tag:blogger.com,1999:blog-42859126856330767422011-09-15T22:11:39.334-07:00Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.comBlogger22125tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-40477581199765324032010-08-12T06:42:00.000-07:002011-09-15T22:11:39.377-07:002011-09-15T22:11:39.377-07:00การปลูกแตงเทศ ( Melon )<br /> ข้อมูลทั่วไป<br /> เมล่อนเป็นพืชที่อยู่ในตระกูล ( Family ) Cucurbitaceae ใช้รับประทานผลสุกมีกลิ่นหอม รสหวาน เจริญได้ดีในสภาพร้อนแห้ง แสงแดดจัด ปัจจุบันมีการผลิตลูกผสมออกมาหลลายพันธุ์ที่เจริญได้ดี ในสภาพภูมิประเทศของประเทศไทยการผลิตเมล่อนที่มีคุณภาพสูง จำเป็นต้องมีการดูแลเอาใจใส่ในการเพาะปลุกเป็นอย่างดี<br /> เมล่อนที่พบเห็นส่วนใหญ่สามารถจำแนกออกได้เป็น 5 ชนิด ดังนี้<br /> · C. melon var.cantaloupensis เรียกว่า Cantaloupe หรือ rock melon ขนาดผลค่อนข้างใหญ่น้ำหนักมากกว่า 1 กิโลกรัม ขึ้นไปเปลือกผลหนาขรุขระ มีร่องเป็นทางยาวโดยรอบทางขั้วถึงก้น เนื้อแตงแคนตาลูปส่วนใหญ่เป็นสีส้ม<br /> · C. melon var. recticulatus เรียกว่า musk melon , netted melon, persian melon ขนาดผลเล็กกว่าแคนตาลูป เปลือกของผลส่วนใหญ่เป็นตาข่ายสานกันเป็นลายค่อนข้างถี่สม่ำเสมอ ผลมีลักษณะกลมไม่มีร่องตามยาวเหมือนแคนตาลูปส่วน สีเนื้อมีตั้งแต่สีส้มถึงสีเขียว<br /> · C. melon var.inodorus เรียกว่า winter melon ผิวผลเรียบไม่มี net<br /> · C. melon var.flexuosus เรียกว่า snak melon เป็นพวกแตงไทย<br /> · C. melon var. conomon เรียกว่า oriental pickling melon<br /> สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมในการปลูก<br /> <a name='more'></a><br /> เมล่อนสามารถเจริญเติบโตได้ในดินแทบทุกชนิด แต่ดินที่เหมาะสมคือดินร่วนปนทราย ระบายน้ำดี เมล่อนเป็นพืชที่ไม่ชอบน้ำขัง แต่ต้องการน้ำสม่ำเสมอสภาพความเป็นกรดเป็นด่างที่เหมาะสมควรอยู่ระหว่าง pH 6.5 – 7 หรือสภาพดินเป็นกลาง สภาพอากาศที่เหมาะสมคืออากาศอบอุ่น มีแสงแดดอย่างเพียงพอและความชื้นสัมพัทธ์ต่ำ ในช่วงการเจริญเติบโตทางด้านลำต้นและใบ ส่วนในระยะผลแก่จะต้องการน้ำน้อยลง<br /> เมล่อนเป็นพืชที่ชอบอากาศค่อนข้างร้อน อุณหภูมิประมาณ 25 – 35 องศาเซลเซียส ในฤดูร้อน และการเจริญเติบโตของเถาจะช้าลงในฤดูหนาว<br /> การปลูก<br /> การเตรียมแปลงปลูก<br /> เตรียมดินโดยการไถ 2 ครั้ง , ครั้งแรกใช้ผาน 3 ครั้งที่สองใช้ผาน 7 ผสมปุ๋ยคอกที่สลายตัวดีแล้ว อัตรา 1 ตัน/ ไร่ ปุ๋ยรองพื้นตรากระต่ายสูตร 15 –15 –15 อัตรา 50 กิโลกรัม / ไร่ ผสมคลุกเคล้าปุ๋ยกับดินให้ทั่วบนแปลง ยกแปลงตามวิธีการปลูกถ้าปลูกเลื้อยดินยกแปลงกว้างขนาด 3.5 – 4.0 เมตร ถ้าปลูกแบบขึ้นค้างยกแปลงกว้าง 1 เมตร ย่อยดินให้ละเอียดพอสมควรแต่งแปลงให้มีความกว้างบนแปลง 80 เซนติเมตร สูง 15 – 20 เซนติเมตร ปูฟางบนแปลงและร่องระหว่างแปลง หรืออาจใช้วัสดุอื่นคลุมแปลง ก่อนปลูกใช้ฟูราดานรองก้นหลุมกันแมลง<br /> วิธีการปลูก โดยทั่วไปแบ่งเป็น 2 แบบคือ<br /> · หยอดเมล็ดโดยตรง หลุมละ 1-2 เมล็ด ก่อนปลูกควรคลุกสารเคมีป้องกันโรคทางเดิน<br /> · เพาะกล้าแล้วย้ายปลูก<br /> ระบบการปลูก แบ่งเป็น 2 ระบบคือ<br /> · ปลูกแบบเลื้อยตามผิวดิน เกษตรกรทั่วไปมักปลูกแบบเลื้อยดิน แต่มีผลเสียคือไม่ได้คุณภาพตาม<br /> ความต้องการ ไม่หวาน สะสมโรคแมลงขายไม่ได้ราคา เราจึงไม่แนะนำให้ปลูกลักษณะนี้<br /> · ปลูกแบบขึ้นค้าง การปลูกแบบวิธีนี้เป็นที่นิยมโดยทั่วไป โดยปักไม้ค้างห่างจากหลุมปลุก<br /> ประมาณ 10 เซนติเมตร ทำค้างแบบกระโจมสามเหลี่ยมแล้วผูกลำไม้ที่ทำค้าง อาจทำราวเพียงชั้นเดียวหรือสองชั้นก็ได้ขึ้นราวห่างจากพื้นดิน 80 – 100 เซนติเมตร และชั้นสองห่างจากพื้นดิน 150 – 180 เซนติเมตร ราวชั้นแรกทำเพื่อแขวนผล ส่วนราวชั้นที่สองทำเพื่อพยุงส่วนยอด เมื่อเถายาวประมาณ 40 เซนติเมตรจัดเถาให้เลื้อยขึ้นค้างโดยใช้เชือกฟางฉีกเป็นเส้นเล็กๆมัดตรงเถาพยุงไว้กับไม้ค้าง เรียกวิธีการนี้ว่าการผูกยอดระยะปลูกระหว่างแปลงประมาณ 80 เซนติเมตร ( ระยะระหว่างแปลงยิ่งกว้างยิ่งทำงานสดวก )<br /> การปฎิบัติดูแลรักษา<br /> การให้น้ำ แบ่งเป็น 4 ระยะคือ<br /> · ระยะแรก เป็นระยะที่มีการเจริญเติบโตทางลำต้นตั้งแต่ปลูกจนถึงอายุ 35 – 40 วัน หรือก่อนการ<br /> ออกดอกให้น้ำอย่างเพียงพออย่าให้ดินแห้งให้ดินมีความชื้นตลอดเวลาแต่อย่าให้แฉะเกินไป เพราะจะทำให้เกิดโรคเน่าคอดินได้ง่าย<br /> · ระยะที่สอง เป็นระยะที่มีการผสมเกสร ลดปริมาณน้ำลงเล็กน้อยแต่อย่าให้ดินแห้ง พยายามอย่า<br /> ให้น้ำถูกดอกเพราะจะทำให้ละออองเกสรตายได้<br /> · ระยะที่สาม เป็นระยะหลังติดผลและมีการเจริญเติบโตของผลให้น้ำอย่างเต็มที่เหมือนระยะแรก<br /> ถ้าขาดน้ำช่วงนี้ผลจะแกร็นเจริญเติบโตไม่เต็มที่<br /> · ระยะที่สี่ เป็นระยะที่มีการพัฒนาคุณภาพ ซึ่งอยู่ในช่วงประมาณ 15 – 20 วันก่อนเก็บเกี่ยว จะลด<br /> ปริมาณน้ำลงเรื่อยๆ จนกระทั่งหยุดให้น้ำและปล่อยให้ดินแห้งก่อนเก็บเกี่ยว 5 วัน เพื่อให้ผลมีรสหวานขึ้น<br /> <br /> การใส่ปุ๋ย ปุ๋ยทางดินแบ่งใส่ 4 ระยะคือ<br /> · ระยะแรก ปุ๋ยรองพื้นก่อนปลูก โดยใช้ปุ๋ยตรากระต่ายสูตร 15-15-15 อัตรา 50 กิโลกรัม /ไร่ กับ<br /> ปุ๋ยคอก 1 ตัน/ไร่ พรวนให้เข้ากันบนแปลงปลูก<br /> · ระยะที่สอง เมื่ออายุ 15 – 20 วันหลังย้ายปลูก ใช้ปุ๋ยตรากระต่ายสูตร 15-15-15 อัตรา 50<br /> กิโลกรัม/ไร่ โรยรอบโคนต้นห่างจากโคนต้นประมาณ 10 – 15 เซนติเมตร แล้วให้น้ำตาม<br /> · ระยะที่สาม เมื่ออายุ 40 – 45 วัน หลังย้ายปลูก ใช้ปุ๋ยตรากระต่ายสูตร 15-15-15 อัตรา 50<br /> กิโลกรัม / ไร่ โรยตามขอบแปลงแล้วให้น้ำตาม<br /> · ระยะที่สี่ เมื่ออายุ 55- 60 วันหลังย้ายปลูกใช้ปุ๋ยสูตรตรากระต่าย 15-15-15 หรือ 8 – 24 –24 อัตรา<br /> 50 กิโลกรัม / ไร่ โรยในร่องระหว่างแปลงแล้วให้น้ำตาม<br /> สำหรับปุ๋ยน้ำเร่งการเจริญเติบโต ใช้ในระยะที่มีการเจริญเติบโตทางด้านลำต้นและกิ่งก้าน โดยหลังงอก 2-3 วันใช้มามีโกร สูตร 12 – 9 – 6 ผสมมาโมมิก ( ธาตุอาหารเสริม ) และอโทนิค โดยผสมกับยากันราราดต้นกล้าสูตรนี้สามารถใช้ทุก 3-5 วันจนกว่าจะมีใบจริง 6-7 ใบหรือผสมปุ๋ยยูเรีย ( 46-0-0 ) อัตรา 10 กรัม / น้ำ 10 ลิตร ทุก 7 วันเมื่อต้นกล้ามีใบจริงแล้ว ในช่วงก่อนออกดอกเปลี่ยนปุ๋ยมามีโกร เป็นสูตรตัวกลางและตัวท้ายสูง คือ ใช้สูตร 10 – 52 – 17 หรือ 6 –32 –35<br /> <br /> การผูกยอดและการเด็ดยอด<br /> เมื่อเมล่อนเริ่มทอดยอดควรใช้เชือกฟางผูกหลวมๆบริเวณใต้ข้อปล้องที่ 2-3 จากยอดยึดกับค้างโดยผูกทุกๆ 3 ปล้อง ปกติค้างจะมีความสูงประมาณ 150 – 180 เซนติเมตร ควรเด็ดยอดทิ้งเมื่อเมล่อนมีความสูงประมาณ 140 เซนติเมตร<br /> <br /> การตัดแขนงและการไว้ผล<br /> จะเริ่มไว้ผลตั้งแต่ข้อที่ 9 – 12 หรือสูงจากพื้นดินประมาณ 50 เซนติเมตร โดยเด็ดแขนงที่แตกจากข้อที่ 1-8 ออกให้หมด ผลที่ไว้นั้นให้เหลือใบไว้กับผล 2 ใบ และควรเก็บใบไว้เหนือผลขึ้นไป 12 – 15 ใบเพื่อไว้เลี้ยงผล เมื่อผลมีขนาดโตเท่าไข่ไก่ก็เลือกผลที่ดีที่สุดไว้ 1 ผล ที่เหลือเด็ดทิ้งหมดตลอดจนแขนงที่ออกจากข้อทั้งเหนือและให้ผลเด็ดออกให้หมด<br /> สำหรับการคล้องผลนั้นจะเลือกผลที่ดีที่สุดแล้วใช้เชือกฟางทำเป็นบ่วงคล้องพยายามอย่าให้เชือกฟาง รัดบริเวณขั้วผลเพราะจะทำให้ขั้วผลถูกรัดเมื่อมีน้ำหนักมากขึ้นและเจริญเติบโตไม่เต็มที่ เมื่อคล้องผลแล้วผูกปลายเชือกอีกด้านหนึ่งเข้ากับค้าง จัดให้แขนงของผลเข้ากับพื้นดินผูกเชือกให้แน่น<br /> <br /> การเก็บเกี่ยว<br /> เมล่อนมีอายุตั้งแต่ปลูกจนถึงเก็บเกี่ยวประมาณ 70 – 80 วันทั้งนี้ขึ้นอยู่กับพันธุ์และฤดูปลูกเมล่อนพันธุ์เบาเก็บเกี่ยวได้เร็วและเมล่อนที่ปลูกในฤดูร้อน ผลจะสุกเร็วกว่าในฤดูหนาว เมล่อนเริ่มติดผลเมื่อมีอายุได้ประมาณ 35 – 40 วันหลังย้ายปลูกเมื่อผลมีขนาดเท่าไข่ไก่จะเริ่มทำการห่อผล หลังจากห่อผลประมาณ 1 เดือนก็จะสามารถที่จะทำการเก็บเกี่ยวได้ นอกจากนี้ยังสามารถสังเกตุระยะที่เหมาะสมในการเก็บเกี่ยวได้ดังต่อไปนี้ รอยแยกของขั้ว สังเกตระหว่างขั้วกับผล ถ้ามีรอยร้าวสีน้ำตาลเกิดขึ้นแสดงว่าสามารถเก็บเกี่ยวได้สีของผล ผลจะเปลี่ยนจากสีขาวเป็นสีครีมหรือสีเหลือง สีส้ม สีขาวขุ่นปนเหลืองหรือสีนวลรอยนูนของร่างแห ( Net ) เมล่อนที่มีตาข่ายเมื่อสุกรอยนูนของตาข่ายจะคลุมผล แข็งนูนเห็นชัด<br /> กลิ่น บางพันธุ์เมื่อสุกจะมีกลิ่นหอม ซึ่งสามารถเก็บเกี่ยวได้<br /> นับอายุ โดยนับจากช่วงผสมเกสรตามอายุของพันธุ์นั้นๆ<br /> ใช้หลายวิธีประกอบกันในการตัดสินใจ เนื่องจากเมล่อนเป็นพืชที่ค่อนข้างตอบสนองต่อสภาพแวดล้อมง่าย ซึ่งวิธีนี้จะเหมาะกับพื้นที่ที่มีการแปรปรวนของสภาพแวดล้อม อยู่เสมอ<br /> การตัดเมล่อน นอกจากตัดขั้วติดมาแล้วยังต้องตัดให้ติดส่วนของกิ่งแขนงย่อยออกมาด้วย โดยให้ติดเป็นรูปตัว T หลังจากเก็บเกี่ยวเมล่อนจะเก็บรักษาไว้ได้ประมาณ 15 –20 วัน แล้วแต่พันธุ์ ซึ่งการบ่มไว้จะทำให้รสชาติความหวานเพิ่มขึ้น ก่อนการเก็บเกี่ยวประมาณ 5 วัน ควรงดการใช้น้ำเพื่อให้ผลเมล่อนมีความหวานมากขึ้น<br /> <br /> โรคของเมล่อน<br /> โรคราน้ำค้าง ( Downy mildew )<br /> สาเหตุ : เกิดจากเชื้อรา Pseudoperonospora cubensis<br /> อาการ : เกิดเป็นจุดสีเหลืองหรือสีน้ำตาลขนาดเล็กแล้วค่อยขยายเป็นวงใหญ่ และเต็มใบในที่สุดเมื่อพลิกดูใต้ใบในเวลาเช้ามือที่มีอากาศชื้นจะพบเส้นใยเชื้อราสีขาว เมื่ออาการรุนแรงใบจะอ่อนลงและแห้งตายในที่สุด<br /> การป้องกันกำจัด : ฉีดพ่นด้วยโนมิลดิว อัตรา 50 กิโลกรัม / น้ำ 20 ลิตร พ่นใต้ใบทุก 10 วัน ไม่ควรผสมกับสารเคมีอย่างอื่น ห้ามใช้เกิน 3 ครั้งต่อ 1 ฤดูกาลเพาะปลูก การป้องกันก่อนการเกิดโรคคือตัดใบล่างออก 2-3 ใบให้ต้นโปร่งอากาศถ่ายเทสดวก<br /> <br /> โรคเหี่ยว ( Wilt )<br /> สาเหตุ : เกิดจากเชื้อรา Fusarium oxysporum<br /> อาการ : พืชแสดงอาการเหี่ยวเฉาตั้งแต่ส่วนยอดลงมา เถาจะแสดงอาการใบล่างเหลืองโดยอาการเริ่มต้นแสดงหลายแบบเช่น ต้นแตกอาจจะแตกลึกถึงท่ออาหารเกิดการเน่าที่โคนและซอกใบ ถ้าเกิดอาการเน่าและพบเชื้อราสีขาวติดอยุ่ตามรอยแยกแตกอาการสุดท้ายทำให้ต้นเหี่ยว และเน่าตายในที่สุด<br /> การป้องกันกำจัด<br /> - ถอนต้นที่เป็นโรคทิ้ง<br /> - ใช้ยากันราราดที่โคนต้น<br /> <br /> โรคใบด่าง ( Mosaic )<br /> สาเหตุ : เกิดจากเชื้อไวรัส Melon mosaic virus<br /> อาการ : ใบยอดหรือใบบนๆมีอาการหงิกงอ ใบอ่อนจะไม่เติบโตติดต่อกันได้รวดเร็วโดยแมลงที่เป็นพาหะของโรคได้แก่พวกแมลงปากดูด<br /> การป้องกันกำจัด<br /> ถอนต้นที่เป็นโรคทิ้ง เพื่อป้องกันการระบาดของโรค<br /> กำจัดวัชพืชและพืชอาศัยที่สงสัยว่าจะเป็นโรคนี้ทิ้งให้หมด<br /> <br /> โรคเน่าคอดิน ( Damping off )<br /> สาเหตุ : เกิดจากเชื้อรา Pythium sp. Phytophthora sp.<br /> อาการ : เกิดกับเมล่อนในระยะต้นกล้าหรือย้ายปลูกใหม่ เกิดจากดินมีความชื้นสูง หรือเนื่องจากให้น้ำมากเกินไปหรือแปลงปลูกระบายน้ำไม่ดี อาการที่แสดงให้เห็นชัดเจนคือ ที่โคนต้นกล้าจะมีรอยคล้ายรอยช้ำและเกิดการเน่าบริเวณคอดิน<br /> การป้องกันกำจัด<br /> ก่อนปลูกควรมีการคลุกสารเคมีกับเมล็ด หลังจากหยอดเมล็ดแล้วราดสารเคมีป้องกันโรคโคนเน่า<br /> ถอนต้นที่แสดงอาการทิ้ง<br /> <br /> อาการผลแตก<br /> สาเหตุ : เกิดจากการได้รับน้ำมากเกินไปขณะผลใกล้สุก<br /> อาการ : ผลแตก<br /> การป้องกันกำจัด : ควรมีการให้น้ำแต่น้อยในช่วงก่อนเก็บเกี่ยว<br /> <br /> เพลี้ยไฟ ( Thrips, Haplothrips Floricola )<br /> จะดูดกินน้ำเลี้ยงบริเวณยอด ใต้ใบอ่อน และดอก ทำให้ยอดไหม้และยอดหงิกชะงักการเจริญเติบโต<br /> การป้องกันกำจัด : ให้น้ำอย่างสม่ำเสมอแล้วฉีดสารเคมี ชอสแมค 30 ซีซี ต่อน้ำ 20 ลิตร<br /> <br /> แมลงวันทอง ( Fruit fly, dacus spp. )<br /> จะพบระบาดทั้งปีโดยจะเจาะผลแตงแล้ววางไข่ ตัวหนอนวันทองจะทำลายในผล ทำให้ผลเมล่อนเน่าเละและร่วงในที่สุด<br /> <br /> แมลงศัตรูของเมล่อน<br /> การป้องกันกำจัด<br /> - ห่อผลด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์<br /> - ฉีดสารเคมีกลุ่ม Carbaryl เช่น คาร์โบน็อค<br /> <br /> เต่าแตง ( Cucurbit leaf beetles , Autacophora spp. )<br /> จะกัดกินใบและยอดอ่อน ทำให้การเจริญเติบโตช้าและแคระได้ แมลงพวกนี้ยังเป็นพาหะของโรคที่เกิดจากไวรัสได้อีกด้วย<br /> <br /> พันธุ์ที่แนะนำส่งเสริมมี 5 พันธุ์<br /> 1. ปรินเซส ต้นแข็งแรงทนทานโรคดี เนื้อหอมมีกลิ่นหอม ผลมีตาขายสวยงาม สามารถเก็บไว้ได้นานกว่าพันธุ์ทั่วไป<br /> 2. ซันเน็ท 858 เนื้อทรายสีส้มเข้มสวยงาม รสชาติดี มีร่างแหสวยงาม โตเร็ว เก็บเกี่ยวผลไว ปลูกง่าย<br /> 3. คลับ 708 ต้นแข็งแรง ผลมีตาข่ายสวยงาม เนื้อหนานุ่ม มีกลิ่นหอม เก็บเกี่ยวผลได้เร็ว<br /> 4. นีออน 022 ผลและเนื้อสีขาวสวยงาม เนื้อหนา รสหวานนุ่ม<br /> 5. มอร์นิ่งซัน 875 ผลกลมสูง เนื้อสีเขียวหยก แน่นกรอบ รสหวาน ต้นแข็งแรงปลูกง่าย<br /> <br /> เคล็ดลับการปลูก<br /> เมื่อเมล่อนอายุประมาณ 40 วันใส่ปุ๋ยสูตร 0-0-50 เพื่อให้เมล่อนมีรสชาดหวาน<br /> หลังจากติดผลแล้วเลือกผลที่ดีที่สุดไว้ 1 ผล เพื่อจะให้ได้ผลที่สวย<br /> การคุ้มค่าของการลงทุน<br /> เมล่อนจะมีผลแต่ละพันธุ์ไม่เท่ากัน เฉลี่ยแล้วผลผลิตที่ได้ประมาณ 4,800 กิโลกรัมต่อไร่<br /> เมล่อนเฉลี่ยกิโลกรัมละ 30 บาท * 4,800 กิโลกรัม = 144,000 บาท<br /> ต้นทุนการผลิต / ไร่ = 24,000 บาท<br /> ผลกำไรที่ได้ = 144,000 – 24,000 = 120,000 บาท<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-4047758119976532403?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-23547486381954884842010-08-12T06:35:00.000-07:002010-08-12T06:42:28.239-07:002010-08-12T06:42:28.239-07:00คู่มือ<br />การใช้สารเคมี ในพืชผักอย่างปลอดภัย<br />บริษัท เจียไต๋ จำกัด<br />เคมีเกษตร<br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />แตงกวา, แตงร้าน, แตงท่อน, แตงญี่ปุ่น<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />7-10 วัน โคไซด์ 1/2 ช้อน (5 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br />หลังหยอดเมล็ด บาวีซาน 2 ช้อน (20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 2 ช้อน (20 กรัม) <br />ระยะเริ่มเป็นใบจริง โคไซด์ 1 ช้อน (10 กรัม) <br /> โนมิลดิว 2 ช้อน (20 กรัม) ออร์กามิน 20 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน (20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี. <br />ระยะเริ่มเลื้อย/เริ่มพันค้าง เทนเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> ใกล้ออกดอก บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> Corfidel + Accent มามีโกร 10-52-17 3 ช้อน<br /> ชอสแมค 10 ซีซี (30 กรัม)<br />เริ่มติดลูก เทนเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br /> (30 กรัม)<br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1. โรคโคนเน่า ใช้โนมิลดิว ฉีดที่โคนต้น หากแตงยังเล็กใช้ 1 ช้อน แตงอายุราว 30 วันขึ้นไป ใช้<br /> ( Stem rot / Root rot ) 2 ช้อน ระยะห่างของการฉีดควรเว้น 15 วัน / ครั้ง หรือใช้สารจุลินทรีย์พวกบาซิลลัส<br />ซับทิลิสและไตรโคเดอม่าฉีดพ่นและราดโคนต้น<br />2. โรคราน้ำค้าง อาการที่ใบจะเป็นจุดสีเหลืองๆ ก่อน พลิกดูใต้ใบจะมีขุยสีเทาๆ อยู่ใต้ใบใช้โคไซด์ <br /> ( Downy mildew ) + โนมิลดิว + เทนเอ็ม อย่างละ 1 ช้อน หากเป็นรุนแรงใช้ลอนมิเนต 1-2 ช้อน ต่อ<br />น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นทุก 7 วันครั้ง<br />3. โรคใบจุด, ใบกรอบ ใช้บาวีซาน + โคไซด์ อย่างละ 2 ช้อน ต่อน้ำ 20 ลิตร ฉีดพ่นทุก 7 วันครั้ง<br /> ( Bacterial blight )<br />4. ยอดหงิก, งอ, หด เกิดจากพวกเพลี้ยไฟ, ไรแดง ใช้ชอสแมค 30 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี. ไม่ควรผสม<br /> ( Curly top ) กับยากลุ่มฮอร์โมน และอาหารเสริม เพราะจะทำให้ลำต้นและเถาแตก หากรุนแรง<br />ใช้สารกลุ่ม ฟิโปรนิล (Fipronil) หรือ อิมิดาโคลปริด (Imidacloprid )<br />5. ใบเหลือง, ยอดไม่พุ่ง ออร์กามิน 30 ซีซี. + อโทนิค 5 ซีซี. + มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี + จิ๊บเบอร์เรลลิน<br />( Mineral deficiency )<br />6. แตงลูกงอ, บิด ออร์กามิน 30 ซีซี. + อโทนิค 5 ซีซี. + จิ๊บเบอร์เรลลิน<br />โตไม่สม่ำเสมอ<br />7. หนอนชอนใบ ใช้น๊อคทริน 30 ซีซี. + ชอสแมค 1 ช้อน + เบสมอร์ 5 ซีซี.<br /> (หนอนแผนที่)<br /><br />ข้อควรจำ<br />· ควรผสมสารเพิ่มประสิทธิภาพ เบสมอร์ ทุกครั้งที่มีการฉีดยา โดยให้ผสมเป็นยาตัวสุดท้ายเพื่อให้ยาจับบนใบพืชได้นานขึ้น ป้องกันการชะล้างจากฝน<br />· โคไซด์ ในแตงอายุน้อย ไม่ควรใส่เกิน 1 ช้อน เพราะจะทำให้ใบหนาและไม่ควรผสมกับปุ๋ยเกร็ดสูตรเร่งดอก (ตัวกลางสูง) จะทำให้ยาตกตะกอน<br />· จิ๊บเบอร์เรลลิน ในฤดูร้อนไม่ควรฉีดในช่วงที่แตงกวาออกดอก เพราะจะทำให้เปลี่ยนดอกตัวเมีย เป็น ดอกตัวผู้ได้ แต่ควรฉีดในช่วงที่ติดลูกไปแล้ว และใส่ในปริมาณเล็กน้อย ไม่ควรเพิ่มความเข้มข้นของยา<br />· เอ-ทิ-ฟอน ในฤดูฝน + ฤดูหนาว ไม่ควรฉีดเพราะจะทำให้ ดอก + ผลร่วง ควรฉีดในฤดูร้อนเพื่อเพิ่มให้มีดอกตัวเมียมากขึ้น แต่ต้องฉีดในช่วงที่แตงเริ่มจะออกดอก<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />พริก<br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก อโทนิค 5 ซีซี. กระตุ้นให้ต้นพริกฟื้นตัวและแตกใบอ่อนได้เร็ว และใช้โนมิลดิว<br />(ต้นกล้าอายุ 1เดือน) 2 ช้อนฉีดที่โคนต้น<br />เริ่มตั้งต้น แตกใบ โคไซด์ 1 ช้อน (10 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br />แตกพุ่ม โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> น๊อคทริน 10 % 30 ซีซี.<br />เริ่มแตกพุ่ม โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) <br />และออกดอก โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-27-23 3 ช้อน<br /> น๊อคไดน์ 30 ซีซี. (30 กรัม)<br />ติดผล เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 6-32-35 3 ช้อน(30กรัม)<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี. น๊อคทริน 10 % 30 ซีซี. นูริช 30 ซีซี.<br /> ดี.ซี.ตรอน พลัส 30 ซีซี.<br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1. โคนเน่า จะพบในช่วงลงกล้าใหม่ๆ และในช่วงฝนที่ตกชุกมากๆ หากเป็นแล้วใช้ โนมิลดิว <br /> (damping-off ) 3 ช้อน ผสมดาโคนิล 2 ช้อน ฉีดที่โคนและใบให้ทั่ว หรือให้สารจุลินทรีย์พวก<br />บาซิลลัส ซับทิลิส และไตรโคเดอม่าฉีดพ่นและราดโคนต้น<br />2. ใบจุดเหลืองร่วง จะพบในช่วงที่มีน้ำค้างลงปลายฝนต้นหนาว ใช้บาวีซาน 2 ช้อน + เทนเอ็ม 3 ช้อน<br /> ผลเน่าแห้ง(กุ้งแห้ง) + เบสมอร์ 5 ซีซี. หากเป็นรุนแรงใช้ ลอนมิเนต 1-2 ช้อน/ น้ำ 1 ปี๊บฉีดพ่นทุก 7 วัน<br /> ( Anthracnose )<br />3. โรคยอดเน่าเปื่อย เกิดพิษจากเชื้อรา และแบคทีเรีย ให้ใช้ โคไซด์ 2 ช้อน + บาวีซาน + เบสมอร์ ฉีด<br /> ( Bacteria wilt ) พ่นทุก 7 วัน<br />4. ราน้ำค้าง โนมิวดิว 2 ช้อน เท็นเอ็ม 3 ช้อนฉีดพ่นทุก 7 วัน<br /> ( Downy mildew ) <br />5. ยอดหงิก งอ หด เกิดจากเพลี้ยไฟ ไรแดงปกติถ้าเป็นน้อยใช้ น๊อคทริน10% 30 ซีซี. ฉีด แต่ถ้าหากเกิด<br /> (Curly top) มากและระบาดไปทั่วใช้ Fipronil+ เบสมอร์ 5 ซีซี.ฉีด หรือใช้สารกลุ่มTmidacloprid<br />6. หนอนเจาะผล ชอสแมค 1 ช้อน + น๊อคทริน 30 ซีซี. + เบสมอร์ 3-5 ซีซี. ฉีดพ่นให้ทั่ว 7 วันครั้ง<br /> (เจาะขั้วผล)<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />ถั่วฝักยาว<br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มเป็นใบจริง โคไซด์ 1 ช้อน(10 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> น๊อคทริน 10% 30 ซีซี.<br />เริ่มเลื้อย / พันค้าง โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) <br />เริ่มออกดอก เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-27-23 3 ช้อน(3กรัม)<br /> น๊อคทริน 10% 30 ซีซี. ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> ดี.ซี.ตรอนพลัส 30 ซีซี.<br />เริ่มติดฝัก เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 g) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 g) มามีโกร 6-32-35 3 ช้อน(30 g)<br /> น๊อคทริน 10% 30 ซีซี. นูริช 40 ซีซี.<br />¨ การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1. โรคราสนิม และโรค ใบจุด ใช้บาวีซาน + โคไซด์ อย่างละ 2 ช้อน หากเป็นแต่ราสนิมอย่างเดียว ใช้สารน้ำมัน<br /> (Rust ,Leaf spot) ดีซี ตรอน พลัส ฉีดพ่น<br />2. โรคราน้ำค้าง ( Downy mildew ) ใช้เทนเอ็ม + โนมิลดิว อย่างละ 2 ช้อนต่อน้ำ 20 ลิตร ฉีดพ่น 7 วันครั้ง<br />3. หนอนชอนใบ หนอนเจาะฝัก ใช้น๊อคทริน 30 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี. ถ้าไม่ระบาดมากใช้สารน้ำมันดี.ซี.ตรอน <br /> พลัส 30 ซีซี. + ชอสแมค 5 ซีซี./น้ำ 20 ลิตร<br /> <br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />แตงโม, แตงโมไม่มีเมล็ด<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />7-10 วัน หลังหยอดเมล็ด โคไซด์ 1/2 ช้อน(5 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม) <br />เริ่มเป็นใบจริง โคไซด์ 1 ช้อน(10 กรัม) <br />(ใบหงิก) โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี.<br /> น๊อคทริน 10% 30 ซีซี.<br />เริ่มเลื้อย/เริ่มพันค้าง เทนเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br />ใกล้ออกดอก บาวีซาน 2 ช้อน(20 g) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแม็ค 10 ซีซี. มามีโกร 10-52-17 3 ช้อน<br /> น๊อคทริน 10 % 30 ซีซี. ออร์กามิน 30 ซีซี.เริ่มติดลูก เทนเอ็ม 2 ช้อน อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน มามีโกร 6-32-35 3 ช้อน<br /> น๊อคทริน 10% 30 ซีซี. นูริช 40 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี.<br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1. โคนเน่า ใช้โนมิลดิว 3 ช้อน ผสมน้ำ 20 ลิตร ฉีดที่โคนต้นหรือใช้พวกสารจุลินทรีย์ บาซิลัส<br /> ( Foot rot , Root rot ) ซับทิลิส และไตรโครเดอม่า ฉีดพ่นและราดโคนต้น<br />2. โรคเถายุบ โคไซด์ + บาวีซาน อย่างละ 2 ช้อน หากเป็นมากใช้พวกสเตรปโตมัยซิล<br /> ( Bacteria wilt ) (Streptomycin) หรือ อ๊อกซี่เตทตระไซคลิน (Oxytetracyclin)<br />3. ราน้ำมัน ใช้โคไซด์ฉีดพ่นในบริเวณที่เป็น 3-4 ช้อน หากเป็นรุนแรงใช้พวกสเตรปโตมัยซิล<br />( Bacterial soft rot ) (Streptomycin) หรือ อ๊อกซี่เตทตระไซคลิน (Oxytetracyclin)<br />4. ราน้ำค้าง ใช้โนมิลดิว + เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน หากเป็นรุนแรงใช้ลอนมิเนต 1-2 ช้อน<br />( Downy mildew ) ฉีดพ่นทุก 7 วัน<br />5. โรคใบหยิก, งอ เกิดจากเพลี้ยไฟ, ไรแดงใช้ชอสแม็ค 30 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี. ฉีดหากรุนแรงใช้ <br />( Curly top ) สารกลุ่มฟิโปรนิล (fipronil ) 30ซีซี. + เบสมอร์ ฉีดหรือใช้สารกลุ่ม อิมิดาโคลปริด (Imidacloprid) 30 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี. ฉีด<br />6. หนอนไถเปลือก น๊อคทริน 30 ซีซี. + ชอสแมค 1 ช้อน + เบสมอร์ 5 ซีซี. ฉีดพ่น<br /> หนอนชอนใบ<br />7. เถาแตกต้นแตก ใช้นูริช 30-40 ซีซี. อโทนิค 5 ซีซี ฉีดพ่นสาเหตุเกิดจากพืชขาดน้ำมากจนเกินไปพอ<br /> (Crack stem) ได้รับน้ำในปริมาณมาก เช่น ฝนตก จะทำให้เกิดเถาแตกได้<br />8. แตงโมไม่แดง , ไส้ซึม ใช้นูริช 40 ซีซี. + อโทนิค 5 ซีซี. ฉีดโดยควรฉีดตั้งแต่แตงโมเริ่มออกดอกเพื่อให้<br /> ( Boron defeciency ) แตงโมมีการสะสมน้ำตาล<br />9. ใบเหลือง แคระแกร็น ออร์กามิน 30 ซีซี. + อโทนิค 5 ซีซี.<br />แตงโมไม่แตกพุ่ม<br /> (Mineral defeciency)<br />10. เต่าแตง ใช้น๊อคทริน 25 % 30 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี.<br /><br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />มะเขือเทศ<br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />ช่วงเพาะกล้า คลุกเมล็ดก่อนปลูกด้วยโนมิลดิว ป้องกันโรคโคนเน่า<br />หลังจากปลูก 7-10 วัน โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> โคไซด์ 2 ช้อน(20กรัม) ออร์กามิน 20 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 2 ช้อน(20กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี.<br />เริ่มออกดอก โนมิลดิว 2 ช้อน(20กรัม) มามีโกร 10-52-17 3 ช้อน<br /> โคไซด์ 2 ช้อน(20กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20กรัม) อโทนิค 5 ซีซี ชอสแมค 10 ซีซี.<br />เริ่มติดลูก เทนเอ็ม 3 ช้อน มามีโกร 6-32-35 3 ช้อน<br /> โคไซด์ 2 ช้อน นูริช 40 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี. อโทนิค 5 ซีซี.<br /> <br />¨ การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1. โรคเน่าคอดิน จะพบมากในช่วงเพาะกล้า อาการจะเห็นต้นกล้าหักพับบริเวณโคนต้นระดับผิวดิน<br />( Dumping off ) และจะเน่ายุบตายเป็นหย่อม ๆป้องกันโดยใช้โนมิลดิว 2 ช้อน/น้ำ 1 ปี๊บราดโคนต้น<br />2. โรคโคนเน่า หรือ จะพบมากในช่วงออกดอกเป็นต้นไป ใบที่อยู่ล่างๆ จะเหลืองและเหี่ยว ที่โคนต้นจะ<br /> โรคราเมล็ดผักกาด เป็นรอยสีน้ำตาล มีเส้นใยสีขาวอยู่รอบ ๆ และจะพบเมล็ดสีน้ำตาลคล้ายเมล็ด<br /> ( Sclerotinia rot ) ผักกาดติดอยู่บริเวณโคนต้น หากพบใช้โนมิลดิว 3 ช้อน / ปี๊บ ฉีด หากรุนแรงใช้ <br />โรคเน่าคอดินและโรคโคนเน่า เกิดจากเชื้อรา แนะนำให้ใช้สารจุลินทรีย์ บาซิลลัสซับทิลิสและไตรโคเดอม่า<br /> ผสมน้ำราดโคนต้นและฉีดพ่นใบ แต่ไม่ควรใช้ร่วมกับสารเคมี<br />3. โรคใบจุด อาการที่ใบจะพบจุดสีน้ำตาลดำ เป็นจ้ำๆ คล้ายกำมะหยี่ แผลจะเป็นวงซ้อนๆ กัน<br /> (Early blight) ใต้ใบจะพบฝุ่นสีน้ำตาล หรือสีดำติดตามแผลหากรุนแรงใบจะเหลืองแห้งตาย<br /> Altermaria solani ป้องกันกำจัดโดยใช้ โพลีอ๊อกซิน เอแอล 3 ช้อน +เทนเอ็ม 3 ช้อน / น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่น <br />ทุก 5-7 วัน<br />4. โรคใบไหม้ หรือน้ำร้อนลวก จะพบมากในช่วงติดดอกจนถึงเก็บเกี่ยวโรคนี้สามารถเป็นได้ทุกส่วน อาการจะเป็น<br /> (Late blight) รอยไหม้สีน้ำตาลแดง คล้ายน้ำร้อนลวก หากระบาดรุนแรง ใบ ดอก และผล จะ<br /> Phytophthora infestants หลุดร่วง ลำต้นเหี่ยวแห้งตาย โรคจะระบาดมากในช่วงที่มีอากาศเย็น ดังนั้นในช่วงที่<br /> มีน้ำค้างและหมอกลงจัด ควรฉีดโนมิลดิว หรือ หากเป็นรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา<br /> 1-2 ช้อน/ปี๊บ<br />5. โรคเหี่ยวเหลือง อาการใบล่างๆ จะเหลือง และจะเหี่ยวในตอนกลางวันที่มีแดดร้อนจัด และจะฟื้นใน<br /> (Fusarium wilt) ช่วงเย็นๆ หรือตอนกลางคืน หากเป็นมากจะเหี่ยวตลอดเวลาและตาย บริเวณโคนต้น<br /> จะผุเปื่อย ป้องกันโดยใช้สารจุลินทรีย์พวกบาซิลลัส ซับทิลิส หรือไตรโคเดอม่า<br />ผสมน้ำราดโคนและฉีดพ่น ไม่ควรใช้ร่วมกับสารเคมี<br />6. โรคเหี่ยวเขียว อาการต้นและใบจะเหี่ยวอย่างรวดเร็วทั้งๆ ที่เป็นสีเขียวอยู่ มักจะพบเป็นหย่อมๆ <br /> (โรคเหี่ยวเฉา) มักพบในแปลงที่ปลูกซ้ำๆ กันหลายๆ ปี ป้องกันและกำจัดโดยใช้โคไซด์ อัตรา 3<br /> (Bacterial wilt) ช้อน / น้ำ 1 ปี๊บ หากเป็นมากใช้สารพวกยาปฏิชีวนะกลุ่ม streptomycin<br />7. โรคผลเน่าหรือ จะพบในช่วงเกิดผล สาเหตุเกิดจากการขาดธาตุแคลเซียม หรือให้น้ำไม่สม่ำเสมอ <br /> ปลายผลดำ อาการ จะพบรอยเน่าดำที่ปลายผล ทำให้ผลร่วง ป้องกันโดยใช้นูริช ในอัตรา<br /> ( Fruit rot ) 40 ซีซี. /น้ำ 1 ปี๊บ<br />8. โรคใบหงิก, ใบกูด อาการยอดจะหงิกงอ ใบเหลืองซีด ต้นแคระแกร็น เกิดจากพวกเพลี้ยไฟ, ไรแดง <br />( Curly top ) ป้องกันโดยใช้ชอสแมค 30 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ หากระบาดรุนแรงใช้สารพวก<br /> ฟิโปรนิล (Fipronil) หรือ อิมิดาโคลปริด (Imidacolprid)<br />9. หนอนกินดอก และ หนอนเมื่อยังเล็กจะกัดกินดอก และใบทำให้ดอกร่วง เมื่อหนอนโตขึ้นจะเจาะเข้าไป<br /> หนอนเจาะผล อยู่ภายในผล และกัดกินภายในผลทำให้ผลร่วงป้องกันโดยใช้น๊อคทริน 10 % 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี. ผสมน้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่น<br /> <br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />กะหล่ำปลี, กะหล่ำดอก, บร็อคโคลี่, กะหล่ำปม<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี. <br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มออกดอก เทนเอ็ม 3 ช้อน นูริช 40 ซีซี.<br />(กะหล่ำดอก) บาวีซาน 2 ช้อน อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 20 ซีซี. <br />กรณี กะหล่ำดอกใช้มามีโกร 6-32-35 3 ช้อน<br />ถ้าเป็น กะหล่ำปลี, กะหล่ำปม, บร็อคโดลี่ ใช้มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />ข้อแนะนำ : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1.ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Leaf spot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยถ้าเกิดจากเชื้อ Gercosporaใช้ เทนเอ็ม + บาวี <br /> ซาน อย่างละ 2 ช้อน / น้ำ 1 ปี๊บ ถ้าเกิดจากเชื้อ Alternaria ลักษณะแผลเป็นวงซ้อนกัน ใช้ <br /> เทนเอ็ม 30 กรัม + โพลี่อ๊อกซิน 60 กรัม/น้ำ 1 ปี๊บ<br />2.ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว +<br />( Downy mildew ) เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3.โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br /> ( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วยนูริช 40 ซีซี. +<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4.โรคปลายใบแห้ง - เกิดจากการขาดธาตุแคลเซียม ใบจะเป็นสีน้ำตาลฉ่ำน้ำต่อมาจะแห้งเป็นสีน้ำตาลจะ<br /> ( Tip burn ) เป็นที่ใบอ่อน ๆ ก่อนป้องกันโดยใช้นูริช 40-50 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br />5.โรคไส้ดำ - เกิดจากการขาดธาตุ โบรอน (B) อาการที่สังเกตได้คือ ต้นจะเหี่ยวเฉา รากจะผุเปราะเมื่อ<br /> ( Black rot ) ผ่าดูในส่วนกลางของราก จะมีสีดำและกลวง ป้องกันโดยใช้นูริช 30 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />คะน้า, กวางตุ้ง, ผักบุ้ง, ขาวปลีเบา<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน /น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน (20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี. <br /> ชอสแมค 10 ซี.ซี<br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน นูริช 40 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแม็ค 20 ซี.ซี มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />คำเตือน : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Leaf spot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยถ้าเกิดจากเชื้อ Gercosporaใช้ เทนเอ็ม + บาวี<br /> ซาน อย่างละ 2 ช้อน/น้ำ 1ปี๊บถ้าเกิดจากเชื้อ Alternaria ลักษณะแผลเป็นวงซ้อนกัน ใช้<br /> เทนเอ็ม 30 กรัม + โพลี่อ๊อกซิน 60 กรัม/น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว +<br />( Downy mildew ) เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br />( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วยนูริช 40 ซีซี. +<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคปลายใบแห้ง - เกิดจากการขาดธาตุแคลเซียม ใบจะเป็นสีน้ำตาลฉ่ำน้ำต่อมาจะแห้งเป็นสีน้ำตาลจะ<br />( Leaf blight ) เป็นที่ใบอ่อน ๆ ก่อนป้องกันโดยใช้นูริช 40-50 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br /> 5. โรคไส้ดำ - เกิดจากการขาดธาตุ โบรอน (B) อาการที่สังเกตได้คือ ต้นจะเหี่ยวเฉา รากจะผุเปราะเมื่อ<br /> ( Black rot ) ผ่าดูในส่วนกลางของราก จะมีสีดำและกลวง ป้องกันโดยใช้ นูริช 30 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br />6. โรคราสนิมขาว - ส่วนมากจะเกิดกับผักบุ้ง สังเกตบนใบจะมีจุดสีเหลืองกลม พลิกดูใต้ใบจะพบตุ่มเป็นนูน <br /> ( White rust ) สีขาวอยู่ใต้บริเวณแผล ป้องกันกำจัดโดยใช้ บาวีซาน 3 ช้อน / น้ำ 1 ปี๊บ Albugo candida<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />ขาวปลีพันธุ์หนัก, เขียวปลี<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน /น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซี.ซี. <br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) นูริช 40 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 20 ซี.ซี. มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />ข้อแนะนำ : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Leaf spot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยถ้าเกิดจากเชื้อ Gercosporaใช้ เทนเอ็ม + บาวี <br /> ซาน อย่างละ 2 ช้อน / น้ำ 1 ปี๊บถ้าเกิดจากเชื้อ Alternaria ลักษณะแผลเป็นวงซ้อนกัน ใช้ <br /> เทนเอ็ม 30 กรัม + โพลี่อ๊อกซิน 60 กรัม/น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว +<br />( Downy mildew ) เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br />( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วย นูริช 40 ซีซี. +<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคปลายใบแห้ง - เกิดจากการขาดธาตุแคลเซียม ใบจะเป็นสีน้ำตาลฉ่ำน้ำต่อมาจะแห้งเป็นสีน้ำตาลจะ<br />( Leaf blight ) เป็นที่ใบอ่อน ๆ ก่อนป้องกันโดยใช้ นูริช 40-50 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br />5. โรคไส้ดำ - เกิดจากการขาดธาตุ โบรอน (B) อาการที่สังเกตได้คือ ต้นจะเหี่ยวเฉา รากจะผุเปราะเมื่อ<br /> ( Black rot ) ผ่าดูในส่วนกลางของราก จะมีสีดำและกลวง ป้องกันโดยใช้ นูริช 30 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />ผักสลัด (ผักกาดหอม)<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน /น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี. <br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 10 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) นูริช 40 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 20 ซีซี. มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />คำเตือน : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Leaf spot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยใช้ เทนเอ็ม + บาวีซาน อย่างละ 2 ช้อน /<br /> น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว +<br />( Downy mildew ) เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br />( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วย นูริช 40 ซีซี. +<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคไส้ดำ - เกิดจากการขาดธาตุ โบรอน (B) อาการที่สังเกตได้คือ ต้นจะเหี่ยวเฉา รากจะผุเปราะเมื่อ<br /> ( Black rot ) ผ่าดูในส่วนกลางของราก จะมีสีดำและกลวง ป้องกันโดยใช้ นูริช 30 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />มะเขือเปราะ, มะเขือยาว, มะเขือม่วง<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />ช่วงเพาะกล้า คลุกเมล็ดก่อนปลูกด้วยโนมิลดิว ป้องกันโรคโคนเน่า<br />หลังจากปลูก 7-10 วัน โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 20 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 2 ช้อน (20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี.<br />เริ่มออกดอก โนมิลดิว 2 ช้อน (20 กรัม) มามีโกร 10-52-17 3 ช้อน<br /> โคไซด์ 2 ช้อน (20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน (20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี.<br />เริ่มติดลูก เทนเอ็ม 3 ช้อน มามีโกร 6-32-35 3 ช้อน<br /> โคไซด์ 2 ช้อน นูริช 40 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี. อโทนิค 5 ซีซี.<br /> <br />¨ การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1. โรคเน่าคอดิน จะพบมากในช่วงเพาะกล้า อาการจะเห็นต้นกล้าหักพับบริเวณโคนต้นระดับผิวดิน<br />( Dampping off ) และจะเน่ายุบตายเป็นหย่อม ๆ ป้องกันโดยใช้โนมิลดิว 2 ช้อน / น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. โรคโคนเน่า หรือ จะพบมากในช่วงออกดอกเป็นต้นไป ใบที่อยู่ล่างๆ จะเหลืองและเหี่ยว ที่โคนต้นจะ<br /> โรคราเมล็ดผักกาด เป็นรอยสีน้ำตาล มีเส้นใยสีขาวอยู่รอบ ๆ และจะพบเมล็ดสีน้ำตาลคล้ายเมล็ด<br /> ( Sclerotinia rot ) ผักกาดติดอยู่บริเวณโคนต้น หากพบใช้โนมิลดิว 3 ช้อน / ปี๊บ ฉีด <br /> พวกโรคเน่าคอดินและโรคโคนเน่าที่เกิดจากเชื้อรา แนะนำให้ใช้สารจุลินทรีย์ พวกบาซิลลัสซับทิลิส หรือไตรโคเดอม่า ผสมฉ่ำฉีดพ่นและราดโคนต้น แต่ไม่ควรใช้ร่วมกับสารเคมี<br />3. โรคใบจุด อาการที่ใบจะพบจุดสีน้ำตาลดำ เป็นจ้ำๆ คล้ายกำมะหยี่ แผลจะเป็นวงซ้อนๆ กัน<br /> (Early blight) ใต้ใบจะพบฝุ่นสีน้ำตาล หรือสีดำติดตามแผลหากรุนแรงใบจะเหลืองแห้งตาย<br /> Altermaria Solani ป้องกันกำจัดโดยใช้ บาวีซาน 2 ช้อน + เทนเอ็ม 3 ช้อน/ น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นทุก 5-7 วัน<br />4. โรคเหี่ยวเขียว อาการต้นและใบจะเหี่ยวอย่างรวดเร็วทั้งๆ ที่เป็นสีเขียวอยู่ มักจะพบเป็นหย่อมๆ <br /> (โรคเหี่ยวเฉา) มักพบในแปลงที่ปลูกซ้ำๆ กันหลายๆ ปี ป้องกันและกำจัดโดยใช้โคไซด์ อัตรา 3<br /> (Bacterial wilt) ช้อน / น้ำ 1 ปี๊บ หากเป็นมากใช้สารพวกยาปฏิชีวนะกลุ่ม streptomycin<br />5. โรคใบหงิก, ใบกูด อาการยอดจะหงิกงอ ใบเหลืองซีด ต้นแคระแกร็น เกิดจากพวกเพลี้ยไฟ + ไร <br />( Curly top ) ป้องกันโดยใช้ชอสแมค 30 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ หากระบาดรุนแรงใช้สารพวก<br /> ฟิโปรนิล (Fipronil) หรือ อิมิดาโคลปริด (Imidacolprid)<br />6. หนอนกินดอก และ หนอนเมื่อยังเล็กจะกัดกินดอก และใบทำให้ดอกร่วง เมื่อหนอนโตขึ้นจะเจาะเข้าไป<br /> หนอนเจาะผล อยู่ภายในผล และกัดกินภายในผลทำให้ผลร่วงป้องกันโดยใช้ น๊อคทริน 30 ซีซี.<br />ชอสแมค 1 ช้อน + เบสมอร์ 5 ซีซี. ผสมน้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่น<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />เมล่อน<br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />7-10 วัน โคไซด์ 1/2 ช้อน(5 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม)<br />เริ่มเป็นใบจริง โคไซด์ 1 ช้อน(10 กรัม) <br />(ใบหงิก) โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 20 ซีซี.<br /> น๊อคทริน 10% 20 ซีซี.<br />เริ่มเลื้อย/เริ่มพันค้าง เทนเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br />ใกล้ออกดอก บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 20 ซีซี. มามีโกร 10-52-17 3 ช้อน<br /> น๊อคทริน 10 % 20 ซีซี. ออร์กามิน 30 ซีซี.<br />เริ่มติดลูก เทนเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 6-32-35 3 ช้อน<br /> น๊อคทริน 10% 20 ซีซี. นูริช 40 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี.<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1. โคนเน่า โนมิลดิว 3 ช้อน ฉีดที่โคนต้น<br />( Foot rot / Root rot )<br />2. โรคเถายุบ โคไซด์ + บาวีซาน อย่างละ 2 ช้อน หากเป็นมากใช้พวกสเตรปโตมัยซิล<br /> (Bacteria wilt ) (Streptomycin) หรือ อ๊อกซี่เตทตระไซคลิน (Oxytetracyclin) <br />3. ราน้ำค้าง ใช้โนมิลดิว + เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน หากเป็นรุนแรงใช้ลอนมิเนต 1-2 ช้อน<br />( Downy mildew )<br />4. โรคใบหยิก, งอ (เกิดจากเพลี้ยไฟ ไรแดง) ชอสแม็ค 20 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี. ฉีดหากรุนแรงใช้สาร <br /> ( Curly top ) กลุ่มฟิโปรนิล (Fipronil ) 30ซีซี. + เบสมอร์ ฉีดหรือใช้สารกลุ่ม อิมิดาโคลปริด<br /> (Imidacloprid) 30 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี. ฉีด<br />5. หนอนชอนใบ น๊อคทริน 30 ซีซี. + ชอสแมค 10 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี. ฉีด<br />6. เถาแตกต้นแตก ใช้นูริช 30-40 ซีซี. อโทนิค 5 ซีซี. ฉีดพ่นสาเหตุเกิดจากพืชขาดน้ำมากจนเกินไปพอ<br /> ( Crack Stem ) ได้รับน้ำในปริมาณมาก เช่น ฝนตก จะทำให้เกิดเถาแตกได้<br />7. ใบเหลือง แคระแกร็น ออร์กามิน 30 ซีซี. + อโทนิค 5 ซีซี.<br />เมล่อนไม่แตกพุ่ม <br />( Mineral defeciency )<br />8. เต่าแตง ใช้น๊อคทริน 25 % 30 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี.<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />ฟัก, แฟง, ฟักทอง, สคอวท<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />7-10 วัน โคไซด์ 1/2 ช้อน(5 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br />หลังหยอด บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม) <br />เริ่มเป็นใบจริง โคไซด์ 1 ช้อน(10 กรัม)<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(10 กรัม) ออร์กามิน 20 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 2 ช้อน อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี. <br />เริ่มแตกพุ่ม เทนเอ็ม 2 ช้อน นูริช 30 ซีซี.<br />ใกล้ออกดอก บาวีซาน 2 ช้อน อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี มามีโกร 10-52-17 3 ช้อน<br />เริ่มติดลูก เทนเอ็ม 2 ช้อน นูริช 30 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> น๊อคทริน 10% 10 ซีซี. อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1. โรคโคนเน่า ใช้โนมิลดิว ฉีดที่โคนต้น หากแตงยังเล็กใช้ 1 ช้อน แตงอายุราว 30 วันขึ้นไป ใช้<br />( Foot rot / Root rot ) 2 ช้อน ระยะห่างของการฉีดควรเว้น 15 วัน / ครั้ง<br />2. โรคราน้ำค้าง อาการที่ใบจะเป็นจุดสีเหลืองๆ ก่อน พลิกดูใต้ใบจะมีขุยสีเทาๆ อยู่ใต้ใบใช้โคไซด์ <br /> ( Downy mildew ) + โนมิลดิว + เทนเอ็ม อย่างละ 1 ช้อน หากเป็นรุนแรงใช้ลอนมิเนต 1-2 ช้อน ต่อ<br />น้ำ 1 ปี๊บ<br />3. โรคใบจุด, ใบกรอบ ใช้บาวีซาน + โคไซด์ อย่างละ 2 ช้อน<br /> ( Bacterial blight )<br />4. ใบเหลือง, ยอดไม่พุ่ง ออร์กามิน 30 ซีซี. + อโทนิค 5 ซีซี. + มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี + จิ๊บเบอร์เรลลิน<br />( Mineral defeciency )<br />5. หนอนชอนใบ ใช้น๊อคทริน 30 ซีซี. + ชอสแมค 10 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี.<br /> (หนอนแผนที่)<br />6. เพลี้ยไฟ ใช้น๊อคทริน 30 ซีซี + ชอสแมค 1 ช้อน<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />มะระ, บวบ<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />ระยะต้นกล้า โคไซด์ ½ ช้อน(5 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> เท็นเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม) <br />เริ่มเป็นใบจริง โคไซด์ 1 ช้อน(10 กรัม)<br />เมื่อหลังย้ายกล้า โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 20 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br />เริ่มเลื้อย/เริ่มพันค้าง เทนเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br />ใกล้ออกดอก บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี มามีโกร 10-52-17 3 ช้อน<br />เริ่มติดลูก เทนเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี อโทนิค 5 ซีซี.<br /> มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />v การป้องกันและการกำจัดโรคและแมลง<br />1. โรคโคนเน่า ใช้โนมิลดิว ฉีดที่โคนต้น หากแตงยังเล็กใช้ 1 ช้อน แตงอายุราว 30 วันขึ้นไป ใช้<br />( Foot rot / Root rot ) 2 ช้อน ระยะห่างของการฉีดควรเว้น 15 วัน / ครั้ง<br />2. โรคราน้ำค้าง อาการที่ใบจะเป็นจุดสีเหลืองๆ ก่อน พลิกดูใต้ใบจะมีขุยสีเทาๆ อยู่ใต้ใบใช้โคไซด์ <br /> ( Downy mildew ) + โนมิลดิว + เทนเอ็ม อย่างละ 1 ช้อน หากเป็นรุนแรงใช้ลอนมิเนต 1-2 ช้อน ต่อ<br />น้ำ 1 ปี๊บ<br />3. โรคใบจุด, ใบกรอบ ใช้บาวีซาน + โคไซด์ อย่างละ 2 ช้อน<br /> ( Bacterial blight)<br />4. ยอดหงิก, งอ, หด ใช้ชอสแมค 30 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี. ไม่ควรผสมกับยากลุ่มฮอร์โมน และ<br /> ( Curly top ) อาหารเสริม เพราะจะทำให้ลำต้นและเถาแตก หากรุนแรงใช้สารกลุ่ม ฟิโปรนิล<br /> (Fipronil) หรือ อิมิดาโคลปริด ( Imidacloprid )<br />5. หนอนชอนใบ(หนอนแผนที่) ใช้น๊อคทริน 30 ซีซี. + ชอสแมค 1 ช้อน + เบสมอร์ 5 ซีซี.<br /><br />เทคนิคการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />ผักชี, คื่นช่าย, ตั้งโอ๋, ปวยเล้ง<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน /น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซี.ซี.<br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) นูริช 40 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 30 ซี.ซี. มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />คำเตือน : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงผักป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Leaf spot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยใช้ เทนเอ็ม + บาวีซาน อย่างละ 2 ช้อน /<br /> น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว +<br />( Downy mildew ) เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br />( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วย นูริช 40 ซีซี. +<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคโคนเน่า หรือ - จะพบมากในช่วงเริ่มแตกกอเป็นต้นไป ใบที่อยู่ล่างๆ จะเหลืองและเหี่ยว ที่โคนต้นจะ<br /> โรคราเมล็ดผักกาด เป็นรอยสีน้ำตาล มีเส้นใยสีขาวอยู่รอบ ๆ และจะพบเมล็ดสีน้ำตาลคล้ายเมล็ด<br /> ( Sclerotinia rot ) ผักกาดติดอยู่บริเวณโคนต้น หากพบใช้โนมิลดิว 3 ช้อน/ปี๊บ ฉีด หรือใช้สารสกัด<br /> จุลินทรีย์พวกบาซิลัส ซับทิลิส และพวกไตรโคเดอม่า ฉีดพ่นและรดโคนต้น<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />ผักกาดหัวและแครอท<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน /น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี. <br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) นูริช 40 ซีซี.<br />( เริ่มสร้างหัว ) บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> น๊อคทริน 10 % 10 ซี.ซี. มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br /> ชอสแมค 10 ซีซี.<br />คำเตือน : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Foot rot / Root rot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยใช้ เทนเอ็ม + บาวีซาน อย่างละ 2 ช้อน /<br /> น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว +<br />( Downy mildew ) เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br />( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วย นูริช 40 ซีซี. +<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคโคนเน่า หรือ - จะพบมากในช่วงเริ่มแตกกอเป็นต้นไป ใบที่อยู่ล่างๆ จะเหลืองและเหี่ยว ที่โคนต้นจะ<br /> โรคราเมล็ดผักกาด เป็นรอยสีน้ำตาล มีเส้นใยสีขาวอยู่รอบ ๆ และจะพบเมล็ดสีน้ำตาลคล้ายเมล็ด<br /> ( Sclerotinia rot ) ผักกาดติดอยู่บริเวณโคนต้น หากพบใช้โนมิลดิว 3 ช้อน / ปี๊บ ฉีด หรือใช้สารจุลินทรีย์ <br /> พวกบาซิลัสซับทิลิส และพวกไตรโคเดอม่าฉีดพ่นหรือรดโคนต้น<br />5. โรคไส้ดำ - เกิดจากการขาดธาตุโบรอน(B) อาการที่สังเกตได้คือ ต้นจะเหี่ยวเฉา รากหรือหัวจะผุ<br /> ( Black rot ) เปราะเมื่อผ่าดูในส่วนกลางของหัวจะมีสีดำและกลวง ป้องกันโดยใช้ นูริช 30 ซีซี./น้ำ 1ปี๊บ<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />ข้าวโพดหวาน<br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มเป็นใบจริง โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br />เริ่มออกดอก เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 10-52-17 3 ช้อน<br /> นูริช 30 ซีซี.<br />เริ่มติดฝัก เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 6-32-35 3 ช้อน<br /> น๊อคทริน 10% 10 ซีซี. นูริช 40 ซีซี.<br /> พร้อมใส่ปุ๋ยทางดิน 8-24-24<br />¨ การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1. โรคราน้ำค้าง ใช้เทนเอ็ม + โนมิลดิว อย่างละ 2 ช้อน<br />( Downy mildew )<br />2. หนอนเจาะฝัก ใช้น๊อคทริน 30 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี. ถ้าไม่ระบาดมากใช้ <br /> ดี.ซี.ตรอนพลัส 30 ซีซี. + ชอสแมค 5 ซีซี./น้ำ 20 ลิตร<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />ข้าวโพดฝักอ่อน<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มเป็นใบจริง โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> เท็นเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br />เริ่มออกดอก เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 10-52-17 3 ช้อน<br /> ออร์กามิน 30 ซีซี.<br />เริ่มติดฝัก เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 6-32-35 3 ช้อน<br /> น๊อคทริน 10 % 10 ซีซี. นูริช 30 ซีซี.<br /> พร้อมใส่ปุ๋ยทางดิน 8-24-24<br />¨ การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1. โรคราน้ำค้าง ใช้เทนเอ็ม + โนมิลดิว อย่างละ 2 ช้อน<br />( Downy mildew )<br />2. หนอนเจาะฝัก ใช้น๊อคทริน 30 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี. ถ้าไม่ระบาดมากใช้ <br /> ดี.ซี.ตรอนพลัส 30 ซีซี. + ชอสแมค 5 ซีซี./น้ำ 20 ลิตร<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />กระเจี๊ยบเขียว<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มเป็นใบจริง โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) <br />เริ่มออกดอก เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 10-52-17 3 ช้อน<br /> ออร์กามิน 30 ซีซี.<br />เริ่มติดฝัก เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 6-32-35 3 ช้อน<br /> น๊อคทริน 10 % 10 ซีซี. นูริช 30 ซีซี.<br /> พร้อมใส่ปุ๋ยทางดิน 8-24-24<br />¨ การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. โรคราน้ำค้าง ใช้เท็นเอ็ม + โนมิลดิว อย่างละ 2 ช้อน<br />( Downy mildew ) <br />2. หนอนเจาะฝัก ใช้น๊อคทริน 30 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี. ถ้าไม่ระบาดมากใช้ <br /> ดี.ซี.ตรอนพลัส 30 ซีซี. + ชอสแมค 5 ซีซี./น้ำ 20 ลิตร<br />3. โรคราแป้ง ใช้ บาวีซาน + โคไซด์ อย่างละ 2 ช้อน<br /> ( Powdery mildew )<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />มะละกอ<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />ช่วงเพาะกล้า คลุกเมล็ดก่อนปลูกด้วยโนมิลดิว ป้องกันโรคโคนเน่า<br />หลังจากปลูก 7-10 วัน โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี.<br />เริ่มออกดอก โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 10-52-17 3 ช้อน<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 40 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี. อโทนิค 5 ซีซี.<br />เริ่มติดลูก เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) มามีโกร 6-32-35 3 ช้อน<br /> ชอสแมค 10 ซีซี. นูริช 40 ซีซี.<br /> ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> อโทนิค 5 ซีซี.<br />¨ การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1. โรคเน่าคอดิน จะพบมากในช่วงเพาะกล้า อาการจะเห็นต้นกล้าหักพับบริเวณโคนต้นระดับผิวดิน<br />( Root rot ) และจะเน่ายุบตายเป็นหย่อม ๆ ป้องกันโดยใช้โนมิลดิว 2 ช้อน / น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. โรคใบหงิก, ใบกูด อาการยอดจะหงิกงอ ใบเหลืองซีด ต้นแคระแกร็น เกิดจากพวกเพลี้ยไฟ + ไร <br />( Curly top ) ป้องกันโดยใช้ชอสแมค 30 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ หากระบาดรุนแรงใช้สารพวก<br /> ฟิโปรนิล (Fipronil) หรือ อิมิดาโคลปริด (Imidacolprid)<br />3. โรคใบด่างเหลือง จะพบมากในช่วงเริ่มออกดอก อาการที่ใบจะมีจุดเป็นวงสีเหลือง ๆ หากเป็นมาก<br /> ( Mosaic ) ใบจะหงิกงอ สาเหตุเกิดจากเชื้อไวรัส การป้องกันกำจัด ทำได้โดยการกำจัดแมลงพวกเพลี้ยและแมลงปากดูด ซึ่งเป็นพาหะนำเชื้อไวรัส โดยใช้ชอสแมค 30 ซีซี. ต่อน้ำ 1 ปี๊บ หากระบาดรุนแรงให้ถอนต้นและเผาทิ้ง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-2354748638195488484?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-35788158123456135302010-08-12T06:34:00.000-07:002010-08-12T06:35:17.679-07:002010-08-12T06:35:17.679-07:00แตงโม<br />ชื่อวิทยาศาสตร์ : Citrullus vulgaris<br />ชื่อสามัญ : แตงโม (Water melon)<br />ตระกูล : Cucurbitaceae<br /><br />1. ข้อมูลทั่วไป<br />เป็นพืชจำพวกเถาเลื้อยมีมือเกาะ เป็นผลไม้ชนิดหนึ่งที่ใช้รับประทานเป็นผลสด ส่วนผลอ่อนนำมาประกอบอาหารได้ แตงโมสามารถปลูกได้ตลอดปี ฤดูที่เหมาะสมได้แก่ ช่วยปลายฝนแตงโมมีหลายสายพันธุ์ แตงโมยังมีแตงโมที่มีเมล็ด กับแตงโมไม่มีเมล็ด ซึ่งเป็นสายพันธุ์ที่เราปรับปรุงมาได้<br /><br />ปลูกแตงโมจะให้ได้ผลผลิตสูง และทนทานต่อโรคแมลง แนะนำให้ใช้เมล็ดพันธุ์ลูกผสมจะให้ผลผลิตดีกว่า<br /><br />2. วิธีการปลูก<br />2.1 การเตรียมแปลงปลูก<br />ไถเตรียมดินลึก 1-2 ฟุต ตากดินไว้ 7-10 วัน แล้วไถพรวนอีกครั้งหนึ่ง วัดขนาดแปลงกว้า 3.5-4 ยกร่องแปลงสูงประมาณ 20-30 เซนติเมตร ขนาดแปลงกว้าง 80 เซนติเมตร ขุดหลุมปลูกลึก 20-30 เซนติเมตร ระยะระหว่างต้นห่างกัน 50-80 เซนติเมตร รองพื้นด้วยปุ๋ยสูตร 15-15-15 อัตรา 50 กก./ไร่ ปุ๋ยคอก 1,000 – 2,000 ก.ก./ไร่<br /><br />การปลูกสามารถทำได้ 2 วิธี<br />1. วิธีหยอดเมล็ด โดยหยอดเมล็ดลงหลุมปลูก หลุมละ 3-4 เมล็ด ลึก 2-3 ซม. กลบด้วยดินละเอียด รดน้ำให้ชุ่ม ใช้ฟางหรือหญ้าแห้งคลุมแปลงหนาพอสมควร เมื่อต้นกล้าแตกใบจริงได้ 2-3 ใบ หรือประมาณ 10-15 วัน จะทำการถอนแยกให้เหลือ 1-2 ต้นต่อหลุม<br />2. วิธีการเพาะกล้า โดยทำการเพาะเมล็ดในถ้วยหรือถุงเพาะกล้า วัสดุเพาะประกอบด้วย ดินร่วน 3 ส่วน ขี้เถ้าแกลบ 1 ส่วน ทราย 1 ส่วน และปุ๋ยคอก 1 ส่วน หรือใช้วัสดุเพาะสำเร็จรูป คือ พีทมอส ซึ่งสามารถอุ้มน้ำได้ดี มีธาตุอาหารครบ เมื่อต้นกล้ามีอายุ 10-15 วัน หรือมีใบจริง 2-3 ใบ ทำการย้ายลงแปลงปลูก การปลูกแตงโมลูกผสม แนะนำให้ใช้วิธีเพาะกล้า จะทำให้สะดวกในการดูแลรักษาต้นกล้า และประหยัดค่าเมล็ดพันธุ์ได้ ถ้าเป็นแตงโมชนิดไม่มีเมล็ด จะต้องมีการหนีบเมล็ดก่อน ถึงจะนำไปเพาะลงถ้วยเพาะกล้า<br /><br />การให้ปุ๋ย<br />1. ปุ๋ยยูเรีย (46-0-0) อัตรา 1-2 ก.ก./ไร่ ใส่เมื่อแตงโมอายุ 25-30 วัน หลังจากปลูก<br />2. ปุ๋ย 15-15-15 อัตรา 50-100 ก.ก./ไร่ ใช้เมื่อแตงโมอายุ 25-30 วันหลังปลูกโดยใส่ตามร่องน้ำแล้วให้น้ำตาม<br />3. ปุ๋ย 13-13-21 อัตรา 50-100 ก.ก./ไร่ แบ่งใส่ 2 ครั้ง คือ ครั้งแรกใส่ร่องเริ่มออกดอก คือ อายุประมาณ 35-40 วันหลังปลูก ครั้งที่สองใส่ช่วงติดผลอ่อน อายุประมาณ 60-65 วันหลังปลูก<br /><br />การให้น้ำ<br />ควรให้น้ำอย่างสม่ำเสมอ อย่าให้แฉะเกินไป ช่วงที่ต้องการน้ำมาก คือ ช่วงออกดอกติดผล ส่วนช่วงเก็บเกี่ยวประมาณ 7-10 วัน ครั้งที่สองใส่ช่วงติดผลอ่อน อายุประมาณเก็บเกี่ยว 7-10 วัน ควรงดการให้น้ำลงเพื่อให้แตงโมมีความหวาน กรอบ รสชาติดี<br /><br />การเด็ดยอด<br />การเด็ดยอดช่วยทำให้แตงโมออกดอกและแตกแขนงเร็ว ควรเด็ดยอดแตงโมหลังปลูกประมาณ 10-15 วัน หรือมีใบจริง 6-7 ใบ ถ้าเป็นแตงโมชนิดไม่มีเมล็ดจะเด็ดยอดช้ากว่าประมาณ 10 วันของแตงโมธรรมดา<br /><br />การตัดแต่งเถาและไว้ผล<br />การปลูกแตงโมควรมีการจัดเถาให้ไปทิศทางเดียวกันให้เป็นระเบียบ เพื่อสะดวกในการดูแลรักษา เช่น การพ่นยา การไว้เถาจะไว้ 2-3 เถาต่อต้น การไว้ผลควรไว้ผลในตำแหน่งข้อที่ 10-12 ขึ้นไป<br /><br />การต่อดอก<br />หลังจากย้ายกล้าประมาณ 25-30 วัน ดอกตัวเมียเริ่มบาน แล้วนำดอกตัวผู้มาแตะที่ยอดเกสรตัวเมียที่กำลังบาน หรือถ้าปลูกจำนวนมากจะใช้ผึ้งช่วยผสม<br /><br />การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1. โรคราน้ำค้าง<br />อาการแรกๆ จะเห็นเป็นจุดเล็กๆ ก็เหลืองบนด้านบนใบ ด้านล่างก็ตรงกับแผลถ้าอากาศชื้น จะเห็นเส้นใยเป็นขุยขาวๆ ในตอนเช้าต่อมาใบแห้งเป็นสีน้ำตาล มักจะเป็นที่ใบแก่ที่โคนเถาก่อน สารเคมีที่ใช้ฉีดพ่น คือ เทนเอ็ม 45, โนมิลดิว<br />2. โรคเหี่ยว<br />อาการต้นจะเหี่ยวตายโดยไม่ปรากฏอาการ เช้าและเย็นจะมีอาการปกติ ตอนกลางวันจะเหี่ยวต่อมาละลาย<br />การป้องกันได้โดย ควรเลี่ยงการปลูกซ้ำที่ในแปลงที่เป็นมาก่อน หรือต้นที่เป็นให้เผาและทำลาย<br />3. โรคแอนแทรคโนส<br />อาการเริ่มแรกจะมีจุดฉ่ำน้ำทั่วใบ ต่อมาแผลจะแห้งเป็นสี้นำตาลหรือดำ และสังเกตเห็นเป็นวงซ้อนกัน ใบจะแห้งตายในภายหลัง ถ้าเป็นบนแผลแตง จะมีแผลสีดำ และยุบตัวเป็นแอ่ง เห็นชัดเจน<br />การป้องกันกำจัด<br />- ฉีดพ่นด้วย บาวีซาน เทนเอ็ม 45<br />4. แมลงเต่าแตง<br />ทำลายโดยกัดกินใบอ่อน พบมากในระยะกล้าช่วงแรกของการเจริญเติบโต<br />การป้องกันกำจัด<br />- พ่นยาฆ่าแมลง น็อกทริน, ไดทาฟอส<br />5. เพลี้ยไฟ เป็นแมลงประเภทปากดูด จะดูดกินน้ำเลี้ยงส่วนที่กำลังเจริญเติบโตทำให้ยอดอ่อนแคละแกรน ไม่เจริญเติบโต ยอดแตงโมตั้ง เรียกว่า “โรคไอ้โต้ง”<br />การป้องกันกำจัด<br />- ฉีดพ่นด้วย เบสโซฟอส, ชอสแมค, ไดเมทโซเอท<br />6. หนอนชอนใบ เป็นหนอนของแมลงวัน ตัวหนอนจะกัดกินผิวใบ ทำให้ใบเสียพื้นที่ปรุงอาหาร ใบขาดแหว่งเป็นรอย<br />การป้องกันกำจัด โดยฉีดพ่นด้วย ชอสแมค, ดีซีตรอน พลัส<br /><br />ขั้นตอนการใช้สารเคมีที่ถูกต้อง ?<br /><br />การเก็บเกี่ยว<br />อายุการเก็บเกี่ยวของแตงโมแต่ละพันธุ์ไม่เท่ากัน ขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม ภูมิอากาศ และพันธุ์<br />การเก็บแตงโมมีหลักสังเกต ดังนี้<br />1.การนับอายุ ขึ้นอยู่กับอุณหภูมิและพันธุ์ เช่น ฤดูร้อนจะเก็บเกี่ยวได้เร็วกว่าฤดูอื่นๆ<br />2.การสังเกตมือเกาะ สังเกตมือเกาะที่ใกล้ขั้วมากที่สุด ถ้าแห้งหรือมีสีเหลืองจากปลายมาหาโคน แสดงว่าแตงโมแก่<br />3.การดีดที่ผล ผลอ่อนเสียงกังวาล ผลแก่เสียงดังกังวาลปนทึบ<br />4.ดูที่นวลของผล ผลแก่สีจะเริ่มจางลง<br />5.ทดลองผ่าดู<br />6.อายุการเก็บเกี่ยวของแตงโมไม่มีเมล็ดจะประมาณ 35-40 หลังดอกบาน<br />เคล็ดลับในการปลูก<br />- แนะนำให้ใช้ปุ๋ยสูตร 0-0-50 ใส่ในช่วงก่อนเก็บเกี่ยวจะทำให้เพิ่มความหวานได้<br />-เมื่อแตงโมติดผลแล้วไม่แนะนำให้เข้าไปแต่งแขนงจะทำให้ผลไม่โต<br />ความคุ้มค่าของการลงทุน<br />แตงโมธรรมดา ให้ผลผลิต 5,000 กิโลกรัม / ไร่ ลงทุน 15,200 บาท/ไร่ <br />แตงโมไม่มีเมล็ด ให้ผลผลิต 6,000 กิโลกรัม / ไร่ ลงทุน 15,200 บาท/ไร่<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-3578815812345613530?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-3803389108388648112010-08-12T06:32:00.000-07:002010-08-12T06:33:15.264-07:002010-08-12T06:33:15.264-07:00แตงกวา<br />ชื่อวิทยาศาสตร์ : Cucumis sativus<br />ชื่อสามัญไทย : แตงกวา, แตงร้าน, แตงท่อน<br />ชื่อสามัญอังกฤษ : Cucumber<br /><br />ข้อมูลทั่วไป<br /> แตงกวาเป็นพืชที่อยู่ในตระกูล (Family) Cucumber เป็นพืชเถาเลื้อยมีความยาวตั้งแต่ 1-5 ขึ้นอยู่กับพันธุ์ ปลูกได้ง่าย อายุนับจากวันปลูกถึงเก็บเกี่ยวประมาณ 30-40 วัน ในประเทศไทยสามารถปลูกได้ตลอดปี ช่วงที่เหมาะสมที่สุดคือ ให้การเจริญเติบโตทางลำต้นอยู่ในช่วงปลายฤดูฝน และติดผลอยู่ในระยะเริ่มฤดูหนาวจะให้ผลผลิตดี การปลูกในฤดูร้อนอาจจะพบปัญหาการร่วงของดอก และผลผลิตลดลง ส่วนในฤดูหนาวถึงอุณหภูมิต่ำกว่า 10 องศาเซลเซียส แตงกวาจะชะงักการเจริญเติบโต สำหรับแตงกวาในบ้านเราสามารถแบ่งตามขนาดของผล เพื่อการเรียกชื่อได้ เช่น แตงกวา, แตงท่อน, แตงร้าน, แตงกวาญี่ปุ่น เป็นต้น<br /><br />วิธีการปลูก<br />การเตรียมดิน<br />ไถดินลึกประมาณ 20-25 เซนติเมตร ตากแดดทิ้งไว้ 7-10 วัน เก็บวัชพืชออกให้หมด ใส่ปุ๋ยคอกหรือปุ๋ย<br />หมัก 1-2 ตัน/ไร่ เพื่อเพิ่มความอุดมสมบูรณ์ของดินและปรับโครงสร้างดินให้เหมาะสม แล้วตามด้วยปุ๋ยตรากระต่ายสูตร 15-15-15 อัตรา 50 กิโลกรัม/ไร่ แล้วใช้จอบไถกลบ ปรับหน้าดินให้สม่ำเสมอทั่วแปลง แนะนำให้ใช้ผ้าพลาสติกสีดำคลุมแปลงปลูกอบดินไว้ 7-14 วัน เพื่อให้แสงแดดฆ่าเชื้อโรคในดิน แล้วจึงเจาะรู<br />ปลูกพืช<br />การปลูก มี 2 วิธี<br />1. ปลูกแบบเลื้อยดิน นิยมใช้กับแตงกวาและแตงท่อน ขึ้นแปลงขนาดกว้าง 3-4 เมตร เว้นทางเดินหรือ<br />ร่องระบายน้ำระหว่างแปลงปลูก 50 เซนติเมตร ปลูกเป็นแถวคู่บนแปลงเลื้อยเข้าหากัน ระยะระหว่างต้น 50 เซนติเมตร ทำหลุมลึกประมาณ 3 เซนติเมตร หยอดเมล็ดหลุมละ 1-2 เมล็ด เมื่อเมล็ดงอกมีใบจริง 2-3 ใบ ตัดแยกเหลือไว้หลุมละ 1 ต้น แต่วิธีนี้ไม่แนะนำให้ปลูก เพราะให้ผลผลิตต่ำและคุณภาพไม่ดี<br />2. ปลูกแบบไม้ค้าง ทำแปลงกว้า 1 เมตร ร่องน้ำ 0.5 เมตร ปลูกแปลงละ 2 แถว โดยใช้ระยะห่าง<br />ระหว่างต้น 50 เซนติเมตร หยอดเมล็ดหลุมละ 1-2 เมล็ด เมื่อเมล็ดงอกมีใบจริง 2-3 ใบ ตัดแยกเหลือไว้หลุมละ 1 ต้น หรือในกรณีที่เพาะกล้า จะทำการย้ายกล้าเมื่อต้นกล้ามีใบจริง 1-2 ใบ หรืออายุประมาณ 10 วันหลังหยอดเมล็ด ซึ่งจะช่วยประหยัดเมล็ดพันธุ์และมีความสม่ำเสมอของต้นมากกว่า<br />การปลูกแตงกวาแบบใช้ค้างจะให้ผลผลิตที่สูงกว่าปลูกแบบเลื้อยดิน ความสูญเสียจากผลที่เน่าน้อยกว่าคุณภาพของผลผลิตดีกว่า ซึ่งปัจจุบันเกษตรกรที่ปลูกแตงกวา แตงท่อน หันมานิยมใช้การปลูกแบบใช้ค้างมากขึ้น เพราะดูแลรักษาง่าย ประหยัดค่าแรงงาน ถึงแม้ต้องลงทุนค่าไม้ค้าง , ผ้าพลาสติกและระบบน้ำ แต่ระยะยาวก็คุ้มค่ากับการลงทุนมากกว่า<br />การให้น้ำ<br />ปัจจุบันการให้น้ำแตงกวามีหลายรูปแบบ เช่น การปล่อยน้ำตามร่อง, การให้น้ำแบบสปริงเกอร์, การให้<br />แบบน้ำหยด ฯลฯ ไม่ว่าจะเป็นระบบใด การให้น้ำที่พอเหมาะจะทำให้ผลผลิตสูง และผลของแตงกวามีคุณภาพ แตงกวาเป็นพืชที่ชอบน้ำมาก แต่ไม่ชอบน้ำท่วมขัง โดยเฉพาะช่วงที่เริ่มให้ผลผลิต ไม่ควรให้แตงกวาขาดน้ำ ทั้งนี้ต้องพิจารณาจากความชื้นในดินสภาพอากาศภายนอกประกอบด้วย การให้น้ำแบบสปิรงเกอร์ควรจะให้ในช่วงเช้า ไม่ควรให้ในช่วงเย็นเพราะจะชักนำให้เกิดโรคทางใบได้ง่าย<br />การให้ปุ๋ย<br />ครั้งที่ 1 เมื่อแตงกวาอายุ 10-14 วัน หรือมีใบจริง 2-3 ใบ เพื่อเร่งการเจริญเติบโตทางลำต้น เช่น ปุ๋ยสูตร<br />21-0-0 , หรือ สูตร 46-0-0 ในอัตรา 25 kg./ไร่ โดยการละลายน้ำรดทีโคนต้น แล้วรดน้ำตามทันที ห้ามให้ปุ๋ยโดนใบจะทำให้ใบไหม้<br />นอกจากการให้ปุ๋ยทางรากแล้ว ควรให้ปุ๋ยทางใบช่วยเพื่อให้ใบและต้นสมบูรณ์ยิ่งขึ้น โดยการใช้ปุ๋ยมา<br />มิโกรน้ำสูตร 12-9-6 , ออร์กามินและอโทนิค ฉีดพ่นทางใบควบคู่ไปกับสารเคมีทุกครั้งที่มีการพ่นสารเคมีพ่นจนถึงดอกเริ่มจะบาน จึงเปลี่ยนปุ๋ยทางใบสูตรใหม่โดยใส่ปุ๋ยมามิโกรชนิดผงสูตร 10-52-17 หรือ 6-32-35 เพื่อช่วยการออกดอกและให้ผลมีคุณภาพดี<br />ครั้งที่ 2 ใส่ปุ๋ยห่างจากครั้งแรก 3-4 วัน สูตรปุ๋ยและอัตราเหมือนครั้งที่ 1<br />ครั้งที่ 3 อายุประมาณ 25 วัน มีใบจริงประมาณ 6-8 ใบ ควรใส่ปุ๋ย 46-0-0 ผสม 15-15-15 โดยการเจาะ<br />หลุมใส่ระหว่างต้นหรือห่างจากหลุมปลูกประมาณ 20 เซนติเมตร แล้วให้น้ำตามโดยใส่ 1 กำมือต่อหลุม<br />ครั้งที่ 4 อายุประมาณ 30-35 วัน ช่วงนี้ รากแตงกวาจะแผ่ถึงบริเวณทางเดิน ดังนั้น เราควรใส่ปุ๋ย 13-<br />13-21 หรือ 15-15-15 อัตรา 25-50 กิโลกรัมต่อไร่ โดยใส่บริเวณทางเดินหรือหลังจากปล่อยน้ำเต็มร่องแล้วหว่านปุ๋ยตาม ช่วงนี้ควรใส่ปุ๋ยทางใบช่วย โดยใส่มามิโกรเกล็ด 10-52-17 หรือ 6-32-36 โดยการฉีดพ่นทางใบผสมไปกับสารเคมี<br />ครั้งที่ 5 ปฏิบัติเหมือนครั้งที่ 4 โดยการใส่ปุ๋ย 13-13-21 หลังจากเก็บผลได้ประมาณ 1 สัปดาห์ โดยดู<br />จากความสมบูรณ์ของต้น<br /><br />การตัดแต่ง<br /> การตัดแต่งแบบขึ้นค้าง แตงกวา แตงท่อน แตงกวาญี่ปุ่น ควรแต่งแขนงข้อที่ 1-5 ออก แตงร้านจะแต่งข้อที่ 1-7 ออกการตัดแต่งขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์ของต้นในกรณีไม่สมบูรณ์ อาจตัดแต่งให้ข้อสูงกว่านี้ก็ได้ หลังจากแต่งแขนงได้แล้วทำการปล่อยแขนงที่เหลือให้มีการเจริญเติบโต แล้วจึงทำการตัดยอดแขนง ถ้าเป็นแตงกวา แตงท่อน แตงกวาญี่ปุ่น จะไว้ 2 ผลต่อแขนง ตัดแต่งประมาณ 5 แขนง แล้วปล่อยตามธรรมชาติ แตงร้านจะตัดแต่งไว้ 1 ผลต่อแขนง ตัดแต่งแขนงจนถึงค้างบนแล้วปล่อยตามธรรมชาติ<br /> การตัดแต่งแตงกวาเลื้อยดินทำง่ายๆโดยวิธีตัดแขนง 2-3แขนงออกแล้วปล่อยตามธรรมชาติ<br />การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />การเก็บเกี่ยว<br /> อายุการเก็บเกี่ยวแตงกวา ประมาณ 30-35 วัน ระยะหลังปลูกขึ้นอยู่กับสายพันธุ์ และสภาพแวดล้อมด้วย ในช่วงหนาว อายุการเก็บเกี่ยวจะนานกว่าปกติ การเก็บผลควรเก็บทุกวัน หรือวันเว้นวัน ขึ้นอยู่กับแหล่งตลาดต้องการแตงขนาดใด เมื่อเก็บผลเสร็จแล้วให้รีบนำเข้าร่ม ไม่ควรล้างน้ำ จำทำให้แตงเหลืองเร็วกว่าปกติ<br />เคล็ดลับการปลูก<br /> การปลูกแตงกวานอกจากขึ้นอยู่กับการปฏิบัติดูแลที่ดีแล้วควรคำนึงถึงสิ่งรอบตัวบ้าง โดยเฉพาะผึ้งที่ช่วยผสมเกสรทำให้ผลดก และมีคุณภาพดีขึ้น จึงไม่ควรทำลายผึ้งบริเวณรอบข้างแปลงปลูก หรือหลีกเลี่ยงการพ่นสารเคมีฆ่าแมลงขณะผึ้งผสมเกสร รวมทั้งการให้น้ำหลังจากมีการผสมเกสรในช่วงเช้าจะทำให้ไม่ติดผล<br />ความคุ้มค่าของการลงทุน<br /> การปลูกแบบขึ้นค้างเกษตรกรส่วนใหญ่ หันมาปลูกกันมากในขณะนี้ เนื่องจากใช้พื้นที่น้อยปลูกได้มากขึ้น เมื่อเปรียบเทียบการปลูกแบบเลื้อยดิน ปลูกขึ้นค้างใช้พื้นที่ 1 ไร่ปลูกเลื้อยดินจะให้ถึง 4 ไร่ และการปฏิบัติงานจะสะดวกกว่า การพ่นสารเคมีหรือใส่ปุ๋ยเคมีจะสูญเสียน้อยกว่าเลื้อยดิน ผลผลิตจะสูงกว่าปลูกเลื้อยดิน เพราะการเก็บเกี่ยวจะไปกระทบต่อยอดและแขนงหรือผลเล็กที่ใกล้เก็บเกี่ยว ทำให้สูญเสียน้อยกว่า<br />การลงทุนต่อไร่ต่อฤดู<br />- ค่าสปริงเกอร์, พลาสติกคลุมแปลง, ไม้ค้าง, เชือก 6,500 บาท<br />- ค่าเมล็ดพันธุ์ ปุ๋ย ยา 3,500 บาท<br />- ค่าแรงงาน (ค่าไถ, ค่าปลูก, ค่าเก็บเกี่ยวและอื่นๆ 10,000 บาท<br /> รวม 20,000 บาท ต่อ ไร่<br />ผลผลิตเฉลี่ย แตงกวา 5,000 กิโลกรัมต่อไร่ ราคาเฉลี่ย 8 บาท รายได้ 40,000 บาท<br /> แตงท่อน 7,000 กิโลกรัมต่อไร่ “ 6 บาท “ 42,000 บาท<br /> แตงกวาญี่ปุ่น 4,000 กิโลกรัมต่อไร่ “ 10 บาท “ 40,000 บาท<br /> แตงร้าน 8,000 กิโลกรัมต่อไร่ “ 5 บาท “ 40,000 บาท<br />เกษตรกรจะได้ผลตอบแทนประมาณ 20,000 บาทต่อไร่ ผลตอบจะได้สูงเพียงใดนั้นขึ้นอยู่กับการจ้างแรงงานและการปฏิบัติดูแลที่ดูกวิธีรวมถึงตลาดในแต่ละช่วงด้วย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-380338910838864811?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-56150408112919337682010-08-12T06:29:00.000-07:002010-08-12T06:30:01.246-07:002010-08-12T06:30:01.246-07:00การปลูกแฟง, ฟักทอง, สควอช<br /><br />ข้อมูลทั่วไป<br /> แฟง, ฟักทอง, สควอช เป็นพืชล้มลุกอยู่ในตระกูลแฟง รับประทานได้ทั้งผลอ่อนและผลแก่ สามารถนำมาประกอบอาหารได้ทั้งอาหารคาวและอาหารหวาน และส่วนยอดสามารถนำมาจิ้มน้ำพริกได้อีกด้วย แฟง, ฟักทอง, สควอช สามารถเจริญเติบโตได้ดีในดินแทบทุกชนิด ดินที่เหมาะสม คือ ดินร่วนปนทรายที่มีความเป็นกรด-ด่าง (pH) อยู่ระหว่าง 5.5-7.5 มีการระบายน้ำและถ่ายเทอากาศได้ดีอุณหภูมิที่เหมาะต่อการเจริญเติบโต อยู่ระหว่าง 15-25 องศาเซลเซียส สามารถปลูกได้ทุกฤดู ช่วงที่ดีที่สุด คือ ช่วงปลายฝนต้นหนาวจะทำให้มีการติดผลได้ดี<br />การเตรียมแปลงปลูก<br /> เตรียมดินโดยการไถ 2 ครั้ง ตากดินทิ้งไว้ 7-10 วัน แล้วไถพรวนอีกครั้ง ขนาดแปลงกว้าง 4-5 เมตร ยกร่องสูง 20-30 ชม. กว้าง 80-100 ชม. ขุดหลุมลึก 20-30 ชม. ห่างกัน 80-100 ชม. รองพื้นด้วยปุ๋ย 15-15-15 อัตรา 50-100 ก.ก./ไร่ ปุ๋ยคอกอัตรา 1-2 ตัน/ไร่ และใช้สารเคมีป้องกันกำจัดแมลงน็อกไดน์ 5 จี อัตรา 2-3 ก.ก./ไร่ หยอดหลุมปลูก<br />วิธีการปลูก สามารถทำได้ 2 วิธี<br /> 1. วิธีการหยอดเมล็ด โดยหยอดลงหลุมปลูก หลุมละ 3-4 เมล็ด ลึก 2-3 ซม. กลบด้วยดินละเอียดหรือปุ๋ยคอกหนา 1-2 ชม. รดน้ำให้ชุ่ม ใช้ฟางแห้งหรือหญ้าแห้งคลุมแปลงหนาพอสมควร เมื่อต้นกล้าแตกใบจริงได้ 2-3 ใบ หรือประมาณ 10-15 วัน ถอนแยกให้เหลือ 1-2 ต้นต่อหลุม ใช้เมล็ดพันธุ์ 2-3 ก.ก. /ไร่<br /> 2. วิธีการเพาะกล้า โดยเฉพาะเมล็ดในถุงเพาะกล้า ขนาด 3” คูณ 7” หรือ 4” คูณ 6” เจาะรูที่ก้นถุงเพาะทั้ง 2 ข้าง วัสดุเพาะประกอบด้วย ดินร่วน 4 ส่วน ขี้เถ้าแกลบ 3 ส่วน ทราย 2 ส่วน และปุ๋ยคอก 1 ส่วน เมื่อต้นกล้าอายุ 10-15 วัน หรือมีใบจริง 2-3 ใบ ย้ายลงแปลงปลูก<br /> การปลูกฟักทองพันธุ์สควอช, แฟงลูกผสม ควรใช้วิธีการเพาะกล้า จะทำให้สะดวกในการดูแลรักษาต้นกล้าและประหยัดค่าเมล็ดพันธุ์<br />การปฏิบัติดูแลรักษา<br /> การให้ปุ๋ย<br /> 1. ปุ๋ยยูเรีย (46-0-0) อัตรา 1-2 กก./ไร่ ใส่เมื่อฟักทอง, สควอช, แฟง อายุ 25-30 วันหลังปลูก<br /> 2. ปุ๋ย 15-15-15 อัตรา 50-100 กก./ไร่ ใส่เมื่อฟักทอง, สควอช, แฟง อายุ 25-30 วันหลังปลูกโดยโรยรอบๆ ต้น<br /> 3. ปุ๋ย 13-13-21 อัตรา 50-100 กก./ไร่ แบ่งใส่ 2 ครั้ง ครั้งแรกใส่ช่วงเริ่มออกดอก (อายุประมาณ 40-45 วันหลังปลูก) ครั้งที่สองใส่ช่วงติดผลอ่อน (อายุประมาณ 60-65 วันหลังปลูก)<br /> การให้น้ำ<br /> ควรให้น้ำอย่างสม่ำเสมอ พอชื้นๆ อย่าให้แฉะเกินไป ช่วงที่ไม่ควรขาดน้ำคือ ช่วงออกดอกถึงติดผล ซึ่งจะกระทบต่อผลผลิตมาก<br /> การเด็ดยอด<br /> การเด็ดยอดจะช่วยให้ฟักทอง สควอช, แฟง ออกดอกและแตกแขนงเร็ว มีอัตราส่วนดอกตัวเมียเพิ่มขึ้น ควรเด็ดยอดฟักทองหลังปลูกแล้วประมาณ 20-25 วัน หรือมีใบจริง 7-8 ใบโดยเด็ดข้อที่ 7-8 และจะเด็ดยอดอีกครั้งหลังติดผลแล้ว (เถาเลื้อยได้ประมาณ 3-3.5 เมตร)<br /> การตัดแต่งเถาและไว้ผล<br /> การปลูกฟักทอง สควอช, แฟง ควรมีการจัดเถาให้ไปทิศทางเดียวกันให้เป็นระเบียบและจะสะดวกต่อการดูแลรักษาเช่น การพ่นยา หรือการใส่ปุ๋ย เป็นต้น การไว้เถาจะไว้ 2-3 เถาต่อกันและคอยตัดแขนงที่แตกออกจากเถาหลัก การไว้ผลควรไว้ผลในตำแหน่งข้อที่ 12 ขึ้นไป<br /> โรคแมลงและการป้องกันกำจัด<br />1. โรคราน้ำค้าง<br />อาการ แรกๆ จะเห็นเป็นจุดเล็กๆ สีเหลืองด้านบนใบ ด้านล่างที่ตรงกับแผลถ้าอากาศ<br />ชื้น จะเห็นเส้นใยเป็นขุยขาวๆ อมม่วง ในตอนเช้าหรือความชื้นสัมพัทธ์สูงต่อมาใบแห้งสีน้ำตาล มักจะเป็นที่ใบแก่ที่โคนเถาก่อน<br /> การป้องกันกำจัด<br />- พ่นยาป้องกันกำจัดเชื้อราพวกเทนเอ็ม 45 ผสมโนมิลดิลฉีดพ่น<br />2. โรคราแป้ง<br />อาการ ใบจะมีราสีขาวคล้ายผงแป้งโดยเฉพาะด้านบนใบ ขยายไปจนเต็มผิวใบ ทำให้<br />ใบแห้งกรอบเป็นสีน้ำตาลอย่างรวดเร็ว<br /> การป้องกันกำจัด<br />- พ่นยาพวกกำมะถัน เช่น ซุปเปอร์ซิก, โพลี่อ๊อกซิน<br />3. โรคยอดหงิก-ใบด่าง เป็นโรคที่เกิดจากเชื้อไวรัส ที่มีแมลงศัตรูพืชพวกปากดูด เป็น<br />พาหะนำโรค เช่น แมลงหวี่ขาว, เพลี้ยอ่อน, และเพลี้ยไฟ<br /> อาการ ใบจะมีสีเขียวและสีเหลืองลายทั่วไป และแผ่นใบหยักเป็นคลื่น ใบเล็กลง ยอดตั้งชัน ยอดหด และชะงักการเจริญเติบโต ไม่ผลิตออกดอกผล<br /> การป้องกันกำจัด<br />- พ่นยาฆ่าแมลงพวก ชอสแมค, ไดทาฟอส, ไดเมทโธเอท<br />- ถอนต้นที่เป็นโรคทิ้งออกจากแปลง<br />4. แมลงเต่าแตง ทำลายโดยกัดกินใบอ่อน พบมากในระยะกล้าช่วงแรกของการเจริญเติบโต<br /> การป้องกันกำจัด<br /> - พ่นยาฆ่าแมลง น็อกทริน<br />5. เพลี้ยไฟ เป็นแมลงประเภทปากดูด จะดูดกินน้ำเลี้ยงส่วนที่กำลังเจริญเติบโตทำให้ตา<br />ดอก ยอดอ่อน แคระแกรนไม่เจริญเติบโต หากต้นพืชอ่อนแอขาดน้ำ ทำให้ใบและต้นแห้งตายได้ อาการเห็นชัด คือ ยอดชูตั้งขึ้น<br />การป้องกันกำจัด<br />- พ่นยาฆ่าแมลง ชอสแมค<br />6. แมลงหวี่ขาว เป็นแมลงขนาดเล็กชอบอยู่ใต้ใบ ดูดกินน้ำเลี้ยงพืชและเป็นพาหะนำโรคใบ<br />หดใบด่างจุดเหลือง ซึ่งเกิดจากเชื้อไวรัส ทำให้พืชแคระแกรน ใบด่างจุดเหลืองต่อไปจะเป็นสีน้ำตาลไหม้จากขอบใบม้วนงอลง<br /> การป้องกันกำจัด<br />- พ่นยาฆ่าแมลง ชอสแมค, น็อกทริน<br />7. หนอนชอนใบ เป็นหนอนของแมลงวัน ตัวหนอนจะกัดกินผิวใบ ทำให้ใบเสียพื้นที่ปรุง<br />อาหาร ใบขาดแหล่างเป็นรอย<br /> การป้องกันกำจัด<br />- พ่นยาฆ่าแมลง ดีซี ตรอน พลัส, ชอสแมค<br />การเก็บเกี่ยว<br /> อายุการเก็บเกี่ยวของฟักทองแต่ละพันธุ์ไม่เท่ากัน ควรเก็บฟักทองเมื่อผลแก่เต็มที่ ซึ่งจะทำให้เก็บไว้ได้นาน ซึ่งมีข้อสังเกตดังนี้<br />1. สังเกตลักษณะสีผิวฟักทอง ฟักทองที่แก่จะสังเกตเห็นผงสีขาวขึ้นปกคลุมตามผิวของผลฟักทองได้ 3 ใน 4 ของผล หรือเต็มผล<br />2. สังเกตที่ขั้วผล จะมีสีเหลืองแห้งและแข้ง หรือขั้วผลจะขยายเต็มที่และแตกร้าวเป็นรอยสีน้ำตาลและแข้ง<br />3. แฟง เก็บผลอ่อนหลังจากดอกบาน 7-10 วัน หรือเก็บผลน้ำหนักประมาณ 1 กิโลกรัม<br />4. แฟงเก็บผลแก่หลังจากดอกบาน 40-50 วัน<br />เทคนิคการปลูก<br /> - ช่วงแรกของการปลูกต้องมีการป้องกันกำจัดแมลงอย่างดี เพื่อป้องกันไม่ให้เป็นโรคไวรัส<br /> - ฟักทองต้องตัดแต่งแขนงออกบ้างเพื่อจะให้มีการติดผลที่ดี<br />ความคุ้มค่าของการลงทุน<br />ฟักทอง, สควอช ต้นทุนการผลิต/ไร่ = 11,500 บาท<br /> ผลผลิต / ไร่ = 4.5 ตัน<br /> ราคา/กก. = 5 บาท = 5,000 x 5 = 25,000 บาท<br /> : ผลกำไร = 25,000-11,500 = 13,500 บาท<br />แฟง ต้นทุนการผลิต 14,000 บาท<br /> ผลผลิต / ไร่ 9 ตัน<br /> ราคาผลผลิต/กก. = 3 บาท = 9,000 x 3 = 27,000 บาท<br /> : ผลกำไร = 27,000-14,000 = 13,000 บาท<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-5615040811291933768?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-3685167637897720642010-08-12T06:18:00.002-07:002010-08-12T06:23:08.370-07:002010-08-12T06:23:08.370-07:00กะหล่ำปลี cabbage<br />ข้อมูลทั่วไป<br /> เป็นผักที่มีบทบาทสำคัญที่สุดในตลาดบ้านเรามีการปลูกทั้งในสวนครัวหลังบ้านและปลูกเป็นการค้า เป็นผักที่มีคุณค่าทางอาหารสูงประกอบอาหารได้หลายประเภทรับประทานสดหรือทำให้สุกก่อนก็ได้ กะหล่ำปลีชอบอากาศหนาว ความชื้นสูงอุณหภูมิที่เหมาะสมอยู่ระหว่าง 7.2-29.4 องศาเซลเซียส และไม่เกิน 37.7 องศาเซลเซียส ช่วงระยะเวลาที่เหมาะสมกับการปลูกมากที่สุด คือ เดือนตุลาคม – มกราคมแต่ในระหว่างเดือนมีนาคม-กันยายน พอจะปลูกได้โดยใช้พันธุ์เฉพาะและปลูกในแหล่งที่มีอากาศเหมาะสมเช่น ในภาคเหนือของไทย<br />พันธุ์ที่ใช้แบ่งตามอายุการเก็บเกี่ยว : พันธุ์หนักอายุเก็บเกี่ยว 90-120 วัน, พันธุ์กลางอายุเก็บเกี่ยว 80-90 วัน,<br /> พันธุ์เบาอายุเก็บเกี่ยว 70-80 วัน<br /> การเตรียมดิน<br /> ไถพริกหน้าดินครั้งแรกตากแดดไว้ประมาณ 15-20 วันถ้าดินมีสภาพเป็นกรดควรใส่ปูนขาวอัตรา 100-200 กิโลกรัม/ไร่ หว่านปุ๋ยตรากระต่ายอัตรา 50-80 กิโลกรัม/ไร่ และใส่ปุ๋ยคอก 1 ตัน/ไร่ แล้วไถพรวนครั้งที่ 2 พร้อมยกร่องขึ้นแปลงปลูกแปลงกว้าง 1 เมตรร่องน้ำ 0.5 เมตรระยะปลูกพันธุ์หนักระหว่างต้น 50 ซม. พันธุ์เบา 40 ซม. ปลูกแปลงละ 2 แถวพ่นยาคลุมก่อนย้ายกล้า<br /> การเพาะกล้า<br /> ควรเพาะในถาดเพาะกล้าโดยเจาะหลุมลึกประมาณ 1 ซม. หยอดเมล็ดแล้วกลบรดน้ำให้ชุ่มควรเพาะในโรงที่มีหลังคาป้องกันฝนได้หลังจากเพาะเมล็ด 4-7 วัน เมล็ดจะเริ่มงอกช่วงนี้ควรดูแลเรื่องน้ำอย่าให้แห้งแล้ว จากต้นกล้างอกแล้วถ้าเจริญเติบโตไม่ดีให้ลดปุ๋ย 21-0-0 อัตรา 20 กรัม/น้ำ 20 ลิตร เมื่อลดปุ๋ยควรให้น้ำตามทุกครั้ง เพื่อป้องกันใบไหม้และควรดูแลเรื่องน้ำอย่าให้แห้งหรือแฉะเกินไป<br /> การย้ายกล้า<br /> ย้ายเมื่อต้นกล้าอายุ 25-30 วันควรย้ายในตอนเย็นหรือช่วงที่อากาศไม่ร้อนมาก เมื่อย้ายเสร็จควรรดน้ำให้ชุ่ม และดูแลเรื่องน้ำหลังย้ายกล้าใหม่ๆ ให้ดีอย่าให้แห้งหรือแฉะเกินไป<br /> การให้ปุ๋ย<br /> หลังย้ายกล้าประมาณ 1 สัปดาห์รดด้วยปุ๋ยผสมระหว่าง 21-0-0 และ 15-15-15 อัตราส่วน 1:1 อัตรา 50 กรัม/น้ำ 20 ลิตรต้นละประมาณ 100 ซีซี. และรดน้ำตามทุกครั้งหลังจากรดปุ๋ยเพื่อป้องกันใบไหม้และจากนั้นอีก 1 สัปดาห์ให้ปุ๋ย 15-15-15 โดยการเจาะหลุมฝังกลบอัตราส่วนต้นละ 10 กรัมโดยเจาะระหว่างต้น<br /> การพรวนดิน<br /> ควรพรวนทุกสัปดาห์ เพื่อให้ดินระบายน้ำและถ่ายเทอากาศได้ดี ควรทำอย่างระมัดระวังอย่าให้ต้นกล้าเกิดแผลเพราะจะทำให้เน่าเสียหายได้ระหว่างพรวนดิน ควรกำจัดวัชพืชไปด้วย<br /><br /> การเก็บเกี่ยว<br /> จะเก็บเกี่ยวตามอายุของสายพันธุ์แต่ถ้าถึงอายุแล้วต้องเก็บเกี่ยวทันทีไมีควรให้เลยอายุเพราะจะทำให้ได้รับความเสียหายจากการระเบิดของหัว<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี. <br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มออกดอก เทนเอ็ม 3 ช้อน นูริช 40 ซีซี.<br />(กะหล่ำดอก) บาวีซาน 2 ช้อน อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 20 ซีซี. <br />กรณี กะหล่ำดอกใช้มามีโกร 6-32-35 3 ช้อน<br />ถ้าเป็น กะหล่ำปลี, กะหล่ำปม, บร็อคโดลี่ ใช้มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />ข้อแนะนำ : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1.ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Leaf spot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยถ้าเกิดจากเชื้อ Gercosporaใช้ เทนเอ็ม + บาวี <br /> ซาน อย่างละ 2 ช้อน / น้ำ 1 ปี๊บ ถ้าเกิดจากเชื้อ Alternaria ลักษณะแผลเป็นวงซ้อนกัน<br /> ใช้เทนเอ็ม 30 กรัม + โพลี่อ๊อกซิน 60 กรัม/น้ำ 1 ปี๊บ<br />2.ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว+<br />( Downy mildew ) เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3.โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br /> ( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วยนูริช 40 ซีซี. +<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4.โรคปลายใบแห้ง - เกิดจากการขาดธาตุแคลเซียม ใบจะเป็นสีน้ำตาลฉ่ำน้ำต่อมาจะแห้งเป็นสีน้ำตาลจะ<br /> ( Tip burn ) เป็นที่ใบอ่อน ๆ ก่อนป้องกันโดยใช้นูริช 40-50 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br />5.โรคไส้ดำ - เกิดจากการขาดธาตุ โบรอน (B) อาการที่สังเกตได้คือ ต้นจะเหี่ยวเฉา รากจะผุเปราะเมื่อ<br /> ( Black rot ) ผ่าดูในส่วนกลางของราก จะมีสีดำและกลวง ป้องกันโดยใช้นูริช 30 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br /><br />ตารางการปฏิบัติงาน<br />วันหลังย้ายกล้า<br />การปฏิบัติงาน<br />0<br />เตรียมอุปกรณ์เพาะกล้า<br />0<br />เพาะเมล็ดและรดน้ำให้ชุ่ม พ่นยาคลุมหญ้าในแปลงก่อนย้ายกล้า<br />5<br />พ่นสารเคมีป้องกันกำจัดโรคและแมลง เทนเอม 20 g + สเปโต 20 cc + น็อคโดน์ 20 cc + เบสมอ 10 cc ต่อน้ำ 20 ลิตร ดูแลเรื่องน้ำให้แปลงมีความชื้นตลอดเวลาอย่าให้แปลงแห้งหรือแฉะเกินไป<br />7<br />รดปุ๋ยสูตร 15-15-15 และ 21-0-0 อัตรา 1:1 50 กรัม + อโทนิค 5cc+มามิโกร 30cc+ออร์กามิน 20cc. ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />14<br />กำจัดวัชพืช พรวนดิน<br />15<br />รดปุ๋ยสูตร 15-15-15 อัตรา 50 กรัม+อโทนิค 5 cc+มามิโกร 30cc+ออร์กามิน20cc.ต่อน้ำ 20 ลิตรหลังให้ปุ๋ยรดน้ำตามทุกครั้ง<br />17<br />พ่นสารเคมีป้องกันกำจัดโรคและแมลง เทนเอ็ม20g+สเปโต20cc.+น็อคไดน์20cc+เบสมอ10 cc ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />22<br />ฝังปุ๋ยสูตร 15-15-15+21-0-0 อัตรา 1:1 ระหว่างต้น 5 กรัม/ต้นให้น้ำตามร่อง<br />25<br />กำจัดวัชพืช พรวนดิน<br />28<br />พ่นสารเคมีป้องกันกำจัดโรคและแมลง เทนเอ็ม20g +สเปโต20cc+น็อคไดน์20cc+เบสมอ 1cc ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />35<br />ฝังปุ๋ยสูตร 15-15-15+21-0-0 อัตรา 1:1 ระหว่างต้น 5 กรัม/ต้นให้น้ำตามร่อง<br />37-50<br />50-80<br />กำจัดวัชพืช พรวนดินดูแลเรื่องน้ำยาอย่าให้แปลงแห้งหรือแฉะเกินไป<br />เก็บเกี่ยวผลผลิต<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-368516763789772064?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-10360513372620239012010-08-12T06:18:00.001-07:002010-08-12T06:18:46.792-07:002010-08-12T06:18:46.792-07:00การปลูกบวบ<br />1. บวบเหลี่ยม(Angled Gourd , Ridgid Gourd ) ชื่อวิทยาศาสตร์: Luffa acutangula<br />2.บวบหอม (Sponge Gourd ) ชื่อวิทยาศาสตร์: Luffa cylindrica<br />3. บวบงู ( Snake Gourd ) ชื่อวิทยาศาสตร์: Trichosanthes cucumerena<br />ข้อมูลทั่วไป<br />บวบเหลี่ยม,บวบหอม,บวบงูเป็นพืชเมืองร้อนที่มีเขตกำเนิดในแถบอินเดีย มักเจริญเติบโตได้ดีในสภาพภูมิอากาศเขตร้อนชื้น และดินแทบทุกชนิด แต่เจริญเติบโตได้ดีในดินร่วนปนทรายที่มีการระบายน้ำดี pH ระหว่าง 5.5 – 7.2 เป็นพืชฤดูเดียว มีการเจริญแบบเลื้อยมีลำต้นเป็นข้อปล้องชัดเจน ลำต้นมี 5 เหลี่ยม มีมือเกาะช่วยพยุงลำต้น มีดอกตัวผู้และตัวเมียอยู่ในต้นเดียวกัน<br />บวบเหลี่ยมมีการใช้กันในอินเดียและประเทศทางตะวันออกไกล โดยใช้ผลอ่อนที่มีรสไม่ขม นำมารับประทานผลสดเหมือนแตงกวาหรือทำซุบ ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 บวบมีความสำคัญอย่างมากในประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งถูกใช้เป็นตัวกรองในเครื่องยนต์เรือและเครื่องยนต์ดีเซล และใช้เส้นใยเป็นอุปกรณ์ทำความสะอาด นอกจากนี้ยังใช้เป็นส่วนประกอบกันกระแทกของหมวกเหล็กในกองทัพบก เมล็ดใช้สกัดน้ำมันปรุงอาหาร<br />การเตรียมดิน<br />ถ้าดินมีสภาพเป็นกรดควรใส่ปูนขาวอัตรา 100-200 กิโลกรัมต่อไร่ก่อนการไถ การไถครั้งแรกควรเป็นการไถพลิกดิน แล้วตากทิ้งไว้ประมาณ 1 สัปดาห์ เพื่อเป็นการลดปริมาณวัชพืช ทำการหว่านปุ๋ยตรากระต่าย 15-15-15 อัตรา 50-80 กิโลกรัมต่อไร่ และปุ๋ยคอก 1 ตันต่อไร่แล้วใช้จอบหมุนพรวนกลบ( ไม่ควรไถพรวนดินจนแตกย่อยเพราะจะทำให้ดินแน่นในภายหลัง รากพืชจะไม่สามารถหยั่งได้ลึกเพียงพอ )<br />การเตรียมแปลง<br />ทำแปลงเป็นแปลงคู่ระยะระหว่างแปลง 2-3 เมตร โดยยกร่องให้แปลงมีความกว้าง 50 – 100 cm. คลุมแปลงด้วยพลาสติกคลุมแปลงเพื่อป้องกันวัชพืช ส่วนร่องน้ำควรมีความกว้าง 50 cm. ( ระหว่างแปลงแต่ระคู่ )<br />การทำค้าง<br />ควรทำค้างเพื่อให้ต้นบวบเลื้อยเกาะขึ้นไป โดยทำค้างเป็นรูปสี่เหลี่ยมมีหลังคา ขุดฝังค้างให้ได้ระยะระหว่างเสาค้างประมาณ 3 – 4 เมตร สูง 1.6 เมตร และยาวตามความยาวของแปลง จากนั้นขึงตาข่ายด้านข้างและหลังคา ในพื้นที่ระหว่างแปลงควรมีการทำไม้ค้ำยันเพื่อป้องกันค้างล้ม ทำการมัดต้นเมื่อบวบจะเริ่มเลื้อยหรือเมื่ออายุประมาณ 15 – 20 วัน<br />การเตรียมเมล็ด<br />บวบเหลี่ยมและบวบหอมแช่เมล็ดในฮอร์โมนอาโทนิค อัตรา 10 cc. ต่อน้ำ 10 ลิตร เป็นเวลา 6 ชั่วโมง จากนั้นบ่มในผ้าชุบน้ำหมาดๆบ่มในสภาพอุณหภูมิห้องนาน 36 – 48 ชั่วโมง เมื่อเห็นรากเริ่มงอกจึงนำเมล็ดที่ได้ไปเพาะ ( ไม่ควรปล่อยให้รากยาวเกินไป เพราะจะทำให้เพาะกล้าไม่สดวกและรากอาจหักได้ )<br />บวบงู<br />ก่อนเพาะต้องทำการหนีบเมล็ดก่อนเพื่อให้น้ำสามารถซึมเข้าได้ง่ายและเป็นการช่วยให้งอกดีขึ้น จากนั้นนำไปแช่ในฮอร์โมนอาโทนิค อัตรา 10 cc. ต่อน้ำ 10 ลิตรเป็นเวลา 6 ชั่วโมง จากนั้นบ่มในผ้าชุบน้ำหมาดๆบ่มในสภาพอุณหภูมิห้องนาน 36 – 48 ชั่วโมง เมื่อเห็นรากเริ่มงอกจึงนำเมล็ดที่ได้ไปเพาะในวัสดุเพาะ<br /><br />การเพาะกล้าบวบเหลี่ยมและบวบหอม<br />เจาะหลุมปลูกระยะระหว่างต้น 1 เมตร รองก้นหลุมด้วยวัสดุผสมระหว่างดิน : ขี้เถ้าแกลบ : ปุ๋ยคอก อัตรา 4 : 3 : 1 หยอดเมล็ดที่ผ่านการเตรียมไว้แล้วหลุมละ 2 – 3 เมล็ด แล้วกลบด้วยวัสดุผสมที่ร่อนให้ระเอียดแล้ว รดน้ำให้ชุ่มอยู่เสมอ หลังจากต้นกล้างอกและมีใบจริง 2 – 3 ใบให้ตัดเหลือหลุมละ 1 ต้น<br /><br />การเพาะกล้าบวบงู<br />เตรียมวัสดุเพาะกล้า นำเมล็ดที่รากงอกแล้วไปเพาะ รดน้ำให้ชุ่ม ควรทำหลังคาพลาสติกป้องกันฝน หลังจากต้นกล้างอกและมีใบจริง 2 – 3 ใบ ให้ตัดเหลือถุงละ 1 ต้น ถ้าต้นกล้าไม่สมบูรณ์ให้รดด้วยปุ๋ย 21-0-0 อัตรา 50 กรัม / น้ำ 20 ลิตร แล้วรดน้ำล้างใบ ควรรดน้ำให้ชุ่มอยู่เสมอ<br /><br />การย้ายกล้า<br />เมื่อกล้าบวบงูมีอายุประมาณ 2 สัปดาห์ ควรย้ายปลูกในเวลาเย็น เมื่อปลูกเสร็จควรรดน้ำทันทีช่วงแรกควรรดน้ำให้ชุ่มชื้นอยู่เสมอ<br /><br />การใส่ปุ๋ย<br />หลังจากต้นกล้ามีอายุ 14 วัน ( บวบงู หลังย้ายกล้า 1 สัปดาห์ ) รดด้วยปุ๋ย 21-0-0 อัตรา 50 กรัม ต่อน้ำ 20 ลิตร โดยรดที่โคนต้น ต้นละ 100 cc. หลังจากนั้นประมาณ 1 สัปดาห์รดด้วยปุ๋ยผสมระหว่างสูตร 21-0-0 และ 15-15-15 อัตราส่วน 1:1 อัตรา 50 กรัม ต่อน้ำ 20 ลิตร ( หลังการรดน้ำปุ๋ยทุกครั้งควรล้างใบด้วยน้ำเพื่อป้องกันการไหม้ของใบ ) เมื่อบวบมีการเจริญเติบโตได้ 1 เดือน ให้เจาะหลุมทำการฝังปุ๋ยผสมระหว่างสูตร 21-0-0 และ 15-15-15 อัตราส่วน 1:1 ต้นละ 10 กรัม โดยเจาะระหว่างต้น จากนั้น 15 วันทำการฝังปุ๋ยสูตร 15-15-15 ประมาณ 10 กรัมต่อหลุม และเมื่อมีการเก็บผลผลิตให้ทำการใส่ปุ๋ยสูตร 15-15-15 ทุกๆ 15 วัน<br />การให้น้ำ<br />ช่วงแรกให้รดตามหลุมให้ชุ่มชื้นอยู่เสมอ ประมาณ 20 วัน สามารถให้น้ำตามร่องได้ ควรให้น้ำอย่างสม่ำเสมอเพื่อให้ผลเจริญเติบโตสมบูรณ์ แต่ไม่ควรให้มีน้ำขัง<br />การเก็บเกี่ยว<br />เมื่อบวบมีอายุประมาณ 40-45 วัน สามารถเก็บเกี่ยวหลังดอกบาน 6-8 วัน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับพันธุ์และขนาดของผลที่ตลาดต้องการ การเก็บเกี่ยวควรเก็บเกี่ยวผลที่มีขนาดตามความต้องการออกให้หมดเพราะถ้าเหลืออยู่จะทำให้ผลต่อไปเจริญเติบโตไม่ดีและดอกต่อๆไปฝ่อ<br />การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />โรคราน้ำค้าง ( Downy mildew )เกิดจากเชื้อรา Pseudoperospoa cubensis ระบาดในช่วงอุณหภูมิต่ำ และความชื้นสัมพัทธ์ในอากาศสูง ในระยะแรกแผลเป็นสีน้ำตาล ช้ำน้ำระหว่างเส้นใบ แผลเป็นเหลี่ยม ในระยะการระบาด เมื่อพลิกใต้ใบจะเห็นสปอร์สีดำและเส้นใยสีขาวในบริเวณแผล เมื่อระบาดหนักใบจะแห้งกรอบบริเวณขอบใบ ทำให้พืชไม่สามารถสังเคราะห์แสงได้ ถ้าเป็นมาก ใบ,เถาจะแห้งและตายในที่สุดทำให้ผลผลิตลดลง<br />การป้องกันกำจัด<br />การฉีดพ่นเทนเอม 45 อัตรา 20-30 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตรป้องกันก่อบพบโรคเมื่อพบการระบาดของโรคให้ตัดใบล่างที่เป็นโรคมากทิ้งแล้วฉีดพ่นด้วย เทนเอมผสมกับ โนมิลดิว อัตรา 40 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร ผสมฉีดทุกๆ 7 วันโดยฉีดใต้ใบพืช<br /><br />โรคราแป้ง เกิดจากเชื้อรา Oidium ซึ่งสร้างสปอร์สีขาวคล้ายผงแป้งเคลือบอยู่บนใบและตามผล แผลมีลักษณะเป็นจุดกลมสีขาวซึ่งจะขยายออกไปจนหลุมเต็มใบ ทำให้ใบแห้งกรอบเป็นสีน้ำตาล ซึ่งเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและทำให้ใบแห้งหมดทั้งเถา โรคนี้มักพบบนใบแก่ ระบาดมากปลายฤดูฝนต่อกับต้นฤดูหนาว<br />การป้องกันการกำจัด<br />ใช้กำมะถันผง ชนิดละลายน้ำในอัตรา 30-40 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร ควรใช้ในเวลาเช้าหรือเย็นที่แดดไม่ร้อนจัด<br />โรคไวรัส เกิดจากเชื้อไวรัสซึ่งมีแมลงจำพวกปากดูด เช่น เพลี้ยไฟ ,เพลี้ยอ่อน,แมลงหวี่ขาว,เต่าแตง เป็นตัวนำเชื้อโรคให้แร่ระบาดติดต่อกัน ใบจะเป็นสีเขียวสลับเหลืองด่าง ยอดหงิกงอ ต้นแคระแกร็น ผลมีรูปร่างบิดเบี้ยว ไม่ติดผล<br />การป้องกันกำจัด<br />1. ใช้พันธุ์ต้านทานโรคไวรัส<br />2. กำจัดพาหะที่สำคัญซึ่งได้แก่ เต่าแตง เพลี้ยไฟ แมลงหวี่ขาว โดยฉีดพ่นด้วยชอสแมค<br />3. ถอนต้นที่แสดงอาการดังกล่าวเผาทำลายทิ้ง<br /><br />เพลี้ยไฟ เป็นแมลงขนาดเล็กลำตัวยาวประมาณ 2 ม.ม. สีน้ำตาลอ่อนพบตามใต้ใบและยอดอ่อน จะดูดกินน้ำเลี้ยง ทำให้เกิดรอยด่างสีน้ำตาล ยอดอ่อนแคระแกร็น ใบหงิกงอ รูปร่างผิดปกติมีสีซีดสลับเขียวเป็นทาง มักพบการระบาดในช่วงเปลี่ยนฤดู อากาศแห้งและฝนทิ้งช่วง กำจัดได้โดยใช้ชอสแมคอัตรา 30 cc. ต่อน้ำ 20 ลิตรฉีดพ่นเมื่อพบ<br /><br />ไรแดง ลักษณะตัวเต็มวัยกลมหรือเป็นรูปไข่ขนาดเล็กมาก มีแถบสีเข้มบริเวณทั้งสองข้างของลำตัว วางไข่บริเวณใกล้เส้นใบ การทำลายไรแดงมักชอบอยู่รวมกันเป็นกลุ่มใต้ใบพืช สังเกตเห็นใบพืชมีสีเทาๆซึ่งจะทำให้พืชขาดคลอโรฟิลด์ ต่อมาจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองและน้ำตาล แห้งกรอบไม่สามารถสังเคราะห์แสงได้ แล้วจะร่วงไปในที่สุด กำจัดไรแดงได้โดยใช้กำมะถันผงผสมน้ำฉีดพ่น<br /><br />แมลงหวี่ขาว ลักษณะตัวเต็มไวมีปีก 2 ขนาด ประมาณ 1 มม. ตัวอ่อนสีดำขนาดยาวประมาณ 1 มม. พบเป็นกลุ่มใต้ผิวใบ การทำลายตัวแก่และตัวอ่อน จะดูดน้ำเลี้ยงโดยเฉพาะใต้ผิวใบ ทำให้ใบม้วนลง แคระแกรนและหงิก การตรวจแปลงให้เคาะใบจะทำให้แมลงหวี่ขาวบินออกมา ฉีดพ่นด้วยชอสแมค ผสมน้อคทริน ฉีดพ่นกำจัดเมื่อพบการระบาด<br /><br />หนอนชอนใบ ลักษณะเป็นหนอนขนาดเล็กสีเหลือง ผีเสื้อจะวางไข่ใต้ใบ อายุฟักไข่ประมาณ 2-3 วัน หนอนจะเจาะไชเข้าไปในผิวใบ การทำลายหนอนจะกัดกินอยู่ใต้ผิวใบ ทำให้เกิดรอยทำลายเป็นเส้นใส สามารถเห็นตัวหนอนได้ กำจัดได้โดยฉีดพ่นด้วย ดีซีตรอนพลัส หรือ ซอสแมค ตามอัตราฉีดพ่น ในเวลาเย็น 5 – 7 วันครึ่ง<br /><br />เคล็ดลับการปลูก<br />- บวบไม่แนะนำให้ใช้ปุ๋ยสูตร 46-0-0 เพราะจะทำให้เฝื่อใบ แต่ควรใช้ตอนต้นเล็กๆได้<br />- ควรจัดผลไม่ให้ติดตาข่ายทุก 7 – 10 วัน เพราะจะทำให้ผลคดงอ ไม่เป็นที่ต้องการของตลาด<br /><br />ความคุ้มค่าของการลงทุน<br />_ บวบเหลี่ยม ผลผลิต 4,000 – 4,500 กิโลกรัม : ไร่ ลงทุน 10,000 บาท : ไร่<br />- บวบงู ผลผลิต 6,000 – 6,500 กิโลกรัม : ไร่ ลงทุน 10,000 บาท : ไร่<br />- บวบราคากิโลกรัมละ 6 – 7 บาท<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-1036051337262023901?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-19278713181551590212010-08-12T06:15:00.000-07:002010-08-12T06:16:26.157-07:002010-08-12T06:16:26.157-07:00ข้าวโพดหวาน SWEET CORN<br />ข้าวโพดหวานเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของสหรัฐอเมริกามาช้านาน แต่ในเขตเอเชียและแปซิฟิกนี้ข้าวโพดหวานปลูกกันมากในประเทศญี่ปุ่น ออสเตรเลียและไทยแต่พื้นที่ปลูกไม่มากนักเมื่อเทียบกับอเมริกา<br /> การที่ข้าวโพดหวานเป็นพืชเศรษฐกิจของอเมริกาได้เพราะว่ามีอุตสาหกรรมแปรรูปรองรับอยู่คือ บรรจุกระป๋องในรูปเมล็ดข้าวโพด ครีมข้าวโพดและแช่แข็งทั้งฝักและเมล็ด อเมริกาเป็นผู้ส่งออกผลิตภัณฑ์ข้าวโพดหวานเหล่านี้ไปยังยุโรป ญี่ปุ่นและประเทศอื่นๆเกือบทั่วโลก<br /> ในประเทศไทยข้าวโพดหวานมีปลูกกันอยู่ทั่วไป แต่พื้นที่เพราะปลูกไม่มากนักส่วนมากจะปลูกรับประทานฝักสด แต่ปัจจุบันได้มีบริษัทที่ทำอุตสาหกรรมข้าวโพดหวานบรรจุกระป๋องเกิดขึ้นทำให้แนวโน้มการปลูกข้าวโพดหวานเพิ่มขึ้นและจะเป็นพืชเศรษฐกิจที่สำคัญของไทยในอนาคตอันใกล้นี้ ทำให้หน่วยงานราชการและเอกชนต่างๆทำการค้นคว้าวิจัยข้าวโพดหวานที่เหมาะสมกับการปลูกในประเทศไทย<br /> พื้นที่ปลูกข้าวโพดหวาน<br />ภาคเหนือ สุโขทัย นครสวรรค์ อุทัยธานี พะเยา ลำปาง เชียงใหม่ แพร่ น่าน<br />ภาคอีสาน ทุกจังหวัด<br />ภาคตะวันออก ปราจีนบุรี ชลบุรี ฉะเชิงเทรา นครนายก ระยอง<br />ภาคตะวันตก กาญจนบุรี สุพรรณบุรี ประจวบคีรีขันธ์ ราชบุรี เพชรบุรี<br />ภาคใต้ กระบี่ ชุมพร นครศรีธรรมราช นราธิวาส ปัตตานี สงขลา ยะลา สตูล ตรัง<br /><br />บริษัทเจียไต๋ ได้มีการปรับปรุงวิจัยและพัฒนาพันธุ์ข้าวโพดหวานอยู่สองลักษณะคือ<br />1.ฝักใหญ่ จะเน้นขนาดฝักขนาดเมล็ดตลาดผู้บริโภคคือผู้มีรายได้น้อยเน้นปริมาณปัจจุบันเรามีข้าวโพดF1 hybrid ที่ออกมาแนะนำและทดลองตลาดอยู่1เบอร์คือ GONDOLA 021<br />2.ฝักคุณภาพขนาดปานกลางเมล็ดและสีสวย ความหวานสูง เมล็ดนุ่มไม่ติดฟัน ติดเมล็ดเต็มปลายฝัก<br />ตลาดผู้บริโภคคือชลชั้นกลาง คนรวยจะเน้นคุณภาพปัจจุบันเรามีข้าวโพด F1 hybrid ที่ออกมาแนะนำ<br />และทดลองตลาดอยู่1เบอร์คือ SWEET NICE 005 <br /><br /><br /><br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />ข้าวโพดหวาน<br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มเป็นใบจริง โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br />เริ่มออกดอก เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 10-52-17 3 ช้อน<br /> นูริช 30 ซีซี.<br />เริ่มติดฝัก เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 6-32-35 3 ช้อน<br /> น๊อคทริน 10% 10 ซีซี. นูริช 40 ซีซี.<br /> พร้อมใส่ปุ๋ยทางดิน 8-24-24<br />¨ การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1. โรคราน้ำค้าง ใช้เทนเอ็ม + โนมิลดิว อย่างละ 2 ช้อน<br />( Downy mildew )<br />2. หนอนเจาะฝัก ใช้น๊อคทริน 30 ซีซี. + เบสมอร์ 5 ซีซี. ถ้าไม่ระบาดมากใช้ <br /> ดี.ซี.ตรอนพลัส 30 ซีซี. + ชอสแมค 5 ซีซี./น้ำ 20 ลิตร<br /><br />โรคและแมลงที่สำคัญของข้าวโพดหวาน<br />โรคที่สำคัญมีด้วยกัน 5 โรคคือ<br />1.โรคราน้ำค้าง DOWNY MILDEW<br />2.โรคใบไหม้แผลเล็ก SOUTHERN CORN LEAF BLIGHT<br />3.โรคใบไหม้แผลใหญ่ NORTHERN CORN LEAF BLIGHT<br />4.โรคราสนิม RUST<br />5.โรคราเขม่าดำ SMUT<br /> ในบรรดาโรคต่างๆดังกล่าวพบว่าโรคราน้ำค้างทำให้เกิดความเสียหายมากที่สุดโดยข้าวโพดจะแสดงการเป็นโรค 2 ระยะ คือ ระยะต้นกล้าจะเกิดอาการมีจุดสีขาวหรือเหลืองพบบนใบเลี้ยงและใบจริง2-3ใบแรกต่อจากนั้นจุดจะขยายออกเป็นทางสีขาวลามไปยังฐานใบส่วนระยะที่2จะเกิดจากใบอ่อนทีเกิดใหม่ๆในระยะข้าวโพดเริ่มโตแล้วความเสียหายจะมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับการระบาด<br /> <br /><br />โรคราน้ำค้าง DOWNY MILDEW<br />อาการ ทางลายสีขาวบนใบเกิดขึ้นระยะต้นอ่อนและต้นกล้า สาเหตุการแพร่ระบาด ใบข้าวโพดที่เป็นโรคและพืชอาศัย ป้องกันกำจัดโดยใช้พันธุ์ต้านทานหรือใช้เอพรอน35เอสดี ทำลายพืชอาศัย<br /><br />โรคใบไหม้แผลเล็ก SOUTHERN CORN LEAF BLIGHT<br />อาการ รอยแผลไหม้บนใบขนานกับเส้นใบอาจกลายเป็นแผลใหญ่ การแพร่กระจาย ติดไปกับเมล็ดตกค้างในดิน ปลิวไปตามลม ป้องกันกำจัดโดยใช้พันธุ์ต้านทาน กำจัดพืชที่เป็น พืชอาศัย ใช้สารเคมี<br /><br />โรคใบไหม้แผลใหญ่ NORTHERN CORN LEAF BLIGHT<br />อาการ รอยแผลใหญ่เกิดกับใบล่างๆก่อน การแพร่กระจาย ติดไปกับพืชโดยลม ป้องกันกำจัดโดย หลีกเลี่ยงปลูกในพื้นที่ระบาด ใช้พันธุ์ต้าน ใช้สารเคมี<br /><br />โรคราสนิม RUST<br />อาการ มีตุ่มแผลทั้งทั้งด้านบนและด้านล่างของใบ แผลเป็นสีสนิมและเป็นผงคล้ายสนิม การแพร่กระจายโดยเชื้อติดไปกับใบพืชและลม ป้องกันกำจัดโดยเผาทำลายซากพืช ใช้สารเคมี ใช้พันธุ์ต้านทาน<br /><br />โรคราเขม่าดำ SMUT<br />อาการ เชื้อราจะสร้างปมสีขาวและเปลี่ยนเป็นสีดำพบบริเวณปลายฝักและช่อดอกตัวผู้ การแพร่ระบาดโดยปลิวตามลมและเข้าทำลายได้ง่ายโดยเฉพาะแผลที่เกิดกับข้าวโพด ป้องกันกำจัดโดยเผาทำลายต้นที่เป็น ป้องกันไม่ให้ต้นเกิดแผล งดปลูก 1-2 ปี<br /><br />แมลงที่สำคัญศัตรูของข้าวโพดหวานมี 4 ชนิดคือ<br />1. มอดดินหรือมอดช้าง GROUND WEEVIL การระบาดทำลายโดยกัดกินใบอ่อนและต้นอ่อน การป้องกันโดยใช้ยาคลุกเมล็ดหรือโรยเมื่อข้าวโพดงอก(ฟูราดาน)<br />2. หนอนกระทู้หอม BEET ARMYWORM การระบาดทำลาย กัดกินใบตั้งแต่งอกได้ 3-5 วันถึงอายุ 3 สัปดาห์ ป้องกันกำจัดโดยใช้สารเคมี ใช้คนทำลาย<br />3. หนอนเจาะลำต้น CORN BORER การระบาดทำลาย เจาะลำต้นบางครั้งเจาะฝักทำให้เสียคุณภาพ ป้องกันกำจัดโดยใช้พันธุ์ต้านทาน ใช้สารเคมี ไม่ปลูกพืชซ้ำกันหลายปี<br />4. หนอนเจาะฝัก CORN EARWORM การระบาดทำลาย กัดกินไหมและเจาะเข้าไปในปลายฝัก ป้องกันกำจัดโดยใช้สารเคมี, ใช้คน<br /><br /><br />การปลูกและการปฏิบัติดูแลรักษาข้าวโพดเก็บฝักสด<br />อายุ(วัน)<br />การปฏิบัติงาน<br />ลักษณะของต้นพืช<br />0<br />ไถพลิกหน้าตากแดดทิ้ง 1 เดือน ใส่ปุ๋ยคอก ปูนขาว<br /><br />0<br />ไถพรวนดินละเอียดพอสมควร ยกร่อง เตรียมแปลงปลูก<br /><br />1-7<br />หยอดเมล็ด 3 เมล็ดต่อหลุม ให้น้ำ พ่นยาคุมมอนโซ อัตรา 750 ซีซี.ต่อน้ำ 80 ลิตร <br />ต้นกล้าเริ่มรอกใต้ผิวดินและจะแทงพ้นผิวดินในวันที่ 4-7<br />7-15<br />ถอนแยกให้เหลือ 1 ต้นต่อหลุม พร้อมขุดร่องใส่ปุ๋ยแบบฝังกลบ ครั้งแรก สูตร 13-13-21 อัตรา 7 กรัมต่อต้น แล้วให้น้ำตาม<br />ข้าวโพดมีใบจริง 4-5 ใบ<br />15-25<br />กำจัดวัชพืช พูนโคนป้องกันต้นล้ม ให้น้ำถ้าแปลงมีความชื้นน้อย<br />ข้าวโพดมีใบจริง 7-8 ใบ<br />25-40<br /> ใส่ปุ๋ยครั้งที่ 2 อัตรา 5 กรัม/ต้นดูแลเรื่องหญ้าและให้น้ำถ้าแปลงมีความชื้นน้อย<br />ข้าวโพดมีใบจริง 8-10 ใบ เริ่มสร้างช่อดอกและพัฒนาฝัก<br />40-55<br />เริ่มนับไหมบานในต้นที่ไหมเริ่มโผล่ออกมาโดย<br />นับ75%ของปริมาณต้นทั้งหมดและนับหลังจากไหมบาน75%ไปอีก18-22วันจึงจะสามารถเก็บผลผลิตฝักสดได้<br />ดอกและไหมเริ่มบานข้าวโพดเริ่มพัฒนาฝักใหญ่ขึ้นไหมที่ได้รับการผสมจะพัฒนาเป็นเมล็ด<br />60-85<br />เก็บผลผลิตฝักสด<br />ข้าวโพดพัฒนาฝักและเมล็ดโตเต็มที่สามารถรับประทานฝักสดได้<br />หมายเหตุ<br /> 1.ข้าวโพด bicolor ควรปลูกห่างจากข้าวโพดหวานสีเหลืองพอสมควรอย่างน้อยไม่ต่ำกว่า150เมตรเพราะถ้าได้รับปริมาณละอองของข้าวโพดหวานสีเหลืองมากเกินไปจะทำให้การแสดงออกของเมล็ดสีขาวในฝักมีน้อย<br /> 2.ข้าวโพดwaxyควรปลูกหลังข้าวโพดหวานและbicolor 25-30วันเพราะถ้าปลูกพร้อมกันจะทำให้ละอองเจอกันทำให้ข้าวโพดหวานและbicolorกลายเป็นข้าวโพดไร่ทันทีหรือปลูกพร้อมกันแต่ให้ห่างจากข้าวโพดหวานและbicolorอย่างน้อย 1 กิโลเมตร<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-1927871318155159021?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-49082044448571019482010-08-12T06:01:00.000-07:002010-08-12T06:02:40.607-07:002010-08-12T06:02:40.607-07:00คื่นฉ่าย (CHINESE CELERY)<br />ชื่อวิทยาศาสตร์ Apium graveolens Linn. <br />ตระกูล Umbelliferae <br />แหล่งกำเนิด แถบทวีปยุโรป เอเชีย และแอฟริกาเหนือ<br />อายุการเก็บเกี่ยว 110 วัน<br />ลักษณะทั่วไป เป็นพืชล้มลุกที่มีใบ ก้านใบ ลำต้น รากและเมล็ดมีกลิ่นหอม มีก้านใบขนาดเล็ก หนึ่งใบประกอบด้วย ใบย่อย 3-7 ใบ มีลำต้นสั้น<br />สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมดิน สามารถปลูกได้ดีในดินร่วนปนทราย ที่มีความอุดมสมบูรณ์สูง <br />อุณหภูมิ ต้องการสภาพอากาศที่เย็น ในการเพาะปลูก<br />ความชื้น ต้องการความชื้นที่พอเหมาะ อย่าให้น้ำมากเกินไปจะทำให้เน่าง่าย<br />ปุ๋ย การให้ปุ๋ยเหมือนกับผักกินใบทั่วไป <br />วิธีการปลูกและดูแลรักษา<br />1. เตรียมดิน ไถดินตากไว้ 1 สัปดาห์ ใส่ปูนขาว ปุ๋ยคอก และปุ๋ย 15-15-15 ไถพรวนดินให้ละเอียด ขึ้นแปลง กว้าง 1 เมตร ปรับหน้าแปลงให้เรียบ<br />2. การเตรียมเมล็ด แช่น้ำแล้วนำมาห่อผ้า ใส่ตู้เย็น 24 ชม.<br />3. การปลูก สามารถปลูกได้โดยหยอดเมล็ดเป็นแถว โดยการทำร่องตามขวางหรือตามยาวของแปลง ลึกประมาณ 1 ซม. นำเมล็ดที่เตรียมไว้มาโรยในร่องระยะระหว่างต้น 10 –20 ซม. <br /> ระหว่างแถว 20-30 ซม. แล้วกลบด้วยดินละเอียด ใช้เศษฟางข้าวคลุม รักษาความชื้นในดิน <br />4. การเก็บเกี่ยว สามารถเก็บเกี่ยวได้เมื่อมีอายุ 110 วัน หลังเพาะเมล็ด (แล้วแต่พันธุ์หรือฤดูกาล) โดยถอนต้นพร้อมรากหรือตัดโคนต้น ถ้าดินในแปลงแห้ง ควรมีการรดน้ำในดินให้ชุ่มก่อน<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน /น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซี.ซี.<br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) นูริช 40 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 30 ซี.ซี. มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />ข้อแนะนำ : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงผักป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะ<br /> (Leaf spot) ขยายติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยใช้ เทนเอ็ม + บาวีซาน อย่างละ 2 <br /> ช้อน / น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โน<br /> (Downy mildew) มิลดิว + เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา<br /> 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้น<br /> (Soft rot) เป็นเมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วย<br /> นูริช 40 ซีซี. + โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคโคนเน่า หรือ - จะพบมากในช่วงเริ่มแตกกอเป็นต้นไป ใบที่อยู่ล่างๆ จะเหลืองและเหี่ยว ที่โคน<br />โรคราเมล็ดผักกาด ต้นจะเป็นรอยสีน้ำตาล มีเส้นใยสีขาวอยู่รอบ ๆและจะพบเมล็ดสีน้ำตาลคล้าย <br />(Sclerotinia rot) เมล็ดผักกาดติดอยู่บริเวณโคนต้น หากพบใช้โนมิลดิว 3 ช้อน/ปี๊บ ฉีด หรือใช้ สารสกัดจุลินทรีย์พวกบาซิลัส ซับทิลิส และพวกไตรโคเดอม่า ฉีดพ่นและรดโคนต้น<br /><br />เคล็ดลับในการปลูกคื่นฉ่าย<br /> ควรมีการรดน้ำให้สม่ำเสมอ และเพียงพอ แต่อย่าให้แฉะเกินไป เพราะจะทำให้เน่าเสียหายได้<br />โรคและแมลงศัตรูของคื่นฉ่าย<br /> คื่นฉ่ายเป็นพืชที่ไม่ค่อยมีโรคและแมลงรบกวน โรคที่สำคัญ คือ โรคโคนเน่า โรคใบไหม้ และโรคใบจุด ป้องกันโดยพ่นยากันเชื้อรา<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-4908204444857101948?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-18659205642869410602010-08-12T05:58:00.001-07:002010-08-12T05:58:59.946-07:002010-08-12T05:58:59.946-07:00ตั้งโอ๋ ( GARLAND CHRYSANTHEMUM)<br />ชื่อวิทยาศาตร์ Chrysanthemum coronarium<br />ตระกูล Compositae<br />แหล่งกำเหนิด พบโดยทั่วไปแถบเมดิเตอเรเนี่ยน<br />ฤดูปลูก ปลูกได้ทุกฤดูกาล แต่เหมาะสมที่จะปลูกในฤดูหนาวมากที่สุด<br />อายุการเก็บเกี่ยว สามารถเก็บเกี่ยวได้ประมาณ 45 วัน หลังจากหยอดเมล็ด<br />ลักษณะทั่วไป ตั้งโอ๋เป็นพืชฤดูเดียว (Annual) สามารถเจริญได้สูง 3 ฟุต<br />สามารถแบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม คือ<br />- กลุ่มที่มีใบเล็ก สีใบจะค่อนข้างเขียวเข้ม<br />- กลุ่มที่มีใบขนาดกลาง (Medium- sized leaves)<br />- กลุ่มที่มีใบขนาดใหญ่ ( large-size)<br />กลุ่มที่มีใบเล็กจะมีความทนทานต่อสภาพอากาศเย็นมากกว่ากลุ่มที่มีใบใหญ่ ดอกมีขนาดเล็ก สีเหลือง ลักษณะคล้ายดอก เดซี่ เป็นพืชที่ใช้ส่วนของใบในการบริโภค และมีอายุการเก็บเกี่ยวสั้น ชอบอากาศหนาว<br /><br />สภาพแวดล้อมที่เหมาะสม<br />ดิน สามารถปลูกได้ดีในดินร่วนปนทราย ที่มีความอุดมสมบูรณ์สูง PH ของดินควรอยู่ระหว่าง 6.0-6.5 <br />อุณหภูมิ ต้องการสภาพอากาศที่เย็น ในการเพาะปลูก<br />ความชื้น ต้องการความชื้นที่พอเหมาะ ถ้าได้รับน้ำมากเกินไปอาจทำให้เกิดโรคเน่าและเชื้อราเข้าทำลายได้<br />ปุ๋ย การให้ปุ๋ยเหมือนกับผักกินใบทั่วไป ใส่ปุ๋ยเมื่อมีอายุ 15 วันหลังหยอดเมล็ด โดยการผสมปุ๋ย 46-0-0 กับน้ำ รด แล้วรดน้ำล้างใบ ป้องกันใบไหม้ แล้วควรละลายน้ำรด 3-5 วันต่อครั้ง โดยใช้ยูเรีย 10 กรัม/น้ำ 20 ลิตร<br /><br />วิธีการปลูกและดูแลรักษา<br />1. เตรียมดิน ไถดินตากไว้ 1 สัปดาห์ ใส่ปูนขาว ปุ๋ยคอก และปุ๋ย 15-15-15 ไถพรวนดินให้ละเอียด ขึ้นแปลง กว้าง 1 เมตร ปรับหน้าแปลงให้เรียบ<br />2. การปลูก สามารถปลูกได้โดยการหยอดเมล็ด หรือการเพาะกล้าก็ได้<br />ขีดร่องขวางแปลงลึกประมาณ 1 ซม. ห่างกัน 15 ซม. หยอดเมล็ดตามร่องห่างกัน 2-3 ซม. กลบเมล็ดด้วยดินละเอียด รดน้ำด้วยฝักบัว ราดยากันเชื้อราและกันมด<br />3. การถอนแยก หลังหยอดเมล็ด 15 วัน ถอนแยกต้นให้ห่างกัน 10 ซม.<br />4. การเก็บเกี่ยว สามารถเก็บเกี่ยวได้เมื่อตั้งโอ๋มีอายุ 45 วัน หลังเพาะเมล็ด (แล้วแต่พันธุ์หรือฤดูกาล) โดยถอนต้นพร้อมรากหรือตัดโคนต้น ปล่อยให้ต้นอ่อนตัวในที่ร่ม พืชไม่ควรเปียกเมื่อบรรจุ ( ไม่ควรรดน้ำ 24 ชม. ก่อนการเก็บเกี่ยว หรือไม่ควรล้างน้ำก่อนการบรรจุ) การตัดตั้งโอ๋โดยให้เหลือโคนต้นไว้ ถ้าดูแลรักษาต่อสามารถเก็บผลผลิตได้อีก <br /><br />โรคและแมลงศัตรูของตั้งโอ๋<br />1. แมลงศัตรูพืช<br />- หนอนกระทู้ดำ (black cusworm) พบในช่วงฤดูร้อน สังเกตจากลำต้นล้ม เหี่ยว <br />- เพลี้ยอ่อน พบตลอดปี และพบมากช่วงฤดูร้อน เพลี้ยอ่อนจะอยู่ตามใต้ใบและยอด <br />ทำให้ใบหงิก<br />- เพลี้ยไฟ พบช่วงฤดูร้อน สังเกตจากใบมีรอยหยาบสีน้ำตาลและหงิก<br />- หนอนคืบกินใบ พบได้ตลอดปี<br />2. โรค<br />- โรคโคนเน่า เกิดจากการทำลายของเชื้อราในดิน สังเกตดูต้นผักจะหักล้มตายเป็นหย่อมๆ บริเวณที่เกิดโคนเน่า<br />- โรคใบจุด พบในช่วงที่มีอากาศเย็น เกิดจากเชื้อรา Septoria sp. แผลสีน้ำตาลและมีตุ่มเล็กๆสีดำบริเวณแผล<br />- โรคใบจุดที่เกิดจากเชื้อ Cercospora sp. อาจพบได้ทุกฤดูกาล ลักษณะเป็นแผลสีน้ำตาล ตรงกลางแผลเป็นสีเทา ระบาดมากในฤดูฝน<br />- โรคราน้ำค้าง อาการเป็นแผลสีเหลือง หรือสีน้ำตาลบนใบ ใต้ใบมีสปอร์สีขาวหรือเทา<br /><br />เทคนิคการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน /น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซี.ซี.<br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) นูริช 40 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 30 ซี.ซี. มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />คำเตือน : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงผักป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Leaf spot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยใช้ เทนเอ็ม + บาวีซาน อย่างละ 2 ช้อน /<br /> น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว +<br />( Downy mildew ) เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br />( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วย นูริช 40 <br /> ซีซี. + โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคโคนเน่า หรือ - จะพบมากในช่วงเริ่มแตกกอเป็นต้นไป ใบที่อยู่ล่างๆ จะเหลืองและเหี่ยว ที่โคนต้นจะ<br /> โรคราเมล็ดผักกาด เป็นรอยสีน้ำตาล มีเส้นใยสีขาวอยู่รอบ ๆ และจะพบเมล็ดสีน้ำตาลคล้ายเมล็ด<br /> ( Sclerotinia rot ) ผักกาดติดอยู่บริเวณโคนต้น หากพบใช้โนมิลดิว 3 ช้อน/ปี๊บ ฉีด หรือใช้สารสกัด<br /> จุลินทรีย์พวกบาซิลัส ซับทิลิส และพวกไตรโคเดอม่า ฉีดพ่นและรดโคนต้น<br /><br />เคล็ดลับในการปลูก<br />- การเลือกใช้เมล็ดที่มีความงอกดี และเหมาะสมกับพื้นที่<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-1865920564286941060?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-85636686484482242982010-08-12T05:48:00.001-07:002010-08-12T05:48:55.685-07:002010-08-12T05:48:55.685-07:00ถั่วฝักยาว<br /> ถั่วฝักยาวเป็นพืชล้มลุกจัดอยู่ใน<br /> Family : Leguminosae<br /> ชื่อวิทยาศาสตร์ : Vigna esquipedalis<br /> ชื่อสามัญ : Yard long Bean<br />ข้อมูลทั่วไป<br /> ถั่วฝักยาวเป็นพืชที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจชนิดหนึ่ง ที่นิยมบริโภคอยู่ทั่วไปของประเทศไทย อีกทั้งยังสามารถนำไปประกอบอาหารได้หลายชนิด และรับประทานเป็นผักสดได้อีกด้วย ถั่วฝักยาวเป็นพืชที่ปลูกและดูแลรักษาง่าย<br />วิธีการปลูก<br />การเตรียมดิน<br /> โดยการไถ 2 ครั้ง ไถครั้งแรกตากดินและกำจัดวัชพืช ไถครั้งที่สองเพื่อย่อยดินและผสมปุ๋ยคอกประมาณ 1 ตันต่อไร่ ใส่ปุ๋ยสูตร 15-15-15 อัตรา 50 กิโลกรัมต่อไร่ เตรียมแปลงปลูกขนาดความกว้าง 80 เซนติเมตร ทางเดิน 1 เมตร ระยะปลูกระหว่างต้น 50 เซนติเมตร ระหว่างแถว 50 เซนติเมตร<br />การทำค้าง<br /> โดยการปักข้างหลุมปลูกแล้วมัดปลายเข้าหากันทำเป็นกระโจมสูงประมาณ 1.50 เมตร<br /> ด้านหน้า (รูป) ด้านข้าง (รูป)<br />การปลูก<br /> ปกติถั่วฝักยาวจะปลูกแบบหยอดเมล็ดลงในแปลงเลย ก่อนปลูกควรคลุกเมล็ดด้วยกันแมลงและเชื้อโรค จำนวนเมล็ดที่ใช้ปลูก 3-4 เมล็ดต่อหลุม ฝังเมล็ดลงในดินลึกประมาณ 1.5-2.5 เซนติเมตร โดยใช้ระยะปลูก 50x50 เซนติเมตร หลังจากปลูกเสร็จควรคลุมด้วยฟาง รดน้ำให้ชุ่ม<br />การถอนแยก<br /> เมื่อถั่วฝักยาวมีอายุ 15-20 วัน ก็ทำการถอนแยกต้นถั่วให้เหลือต้นที่สมบูรณ์ไว้หลุมละ 1-2 ต้น วิธีการถอนแยกควรใช้มีดหรือเด็ดลำต้นทิ้งไม่ควรถอนแบบมีรากติด เพราะจะทำให้กระทบกระเทือนระบบรากของต้นที่อยู่ใกล้เคียง<br />การให้ปุ๋ย<br /> หลังจากการเตรียมแปลงใส่ปุ๋ยคอกประมาณ 1 ตันต่อไร่ และใส่ปุ๋ยเคมีสูตร 15-15-15 จากนั้นก็ใส่อีก 3 ครั้ง โดยแบ่งใส่เป็นช่วงๆ ดังนี้<br /> ช่วงแรก เมื่อต้นถั่วฝักยาวยาวอายุ 15-20 วัน ช่วงถอนแยก) ปุ๋ยเคมีสูตร 15-15-15<br />(อัตรา 30 ก.ก./ไร่)<br /> ช่วงที่สอง ถั่วฝักยาวอายุ 35-40 วัน (ช่วงก่อนออกดอก-ออกดอก) ใส่ปุ๋ยสูตรเดียวกับ<br />ช่วงแรก (อัตรา 50 ก.ก./ไร่)<br /> ช่วงที่สาม เมื่อถั่วฝักยาวอายุ 55-60 วัน (ช่วงติดฝัก) ใส่ปุ๋ยสูตร 13-13-21 หรือสูตร<br />15-15-15 จะให้สูตรไหนขึ้นอยู่กับความสมบูรณ์ของต้น<br />วิธีการใส่ปุ๋ยโดยการโรยรอบๆ ต้น 1-2 ช้อนแกงต่อต้น<br />การให้น้ำ<br /> ควรให้น้ำอย่างสม่ำเสมอและเพียงพอโดยเฉพาะในช่วงออกดอกและติดฝักอย่าให้ขาดน้ำ เพราะจะทำให้ดอกและฝักร่อง<br />ปุ๋ยทางใบ<br /> ปุ๋ยน้ำ<br />- ปุ๋ยมามิโกรสูตร 12-9-6 ใช้ในช่วงการเจริญเติบโต (ผสมกับยาฆ่าแมลงด้วยก็ได้)<br />- ปุ๋ยออร์กามิน เป็นธาตุอาหารเสริม (ไม่จำเป็นต้องใส่ทุกครั้งแล้วแต่ความสมบูรณ์ของต้น)<br />- ปุ๋ยอโทนิค ใช้ได้ทุกระยะการเจริญเติบโตของพืชจนถึงระยะเก็บเกี่ยว<br />ปุ๋ยเกร็ด<br />- ปุ๋ยมามิโกรสูตร 12-9-6 , 10-52-17, 6-32-35 ใช้ช่วงออกดอก-เก็บเกี่ยว<br />การเก็บเกี่ยว<br /> ในการเก็บฝักสดนั้นจะเก็บเกี่ยวได้เมื่อถั่วอายุ 50-55 วันหลังหยอดเมล็ด การเก็บโดยทั่วไปใช้มือเด็ด การเก็บควรเลือกเก็บฝักที่ยังไม่พองมีความเรียบสม่ำเสมอ เก็บทุกๆ 1-2 สามารถเก็บเกี่ยวได้ประมาณ 25-30 ครั้ง (ขึ้นอยู่กับการบำรุงและดูแลรักษาต้น)<br />การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />โรคที่สำคัญ ได้แก่<br />1. โรคโคนและรากเน่า (Root and basal stem rot) สาเหตุเกิดจากเชื้อราชื่อ<br />Pythium. ระบาดมากช่วงฤดูฝนและสภาพแปลงปลูกที่มีน้ำขังหรือการระบายน้ำไม่ดี<br />อาการของโรค เชื้อจะเข้าทำลายบริเวณโคนต้นที่อยู่เหนือผิวดินเล็กน้อย โดยบริเวณดังกล่าว<br /> จะมีสีน้ำตาลมีเส้นใยสีขาว เชื้อราขึ้นคลุมอยู่ ทำให้ต้นถั่วเหี่ยวตาย<br />การป้องกันกำจัด<br />- เตรียมดินให้ดีอย่าให้มีสภาพน้ำขัง<br />- ใส่ปูนขาวปรับปรุงดินอัตรา 200-400 กิโลกรัมต่อไร่<br />- คลุกเมล็ดก่อนปลูกด้วยยาแคปแทน<br />- ถอนต้นเป็นโรคทิ้งและทำลายเสีย<br />2. โรคราสนิม (Rust) สาเหตุเกิดจากเชื้อรา Uromyces phaseoli<br />อาการ ใบเป็นแผลแห้ง ตรงกลางแผลมีสปอร์สีน้ำตาลแดงหรือสีสนิมแตกออกจากรอย<br />นูนเล็กๆ ที่เกิดรวมกันเป็นกลุ่ม แผลดังกล่าวมีทั้งบนใบใต้ใบ และตามลำต้น ใบที่มีหลายแผลจะเหลืองและร่วง<br /> การป้องกันกำจัด ฉีดพ่นสารดีซีตรอนพลัส 50-100 CC. ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />3. โรคใบจุดของถั่วฝักยาว (Cercospora leaf spot) เกิดจากเชื้อรา Cercospora<br />อาการ เป็นจุดสีน้ำตาลบนใบอาจมีจุดเดียวหรือหลายจุดบนใบหนึ่งๆ จุดนี้มีลักษณะกลม<br />หรือค่อนข้างกลม ตรงกลางแผลมีสีเทา ต่อมารอยแผลสีน้ำตาลจะขยายออกมาชิดกัน ถ้าสภาพแวดล้อมเหมาะสมเชื้อจะระบาดอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะในช่วงฝนตกชุก โรคนี้จะพบมากในระยะต้นถั่วฝักยาวติดฝักจนถึงฝักแก่<br />การป้องกันกำจัด<br />- ปลูกพืชหมุนเวียน<br />- ฉีดพ่นด้วยบาวีซาน 10-20 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร<br />แมลงศัตรูถั่วฝักยาวที่สำคัญได้แก่<br /> 1. หนอนเจาะต้นถั่วหนอนเจาะฝัก<br />ลักษณะการทำลาย เมื่อหนอนเข้าทำลายต้นและฝัก จะทำให้เถาของถั่วมีแผลบวมพอง และปริแตกออกเป็นสีน้ำตาล ทำให้ใบถั่วแห้ง เถาถั่วและฝักถั่วไม่เจริญเติบโต ฝักถั่วมีรูเจาะแลบิดเบี้ยว<br />การป้องกันกำจัด ฉีดพ่นด้วยสารเดต้า อัตรา 30-40 ซีซีต่อน้ำ 20 ลิตร<br />2. เพลี้ยอ่อน<br />ลักษณะการลาย จะทำลายส่วนต่างๆของถั่วฝักยาวดูดน้ำเลี้ยงบริเวณส่วนต่างๆ ของพืช โดยจะเกาะติดเป็นกลุ่มสีดำตามต้นใบ และดอกทำให้ถั่วฝักยาวชะงักการเจริญเติบโต<br />การป้องกัน ใช้ยา ไดเบทโธเอท ฉีดพ่น<br /> 3. หนอนชอนใบ<br /> ลักษณะการทำลาย จะทำลายส่วนของใบถั่วฝักยาวให้เป็นรอย ตัวหนอนจะอยู่ผิวใบ<br /> ถ้าระบาดมากจะทำให้ใบถั่วฝักยาวเหี่ยวและแห้งร่วงหล่นไปในสุด ถ้าให้ต้นทรุดโทรมเร็ว<br /> การป้องกันกำจัด<br /> - ฉีดพ่นยาด้วยยา ดีซี ตรอน พลัส , ชอสแมค<br />เคล็ดลับในการปลูกถั่วฝักยาว<br /> ถั่วฝักยาวไม่สมควรใช้ปุ๋ยสูตร 46-0-0 เพราะจะทำให้เฝือใบ ไม่ติดฝัก<br />ความคุ้มค่าของการลงทุน<br />- ถั่วฝักยาวให้ผลผลิต 4,000-4,500 กิโลกรัม/ไร่ ต้นทุนการผลิต 5,000 บาท / ไร่<br />- ถั่วฝักยาวกิโลกรัมละ 7-8 บาท รายได้ประมาณ 32,000 บาท/ไร่<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-8563668648448224298?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-65798925974851245642010-08-12T05:43:00.000-07:002010-08-12T05:44:03.991-07:002010-08-12T05:44:03.991-07:00บล๊อคโคลี่ (Broccoli)<br /><br />ข้อมูลทั่วไป<br />ชื่อวิทยาศาสตร์ Brassica oleracea L var itarica plenck<br />ชื่อสามัญ Broccoli<br /><br /> บร๊อคโคลี่พัฒนามาจากกะหล่ำปลีชนิดใบทางตอนใต้ของยุโรป นิยมบริโภคทางตอนใต้ของยุโรป เช่น อิตาลีนำเข้าสู่อเมริกาโดยผู้อพยพชาวอิตาเลี่ยน และเป็นที่แพร่หลายในเวลาต่อมา<br />สภาพแวดล้อมที่เหมาะสม<br /> บร๊อคโคลี่เจริญเติบโตได้ดีที่อุณหภูมิประมาณ 20 องศาเซลเซียส ฤดูปลูกที่เหมาะสม สำหรับประเทศไทย คือ ฤดูหนาว<br />การเพาะกล้าลงถาดเพาะกล้า<br /> เตรียมวัสดุเพาะโดยใช้ Peat Most 3 ส่วน Vermiculite 1 ส่วน ผสมคลุกเคล้าให้เข้ากัน ใส่ลงในถาดเพาะขนาด 50 หลุม ให้เต็มหลุมแต่ไม่ต้องกด รดน้ำให้ชุ่ม เจาะหลุมลึกประมาณ 1 มิลลิเมตร หยอดเมล็ดหลุมละ 1-2 เมล็ด แล้วกลบหลังจากเพาะเมล็ด 3-5 วัน ทำการซ่อมหลุดที่ไม่งอก โดยการย้ายต้นกล้าจากหลุมที่งอกมากกว่า 1 ต้นมาปลูกยังหลุมที่ไม่งอก ถ้าต้นกล้าเจริญเติบโตไม่ค่อยดีควรรดปุ๋ย 21-0-0 อัตรา 50 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร โดยใส่บัวรด และรดน้ำตาม ควรให้ปุ๋ยในช่วงเย็น ระยะก่อนปลูก 3-5 วัน ควรให้น้ำน้อยลงเพื่อเตรียมต้นกล้าให้ปรับตัวในสภาพแปลงปลูก ควรให้น้ำน้อยลงเพื่อเตรียมต้นกล้าให้ปรับตัวในสภาพแปลงปลูก ควรพ่นสารเคมี ป้องกันกำจัดศัตรูพืช 1 วันก่อนย้ายปลูก<br />การเตรียมพื้นที่ปลูก<br /> ถ้าพื้นที่มีสภาพดินเป็นกรดควรใส่ปูนขาว 100-200 ก.ก.ต่อไร่ จากนั้นใส่ปุ๋ยคอก 1 ตันต่อไร่และปุ๋ยสูตร 15-15-15 อัตรา 50 ก.ก.ต่อไร่ แล้วพรวนด้วยจอบหมุน ยกแปลงกว้าง 1 เมตรร่องน้ำ 0.5 เมตร ปลูกแปลงละ 2 แถวระหว่างต้น 50 ระหว่างแถว 50 เซนติเมตรรองก้นหลุมด้วยปุ๋ย 15-15-15 ประมาณครึ่งช้อนชา และฟูราดานเล็กน้อยคนคลุกเคล้าให้เข้า<br />การย้ายกล้า<br /> เมื่อต้นกล้าอายุได้ 25-30 วันควรทำการย้ายไปปลูกในแปลงที่เตรียมไว้ควรย้ายกล้าเวลาบ่ายถึงเย็น กรณีเพาะลงแปลงเพาะกล้าควรให้มีดินติดรากมากที่สุด เมื่อปลูกเสร็จควรรดน้ำตามทันที<br />การปฏิบัติรักษา<br />การให้น้ำ<br />หลังจากย้ายกล้า 7-10 วันรดปุ๋ย 21-0-0 และ 15-15-15 อัตรา 2:1 จำนวน 100 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร เมื่ออายุ 50 วันใส่ปุ๋ย 15-15-15 โดยเจาะหลุมฝังระหว่างต้นประมาณ 5 กรัมและจะใส่ทุกๆสัปดาห์<br />การพรวนดิน<br /> ระยะที่ผักยังเล็กอยู่ควรพรวนดินเพื่อให้ดินระบายน้ำและอากาศได้ดี ควรพรวนดินพร้อมทั้งกำจัดวัชพืช ทุกๆ สัปดาห์เมื่อผักต้นโตขึ้น การพรวนดินจะลดลงเรื่อยๆ จนกระทั่งพุ่มกว้างติดกันจะพรวนดินเมื่อจำเป็น<br />การเก็บเกี่ยว<br /> จะเก็บเกี่ยวเมื่ออายุประมาณ 50-75 วัน<br /><br />การป้องกันโรคและแมลง<br />1. โรคเน่าเละ เกิดจากแบคทีเรีย Erwinia อาการเริ่มจากเกิดแผลเป็นรอยช้ำเล็กๆ เป็นจุดฉ่ำน้ำ เมื่อสิ่งแวดล้อมเหมาะสมแผลจะขยาย เนื้อเยื่อจะอ่อนยุบตัวลง เน่าอย่างรวดเร็วมีเมือกเยิ้มและมีกลิ่นแรงมากผักจะเน่ายุบตายทั้งต้นการป้องกันกำจัด ควรให้น้ำพอเหมาะอย่าให้แฉะจนเกินไป เมื่อพบต้นที่แสดงอาการควรถอนทิ้งและใช้ปูนขาวใส่บริเวณที่ถอนต้นออกไป<br />2. โรคเน่าดำ เกิดจากเชื้อ Xanthomonas campestris ระบาดมากในช่วงฤดูฝนหรือในช่วงที่มีความชื้นสูง อาการใบแห้งเป็นสีน้ำตาลหรือเหลืองคล้ายสีทอง แบคทีเรียที่เป็นสาเหตุจะอาศัยอยู่ในดิน เมื่อฝนตกจะระบาดได้กว้างขวาง ซึ่งสามารถติดไปกับเมล็ดได้<br />3. โรคโอกึงหรือโอเก็ง เกิดจากการขาดธาตุโบรอน พืชแคระแกร็นและมักมีรอยแตกขึ้นตามรอยผิวส่วนต่างๆ เมื่อ<br />ขุดดูปลายรากจะแห้งเป็นสีดำถ้าเป็นมาก หากผ่าดูตรงไส้กลางลำต้นจะเป็นสีดำ<br /><br />แมลง<br />1. หนอนคืบกะหล่ำ หนอนคืบจะเป็นหนอนที่กินจุโดยกัดกินใบและยอด การป้องกันกำจัด โดยวิธีใช้มือจับ พ่นสารเคมีทุกๆ 7-14 วัน เช่น น๊อคไดน์ สกาย สเปโต ชาร์จ<br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี. <br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มออกดอก เทนเอ็ม 3 ช้อน นูริช 40 ซีซี.<br />(กะหล่ำดอก) บาวีซาน 2 ช้อน อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 20 ซีซี. <br />ถ้าเป็น กะหล่ำปลี, กะหล่ำปม, บร็อคโดลี่ ใช้มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />ข้อแนะนำ : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />1.ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Leaf spot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยถ้าเกิดจากเชื้อ Gercosporaใช้ เทนเอ็ม <br /> + บาวีซาน อย่างละ 2 ช้อน / น้ำ 1 ปี๊บ ถ้าเกิดจากเชื้อ Alternaria ลักษณะแผลเป็นวง <br /> ซ้อนกัน ใช้ เทนเอ็ม 30 กรัม + โพลี่อ๊อกซิน 60 กรัม/น้ำ 1 ปี๊บ<br />2.ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว<br />( Downy mildew ) + เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3.โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br /> ( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วยนูริช 40 ซีซี. +<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4.โรคปลายใบแห้ง - เกิดจากการขาดธาตุแคลเซียม ใบจะเป็นสีน้ำตาลฉ่ำน้ำต่อมาจะแห้งเป็นสีน้ำตาลจะ<br /> ( Tip burn ) เป็นที่ใบอ่อน ๆ ก่อนป้องกันโดยใช้นูริช 40-50 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br />5.โรคไส้ดำ - เกิดจากการขาดธาตุ โบรอน (B) อาการที่สังเกตได้คือ ต้นจะเหี่ยวเฉา รากจะผุเปราะ<br />( Black rot ) เมื่อผ่าดูในส่วนกลางของราก จะมีสีดำและกลวง ป้องกันโดยใช้นูริช 30 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br /><br />ตารางการดูแลบล็อคโคลี่<br />วัน เดือน ปี<br />อายุพืช<br />(วันหลังย้ายกล้า)<br />งานที่ปฏิบัติ<br /><br /><br />เพาะกล้า และดูแลต้นกล้า<br /><br /><br />เตรียมแปลงปลูก<br />-หว่านปุ๋ยคอก 1 ตันต่อไร่ ปูนขาว 100-200 ก.ก.ต่อไร่ ก่อนการไถ<br />-ยกแปลงกว้าง 1 ม.<br />-พ่นยาคุมวัชพืช มอนโซ่ อัตรา 500 ซีซี.ต่อน้ำ 80 ลิตร ต่อพื้นที่ 1 ไร่<br />-ขุดหลุมปลูกบนแปลงที่เตรียมไว้แปลงละ 2 แถว ระยะ 50 x 50 ซม.<br /><br /><br />ย้ายปลูกเมื่อกล้าอายุได้ประมาณ 25-30 วัน โดยรดน้ำในหลุมก่อนปลูกในกรณีที่แปลงปลูกแห้ง และรดน้ำตามทันทีหลังย้ายกล้า<br /><br />5<br />-รดปุ๋ยครั้งที่ 1 ใช้ปุ๋ย 15-15-15 และ 21-0-0 อัตรา 1:2 จำนวน 100 กรัม + มามิโกร 12-9-6 30 ซี.ซี. + ออร์กามิน 30 ซี.ซี. + อโทนิค 3-5 ซี.ซี ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />-พ่นสารเคมีป้องกันและกำจัดโรคและแมลง ครั้งที่ 1 ใช้ น็อคไดน์ 30 ซี.ซี. + สเปโต 20 ซี.ซี. + เทนเอม 20 ซี.ซี. + เบสมอร์ 5 ซี.ซี. ต่อน้ำ 20 ลิตร<br /><br />15<br />-รดปุ๋ยครั้งที่ 2 ใช้ปุ๋ย 15-15-15 และ 21-0-0 อัตรา 1:2 จำนวน 100 กรัม + มามิโกร 12-9-6 30 ซี.ซี.+ออร์กามิน 30 ซี.ซี.+อโทนิค 3-5 ซี.ซี.ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />-พ่นสารเคมีป้องกันและกำจัดโรคและแมลง ครั้งที่ 2 ใช้น็อกไดน์ 30 ซี.ซี. + สเปโต 20 ซีซี. + เทนเอ็ม 20 ซี.ซี. + เบสมอร์ 50 ซีซี. ต่อน้ำ 20 ลิตร<br /><br />25<br />-รดปุ๋ยครั้งที่ 3 ใช้ปุ๋ย 15-15-15 และ 21-0-0 อัตรา 1:2 จำนวน 100 กรัม+มามิโกร 12-9-6 30 ซี.ซี.+ออร์กามิน 30 ซี.ซี.+อโทนิค 3-5 ซี.ซี. ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />-ฝังปุ๋ย 15-15-15 และ 21-0-0 อัตรา 1:1 โดยเจาะหลุมฝังห่างจากต้น 15-20 ซม. หลุมละ 15 กรัม<br />-พ่นสารเคมีป้องกันและกำจัดโรคและแมลง ครั้งที่ 3 ใช้น็อกไดน์ 30 ซี.ซี. + สเปโต 20 ซีซี. + บาวีซาน 20 ซี.ซี. + เบสมอร์ 50 ซีซี. ต่อน้ำ 20 ลิตร<br /><br />35<br />-พ่นสารเคมีป้องกันและกำจัดโรคและแมลง ครั้งที่ 4 ใช้สกาย 20 g + เทนเอม 20 g พอสซ์ 30 ซีซี+เบสมอร์ 5 ซีซี ต่อน้ำ 20 ลิตร<br /><br />40<br />ฝังปุ๋ย 15-15-15 และ 21-0-0 อัตรา 1:1 โดยเจาะหลุมฝังห่างจากต้น 15-20 ซม. หลุมละ 15 กรัม<br /><br />45<br />-พ่นสารเคมีป้องกันและกำจัดโรคและแมลง ครั้งที่ 5 ใช้ซูมิไซดริน 10 ซีซี + บาวีซาน + เบสมอร์ 5 ซีซี. ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />หมายเหตุ : การกำจัดวัชพืช พรวนดินทำตามความเหมาะสม การให้น้ำดูตามสภาพแปลง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-6579892597485124564?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-20034263901253947792010-08-12T05:26:00.000-07:002010-08-12T05:38:18.659-07:002010-08-12T05:38:18.659-07:00ปวยเล้ง (SPINACH)<br /><br />ชื่อวิทยาศาตร์ Spinacia oleracea<br />ตระกูล Chenopodiaceae<br />ลักษณะทั่วไป เป็นพืชอายุสั้น ชอบอากาศเย็น – หนาว ใช้ส่วนของใบในการบริโภค ซึ่งมีคุณค่าทางอาหารดังนี้ vitamin A , ascorbic acid, riboflavin, thiamine, iron และ calcium<br />ฤดูปลูก ฤดูหนาว (ถ้าพื้นที่สูงกว่า 1,200 เมตร สามารถปลูกได้ตลอดปี)<br /><br />สภาพแวดล้อมที่เหมาะสม<br />ดิน สามารถปลูกได้ดีในดินร่วนปนทราย ที่มีความอุดมสมบูรณ์สูง PH ของดินควรอยู่ระหว่าง 6.0-6.5 <br />อุณหภูมิ ต้องการสภาพอากาศที่เย็น อุณหภูมิที่เหมาะสมอยู่ระหว่าง 15-21 องศาเซลเซียส<br />ความชื้น ต้องการความชื้นที่พอเหมาะ ถ้าได้รับน้ำมากเกินไปอาจทำให้เกิดโรคเน่าและเชื้อราเข้าทำลายได้<br />ปุ๋ย เนื่องจากปวยเล้งเป็นพืชที่ใช้ใบในการบริโภค ปวยเล้งจึงต้องการปุ๋ยไนโตรเจนสูง ใส่ปุ๋ยเมื่อมีอายุ 15 วันหลังหยอดเมล็ด โดยการผสมปุ๋ย 46-0-0 กับน้ำ รด แล้วรดน้ำล้างใบ ป้องกันใบไหม้ แล้วควรละลายน้ำรด 3-5 วันต่อครั้ง โดยใช้ยูเรีย 10 กรัม/น้ำ 20 ลิตร<br />วิธีการปลูกและดูแลรักษา<br />1. เตรียมดิน ไถดินตากไว้ 1 สัปดาห์ ใส่ปูนขาว ปุ๋ยคอก และปุ๋ย 15-15-15 ไถพรวนดินให้ละเอียด ขึ้นแปลง กว้าง 1 เมตร ปรับหน้าแปลงให้เรียบ<br />2. การปลูก ขีดร่องขวางแปลงลึกประมาณ 1 ซม. ห่างกัน 15 ซม. หยอดเมล็ดตามร่องห่างกัน 2-3 ซม. กลบเมล็ดด้วยดินละเอียด รดน้ำด้วยฝักบัว ราดยากันเชื้อราและกันมด<br />3. การถอนแยก หลังหยอดเมล็ด 15 วัน ถอนแยกต้นให้ห่างกัน 10 ซม.<br />4. การเก็บเกี่ยว สามารถเก็บเกี่ยวได้เมื่อปวยเล้งมีอายุ 35-45 วัน แล้วแต่พันธุ์หรือฤดูกาล โดยถอนต้นพร้อมรากหรือตัดลึกกว่าผิวดินเล็กน้อย ปล่อยให้ต้นอ่อนตัวในที่ร่ม พืชไม่ควรเปียกเมื่อบรรจุ ( ไม่ควรรดน้ำ 24 ชม. ก่อนการเก็บเกี่ยว หรือไม่ควรล้างน้ำก่อนการบรรจุ)<br />การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />โรคและแมลงของปวยเล้งที่สำคัญได้แก่<br />1. แมลงศัตรูพืช<br />- หนอนกระทู้ดำ (black cusworm) พบในช่วงฤดูร้อน สังเกตจากลำต้นล้ม เหี่ยว <br />- เพลี้ยอ่อน พบตลอดปี และพบมากช่วงฤดูร้อน เพลี้ยอ่อนจะอยู่ตามใต้ใบและยอด ทำให้ใบหงิก<br />- เพลี้ยไฟ พบช่วงฤดูร้อน สังเกตจากใบมีรอยหยาบสีน้ำตาลและหงิก<br />- หนอนคืบกินใบ พบได้ตลอดปี<br /><br />2. โรค<br />-โรคโคนเน่า เกิดจากการทำลายของเชื้อราในดิน สังเกตดูต้นผักจะหักล้มตายเป็นหย่อมๆ บริเวณที่เกิดโคนเน่า<br />-โรคใบจุด พบในช่วงที่มีอากาศเย็น เกิดจากเชื้อรา Septoria sp. แผลสีน้ำตาลและมีตุ่มเล็กๆสีดำบริเวณแผล<br />-โรคใบจุดที่เกิดจากเชื้อ Cercospora sp. อาจพบได้ทุกฤดูกาล ลักษณะเป็นแผลสีน้ำตาล ตรงกลางแผลเป็นสีเทา <br /> ระบาดมากในฤดูฝน<br />-โรคราน้ำค้าง อาการเป็นแผลสีเหลือง หรือสีน้ำตาลบนใบ ใต้ใบมีสปอร์สีขาวหรือเทา<br />3. ไส้เดือนฝอย พบได้ทั้งปีในบางพื้นที่ สังเกตุจากต้นแคระแกร็นและมีปมที่ราก<br /><br />เทคนิคการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน /น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซี.ซี.<br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) นูริช 40 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 30 ซี.ซี. มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />คำเตือน : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงผักป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Leaf spot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยใช้ เทนเอ็ม + บาวีซาน อย่างละ 2 ช้อน /<br /> น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว<br /> ( Downy mildew ) + เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br />( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วย นูริช 40 ซีซี. +<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคโคนเน่า หรือ - จะพบมากในช่วงเริ่มแตกกอเป็นต้นไป ใบที่อยู่ล่างๆ จะเหลืองและเหี่ยว ที่โคนต้นจะ<br /> โรคราเมล็ดผักกาด เป็นรอยสีน้ำตาล มีเส้นใยสีขาวอยู่รอบ ๆ และจะพบเมล็ดสีน้ำตาลคล้ายเมล็ด<br /> ( Sclerotinia rot ) ผักกาดติดอยู่บริเวณโคนต้น หากพบใช้โนมิลดิว 3 ช้อน/ปี๊บ ฉีด หรือใช้สารสกัด<br /> จุลินทรีย์พวกบาซิลัส ซับทิลิส และพวกไตรโคเดอม่า ฉีดพ่นและรดโคนต้น<br /><br />เคล็ดลับในการปลูก<br /> การเลือกใช้เมล็ดที่มีความงอกดี และเหมาะสมกับพื้นที่<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-2003426390125394779?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-80692572905050022442010-08-12T04:59:00.000-07:002010-08-12T05:12:39.310-07:002010-08-12T05:12:39.310-07:00ผักกาดเขียวปลี (Chinese green mustard)<br />ข้อมูลทั่วไป<br />ชื่อวิทยาศาสตร์ Brassica juncea<br />ชื่อสามัญ Chinese green mustard<br /><br /><br /> ผักกาดเขียวปลีมีถิ่นกำเนิดในทวีปเอเชีย เอเชียกลาง, เอเชียตะวันออก ปลูกมาตั้งแต่ดึกดำบรรพ์ในจีนตอนใต้ของลุ่มแม่น้ำแยงซี โดยเฉพาะมณฑลเสฉวน และในอินเดีย<br />สามารถแบ่งออกเป็น 3 พวก คือ<br />1. พวกเข้าปลีแบ่งออกเป็น 2 พันธุ์ คือ พันธุ์ปลีกลมผลผลิตต่อไร่สูงแต่จะแตกร้าวง่าย ชะลอการเก็บเกี่ยวไม่ได้, พันธุ์ปลีแหลมผลผลิตต่อไร่ต่ำกว่าปลีกลม ชะลอการเก็บได้นานขึ้น<br />2. พวกลำต้นพองหนาส่วนของลำต้นจะพองหนาขึ้นก่อนการออกดอกนิยมนำมาปอกและใช้ดองเค็ม<br />3. พวกไม่เข้าปลีมีรสขมน้อยกว่าพวกเข้าปลี สามารถนำมาใช้เป็นผักสดรับประทานได้โดยตรง<br />สภาพแวดล้อมที่เหมาะสม<br /> ผักกาดเขียวปลีเป็นผักที่ต้องการแสงแดดเต็มที่ตลอดวัน และเจริญเติบโตได้ในดินแทบทุกชนิด PH ที่เหมาะสมอยู่ระหว่าง 6-6.5<br />การเพาะกล้าลงถาดเพาะกล้า<br /> เตรียมวัสดุเพาะโดยใช้ Peat Most 3 ส่วน Vermiculite 1 ส่วน ผสมคลุกเคล้าให้เข้ากัน ใส่ลงในถาดเพาะขนาด 50 หลุม ให้เต็มหลุมแต่ไม่ต้องกด รดน้ำให้ชุ่ม เจาะหลุมลึกประมาณ 1 มิลลิเมตร หยอดเมล็ดหลุมละ 1-2 เมล็ด แล้วกลบหลังจากเพาะเมล็ด 3-5 วัน ทำการซ่อมหลุดที่ไม่งอกโดยการย้ายต้นกล้าจากหลุมที่งอกมากกว่า 1 ต้นมาปลูกยังหลุมที่ไม่งอก ถ้าต้นกล้าเจริญเติบโตไม่ค่อยดีควรรดปุ๋ย 15-15-15 อัตรา 50 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร โดยใสบัวรด และรดน้ำตามควรให้ปุ๋ยในช่วงเย็น ระยะก่อนปลูก 3-5 วัน ควรให้น้ำน้อยลง เพื่อเตรียมต้นกล้าให้ปรับตัวในสภาพแปลงปลูก ควรพ่นสารเคมี ป้องกันกำจัดศัตรูพืช 1 วันก่อนย้ายปลูก<br />วิธีการปลูก<br />การเตรียมพื้นที่ปลูก<br /> ถ้าพื้นที่มีสภาพดินเป็นกรดควรใส่ปูนขาว 100-200 ก.ก.ต่อไร่ จากนั้นใส่ปุ๋ยคอก 1 ตันต่อไร่ และปุ๋ยสูตร 15-15-15 อัตรา 50 ก.ก. ต่อไร่แล้วพรวนด้วยจอบหมุน ยกแปลงกว้าง 1 เมตร ร่องน้ำ 0.5 เมตรปลูกแปลงละ 2 แถว ระยะห่างระหว่างต้น 40 ระหว่างแถว 50 เซนติเมตร รองก้นหลุมด้วยปุ๋ย 15-15-15 ประมาณครึ่งช้อนชาและฟูราดานเล็กน้อยคนคลุกเคล้าให้เข้ากัน<br />การย้ายกล้า<br /> เมื่อต้นกล้าอายุได้ 25-30 วันควรทำการย้ายไปปลูกในแปลงที่เตรียมไว้ ควรย้ายกล้าเวลาบ่ายถึงเย็น กรณีเพาะลงแปลงเพาะกล้า ควรให้มีดินติดรากมากที่สุด เมื่อปลูกเสร็จควรรดน้ำตามทันที<br />การปฏิบัติรักษา<br />การให้น้ำ<br />ต้องคำนึงอยู่เสมอว่าอย่าให้น้ำเปียกแฉะเกินไป อย่าปล่อยให้ดินแห้งมากเกินไปจะทำให้ชะงักการเจริญเติบโตในระยะแรกควรให้น้ำอย่างเพียงพอและสม่ำเสมอ<br />การให้ปุ๋ย<br /> ช่วงต้นกล้าหากพบว่าไม่สมบูรณ์ให้ใส่ปุ๋ย 15-15-15 ละลายน้ำประมาณ 50 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตรใช้บัวรดในช่วงเย็นและรดน้ำตาม หลังจากย้ายกล้า 7-10 วันรดปุ๋ย 15-15-15 อัตรา 100 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร เมื่ออายุ 50 วันใส่ปุ๋ย 15-15-15 โดยเจาะหลุมฝังระหว่างต้นประมาณ 5 กรัมและจะใส่ทุกๆ สัปดาห์<br />การพรวนดิน<br /> ระยะที่ผักยังเล็กอยู่ควรพรวนดินเพื่อให้ดินระบายน้ำและอากาศได้ดี ควรพรวนดินพร้อมทั้งกำจัดวัชพืชทุกๆ สัปดาห์ เมื่อผักต้นโตขึ้นการพรวนดินจะลดลงเรื่อยๆ จนกระทั่งพุ่มกว้างติดกัน จะพรวนดินเมื่อจำเป็นเท่านั้น<br />การเก็บเกี่ยว<br /> ผักกาดเขียวปลีจะเริ่มเข้าปลีเมื่ออายุประมาณ 40-50 วันและจะเก็บเกี่ยวประมาณ 55-75 วัน<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />ผักกาดเขียวปลี<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน/น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซี.ซี. <br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) นูริช 40 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 20 ซี.ซี. มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />ข้อแนะนำ : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Leaf spot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยถ้าเกิดจากเชื้อ Gercosporaใช้ เทนเอ็ม + บาวี <br /> ซาน อย่างละ 2 ช้อน / น้ำ 1 ปี๊บถ้าเกิดจากเชื้อ Alternaria ลักษณะแผลเป็นวงซ้อนกัน <br /> ใช้เทนเอ็ม 30 กรัม + โพลี่อ๊อกซิน 60 กรัม/น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว+<br />( Downy mildew ) เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br />( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วย นูริช 40 ซีซี. +<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคปลายใบแห้ง - เกิดจากการขาดธาตุแคลเซียม ใบจะเป็นสีน้ำตาลฉ่ำน้ำต่อมาจะแห้งเป็นสีน้ำตาลจะ<br />( Leaf blight ) เป็นที่ใบอ่อน ๆ ก่อนป้องกันโดยใช้ นูริช 40-50 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br />5. โรคไส้ดำ - เกิดจากการขาดธาตุ โบรอน (B) อาการที่สังเกตได้คือ ต้นจะเหี่ยวเฉา รากจะผุเปราะเมื่อ<br /> ( Black rot ) ผ่าดูในส่วนกลางของราก จะมีสีดำและกลวง ป้องกันโดยใช้ นูริช 30 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br /><br />การป้องกันโรคและแมลง<br />โรคเน่าเละ เกิดจากแบคทีเรีย Erwinia อาการเริ่มจากเกิดแผลเป็นรอยช้ำเล็กๆ เป็นจุดฉ่ำน้ำ เมื่อสิ่งแวดล้อมเหมาะสม แผลจะขยายเนื้อเยื่อจะอ่อนยุบตัวลงเน่าอย่างรวดเร็ว มีเมือกเยิ้มและมีกลิ่นแรงมาก ผักจะเน่ายุบตายทั้งต้นป้องกันกำจัดโดย ควรให้น้ำพอเหมาะอย่าให้แฉะจนเกิดไป เมื่อพบต้นที่แสดงอาการควรถอนทิ้งและใช้ปูนขาวใส่บริเวณที่ถอนต้นออกไป<br />โรคเน่าดำ เกิดจาก Xanthomonas campestris ระบาดมาในช่วงฤดูฝนหรือในช่วงที่มีความชื้นสูง อาการ ใบแห้งเป็นสีน้ำตาลหรือเหลืองคล้ายสีทอง แบคทีเรียที่เป็นสาเหตุจะอาศัยอยู่ในดิน เมื่อฝนตกจะระบาดได้กว้างขวางเชื้อสามารถติดไปกับเมล็ดได้<br />โรคเน่าคอดิน เกิดจากเชื้อราหลายชนิด อาการส่วนโคนของต้นกล้ามีลักษณะเป็นรอยช้ำสีน้ำตาลเนื่องจากแปลงชื้น มากเกินไปอากาศถ่ายเทไม่สะดวกและหว่านเมล็ดแน่นเกินไป ป้องกันกำจัดโดย คลุกเมล็ดก่อนนำไปปลูก แปลงควรมีการระบาดน้ำที่ดีอย่าเพาะกล้าหรือปลูกแน่นเกินไป<br />โรคราน้ำค้าง เกิดจากเชื้อ Peronospora parasitica อาการ เริ่มที่ใบส่วนล่างก่อนโดยเริ่มจากแผลขนาดเล็กสีซีดจาง ต่อมาขยายใหญ่ขึ้น รูปร่างไม่แน่นอน เมื่อพลิกดูใต้ใบแผลจะยุบลง ขอบแผลไม่สม่ำเสมอ ในช่วงเช้าอากาศชื้นเมื่อพลิกดูใต้ใบจะพบขุยสีขาว ถ้าเป็นมากๆจะแห้งตายในที่สุด ป้องกันกำจัดโดยคลุกเมล็ดด้วยสารเคมีพ่นสารเคมี เช่น เทนเอ็ม 45 บาวีซานโคไซด์<br />โรคไอกึนหรือไอเก็ง เกิดจากการขาดธาตุโบรอน อาการพืชแคระแกรนและมักมีรอยแตกขึ้นตามรอยผิวส่วนต่างๆ เมื่อขุดดูปลายรากจะแห้งเป็นสีดำ ถ้าเป็นมากผ่าดูตรงไส้กลางลำต้นจะเป็นสีดำ วิธีป้องกัน ให้ธาตุโบรอนเสริม<br />แมลง<br />หนอนคืบกะหล่ำ<br />หนอนคืบจะเป็นหนอนที่กินจุโดยกัดกินใบและยอด การป้องกันกำจัดโดยใช้มือจับ แล้วพ่นสารเคมีทุกๆ 7-14 วัน เช่น น๊อคไดน์ สกาย สเปโต ชาร์จ<br />หนอนกระทู้ผัก<br />หนอนกระทู้ผักมีลักษณะลำตัวอ้วนป้อมเคลื่อนไหวช้า ลักษณะการทำลายจะกัดกินใบ ก้านใบ เป็นหย่อมๆพรุนไปหมด การป้องกันกำจัดโดยพ่นสารเคมี เช่น น๊อคไดน์ สกาย สเปโต ชาร์จ<br />ด้วงหมัดผัก<br /> ตัวอ่อนขนาดเล็กสีขาวใส ตัวเต็มวัยยาวประมาณ 2 เซนติเมตร เมื่อถูกกระเทือนกระโดดได้ไกลมาก ป้องกันกำจัดโดยไม่ควรปลูกซ้ำที่เดิมแล้วพ่นสารเคมีเช่น น็อกไดน์ สกาย สเปโต ชาร์จ<br />ตารางการดูแลรักษาผักกาดเขียวปลี<br />วัน เดือน ปี<br />อายุพืช<br />(วันหลังย้ายกล้า)<br />งานที่ปฏิบัติ<br /><br /><br />เพาะกล้า และดูแลต้นกล้า<br /><br /><br />เตรียมแปลงปลูก<br />-หว่านปุ๋ยคอก 1 ตันต่อไร่ ปูนขาว 100-200 ก.ก.ต่อไร่ ก่อนการไถ<br />-ยกแปลงกว้าง 1 ม.<br />-พ่นยาคุมวัชพืช มอนโซ่ อัตรา 500 ซีซี.ต่อน้ำ 80 ลิตร ต่อพื้นที่ 1 ไร่<br />-ขุดหลุมปลูกบนแปลงที่เตรียมไว้แปลงละ 2 แถว ระยะ 40 x 50 ซม.<br /><br /><br />ย้ายปลูกเมื่อกล้าอายุได้ประมาณ 25-30 วัน โดยรดน้ำในหลุมก่อนปลูกในกรณีที่แปลงปลูกแห้ง และรดน้ำตามทันทีหลังย้ายกล้า<br /><br />5<br />-รดปุ๋ยครั้งที่ 1 ใช้ปุ๋ย 15-15-15 100 กรัม+มามิโกร 12-9-6 30 ซี.ซี. + ออร์กามิน 30 ซี.ซี. + อโทนิค 3-5 ซี.ซี ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />-พ่นสารเคมีป้องกันและกำจัดโรคและแมลง ครั้งที่ 1 ใช้ น็อคไดน์ 30 ซี.ซี. + สเปโต 20 ซี.ซี. + เทนเอ็ม 20 ซี.ซี. + เบสมอ 5 ซี.ซี. ต่อน้ำ 20 ลิตร<br /><br />15<br />-รดปุ๋ยครั้งที่ 2 ใช้ปุ๋ย 15-15-15 100 กรัม + มามิโกร 12-9-6 30 ซี.ซี.+ออร์กามิน 30 ซี.ซี.+อโทนิค 3-5 ซี.ซี.ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />-พ่นสารเคมีป้องกันและกำจัดโรคและแมลง ครั้งที่ 2 ใช้น็อกไดน์ 30 ซี.ซี. + สเปโต 20 ซีซี. + เทนเอ็ม 20 ซี.ซี. + เบสมอร์ 50 ซีซี. ต่อน้ำ 20 ลิตร<br /><br />25<br />-รดปุ๋ยครั้งที่ 3 ใช้ปุ๋ย 15-15-15 100 กรัม+มามิโกร 12-9-6 30 ซี.ซี.+ออร์กามิน 30 ซี.ซี.+อโทนิค 3-5 ซี.ซี. ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />-ฝังปุ๋ย 15-15-15 โดยเจาะหลุมฝังห่างจากต้น 15-20 ซม. หลุมละ 15 กรัม<br />-พ่นสารเคมีป้องกันและกำจัดโรคและแมลง ครั้งที่ 3 ใช้น็อกไดน์ 30 ซี.ซี. + สเปโต 20 ซีซี. + บาวีซาน 20 ซี.ซี. + เบสมอร์ 50 ซีซี. ต่อน้ำ 20 ลิตร<br /><br />35<br />-พ่นสารเคมีป้องกันและกำจัดโรคและแมลง ครั้งที่ 4 ใช้สกาย 20 กรัม + เทนเอม 20 กรัม พอสซ์ 30 ซีซี+เบสมอร์ 5 ซีซี ต่อน้ำ 20 ลิตร<br /><br />40<br />ฝังปุ๋ย 15-15-15 และ 21-0-0 อัตรา 1:1 โดยเจาะหลุมฝังห่างจากต้น 15-20 ซม. หลุมละ 15 กรัม<br /><br />45<br />-พ่นสารเคมีป้องกันและกำจัดโรคและแมลง ครั้งที่ 5 ใช้ซูมิไซดริน 10 ซีซี + บาวีซาน + เบสมอร์ 5 ซีซี. ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />หมายเหตุ : การกำจัดวัชพืช พรวนดินทำตามความเหมาะสม การให้น้ำดูตามสภาพแปลง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-8069257290505002244?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-62925569952702965252010-08-12T04:52:00.000-07:002010-08-12T04:53:19.864-07:002010-08-12T04:53:19.864-07:00ผักกาดกวางตุ้ง (Pak choy)<br />ชื่อวิทยาศาสตร์ : Brassica campestris chinensis<br />ชื่อสามัญไทย : ผักกาดกวางตุ้ง<br />ชื่อสามัญอังกฤษ : Pak choy<br /><br />ข้อมูลทั่วไป<br />ผักกาดเขียวกวางตุ้งเป็นพืชที่อยู่ในตระกูล (family) Cruciferae เป็นพืชล้มลุกปีเดียว (annual plant) มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางเอเชียตะวันออกปัจจุบันแผ่ขยายไปถึงประเทศมาเลเซีย, อินโดนีเซีย และอินเดีย<br />ในประเทศไทยผักกาดกวางตุ้งที่รู้จักมีอยู่ 2 ชนิด คือ ผักกาดเขียวกวางตุ้งและกวางตุ้งดอก ผักกาดเขียวกวางตุ้งมีลักษณะต้นเป็นกอก้านใบและใบยาว ลำต้นไม่ยืด ส่วนกวางตุ้งดอกจะมีลำต้นยืดยาว เก็บเกี่ยวเมื่อออกดอก โดยทั่วไปจะมีก้านเล็กกว่า<br />ผักกาดกวางตุ้ง<br />ผักกาดเขียวกวางตุ้งสามารถขึ้นได้ในดินแทบทุกชนิด แต่เจริญเติบโตได้ดีที่สุด ในสภาพดินร่วนปนทรายที่มีความอุดมสมบูรณ์ดี มีอินทรีย์วัตถุสูง ดินที่เหมาะสม คือ 6.0-6.8 อุณหภูมิที่เหมาะสมในการเจริญเติบโตอยู่ระหว่าง 15-20 องศาเซลเซียส ต้องการสภาพแสงตลอดวันและต้องการน้ำตลอดฤดูกาลปลูก<br /><br />สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมในการปลูก<br />การเตรียมดิน<br /> ควรมีการเตรียมดินให้ดีไถและยกร่องโดยใช้ผานยกร่อง ขนาดแปลงกว้าง 1 เมตร ระยะระหว่างแปลง 0.5 หรือให้ขนาดแปลงตามความเหมาะสมกับสภาพพื้นที่ หว่านปูนขาวให้ทั่วทั้งแปลง (กรณีเป็นดินกรด) การเตรียมดินอาจมีการใส่ปุ๋ย 15-15-15 หว่านบนแปลงแล้วใช้โรตารี่ตีให้ทั่ว<br />การปลูก<br /> ทำโดยการหยอดเมล็ดเป็นหลุมๆละ 2-3 เมล็ด ระยะระหว่างหลุม 15 เซนติเมตร ระหว่างแถว 15 เซนติเมตร ลึกประมาณ 0.5-1.5 เซนติเมตร กลบด้วยดินผสมละเอียด หรือจะให้วิธีการหว่านเมล็ดแล้วค่อยถอนแยกออก เสร็จแล้วรดน้ำให้ชุ่มคลุมด้วยฟางบางๆ เพื่อรักษาความชื้นในดิน หลังจากต้นกล้ามีใบจริง 2-3 ใบ จึงถอนแยกต้นกล้าออกจนเหลือ 1-2 ต้นต่อหลุม<br />การให้ปุ๋ย<br /> ควรใส่ปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมักรองพื้นก่อนหว่านเมล็ดทุกครั้ง การปลูกผักจะได้ผลดีขึ้น นอกจากนี้ยังเป็นการปรับสภาพทางกายภาพของดินให้ดียิ่งขึ้น<br /> เนื่องจากผักกาดกวางตุ้งเป็นผักที่มีอายุสั้น(ประมาณ 30 วัน) ดังนั้นถ้าดินมีความอุดมสมบูรณ์เพียงพอ จึงแทบจะไม่ต้องมีการใส่ปุ๋ยเคมีเพิ่มเติมเลย แต่ถ้าหากสังเกตเห็นว่าผักที่ปลูกไม่ค่อยเจริญเติบโตเท่าที่ควร ขอแนะนำให้ใช้ปุ๋ยตรากระต่ายสูตร21-0-0 และ 15-15-15 ผสม อัตรา 1:1 อัตรา 50 กิโลกรัม/ไร่หว่านแล้วรดน้ำตาม เมื่อมีอายุได้ 10 วัน<br />การให้น้ำ <br /> ผักกาดเขียวกวางตุ้งต้องการน้ำอย่างเพียงพอและสม่ำเสมอ จึงต้องปลูกในแหล่งที่มีน้ำเพียงพอตลอดฤดูกาลปลูก หากขาดแคลนน้ำจะทำให้ผักชะงักการเจริญเติบโตและคุณภาพไม่ดีเท่าที่ควร ในช่วงระยะที่เมล็ดเริ่มงอก ยิ่งขาดน้ำไม่ได้เลย วิธีการให้น้ำผัก คือ ใช้บัวฝอย หรือใช้เครื่องฉีดฝอยให้ทั่วและชุ่มรดน้ำวันละ 2 เวลา เช้า-เย็น หรือตามความต้องการของผัก<br />การปฏิบัติดูแลรักษา<br /> ผักกาดกวางตุ้งมีอายุการเก็บเกี่ยว 30-40 วัน ในส่วนของผักกาดเขียวกวางตุ้ง ใช้มีดตัดชิดโคน (ไม่แก่ไม่อ่อนเกินไป) แล้วตัดแต่งใบเสียทิ้ง สำหรับกวางตุ้งดอกบางแห่งจะตัดเหลือต้นไว้พอสมควร เพื่อให้แตกออกมาใหม่สำหรับการเก็บครั้งที่สอง เพื่อความปลอดภัยของผู้บริโภค ควรงดการใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืชก่อนการเก็บเกี่ยว 7-14 วันโดยดูตามคำแนะนำที่ให้ไว้ในฉลากของสารเคมีนั้น<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน /น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน (20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี. <br /> ชอสแมค 10 ซี.ซี<br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน นูริช 40 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแม็ค 20 ซี.ซี มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />คำเตือน : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br /><br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Leaf spot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยถ้าเกิดจากเชื้อ Gercosporaใช้ เทนเอ็ม + บาวี<br /> ซาน อย่างละ 2 ช้อน/น้ำ 1ปี๊บถ้าเกิดจากเชื้อ Alternaria ลักษณะแผลเป็นวงซ้อนกัน ใช้<br /> เทนเอ็ม 30 กรัม + โพลี่อ๊อกซิน 60 กรัม/น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว+<br />( Downy mildew ) เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br />( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วยนูริช 40 ซีซี.+<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคปลายใบแห้ง - เกิดจากการขาดธาตุแคลเซียม ใบจะเป็นสีน้ำตาลฉ่ำน้ำต่อมาจะแห้งเป็นสีน้ำตาลจะ<br />( Leaf blight ) เป็นที่ใบอ่อน ๆ ก่อนป้องกันโดยใช้นูริช 40-50 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br /> 5. โรคไส้ดำ - เกิดจากการขาดธาตุ โบรอน (B) อาการที่สังเกตได้คือ ต้นจะเหี่ยวเฉา รากจะผุเปราะเมื่อ<br /> ( Black rot ) ผ่าดูในส่วนกลางของราก จะมีสีดำและกลวง ป้องกันโดยใช้ นูริช 30 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br />6. โรคราสนิมขาว - ส่วนมากจะเกิดกับผักบุ้ง สังเกตบนใบจะมีจุดสีเหลืองกลม พลิกดูใต้ใบจะพบตุ่มเป็น <br /> ( White rust ) นูนสีขาวอยู่ใต้บริเวณแผล ป้องกันกำจัดโดยใช้ บาวีซาน 3 ช้อน / น้ำ 1 ปี๊บ Albugo candida<br /><br />โรคของผักกาดกวางตุ้ง<br />1. โรคใบจุด (Leaf spot) เกิดจากเชื้อรา Cercospora<br />อาการ มีจุดสีน้ำตาลบนใบ ถ้ามีการระบาดมากใบจะแห้งและร่วง พบมากในฤดูฝน ป้องกันได้โดยใช้ บาวีซาน อัตรา 20 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตรฉีดพ่นทุก 7 วันและหมั่นกำจัดวัชพืชออกจากแปลง<br />2. โรคเน่าคอดิน (Damping off) เกิดจากเชื้อรา Pythium, Phytophthora, Fusarium, Rhizoctonia<br />อาการ โรคนี้เป็นโรคที่เกิดเฉพาะในแปลงกล้าเท่านั้น เกิดจากการหว่านเมล็ดแน่นทึบเกินไป ทำให้ต้นเบียดกันมาก หรือพื้นที่มีเชื้ออยู่แล้ว ต้นกล้าผักจะเกิดอาการเป็นแผลช้าที่โคนต้นระดับดิน เนื้อเยื่อตรงแผลเน่าและแห้งอย่างรวดเร็ว ถ้าถูกแสงแดดทำให้ต้นกล้าหักพับเหี่ยวแห้งและตายในเวลาอันรวดเร็ว บริเวณที่เป็นโรคจะขยายวงกว้างออกไปเป็นวงกลม ภายในวงกลมที่ขยายออกไปจะไม่มีต้นกล้าเหลืออยู่ในเนื้อที่ดังกล่าว กล้าที่โตแล้วจะค่อยๆเหี่ยวตาย ป้องกันได้โดยใช้สารโนมิวดิวอัตรา 40 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตรราดดินและฉีดพ่นใบ ป้องกันตั้งแต่ระยะแรกของการปลูก<br />3. โรคราน้ำค้าง (Downy mildew) เกิดจากเชื้อรา Peronospora parasitica<br />อาการ ใบเป็นจุดละเอียด รวมเป็นกลุ่มเล็กๆ สีขาวอมเทาอ่อนกระจายทั่วไป ใบที่อยู่ตอนล่างจะมีแผลก่อนแล้วและลามไปหาใบที่สูงขึ้นไป ต่อมาใบจะมีลักษณะเหลืองและร่วงหรือใบแห้ง โรคนี้ระบาดได้ตั้งแต่ระยะที่เป็นต้นกล้า ต้นกล้าจะเน่ายุบตายเป็นหย่อมๆ<br />การป้องกัน ให้ฉีดพ่นเทนเอ็ม 30 กรัมผสมกับโคไซด์ DF 10 กรัมผสมน้ำ 20 ลิตร ทุก 7 วัน<br />ในระยะต้นกล้าป้องกันด้วยเทนเอ็ม 30 กรัมผสมน้ำ 20 ลิตรฉีดพ่นเดี่ยวๆ ไม่ควรผสมโคไซด์<br />4. แมลงศัตรูผัก<br /> ผักกาดกวางตุ้งเป็นผักที่หนอนชอบมาก จึงควรดูแลเอาใจใส่ให้มากทุกๆวัน แมลงที่พบระบาดมีพวก หมัดกระโดด (Flea beetles, Phyllotreta sinuata) เพลี้ยอ่อน (Aphids, Lipaphis erysime) หนอนกระทู้ (Common cutworm, Common leafoworm, Spodoptera linura) หนอนใยผัก (Diamond-back moth, Plutella xylostella) หนอนกระทู้หอม (Beet armyworm, Spodoptera exigua)<br /> การป้องกันกำจัด พยายามใช้สารที่ปลอดภัยต่อผู้บริโภค พวกสารจุลินทรีย์ บาซิลลัส ทูริงเยนซิส (Bacillus thuringiensis) 60-100 ซีซี, ชอสแมค 40-60 ซีซี, น๊อคทริน 10% 30 ซีซี ใช้สลับกันฉีดพ่นทุก 4-7 วัน<br /><br />พันธุ์ที่แนะนำให้ปลูก<br />เขียวกวางตุ้งบางหลวง 006<br />เป็นพันธุ์ลูกผสมที่มีขนาดกอใหญ่ แขนงน้อย ใบกลมรี-หนา มีสีเขียว ค่อนข้างมัน ก้านใบใหญ่ค่อนข้างสั้น เก็บผลผลิตได้เร็ว ปลูกได้ดีในทุกฤดู และทุกพื้นที่ ทนโรคและทนความร้อน<br />กวางตุ้งดอกเกสร 013<br />เป็นพันธุ์เจริญเติบโตไว เก็บเกี่ยวได้เร็ว (30 วัน) ต้นสีเขียวอ่อนขนาดใหญ่และมีแขนงมาก ให้น้ำหนักดี ใบกลมรี ช่อดอกเป็นกลุ่มใหญ่และสม่ำเสมอ ปลูกได้ตลอดทั้งปี<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-6292556995270296525?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-41741877224569765952010-08-12T04:49:00.000-07:002010-08-12T04:50:01.764-07:002010-08-12T04:50:01.764-07:00ผักกาดขาวปลี (Chinese cabbage)<br /><br />ผักกาดขาวปลี (Chinese cabbage) ชื่อวิทยาศาสตร์ : Brassical pekinensis<br />ข้อมูลทั่วไป<br />ผักกาดขาวปลีเป็นพืชถือกำเนิดในตอนเหนือของประเทศจีน จากนั้นก็มีการแพร่กระจายออกไปสูประเทศในแถบเอเชีย โดยมีเส้นทางสำคัญ 2 สายคือ ทางตะวันออก มีเส้นทางแพร่กระจายไปสู่ประเทศเกาหลี แล้วแพร่กระจายเข้าไปในประเทศญี่ปุ่น ส่วนอีกทางหนึ่งเป็นเส้นทางแพร่กระจายผ่านภาคกลาง แล้วลงสู่ภาคใต้ของประเทศจีน จากนั้นเข้าไปสู่ไต้หวันและเผยแพร่ไปสู่ประเทศต่างๆ ในภูมิภาคเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ตลอดแหลมอินโดนีเซีย ซึ่งได้แก่ประเทศไทย มาเลเซีย สิงคโปร์ เมื่อตอนก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 เล็กน้อย<br /> ปัจจุบันผักกาดขาวปลีได้ถูกพัฒนาพันธุ์ขึ้นให้เหมาะสมกับสภาพแวดล้อมในแต่ละประเทศ แต่ละท้องถิ่น โดยรักษาให้มีคุณภาพดีและผลผลิตสูง<br /> ผักกาดขาวปลีเป็นพืชในตระกูลกะหล่ำ (Cruciferae Family) เป็นพืชอายุปีเดียว (Annual crop) มีระบบรากตื้น ใบมีลักษณะห่อปลียาวหรืออาจห่อหลวมขึ้นอยู่กับพันธุ์ มีสีขาวถึงเขียวอ่อน เป็นพืชวันยาว (Long plant) ผักกาดขาวปลีส่วนใหญ่มีการผสมข้ามโดยแมลงและผึ้ง<br /> พันธุ์ สำหรับพันธุ์ที่นิยมปลูกในประเทศไทย จำแนกได้ 3 กลุ่ม ได้แก่<br />1. พวกพันธุ์หนัก อายุการเก็บเกี่ยว 50 วัน การห่อหัวแน่น<br />2. พวกพันธุ์ #1 อายุการเก็บเกี่ยว 40 วัน การห่อตัวไม่ค่อยแน่นเท่าพันธุ์หนัก<br />3. พวกพันธุ์เบา อายุการเก็บเกี่ยว 35-40 วัน<br />วิธีการปลูก<br />การเตรียมดิน<br /> ถ้าดินมีสภาพเป็นกรดควรใส่ปูนขาวอัตรา 100-200 กิโลกรัมต่อไร่ก่อนการไถพรวน การไถครั้งแรกควรเป็นการไถพลิกดิน แล้วตากทิ้งไว้ประมาณ 1 สัปดาห์ เพื่อเป็นการลดปริมาณวัชพืช ทำการหว่านปุ๋ยตรากระต่าย 15-15-15 อัตรา 50-80 กิโลกรัมต่อไร่ ใส่ปุ๋ยคอก 1 ตันต่อไร่ แล้วใช้จอบหมุนพรวนกลบ (ไม่ควรไถพรวนดินแตกย่อย เพราะจะทำให้ดินแน่นในภายหลัง รากพืชจะไม่สามารถหยั่งได้ลึกเพียงพอ) ยกแปลงกว้าง 1 เมตร ร่องน้ำ 0.5 เมตรปลูกแปลงละ 2 แถวระยะระหว่างต้น 40 ซม. สำหรับพันธุ์หนักและพันธุ์ #1 ส่วนพันธุ์เบาให้ปลูก 3 แถวระยะ 30 ซม.<br />การเพาะกล้า<br /> วิธีหยอดเมล็ดเจาะหลุมปลูกลึกประมาณ 1 ซม. หยอดเมล็ดแล้วกลบ รดน้ำให้ชุ่ม ควรทำหลังคาป้องกันฝน หลังจากเพาะเมล็ด 5 วันเมล็ดจะเริ่มงอก ถ้าต้นกล้าเจริญเติบโตไม่ดีให้รดด้วยปุ๋ย 21-0-0 อัตรา 50 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร เมื่อรดน้ำปุ๋ยเสร็จควรรดน้ำล้างใบเพื่อป้องกันใบไหม้ การรดน้ำ ควรรดน้ำให้พอเหมาะไม่แห้งหรือแฉะเกินไป<br />การย้ายกล้า<br /> เมื่อต้นกล้าอายุประมาณ 25-30 วันควรทำการย้ายปลูก ควรย้ายในช่วงเย็น (ช่วงที่อากาศไม่ร้อนมาก) เมื่อปลูกเสร็จรดน้ำตามให้ชุ่ม การรดน้ำในควรรดน้ำให้ชุ่มชื้นอยู่เสมอแต่ต้องไม่แฉะ (วันละ 1-2 ครั้ง)<br />การใส่ปุ๋ย<br /> หลังย้ายกล้าประมาณ 1 สัปดาห์รดด้วยปุ๋ยผสมระหว่างสูตร 21-0-0 และ 15-15-15 อัตราส่วน 1:1 อัตรา 50 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร ต้นละ 100 ซีซี. (หลังการรดปุ๋ยทุกครั้งควรล้างใบด้วยน้ำเพื่อป้องกันการไหม้ของใบ) จากนั้น 1 สัปดาห์ รดน้ำด้วยปุ๋ยสูตร 15-15-15 อัตรา 50 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร 1 สัปดาห์ให้เจาะหลุมทำการฝังปุ๋ยผสมระหว่างสูตร 21-0-0 และ 15-15-15 อัตราส่วน 1:1 ต้นละ 10 กรัม โดยเจาะระหว่าง<br />การพรวนดิน<br /> ควรพรวนดินทุกสัปดาห์เพื่อให้ระบายน้ำและอากาศดี แต่ไม่ควรให้โดนใบเพราะจะเป็นแผล และทำให้เน่าได้ง่าย การพรวนดินควรกำจัดวัชพืชไปด้วย<br />การเก็บเกี่ยว<br /> ผักกาดขาวปลีการเก็บเกี่ยวขึ้นอยู่กับพันธุ์ เมื่อถึงอายุเก็บเกี่ยวแล้วไม่ควรให้เลยอายุเก็บเกี่ยว เพราะจะทำให้แทงช่อดอก<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />ผักกาดขาวปลีเบา<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน /น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน (20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี. <br /> ชอสแมค 10 ซี.ซี<br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน นูริช 40 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแม็ค 20 ซี.ซี มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />คำเตือน : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Leaf spot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยถ้าเกิดจากเชื้อ Gercosporaใช้ เทนเอ็ม +<br /> บาวีซาน อย่างละ 2 ช้อน/น้ำ 1ปี๊บถ้าเกิดจากเชื้อ Alternaria ลักษณะแผลเป็นวงซ้อน<br /> กันใช้ เทนเอ็ม 30 กรัม + โพลี่อ๊อกซิน 60 กรัม/น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว+<br />( Downy mildew ) เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br />( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วยนูริช 40 ซีซี. +<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคปลายใบแห้ง - เกิดจากการขาดธาตุแคลเซียม ใบจะเป็นสีน้ำตาลฉ่ำน้ำต่อมาจะแห้งเป็นสีน้ำตาลจะ<br />( Leaf blight ) เป็นที่ใบอ่อน ๆ ก่อนป้องกันโดยใช้นูริช 40-50 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br /> 5. โรคไส้ดำ - เกิดจากการขาดธาตุ โบรอน (B) อาการที่สังเกตได้คือ ต้นจะเหี่ยวเฉา รากจะผุเปราะเมื่อ<br /> ( Black rot ) ผ่าดูในส่วนกลางของราก จะมีสีดำและกลวง ป้องกันโดยใช้ นูริช 30 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br />6. โรคราสนิมขาว - ส่วนมากจะเกิดกับผักบุ้ง สังเกตบนใบจะมีจุดสีเหลืองกลม พลิกดูใต้ใบจะพบตุ่มเป็น<br /> (White rust) นูนสีขาวอยู่ใต้บริเวณแผล ป้องกันกำจัดโดยใช้ บาวีซาน 3 ช้อน / น้ำ 1 ปี๊บ<br /> Albugocandida<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />ผักกาดขาวปลีพันธุ์หนัก<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน /น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซี.ซี. <br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) นูริช 40 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 20 ซี.ซี. มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />ข้อแนะนำ : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Leaf spot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยถ้าเกิดจากเชื้อ Gercosporaใช้ เทนเอ็ม + บาวี <br /> ซาน อย่างละ 2 ช้อน/น้ำ 1 ปี๊บถ้าเกิดจากเชื้อ Alternaria ลักษณะแผลเป็นวงซ้อนกัน ใช้ <br /> เทนเอ็ม 30 กรัม + โพลี่อ๊อกซิน 60 กรัม/น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว+<br />( Downy mildew ) เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br />( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วย นูริช 40 ซีซี. +<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคปลายใบแห้ง - เกิดจากการขาดธาตุแคลเซียม ใบจะเป็นสีน้ำตาลฉ่ำน้ำต่อมาจะแห้งเป็นสีน้ำตาลจะ<br />( Leaf blight ) เป็นที่ใบอ่อน ๆ ก่อนป้องกันโดยใช้ นูริช 40-50 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br />5. โรคไส้ดำ - เกิดจากการขาดธาตุ โบรอน (B) อาการที่สังเกตได้คือ ต้นจะเหี่ยวเฉา รากจะผุเปราะเมื่อ<br /> ( Black rot ) ผ่าดูในส่วนกลางของราก จะมีสีดำและกลวง ป้องกันโดยใช้ นูริช 30 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br /><br />ความคุ้มค่าของการลงทุน<br />ต้นทุนการผลิต/ไร่ = 4,500 บาท<br />ผลผลิต/ไร่ 7 ตัน<br />ราคา/ก.ก. = 3 บาท = 7,000 x 3 = 21,000 บาท<br />ผลกำไร = 4,500 – 21,000 = 16,500 บาท<br /><br />ตารางการปฏิบัติงาน<br />วันหลังย้ายกล้า<br />การปฏิบัติงาน<br /><br />เตรียมแปลงและหลุมปลูก<br /><br />เพาะเมล็ดและรดน้ำให้ชุ่มชื้นอยู่เสมอ<br />5<br />พ่นสารเคมีป้องกันกำจัดโรคและแมลง (เทนเอม 20 กรัม + สเปโต 20 ซีซี + น็อคโดน์ 20 ซีซี + เบสมอร์ 10 ซีซี) ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />7<br />รดปุ๋ย (สูตร 15-15-15 และ 21-0-0 อัตรา 1:1 50 กรัม + อโทนิค 5 ซีซี+มามิโกร 30 ซีซี+ออร์กามิน 20 ซีซี.) ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />13<br />กำจัดวัชพืช พรวนดิน<br />15<br />พ่นสารเคมีป้องกัน กำจัดโรคและแมลง<br />(เทนเอม 20 กรัม + ซูมิไซดิน 5 ซีซี.+สกาย 15 กรัม + เบสมอ 10 ซีซี.) / น้ำ 20 ลิตร<br />14<br />รดปุ๋ย (สูตร 15-15-15 อัตรา 50 กรัม + อโทนิค 5 ซีซี + มามิโกร 30 ซีซี + ออร์กามิน 20<br />ซีซี.) ต่อน้ำ 20 ลิตร ฝังปุ๋ยสูตร 15-15-15+21-0-0 อัตรา 1:1 ระหว่างต้น 5 กรัม/ต้นให้น้ำตามร่อง<br />20<br />กำจัดวัชพืชและ พรวนดิน<br />21<br />ให้น้ำตามร่อง<br />22<br />พ่นสารเคมีป้องกัน กำจัดโรคและแมลง<br />(บาวีซาน 15 กรัม สเปโต 20 ซีซี. น็อคไดน์ 30 ซีซี. เบสมอร์ 10 ซีซี.) / น้ำ 20 ลิตร<br />23<br />ฝังปุ๋ยสูตร 15-15-15 และ 21-0-0 อัตรา 1:1<br />28<br />กำจัดวัชพืช, พรวนดิน, ฝังปุ๋ยสูตร 15-15-15 และให้น้ำตามร่อง<br />35-40<br />เก็บผลผลิต<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-4174187722456976595?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-9905658096826741122010-08-12T04:40:00.000-07:002010-08-12T04:41:29.320-07:002010-08-12T04:41:29.320-07:00ผักสลัด (ผักกาดหอม/Lettuce)<br /><br />ชื่อวิทยาศาสตร์ Lactuca sativa<br />ชื่อสามัญ Lettuce<br />ข้อมูลทั่วไป<br /> ผักกาดหอมเป็นพืชที่อยู่ในตระกูล Compositae มีถิ่นกำเนิดในทวีปเอเชียและยุโรป มีปลูกในประเทศไทยมาช้านาน ประโยชน์ของผักกาดหอมนอกจากจะใช้กินเป็นผักสด แล้วยังเป็นอาหารทางตาโดยนำมาตกแต่งอาหารให้มีสีสันสวยน่ารับประทาน<br />ชนิดของผักกาดหอม สามารถแยกได้ 3 ประเภท คือ<br />1. ผักกาดหอมห่อ เป็นผักกาดหอมที่มีใบห่อเป็นหัว ซึ่งเกิดจากใบเรียงซ้อนกันหนามาก สามารถแบ่งออกได้ 3 ชนิด<br />- ชนิดหัวแน่น ลักษณะใบบางกรอบเปราะง่าย เส้นกลางใบชัดเจน ใบห่อเป็นหัวแน่นคล้ายกะหล่ำปลี<br />- ชนิดห่อหัวไม่แน่น ลักษณะห่อเป็นหัวหลวมๆ ใบจะอ่อนนุ่มและผิวเป็นมัน ชอบอากาศเย็นและไม่ทนต่ออากาศร้อน<br />- ชนิดห่อหัวหลวมค่อนข้างยาว เป็นผักกาดหอมที่ใบห่อเป็นรูปกลมยาวหรือรูปกรวยลักษณะคล้ายผักกาดขาวปลี<br />2. ผักกาดหอมใบ ผักกาดหอมชนิดนี้ใบจะกว้างใหญ่มาก เจริญเติบโตทางด้านบนและด้านข้าง ไม่ห่อเป็นหัว ต้นเป็นพุ่มเตี้ยทนอากาศร้อนได้ดี แบ่งได้ 2 ชนิด<br />- ชนิดที่มีสีเขียวทั้งต้น<br />- ชนิดที่มีสีน้ำตาลทั้งต้น<br />3. ผักกาดหอมต้น ปลูกเพื่อใช้ลำต้นรับประทานมีลักษณะต้นอวบ ใบจะเกิดขึ้นต่อๆ กันไป จนถึงยอดหรือช่อดอก ใบจะเล็กหนาและเข้ม<br />สภาพอากาศที่เหมาะสม<br /> ผักกาดหอมสามารถเจริญเติบโตได้ดีในดินแทบทุกชนิด แต่ได้ผลดีที่สุดในดินร่วน ซึ่งมีการระบายน้ำและอากาศได้ดี PH อยู่ระหว่าง 6.0-6.8 ความชื้นในดินพอสมควร พื้นที่ปลูกควรได้รับแสงเต็มที่ตลอดวันอุณหภูมิที่เหมาะสมอยู่ระหว่าง 15.5-21 องศาเซลเซียส ถ้าอุณหภูมิสูงเกินไปจะทำให้ผักกาดหอมมีรสขม แทงช่อดอกเร็ว<br />การปลูก<br />การเพาะกล้า<br /> การเพาะกล้าเหมาะสำหรับผักกาดหอมห่อ สำหรับผักกาดหอมใบนั้นไม่ต้องการเพาะกล้าจะหว่านเมล็ดลงแปลงปลูกโดยตรง<br />การเพาะกล้าลงถาดเพาะกล้าโดยใช้ Peat Most 3 ส่วน Vermiculite 1 ส่วน ผสมคลุกเคล้าให้เข้ากัน ใส่ลงในถาดเพาะขนาด 50 หลุม ให้เต็มหลุมแต่ไม่ต้องกด รดน้ำให้ชุ่ม เจาะหลุมลึกประมาณ 1 มิลลิเมตร หยอดเมล็ดหลุมเละ1-2 เมล็ด แล้วกลบหลังจากเพาะเมล็ด 3-5 วัน ทำการซ่อมหลุมที่ไม่งอกโดยการย้ายต้นกล้าจากหลุมที่งอกมากกว่า 1 ต้นมาปลูกยังหลุมที่ไม่งอก ถ้าต้นกล้าเจริญเติบโตไม่ค่อยดีควรรดปุ๋ย 21-0-0 อัตรา 50 กรัม ต่อน้ำ 20 ลิตร โดยใสบัวรด และรดน้ำตาม ควรให้ปุ๋ยในช่วงเย็น ระยะก่อนปลูก 3-5 วัน ควรให้น้ำน้อยลงเพื่อเตรียมต้นกล้าให้ปรับตัวในสภาพแปลง ควรพ่นสารเคมี ป้องกันกำจัดศัตรูพืช 1 วันก่อนย้ายปลูก<br />การเตรียมพื้นที่ปลูก<br /> ถ้าพื้นที่มีสภาพดินเป็นกรดควรใส่ปูนขาว 100-200 ก.ก.ต่อไร่ จากนั้นใส่ปุ๋ยคอก 1 ตันต่อไร่และปุ๋ยสูตร 15-15-15 อัตรา 50 ก.ก./ไร่ แล้วพรวนด้วยจอบหมุน ยกแปลงกว้าง 1 เมตรร่องน้ำ 0.5 เมตร ปลูกแปลงละ 2 แถว ระยะห่างระหว่างต้น 40 ระหว่างแถว 40 เซนติเมตรรองก้นหลุมด้วยปุ๋ย 15-15-15 ประมาณครึ่งช้อนชา<br />การย้ายกล้า<br /> เมื่อต้นกล้าอายุได้ 25-30 วันควรทำการย้ายไปปลูกในแปลงที่เตรียมไว้ ควรย้ายกล้าเวลาบ่ายถึงเย็น กรณีเพาะลงแปลงเพาะกล้าควรให้มีดินติดรากมากที่สุด เมื่อปลูกเสร็จควรรดน้ำตามทันที<br /><br />การปฏิบัติรักษา<br />การให้น้ำ<br /> ต้องคำนึงอยู่เสมอว่าอย่าให้น้ำเปียกแฉะเกินไป อย่าปล่อยให้ดินแห้งมากเกินไป จะทำให้ชะงักการเจริญเติบโตในระยะแรกควรให้น้ำอย่างเพียงพอและสม่ำเสมอ<br />การให้ปุ๋ย<br /> ช่วงต้นกล้าหากพบว่าไม่สมบูรณ์ให้ใส่ปุ๋ย 21-0-0 ละลายน้ำประมาณ 50 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร ใช้บัวรดในช่วงเย็นและรดน้ำตาม หลังจากย้ายกล้า 7-10 วันรดน้ำปุ๋ย 21-0-0 และ 15-15-15 อัตรา 2 :1 จำนวน 100 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร เมื่ออายุ 25 วันและ 40 วันผสมอาหารเสริมออร์กามิน 30 ซีซี.และสารเร่งอโทนิค 3-5 ซีซี ใส่ปุ๋ย 15-15-15 และ 21-0-0 อัตรา 1:1 โดยเจาะหลุมฝังระหว่างต้นประมาณ 5 กรัมและจะใส่ทุกๆสัปดาห์<br />การพรวนดิน<br /> ระยะที่ผักยังเล็กอยู่ควรพรวนดินเพื่อให้ดินระบายน้ำและอากาศได้ดี ควรพรวนดินพร้อมทั้งกำจัดวัชพืชทุกๆสัปดาห์ เมื่อผักโตขึ้นการพรวนดินจะลดลงเรื่อยๆ จนกระทั่งพุ่มกว้างติดกัน จะพรวนดินเมื่อจำเป็นเท่านั้น<br />การเก็บเกี่ยว<br /> ผักกาดหอมใบจะเก็บเกี่ยวประมาณ 40-50 วันผักกาดหอมห่ออายุเก็บเกี่ยวประมาณ 60-70 วัน และก่อนเก็บ<br />7 วันห้ามฉีดพ่นสารเคมี<br /><br /><br /><br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน /น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี. <br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 10 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) นูริช 40 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแมค 20 ซีซี. มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />คำเตือน : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Leaf spot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยใช้ เทนเอ็ม + บาวีซาน อย่างละ 2 ช้อน /<br /> น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว +<br />( Downy mildew ) เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br />( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วย นูริช 40 ซีซี. +<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคไส้ดำ - เกิดจากการขาดธาตุ โบรอน (B) อาการที่สังเกตได้คือ ต้นจะเหี่ยวเฉา รากจะผุเปราะเมื่อ<br /> ( Black rot ) ผ่าดูในส่วนกลางของราก จะมีสีดำและกลวง ป้องกันโดยใช้ นูริช 30 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br /><br />การป้องกันโรคและแมลง<br />1. โรคเน่าเละ เกิดจากแบคทีเรีย Erwinia earotovora<br /> อาการ เริ่มจากเกิดแผลเป็นรอยช้ำเล็กๆ เป็นจุดฉ่ำน้ำเมื่อสิ่งแวดล้อมเหมาะสม แผลจะขยาย เนื้อเยื่อจะอ่อน ยุบตัวลงเน่าอย่างรวดเร็วมีเมือกเยิ้มและมีกลิ่นแรกมากผักจะเน่ายุบตายทั้งต้น การป้องกันทำได้โดย ควรให้น้ำพอเหมาะอย่าให้แฉะจนเกินไป ฉีดอาหารเสริมนูริช 30 ซีซี เป็นธาตุแคลเซียมโบรอน ทุก 7 วันตลอดฤดูปลูก และเมื่อพบต้นที่แสดงอาการควรถอนทิ้งและใช้ปูนขาวละลายน้ำราดใส่บริเวณที่ถอนต้นออกไป และเมื่อเริ่มมีอาการของโรคใช้โคไซด์ ดีเอฟ อัตรา 10 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตรฉีดพ่น 7 วันครั้ง จะหยุดโรคได้ โคไซด์ ดีเอฟใช้ผสม<br />นูริชฉีดพ่นพร้อมกันได้<br /><br />2. โรคเน่าดำ เกิดจาก Xanthomonas campestris ระบาดมากในช่วงฤดูฝนหรือในช่วงที่มีความชื้นสูง อาการใบแห้งเป็นสีน้ำตาลหรือเหลืองคล้ายสีทอง แบคทีเรียที่เป็นสาเหตุจะอาศัยอยู่ในดิน เมื่อฝนตกจะระบาดได้กว้างขวางเชื้อสามารถติดไปกับเมล็ดได้ ป้องกันได้โดยใช้ โคไซด์ดีเอฟ อัตรา 10 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตรฉีดพ่น 7วันครั้งจะหยุดโรคได้<br /><br />แมลง<br />หนอนคืบกะหล่ำ<br />หนอนคืบจะเป็นหนอนที่กินจุโดยกัดกินใบและยอด<br />การป้องกัน โดยใช้มือจับทำลาย ถ้ามีระบาดมากจึงใช้ น๊อคทริน 10% 30 ซีซีผสมชอสแมค 20 ซีซี ฉีดพ่นทุก 7 วัน<br /><br />ตารางการดูแลผักกาดหอม<br />วัน เดือน ปี<br />อายุพืช<br />(วันหลังย้ายกล้า)<br />งานที่ปฏิบัติ<br /><br /><br />เพาะกล้า และดูแลต้นกล้า<br /><br /><br />เตรียมแปลงปลูก<br />-หว่านปุ๋ยคอก 1 ตันต่อไร่ ปูนขาว 100-200 ก.ก.ต่อไร่ ก่อนการไถ<br />-ยกแปลงกว้าง 1 ม.<br />-พ่นยาคุมวัชพืช มอนโซ่ อัตรา 500 ซีซี.ต่อน้ำ 80 ลิตร ต่อพื้นที่ 1 ไร่<br />-ขุดหลุมปลูกบนแปลงที่เตรียมไว้ แปลงละ 2 แถว ระยะ 40 x 40 ซม.<br /><br /><br />ย้ายปลูกเมื่อกล้าอายุได้ประมาณ 25-30 วัน โดยรดน้ำในหลุมก่อนปลูกในกรณีที่แปลงปลูกแห้ง และรดน้ำตามทันทีหลังย้ายกล้า<br /><br />5<br />-รดปุ๋ยครั้งที่ 1 ใช้ปุ๋ย 15-15-15 และ 21-0-0 อัตรา 1:2 จำนวน 100 g + มามิโกร 12-9-6 30 ซี.ซี. + ออร์กามิน 30 ซี.ซี. + อโทนิค 3-5 ซี.ซี ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />-พ่นสารเคมีป้องกันและกำจัดโรคและแมลง ครั้งที่ 2 ใช้ น็อคไดน์ 30 ซี.ซี. + สเปโต 20 ซี.ซี. + เทนเอม 20 ซี.ซี. + เบสมอร์ 5 ซี.ซี. ต่อน้ำ 20 ลิตร<br /><br />25<br />-รดปุ๋ยครั้งที่ 3 ใช้ปุ๋ย 15-15-15 และ 21-0-0 อัตรา 1:2 จำนวน 100 กรัม + มามิโกร 12-9-6 30 ซี.ซี. + ออร์กามิน 30 ซี.ซี. + อโทนิค 3-5 ซี.ซี. ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />-ฝังปุ๋ย 15-15-15 และ 21-0-0 อัตรา 1:1 โดยเจาะหลุมฝังห่างจากต้น 15-20 ซม. หลุมละ 15 กรัม<br />-พ่นสารเคมีป้องกันและกำจัดโรคและแมลง ครั้งที่ 3 ใช้น็อกไดน์ 30 ซี.ซี. + สเปโต 20 ซีซี. + บาวีซาน 20 ซี.ซี. + เบสมอร์ 50 ซีซี. ต่อน้ำ 20 ลิตร<br /><br />35<br />-พ่นสารเคมีป้องกันและกำจัดโรคและแมลง ครั้งที่ 4 ใช้สกาย 20 g + เทนเอม 20 g พอสซ์ 30 ซีซี+เบสมอร์ 5 ซีซี ต่อน้ำ 20 ลิตร<br /><br />40<br />ฝังปุ๋ย 15-15-15 และ 21-0-0 อัตรา 1:1 โดยเจาะหลุมฝังห่างจากต้น 15-20 ซม. หลุมละ 15 กรัม<br /><br />45<br />-พ่นสารเคมีป้องกันและกำจัดโรคและแมลง ครั้งที่ 5 ใช้ซูมิไซดริน 10 ซีซี + บาวีซาน + เบสมอร์ 5 ซีซี. ต่อน้ำ 20 ลิตร<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-990565809682674112?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-4271674508081322962010-08-12T04:26:00.000-07:002010-08-12T04:27:31.836-07:002010-08-12T04:27:31.836-07:00ชื่อสามัญภาษาอังกฤษ: Chinese radish<br />ชื่อวิทยาศาสตร์: Raphanus sativus var.longipinatus<br />ตระกูล: Cruciferae<br />ชื่ออื่นๆ: ไชโป๊ว,ไชเท้า(ทั่วไป),ผักกาดจีน(ลำปาง),ผักเปิ๊กหัว(ภาคเหนือ)<br /><br />ข้อมูลทั่วไป<br /><br /> ผักกาดหัวเป็นพืชที่ปลูกเพื่อบริโภคส่วนของรากที่ขยายใหญ่ขึ้น เนื้อภายในมีสีขาวน่ารับประทาน บางพันธุ์เนื้อมีสีแดง คุณภาพของรากหรือที่เราเรียกกันว่าหัว ขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายอย่างได้แก่ ภูมิอากาศ และการปฏิบัติดูแลรักษาเป็นต้น ถ้าหากปล่อยให้จนเลยระยะเก็บเกี่ยวแล้วเนื้อจะเริ่มฟ่าม มีเส้นใยแข็ง ปรากฏมากขึ้น และรากจะขยายตัวใหญ่ขึ้น เพราะสะสมอาหารไว้มากขึ้นสำหรับการสร้างดอกและเมล็ดต่อไป นิยมปลูกเพื่อใช้รับประทานสดและดองเค็มหรือที่เรียก “หัวไชโป๊ว” มีลักษณะของรากหรือหัวแตกต่างกันไปตั้งแต่รูปทรงกลม รูปทรงกระบอก รูปกรวยยาวและรูปทรงยาวธรรมดา ขึ้นอยู่กับพันธุ์ ในแถบเอเชียผักกาดหัวที่นิยมบริโภคกันมากจะมีรูปร่างทั้งกลมและยาวเนื้อภายในสีขาว ในขณะที่แถบยุโรปจะนิยมบริโภคผักกาดหัวที่มีลักษณะกลมเล็กสีแดง โดยทั่วไปผักกาดหัวแบ่งเป็น 2 กลุ่ม<br /> 1.Temperate type ชอบอากาศเย็นลักษณะใบมีขอบเว้าลึกเข้าไปในใบ ส่วนใหญ่จะมีขนซึ่งมีมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับพันธุ์ ส่วนใหญ่เป็นพันธุ์หนักและพันธุ์กลาง ที่มีขนาดใหญ่เป็นพันธุ์ที่พบทั่วไปในเขตอบอุ่น<br /> 2.Tropical type ลักษณะขอบใบเรียบไม่มีรอยหยักหรือมีน้อยมาก ใบจะไม่มีขน ส่วนใหญ่จะเป็นพันธุ์เบา เจริญเติบโตได้ดีในสภาพอากาศร้อน<br />สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมในการปลูก<br /> ผักกาดหัวปลูกได้ในดินแทบทุกชนิด แต่ชอบดินร่วนปนทรายมีสภาพความเป็นกรดเป็นด่าง(PH) ประมาณ 5.5-6.8 อุณหภูมิที่เหมาะสมในการปลูกประมาณ 18-24 องศาเซลเซียส และเหมาะแก่การปลูกในฤดูหนาว ต้องการความชื้นสม่ำเสมอและแสงแดดเต็มที่ตลอดวัน ผักกาดหัวเป็นพืชที่ต้องการอากาศเย็นในการกระตุ้นการออกดอก<br />การปลูก<br />การเตรียมดิน<br /> โดยการไถ 2 ครั้ง ครั้งแรกไถพลิกดิน ตากดินไว้ประมาณ 1 สัปดาห์และทำการโรยปูนขาวลงทั่วแปลง(ในกรณีที่ดินเป็นกรด) โดยใช้อัตรา 200 กิโลกรัม/ไร่ แล้วทำการไถครั้งที่ 2 และย่อยดิน ทำการใส่ปุ๋ยเคมีสูตร 15-15-15 อัตรา 50 กิโลกรัม/ไร่และปุ๋ยคอก 1 ตัน/ไร่ รองพื้นพร้อม “น๊อกไดน์ 5 G” โดยใช้อัตราพอประมาณ แล้วใช้จอบหมุนพรวนกลบ จึงแต่งแปลงให้มีความกว้าง 100 เซ็นติเมตร ทางเดิน 50 เซ็นติเมตร การทำแปลงให้สูงและปรับสภาพดินให้ร่วนซุยจะทำให้การลงหัวของผักกาดหัวดียิ่งขึ้น<br /><br />การปลูก<br /> โดยทั่วไปผักกาดหัวนิยมปลูกแบบเป็นแถว โดยจะใช้ระยะระหว่างต้นและระหว่างแถว 15-20 เซ็นติเมตร หยอดเมล็ดผักกาดหัวหลุมละ 2-3 เมล็ด เมื่อทำการปลูกเสร็จแล้วให้ทำการกลบดินบางๆ พร้อมทั้งนำฟางข้าวมาปกคลุมไว้เพื่อรักษาความชื้นให้กับแปลง หลังจากที่ผักกาดหัวงอกได้ประมาณ 3-5 วัน ให้ทำการถอนแยก โดยถอนแยกด้วยความระมัดระวัง อย่าให้มีการกระทบกระเทือนต่อต้นใกล้เคียงกันมากเกินไป เพราะจะทำให้ต้นชะงักการเจริญเติบโตหรือตายได้<br />การปฏิบัติดูแลรักษา<br /> การให้น้ำ<br /> ควรทำการให้น้ำอย่างสม่ำเสมอ ให้เพียงพอกับความต้องการของพืช ในระยะกล้าควรให้น้ำเป็นฝอยละเอียดเพื่อป้องกันไม่ให้ผักกาดหัวหักล้ม<br /> การใส่ปุ๋ย<br /> หลังจากต้นผักกาดหัวมีใบจริงประมาณ 2-3 ใบให้ทำการใส่ปุ๋ยเคมีสูตร 21-0-0 หรือ 46-0-0 โดยทำการโรยระหว่างแถวประมาณ 1/2 ช้อนชา/ต้น และหลังจากนั้นอีก 15 วัน ให้ใส่ปุ๋ยเคมีสูตร 15-15-15 ประมาณ 1 ช้อนชา/ต้น ในการใส่ปุ๋ยแต่ละครั้งควรจะทำการพรวนดินและกำจัดวัชพืชไปด้วย<br />การเก็บเกี่ยว<br /> จะสามารถเก็บเกี่ยวได้เมื่ออายุผักกาดหัวประมาณ 45-55 วันหลังจากหยอดเมล็ด ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับพันธุ์ หรือดูตามขนาดของพันธุ์ตามความต้องการของตลาด โดยทั่วไปจะทำการเก็บเกี่ยวด้วยการถอน ผักกาดหัวที่แก่เกินอายุเก็บเกี่ยวจะมีอาการที่เรียกว่า “ฟ่าม” เกิดขึ้นซึ่งเป็นเนื้อเยื่อภายในของผักกาดหัวจะเริ่มเปลี่ยนเป็นเส้นใย มีลักษณะคล้ายฟองน้ำไม่เหมาะกับการบริโภค ดังนั้นการเก็บเกี่ยวผักกาดหัวจึงต้องระมัดระวังเรื่องการเก็บเกี่ยวเป็นอย่างมาก<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />ผักกาดหัว<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน /น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี. <br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) นูริช 40 ซีซี.<br />( เริ่มสร้างหัว ) บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> น๊อคทริน 10 % 10 ซี.ซี. มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br /> ชอสแมค 10 ซีซี.<br />คำเตือน : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Foot rot / Root rot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยใช้ เทนเอ็ม + บาวีซาน อย่างละ 2 ช้อน /<br /> น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว+<br />( Downy mildew ) เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br />( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วย นูริช 40 ซีซี. +<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคโคนเน่า หรือ -จะพบมากในช่วงเริ่มแตกกอเป็นต้นไป ใบที่อยู่ล่างๆ จะเหลืองและเหี่ยว ที่โคนต้นจะ<br /> โรคราเมล็ดผักกาด เป็นรอยสีน้ำตาล มีเส้นใยสีขาวอยู่รอบ ๆ และจะพบเมล็ดสีน้ำตาลคล้ายเมล็ด<br /> ( Sclerotinia rot ) ผักกาดติดอยู่บริเวณโคนต้น หากพบใช้โนมิลดิว 3 ช้อน / ปี๊บ ฉีด หรือใช้สารจุลินทรีย์ <br /> พวกบาซิลัสซับทิลิส และพวกไตรโคเดอม่าฉีดพ่นหรือรดโคนต้น<br />5. โรคไส้ดำ -เกิดจากการขาดธาตุโบรอน(B) อาการที่สังเกตได้คือ ต้นจะเหี่ยวเฉา รากหรือหัวจะผุ<br /> (Black rot) เปราะเมื่อผ่าดูในส่วนกลางของหัวจะมีสีดำและกลวง ป้องกันโดยใช้ นูริช 30 ซีซี./น้ำ ปี๊บ<br /><br />การป้องกันโรคและแมลง<br />1. โรคไส้กลวงดำ (Black heart) เกิดจากการขาดธาตุโบรอน อาการ เนื้อเยื่อภายในลำต้น ราก และหัว จะฟ่าม กลวงและมีสีดำ ทำให้ลำต้นแคระแกร็นเป็นสาเหตุให้เชื้อแบคทีเรียเข้าทำลายให้เน่าอย่างรวดเร็ว ป้องกันกำจัดโดย ไม่ควรปลูกผักเหล่านี้ซ้ำที่ ควรปลูกพืชหมุนเวียนตระกูลอื่นบ้าง ปรับดินด้วยปูนขาวเมื่อดินเป็นกรดหรือเมื่อใส่ปุ๋ยเคมีเพิ่มธาตุโบรอนให้พืช โดยฉีดพ่นปุ๋ยบอแรกซ์ เพิ่มปุ๋ยอินทรีย์ให้มากจะช่วยป้องกันโรคนี้ได้มาก<br />2. โรคเน่าเละ (Solf rot) เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย Erwinia carotovora อาการ แผลจะเป็นจุดช้ำน้ำยิ่งจะเน่าอย่างรวดเร็ว ทำให้เนื้อเยื่อเปื่อยและเป็นน้ำ ภายใน 2-3 วันผักจะเน่าบุบหายไปหมดทั้งต้นและหัว(ราก) หรือฟุบแห้งเป็นสีน้ำตาลอยู่ที่ผิวดิน อาการจะเน่าขึ้นที่ส่วนใดก่อนก็ได้แต่โดยปกติจะเริ่มเน่าที่โคนกาบใบหรือตรงกลางต้นก่อน เชื้อแบคทีเรียจะเข้าไปทางบาดแผลซึ่งเกิดจากหนอนหรือเชื้อราบางชนิดได้ทำลายไว้ก่อน นอกจากนี้ยังเกิดร่วมกับโรคไส้ดำที่เกิดจากการขาดธาตุโบรอน ซึ่งผักในตระกูลนี้มีความต้องการสูงกว่าพืชตระกูลอื่น ป้องกันกำจัดโดยพ่นยาโคไซด์ DF ในขณะที่ต้นยังเล็กอยู่เพื่อป้องกันในอัตรา 15-20 กรัม/น้ำ 20 ลิตร พ่นยากำจัดแมลงและหนอนเช่น พอสซ์,สกาย, สเปโต, ชาร์จ เป็นต้น ใช้ปุ๋ยที่มีธาตุโบรอนผสมอยู่ด้วยหรือฉีดพ่นธาตุโบรอนแต่เพียงอย่างเดียว ในอัตราส่วนปุ๋ยบอแรกซ์ 10-20 กรัม/น้ำ 20 ลิตร<br />3. โรคเน่าดำ (Black rot) เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย Xantomonas campestris อาการขอบใบจะแห้งเข้าไปเป็นรูปสามเหลี่ยม ที่มีปลายแหลมชี้เข้าไปที่เส้นกลางใบ เนื้อเยื่อที่แห้งจะมีเส้นกลางใบสีดำชัดเจน ทำให้ใบเหลืองและแห้ง อาการใบแห้งจะลามไปถึงกลางใบแล้วลุกลามไปถึงก้านใบและใบอื่นๆ ทำให้เกิดอาการใบเหี่ยวและแห้งตายไป ผักชะงักการเจริญเติบโตและตายไปในที่สุด การป้องกันกำจัด โรคนี้เข้าใจว่าติดมากับเมล็ดพันธุ์ การปลูกพืชหมุนเวียนจะลดการระบาดของโรคนี้ลงได้<br />แมลงศัตรูของผักกาดหัว<br /> หนอนใยผัก (Diamond-back moth,Plutell xylostella L) สังเกตได้จากการกัดกินใบของหนอน กัดกินผิวด้านล่างของใบจนเกิดเป็นรูพรุน มักเข้าไปกัดกินใบส่วนยอดที่กำลังเจริญเติบโต ทำให้ยอดได้รับความเสียหายพบไข่หนอนและใยหนอนที่ใบ การป้องกันกำจัดโดยใช้สารเคมีฉีดพ่นเช่น เอนลิช ,สกาย, สเปโต อย่างใดอย่างหนึ่งทุก 5-7 วัน หรือตามคำแนะนำในฉลาก<br /> ด้วงหมัดกระโดด (Flea beetles,Phyllotreta sinuata) จะกัดกินใบจนเป็นรูพรุน ตัวอ่อนที่เป็นตัวหนอนชอบกัดกินรากพืช โดยทั่วไปชอบอาหารพวกผักที่มีกลิ่นฉุนเช่นผักกาดต่างๆ ระบาดได้ทุกฤดูแต่จะระบาดมากในฤดูฝน<br />การป้องกันกำจัดโดย เมื่อพบการระบาดใช้สารเคมีฉีดพ่นเช่น สกาย,คาร์โบน๊อก,สเปโต เป็นต้น อัตราใช้ตามระบุข้างฉลาก<br /> เพลี้ยอ่อน (Aphid,Aphis maidis ) พบทั้งชนิดมีปีกและไม่มีปีกขนาดเล็กมากรูปร่างคล้ายผลฝรั่ง จะกัดกินใบ ทำให้ใบเป็นรูพรุนระบาดได้รวดเร็วมาก การป้องกันกำจัด เมื่อพบการระบาดใช้สารเคมี ฉีดพ่นทุก 5-7 วัน เช่น มาลาไธออน,เซพวิน 85 ,พอสซ์ เป็นต้น อัตราใช้ตามระบุข้างฉลาก<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />ผักกาดหัว<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน /น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน(20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี.<br /> ชอสแมค 10 ซีซี. <br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน(30 กรัม) นูริช 40 ซีซี.<br />( เริ่มสร้างหัว ) บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> น๊อคทริน 10 % 10 ซี.ซี. มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br /> ชอสแมค 10 ซีซี.<br />คำเตือน : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Foot rot / Root rot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยใช้ เทนเอ็ม + บาวีซาน อย่างละ 2 ช้อน /<br /> น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิลดิว<br />( Downy mildew ) + เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br />( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วย นูริช 40 ซีซี. <br /> + โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคโคนเน่า หรือ - จะพบมากในช่วงเริ่มแตกกอเป็นต้นไป ใบที่อยู่ล่างๆ จะเหลืองและเหี่ยว ที่โคนต้นจะ<br /> โรคราเมล็ดผักกาด เป็นรอยสีน้ำตาล มีเส้นใยสีขาวอยู่รอบ ๆ และจะพบเมล็ดสีน้ำตาลคล้ายเมล็ด<br /> ( Sclerotinia rot ) ผักกาดติดอยู่บริเวณโคนต้น หากพบใช้โนมิลดิว 3 ช้อน / ปี๊บ ฉีด หรือใช้สารจุลินทรีย์ <br /> พวกบาซิลัสซับทิลิส และพวกไตรโคเดอม่าฉีดพ่นหรือรดโคนต้น<br />5. โรคไส้ดำ - เกิดจากการขาดธาตุโบรอน(B) อาการที่สังเกตได้คือ ต้นจะเหี่ยวเฉา รากหรือหัวจะผุ<br /> (Black rot) เปราะเมื่อผ่าดูในส่วนกลางของหัวจะมีสีดำและกลวง ป้องกันโดยใช้ นูริช 30 ซีซี./น้ำปี๊บ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-427167450808132296?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-23323949794825030952010-08-12T03:54:00.001-07:002010-08-12T03:54:40.718-07:002010-08-12T03:54:40.718-07:00ผักคะน้า (Chinese kale)<br />ชื่อวิทยาศาสตร์ : Brassica oleraceae alboglabra<br />ชื่อสามัญไทย : ผักคะน้า<br />ชื่อสามัญอังกฤษ : Chinese kale<br /><br /><br />ข้อมูลทั่วไป<br /> ผักคะน้าเป็นพืชที่อยู่ในตระกูล (family) Cruciferae สำหรับผักคะน้าที่นิยมปลูกในบ้านเรามี 2 ประเภท คือ<br />· ผักคะน้าใบ มีลักษณะต้นอวบใหญ่ค่อนข้างสั้น ก้านเล็ก ใบกลมหนาค่อนข้างหยิก กรอบ ทนทานต่อดินฟ้าอากาศได้ดีดอกมีสีเหลือง<br />· ผักคะน้ายอด, ผักคะน้าก้าน หรือคะน้าต้น มีลักษณะต้นอวบใหญ่ยาว มีดอกสีขาว ใบยาวแหลม ก้านใหญ่ มีรสอร่อยมีความต้านทางโรค ทนต่อความร้อนและความชื้นได้ดี<br />ผู้บริโภคในแต่ละท้องถิ่นจะนิยมบริโภคพันธุ์ที่ไม่เหมือนกัน เกษตรกรที่ปลูกคะน้า สำหรับขายจึงควร<br />เลือกปลูกพันธุ์ตามความนิยมของตลาด บางท้องถิ่นอาจชอบพันธุ์ผักคะน้ายอด การเลือกปลูกให้ถูกพันธุ์จะทำให้ไม่มีปัญหาในเวลาขาย โดยทั่วไปในตลาดส่วนใหญ่จะนิยมบริโภคคะน้ายอดมากกว่าคะน้าใบ เนื่องจากมีใบที่บางกว่า ไม่แข็งเหมือนคะน้าใบ ส่วนคะน้าใบจะใช้ปลูกในพื้นที่ที่ไม่สามารถปลูกคะน้ายอดได้ เช่น พื้นที่ที่มีอากาศเย็นเพราะคะน้ายอดจะออกดอกก่อนที่ต้นจะโตเต็มที่<br />ผักคะน้าปลูกได้ทั้งในดินร่วน ดินเหนียว หรือดินทรายที่เพิ่มธาตุอาหารในรูปของปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมักที่<br />ย่อยสลายดีแล้ว ผักคะน้าสามารถปลูกได้ตลอดปีในแหล่งที่มีน้ำอย่างเพียงพอ ช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุด ในการปลูกคะน้า คือ ตั้งแต่เดือนตุลาคม-เมษายน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเดือนพฤศจิกายน-มกราคม จะปลูกได้ผลดีที่สุด แต่ก็เป็นช่วงที่ผักคะน้ามีราคาต่ำที่สุดด้วย เนื่องจากมีผลผลิตออกสู่ตลาดมาก ยกเว้นในกรณีที่บางแหล่งประสบภัยธรรมชาติ ไม่สามารถเก็บเกี่ยวได้ เช่น น้ำท่วม ราคาก็จะเปลี่ยนแปลงไป ส่วนช่วงระหว่างเดือน พฤษภาคม-กันยายน ซึ่งเป็นช่วงฤดูร้อนและฤดูฝน ก็สามารถปลูกได้เช่นกัน แต่อาจจะประสบปัญหาบ้างเช่น ขาดน้ำ หรือมีปัญหาโรคและแมลงรบกวนมาก หรือปัญหาฝนตกหนักทำให้ดินแน่นผักไม่เจริญเติบโต แต่ราคาขายจะดีกว่ามาก<br /><br />สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมในการปลูก<br />การเตรียมดิน<br /> ดินที่เหมาะสำหรับปลูกผักคะน้าควรมีค่า PH ระหว่าง 5.5-6.8 และหากดินเป็นกรด ควรใส่ปูนขาวเพื่อปรับสภาพดินในอัตราที่สอดคล้องกับสภาพดินในแต่ละที่ ดินที่ใช้ปลูกผักคะน้าควรขุดพลิกดินลึกประมาณ 10-15 เซนติเมตรที่ไม่ต้องขุดลึกมากนักเพราะระบบรากของผักคะน้าไม่ลึกนัก ขุดพลิกแล้วตากดินไว้ 7-10 วันแล้วย่อยพรวนเป็นก้อนเล็กๆ ใส่ปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมักที่สลายตัวดีแล้วในอัตรา 1 ตัน/ไร่ และปุ๋ยตรากระต่ายสูตร 15-15-15 อัตรา 50 กิโลกรัม/ไร่ ลงคลุกเคล้าให้เข้ากับดิน<br />การปลูก<br />การปลูกผักคะน้าคล้ายกับผักกาดกวางตุ้ง จึงปลูกได้โดยวิธีหว่านเมล็ดลงในแปลงได้เลย วิธีการหว่านเมล็ดมีอยู่ 2 แบบคือ การหว่านเมล็ดพันธุ์ให้กระจายทั่วๆแปลง และวิธีโรยเมล็ดแบบเรียงเป็นแถว ซึ่งจะเลือกวิธีปลูกแบบไหนขึ้นอยู่กับลักษณะของพื้นที่ของแปลงที่จะปลูกหรือความสะอาดในการทำงานของเกษตรกรเอง<br />· แบบหว่านเมล็ดให้กระจายทั่วๆแปลง การหว่านเมล็ดให้กระจายได้ทั่วๆ ต้องอาศัย<br />ความชำนาญในการหว่าน วิธีนี้เหมาะสำหรับแปลงปลูกแบบยกร่องมีคูน้ำล้อมรอบ ซึ่งขนาดของร่องแปลงผัก กว้าง 5-6 เมตร เมื่อเตรียมดินแล้วจะต้องปูฟางข้าวลงบนแปลงเสียก่อน แล้วจึงหว่านเมล็ดแล้วรดน้ำตามให้ชุ่ม การหว่านแบบนี้ใช้เมล็ดพันธุ์เปลืองพอสมควร คือ ใช้ประมาณ 1-2 กิโลกรัม/ไร่<br />· แบบโรยเมล็ดเรียงเป็นแถว เหมาะสำหรับแปลงที่ยกร่องแปลงธรรมดา ขนาดของแปลงกว้างประมาณ<br />1 เมตร ร่องน้ำทางเดิน 0.5 เมตร เมื่อเตรียมดินเสร็จเรียบร้อยแล้ว โรยเมล็ดให้ห่างกันพอสมควร ระยะห่างระหว่างแถวประมาณ 20 เซนติเมตร เสร็จแล้วกลบดินบางๆปูฟางข้าวคลุมบนแปลงแล้วรดน้ำให้ชุ่ม การหว่านแบบนี้ใช้เมล็ดพันธุ์ประมาณ 800 กรัม/ไร่<br />เมื่อผักสูงได้ประมาณ 10 เซนติเมตร หรืออายุ 15 วัน ให้เริ่มทำการถอนแยกครั้งแรกเลือกต้นกล้าที่ไม่<br />สมบูรณ์ออกเหลือระยะห่างระหว่างต้นไว้ประมาณ 10 เซนติเมตร ต้นอ่อนของผักคะน้าในวัยนี้เด็ดรากออกแล้วสามารถขายสู่ตลาดได้ และเมื่อต้นผักมีอายุ ประมาณ 25 วันก็ทำการถอนแยกครั้งที่สองให้เหลือระยะห่างระหว่างต้น 20 เซนติเมตร ต้นผักคะน้าที่ถอนแยกออกมาในระยะนี้นำมาตัดรากออกส่งขายตลาดได้อีกเช่นกัน ผู้บริโภคนิยมรับประทานเป็นยอดผักเพราะอ่อนและอร่อย ในการถอนแยกผักคะน้าแต่ละครั้งควรทำการกำจัดวัชพืชไปในตัวด้วย<br />การปฏิบัติดูแลรักษา<br />การใส่ปุ๋ย<br /> การปลูกผักคะน้าหรือผักใดๆก็ตามควรใส่ปุ๋ยคอก ปุ๋ยหมักและสูตรรองพื้น ก่อนหว่านเมล็ดทุกครั้ง การปลูกผักจะได้ผลดีมากขึ้น เพราะผักจะใช้ประโยชน์จากปุ๋ยที่ใส่ได้อย่างเต็มที่กว่า โดยจะใช้ปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมักในอัตรา 1 ตัน/ไร่ ส่วนปุ๋ยสูตรแนะนำให้ใช้ตรากระต่ายสูตร 15-15-15 อัตรา 50 กิโลกรัม/ไร่ หากสังเกตว่าผักที่ปลูกไม่ค่อยเจริญเติบโตอาจจะใส่ปุ๋ยเร่งการเจริญเติบโต เช่น ปุ๋ยตรากระต่ายสูตร 21-0-0 อัตรา 20 กิโลกรัม/ไร่ หว่านแล้วรดน้ำตาม<br />การให้น้ำ<br /> ผักคะน้าต้องการน้ำอย่างเพียงพอและสม่ำเสมอ ดังนั้นการปลูกผักคะน้า จึงต้องปลูกในแหล่งที่มีน้ำอย่างเพียงพอตลอดฤดูกาล หากขาดแคลนน้ำจะทำให้ผักชะงักการเจริญเติบโตและคุณภาพไม่ดีเท่าที่ควร ในช่วงที่ระยะเมล็ดเริ่มงอกยิ่งขาดน้ำไม่ได้เลย วิธีการให้น้ำผักคือใช้บัวฝอยรดน้ำวันละ 2 เวลาเช้า-เย็นหรือตามที่พืชต้องการ<br />การเก็บเกี่ยว<br /> ผักคะน้าสามารถเก็บเกี่ยวได้ตั้งแต่เล็กๆ ที่เรียกว่าลูกผัก โดยได้จากการถอนแยกครั้งแรก และการถอนแยกครั้งที่สอง ส่วนผักคะน้าที่โตเต็มที่สามารถเก็บเกี่ยวได้เมื่ออายุด 45-55 วัน ใช้มีดตัดชิดโคน (ไม่แก่ไม่อ่อนเกินไป) แล้วตัดแต่งใบเสียทิ้ง เมื่อตัดแล้วบรรจุในภาชนะ เพื่อให้ในการขนส่งเข้าสู่ตลาดต่อไป<br /> เพื่อความปลอดภัยของผู้บริโภคห้ามใช้สารเคมีกำจัดศัตรูพืชก่อนการเก็บเกี่ยว 7-10 วันโดยดูตามคำแนะนำที่ให้ไว้ในฉลากของสารเคมีนั้นๆ<br /><br />ตารางการใช้อาหารเสริมและการป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />คะน้า<br /><br />ช่วงเวลาปลูก การใช้สารเคมี การใช้อาหารเสริม<br /> * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร * อัตราต่อน้ำ 20 ลิตร <br />เริ่มปลูก ใช้โนมิลดิว อัตรา 2 ช้อน /น้ำ 1 ปี๊บ ฉีดพ่นให้ทั่วแปลงเพื่อป้องกันโรคโคนเน่า ต้นเน่า<br />เริ่มแตกใบ โคไซด์ 2 ช้อน (20 กรัม) ออร์กามิน 30 ซีซี.<br /> เทนเอ็ม 3 ช้อน(20 กรัม) อโทนิค 5 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน(20 กรัม) นูริช 30 ซีซี.<br /> โนมิลดิว 2 ช้อน(20 กรัม) มามีโกร 12-9-6 30 ซีซี. <br /> ชอสแมค 10 ซี.ซี<br /> ดี.ซี. ตรอนพลัส 20 ซี.ซี.<br />เริ่มเป็นใบจริง เทนเอ็ม 3 ช้อน นูริช 40 ซีซี.<br /> บาวีซาน 2 ช้อน อโทนิค 5 ซีซี.<br /> ชอสแม็ค 20 ซี.ซี มามีโกร 21-21-21 3 ช้อน<br />คำเตือน : แนะนำให้ใช้ผ้าใยสังเคราะห์สปันบอนของเจียไต๋ คลุมแปลงป้องกันแมลงตัวเล็กๆได้ดี<br /><br />v การป้องกันกำจัดโรคและแมลง <br />1. ใบจุด - ใบจะเป็นจุดสีดำ รอบๆ แผลจะเป็นสีเหลือง เมื่อเชื้อแพร่ระบาดมากขึ้น แผลจะขยาย<br />( Leaf spot ) ติดกัน เกิดใบไหม้แห้งกรอบ ป้องกันโดยถ้าเกิดจากเชื้อ Gercosporaใช้ เทนเอ็ม + บาวี<br /> ซาน อย่างละ 2 ช้อน/น้ำ 1ปี๊บถ้าเกิดจากเชื้อ Alternaria ลักษณะแผลเป็นวงซ้อนกัน <br /> ใช้เทนเอ็ม 30 กรัม + โพลี่อ๊อกซิน 60 กรัม/น้ำ 1 ปี๊บ<br />2. ราน้ำค้าง - บนใบจะเป็นพื้นสีเหลือง ใต้ใบจะเป็นเส้นใยสีขาวเป็นกระจุก ป้องกันโดยใช้ โนมิวดิว+ ( Downy mildew ) เทนเอ็ม อย่างละ 2 ช้อน ฉีดพ่น หากระบาดรุนแรงใช้ ลอนมิเนต อัตรา 1-2 ช้อน<br />3. โรคเน่าเละ - เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย เนื้อเยื่อพืชจะยุบตัวลง แผลจะมีสีน้ำตาลอ่อน เปียกและชื้นเป็น<br />( Soft rot ) เมือกไหลเยิ้ม มีกลิ่นเหม็นป้องกันโดยหากพบอาการเริ่มแรกฉีดพ่นด้วยนูริช 40 ซีซี. +<br /> โคไซด์ 3 ช้อน หากรุนแรงไม่สามารถป้องกันได้<br />4. โรคปลายใบแห้ง - เกิดจากการขาดธาตุแคลเซียม ใบจะเป็นสีน้ำตาลฉ่ำน้ำต่อมาจะแห้งเป็นสีน้ำตาลจะ<br />( Leaf blight ) เป็นที่ใบอ่อน ๆ ก่อนป้องกันโดยใช้นูริช 40-50 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br /> 5. โรคไส้ดำ - เกิดจากการขาดธาตุ โบรอน (B) อาการที่สังเกตได้คือ ต้นจะเหี่ยวเฉา รากจะผุเปราะเมื่อ<br /> ( Black rot ) ผ่าดูในส่วนกลางของราก จะมีสีดำและกลวง ป้องกันโดยใช้ นูริช 30 ซีซี. / น้ำ 1 ปี๊บ<br />6. โรคราสนิมขาว - ส่วนมากจะเกิดกับผักบุ้ง สังเกตบนใบจะมีจุดสีเหลืองกลม พลิกดูใต้ใบจะพบตุ่มเป็น<br /> ( White rust ) นูนสีขาวอยู่ใต้บริเวณแผล ป้องกันกำจัดโดยใช้ บาวีซาน 3 ช้อน / น้ำ 1 ปี๊บ Albugo candida<br /><br />การป้องกันโรคและแมลง<br />1. โรคราน้ำค้าง (Downy mildew) เกิดจากเชื้อรา Peronospora parasitica อาการเกิดตั้งแต่ระยะกล้าใบเลี้ยงจะ<br />เป็นจุดช้ำ ยุบตายเป็นหย่อมๆ บนใบจะเกิดเป็นจุดเล็กๆ สีเทาเป็นกลุ่มๆกระจายทั่วไป ใต้ใบจะมีเส้นใยสีขาวเกาะอยู่ เมื่อโรคขยายมากขึ้นใบจะเหลืองกรอบแห้งโดยเริ่มเป็นจากใบล่างการป้องกันโดย ให้ฉีดพ่นเทนเอม 30 กรัม + โนมิลดิว 40 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตรทุก 7 วัน หรือใช้สารลอนมิเนตอัตรา 10-20 กรัมผสมน้ำฉีดพ่นใบ<br />2. โรคใบจุด (Leaf spot) เกิดจากเชื้อรา Cercospora อาการ มีจุดสีน้ำตาลบนใบ ถ้ามีการระบาดมากใบจะแห้งและ<br />ร่วงพบมากในฤดูฝน โดยเฉพาะแปลงที่มีหญ้ารก ป้องกันได้โดยใช้ บาวีซาน 20-30 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร ฉีดพ่นใบ 7 วันครั้ง<br />3. โรคใบจุดจากเชื้อ Alternaria sp. เป็นจุดเล็กๆ บนต้นกล้าที่งอกใหม่และเน่าตาย ระยะต้นโตจะเป็นจุดเล็กๆบน<br />ใบ และขยายเป็นวงกลมสีน้ำตาลซ้อนๆกัน วงนอกเป็นสีเหลือง ต่อมาใบจะกรอบพบมากในฤดูฝน ป้องกันได้โดยใช้เทนเอ็ม 30 กรัม + โพลี่อ๊อกซิน 60 กรัม ฉีดพ่นป้องกันตั้งแต่ระยะกล้า ตลอดฤดูปลูก 7 วันครั้ง<br />4. แมลงศัตรูคะน้า ผักคะน้าเป็นผักที่หนอนชอบมาก จึงควรดูแลเอาใจใส่ให้มากทุกๆวัน แมลงที่พบระบาดมากมีพวก หมัดกระโดด (Flea beetles, Phyllotreta sinuata), เพลี้ยอ่อน (Aphids, Lipaphis erysime), หนอนกระทู้ผัก (Common cutworn, Common leafworm, Spodoptera litura), หนอนใยผัก (Diamond-back moth, Plutellaxylostella), หนอนกระทู้หอม (Beet armyworm, Spodoptera exigua) การป้องกันกำจัด โดยใช้สารที่ปลอดภัยต่อผู้บริโภค พวกบาซิลลัส ทูริงเยนซิส 60-100 ซีซี, ชอสแมค 40-60 ซีซี, น๊อคทริน 10% 30 ซีซี ใช้สลับกันฉีดพ่นทุก 4-7 วัน แล้วแต่ชนิดของแมลง<br />พันธุ์ที่แนะนำให้ปลูก<br /> คะน้าลูกผสมไอริส 012<br /> เป็นพันธุ์ที่โตเร็วและสม่ำเสมอ ทนโรคใบแหลมหนาใหญ่สีเขียวเข้มสีนวล ก้านใบไม่กาง ลำตัวอวบใหญ่ ออกดอกช้า อายุเก็บเกี่ยว 40-53 วัน<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-2332394979482503095?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-37967406462796134872010-08-12T03:49:00.001-07:002010-08-12T03:49:50.552-07:002010-08-12T03:49:50.552-07:00พริก<br />ชื่อสามัญภาษาอังกฤษ PEPPER , HOT PEPPER , CHILLI<br />ชื่อวิทยาศาสตร์ Capsicum<br /><br />ข้อมูลทั่วไป<br />พริกเป็นพืชที่อยู่ในตระกูล (Family) Solanaceae อุณหภูมิที่เหมาะสมต่อการเจริญเติบโตของพริก ประมาณ 20-35 องศาเซลเซียส สำหรับพริกยักษ์ (พริกหวาน) ประมาณ 21-25 องศาเซลเซียส ถ้าอุณหภูมิต่ำกว่า 10 องศาเซลเซียส จะทำให้ชะงักการเจริญเติบโตและติดเมล็ดน้อย อุณหภูมิ 30-35 องศาเซลเซียส เหมาะสำหรับการงอกของเมล็ด<br /><br />พริกสามารถออกดอกได้เร็วในสภาพวันสั้น การปลูกในสภาพพื้นที่ที่ขาดน้ำหรือน้ำขัง อากาศร้อนและลมแรง จะทำให้ผลผลิตลดลง สภาพดินร่วนปนทรายระบายน้ำดีและมีอินทรีย์วัตถุสูง pH ระหว่าง 5.5-6.5 เหมาะสำหรับการผลิตเมล็ดพันธุ์ พื้นที่ราบสูงที่มีอุณหภูมิกลางวันและกลางคืนแตกต่างกันมาก จะทำให้ติดผลดีและเมล็ดพันธุ์มีคุณภาพสูง ควรมีระดับน้ำใต้ดินต่ำกว่า 1.5 เมตร เพราะระบบรากของพริกยาวไม่น้อยกว่า 0.5 เมตร<br /><br />พื้นที่ผลิตเมล็ดพันธุ์ควรห่างจากพริกอื่นอย่างน้อย 500-800 เมตร แต่ถ้ามีสภาพภูมิประเทศกั้น เช่น ทะเล ภูเขา ป่า ควรใช้ระยะห่างจากพันธุ์อื่นไม่น้อยกว่า 100-200 เมตร<br /><br />การเพาะกล้าลงถาดเพาะกล้า<br />เตรียมวัสดุเพาะโดยใช้ Peat Most 3 ส่วน Vermiculite 1 ส่วน ผสมคลุกเคล้าให้เข้ากัน ใส่ลงในถาดเพาะขนาด 50 หลุม ให้เต็มหลุมแต่ไม่ต้องกด รดน้ำให้ชุ่ม เจาะหลุมลึกประมาณ 1 มิลลิเมตร หยอดเมล็ดหลุมละ 1-2 เมล็ด แล้วกลบหลังจากเพาะเมล็ด 3-5 วัน ทำการซ่อมหลุดที่ไม่งอก โดยการย้ายต้นกล้าจากหลุมที่งอกมากกว่า 1 ต้นมาปลูกยังหลุมที่ไม่งอก ถ้าต้นกล้าเจริญเติบโต ไม่ค่อยดีควรรดปุ๋ย 15-15-15 อัตรา 50 กรัม ต่อน้ำ 20 ลิตร โดยใส่บัวรด และรดน้ำตาม ควรให้ปุ๋ยในช่วงเย็น ระยะก่อนปลูก 3-5 วัน ควรให้น้ำน้อยลง เพื่อเตรียมต้นกล้าให้ปรับตัวในสภาพแปลงปลูก ควรพ่นสารเคมี ป้องกันกำจัดศัตรูพืช 1 วันก่อนย้ายปลูก<br /><br />การเตรียมพื้นที่ปลูก<br />ทำการไถพรวนและปรับแปลงให้มีความสม่ำเสมอ ใส่ปุ๋ยคอก อัตรา 1 ตันต่อไร่ ถ้าพื้นที่ปลูกสภาพดินเป็นกรดควรใส่ปูนขาว อัตรา 100-200 กิโลกรัมต่อไร่เพื่อปรับสภาพดิน ใส่ปุ๋ยสูตร 15-15-15 อัตรา 50 กิโลกรัม ต่อไร่ ยกแปลงกว้าง 1 เมตร ระยะห่างระหว่างแปลง 10.5 เมตร ควรยกแปลงให้สูงและปรับหลังแปลงให้สม่ำเสมอ เพื่อป้องกันน้ำขัง ขุดหลุมปลูก โดยใช้ระยะห่างระหว่างต้นและแถว 50 เซนติเมตร ปลูกแปลงละ 2 แถว รองก้นหลุมด้วย น็อกไดน์ 5 จี และปุ๋ยสูตร 15-15-15 คนให้คลุกเคล้ากับดินก้นหลุม เพื่อไม่ให้สัมผัสกับรากพริกโดยตรงเมื่อทำการย้ายปลูก<br /><br />การย้ายกล้า<br />เมื่อต้นกล้าอายุได้ 25-30 วันควรทำการย้ายกล้าไปปลูกในแปลงที่เตรียมไว้ ควรย้ายกล้าในเวลาบ่าย-เย็น ในกรณีที่ทำการเพาะกล้าในแปลงเพาะ ควรรดน้ำกล้าให้ชุ่มก่อนและขณะย้ายควรให้มีดินติดต้นกล้าไปให้มากที่สุด เพื่อให้กล้ากระทบกระเทือนน้อยและสามารถตั้งตัวได้เร็ว หลังย้ายกล้าต้องรีบรดน้ำตามทันที เมื่อย้ายกล้าเสร็จแล้วควรใช้ฟางคลุมดิน เพื่อช่วยรักษาความชื้น และอาจช่วยพรางแสงให้ต้นกล้าสามารถตั้งตัวได้เร็วขึ้นด้วย<br /><br />การให้น้ำ<br />ต้องคำนึงอยู่เสมอว่า อย่าให้น้ำจนเปียกหรือแฉะเกินไป จะทำให้พริกเหี่ยวตายได้ และอย่าปล่อยให้ดินแห้งมาก เพราะพริกจะชะงักการเจริญเติบโต ในระยะแรกของการเจริญเติบโตควรให้น้ำอย่างพอเพียงและสม่ำเสมอเพื่อให้ต้นแข็งแรง<br /><br />การให้ปุ๋ย<br />หลังจากย้ายกล้า 7-10 วัน รดด้วยปุ๋ยสูตร 21-0-0 และ 15-15-15 อัตราส่วน 2 : 1 ในอัตรา 100 กรัม ต่อน้ำ 20 ลิตร ธาตุอาหารเสริมมาโมมิก อัตรา 10-15 ซีซีต่อน้ำ 20 ลิตร และฮอร์โมนเร่งการเจริญเติบโต อโทนิค อัตรา 3-5 ซีซี ต่อน้ำ 20 ลิตร<br />หลังย้ายกล้า 1 เดือนใส่ปุ๋ยสูตร 15-15-15 โดยเจาะหลุมฝังระหว่างต้นประมาณ 1 ช้อนชา<br />หลังย้ายกล้า 50 วัน ใส่ปุ๋ยสูตร 13-13-21 โดยเจาะหลุมฝังระหว่างต้นประมาณ 1 ช้อนชา และหากมีการให้น้ำตามร่องก็สามารถใช้ปุ๋ยหว่านตามร่องน้ำใช้ปุ๋ยประมาณ 50-100 กิโลกรัมต่อไร่<br /><br />การพรวนดิน<br />ในระยะที่พริกยังต้นเล็กอยู่ ควรพรวนดินบ่อยๆ เพื่อให้ดินมีการระบายน้ำและถ่ายเทอากาศได้ดี และยังเป็นการกำจัดวัชพืชไปด้วย เมื่อต้นพริกโตจนทรงพุ่มปิดผิวดินหมดแล้วก็ไม่จำเป็นต้องพรวนดินอีกต่อไป<br /><br />การตัดแต่ง<br /> หลังจากย้ายกล้าต้นพริกจะเจริญเติบโตจนมีใบประมาณ 7-8 ใบ ก็จะเริ่มเกิดดอกแรกในประมาณข้อที่ 7-11 แขนงจะเกิดขึ้นที่มุมซอกใบด้านบน ตั้งแต่ใบแรกจนถึงใบสุดท้ายใต้ดอกแรก โดยที่มุมที่เกิดดอกแรกจะมีการแตกกิ่งออกเป็นง่าม การตัดแต่งควรทำารตัดแต่งแขนงที่เกิดที่ซอกใบตั้งแต่ใบแรกจนถึงชอกใบใต้ดอกแรก และควรทำในตอนเช้าเพื่อให้บาดแผลแห้งภายใน 1 วัน<br /><br />การเก็บเกี่ยว<br /> โดยทั่วไปการเก็บเกี่ยวผลพริกสดสามารถทำการเก็บเกี่ยวได้เมื่อพริกมีอายุ 60 วันหลังย้ายกล้า แต่ทั้งนี้ต้องขึ้นอยู่กับลักษณะประจำพันธุ์ด้วย การเก็บพริกสดจะสามารถตรวจสอบว่าผลพริกแก่เต็มที่ได้โดยการบีบผลดี ถ้าผลแข็งแสดงว่าแก่เต็มที่สามารถเก็บได้ พริกขี้หนูและพริกชี้ฟ้ามีอายุเก็บเกี่ยวประมาณ 70-95 วัน หลังย้ายกล้า พริกหวานมีอายุเก็บเกี่ยวประมาณ 60-80 วัน ในระยะแรกที่พริกเริ่มให้ผลจะมีผลไม่มากนักแต่จะเพิ่มปริมาณขึ้นเรื่อยๆ และเมื่อต้นเริ่มแก่ปริมาณผลก็จะลดลงอีก โดยทั่วไปพริกจะให้ผลผลิตได้นาน 6-7 เดือนแต่ถ้ามีการดูแลรักษาสภาพต้นให้สมบูรณ์แข็งแรงดี จะสามารถเก็บผลได้นานถึง 1 ปี<br /><br />โรคและแมลงศัตรูพริก<br />1.โรคกล้าเน่าตาย<br />ลักษณะอาการ ต้นกล้าจะเหี่ยวแห้งตาย แต่เนื่องจากสาเหตุของโรค มีหลายชนิด<br />อาการของโรคจึงมีความแตกต่างกันบ้าง ถ้าสังเกตอย่างใกล้ชิด เช่น อาจมีแผลที่ใบเลี้ยง หรือบนส่วนของลำต้นหรือรากก่อนแล้วต้นจึงจะตาย เกิดจากเชื้อรา Pythium Phytophthora Fusarium และ Rhizoctonia เชื้อโรคที่ทำให้ต้นกล้าของพริกตาย ส่วนมากเป็นเชื้อโรคที่อาจติดมาจากภายนอกหรือภายในเมล็ดพันธุ์ เช่น เชื้อโรคแอนแทรคโนส หรือเป็นเชื้อโรคที่ชอบอาศัยอยู่ในดินอยู่แล้ว จะทำให้เมล็ดเน่าหรือต้นกล้าตายหรือต้นไม่สมบูรณ์<br /><br />การป้องกันกำจัด <br />1. คลุกเมล็ดด้วยสารเคมีป้องกันกำจัดเชื้อราหลังจากกล้าเมล็ดพันธุ์แล้ว เพื่อป้องกัน <br />เชื้อในดินเข้าทำลายเมล็ดในขณะที่มีการงอก<br />2.เมื่อต้นกล้างอกขึ้นมาเหนือพื้นดินแล้ว ควรรีบพ่นหรือรดด้วยสารเคมีป้องกันกำจัด<br />โรคพืช เช่น เทนเอ็ม ทันที และต้องพ่นหรือรดน้ำซ้ำทุก 5-7 วัน<br /><br />2.โรคเหี่ยว<br />2.1โรคเหี่ยวที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย<br />เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย Pseudomonas solanacearum<br />ลักษณะอาการ ต้นพริกที่เป็นโรคนี้จะแสดงอาการเหี่ยว ทั่วต้นในวันที่มีอากาศ<br />ร้อนจัดและอาจฟื้นคืนดีใหม่ในเวลากลางคืน ต้นพริกจะมีอาการเช่นนี้อยู่ 2-3 วันแล้วจะเหี่ยวตายโดยไม่ฟื้น การเหี่ยวของต้นพริกที่เป็นโรคนี้จะไม่แสดงอาการใบเหลืองของใบที่อยู่ล่างๆ มาก่อน ถ้าถอนต้นที่เป็นโรคมาดูจะเห็นว่ารากเน่า และเมื่อเฉือนลำต้นตรงใกล้ระดับคอดินดูจะพบว่า เนื้อเยื่อที่เป็นท่อลำเลียงอาหารช้ำ เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอ่อน<br />การป้องกันกำจัด<br />1. ถอนต้นพริกที่เป็นโรคไปเผาไฟ<br />2. ป้องกันไม่ให้ต้นพริกมีบาดแผลบริเวณโคนต้นและราก<br />3.ป้องกันและกำจัดไส้เดือนฝอยในที่ที่มีการตรวจพบ เพื่อป้องกันการเข้าทำลายและจำทำให้รากพริกเกิด<br /> บาดแผล<br />4. ถ้ามีการระบาดมากควรปลูกพืชหมุนเวียนโดยใช้พืชในตระกูลอื่น<br />5. ให้ปูนขาวละลายน้ำรดบริเวณโคนต้น<br /><br />2.2 โรคเหี่ยวที่เกิดจากเชื้อรา<br />ลักษณะอาการ อาการของโรคนี้แตกต่างจากอาการของโรคเหี่ยวที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรียต้นที่เป็นโรคจะปรากฏอาการบนใบแก่ของพริกที่อยู่ตอนล่างๆ ก่อน คือ ใบจะมีสีเหลืองแล้วต่อมาใบที่อยู่ถัดมาป้องกันกำจัดโดยใช้ยาเชื้อพวก บาซิลัส ซับทิลิส และ เชื้อไตรโคเดอมาผสมน้ำรดโคนต้นและฉีดพ่น<br /> <br />1.โรคใบจุดที่เกิดจากเชื้อรา<br />1.1 เกิดจากเชื้อรา Cercospora อาการเริ่มแรกจะเป็นจุดช้ำน้ำขนาดเล็ก ซึ่งจะขยาย<br />วงกว้างขึ้นจนแผลมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 3-4 มิลลิเมตร เนื้อเยื่อตรงกลางแผลจะแห้งบางเป็นสีน้ำตาลหรือสีเทาอ่อนขอบแผลมีสีน้ำตาลแก่หรือน้ำตาลอมแดง ตรงกลางมีกระจุกของราสีเทาหรือสีดำอ่อนๆ ขึ้นเป็นกลุ่มซึ่งมองเห็นได้ยากด้วยตาเปล่า ต้องใช้แว่นขยายช่วยจึงจะมองเห็นชัด แผลดังกล่าวนี้อาจอาจขยายมารวมติดกันกลายเป็นแผลใหญ่ทำให้แผลมีรูปร่างไม่แน่นอน เนื้อเยื่อตรงกลางแผลจะแห้งและหลุดไปก่อนกำหนดทำให้ต้นไม่สมบูรณ์ ผลผลิตน้อยลง<br /> 1.2 เกิดจากเชื้อรา Alternaria เริ่มจากจะเป็นแผลวงกลมสีน้ำตาล แผลด้านหลังใบมีสีอ่อนกว่าด้านท้องใบ แผลขยายวงกว้างออกไปเป็นแผลขนาดใหญ่ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของแผลประมาณครึ่งเซนติเมตร บางแผลจะมีขอบสีเหลือง ใบที่มีแผลใหญ่เพียงแผลเดียวก็อาจจะมีใบเหลืองและร่วงได้ เชื้อรานี้เวลาเจริญไปตามแผลจะเห็นเป็นวงสีน้ำตาลซ้อนกัน ถ้าอากาศชื้นบนวงสีน้ำตาลนี้จะมีสปอร์ของเชื้อราสร้างขึ้นปกคลุมบนแผลด้านท้องใบ มองดูเป็นผงสีน้ำตาลไหม้<br /><br /> การป้องกันกำจัด<br /> ใช้สารเคมีป้องกันกำจัดเชื้อรา เช่น กรณีที่ต้นพริกยังไม่เป็นโรคควรพ่นด้วย เทนเอ็ม แต่ถ้าพริกเริ่มเป็นโรคควรพ่นด้วย บาวีซาน หรือใช้เทนเอ็ม + บาวีซานฉีดพ่น<br /><br /> 4. โรคราแป้ง<br />เกิดจากเชื้อรา Oidiopsis<br /> ลักษณะอาการ เชื้อที่เป็นสาเหตุของโรคนี้จะจับเป็นผงหรือขุยสีขาวคล้ายผงแป้ง ผงสีขาวนี้เป็นเส้นใยและสปอร์ของเชื้อราที่ขึ้นเป็นกลุ่มกระจัดกระจายทั่วๆ ไป เนื้อเยื่อด้านบนใบที่อยู่ตรงข้ามกันจะมีสีเหลือง ฉะนั้นจึงสังเกตโรคนี้ได้ง่าย เพราะใบสีเหลืองไม่สม่ำเสมอกัน นานไปบนเนื้อเยื่อสีเหลืองนี้อาจมีจุดละเอียดสีน้ำตาลเกิดขึ้นเนื่องจากการตายของเนื้อเยื่อ ใบที่มีอาการดังกล่าวนี้ถ้าจับแต่เพียงเบาๆ ก็จะหลุดร่วงออกมาอย่างง่ายดาย โดยปกติใบทีเหลืองมากๆ เพราะมีเชื้อราเกาะทั่วไปจะร่วงหล่น<br /> <br /> การป้องกันกำจัด สารเคมีป้องกันกำจัดหลายชนิดไม่มีประสิทธิภาพป้องกันกำจัดเชื้อรานี้ โดยตรง สารเคมีที่ใช้ได้ผล คือ กำมะถันผง ละลายน้ำพ่น หรือ ใช้ซุปเปอร์-ซิก การพ่นควรพ่นในเวลาเช้ามืดที่มีอากาศเย็นหรือมีน้ำค้าง หรือในเวลาเย็น ไม่ควรพ่นในเวลาที่มีแดดร้อนจัด เพราะจะทำให้เกิดอาการใบไหม้ได้ก้นถังที่มีตะกอนข้นมากก็ควรเททิ้งเพื่อป้องกันพิษของสารเคมีที่มีต่อพืช<br /><br /> 5. โรคยอดและกิ่งแห้ง<br />เกิดจากเชื้อรา Choanephora cucurbitarum<br />ลักษณะอาการ ส่วนยอด เช่น ใบอ่อน ดอก และผลอ่อน จะเน่าเป็นสีน้ำตาลไหม้ ถ้าอากาศมี<br />ความชื้นสูงมากๆ จะเห็นเส้นใยราสีขาวหยาบๆ ขึ้นเป็นกระจุกบนเนื้อเยื่อสีน้ำตาล เส้นใยเหล่านี้เจริญตั้งตรงขึ้นมาจากใบ มีลักษณะเป็นเส้นสั้นๆที่ปลายเส้นใยโปร่งออกไปเป็นก้อนสีดำเล็กๆ สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าถ้าอากาศแห้งเส้นใยเหล่านี้จะแห้งและหลุดหายไป ยอดพริกจะแตกยอดไม่ได้<br /> การป้องกันกำจัด ในระยะที่มีฝนตกชุก ควรพ่นสารเคมีป้องกันยอดอ่อนไว้ สารเคมีที่ใช้ เช่น บาวีซาน หรือ โคไซด์ โดยพ่นเป็นประจำทุก 5-7 วัน จะช่วยป้องกันกำจัดโรคนี้ได้<br /><br /> 6. โรคกุ้งแห้ง หรือ แอนแทรคโนส (ANTHRACHOSE)<br />เกิดจากเชื้อรา Collectrichum gloeosporioides<br /> ลักษณะอาการ ที่ผลพริกอาการจะเริ่มจากแผลหรือจุดช้ำเป็นแอ่งยุบลง ลักษณะอาจกลมหรือไม่แน่นอน ขนาดตั้งแต่จุดเล็กไปจนโตเต็มขนาดของพริก อาจมีเยงแผลเดียวหรือหลายแผลก็ได้ แผลเหล่านี้ต่อมาจะแห้งเป็นสีน้ำตาลหรือสีดำ พร้อมกับการสร้าง fruiting body ซึ่งเป็นที่เกิดของสปอร์ เป็นจุดสีเหลืองส้มหรือน้ำตาลดำเป็นวงๆ เรียงซ้อนกันอยู่ที่แผลดังกล่าว เชื้อจะเข้าทำลายผลพริกได้ทุกระยะ การเจริญเริ่มตั้งแต่เป็นเม็ดเล็กๆ จนโตเต็มที่และสุกแดง อย่างไรก็ดีหากเป็นระยะที่ยังอ่อน เซลล์บริเวณแผลที่ถูกทำลายจะหยุดการเจริญเติบโต ขณะเดียวกันส่วนรอบๆจะเจริญไปเรื่อยๆ ทำให้เกิดอาการโค้ง งอ หรือบิดเบี้ยวขึ้น โดยมีแผลหรือเซลล์ที่ตายอยู่ด้านใน ลักษณะคล้ายกุ้งแห้ง ทำให้มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า โรคกุ้งแห้ง แต่ในกรณีที่โรคระบาดรุนแรง สิ่งแวดล้อมเหมาะสมอาจจะเกิดอาการแผลที่ต้น กิ่ง ใบ ได้เช่นเดียวกัน <br />การป้องกันกำจัด<br />1. งดปลูกพริกในพื้นที่ที่เคยมีโรคระบาดมาก่อน หรือปลูกพืชสลับกับพืชตระกูลอื่นไม่ต่ำกว่า 3 ปี<br />2. กำจัดพืชอาศัย หรือวัชพืช ที่อาจเป็นที่อาศัยของเชื้อให้หมดจากบริเวณแปลงปลูก<br />3. ใช้เมล็ดพันธุ์ที่ปราศจากโรค<br />4. ใช้สารเคมีป้องกันกำจัดโรค เช่น เทนเอ็ม บาวีซาน โคไซด์ เป็นต้น<br />5. ตัดแต่งทรงพุ่มกิ่งล่างให้โปร่ง และปลูกให้เป็นระเบียบ<br />7. โรคพริกที่เกิดจากเชื้อไวรัส<br /> Potato Virus (PVY)<br /> อาการหลังจากพริกได้รับเชื้อ PVY เริ่มต้นจากเส้นใบขยายบวมโต เด่นชัดขึ้น<br />(Vein clearing) ตามด้วยอาการด่าง หด ย่นขึ้นกับเนื้อใบ ต้นแคระแกร็น ออกผลหรือให้เม็ดน้อย ขนาดเล็กกว่าปกติ บิดเบี้ยว บางครั้งเมื่อเป็นมากใบจะหลุดร่วงหมด ทำให้ตายทั้งต้น PVY แพร่ระบาดได้ดีโดยเพลี้ยอ่อนบางชนิด<br /> Chilli veinal mottle virus (CVMV)<br /> เป็นไวรัสในกลุ่มเดียวกับ PVY ก่อให้เกิดอาการด่าง เขียว ซีด บริเวณเนื้อใบ แต่เนื้อเยื่อรอบๆ เส้นใบยังคงเขียวเป็นปกติ บริเวณปลายใบมีสีซีดกว่าโคนใบ ถ้าพืชเป็นโรครุนแรง ใบจะลีบมีลักษณะผิดปกติ ด่างชัดเจนและต้นหดสั้น พืชสามารถแตกกิ่งก่นต่อไปได้อีก แต่ส่วนยอดจะเจริญช้าและแคระแกร็นในที่สุดเชื้อ CVMV สามารถแพร่กระจายได้โดยเพลี้ยอ่อน<br /><br />Cucumber mosaic virus (CMV)<br />เป็นไวรัสชนิดเดียวกับที่พบในมะเขือเทศ ทำให้พืชแสดงอาการด่างหรือด่างเหลือง แต่ไม่ชัดเจนนัก บริเวณด่างเหลืองพบเป็นแต้มสีเหลืองจางกระจายบนใบ ถ้าพืชเป็นรุนแรงใบจะลดรูป ล้มเรียว เชื้อนี้สามารถแพร่กระจายได้โดยเพลี้ยอ่อน<br /><br />Tobacco virus<br />ก่อให้เกิดอาการแผลลักษณะเป็นวงเรียงซ้อนกันบนใบและผลพริก โดยเนื้อเยื่อตรงส่วนที่เป็นวงจะแห้งตายเป็นสีเหลืองตัดกับส่วนในที่จะคงเขียวเป็นปกติ บนผลพริกหากเกิดอาการมากๆ จะบิดเบี้ยว ดินจะถูกทำลายเสียหายไปด้วยและกลายเป็นสีน้ำตาล เชื้อนี้สามารถแพร่ได้โดยอาศัยเพลี้ยอ่อน สำหรับการอยู่ข้ามฤดู ส่วนใหญ่อาศัยเกาะกินอยู่กับวัชพืชถาวรบางชนิดในบริเวณใกล้เคียง<br /><br /><br /><br />Alfalfa mosaic Virus<br />อาการบนต้นพริกจากการทำลายของเชื้อตัวนี้มีหลายลักษณะ เช่น แผลสีเหลือง ใบด่างลาย เกิดเป็นแผลวงกลม ใบจุด ต้นแคระแกร็น ให้ดอก ติดผลน้อย ลดปริมาณผลผลิต การแพร่ระบาดโดยเพลี้ยอ่อนเช่นเดียวกัน<br /><br />8. โรคหัวโกร๋นและใบม้วนหงิก<br />สาเหตุ ไรขาว (Polyphagotarsonemus latus)<br />เป็นสัตว์ปากดูดตัวเล็กๆ มีแปดขาเช่นเดียวกับแมงมุมหรือไรแดง พวกนี้จะเกาะดูดกินน้ำเลี้ยงบนใบอ่อนของพืชทันทีที่ออกจากตา โดยไรตัวผู้ที่เป็นตัวเต็มวัย ซึ่งเคลื่อนที่ได้จะนำเอาตัวอ่อนของตัวเมียเคลื่อนที่ไปยังใบอ่อน ตัวแก่ที่โตเต็มที่จะมีขนาดราว 1.5 มิลลิเมตร ไม่มีปี ปีนไม่ได้ ตัวเมียจะมีอายุประมาณ 10 วัน แต่ละวันจะวางไข่ได้ประมาณ 2-4 ฟอง ที่ด้านใต้ของใบพืช ไข่มีลักษณะกลมรี ขนาดยาว 0.7 มิลลิเมตร ที่เปลือกไข่จะมีปุ่มสีขาวเล็กๆเรียงกันอยู่ 5-6 แถว ไข่จะฟักออกเป็นตัวอ่อนภายใน 2-3 วัน จากนั้นจะกลายเป็นตัวแก่เต็มวัยในอีก 4-6 วันต่อมา ไรขาวจะแพร่ระบาดขยายพันธุ์ได้ดีในช่วงที่อากาศแห้งและเย็น<br /><br />อาการ จะเกิดกับใบอ่อนที่ยอดหรือปลายกิ่ง ตั้งแต่ใบที่อยู่ปลายสุดลงมาถึงใบที่ 5-6 จะมีลักษณะเล็กหงิกงอ ขอบม้วนงอลงทั้งสองข้าง ใบที่อ่อนที่สุดจะมีลักษณะเล็กเรียวยาวมีสีเข้มปลายโค้งงอ ขอบม้วนลงเช่นกัน ใบพวกนี้มักจะหลุดร่วงออกทำให้เกิดอาการยอดกุดแห้งกลายเป็นหัวโกร๋นตามชื่อที่ใช้เรียกโรคนี้ ต้นพริกที่แสดงอาการของโรคจะชะงักการเจริญเติบโต ไม่ออกดอกออกผล เพราะส่วนปลายถูกทำลาย แม้ภายหลังบางทีสามารถแตกยอดออกมาได้ใหม่อีกแต่ก็ให้ผลผลิตไม่เต็มที่เหมือนต้นปกติ<br /><br />การป้องกันกำจัด<br />เมื่อเกิดการระบาดหรือเมื่อสังเกตเห็นต้นพริกแสดงอาการให้ฉีดพ่นด้วยกำมะถันผงละลายน้ำ ฉีดพ่นให้ทั่วโดยเฉพาะด้านใต้ใบ ทำการฉีดพ่นทุก 2-3 วัน จนกว่าไรจะถูกทำลายหมดหรือหยุดการระบาด<br /><br />10. โรคยอดไหม้และใบหงิกที่เกิดจากเพลี้ยไฟ<br />สาเหตุ เพลี้ยไฟ (Scortothrips dorsaliss)<br />เป็นแมลงจำพวกปากดูดที่ชอบดูดกินน้ำเลี้ยงจากใบอ่อนของพืช ตัวแก่จะมีปีกสองคู่ บินได้ตัวสีน้ำตาลยาวประมาณ 1.5-20 มิลลิเมตร เมื่อแก่จะวางไข่ติดอยู่กับใบพืช และจะฟักเป็นตัวอ่อนภายใน 1 สัปดาห์ และจะพักตัวอยู่อี 4-5 วัน จึงกลายเป็นตัวเต็มวัย บินไปทำลายพืชต้นอื่นได้อีก<br />การทำลายของเพลี้ยก็เช่นเดียวกับไรขาว คือ จะเข้าเกาะกินใบอ่อนที่ส่วนปลายหรือส่วนยอดของต้น และกิ่งให้เกิดอาการในลักษณะที่คล้ายๆ กัน คือใบจะเรียวยาวมีขนาดเล็กลง โค้งหงิกงอ ขอบใบม้วนขึ้น หรือใบห่อ ผิวใบมีลักษณะไหม้เป็นจุดหรือแผลสีน้ำตาล เมื่อถูกเกาะกินนานๆ ใบจะเหลือง มีลักษณะแข้งกรอบ และหลุดร่วงออกได้โดยง่าย เมื่อมองไปที่ต้นพริกพวกนี้ จะเห็นยอดมีอาการรวมตัวกันเป็นกระจุกไม่คลี่ออกดังเช่นปกติ มีสีน้ำตาลไม่มีการให้ดอกออกผล ต้นและกิ่งหยุดการเจริญเติบโต<br /><br />การป้องกันกำจัด<br />1. ใช้กาวดักแมลง<br />2. ใช้สารเคมี เช่น ชอสแมค อัตรา 30 ซีซี ผสมน้ำพ่นทุก 7 วัน จนกว่าจะหยุดการแพร่ระบาด<br /><br />โรคที่เกิดจากการขาดธาตุอาหาร (MINERAL DEFICIENCY)<br />โรคผลพริกซีดขาวเนื่องจากขาดธาตุโปแตสเซียม (K)<br />ความผิดปกติจะเกิดขึ้นที่ผลหรือเมล็ดพริกที่แก่หรือสุก สีจะแดงไม่สม่ำเสมอ บางส่วนของผลจะซีดจางหรือเป็นสีขาว ผิวบางขาดความสวยงามเมล็ดภายในไม่สมบูรณ์ ไม่เหมาะที่จะใช้ทำพันธุ์ต่อไป สำหรับดินที่มักมีปัญหาการขาดธาตุโปแตสเซียม เช่น ดินปนทราย หรือดินที่เป็นทรายจัดตามชายทะเล ดินโคลนที่มีมูลสัตว์มากๆและดินในแหล่งที่มีถ่านหิน<br /><br />การแก้การขาดธาตุโปแตสเซียม ทำได้โดยการเติมปุ๋ยสูตรผสมระหว่าง NPK ที่มีเลขตัวท้ายสูง เช่น 14-14-21 หรือ 12-12-20 ก็จะช่วยลดความเสียหายลงได้ นอกจากนี้การเติมปุ๋ยหมักหรือปุ๋ยอินทรีย์ลงไปจะช่วยเพิ่มความเป็นกรดของดินให้สูงขึ้นก็เป็นการแก้ปัญหาการขาดโปแตสเซียมได้<br /><br />โรคใบลายที่เกิดจากการขาดแมกนีเซียม (Mg)<br />หน้าที่ของแมกนีเซียมอย่างหนึ่งในพืช คือ เป็นองค์ประกอบของคลอโรฟิลล์ ทำให้พืชมีสีเขียวเป็นปกติ สำหรับใบพริกเมื่อขาดจะทำให้เนื้อใบระหว่างเส้นใย (vein) ด่างลายมีสีเหลืองสลับเขียว ทำให้ต้นขาดความสมบูรณ์ ปรุงอาหารได้ไม่เต็มที่ นอกจากนี้ยังทำให้เซลล์ผิวหรือผนังของลำต้นและใบบาง ทำให้ง่ายต่อการเข้าทำลายและการเกิดโรคบางชนิดขึ้นกว่าปกติ ใบที่แสดงอาการต่อมาจะเหลืองแล้วแห้งหลุดร่วงออกจากต้น โดยจะแสดงอาการที่ใบล่างก่อน<br /><br />การแก้การขาดธาตุแมกนีเซียม ทำได้โดยการเติมสารประกอบแมกนีเซียม เช่นเกลือเอ็ปซั่ม (MgSo4. 7H2O) ผสมน้ำฉีดพ่นให้ต้นพริกโดยตรงหรือจะราดรดลงในดินแปลงก็ได้ นอกจากนี้ยังอาจใช้ปูนโดโลไมท์ เติมลงในดินประมาณ 1,000 กก. หรือ 1 ตันต่อไร่ แต่ควรใส่ก่อนการปลูกพืชไม่ต่ำกว่า 30 วัน แต่ปูนโดโลไมท์อาจทำให้ดินเป็นด่างจัดขึ้น ฉะนั้นก่อนปลูกพืชควรเติมปุ๋ยอินทรีย์ลงไปมากๆ จะทำให้ดินเหมาะต่อการเจริญเติบโตยิ่งขึ้น<br /><br /><br />โรคยอดเหลืองที่เกิดจากการขาดธาตุเหล็ก (Fe)<br />ธาตุเหล็กมีความสำคัญในการร่วมสร้างคลอโรฟิลล์ เป็นองค์ประกอบของเอ็นไซม์หลายชนิด ช่วยสังเคราะห์โปรตีนและยังช่วยดูดซึมธาตุอาหารอื่นๆสำหรับอาการของพริกเมื่อขาดธาตุเหล็กที่พบเห็นได้เสมอ คือ ยอดจะมีสีซีดจางเหลืองหรือขาว บริเวณยอดของต้นหรือปลายกิ่งจะมีขนาดเล็กลง ปล้องหรือข้อจะหดสั้นเป็นกระจุก ในกรณีที่ขาดมากยอดอาจแห้งตาย ไม่ออกดอกติดผล ถ้ามีผลเมื่อสุกแก่จะมีสีจาง<br /><br />การแก้การขาดธาตุเหล็กทำได้โยการนำเอาสารประกอบธาตุเหล็ก เช่น เฟอรัสซัลเฟต หรือ เฟอริคซิเตรท มาละลายน้ำในอัตราส่วน 120-125 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร ควรพ่นให้กับต้นพริกโดยตรง หรือราดลงบนแปลงปลูกรอบต้น อย่างไรก็ดีการฉีดพ่นให้พืชได้รับทางใบโดยตรงจะให้ผลิตเร็วกว่า และควรทำซ้ำ 3-4 ครั้ง<br /><br />การขาดธาตุเหล็กจะพบในดินที่เป็นด่างจัดหรือมีปูนมากทั้งที่ในดินพวกนี้มีธาตุเหล็กอยู่มาก แต่ก็จะอยู่ในรูปที่ไม่ละลายน้ำพืชไม่สามารถดูดซึมไปใช้ได้ ในกรณีนี้การลดความเป็นด่างของดินโดยการเติมปุ๋ยอินทรีย์ลงไปมากๆ ก็จะเป็นการช่วยให้ธาตุเหล็กที่มีอยู่กลับเป็นประโยชน์ พืชสามารถนำไปใช้ในการเจริญเติบโตได้เป็นปกติ<br /><br />เคล็ดลับการปลูก<br />1. ต้องเด็ดแขนงข้างล่างที่ต่ำกว่าง่ามออกให้หมด เพื่อให้พริกเจริญเติบโตดี<br />2. การให้น้ำไม่ควรให้แฉะเกินไป<br />3. ควรใช้เมล็ดพันธุ์ลูกผสม จะให้ผลผลิตคุณภาพสูง<br /><br />ความคุ้มค่าของการลงทุน<br />ต้นทุนการผลิต/ไร่ = 20,000 บาท<br />ผลผลิต / ไร่ = 8-10 ตัน<br />ราคาผลผลิต/ก.ก. = 10 บาท<br /> = 8,000 x 10 = 80,000 บาท<br />ผลกำไรที่ได้รับ = 80,000 – 20,000 = 60,000 บาท<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-3796740646279613487?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-78023071768043015962010-08-12T03:44:00.000-07:002010-08-12T03:45:06.046-07:002010-08-12T03:45:06.046-07:00การปลูกมะเขือ<br />ชื่อวิทยาศาสตร์ : Solanum<br />ชื่อสามัญ : มะเขือ<br />ชื่อสามัญอังกฤษ : Eggplant<br /><br />ข้อมูลทั่วไป<br /> มะเขือเปราะเป็นพืชที่อยู่ในตระกูล (Family) Solanaceae เป็นผักเมืองร้อนแบ่งได้เป็นประเภท พวกที่มีผลกลมยาว และพวกที่มีผลกลม สามารถปลูกได้ดีในดินทุกชนิดได้ผลดีที่สุดในดินร่วนปนทราย มีการระบายน้ำดี ถ่ายเทอากาศได้ดีและมีแสงแดดทั้งวัน มะเขือเปราะจะเจริญเติบโตไม่ดีในอุณหภูมิเย็นจัด โดยเฉพาะถ้าอากาศกลางคืนเย็นและกลางวันสั้นจะให้ผลผลิตต่ำ<br />วิธีการปลูก<br />· การเตรียมแปลงเพาะกล้า การเพาะกล้ามะเขืออาจทำได้ 3 วิธี<br />ตากดินระยะหนึ่งก่อนพรวนย่อยดิน ใส่ปุ๋ยคอกหรือปุ๋ยหมักที่สลายตัวดีแล้วคลุกเคล้าลงในดิน แล้วทำการหว่านเมล็ดให้กระจายทั่วแปลง จากนั้นจึงกลบด้วยดินร่วนผสมถ่านแกลบหนาประมาณ 0.5 เซนติเมตร หรืออาจโรยเป็นแถวโดยห่างกันแถวละประมาณ 15 เซนติเมตร ทำแถวให้ลึกประมาณ 0.5-1 เซนติเมตร กลบด้วยดินร่วนผสมถ่านแกลบคลุมด้วยฟางบางๆ<br />· การเพาะในกระบะเพาะ โดยใช้กระบะเพาะพลาสติกขนาด 45 x 60 เซนติเมตร ลึก 10 เซนติเมตรแล้วนำดินผสมมาใส่กระบะ ดินผสมประกอบด้วย<br />ดินร่วน 1 ส่วน<br />ปุ๋ยคอก 1 ส่วน<br />ถ่านแกลบ 1 ส่วน<br /> นำดินผสมมาคลุกเคล้าให้เข้ากัน ต่อจากนั้นปรับเกลี่ยให้เรียบแล้วทำแถวโรยเมล็ด กลบด้วยดินผสมดังกล่าวหนาประมาณ 0.5 เซนติเมตร<br />· การเพาะในถุงเพาะ ใช้ถุงเพาะขนาด 3 x 7 นิ้ว เจาะรูเพื่อให้มีการระบายน้ำ ใช้ดินผสมสูตรดังนี้<br />ดิน 5 ส่วน ถ่านแกลบ 3 ส่วน<br />ทราย 2 ส่วน ปุ๋ยคอก 1 ส่วน<br />ปุ๋ยตรากระต่ายสูตร 15-15-15<br /> คลุกเคล้าให้เข้ากัน ใส่ดินผสมลงในถุงเพาะให้เหลือจากปากถุงลงมาประมาณ 1 เซนติเมตร หยอดเมล็ดถุงละ 2 เมล็ด ใช้ดินผสมสูตรดังกล่าวร่อนให้ละเอียดโรยทับเมล็ดเพียงบางๆ การเพาะกล้าวิธีนี้ควรทำในแปลงเพาะกล้าที่มีมุ้งตาข่ายสีฟ้าคลุมเพื่อช่วยในการพรางแสงให้ต้นกล้า<br />การเตรียมดินปลูก<br /> การเตรียมดินโดยการไถ 2 ครั้ง ครั้งแรกใช้ผาน 3 ครั้งที่ 2 ใช้ผาน 7 (การเตรียมแปลงปลูกขึ้นอยู่กับเครื่องมือของเกษตรกรแต่ละราย) หว่านปุ๋ยคอกอัตรา 1 ตัน/ไร่ และปุ๋ยตรากระต่ายรองพื้นสูตร 15-15-15 อัตรา 50 กิโลกรัม/ไร่ ใช้จอบหมุนผสมดินกับปุ๋ย และย่อยดินให้ละเอียด แต่งแปลงให้มีความกว้างบนแปลง 80 เซนติเมตร สูงประมาณ 30 เซนติเมตร ร่องน้ำทางเดิน 80 เซนติเมตร เตรียมหลุมปลูกให้มีระยะระหว่างต้น 1 เมตร (ปลูกแบบแถวเดี่ยว)<br /> การเตรียมหลุมปลูกนั้นควรใช้ฟางคลุมแปลงเพื่อช่วยรักษาความชื้นและควบคุมวัชพืช<br />การย้ายกล้า<br /> กล้าควรมีอายุ 30 วัน ก่อนการย้ายกล้าควรทำให้ต้นกล้าแข็งแรงก่อน เช่น ลดจำนวนครั้ง และปริมาณการให้น้ำแก่ต้นกล้าลง หรือในกรณีที่เพาะกล้าในถุงเพาะที่มีมุ้งตาข่ายสีฟ้าก็ควรเปิดออก โดยแรกๆ เปิดเพียงครึ่งเดียวก่อน ต่อมาก่อนย้ายกล้าประมาณ 5-7 วัน ควรเปิดออกให้หมด<br /> ในกรณีที่เพาะในแปลงหรือในกระบะ การย้ายกล้าไปปลูกควรย้ายให้มีดินติดรากมากที่สุด และทำด้วยความระมัดระวัง การย้ายกล้าควรย้ายในเวลาบ่ายหรือเย็น<br /> ก่อนย้ายกล้าไปปลูกควรให้น้ำที่หลุมปลูกให้ชุ่มก่อน เมื่อย้ายปลูกเรียบร้อยแล้ว<br />การให้น้ำ<br /> ควรมีการให้น้ำอย่างสม่ำเสมอ โดยเฉพาะช่วงระยะการออกดอกและติดผล แต่ที่สำคัญอย่าให้น้ำขังเพราะรากจะเน่า การให้น้ำวิธีใดนั้นขึ้นอยู่กับความเหมาะสมของพื้นที่<br />การใส่ปุ๋ย แบ่งใส่ 2 ครั้ง<br />· ครั้งแรก ใส่ปุ๋ยตรากระต่ายรองพื้นตอนเตรียมแปลงปลูกสูตร 15-15-15 อัตรา 50 กิโลกรัม/ไร่<br />· ครั้งที่สอง ใส่เมื่อต้นมะเขือมีอายุได้ประมาณ 30 วันหลังจากย้ายกล้า หรือเมื่อมะเขือเริ่มออกดอก ใช้ปุ๋ยตรากระต่ายสูตร 13-13-21 หรือ 15-15-15 อัตรา 50 กิโลกรัม/ไร่ นอกจากนี้อาจจะมีการให้ธาตุอาหารเสริม เช่น ปุ๋ยเกร็ด ปุ๋ยน้ำ โดยพิจารณาจากความสมบูรณ์ของต้น<br />การตัดแต่ง<br /> มะเขือจะมีลำต้นตั้งมีกิ่งสองกิ่งเป็นกิ่งกระโดงรูปตัว Y จะต้องมีการเด็ดแขนงล่าง ออกให้หมดเพื่อให้กิ่งกระโดงเจริญเติบโตได้เร็วขึ้น สำหรับการเด็ดแขนงข้างล่าง จะทำเมื่อมะเขือมีอายุประมาณ 20 วัน หลังย้ายปลูก แต่ทั้งนี้ต้องขึ้นอยู่กับพันธุ์ และการเจริญเติบโตของมะเขือด้วย<br /> เมื่อเก็บเกี่ยวมะเขือได้ระยะหนึ่ง ถ้าทรงพุ่มของมะเขือแน่นทึบควรมีการเด็ดใบที่อยู่ภายในทรงพุ่มออกบ้าง เพื่อให้ทรงพุ่มโปร่งไม่เป็นที่สะสมของโรคและแมลง<br /> เมื่อมะเขืออายุประมาณ 30 วัน หรือเมื่อมีกิ่งกระโดงเจริญเติบโตพอสมควรแล้ว ควรมีการทำหลักให้ต้นมะเขือ เพื่อให้ต้นแข็งแรง ไม่ล้ม โดยใช้ไม้รวกยาวประมาณ 80 เซนติเมตร ปักไม้เอียงประมาณ 45 องศา ให้ปลายไม้รวกอยู่ระหว่างกิ่งกระโดงทั้งสองใช้เชือกฟาง ผูกที่ไม้รวกกับลำต้นให้ติดกัน<br />การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br />การเก็บเกี่ยว<br /> อายุเก็บเกี่ยวตั้งแต่วันย้ายปลูกถึงวันเก็บเกี่ยวประมาณ 35-40 วัน ขึ้นอยู่กับพันธุ์ และเก็บเกี่ยวไปได้อีกประมาณ 10 เดือน (ต้องมีการตัดแต่ง, ให้ปุ๋ยและขึ้นอยู่กับการดูแลรักษา, พันธุ์ ) ควรเก็บในระยะที่ผลพอเหมาะไม่ควรเก็บผลแก่ เพราะจะทำให้เสียรสชาติและคุณภาพไม่ดี<br />ความคุ้มค่าของการลงทุน<br />ค่าใช้จ่ายประเมินคร่าวๆ ต่อไร่<br /> - ค่าเตรียมแปลง 2,360 บาท<br /> - อุปกรณ์ในการเพาะปลูก 1,340 บาท<br /> - ค่าเมล็ดพันธุ์ ปุ๋ย ยา 3,200 บาท<br /> - ค่าแรง 18,000 บาท<br /> รวมต้นทุน 24,9000 บาท<br />ผลผลิตต่อไร่<br /> มะเขือยาวประมาณ 5,000 กิโลกรัมต่อไร่ จำหน่ายประมาณ 8 บาทต่อกิโลกรัม<br /> 5,000 x 8 = 40,000 – 24,900 = 15,100 บาท<br /> มะเขือเปราะประมาณ 6,000 กิโลกรัมต่อไร่ จำหน่ายประมาณ 7 บาท<br /> 6,000 x 7 = 42,000 – 24,900 = 17,100 บาท<br /> มะเขือเป็นพืชทีเก็บผลผลิตได้นานถ้ามีการดูแลรักษาที่ดีจะได้ผลผลิตต่อไร่สูงขึ้นกว่านี้ และถ้าใช้แรงงานในครอบครัวค่าใช้จ่ายต้นทุนก็จะน้อยลง ผลตอบแทนจะสูงขึ้น อันนี้ขึ้นอยู่กับกลไกของตลาดด้วย<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-7802307176804301596?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-4285912685633076742.post-58387562253086082642010-08-12T03:39:00.000-07:002010-08-12T03:41:49.479-07:002010-08-12T03:41:49.479-07:00มะระ<br />มะระ (Bitter Gourd) ชื่อวิทยาศาสตร์ : Momordica charantia<br />ข้อมูลทั่วไป<br /> มะระเป็นพืชที่อยู่ในตระกูลแตง (Cucurbitaceae) เป็นพืชเมืองร้อน มักเจริญเติบโตได้ดีในสภาพภูมิอากาศเขตร้อนชื้น และดินแดนแทบทุกชนิดแต่เจริญเติบโตได้ดีในดินร่อนปนทรายที่มีการระบายน้ำดี pH ระหว่าง 5.5-7.2 มะระเป็นพืชฤดูเดียว มีการเจริญแบบเลื้อย มีลำต้นเป็นเถา มีมือเกาะช่วยพยุงลำต้น เมื่อปลูกจึงต้องทำค้างมีดอกตัวผู้และตัวเมียอยู่ในต้นเดียวกัน เป็นพืชที่ต้องการความเอาใจใส่มาก เพราะมีแมลงหลายชนิดคอยรบกวน หากขาดความเอาใจใส่เรื่องการป้องกันกำจัดแมลง การปลูกมะระจะไม่ได้ผล ไม่คุ้มกับการลงทุน<br /> มะระสามารถแบ่งได้ 2 ประเภทดังนี้<br />1. มะระจีน ผลยาวใหญ่ เนื้อหนา ส่วนใหญ่มีน้ำตาทางยาวสลับน้ำตาละเอียด<br />2. มะระขี้นก ผลเล็ก น้ำตาแหลม เนื้อบาง<br />การเพาะกล้า<br />เตรียมวัสดุเพาะกล้า แล้วนำเมล็ดที่รากงอกแล้วไปเพาะในหลังจากต้นกล้างอก รดน้ำให้ชุ่ม<br />ควรทำหลังคาพลาสติกป้องกันฝน ถ้าต้นกล้าไม่สมบูรณ์ให้รดด้วยปุ๋ย 21-0-0 อัตรา 50 กรัม/น้ำ 20 ลิตรแล้วรดน้ำล้างใบ ควรรดน้ำให้ชุ่มอยู่เสมอ<br /> การเตรียมแปลง<br /> ถ้าดินมีสภาพเป็นกรดควรใส่ปูนขาวอัตรา 100-200 กิโลกรัมต่อไร่ ก่อนการไถพรวน การไถครั้งแรกควรเป็นการไถพลิกดิน แล้วตากทิ้งไว้ประมาณ 1 สัปดาห์ เพื่อเป็นการลดปริมารณวัชพืช ทำการหว่านปุ๋ยตรากระต่าย 15-15-15 อัตรา 50-80 กิโลกรัมต่อไร่ ใส่ปุ๋ยคอก 1 ตันต่อไร่ แล้วใช้จอบหมุนพรวนกลบ (ไม่ควรไถพรวนดินจนแตกย่อย เพราะจะทำให้ดินแน่นในภายหลัง รากพืชจะไม่สามารถหยั่งได้ลึกเพียงพอ) ยกแปลงเป็นแปลงคู่ระยะระหว่างแปลงกว้าง 2-3 เมตร ร่องน้ำ 0.5 เมตร ปลูกแปลงละ 1 แถวระยะระหว่างต้น 100 cm.(เหมือนบวบ) รองก้นหลุมด้วยปุ๋ย 15-15-15<br />การย้ายกล้า<br />เมื่อต้นกล้ามีอายุประมาณ 2 สัปดาห์ ควรย้ายปลูกในเวลาเย็น เมื่อปลูกเสร็จควรรดน้ำทันทีช่วงแรกควรรดน้ำให้ชุ่มชื้นอยู่เสมอ<br />การห่อผล<br />เมื่อมะระออกดอกและติดผลขนาดโตยาวประมาณ 3 นิ้ว ควรใช้กระดาษทำเป็นถุง ขนาด 15 x 30 ซม. ปากถุงเปิดทั้งสองด้าน นำถุงที่ได้สวมผลมะระแล้วใช้ไม้กลัดๆปากถุงให้แขวนอยู่บนก้านของผล การห่อผลนี้จะช่วยไม่ถูกรบกรวนจากแมลงศัตรูพืชและยังทำให้ผลมีสีเขียวอ่อนน่ารับประทาน<br /><br />การให้น้ำ<br /> มะระเป็นพืชที่ต้องการน้ำมาก ต้องให้น้ำเช้า-เย็นทุกวัน ยกเว้นที่ฝนตก ต้นมะระยิ่งโตยิ่งต้องการน้ำมาก การให้น้ำต้องให้โดนยอดและโดยใบ โดยเฉพาะในช่วงติดผล ซึ่งอายุประมาณ 35-40 วัน มะระจะขาดน้ำไม่ได้เลย เพราะถ้าขาดน้ำลูกจะคดงอเหี่ยวไม่สมบูรณ์ มะระต้องการน้ำก็จริง แต่ไม่ควรให้น้ำขังแฉะในแปลง เพราะจะทำให้เน่าตายได้ ฉะนั้นในแปลงปลูกจึงควรมีทางระบายน้ำด้วย<br />การให้ปุ๋ย<br /> การใส่ปุ๋ยแยกใส่ระยะตามความต้องการของมะระ คือ<br />· ปุ๋ยรองพื้น ปุ๋ยคอก 1 ตัน/ไร่ และปุ๋ยตรากระต่ายสูตร 15-15-15 อัตรา 50 กิโลกรัม/ไร่<br />· อายุ 15-20 วัน หลังจากย้ายกล้าปลูก ใช้ปุ๋ยตรากระต่ายสูตร 15-15-15 อัตรา 30 กิโลกรัม/ไร่ โดยรอบโคน<br />· เริ่มติดลูกชุดแรก อายุประมาณ 40-45 วัน ใช้ปุ๋ยตรากระต่ายสูตร 15-15-15 อัตรา 20 กิโลกรัม/ไร่<br />· เก็บเกี่ยวผลผลิต 2-3 ครั้ง อายุประมาณ 65-70 วัน ใช้ปุ๋ยตรากระต่าย สูตร 15-15-15<br />การเก็บเกี่ยว<br /> อายุเก็บเกี่ยวประมาณ 45-50 วันหลังหยอดเมล็ดและแล้วแต่สายพันธุ์<br /> การป้องกันกำจัดโรคและแมลง<br /> โรคราน้ำค้าง<br /> เกิดจากเชื้อรา Pseudoperospoa cubensis ระบาดในช่วงอุณหภูมิต่ำและความชื้นสัมพัทธ์ในอากาศสูง ในระยะแรกแผลเป็นสีน้ำตาล ช้ำน้ำระหว่างเส้นใบ แผลเป็นเหลี่ยม ในระยะการระบาด เมื่อพลิกใบจะเห็นสปอร์สีดำและเส้นใยสีขาวในบริเวณแผล เมื่อระบาดหนักใบจะแห้งกรอบบริเวณขอบใบ ทำให้พืชไม่สามารถสังเคราะห์แสงได้ ถ้าเป็นมากใบ เถาจะแห้งและตายในที่สุด ทำให้ผลผลิตลดลง<br /> การป้องกันกำจัด<br /> ควรฉีดพ่นเทนเอ็ม 45 อัตรา 20-30 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตรป้องกันก่อนพบโรค เมื่อพบโรคให้ใช้ยาบาวีซานอัตรา 10-20 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตรสลับกับโคไซด์ 101 อัตรา 15-30 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตรฉีดพ่นใต้ใบในช่วงเช้า เพราะสปอร์อยู่ใต้ใบ หากแผลเป็นสีน้ำตาลแห้งแสดงว่าเชื้อโรคตาย เมื่อพบการระบาดของโรคให้ตัดใบล่างที่เป็นโรคมากทิ้งแล้วฉีดพ่นด้วยเทนเอ็ม โนมิลดิวอัตรา 40 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร ฉีดพ่นทุก 7 วัน<br /> โรคราแป้ง<br /> เกิดจากเชื้อรา Oidium ซึ่งสร้างสปอร์สีขาวคล้ายผงแป้งเคลือบอยู่บนใบและหลุดปลิวแพร่ระบาดไปในอากาศได้ง่าย เกิดเส้นใยสีขาวคล้ายผลแป้งโดยเฉพาะด้านบนใบและตามผล แผลมีลักษณะเป็นจุดกลมสีขาว ซึ่งจะขยายออกไปจนคลุมเต็มใบ ทำให้ใบแห้งกรอบเป็นสีน้ำตาล ซึ่งเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและทำให้ใบแห้งหมดทั้งเถา โรคนี้มักพบบนใบแก่ระบาดมากปลายฤดูฝนต่อกับต้นฤดูหนาว ใช้กำมะถันผงชนิดละลายน้ำในอัตรา 30-40 กรัมต่อน้ำ 20 ลิตร ควรใช้ในเวลาเช้าหรือเย็นที่แดดไม่ร้อนจัด<br /> โรคไวรัส<br /> เกิดจากเชื้อไวรัส ซึ่งมีแมลงจำพวกปากดูด เช่น เพลี้ยไฟ, เพลี้ยอ่อน เป็นตัวนำเชื้อโรคให้แพร่ระบาดติดต่อกัน ลักษณะใบจะสีเขียวสลับเหลืองด่าง ยอดหงิกงอ ต้นแคระแกร็น ผลมีรูปร่างบิดเบี้ยว<br /> การป้องกันกำจัด<br />1. ใช้พันธุ์ต้านทานไวรัส<br />2. กำจัดพาหะที่สำคัญซึ่งได้แก่ เพลี้ยไฟ แมลงหวี่ขาว โดยฉีดสารชอสแมค ฉีดพ่น<br />3. ถอนต้นที่แสดงอาการดังกล่าวเผาทำลายทิ้ง<br />โรคใบจุด<br />เกิดจากเชื้อรา Cercospora cutrulina ใบมีลักษณะเป็นจุดกลมสีน้ำตาล ลักษณะแผล<br />เป็นสะเก็ด ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 3 มม.ตรงกลางแผลมีสีขาว ควรป้องกันก่อนการระบาด<br /> โรคแอนแทรคโนส<br /> เกิดจากเชื้อรา Collectotrichum lagenarium ใบมีจุดสีน้ำตาลกระจายทั่วไป ใบแห้งกรอบที่ลำต้นมีแผลเป็นทางยาวเป็นจุดสีดำ โรคนี้สามารถถ่ายทอดไปเมล็ดพันธุ์ได้ ป้องกันโดยการฉีดพ่นเทนเอมทุก 7 วัน<br /> เพลี้ยไฟ<br /> แมลงขนาดเล็กลำตัวยาวประมาณ 2 มม. สีน้ำตาลอ่อนพบตามใต้ใบและยอดอ่อน การทำลายใช้ปากดูดกินน้ำเลี้ยง ทำให้เกิดรอยด่างสีน้ำตาล ยอดอ่อนแคระแกร็น ใบหงิกงอ รูปร่างผิดปกติมีสีซีด สลับเขียวเป็นทาง มักพบการระบาดในช่วงเปลี่ยนฤดู อากาศแห้งและฝนทิ้งช่วงใช้สารชอสแมคอัตรา 30 ซีซีต่อน้ำ 20 ลิตร ฉีดพ่นเมื่อพบ<br /> แมลงหวี่ขาว<br /> แมลงตัวเต็มวัยมีปีก ขนาดประมาณ 1 มม. ตัวอ่อนสีดำขนาดยาวประมาณ 1 มม. พบกลุ่มตามใต้ผิวใบ การทำลายตัวแก่และตัวอ่อน จะดูดน้ำเลี้ยงโดยเฉพาะใต้ผิวใบ ทำให้ใบม้วนลง แคระแกร็นและหงิก การตรวจแปลงให้เคาะใบจะทำให้แมลงหวี่ขาวบินออกมา กำจัดได้โดยฉีดพ่นสารชอสแมคอัตรา 20-30 ซีซีต่อน้ำ 20 ลิตร<br /> เคล็ดลับการปลูก<br />- ควรหมั่นจัดผลมะระไม่ให้ติดตาข่าย ทุก 7 วัน เพื่อไม่ให้ผลคดงอ<br />ความคุ้มค่าของการลงทุน<br />- มะระจีนให้ผลผลิต 7,500 กิโลกรัม/ไร่ ลงทุน 31,338 บาท/ไร่ ราคาขายผลผลิตกิโลกรัม<br />ละ 7-8 บาท<br /> - มะระขี้นกให้ผลผลิต 5,000 กิโลกรัม/ไร่ ลงทุน 27,888 บาท/ไร่ ราคาขายผลผลิตกิโลกรัมละ 5-6 บาท<br /> ต้นทุนการลงทุน คิดรวมค่าแรงงาน และวัสดุอุปกรณ์ที่สามารถใช้ได้ในฤดูต่อไปประมาณ 3 ครั้ง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4285912685633076742-5838756225308608264?l=flowerseeds21.blogspot.com' alt='' /></div>Aissarapan Bunnaghttp://www.blogger.com/profile/01655468935335871340aissarapan@gmail.com0