DÜŞEŞ

1953'te neler yaşandı...

2011-09-17T13:54:00.000+03:00

II. Dünya Savaşı'nın etkileri altında,

İstanbul'un Fethi'nin 500. yıldönümü kutlamaları,

1953'te neler yaşandı.

İstanbul'un Fethi'nin 500. yıldönümü kutlamaları, oldukça erken bir tarihte, 1939 yılında gündeme gelir. Komisyonlar kurulup büyük projeler hazırlanır. Ama savaş sonrası şartları ve o günlerin 'yeni dünya düzeni', '500. Yıl' kutlamalarını da etkiler.

1939 yılında Cumhurbaşkanı İsmet İnönü'nün isteği ile başlanır.

İstanbul'un Fethi'nin 500. yıldönümünün, bu büyük olaya yakışan bir biçimde kutlanması amacıyla, proje üretme çalışmalarına, II. Dünya Savaşı bulutlarının Avrupa ufuklarını kararttığı 1939 yılında, Cumhurbaşkanı İsmet İnönü'nün isteği ile başlanır. İstanbul Valiliği'nce bir komisyon kurulur.

Savaş başlamasına rağmen faaliyetini sürdüren komisyon, öncelikle Fatih döneminden kalan ve bir bölümü bakımsızlıktan harap halde olan tarihi eserlerin imarını öngörür. Ancak bunu için 150 milyon lira gerektiği belirlenince, çalışmalar ertelenir.

Hasan Ali Yücel başkanlığında hazırlıklara yeniden başlanır.

Savaşın ortalarına doğru, bu kez Milli Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel başkanlığında, yeni bir komisyon oluşturularak '500. Yıl' hazırlıklarına yeniden başlanır. Uzmanlar tarafından hazırlanan yeni proje neler içermez ki!..

Dünyanın dört bir yanından davet edilecek ünlü bilim adamlarının katılımıyla, Fatih ve İstanbul'un fethi konulu konferanslar düzenlenecek; bir 'Uluslararası İstanbul Sergisi' açılacaktır.

'Olimpiyat Köyü',

1954 Olimpiyatlarının burada yapılması sağlanacaktır

Projenin en ilginç yönlerinden biri de, İstanbul'da Olimpiyat tesisleri' kurulması konusudur. 'Olimpiyat Köyü', Topkapı ile Edirnekapı arasındaki alana yapılacak, daha sonra da uluslararası temaslarla, 1954 Olimpiyatlarının burada yapılması sağlanacaktır...

Projelerin 'kutlama' bölümünde ise fethin temsili olarak canlandırılması ve Fatih'in otağının, 500 yıl önce kurulduğu yerde canlandırılması öngörülmüştür.

Törenlere daha sonra Fatih'in türbesinin bulunduğu Fatih Cami avlusunda devam edilecek, temsili yeniçerilerin yanı sıra askeri birlikler ve öğrenciler burada geçit töreni yapacaklardır...

Parasızlık. İlk adım bir türlü atılamaz.

Ancak proje üzerine proje hazırlanmasına, havai fişek gösterilerine kadar her şeyin düşünülmesine rağmen, bütün bunların gerçekleşmesi için ilk adım bir türlü atılamaz. En önemli neden, parasızlıktır. Türkiye savaşa girmemiştir gerçi; ama savaşın getirdiği tüm ekonomik sıkıntıları hissetmekte, savunma harcamaları bütçeyi altüst etmektedir.

Böyle bir ortamda, kutlamalar için 200 milyon lira ayırmak, olanaksızdır.

Hıristiyan alemi ve Yunanistan gücenir mi?

Projenin mali finansmanı tartışıla dursun, kimi yetkililer de "böylesine büyük bir projenin tüm Hıristiyan alemini, özellikle Yunanistan'ı gücendirebileceğini, gelişmekte olan Türk-Yunan ilişkilerine gölge düşürebileceğini" öne sürerek itiraz ederler; daha küçük çaplı bir kutlama yapılmasını isterler.

Basın, konuyla ilgilenmeye başlar; 500. Yıl kutlama hazırlıklarının ne durumda olduğu tartışılmak istenir. Yetkililerden pek bir yanıt gelmez...

Demokrat Parti, 1950 seçimlerinde iktidara gelir

Aradan geçen yıllarda, Türkiye 'çok partili' bir siyasi yaşama geçer. Yeni kurulan Demokrat Parti, 1950 seçimlerinde iktidara gelir; 500. Yıl kutlama programlarını hazırlama görevi de artık onun omuzlarındadır. Yeni İktidar ne yapacaktır?..

Basın eleştiriyor

İstanbul'un fethinin 500. Yıl törenlerine sahip çıkan basın, bu törenlerin Fatih'in şanına yakışır bir şekilde düzenlemesi konusunda titizdir.

Hürriyet gazetesinin başyazarı Sedat Semavi, 25 Haziran 1951 tarihli baş makalesinde şunları dile getirir:

"Belki hatırlarsınız; birkaç sene evvel (1949 yılında yazdığı makaleden söz ediyor) İstanbul'un 500. Fetih yıldönümü için yapılan hazırlıklardan bahsederken, Fatih'in bu eserini ona lâyık bir şekilde kutlayamayacağımızı ileri sürmüştüm. Vukuat (olaylar) maalesef bana hak verdi. Kaç seneyi hiçbir şey yapmadan geçirdik. Bu işi öyle bir komisyona havale ettik ki, uykudan kendini alamadı ve nihayet toptan istifaya karar verdi. (...) Dosta düşmana kendimizi göstermek ve Türk kabiliyetini tanıtmak için, 5 asırda bir gelen fırsatı kaçırdık. Bunun için ne kadar üzülsek yeridir."

1953 yılına gelindiğinde, daha ortada, gerçekleşen önemli hiçbir şey yoktur... Kutlama günleri gelip çattığında, her şey apar topar yapılır...

Cumhurbaşkanı ve Başbakan kutlamalara katılmıyor.

İstanbul'un Fethi'nin 500. yıldönümünü kutlama törenlerine, 29 Mayıs 1953 günü Topkapı surları dışında, Ulubatlı Hasan'ın şehit düştüğü burcun karşında, Fatih'in otağının kurduğu yerde, Vali ve Belediye Başkanı Fahrettin Kerim Gökay'ın konuşmasıyla başlanır.

Törenlerde, Cumhurbaşkanı Celâl Bayar yoktur. Bayar, tam da o gün, İzmir'e NATO Karargâhı'nı ziyarete gider ve orada bulunan Kore yolcusu Türk Birliği'ni denetler. Törene kısa bir mesaj göndermekle yetinir.

Başbakan Adnan Menderes ise, İngiltere Kraliçesi II. Elizabeth'in taç giyme törenlerine gitme hazırlığı içinde olduğu gerekçesiyle, törenlere gelmez. Menderes, ancak törenler bittikten sonra İstanbul'a gelecek ve buradan Londra'ya hareket edecektir.

Türk-Yunan dostluğu zedelenmesin

Devletin üst düzeyinin böylesine önemli bir kutlama törenine katılmayışının altında ise, Türk-Yunan dostluğunun törenler nedeniyle zedelenmemesi görüşünün yattığı düşünülebilir.

Menderes, iktidara geldiği günden beri, Türkiye ve Yunanistan arasındaki ilişkilerin geliştirilmesi için çaba harcanmış, bu çabaları da karşılıksız kalmamıştır. İki devlet, aralarına Yugoslavya'yı da alarak, 28 Şubat 1953 günü Balkan Antlaşması'nı imzalamışlardır. Siyasal, toplumsal ve ekonomik alanda yardımlaşmayı öngören Antlaşma, 18 Mayıs günü de TBMM'de onaylamıştır... İşte, İstanbul'un Fethi'nin 500. yıldönümü kutlamaları böyle bir siyasi ortamda gerçekleştirilecektir.

Törenler başlıyor

Mayıs ayının 29'uncu günü, İstanbul'da, Hükümet'i, Milli Eğitim Bakanı Rıfkı Salim Burçak'ın, Meclis'i de 14 milletvekilinin temsil ettiği törende, Fahrettin Kerim Gökay ilk konuşmayı yapar. Valinin konuşmasından sonra, 21 parelik bir atışla surlar temsili olarak topa tutulur (merakediyorum notu: hazırlayanlar merakediyorumgrubu)Daha sonra Ulubatlı Hasan'ı temsil eden yeniçeri giysili bir genç, surlara Fatih devrine ait bayrağı dikerken, diğer bir burca da Türk bayrağı çekilir. Tören yerini dolduran binlerce kişi bu gurur verici tabloyu izlerken, programın bundan sonraki bölümü tam olarak uygulanamaz.

Bunun nedenini, dönemin gazetelerinden Hürrıyet'ten birlikte okuyalım:

"Ulubatlı Hasan'ın surlara çıkmasından sonra, Yeniçeri, Mehter ve Ordu Birlikleri'nın bir geçit töreni yapması gerekirken, sivil ve askeri makamların zamanında tedbir almaması nedeniyle, ortalık bir anda karıştı. (...) Emniyet ve intizamı temin edecek şahıslar ve bu işleri organize edecek bir merci veya baş bulunmaması nedeniyle kadınlı, erkekli davetliler ve bilhassa yabancı davetliler bu hal karşısında şaşkına dönerek Topkapı'ya doğru akan insan seline kendilerini kaptırarak sürüklenmeye başladılar."

Derken, askeri kamyonlar imdada yetişir ve gerek mehter takımı gerekse de geçit törenine katılacak kafileler bu kamyonlarla kente girerek ikinci törenin yapılacağı Fatih Cami avlusuna götürülürler.

Fatih Cami avlusu da yediden yetmişe, binlerce İstanbullu tarafından doldurulmuştur. Önce, Fatih'in türbesi ziyaret edilerek çelenk konulur ve saygı duruşunda bulunulur. Sonra geçit töreni başlar. En önde Fatih'in sancağını, kılıcını taşıyan yeniçeriler yürür, onu mehteran, yeniçeriler ve leventler izler.

Fatih'in Haliç'e indirdiği donanmayı simgeleyen ve Taşkızak tersanelerinde yapılan aslının dörtte biri büyüklüğündeki kadırga, leventler tarafından çekilerek götürülür. Onu okullar ve askeri birliklerin geçişi izler.

Gazetelerdeki başlıklar

Ertesi günün gazeteleri çoğunlukla, törenlerin belli bir düzen içinde geçmesini sağlayamayan ilgililere ateş püskürür, törenlerin de 500. Yıl'a lâyık olmadığını öne sürer.

O günün havasını anlatabilmek için, bu gazetelerden kimi başlıkları aktarmakta fayda var:

"500 yıllık bir tarih çayır güreşi yaptırır gibi kutlanamaz"

"Bayramımıza ne devlet reisi katıldı ne de başbakan kapımızı çaldı"

"Programsız ve intizamsız kutlama töreni bir yüz karası idi"

"Ele güne rezil olduk"...

Ancak tepkiler bu kadarla kalmaz, CHP Mardin Milletvekili Kamil Boran, TBMM Başkanlığı'na bir sözlü soru önergesi vererek, Başbakan Adnan Menderes'ten, bu büyük günün neden gereği gibi kutlanamadığını anlatmasını ister.

Sedat Semavi ise 10 Haziran 1953 tarihli Hürriyet'te, 'Menderes ile hasbıhal' başlıklı yazısında, sorunun yanıtını kendisi verir:

"Evvela şu Yunan meselesinden başlayalım. İstanbul'un beş yüzüncü fetih yıldönümünü, Yunanlıları gücendirmemek için, hükümet olarak kutlamadınız. Bu, siyasi hayatınızda yapabileceğiniz en büyük gaf olmuştur."

Yunanistan cephesi: Bir haftalık yas

İstanbul'un fethinin 500. yıldönümü, Yunanistan'da bir yas havası estirir. 1953 Mayıs'ının son günlerinde, özellikle Atina, Pire, Selanik, Yanya ve Patras gibi büyük kentlerde yas törenleri yapılır. Atina Katedrali'nde, Atina Başmetropoliti Spirido'nun başkanlığında, "Şehirlerin Kraliçesi'nin son savunucusu, Helenlerin sadık kral ve imparatorları Konstantin'in hatırasına ithaf edilen" bir ayin düzenlenir. Bu dini törene, siyasi parti temsilcileri, işçi sendikaları ve meslek odaları temsilcileri, Saray ve hükümet erkanı ile binlerce Yunanlı katılır. Gazeteler, yasın bir hafta süreceğini yazarlar... 500. Yıl kutlamalarının 9 gün sonrasında 16 Haziran'da Yunanistan Başbakanı Aleksander Papagos, Başbakan Menderes'in davetlisi olarak Türkiye'ye gelir.

Adım Adım İstanbul'daki '500. Yıl' kutlamaları...

İstanbul'un Fethi'nin 500. yıldönümü nedeniyle kentte çok farklı etkinlikler düzenlendi. 29 Mayıs günü yapılan temsili 'fetih' sonrası, gece, İstanbul'un surları, hisarlar ve büyük camiler baştan başa ışıklandırılırken, denizde fener alayları, karada ise havai fişek gösterileri düzenlendi.

İlki Sarayburnu'nda yapılan gösterilerde, İstanbul Fetih Cemiyeti'nin uçakla Almanya'dan getirttiği 7 ton havai fişek kullanıldı. Denizde ise Donanma, Denizcilik Bankası, Denizcilik Kulüpleri tarafından örgütlenen fener alayına yüzlerce tekne katıldı. (merakediyorum notu: hazırlayanlar merakediyorumgrubu) Fener alayının Dolmabahçe önünden başlayan gezisi, Beylerbeyi-Üsküdar-Kadıköy rotasıyla Sarayburnu'nda sona erdi...

Bu arada, Belediye Tiyatroları'nda da çeşitli etkinlikler yapıldı. Dram Tiyatro'sunda 'Fatih' adlı oyun sergilenirken, Komedi Tiyatrosu'nda geleneksel 'orta oyunu' sahnelendi. Bunları, Ulusal ve yerel folklor ekiplerinin Kadıköy'deki Süreyya Sineması bahçesi ve Suadiye Plaj Gazinosu'ndaki gösteriler izledi.

Kutlama programı hazırlanırken sportif etkinlikler de unutulmamıştı. Hafta boyunca 'Fetih Güreşleri', 'Fetih Kupası' at yarışları ve futbol turnuvası düzenlendi. O dönemde 'Mithatpaşa Stadyumu' adıyla anılan bugünkü İnönü Stadı'nda, askeri okul, jimlastik gösterileri yaptı...

30 Mayıs'ın o dönemde, aynı zamanda 'Bahar ve Çiçek Bayramı'na denk gelmesi nedeniyle, Gülhane Parkı'nda da çeşitli eğlenceler düzenlendi. Şenlikler, Taksim'den hareket eden bir deve kervanının Gülhane Parkı'na varmasıyla başladı. Burada gece, Sulukule'den gelen ekipler gösteriler yaptı, Şehir Orkestrası ve İncesaz takımının konserleri de ilgiyle izlendi. Aynı gece Taksim Belediye Gazino'sunda ise seçkin bir davetli topluluğu huzurunda Cumhurbaşkanlığı senfoni Orkestrası tarafından 'Yunus Emre Orotoryası' icra ediliyordu...

Fetih şehitleri için Fatih Cami'sinde okunan mevlidi de çok sayıda İstanbullu izledi (üstte; Yeniçeriler Fatih'in türbesinde)... Resmi kutlamalar, 6 Haziran gecesi, Dolmabahçe Sarayı'nda verilen bir balo ile kapandı.

Yılan Görünümlü Kertenkele... Oluklu Kertenkele

2011-08-17T02:41:00.001+03:00

Çoğu insan içgüdüsel olarak yılandan korkar.

Bütün yılanların insana saldırdığı ve hepsinin zehirli olduğu sanılır ve bu yüzden de bir yılan görüldüğünde öldürülmesi gerektiği düşünülür.

Ancak hiçbir yılan durduk yerde insana saldırmaz.

Yılanlar çok fazla tahrik edildiklerinde kendilerini tehlikede hisseder ve korunma amacıyla saldırabilirler.

Yılanların çoğu zehirsizdir.

Kemiricilerle, örneğin farelerle beslendikleri için de bunların çoğalmasını önlerler. Eğer yılanların ekosistemdeki rolleri, davranışları daha iyi bilinseydi herhalde hemen öldürülmezlerdi. Aslında bir kertenkele türü olan ancak görünüşleri yılana çok benzeyen oluklu kertenkelelerin başına da yılanların başına gelen şeyler gelir.

Tamamen zararsız olan bu canlının soyu bu nedenle tehlikededir.

Oluklu kertenkeleler adlarını vücutlarının her iki yanında bulunan oluk şeklindeki girintili yapılardan alır. Boyun bölgesinde başlayıp kuyruğa kadar devam eden bu yapılarda kemik plaka yoktur, bu nedenle oluklu kertenkeleler kıvrılarak rahatça hareket edebilir.

Gençler ve erginler birbirlerinden renkleri ile ayırt edilir. Genç dönemde sırt bölgesi açık gri ve bu rengin tonlarındayken karın bölgesi beyazımsı gridir. Sırt bölgesinde kahverengi ya da siyah renkli benekler vardır. Oluklu kertenkele büyüdükçe bu benekler kaybolur, gri bölgeler de sarıya ya da kahverengine döner. Erginleşince vücutları bakır kırmızısı olur.

Oluklu kertenkeleler yumuşak vücutlu böcekler, salyangozlar ve çekirgelerle beslenir. Çok hızlı hareket edebilen oluklu kertenkelelerin boyları 150 cm kadar olabilir. Bitkisi çok olan taşlık yerler, çalılıklar, bahçelik yerler başlıca yaşam alanlarıdır. Taş altları ve kemirici yuvalarına da girerler.

Yüksekliği 2000 metreye kadar olan yerlerde de bulunabilirler. Ülkemizin hemen hemen her yerinde bulunurlar.

Sahte Sikke Nasıl Anlaşılır ?

2011-07-14T01:31:00.000+03:00

Sikke (Arapçadan), belli bir ölçüye göre basılan madeni bir paradır ve ilkel çağlardan beri ticarette geçerli olan değiş-tokuş yöntemleri yerine daha kullanışlı bir değişim aracı olarak icad edilmiştir.

Hakiki sikke üzerindeki patin, asit limon alkol ve sirke gibi maddelerle çıkarılabilir, sahte sirke üzerindeki patin ıslak bezle çok kolay temizlenir, bu yol pratik ve kolaydır. Hakiki sikkeler üzerinden bulunan patinler yosun yeşili,duman rengindedir, sahte sikkelerde bu olay olmaz. Hakiki sikke avuç içinde kayar sahtesi yapışır yada kaymaz.

Sahte sikkeler aşağıdaki unsurlarla karşılaştırılarak da anlaşılmaktadır.

1- Ağırlık ve çapları arasında uyumsuzluk olanlar

2- Alışımın sesi (madeni)

3- Yazılardaki harf hatası

4- Pres artığı

5- Döküm kalitesi

6- Harfler üzerinde ki silikler.

7-Gerçek olmayan kaplamalar

8- Sonrada kazandırılmış sahte patin yapısı

9- Üzerindeki resimlerin tarih ile alakasının bulunmaması

10- Alışımın renk farklılığı

Bütün arabalar suya düşünce batar mı?

2011-07-09T23:33:00.000+03:00

Yüzmeyi bilen tek araba Volkswagen'ın bizim "Kaplumbağa" dediğimiz "Beatle" (Böcek) modeli...

Bu model öyle hava geçirmez bir araba ki, kapıyı kapamak için bile bir cam açmanız gerekiyor. Bu özelliğini kapıların çevresinin çok sıkı oturmasına borçlu... Özel donatılmış Vosvoslar, Sidney ve İrlanda'da denize sürüldü. Suda giden bu arabalann motorları, sıkıca kapalı metal koruyucuların içine yerleştirildi. Hareket mili ise pervaneye bağlandı... Sızıntı bile olmaması için kapıları kaynaklanan bu arabalara tavandan girilip çıkılıyor. Bu fıkır o kadar da çılgın bir şey değil... Öyle ki, Alman ordusu, II. Dünya Savaşı sırasında. Kaplumbağa prototipi planlarına dayanarak, hem suda hem de karada giden bir anfıbik araba yapmayı planlamıştı. Hatta, buna ilSchwimm-wagen" (yüzen araba) adını bile vermişlerdi...

'Fu-Go Operasyonu'

2011-06-30T16:15:00.000+03:00

ABD semalarında Japonların 'Fu-Go Operasyonu'

11 Eylül,

ilk saldırı değildi!

1944'te Japonya'nın düzenlediği 'Rüzgar Gemileri Operasyonu' günışığına çıktı. Basit balonlarla ABD'ye saldıran Japonların hedefi, ormanları ve ekinleri ateşe vermekti. Kuzey Amerika'ya bin balonun ulaştığı düşünülüyor; bunlardan 361'inin varlığı kesin olarak saptandı.

Saldırı kamuoyuna 1985 sonlarında açıklandı.

Oregan'da Bly yakınındaki Gearhat Mountain ormanında bir anıt. İkinci Dünya Savaşı'nda hayatını kaybeden Amerikalılar anısına dikilen anıtlardan en az bilineni kuşkusuz. Tarihçilerin gözünden kaçan ve Amerikan arşivlerinin ancak 1985 sonrasında kamuoyuna duyurduğu bir savaş olgusuna tanıklık ediyor.

İlk kurbanlar piknikteki çocuklar

5 Mayıs 1945.Günlerden pazar. Muhterem papaz Archie Mitchell, hamile karısı ve yanlarındaki bir grup çocukla birlikte piknik yapacak bir yer aramaktadır. Papaz otobüsü park ederken çocuklardan birinin ayağı madeni bir nesneye takılır. Çocuklar ne olduğunu anlamak için ellerine aldıklarında bu nesne infilak eder. Elsie Mitchell ve 11-13 yaşlarındaki beş çocuk olay yerinde can verir.

Bu altı Amerikalı, İkinci Dünya Savaşı'nda ABD toprağında savaşa kurban giden yegane kişiler olarak tarihe geçecektir. Çünkü bu patlayan madeni nesne bir bombadır, Japon yapımı bir bomba.

Japonlar gerçi 7 Aralık 1941'de de Pearl Harbor'a saldırırlar; ama Hawaii 1898'den itibaren ABD topraklarına katılmış olsa da Pasifik Takımadaları o tarihte henüz ABD'nin bir parçası değildi ancak 1959'da ellinci eyalet olacaktı.

Tokyo saldırısına misilleme olarak yapıldı

Kuzey Amerika kıtasında altı kişinin ölümüne yol açan bomba, 1942'de Hornet uçak gemisinden havalanan Amerikan bombardıman uçaklarının Tokyo saldırısına Japonların bir misillemesidir.

Tokyo'ya yapılan saldırı pek maddi bir hasar yaratmamış olsa da imparatorluk kentinin göbeğinde kendilerine meydan okunması, Japonların ulusal onurunu yaralar. Buna mutlaka karşılık verilmelidir, hem de ABD'nin kendi toprağında, diye düşünülür.

Genelkurmay, donanmasını Amerikan sularında tehlikeye atmayı reddeder. Kamikaze uçaklarına gelince, henüz savaşın geleceği belli olmadığından ve fethedilen toprakların elde kalması için bir uzlaşma barışı öngörüldüğünden, bu uçaklara, Asya cephesinde çok iş düşecektir,

Balonlarla, hava cereyanından - 'JET AKINTISI' yardımı ile saldırı planlanıyor.

Bunun üzerine balon uzmanları devreye girer; coğrafi uzaklıktan ve doğanın sunduğu olanaklardan yararlanmayı düşünürler. Evet, Pasifik Okyanusu'nun devasa büyüklüğü, Amerika kıtasına insan unsuruna dayalı bir saldırıda bulunmaya izin vermemektedir. Ama senenin bir döneminde, 9 ile 10 bin metre yükseklikte batıdan doğuya doğru esen güçlü hava cereyanından, 'jet akıntısından' yararlanmak söz konusu olabilir.



Bolun saldırısı Japon Genelkurmayı’na sunuluyor

Uzmanlar geliştirdikleri projeyi Japon Genelkurmayı'na sunarlar. Hidrojen gazıyla şişirildikten sonra atmosferin üst tabakasına salınacak olan ve üzerlerinde yangın çıkartıcı bombalar taşıyan balonların, saatte 200 ya da 300 kilometre hızla Pasifik'i aşması ve hiç fark edilmeden, 70 saat içinde Kuzey Amerika'ya ulaşması mümkündür.

Balonlar ABD'nin üzerine geldiğinde devreye girecek bir mekanizma, bombaların etrafa saçılmasını sağlayacaktır. Genelkurmay projeyi benimser. Mühendisler 12 bin metre yükseklikte uçabilecek bir balon geliştirirler. Hidrojenle şişirilen bu balonun yapımında, tabakalar halinde dut ağacı kağıdı ile bizde 'Trabzon hurması' olarak bilinen Japon hurmasından elde edilen tutkal kullanılır. Balonun çapı 10 metreyi geçmez. Ucundaki küçük sepet safra görevi gören kum torbaları, dört ya da altı adet yangın bombası ve balonun kılıfını imha etmeye yarayan bir sistemle donanmıştır.

Balonlar Amerika toprağına vardığında etrafa saçılacak olan bombalar her 24 saatte bir teker teker patlayacak şekilde tasarlanmıştır. Bu arada balon da, hidrojeni tutuşturacak pikrik asit ile magnezyumdan oluşan bir karışım sayesinde, kendi kendini imha edecektir.

Japon Genelkurmayı bu projeye bayılır

Bir de uygun kod adı bulur: Fu-Go Operasyonu, yani 'Rüzgar Gemileri Saldırısı'

Neredeyse hiç fark edilmeden sessiz sedasız hedefe doğru yol alan bu silahın ABD'de ve aynı zamanda Kanada'da felaketlere yol açma ihtimali yüksektir. İlk başta söz konusu olan, her iki ülkede de ormanları ve ekinleri ateşe vermektir.



Operasyonun ikinci evresinde bakteriyolojik saldırı vardı

Amaç, Amerikan silahlı kuvvetlerinin önemli bir kısmının ülke topraklarında kalmasını ve böylece Asya'daki kıskacı gevşetmesini sağlamaktır. Operasyonun ikinci evresinde bakteriyolojik bir saldır öngörülür: Veba ve şarbon taşıyacaktır balonlar. Japonya her gün yüzlerce balon fırlatmak niyetindedir.

İlk girişim başarısızlıkla sonuçlanır

1944 Haziran'ın da uçurulan 200 balondan hiçbiri Amerika kıtasına ulaşamaz. Aynı yılın Ekim ayında tasarımlar gözden geçirilir. Bu defa 15 bin balon üretilmesi öngörülür; fiilen 10 bin adet üretilir ve bunların 9 bin 300 tanesi fırlartılır.

İki hafta sonra Amerikan karşı-casusluk servisleri alarmdadır. Bir balon kılıfına ait parçalar bulunmuştur denizde. İlk başlarda Amerikalı görevliler bunların meteorolojik amaçla ya da hava saldırılarına karşı önlem mahiyetinde kullanılan balonlar olabileceğini düşünür. Bunu izleyen ay, bir balona ait olabilecek parçacıklara Oregon'da, Montana'da, hatta Birleşik Devletler'in kuzeydoğusundaki Michigan'da bile rastlanır. Bunun nasıl bir nesne olduğu üç aşağı beş yukarı kestirilmektedir. Safra olarak kullanılan kum tahlil edilir ve menşeinin Honşu Adası olduğu saptanır.
Japonların balonlarla karşı saldırıya geçtiği farkediliyor

Kaliforniya kıyıları üzerinde uçmakta olan Amerikan Hava Kuvvetleri’ne ait bir uçak bu balonlardan birini fark edip onu parlamadan yere indirmeyi başardığında artık hiçbir kuşkuya yer yoktur: Japonlar Amerika'ya karşı saldırıya geçmiştir... Kağıttan balonlarla!

Amerikan yönetimi çareler aramaya başlar

Roosevelt yönetimi durumun vahametini kavrar. O güne dek Amerikan askerleri en gelişmiş silahlar, en olağanüstü stratejiler konusunda kafa yormuştur. Şimdi, yaptıkları bütün tahlilleri bir daha gözden geçirmek zorundadırlar. Ülkeyi yakıp yıkmak için rüzgardan yararlanarak okyanusu aşan, nerdeyse sıfır maliyetli böylesine basit bir silah, kelimenin gerçek ve mecazi anlamıyla tam bir 'bomba' etkisi yaratır.



Yangınlardan çok halkı saracak olan korku dalgasından kaygı duyulmaktadır

Bakteriyolojik tehdidin somut bir biçimde gündeme gelmesi halinde bu korkunun paniğe dönüşmesi olasıdır. Pek çok Amerikan vatandaşı "ne olduğu belirsiz uçan cisimler" gördüğünden söz etmeye başlamıştır bile, yerel gazetelerde bu kimselerin tanıklıklarına yer verilir. Amerikan hükümeti konuyla ilgili haberlere yayın yasağı koyar, aynı zamanda da Fire Flye Operasyonu'nu başlatır: 3 bin asker saldırıya en açık kıyı bölgelerine gönderilir. 300 paraşütçü itfaiye eri ve onların hava birlikleri, sürekli alarm durumunda bekletilmektedir. Birçok savaş uçaği kâğıttan küçük balonların yerini tespit etmekle görevlendirilir. Bu dut ağacından yapılma balonlardan isabet alan tek Amerikan kenti, 4 Ocak 1945'te Oregon'daki Medford olacaktır.

Japonlar operasyona neden son verildi?

Yayın organlarına getirilen yasağın bir diğer etkisi de Japonlar üzerinde kendini gösterir. Balonlarının ABD'de panik yarattığı kulaklarına gidecek olsa, Japonların bundan cesaret alarak daha çok balon gönderecekleri açıktır. Dolayısıyla "Rüzgar Gemileri" saldırısının yol açtığı sonuçlar açığa vurulmamalıdır. Bu taktik Amerikan yetkililerinin umduklarının ötesinde başarılı olur. Gazetelerde balonlarının yıkıcı etkisinin izine dahi rastlamayan Japon Genelkurmayı, gönderdikleri aygıtlardan hiçbirinin hedefe ulaşmadığı sonucuna varır. Hidrojen sağlama imkanı da sınırlanınca, Japonlar bu operasyona 1945 Nisan'ında son verirler.

Japonlar yanlış zaman seçmişlerdi

Oysa bu uçan kâğıtlar dehşet verici sonuçlar yaratabilirdi. Yazın başlatılan ilk saldırı başarılı olsaydı ya da ilkbaharda durdurulan ikinci saldırı birkaç ay daha sürdürülseydi, yangın balonlarının Amerika'nın batısında güneşin kavurduğu ekinleri ve ormanları yakıp yok etmesi işten bile değildi. Ama operasyon esas olarak 1944 sonbaharıyla 1944-1945 kışında yürütülmüştü, yağmurun ve karın bu bölgeleri yangınlardan koruduğu bir zaman diliminde.. Aslında Japonları Fu-Go Operasyonu'nu sürdürmeye teşvik edecek bir olay da yaşandı, tabii bundan haberleri olsaydı...



Basına yapılan sansür çok etkili oldu

1944 sonunda Pasifik'i aşan balonlardan biri Washington Eyaleti'nin doğusundaki Hanford Engineering Works'e elektrik sağlayan yüksek gerilim hatlarına takılır. Kaderin bir cilvesi, 9 Ağustos 1945'te Nagasaki kentini yerle bir edecek plutonyum bombası bu enstitüde hazırlanmaktadır. Bu balonun tarihteki ilk nükleer felakete sebep olmasına ramak kalmıştır. Bomba yapımı için gerekli uranyumu üreten nükleer reaktörün soğutulmasına yarayan devredeki pompalar bu yüksek gerilim hatlarından elektrik almaktadır. Aşırı ısınma durumlarında, Çernobil'de olduğu gibi, reaktör çığırından çıkar ve kontrol edilemez hale gelir. Bereket versin, Hanford Enstitüsü'ndeki yedek devrelerin çalışmasıyla tehlike atlatılır. Buna karşın üç gün üretim durur ve atom bombasının yapımına ilişkin Manhattan projesinin gerçekleşmesi bir süre gecikir.

Kıtalararası ilk silah denemesi

Kısacası, Japon dut ağaçlarından yapılma kâğıttan balonlar, iyi hazırlanılmadığı için az hasara yol açtı, ama yine de üç binden fazla askerin ve pek çok savaş uçağının seferber edilmesine neden oldu. Kıtalararası silahların ilk habercisi olan bu basit aygıtlar, insanoğlunun bir kez azmetti mi amacına ulaşmak için çok fazla maddi olanağa ihtiyacı olmadığını da gösteriyor. Nitekim Fu-Go Operasyonu'nun maliyeti sadece iki milyon dolardır; İkinci Dünya Savaşı'nda silahlanma için harcanan servetlerle, kıtalararası balistik füzelere (ICBM) yatırılan milyarlarla, Ronald Reagan'ın Stratejik Savunma İnisiyatifi'nin 40 milyarıyla ya da Başkan Bush'un yıldızlar savaşı projesiyle kıyaslandığında, bu rakam bir hiçtir.

Birçok balonun ne olduğu bilinmiyor

Bugün, Kuzey Amerika'ya bin balonun ulaştığı düşünülüyor; Kanada'dan Meksika'ya kadar uzanan alanda, bunlardan sadece 361'inin varlığı kesin olarak saptandı.

2012'nin Gizemi: MARDUK

2011-06-23T22:06:00.000+03:00

NUH TUFANI GİBİ OLUR

Marduk, 3 bin 600 yılda bir Dünya'ya teğet geçer. Maya takvimine göre yeni ziyaret 2012'de. Gezegenin neden olduğu en büyük felaket 13 bin yıl önceki Nuh Tufanı'ydı. Benzeri olabilir.

Hititler ve Asurlar Marduk'u kil tabletlere resmetti. O tabletler İstanbul'daki müzelerde.

Marduk, ikinci Nuh Tufanı'nı yaşatacak

'12. Gezegen Marduk' kitabıyla tanınan Zecharia Sitchin, Marduk'un 2010'lu yıllarda dünyanın yakınından geçeceğini ve bu esnada yeni bir 'Nuh Tufanı'nın' daha yaşanacağını iddia ediyor. Marduk gezegeninin yörüngesinin uzunluğu nedeniyle ancak 3 bin 600 yılda bir dünyayı ziyaret edebildiğine inanılıyor. Sümerler tarafından 'Nibiru' olarak adlandırılan gezegenin, bugüne kadar sadece 1983 yılında IRAS kızılötesi teleskopu sayesinde görülebildiği iddia ediliyor. Maya takvimine göre, 2012 yılında dünyaya yakınlaşacak olan Marduk'un, tıpkı 13 bin yıl önce olduğu gibi dünyaya felaket getireceği öne sürülüyor. Dünyada Nuh Tufanı benzeri yeni bir felakete yol açacağını öne sürdüğü, '12. Gezegen Marduk'u 'meşhur eden' ünlü Rus araştırmacı-yazar Zecharia Sitchin, SABAH'a konuştu. Gezegenin 2010'lu yıllarda dünyaya yaklaştığında büyük bir felaket yaşanacağını söyleyen Sitchin, "Balık burcu çağı bittiğinde, Marduk kapımıza dayanmış olacak. Daha önce geldiğinde Nuh Tufanı yaşanmıştı" diye konuştu. Zecharia Sitchin sorularımıza çarpıcı yanıtlar verdi.


* Kitaplarınıza da konu ettiğiniz, bilinmeyen bir gezegenin 2012 yılında dünyamıza çarpacağı yönündeki tartışmalar hakkında ne söyleyebilirsiniz? 'X gezegeni' adını da verebileceğimiz bu gezegenin uzun ekliptik yörüngesi her 3 bin 600 yılda onu dünyamıza yakınlaştırıyor ve dünya üzerinde felaket etkisi yaratıyor. Gezegenin en büyük felaketi ise 13 bin yıl önce gerçekleşen büyük tufandır. Buna "Nuh Tufanı" denmesinin nedeni de İncil'de ve Sümer yazıtlarında bahsinin geçmesi. İnsanoğlu kurtuldu çünkü tufanın kahramanı bir gemi inşa etti ve Ağrı Dağı'nın zirvesine erişti. Bu bağlamda Marduk'un neden olduğu felaketin, Türkiye ile bağlantılı olduğunu söyleyebiliriz.

1983'TE TELESKOPLA GÖRÜLDÜ

* Hangi uygarlıklar bu gezegenden haberdardı? Bu konu hakkında ilk bilgi sahibi olan Sümerlerdi. Ayrıca Babiller, Hititler ve Asurlular gezegenden haberdarlardı. Sümerler gezegeni 'Nibiru' Babiller ise tanrıların ismi olan 'Marduk' olarak adlandırdılar. Mısır ve Filistin'de gezegen 'kanatlı yuvarlak' olarak tarif ediliyor. İstanbul ve Ankara'daki arkeoloji müzelerini gezenler, yüzlerce yıllık birçok yapıt üzerinde bu sembolü görebilirler.

* O zaman neden kitabınızda bu gezegen '12. gezegen' diye yer alıyor ve neden 'bilinmeyen' olarak nitelendiriyorsunuz? Sümerler bu gezegeni, güneş sistemimizde güneş, ay ve bilinen 9 gezegene ek olarak algıladılar ve güneş sisteminin 12. üyesi olarak kabul ettiler. Bununla beraber Akatlar şimdi Berlin müzesinde yer alan silindir bir mühür üzerinde güneşin merkezde olduğu ve bütün gezegenlerin gösterildiği bir güneş sistemi resmetti. Bu gezegen uzun ekliptik yörüngesi yüzünden teleskoplarla görülmüyor. Fakat 1983 yılında IRAS kızılötesi teleskopu onu görmeyi başardı.

Ay Olmasaydı Ne Olurdu?

2011-06-15T23:47:00.000+03:00

Ay Olmasaydı Ne Olurdu?

Dünya bugünkü gibi olmazdı. Hayat bile olmazdı. Ay olmasa idi günler daha kısa olurdu. Şiddetli fırtınalar ve kasırgaların hiç kesilmediği bir dünya olurdu. Atmosfer bugünkü gibi olmazdı. Daha kalın bir atmosfere sahip olurduk. Ay olmasaydı, gel-git olayları %70 oranında azalırdı. Ay ışığında etkinliğini sürdüren canlılar gelişmezdi ve mevsimler olmazdı. Gel-gitler olamayacağı için Dünya'da yaşam oluşmazdı. Sadece Güneş'in varlığı ile olan mevsimler, rüzgarlar ve yağmurların var olduğu bitkilerden ibaret boş bir gezegen olurdu Dünya. Ay'ın varlığı yaşamı açıklıyor. Kadınların menstürasyonun 28 günlük bir periyotta olması da Ay'ın varlığı ile ilgilidir. Ayrıca, Dünya'nın Güneş etrafındaki yörüngesinden 5 derecelik bir yörünge eğikliğiyle Dünya'nın etrafında döner.

Nibiru'nun Uyduları Neyi İfade Ediyor?

Başlangıçta 4 olan uydu sayısının şu an 7 kadar olduğu söyleniyor. Nibiru'nun kendisi üzerinde hayat yok, zeki yaşam Nibiru'nun yüzeyinin altında ve uyduları üzerinde olduğu söyleniyor. Nibiru, dışarıdan bakıldığında altın sarısı rengindedir. Bu yüzden Nibiru'nun etrafında mor bir halka gözükür. Nibiru, Dünya'mızdan 4 kat daha büyüktür. Nibiru Galaktik Federasyon tarafından Sirius B'de başıboş olarak keşfedilen büyük bir parça idi. Daha sonra evrendeki en üstün teknoloji ile bir savaş yıldızı haline getirildi. Şu anda Nibiru 5. boyutta olduğundan Dünya'dan çıplak gözle görülemiyor fakat etkileri hissediliyor.

Nemesis Teorisi Nedir?

Güneş'in görünmeyen karanlık (karadelik) ikizinden bahseder. İsmi Nemesis'tir. Bir elips'in iki odağı vardır. Bu teoriye göre Nibiru'nun elips olan yörüngesindeki odaklardan birisi Güneş, diğeri Nemesis'tir. Ayrıca Nibiru'ya Sümerler, "Gelip geçip giden"; Babil'liler ve Mezopotamya'lılar, "Marduk, Cennetlerin kralı"; Eski Yahudiler, "Kanatlı dünya", Yunanlılar ise "Nemesis" demişlerdir.

Albedo Nedir?

En basit anlatımıyla albedo, Güneş'ten gelen ışın ile gezegenin yüzeyinden uzaya yansıyan ışığın oranıdır. Bilinen en yüksek albedo dünya yüzeyinde kar'a aittir ve 1'e yakındır. Albedo'su sıfır olan bir yüzey karanlık demektir. Dünya'nın albedosu 0.38'dir.

Titius-Bode Kanunu Nedir?

18. yüzyılda Johann Daniel Titius ve Johann Elert Bode gezegenlerin Güneş'ten uzaklıklarının belli bir orana göre olduğunu öngören bir kanun keşfettiler (1772). Onlara göre gezegenlerin uzaklıkları belli bir sırayı izliyordu. Onlara göre sıfır ile başlayan bu sayılar şu şekilde sıralanıyordu: 0, 3, 6, 12, 24, 48, 96, 192, 384, 768. Daha sonra her bir sayıya 4 ekleyip 10'a böldüler.

Sonuç standart astronomik birim ile çakışınca da buluşlarını açıkladılar. Yıllar sonra başka türlü yaklaşımlarla gezegenlerin güneşe uzaklıkları için katsayılar buldular. Amaç, o güne kadar keşfedilmemiş gezegenleri bulmak ve olası uzaklıklarını saptamaktı. Bunlardan en sonuncusu ise Fibonacci yaklaşımıdır. Titius-Bode kanunu duyurulduktan sonra bu dağılımlara göre dünyanın her yerinde gezegen avcılığı başlamıştı. Ayrıca Titius-Bode bu kanunu keşfettiklerinde asteroit kuşağı, Uranüs ve Neptün daha keşfedilmemişti. 1781 yılında William Herschel Uranüs'ü ve 1801'de Giuseppe Piazzi asteroit kuşağının en büyük cismi olan Ceres'i, 1846'da Johann Galle Neptün'ü ve 1930'da Clyde Tombaugh Plüto'yu keşfettiklerinde bunların uzaklıklarının Titius-Bode kanuna uyduğu görüldü:

Nuh Tufan'ına Sebep Olan Su, Nereden Geldi?

Internet'te yer alan pek çok kaynağa göre çok uzun bir zaman önce dünyanın etrafında yoğun nemden oluşan bir kuşak vardı. Bu kuşak sayesinde dünyada fırtınalar, mevsimsel anormaliler ve sel gibi afetler görülmüyordu. Dünyanın çevresini saran yaklaşık 3 mil kalınlığındaki bu kuşak (ya da gök kubbe) sayesinde dünya'nın her yerinde ılıman bir iklim mevcuttu. Dünya'da cennete benzer bir yaşam sürülüyordu. Eski kitaplarda sözü edilen yemyeşil ağaç ve sık bitkilerle kaplı dünyamızdaki koşulları ancak böyle bir gök kubbe sağlayabilirdi. O zamanlar dünya'daki insanlar bu kuşak yüzünden Güneş'i ya da Ay'ı göremiyordu. Astropikal yapıdaki dünya'daki yaşam koşulları o zaman çok rahattı. Bu kuşağı Galaktik Federasyon'un gezegen ve yaşam yaratan mühendisleri inşa etmişti ve onu yerinde tutan enerji üreten yapılar dünyanın değişik yerlerinde gizlenmişti. Daha sonra bu yapıların birkaçının insanlar tarafından yok edilmesi ile buz kristallerinden ve nemden olan kuşak dünyaya yağmur halinde düşerek büyük tufanı oluşturacak miktarda suyu meydana getirdi. Bu enerji kristallerinin yok edilmesi fikri Nibiru'nun komutanı Marduk tarafından başlatılmıştı. Marduk, Mısır'daki oğlu Seth'e Büyük Piramit'in kristal tapınaklarına saldırmasını emretti. ME adı verilen bu kristallerin bazılarının yok edilmesi sonucu kuşak 40 gün süren muazzam yağmurlarla çöktü.

Bugün Nuh Tufanı'nı meydana getirecek kadar bol miktarda suyun nereden geldiği ile ilgili pek çok görüş ortaya atılmaktadır. Enerji üreten yapılardan bazıları hala dünyanın çeşitli yerlerinde sağlam olarak bulunmaktadır iddiasını kanıtlamak amacıyla bunların yerleriyle ilgili pek çok araştırma yapılmış fakat başarısız olunmuştur. Bu kadar bol miktarda suyun bir anda ortaya çıkışı ile ilgili teorilerden birisi olan buz kristalleri kuşağı ya da nem kuşağı teorisi bu teorilerden birisidir. Küresel ısınma ile ilgili projelerden birisinde, kutuplardaki buzların tamamının eriyerek okyanus su seviyesini ne kadar yükselteceği ile ilgili çalışmalar yapılmıştı. Çalışmaların sonucunda yeryüzünün tamamını etkileyecek büyüklükteki bir tufanın meydana getireceği suyun yağan yağmurlarla açıklanamayacağı sonucuna varıldıktan sonra bu suyun nereden geldiği ile ilgili varsayımlar ileri sürülmüştü. Bunların içlerinde en akla yatkın olanı yoğun nemden oluşan bu kuşağın yok edilerek yağan yağmurlarla global ölçekte bir sel felaketine yol açması fikridir. Bu konu ile ilgili çok fazla bilgiye, Internet'te "canopy" ve "flood" anahtar kelimeleri aratılarak ulaşılabilmektedir. Ayrıca Türkçe olarak, Virginia Essene'nin "Galaktik İnsan" kitabında ve Jelaila Starr'ın "12. Gezegenin Dönüşü" kitabında bu kuşaktan ayrıntılı olarak bahsedilmektedir.

Uzayın Derinliklerini Gözlemlemek İçin Yapılan Teleskoplar Neden Çoğunlukla Güney Yarımkürede?

Güneş sistemimizin de içinde olduğu Samanyolu galaksimizin merkezi ile ilgili çok merak var. Ayrıca, gökyüzündeki pek çok önemli nebula, galaksi vs. çoğunlukla güney yarımküreden izlenebiliyor. Hem galaksi merkezi hem de önemli gök cisimleri hep dünyanın güney yarımküresinden daha rahat izlenebildiğinden, çok büyük ebatta yeni bir teleskop (ya da gözlemevi) kurulacağı zaman bunun için genellikle uygun yer hep güney yarımküreden seçilir. Ama, hem havada toz olmaması, hem de berrak gökyüzü sebebi ile kuzey kutbunda ve kutba yakın yerlerde de teleskoplar kurulmuştur. Hubble ilk yörüngeye oturtulduğunda (merceğindeki hata giderildikten sonra) ilk iş olarak derhal güney yarımküredeki ilginç cisimlere kaçınılmaz olarak odaklanmıştır.

Ay, Yapay Olarak Dünya'nın Yörüngesine mi Yerleştirildi?

2011-05-30T17:43:00.001+03:00

Günümüzde halen yanıtlanamamış sorulardan ilk 10 tanesi:

1. Dünya'daki toprak elementleri ile uyuşmayan bir yapısı olması

(Ay'dan gelen taşlar incelendiğinde krom, titanyum ve zirkonyum ağırlıklı bir yapı gözlenmiştir)

2. Dünya ile Ay'ın yoğunlukları arasındaki fark

(Dünya 5.5 g/cm küp, Ay 3.34 g/cm küp)

3. Dünya'nın dönüşü ile tam olarak aynı olarak kendi etrafında dönmesi, tam senkronizasyon

(Dünya'nın dönüşü ile (24 saat) kendi dönüşünün aynı olması (24 saat). Bu yüzden hep aynı yüzünü görürüz, Ay bize arka yüzünü hiç göstermez)

4. Ay'ın Dünya etrafında mükemmele yakın dairesel bir yörüngede dönmesi

(Ay eğer Dünya tarafından sonradan çekim kuvveti ile yakalanmış olsaydı, Ay'ın Dünya etrafındaki yörüngesi elips olurdu)

5. Dünya ile Ay arasındaki mesafenin çok yakında olması

(güneş sistemimizde ve dışında gözlenen gezegenlerin uydularının hem bu büyüklükte hem de bu yakınlıkta olması durumu hiç gözlenmemiştir)



6. Ay üzerindeki en büyük ve küçük kraterler incelendiğinde derinliklerinin neden çok sığ olduğu halen cevaplanamamıştır

(En büyük krater olan Gagarin krateri 186 mil çapında olmasına rağmen derinliği 4 mili geçmez. Ayrıca, büyük kraterlerin dip kısımları konveks olup Ay yüzeyinin eğik şeklini almıştır)

7. Ay'ın, diğer gezegenlerin uydularının uyduğu "ekvator düzlemi" kuralına uymaması (Güneş sistemindeki ve dışındaki hemen hemen bütün uydular, etrafında döndükleri gezegenin ekvator düzleminde döner. Fakat, Ay, Dünya'nın Güneş etrafındaki yörünge düzleminde dönmektedir)

8. Ay'ın bize bakan yüzünün daha deforme olması (Ay'ın bize bakan yüzüyle, hiç göremediğimiz karanlık yüzeyini karşılaştırdığımızda, karanlık yüzde meteorların yol açtıkları kraterlerin ve çeşitli sonradan olmuş deformasyonların, bize bakan yüzüne nazaran çok daha az olduğunu görürüz)

9. Diğer bir cevaplanamayan konu da Ay'ın dış kabuğunun 60 km olarak, Dünya'nınkinden 2 kat kalın olmasıdır. Ay yüzeyindeki kraterler nasıl volkanik aktivitelerle oluşmadıysa, kabuğun kalın olmasının sebebi biriken lav olamaz.

10. Dünya'nın merkezindeki eriyik haldeki çekirdek, Dünya'dan daha yavaş dönmekte ve bu sürtünme yüzünden dünyanın manyetik alanı oluşmaktadır.

Ay'ın merkezinde erimiş bir çekirdeğin bulunmadığını bilim adamları hesapladılar. Gerek Rus gerek Amerikalıların uzay araçlarındaki magnetometrelerle yaptıkları ölçümlerde, Ay'ın biz zamanlar çok yüksek bir manyetik alana sahip olduğu, bunun kalıntılarının da Ay'dan gelen kayalarda gözlenebileceği söylenmiştir.



Ay, bugün Dünya'nın yörüngesine yerleştirilmeden önce Tiamat'ın uydusuydu demiştik. Apollo 11'in Ay'ın Durgunluk Denizi'nden (Mare Tranquillitatis) getirdiği ay taşlarının yaşları, Sky and Telescope dergisindeki makaleye göre 7 milyar yıl bulunmuştur. Apollo 12'nin Fırtınalar Okyanusu'ndan (Oceaus Procellarum) getirdiği ay taşlarının yaşları ise, potasyum-argon metoduyla yapılan ölçümlere göre 20 milyar yıldır ve bu, Güneş Sistemi'nin yaşından da eskidir! Chemistry dergisindeki Urey'in makalesinde, Ay taşlarının Plutonium-244'ten oluşan Xenon izotopları içerdiğini, bunların Dünya'da bulunmayan elementler olduğunu saptamıştır. Dünya'da bulunmuş en eski kaya Greenland'da bulunmuştur ve 3.7 milyar yaşındandır. Ay'ın bu bilgilere göre Dünya'dan daha eski olduğu ortaya çıkar. Ay taşlarının diğer bir özelliği de çok zayıf bir termik iletkenliğe sahip olmasıdır. Yani, sıcaklığı neredeyse hiç iletmezler. Ergime noktası yüksek olan elementler, Dünya'da az bulunurlar. Buna karşılık, ergime noktası yüksek olan elementlerin Ay bileşiminde çok fazla bulunması da ayrı bir konudur. Ay taşlarında ve Ay'da saptanmış bulunan Titanyum, Zirkonyum ve Yttrium miktarı, Dünya ve Evren'deki ortalamanın üzerindedir (Science News, 16 Ağustos 1969). Ay üzerinde rastlanan Mascon'ların nedeni de hala izah edilememiştir (Apollo-8 astronotları Ay denizleri üzerinden geçerken araçlarının hızlandığını, alçalıp yükseldiğini göstergelere bakarak tespit etmişlerdir. Daha sonraları Ay çevresinde dolaşmış insanlı ya da insansız her araç, Ay denizlerinin bu etkisini kaydetmiştir. Bilim adamları bu sorunu, o bölgelerdeki gravitasyon çekiminin öteki bölgelere göre daha fazla olması şeklinde cevaplamış, Ay üzerindeki bu noktalara kütle konsantrasyonu anlamına gelen "mass concentration" sözcüğünden türettikleri "Mascon" adını takmışlardır). Ay'la ilgili yapılan sismik çalışmalarda, Dünya'da kullanılanlardan yüzlerce kez daha hassas cihazlar kullanılmıştır. Apollo-12'nin ay modülü Ay yüzeyine çarptığı zaman oluşan yapay deprem sarsıntısı 55 dakika sürünce bilim adamları çok şaşırmıştı. Ayrıca, sinyaller küçük dalgalardan başlayarak belli bir tepe noktasına ulaşmış, sonra da Dünya'da alışılagelmiş olanlara hiç benzemeyen bir şekilde periyotlarca sürüp gitmişti. Bu da Ay'ın yüzey kabuğunun 15-20 mil kadar altının boş olduğunu gösterir. Bilim adamlarının, saatlerce süren yapay deprem titreşimlerini çok güzel ileten bir yapının, ancak o yapı metal bir küre ise olabileceğini söylemeleri de Ay'ın 15-20 mil altında metal bir küre olduğunu anlatır. Tiahuanaco şehrindeki meşhur Güneş Kapısı, 120x360 metre ölçülerinde yekpâre bir andezit taştır ve ağırlığı 10 tondur. Üzeri uçan tanrılar ve taşıtlar figürleriyle süslü taşta 27 bin yıllık bir takvim işlenmiştir. Gökyüzünün 27 bin yıl önceki halini gösteren kabartmalarda, tüm gezegenler işlendiği halde Ay orada yoktur. Dr. Bellamy ve Dr. Allan'a göre Güneş Kapısı sembollerinde Ay, dünya yörüngesinde 11.500-13.000 yıl arası bir zamanda belirmektedir. Takvimdeki hesaplamalara göre Ay'ın 13 bin yıl önceki Dünya etrafındaki dönüşü yılda 425 turdu. Bugün bu tur sayısı 365'tir.

Pek çok sebepten dolayı, Ay dünya'nın çevresine yapay olarak yerleştirilmiştir deniliyor. Jüpiter'in uydusu Phobos'un ve Plüto'nun da yapay olarak yerleştirildiği söyleniyor. Pek çok farklı kaynağa göre yapay bir uydu olan Ay'ın ve Phobos'un içinde bir uygarlık var. Bir zamanlar Satürn'ün uydusu olan Plüto'nun (Gaga) Güneş sisteminizi gözlemek ve korumakla görevli bir karakol olduğu belirtiliyor. Pek çok kaynakta yazılanlara göre bu üçünün amacı Dünya'yı yakından izlemek ve sürüngen kötü niyetli istilacılar gibi dışarıdan gelecek tehlikelere karşı korumak. Phobos ve Plüto gibi Nibiru'nun kendisinin de yapay ama çok büyük bir uydu olduğu belirtilenler arasında. Ay'ın, Phobos ve Plüto'nun Galaktik Federasyon tarafından Dünya'yı tehlikelere karşı korumak amacı ile yapay olarak yerleştirilmişlerdir bilgisi Internet'te pek çok yerde mevcut. Bunlardan dünyamıza en yakın konumda olan uydumuz Ay ise apayrı bir inceleme konusu. Gerek NASA'nın gerek astronotların birebir gözlemledikleri, gerek Dünya üzerinden teleskoplarla sürekli görülen Ay anormallikleri (Ay üzerinde görülen ışıklı cisimler, büyük iş makineleri benzeri cisimler, görünüp kaybolan dev yapılar) hakkında çok fazla yazılmış kaynak mevcut. "Lunar Anomalies", "TLP" (veya "Transient Lunar Phenomena") anahtar kelimelerini kullanarak bunlara ulaşabilirsiniz.

Güneş Sistemimizin Gruplandırılmasında Asteroit Kuşağının Kullanılması

2011-05-03T13:34:00.000+03:00

Günümüzde Mars ile Jüpiter arasında yer alan ve bir kısmı bir zamanlar Tiamat'a ait olan materyalden ve yok edilen Maldek'in arta kalan parçalarından oluşan asteroit kuşağı sınır alınarak İç Güneş Sistemi ve Dış Güneş Sistemi olarak güneş sistemimizi gruplandırdık. Buna göre Güneş ile asteroit kuşağı arasındaki iç güneş sisteminde sırası ile Merkür, Venüs, Dünya ve Mars olmak üzere 4 gezegen; asteroit kuşağından itibaren de Jüpiter, Satürn, Uranüs, Neptün, Plüto ve Nibiru (Marduk) olmak üzere 6 gezegen (dış güneş sistemi) toplam 10 gezegen bugünkü güneş sistemini oluşturdu. Tüm bu olayların sonunda Nibiru (Marduk) 3600 küsur yıllık basık elips şeklindeki yörüngesini takip etmeye başladı.

Böylece Güneş sistemimizle ilgili cevaplanamayan aşağıdaki sorular SÜMER tabletleri tarafından cevaplanmış oldu:

1. Triton'un dönüş yönünün gezegenlerinin dönüş yönüne ters dönmesinin nedeni

2. asteroit kuşağının kökeni

3. asteroit kuşağında bulunan bol miktarda donmuş olarak bulunan buz'un kökeni

4. asteroit kuşağını oluşturan kalıntıların dönüş yönünün gezegenlerin dönüş yönünün aksi yönde dönmesinin sebebi

4. Ay'ın (Kingu) kökeni

5. Dünya'nın kökeni

6. Satürn'ün halkalarının kökeni

7. Plüton'un (Gaga) yörüngesindeki anormallikler

8. Plüton'un halkalarının kökeni

9. Uranüs'ün eksenindeki eğiklik

Nibiru'nun diğer ismi neden Marduk?

Sümer dilinde Nibiru, Babil dilinde ise Marduk denmekte. M.Ö. 2200 yılında Marduk, zor kullanarak Nibiru'nun kontrolünü Anu'dan devraldı. Şu anda Nibiru'nun hakimi Marduk olduğundan Nibiru'ya yer yer Marduk ismi veriliyor.

Tiamat, Neden Yok Edildi?

2011-04-17T23:51:00.000+03:00

Reptoid/dinoid ırkının Tiamat üzerinde büyük kolonileri vardı. İnsanlar ve sürüngenler Tiamat üzerinde barış içinde yaşıyorlardı. Sürüngen ırk, insan ırkı ile birlikte yaşamak istemedi ve insanları yok etme isteği Galaktik Federasyon tarafından beğenilmedi. Bu yüzden Nibiru Tiamat'taki yaşamı yok etmek üzere görevlendirildi. Tiamat iki parçaya bölünerek yaşam yok edildikten sonra sürüngenler Maldek isminde küçük bir savaş gezegenine geçtiler. Bu gezegeni ileri teknoloji silahlarla donatmışlardı. Tiamat'ın eski yörüngesine yakın bir yerde Nibiru ile Maldek birbiri ile çatışmaya başladı. Nibiru'nun Maldek'e saldırısı sırasında reptoid/dinoid ırkı kendilerini savunmak için çok yoğun nükleer silah kullandılar. Maldek yok oldu ama Nibiru'nun yüzeyi de hasar gördü. Nibiru'nun koruyucu kalkanları iş görmez hale geldi. Yenilen reptoid/dinoid ırktan kalanlar kaçarlarken Venüs ve Mars gezegenindeki adına Hybornea denen başka insan kolonilerinin bulunduğu büyük yerleşim bölgelerini de yok ettiler. Reptoid/dinoid ırk bu yıkımdan sonra Güneş Sistemimizi ellerinde kalan gemileriyle terk etti. Maldek gezegeninden arta kalan parçalar, Tiamat'ın parçalarına karışarak asteroit kuşağına eklendiler. Böylece, bugünkü asteroit kuşağını oluşturan parçaların Tiamat ve Maldek'in parçalarından oluştuğunu biliyoruz. Nibiru'nun uydularının Tiamat'a çarpmalarıyla meydana gelen büyük yıkım sonucunda çok sulak bir gezegen olan Tiamat iki parçaya ayrıldı demiştik. Uyduların Tiamat'a şiddetle çarpmaları ile Tiamat ikiye bölünürken Tiamat'ın devasa okyanusları uzaya saçıldı. Bunlar devasa buz kütlelerini oluşturarak bugün hala dönmekte olan kuyrukluyıldızları oluşturdular. "944 Hidalgo" gibi çok eski olanlar artık gaz ve buz materyallerini bitirip kuyruksuz kometler halinde Güneş Sistemimizdeki periyotlarına devam etmekteler. Her 76.8 yılda bir dünyamızdan gözlenen Halley kuyruklu yıldızı da Sitchin'e göre Tiamat'ın bir parçasıdır.

Ay'ın kökenine gelince: Tiamat'ın bu çarpışma öncesi 11 uydusu vardı ve bunlardan en büyüğü olan Kingu Gaia'nın (Dünya) uydusu Ay olacak şekilde Dünya'nın yörüngesine Galaktik Federasyon tarafından düzgün bir şekilde kondu (Ay'ın fiziksel ve elemental yapısı Dünya ile uyuşmamaktadır, yani Ay'ın kökeni Dünya'nın kendisi değildir). Yani bugünkü uydumuz Ay bir zamanlar Tiamat'ın uydusuydu. Titius-Bode kanununa göre bugünkü asteroit kuşağının bulunduğu yerde bir zamanlar Tiamat gezegeni vardı. Nibiru, Tiamat'ın 7 uydusunu alarak yoluna devam etti.

Karbon, silikon, metal, gaz ve buz parçalarından oluşan asteroit kuşağındaki parçalar bugün bir araya gelseler bir gezegeni oluşturacak çoklukta değiller. Ayrıca Jüpiter'in varlığı da bunların bir araya gelip bir gezegen oluşturmasını çekim kuvvetleri sebebiyle engelliyor. Tiamat'ın küçük parçası ve Maldek'ten arta kalanlar parçacıklar aynen Nibiru'nun aksi yöndeki dönüşü ile aynı yönde olmak üzere Mars ile Jüpiter arasındaki boşlukta dönmeye başladılar ve bu kuşağı oluşturdular. Bu parçaların bir kısmı Satürn tarafından da yakalandı ve Satürn'ün bugünkü bilinen kuşağının bir kısmını oluşturdu. Satürn'ün halkasındaki diğer parçalar Nibiru'nun çekimi ile Satürn'ün yüzeyinden çekilenlerdir. Bugün asteroit kuşağını oluşturan irili ufaklı parçaların birbirlerine yakın öbekler oluşturmayıp, birbirlerinden çok uzaklarda bulunduklarını ve bunlardan onbinlercesinin her ay yaklaşık 5000 tane olmak üzere astronomlarca kataloglandığını biliyoruz. 100 km. çapından büyük olan 220 tanesi dışında 1000 kilometrelik çapıyla en büyükleri 1801 yılında Sicilya'daki Palermo gözlemevinde Giuseppe Piazzi tarafından keşfedilen Ceres'tir. asteroit kuşağını oluşturan bütün parçalar bir araya toplandığında Ay'ın 35'te 1'i kadar bir hacim tutacağı hesaplanmıştır ki bu miktar Ceres'in yaklaşık 3'te 1'idir. Sanılanın aksine çok fazla bir malzemeden oluşmayan bu kuşak, ayrıca uzayın derinliklerine gönderilen uzay araçları (probe) için, kuşağı oluşturan kalıntı parçacıkların birbirlerinin arasındaki mesafeler uzak olduklarından pek bir tehlike arz etmemektedir.

2003 mü 2012 mi?

2011-04-05T23:54:00.001+03:00

Maya takviminin sonu olan 21 Aralık 2012, bazılarına göre Gregoryen takviminde Mayıs 2003'e tekabül ediyordu. Bu konuda iki görüş vardı. Şu an elde sadece 2012 görüşü kaldı.

Dünya'nın uydusu Ay, asteroit Kuşağı ve Satürn'ün halkasının kökeni nedir? Plüton'un yörüngesi diğer gezegenlerden neden farklı? Kuyrukluyıldızların kökeni nedir?

Sümer tabletlerindeki bilgilere göre "AB.ZU" ismindeki ilk sistemde sadece Güneş ve 4 grup gezegen vardı. Gruplarda toplam 8 gezegen vardı. Yani "AB.ZU" ismindeki ilk Güneş sisteminde toplam 8 gezegen vardı. Bunlar:

Grup 1. Merkür ve Venüs

Grup 2: Mars ve Tiamat

Grup 3. Jüpiter ve Satürn

Grup 4. Uranüs ve Neptün

4 milyar yıl önceki güneş sistemimizde bugünkü dünyamız henüz yoktu. Eğer 4 milyar önceki güneş sistemimizin gezegenlerini Sümer metinlerindeki isimleri parantez içerisinde vererek Güneş'ten itibaren sıralarsak :

1. Merkür (Mummu)

2. Venüs (Lahamu)

3. Mars (Lahmu)

4. Tiamat (11 uydusu ile birlikte, uydularından en büyüğünün ise ismi Kingu)

5. Jüpiter (Kishar)

6. Satürn (Anshar) Satürn'ün o zamanlar Gaga isminde dev bir uydusu vardı. Gaga şu an bugünkü Plüto'dur.

7. Uranüs (Anu)

8. Neptün (Ea)

Modern astronominin bugün hala cevaplayamadığı konuları Sümer tabletlerinden okuyabiliyoruz. asteroit kuşağının kökeni, asteroit kuşağının gezegenlerin dönüş yönünün aksi yönde dönmesinin sebebi, Satürn'ün ve Plüton'un halkalarının kökeni, Ay'ın, Dünya'nın kökenleri, Triton'un dönüş yönünün gezegenlerin dönüş yönünün aksi yönde dönmesi ve kuyrukluyıldızların kökeni gibi soruları Sümer tabletlerinden öğrenmekteyiz. Tabletlere göre bugünkü dünyamız eskiden Tiamat denilen büyük bir gezegenin bir parçasıydı. Tiamat'ın o zamanlar 11 uydusu vardı. Tiamat okyanuslar ve denizlerle dolu çok sulak ve nemli bir gezegendi.

Tiamat iki parçaya ayrıldı. Tiamat'ın büyük parçası Dünya'mızı, diğer küçük parçası parçalanarak asteroit kuşağını oluşturdu. Bugünkü asteroit kuşağını oluşturan parçalar bir zamanlar Tiamat'a aitti. Tiamat, Galaktik Federasyon tarafından 18 milyon yıl önce neden yok edildi? Çünkü Tiamat üzerindeki yaşayan reptoid/dinoid (ejder) uygarlığı tehlike arz ediyordu. Bu medeniyeti ortadan kaldırmak için Taiamat yok edildi. Daha ayrıntılı açıklama:

Gezegenlerin dönüş yönlerinin aksi yönden dört uydusu ile birlikte gelen Nibiru (Marduk) ilk önce Neptün ile karşılaştı. Çekim gücü ile onun yüzeyini tümsekleştirdi ve sonunda bu tümsek o kadar büyüdü ki gezegenden koptu. Böylece Neptün'ün uydusu Triton oluştu (Triton tüm gezegenlerin tersi yönünde döner). Daha sonra Nibiru Uranüs'e yaklaştı ve çekim kuvveti ile onun kendi etrafındaki dönüş eksenini eğdi ve ayrıca çekim kuvveti ile Uranüs'ün 4 tane uydusunun olmasına yol açtı. Bu uydulardan üçünü Nibiru kendisi aldı ve geride Triton'u olduğu gibi bıraktı. Böylece Nibiru'nun 4+3 yedi uydusu oldu. Nibiru Jüpiter ve Satürn'e yaklaşarak Güneş ekseni etrafındaki yörüngelerini çarpıttı. O anda Satürn'ün yörüngesinde bulunan Satürn'ün dev uydusu Gaga, Nibiru'nun etkisi ile Satürn'den uzaklaştı ve bugünkü Plüto halini aldı. (Plüto'nun diğer gezegenlere göre çok küçük boyda olması, yörüngesinin Neptün'le kesişmesi ve diğer gezegenlerin yörünge düzlemi ile olan büyük farkı gibi anormallikleri nedeniyle Prag'ta toplanan Uluslararası Astronomi Birliği, 24 Ağustos 2006'da Plüto'yu gezegen statüsünden çıkardı. Çünkü, Plüto hiçbir zaman gezegen olmamıştı. Sadece bir zamanlar Satürn'ün uydusuydu.) Nibiru'nun izlediği daha sonraki yolun üzerinde bulunan Jüpiter'in çekimi sebebi ile Nibiru, 11 uydusu olan Tiamat'a çok yaklaştı ve Tiamat çekim kuvvetleri ile ikiye bölündü. Bu olay öncesi Tiamat son derece sulak bir gezegendi (asteroit kuşağındaki şu andaki donmuş bol miktarlardaki buz). Ayrıca Nibiru'nun yörüngesindeki 7 uydunun tamamı Sümer Yaradılış epiği Enuma Elish'e göre Tiamat'a çarptı. Tiamat bu şekilde bir büyük bir küçük iki parçaya ayrıldı. Küçük olan parça parçalanarak asteroit kuşağını oluşturdu. Büyük olan da Gaia (Shan ya da bugünkü dünyamız) haline geldi. asteroit kuşağını oluşturan parçalar çekim kuvvetleri ile diğer buz vs. parçalarla birlikte çarpışma sonrasında Güneş'e doğru çekildiler ve bir kısmı Güneş'e düşerek yok oldu ama bunların büyük kısmı ise Güneş'e düşmeyip bugünkü asteroit kuşağı bölgesinde (Bir zamanlar Tiamat'ın yörüngesinin olduğu yerde) bir araya geldiler. Böylece diğer gezegenlerin dönüş yönünün aksi (Nibiru'nun geliş yönü ile aynı) yönde dönecek şekilde bugünkü asteroit Kuşağı oluştu. Büyük parça (Gaia) ise Güneş etrafında yeni bir yörüngeye oturdu ve bugünkü Dünya'mızı oluşturdu.

10. Gezegen Nibiru (Marduk)‏

2011-03-25T01:52:00.001+02:00

Nibiru, Marduk, Wormwood, Nemesis, 10th Planet, Celestial Quetzalcoatl

Teorilere göre 10. gezegen denen Nibiru (NASA'nın 2001 KX76 olarak katalogladığı gezegen), güneş etrafındaki 3657 yıllık her dönüşünde dünya'ya yakın olarak gelip geçerken dünya üzerinde türlü felaketlere sebep olmaktadır. Bu seferki geçiş ise çeşitli kaynaklara göre 2012 yılında gerçekleşecektir. Güneş sistemimizdeki elemanlar olarak Zecheria Sitchin, Güneş'i ve Ay'ı da cisim olarak ele aldığında 11 cisim söz konusu olmaktadır. Nibiru'yu bu sisteme eklediğinde Sümer tabletlerini çeviren Sitchin'e göre 12 sayısına ulaşılmaktadır. Güneş ve Ay'ı saymazsak 9 gezegenden oluşan güneş sistemimizde Nibiru 10. Gezegen olmaktadır. Zecheria Sitchin'in kitabında anlatılan 12. Gezegen ile bugün tartışılan 10. Gezegen aynı gezegendir. Son zamanlardaki, Güneş sistemimizdeki gezegenlerin parlaklıklarındaki artış, Jüpiter'in uyduları ile arasında iyonize bir bağlantı oluşması, gezegenlerin manyetik çekim güçlerindeki artış ve değişimler, Jüpiter, Uranüs ve Neptün atmosferlerindeki sıra dışı değişiklikler dünya üzerinden teleskoplarla izlenmektedir. Son aylarda tüm dünya'da görülen atmosferik anormallikler ve çeşitli büyüklükteki depremlerin yoğunluk kazanması ile ilgili açıklamalar 10. gezegenin gelişi ile ilgilidir. Pioneer 10 ve 11'in Dünya'dan uzaklaşma hızlarındaki azalmaların da 10. Gezegen etkisi ile olduğu ileri sürülmektedir. Gezegenin gelişi ile ilgili Internet'ten toplanan bilgiler bu sayfada toplanılmaya çalışılmıştır.



Neler oldu?

1976: Zecheria Sitchin'in 12. Gezegen kitabı piyasaya çıktı.

1979: Zecharia Sitchin'in kitabının piyasaya çıkmasından 3 yıl sonra Amerikan Astronomi Birliği "Planet X" projesini başlattı.

1981: Pluto'nun yörüngesinde saptanan düzensizlikler üzerine 10. gezegenin var olup olmaması üzerine araştırmalar başlatıldı.

1982: NASA, resmî olarak 10. gezegenin varlığını kabul etti.

1983: Nibiru, NASA'ya ait IRAS (Infrared Astronomical Satellite) uydusu ile 10. gezegen olarak ilk defa görüldü

1992: Kuiper Kuşağı üzerinde ilk çalışmalar David Jewitt ve Jane Luu tarafından Hawaii Üniversitesinde başlatıldı. O tarihten günümüze değin Kuiper Bölgesinde 400 kadar nesne saptandı.

1998: 1970'li yılların başında gönderilen uzay araçlarının uzaklaşma hızlarındaki azalmalar dikkat çekti (Pioneer 10, Pioneer 11). 90'lı yılların başında bunun nedeni anlaşılamadı. Bu sene ise bunun 2001 KX76'nın çekim gücünden kaynaklandığı öne sürülüyor.

2000: NEOS (Near Earth Objects) projesi kapsamında 2001 KX76 dahil olmak üzere dünya yaşamını tehlikeye sokabilecek olası cisimler üzerinde çalışmalar başlatıldı.

Şubat 2001: Kuiper Kuşağı çevresinde dolanan CR105 isimli kuyrukluyıldızın yörüngesindeki belirgin düzensizlikler üzerinde çalışmalar başlatıldı. Düzensizliklere orada büyük bir gezegenin sebep olacağı sonucuna varıldı.

4 Nisan 2001: Gezegen, Arizona Lowell Gözlem Merkezince 2001 KX76 olarak Robert Millis ve arkadaşları tarafından resmi olarak kataloglandı.

7 Ocak 2001: İsviçre'deki Neuchatel gözlem evinde de gözlendi. Bilim adamları keşiflerini basına duyurduktan bir hafta sonra haberin asılsız olduğunu belirttiler.

11 Nisan 2001: National Optical Astronomy Observatory (NOAO) tarafından 10. gezegen, Trans Neptunian Object (TNO) 28976 = 2001 KX76 olarak onaylandı.

23 Ağustos 2001: ESO 2001 KX76'nın Ceres'ten daha büyük olduğunu duyurdu.

2001: Deep Ecliptic Survey isimli proje kapsamında Nibiru'nun ilk dijital resimleri çekildi (Tucson yakınlarındaki (AZ) Kitt Peak Ulusal Gözlemevi ve Şili'deki Cerro Tololo Inter-American Gözlemevi).

2001: Nibiru'nun albedosu, rengi ve diğer özellikleri 6.5-metrelik Magellan Teleskopu ile Las Campanas'taki gözlemevinde (Şili) saptandı (Magellan Instant Camera (MagIC).

2003: 10. Gezegenin yaklaşmasının etkisiyle dünyanın her tarafında çeşitli büyüklüklerde depremler olmaya başladı. Can kaybına yol açmayan hafif depremlerin sayıları artmaya başladı.

2003: 1980'li yılların ortalarından itibaren meydana gelen Güneş'teki anormallikler sebebi anlaşılamamıştı. Nibiru'nun etkisi ile Güneş'teki değişiklikler dünyadaki tüm güneş gözlemevlerinde ve uzaydaki SOHO uydusu ile incelenmeye başlandı.

17 Nisan 2003: 2001 KX76'nin ismi, “Ixion” olarak değiştirildi.

15 Mart 2004: NASA, Kuiper kuşağında yeni bir büyük cisim saptadığını duyurdu. 2003 VB16 olarak kataloglanan bu yeni cisme SEDNA ismi verildi.

6 Eylül 2006: 2003 UB313 (Önce Xena sonra Eris ismi verildi) Güneş'ten 97 Astronomik birim uzaklıkta 10. gezegen adayı olarak keşfedildi ve kataloglandı.

Neden 12. Ya da 10. Gezegen Deniyor? Madem Güneş Sistemimizde 9 Gezegen Var; Nibiru'nun 10. Gezegen Olması Gerekmiyor mu?

1. Güneş

2. Merkür

3. Venüs

4. Dünya

5. Ay

6. Mars

7. Jüpiter

8. Satürn

9. Uranüs

10. Neptün

11. Plüto

12. Nibiru

1. Merkür

2. Venüs

3. Dünya

4. Mars

5. Jüpiter

6. Satürn

7. Uranüs

8. Neptün

9. Plüto

10. Nibiru

Sayıların değişmesinin sebebi Güneş'i ve Ay'ı da dikkate alıp almamak yüzünden.

Renkli sabunlar suyla köpürttüğümüzde neden beyaz renkli köpürüyor?

2011-03-19T18:01:00.000+02:00

Aslında günlük hayatta çok kullandığımız bir şey hakkında dikkatimi çeken bir soru sormak istiyorum. Kullandığımız renkli sabunlar (pembe, mavi, sarı vs) ister sıvı olsunlar ister kalıp, suyla köpürttüğümüzde neden beyaz renkli köpürüyor?

Çam yeşili, limon sarısı, lavanta moru ve gül pembesi.

Günlük hayatta çeşitli amaçlarla kullandığımız sabunlar çeşit çeşit renklerde. Peki, sabunu suyla buluşturup köpürttüğünüzde sabunun rengine ne oluyor? Sıvı bir sabunu suyla karıştırdığınızda köpüğün alt kısmında kalan suda sabunun rengini görebilirsiniz. Sabunlu suyun rengi sabundan daha açıktır, çünkü sabunun içindeki boya artık daha büyük bir hacmi renklendirmek zorundadır. Fakat kullandığınız sabunun rengi ne olursa olsun köpüğü daima beyaz olur.

Aslında sabun köpüğünün büyük bir kısmı havadır. Hava bu köpüklerin içine hapsolmuştur ve sabunlu suyu inceltir. Havanın giderek incelttiği bu su tabakasında bir renk görülmesi artık zordur.

Bunun bir nedeni de şudur: Sabunlarda kullanılan boyar madde suda kolayca çözünür. Bu boyar maddelerin suda çözünme özelliği o kadar yüksektir ki köpüğe renk vermeden suyla birlikte akıp giderler. Sabun yapımında kullanılan boyaların derişimi de oldukça düşüktür. Bu yüzden sabunu suyla köpürttüğümüzde derişimi zaten düşük olan boyayı iyice seyreltmiş oluyoruz ve böylece köpük gözümüze beyaz görünüyor. Köpüğe renk vermek için daha yüksek derişimde boya kullanmak gerekiyor.

Bu arada, renkleri görmemizin nedeni bir cismin üzerine düşen ışığın o cisimden yansımasıdır. Bir sabun köpürdüğünde ise ışık, sabundan önce köpüklerin arasındaki bir sürü hava katmanından yansıyarak gözümüze ulaşır. Bu da sabunu beyaz görmemizde etkilidir.

İkinci Beynimiz (Midemiz)

2011-03-04T01:24:00.000+02:00

Neden midemiz "ikinci beyin"?... Midedeki sinir hücreleri.

Hemen hemen herkes, "mide kazınması" hissini bilir. Bu hissin sıklıkla gözden kaçırılan nedeni midedeki sinir hücreleri ağıdır. İşte, bilimcilerin mideye "ikinci beyin" ismini vermesinin tek sebebi de midede geniş yer kaplayan bu sinir ağlarıdır.

Ruhsal durumumuzu etkiliyor,

hem de kimi hastalıklarda önemli roller oynayabiliyor

Bu sinir ağlarını daha iyi anlayabilmek, midenin sindirim yapmak ya da ağrımaktan başka bir işi daha olduğunu da gösteriyor. Bu küçük "beyin" kafatasımızın içindekiyle bir araya geldiğinde hem ruhsal durumumuzu etkiliyor, hem de kimi hastalıklarda önemli roller oynayabiliyor. Midenin etkileri her ne kadar sandığımızdan fazla olsa da, herhangi bir bilinçli düşüncede ya da karar alma aşamasında elbette asıl görev onun değil. New York Presbiteryen Hastanesi Hücre Biyolojisi ve Anatomisi Bölümü ve Colombia Üniversitesi Tıp Merkezi'nin yöneticisi Michael Gershon bu durumu şöyle açıklıyor:

"İkinci beynimiz düşünme aşamasında çok ciddi bir etki göstermiyor. Din, felsefe ve şiir daha çok kafatasımızın içindeki beynimizin işi." Gershon aynı zamanda yeni bir alan olan "nörogastroenteroloji" uzmanı ve 1998'de yayımlanmış İkinci Beyin (The Second Brain) adlı kitabın da yazarı.

İkincil beynimizde, çevresel sinir sistemindekinden

çok daha fazla sinir hücresi var

Enterik sinir sisteminin uzunluğu boğazdan anüse kadar yaklaşık 9 metre civarındadır. Gershon, ikinci beynimizde 100 milyon sinir hücresi olduğunu söyler, ki bu sayı omurilik ve ısı, ağrı, basınç gibi duyuları algılamamızı ve onlara gereken yanıtları vermemizi sağlayan çevresel (periferal) sinir sistemindekinden çok daha fazladır.

İkinci beynimizin kendi refleksleri ve hisleri var

Midemizdeki bu sinir hücresi yığını, mide içindeki dünyayı, midenin içeriğini hissetmemizi sağlar. Bu sinir-hücresel (nöral) sistemin büyük kısmı, günlük öğütme işleri için kullanılır. Yiyecekleri parçalamak, besin maddelerini emmek ve atıkları çıkarmak gibi kimyasal işlemler, mekanik bir karıştırma ve ritmik kas hareketleri gerektirir. "Böylece, kendi refleksleri ve hisleriyle donatılan ikinci beynimiz, beyinden bağımsız olarak mide davranışlarını kontrol edebilir" diye tanımlıyor Gershon bu durumu.

Kafamızdaki beyin kirli işleri mideye devretmiş

İnsan evrimi bu karmaşık sinir ağlarını, sindirim ve boşaltımı beyinden kontrol etmek yerine, mide içerisinde çözümlemeye yönelik gelişmiştir. "Kafamızın içindeki beynin ellerini sindirimin kirli işlerine bulaştırması gerekmiyor, bu yüzden de iş mideye devredilmiş durumda" diyor Gershon ve ikinci beynimizin karmaşıklığının yalnızca bu işlemlerle açıklanamayacağını düşünüyor. "Bu sistem, sırf kalınbağırsaktan bir şeyleri atmak için fazla karmaşık" diye ekliyor, Kaliforniya Üniversitesi David Geffen Tıp Okulu Fizyoloji, Psikiyatri ve Biyodavranış Bilimleri profesörü Emeran Mayer. Hatta bilimciler iç organlarla beyin arasındaki en önemli sinir olan vagusu oluşturan liflerin % 90'ının beyinden mideye değil de mideden beyne bilgi taşıdığını öğrendiklerinde çok şaşırmışlardı. Gershon "Bu bilgi biraz tatsız bir bilgi" diyor.

İkinci beynimiz, ruh halimizi bilmediğimiz başka yollardan da bilgilendiriyor

Mayer "Duygularımızın büyük bir kısmı büyük ihtimalle midemizdeki sinirlerden etkileniyor" diyor. Gershon'a göre ise, midemizdeki kazınma hissinin sebebi strese verdiğimiz fizyolojik tepkinin bir parçası aslında. Sindirim sistemiyle ilgili (gastrointestinal) karmaşalar ruh halimizi "ekşitebilir", günlük duygu durumlarımızı değiştirebilir. Hatta mutluluk, ikinci beyinden yukarıdakine ulaşan mesajlarla sandığımızdan çok daha fazla ilgili olabilir. Gershon'a göre örneğin vagus sinirinin elektriksel uyarımı, depresyon tedavisinde faydalı olabilir.

İkinci beynin zihinsel rahatsızlığı

İki beynin taşıdığı benzerlikler yüzünden, aslında zihni hedef alan depresyon tedavileri bir yandan midemizi de etkiliyor. Enterik sinir sistemi tıpkı beyin gibi 30'dan fazla nörotransmitter kullanırken, vücuttaki serotoninin % 95'i bağırsaklarda bulunuyor. Antidepresanlar serotonin seviyesini artırdığı için, bu ilaçların zihinde kimyasal değişikliklere yol açıp yan etki olarak sıkça gastrointestinal çıkışı etkilemesi biraz şaşırtıcı. 2 milyondan fazla ABD'linin muzdarip olduğu "aşırı duyarlı bağırsak sendromu" ise, aslında bağırsaklarda oluşan fazla serotoninden kaynaklanıyor ve bir anlamda ikinci beynin zihinsel rahatsızlığı sayılıyor.

Midemiz kemikleri etkiliyor. Kemik erimesi tedavisi.

Bilimciler, enterik sinir sistemindeki serotoninin çeşitli hastalıklarda şaşırtıcı bir rolü olduğunu daha yeni keşfetti. Nature Medicine'da yayımlanan bir çalışmaya göre, midede serotonin salımını engelleyen bir ilaç kemik erimesinin de önüne geçebiliyor. "Midenin kemikleri etkilediğini ve kemik erimesini tedavi edebildiğini görmek hiç beklenmedik bir durum" diyor Colombia Üniversitesi Tıp Merkezi Genetik ve Gelişim Bölümü'nün yöneticisi Gerard Karsenty.

İkincil beynimiz otizmde de rol oynuyor

İkinci beyindeki serotonin salımının erken çocuklukta fark edilebilen otizmde de rol oynadığı düşünülüyor. Gershon, sinir hücreleri arasında sinaps oluşumunda yer alan genlerin, aynı zamanda beslenmeye ait sinapsların oluşumunda da yer aldığını keşfetti. Gershon, "Eğer genler otizmde etkiliyse, bu bir çok otizm hastasının neden gastrointestinal motor bozukluğu olduğunu da açıklayabilir" diye ekliyor.

Civcivler

2011-01-02T00:12:00.001+02:00

Neden hep küre şeklinde köpükler oluşuyor ?

2010-11-24T12:27:00.002+02:00

Köpük yapan oyuncaklarda hep küre şeklinde köpükler oluşuyor.

Bunun nedeni üflediğimiz kısmın dairesel olması mı yoksa

daima küresel şekilde köpükler mi elde ederiz?

Bunu cevaplamanın en iyi yolu deney yapmak. Dikdörtgen, üçgen, çember gibi değişik şekillere sokabileceğiniz bir teli basit bir baloncuk üfleme aleti olarak kullanabilirsiniz. Alet hangi şekilde olursa olsun çıkan baloncukların küre şeklini aldığını görebilirsiniz.

Oluşan baloncuk, yüzey enerjisini en aza indirme eğilimindedir ve bu ancak balonun mümkün olan en küçük yüzey alanına sahip şekli almasıyla sağlanır. Küre, balonun içindeki hava hacmi için olabilecek en küçük yüzey alanını sağladığı için de tüm baloncuklar küre şeklini alır.

Sıvının havayla temas ettiği bölge deri gibi gerilmiş bir yüzeyden oluşur. Yüzey gerilimi denen bu gerginlik dengelenmemiş kohezyon kuvvetinden kaynaklanmaktadır. Bir maddenin atomları arasındaki çekme kuvveti olarak tanımlanan kohezyon kuvveti, katılardaki kadar kuvvetli olmasa da sıvı atomları arasında da vardır. Örneğin bir kap sıvının iç kısmında yer alan bir atom, etrafındaki diğer sıvı atomları tarafından her yöne çekilse de yüzeydeki atomlar sadece aşağısında bulunan sıvı atomları tarafından çekilir. Havayla temas ettiği üst kısımda hava moleküllerinin uyguladığı çekme kuvveti ihmal edilecek kadar az olduğu için yüzeyde kuvvet dengesizliği söz konusudur. Bu nedenle yüzey gerilerek bu dengesizliği örtbas etmeye çalışır.

Yer çekimi alanındaki bir topun değişik yüksekliklerde değişik potansiyel enerjiye sahip olması gibi yüzey atomlarının sayısı ve konumları da potansiyel enerji değerini belirler. Termodinamiğin ikinci kanunu gereği tüm cisimler denge konumuna potansiyel enerjinin minimum olduğu durumda gelir. Bu bir kap sıvı, bir su damlacığı, köpükten bir balon için de geçerli. Daha az atomun yüzeyde konumlanmasına olanak vererek yüzey alanını en aza indirgeyen şekil küre şekli olduğu için boşlukta asılı küçük bir sıvı taneciği küre şeklindedir. Aynı sebepten ötürü üflediğiniz köpük de küre şeklini alır. Şimdi su damlacığı damla şeklinde, küre şeklinde değil ki diyebilirsiniz. Aslında yerçekimi kuvveti ve hava direncinin olmadığı bir ortamda küre şeklini alacaktır. Ancak, yer çekimi etkisi altında aşağı doğru çekilip uzadığı ve hava direnci sebebiyle de alt kısmı yassılaştığı için üstte ince alta basık bir damlacık şeklindedir. Köpükten baloncuklar ise içi havayla dolu oldukları için yer çekimi ve hava direnci etkisi birbirini yok eder ve mükemmel bir küre görünümünü korur.

Onlara Ne Oldu? HUNLAR

2010-10-09T19:30:00.000+03:00

Dördüncü yüzyılın sonlarına doğru Avrupa korkunç bir panik içindeydi...

Kır faresi derisinden yapılmış giysiler giyen bir takım atlılar, özellikle Avrupa'nın doğusunda görülmeye başlamışlardı. "Hun" adı verilen bu insanlar önlerine çıkan kentleri yağmalıyor, kabileleri soyup soğana çeviriyorlardı. Atlarının üstünde yiyip içiyor ve yine atlarının üstünde uyuyorlar, kendilerine direnmeyip teslim olanlara ise ağır vergiler ödetiyorlardı.

Önceleri bu insanların Xiong-nu isimli göçebe Korelilerin torunları oldukları iddia edildi.

Bugün bile onların kim olduklarına dair tartışmalar sürüyor. Önceleri bu insanların Xiong-nu isimli göçebe Korelilerin torunları oldukları iddia edildi. Çin prensleri, bu çok savaşçı olan göçebe Koreliler'e karşı ünlü Çin Seddi'ni inşa etmişlerdi. Ne var ki, Koreli göçebe kabilesi tezi bugün tamamen terkedilmiş bulunuyor. Avrupa'yı titreten Hunlar'ın Moğollar ve Türkler gibi bir Ural-Altay halkı olduğu kabul ediliyor. Kökenleri ne olursa olsun, Asya'dan Ural Dağları üzerinden Avrupa'ya giren Hunlar'ın bu eyleminin arkasındaki neden açlık ve soğuktu... Tarihte, haklarında en asılsız bilgiler üretilen topluluklardan biri oldular... Birçok batı kaynaklı kitapta onların acımasızlığından söz edildi, "Hun" kelimesi barbarlık ve terör ile birlikte anıldı.

Hunlar zeki, kurnaz, diplomatik ve çok iyi askerdiler.

Hunların çok iyi ata bindikleri, çok iyi ok attıkları ve güçlü birer savaşçı oldukları bir gerçekti... Çoğu kez esir ettikleri düşmanlarını öldürmez, onları kendi orduları içinde asimile ederlerdi. Sonuçta Hunlar, içinde küçük bir azınlık durumuna düştükleri dev bir uluslar mozaiği oldular... Bu bağlamda, Avrupa'da yeni kurulan Hun Birliği, etnik ya da ulusal bir kökene değil, siyasal temellere dayanıyordu. Bugün birçok tarih uzmanı, Hunlar'ın Avrupa'da çok geniş topraklar elde etmelerini, çok iyi diplomasi kuralları uygulamalarına, zeka ve kurnazlıklarına bağlıyor.


Bu diplomasi kurnazlığının en somut örnekleri ise Hunlar'ın efsanevi lideri Atilla'ya ait...

"Tanrının sopası" lakaplı Atilla'nın, Avrupa'daki ilerleyişini, diğer güçlerin aralarındaki anlaşmazlıkları kullanarak gerçekleştirdiği biliniyor. Gerek Doğu gerekse Batı Roma İmparatorluğu ile her zaman iyi ilişkiler kurmuş ve Roma lejyonlarıyla sürekli karşı karşıya gelmekten kaçınmıştı. Nitekim, bazı Roma imparatorları, daha kuzeyden gelecek barbar kavimlerine set oluşturması için Atilla'ya Tuna boylarına yerleşme izni vermişti.
Batı Avrupa Hun İmparatorluğu Atilla ile öylesine özdeşleşmiş, öylesine onun ince diplomasi oyunları üzerine kurulmuştu ki, M.S. 453 yılında Attila'nın ölümünden sonra kısa bir süre içinde parçalanmaya başladı. Hun Birliği'ni oluşturan ulusların her biri kendi beyliklerim ve krallıklarını ilan ettiler.


Olayların bundan sonrası ise daha da karmaşık...

Tarihçiler, bazı Hunlar'ın İtalya ve Macaristan'da kaldıkları konusunda görüş birliğine sahipler... Bazı Hunlar'ın ise tekrar geldikleri bölgelere, Volga boylarına çekildikleri tahmin ediliyor. Ama Hunlar'ın asıl büyük çoğunluğunun kendileri gibi Ural-Altay ailesinden olan Türklerle kaynaştığı sanılıyor. Bu birleşmeden doğan Avar'ların 6. yüzyılda Macaristan ovalarını istila ettikleri ve ancak 9. yüzyılda buralardan çekildikleri biliniyor. 7. yüzyılda bugünkü Bulgaristan'ı kuran insanların ataları olan "proto-Bulgarlar'ın da Batı Avrupa Hunları'nın devamı olduğu tahmin ediliyor. Bazı tarihçilere göre ise bugünkü Kazaklar'ın ataları da Batı Avrupa Hunları...

Atilla'nın çocukları bir yandan Avrupa'da tutunmaya çalışırken, bir bölümü yeniden Asya steplerine dönmüş ve kaderlerini Asya'ya bağlamıştı. Nitekim. 4. ve 6. yüzyıl aralarında "Beyaz Hunlar" adı verilen bir Hun kavmi önce Sasani İran'ını istila etmiş, daha sonra kuzeye, Hindistan'a doğru yönelmişti. Bu bölgelerde egemenlik süren "Gupta" devletini yıkan bu Hunlar, daha sonra Hind aristokrasisiyle kaynaşmış ve onların içinde erimişti.



Atilla ve Macarlar: Bir uyduruk ilişki...

Bugünkü Macaristan'da en yaygın isim Atilla... 19. yüzyıldan sonra Macar politikacıları ve sanatçıları onu Macar ulusal bağımsızlığının kurucusu olarak göstermeye çabalamıştı. Nitekim, bu proje çerçevesinde son yıllarda Macaristan'ın başkenti Budapeşte'de dev bir Atilla heykeli dikildi.

Ne var ki, Atilla ile bugünkü Macarlar arasında somut ve tarihi bir ilişki yok... Macar halkının Atilla'ya sahip çıkışı gerçeklerle örtüşmüyor. Çünkü, bugünkü Macarlar Hunlar'ın değil, Hıristiyanlaşmış Magyarlar'ın torunları... Orta Avrupa'da ilk kez 9. yy'da görülen ve Ural-Altay kökeninden olmayan Magyarlar Avrupa'ya Sibirya'dan inmişlerdi. Oysa Hunlar, onlardan çok daha önce Avrupa'da at koşturmuşlardı. Bugünkü Macarlar dil açısından da Hunlar'dan farklılık gösteriyorlar. Hint-Avrupa ailesinden olmayan Macarca, Fince ve Estonya dili ile aynı gruba ait... Bu dilin Hunlar'ın konuştuğu proto-Türkçe ile hiçbir ilgisi yok...

Kronoloji..

M.S. 90-170... Hunlar, Hazar Denizi ile Urallar arasındaki bölgeye yerleştiler.

M.S, 370... Kafkasya'nın kuzey bölgelerini ele geçirdiler.

M.S. 375... Hunlar'ın baskısıyla bugünkü Ukrayna toprakları üzerinde yaşayan Ostrogotlar Güney Avrupa'ya doğru hareketlendiler.

M.S. 395... Ünlü Hun komutanı Atilla doğdu...

M.S. 405... Hunlar bugünkü Yugoslavya topraklarını ele geçirdiler ve İtalya sınırına kadar ulaştılar.

M.S. 432... Hunlar, Roma ile barış anlaşması imzaladılar.

M.S. 434... Atilla, Hunlar'ın lideri oldu.

M.S. 443-447... Hun atlıları o günkü adıyla Konstantinople önlerine kadar geldiler. Daha sonra Yunan Yarımadası'na yöneldiler.

M.S. 451... Atilla, bugün Fransa toprakları içinde kalan Metz kentini yağmaladı. Orleans kentini kuşattı. Burada, Roma, Vizigot ve Ostrogot güçlerinin ittifakına karşı yaptığı savaşı kaybetti.

M.S. 452... Hunlar, İtalya Yarımadası'nda ilerlemeye başladılar. Roma'yı kuşattılar, ama Başpiskopos Leon le Grand'ın arabuluculuğu sayesinde kent kurtuldu. Hunlar yeniden Yugoslavya bölgesine çekildiler.

M.S. 453... Atilla öldü...

M.S. 454-466... Tuna boyundaki Germen kabilelerin ayaklanması sonucu Hun imparatorluğu çatırdadı. İmparatorluk parçalandı ve bir kısım Hunlar Asya'ya geri döndüler...

Onlara Ne Oldu? KELTLER

2010-09-16T14:18:00.003+03:00

Romalılar onlara "Galli'' adını vermişlerdi.

Yunanlılar ise "Galatlar" diye çağırıyorlardı. Ancak, sıfat çeşitliliği bu kadarla sınırlı değil... Kimi zaman "Belçikalı", kimi zaman "Britanyalı" kimi zaman da "İbero-kelt" olarak tanımlandılar. Ama tüm bu halkların bugün ortak ismi "Keltler"...

Keltler tarih boyunca ne etnik bir birlik, ne de siyasal bir kimlik oluşturabildi.

Bu kadar geniş bir tanımlanmanın nedeni kesinlikle tarihsel... Çünkü, bugün Kelt adı verilen insanlar tarih boyunca ne etnik bir birlik ne de siyasal bir kimlik oluşturabildi. Hint-Avrupa grubundan olmalarına karşın farklı diller konuştular. Tanrıları bile farklıydı. Onların tek ortak paydası, demiri işlemeleri ve tuz madenlerini çalıştırmalarıydı. Nitekim, bugün Avrupa'da Keltler'in yayıldığı alanlarda Hallstatt bölgesinde olduğu gibi sayısız yeraltı tuz madenine rastlanıyor.

İlk Keltler'in bugün İsviçre sınırlan içinde kalan Neufchatel Gölü kıyılarında yaşadıkları tahmin ediliyor. Ancak zaman içinde bu dar alanla yetinmemişlerdi. M.Ö. 6 yüzyılda özellikle Akdeniz topluluklarıyla temasa geçtikleri, Yunan ve Etrüsk kolonilerine saldırıya başladıkları görülüyor. Ne var ki, bu toplumlarla sadece savaş ilişkisine girmediler, onlardan gemi inşaatı ve para kullanımı gibi konularda da yararlandılar.

Kelt savaşçılarının bir bölümü Anadolu içlerine kadar ilerledi ve Ankara yakınlarına yerleşti.

M.Ö 2. yüzyılda Keltler güçlerinin en üst noktasına ulaştılar ve çok geniş alanlara yayıldılar. Batıda tüm Balkanlar'ı ve Slovakya'yı istila eden Kelt savaşçılarının bir bölümü Anadolu içlerine kadar ilerledi ve Ankara yakınlarına yerleşti. Yunanlılar, Keltler'in bu koluna, Ege bölgesindeki Yunan site kentlerini vurmaları nedeniyle "Galatlar" adını verdiler. Aynı tarihlerde Keltler batıya doğru da ilerliyorlardı. Fransa'nın önemli bir bölümüne yerleştiler. İber Yarımadası'na kadar ilerleyenlerine ise İbero-Keltler adı verildi.

Keltler'in bu yayılması Roma İmparatorluğu'nu rahatsız etmişti.

Keltler'in bu yayılması o dönemin bir başka güçlü devletini, Roma İmparatorluğu'nu rahatsız etmişti. Sezar ile birlikte yayılmacı bir kimliğe bürünen Roma, önce Fransa'nın Akdeniz kıyısındaki topraklarını ele geçirdi. Alesia Savaşı'ndan sonra Keltler'in bir kolu olan Galyalılar Roma egemenliğini tanıdılar ve onun içinde kaynayıp gittiler. M.Ö. 52 yılında Keltler'in efsanevi kralı Vercingetoriks Sezar'ın lejyonlarına yenildi ve teslim olmak zorunda kaldı. Daha sonra Claudius tarafından Britanya Adaları'nın fethi, Keltler'in son sığınaklarının da düşmesine yol açtı. Öyle ki, Avrupa'da Hıristiyanlığın yayılmaya başladığı günlerde, birkaç Kelt soylusundan başka Romalılar'a karşı direnen kalmamıştı.

Keltler'in bugün ne olduğu konusu pek aydınlığa kavuşmuş değil...

Büyük çoğunluğunun yükselen diğer ulusların içinde kaynayıp gittiği kesin... Latinleşen Keltler Fransa'nın güneyinde ve İtalya'nın kuzeyindeki halklara kaynayıp gittiler. İber Yarımadası'na göç edenler ise buradaki yerli halkın ve Araplar'ın arasına karıştılar. Nitekim, bugün hala Kuzey Portekiz'de ve İspanya'nın Galiçya bölgesinde sarı saçlı Kelt torunlarına rastlanıyor. Gal Keltleri ise 12. yüzyıla kadar küçük krallıklar halinde bağımsızlıklarını korudular, ama bu tarihten sonra İngiliz tahtının gücüne boyun eğmek zorunda kaldılar.

Bugün Avrupa'da özgün Kelt nüfusunun en yoğun olduğu ülkeler...

İskoçya, İrlanda, Galler'in bir bölümü ve Fransa'nın Brötanya bölgesi... Keltler belki yeni yükselen ulusların içinde kaynayıp gittiler. Ama, özellikle Orta Çağ'da gelenekleri ve bilgileri sayesinde tüm Avrupa'nın sanat ve tarım tekniklerine öncülük ettiler.

Tüm baskılara direnen bir dil...

Bugün Avrupa'da Kelt dilini kullanan insan sayısının 3 milyon civarında olduğu tahmin ediliyor. Hint-Avrupa dil grubundan olan Keltçe, Alman dili ile büyük benzerlikler gösteriyor. Ne var ki Keltçe bütünsel bir dil değil... Bugün İskoçya'da ve İrlanda'da kullanılan Keltçe bu dilin içinde bir lehçe... İber Yarımadası'ndaki Keltler'in konuştuğu dil Orta Çağ'dan itibaren yok olmuş durumda... İskoçya açıklarındaki Man Adası'nda yaşayan Keltler'in konuştuğu Manua lehçesi de 60'lı yıllardan sonra unutulup gitmiş... Tarihin karanlık raflarına kalkan bir başka Kelt lehçesi de Fransa'nın Brötanya bölgesinde konuşulan Bröton lehçesi... Bu dilin de özellikle 50'li yıllardaki baskılar sonucu ortadan kalktığı ileri sürülüyor. Ne var ki, son yıllarda ivme kazanan milliyetçi ve ayrılıkçı akımlar nedeniyle Keltçe'ye yeniden bir dönüş sözkonusu... Bugün İskoçya'daki tüm devlet binalarında ve yollar üzerindeki işaretlerde İngilizce'nin altında Keltçe yazılar bulunuyor. Fransa'nın Brötanya bölgesindeki ortaokullarda Kelt dili ve edebiyatı zorunlu ders olarak okutuluyor. Bu şekilde, sadece bugün Brötanya'da kendi Kelt lehçelerini konuşan insanların sayısı 10. 000'e ulaşmış durumda.

Kronoloji

M.Ö. 8. yüzyıl... Orta Avrupa'da ilk Kelt kabileleri görüldü.

M.Ö. 450... İsviçre ve Güney Almanya topraklarında yaşayan Keltler, hem doğuya hem batıya göç ettiler...

M.Ö. 5. yüzyıl... Keltler, Tuna boyuna, Fransa ve İspanya'ya yerleştiler.

M.Ö. 400... Keltler İtalya'da Po vadisine kadar indiler.

M.Ö. 390... Kelt Kralı Brennus Roma'yı ele geçirdi.

M.Ö. 279... Keltler, Makedonya ve Yunanistan'ı istila ettiler.

M.Ö. 275... Bir Kelt boyu Ankara'ya kadar geldi ve Galatya'yı kurdu.

M.Ö. 230... Anadolu'ya gelen Keltler, Bergama önlerinde durdurulurken Britanya Adaları Keltler tarafından işgal edilmeye başladı.

M.Ö. 192... Romalılar, Kuzey İtalya'daki Padanya bölgesini Kelt kabilelerinden geri aldılar.

M.Ö. 57-52... Roma ile Keltler arasındaki Galya Savaşları başladı.

M.Ö. 52... Ünlü Kelt Kralı Vercingetoriks Romalılar'a teslim oldu.

M.S.43... İmparator Claudius Britanya Adalarını işgal etti. Keltler adaların kuzeyine ve batısına çekildiler.

Onlara Ne Oldu? FENİKELİLER

2010-09-07T19:47:00.001+03:00

Fenikelilerin yaşadığı Batı Akdeniz sahil şeridi stratejik öneme sahipti...

Fenikelilerin yaşadığı Batı Akdeniz sahil şeridi, bugün olduğu gibi ilkçağlarda da çok önemli bir stratejik öneme sahipti... Bölgenin tam doğusunda yer alan yüksek dağlar, buraları düşman istilalarından koruyordu. Toprakları geniş sedir ağacı ormanlarıyla kaplıydı. Fenikeliler, bu ağacın tahtasından çok dayanıklı gemiler inşa ederek Akdeniz'e, hatta Cebelitarık'ı geçip Atlantik Okyanusu'na açılmışlardı. Tüm bu özellikleri nedeniyle, bugün bir bölümü Lübnan, bir bölümü ise Suriye sınırlan içinde kalan bu sahil şeridinde daha Bronz Çağı'nda bile Fenikelilerin yaşadığı, köyler kurdukları tahmin ediliyor.

M.Ö. 14 yüzyılda burada Ougarıt (Ras Shambra) isimli büyük bir kentin varlığından söz ediliyor. Bu kentin nüfusunun büyük bir bölümü Arabistan'dan gelen Samiler idi... Ancak, o tarihten günümüze ulaşan belgeler, kentin çok kozmopolit bir kimliğe sahip olduğunu gösteriyor. Nitekim Sümerce, Hititçe, Mısırca gibi tam farklı dilin konuşulmuş olması bunun en somut kanıtı...

Çok yetenekli denizciler olan Fenikeliler, Hollanda ve Gine sahillerine kadar ulaşmışlardı.

Bir daha asla yeniden inşa edilmeyen Ougarit'in Karadeniz kıyılarından gelen barbarlar tarafından yakılıp yıkılmasından sonra, Fenike tarihi Sur, Sayda ve Biblos gibi kentlerin çevresinde şekillenmeye başladı. Herbiri kendi başına birer güç olan bu kent-siteler, her ne kadar aralarındaki düşmanlığı sona erdirmediyseler de, ortak bir medeniyetin çocuklarıydı. Onlara genel olarak Fenikeliler adı veriliyordu. Çok yetenekli denizciler olan Fenikeliler, Cebelitarık Boğazı'nı aşmış, kuzeyde Hollanda kıyılarına, güneyde ise Gine sahillerine kadar ulaşmışlardı. Fenikeliler bu toprakları bir bütün olarak sömürgeleştirmek yerine buralarda güçlü koloniler kurmayı tercih etmişlerdi. Akdeniz'in hemen hemen tüm sahillerinde kurdukları bu koloniler sayesinde büyük bir hareketlilik kazanmış ve tüm Akdeniz ticaretini ele geçirmişlerdi. Gemicilik, ticaret ve el sanatlarında bu denli gelişmelerinin nedeni, yaşadıkları Batı Akdeniz sahillerinde çok az miktarda bereketli toprakların bulunması, bu bölgenin ormanlarla kaplı olmasıydı. Bakırı Kıbrıs'taki, gümüşü ise İspanya'daki madenlerinden çıkarıyorlardı.

Fenikeliler lal rengi kumaş boyası ve camı ilk keşfeden kavim olarak tanıyor.

Fenikeliler, tarihe aynı zamanda ünlü lal rengi kumaş boyasının mucitleri olarak da geçmişlerdi. Bu kumaş boyasının kökeni, eski Yunanca "phoin" (kırmızı) kelimesinden geliyordu. Bu kumaşa verdikleri özel kırmızı rengi, Lübnan sahillerinde çok yaygın olan bir deniz kabuklusundan elde ediyorlardı. Fenikeliler sadece lal renginin mucidi değillerdi. Uzmanlar tarafından tam olarak kanıtlanmamasına karşın, bugün bütün dünya onları camı ilk keşfeden kavim olarak da tanıyor.

İnsanlığa armağan ettikleri bir başka eser ise "alfabe"ydi...

Denizci ve tüccar bir toplum olduğu için Fenikeliler bir süre sonra bir yazım sisteminin gerekliliğini hissetmişlerdi. Çünkü yapılan hesapların kütüklere geçirilmesi ve kayıt altına alınması zorunluluğu çıkmıştı. Bu nedenle, önceleri Mısır hiyerogliflerinden hareket ederek bir alfabe sistemi geliştirdiler. Bu alfabe, M.Ö. 14 yüzyıldan itibaren önemli bir gelişme gösterdi. Bu yeni Fenike alfabesi 22 harften oluşuyordu ve tümü sessiz harfti. Alfabe sağdan sola doğru okunuyordu. M.Ö. 8. yüzyıldan itibaren Fenike alfabesi tüm Akdeniz kuşağında yayılmaya başladı. Bugün tüm Avrupa alfabelerinin Fenike alfabesinden Yunan alfabesi aracılığıyla geldiği kabul ediliyor...

Ticaret sayesinde ulaştıkları refah düzeyi, bir süre sonra onların aleyhine çalışmaya başladı.

Fenikeliler'in zaman içinde Akdeniz ticareti sayesinde ulaştıkları refah düzeyi, bir süre sonra onların aleyhine çalışmaya başladı. Giderek komşuları olan ve daha çok askeri alanda gelişen Babilliler'in, Asurlular'ın, Persler'in ve Mısırlılar'ın iştahlarını kabartıyorlardı. Ancak, bu krallıklar aynı zamanda birbirleriyle de çarpıştıkları için Fenikeliler bir süre daha onlar arasındaki iç dengeleri kullanarak ayakta kalmayı başardılar. Ancak, Sur kentinin tam 7 ay süren bir kuşatma sonucu Büyük İskender tarafından alınması Batı Akdeniz'deki Fenike egemenliğine son verdi. Parçalanan birliğin son kalıntıları olan yerel beyler kısa süre içinde Helen ordusuna teslim olmak zorunda kaldılar. Batı Akdeniz'deki Fenike uygarlığı bitmiş, ama meşaleyi bu kez onların kurduğu bir koloni olan Kartaca yüklenmişti. Ne var ki, tarihin belki de en büyük kumandanlarından biri olan Hannibal'ı yetiştiren Kartaca'nın sonu da acı oldu. Pön savaşlarının ardından Kartaca'yı ele geçiren Romalılar, kentte taş üstüne taş bırakmadılar ve Fenikeliler ünlü kahramanlarıyla birlikte tarihe gömüldüler.

Lübnanlılar bugün kendilerini Fenikeliler'in torunları olarak görüyorlar.

Fenikeliler'in tarihe mal olmasından sonra bu bölge sayısız ulusun etkinliği altında kaldı. Samiler, Giritliler, Yunanlılar, Latinler, Haçlı Seferleri sırasında Normanlar ve M.S. 636 tarihinden sonra Araplar, Osmanlılar ve son yıllarda Fransızlar, bu topraklara damgalarını vurdular. Bütün bu halkların karışımı olan Lübnanlılar bugün kendilerini Fenikeliler'in torunları olarak görüyorlar. Aslında bugün Lübnan'ın tüm Ortadoğu'daki konumuna bakınca haksız olduklarını söylemek çok güç... Tarihte Fenikeliler bu bölgedeki yerel krallıklarla Yunan-Latin medeniyetleri arasında bir bağlantı unsuru olmuşlardı. Aynı şekilde bugün Lübnan'da İslam dünyası ile Hıristiyan dünya arasında bir köprü görevi görmeye çalışıyor. Her ne kadar kendisini yutmak için hazır bekleyen düşman güçlerin tam ortasında kaldıysa da...

Kronoloji...

M.Ö. 14.-13. yüzyıl... Ougarit kentinin en güçlü olduğu ve tüm bölgeye egemenliğini kabul ettirdiği dönem...

M.Ö. 1200'ler... Ougarit kenti, Karadeniz'den gelen ve Hint-Avrupa dili konuşan kavimler tarafından yıkıldı.

M.Ö. 1000... Sur, Sayda, Biblos ve Beritos (Beyrut) kentlerinin kurulması...

M.Ö. 10.-5. yüzyıl... Fenikeliler, batıya doğru açıldılar. Kıbrıs, Sardunya, Sicilya adalarında ilk kolonileri kurdular. Bunları Malta ve Güney İspanya sahillerindeki koloniler izledi. Bu dönemde Fenike kültürü ve etkinliği en üst noktaya ulaştı.

M.Ö. 814... Sur kenti gemicileri, Annone adlı komutanları öncülüğünde Kuzey Afrika'ya ayakbastılar ve Kartaca kolonisini kurdular.

M.Ö. 757-668... Asurlular, tüm Fenike kentlerini kendilerine bağladılar. Sadece Sur kenti bağımsızlığını korudu.

M.Ö. 7.yüzyıl... Babilliler ve Mısırlılar Fenike topraklarında bölge egemenliği için savaştılar.

M.Ö. 539-333... Bölgeye Persler egemen oldu. Fenikelileri serbest bıraktıklarından bu kentler yeniden gelişti. Fenike medeniyetinin ikinci baharı...

M.Ö. 332... Büyük İskender Sur kentini 7 ay süren bir kuşatma sonucu ele geçirdi. Tüm Fenike toprakları Helen Birliği'ne bağlandı. Bir Fenike kolonisi olan Kartaca, Sicilya ve İspanya'yı istila etti.

M.Ö. 264-146... Pön Savaşları... Bu savaşların sonunda Kartaca kenti, Roma ordusu tarafından taş üstünde taş kalmayacak şekilde yıkıldı.

30 Ağustos Zafer Bayramımız Kutlu Olsun.

2010-08-30T04:27:00.000+03:00

Kelebek Kanatlarindaki Harf ve Rakamlar

2010-08-25T23:20:00.005+03:00

Norveç'li fotoğraf sanatçısı Kjell Sandved, 24 yıllık bir çalışmanın ardından kelebek kanatlarındaki desenlerden alfabenin bütün harflerini ve 1'den 9'a bütün rakamları fotoğraflara yansıttı.

Sandved, kelebek kanatlarındaki şekillerin, harfleri andırdığını fark edince, alfabeyi fotoğraflamaya karar vermiş ve ortaya işte bu sanat eseri çıkmış..

Nihayet 1960 yılında Kjell Sandved in müzeyi ziyaret etmesiyle "o gün" geldi. Sandved daha önce müzik ve sanat konusunda iki ansiklopedi yazmıştı. şimdi de yeni bir araştırma yapıyordu. Müze yöneticisi Sandvel e çalışmalarını sürdürmesi için bir ofis verdi. Bir gün, kutularla dolu tavanarasında raflarda birşey ararken Sandvel Havana pürosu kutusunu buldu. Ve işte oradaydı... Kelebeğin kanadı üzerindeki gümüşi "F" harfi parıl parıl parlıyordu. Yardımcısı o anı şöyle anlatıyor. "Bu muhteşem dizaynı bir de mikroskopun altında inceledik. Harf öylesine iyi tasarlanmıştı ki büyülenmemek mümkün değildi. Dünya üzerindeki hiçbir kaligraf bu nitelikte bir "F" harfi tasarlayamazdı. Doğa mükemmel harfleri üretiyordu. Bunun üzerine başka harfler de olmalı dedik ve araştırmaya karar verdik." O gün Sandved ve yardımcısı nın bulduğu bu harf her ikisinin de hayatını değiştirecekti.

Herşeyden önce ne kelebekler ne de fotoğrafçılık hakkında hiçbirşey bilmiyorlardı. Önce Kjell temel fotoğrafçılığı öğrendi. Makro fotoğraflar çekebilmeyi öğrenmek için iki yılını verdi. Mikroskobun altında binlerce kelebek kanadına baktıktan sonra müzedeki kelebek koleksiyonlarından birşeyler bulmanın imkansız olduğunu anladılar.

Koleksiyoncuların topladığı tüm kelebeklere insan eli değiyordu ve kanatları zedeleniyordu. Onlar da kelebek kanatlarında ki harfleri doğada kelebeklere el sürmeden çekmeye karar verdi. Kjell bu fotoğrafları çekebilmek için özel bir fotoğraf makinası bile tasarlamıştı. Bu arada Kjell in asistanı Barbara bir yıl boyunca dünyadaki kelebek guruplarını araştırmış ve fotoğraflamaya en uygun kelebeklerin Yağmur Ormanları bölgesinde olduğuna karar vermişti. Ama araştırma bitmedi. Bu bölgedeki en doğru alanı bulabilmek için Amazon dan Yeni Gine ye kadar olan bölgedeki tüm bahçeleri, milli parkları araştırdılar. Sonunda aradıkları bölgeyi ve kelebekleri buldular.

Örneğin A harfi sadece Uzak Doğu ülkelerinden Bhutan'da yaşayan bir kelebek türünün kanatlarında bulunuyor. Z harfini ise Güney Amerika ülkesi Peru'da yaşayan bir kelebek türünde bulmuş.

Doğadaki tüm dizayn elementleri arasında "O"harfi, yani daire, sıfır ya da göz, en sık rastlanan harfti... Özellikle kanadında göz şeklinde bir tasarım olan kelebekler düşmanları bir anda korkutmak için kanatlarını açıyor ve onlara bir çift göz sana bakıyor imajını veriyordu. Simetrik olan harfler "C," "D," "I, "L," "M" ve "O" bulması nispeten kolay olan harflerdi. Ama asimetrik olanlar, özellikle, "B," "H," "K," "Q," "T," ve "X," çok zordu.

Katil Kordiseps Tırtıl Mantarı

2010-08-25T22:48:00.002+03:00

Tırtıl mantarı (Cordyceps sinensis), bir mantar türüdür, yağmur ormanları ve Çin’in bazı bölgelerinde yaşar.

Tırtıl mantarının büyümesi gerçekten şaşırtıcıdır. Bu mantar kışın, bir böcek (larva formunda) kış uykusuna yattığı zaman onun dolaşım sistemine girer. Mantarın iplikçikleri larvada besin alımı sonrası o kadar hızlı bir şekilde büyümektedir ki en sonunda her şeyi kaplayan bir kabuk oluşturur. Daha sonra böcek bu yüzden ölmekte ve kabuğu bir kozaya dönüşmektedir. Sonraki sene yaz mevsimi geldiğinde kurtçuğun üst kısmı yerden dışarı çıkar ve bir ota dönüşür.

Karıncadan, tırtıla, çekirgeye kadar degişik böceklerin popülasyonları üzerinde etkili bir asalaktır, ormanda her tür böcek için ayrı bir çeşiti vardır ve bir tür tırtıl mantarı sadece bir tür böceğin üzerinde etkilidir.

Televizyonun İcadı ve Tarihçesi

2010-08-13T15:55:00.001+03:00

21. yüzyılın vazgeçilmez aletlerinden biri olan televizyonun tarihi, 75 yıl önce, İskoç mucit John Logie Baird ’in keşfiyle başladı.

Baird, 21. yüzyılda insanları saatlerce karşısında oturtabilen televizyonun babasıydı. Keşif merakı çocuk yaşlarda başlayan Baird, 12 yaşında, evine bir elektik sistemi döşemiş ardından yoldayken arkadaşlarıyla konuşmasını mümkün kılacak ilk telefon santralini geliştirdi. İskoçyaya’da Kraliyet Teknik Koleji’nde elektrik dersleri alan Baird, Glascow üniversitesinde elektrik mühendisliği okudu. Birinci Dünya Savaşı sırasında eğitimine ara veren mucit, silahlı kuvvetlerde çalışmak istedi ama kabul edilmedi. Başvurusu reddedilen Baird, Clyde Valley Elektrik Enerjisi Şirketi’nde çalışmaya başladı ancak sağlık problemleri işi bırakmasına sebep oldu. Clyde Valley ’den sonra aralarında Trinidad ’da bir reçel fabrikasında işçiliğin de bulunduğu çeşitli işlerde çalışan Baird, nihayet 1922’de memleketi Sussex ’e geri dönen ve burada tamirciliğe başladı. Nakkaş mucit Sussex’ deki mütevazı hayatı, Baird ’i 50 yıldır düşlediği televizyon icadı üzerinde yoğunlaşma fırsatı verdi.

Parası olmadığı için ilk televizyonunu bir lavabo ve bir çay tenekesiyle yapan Baird, bir sonraki denemesinde projeksiyon lambasını bisküvi kutusuyla kaplayıp basit bir düzenek geliştirdi ve düzeneğe kullanılmış lenslerle devrelerden tarama diskler ekledi. Baird ’in icat ettiği bu düzenek, tahta çubuklar arasına nakış iğneleri ve balmumuyla tutturulan bir cihaz olarak TV’nin dedesi kabul edildi. Çalışmalarını bundan sonra da sürdüren mucit, 1925’de hayal ettiği gibi, “Stok ey Bill” adını verdiği ilk ilkel televizyonda görüntü transmisyonunu da gerçekleştirmeyi başardı. Logie Baird icadının parlak bulundu ama pek ciddiye alınmadı. İlk yayın BBC’den Baird ’in ilk ilkel TV’yi icat ettiği dönemde, BBC gibi yayıncılar radyoya odaklanmıştı. BBC’inin TV yayıncılığına geçişi, 1929’da sınırlı bir kitleye ulaşan ilk deneme yayınıyla başladı. Günde iki yayın kuşağında hizmet vermeye başlayan BBC televizyonu, ilk kuşakta haber, ikinci kuşakta ise müzik yayını veriyordu. Baird televizyondan sonra infrared ışınlar üzerinde de çalışmalar yaptı. (d.13 Ağustos 1888; ö.14 Haziran 1946)

İBRAHİM MÜTEFERRİKA

2010-08-13T15:31:00.003+03:00

İbrahim Müteferrika (D. 1674 – Ö. 1745) ilk Türk matbaasının Macar kökenli kurucusu, yayımcı, Osmanlı devlet adamı ve aydınıdır.

Bugünkü Romanya’da Erdel’in Kaloşvar şehrinde doğmuştur. 1670 ile 1674 arasında bir tarihte doğduğu kabul edilir. 1692 yılında İkinci Viyana Kuşatması’ndan sonraki savaşlarda Osmanlılara esir düştü. Müslüman olmadan önceki hayatı hakkında çok az bilgi vardır. Osmanlı hizmetine girdikten sonra ordunun çeşitli birimlerinde görev almıştır. Müslüman oldu ve Türkçe öğrendi. Osmanlı devletinin kanun ve yöntemlerini kısa sürede kavrayarak hızla yükseldi ve mütefferika oldu. İslâm’ın inançlarını açıklayan “Risale-i İslâmiye” adlı küçük bir kitap yazdı. 1715 yılında III. Ahmet’in bir mektubunu Viyana’ya Prens Eugene’e götürdü.İbrahim Müteferrika’ya asıl şöhretini kazandıran matbaacılığıdır. Matbaasında bastığı ilk kitap 1729 yılının başlarında basılan Vankulu lugatı’dır. Bu matbaada basılan kitapların tarih, coğrafya, dil ve askerlik ile ilgili olduğu dikkat çekmektedir. İbrahim Müteferrika, bastığı kitapların çoğuna ilaveler ve açıklamalar yapmış, bazılarına ise notlar ve haritalar ekleyerek zenginleştirmiştir.

İstanbul’da bir basımevi kurmak isteyen Sait Efendi ile tanıştıktan sonra bu işi gerçekleştirmek için çalışmalara başladı. Sadrazam Damat İbrahim Paşa onların düşüncelerini destekledi. Önce Şeyhülislâm Abdullah Efendi’den dinle ilgili olmayan eserlerin basılabileceği yönünde bir fetva alındı. Makina ve Latin alfabesi kalıpları yurtdışından getirtildi. (Arap alfabesi kalıplarının kaynağı ise açık değildir ve Müteferrika tarafından yapıldığına dair bulgular vardır.) Yalova’da bir kağıt fabrikası (Kağıthane-i Yalakabad) kuruldu. İbrahim Müteferrika 1727 yılında ilk matbaayı açmayı başardı. İlk olarak “Vankulu Lûgatı” adında Arapça-Türkçe bir sözlük bastı. Ardından tarih ve coğrafya ilgili on altı eser daha yayımladı. 1743′te bir atama emrini götürmek için Dağıstan’a gitti. Bu yolculuğun ardından 1745 yılında öldü.

İbrahim Müteferrika’nın ölümünden sonra, matbaanın işletme izni Rumeli kadılarından İbrahim Efendi ile Anadolu kadılarından Ahmed Efendi’ye verilmiştir.

Kapalı Çarşı’nın Fesçiler Kapısı ile Beyazıt Camii arasında yer alan Sahaflar çarşısında ise İbrahim Müteferrika ‘nın bir büstü bulunmaktadır.

Taş devrinde insanlar nerede yaşardı?

2010-08-01T02:41:00.007+03:00

Şu klişeyi unutun. "Mağara adamları"

Taş Devri ya da paleolitik dönem insanlarını tanımlamak için uygun bir ifade değildir. Bu varsayım 19. yüzyılda revaçta olan, tarih öğretiminde "bana ne Roma döneminin çok öncesinden" ekolünün bir parçasıdır. Modern tarihçi ve arkeologlar bu varsayımı asla kullanmaz.

Mağaralar sürekli bir mesken olarak kullanılmamıştır.

Paleolitik insanlar mağaraları gerektiğinde kullanan göçebe, avcı-toplayıcılardı. Avrupa'da saptanmış 277 yerleşim yeri vardır (İspanya'daki Altamira, Fransa'daki Lascaux, Derbyshire'daki Creswell Kayalıkları da bunlar arasındadır). Bu insanlar mağaralarda resimler yapmışlar; ateş, yemek pişirme, âdetler ve cenazelerle ilgili kalıntılar bırakmışlar, fakat mağaraları sürekli bir mesken olarak tasarlamamışlardır.

Herkesin bildiği gibi kesin yaşını tespit etmek çok zor olsa da, en eski Avrupa mağara sanatı 40.000 yıl öncesine dayanır. Boya organik olmadığı için karbon yöntemiyle yaşı tespit edilememektedir.

Bu mağaraların işlevi konusundaki en ikna edici açıklama, bunları, güney Afrika ve Avustralya'daki avcı-toplayıcı insanların daha yakın zamanlardaki mağara resimleriyle ilişkilendiriyor. Bu teoriye göre bu resimler, tinsel dünyayla bağ kurmak için karanlık ve daha çok ücra mağaralara giren şamanlar tarafından yapılmıştır. Diğer bir teori, bunların sadece paleolitik gençlik grafitisi olduğunu ileri sürer.

Günümüzde mağarada yaşayan daha çok insan var.

Kuzey Çin'de şu anda tahminen 40 milyon insan yaodong adı verilen mağara evlerde yaşamaktadır. MÖ 8000'de gezegenin tamamında sadece beş milyon insanın yaşadığını düşünürsek, şu anda, insanlığın o döneminde yaşamış tüm insanların sekiz katı kadar mağara adamı vardır.

Mağaralarda yaşayan insanlara troglodytes (ilkel insan) denir, bu kelime Yunancada "deliğe girenler" anlamına gelir.

Modern zamanlarda troglodyte yerleşimin bulunduğu yerler arasında Türkiye'de Kapadokya, güney İspanya'da Andalucia ile Kanarya Adaları ve ABD'de New Mexico gösterilebilir.

Bu durum, bir eğilimin sonundan ziyade başlangıcını belirtiyor olabilir. Bath Üniversitesinde yapılan bir araştırmaya göre yerin altındaki bir ev, normal bir evden yüzde 25 daha az enerji kullanmaktadır.