Set Sail For Fail

Φθινόπωρο

2010-09-07T13:19:00.000-07:00

Όλα μένουν τα ίδια και τίποτα...... Όλα γυρίζουν γύρω μας γρήγορα και εμείς είμαστε παρατηρητές και νομίζουμε πως ζούμε. Σκέψεις κενές μπροστά από μια οθόνη και άδειες γραμμές που προσπαθούν να γεμίσουν με ασύντακτες και ασυνάρτητες σκέψεις. Μία μάχη μέσα στο μυαλό και άλλη μια μέσα στην καρδιά πολλά μέτωπα και κανένα δεν κλείνει τόσο εύκολα. Μουείχαν πει ότι η ζωή είναι σε κεφάλαια κλείνει το ένα και ανοίγει το άλλο, δεν είναι όμως έτσι.... Είναι συνέχειες εκεί που σταματά το ένα συνεχίζει το άλλο δεν είναι καινούργιο κεφάλαιο είναι απλά η συνέχεια της ίδιας ιστορίας. Πόσο δίκιο είχαν όσοι εφάρμοσαν το Carpe Diem. Μακάρι να μπορούσα και εγω....... Νιώθω σαν ναυαγός μέσα στην ίδια μου την ζωή χωρίς ένα νησί να ξαποστάσω να γεμίσω μπαταρίες και μετα να προσπαθήσω να σωθώ. Κολυμπαω μα όπυ και αν κοιτάξω θάλασσα. Εδω κάποιος μου λέει "σκάσε και κολύμπα", για αυτό και εγω θα σκάσω να χαθώ στις σκέψεις μπας και βρω την άκρη. Ελπίζω για κάποιους ο μήνας να μπήκε σωστά και καλά. Σε όσους συνέβει αυτό παιδιά σας ζηλεύω αλλα κοιτάξτε να το ζήσετε, να το βιώσετε, να το αισθανθείτε. Σε όσους πάλι δεν μπήκε καλά ο καιρός θα δείξει παιδιά και μην το βάζουμε κάτω.

Ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό. Ειλικρινά το πιστεύω αλλά και το φοβάμαι, γιατί καποιες φορές δεν σκοτωνόμαστε αλλά σκοτώνουμε τον εαυτό μας, την ψυχή μας την καρδιά μας και αυτο δεν σώζεται ότι και να λέμε. Παλιά άκουσα για ρεαλισμό και λογική, τώρα τα νιώθω τα καταλαβαίνω αλλά δεν θέλω για κανένα λόγο να τα κάνω δικά μου ιδανικά. Τα μισώ όσο τίποτα στο κόσμο. Το να μην μπορείς να ονειρευτείς είναι χειρότερο από το να σε σκοτώσουν. Κάποτε έλεγε ένα τραγούδι κάνω μια ευχή......... 'Ετσι λοιπόν και εγώ τώρα κάνω μια ευχή να βγεί αληθινή. Δεν πέφτει κανένα αστέρι την ώρα που γράφω αυτές τις λέξεις ούτε τίποτα άλλο. Πάντα θα θυμόμαστε αυτόν που είπε κάτι και όχι αυτον πο δεν είπε τίποτα. Αρκετά όμως ζαλίζω το κόσμο με την φλυαρία μου την πολυλογία μου και την κλάψα μου.

Καληνύχτα προς το παρόν αύριο μια καινούργια μέρα ξεκινά.

Καλή επιτυχία!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Κακιές συνήθειες...

2009-12-15T11:47:00.000-08:00

"Ότι μας δένει στα παλιά είναι οι κακιές συνήθειες...." Μου φαίνεται πως τώρα πια αρχίζω να καταλαβαίνω τελείως τους συγκεκριμένους στίχους....Αλλά το θέμα είναι πως "κόβεις" αυτές τις κακιές συνήθειες. Η λύση απλή, αλλά το θέμα είναι ότι δεν κόβεις τις συνήθειες αλλά κάτι άλλο πιο σημαντικό.
Φοβάμαι.... για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό για το τι μου επιφυλάσσει το μέλλον. Ξυπνάω κάθε πρωί και νιώθω περίεργα..... Θέλω να ουρλιάξω αλλά δεν μπορώ, θέλω να κλάψω αλλά δεν κατεβαίνει το δάκρυ, θέλω να ερωτευτώ αλλά το πνίγω πλέον μέσα στις σκέψεις μου....
Μάλλον δεν υπάρχει άλλη λύση όπως νόμιζα....
Δεν ξέρω, κάτι φταίει και μάλλον είμαι εγώ...... Αρχίζω να σιγουρεύομαι τώρα πια .... μάλλον εγώ είμαι ο παράξενος.............

......................

2009-12-15T08:36:00.000-08:00

Όταν θα νιώθεις μοναξιά
όταν το σπίτι θα 'ναι άδειο
θα 'χεις εμένα συντροφιά
και θα σου δίνω εγώ κουράγιο

Όταν μαυρίζει ο ουρανός
όταν παγώνει η αγκαλιά σου
κι όταν σε πνίγει ένας λυγμός
εγώ θα έρχομαι κοντά σου

Μονάχα εσύ να 'σαι καλά
μη δω στα μάτια σου ούτε δάκρυ
μπορεί να ζούμε χωριστά
μα τότε ζήσαμε μια αγάπη

Να 'σαι κορίτσι μου καλά
κι όταν ζητάς τον άνθρωπό σου
θα είμαι κάπου εκεί κοντά
ο φύλακας ο άγγελός σου

Αν σου ραγίζει την καρδιά
κι αν μόνη θέλει να σ' αφήσει
πες του πως κάποιος μια φορά
αληθινά σ' είχε αγαπήσει

Μονάχα εσύ να 'σαι καλά
μη δω στα μάτια σου ούτε δάκρυ
μπορεί να ζούμε χωριστά
μα τότε ζήσαμε μια αγάπη

Να 'σαι κορίτσι μου καλά
κι όταν ζητάς τον άνθρωπό σου
θα είμαι κάπου εκεί κοντά
ο φύλακας ο άγγελός σου

Στίχοι: Ελένη Ζιώγα
Μουσική: Αντώνης Μιτζέλος
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Κότσιρας

Youtube

Η φωτιά ενός αγγέλου

2009-12-07T16:14:00.000-08:00

Στο δωμάτιο είχα

ένα κερί αναμμένο

με τη ψυχή και το μυαλό

εσένα να προσμένω.

Και μες την φλόγα ξαφνικά

ένας άγγελος μπροστά μου,

ήταν η μορφή σου, μια ματιά,

βγαλμένη από τα όνειρα μου.

Την φλόγα τότε πρόσεξα,

η απόλυτη ευτυχία

τη ζωή μου τότε σκέφτηκα

που ως τότε δεν είχα ζήσει,

τον κόσμο μέσα έβλεπα

από την Ανατολή ως τη Δύση,

και στην καρδιά την έβαλα,

ποτέ της ας μη σβήσει

Οι ώρες που περνούν.....

2009-12-07T15:42:00.000-08:00

Περασμένη η ώρα και τα φώτα σβηστά καθώς γράφω αυτές τις λέξεις κάτω από το φως των κεριών. Η καρδιά μου πάει να σπάσει..... χάνομαι στις σκέψεις, στα λόγια μου, στις πράξεις μου αλλά ποιο το αποτέλεσμα; Η απάντηση απλή...... ΤΙΠΟΤΑ. Δεν ξέρω ειλικρινά τι μου συμβαίνει. Έχω καιρό να νιώσω έτσι και φοβάμαι...... Άγχος, αγωνία και φόβος για την επαύριο Τα νεύρα μου κουρέλια, γίνομαι κακός χωρίς να το θέλω με άτομα που αγαπώ ..... Αγάπη μια λέξη τόσο μικρή που ξεστομίζεται εύκολα αλλά κρύβει μέσα της πάρα πολλά. Τόσα πολλά που αν δεν την εννοείς καλύτερα να μην την πεις......Αλλά και αν την πεις ποιο το όφελος αν το πρόσωπο στο οποίο θα την πεις δεν νιώθει κάτι για σένα; Ίσως παρασύρομαι και γράφω σκέψεις σκόρπιες το ξέρω, αλλά όταν με κοιτά στα μάτια χάνομαι δίχως να μπορώ από κάπου να πιαστώ να ξεφύγω και αυτό με σκοτώνει. Μακάρι να ήταν αλλιώς τα πράγματα, αλλά όπως τώρα όπως είναι...... το μόνο που σκέφτομαι είναι πως ο καιρός θα δείξει........

Σκόρπιες Σκέψεις

2009-12-06T13:27:00.000-08:00

"Μ' αρέσει να μην λέω πολλά, μ' αρέσει να κοιτάω ψηλά στα ατέλειωτα τραγούδια" (Υπόγεια Ρεύματα) Ακούγοντας για πρώτη φορά αυτό το τραγούδι, μικρός ακόμα, μου είχε κάνει εντύπωση αλλά που να φανταζόμουν πως στην συνέχεια αυτό το τραγούδι όχι απλά θα με εξέφραζε αλλά θα γινόταν το αγαπημένο μου. Δεν ξέρω γιατί, ακόμα και τώρα που γράφω αυτές τις λέξεις απλά γεμίζοντας γραμμές μπροστά από μια ψυχρή οθόνη ενός pc , με κάνει να νοιώθω μια γλυκιά μελαγχολία. Ακούγοντας να λέει: "με την σκιά μου να πετώ" θέλω να φύγω και να χαθώ απ' όλους και απ' όλα δίχως να σκέφτομαι κάτι.... Αλλά κάτι με κρατά, δεν μ' αφήνει να πετάξω, να χαθώ...... κάτι που δεν μπορώ να γράψω ή να πω..... Είναι αυτό που ξαφνικά με αναστατώνει και που κάθε πρωί έχω την ανάγκη να του γράψω...... Αλλά ποτέ δεν το τολμώ και έτσι μένω ακόμα εδώ......
Μοναξιά μου όλα μοναξιά μου τίποτα.........
Σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε που...... δεν ξέρω.....τι έχω πάθει;;;;;; Αναρωτιέμαι και ο ίδιος χωρίς να μπορώ να δώσω απάντηση ούτε στον εαυτό μου.....
Θυμάμαι ότι ήταν χλωμή, ξενυχτισμένη αλλά είχε μια λάμψη μαγική σαν σταρ του σινεμά, υπέγραψε και έμεινε στην καρδιά μου αλλά ως εκεί...
Σεβαστή η απόφαση της ... αλλά δεν το μπορώ να την αντικρίσω φιλικά ..... σιγά σιγά χάνω τον έλεγχο και κάνω λάθη και όταν μου μιλά θέλω τόσο πολύ να την κοιτώ στα μάτια αλλά φοβάμαι πως θα χαθώ και θα το καταλάβει.... αλλά τι ανησυχώ λίγος καιρός έμεινε και πάλι μόνος μου ενώ τριγύρω όλα μοιάζουν μελαγχολικά .......
"Το ξέρω πως δεν το διάλεξα , αν έπρεπε την σκέψη μου να ορίζεις μ' ακόμα δεν κατάλαβα αν έπαψες αγάπη να θυμίζεις......"

Ποτέ Ξανά

2009-12-06T02:19:00.000-08:00

Ποτέ ξανά δε θα αφήσω
από τα χέρια μου να φύγει τέτοιο φως
όταν ο ήλιος του χειμώνα θα μεθάει
εγώ τα χέρια μου θα βλέπω τη φωτιά του

Ποτέ ξανά δε θα μεθύσω
με το κρασί από τα αμπέλια μιας βραδιάς
όταν η μνήμη μου ξανά θα μ' απατάει
πάλι στα χέρια μου θα έχω τα σημάδια

Δεν θέλω πια στους ουρανούς
τα αστέρια που ‘'κρυψε το φως να κυνηγώ
Δεν θέλω πια χίλιους θεούς
μαζί και άνεμους τρελούς ν' ακολουθώ

Ποτέ ξανά δε θα γκρεμίσω
πόρτες και σύνορα που βγάζουν μακριά
Θέλω μονάχα αληθινά να σου μιλήσω
πάλι όπως πρώτα τα φτερά μου να ανοίξω

Δε θέλω πια στους ουρανούς
τα αστέρια που ‘'κρυψε το φως να κυνηγώ
Δε θέλω πια χίλιους θεούς
μαζί και άνεμους τρελούς ν' ακολουθώ

Στίχοι: Κίτρινα Ποδήλατα

Μουσική: Κίτρινα Ποδήλατα

Πρώτη εκτέλεση: Κίτρινα Ποδήλατα

Όνειρο

2009-12-05T16:12:00.001-08:00

Στου ονείρου τη γη

όπου ζεί η αγάπη,

Ψάχνω για σένα

μα και αυτό αυταπάτη.

Ζεις μονάχα εκεί

που δεν φτάνει η σκέψη

που μοναχά η καρδιά

μπορεί να μαντέψει.

Σαν αστέρι ψηλά

σαν κοιτώ την μορφή σου

μοναχά να ζητώ

ένα μόνο φιλί σου.

Μα κι αυτό μακρινό

σαν μια έρημο άδεια

που εσύ ομρφαίνεις

με τα δικά σου χάδια.

Σαν βλέπει κανείς

πιο κοντά το φεγγάρι

απο σένα θαρρείς

πως απ'τη χάρη σου έχει πάρει.

Ενα μόνο σου γέλιο

η δική μου χαρά

χωρις καμία λέξη

μοναχά με μια ματιά.

Stairway to Heaven

2009-12-05T12:40:00.000-08:00

Starway to Heaven, ένα άπιαστο όνειρο, μια ουτοπία..... Ξέρω πως δεν υπάρχει η σκάλα του παραδείσου. Δεν είναι εύκολο να βρεις τον παράδεισο σου, ακόμα και αν αυτός είναι επίγειος. Όσο αστείο και αν είναι, παράδεισος είναι τα όνειρα. Τα όνειρα σε οδηγούν σε μέρη ονειρικά, παραδεισένια, σε μέρη έξω από την λογική. Εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει η πραγματικότητα και εκεί που τελειώνει η πραγματικότητα αρχίζει ο παράδεισος.
Βέβαια ο παράδεισος μπορεί να είναι και επίγειος. Αρκεί να τον βρείς. Πως θα τον βρείς..... θα το καταλάβεις...... θα το νιώσεις μέσα σε όλο σου το είναι..... Θα νιώσεις την έννοια του πραδείσου μονοδιάστατα στην αρχή και μετά θα υποστείς ένα ξέσπασμα αισθήσεων και μια έλλειψη λογικής. Αν δοκιμάσεις να σκεφτείς λογικά χάνεις το παράδεισο. Τελικά είναι στο χέρι του καθενός να βρεί το παραδεισό του. Σε τελική ανάλυση all we are dust in the wind..............

Χειμώνας...............

2009-12-05T11:23:00.000-08:00

Η ωραιότερη εποχή του χρόνου με τις πιο πολλές αλλαγές...... Αλλαγες που την κάνουν γοητευτική και συνάμα μαγική. Άδειοι δρόμοι..... άνθρωποι σκυφτοί μεσα στα μπουφάν τους να περπατούν γρήγορα και σιωπηλά μέσα στην παγωμένη νύχτα δίχως σκοπό και αιτία..... Τα δεντρα γυμνά από τα κλαδία τους σαν να κάνουν δέηση σε μία ανώτερη δύναμη και το φεγγάρι ψηλά στον ουρανό να προσπαθεί να κερδίσει μια άνιση μάχη με τα σύννεφα που συγκεντρώνονται μπροστά του. Μέσα σε αυτό το σκηνικό το φύσημα του ανέμου που γοητεύει τα δέντρα με το σφύριγμα του και τα κάνει να λικνίζονται σαν χορεύτριες σε ένα χορό χωρίς μελωδία και ρυθμό..... Η βροχή με την σειρά της έρχεται να προστεθεί στο σκηνικό σαν ένα σιωπηλός και θλιμμένος τόνος. Σαν δάκρια που πέφτουν από ψηλά για να υπενθιμίσουν στον καθένα μας πως το κλάμμα δεν είνια κακό αλλά μια μορφή λύτρωσης. Σκόρπιες σκέψεις τα σύννεφα που φεύγουν τρέχοντας θαρρείς από το σκηνικό παίρνοντας μαζί τους τα δάκρυα τους και το φεγγάρι ολόγιωμο να φωτίσει πλέον την πλάση που έχει δεχτεί υπομονετικά πλέον την σιωπηλή εξομολόγηση. Ο αέρας κοπάζει και αυτός με την σειρά του προσπαθώντας να ηρεμήσει τα βρεγμένα δέντρα που πλέον παραδίδονται απλά στο άγγιγμα από τις πρώτες ακτίνες του φεγγαριού. Από τα σπίτια στο βάθος αρχίζει να φαίνεται ο καπνός απο τα τζάκια που ανεβαίνει σιγά σιγά σαν μια λεπτή άσπρη γραμμή στον έναστρο πλέον ουρανό. τα φώτα το σπιτιών που τρεμοπαίζουν σαν πολλά φωτάκια σε χριστουγεννιάτικο δέντρο έρχονται να δώσουν μια πιο ζεστή νότα. Ο αέρας πιο σιγανός τώρα σαν να ψιθυρίζει κάτι στην ήσυχη πλάση, σαν να την νανουρίζει και την ησυχάζει για να να υποδεχτεί την μέρα. Μια νέα μέρα ξεκινά...................

Set Sail for Fail

2009-12-03T06:25:00.000-08:00

Πάντα στην ζωή μας για να κάνουμε νέα ξεκινήματα χρειαζόμαστε μια ώθηση είτε από το περίγυρο μας είτε από κάποια τυχαία γεγονότα που κάθε άλλο παρά τυχαία είναι. Κάθε μέρα η τυχαιότητα είναι 'ενας σημαντικός παράγοντας να ξυπνάμε το πρωί και να αφήνουμε την μέρα να εξελίσσεται. Συχνά όλοι μας βλέπουμε ότι κάθε άλλο παρά καλή μπορεί να είναι εδώ όμως είναι το λάθος μας και συνάμα και η τάση που έχουμε να παρουσιάζουμε τα πράγματα πιο τραγικά από ότι είναι ήδη. Πάντα ισχύει το ρητό ότι υπάρχουν και χειρότερα αλλα προσοχή γιατί όταν το λέμε αυτό μπορεί τα χειρότερα να έρθουν (πόσες φορές δεν σας έχει συμβεί;;;;;).

Γενικά λοιπόν ας αφήσουμε τα ζόρικα πράματα και τους βαθυστόχαστους συνηρμούς στην καθημερινότητα του είναι και ας επανέλθουμε στη καθημερινότητα του τώρα. Ας αδράξουμε την στιγμη και ας την ζήσουμε όσο πιο έντονα μπορούμε. Είναι μικρό το μυαλό του ανθρώπου για να χωράνε τόσες σκοτούρες. Carpe Diem