තරම් වැදගත් වුනේ?? “

ඒ වචන පෙළ ඔහු පැවසූ ආකාරයට මගේ හදවත වේගයෙන් ගැහෙන්නට විනි.

~~මතුසම්බන්ධයි~~

ප/ලි

මේ කොටස ලියන්න ටිකක් කල් ගියා ඒකට සමාව අයදිනවා හැමෝගෙන්ම.කලින් කොටස් වලට වගේ මේ කොටසෙත් වැරදි අඩුපාඩු පෙන්නලා දෙයි කියලා බලාපොරොත්තු වෙනවා.

පින්තූරේ ගත්තේ මෙතනින් http://img4-1.sunset.timeinc.net/i/2009/02/sparkling_0209/sparkling-cave-schramsberg-l.jpg?400:400

ගැහැණු ලොවක සිරකරු... 2 කොටස

2012-06-15T13:00:00.003-07:00

මුල් කොටස කියවලා නැත්තම් මෙතනින් යන්න.... ගැහැණු ලොවක සිරකරු 1 කොටස

******************************************************************************

වර්ෂ 2020,ශ්‍රී ලංකාවේ චන්ද්‍රිකාව රැගත් ෂටලය ගුවන් ගත කර සුළු මොහතකින් පසු......

සැම අතම විදුලි කාන්දු වීම්ද ඇති අතර අනතුරු හැඟවීමේ නලාද වාදනය වෙමින් පවතී.ගගනගාමින් දෙදෙනෙක් යානයේ ශිශිරතාරක පද්ධතියෙන් අශාන්ව පිටතට ගැනීමේ ප්‍රබල උත්සහයක නිරත වෙමින් සිටින නමුත් ඔහු සිහිසුන් ගතියකින් යුක්තය.

“අපිට මෙයාව මේකේ ඇතුලේ තියන්න බෑ කොහොමහරි මෙයාව බේරගන්න ඕනේ.අපේ ජීවිත වලට වඩා මෙයාගේ ජීවිතේ වටිනවා....”

“ඉතින් අපි මොනා කියලා කරන්නද....”

“වෙන කරන්න දෙයක් නෑ hibernate capsule එක ගලවලා ෂටල් එකෙන් එලියට දාලා අපිත් එලියට පනිමු.තව පැය බාගයක් ඇතුලත ෂටල් එක මුහුදට වැටෙනවා...”

“කරන දෙයක් ඉක්මනට කරමු…. අපිට අශාන්ව ආයෙත් hibernate කරන්න තියෙනවා”

“මෙතන මොකක් හරි වැරැද්දක් තියෙනවා.අශාන්ව හරියට hibernate කලානම් මේ වෙනකොට එයා කොහොමත් ඇහැරෙන්න ඕනේ.අපි එයාව ඇහැරවන්න හැදුවත් ඒක අසාර්ථක වුනා මේ වගේ පුංචි ගමනකට මෙයාව hibernate කරපු එකත් සෑහෙන්න ප්‍රශ්නයක් නෙමේද???”

“ඕවා හිතන්න වෙලාවක්ද මේක??? ඉක්මනට මෙතනින් පැනගමු මේක ගලවලා ඉවරයක් කරලා”

“හරි තව එක ක්ලිප් එකයි... ඔයා මෙයාගේ hibernate data හදන්න මම ගිහිල්ලා satellite එක eject කරන්නම්.....”

“ඉක්මනට වරෙන් තව වැඩි වෙලාවක් නෑ අපි හිතුවට වඩා වැඩි වේගෙකින් මේක කඩාගෙන වැටෙනවා”

ඉතාමත් අපහසුවෙන් කුඩා ඉනිමංවල එල්ලෙමින් ගොස් චන්ද්‍රිකාව රඳවා තබන කුටිය අසලට පැමිණි ගගනගාමියෙකු රහස්‍ය අංකය ඇතුලත් කර එය තුලට පිවිසියේය.නමුත් ඔහු එක්වරම බියෙන් ත්‍රස්ත වූයේ දුටු දෙයිනි.... ඔහු වහාම අනෙක් සගයා කරා පිටත් විය....

“එතන satellite එකක් නෑ....”යැයි ඔහු දිගු සුසුමක් හෙළමින් පැවසීය

“මොකක්........”

“ඔව් ඒක නෑ........ ඒ කියන්නේ මේකට වෙන අරමුණක් තිබිලා ඉක්මනට මෙතනින් පැනගමු.”

කැප්සූලය යානයෙන් පිටතට මුදා හැරිය පසු ගගනගාමින් දෙදෙනා නියමු කුටියට ගොස් එහි වූ නිහ්ක්ෂේපණය(Eject) ලීවරය ක්‍රියාත්මක කරවීය.

ජෙට් යානයේ එන්ජිමක ඇතිවු ගින්නක් නිසා ජෙට් යානය ගින්නෙන් වෙලෙමින් පැවතුනි.ෂටලය හා ජෙට් යානය සම්බන්ධව ඇති කොටසද ගැලවී නොයාම නිසා ජෙට් යානයත් සමගම ෂටලයද සයුරට ඉතාමත් වේගයෙන් පතිත වෙමින් පැවතුනි.කැප්සූලය යානයෙන් පිටතට පැමිණි සමගම ගගනගාමින් දෙදෙනාද ෂටලයෙන් නිහ්ක්ෂේපණය(Eject) විය.

ඒ සමගම ඉතා තදබල පිපුරමක් සිදු විය.නියමු අසුන් වලින් පිටතට පැමිණි දෙදෙනා ගිනි බෝල දෙකක් ලෙස සයුරට කඩා වැටෙනු දක්නට ලැබිණි...

**********************************************************************************

සිහින් මන්දාලෝකයක් මා හුන් කුටිය තුලට පතිත වෙමින් පැවතිණි.පෙර නොදැනුනු ජීවයක් සිරුරට දැනෙන්නට වූ නිසා තනිවම ඇඳෙන් බැස නැගී සිටීමට මා උත්සහ කලෙමි.සෙමින් සෙමින් අසල වූ කවුළුව වෙතට ඇදුණු මා දුටු දෙයින් මා විමතියට පත්වූවා කීවොත් නිවැරදිය.

මා ඉදිරිපිට දිස්වූයේ කාත් කවුරුවත් නොමැති මංමාවත්ය.මා බලාපොරොත්තු වූ ආකාරයේ කිසිදු රථයකුදු වටපිටාවේ නොතිබීම මා විමතියට පත් කලේ නිතැතින්.මෙවැනි මංමාවත් අතීතයේ කෙතරම් ජනාකීර්ණ වී තිබුණාදැයි මතකයට පැමිණෙන විට මේ සිදුව ඇති දෙය විශ්වාස කල නොහැකි තරම්.මා බලාපොරොත්තු වූයේ කුඩා ගුවන් යානා වැනි රථ වාහන සහ ඉන්ධන නොමැතිව ධාවනය වන මෝටර් රථ වැනි රථ වාහනයි.

කවුළුවෙන් මෑත් වූ මා හට රෝහලින් පිටතට බැස පරිසරය පිරික්සීමට දැඩි කුතුහලයක් ඇතිවුණි.වෛද්‍යවරිය පිටව යාමට පෙර මා හුන් කුටියේ දොර අගුළු දැමූ බව සිහිවුවත් එය කෙසේ හෝ විවෘත කරගත හැකිදැයි පිරික්සීමට සිත් වූයේ මේ ස්ථානයෙන් බැහැර වීමට වූ උවමනාව නිසාමයි.නමුත් දොර අගුළ ඉලෙක්ට්‍රොනික පරිපථයකින් යුක්ත වූවක්.කිහිප විටක් උත්සහ කලත් පලක් නොවූ තැන මා නැවත සයනය වෙත පැමිණියේ මීළඟට කල යුත්තේ කුමක්දැයි කල්පනාවකට වැටෙමින්.ඒ ක්ෂණයේම මා ඉදිරිපිටින් මතුවූයේ පෙර පැමිණි වෛද්‍යවරියයි.එක් වරම ඇය පැමිණි අයුරු සිතාගත නොහැකිව මා ඈ දෙස බලාසිටින්නට වූවා.

“ඉතින් දැන් කොහොමද ඔයාට....”

“මට දැන් හොඳයි මට මෙතනින් එළියට යන්න ඕනේ....”

“මම කලිනුත් කිව්වනේ මෙතනින් පිටවීම සෑහෙන්න අනතුරුදායකයි.ඒ නිසා එයට කොහොමවත් ඉඩ දෙන්න බෑ”

“දැන් ඩොක්ටර් කොහොමද මෙතන්ට ආවේ එකපාරටම දොර අරින්නැතිව??”

“ම්ම්ම්ම් ඒක පැහැදිලි කරන්න ගියොත් සෑහෙන්න වෙලාවක් යනවා”

“කමක් නෑ මට වෙලාව තියෙනවා”

“හරි එහෙනම් මම සරලව පැහැදිලි කරන්නම්.හැම රෝගියෙකුගේම ඇඳකටම අපි සවි කරලා තියෙනවා උපාංගයක්.ඒ උපාංගය මගින් කරන්නේ ඔබේ කාලයේ තිබුණු හොලෝග්‍රැම්(Hologram)* තාක්ෂණයට සමාන ක්‍රියාවක්.නමුත් මෙහි විශේෂත්වය මෙය භාවිත කරන්නාගේ සත්‍ය ශරීරයම මේ හරහා ගමන් කිරීමයි.බොහෝ දුරට මෙයට ටෙලිපෝර්ට්(teleport)* වචනයත් භාවිතා කරන්න පුළුවන්....”

“පැහැදිලි මදි”

“බලන්න මගේ අතේ තියෙන උපකරණය දිහා.ඔබට මොකක්ද දකින්නේ”

“ඔරලෝසුවක්....”

“පෙනුමෙන් ඔරලෝසුවට සමාන වුනත් මේ උපකරණයත් ඇඳේ සවිකරලා තියෙන මේ උපකරණයත් සම්බන්ධ වෙලා තියෙන්නේ.ඕනෑම හදිසි අවස්ථාවක රෝගින් වෙත ඇහිපිල්ලමක් සැලෙන වේගෙකින් අපිට ලංවෙන්න පුළුවන්.කාලයත් අවකාශයත් ශුන්‍ය කරපු දොරටුවක් වගේ තමයි මේක.... කිසිම භෞතික වස්තුවක් බාධකයක් වෙන්නේ නෑ.යෑමට අවශ්‍ය තැන තෝරගත්තාට පසුව උපාංගය ක්‍රියාත්මක කරවපු සැනින් අදාල ස්ථානයට යන්න පුළුවන්.මේක හරියට පුංචි දොරකින් ඇතුලු වෙනවා වගේ වැඩක්.ඒ විතරක් නෙමෙයි මා ස්පර්ෂ කරන ඕනෑම භෞතික වස්තුවක් පවා මේ ආකාරයට රැගෙන යන්න පුළුවන්”

“පුදුමයි........ එතකොට කිසිම වාහනයක්වත් දකින්න නැත්තේ ඒකයි එහෙනම්”

“ඔව් නමුත් මේ උපාංගය ක්‍රියාත්මක කරන්න අවශ්‍ය දුර ප්‍රමාණය සකසන්න මුදලක් අය කරනවා.එය ඔබේ කාලයේ වාහනයක් කුලියට ගැනීම හා සමානයි.මිළ තීරණය වෙන්නේ දුර ප්‍රමාණය අනුව.ඊට අමතරව අවශ්‍ය ඕනෑම මොහොතක අදාල ආයතනයට දැනුම් දුන් පසු තමන්ට අවශ්‍ය ස්ථානයකට යෑමට පවා මෙය වෙනස් කරගත හැකියි”

විශ්මය රැඳි දෙනෙතකින් මම ඇය දෙස බලාගත් වනම කල්පනා ලොවකට පිවිසුණෙමි.අනාගතය මෙතරම් විශ්මිත වේ යැයි මා සිහිනෙකුදු නොසිතුවෙමි.බලශක්ති අර්බුධය තව දුරටත් ප්‍රභල මාතෘකාවක් නොවේයැයි සිතුණු විට මුවගට සිනහවක්ද නැගිණි.

ඇය පැමිණ මාගේ පපුවට අලවන ලද උපකරණයක් නිසා මා නැවත පියවි ලොවට පිවිසුනෙමි.ඒ උපකරණය සවිකල පසු එයින් නිකුත් වූ ආලෝක කදම්බයකින් ත්‍රිමාණව මැවුනේ මගේ හෘදය වස්තුවයි.එහි ගැස්මද රුධිර පීඩනයද යනාදි විවිධ විස්තර දිස්වන්නට විය.සියළු විස්තර දෙස නෙත් යොමාගෙන සිට අවසානයේ ඈ පැවසූවේ මාගේ සෞඛ්‍ය තත්වය අතිශයින් හොඳ මට්ටමකට හැරෙන බවකි.බොහෝ දුරට හෙට වන විට ඔවුන්ගේ පරීක්ෂණ සඳහා මා හට සහය දක්වන්නටද ඉඩ ලැබෙනු ඇතැයි ඈ පැවසීය. ඉන්පසු ඈ මා හා සිනාසී අගුළු දැමූ දොරටුව වෙත පියනගන්නට වූවාය.... නමුත් මා බලාපොරොත්තු වූයේ ඈ එක්වරම අතුරුදහන් වනු දැකීමයි...

“ඩොක්ටර් ඇයි ඔබෙ ටෙලිපෝර්ට් උපකරණය පාවිච්චි කරන්නේ නැත්තේ??”

“මම හිතුවා ඔබ ඔය ප්‍රශ්නේ අහයි කියලා.මේක දවසකට පාවිච්චි කරන්න පුළුවන් සීමාවක් තියෙනවා අශාන්.නිතර පාවිච්චි කිරීම ශරීරයට දරාගන්න අමාරුයි....” පැවසූ ඈ පිටව ගියාය....

ලද අවසරයෙන් ඇය පැවසූ උපාංගය පිරික්සීමට පටන් ගත් නමුත් මාගේ දැනුම අභිබවා ගිය තාක්ෂණයක් වූ බැවින් එහි ක්‍රියාකාරිත්වය පිළිබඳ නිසි අවබෝධයක් ගැනීමට ම හට නොහැකි විය.කතා කිරීමට පවා කිසිවකු නොවූ නිසාවෙන්ද පාළු මකා ගැනීමට කල හැකි කිසිත් නොවූ නිසාවෙන්ද මා නැවතත් සයනයේ වැතිරුණේ මේ නින්දෙන් හෝ මා දකින බිහිසුණු සිහිනය නිමාවේවායි ප්‍රාර්ථනා කරමිනි....

*****************************************************************************

එක්වරම මාගේ හුස්ම හිරවෙන්නාක් මෙන් දැනෙන්නට වූ අතර නැගී සිටීමට වෙර දැරුවත් ශරීරය සෙලවීමට පවා නොහැකි විය.කෑ ගැසීමට තැත් කලත් හඬක් පිටකර ගැනීමට මා අපොහොසත් විණි.දෙනෙත් විවරව පැවතුනත් කිසිදු සේයාවක් දැකගැනීමට මා හට නොහැකි විණි.මාගේ දෑත් දෙපා පාලනයෙන් තොරව ගොසින්ය.... ශරීරය මත දහ දොලොස් දෙනෙක් නැගගත්තාක් මෙන් මාගේ පපුව මත විශාල බරක් දැනෙන්නට වූ අතර මා හට හුස්මගැනීමේ අපහසුවක්ද දැනෙන්නට විය.....

මා දෑස් විවර කරන විට තවදුරටත් මා සිටින්නේ රෝහලේ නොවන බව මනාව වැටහිණි.හාත්පසම අඳුරේ ගිලීගිය කුඩා කුටියක ඇඳක මා වැතිර සිටින්නේ යැයි සුළු වේලාවකින් දැකගත හැකි විය.හිස නැවතත් බමන ගතියකින් යුක්ත බැවින් මා හිස වැරයේ බදා ගතිමි....

“මුලින්ම ටෙලිපෝර්ට් කරපුවාම අපිටත් ඔහොම දැණුනා තව ටිකකින් ඕක ඇරිලා යයි....”

~~මතුසම්බන්ධයි~~

ප/ලි

ඕං දෙවෙනි කොටසක් නෑ නෑ කියලා දෙවෙනි කොටසත් දැම්මා.දැන් ඉතින් තුන්වෙනි කොටසකුත් දාන්න වෙනවා මේ කතාව ගැනත් ඔබේ අදහස් උදහස් යෝජනා චෝදනා එවන්න ඒවා හරිම වටිනවා.මේ කොටස ලියන්න දිරිමත් කරපු හැමෝවම ආදරෙන් මතක් කරන්න ඕනේ ඒ අය කියද්දි කියද්දි මටත් හිතුනා තව කොටසක් නොතිබුනොත් කතාව අසම්පූර්ණයි කියලා..... ඒ වගේම විශේෂයෙන් චතුරංග පෙරේරා අයියා දාලා තිබුණු කොමෙන්ටුව මතක් කරන්න ඕනේ.මුල් කොටසේ විශාල වැරැද්දක් ඔහු පෙන්වා දුන්න නිසා ඒ වැරැද්ද නිවැරදි කරගන්න එකත් මේ කොටසේ අරමුණක් වුනා.... අනිත් අයගේ නම් නොකිව්වට තරහා වෙන එකක් නෑනේ නේද.....

පින්තූරේ ගත්තේ මෙතැනින් http://beforeitsnews.com/story/2076/846/Spain:_Possible_Abduction_Or_Teleportation_In_1986.html

http://www.hypergridbusiness.com/2009/11/hypergrid-hiccups/

ගැහැණු ලොවක සිරකරු...

2012-06-08T13:55:00.002-07:00

දිගු නින්දකින් දැනෙන වෙහෙසක් සමග මා සෙමින් දෑස් විවර කර මාගේ නිවසේ වහලය දෙසට මොහොතක් නෙත් යොමන්නට වීමි.නමුත් වෙනදා දකින විදුලි පංකාව වෙනුවට ඉහළින් එල්ලා දිස්වූයේ දිගු ආලෝක දහරාවකි.වහා නැගී සිටීමට උත්සහ ගත් නමුත් මාගේ ශරීරය පුරා තිබූ විවිධ වයර් නිසා ඒය අපහසු කරුණක් විණි.බොහෝ උත්සහයකින් පසුව දෑත් නිදහස් කරගන්නවාත් සමගම යම්කිසි අනතුරු හැඟවීමේ නාදයක් නාදවෙනු ඇසෙන්නට විය.වහා මාගේ ඇඟපුරා සවිකර තිබූ වයර් ගලවාගෙන මා හුන් සයනයෙන් බැසීමට උත්සහ කලත් යම්කිසි බාධකයක් හේතුවෙන් මා හට පසුබසින්නට සිදුවිය.මා උන්නේ සාමාන්‍ය ඇඳක නොව වීදුරු වලින් වටකරන ලද කුටියක බැව් වැටහුනේ ඉන් පසුවයි.මා හැකි වෙර යොදා එයට පහර දුන්නද පලක් නොවුණි ඒ සමගම යම්කිසි වායු කාන්දුවක් වැනි ශබ්දයක් ඇසෙන්නට වූ අතර මාගේ දෑස් කෙමෙන් බරවෙනු මට දැණුනි...

“දැන් කොච්චර වෙලාද”

“පැය 4කට විතර කලින් ඇහැරුණේ ඩොක්ටර්.සෑහෙන්න කලබලයක් කලා ඒ නිසායි නිර්වින්දනය කරන්න වුනේ”

මා වටා සිටි පිරිසක් යම් සාකච්ඡාවක් කරනා අයුරු සිහිනයකින් මෙන් ඇසෙන්නට විය.ඔළුව බමන ගතියකින් යුක්ත වූ බැවින් හිස එසවීමට ගත් උත්සහයද නිරර්ථක විය.ඉතාමත් අපහසුවෙන් දෑස් විවර කරගත් මට දක්නට ලැබුනේ මා වටා සිටිනා කාන්තාවන් සමූහයක්.සියල්ලන්ම පාහේ වෛද්‍යවරියන් හෝ වෛද්‍ය ශිෂ්‍යාවන් විය හැකියැයි මට සිතුනේ ඔවුන් සැරසී සිටියේ එකම ඇඳුමකින් වීම නිසයි.සුළු මොහොතකින් මා සිටි වීදුරු කුටිය විවෘත විණි.

“සුභ උදෑසනක් SLAN මහත්මයා.මම මේ රෝහලේ ප්‍රධාන වෛද්‍යවරිය”

“මගෙ නම SLAN නෙමෙයි....”

“ඔබට පහුගිය සිද්ධීන් මතකද??”

“මම කොහොමද මේ රෝහලට ආවේ.... මම ඉන්න ඕනේ ගෙදර.මගෙ නම SLAN නෙමෙයි මම ASHAN NALAKA.”

“නමුත් ඔබේ ලිපිගොනුවේ සඳහන්ව තිබුනේ SLAN කියන නාමය.”

“ලිපි ගොනුව?? මොන ලිපි ගොනුවක්ද?? මම කොහොමද මෙතන්ට ආවේ”

“ඔබ ශ්‍රී ලංකාවෙන් කක්ෂ ගත කල චන්ද්‍රිකාව භාරව කටයුතු කල ප්‍රධාන ඉංජිනේරු ශිල්පියා.ඔබ තමයි චන්ද්‍රිකාව නිර්මාණය කරන්න සම්බන්ධ වුනු ලාබාලම ඉංජිනේරු ශිල්පියාත්... අභ්‍යාවකාශගත වීමට සුදුසුකම් සහ චන්ද්‍රිකාව සාර්ථක කරගැනීම සඳහා ඔබට සිද්ධවුනා අනෙකුත් අභ්‍යාවකාශගාමින් සමග අභ්‍යාවකාශගත වෙන්න.ඔබව අවශ්‍යව තිබුනේ චන්ද්‍රිකාව කක්ෂගත කල පසු එහි සන්නිවේදන කටයුතු නිසියාකාරව කරගැනීමටයි.ඒ නිසා ඔබව ශිශිරතාරක(hibernate) නින්දට පත්කර ගමනාන්තය දක්වා ඔබව සුරක්ෂිත කරන්නට තීරණයක් ගෙනයි තිබුනේ.අවාසනාවකට වායුගෝලයට ලඟාවීමට ප්‍රථමයෙන් ඔබ ගමන්කල ජෙට් යානයේ දෝෂයක් හේතුවෙන් ඔබ ඇතුළු පිරිසට ජෙට් යානයෙන් වෙන් වීමට සිදුවුනේ නියමිත වේගය ලබා ගැනීමට ප්‍රථමයෙන්.ඔබේ වාසනාවට ඔබ සිටි කුටිය වෙන්වී සයුරට වැටීමෙන් ඔබේ ජීවිතය සුරැකුණා.මේ වාර්තාව ඔබ දැන් සිටින කුටියේ තිබු ගොනුවකින්”

Isaac Newton's analysis of escape velocity.

Projectiles A and B fall back to earth.

Projectile C achieves a circular orbit,

D an elliptical one. Projectile E escapes.

මා කක්ෂගත වීම සඳහා පාලන මධ්‍යස්ථානයට පැමිණි අයුරු මට එක්වරම මතකයට පැමිණියේ එක්වරමයි.ඒ අවධිය රොකට් තාක්ෂණයෙන් තොර අභ්‍යාවකාශයට යෑමේ පරීක්ෂණ කෙරෙමින් පැවති අවධියක්.ජෙට් යානයක් හා සම්බන්ධ වූ ෂටලය,වායුගෝලය සමීපයට ලඟාවී,වායුගෝලයෙන් මිදීමට අවශ්‍ය වියෝග ප්‍රවේගය(escape velocity)* ලබාගත් පසු ජෙට් යානයෙන් වෙන්ව වායුගෝලයට ඇතුලත්වීම මෑත කාලීනව සංවර්ධනය වූ රටක් වශයෙන් අතිශය ලාභදායි ක්‍රමයක් බවටයි හඳුනාගෙන තිබුනේ.නමුත් එපමණ ආරක්ෂාකාරි ලාභදායි ක්‍රමයක් අසාර්ථක වීම තවමත් අදහා ගත නොහැකියි.

“SL කියන්නේ SRI LANKA කියන එකට.මගෙ නම ASHAN NALAKA නිසා පණිවිඩ හුවමාරුවේ පහසුවටයි SLAN කියලා කෙටි කරගත්තේ.ඒත් දැන් මම ඉන්නේ ලංකාවේ ඉතින් කොහොමද ඔයාලා මගෙ විස්තර නොදන්නේ??”

“කලබල වෙන්න එපා අශාන් ඔයා දැන් ඉන්නේ අවුරුදු 2140.ඔබේ සැබෑ වයස අවුරුදු 148ක් වුනත් දිගු කාලීන ශිශිරතාරක නින්දක් ලැබීම නිසා ඔබගේ ශරීරයට වයස අවුරුදු 22ක් පමණයි.ඒ වගේමයි ඔබ අඳුනන කිසිවක් මේ වනවිට ජීවත් වෙන්න කිසිම සම්භාවිතාවක් නෑ.”

මා මාගේ ශරීරය දෙස නැවත වතාවක් අවධානය යොමුකලේ එවිටයි.එතෙක් වෙලා මා සංවාදයේ නිරතව සිටියේ නිරුවතින් බව දුටු විට උපන් ලැජ්ජාව නිසා සැඟවීමට උත්සහ කලේ නිරායාසයෙන්.

“ඔබ අවුරුදු 120ක්ම මේ රෝහලේ සිටියේ නිරුවතින්.පුරුෂ ශරීරය ගැන නිමක් නැති දේශන වලට පහුගිය අවුරුදු 20ක් 30ක් තුල ඔබ නිහඬ දායකත්වයක් ලබා දුන්නා.ඔබ ඉතා වටිනා නිදර්ශකයක්.ඔබේ නිරුවත ගැන දැන් කලබල වී තේරුමක් නෑ කියලයි මට හිතෙන්නේ.”

කිසිදු වදනක් නොපවසා ඇය පැවසූ දේ මා අසා සිටියේ ශෝකයත් ලැජ්ජාවත් කෝපයකුත් කැටි කරගනිමින්.නමුත් ඇය පැවසූ එක් වචනයක් නිසා මේ සියල්ලේම කුමක් හෝ වරදක් ඇතැයි නොසිතුනාම නොවේ....

“නිදර්ශකයක් කියලා ඔබතුමී මොකක්ද අදහස් කලේ.....??”

“ඔබ තමයි දැනට මේ ග්‍රහලෝකයේ ඉතිරිව ඉන්න එකම පිරිමි පුද්ගලයා”

“මො....කා....ක්...”

“ඔව් අශාන්.... ඔබ පමණයි දැනට අප සතුව ඉන්නේ.විවිධ තැන්වලින් පිරිමි පුද්ගලයින් කීපයක් තවමත් වාර්තා වුනත් ඔවුන් අල්ලා ගැනීම සෑහෙන්න අපහසුයි”

මාගේ හිතමිතුරන් නෑදෑයන් ආදීන්ගෙන් වෙන්වීම ගැන තරමක දුකක් සිතේ පැවතුනත් සමස්ථ පිරිමි වර්ගයා තුරන් වීම පිළිබඳව දැනගත් මොහොතේ දැනුනු තනිකම කිව නොහැකි තරම්.නෙත් යොමන සෑම ස්ථානයකම දකින්නට ලැබෙනුයේ කාන්තාවන් බැවින් මෙය සැබෑවක්ම බව පිළිගන්නට සිත බල කරන්නට විය.කෙසේ නමුත් මා හට ඉතිරි ජීවිත කාලය පුරාවටම විද්‍යාගාර මීයෙකුගේ කාර්යය භාරය කරන්නට සිදුවෙනු ඇතැයි නම් දැනෙමින් පැවතුණි.

“ඔවුන් අල්ලා ගැනීම අපහසුයි කියලා අදහස් කලේ මොකක්ද?? පිරිමින්ව සත්තුන්ගේ ගණයටද දාලා තියෙන්නේ”

“කරන්න දෙයක් නෑ අශාන්.... ඒකට ගොඩක් හේතු තියෙනවා.ඔබ දන්නවා ඇති ඔබ ජීවත් වූ වසර වන විට ගැහැණු පිරිමි ජනගහන අනුපාතය අතර සෑහෙන්න වෙනසක් පැවතුණු බව ඔබ දන්නවත් ඇති.ඒ කාලයේත් ලොව මුළු ජනගහනයෙන් ගැහැණු 65%ක් සිටි බවයි වාර්තා වෙන්නේ.ස්වාභාවික දරු උපත් නිසා ඇතිවන ප්‍රසව වේදනාව නිසා බොහෝමයක් කාන්තාවන් විවාහය ප්‍රතික්ෂේප කරමින් සමලිංගික සම්බන්ධතා වලට යොමුවුනා.පුරුෂ පාර්ශවයත් සමලිංගික සබඳතා සඳහා පිවිසීමත් ඒ සඳහා විශාල රාජ්‍ය අනුග්‍රහයක් ලැබීමත් නිසා තත්වය තවත් උග්‍ර වීමත් සමගම විද්‍යාගාරවල කෘතිම ගර්බාෂයන් තුල දරුවන් බිහිකිරීමට ක්‍රියාමාර්ග ගත්තා.අවසානයේ කාන්තා සංවිධාන වල කුමන්ත්‍රණ කිහිපයක් නිසා පිරිමි දරුවන් බිහිවීමට ශුක්‍ර බැංකුවල තිබූ ශුක්‍රානු අස්ථානගතවීම් ලොව පුරාම වාර්තා වෙන්න ගත්තා.”

“මේක වෙන්න බැරි දෙයක්.... මේ දේ වෙන්න යන බව කිසිම රටක මිනිහෙක්ටවත් තේරුනේ නැද්ද?අඩුම ගානේ මේ වගේ සිද්ධි වාර්තා වෙනකොට ඉතිරිවෙලා හිටිය පිරිමියන්ව යොදාගෙන මේ තත්වය පාලනය කරන්න තිබුනනේ”

“ඒක එහෙම කරන්න තිබුනා නම් තමයි.නමුත් ඒ වන විටත් ලොව බලවත්ම රාජ්‍යන්වල ජනපති තනතුර පැවතියේ කාන්තාවන් අත.පුරුෂ සමලිංගිකයන් අතර ඉතා විශාල වශයෙන් රෝග වහනය වීමත් විවිධ මත්ද්‍රව්‍යයන් පානයත් නිසා ඔවුන් සෑහෙන අප්‍රාණිකත්වයකින් පෙළුනා.ඒ වන විට කිසිම රටක බුද්ධිමතුන් අතර පුරුෂයන් සිටියේම නැති තරම්.ඉතිරිවූ පිරිමින් පරිණාමයෙන් ආපස්සට ගිහින් ඇති බවක් දැන් පෙනෙමින් පවතිනවා....බොහෝ විට ඔබගේ සහයෝගයෙන් මේ ඇතිවූ තත්වය නැවත පෙර තත්වයට පත්කරගැනීමට හැකිවෙයි.”

“එහෙම පුළුවන් වෙයි කියලා හිතනවනම් ඇයි මෙච්චර කලක් බලාගෙන හිටියේ????? අවුරුදු 120ක්ම හිටියේ ඇයි...???”

“ඔබ භාවිතා කල ශිශිරතාරක පද්ධතිය අනතුර නිසා කාලය වෙනස්වීමකට ලක්වී තිබුණා.ඔබව අවදි කරවීමට උත්සහ ගත්තානම් බොහෝ දුරට ඔබගේ ජීවිතය අනතුරකට ලක්වෙන්නට තිබුනා.ඒ නිසා වසර ගණනාවක් තිස්සේ උපදෙස් ලැබී තිබුනා ඔබ අවදිවනතුරු සිටින ලෙසට.එතෙක් සෑහෙන පරීක්ෂණ සිදුවුණා.ඒ නිසා තමා මේ තරම් කාලයක් ගත වුනේ ඔබ ස්වාභාවිකව අවදි වෙනතුරු”

කුමක් කරන්නදැයි සිතාගත නොහැකිව මා ඉතාමත් අසරණ භාවයකට පත්වුණි.මැය කී දේ විශ්වාස කර මෙහි රැඳී සිටිනවාද එසේ නොමැතිනම් ඉතිරිව සිටින පිරිමි කණ්ඩායම් සොයා ඔවුන්ට එකතු වෙනවාදැයි යන විශාල ප්‍රශ්නය මා ඉදිරිපිට රැඳි තිබිණි.වෛද්‍යවරියට වාරු වෙමින් මා රෝහලේ වූ සයනයක් වෙත ඇවිද යන්නට වීමි.තවම හරි හැටි ශරීරය පාලනය කරගැනීමට නොහැකි බැවින් මොවුන් හා රැඳී සිටීමට සිදුවෙනු අනිවාර්යය...

අසල වූ ඇඳක් මත මා වාඩිකරවූ ඇය මා වෙත ලබාදුන්නේ කාන්තා ඇඳුමකි.යන්තමින් එය පටලවාගත් මම සයනයට දිගාවී අනාගතය පිළිබඳ කල්පනා කරන්නට වීමි.

“කොයිම වෙලාවකවත් මෙතනින් එළියට යන්න හිතන්න එපා....මොකද පිටස්තර ලෝකය පෙර තිබුණාට වඩා වෙනස්... සමහරවිට ඔබට ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙවන්නට වේවි.ඔබේම ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් මේ කාමරේ දොර අගුළු දමන්න සිදුවෙනවා...”

ඇයගේ අවසන් වදන් කිහිපය ඉල්ලීමකට වඩා තර්ජනාත්මක ස්වරූපයක් ඉසිලීය.කුමක් විස්වාස කරන්නදැයි තවමත් සිතාගත නොහැක....වෛද්‍යවරිය ලබා දුන් එන්නත හේතුවෙන්දෝ දෑස් කෙමෙන් පියවෙන්නට විය.

ප/ලි

මේ කතාවට මූලික අදහස ආවේ අපේ අනූ අක්කගේ බ්ලොග් එකේ ගැහැණු ලමයි පිරිසක් එකතු වෙලා හදපු ගැහැණු ළමයි බ්ලොග් එක ගැන එයා සඳහන් කරපු නිසා.මට ඒක කියවද්දි හිතුනේ මේ කස්ටිය සෙට් වෙන්නේ කාන්තා ආධිපත්‍යයක් පතුරන්න කියලා ඉතින් මෙහෙම කතාවක් මැවුනා.මුලින් ඒ කස්ටියගේ නම් දාලා ලියන්න හිතුනත් පස්සේ හිතුනා එහෙම දාන එක හරි නෑනේ කියලා.කතාවේ හොඳ නරක අහගන්න කැමතියි.හිතෙන ඕනෑම දෙයක් කියලා යන්න මොකද ඒක මට ගොඩාක් වටිනවා....

පින්තූරෙ ගත්තේ මෙතනින් http://cache.io9.com/assets/images/8/2011/11/c83e479c4e613bcd390a036c8b2b9f2a.jpg

ඉන්නා එක සතුටක් දුරකතනින් ඔයා.....

2012-05-30T13:14:00.001-07:00

රෑ මැදියම් අඳුරේ

නෙතු නොපියවා.....

සිතිවිලි මහා සයුරක

මා කිමිදිලා....

මගෙ ආදර දෙව්දූ

මම සිහිකලා...

බිඳු කඳුලැලි ඇවිදින්

නෙතු බොඳකලා....

සිතු නිතරම හඬනා

ඔබ නැති නිසා...

නෙතු නිතරම සොයනා

ඔබ කොහෙ කියා...

සඳ සෙවණැලි වැටිලා

ඔබෙ රූ සිහිවුණා....

දැකගන්නට ඔබෙ රූ

තව වෙයි පමා....

ඒ ටික දින ඉන්නම්

මේ දුක දරා...

ඔබ දකිනට එනතුරු

මට ලංවෙලා...

ඉන්නා එක සතුටක්

දුරකතනින් ඔයා...

ප/ලි

පින්තූරය මෙතනින් https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgvCDYccI9QuI0gF-SfUuHf2I4CBji7RxobYYHM8X7dN2DkYLtvB3-LfrozkysvnX7DhyphenhyphenNz2cwbkFwAbuVICdiimMJUKhspw7by-12VMSJpUDRsDgGVPNTlndR3sBoRl2GdB2IF-sM_q-SQ/s400/moon_light.jpg

මියැදුණු පෙම්වතිය-3 කොටස

2012-05-22T00:53:00.000-07:00

මියැදුණු බිරිඳ නැවත ගෙන්වාගැනීමට මහාචාර්යවරයෙකු විසින් සිදුකරණ පර්යේෂණයක්-1 කොටස
අසාර්ථක වූ පර්යේෂණයක් සහ මිනිස් ජීවිත කීපයක් අනතුරේ.සරසවි සිසුවා සියල්ල විසඳයිද-2 කොටස

මහාචාර්යවරයා මෙච්චර ගණන් හදලත් මේක වැරදුනේ කොහොමද..? එයාගෙ පෙම්වතිය ආවද.. කතා කලාද.. කසුනිට මොකද වුණේ...... අද එතැන් සිට.

සුළු මොහොතක් යනතුරු මා කිසිවක් සිතාගත නොහැකිව මේසය දෙස බලා ඉන්නට වීමි.සියළු සිදුවීම් එකින් එක කල්පනා කර බලන විට මේ සියල්ලම සැලසුම් කර තිබුනාදෝයි සිතෙන්නට වූයේ මා මහාචාර්යවරයාගේ ඉත්තෙකු වීදෝ යන හැඟීමද සිතට පිවිසෙන්නට වූ බැවිනි.තවම ශරීරයට හරි හැටි වාරු නැතත් මේසය වෙත අත දිගු කොට පෙන් ඩ්‍රයිවය මා සතු කරගත්තේ එය වැඩදායි වේ යැයි සිතනු නිසායි.කෙසේ නමුත් පරීක්ෂණය සිදුවන මොහොතේ කුමක් සිදුවිණිදැයි දැනගැනීමේ කුතුහලය පාලනය කර ගත නොහැකි මට්ටමක වර්ධනය වී තිබුණි.

රෝහලේ ගත කල දින කීපය විවිධාකාර ප්‍රශ්න කිරීම් මැද ඉතා කටුක අන්දමින් ගෙවී අවසන් විණි.ලද අවසරයෙන් කසුනි බැලීමට ඈ සිටි වාට්ටුව සොයා ගියෙමි.ඈ බලාගත් අත බලාගෙන කල්පනා කරමින් සිටින අයුරු මා ඈත තියා නිරීක්ෂණය කලෙමි.මා ඇය අසලට ආ බවක්වත් ඈට නොදැනෙන්නට ඇත.ඈ ඒ තරම් කල්පනා සයුරක ගිලී සිටියාය.

“කසුනි.....”

ඈ යාන්තම් හිස හරවා මා දෙස බලාගෙනම සිටින්ට විය.කුලපතිතුමා පැවසූ ආකාරයට ඇය තාමත් පසුගිය දේවල් අමතක වීමෙන් පෙලෙන්නේ යැයි මට සිතුණි.ඈ කිසියම් දෙයක් මුමුණා නැවත වහලය දෙසට නෙත් යොමුකරගත්තතාය.ඈට ප්‍රතිකාර කරන වෛද්‍යවරයා හමුවූ පසු මා හට දැනගන්නට ලැබුනේ ඈ තවම පවුලේ සාමාජිකයන් පවා හඳුනාගැනීමට අපොහොසත් වී ඇති බවයි.මා තුල වූ සැකය තහවුරු කරගැනීමට ක්‍රමයක් නොවූයෙන් මා නිහඬව සිටීමට තීරණය කලෙමි.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

බොඳවූ දෑස් සෙමින් විවර කල කසුනි දුටුවේ නාඳුනන පිරිසක් තමා වටකරගෙන සිටින අයුරකි.දෑත් දෙපා වාරු නොමැති බැවින් ඇය බලාගත් වනම බලාගෙන සිටියාය.එකිනෙකට නුපුරුදු සිදුවීම් රැසක් ඇගේ මනසේ ගලාගෙන යනු ඇයට දැනුනි.මදකට ඈ තම අතීතය මෙනෙහි කිරීමට ගත්තාය නමුත් ඇය කිසිසේත්ම නොදන්නා නොවිඳි සිදුවීම් රාශියක් ඇය හමුවේ මැවී පෙනෙන්නට විණි.දරාගත නොහැකි තැන ඈ හැකි උපරිමයෙන් කෑ ගැසීමට විය.ඇය වටා එක්රැස් වූ හෙදියන් මදකට ඇයව සන්සුන් කරගන්නට සමත් විය.

රෝහලේ වහලය දෙස නෙත් යොමා තමා මෙහි පැමිණියේ කෙලෙසදැයි කල්පනා කරන්නට වූවත් අගක් මුලක් සොයාගත නොහැකිව ඈ අසරණ විය.තමාට හොඳට හුරු පුරුදු මිතුරෙකු යැයි සිතිය හැකි පුද්ගලයෙකුත් ඇයට අන් නමකින් ආමන්ත්‍රණය කිරීම ඇයව මහත් ප්‍රෙහෙලිකාවකට ඇද දැමීමට සමත් විය.ඔහු අමතා වචන කිහිපයක් තෙපළු ඇය නැවතත් වහලයට නෙත් යොමා සිටින්නට විය.කල්පනා කිරීමෙන් පිළිතුරක් ලද නොහැකි වූ බැවින් ඇය මදකට රෝහල් ඇඳේ පෙරළී වට පිටාව පිරික්සන්නට විය තම ඇඳ අසල තිබූ කේතලයේ තමා දන්නා අඳුනන මිතුරියකගේ මුහුණක් ඇයට දැකගන්නට හැකිවිය.ඇය වහා පිටුපස හැරුණමුත් ඇයට කිසිවෙකු දක්නට නොලැබුණි. කුතුහලයකින් යුතුව කේතලය දෙස නැවතත් දෙනෙත් යොමු කල ඇය වඩා පැහැදිලිව එම දසුන දැක ගැනීමට කේතලය සියතට ගත්තාය.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ලක්ෂිත කාමරයෙන් ඉවතට පැමිණ තම ඇඳ කරා ඇදුනේ තමා සතු බඩු බාහිරාදිය රැගෙන නිවසට යාම සඳහායි.කසුනිගේ අමුතු හැසිරීම නිසා ඔහුගේ සිතද ඉතාම ව්‍යාකූල වී පැවතිණි.එක්වරම රෝහලේ කෑ ගැසීමක් ඇසී ඔහු කල්පනා සයුරින් මිදී සිදුවූ දේ වටහාගැනීමට උත්සහ කලේය.ඔහුට කසුනිව මතකයට පැමිණියේ නිතැතිනි.තම සියළු කලමණා අතහැර දමා කසුනි සිටි කාමරය කරා ඔහු දුවන්නට විය.ඔහු එතැනට ලඟා වන විට හෙදියන් දෙදෙනෙකු ලේ විලක වැතිරී සිටින අයුරුත් වෛද්‍යවරු වහා ප්‍රතිකාර කරන අයුරුත් දුටුවෙන් ඔහුට ඔහු එළැඹුනු සැකය ගැන විශ්වාසයක් ඇති විය.කසුනිද පේන ඉසව්වක නොවූයෙන් ළඟ හුන් සේවකයෙකුගෙන් සිදුවීම පිළිබඳ විමසන්නට විය.

“මෙතන හිටිය ලෙඩා අපේ මිසීලා දෙන්නට කේතලෙන් ගහලා තිබුනා ඒ කෑ ගැහිල්ලට මම එනකොට මේ මිසීට වතුර බෝතලෙන් අනිනවා.... මම ලෙඩාව තල්ලු කරලා මිසීව බේරගත්තේ ලෙඩා මට බෝතලෙන් ගහලා ජනේලෙන් පැනලා දිව්වා....”

“මම හිතුවා හරි එහෙනම්”

මා වහා ජනේලය වෙතට දුවගියේ ඇය කොයි දිශාවකට යන්නට ඇත්දැයි අනුමාන කිරීමටයි.නියත වශයෙන්ම ඈ රෝහලෙන් පලා යන්නට ඇත.මේ කසුනි නොව මහාචාර්යතුමාගේ බිරිඳයි.කසුනිගේ සිරුර හිමිකරගත් මගේ මිතුරියයි.ජනේලයට හිස ගසාගෙන කිසිවක් සිතාගත නොහැකිව මා මගේ සාක්කුවකට අත දැම්මේ පුරුද්දටයි.සාක්කුවේ වූ පෙන් ඩ්‍රයිවය අත ගැටුනේ එවිටයි.

මේ සියල්ල නිවැරදි කිරීමේ වගකීම දැන් ඇත්තේ මා සතුවයි.මොහොතක් හෝ පමාවීමට අවස්ථාවක් නැත මා හැකි ඉක්මනින් මගේ බඩු බාහිරාදිය එක්රැස් කොටගෙන නිවස කරා පිටත් වීමි.පෙන්ඩ්‍රයිවයේ ඇති දේ කුමක්දැයි දහස් වතාවක් සිත කල්පනාවට වැටෙන්නට ඇති නමුත් ඒ කුමක්දැයි තවම මටද රහසකි.

නිවසට පැමිණි විගස මගේ පරිගණකයට පෙන්ඩ්‍රයිවය ගසා අදාල ගොනුව මගේ පරිගණකයේ ස්ථාපිත කරගන්නට වීමි.අවසානයේ එය විවෘත කිරීමට උත්සහ කල විට රහස් පදය විමසන්නට විය මහාචාර්යතුමා කියා තිබු පරිදි මෙයටද ඇත්තේ මගේ හැඳුනුම්පත් අංකය බැවින් එය ඇතුලත් කර ඒ ගොනුව extract වන තුරු බලා සිටියේ ඇඟිලි ගනිමිනි.වීඩියෝ පට හා pdf ආකාරයේ සටහන් රාශියක් ඒ තුල විය.සැලෙන සිතකින් ඒවා එකින් එක නරඹන්නට වීමි....

එකම වයසක එකම ශරීර ලක්ෂණ සහිත ගැහැණු ළමයෙකු පමණක්ම මේ සඳහා යොදා ගත්තේ ඇයිද යන මගේ සිත තුල වූ ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු එහි විය.පුද්ගලයෙකුගේ සියළුම මතකයන් තැන්පත් වෙන්නේ මොලේ කොටසකයි.ඒවා ගබඩා වන ආකාරයට නැවත ඒවා මතකයට නගා ගැනීමට නම් සිතින් ලැබෙන සංඥාවකට අනුව නිකුත් වන කුඩා විදුලි ධාරාවක් එම මතකයන් සඳහා ලැබිය යුතුයි.මෙහිදී මතකයන් එකිනෙක මිශ්‍ර නොවී ඝට්ටනයක් ඇති නොවීමට නම් එකම වයස් ප්‍රමාණයක දෙදෙනාම සිටීම අනිවාර්යයකි.

නමුත් එය එතනින්ම නිමා කල නොහැක.අදාල පරීක්ෂණය නිම වූවායින් පසුව පර්යේෂණයට යොදාගත් තැනැත්තා හෝ තැනැත්තියගේ මතකය අළුත් කිරීමක් කල යුතුය.එනම් කසුනිගේ දැන් පවතින මතකය මහාචාර්යතුමාගේ බිරිඳගේ සිතෙහි තැන්පත් වී තිබු මතකයෙන් පිරවිය යුතුය.ඒ සඳහා ඔහු සාදා තිබූ උපාංගයද එහි විය...

මා සතුව ඇත්තේ තීරණ දෙකකි.කසුනිගේ සිරුර තුල මහාචාර්යතුමාගේ බිරිඳට ජීවත්වීමට ඉඩ දෙනවාද නැතිනම් කසුනිගේ සිරුරට නැවත කසුනිගේ ආත්මයම රැඳවීමට උත්සහ ගන්නවාද යන්නයි.කුමක් කරන්නත් මහාචාර්යතුමාගේ නිවස වෙත මා නැවත යා යුතුය.විදුලි පන්දමක් බැටරි කිහිපයක් හා මා නිපදවාගත් විදුලි ධාරාවක් මගින් සිරුර අඩපණ කලහැකි ෂොක් ගන් එකද රැගෙනයි ඒ මගින් මහාචාර්යතුමාගේ බිරිඳ අඩපණ කිරීමට හැකිවනු ඇත.

අන්ධකාරය මැද්දේ සීල් තබන ලද මහාචාර්යතුමාගේ නිවසට ඇතුළු වූයේ ජනේලයක් බිඳ ගැනීමෙන් අනතුරුවයි.මා බලාපොරොත්තු වූ ආකාරයටම නිවසේ විදුලිය නොතිබිණි.ප්‍රධාන ස්විචය ඇත්තේ බිම් මහලේ බැවින් විදුලි පන්දම ආධාරයෙන් බිම් මහල කරා ඇදෙන්නට වීමි.අනතුරක සේයාවකුදු නොවුණු බැවින් ඉක්මනින් බිම් මහලේ පඩිපෙල තරණය කලේ හැකි ඉක්මනින් ටෙස්ලා කොයිල් ස්ථානගත කර කසුනිව යථා තත්වයට ගැනීමට සැලැස්මක් අටවා ගැනීමට අවශ්‍ය වූ බැවිනි.එක්වරම පිටුපසින් මතුවූ ශබ්දයක් නිසා මා වහා පිටුපස හැරුණි. විදුලි පන්දමේ එලියට දිළිසුනු ඇස් දෙකක් දකිනවාත් සමගම හාත්පසම අඳුරේ ගිලෙණු දැනුනි.

හිසේ මතුවන දැඩි වේදනාවකින් යුක්තව මා දෑස් විවර කිරීමට වෑයම් කලෙමි.හාත්පසම අඳුරේ වූ බැවින් කිසිවක් දැකගැනීමට නොලැබිණි.මාගේ දෑත් දෙපා පුටුවක ගැට ගසා තිබුණි.

“කවුද ඉන්නේ ඔතන..... ඇයි මාව ගැට ගහලා”

“මම අහන ප්‍රශ්න වලට උත්තර දෙන්න නැත්තම් විඳවන්න ලෑස්තිවෙන්න”

“ඔයාට මේ තරම් නපුරු වෙන්න බෑ සුලෝ....”

ඒ සමගම මාගේ ඔළුවට තවත් පහරක් එල්ල වුනේ පෙර කල තර්ජනය නැවත සිහිගන්වමින්...

“අහන්න.... මොනාද දැනගන්න ඕනේ ඔයාට”

“කෝ මහාචාර්යතුමා? කෝ මගේ ඇඟ? මොකක්ද මෙතන උනේ? ඉක්මනට කියන්න මට පිස්සු වගේ මොකක්ද දෙයියනේ උනේ”

“කලබල වෙන්න එපා මේවා අහලා.ඔයා මැරුණා සුලෝචනා.මහාචාර්යතුමා කරපු පර්යේෂණයක ප්‍රථිඵලයක් විදියට ඔයා ආයේ ආවා ඒත් මහාචාර්යතුමත් මගේ කසුනි කියන මගේ යාළුවත් නැතිවුනා.ඔයා දැන් ඉන්නේ කසුනිගේ ඇඟේ... මාව ලිහන්න මම සේරම පැහැදිලි කරන්නම්”

ඇය මා ඉදිරිපිට දණින් වැටිණි මේක බොරුවක් “මේක හීනයක්” යැයි ඈ මොර දෙන්නට විය.නමුත් එක්වරම ඇගේ ඇඬීම නැවතිනි.ඇගේ දෙනෙත් දිලිසෙන අයුරු දුටුවිට සිහින් බියක් මා සිත තුල හොල්මන් කරන්නට විය.එක්වරම මා වෙත පීණූ ඈ මගේ කොලරයෙන් අල්ලාගත්තාය.

“මට මතක් වෙනවා... සේරම මතක් වෙනවා... මට ආයේ මැරෙන්න බෑ දැන් ඉඳන් උඹ මම කියන දේ කරන්න ඕනේ එහෙම නොකලොත් මම ආයේ මෙතනින් තමුසෙට යහතින් යන්න දෙන්නෑ.මට මගේ මහාචාර්යතුමාව ගෙන්නලා ඕනේ... “

මා භීතියෙන් වෙව්ලන්නට වූයේ මා පත්ව ඇති භයානක තත්වය සිහිවීමෙනුයි.මේ පරීක්ෂණය පළමුව සිදුකිරීමට ගිය මහාචාර්යතුමාද මියගියේ නම් මා කෙසේ ජීවත් වන්නද? පරීක්ෂණය නොකලොත් මැය අතින් මියයාමට සිදුවෙනු නියත බවද හැඟිනි.මගේ මිතුරිය ගැන මා හට දුකක්ද දැනුනි.ජීවත්ව සිටි කාලයේ ඈ කෙතරම් අහිංසකදැයි මා හට මැවී පෙනෙන්නට විය.සහෝදරියක ලෙස මා සමග සිටි ඇය අද මා හට මරණ තර්ජන කරනු කෙසේ නම් ඉවසන්නද.මා තීරණයකට එළැඹිණි... ඉතිරිව ඇත්තේ අවස්ථාවක් ලද සැනින් ඇයට පහර දී අඩපණ කිරීම පමණකි.

“හරි මම කරන්නම්....”

මාගේ දෑත් දෙපා බැඳ තිබූ ලණු බුරුල් කලද මා ගෙන ආ මගේ ෂොක් ගන් එක ඈ අත තිබෙන බව පෙන්වා ඈ කියාපෑවේ අනවශ්‍ය යමක් කිරීමට සූදානම් වුවහොත් මා හට ගැලවීමක් නොමැති බවකි.මා සිතූ ලෙස ඇයව අඩපණ කිරීම ලේසි නැති බව මට හැඟිණි.

ඈගේ අණ පිළිපදිනවා හැර කිරීමට කිසි දෙයක් නැත.සියළු උපාංග ක්‍රියාකාරී මට්ටමකට ගත් පසු මා ඇයට දන්වා සිටියේ මහාචාර්යතුමාගේ වයසේ පුද්ගලයෙකු හා කට්ටඩියෙකු මේ සඳහා අවශ්‍ය බවයි.නමුත් ඈ පැවසූ දෙයින් මාගේ සර්වාංගයම පණ නැතිවූවාක් මෙන් විය.

“කට්ටඩියෙක් එක්කන් එන්නම්.මට මගේ මහාචාර්යතුමාව ඕනේ තරුණ ඇඟකට.ඒකට ඔයා හොඳයි”

“ඒක සාර්ථක නෑ අනික මම ඉන්න ඕනේ මේක කරන්න නම්”

“මම පෙන් එකේ තිබ්බ සේරම බැලුවා වයස ප්‍රශ්නයක් වෙන්නේ මතකය ගන්න ගියාම විතරයි.ඒකටත් උපක්‍රමයක් මහාචාර්යතුමා හදලා තියෙන නිසා ඒක ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි.කාටවත් සැකයක් නොහිතෙන්න නම් ඔයා හැර මේකට ගන්න වෙන කවුරුත් නෑ”

“රිවිසරව ගන්න කවුරුත් මුකුත් හිතන එකක් නෑ”

“ඒක කරන්න බෑ රිවිසර ඉන්නේ ඔයාට වඩා ගොඩාක් පහල මට්ටමක.ඔයාගේ මොලේ මහාචාර්යතුමාට සෑහෙන්න වටිනවා.මේ ආත්ම මාරුකරන උපකරණය මහාචාර්යතුමා සැලසුම් කලේ කාලෙකට කලින්.එයාට ඕනේ වුනේ තරුණ ශරීරයකට ගිහින් එයාට ඉවර කරගන්න බැරිවුනු පරීක්ෂණ ඉවරකරගන්න.....ඒ වගේම මාත් එක්ක ඉන්න……”

ඇගේ අවසන් වදන් කිහිපය ඇසුණු පසු මාගේ ශරීරය මා හට අයත් නොවන්නාක් මෙන් දැනෙන්නට වුණි.සියල්ල මට වැටහෙන්නට විය. මාගේ පැමිණීම ප්‍රමාද වූ නිසා පරීක්ෂණයේ සාර්ථක අසාර්ථක භාවය මැනීමට කසුනිව යොදාත්තා විය යුතුයි.එය සාර්ථක වුනේ නම් කිනම් හෝ ක්‍රමයක් භාවිතයෙන් මාගේ සිරුර තුලට පැමිණීමට ඔහු සැලසුම් කොට තිබෙන්නට ඇත.විදුලිය කාන්දු වීම නිසා කසුනිගේ ආත්මය ඇගේ සිරුරින් වෙන් කිරීමට ටෙස්ලා ධාරා අසමත් වන්නට ඇත.ආත්ම දෙකක් ඇගේ ශරීරයේ වූයෙන් කසුනිගේ පහරදීමක් මහාචාර්යතුමාගේ අවසානයට හේතුවන්නට ඇත.මුල්වර මා කරන ලද වැරැද්ද නැවත කල නොහැකියි.දැන් කෙසේ හෝ මැයව නවත්වන්නට අවශ්‍යයමය.මැයද මේ මුල මැද අග දන්නා නිසා මැය ජීවත් වුවහොත් විශාල ප්‍රශ්න රාශියක් ඇතිවෙනු ඇතැයි මා හට නිසැකවම වැටහිණි.

ඈ පිටත්වීමට පෙර මාගේ කකුලක් අසල වූ යකඩ වැටෙහිද ගැටගැසීමටද අමතක නොකලාය.එකට ගැට ගැසූ මාගේ දෑත් මුදවා ගැනීමට ඉතා තදබල උත්සහයක් ගත් නමුත් එය ගලවා ගත නොහැකි අයුරින් පිටුපසට කර ගැටගසා තිබුණි.ජීවත්වීමේ ආසාවන් අත්හැර මා බැඳ තැබූ යකඩ වැටට හේත්තු වීමි.මාගේ සාක්කුව තුල වූ චීන දුරකතනය මගේ ඇඟට තදිවිණි ඒ සමගම උපන් අදහසක් නිසා වහා නැගීසිටගත් මා දැඩි උත්සහයකින් පසුව එය සාක්කුවෙන් පිටතට ගැනීමට සමත් වීමි.භාවිතයට ගත නොහැකි ආකාරයෙන් බිඳී තිබුනද මේ මර උගුලින් ගැලවීමට ඇති එකම ආයුධය මෙය බව මට පසක් වන්නට විය.බාල දුරකතන නිපදවීම ගැන චීන්නුන්ට දොස් නගමින් සිටියද මේ මොහොතේ මා හද පතුලින්ම චීන්නුන්ට ස්තූති කරන්නට වූයේ දෝෂ සහිතව නිපදවන ලද දුරකතනයක් මා ගලවාගැනීමේ මෙහෙයුමට එක් වූ නිසායි.දෙවරක් පමණ බිම අතෑරගත් පසු දුරකථන පරිපථය ගලවාගත් මම හැකි ඉක්මනින් දුරකතන සංඥා නිකුත් කරන චිපයට අදාල පරිපථය කාන්දු කරවා ගැනීමට සමත් වීමි.

සාමාන්‍ය දුරකතන වලට වඩා ප්‍රබලව සංඥා නිකුත් වන බැවින්ද පාලනයකින් තොරව සංඥා ඇද ගැනීම හා නිකුත් කිරීම වෙනස් වන බැවින්ද මා එය මාගේ වාසනාවකට හරවාගන්නට සමත් වුනෙමි.පරීක්ෂණයේදි මා හට ස්ථානගත වීමට සිදුවන ස්ථානයට මදක් ඉදිරියෙන් ඇගේ ඇසට අසු නොවන මානයට දුරකතනය විසි කිරීමෙන් පසුව මගේ සැලැස්ම හරියාවි යැයි බලාපොරොත්තුවෙන් මා සිටින්නට වීමි.ටෙස්ලා ධාරා මා කරා ලඟා නොවී චීන දුරකතනය කරා ඇදේවි යැයි මගේ බලාපොරොත්තුව විය.

සුළු වේලාවකින් පැමිණි ඇය මා රැගෙන ගොස් පඩිපෙල පහල වූ කුඩා කුටියක සිර කර තැබුවේ කට්ටඩියාගේ දෑසින් මා වසන් කිරීමට විය යුතුයි.වෙලාව එළැඹිනි.ඇය මා රැගෙන ටෙස්ලා කුළුණු අතර මා සිටිය යුතු ස්ථානයට රැගෙන ආවාය.වටපිට බැලූ මාගේ හදවත මොහොතකට නැවතිණි.චීන දුරකතනය මා දැමූ තැන නැත. කට්ටඩියා ආවේශයෙන් බැවින් ඔහු කිසිවක් නොදනී.ඇය සෙමින් බිම් මහල මධ්‍යයේ වූ කුටියට පියනගනු මා අඩවන් දෑසින් බලාගෙන සිටියේ ඉතාමත් අසරණවයි...ටෙස්ලා කොයිල් ආරෝපණය වෙන හඬ මා හට ඇසෙන්නට විය මා තදින් දෑස් පියාගතිමි.මේ අවසානයයි................

ටෙස්ලා කොයිල් වල සංගීතාත්මක නාදය ඇසෙනවාත් සමගම මා දත්මිටි කමින් මුළු සිරුරම දැඩි කරගත්තේ විඳින්නට සිදුවෙන වේදනාවෙන් මදක් හෝ බේරීමටයි.එක්වරම සුලෝ යටිගිරියෙන් කෑ ගසන හඬ ඇසිණි.මා හැකි ඉක්මනින් දෙඇස් විවර කර ඈ සිටි කුටිය දෙස බැලුවෙමි.කුටිය දුමාරයෙන් වැසී ඇත.නැවත වතාවක් සංගීත නාදයක් සමග ඈ සිටි කුටියට විදුලි ධාරා එල්ල විය.මා හට දෑස් අදහා ගැනීමට නොහැකි විය... මුළු නිවසේම විදුලි බලය යලිත් ඇණහිටීමකට ලක්විණි....

දෙවෙනි වතාවටත් මගේ ජීවිතය මරණය අභිමුවටම ගියද හාස්කමකින් මෙන් මා හට ජීවත් වීමේ භාග්‍යය ලැබුණි.මා බැඳ ඇති රැහැන් ගලවා ගත නොහැකි බැවින් කවුරුන් හෝ මා ගලවා ගැනීමට එතැයි අපේක්ෂාවෙන් සිදුවූ දේ නිගමනය කරන්නට උත්සහ කලෙමි...

මා බිම දමා තිබූ චීන දුරකතනය ඈ දකින්නට ඇත.ඇයද මේ විෂය හදාරා ඇති බැවින් නිසැකවම මාගේ උත්සහය පිළිබඳ වැටහී එය රැගෙන යන්නට ඇත.කුමක් හෝ අතපසුවීමකින් හෝ පරීක්ෂණය සාර්ථක වනු දැකීමට ඇති හදිසිය නිසා ඈ එය බිම් මහල මධ්‍යයේ වූ කුටියට රැගෙන යන්නට ඇත...පසුගිය වර මා එම කුටියේ සිරවී සිටි මා බේරාගැනීමට පැමිණි පිරිස මා පිටතට ගැනීමට එහි අගුල පළුදු කිරීමක් සිදු කරන්නට ඇත.චීන දුරකතනයේ අධික සංඥා ග්‍රාහකය නිසා එම කුටියට විද්‍යුත් ධාරා ඇදගන්නට ඇත....මෙතෙක් නොවිඳි පුදුමාකාර සැහැල්ලුවකින් මා පෙළුණේ අවසානයේ කෙසේ හෝ වරද නිවැරදි කරගැනීමට හැකිවීම නිසයි.... නමුත් සදහටම කසුනි සමුගත් බැවින් රිවිසරට පවසන්නේ කුමක්දැයි සිතාගත නොහැකිව මා නැවතත් සොවින් බර වුණි.......

~සමාප්තයි~

ප/ලි

පින්තූර ගත්තේ මෙතනින් http://images.wikia.com/lostpedia/images/1/15/Charlie_is_tied_to_a_chair.jpg

මෙව්වා හිතන්න ගිහිං ටිකක් විතර පිස්සු වගේ දැන්නම් අන්තිම කොටසක් ලියන්න හිතුවට මෙච්චර අමාරු වෙයි කියලා හිතුවේ නෑ.ගොඩාක් කල් ගියේ ඒකයි මේ කොටස ලියන්න.මුල ඉඳලම මාව දිරිමත් කරපු හැමෝටම ස්තූතියි ඒ දිරිමත් කිරීම් නොවෙන්න මේ කොටස ලියැවෙන්නේ නෑ.තවමත් මම පටන් ගත්තා විතරයි අඩුපාඩු ඇත්නම් මාව දැනුවත් කරන්න ඒක මට හැදෙන්න ලොකු උදව්වක්.

ඔබා මාමාට උපහාර පිණිස....

2012-05-14T10:48:00.000-07:00

ඔබා මාමා අපිව දාලා ගියා කියන එක මුලින්ම දැනගත්තාම මම කිව්වේ මීට කලිනුත් ඔබා මාමා ඔහොම විහිළුවක් කලා ඕවා ගනන් ගන්න එපා කියලා.ඒත් අන්තිමේදි ඒක විහිළුවක් නොවී ඇත්තක් වුනාම මට හිතාගන්න බැරිවුනා.කඳුළු ඇස් වලට පිරුණා.මට විතරක් නෙමෙයි මම හිතන්නේ ඔබා මාමට බැනපු ඇනෝලට පවා කඳුලක් උනන්න ඇති...

මේ සැරේ අවුරුදු උත්සවේදි ඔබා මාමව දැක්කම මට හිතුනා පින්තූරෙට වඩා තරුණ වෙලානේ බොලේ කියලත්.මාමා ලඟට ගිහින් "ඔබා මාමේ මම ගැමියා" කිව්වම හාලෝ කියලා අතට අත නැතුව අත් දෙකම දුන්නේ සෑහෙන කාලෙක ඉඳන් දන්න අඳුරන කෙනෙක් වගේ.බ්ලොග් ලියන හැමෝටම ඒ මනුස්සකම තියෙන එක ගැන සෑහෙන්න සතුටුයි.ඒත් ඔබා මාමා වගේ චරිතයක් කවදාවත් ආයේ බිහිවෙන එකක් නෑ.ඒ ගැන හිතනකොටත් ඇහැට කඳුළු පිරෙන්නේ එදා ඊළඟ අවුරුද්දෙ හම්බුවෙමු කියලා කියපු ඔබා මාමා කවදාවත් එන්නේ නැති නිසා....

"ඔබා මාමේ කෝ ඔබී නැන්දා එහෙම ආවේ නැද්ද" කියලා ඇහුවම

"එයා ආවනම් මෙතන ලොකු නඩුවක් වැටෙනවා.මම උදේම ඇහුවා අද උත්සවේට යනවද කියලා ඊට පස්සේ ආයේ මතක් වෙලා කිව්වා මේ ඔයා ඉන්න මම ගිහිං එන්නම් කියලා" කිව්වේ හිනා වෙවී ඒ හිනාව කවමදාවත් අමතක වෙන එකක් නෑ.

රාජ්Wednesday, 9 May 2012 13:32:00 GMT+05:30
ඔබා බනක් කිව්වත් ඉතිං අග හරියෙදි 18+ වෙනවනේ. ;-)
Reply
Replies

මියැදුණු පෙම්වතිය-2 කොටස

2012-04-30T12:21:00.001-07:00

බිරිඳගේ වියෝව නිසා මහාචාර්යතුමෙකු විසින් සිදුකරන භයානක පරීක්ෂණයක්.මිනිස් ජීවිත කීපයක් අනතුරේ.සරසවි සිසුවා සියල්ල විසඳයිද?? මුල් කොටස සඳහා මෙතනින්

"අවසානයේදි මම විශාල ගැටළුවකට මුහුණ පෑවා.මේ පරීක්ෂණය සාර්ථක වීමට නම් මගේ බිරිඳට සමාන ශරීරයක් ඇති ඒ හා සමාන වයසක් ඇති ගැහැණු ළමයෙක් අවශ්‍ය වුණා....”

වීඩියෝව තව දුරටත් නැරඹිය නොහැකි මානසිකත්වයකයි මම සිටියේ.මියැදුණු කෙල්ලකගේ ජීවිතය වෙනුවෙන් අහිංසක ජීවිත දෙකක් බිලි දෙන්නට තරම් මේ උගත් මනුස්සයා පෙළඹුනායැයි සිතීම පවා මා සිතට වේදනාවක් ගෙන දුන්නා....වීඩියෝවේ ඉතිරි කොටස බලම්දෝ නොබලම්දෝයි දෙගිඩියාවකිනුයි මා සිටියේ වෙව්ලන ඇඟිලිවලින් නැවතත් මම ඒ වීඩියෝව ධාවනයේ යෙදුණා...

“මම දන්නවා දැන් ඔබට මාව හිතක් පපුවක් නැති වියරු මනුස්සයෙක් විදියට පේන බව.නමුත් මම සිටින තැන ඔබ සිටියනම් ඔබද මේ තීරණය ගන්න ඉඩ තිබුණා..... මගේ උත්සහයේ ප්‍රථිඵලයක් විදියට මගේ බිරිඳට හැම අතින්ම සමාන දේහ ලක්ෂණ සහිත ගැහැණු ලමයෙක් විශ්ව විද්‍යාලයෙන්ම මා සොයාගත්තා ඒ ඔබලාගේ දත්ත ඇතුලත් ගොනුව සොරා ගැනීමෙන් පසුවයි.

ඒ ගැහැණු දරුවාගේ නම කසුනි.ඈ මේ සඳහා යොදාගැනීමේ අවසන් තීරණයට මම එළැඹුනා.ඔබ නොදැනුවත්වම එයට හවුල්කාරයෙක් වුනා ලක්ෂිත.ඔබට මතක ඇති ඔබවත් ඇයවත් මගේ සහායකයින් ලෙස විවිධ දේශනවලට හවුල්කරගත් හැටි..මගේ බිරිඳගේ වියෝව ගැන මා ඇයට පැවසූ පසු ඇය මට බොහෝ අනුකම්පා කලා.ඒ අනුකම්පාව නිසා ඈ එකඟ වුනා මලවුන් අතර සිට මගේ බිරිඳ මා සමග කතාකරන අයුරු දකින්නට පැමිණෙන්න.

ඔබ දැනටමත් දුටු පරිදි බිම් මහල ආරෝපණය කරන ලද ටෙස්ලා කොයිල් වලින් වටවී තිබුණේ.මා කලින් අධ්‍යනය කර සලකුණු කර තිබූ කොටසක කට්ටඩියාත් ඔහුට සරල රේඛීයව කසුනිවත් ස්ථානගත කරගත්තා.කට්ටඩියාට පිටුපසින් වූ ප්‍රභල ටෙස්ලා කොයිලයේ ආරෝපණ කසුනි පිටුපා සිටි ටෙස්ලා කොයිලයට ඇදී යන පරිද්දෙනුයි සැලසුම් කර තිබුනේ.

කම්පනයන් මගින් ශක්තිමත් කරගත් විද්‍යුත් ධාරාවක් කට්ටඩියා සහ කසුනිගේ ඇඟ හරහා යන අයුරින් සූදානම් කර තිබුණා.එම අධික විදුලි ධාරාවෙන් කට්ටඩියාගේ ශරීරයට දුර්වලව බැඳී පවතින මගේ බිරිඳගේ ආත්මය වෙන් වී කසුනි හරහා යන ලෙසට ස්ථානගත කරගත්තා.කසුනිගේ ශරීරය හරහා යන ධාරාව පුද්ගලයෙකු කම්පනයට පත් කිරීමට තරම් වුවත් ජීවිත හානියකට ප්‍රබල නොවන බව මා ගනන් බලා තිබුනා.කට්ටඩියාගේ මරණය නැවැත්විය නොහැකියි.ඔබට සිතෙන්නට පුළුවන් කසුනි සතු ආත්මයට කුමක් වන්නේද කියා.මා රැස් කරගත් තොරතුරු වලට අනුව එවන් කම්පන අවස්ථාවකදී බාහිරින් පැමිණෙන ආත්මය ප්‍රභල බැවින් එය ශරීරය අත්පත් කරගන්නේ පවතින ආත්මය යටපත් කරවමින්.

යම් හෙයකින් පරීක්ෂණයේ වැරදීමක් සිදු වූවොත් ගත යුතු ක්‍රියාමාර්ග ඔබ කොපි කරගත් ෆයිල් එකේ සවිස්තරව දක්වා තිබෙනවා.ඔබට ඒ පියවර අනුගමනය කරන්න වෙනවා ලක්ෂිත.... ඔබ මෙය නරඹනවානම් අනිවාර්යෙන් පරීක්ෂණය අසාර්ථක වී හමාරයි.මා තවත් කැමරාවක් ආරක්ෂිත කුටිය තුල ස්ථාපනය කර ඇති. එය නැරඹීමෙන් ඔබට සිදුවී ඇති වරද වටහා ගන්නට හැකි වේ යැයි මා විශ්වාස කරනවා.ඒ වැරැද්ද නිවැරදි කල හැක්කේ ඔබට පමණයි.....ඔබ දීප්තිමත් සිසුවෙක් ලක්ෂිත.... පරීක්ෂණය ආරම්භයට තව පැයයි....”

මට දැනෙන්නට වූයේ මහා අපරාදයකට හවුල්වූ හවුල්කාරයෙකුට දැනෙනවා හා සමාන හැඟීමක්.හිතට එකඟව මොහු ආරම්භ කල පරීක්ෂණය ඉදිරියට ගෙන යනවාද කාට හෝ දැනුම් දී මින් ගැලවෙනවාද යන්න තීරණය කල නොහැකි තරම් මා මානසිකව අසරණ වූයේ මාගේ ජීවිතයද මින් අවසන් වේයැයි සිතෙන්නට වූ නිසා.කෙසේ නමුත් කුමක් නිසා මේ තත්වය හටගත්තාදැයි දැනගැනීමට මට අවශ්‍ය වී තිබුනා.හුන් තැනින් නැගීගත් මා නැවතත් බිම් මහල කරා ඇදෙන්නට වූයේ පරීක්ෂණය ආරම්භ කල පසු සිදුවූ දේ දැනගැනීමේ අභිලාෂයෙන්.

බිම් මහල මධ්‍යයේ වූ ආවරණය කරන ලද නිරීක්ෂණ කුටියේ තිබූ විද්‍යුත් උපකරණ සමහරක් කැඩී බිඳි තිබෙන අයුරු මා හට දැකගන්නට හැකි වූයේ එවිටයි.ඒ තුල කැමරාවක් ඇති බවක් මා මුළින් පැමිණි අවස්ථාවේ දක්නට නොලැබුනේ එය ඇතුලතද අවුල් ජාලාවක් වී තිබීම නිසා.විනිවිද පෙනෙන අයුරින් සකස් කරන ලද මේ කුටිය විදුලි ධාරාවන්ගෙන් කිසිදු අනතුරක් සිදුනොවන ආකාරයට සකස් කරන ලද්දක්.ප්‍රවේසමෙන් ඒ තුලට පිවිසගත් මා එම කුටියේ දොර වසා ගත්තේ විදුලි බලය කොයි මොහොතේ හෝ පැමිණියහොත් විදුලි ධාරාවන්ගෙන් බේරිමටයි.

කැමරාවේ තිරය බිඳී තිබීම නිසා ඒ වීඩියෝව නැරඹිය නොහැකි බව දුටුවේ එවිටයි.අනෙක් කැමරාවද රැගෙන නොපැමිණි නිසා නැවත එය රැගෙන ඒමට දොර විවෘත කරන්නට තැත් කල විට නොසිතූ අකරතැබ්බයකටයි මා මුහුණ දුන්නේ. එය විදුලි බලයෙන් ක්‍රියාත්මක වන දොරක් බව මතකයට පැමිණියේ ඒ අවස්ථාවේදියි.දීර්ඝ සුසුමක් හෙලමින් මා ඒ කුටිය තුල වූ ආසනයේ ඉඳ ගත්තේ හිත සන්සුන් කර නොගත්තොත් මේ උගුලෙන් ගැලවීමට නොහැකි බව වැටහෙන්නට වූ නිසාවෙන්.දෙනෙත් මොහොතක් වසාගෙන මා මේ බිම්මහලට පැමිණි පෙර අවස්ථාවන්හි සිදුවීම් කල්පනා කරන්නට වීමි.

“මේක විදුලියෙන් ක්‍රියාත්මක වෙන දොරක් ඊට හේතුවක් තියෙනවා අධික ආරෝපණ නිසා බිම් මහලේ විදුලි කාන්දුවක් වුනොත් කිසිම ආන්තරාවක් නැතුව තත්වය සමනය වෙනකන් අපිට මේකේ ඉන්න පුළුවන්.අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා අධික විදුලි ධාරාවකින් මෙය විවෘත කිරීමට යාමෙන් මේ අගුල ක්‍රියා විරහිත වෙනවා.ඔබට තේරෙනවා ඇති අධික විදුලියක් පැමිණීමෙන් ටෙස්ලා කොයිල් ආරෝපිතව පැවතුනොත් කිසිම අයුරකින් හෝ මෙතනින් එලියට යෑම සියදිවි නසාගැනීමක් හා සමානයි.”

“සර් ඉතින් අපිට මෙතන ඉඳන් විදුලි සැපයුම විසන්ධි කරන්න බැරිද?”

“පුළුවන් ලක්ෂිත නමුත් ඒක භයානක ක්‍රියාවක්..... ඒ තීරණය ගන්න ඕනේ වෙන විසඳුමක් නැත්නම් පමණයි.මොකද මේ කුටිය හදලා තියෙන්නේ විදුලියෙන් ආරක්ෂා වීමට නිසා කුටිය ඇතුලතටත් විදුලි කාන්දුව ඒමේ ඉඩකඩ සෑහෙන්න වැඩියි.ඒත් කවදාවත් මම ඒක අත්හදා බලලා නෑ”

“මට කිසිම ස්විච් බෝඩ් එකක්වත් පේන්නේ නෑනේ ඉතින් කොහොමද ඒක කරන්නේ”

“ඒක කරන්න කලින් කල යුතු මූලික වැඩ කිහිපයක් තියෙනවා... මුලින්ම දොරේ අගුල විවෘත කරගෙන ඉන්න... “

මහාචාර්යතුමාගේ ඒ වදන් මතකයට පිවිසෙත්ම මා හිඳ සිටි පුටුවෙන් පැන ඔහු ගෙන තිබූ ක්‍රියාමාර්ගය ඵල රහිත කර නැවත විදුලි සැපයුම යථා තත්වයට පත් කිරීමේ ක්‍රියාදාමය ක්‍රියාත්මක කරන්නට වීමි.මහාචාර්යතුමාගේ ජීවිතය නැති වන්නට ඇත්තේ මේ තුරුම්පුවද ක්‍රියාත්මක කරන්නට යාමෙන් යැයි මා හට හැඟෙන්නට විය.එසේනම් අධික විදුලි ධාරාවක් හෝ විදුලි කාන්දුවක් අනිවාර්යෙන්ම ඇතිවූ බව පැහැදිලියි.ඒත් කසුනිගේ සිරුර නොමැතිවීම පිළිබඳ තාම අදහසක් සිතට නොපැමිණේ.ඇයට කුමක් සිදුවන්නට ඇත්ද ඇය ජීවතුන් අතරද එසේත් නැතිනම් මහාචාර්යතුමාගේ බිරිඳගේ ආත්මය ඈ සතුවිණිද....ඒ සඳහා පිළිතුරු මෙමරි චිපයේ ඇති බැවින් වහ වහා මහාචාර්යතුමා වරක් පවසන ලද ආකාරය අනුව නැවත විදුලි සැපයුම මම සකසන්නට වීමි.අවසානයේ මා සතුවූ චීන දුරකතන බැටරියේ සහ බිඳුණු කැමරාවේ බැටරි ආශ්‍රයෙන් මූලික විදුලි සැපයුමක් ටෙස්ලා කොයිල් සඳහාද ලබාදුන්නේ එහි ආරෝපිත තත්වය පිරික්සීමටයි.මා විමතියට පත් කරවමින් මුළු බිම්මහලම ආලෝකමත් වූයේ මගේ හද බිඳී යන තරමේ ශබ්දයක්ද සමගයි.දොරටුවේ අගුල මා දෑස් ඉදිරිපිට අළුවී ගොස් තිබුනා.මා ජීවිතයේ මෙතරම් අවාසනාවන්ත වූ දවසක් නැති තරම්.

පාලන පුවරුවේ උදව් ඇතිව විද්‍යුත් ධාරාව සමථයට පත් කිරීමට උත්සහ කිරීමේදි බිම් මහලට පැමිණෙන පඩිපෙල යටින් වූ දොරටුව විවෘත වනුද බිම් මහලට පිවිසෙන දොරටුව වැසෙනුද දුටුවා....

“කසුනි......”

මාගේ දෙතොල් මිමිණුනේ මට නොදැනීමයි.කිසිදු තුවාලයකදු නොමැතිව පැත්තෙන් පැත්තට හැරවෙමින් ඉදිරියට පැමිණෙමින් සිටියේ කසුනියි.ඔව් ඇය ජීවතුන් අතර නමුත් ඇයගේ මුහුණ දෙස බැලීම පවා බියකරු වූවා.ඇගේ දෙඇස් ඉලක්ක කරගෙන සිටියේ දිශා දෙකක්.දකුණු ඇසේ කළු ඉංගිරියාව දකුණු ඇසේ කෙලවරේද වම් ඇසේ කළු ඉංගිරියාව වම් ඇසේ කෙලවරේද තිබීම මා හද සලිත කිරීමට සමත් වූවා.ඇගේ කට දෙපසට ඇදී තිබුනේ දත් විලිස්සාගෙන සිටින සේයාවක් පෙන්වමින්. ඇය පැමිණෙමින් සිටියේ මා හුන් කුටිය ඉදිරියටයි.තව පියවර කිහිපයකින් ඇය ඇතුළුවන්නේ භයානක කලාපයකට.ඇය ටෙස්ලා කොයිල් මධ්‍යයට තබන එක් පියවරකින් ඇයව අළු බවට පත්කල හැකි තරම් ඒවා ආරෝපණය වී තිබුණා.

“එන්න එපා කසුනීඊඊඊඊ....... නැවතියං.....”

කුටියේ වූ යකඩ දැලට ගසමින් ඈට කෑ ගැසුවත් ඇය ඉදිරියට ඒම නැවැත්වූයේ නෑ.නමුත් ඇගේ හිස දෙපසට වේගයෙන් වැනෙන බව මට දැකගන්නට ලැබුනෙන් ඇය පත්ව සිටි තත්වය ගැන කුකුසක් සිතට දැනුනා.මා නැරඹූ වීඩියෝවේ මහාචාර්යතුමා පැවසූ වදන් මගේ මතකයට පැමිණියේ මේ මොහොතේදීයි.

“ඔබට සිතෙන්නට පුළුවන් කසුනි සතු ආත්මයට කුමක් වන්නේද කියා.මා රැස් කරගත් තොරතුරු වලට අනුව එවන් කම්පන අවස්ථාවකදී බාහිරින් පැමිණෙන ආත්මය ප්‍රභල බැවින් එය ශරීරය අත්පත් කරගන්නේ පවතින ආත්මය යටපත් කරවමින්.”

ඔහු කෙසේ කීවත් ඇගේ ශරීරය අසමතුලිත බවත් ඇගේ හැසිරීම් රටාවෙන් මා තේරුම් ගත්තේ ඇයට එක් තීරණයක් ගත නොහැකි අයුරක්.එසේ නම් ආත්ම දෙක උනුන් පරයා නැගී සිටීමට ශරීරය තුල සටන් වදිනවා විය හැකියි.විදුලියක් මෙන් මා සිතට පිවිසි අදහසක් නිසා නැවතත් ඈට ඇමතීමට වැරෙන් දැලට ගසන්නට වූයේ ඇගේ අවධානය යොමුකරගැනීමටයි.

“කසුනී..... රිවිසර ඔයාට ආදරෙයි...........”

කසුනිගේ පෙම්වතාගේ නම ඇසෙත්ම ඇගේ ගමන එක්වරම නැවතුනේ මගේ නිගමනය සාර්ථක කරමින්.මහාචාර්යතුමාගේ නමට කිසිදු ප්‍රතිචාරයක් ඈ දැක්වූයේ නෑ.නමුත් මගේ බලාපොරොත්තු සුන් කරමින් ඈ නැවතත් ඉදිරියට එන්නට වූවා.මා දෙනෙත් තද කර වසාගත්තේ ඈ අළුවී යන අයුරු බලා සිටිය නොහැකි නිසාවෙන්.නමුත් මා බලාපොරොත්තු වූ පරිදි ටෙස්ලා කොයිලයෙන් ධාරා නිකුත්වන හඬක් නොඇසිණි.මා හට දැකගන්නට ලැබුනේ ඈ නොනැවතී ඉදිරියට එන ආකාරයක්.මීට හේතුව ඇගේ ශරීරය පරීක්ෂණයේදි නිකුත් වූ ධාරා සමග ආරෝපිතව ඇති බැවින් ඈ දැන් ආරක්ෂිත බැව් මා හට වැටහිණි.

ඉතාමත් ඉක්මනින් ටෙස්ලා කොයිල්වල ආරෝපණය වෙනස් කිරීමට මා පියවර ගන්නට වීමි.ඈ ඉලක්ක කොට විදුලි ධාරාවක් යවා ඇගේ ශරීරයේ සිටින අනෙක් ආත්මය වෙන් කිරීමට මා ගණනය කිරීම් සිදු කරන්නට වීමි.කුමන ආත්මය වෙන්වී යයිදැයි සිතාගැන්මට නොහැකි වුවත් කිරීමට ඉතිරිව තිබුනේ එපමණකි.මා මනසින් ඇඳ ගත් දුර ප්‍රමාණ වලට අනුව ඈ අදාල ස්ථානයට පැමිණෙත්ම මම පාලන පුවරුවේ වූ ස්විචය ක්‍රියාත්මක කෙරෙව්වෙමි.ඒ සමගම සංගීත නාදයක් නංවමින් ටෙස්ලා කොයිලයෙන් ධාරා නිකුත් විය....කපා හෙලන ලද කෙසෙල් කඳක් මෙන් ඈ ඇද වැටිණි.කෙමෙන් කෙමෙන් බිම් මහල අඳුරු වන සෙයක් මට දැනෙන්නට විය......

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

විශාල එලි කිහිපයක් මාගේ මුහුණ මත දි‍වෙනු මට දැනුනි.කෙමෙන් දෑස් විවර කරද්දී පොලිස් නිලධාරීන් මා වටා සිටි අයුරක් මා දුටිමි.නැගී සිටින්නට උත්සහයක් ගත්තද දෑත් දෙපය ගැට ගසා ඇති සෙයක් මට දැනෙන්නට විය.වටපිටාව පිරික්සීමේදි මා රථයක ගමන් කරන බවත් මහාචාර්යතුමාගේ හා තව කීපදෙනෙකුගේ සිරුරු මා වටා ඇති බවත් දැකගැනීමට ලැබුණි.ඒත් සමගම නැවතත් හාත්පසම අඳුරේ ගිලුණි

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

විවිධ හඬවල් මා වටා ඇසෙන්නට විය.ඒ සියල්ල එක්වර අඳුනාගත නොහැකි වුවත් සෑහෙන හුරු පුරුදු ගතියකින් දැනෙන්නට විය.මද වේලාවක් යද්දී වටපිටාව පැහැදිලිව පෙනේනනටත් ඇසෙන්නටත් විය.මගේ මවද පියාද ඇතුළු කීපදෙනෙක් මාගේ ඇඳ වටා කතා බහක යෙදී සිටිනු හඳුනාගැනීමට හැකිවිය.

“මම මේ කොහෙද?? කෝ කසුනි?? එයා මැරිලද??”

මා හඬ නගා ඇසීමි.

“බයවෙන්න එපා ලක්ෂිත.... ඔයා සෑහෙන්න දක්ෂ ශිෂ්‍යයෙක්.කසුනිට කිසිම අනතුරක් නෑ පහුගිය මතකය අමතක වීමක් පමණයි තියෙන්නේ එයත් යථා තත්වයට පත්කල හැකියි.ඔබ දැන් මාසයක් තිස්සේ සිහිමද තත්වයකින් පෙළුනා.අධික මානසික විඩාව හා ආතතිය එයට හේතුවෙන්න ඇති කියලයි අපි හිතන්නේ.”

“ඒත් මම හිතුවා.....”

“ඔබ හිතුවා කසුනි මියගොස් සියළුම වැරදි ඔබට භාරගන්න සිදුවෙයි කියලා.එහෙම නේද?”

“ඔව් සර්......මම මේ කිසි දේකට සම්බන්ධ නෑ මම එතනට යනකොටත් කට්ටඩියා මැරිලා හිටියේ”

“ඒ සේරම හරි පුතා..... මහාචාර්යතුමා සම්පූර්ණ පරීක්ෂණයම පටිගත කරලා තිබුණු නිසා ඔබ චෝදනා වලින් නිදහස්.නමුත් තව ටිකකින් පොලිසිය කටඋත්තර ගන්න එයි ඒක සාමාන්‍ය ක්‍රියාවලියනේ.”

ඉතා දිගු සැනසුම් සුසුමක් හෙලා මා දෙනෙත් පියාගත්තේ හිතට දැනුනු සැහැල්ලුව විඳිමින්.මෙතෙක් වෙලා මා සමග කතාකරමින් සිටි විශ්ව විද්‍යාලයේ කුලපතිතුමා උරහිසට තට්ටුවක් දමා ඉවතට යන හඬ පවා මා අසා සිටියේ අපමණ සන්තෝසයෙන්.

සුව පහසු නින්දක් බලාපොරොත්තුවෙන් ඇඳේ අනෙක් පසට හැරීගත් මම මදකට දෑස් විවර කලෙමි.ඇඳ අසල වූ මේසයේ තිබුනේ මා සතුව තිබූ චීන දුරකතනය සහ පෙන් ඩ්‍රයිවයයි.....

ප/ලි

හිතුවට වඩා දිගින් වැඩිවුනා ඒත් එකපාරටම දැම්මා.හොඳ නරක කියලා යයි කියලා බලාපොරොත්තු වෙනවා.ඒ වගේම තමා මුලින් ලියපු කෙටි කතාවල ගුණ දොස් විචාරය කරලා නැවත මාව ලියන්න පොළඹවපු හැමෝටම බොහෝම ස්තූතියි.

පින්තූර මෙතැනින් http://0.tqn.com/d/movies/1/0/I/t/V/teresa-palmer-jay-baruchel-sorcerers.jpg

http://themanifester.com/images/tesla-coil-suit-1.jpg