Bicycle Diaries

Home sweet home?

2010-11-22T23:49:00.000-05:00

Evet genc, tasiniyorum...

Fikirler?

Movember

2010-11-01T10:43:00.000-04:00

Kanser bilinclendirme aylarindan en mesgul olani icerisine bugun girdik. Her 6 erkekten birinde rastlanan prostat kanseri icin duzenlenen ve dunyaca yaygin olan "Movember" etkinligine Ryerson Universitesi MBA ogrencileri olarak katilmaktan ve bir ay boyunca herkesin goz zevkini bozacagimizdan dolayi gurur yukluyuz.

http://ca.movember.com/mospace/684390/

Sadece prostat degil, her kanser farkindaligi gerektirir, hepsi guclu bunyeleri test eder, sonunda pozitif olan, yasama ve savasma istegini koruyan bu hastaligi yenerek cevresine ilham olmaya devam eder.

Hayatimdaki butun ilhamlara...

Omnia vincit amor.

Yarin Halloween, gec yatin cocuklar...

2010-10-30T18:10:00.001-04:00

Dun, yani 29 Ekim Cuma gunu, oglen 3te okulun yarisi sarhos olmustu bile. Bir haftadir kicimizin ustunde oturamadigimiz okulun en buyuk etkinligi "Integrative week" dun oglen 1'de sona erdi. Haftanin basinda verdikleri case'yi 4 gun icerisinde analizleriyle raporuyla sunumuyla tamamlayip Cuma sabahi da juri onunde sunumunu yaptiktan sonra kazanani acikladiklari bir etkinlik bu. Saskinim, birinci olduk. Bulent baskaaan...

Neyse okulca bir yemek, hocalarin feedbackleri, kazanin aciklanmasi, gotumuzun tavan yapmasi derken, saat 2'de 40-50 kisi bara gectik. Ulan herkes gaz, siradaki shotlar benden, yok hayir benden, nedendir bilinmez hicbir siradaki shot "benden" olmadi. Valla ne yalan soyleyeyim, aklimda kareler var ama nasil ve neden okula geri donduk, arada ne yedik, sonra ben ne ara Ramy'le bulustum Alkas'in evine gittim, oralar muallak. Alkas'in sevgilisi Anna'nin dogum gununu kutladiktan sonra yatagimi aserirken, Murat'in evini toplamasina yardimci olma adi altina kucuk bir iskence seansi daha basladi bana. En son saat 1 bucukta ustumde takim elbiseyle yere oturmus elimde alyen (degil lan elyin!) koltuk sokuyordum. Neyse bir sekilde evime ulastim...

Asil eglence sabah basladi!!! Canim teyzem, biricik teyzem, dun dollar store'a gidip sahte bocekler almis! Ulan dilim damagim kurudu, betim benzim atti, kicim basim oynadi, ne yapacagimi sasirdim, bir de yigitlige bok surdurmemek lazim, bocek sonucta, "bahce bocegi" der babam herseye, nasil bir bahceyse artik bu...Hale bak, kucuk de degil ki anasini sattigim!!..

Sonrasinda elbette itinayla bokunu cikardik, evde birbirimizin ustune atiyoruz, sominenin ustune yapistiriyoruz derken buyuklere karsi bagisiklik kazandik ve bunu farkeden teyzem ikiye bolup mouse'umun altina koymus!! Artik en son klozetten falan cikmasini bekliyorum, yasasin Halloween!!

The only living boy in New York (pt.1)

2010-10-25T02:35:00.001-04:00

Baslamadan once, Cerenim ve Denizcanim; kalbim, aklim, pozitif enerjim, herseyim ile yaninizdayim, guzel haberlerinizi en kisa zamanda bekliyorum. Cok buyuk gecmis olsun, guclu olun, ailece birlik olun, guleryuzunuzle ve sevgi sozlerinizle iyilestirin birbirinizi. Sen annenin biricik kizisin, seni mutlu gormek onu cok daha mutlu edecektir, benim icin de elini tut, benim icin de gecmis olsun dile.

/*Babam hep der, "La familia es primera" diye, ne guzel laf...*/

Biliyorsun, birkac haftadir pek memnun degilim gidisattan; odevler, sikintilar, sorunlar derken Emrah'in kuzeni Asli aradi Toronto'dayim dedi, guzel bir soluk oldu bana, gerci kafasini sisirdim, ozlemisim Turkceyi, alciya aldim resmen kizcagizi. Neyse, aklimin kosesinde pazar gunune yetistirmem gereken 5er sayfalik raporlar varken, Murat, Mustafa ve Oner cikageldiler yanimiza. Toronto onceden dedigim gibi pahali oldugundan, isler biraz tersine isliyor; bara sarhos geliyorsun cikarken ayilmis oluyorsun. Sacmasapan bilardomuzu oynadik, muhabbet ediyoruz, ama kelime yok aklimda, 3 gun gecti uzerinden hala kendimizi nasil gecenin 2'sinde Murat'in arabasinda New York'a giderken buldugumuzu hatirlayabilen yok.

Aralik'ta ev arkadasi olacak olan bu 3lu (Ramy, Murat ve nacizane bendeniz), kendimizi arabada bulduk. Ramy en akillimiz, "ben vitesli araba kullanmayi bilmem" dedi ve 10 saat boyunca son sozleri oydu. En son bir ara Niagara Falls'un citlerinin ustunden atlatmaya calisiyorduk herifi. Onu da beceremedi.

Plansizliktan kiriliyorduk, yanimizda ne telefon var, ne para var, ne onemli kisilerin telefonu var, kalicak yer yok, bulusacak insan yok, falan filan. Bir sekilde hepsi yerli yerine oturdu ama, sirayla tabi.

Oglen New Jersey manzarasi karsiladi bizi, kirik dokuk binalari ve ucuz hotelleriyle, bir an cekici gelmedi degil. Manhattan'a devam ettik, Central Park'in yanina arabayi parkettik. Seinfeld'deki restoranda kahvaltimizi ettik. Metroya atlayip Times Sq. civarinda Ramy'in annesinin cok sevdigi Juan Valdez Coffee isimli yeri aramaya basladik, ama ogrendik ki, batmislar. Etrafta amacsizca yurumuye basladik, tabi bu arada hala kalicak yerimiz yok. Bir ara kendimizi Rockafeller centerin icinde bulduk, disarida yerlerde yatan insanlara anlam vermeye calisirken, Ramy ve kizin biri arasinda gecen zeka skalasi, abakus ile iPad arasinda, cakil tasina esdeger konusmayi aktariyorum:

-Hey, what r u girls waiting for?

-SNL (Saturday Night Live)(Onemli ayrinti: gunlerden cuma)

-Is it tomorrow?

-!@#$%?

-What! Maybe they're taping it before!

-Saturday Night Live!!

-Did you know, we're from Canada?

Ha sonra Rubick kupumuz Ramy, Kramer edasiyla "I know a guy, I know a guy" diyerek zorla bizi Chinatown'a surukledi. Kendimizi sahte Rolex ve Omega bakarken bulduk. Saat 9 oldugu icin heryer kapatiyordu, almadik saat maat. Gelmisken pizza yiyelim dedik Little Italy'e gecip, heralde en igrenc pizzaciyi bulmayi becerdik. Dur ya arada Starbucks'ta masada uyudugumuz yarim saati soylemeyi unuttum. Ama yemekten sonra canlar biraz daha bizim icin caldi, East Village ve Lower East Side'i kesfettik! Asil hedef gencleri Nublu'ya goturmekti, sonra dedim kim siker nubluyu, buldugumuz barlara sirayla girmeye basladik, hatta bir tanesinde kirmizi kadife dev bir perde vardi, acip iceri bir geciyorsun sanki Cumhuriyet balosuna gelmissin gibi avizeli samdanli yepyeni bir bolum yapmislar, Dredg benzeri bir grup caliyordu hatta, yalniz sonradan farkettim ki, izledigim butun canli gruplar Dredg benzeri caliyorlar, isin tadi biraz kacti. Bu arada Murat kalicak bir yer ayarladi bize, son bir cluba gittik, arada pizzaciya girmisiz, Murat pizza yurutmus mekandan, onlar bende biraz bulanik. Sabah 5te Pete diye ve aynen yukaridaki resimdekine benzeyen bir herifin evinde kaldik.

Sabah uyandigimizda bizi "hadi kahvaltiya gidiyoruz" diye kandirip, bir yerlere yuruttu, iste geldik burdayiz dediginde dun gece en son geldigimiz cluba getirdigini gorduk. Sanat etkinligi varmis, butun lower east side'da canli muzik oluyormus. Oglen 12de bos mideye 3er tane bedava bira icince neden gunun en onemli ogunu dediklerini anladik.

Eveet saatler 2yi gosterirken, 5 saat araba kullanmis ve Toronto'ya gelir gelmez sayfalarca odev yapmis ve de yarin sabah 7de kalmasi gereken biri icin fazla uyanik kaldigimi farkediyorum. Arkasi yarin diyerek sozlerimi virgulluyorum, hepinize sendromsuz bir pazartesi diliyorum.

PS. Commentlerime dadanan canim arkadasim, sana ders zamani ders, oyun zamani oyun diyorum, bana Nazilli'de cay ocagi actirtma, dadanmalarin icin eskiden oldugu gibi cep telefonumu veya feysburkumu kullanabilirsin. Hayir askerlik de bitti, is de buldun, napicaz be oglum biz seni?

PS.2 Isvec'te donan kardeslerime, Almanya'daki gurbetcilerimize, Ingiltere'deki guzel temsilcilerimize selam olsun diyorum, programimi yurttan sesler oda orkestrasi ile bitiriyorum.

PS.3 mu XBox 360 mi?

Intuit, Survive | Adapt, Maintain | Learn, Thrive | Levitate, Enjoy!

2010-10-21T00:22:00.001-04:00

Toronto'da ikinci ayimi devirmek uzereyim, simdiye kadar sehir ve ulke hakkinda bir suru cikarimim oldu, bunlarin bazilarini burada paylastim, bazilarini da konustugumuz zamanlar anlattim. Bir kismini yasayarak ogrendim, bir kismi icin etrafi gozlemledim, konusanlari dinledim. Yeri geldi sadece kalabaligi takip ettim, yeri geldi kelime anlamadigim esprilere guldum, yaptim bunlari. Ha bunun icin farkli bir ulkede olmaya zaten gerek yok. Elbette, cevrendekiler degisince algilarin aciliyor, sonucta yasamayi ogrenmen lazim degil mi? Ne olursa olsun...

Yeni bir maceraya atilmadan once, mantikli olan sey plan yapmaktir degil mi? Hic de sevmem, daha ziyade adapte olmayi tercih ederim bilirsin. Bir kez birini takip edersin, sonraki sefere sen takip edilirsin, yeni yola gerek yoktur, zaten bildigin bir yol var haksiz miyim?

Peki ya, bir gun metro bozuldu, ne yapacaksin? Zorunluluk nasil da ogretiyor yeni metodlari, optimize oluyorsun yavas yavas, yarim kalanlar batmaya basliyor, rahatsin artik, paletle yurumeyi ogrendin ya, illa kosarak girmen gerek suya. Hadi onu da yaptin.

Ne guzeldir yoldaki imgeler, yeterince uzun yurursen degisime tanik olabilirsin. Bakman lazim elbette, anneannem hep der; "Ah ne guzel manolyalar acmis", veya "Mine bak ne guzel begonvil" vs. O soyleyene kadar o cicek orada bile degil benim icin, belki cicegin bahcesine ait apartmandaki kirayi dusunuyorumdur, belki de aksam votka-elma mi alsam, yoksa arabayi alip icmesem mi gibi Ockham'in usturasi kivamindaki sorulara cevap ariyorumdur. Alya elinde "anne bak bayrak yapragi" diye 3lu akcaagac yapragi getirdiginde, iki aydir yasadigim, oncesinde de bircok kez geldigim ulkenin bayraginda bu yapraktan oldugunu farkediyorum. Ve bu yol her gun yurudugum yol. Fotograf ceken insanlari gorup anlam veremiyordum, sonradan dusundum, ulkemde ay yildiz yanyana geldigi an altinyolda arabalasindan inip gozu yasli fotograf ceken adami hatirladim. Bakmak lazim, gormek lazim. Farkindalik bir sonraki asama olsa gerek, neden olmasin, artik Unagi'ye eristin, simdi firsat kolla, en dogal hakkin.

Yuzdun, yuzdun, yunuslara bindin, baliklari Nemo'ya veya Dora'ya benzettin. Anlamsiz oldugu halde, etrafta kimse yokken bile dalip kum cikardin, guneste parlakligini gorunce elini suya daldirdin, kumun akip gidisini izlemek icin. Palet mi? Ne gerek var, Waterworld'un Kevin Costner'isin artik sen.

Eninde sonunda, kiyiya varacaksin degil mi? Keske hep yuzsek, -ki ben suyu sevmem, metafor secimimi degistirmek icin de gec sanirim. Ucsak daha iyi olurdu, onu severim bak, ama paletle uculmaz, hmm, sana dedim ama, plan yapmayi pek sevmem diye.

Ozet gec pic: Farkindasin degil mi, hepsi odev yapmamak icin...

Ayrica Turkiye'nin 4 bir yanindan katilimlar var farketmedim sanma, referandum gibiyim, sahil seridini kaplamisim..

Pencils down..

2010-10-20T00:52:00.001-04:00

Gecen hafta okulda gecirdigim geceden sonra "iliskimiz nereye gidiyor?" sorusunu sordum. Okula "bence acele ediyoruz arkadasken hersey daha iyiydi" dedikten sonra yaptigim kucuk bir planlamanin ardindan haftaya cuma (29 ekim) goreceli olarak rahatlayacagimi hesapladim.

Zaten eger oyle olmazsa, ikinci donem harcimi yatirmayip cok net Kanada turuna cikabilirim.

Bu haftayi ozet gecmem gerekirse -ki bence pek gerekmiyor....

Eskilerden guzel bir arkadasima kadeh kaldirdim bu hafta, Serkan Unalan'a...Ama millet catir catir evleniyor arkadas demekten de kendimi alamiyorum hani. Mutluluklar diliyorum.

Tuborg bira buldum, cok sevindim, hem de uzerinde "Izmir'de siselenmistir" yaziyordu, icim bir ciz ediverdi. Sonra actim ictim.

Bist du Blind Vormund?

Resimden de anlayacagin uzere, bir konserde daha birlikteyiz ve bu seferki, Roger Waters gibi 500 promil etkisi yapmayacak olsa da, kesinlikle butce dostu oldugu gercegi yadsinamaz.

Kanada'da ilk sinavima girdim. Izlenimlerim; yok efendim A B C D grup yapalim ogrenci birbirine bakmasin, herkesi ayri ayri oturtalim falan, yalan onlar, 30 santim yanimda Jason ve Krystina ile gayet kooperatif bir sinav gecirdik. Dokuz Eylul'de yuzune bakmadigim fotokopi "Fundamentals of Corporate Finance" kitabina 158 dolar vermem de cabasi. Yeni bir Gordon Gekko mu doguyor?

Simdilik benden bu kadar olsun, sozlerimi ablamin icli kofte kivamindaki ozlu sozu ile bitirmek istiyorum: "Egitimde ter dokmeyen, savasta kan doker"

Hadi bi dusun, ben geliyorum..

Sizlere mekanimi tanitiyorum... -Ercik

2010-10-13T01:44:00.000-04:00

Saat 1.AM...Az sonra evime donmemi saglayacak olan son metroyu da kaciracagim ve resmen okulda kalmam gerekecek. 6 senelik universite hayatimda evet, daha once okulda kaldim, ama genelde yapmam gereken isleri yapmak yerine etrafimdaki insanlari da sabote edip is yapmamalarini saglayarak kendi vicdanimi rahatlattigim geceler olmustu bunlar. Simdi konsept biraz daha farkli; alışmamış götte don durmuyor arkadaş. Ben ki hayatini Google'dan copy paste ile kazanan biriyken, ne guzelmis o gunler.

Gormekte oldugunuz gibi, kendi notburkum, yuksek bir bas ozelligine sahip ve playstation 3 oyunlarini...eeeh be. Genelde zamanimin cogunu burada geciriyorum, ha nasil geciriyorum, hep ders calisarak mi, yemezler. Mac ve dizilerimi izliyorum, gerekirse ayagimi uzatip uyuyorum, arada sirada odev yapiyorum. Masam en dipte oldugu icin, hem telefonum cekmiyor hem de isiklar fotoselli oldugu icin 20 dakikada bir kalkip el sallamam, sandalye firlatmam, ceketimi atmam, attigim ceketi geri almam, ve hayalgucumun yettigi turevleriyle isiklari geri yakmam gerekiyor.

Sistem su; 20 dolar veriyorsun ve dolabini acan bir anahtar aliyorsun, seneye agustosta anahtarini teslim ederken 10 dolar geri aliyorsun. Bir masayi 3 kisiye kiraliyorlar o yuzden denk gelmemen lazim. Simdiye kadar masamda buldugum bir adet portakal suyu ve sac kivirma maşası disinda bir hayat belirtisine rastlamadim, onun icin rahatca yayilmis durumdayim. Zaten millet evi bellemis durumda burayi, kiyafetler, ayakkabilar, cantalar, dallar, biseyler...

Arkada Word'un acik durduguna bakma, altta House izliyorum aslinda. Hayir, az sonra bunu yazmayi da bitirince oyalanacak hicbirsey kalmayacak...ulan bari biri online olsa.

Happy Thanksgiving..dur bunu kutlamiyorduk biz..

2010-10-11T03:24:00.005-04:00

Sabah uyandigimda ilk dusundugum sey su oldu: hamlamisim.(bkz; ultimate frisbee) Neyse Toronto'da guzel bir oglene uyandim, hava son birkac gundur gercekten harika, onlarin(gavur) Indian Summer dedigi bizim(the Turk) ise daha leziz bir sekilde Pastirma Yazi dedigimiz gunleri yasamaktayiz. Hala bir okuyucu kitlem olmadigi icin su an Turkiye'de ne kadar dondugunuza dair bir misilleme yapmayacagim.

Sanirim bugun fotograf makinesi almaya cok yaklastim, ulan dunyanin obur ucuna geldim hala cimriyim ya ben bu isi anlamadim arkadas. Gerci cimri olmazsam 2. donem harcimi ve kirami nasil oderim diye dusunmuyor degilim. Evet dogru duydunuz, Aralik'ta eve cikmayi planlamaktayim, babamin ve amcamin cocukluk arkadasi olan ve Toronto'da yasayan Sureyya'nin, gecen sene tanistigim yegeni Murat ve geldigimde tanistigim Murat'in disci Romanyali arkadasi Ramy ile ev arkadasi olacagim gibi gozukuyor. Fikra gibiyiz aslinda, bir Kanadali bir Romanyali ve bir Turk eve cikarlar ve olaylar gelisir... Ev hakkinda aslinda daha sonra ayrintili yazmayi planliyorum ama simdilik sadece cuma ve c.tesileri acik olan bir barin ustunde oldugunu ve alt komsumuzun drug dealer oldugunu soyleyebilirim. Ha bunun kotu yanlari yok mu, var tabi, ama guzel yanlari o kadar fazla ki, aslinda kotu yani yokmus gibi duruyor. Istedigimiz kadar gurultu yapabilecegimiz, kocaman arka bahcesi olan, 3 odali(biraz zorlarsak 4 bile) bir evi gayet uygun bir kiraya bulduk, ve evin yeri gayet guzel. Neyse dedigim gibi ayrintilar sonra gelir, fotografli videolu falan, bilirsiniz produksiyon severim ben..

Tenis oynayacak guzel bir kort buldum sonunda, ve madem oyle sanirim haftaya hayvan gibi yagmurlar baslar. Neyse bugun thanksgiving, guzel ulkem Turkiye'nin adinin Kanada'da en cok gectigi gun. Amerikalilar kasim ayinin dorduncu persembesinde kutluyorlar burada ise kutlarsan Ekim'e kadar kutlamazsan eee evet... Kisa bir kosuya ciktigimda bu guzel okasyon icin suslenen ve kapilarda ailelerinin gelmesini bekleyen onlarca komsu gorunce icim bir ciz ediverdi, Turkiye'deki son gunumde verdigimiz aile yemegini dusundum. Simdi teyzemin unlu cerkez tavugu kanatlanip buraya gelecekti, yaninda kavurma ve pilav olacakti, ustune de bir kahve fali bakardi, ulan ne keyif be, biz Turkler yasamayi aslinda biliyoruz.

Neyse aksam teyzemin yakin arkadasi Carmen ve kocasi Darry'nin evine yemege gittik gecen sene oldugu gibi ama bu sefer anneannem yoktu. Hossohbet bir aksamdan sonra, Murat'in evindeki diger thanksgiving yemegime gittim. Ya o degil de, bu toronto'da gercekten gece hayati kotu be arkadas. Evdeysen ortamin varsa tamam geciyor zaman, hos iyi ama, disari ciktin mi, 2de alkol servisi bitiyor, ne tekel bayi var ne bakkal amca var. Gunduzden alkolunu aldin eve koydun yoksa gece iste filir fildir arabayla acik bar kovalarsin bizim gibi.

Ya onu bunu biraktim, omrumde ilk kez rakun gordum. 4 tane arkaarkaya yuruyen Rakun! Alet o kadar kabadayi ki, tam pislik. Goz altlari da kara kara, ses cikardim, kafayi cevirdi ters ters bakti, zaten bir kambur var, her an tirsmis kedi gibi geziyor. Neyse gordugum goruntu icin biraz hayalgucune ihtiyacin var, ama yasadigim an pahabicilmezdi.

Adamlarin yerine rakun koy, iste sana yasadigim an:

Ve hayalgucu olmayanlar icin geliyor:

Ultimate Frisbee

2010-10-09T15:51:00.004-04:00

Toronto'ya geldigimden beri, -ki bir ayi gecti bile, arada kosuya cikmam disinda ilk kez spor yaptim ulan! Ayaklarima kramplar mutemadiyen ugradikca, aklima aylarca davul calmadiktan sonra Beri'de ciktigim ilk program geldi. Oyun ozetle su sekilde oynaniyor:

Bir frizbimiz var, rengi onemli degil, tercihen acik havada gunesli gunlerde beyaz, karli gunlerde kirmizi olabilir. Sahanin buyuklugune gore, ki Ryerson'in cimlik alani yarim futbol sahasi kadar oldugunu dusunursek, 5'er veya en fazla 6'sardan takimlar yeterli oluyor. Oyunun resmi dili Ingilizce ama arada Turkce kufur edersen sorun olmuyor, denedim. Kurallar ise Amerikan futboluna benziyor, ha kacimiz biliyoruz o kurallari orasi ayri, neyse ozetle diye basladigima gore;

No touching or tackling (unless you enjoy it(!))
No punching, slaping, spitting, any other offensive stuff
Distraction is allowed
No running with frisbee
Backpassing is allowed
Frisbee switches side when intercepted or touches down
Team member must "catch" the frisbee inside the endzone to be counted as score

Kisacasi frizbiyi alip ata ata ilerliyorsun, gol cizgisinin icinde biri yakalarsa gol oluyor. Bu yani, cok da bir numarasi yok, ardinal hormonu sebebiyle sanirim boyle oldu...

Bir de video koyayim tam olsun:

Ardindan da bu gelsin bari:

Ee terledik...

Keyifsizim

2010-10-03T05:18:00.002-04:00

Bir haftasonu daha geciyor, okul tekrar basliyor, sonra hafta bitmeye yaklasiyor, tekrar haftasonu bitiyor, sonra bir bakiyorum "ne isim var burada" diyorum, sonra hatirliyorum...

Agir bir haftaydi, ogretici bir haftaydi, uzucu bir haftaydi, bos bir haftaydi, sinirli bir haftaydi, uykusuz bir haftaydi, ama ne olursa olsun, hayatta sagliktan ve aileden onemli baska hicbirseyin olmadiginin pekistirildigi bir haftaydi.

bkz. http://www.leukemia-lymphoma.org/hm_lls

You're Turkish, you're allowed to do that

2010-10-01T14:11:00.002-04:00

Dun 2deki grup toplantimi haber vermeden ektim ve 2 gundur yasadiklarimin arasinda yuzumu tek gulduren olaya sahit oldum. Toplantiyi ekip, MBA ogrencilerine kiralanan cubicle dedikleri masama geldim ve ayakkabilarimi cikardim, ikinci bir sandalye cektim onume, ayaklarimi uzattim atdhe'den Besiktas macini izlemeye basladim. Neyse mac heyecanli ben uyukluyorum arada falan, sirtimda bir el hissettim. Grup aradaslarimdan biri bana bakiyor. Ben de ona baktim. Sonra o ekrana bakti. Ben de ekrana baktim. Tam ekran Besiktas maci var. Masada ne kitap acik ne defter. Bir paket cips, bir bardak kahve ve cep telefonum. Aradik seni dedi. Telefonum cekmiyor dedim. Yemedi. Sonra bir daha ekrana bakti. You're Turkish, you're allowed to do that, dedi. Guldum, ayaklarimi geri uzattim, maci izlemeye devam ettim.

This is the end

2010-09-29T21:43:00.001-04:00

This is the end
Beautiful friend
This is the end

My only friend, the end
Of our elaborate plans, the end
Of everything that stands, the end
No safety or surprise, the end
I'll never look into your eyes...again

Can you picture what will be
So limitless and free
Desperately in need...of some...stranger's hand
In a...desperate land
Lost in a Roman...wilderness of pain
And all the children are insane
All the children are insane
Waiting for the summer rain, yeah
There's danger on the edge of town
Ride the King's highway, baby
Weird scenes inside the gold mine
Ride the highway west, baby
Ride the snake, ride the snake
To the lake, the ancient lake, baby
The snake is long, seven miles
Ride the snake...he's old, and his skin is cold

Yagmur seven kirkbacaklar

2010-09-29T02:04:00.001-04:00

Gece 2de yatagimda Office izlerken ancak tavanda beliren sevgili kirkbacak beni yataktan kaldirabilirdi herhalde. Hele dunku yorucu geceden sonra, bu gece guzel bir uyku hayali kuruyordum. Gerci okulda masamda yarim saatlik sirin bir uykudan sonra okulda saat 9:30u gorebildim. Neyse hazir kalkmisken birseyler yapmak lazim (that's what she said!)

Pilimi pirtimi toplayip Toronto'ya geleli tam 28 gun oluyor, nasil gectigini anlayamadigim dolu dolu bir ay. Teyzemlerin sakin mahallesindeki guzel evlerinin bodrum katina yerlestim ve kendime tatminkar bir yasam alani yarattim. Ironiktir ki haftaicleri uyanip okula gidiyorum ve ancak aksam eve geldigimde odamda zaman gecirebiliyorum, o da genelde uyumak icin oluyor. Anlasildigi gibi okulum olan Ted Rogers School of Management (Ryerson University-her ne kadar babam hala adini ogrenemesede) cok talepkar ve yorucu bir tempoya sahip, ve beni bilen bilir, bilmeyen de ortalama bir Turk ogrencinin hayatini dusununce cikarimda bulunabilir ki, ben gercekten buna alisik degilim, neyse is yukumun azalacagi ve yaptigim is icin para vermek yerine alacagim gunlerin hayalini kurarak bir sekilde kamciliyorum kendimi. Asistanlik isimden hala bir ses cikmadi, ilk cay ocagimi acmama az kaldi, beklemedeyim.

Yasasin hayat pahaliligi, harcimi odedikten sonra Izmir'den getirdigim donumla kaldim, hersey gercekten pahali, vergi cok leziz bir tat birakiyor agizda, hele hele o "tip" kulturu yok mu, ustune tuyunu bir guzel dikiyor.

Dilimi ozledim ulan, soyle agiz tadiyla dolu dolu kufur etmek gercekten nimetmis, siz siz olun, degerini bilin, bol bol kufur edin.

Geyik bir yana, yavas yavas hayatim oturmaya basladi, ilk geldigim gunlerde elimde metro tokenlari (tanesi 3 dolar ulan!), sokakta kaldigim an fellik fellik aradigim ankesorlu telefonlar, bilgisayarimi kurmak icin ugrastigim saatler, IKEAya senkronize kufurler ve tesekkurler ile dolu bir bucuk gecis haftasi gecirdim. Tam herseyi kurdum rahatladim biraz Call of atayim diyordum, okul basladi. Neyse telefonumu aldim, banka hesabimi actirdim, kredi kartim geldi, ogrenci kartim var, metro kartim var, spor salonu uyeligim var, okulda kendime ozel masam var, arada kucuk capli bir hastalik bile atlattim.

Telefon hattimi aldigim ilk hafta kardesim Sinan askerden aradi, ulan dedim ancak giden biliyor gidenin psikolojisini, biraderim benim, okuyorsan cok mutlu ettin o gun beni. Sonra olayin gaziyla bende yemin toreni gunu erzinCan'i aradim, o da cok mutlu oldu herhalde ki yarim saat kapatamadik telefonu, bu ayin faturasini merakla bekliyorum. Bence Can'da kendi faturasini beklesin ki ona olan 80 lira borcum 160a cikmasin. Gelince odeyecegim Can, evet.

Yarin devam etsem kizmazsiniz degil mi? Bende oyle dusunmustum..