wszystko o ogrodnictwie

Smoleń turystyczne miejsca i szlak orlich gniazd

2013-02-11T11:49:00.000-08:00

Smoleń urokliwe miejsca i przystanie
Mała miejscowość leżąca u stóp doliny wodącej z charakterystycznymi miejscami w których nasi przodkowie zapoczątkowali już swoje atrakcje i dzieje w historii ludzkości . pierwszym miejscem jakim można odwiedzić tą okolice jest zjazd w kierunku Podlasu kierując się na Domaniewice szlakiem orlich gniazd natrafimy na jaskinie mówiono o nich że swoje pierwsze życie mieli tam jaskiniowcy co żywym dowodem jest umieszczony sztuczny posąg którego każdy się boi. Miały również tam miejsce prace archeologiczne dużo studentów tam pracowało i uczyło się wydobywając kości zwierząt prahistorycznych także to miejsce jeszcze tym bardziej powinno przyciągnąć odwiedzających.
2 miejscem jakie warto odwiedzić to zamek w Smoleniu historii tej za bardzo nie znam pozwole sobie przytoczyć fragmenty zaczerpnięte z internetu aby przyciągnąć odwiedzających.

Please read:
a personal appeal from
Wikipedia founder Jimmy Wales

Przeczytaj

Szlak Orlich Gniazd

Skocz do: nawigacji, szukaj

Szlak Orlich Gniazd

Dane szlaku
Państwo	Polska
Województwo	małopolskie, śląskie
Początek	Kraków
Przez	Ojcowski Park Narodowy
Koniec	Częstochowa
Numer	SL-1, KA-1
Kolor znakowania	czerwony
Długość	163,9 km
Typ	szlak Pieszy

Szlak Orlich Gniazd – szlak turystyczny w Polsce, przebiegający przez województwa małopolskie i śląskie. Rozpoczyna bieg w Krakowie, kończy w Częstochowie. Ma długość 163,9 km^[1]. Nazwę zawdzięcza leżącym na jego trasie ruinom zamków i warowni, nazywanych Orlimi Gniazdami ze względu na ich usytuowanie na skałach dochodzących do 30 metrów wysokości^[2].
Szlak ten został opisany i utworzony przez Kazimierza Sosnowskiego^[3]. Widnieje pod numerem pierwszym w ogólnopolskim rejestrze znakowanych szlaków pieszych^{[potrzebne źródło]}. Ta pozycja wynika z ukształtowania terenu, obecności licznych ostańców skalnych, jaskiń oraz zabytków^{[potrzebne źródło]}. Szlak oznaczony jest kolorem czerwonym^[2].

Spis treści

Historia

Król Kazimierz III Wielki podjął się zadania stworzenia systemu obronnego zabezpieczającego granice, ważniejsze szlaki handlowe i zaludnione obszary Małopolski. Co najmniej kilkanaście twierdz powstało właśnie na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej z konieczności obrony handlowego traktu z Krakowa do Wielkopolski, jak i pobliskiej granicy państwa^{[potrzebne źródło]}.

Obiekty na szlaku

Tradycyjnie Szlak Orlich Gniazd biegnie w kierunku od Krakowa do Częstochowy i obejmuje zamki i ruiny zamków:

Niektóre źródła na trasie szlaku umieszczają również:

Przebieg szlaku

Zródełko Miłości w Ojcowie

Zamek w Ojcowie – brama

Zamek w Pieskowej Skale

Ruiny Zamku Ogrodzeniec

Ruiny Zamku w Mirowie

Zamek Bobolice

Odległość	Punkt	Skrzyżowania szlaków**
0,0 km	Kraków – Krowodrza Górka
0,4 km	Park Krowoderski
1,3 km	Kraków – ul. Łokietka (tory kolejowe)
1,4 km	Kraków – ul. Pękowicka
3,5 km	Czerwony Mostek	Czerwony Szlak Rowerowy Okrężny wokół Zielonek
4,8 km	obrzeża Pękowic – Fort pancerny pomocniczy 44a "Pękowice"
5,0 km	Pękowice (Fort Tonie) – pętla MPK Kraków	odbija w kierunku Trojanowic
8,5 km	Giebułtów (kościół i dwór)	Czarny szlak rowerowy Doliny Prądnika
10,5 km	Kwietniowe Doły
11,0 km	Hamernia (kuźnia, browar)
11,2 km	Rezerwat Brzozy Ojcowskiej
12,2 km	przysiółek Kalinów – parking	Przybysławice – Mników
12,5 km	Ostaniec Latarnia Twardowskiego	Dolina Prądnika – Korzkiew
12,6 km	Skały Cygańskie	i odbijają w kierunku Korzkwi
13,0 km	Prądnik Korzkiewski – wejście do OPN
14,5 km	ujście Wąwozu Stodoliska
15,0 km	Prądnik Czajowski	Szlak Dolinek Jurajskich
16,0 km	OPN – Góra Okopy z Grodziskiem
16,5 km	ujście Wąwozu Korytania – źródełko Miłości
17,0 km	OPN – Brama Krakowska Węzeł szlaków	Szlak Warowni Jurajskich odbija w kierunku Murowni i Czajowic
17,5 km	Skała Jonaszówka	Szlak do Jaskini Łokietka
18,0 km	Ojców – zabytkowa zabudowa	odbija w kierunku Sąspowa i Pieskowej Skały
18,2 km	Ojców (muzeum OPN) – węzeł turystyczny	Szlak do Jaskini Ciemnej i na górę Okopy odbija w kierunku Złotej Góry
18,5 km	Zamek w Ojcowie
19,0 km	OPN (kaplica na wodzie)
20,0 km	OPN (młyn Mosura)	Niebieski Szlak Rowerowy Okrężny "Pieskowa Skała"
20,6 km	Skrzyżowanie dróg na Skałę, Ojców i Pieskową Sk.	odbija na chwilę
21,0 km	OPN – Grodzisko (pustelnia)	odbija w kierunku Tarnawy
22,0 km	ujście Wąwozu Pilny Dół	Niebieski Szlak Rowerowy Okrężny "Pieskowa Skała"
22,5 km	OPN (źródło Radości)	odbija w kierunku Herianówki
26,0 km	Zamek w Pieskowej Skale	Szlak Pieskowa Skała - Wielmoża Szlak Dolinek Jurajskich Niebieski Szlak Rowerowy Okrężny "Pieskowa Skała"
26,5 km	Granica OPN	odbija do Wąwozu Babie Doły
30,0 km	Sułoszowa (kościół)	Niebieski Szlak Rowerowy Okrężny "Pieskowa Skała"
32,0 km	Kamieniec (481 m n.p.m.)
34,0 km	Graniczna (476 m n.p.m.)
36,0 km	Zadole Kosmolowskie (skraj)	Transjurajski szlak konny
38,0 km	skrzyżowanie z drogą Sieniczno-Pieskowa Skała
40,8 km	droga Kosmolów-Troks
44,0 km	Olewin (leśniczówka)
44,7 km	skrzyżowanie z torami kolejowymi Olkusz-Wolbrom
46,0 km	przysiółek Skalskie	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd
48,0 km	Rabsztyn	Transjurajski szlak konny i odbiją w kierunku zamku Rabsztyn
49,2 km	tory kolejowe linii Olkusz – Wolbrom
51,0 km	Januszkowa Góra (445 m n.p.m.)
53,0 km	wzgórze Dąbrowa
53,8 km	Cisowa Skała
54,5 km	skrzyżowanie z torami kolejowymi	Szlak pustynny
55,5 km	Jaroszowiec PKP	odbija do centrum Jaroszowca
57,0 km	Stołowa Góra	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd
57,5 km	Ostra Góra
58,5 km	skrzyżowanie z torami kolejowymi	Niebieski Szlak Rowerowy Północna Pętla Kluczewska
59,5 km	Golczowice (pomnik)	Szlak pustynny Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd odbija do Cieślina
ok. 62 km	rozszerzenie doliny Białej Przemszy	odbija w kierunku Cieślina
64,5 km	Cieślin (cmentarz)
67,0 km	Bydlin	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd Niebieski Szlak Rowerowy Północna Pętla Kluczewska
67,5 km	cmentarz legionistów 1914 i kaplica na zach. wzgórze z ruinami zamku-kościoła z wywierzyskiem	odbija w kierunku Krzywopłotów
70,5 km	Góry Bydlińskie – bukowy las – wzgórze (473 m n.p.m.)	Szlak Partyzantów Ziemi Olkuskiej
72,0 km	d. gajówka Psiarskie	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd odbija do Strzegowej
73,0 km	Dolina Wodącej	Szlak Warowni Jurajskich Szlak Jaskiniowców
73,7 km	Skała Biśnik – Jaskinia na Biśniku
74,5 km	Zegarowe Skały	odbija w kierunku Złożeńca Szlak Jaskiniowców
76,0 km	Smoleń (parking pod zamkiem w Smoleniu)	Szlak Łącznikowy w Smoleniu Szlak Smoleński odbija do Złożeńca
78,3 km	Pilica – Zarzecze
80,5 km	Pilica (rynek)
84,0 km	Kocikowa
86,5 km	Kocikowy Las	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd Szlak Warowni Jurajskich
87,5 km	Góra Janowskiego (Zamkowa) (504 m n.p.m.)
88,0 km	ruiny zamku Ogrodzieniec	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd Szlak Warowni Jurajskich
89,0 km	Podzamcze (rynek) – ważny węzeł turystyczny	Szlak Tysiąclecia Szlak Zamonitu odbija w kierunku Bzowa odbija w kierunku Ogrodzieńca
90,0 km	droga Ogrodzieniec – Pilica	Transjurajski szlak konny
93,0 km	Karlin (kapliczka)	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd Szlak Karlin - Siamoszyce
94,0 km	Dworski Las	odbija w kierunku Żerkowic odbija w kierunku Siamoszyc
95,5 km	Żerkowice	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd
97,0 km	droga Żerkowice-Skarżyce	Szlak Tysiąclecia odbija w kierunku Skarżyc
98,5 km	Skała Okiennik Wielki /Duży, Skarżycki/	Szlak Skarżycki
99,5 km	droga Skarżyce – Lgota Murowana
100-103 km	obszar Skał Morskich	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd Szlak Warowni Jurajskich Transjurajski szlak konny odbija do OW Morsko
104,0 km	Morsko (OW Morsko i zamek)	Szlak Kroczycki i odbijają w kierunku Podlesic
104,7 km	Morsko (okolice parkingu u podnóża stoku narciarskiego)	Transjurajski szlak konny Szlak Rowerowy "Hotelu Ostaniec" odbija do Rzędkowic
105-107 km	obszar Skał Podlesickich
107,3 km	skrzyżowanie z drogą Kroczyce-Żarki	Szlak Rzędkowicki Szlak Rowerowy "Hotelu Ostaniec" Szlak Rowerowy Myszków - Siewierz
107,8 km	rezerwat przyrody Góra Zborów
108,1 km	Pasmo Kołoczyka – punkt widokowy	Szlak Łącznikowy Parking - Rezerwat Góra Zborów odbija na G. Słupsko z grodziskiem
108,4 km	dno dolinki między Kołoczykiem a G. Pośrednią węzeł szlaków	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd Szlak Rowerowy "Hotelu Ostaniec" Szlak Zamonitu nieopodal: Szlak Warowni Jurajskich i szlak Rzędkowicki
110,0 km	skrzyżowanie z drogą do Dzibic	Szlak Warowni Jurajskich Szlak Rowerowy "Hotelu Ostaniec"
110,8 km	przejście pod nasypem Centralnej Magistrali Kolejowej	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd Szlak Rowerowy "Hotelu Ostaniec"
ok. 112 km	rzeka Białka – chatka studencka Fata Sokoła
113,2 km	Zdów	Szlak Zamonitu Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd Szlak Rowerowy Myszków - Siewierz odchodzi do Ogorzelnika
115,9 km	Bobolice	i odchodzą w kierunku Mirowa
116,3 km	Bobolice (ruiny zamku – obecnie w odbudowie)	odchodzi do Niegowej
116,6 km	ścieżka z widokiem na zamek w Bobolicach
116,9 km	szczyt grzędy skalnej Skał Mirowskich widok na zamek w Mirowie
117,4 km	Mirów (ruiny zamku – parking)	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd Szlak Rowerowy Myszków - Siewierz Transjurajski szlak konny odbija do Lutowca
119,2 km	na zach. szczyt (423 m n.p.m.) Wielkiej Góry	Szlak Warowni Jurajskich
120,9 km	skrzyżowanie z drogą Lelów – Żarki	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd
121,3 km	Niegowa (okolice kościoła)	Szlak Zamonitu
122,8 km	Pierwsze zabudowania wsi Moczydło	odbija na Niegówkę odbija do Przewodziszowic Szlak Rowerowy Myszków - Siewierz po chwili odbija do Przewodziszowic
125,0 km	Trzebniów (kaplica)	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd Szlak Warowni Jurajskich Szlak Gór Gorzkowskich Transjurajski szlak konny
127,0 km	Ostrężnik (rez. Ostrężnik i ruiny zamku)	Szlak Gór Gorzkowskich
127,5 km	skrzyżowanie z drogą Żarki – Janów	Szlak Rowerowy "Zygmunta Krasińskiego" i odbijają do Suliszowic Transjurajski szlak konny odbija do Rez. przyrody Parkowe
128,0 km	droga do Siedlca Janowskiego	Szlak Walk 7 Dywizji Piechoty Wrzesień 1939 Szlak Rowerowy "Hotelu Kmicic" odbija do Złotego Potoku
128,5 km	Źródła Zygmunta i Elżbiety (parking)
129,0 km	wejście do Rezerwatu przyrody Parkowe	odbija do Ludwinowa odbija do Złotego Potoku
129,7 km	Grodzisko Osiedle Wały
130,5 km	Staw Zielony (Sen Nocy Letniej) – młyn Kołaczew	Szlak Zamonitu Szlak Rowerowy "Zygmunta Krasińskiego"
131,2 km	Staw Amerykan – granica rez. Parkowe	Szlak Rowerowy "Hotelu Kmicic" Transjurajski szlak konny
132,0 km	droga Żarki – Janów	Szlak Walk 7 Dywizji Piechoty Wrzesień 1939 Transjurajski szlak konny
132,7 km	Złoty Potok (parking przy pałacu)	Szlak Rowerowy "Kacpra Karlińskiego" odbija do Janowa
133,5 km	Aleja Klonów – Droga Klonowa	Szlak Rowerowy Olsztyński odbija do Siedlca Transjurajski szlak konny odbija do Zrębic
137,5 km	skrzyżowanie z drogą Siedec – Pabianice	Szlak Warowni Jurajskich Transjurajski szlak konny odbija do Zrębic
141,0 km	Zrębice (kościół modrzewiowy)	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd Szlak Rowerowy Olsztyński
141,5 km	Za kościołem w Zrębicach	Szlak Rowerowy Wokół Gór Sokolich i Olsztyna i odbijają do Przymiłowic-Kotysowa Transjurajski szlak konny odbija do Olsztyna
ok. 142 km	Za kościołem w Zrębicach	Szlak im. Barbary Rychlik odbija do Biskupic odbija do Olsztyna
143,7 km	granica rez. Sokole Góry
145,2 km	granica rez. Sokole Góry	Szlak im. Barbary Rychlik Szlak Rowerowy Olsztyński
146,0 km	na zach. G. Biakło z punktem widokowym	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd Transjurajski szlak konny
147,7 km	Olsztyn (rynek – węzeł szlaków)	Szlak im. Barbary Rychlik Szlak Rowerowy Wokół Gór Sokolich i Olsztyna Szlak Rowerowy "Kacpra Karlińskiego" Szlak Rowerowy "Przełomu Warty" odbija do Częstochowy
148,5 km	Olsztyn (kościół i zespół zabytkowych stodół)	odbija do Kusiąt
149,4 km	na wsch. w lesie cmentarz ofiar II wojny światowej
150,4 km	na zachód Góry Towarne	odbija do Kusiąt odbija do Brzyszowa
151,4 km	Sowia Góra	Jurajski Rowerowy Szlak Orlich Gniazd
151,9 km	Kusięta PKP	Szlak Rowerowy Wokół Gór Sokolich i Olsztyna
153,9 km	Kusięta (wiadukt nad torami kolejowymi)	i Transjurajski szlak konny odbijają do Leśniczówki Kusięta
154,4 km	rez. Zielona Góra	Transjurajski szlak konny
155,4 km	droga Częstochowa-Brzyszów	Transjurajski szlak konny odbija do Częstochowy-Mirowa
156,4 km	granica Częstochowy
159,4 km	Częstochowa – ul. Legionów
163,9 km	Częstochowa (Stary Rynek)

[pokaż] p • d • e Objaśnienie użytych symboli

Przebieg szlaku został zweryfikowany według stanu z 2006^[1].

Zobacz też

najlepszy naturalny nawóz ogrodnika-amatora

2013-02-11T11:36:00.000-08:00

Kompost - najlepszy nawóz do ogrodu Danuta Młoźniak 20 sie 2012 22 komentarze Matka Natura wie co dobre dla roślin. Każdego roku powtarza swój cykl obiegu materii w przyrodzie. Każdej jesieni obumierają rośliny jednoroczne, spadają liście i każdej wiosny wyrastają nowe. Jeśli świat będzie istniał - ten proces nigdy nie ustanie. Naturalne kompostowanie rozpoczyna się, gdy na ziemię spadną liście, zbutwieją, a mikroorganizmy glebowe spowodują ich rozkład na składniki potrzebne roślinom dla podtrzymania ich procesów życiowych. Natomiast kompostowanie wykonane ręką człowieka znane jest od kiedy ludzie uprawiają rośliny dla swoich potrzeb. Przerabianie odpadów organicznych jest dobre dla nas, naszego ogrodu i środowiska naturalnego. To niesłychanie satysfakcjonujące mieć świadomość, że po prostu ogrodowe "śmieci" przerabiamy na użyteczne ogrodowe "złoto". Wystarczy tylko mieć wiadomości, jak to zrobić i potrzebne do tego wyposażenie. Resztę zrobi natura. Kompostowa pryzma Aby zrobić najprostszy kompost nie trzeba mieć specjalnych urządzeń. Musimy mieć tylko odpowiednie miejsce w ogrodzie na składowanie odpadków. Materia organiczna i tak powstanie, wcześniej czy później, nieważne czy na pryzmie czy w specjalnym pojemniku. Prawidłowo tworzony kompost po prostu w pojemniku będzie lepiej wyglądał. Miejsce na pryzmę kompostową powinno znajdować się nieco na uboczu, aby zasłaniały ją jakieś krzewy. Na dno pryzmy dajemy dla dobrej cyrkulacji powietrza gałęzie lub słomę i na to siatkę. Nie zagłębiamy pryzmy w ziemi. Dobre na kompost Rozpoczynamy dodając na przemian różne warstwy. Nazwijmy je umownie zielone i brązowe. Warstwy zielone to świeże i mokre odpady np. skoszona trawa, wyrwane chwasty, opadłe liście, fusy z kawy i herbaty, surowe, nie porażone chorobami owoce, które należy wymieszać. Wiem, że w praktyce takie mieszanie nie zawsze wychodzi, bo akurat danych odpadów nie mamy, ale starajmy się to robić wg "przepisu" - wtedy kompost powstanie szybciej. Warstwa brązowa to suche liście, słoma, rozdrobnione gałązki (nie w całości), pocięte gazety (zwykłe czarno-białe i niezbyt dużo), węgiel drzewny (z umiarem), zgniecione skorupki jaj i torf, a nawet ziemia. Przy dosypywaniu odpadów, które wydzielają przykre zapachy lub przyciągają muchy, należy przysypać je ziemią lub torfem. Dosypywane składniki mieszamy, kompost polewamy wodą, aby nigdy nie wysechł. Powinna istnieć równowaga objętościowa pomiędzy warstwą zieloną i brązową. Niekorzystna jest zarówno zbyt duża ilość świeżo skoszonej trawy, jak i zbyt dużo suchych liści. Korzystne jest dodawanie co jakiś czas garści siarczanu amonu, odchodów zwierzęcych (np. ptasich) lub obornika dla uzupełnienia niedoborów azotu. Dobrym sposobem jest przesypywanie każdej świeżo dodanej porcji specjalnymi bakteriami, przyspieszającymi rozkład. Są one dostępne w sklepach ogrodniczych w postaci gotowych preparatów. Niedozwolone na kompost Nie wrzucamy na kompost mięsa, ryb, kości, jajek, tłuszczu, gazet twardych i kolorowych (szkodliwa farba drukarska). Odpady gotowane z naszej kuchni również nie są dobre, bo przyciągną gryzonie. Nie wolno kompostować wieloletnich chwastów, które wybiją z korzeni, chwastów z zawiązanymi nasionami, chorych części roślin, trawy opryskanej herbicydami, owoców cytrusowych, trocin, tektury powlekanej (np. po mleku), spalonego węgla i koksu, zimozielonych części roślin, szczególnie żywicznych (jałowce, sosna, świerk i tuja), liści dębu (zwierają taninę), żwirku dla kota, odchodów psich i kocich (nieprzyjemny zapach). Przerzucanie pryzmy Szybkość, z jaką następuje rozkład materii zależy od objętości materiału, jego rodzaju i dostępu do powietrza i wody, ponieważ organizmy glebowe potrzebują ich zamieniając odpady organiczne w kompost. Proces ten wytwarza wystarczającą ilość ciepła, aby utrzymać organizmy przy życiu, powodując jednocześnie unieszkodliwianie bakterii i nasion chwastów. Gałązki i twarde łodygi rozkładają się najwolniej. Im ich mniej tym lepiej. Pomaga na pewno dokładne cięcie i rozdrabnianie - także przy pomocy rozdrabniarki do gałęzi. Proces rozkładu można przyspieszyć przerzucaniem pryzmy, a tym samym powiększeniem dostępu do powietrza. Jest to spory wysiłek, ale się opłaci bo kompost uzyskamy szybciej. Robimy to nie rzadziej niż co pół roku. Dojrzewanie pryzmy średnio trwa rok, ale jeśli jest właściwie mieszana i utrzymana, produkt końcowy można otrzymać latem nawet w ciągu dwóch miesięcy. Korzyści ze stosowania kompostu Kompostowanie odpadów odzyskuje substancje organiczne z powrotem do ogrodu i zmniejsza ilość odpadów w gospodarstwie domowym o połowę. Powstały kompost jest kruchy, ciemny, wygląda jak gleba humusowa. Jest niezwykle bogatym pokarmem organicznym dla roślin i gleby. Może być wykorzystywany do użyźniania oraz jako ściółka. Materia organiczna poprawia przepuszczalność i napowietrzanie gleb ciężkich, nieprzepuszczalnych np. gliny. Umożliwia dotarcie wody i powietrza do korzeni roślin. Jest idealna także dla gleb piaszczystych zatrzymując wodę jak gąbka i dostarczając substancji odżywczych. Zwiększa aktywność korzystnych dla roślin organizmów glebowych. Ściółki tłumią chwasty ogrodowe, ładnie wyglądają, zatrzymują wilgoć w glebie, zmniejszają erozję gleby. Jeśli odpady organiczne skończyłyby na wysypisku śmieci, ich niewłaściwie składowane spowodowałoby wydzielanie metanu do atmosfery, a to z kolei wpływa na niekorzystne dla człowieka zmiany klimatu. Stosowanie kompostu ogranicza także szkodliwe dla przyrody wydobywanie torfu - głównego składnika substratów glebowych, dostępnego w sklepach ogrodniczych. To także oszczędność dla nas, bo kompost produkujemy za darmo, a ziemię w workach musimy kupować. Problemy z kompostem nieprzyjemny zapach, który jest wynikiem braku powietrza. Należy użyć narzędzia tzw. aeratora do kompostu lub przerzucić pryzmę. środek kompostu jest suchy z powodu braku podlewania. Należy zwilżyć materiał odwracając pryzmę. Regularnie polewać wodą. zewnętrzna część jest stale sucha. Należy polewać wodą, na jakiś czas przykryć folią. tylko środek jest wilgotny i ciepły. To oznacza zbyt małą masę odpadów. Należy dołożyć składników kompostu i wymieszać. kompost na zewnątrz jest chłodny i lekko suchy, nie nagrzewa się. Przyczyna - jest za mało azotu. Najlepiej go zwiększyć przez dodanie świeżo skoszonej trawy lub kilku garści siarczanu amonu. Inne artykuły Kompost w ogrodzie Przygotowanie gleby pod ogród

W jaki sposób założyć ogród? – Zakładanie ogrodów

2012-11-02T07:03:00.002-07:00

W jaki sposób założyć ogród? – Zakładanie ogrodów

Kwiaty, wrz 30th 2012 11:47 pm

Kiedy postanowimy, że projekt ogrodu opracujemy własnoręcznie to z pewnością narodzi się pytanie jakimi regułami kierować się tak aby projekt ogrodu był właściwy?

Cebulki kwiatowe Liatra kłosowa

Cebulki kwiatowe Lilie

O ile dokonamy odpowiedni projekt ogrodu to istnieje większa okazja, iż ogród zadowoli nasze pragnienia i będzie ładny.

Cebulki kwiatowe Mak Wschodni

O ile interesują Cię dalsze informacje na temat ogrodów|Jeśl chcesz poznać tajniki dobrze urządzonego ogrodu, klinknij TU.

Gotowych recept nie ma gdyż smaki są różne. Ogólnie można powiedzieć, że cechami dobrego projektu są prostota, sens oraz porządek w wykorzystaniu każdego detalu przestrzeni. A oto parę istotnych rad:

Cebulki kwiatowe Malwy

dlaczego warto zakładać ogród

2012-11-02T06:59:00.003-07:00

Jak założyć ogródek

Czytając choćby opisy ogrodów nadsyłane na nasz konkurs można zauważyć jak duża jest różnorodność pomysłów na ich urządzenie. Przy zakładaniu nowych ogrodów warto pamiętać zasadach, którymi należy się kierować przy tworzeniu projektu ogrodu i przy pracach nad nadawaniem obiektowi ostatecznego kształtu. Poniżej można znaleźć praktyczne porady jak uniknąć błędów podczas zakładania i pielęgnowania ogrodu szkolnego, polecamy jednak zapoznać się szerzej z literaturą fachową, która jest powszechnie dostępna w księgarniach jak i na stronach internetowych. Sygnalizujemy tu pewne oczywiste kwestie dotyczące zagospodarowania terenu ogrodu przyrodniczego, ale zakładamy, że każdy zarówno nauczyciele jak i starsi uczniowie, jeśli tylko odkryją w sobie serce do prac ogrodniczych z wielką przyjemnością będą chłonęli nową wiedzę i z pewnością przełoży się to na efekty widoczne w naszym ogrodzie.
To, jak wyglądać będzie ogród zależeć będzie od lokalizacji szkoły, jej powierzchni oraz najbliższego otoczenia. Warto również zwrócić uwagę na to jaką funkcję oprócz dydaktyczno-sportowej ma spełniać przyszkolny teren (czy będą się tu odbywały poza lekcjami także otwarte imprezy dla lokalnej społeczności czy popołudniami ogród będzie otwarty dla okolicznych mieszkańców, czy na jego terenie znajdzie się plac zabaw). Dobrze byłoby żeby ogród szkolny w pewnym stopniu uzupełniał obiekty istniejące w otoczeniu.
Oczywiście zdajemy sobie sprawę, że kluczową rolę odgrywają tutaj środki finansowe oraz że zazwyczaj będziemy mieć do czynienia z terenami wokół już istniejących, a nie nowopowstałych szkół, więc konieczne będzie dostosowywanie się z projektem ogródka do już istniejącego planu.
Opracowanie: Gosia Świderek, ODE Źródła

Odnośniki:

http://www.ogrody.edu.pl/index.php?strona=poradnik04

Programy/Projekty

"Zakładanie i pielęgnacja skalniaka"

2011-12-30T07:04:00.000-08:00

Ogródki skalne należą obecnie do najpopularniejszych elementów ogrodów przydomowych a zakładanie i pielęgnacja alpinarium może dać wiele satysfakcji. Należy też podkreślić, że piękno wielu roślin uwydatnia się dopiero w zestawieniu z z kamieniami. Skomponowanie efektownego skalniaka oprócz wysiłku fizycznego wymaga pewnego poczucia estetyki oraz wiedzy dotyczącej hodowli roślin skalnych.

Właściwie skomponowany skalniak

Najlepiej aby skalniak swym wyglądem przypominał fragment naturalnego krajobrazu. Ważna jest również pielęgnacja; skalniak musi być zadbany - część roślin może "pozarastać" kamienie niszcząc efekt. Nie należy próbować przenosić w środowisko ogródka rośliny zdobyte w czasie wycieczek górskich. Z reguły są to rośliny chronione a szansa, że się "przyjmą" jest minimalna.
Kompozycję skalniaka można dość łatwo modyfikować poprzez uzupełnianie kolekcji lub wymianę roślin.

Miejsce na skalniak :

Najlepiej aby było otwarte i dobrze nasłonecznione; może być ewentualnie częściowo zacienione. Generalnie jednak trzeba pamiętać, że większość roślin skalnych lubi słońce.

Gleba :

Nieprawdą jest, że rośliny skalne są niewybredne i mogą rosnąć w każdym rodzaju gleby. Podłoże dla każdego gatunku rośliny skalnej najlepiej w sposób odrębny przygotować w zależności od jej potrzeb.

Materiały na skalniak:

Ważny jest rodzaj kamieni jakie chcemy zastosować przy kompozycji skalniaka, bowiem czasem przesądza to o typie roślin, jakie będą sadzone. O tym czy będzie to skalniak o odczynie kwaśnym, zasadowym czy obojętnym.

Projekt skalniaka

Skały wapienne, dolomity lub marmur przesądzają o odcznie zasadowym skalniaka. Wapienie co prawda dość łatwo się wypłukują ale za to mają ciekawą barwę i można dobrać do nich wiele roślin. Bardzo dobre są tufy wapienne, lekkie, o strukturze przypominającej gąbkę, w których są wgłębienia wprost idealne dla sadzenia roślin alpejskich. Do skalniaków o odczynie obojetnym stosuje się piaskowce. Na takim skalniaku może rosnąć wiele gatunków roślin. Niestety z czasem barwa kamieni staje się niezbyt ciekawa.

Lepiej zastosować kwarcyty, które są wytrzymałe i dają ciekawe efekty kolorystyczne. Jeżeli zastosujemy granit, amfibolit, bazalt lub łupek serycytowy to skalniak będzie dobry dla roślin lubiacych kwaśny odczyn gleby. Granit, podobnie jak bazalt, w zasadzie nie jest polecany na skalniaki ze wzgledów estetycznych. Na dno skalniaka stosuje się odpady budowlane (np. potłuczone cegły lub donice, gruz i żwir) kamienie, piasek.
Najpierw należy wysypać klikucentymetrową warstwę piasku, na to warstwę drenażu (ok. 15 cm) z odpadów budowlanych. Następnie należy wysypać warstwę lekko wapiennej ziemi i ułożyć kamienie, które powinny być częściowo wkopane w ziemię co zapobiega ich obsuwaniu się. Wolne przestrzenie między roślinami wysypać żwirkiem co zapobiega zachwaszczeniu. Zamiast kruszywa można użyć zmielonej kory z drzew iglastych.

Rośliny na skalniak:

Rośliny skalne to w większości byliny, a więc mogą być uprawiane na jednym miejscu przez kilka lat.

Skalniak latem

Z reguły rośliny skalne są niewielkich rozmiarów, tak więc można na obszarze ogródka skalnego uprawiać wiele różnych gatunków. O powodzeniu w uprawie roślin skalnych decyduje zapewnienie właściwych warunków wegetacji oraz znajomość podstawowych potrzeb poszczególnych gatunków.
Najlepiej aby na skalniaku kwitło coś od wiosny do jesieni, choć tych które kwitną jesienią jest najmniej. Na szczęście sytuację ratują różne odmiany wrzosów. Wiele roślin odpowiednich do obsadzenia skalniaka wygląda ciekawie przez cały okres wegetacji, nawet wtedy gdy nie kwitną. Przykładem mogą być rozchodniki o kolorowych liściach czy rojniki. Warto też posadzić karłowate odmiany iglaków, szczególnie te o wybarwionych igłach.

Skalniak wiosną :

- ciemiernik - kwitnie wczesną wiosną, często w śniegu, kwiaty o średnicy 20-35 cm. w barwach od białych przez żółte, zielonkawe, różowo-fioletowe, purpurowo-czerwone aż do fioletowo-czerwonych, długo utrzymują się na roślinie. Roślina wytwarza kępki złożone ze skórzastych zimnozielonych lub opadających liści. Gleba powinna być żyzna, średnio ciężka i pruchnicza, wilgotna i zawierająca wapń. Stanowisko półcieniste - ciemierniki nie znoszą nasłonecznienia. sadzić pojedyńczo lub w małych grupkach.
- rannik zimowy (II-III) niska roślinka o złotożółtych kwiatach i liściach w formie kołnierzyka, potrzebuje gleby próchnicza, wilgotnej o odczynie obojetnym. Może rosnąć w słońcu lub półcieniu.
- śnieżyczka, przebiśnieg (II-III) roślina cebulowa, kwiaty białe zwisające, gleba dobrze nawożona i wilgotna stanowisko może być w cieniu, półcieniu jak i w słońcu,
- miłek amurski (III-IV) kwiaty jasnożółte, stan.półcieniste, gleba piaszczysta,
- miłek wiosenny (IV-V), pięknie kwitnie na żółto ale trudno go rozmnażać i przesadzać ponieważ jest rośliną o delikanych korzeniach.(pod koniec lata znika z powierzchni ziemi i przechodzi w stan spoczynku). Stanowisko ciepłe, suche, gleba wapienna,
- przylaszczka - (III-IV) kwiaty niebieskie lub różowe, roślina owysokości 10-15 cm. tworzy niskie dywany, trójklapowe liście mogą utrzymywać się nawet przez całą zimę. Niezbyt wymagająca roślina choć najlepiej czuje się w glebie wilgotnej i pruchniczej. Odpowiada jej stanowisko półcieniste lub cieniste. Dobrze prezentuje się w towaszystwie roślin cebulowych.
- kokorycz - kwitnie wczesną wiosną, kwiaty brunatno-purpurowe lub żółto-białe, zebrane w grona, gleba pluchna, lekko wilgotna, rośnie w cieniu lub półcieniu,
- wrzosiec - kwitnie zaraz po zniknięciu śniegu, bardzo długo (najczęście IV-VIII). Jest to krzewinka tworząca gęste kobierce, kwiaty w zależności od odmiany białe, purpurowo-różowe, różowe lub lila, mogą rosnąc w półcieniu jak i wq słońcu, gleba przepuszczalna, piaszczysta, z domieszką próchnicy,
- bergenia (III-IV) kwiaty różowo-fioletowe, niewybredna choć najlepiej rośnie w glebie gliniastej, znosi pełne nasłonecznienie i półcień,
- knieć (inaczej kaczeniec) (IV-V) jaskrawożółte kwiaty, niewybredna co do gleby i stanowiska, można sadzić w pobliżu wody,
- goździk alpejski (IV-VI) kwiaty duże czerwone, wymaga gleby przepuszczalnej, wilgotnej i zasobnej w wapń, można sadzić w szczelinach między kamieniami,
- zawilec alpejski (IV-V) dekoracyjne kwiaty o barwie niebieskiej, zółtej lub czerwonej, gleba próchnicza, półcień,
- zawilec grecki (IV-V) kwiaty białe, różowe, czerwone lub niebiesko-fioletowe, gleba żyzna, próchnicza lubi półcień,
- zawilec wielkokwiatowy (IV-V) kwiaty białelub jasnoróżowe, pod spodem delikatnie owłosione, gleba wapienna, dość wilgotna, półcień,
- gęsiówka (IV-V) kwiaty białe, czerwone, różowe lub żółte, gleba przepuszczalna i wilgotna miejsce nasłonecznine, tworzy od wiosny do lata barwne kobierce, po przekwitnięciu należy ją silnie przyciąć,
- naradka alpejska (IV-VI) kwiaty różowo-czerwone z żółtą plamką, gleba kamienista, piaszczysta, wystawa wschodnia,
- sasanka - zakwita w maju , po przekwitnięciu tworzy ozdobne, puszyste nasienniki.
- aster alpejski (V) kwiaty filoetowo-niebieskie rzadziej białe lub różowe, gleba przepuszczalna z dostateczną ilością wapnia, stanowisko słoneczne,
- naradka krwista (V) - kwiaty krwisto-czerwone,
- floks szydlasty - (IV-V), typowa roślina poduszkowa tworząca zwarte kobierce, które w okresie kwitnienia pokrywają się obficie drobnymi kwiatami o intensywnych barwach. Kwiaty najczęściej w kolorze lila lub fioletowym ale mogą też być karminowe, purpurowe, różowe lub białe. Kwitnąc tworzą efektowne plamy. Gleba lekka, sucha ale żyzna.
- omieg kaukaski (V) kwiaty złoto-żółte, gleba pulchna i wilgotna, stanosisko półcieniste,
- kosaciec niski,
- goryczka (IV-VI) - piękne, bardzo efektowne kwiaty o barwie kobaltowoniebieskiej i kształcie lejkowodzwonkowatym kwiaty pojawiają się na wiosnę ale są też gatunki kwitnące do późniego lata. Nie lubi ostrego, palącego słońca, jest wrażliwa na suszę, należy ją wtedy podlewać i spryskiwać jej liście. Najlepiej goryczki rosną w miejscach słonecznych, glebie gliniastej, zawierającej wapń, w alpinarium najlepiej prezentuje się posadzona w dużych grupach.
- smagliczka skalna (IV-V) - idealna roślina na skalniaki i murki, kwiaty żółto-złote zebrane w wiechy, gleba przepuszczalna, kamienista, stanowisko słoneczne - łatwa w uprawie ale trochę ekspansywna,
- żagwin (IV-VI) w czasie kwitnienia roślina obsypana jest drobnymi kwiatkami w kolorze fioletowym, niebieskim lub różowym. Tworzy wiecznie zielone poduszki. Gleba żyzna, zawierająca wapń. Stanowisko ciepłe i słoneczne.
- szczodrzeńce (żarnowce) (IV)-V), krzewy o miotlastych pędach, lubią suchą , paiszczystą glebę, nadają się do większych skalniaków lub jako tło mniejszych.
- ubiorek wiecznie zielony (IV-V) kwiaty białe, zebrane na wierzchołkach pędów w gęste grona. Ubiorek jest niską krzewinką o zimnozielonych liściach, tworzącą małe gęste poduszeczki. Dobrze rośnie w glebie przepuszczalnej, pruchniczej i żyznej z dostateczną ilością wapna. Stanowisko suche i słoneczne. Po przekwitnięciu przyciąć roślinę do połowy wysokości,
- skalnica (V),
- czosnek kazachstański (V) duży kulisty kwiatostan o barwie karminowo-różowej, lekka, żyzna i odwodniona,
-- dąbrówka rozłogowa (V-VI) kwiaty niebieskie, białe, fioletowe lub różowe, woli cień lub półcień i wilgorną glebę - niektóre odmniany mają liście o barwie brązowo-czerwonej,
- czosnek karatwski (V-VI) różowy kulisty kwiatostan, po przekwitnięciu ozdobą są purpurowo-czerwone owoce, stanowisko słoneczne i wilgotne,
- rogownica kutnerowata (V-VI) kwiaty czysto białe na cieńkich łodyżkach, liście owłosione, srebrzyste, stanowisko słoneczne, gleba bogata w wapń, sucha i przepuszczalna,
- zawciąg nadmorski(V-IX) kwiaty różowe, czerwone lub amarantowe, skupione w gęste, kuliste główki, jedna z najlepszych skalnych roślin, gleba przepuszczalna, odwodniona i niezbyt żyzna, najlepsze stanowisko: wschodnie zbocza skalniaka,
- zarzyczka górska (V-VI) kwiaty liliowofioletowe, dzwonkowate, zebrane w luźny kwiatostan, liście na długich ogonkach, prawie okrągłe, tworzące rozetę, ziemia żyzna, zawierająca wapń, wilgotna, stanowisko półcienistw,
- modrzewnica (V-VI) kwiaty białe lub różowawe, jest roślina wrzosowatą: potrzebuje ziemi torfowej i wilgotnej,
- ukwap dwupienny (V-VI) kwiat drobne, zebrane w koszyczki kwitną na różowo, biało lub karminowo-czerwone, gleba słaba i sucha, stanowisko słoneczne,
- dębik (V-VI) drobna krzewinka o dość dużych białych kwiatach, ozdobna też po przekwitnięciu ze względu pióropuszowate owocostany, gleba lżejsza, kamienista, z dużą zawarością wapna, roślina wytrzymała na suszę i chłód,
- rzeżuszka (V-VI) gęste kwiatostany złożone z białych drobnych kwiatków, liście drobne, ciemnozielone, zebrane w niskie rozety (5-10 cm.) Lubi glebę przepuszczalną, zdrenowaną i bogatą w wapń. Stanowisko lekko słoneczne lub półcień.
- naradka mlecznobiała (V - pełnia lata) kwiaty białe z zółtym oczkiem, ziemia pulchna, próchnicza ale nie lubi ostrego słońca,
- dzwonek drobny (V- I poł.VII) kwiaty niebiesko-fioletowe, ciemnoniebieskie lub białe, wymaga dużej wilgotności powietrza,

Skalniak latem:

- czosnek południowy (VI-VII) baldachowaty kwiatostan w kolorze żółtym, lubi wapienną glebę, wilgoć i słońce,
- naradka odroślowa (VI-VII) kwiaty różowe lub fioletowo-czerwone, owłosione liście ułożone w rozety, nie ma specjalnych wymagań co do gleby i słońca,
- macierzanka piaskowa (VI-VII),
- goździk kropkowany (VI-VII)drobne kwiaty karminowo-czerwone, rzadziej różowe lub białe, gleba przepuszczalna, średnio zasobna w składniki pokarmowe i wapń, stanowisko suche i słoneczne,
- rozchodniki, rojniki(V-VII),
- zawciąg nadmorski(V-IX) kwiaty różowe, czerwone lub amarantowe, skupione w gęste, kuliste główki, bedzie kwitnął przez cale lato pod warunkiem, że usuniemy przekwitłe kwiatostany, najlepsze stanowisko: wschodnie zbocza skalniaka,
- dzwonek skupiony (VI) kwiaty fioletowebiałe lub niebieskie wyrastają z kątów liści, roślina niewybredna co do gleby i stanowiska,
- akantolimon (VI-VII) różowe kwiaty, stanowisko słoneczne bez nadmiaru wody),
- przymiotno (VI-VII) kwiatostan koszyczek różowo-fioletowy, lubi dobrą glebe ogrodową i stanowisko nasłonecznione,
- żurawka - bylina kwitnąca w czerwcu i lipcu o kwiatach czerownych, rożowych lub białych zebranych w luźny, wyprostowany kwiatostan. Liście skórzaste, a długim ogonku, tworzą przyziemne kępki. Roślina wymaga nieco zasadowej gleby , dostatecznie wilgotnej. Wrażliwa na mrozy - na zimę trzeba ją okrywać.
- dzwonek karpacki (VI-VIII) jedna z najpiekniejszych roślin skalnych o dużych kwiatach o barwie jasnoniebieskiej, niebiesko-fioletowej lub białej, może rosnąć w każdej glebie ogrodowej, stanowisko najlepsze od strony wschodniej, może rosnąć w półcieniu,
- krwawnik złocisty (VI-VII), złociste kwiaty, gleba sucha, kamienista),
- krwawnik wełnisty (VI-pocz.VIII), żółte kwiaty, gleba sucha i lekka miejsce słoneczne),
- zawilec narcyzowaty (VI-VIII) kwiaty w luźnych baldachach maja kolor biały lub różowawy, lubi półcień, i dobrą, przepuszczalna glebę,
- czyściec wełnisty (VI-VII),
- dzwonek dzienny (VI-VIII) kwiaty dość duże, pojedyńcze ciemnofioletowe, rzadziej białe, dość trudny w uprawie: ziemia musi być wymieszana z torfem, zawierać wapń, stanowisko półcieniste, lekko wilgotne,
- goździk skalny (VI-VIII) kwiaty małe ale liczne w kolorze różowo-czerwonym, liście niebiesko-zielone, gleba wapienna, stanowosko suche i słoneczne,
- szarotka alpejska (VI-VII) symbol gór, roślina wybitnie pasująca do alpinarium o kwiatach w ksztłcie "gwiazdki" złożonej z szaro-żółtych, drobnych koszyczków kwiatowych, cała roślina pokryta srebrzysto-białym filcem, lubi glebę lekką, piaszczystą i ubogą, pięknie prezentuje się w pełnym słońcu,
- posłonek zakwita kilkakrotnie w ciągu lata kwiaty żółte, różowe lub łososiowo-pomarańczowe, gleba sucha, wapienna, stanowisko słoneczne,
- dzwonek dalmatyński (VI-IX) kwitnie mnóstwem niebiesko-fioletowych kwiatów, gleba kamienista, przepuszczalna z zawartością wapnia, może rosnąć w słońcu i w cieniu,
- rumian żółty (VII-VIII) kwiaty złocisto-żółte koszyczki, gleba sucha lub lekko wilgotna, stan. słoneczne,
- rumian szlachetny (VII-VIII) kwiaty białe koszyczki osadzone pojedyńczo, gleba piaszczysta, miejsca nasłonecznione,
- bylica (VII-VIII) kwiatostan wyrasta nad liścmi, kwiaty to żółtozielone koszyczki skupione w rozgałęzione grona, gleba uboga z dostateczną zawartością wapnia, lubi pełna słońce,
- funkie (hosty) - (VII-IX) kwiaty lejkowate w kolorze jasnofioletowym lub białym, liście duże z białymi akcentami tworzą dość duże kępy, lubią glebę pulchną, żyzną i lekko wilgotną, stanowisko półcieniste.
- lnica bluszczykowata (VI-IX) tworzy poduszki z dużą iloścą drobnych kwiatków podobnych do lwiej paszczy, o barwie jasnolila z plamką. Liście tarczowate, podobne trochę do bluszczyka. może rosnąć w każdej gelbie ale powinna być podlewana w czasie suszy.
- liatra - (VI-X) formy karłowe np. "Kobold" dobrze rośnie w słońcu, wytrzymała na suszę roślina bulwiasta,
Latem i jesienią mniejszy jest wybór roślin wieloletnich na skalniak - warto uzupełnić nasze alpinarium roślinami jednorocznymi:
niskie odmiany aksamitek - np. aksamitka wąskolistna, niewysoka, ma charakterystyczne, delikatne wąskie liście i małe pojedyńcze (1,5 cm średnicy) kwiaty w kolorze żółtym lub pomarańczowym. Kwitnie przez całe lato aż do pierwyszych przymrozków.
Portulaka wielkokwiatowa - warto tą roślinka ożywić letni skalniak. Jest przytosowana do suchego środowiska, potrzebuje słońca, kwitnie w wielu pastelowych kolorach od lipca do października.
Maczek kalifornijski (pozłotka) - rozkrzewiająca się roślinka o ognistej barwie kwiatów i pierzastych liściach z sinawym nalotem. Kwitnie od początku lata aż do późnej jesieni, lubi glebę lekką, piaszczystą, wapienną i dość suchą czy;li taką jaka najczęściej jest na skalniakach.

Skalniak jesienią :

- aster karłowy kwiaty niebieskie, fioletowe lub różowe, roślina niewybredna, lubi przepuszczalną glebę, wytrzymała na suszę, najlepiej kwitną na stanowisku słonecznym,
- kocimiętka,
- zawciągowiec zwyczajny, kwiaty w kolorze kobaltowo-niebieskim, liśie jesienią zabarwiają się na czerwono, stanowisko słoneczne lub półcieniste, gleba przepuszczalna, zasobna w składniki odżywcze,
- niskie odmiany aksamitek,
- wrzosy zaczynają kwitnąć pod koniec lata i kwitną przez całą jesień, kwiaty w zależności od odmian mogą być białe, różowe, fioletowe lub fioletowo-czerwone, gleba kwaśna, torfowa, niezbyt mokra, na słonecznym stanowisku w czasie suszy należy roślinę podlewać,
- zimowit jesienny (IX-X) kwiaty mają barwę liliowo-różową, różową lub białą, bulwy zimowita lubia glebę wilgotną, stanowisko słoneczne lub półcień,
- berberys - jesienią dekoracją ciernistych krzewów są owoce(jagody) o barwie intensywnie czerwonej, może rosnąć w glebie suchej i piaszczystej w półcieniu i słońcu. Dobrze wygląda wśród większych kamieni,

Rośliny na skalniak ozdobne przez cały rok:

Karłowe iglaki, cyprysik groszkowy, cyprysik japoński, świerk biały Conica,
karłowe odmiany choiny kanadyjskiej takie jak : Nana, Jeddeloh, Coffin, Cole, Horstmann,Minima czy Minuta,
niższe odmiany kosodrzewiny, irga (zwłaszcza odmiany o zimnozielonych liściach), niskie trawy ozdobne, zioła.
Krzewy berberysu - odmiany karłowe (np. Atropurpurea Nana), o kolorowych liściach, późną jesienią dekoracyjne owoce.
Niewielkie krzaczki bukszpanu mogą rosnąć na skaniaku, bukszpan rośnie powoli a ponieważ doskonale znosi strzyżenie można kontolować jego wzrost. Gdy roślina zbytnio się rozrośnie można przesadzić ją w inne miejsce.
Zimozielone byliny dąbrówka rozłogowa - szczególnie odmiany o liściach o barwie brązowo-czerwonej zdobią skalniak przez cały rok, rojniki, bergenie posiadające zimnozielone duże, okrągłe skórzaste liście, rogownica kutnerowata o srebrzysto owłosinych liściach tworząca zwarte poduszki, funkie (hosty) posiadają duże dekracyjne liście z białym wzorem - dekoracyjne od wiosny do jesieni.
Doskonale na skalniak nadają się niskie, zimozielone trawy ozdobne, na przykład różne odmiany kostrzewy, w tym najbardziej popularna kostrzewa sina.

Pielęgnacja skalniaka:

Podlewanie - większość roślin skalnych przyzwyczajona jest do suszy (wyjątek goryczka i lnica bluszczykolistna) więc nie należy ich zbyt często podlewać. Wyjątek stanowią rośliny niedawno wysadzone - te należy podlewać dość często aż do momentu ukorzenienia.
Urzymaniu suchego podłoża służy warstwa drenażu znajdująca się pod warstwą ziemi i kamieni. Najodpowiedniejsza do podlewania skalniaka jest woda deszczowa. Innym dobrym żródłem jest woda studzienna; trzeba jednak pamiętać że część roślin skalnych (np. wrzosy) nie znosi dużej zawartośći wapnia w wodzie.
Do podlewania roślin skalnych należy używać konewki z sitkiem o małych otworach, gdyż silny strumień wody może uszkodzić delikatniejsze rośliny.
Pora podlewania - wczesnym rankiem lub o zachodzie słońca.
Najwięcej wody należy roślinom skalnym dostarczać w okresie wiosennym, kiedy wzrastają a ograniczyć podlewanie od połowy lata, kiedy większość roślin zaczyna przygotowywać się do spoczynku.
Wilgotność powietrza - czynnikiem korzystnym dla roślin skalnych jest sąsiedztwo zbiorników wodnych - powietrze jest wtedy dobrze nasycone parą a skalniak w pobliżu oczka wodnego wygląda bardzo efektownie. Innym dobrym rozwiązaniem jest instalacja w pobliżu skalniaka urządzenia do wytwarzania sztucznej mgły, które pomoże roślinom przetrwać letnie upały.
Nawożenie - rośliny skalne rosną w ziemi ubogiej w składniki odżywcze i dlatego nie trzeba ich właściwie nawozić. Jeśli jest już taka potrzeba to można je w sezonie letnim raz podlać połową dawki nawozu naturalnego.
Odchwaszczanie - dla utrzymania właściwego wyglądu skalniaka należy go regularnie odchwaszczać oraz zpobiegać jego zarastaniu bowiem część roślin skanych może nadmiernie się rozrastać.

Rośliny do obsadzania szczelin miedzy kamieniami:

Rzeżuszka, dzwonek drobny, dzwonek dalmatyński, głodek, erynus, kuklik (w półcieniu), ubiorek.

Rośliny na murki:

Akantolimon, rzeżuszka, smagliczka, ukwap, rumian, zawciąg, żagwin, dzwonek drobny, dzwonek dalmatyński, rogownica (tworzy efektowne kaskady), głodek, pszczelnik, dębik, bodziszek, erynus, posłonek, ubiorek i jednoroczny maczek kalifornijski (pozłotka).

2011-12-30T06:59:00.000-08:00

Dziewanna (Verbascum L.) – rodzaj roślin należący do rodziny trędownikowatych.Według niektórych ujęć taksonomicznych należy do niego ok. 250 gatunkówwystępujących głównie na obszarach klimatu umiarkowanego Europy i Azji^[2]. Gatunkiem typowym jest Verbascum thapsus L.^[3].

Rośliny dwuletnie lub byliny, rzadziej jednoroczne i krzewinki.Morfologia[edytuj]

Pokrój: W pierwszym roku życia formuje się gęsta, przyziemna różyczka liściowa, w następnym roku wyrasta wzniesiony pęd osiągający u różnych gatunków od 0,5 do 3 m wysokości.
Liście: Duże, skrętoległe, u większości gatunków owłosione.
Kwiaty: Słabo grzbieciste, pięciokrotne, często duże i efektowne. Najczęściej żółte, rzadziej białe, purpurowe, pomarańczowe, niebieskie.
Owoc: Torebka z licznymi, drobnymi nasionami.

Systematyka[edytuj]

Synonimy

Celsia L., Rhabdotosperma Hartl, Staurophragma Fisch. & C. A. Mey.

Pozycja systematyczna wg APweb (aktualizowany system system APG III z 2009)

Należy do rodziny trędownikowatych (Scrophulariaceae) Juss., która jest jednym z kladów w obrębie rzędu jasnotowców (Lamiales) Bromhead z grupy astrowychspośród roślin okrytonasiennych^[1].

Pozycja w systemie Reveala (1993-1999)

Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida, Batsch, podklasa jasnotowe(Lamiidae Takht. ex Reveal), nadrząd Lamianae Takht., rząd jasnotowce (Lamiales Bromhead), rodzina trędownikowate (Scrophulariaceae Juss.), podrodzinaVerbascoideae Kostel., plemię Verbasceae Dumort., rodzaj dziewanna (Verbascum L.)^[4].

Gatunki flory Polski^[5]

dziewanna Chaixa (Verbascum chaixi Vill.)
dziewanna drobnokwiatowa (Verbascum thapsus L.)
dziewanna fioletowa (Verbascum phoeniceum L.)
dziewanna firletkowa (Verbascum lychnitis L.)
dziewanna kutnerowata (Verbascum phlomoides L.)
dziewanna olimpijska (Verbascum olympicus Boiss.) – efemerofit
dziewanna pospolita (Verbascum nigrum L.)
dziewanna rdzawa (Verbascum blattaria L.)
dziewanna wielkokwiatowa (Verbascum densiflorum Bertol, syn. V. thapsiforme Schrad.)
Verbascum virgatum Stokes – efemerofit
Verbascum sinuatum L. – efemerofit

Gatunki uprawiane^[5]^[6]

dziewanna czarnomorska (Verbascum gnaphaloides Bieb.)
dziewanna jedwabista (Verbascum bombyciferum Boiss.)
dziewanna ogrodowa (Verbascum ×hybridum hort.)
dziewanna przygięta (Verbascum flexuosum Wulf.)
dziewanna stożkowata (Verbascum pyramidatum Bieb.)
dziewanna wiechowata (Verbascum paniculatum Wulf.)
dziewanna zakaukaska (Verbascum gossypium Bieb.)

Ciekawostki[edytuj]

Wiele gatunków dziewanny to rośliny lecznicze lub ozdobne. Ze względu na preferencję gleb słabych, ukuto porzekadło: Gdzie rośnie dziewanna, tam bez posagu panna.

"Jak dbać o ogród na wiosnę"

2011-12-30T06:52:00.000-08:00

W czerwcu w ogrodach obficie kwitną rośliny ozdobne. Pracy jest ...

Drzewa i krzewy

Pod koniec miesiąca możemy sadzić drzewa i krzewy ozdobne. Sadząc żywopłoty z drzew i krzewów liściastych zrzucających liście na zimę pamiętajmy, aby przyciąć rośliny po posadzeniu na wysokości około 30 cm. W marcu można także przesadzać drzewa i krzewy. Po posadzeniu rośliny należy dobrze podlać (zwłaszcza jeśli jest sucho).

Rośliny jednoroczne, dwuletnie i byliny

Wiosenne porządki zaczynamy od zdjęcia z roślin zimowych osłon. Najlepiej zrobić to stopniowo, aby rośliny przyzwyczaiły się do warunków zewnętrznych. Jeśli temperatura utrzymuje się poniżej 0°C, pozostawmy osłony jeszcze jakiś czas na roślinach.

Gdy gleba rozmarznie przygotowujemy miejsce do posadzenia nowych roślin: usuwamy chwasty, rozsypujemy nawozy mineralne bądź kompost i przekopujemy, a następnie wyrównujemy podłoże. Należy poczekać kilka dni aż gleba osiądzie.

Rośliny doniczkowe

W marcu rośliny pokojowe zaczynają intensywnie rosnąć. Warto teraz przesadzić je do większych doniczek (nowa doniczka powinna o jeden lub dwa rozmiary większa od poprzedniej). Roślin bardzo dużych nie przesadzamy - wystarczy wymienić im wierzchnią warstwę ziemi.

Więcej
http://www.se.pl/kobieta/dom-wnetrza/jak-dbac-o-ogrod-w-marcu_131251.html

Dochody z lasu

2011-12-30T02:46:00.000-08:00

Lasy to też dochody.Każde nadleścnictwo zleca pracę jakiemuś pracodawcy,ten z kolei wykonuje prace płatniczą za pomocą swoich stałych lub zmiennych pracowników,którzy z kolei zarabiają swoje pieniądze.Każde drzewko,krzew ma swoją warość niezadbane prawdopodobnie zdziczeje obrośnie i stanie się starym spróchniałym winoroślem.
Zbliżają się "Święta Wielkanocne" każde budki miejskie zarabiają na wiankach,żonkilach,wiązankach i
kwiatkach.Czym można jeszcze ich zaskoczyć? A czy młodych brzózek nie warto wycinać? Zetnij kilkadziesiąt gałęzi z brzózki i wstaw do wody lub czegoś dużego ,przed świętami wyłóż na pewno się rozwinęły na zielono okres jaki muszą się rozwinąć to około miesiąca także musisz wyciągnąć tak przed samymi świętami nie bardzo rozwinięte ponieważ ludzie po zakupie włożą do wazonu i tez taka brzuska może się rozwijać po wyciągnięciu powiąż 5 gałązek jako jedna sztukę 50 sztuk sprzedaż nawet po 3zł.Inny sposób na leśny zarobek to handel borówkami w lasach piaszczystych rośnie bardzo dużo borówek np lasy "Pustyni Błędowskiej" największy w Polsce obszar lotnych piasków pochodzenia fluwioglacjalnego (około 33 km²) leżący na pograniczu Wyżyny Śląskiej i Wyżyny Olkuskiej.
Rozciąga się od Błędowa (dzielnicy Dąbrowy Górniczej) na zachodzie do gminy Klucze na wschodzie. Granicą północną pustyni jest wieś Chechło, a na południu graniczy ona z dużym obszarem leśnym. Długość pustyni wynosi niecałe 10 km, a szerokość do 4 km. Średnia miąższość piasków to 40 m (maksymalnie do 70 m). Przez pustynię, z zachodu na wschód, przepływa rzeka Biała Przemsza.
Obszar pustyni objęty jest programem ochrony Natura 2000.

Spis treści

[ukryj]

Rozwój, zarastanie i ochrona pustyni[edytuj]

Pustynia w obecnej postaci jest pochodzenia antropogenicznego. W wyniku intensywnej działalności okolicznych mieszkańców na terenie pustyni poziom wód gruntowych opadł do tego stopnia, że uniemożliwiło to rozwój roślin. W połączeniu z intensywną wycinką lasów na potrzeby górnictwa i hutnictwa, rozwijających się w tych rejonach już od średniowiecza, spowodowało to odsłonięcie ok. 150 km² piasków (miąższość piasku dochodzi do 60 m), sięgających na południu aż w okolice Szczakowej. Pozostałości tej tzw. Dużej Pustyni Błędowskiej to już niemal całkowicie zarośnięta Pustynia Starczynowska na zachód od Olkusza oraz Dziadowskie Morze koło Boru Biskupiego w okolicach Bukowna.
Dawniej zdarzało się tam zjawisko fatamorgany^[1]

Zarośnięta południowa część Pustyni Błędowskiej widziana ze wzgórza Czubatka. W tle zarys Huty Katowice; nieco po prawej kościół w Błędowie.

W latach 50. część pustyni zaorano i obsadzono wierzbą kaspijską oraz sosną. W połączeniu z pyłami przemysłowymi GOP-u i obserwowanym obecnie podnoszeniem się poziomu wód, spowodowało to znaczne zmniejszenie powierzchni odkrytych piasków. Część południowa pustyni jest już niemal całkowicie zarośnięta (wyjątkiem są krawędzie wschodnie), a część północna, w okolicach Chechła, jest wciąż terenem w dużej mierze odsłoniętym.
Obecnie podejmuje się działanie mające na celu uchronienie tego unikalnego obszaru poprzez karczowanie sukcesywnie zarastających drzew^[2]. W 2010 roku ma rozpocząć się program "Ochrona mozaiki siedlisk przyrodniczych w zlewni rzeki Białej Przemszy" realizowany przez Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Śląskiego, w ramach którego przez pustynię zostanie wyznaczona ścieżka przyrodnicza o długości 12 km, odkrzewione oraz oczyszczone z niewybuchów zostanie 56 ha, usunięty zostanie muł z 10 ha Bagien Błędowskich i Stawu Jandy. Na pustyni prowadzony będzie także wypas zwierząt, co ma zapobiegać jej zarastaniu^[3].

Wykorzystanie[edytuj]

Od wczesnych lat XX wieku pustynia wykorzystywana była jako poligon. Podczas I wojny światowej ćwiczył tu przed bitwą pod Krzywopłotami batalion pomocniczy piechoty legionowej. W okresie międzywojennym obszar ten wykorzystywała do ćwiczeń piechota i artyleria Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie, a w czasie II wojny światowej pustynia służyła jako poligon niemieckiej Afrika Korps oraz niemieckim lotnikom z bazy Udetfeld koło Siewierza. Obecnie tylko część północna pustyni wykorzystywana jest jako poligon wojskowy. Od strony Chechła oraz na górze Czubatce w Kluczach było niegdyś stanowisko dowodzenia, jednak z powodu groźby zawalenia ruiny usunięto.
Na Pustyni Błędowskiej została zrealizowana ekranizacja Faraona Bolesława Prusa.
Jest to atrakcyjny teren wędrówek pieszych oraz konnych: Błędów połączony jest z Kluczami żółtym "Szlakiem Pustynnym". Miejscowości te łączy także pomarańczowy szlak jeździecki – „Transjurajski Szlak Konny”, z odnogą w stronę Chehła (przez bród na Białej Przemszy), obecnie zamkniętą na skutek interwencji MON^[4].
Promocją i ochroną Pustyni zajmuje się stowarzyszenie Polska Sahara^[5].
w lasach piaszczystych rośnie bardzo dużo borówek a jedna wiązanka kosztuje nawet 2,50 zł

Jaką choinkę wybrać na "Boże Narodzenie"

2011-12-29T07:28:00.000-08:00

Świerk, jodła czy sosna - jaką choinkę wybrać na Boże Narodzenie?

Co roku przed świętami Bożego Narodzenia zadajemy sobie pytanie: świerk, jodła czy sosna? Może poniższy tekst pozwoli Ci znaleźć odpowiedź. Porównujemy 3 najpopularniejsze gatunki drzew iglastych wybieranych na choinki.

Chyba nikt dziś nie wyobraża sobie świąt Bożego Narodzenia bez przystrojonego drzewka. Aż trudno uwierzyć, że zwyczaj ubierania choinki rozpowszechnił się dopiero około dwieście lat temu.
Najstarsze doniesienia o choince jako drzewku przyozdabianym na Boże Narodzenie pochodzą z Alzacji - pogranicza Niemiec i Francji. Mówią one o ustawianiu w domach iglastego drzewka: jodły, sosny lub świerka przybranego rajskimi jabłuszkami, orzechami i ozdobami z papieru.

Wybór drzewka na choinkę

No właśnie - świerk, jodła czy sosna? To pytanie zadajemy sobie co roku. Warto dobrze zastanowić się nad wyborem odpowiedniego drzewka, gdyż znacznie różnią się one między sobą wyglądem, zasadami pielęgnacji i ceną.

Świerk pospolity i kłujący

Najczęściej wybieranym drzewkiem na choinkę jest świerk - zarówno świerk pospolity (Picea abies), jak i świerk kłujący (Picea pungens), choć znacznie droższy. Wiąże się to z długa tradycją, przystępną cena, stożkowym pokrojem, a przede wszystkim z intensywnym żywicznym zapachem świerkowych igieł. Niestety świerk pospolity gubi igły już od pierwszej minuty po przyniesieniu do domu, a po kilku tygodniach zrzuca je wszystkie. Świerk kłujący postoi w mieszkaniu nieco dłużej, jednak należy uważać na jego igły, bo jak mówi nazwa rośliny - są bardzo kłujące.

Jodła kaukaska

Jodła kaukaska (Abies nordmanniana) należy do tzn. ekskluzywnych choinek. Świadczy o tym przede wszystkim jej cena (jest to najdroższe drzewko). Jodła w mieszkaniu może ona wytrzymać nawet dwa miesiące, a igły nie będą się sypać. Niestety gałązki jodły nie pachną.

Sosna pospolita

Sosna pospolita (Pinus silvestris) nie jest często wybierana na choinkę ze względu na rzadkie igły. Jej największym atutem jest atrakcyjna cena oraz żywiczny zapach igieł, które długo utrzymują się na gałązkach.

Gdzie kupić drzewko na choinkę?

Po podjęciu decyzji, jaką choinkę wybieramy, pozostaje kwestia miejsca zakupu i ceny. Choinki sprzedawane są najczęściej tuż przed świętami Bożego Narodzenia. Legalnie sprzedawane choinki pochodzą ze specjalnych plantacji lub terenów przeznaczonych do wycinki (jak tereny pod liniami wysokiego napięcia).
Ceny choinek są uzależnione od wielkości i urody. Najtańsze są sosny i świerki (od 20 do 100 zł), droższe, ale za to bardziej wytrzymałe są jodły (od 100 zł). Jeżeli planujemy nasze drzewko po Świętach przesadzić do ogrodu wybierzmy droższe choinki w doniczkach.


Świerk pospolity (Picea abies) Choinka najbardziej popularna w Polsce ze względu na wielowiekowe tradycje. Korona wąsko stożkowata lub stożkowata. Igły krótkie na 1 - 2 cm, zielone do ciemnozielonych, o zapachu żywicznym. Igły krótko utrzymują się na gałęziach, tylko przez czas 1 - 3 tygodni. Gałęzie giętkie, opis i zdjęcie Mas Green s.c.	Świerk kłujący (Picea pungens) Choinka o regularnej stożkowatej koronie. Gałęzie sztywne, ustawione pod kątem prostym do pnia; igły 2 - 3 cm długości (uwaga kłujące!), barwy od sinozielonej do srebrzystej, utrzymują się na gałęziach przez kilka tygodni, opis i zdjęcie Mas Green s.c.

Jodła kaukaska (Abies nordmanniana) Choinka o stożkowatej, bardzo regularnej koronie. Igły ciemnozielone, błyszczące, na szczycie zaokrąglone, 2 - 4 cm długości; bardzo długo utrzymuje igły na gałęziach, nie opadają, lecz usychają na gałęzi. Gałęzie sztywne i gęste, opis i zdjęcie Mas Green s.c.	Sosna pospolita (Pinus silvestris) Choinka o naturalnym szeroko stożkowatym pokroju i ażurowej (rzadkiej) koronie o zapachu żywicznym. Igły jasnozielone 8 - 10 cm długości, długo utrzymujące się na gałęziach. Gałęzie sztywne, dobrze utrzymujące ozdoby choinkowe, opis i zdjęcie Mas Green s.c.

Opisy i zdjęcia choinek od Mas Green s.c.
Paweł Romanowski

Przeczytaj także

Artykuły

Świąteczne rośliny - nie tylko choinka

Porady

Jak dbać o choinkę?

Czy choinkę można przesadzić do ogrodu?

Rośliny

Sosna górska / Kosodrzewina - Pinus mugo

Jodła koreańska - Abies koreana

Świerk kłujący - Picea pungens

Jodła górska 'Compacta' - Abies lasiocarpa 'Compacta'

Sosna pospolita - Pinus sylvestris

Wszystko o jałowcu

2011-12-29T07:24:00.000-08:00

Jałowiec (Juniperus L.) – rodzaj roślin iglastych należący do rodziny cyprysowatych. Liczy 50–76 gatunków, z których w Polsce w warunkach naturalnych występują 2.
Gatunkiem typowym jest jałowiec pospolity (Juniperus communis L.)^[1].

Systematyka[edytuj]

Pozycja w systemie Reveala

Gromada nagonasienne (Pinophyta Cronquist Takht. & Zimmerm. ex Reveal), podgromada nagonasienne drobnolistne (Pinophytina Cronquist), klasa iglaste (Pinopsida Burnett), podklasa Pinidae Cronquist, rząd cyprysowce (Cupressales Bromhead), rodzina cyprysowate (Cupressaceae Rich. ex Bartl.), podrodzina Juniperoideae Endl. ex K. Koch, plemię Junipereae Dumort., podplemię Juniperinae Rchb., rodzaj jałowiec (Juniperus L.)^[2].

Gatunki flory Polski^[3]

jałowiec chiński (Juniperus chinensis L.) – gatunek uprawiany
jałowiec łuskowaty (Juniperus squamata Buch.-Ham. in Lamb.) – gatunek uprawiany
jałowiec płożący (Juniperus horizontalis Moench) – gatunek uprawiany
jałowiec pośredni (Juniperus ×media) – gatunek uprawiany
jałowiec pospolity (Juniperus communis L.)
jałowiec sabiński, j. sawina (Juniperus sabina L.)
jałowiec wirginijski (Juniperus virginiana L.) – gatunek uprawiany

Inne gatunki (wybór)

jałowiec bermudzki (Juniperus bermudiana)
jałowiec nadbrzeżny (Juniperus conferta Parl.)
jalowiec rozesłany (Juniperus procumbens)
jałowiec skalny (Juniperus scopulorum Sarg.)
jałowiec Pfitzera (Juniperus ×pfitzeriana) (chinensis ×sabina)

jakie drzewo jest najlepsze na opał

2011-12-29T06:44:00.000-08:00

Najlepszym opałem do kominków jest drewno liściaste (grab, jesion, brzoza, dąb). Pali się ono spokojnie i równomiernie. Oczywiście można również palić drewnem iglastym. Należy jednak wziąć pod uwagę, iż drewno takie strzela i zawiera duże ilości żywic, które podczas spalania zanieczyszczają palenisko i komin. Drewno powinno być odpowiednio suche, tzn. maksymalnie 15% wilgotności. Oznacza to, że drewno do kominka należy sezonować minimum 15 miesięcy. Lakierowane lub impregnowane belki, płyty wiórowe lub sklejka w ogóle się nie nadają.

Zalecane jest spalanie drewna o wilgotności 12 - 20% oraz okresie suszenia od 1,5 do 2 lat. Maksymalną wydajność i długą żywotność kotła zapewni spalanie drewna, które było suszone przynajmniej 2 lata. Wartość energetyczna drewna spada wyraźnie wraz ze wzrastającą jego wilgotnością. Na przykład: Drewno z 12 - 20% zawartością wody ma wartość energetyczną 4 kWh/1kg drewna. Zaś drewno z 50% zawartością wody ma wartość energetyczną 2 kWh/1kg drewna. Świeże drewno ma małą wartość grzewczą, źle się pali, bardzo dymi i zdecydowanie skraca żywotność kotła i komina. Wydajność kotła spada na 50% możliwości a zużycie paliwa wzrasta dwa razy.

Właściciele kominków chętnie palą bukiem. Jest twardy, pali się długo i daje dużo ciepła, bo jest drewnem kalorycznym. Pierwszą pozycję w tabeli ciepła dawanego przez drewno z jednego decymetra sześciennego zajmuje grab. Na kolejnych miejscach są: dąb, jesion, klon, brzoza, wiąz, buk, wierzba, jodła, olcha, modrzew, osika oraz lipa i topola, które dostarczają zaledwie połowę tej energii, którą uzyskać pozwala grab.

Wartość opałowa drewna a wilgotność

Wartość opałowa drewna [GJ/m³]
Wilgotność [%]	buk, dąb	brzoza	wierzba	modrzew	sosna, olcha	świerk
0	10,83	9,69	6,65	8,74	7,98	7,60
15	10,59	9,47	6,50	8,55	7,80	7,43
20	10,49	9,38	6,44	8,46	7,73	7,36
25	10,37	9,28	6,37	8,37	7,64	7,28
30	10,24	9,17	6,29	8,27	7,55	7,19
35	10,09	9,03	6,20	8,15	7,44	7,08
40	9,92	9,87	6,09	8,00	7,31	6,96
45	9,71	8,69	5,96	7,84	7,16	6,81
50	9,46	8,47	5,81	7,64	6,97	6,64
55	9,16	8,19	5,62	7,39	6,75	6,43
60	8,78	7,85	5,39	7,08	6,47	6,16

szkodiki naszego ogrodu

2011-12-29T06:38:00.001-08:00

Szkodniki roślin w ogrodzie

Jeśli coś zjada liście lub ogryza czy podkopuje korzenie, warto rozpoznać sprawcę i podjąć odpowiednie działania, by chronić rośliny.

Ślimaki ogrodowe i winniczki można zbierać i wypuszczać na terenach odległych od ogrodu.

zobacz wszystkie

Najwięcej szkód w przydomowych ogrodach wyrządzają owady (ich larwy, a często też osobniki dorosłe), ślimaki, krety i różne gryzonie, czyli myszy, norniki, karczowniki. Pojedyncze osobniki są częścią ekosystemu i też mają swoje zadanie do spełnienia (bo nigdy nie jest tak, aby wyłącznie wyrządzały szkody). Jeżeli jednak pozwolimy, aby zagnieździły się w ogrodzie masowo, staną się uciążliwe i trudno będzie poradzić sobie z nimi bez sięgania po preparaty chemiczne.

Myszy polne i zaroślowe, norniki, karczowniki

Zjadają trawy i zboża, ale też warzywa, kłącza, cebule i bulwy roślin ozdobnych, a zimą pędy i korę drzew. Mieszkają w norach budowanych w ziemi. Najwięcej szkód wyrządzają norniki. Są najliczniejsze. Mogą się rozmnażać nawet zimą, często żyją w dużych koloniach i w razie śmierci rodziców opiekę nad młodymi przejmują inne dorosłe osobniki. Z kolei myszy często na zimę przenoszą się do siedzib ludzkich. W sprzedaży są specjalne trutki oraz wiele preparatów do wypłaszania gryzoni, ale zanim sięgniemy po środki chemiczne, spróbujmy najpierw zniechęcić je do odwiedzania naszego ogrodu. Posadźmy rośliny, których zapachu gryzonie nie znoszą, czyli czosnek, wilczomlecz, nostrzyk, cesarską koronę, komosę i ostrzeń.

Mysz zaroślowa

Ślimaki nagie i z muszlami

Żerują na różnych roślinach: jednorocznych i wieloletnich, ozdobnych i warzywach, drzewach i krzewach. Wygryzają w liściach otwory lub zeskrobują skórkę wraz z miękiszem. Zjadają często młode rośliny, pozostawiając tylko fragment łodyżki. Wygryzają też dziury w korzeniach spichrzowych.
Najgroźniejszym szkodnikiem roślin ogrodowych jest ślimak nagi o nazwie pomrów ogrodowy. Jeśli pomrowy pojawią się masowo, potrafią spowodować wielkie szkody na grządkach i rabatach. Mniej uciążliwe są inne ślimaki nagie: śliniki i pomrowiki oraz ślimaki z muszlami: bursztynki podłużne, ślimaki ogrodowe i winniczki. Wszystkie wymienione gatunki najlepiej czują się, gdy ziemia jest średnio wilgotna; jeśli jest zbyt sucho lub zbyt mokro, ich rozwój zostaje zahamowany.
Ślimaki są ulubionym pokarmem ptaków, jeży, jaszczurek, ropuch, ryjówek oraz chrząszczy biegaczy. Jeżeli więc w naszym ogrodzie pojawią się te zwierzęta, populacja ślimaków znacząco zmaleje.
Ślimaki ogrodowe i winniczki można zbierać i wypuszczać na terenach odległych od ogrodu. Ślimaki nagie najaktywniejsze są nocą i po deszczu. Można je wyłapywać, nęcąc kawałkami jabłek, plastrami buraków, marchwi, ziemniaków przykrytymi deseczką podpartą z jednego końca lub kłaść na mokrej ziemi liście kapusty czy łopianu, mokre szmaty, kawałki papy, bo w takich miejscach lubią się chronić. Innym sposobem jest umieszczenie w ziemi miski lub plastikowego kubeczka napełnionego piwem – jest ono przysmakiem ślimaków, które będą wpadać do naczynia i się topić.

Turkucie podjadki

To brunatne bardzo duże owady osiągające nawet 6 cm długości. Żyją w glebie, gdzie drążą korytarze tuż pod powierzchnią. Wskazówką, że w ogrodzie grasują turkucie podjadki, są powywracane lub wciągnięte do nor rośliny oraz kłącza i bulwy z wygryzionymi dziurami. Pojedyncze egzemplarze tych owadów nie zagrażają ogrodowi, ale jeśli pojawi się ich więcej, trzeba je zwalczać. Oprócz wyłapywania poszczególnych osobników, można tam, gdzie śladów ich obecności jest najwięcej, wykopywać doły głębokości około 50 cm i napełniać je obornikiem, w którym się schronią. Zimą lub wczesną wiosną trzeba wydobyć zawartość dołów i wybrać szkodniki.

Krety są koszmarem właścicieli wypielęgnowanych trawników, w ciągu jednej nocy potrafią zniszczyć zieloną murawę.

Krety

Są to niewielkie ssaki porośnięte delikatnym futerkiem. Mają zredukowane oczy, ale za to niezwykle czuły słuch. Żyją pod ziemią. Od wiosny do jesieni żerują w korytarzach położonych płytko pod powierzchnią, zimują 50-60 cm poniżej poziomu zamarzania gruntu. Trudno jednoznacznie określić, czy są pożyteczne, czy szkodliwe. Żywią się wprawdzie drobnymi owadami, ich larwami i poczwarkami (w tym pędrakami i drutowcami) oraz ślimakami i drobnymi gryzoniami, ale zjadają też sporo pożytecznych dżdżownic i żab. A przy tym są koszmarem właścicieli wypielęgnowanych trawników, bo w ciągu jednej nocy potrafią zniszczyć zieloną murawę, tworząc na niej liczne kopce ziemi – kretowiska.
Przystępując do walki z nimi, należy pamiętać, że są pod ochroną. Lepiej, więc zniechęcać je do odwiedzania ogrodu, wbijając w ziemię wiatraczki, wkopując do korytarzy puste butelki tak, aby w szyjkach skierowanych do góry gwizdał wiatr, czy wkładając do kopców spleśniałe skórki cytryny. Warto też sadzić intensywnie pachnące rośliny, jak aksamitki, bazylię, wilczomlecze. Dopiero w ostateczności, gdy okaże się to nieskuteczne, można sięgać po preparaty chemiczne.

Szukaj produktów, porównuj ceny i kupuj na zakupy.wymarzonyogrod.pl
Wąż tłoczony parciany (strażacki)- Ø 52 (30m) ze złączami 259.44 zł

Zbuduj dom

Tekst: Anna Skórkowska

Zdjęcia: Jupiterimages

Podyskutuj na forum

Wydrukuj

Poleć znajomym

Zapamiętaj

Wypowiedz się:

~Tomasz Zgłoś post do skasowania

TURKUĆ PODJADEK

14-08-2010

Na turkucia podjadka dobrym, wypróbowanym środkiem jest granulat przeciw śłimakom. Granulat w niewielkich ilościach należy wsypywać w otworki w ziemi wykopane przez turkucie. Najlepiej robić to po wczorajszym deszczu bo otworki są wyrażne, świeże i trwałe. Turkucie chętnie zjadają preparat i przeważnie wychodzą porażone z nor na powierzchnię ziemi, gdzie zdychają lub są zjadane przez większe ptaki. Jednak walka z nimi to walka z wiatrakami. Jednego roku niszcząc je preparatem naliczyłem ponad 350 sztuk, które wyszły na powierzchnię ziemi. Niczego to jednak nie zmieniło w miom pięcio arowym ogródku, gdyż podjadki z łatwością przychodzą od sąsiadów oraz szybko mnożą się ze składanych w ziemi jajeczek. W specjalnie ulepionej bryłce ziemi, którą kiedyś wykopałem z głębokości 40 cm naliczyłem 120 jajeczek wielkości rybiej ikry. Jak więc dużo czsu potrzeba, aby stan liczebny, po otruciu tych 350 szt, powrócił do pierwotnego? Takich gniazd w glebie turkucie budują niezliczoną ilość. Na domiar wszystkiego nie boją się one powodzi ani suszy. Umieją pływać i latać . Zanurzone w wodzie przebywają w niej bez problemów. Jedyna rada na turkucia podjadka to polubić go. Jak mu się przyjrzeć to okazuje się całkim ładnym owadem, a jeść coś przecież musi. Żeby szkody nie były tak bardzo ewidentne nie należy roślin polewać wodą tylko na grządkach, bo turkucie najlepiej żerują w ziemi wilgotnej i wówdczas mają sprzyjające warunki do podjadania roślin z grządek. Jeżeli podlewam cały zagonek to turkuć gubi się i nie wie gdzie są roslinki do zjedzenia. W ten sposób zapobiegam większym stratom. Wczesniej gdy podlałem ogórki na grządce , turkucie podgryzły trzy czwarte roślinek idąc po mokrej prostej grządce. Powodzenia w niekończącej się batalii!

~perełka Zgłoś post do skasowania

ślimaki

01-06-2010

W innym artykule przeczytałam, że nie lubią krwawnika. To taki popularny chwast z strzępiastymi liśćmi. Latem posiada białe kwiatostany, zebrane w koszyczki na około 40 cm łodydze. Należy liście krwawnika układać na grządkach. Nie wiem czy działa, wypróbuję. W obliczu plagi ślimaków w mojej okolicy uznaję, że może to być skuteczny sposób. Bo wywożenie z działki winniczków niewiele pomaga, ponieważ przychodzą nowe.
A i jeszcze polecają czosnek.
No i zawsze można założyć hodowlę jeży, tylko strasznie tupią nocą i mają tabun pcheł ; )

~tola Zgłoś post do skasowania

kopce po gryzoniach

08-03-2010

W ogrodzie juz pod sniegiem widac było, że odbywa sie tam wielkie buszowanie. Nie wygląda to jak kopce kretów, troche podobne, jednak bardziej skupione wokół siebie. Nie znajduję fotografii, chyba sama zrobię i przeslę. Co to jest i jak to zwalczać?

~Ela Kraków Zgłoś post do skasowania

turkucie podjadki

20-06-2009

Te turkucie to faktycznie podjadki. Podgryzają pomidory, ogórki i inne odpowiadające im /albo przeszkadzające/ rośliny. Zapobiegam sadząc sadzonki w osłonkach. Ostatnio korzystam z pociętych na kawałki rur kanalizacyjnych plastikowych. 100 % gwarancji ochrony przed turkuciem.

Pielęgnacja żywopłotu

2011-12-29T01:49:00.000-08:00

Sposób na atrakcyjne ogrodzenie działki rekreacyjnej. Podstawowe wiadomości o zakładaniu żywopłotów. Kilka zdań o rodzajach żywopłotów i wyszczególnienie najatrakcyjniejszych roślin. Pielęgnacja

Zakładanie
    Jednym ze sposobów ogrodzenia naszej działki może być żywopłot. Może odgrodzić nas od sąsiadów, oddzielić część rekreacyjną naszej działki od części gospodarczej, czy wreszcie, zamaskować niezbyt „eleganckie" ogrodzenie z siatki. Zależnie od zastosowanych roślin można uzyskać żywopłot o wysokości ponad 2 m. Można go ciąć, lub też pozostawić w stanie naturalnym.
   Wielką zaletą żywopłotów jest to, że same są dekoracyjne. Mogą być kwitnące, wiecznie zielone, mogą być krzewami o barwnych liściach, mogą wydawać owoce.
   Zakładanie żywopłotu należy rozpocząć od wykopania rowu głębokiego na około 40cm. Szerokość rowu ustalamy tak, aby korzenie sadzonych przez nas roślin można było swobodnie rozłożyć na jego dnie. Wskazane jest, aby przy kopaniu przestrzegać zasady, że górne warstwy ziemi odkładać na jedną stronę wykopu, a warstwy głębsze na drugą. Przy zasypywaniu posadzonych roślin, najpierw wsypujemy ziemię z warstw górnych, gdyż jest ona bardziej żyzna, niż ziemia z warstw dolnych.
. Jeśli zakładamy żywopłot w miejscu, gdzie do tej pory nie było żadnych upraw i możemy się spodziewać ziemi bardzo jałowej, wskazane jest wsypać na dno wykopu żyzną ziemię kompostową . Można taką ziemię kupić w sklepach ogrodniczych.
   Sadzenie żywopłotu może być wykonywane zarówno wiosną, jak i jesienią. Na dnie wykopu usypujemy kopczyk, na którym rozkładamy korzenie naszej rośliny. Korzenie uszkodzone lub nadmiernie długie - obcinamy. Całość zasypujemy ziemią i dokładnie udeptujemy dookoła. Następną w rzędzie roślinę sadzimy w odległości około 80 cm, a w przypadku bardziej zwartych żywopłotów - 30 cm.
   W celu zagęszczenia żywopłotu stosuje się często sadzenie roślin w dwóch rzędach. Poszczególne rośliny sadzimy wówczas w szachownicę - na „mijanego".
   Po posadzeniu należy nasz żywopłot przyciąć do wysokości około 30 cm, a następnie bardzo obficie podlać. Dobrze jest jeśli sadzenie odbywa się w dni pochmurne, przy dużej wilgotności powietrza.
Rośliny i pielęgnacja
   O ile zakładanie żywopłotów jest jednakowe dla wszystkich roślin, o tyle pielęgnacja zależy od rodzaju roślin z jakich uformowany jest nasz żywopłot.
   Szybko rosnące gatunki, takie jak głóg (Crataegus sp.) czy ligustr (Ligustrum sp.) - wymagają przycinania przez cały rok, jeśli zależy nam na ich wyglądzie. Inne gatunki, takie jak bukszpan (Buxus sp.), grab(Carpinus sp.), cyprysik Lawsona (Chamaecyparis lawsoniana) buk(Fagus sp.), cis pospolity (Taxus boccata) - powinny być cięte w lipcu lub sierpniu, a później w październiku.
Żywopłoty formowane z wawrzynu (Laurus nobilis), laurowiśni (Prunus laurocerasus) wystarczy ciąć raz w roku.
   Żywopłot wymaga podlewanie i nawożenia. Jest to szczególnie istotne w wypadku iglaków. Gęste korony krzewów nie przepuszczają deszczu, co w konsekwencji prowadzi do niedoborów wody.
   Bardzo ważną rzeczą jest wizja, jaki ma być nasz żywopłot, gdyż od tego zależy sposób prowadzenia naszej uprawy.      Żywopłoty zwykłe powinny być zwarte i gęste od samej podstawy. Należy również pamiętać, ażeby szczyt był nieco węższy niż podstawa, co zabezpieczy nasz żywopłot przed uszkodzeniem przez śnieg czy wiatr.
   Rośliny, z których tworzy się żywopłoty „lubią cięcie" - częste i regularne strzyżenie powoduje gęstnienie, co podnosi znacznie estetykę naszej uprawy.
   Nieco inaczej należy podchodzić do żywopłotów naturalnych i kwitnących. Nie muszą być one dokładnie i równo przycinane. Przy formach naturalnych - wystarczy usuwać stare gałęźie, natomiast w żywopłotach kwitnących istnieje niebezpieczeństwo wycięcia pąków kwiatowych.
   W przypadku niektórych żywopłotów kwiatowych ważne są terminy cięcia. Mogą one wypadać zimą lub na wiosnę, pewne zaś gatunki wymagają cięcia natychmiast po przekwitnięciu, jeszcze inne wymagają tylko przerzedzenia.
   Jeśli kupujemy nasze sadzonki w dobrym sklepie ogrodniczym lub u zaufanego ogrodnika nie będziemy mieć kłopotu ze zdobyciem informacji o terminach i zakresie pielęgnacji, oraz o rodzaju nawozu potrzebnego do zasilenia naszej uprawy. Osobiście przestrzegam, przed kupowaniem sadzonek roślin z przypadkowego źródła. Zakładając żywopłot musimy kupić znaczną ilość sadzonek, lepiej więc nie ryzykować.

Jak uzyskać bujny ogród w krótkim czasie

2011-12-29T00:59:00.000-08:00

Większość z nas marzy o zagospodarowaniu przestrzeni wokół domu tak by stanowiła ona przyjemny azyl wypełniony zielenią. Niestety większość roślin do swojego rozwoju potrzebuje czasu.

Warto więc jeszcze na etapie budowania domu rozplanować ogród i miejsce sadzenia poszczególnych gatunków roślin. Istnieje jednak sposób na to, aby mieć piękny i wspaniały ogród w dość krótkim czasie. I wcale nie mam tutaj na myśli krzewów i drzew, często nawet już kilkumetrowej wysokości oferowanych przez szkółki i sklepy ogrodnicze. Wszyscy wiemy, że rośliny dorodne i wieloletnie są bardzo kosztowne. Myślę o roślinach, które rosną szybko.

Jeśli działka jest duża pomyślmy o posadzeniu na niej drzew, które utworzą swoistą ramę dla ogrodu. Jeśli przestrzeń ogrodu jest nieco mniejsza możemy ograniczyć się do krzewów albo wybrać te gatunki drzew, które nie uzyskają dużych rozmiarów. Drzewa i krzewy należy sadzić z umiarem, bo kiedy urosną mogą sobie przeszkadzać wzajemnie. Byliny, które już w 1. roku mogą osiągnąć 1,5-2 m wysokości oraz rośliny ogrodowe jednoroczne będą stanowiły uzupełnienie dla drzew i krzewów. Wybieramy rośliny jednoroczne, bo choć kwitną one krótko to jednak tempo ich wzrostu i obfitość kwitnienia sprawią, że ogród już w krótkim czasie będzie prezentował się naprawdę efektownie. Na małych działkach dodatkowo często wykorzystuje się pnącza. Pergole i kratki umieszczone na ścianach budynku są miejscem, na którym umieszcza się pnącza. Gdy kwitną stanowią idealną dekorację, a często również spełniają rolę drzew, bo dają cień i odgraniczają przestrzeń.

Wśród najszybciej rosnących drzew iglastych jest jodła kalifornijska, modrzew europejski i polski, żywotnik olbrzymi, metasekwoja chińska, świerk serbski oraz sosna wejmutka. Potrafią one w ciągu 15 lat osiągnąć nawet od 5 do 8 m wysokości. Jako najszybciej rosnące drzewa liściaste wymienia się wierzby, dąb czerwony, brzozy, jesion pensylwański, sumaka octowca, katalpy i oliwnika wąskolistnego. Zdecydowanie rośliny liściaste rosną szybciej niż iglaste, bo już po kilku latach mają nawet kilka metrów wysokości.

Krzewy, które szybko rosną to róże parkowe i pnące, róża pomarszczona, porzeczka alpejska i krwista, jaśminowiec pospolity, irga błyszcząca i pomarszczona, dereń biały i rozłogowy, forsycja pośrednia, budleja Dawida, krzewuszka cudna, ligustr pospolity, żylistek szorstki. W ciągu 3-7 lat osiągną one wielkość docelową. Do bylin wysokich zalicza się naparstnicę purpurową, słoneczniczek szorstki, aster nowobelgijski oraz nowoangielski, a także trawy, czyli trzcinnik piaskowy oraz miskant chiński i cukrowy. Można również wykorzystać byliny, które nie zimują w gruncie, czyli dalię i paciorecznik. Mogą one osiągnąć nawet 2 m wysokości. Jesienią wykopuje się je z gruntu i przechowuje w pomieszczeniu do wiosny. Pnącza wieloletnie mogą w ciągu roku przyrastać nawet od 1 do 5 m. Są to najczęściej akebia pięciolistkowa, glicynie kwiecista i chińska, rdestówka Alberta, bluszcz pospolity, hortensja pnąca, przywarka japońska, winobluszcz pięciolistkowy oraz trójklapowy. Wykorzystuje się również pnącza jednoroczne takie jak fasola ozdobna, wilec purpurowy czy kobea pnąca.

Jeśli wybierzemy byliny do naszego ogrodu powinniśmy starannie zaplanować rabatę. Przede wszystkim powinniśmy kierować się tym, aby przez cały sezon prezentowała się ona atrakcyjnie. Dlatego też pamiętajmy o wykorzystaniu roślin kwitnących od wczesnej wiosny aż do jesieni. Dodatkowo jeśli zdecydujemy się na rośliny zimozielone również już po zaschnięciu liści i opadnięciu liści będą one prawdziwą ozdobą ogrodu. Ulistnienie roślin to ważny element planowania rabaty bylinowej. Są bowiem byliny, które gdy przekwitną nie prezentują się zbyt efektownie, co więcej, mogą nawet uschnąć. Aby jednak ogród nie stracił wtedy swojego uroku sadzimy w ich sąsiedztwie rośliny ogrodowe o ozdobnych liściach takie jak, żurawki, liliowce, funkie czy bergenie. Mogą to być również niskie rośliny płożące, do których należą, tojeść rozesłana, jasnota plamista czy też dąbrówki.

Pamiętajmy również o tym, aby sadzić obok siebie rośliny o podobnych wymaganiach i podobnej sile wzrostu. Z tyłu rabaty sadzi się rośliny najwyższe, zaś z przodu te niższe. Jeśli chcemy uzyskać efekt barwnych plam rośliny tego samego gatunku sadźmy w grupach po kilka albo kilkanaście sztuk. Oczywiście gwarancją pięknego i barwnego ogrodu są zadbane rośliny. Na bieżąco więc należy usuwać suche kwiaty i połamane pędy oraz podziurawione liście.

Byliny trzeba oczywiście raz na jakiś czas przesadzić oraz podzielić, a przez to i odmłodzić.

Pielęgnacja drzewek ozdobnych

2011-12-29T00:52:00.000-08:00

Piękny słoneczny dzień, hamak, a w powietrzu unoszący się delikatny i przyjemny zapach kwiatów. Brzmi jak wypoczynek gdzieś daleko w ciepłych krajach jednak nie koniecznie tak musi być. Każdy kto posiada kawałek własnej ziemi, nie ważne czy jest to ogród przed własnym domem, czy zaledwie skrawek ziemi na ogródkach działkowych może zaznać takiego właśnie luksusu.

W dzisiejszych czasach nie potrzeba wiele wysiłku by przydomowy kawałek ziemi wyglądał bardzo wyjątkowo i dostarczał nam wiele radości podczas letniego wypoczynku. Kluczem do sukcesu są tutaj drzewka ogrodowe oraz wszelkiego rodzaju rośliny ozdobne. Odpowiednio dobrane i zadbane zmienią nasz ogród nie do poznania.

Planowanie ogrodu

Zanim zakupimy rośliny i drzewka ogrodowe do naszego ogrodu powinniśmy pamiętać aby dobrze zaplanować wygląd naszego ogrodu. Powinniśmy zwrócić uwagę przede wszystkim na fakt, że dom wraz z ogrodem stanowią jedną całość i dla uzyskania odpowiedniego efektu powinny ze sobą współgrać. Bardzo ważne jest też aby na samym początku zadać sobie pytanie czego tak naprawdę oczekujemy od naszego ogrodu w przyszłości, jak chcielibyśmy aby on wyglądał i jakie funkcje spełniał. Należy zwrócić w tym momencie uwagę na fakt, że nasze drzewka oraz rośliny będą stale rosły dlatego też nie należy sugerować się ich wielkością w momencie zakupu. Oprócz tego planując nasz ogród powinniśmy pomyśleć o tym jaki widok chcemy mieć z okien domowych i uwzględnić to podczas sadzenia drzewek ogrodowych.

Ogród jak tarcza

Dobrze przemyślany ogród może stanowić nie tylko wspaniałe miejsce wypoczynku oraz ozdobę dla domu, może on posłużyć nam również jako swojego rodzaju bariera, która dzięki dobraniu odpowiednich drzewek może osłonić nas nie tylko przed okiem ciekawskich sąsiadów ale również przed dobiegającym z ulicy hałasem lub kurzem. Idealnie w takiej roli odnajdują się wszelkiego rodzaju żywopłoty z krzewów, które dodatkowo można przystrzyc nadając im niecodzienny wygląd.

Na co zwracać uwagę podczas zakupu roślin i drzewek?

Istnieje wiele szkółek oraz punktów sprzedaży gdzie bez problemu możemy wybrać rośliny do naszego ogrodu. Jednak zanim dokonamy zakupu powinniśmy zwrócić uwagę na kilka podstawowych zasad, których dochowanie uchroni nas przed nieprawidłowym wyborem. Po pierwsze przemyślmy dokładnie, które rośliny będą rosły w sąsiedztwie innych, a które będą nieco bardziej odseparowane. Ma to dość duże znaczenie dlatego, że niektóre rodzaje roślin znacznie lepiej prezentują się kiedy posadzone są w otoczeniu innych natomiast niektóre gatunki wyglądają lepiej kiedy otoczone są jedynie zielenią trawy. Zwłaszcza rośliny lub drzewka osiągające dość duże rozmiary powinny być sadzone osobno.

Wymiary osiągane przez drzewka również zasługują na uwagę. Ważne jest aby tych, które osiągają znaczne rozmiary nie sadzać bezpośrednio przy granicy działki, gdyż z czasem może stać się to nieco uciążliwe. Taka sytuacja najczęściej ma miejsce kiedy to drzewa dające owoce rozrastają się do tego stopnia, że owoce spadają poza teren naszego ogrodu powodując niekiedy problem sąsiadowi.

Jak odpowiednio załozyć ogród

2011-12-29T00:46:00.000-08:00

Wiele osób marzących o pięknym otoczeniu swojego domu pyta, kiedy powinno zlecić się zaprojektowanie ogrodu. Fachowcy twierdzą, że już na etapie budowy domu powinien powstać plan ogrodu.

Niektóre czynności, takie jak np. montaż instalacji elektrycznej do oświetlenia ogrodu może być utrudniony przez np. wcześniej wykonany podjazd do garażu. Wiedząc więc wcześniej, w jaki sposób wyglądać będzie instalacja elektryczna można w odpowiedni sposób zaplanować pozostałe elementy na posesji.
Projekt ogrodu może być wykonany ręcznie albo może powstać w specjalnym programie komputerowym. Na projekt składają się: projekt koncepcyjny i projekt wykonawczy. Projekt koncepcyjny przedstawia plan ogrodu widziany z góry i uwzględnia zagospodarowanie przestrzeni oraz najważniejsze elementy projektowanego ogrodu, takie jak roślinność, mała architektura czy też nawierzchnie ścieżek.
Z kolei projekt wykonawczy, czyli techniczny to rzut z góry prezentuje obiekty zwymiarowane. Może również zawierać projekty odwodnienia, nawierzchni, nawodnienia oraz oświetlenia.
Oprócz tych dwóch projektów na całość planu składają się wizualizacje i kosztorys. Ten ostatni zawiera koszt realizacji projektu oraz uwzględnia koszty poszczególnych prac. Nie jest powiedziane, że trzeba zamówić wszystkie te elementy. Jednak bardzo pożyteczną sprawą jest zamówienie wizualizacji, bo dzięki niej można wyobrazić sobie swój przyszły ogród.
Do równie często zadawanych pytań związanych z wykonaniem projektu ogrodu przez specjalistyczną firmę należą te dotyczące kosztów. Otóż w głównej mierze zależą one od stopnia skomplikowania ogrodu i ilości projektów częściowych. Trzeba również pamiętać, że im większa działka, tym koszt projektu jest niższy. Zwykle projekt koncepcyjny zamyka się w koszcie 1-3 zł/mkw. Jeśli zamawiamy cały projekt wówczas cena projektu koncepcyjnego może być 2 razy niższa. Kolejne wizualizacje oznaczają kolejne dodatkowe koszty. Jeśli firma oprócz wykonania projektu ma również zająć się jego urządzaniem i pielęgnacją to projekt będzie najprawdopodobniej gratis.
Jeśli ogród urządzamy sami według własnego pomysłu albo projektu firmy z zewnątrz czeka nas kilka etapów prac, które niezbędne są do właściwego założenia ogrodu. Pierwszą czynnością jest oczyszczenie terenu oraz prace ziemne związane ze zmianą ukształtowania terenu, kopaniem fundamentów oraz wykonaniem wykopu pod zbiornik wodny. Tam, gdzie gleba jest nieprzepuszczalna niezbędne może się okazać odwodnienie terenu. Następnie rozprowadza się podziemną część instalacji automatycznego nawadniania i oświetlenia. Kolejne etapy urządzania ogrodu obejmują prace budowlane związane z wykonaniem nawierzchni, ogrodzenia, oczka wodnego oraz altany. Następnie sadzi się rośliny i zakłada trawnik. Całość zamyka montaż części nadziemnej instalacji.
Jak widać zakładanie ogrodu to szereg czynności, które rozłożone są w czasie, a moment ich wykonania jest ściśle związany z etapami budowy domu. Oczywiście ogród można również projektować przy już istniejącym domu i istniejącej architekturze. Wówczas jednak jego wygląd jest ściśle uzależniony od istniejącego już otoczenia domu.

wszystko o ogrodnictwie

Smoleń turystyczne miejsca i szlak orlich gniazd

Szlak Orlich Gniazd

Spis treści

Historia

Obiekty na szlaku

Przebieg szlaku

Zobacz też

najlepszy naturalny nawóz ogrodnika-amatora

W jaki sposób założyć ogród? – Zakładanie ogrodów

Cebulki Kwiatów

Mój blog o cebulkach kwiatów i drzewkach bonsai

W jaki sposób założyć ogród? – Zakładanie ogrodów

dlaczego warto zakładać ogród

Odnośniki:

Programy/Projekty

Polskie

Konkurs

Zagraniczne

"Zakładanie i pielęgnacja skalniaka"

Rośliny dwuletnie lub byliny, rzadziej jednoroczne i krzewinki.Morfologia[edytuj]

Systematyka[edytuj]

Ciekawostki[edytuj]

"Jak dbać o ogród na wiosnę"

Dochody z lasu

Spis treści

Rozwój, zarastanie i ochrona pustyni[edytuj]

Wykorzystanie[edytuj]

Jaką choinkę wybrać na "Boże Narodzenie"

Wybór drzewka na choinkę

Świerk pospolity i kłujący

Jodła kaukaska

Sosna pospolita

Gdzie kupić drzewko na choinkę?

Przeczytaj także

Artykuły

Porady

Rośliny

Wszystko o jałowcu

Systematyka[edytuj]

jakie drzewo jest najlepsze na opał

szkodiki naszego ogrodu

Szkodniki roślin w ogrodzie

Myszy polne i zaroślowe, norniki, karczowniki

Ślimaki nagie i z muszlami

Turkucie podjadki

Krety

Wypowiedz się:

TURKUĆ PODJADEK

ślimaki

kopce po gryzoniach

turkucie podjadki

Pielęgnacja żywopłotu

Jak uzyskać bujny ogród w krótkim czasie

Pielęgnacja drzewek ozdobnych

Jak odpowiednio załozyć ogród