Diabetes Actueel

De voordelen van een pomp?

2012-04-06T10:49:00.000+02:00

Ik ben al een tijdje aan het nadenken om over te stappen van mijn spuitpen naar een pomp. Niet op aanraden van mijn arts, maar ik hoor er zoveel goede verhalen over dat ik me erin ben gaan verdiepen. Mijn nieuwsgierigheid wint het momenteel van mijn bezwaren. De afspraak met mijn diabetesverpleegkundige staat ingepland voor volgende week. Ik moet nu dus zo langzamerhand de knoop gaan doorhakken.

De voordelen haal ik uit de informatie op internet en folders: een flexibele dosering van je insuline gedurende de dag, waardoor je meer vrijheid hebt en een betere regulatie mogelijk is. Oké, helemaal mee eens. Daarbij wordt ik altijd erg blij van technologische snufjes die mijn leven beter of gemakkelijker kunnen maken. Op de Nationale Diabetes Dag heb ik de nieuwe Omnipod-pomp en de afstandbediening in handen gehad en ik moet zeggen: dat zag er erg goed uit! Van de bolus-wizard, die voor jou berekent hoeveel je moet bolussen (rekening houdend met bepaalde variabelen) was ik wel onder de indruk. Wat een gemak!

Insulinepompen

Het grootste nadeel lijkt mij het risico op verstopte katheters en foutmeldingen. Een spuit doet altijd wat ie moet doen. Daar komt nauwelijks technologie bij kijken.

Dan de zichtbaarheid van de pomp. Het is best een ‘gigantisch’ ding zo'n pomp; zie die maar eens ergens onopvallend kwijt te raken, vooral als je (zoals ik) veel strakke kleding hebt.

Ik heb even met een diagnostische sensor gelopen en daar kreeg ik een allergische reactie van de pleister. Geen pretje als dat ook bij de pomp zo zou zijn.

Ook vraag ik me af of je niet continu moet opletten dat je hem er niet per ongeluk af stoot. Bij sporten, knuffelen of stoeien lijkt me dat oppassen geblazen.

Ik hoor graag verhalen van mensen die overgestapt zijn en daar positieve of negatieve ervaringen mee hebben gehad! Dat kan trouwens ook via twitter! @diabetesactueel

De diagnostische sensor: hoe nuttig is ie?

2012-04-04T13:08:00.002+02:00

Van 5 tot 9 maart heb ik een diagnostische glucosesensor gedragen en daarbij een dagboekje bijgehouden over mijn voeding, insulinedosis, beweging en bijzonderheden. Het is helaas geen Real-Time CGM waarbij je op een schermpje ziet wat je bloedglucosewaarde doet gedurende de dag, maar een soort geheugenchip met een kleine catheter die in je buik wordt 'geschoten'.

De bedoeling is dat ik mijn insuline-koolhydraatratio kan aanscherpen en inzicht krijg in de invloed van dagelijkse activiteiten, stress en beweging op mijn bloedglucose. De sensor meet zo'n vijf dagen lang elke vijf minuten mijn bloedglucose en slaat dit op in zijn geheugen.Deze ervaring wil ik hier met jullie delen.

Dagboek bijhouden

Ik heb het dragen van de sensor als intensief ervaren. Je moet alles wat je doet registreren en daarbij dus ook op gezette tijden meten zodat de sensor gekalibreerd kan worden. In de praktijk betekende dit dat ik alles wat ik at en dronk keurig heb afgemeten en gewogen (om het aantal gram koolhydraten te kunnen noteren). Het dagboekje en mijn meter gingen dus overal met mij mee naar toe. Mijn telefoon gebruikte ik als wekker voor de volgende meting. Zo zat ik tijdens werkbesprekingen, aan tafel bij een dinertje en tijdens het winkelen driftig mijn waarden te noteren. Dat is één of twee dagen goed vol te houden, maar op dag drie begon ik het zat te worden. Maar goed, het hoefde niet voor eeuwig. Dus ik heb braaf volgehouden.

De sensor

De sensor zelf was beplakt met een doorzichtige pleister, zodat deze waterdicht was. Ik kon er zodoende alles meedoen: douchen, in bad, zwemmen (heb ik overigens niet gedaan), sporten.. Mijn huid voelde wat gevoelig na het inschieten. Na een tijdje voelde ik hem echter nauwelijks meer zitten. Na twee dagen begon mijn huid onder de sensor een beetje te jeuken. Toen ik de sensor op vrijdagochtend verwijderde had ik enkele bultjes aan de linkerrand van de sensor. Die zijn overigens na enkele dagen weggetrokken. Waarschijnlijk een allergische reactie op de pleister.

De uitslag
Na enkele dagen kreeg ik de uitslag. De eerste dag dat ik de sensor heb gedragen klopt niet helaas. Volgens de grafiek heb ik de hele dag rond de 4 mmol/l gezeten. De andere drie dagen lijken wel te kloppen als ik ze naast mijn dagboek leg. Zo kon ik zien dat mijn nachtwaarde erg stabiel is, geen plotselinge (onverklaarbare) pieken of dalen. Ook weet ik nu dat ik meestal al één uur na de maaltijd op mijn piek zit en na zo’n twee a drie uur weer rond mijn beginwaarde zit. Wel of niet bewegen maakt vooral uit voor de piek na het eten. Als ik wel beweeg (ik fiets in totaal 50 minuten per dag naar mijn werk) dan zijn deze pieken lager. Het eten van vette dingen vertraagd de opname van suiker in mijn bloed, waardoor het langer duurt voordat ik weer op mijn beginwaarde zit. Ik weet nu ook dat mijn koolhydraat-insuline ratio klopt. Ik spuit namelijk voor 15 gram koolhydraten één eenheid Novorapid (ultrakortwerkende insuline). Goed om te weten!

Diabetes?

Wat me opvalt is hoe keurig mijn waarden binnen de streefwaarden blijven gedurende de sensor-periode. Ik lijk wel gezond! Normaal gesproken heb ik meer hoge waarden (tot ongeveer 13) per dag en af en toe een hypo. Hoe dit kan? Ik denk dat het systematisch meten en wegen van je voeding gedurende de hele dag ervoor zorgt dat je er bovenop zit, bijna als in een laboratorium. Dit is natuurlijk niet representatief voor mijn normale dagelijks leven waarin ik vaak op het oog het aantal gram koolhydraten in mijn voeding ‘gok’ en waarin ik niet altijd tijd (of zin) heb om op gezette tijden – voor de maaltijd en 1,5 uur na het eten – te meten om zo nodig bij te kunnen sturen.

Het levert dus veel inzicht op in hoe je waarden reageren op voeding, beweging en insuline, maar in real life zal het wat minder strak geregeld zijn. Ik ben in elk geval blij dat ik de kans heb gekregen een sensor te dragen en kan het iedereen aanraden!

Een limiet aan teststrips??

2012-02-13T17:38:00.000+01:00

Er is iets wat ik ECHT niet begrijp: dat er een limiet gesteld wordt aan het aantal teststrips dat vergoed wordt door je zorgverzekeraar. Dit zijn er bij een viermaal daags schema namelijk 300 per kwartaal. Dat zijn er ca. 3 per dag. Bij een tweemaal daags schema zijn het er slechts 100 per kwartaal; 1 keer per dag! Wie heeft dit aantal eigenlijk bepaald?

Als ik voor mezelf spreek; ik spuit sowieso 4 x per dag voor de hoofdmaaltijden (ik lunch 2 x per dag) en daarnaast spuit ik vaak nog zo'n 2 a 3 x per dag voor een tussendoortje. Voor elke maaltijd (of tussendoortje) moet ik weten wat mijn waarde is om hierop mijn eenheden af te kunnen stellen. Zit ik bijvoorbeeld aan de hoge kant dan moet ik wat extra spuiten, zit ik laag dan haal ik er soms een eenheid af. Vaak wil ik tussen de maaltijden door weten of ik het aantal koolhydraten wel juist ingeschat heb (of ik niet veel te hoog zit, of juist te laag) zo'n uur a anderhalf na mijn maaltijd. Heb ik extra bewogen (zware boodschappen naar huis gesleept, een stuk verder of harder gefietst dan normaal) dan wil ik ook graag weten wat dit gedaan heeft met mijn bloedglucose. Zo kom ik op zo'n 7 x meten uit per dag. Ben ik ziek dan meet ik nog meer.

Natuurlijk zijn er mensen die het prima redden met 3 strips per dag, maar niet elke diabeet gaat op dezelfde manier met zijn diabetes om. Het risico op latere complicaties en de angst voor hypo's zorgen ervoor dat ik het heel goed wil doen en mijn bloedglucosewaarde zo 'normaal' mogelijk wil houden. Dit vereist nu eenmaal veel meten en bijsturen.

Je eet nu eenmaal niet altijd precies hetzelfde, afgewogen en wel, op precies hetzelfde tijdstip, met precies dezelfde lichaamsbeweging en stress en ga zo maar door.. Een onverwachte wandeling, een nieuwe maaltijd bij de afhaalchinees, een beginnende verkoudheid, een spannend gesprek, zelfs je menstruatiecyclus kan ervoor zorgen dat je niet goed kan inschatten hoe hoog je eigenlijk zit. Alleen als je een ontzettend regelmatig leven leidt, waarbij er weinig tot geen onvoorziene zaken meespelen zou het theoretisch mogelijk moeten zijn om je bloedglucose min of meer juist in te schatten. En dan nog is dat lastig, zo niet onmogelijk, doordat zaken in je lichaam ook een rol spelen.

Ik adviseer de mensen van de zorgverzekering eens te kijken naar de richtlijn 'Zelfcontrole van het bloedglucosegehalte bij diabetes mellitus’ van de Nederlandse Diabetes Federatie, voordat ze limieten gaan stellen aan het aantal teststrips. (zie Richtlijn Zelfcontrole)

Ik citeer: "Zelfcontrole is een essentieel hulpmiddel om het doel van normoglycemie, d.w.z. een bloedglucosewaarde die zo dicht mogelijk als veilig en verantwoord is bij de normale waarde komt, te bereiken. Resultaten van zelfcontrole worden gebruikt om de medische behandeling en aanpassingen daarin te toetsen, om aanpassingen in de voedingsvoorschriften te evalueren en bij te stellen, om effecten van lichamelijke activiteit te evalueren en om bij bijzondere omstandigheden te kunnen anticiperen. Zelfcontrole is daarmee een essentieel onderdeel voor de preventie van acute en chronische problemen door diabetes en een vast onderdeel van diabeteszorg." Erg belangrijk dus voor ELKE diabeet op een insulineschema.

En verder: "Zelfcontrole is, zoals boven omschreven, een hulpmiddel dat, zo vaak als nodig is, moet worden gebruikt om het doel van optimale instelling van het bloedglucosegehalte te bereiken. (…) Met de huidige toegepaste technieken, zoals, pennen en pompen in combinatie met zelfcontrole zal een echte en continue normoglycemie niet kunnen worden bereikt. In theorie zou daarom zeer frequent tot continu gemeten moeten worden, alsmede directe terugkoppeling van de gemeten waarden naar de aanpassing van de toe te dienen medicatie, teneinde normoglycemie te bereiken en te handhaven. (...) De frequentie mag niet door de vergoedingsstatus worden beperkt."

Nu zouden de zorgverzekeraars kunnen roepen: “Ja, maar dan betalen jullie de overige strips toch zelf?” Inderdaad, dat kan. Maar aangezien de Nederlandse staat heeft gekozen voor een systeem dat medische zorg voor iedereen financieel bereikbaar zou moeten maken lijkt me dit geen goed plan. Ik betwijfel of dit voor iedereen financieel haalbaar is. We hebben het dan namelijk over zo’n 600 euro extra per jaar (bij 6 strips per dag). Om van het verplicht eigen risico van 350 euro per jaar nog maar te zwijgen; die zijn chronisch zieken sowieso al kwijt. Weg dus met die limiet.

Het machtigingsformulier van de DVN voor verhoging van de limiet aan teststrips die u door uw arts/diabetesverpleegkundige kunt laten invullen:

https://www.dvnwinkel.nl/assets/pdf/machtigingsformulier-dvnwinkel.pdf

Geheugen in je insulinepen - de Novopen Echo

2012-02-12T21:03:00.001+01:00

Vanmiddag kwam ik hem tegen: de Novopen Echo. Heb er gelijk twee bij de DVN-winkel besteld; ze worden vergoed als je huidige pen alweer even mee gaat. Deze pen heeft iets dat eigenlijk standaard in alle insulinepennen zou moeten worden geïntegreerd: een geheugenfunctie.

"De NovoPen Echo^® is een navulbare insulinepen die speciaal voor kinderen ontworpen is. De pen is namelijk instelbaar in stapjes van een halve eenheid (E), van 0,5 E tot maximaal 30 E en heeft een geheugenfunctie voor het tijdstip en de grootte van de laatste dosering. Bovendien is speciaal voor de kleine handen de beweging van de doseerknop bij het injecteren verkort."
Opmerking: de tijd die verstreken is wordt weergegeven in hele uren door een blokje. Zo wordt 1 uur, maar ook 1 uur en 59 minuten 1 blokje. Niet heel accuraat dus, maar toch beter dan niets. Punt voor verbetering!

Waarom is dit zo belangrijk? Vaak weet je niet meer wanneer je voor het laatst snelwerkende insuline gespoten hebt en hoeveel precies. Het kan dan voorkomen dat je insuline nog werkzaam is en je jezelf alweer een nieuwe dosis geeft. Dit verhoogt de kans op een hypo aanzienlijk. Als je nu op je pen zou kunnen kijken en zou kunnen zien dat je jezelf 2 uur geleden de laatste injectie hebt gegeven, dan weet je dat je kortwerkende insuline nog even werkzaam is. Zit je bloedglucose aan de lage kant dan kun je wat minder spuiten voor je nieuwe maaltijd (afhankelijk van wat je gaat eten natuurlijk).
Ook wanneer je jezelf bijvoorbeeld 5 uur geleden een injectie hebt gegeven en je aan de hoge kant zit, dan weet je dat je bloedglucose waarschijnlijk niet meer zal gaan zakken en kun je wat bijspuiten.
Bijkomend voordeel is dat je per halve eenheden kunt doseren. Iets waar ik graag gebruik van maak, omdat ik niet zo veel eenheden nodig heb.

Het geheugen is eigenlijk een onmisbare functie. Daarom mijn verzoek aan insulinepen-fabricanten om deze functie ook in de pennen voor volwassenen te integreren!

Update: Er is nu ook iets vergelijkbaars op de markt 'de Timesulin' (nog altijd niet in de DVN-winkel te bestellen - 20 maart 2013). Dit is een kapje dat in cijfers aangeeft wanneer je voor het laatst gespoten hebt. Het is echter NIET bruikbaar op een Novopen 3 of 4. Wel op de Flexpen van Novo Nordisk.

Review iBGStar meter

2012-01-27T21:14:00.001+01:00

Ik had er al een tijdje naar uitgekeken, een meter die aangesloten kon worden op je iPhone. Ik hou van gadgets dus dit soort technologische vooruitgang is erg aan mij besteed!

Links iBGStar, Rechts OneTouch UltraEasy

Sinds midden december 2011 was ik al in het bezit van de bijbehorende app die je ook zonder de meter kunt gebruiken. De app bevat eigenlijk bijna alles wat deze meter zo bijzonder maakt.

De meter zelf is 5,5 bij 2 cm, de connectiepoort niet meegeteld. Erg klein dus. Ik heb hem voor 53,90 euro bij de DVNwinkel besteld (59,90 euro voor niet-leden van DVN). Helaas wordt de meter niet door zorgverzekeraars vergoed. De strips overigens wel. Betaal je deze zelf dan kosten ze 29,61 euro (leden) of 32,90 euro (niet-leden) per 50 stuks.

Boven de OneTouch UltraEasy, beneden de iBGStar

Hij wordt geleverd met een klein zwart etui waar ook de prikpen en een teststripdoosje van 50 stuks inpassen. Tevens een netje waar je lancetten in kunt bewaren. De prikpen doet wat hij moet doen. Persoonlijk vind ik hem wat 'gammel' en gebruik ik liever mijn oude van OneTouch.

De meter kan worden opgeladen via de poort van je iPhone, iPod of iPad of via de bijgeleverde kabel die in het stopcontact gaat. De levensduur van de accu is prima; ik kan hem weken achter elkaar gebruiken voor hij leeg is. Als hij leeg dreigt te raken verschijnt er een batterij met het percentage dat er nog in zit op het scherm zodra je er een strip in duwt.
Coderen is niet nodig. De strips zijn flexibeler dan de strips die ik gewend was en bij het insteken lijken ze daarom wat kwetsbaar, maar dit went snel. Een groot voordeel is de hoeveelheid bloed die het ding nodig heeft: 0,5 microliter! Dat is de helft van de OneTouch UltraEasy die ik hiervoor had. (Haast) geen errors meer door te weinig bloed, fijn! De meter kun je los van je iPhone gebruiken (bij insteken laadt hij de nieuwe metingen in je app) maar je kunt dan geen maaltijdmarkering of notitie ingeven. Gelijk het grote nadeel. Want als je je metingen na enkele dagen (of weken) wilt uploaden in je app weet je dit niet allemaal meer. Maar goed, het maken van maaltijdmarkeringen vind ik niet nodig; ik doe het dan ook niet.

Invoerscherm

De meter telt van 1 naar 3 en geeft dan het resultaat. De tekst op het scherm is overigens blauw verlicht. Handig als het donker is, maar in de volle zon is het erg lastig om de cijfertjes nog te kunnen zien. De ingang van de teststrip is helaas niet verlicht, wat eigenlijk essentieel is als je in het donker zou willen meten.
Ik heb de meter een aantal keer vergeleken met mijn oude meter. De meter gaf consistente waarden weer, maar lag ongeveer 1 tot 1,5 punt boven mijn oude meter.

Wanneer je gegevens in de app zijn geladen, wat overigens supersimpel werkt: app openen, meter aan iPhone klikken et voilà! Je kunt achteraf (of direct, als je op de iPhone hebt gemeten) zaken toevoegen als aantal gram koolhydraten, eenheden insuline en wanneer de meting is gedaan: voor het ontbijt, na de lunch, 's nachts etc. Ook kun je notities toevoegen, zoals de reden van je hypo of hyper, of je bewogen hebt, of je ziek was etc. Deze notities kun je zelf customizen. Het is jammer dat je de metingen die je hebt ingeladen niet kunt verwijderen. Zo had ik bijvoorbeeld een dubbele (hoge) meting die nu dus twee keer meetelt in mijn statistieken.

Grafiek

Een groot nadeel is dat je je maaltijdschema moet invoeren op basis van tijden. Je koppelt bepaalde tijdstippen, bv 7:00 uur aan: 'Voor het ontbijt', 10:00 uur aan: 'Na het ontbijt', 11:30 uur aan: 'Voor de lunch', etc. (Na de lunch, Voor het diner, Na het diner, Nacht). Aangezien ik twee keer lunch op een dag klopt de lunch-maaltijdmarkering niet. Ook eet ik niet op heel regelmatige tijden. Gelukkig kun je de maaltijdmarkering wel handmatig instellen wanneer je de meting gedaan hebt met de meter gekoppeld aan je Iphone. Als je niets invoert (bv. als je ze achteraf in 1 x upload) dan gaat hij af op je ingestelde maaltijdschema. Bij mij klopt dit dus nooit..

Nadat je klaar bent met meten en eventueel zaken toevoegen (dit hoeft niet persé) kun je de visuele weergaven inzien per dag, 3 dagen, week, 2 weken, maand of 3 maanden. Een grafiek waarin met drie kleuren je lage (rood), normale (wit) en hoge (geel) waarden zijn weergegeven. Zo kun je in één oogopslag zien of je veel hoge of lage waarden hebt gehad.

Ook is er een logboek beschikbaar, zoals het diabetes-dagboekje dat waarschijnlijk iedereen kent, en waarbij je op de metingen kunt tikken om te zien wat voor bijzonderheden je erbij hebt gezet.

Logboek

Tenslotte een tabel met statistieken: je gemiddelde waarden
met de standaardafwijking van al je metingen binnen een door jou bepaalde periode (week, 2 weken, maand, 3 maanden) en per maaltijdmarkering. Deze weergave vind ik het meest bruikbaar. Je ziet snel waar je eventuele problemen liggen en hoe 'goed' (of niet zo goed) je het doet per dagdeel of overall.

Het logboek en de statistieken kun je per door jou bepaalde periode middels email naar iemand (je arts of diabetesverpleegkundige of jezelf) sturen.

Conclusie:
Ik ben heel tevreden met mijn nieuwe meter + app. Hij ziet er überhip uit, ja mijn oog wil ook wat, en is erg gemakkelijk in gebruik! Hij heeft zeer weinig bloed nodig en lijkt accuraat te meten. De kleine nadelen wat de app betreft neem ik voor lief in de hoop dat er snel een update in de App Store komt. De visuele weergave is handig en is snel te bekijken.

Rapport - email

Een volgende stap zou een extra weergave-scherm zijn met daarin het aantal hypo's en hypers per week, maand, 3 maanden etc., je koolhydraat-ratio op basis van je ingegeven eenheden insuline en gram koolhydraten en misschien een patroon-herkenning, bv. na de lunch zit u vaak hoog of u heeft vaak een hypo voor het ontbijt. Lijkt me prima mogelijk met een goed logaritme. De app zou zich daar uitstekend voor kunnen lenen!
Daar wachten we dus nog even op :)

**Op de foto's heb ik de app voor de duidelijkheid op de IPad laten zien.

Bloggen!

2012-01-21T11:00:00.001+01:00

Jawel, ik ga bloggen!

Mijn dagelijkse kit

De reden hiervan is dat ik op twitter, waar mijn naam DiabetesActueel is (www.twitter.com/diabetesactueel) met 140 tekens mijn ei niet helemaal kwijt kan. Ook vind ik het jammer dat er zo weinig Nederlandse diabetes-bloggers zijn.
Hier kunnen we van elkaars ervaringen leren, zowel op het gebied van nieuwe hulpmiddelen en handige diensten, als op het gebied van zelfmanagement. Hoe gaan we met onze diabetes om? Het is altijd leuk om tips uit te wisselen en herkenning te vinden.

Kortom: bloggen maar!