tag:blogger.com,1999:blog-54905117762195539322012-01-28T21:16:56.631+05:30నాకు సంబంధించిన విషయాలు మాత్రమే!కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.comBlogger178125blogspot/xdUqChttp://feedburner.google.comtag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-51293766009015427502012-01-27T13:03:00.000+05:302012-01-27T13:03:53.056+05:302012-01-27T13:03:53.056+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>నా క్రొత్త బ్లాగు</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">నా "కృష్ణశ్రీ" బ్లాగుని రెండుగా భాగించి, "కృష్ణశ్రీ స్వగతాలు" కొనసాగిస్తూ, రెండోదానికి "కృష్ణశ్రీ విసుర్లు" అని పేరు పెట్టాను.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కానీ, మన "సంకలినుల్లో" అది కనిపించడం లేదు. వాటికి లింకు పెట్టుకొనే వోపిక లేదు నాకు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అందుకే, దయచేసి, ఈ క్రింది లింకు తెరిచి, నా టపాలు చదువుతారని ఆశిస్తూ,&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><a href="http://krishnasreevisurlu.blogspot.com/2012/01/blog-post.html">http://krishnasreevisurlu.blogspot.com/2012/01/blog-post.html</a></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div>మీ<br /> <br /> కృష్ణశ్రీ<br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-5129376600901542750?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/XCXSf3YuvkCKdQwpXcVV0GVvmko/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/XCXSf3YuvkCKdQwpXcVV0GVvmko/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/XCXSf3YuvkCKdQwpXcVV0GVvmko/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/XCXSf3YuvkCKdQwpXcVV0GVvmko/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/7CH7GMk68NA" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com6http://krishnasree.blogspot.com/2012/01/blog-post_27.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-77701919753085033962012-01-21T13:42:00.001+05:302012-01-21T13:43:57.673+05:302012-01-21T13:43:57.673+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>......కార్యక్రమాలు</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">ప్రసక్తి వచ్చిందికాబట్టి, మా నాన్నగారి శతజయంతి ఉత్సవాలూ, నా షష్టిపూర్తీ, మా అమ్మగారి సహస్రచంద్ర దర్శనం కార్యక్రమాల గురించి మా అబ్బాయీ, కోడలూ ఈనాడు పత్రికలో ఇచ్చిన ప్రకటన ప్రచురిస్తున్నాను.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><br /> <div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;">12-12-2011 (<span style="font-family: Gautami;">సోమవారం</span>) <span style="font-family: Gautami;">న</span> <span style="font-family: Gautami;">మా</span> <span style="font-family: Gautami;">తాతగారు</span> <span style="font-family: Gautami;">కీ</span>.<span style="font-family: Gautami;">శే</span>. <span style="font-family: Gautami;">అమ్మనమంచి</span> <span style="font-family: Gautami;">నరసింహ</span> <span style="font-family: Gautami;">మూర్తిగారి</span> <span style="font-family: Gautami;">శతజయంతి</span>.</div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">సంవత్సరమంతా</span>, <span style="font-family: Gautami;">ఆయన</span> <u><span style="font-family: Gautami;">శతజయంతి</span> </u><u><span style="font-family: Gautami;">కార్యక్రమాలు</span></u> <span style="font-family: Gautami;">నిర్వహిస్తూ</span>, 12-12-2012 (<span style="font-family: Gautami;">బుధవారం</span>) <span style="font-family: Gautami;">న</span> ‘<u><span style="font-family: Gautami;">సమాపనోత్సవాలు</span></u>’</div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">నిర్వహించాలని</span> <span style="font-family: Gautami;">సంకల్పం</span>.</div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><br /> </div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">వాటితోపాటు</span>, <span style="font-family: Gautami;">మా</span> <span style="font-family: Gautami;">మామ్మగారు</span> <span style="font-family: Gautami;">శ్రీమతి</span> <span style="font-family: Gautami;">అమ్మనమంచి</span> <span style="font-family: Gautami;">లక్ష్మీ</span> <span style="font-family: Gautami;">కాంతం</span> (<span style="font-family: Gautami;">నరసింహ</span> <span style="font-family: Gautami;">మూర్తిగారి</span> <span style="font-family: Gautami;">భార్య</span>)</div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;">“<span style="font-family: Gautami;">సహస్రచంద్ర</span> <span style="font-family: Gautami;">దర్శనోత్సవం</span>”, </div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;"><span style="font-family: Gautami;">మా</span> <span style="font-family: Gautami;">నాన్నగారు</span> <span style="font-family: Gautami;">అమ్మనమంచి</span> <span style="font-family: Gautami;">కృష్ణ</span> <span style="font-family: Gautami;">శాస్త్రి</span> (<span style="font-family: Gautami;">విశ్రాంత</span> <span style="font-family: Gautami;">ఆంధ్రా</span> <span style="font-family: Gautami;">బ్యాంక్</span> <span style="font-family: Gautami;">అధికారి</span>)</span></b></div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">“<span style="font-family: Gautami;">షష్టిపూర్తి</span> <span style="font-family: Gautami;">మహోత్సవం</span>” </span></b></div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">వరసగా</span> <span style="font-family: Gautami;">మూడురోజులలో</span> <span style="font-family: Gautami;">నిర్వహించాలని</span> <span style="font-family: Gautami;">సంకల్పించాము</span>.</div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><br /> </div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">ఆ</span> <span style="font-family: Gautami;">ఉత్సవాలకి</span> <span style="font-family: Gautami;">మా</span> <span style="font-family: Gautami;">తాతగారి</span> </div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">మిత్రులూ</span>, <span style="font-family: Gautami;">సహోద్యోగులూ</span>, <span style="font-family: Gautami;">శిష్యులూ</span>, <span style="font-family: Gautami;">ప్రశిష్యులూ</span>, <span style="font-family: Gautami;">మరేవిధంగానైనా</span> <span style="font-family: Gautami;">ఆయనకి</span> <span style="font-family: Gautami;">పరిచయస్తులు</span>, <span style="font-family: Gautami;">వారి</span> <span style="font-family: Gautami;">వారి</span> <span style="font-family: Gautami;">వారసులు</span>;</div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><br /> </div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">అలాగే</span></div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">మా</span> <span style="font-family: Gautami;">మామ్మగారి</span> (<span style="font-family: Gautami;">పిరాట్ల</span> <span style="font-family: Gautami;">కొండయ్య</span> <span style="font-family: Gautami;">గారి</span> <span style="font-family: Gautami;">కుమార్తె</span>) <span style="font-family: Gautami;">తరఫు</span> <span style="font-family: Gautami;">బంధు</span> <span style="font-family: Gautami;">మిత్రులూ</span>, <span style="font-family: Gautami;">పరిచయస్తులూ</span>, <span style="font-family: Gautami;">వారి</span> <span style="font-family: Gautami;">వారసులూ</span>;</div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><br /> </div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">మా</span></div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;"><span style="font-family: Gautami;">నాన్నగారి</span> <span style="font-family: Gautami;">సహాధ్యాయులు</span>, <span style="font-family: Gautami;">సహోద్యోగులు</span>, <span style="font-family: Gautami;">బ్లాగ్</span> <span style="font-family: Gautami;">మిత్రులూ</span>, <span style="font-family: Gautami;">వారి</span> <span style="font-family: Gautami;">వారి</span> <span style="font-family: Gautami;">వారసులూ</span>,</span></b></div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">మా</span> <span style="font-family: Gautami;">అమ్మగారి</span> (<span style="font-family: Gautami;">దర్భా</span> <span style="font-family: Gautami;">లక్ష్మణ</span> <span style="font-family: Gautami;">శర్మ</span> <span style="font-family: Gautami;">గారి</span> <span style="font-family: Gautami;">కుమార్తె</span> <span style="font-family: Gautami;">కృష్ణ</span> <span style="font-family: Gautami;">భారతి</span>) <span style="font-family: Gautami;">తరఫు</span> <span style="font-family: Gautami;">బంధు</span> <span style="font-family: Gautami;">మిత్రులూ</span>, <span style="font-family: Gautami;">వారి</span> <span style="font-family: Gautami;">వారి</span> <span style="font-family: Gautami;">వారసులూ</span> – </div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><u><span style="font-family: Gautami;">అందరూ</span>, </u><u><span style="font-family: Gautami;">సకుటుంబ</span> </u><u><span style="font-family: Gautami;">సపరివారంగా</span>, </u><u><span style="font-family: Gautami;">ఆహ్వానితులే</span></u>!</div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><br /> </div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">ఆ</span> <span style="font-family: Gautami;">ఉత్సవాలకి</span> <span style="font-family: Gautami;">అందరూ</span> <span style="font-family: Gautami;">తప్పక</span> <span style="font-family: Gautami;">విచ్చేయమని</span> <span style="font-family: Gautami;">పత్రికా</span> <span style="font-family: Gautami;">ముఖంగానే</span> <span style="font-family: Gautami;">ఆహ్వానం</span>. (<span style="font-family: Gautami;">రాబోయే</span> <span style="font-family: Gautami;">ప్రకటనలు</span> <span style="font-family: Gautami;">కూడా</span> <span style="font-family: Gautami;">చూడండి</span>).</div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><br /> </div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">దయచేసి</span>, <span style="font-family: Gautami;">మీ</span> <span style="font-family: Gautami;">రాకని</span> <span style="font-family: Gautami;">తెలియపరుస్తూ</span>, <span style="font-family: Gautami;">ఈ</span> <span style="font-family: Gautami;">క్రింది</span> <span style="font-family: Gautami;">ఈమెయిల్</span> <span style="font-family: Gautami;">అడ్రెస్</span> <span style="font-family: Gautami;">కి</span> <span style="font-family: Gautami;">మెయిల్</span> <span style="font-family: Gautami;">పంపిస్తే</span>, <span style="font-family: Gautami;">మీ</span> <span style="font-family: Gautami;">వివరాలు</span> <span style="font-family: Gautami;">రిజిస్టరు</span> <span style="font-family: Gautami;">చేసుకోబడతాయి</span>. <span style="font-family: Gautami;">అవసరమైతే</span>, <span style="font-family: Gautami;">మీతో</span> <span style="font-family: Gautami;">ఉత్తర</span> <span style="font-family: Gautami;">ప్రత్యుత్తరాలు</span> <span style="font-family: Gautami;">జరుపబడతాయి</span>.</div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><br /> </div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><a href="mailto:aksastry@gmail.com">aksastry@gmail.com</a>; <a href="mailto:anmspt@gmail.com">anmspt@gmail.com</a>. </div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">రాదలచుకొని</span>, <span style="font-family: Gautami;">రాలేకపోతున్నవారికి</span> – <span style="font-family: Gautami;">అవసరానుగుణంగా</span> – <span style="font-family: Gautami;">తగిన</span> <span style="font-family: Gautami;">యేర్పాట్లు</span> <span style="font-family: Gautami;">జరపడానికి</span> <span style="font-family: Gautami;">ప్రయత్నిస్తాము</span>.</div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><br /> </div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">దయచేసి</span>, <span style="font-family: Gautami;">అందరూ</span> <span style="font-family: Gautami;">ఈ</span> <span style="font-family: Gautami;">ఆహ్వానాన్ని</span> <span style="font-family: Gautami;">మన్నించి</span>, <span style="font-family: Gautami;">ప్రత్యక్షంగా</span> <span style="font-family: Gautami;">కలిసి</span>, <span style="font-family: Gautami;">ఉత్సవాలని</span> <span style="font-family: Gautami;">జయప్రదం</span> <span style="font-family: Gautami;">చెయ్యాలని</span> <span style="font-family: Gautami;">మా</span> <span style="font-family: Gautami;">ఆకాంక్ష</span>.</div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><br /> </div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">ఇట్లు</span>,</div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><br /> </div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">అమ్మనమంచి</span> <span style="font-family: Gautami;">శశికాంత్</span> <span style="font-family: Gautami;">భరద్వాజ్</span> (Mobile : 94414 93523)</div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">అమ్మనమంచి</span> <span style="font-family: Gautami;">అరుణ</span> <span style="font-family: Gautami;">రమ్య</span></div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><span style="font-family: Gautami;">అమ్మనమంచి</span> <span style="font-family: Gautami;">నరసింహ</span> <span style="font-family: Gautami;">మూర్తి</span> <span style="font-family: Gautami;">శతజయంతి</span> <span style="font-family: Gautami;">ట్రస్ట్</span>, <span style="font-family: Gautami;">నరసాపురం</span>.</div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;"><br /> </div><div align="center" class="MsoNoSpacing" style="text-align: center;">(రిజిస్ట్రేషన్ అనేది కేవలం మీకు సరియైన సదుపాయాలు కల్పించి, మీరు మాతో ఆహ్లాదంగా గడపడానికి దోహదం చేసి, మరువలేనిదిగా చెయ్య్డానికి మాకు తోడ్పడాలనే.)</div></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అలాగే, శతజయంతి కార్యక్రమాల ప్రారంభోత్సవం గురించి కూడా--ఇంకో టపా.<br /> <br /> అందరూ ముందుగానే ప్లాను చేసుకుంటారని యేడాది ముందుగానే ఆహ్వానాలు పంపిస్తున్నాను.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">బ్లాగు మిత్రులందరూ తప్పక కలుస్తారని ఆశ!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మీ సహయ సహకారాలు అందిస్తారని ఆశిస్తూ.....</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-7770191975308503396?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/EmyFiluLen-zvIjjnCWhOfSWiwM/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/EmyFiluLen-zvIjjnCWhOfSWiwM/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/EmyFiluLen-zvIjjnCWhOfSWiwM/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/EmyFiluLen-zvIjjnCWhOfSWiwM/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/dp7zv_J3TVk" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com4http://krishnasree.blogspot.com/2012/01/blog-post_6971.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-57902028189659628352012-01-21T13:37:00.000+05:302012-01-21T13:37:41.678+05:302012-01-21T13:37:41.678+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">........పుణ్య పురుషులూ</span></b></div><br /> <div style="text-align: justify;">రిటైర్ అయ్యాక యేవో చిన్న చిన్న సేవా కార్యక్రమాల్లో పాలుపంచుకుంటున్నా, ఇంకేదైనా చేస్తే బాగుంటుందనిపించింది.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మొన్న 12-12-2011న మా నాన్నగారి 100వ పుట్టినరోజు సందర్భంగా, కీ.శే. అమ్మనమంచి నరసిం హమూర్తి శతజయంతి ట్రస్ట్ అని స్థాపించి, యేడాది పొడుగునా కొన్ని సేవా కార్యక్రమాలు చేపట్టి, 12-12-12 నాటికి సమాపనోత్సవాలు కొంచెం ఘనంగా నిర్వహించాలని తలపోశాను.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">పనిలో పనిగా మా పిల్లలు నాకు షష్టిపూర్తీ, మా అమ్మగారికి సహస్ర చంద్ర దర్శనోత్సవం కూడా జరిపిస్తే బాగుంటుంది అని, దాన్ని మూడురోజుల కార్యక్రమంగా మార్చారు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ రోజులకి మా నాన్నగారి పరిచయస్తులూ, వారి వారసులూ, నా సహోద్యోగులూ, మిత్రులూ, వారివారసులూ, మా బంధు మిత్ర వర్గాన్ని ఆహ్వానించి, చక్కగా కార్యక్రమాలు నిర్వహించాలని, మొన్న 12-12-2011న శతజయంతి కార్యక్రమాల ప్రారంభోత్సవాన్ని నిర్వహించాము.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కొంతమంది అడిగారు--యేమి సేవలు చేస్తారు? అని. మా కార్యక్రమాలు అన్నీ వివరించి, ఈ రోజుల్లో యెన్నెన్నో ట్రస్టులూ, సేవా సంస్థలూ, లయన్స్, లయన్ లేడీస్, లియో, రోటరీ, రోటరాక్టు, కేటరాక్టు లాంటి సంస్థలున్నా, సామాన్యుడికి వుపయోగిస్తున్నవి చాలా తక్కువ వున్నాయి అని చెప్పాను.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తరువాత, మొన్నో విషయం తెలిసింది నాకు. అది మీకు చెప్పాలనే ఈ టపా.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా ఇంటికి దగ్గరలోనే, గవర్నమెంట్ ఆస్పత్రి వుంది. ఆ ఆస్పత్రి వున్న సెంటర్లో సన్యాసిరావు అని ఒకతను ఓ కూరగాయలకొట్టు పెట్టుకొని, జీవనం సాగిస్తున్నాడు. కులం రీత్యా రజకుడు. తన వ్యాపార సంబంధమై, తన ఇతర సమస్యలతో సతమతమౌతూ, ఆర్థికంగాకూడా అంతంతమాత్రమే గా గడుపుతున్నాడు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఒకరోజు, ఆస్పత్రికి వచ్చిన ఒకతను, అక్కడ ఇచ్చిన బ్రెడ్ తెచ్చి, "నేను ఈ బ్రెడ్ తినలేకపోతున్నాను, ఇది తీసుకొని, డబ్బులిస్తే, ప్రక్కన బండిలో వేస్తున్న దోశ కొనుక్కుంటాను" అని బ్రతిమాలాడట సన్యాసిరావుని. జాలిపడి, అలాగే ఇచ్చాడు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అది మొదలు, తానే అన్నం, కూరలూ వగైరాలు వండించి, ఆస్పత్రికి వచ్చేవాళ్లందరికీ--రోజుకి ఓ ఇరవైమందికి తక్కువగాకుండా "అన్నదానం" మొదలు పెట్టాడు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇప్పుడు ఇంకా కొంతమంది దాతలు ముందుకు వచ్చి, ఒక్కో రోజు ఖర్చు మొత్తం మేము భరిస్తాము అని కొనసాగిస్తున్నారు. యెవరూ చెయ్యనిరోజున తానే నిర్వహిస్తున్నాడు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఓ సామాన్యుడైన ఆ వ్యక్తి అలాంటి "బృహత్తర" కార్యక్రమం చేస్తున్నాడంటే.......పుణ్యపురుషుడు అనాలా వద్దా?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఈ సోకాల్డు "సేవాదారులు" బుధ్ధి తెచ్చుకుంటే బాగుండును.</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-5764717960942722814?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/DJVolcsn_UA3L7dNXVe-KDNgqzw/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/DJVolcsn_UA3L7dNXVe-KDNgqzw/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/DJVolcsn_UA3L7dNXVe-KDNgqzw/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/DJVolcsn_UA3L7dNXVe-KDNgqzw/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/N9WveVGZ_EU" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com8http://krishnasree.blogspot.com/2012/01/blog-post_20.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-18494564242428409672012-01-02T21:41:00.001+05:302012-01-02T21:43:06.648+05:302012-01-02T21:43:06.648+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /> </div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>&nbsp;........గుళ్లూ, గోపురాలూ</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">31-12-2011 న వుదయమే చెన్నై నుంచి బయలుదేరి, శ్రీకాళహస్తి వెళ్లాము. ప్రాచీనమైన ఆలయం చాలా బాగుంది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">పాతిక ముఫ్ఫై అడుగుల యెత్తు రాతి స్థంభాలతో మంటపాలు, అద్భుతమైన శిల్పకళా. జనం పెద్దగా లేరు. అయినా ప్రత్యేక దర్శనమైతే త్వరగా అవుతుందని, టిక్కెట్లు తీసుకొన్నాము. దానిక్కూడా పకడ్బందీగా, ముందుకీ, వెనక్కీ వెళుతూ, ఆలయంలోకూడా ఓ ప్రదక్షిణం చేస్తూ, లోహపు బారికేడ్ క్యూలు. అంతా ముగిసి, గర్భాలయం వద్దకు చేరితే, అక్కడో పావుగంటపైగా క్యూల ఆపివేత—అర్చనలూ అవీ చేయించుకొనేవాళ్లకోసం అనుకుంటా. తీరా దేవుడిముందు నిలుచొని, తేరిపార చూద్దామనుకొనేసరికి, “వాంగో, వాంగో—పోయ్యా” పిలుపులూ, హడావిడీ! బయటికి వచ్చే క్యూలో వెనక్కాల యెవరూ లేకపోయినా, వున్న నలుగురినీ “వాంగో, వాంగో”లు—పాపం వాళ్లకి అలవాటయిపోయిందనుకుంటా—యేం చేస్తాం!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఈశ్వర లింగం ప్రత్యేకంగా వుంది. సినిమాలలోనూ, భక్తకన్నప్ప విగ్రహాం ప్రక్కనా వున్న ఆకారం లో లేదు. పొడుగ్గా ఓ స్థంభం లా వుంది. ఓ ఐదడుగులుంటుంది. దానిమీద మూడు సర్పాకారాలు మనవైపు కనపడే విధంగా నిలువుగా చెక్కబడి వుండి, చిన్న చిన్న పడగలు లింగం కన్నా కొంచెం పైకి కనిపిస్తూ, బార్బ్డ్ వైర్ ఫెన్సింగుకి వాడే స్థంభాలని తలపించింది. </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తరువాత అమ్మవారి దర్శనం. శ్రీ జ్ఞాన ప్రసూనాంబిక. అక్కడా జనం పెద్దగా లేకపోయినా, క్యూ ఓ చుట్టుతిరిగి, గర్భ గుడి ముందరికి వచ్చేవరకూ హడావిడే. అయ్యాక “వాంగో”లు మామూలే. </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ప్రసాదాలు కొనుక్కోవడం, వుచిత ప్రసాదం క్యూలు, డబ్బులిచ్చి, యేనుగుచేత నెత్తిమీద తొండంతో మొట్టించుకొనేవారూ, బయట కళా వస్తువులూ, బొమ్మలూ, పిల్లల ఆటవస్తువుల దుకాణాలూ అన్నీ మామూలే. </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తిరిగి వస్తూ వరదయ్యపాళెం లో భోజనం చేసి చక్కావచ్చాము సాయంత్రానికి ఇంటికి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మొన్న కేరళ ట్రిప్పులో చూడలేకపోయిన మథురా, రమేశ్వరమూ వగైరాలు ఈ సారి చూసి వద్దామనుకున్నా, ఓ రెండు రోజులు థానే సైక్లోను వల్ల ప్రణాళికలు రద్దయ్యాయి. వెళ్లడం పెద్ద పెద్ద ఏసీ కార్లలోనే, ఒళ్లలవకుండా వెళుతున్నాము అనుకుంటూ, వెళ్లడమేగానీ, బడలికా, నడుం, కాళ్ల నొప్పులూ మామూలే. (ఈ కార్ల కంపెనీలవాళ్లు కూడా, కొంచెం పెద్దది, ఇంకొంచెం పెద్దది అంటూ వినియోగదారులని మోసం చేసి, లక్షలు నొల్లుకుంటున్నారు!). ఈ సారీ అవన్నీ చూడ్డం కుదరలేదు. </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మర్నాడు, 01-01-2012 వుదయమే 7-00 బయలుదేరి కంచి ప్రయాణం. కంచి ఇంకా దగ్గిర. “అన్నీ” చూసుకొని, షాపింగులు పూర్తి చేసుకొని, సాయంత్రానికల్లా చెన్నై చేరాలని ప్లాను.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కంచి దేవాలయాల పట్టణం. అనేక, పెద్ద పెద్ద, విశాలమైన, యెత్తైన, ఆలయాలూ, కోనేళ్లూ, ప్రాకారాలతో వుంటాయి. దానికి తోడు, “పట్టు సంఘాల” పరిశ్రమ వల్ల, ఆలయాలన్నీ 12-30 కి మూసేసి, మళ్లీ సాయంత్రం 4-00 కి తెరుస్తారుట. (దుకాణాల వాళ్లకి రోజుకి ఇన్ని అని పాసులు ఇచ్చేస్తారట. వాటిని వాళ్ల దుకాణం లో చీరలూ అవీ యెక్కువ కొన్న వాళ్లకి ఇచ్చేస్తారట దుకాణాలవాళ్లు. మొన్నీ మధ్య, ఆ పాసులు వాళ్లు ఆటోలవాళ్లకీ, బ్రోకర్లకీ అమ్మేసుకుంటున్నారనీ, వాళ్లు తిరిగి “భక్తులకి” రెండేసి, మూడేసి వేలకి అమ్మేసుకుంటున్నారనీ గొడవజరిగి, ఇప్పుడు ఆ పాసులు రద్దు చేశారట!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంక, మొదటిగా కామాక్షి అమ్మవారిని చూసి, తరవాత విష్ణు కంచీ, భోజనమూ, షాపింగూ, తరవాత శివకంచీ, తరవాత తిరుగు ప్రయాణం అనుకున్నాము. </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కామాక్షి అమ్మవారి కోవెల చాలా పెద్దది. నాలుగువైపులా గోపురాలూ, యెత్తైన స్థంభాలతో మంటపాలూ, లోహపు కడ్డీల బారికేడ్ల క్యూ లైన్లూ అన్నీ మామూలే. విశేషం యేమిటంటే, ప్రత్యేక దర్శనాలు లేవు. ఆలయంలోపల గోడలమీద చక్కగా తమిళంలోనూ, హిందీలోనూ స్తోత్రాలు చెక్కారు—పాలరాతి టేబ్లెట్లమీద. అవి చదువుకుంటూ వెళితే టైము తెలియలేదు. క్యూ కదలడం, మళ్లీ ఓ ఇరవై ముఫ్ఫై నిమిషాలు ఆగిపోవడం మామూలే. </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆంగ్ల సంవత్సరాది కూడా మనకి ఓ పర్వదినమైపోయింది. దానికి తోడు, యెర్ర బట్టలదీక్షాపరులు తండోపతండాలుగా బస్సులలో తరలి రావడం……ఇక చూసుకోండి….ఇసకవేస్తే రాలని జనం! (నల్లబట్టలవాళ్లకి ప్రతిగా ఈ యెర్రబట్టల దీక్షలు ప్రవేశపెట్టారట. వీళ్లు దేశంలోని అన్ని అమ్మవారి ఆలయలూ దర్శిస్తారట ఈ సీజన్లో.)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">యెంత తొందరగా అనుకున్నా, మూడు గంటలూ పట్టేసి, మళ్లీ వరదరాజ స్వామి కోవెల చేరేసరికి, “దుకాన్ బంద్!” అక్కడో గంట కూర్చొని, ఫలహారాలు కానిచ్చేసి, బయలుదేరి, షాపింగూ.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ప్రతీ దుకాణం వాడూ—“వూరికే చూడండి, కొనకపోయినా ఫరవాలేదు” అంటూ ఆహ్వనాలూ, "మీకు షార్టులూ, టీ షర్టులూ, మాకు చీరెలూ, పిల్లలకి డ్రెస్సులూ, మనవలూ, మనవరాళ్లకి డ్రెస్సులూ, బొమ్మలూ, పూజా మందిరంలోకీ, దేవుడి గూట్లోకీ, ప్రమిదలూ, దీపం సెమ్మెలూ, అత్తగారికి రుద్రాక్షమాలా, ఓ నెమలి విసెనకర్రా—" ఇలా ఆ లిస్టు పెరిగిపోతూ, మధ్యలో పిల్లలకి ఐస్ క్రీములూ, చాకలెట్లూ, గుడ్డేలూ, డ్రింకులూ…….సా…..గి పోతూ షాపింగు పూర్తయి, శివకంచి అనబడే “ఏకాంబరేశ్వర స్వామి” ఆలయానికి చేరాము.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అదో పెద్ద ప్రహసనం. ఆలయం చాలా బాగుంది. మామూలే. 3-30కల్లా గుడి తలుపులముందు చేరడం ప్రారంభించారు “భక్తులు”. ఈసక వేస్తే రాలని జనం మామూలే. రొజ రొజ రొజగా మాటలూ, చెమటలు కక్కుకుంటూ, నొక్కుకుంటూ, సొక్కుకుంటూ, ఇష్, అష్, అనుకుంటూ “కంచిగరుడసేవ”!&nbsp; కొంతమంది వుత్తరాది భక్తులు, “జై భోలేనాథ్” అంటూ పాటలూ, సంకీర్తనలూ పాడుతున్నా, జనం గొడవలో అవన్నీ బూడిదలోపోసిన పన్నీరూ, అడవిగాచిన వెన్నెలా అయిపోతున్నాయి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">నిక్కీ, నీలిగీ, 4 దాటాకెప్పుడో ఆలయ ద్వారాలు తెరుచుకున్నాయి. ఒకటే తోపులాట. క్యూలూ, బారికేడ్లూ లేవు. తోసుకున్నవాడికి తోసుకున్నంత మహదేవా! తీరా లోపల కొంతదూరం వెళ్లాక, గుమ్మందగ్గర ఒకడు ప్రత్యక్షం—కండక్టర్లదగ్గరుండె టికెట్ ఇస్యూయింగ్ మెషిన్ ఒకటి చేతిలో పట్టుకొని, "ఇది ప్రత్యేక దర్శనం క్యూ—అందరూ ఐదేసి రూపాయలు చెల్లించి, టిక్కెట్లు తీసుకోవాలి. లేదా, వెనక్కి వెళ్లి, వుచిత దర్శనం క్యూలో చేరండి"—అని గదమాయిస్తున్నాడు. ఈ తోపులాటలు అలవాటులేని జనాలు ఛస్తారా! చచ్చినట్టు ఐదేసిరూపాయలూ సమర్పించుకొన్నారు. (ఆ ప్రక్కనే వున్న బయటికి వెళ్లే దారి నుంచి “ఇన్ ఫ్లుయెన్స్” వున్నవాళ్లని ఈ క్యూలో కలిపేస్తున్నారు ఆలయ సిబ్బంది!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">లోపల మళ్లీ “వాంగో, వాంగో”లు మామూలే. ఇక్కడ మామూలుగా ఓ మూడడుగుల శివలింగం వుంది. క్రిందభాగంలో ఒక చిన్న పంచో, తువ్వాలో చుట్టబెట్టారు (యేకాంబరుడు కదా అనేమో!). బయటికి వచ్చి,&nbsp; ప్రాంగణం ఓ సారి చూసి, బయటికి వచ్చి, ప్రసాదాలు కొనుగోళ్లూ, పిల్లలకి నైవేద్యాలూ, ముగించుకొని గుడి బయటికి చేరాం. </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(ఇక్కడ కూడా, “దుకాణాల” సంగతీ, యేనుగు తొండం మొట్టులూ వగైరాలు మామూలే. యెక్కడా భక్తులకి సూచనలిచ్చే బోర్డులు లేవు. వున్నా, తమిళంలోనే వున్నాయి. ఆలయ ముఖ్య గోపురం బయటే చెప్పులు వదిలితే, తిరిగి వచ్చేసరికి అవన్నీ గుట్టలు పోసేసి వుంటున్నాయి! లోపల మళ్లీ “వుచిత” పాదరక్షల నిలుపు స్థలం వేరే వుంది! బయట, గోపురానికి యెడం ప్రక్కన టాయిలెట్లు వున్నాయి. అవి వుచిత సేవలు. కానీ అక్కడొకడు దౌర్జన్యంగా మనిషికి రెండేసి రూపాయలు వసూలు చేసేస్తున్నాడు. గుడిలో--ఫారినర్స్ కి కూడా, దర్శనం వుచితం, యెవరికీ డబ్బులు ఇవ్వొద్దు—అని బోర్డులు పెట్టారు! మరి టాయిలెట్లకి—అక్కడ అధికారిక బోర్డు, తమిళం లోనైనా యేమీ లేకుండా డబ్బులు దండుకుంటున్నారంటే, సంబంధిత శాఖలవాళ్లు……….???!!!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కాస్త కాఫీ తాగి, “ఇప్పుడెక్కడికి?” అంటే, మధ్యాహ్నం నుంచీ, "కంచికి వచ్చి బల్లిని ముట్టుకోకుండా వెళ్లడమేమిటీ? యేమైనాసరే తిరిగి వరదరాజ కోవెలకి వెళ్లవలసిందే" అంటూ సణుగుతున్న మా “యేమండీ” (మా మనవడి భాషలో మా ఆవిడ!) “బల్లిని తాకిన గాలినే ముట్టుకుంటున్నాము, చాల్లెండి, బయటనుంచే ఓ దణ్నం పెట్టేసుకొని, ఇంటికి వెళ్లిపోదాము!” అంది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తిరిగి, సాయంత్రం 8-00 కల్లా క్షేమంగా ఇంటికి చేరాము.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అవండీ మా యాత్రా విశేషాలు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(ఈ పుణ్యక్షేత్రాల నిర్వహణ గురించీ కొన్ని “ఇమ్ ప్రూవ్ మెంట్స్” విషయంలో నా&nbsp; సలహాలు మరో టపాలో!) </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-1849456424242840967?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/HGrV9DX0lcMaQbYelJ5AnWyTQVU/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/HGrV9DX0lcMaQbYelJ5AnWyTQVU/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/HGrV9DX0lcMaQbYelJ5AnWyTQVU/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/HGrV9DX0lcMaQbYelJ5AnWyTQVU/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/tWGkEH7ZDLY" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2http://krishnasree.blogspot.com/2012/01/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-56885144017017907912011-11-21T23:01:00.001+05:302011-11-21T23:08:04.692+05:302011-11-21T23:08:04.692+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>......మానాలూ</b></span></div> <br /> <div style="text-align: justify;"> ఇంకా, దమ్మిడీనే 'పైస' అని కూడా అనేవారేమో. యాగాణీ అంటే రెండు పైసలు అనుకుంటా. (ఈ నాణాలు నేను చూడలేదు. యెన్ని గవ్వలైతే ఒక పైసాగా పరిగణించేవారో కూడా నాకు తెలీదు). &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> అప్పట్లో, పెద్ద కాణీలు, జార్జి 5 త్ కింగ్-ఎంపరర్ బొమ్మతో వుండేవి. ఆయన భారతదేశానికి వచ్చినప్పుడే "గేట్ వే ఆఫ్ ఇండియా" ఆయనకి స్వాగతం చెప్పడానికి అప్పటి బొంబాయిలో నిర్మించారు(ట). విశ్వకవి రవీంద్రుడు ఆ సందర్భంగానే, "జనగణమన" వ్రాశాడు అని కొంతమంది వ్రాసిన చరిత్ర! &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> రెండో ప్రపంచ యుధ్ధం రోజుల్లో, పొదుపు కోసం చిన్న సైజు కాణీలూ, తరవాత "చిల్లు కాణీలు" ప్రవేశపెట్టారు. అంటే యేమీలేదు--కాణీలో మధ్యభాగాన్ని తొలగించి, అంచుమాత్రమే ముద్రించేవారు. ఆ కాణీలని పిల్లల మొలత్రాళ్లలో కూడా కట్టేవారు--దిష్టి తగలకుండా(ట)!&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> తరవాత, జార్జి 6 త్ తో కూడా కాణీలు ఇతర నాణాలూ వచ్చాయి. స్వతంత్రం వచ్చాక, ఆ చిన్న కాణీల మీద &nbsp;పరుగెడుతున్న గుర్రం బొమ్మ ముద్రించేవారు.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> కాణీ పైన వుండే అర్థణా దగ్గరనుంచీ, రూపాయి వరకూ చివర 'కాసు' చేర్చేవారు--అర్థణాకాసు, అణాకాసు......ఇలా.&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> ఇంకా, అణాకాసుని 8 వృత్తాకార కోణాలతో, వెనుకవైపు చక్కటి డిజైన్ మధ్య ఇంగ్లీషులో వన్ అణా అనీ, తెలుగులో ఒక అణా అనీ ముద్రించేవారు! ఇవి దేశవ్యాప్తంగా చలమణీలో వుండేవి అని మరిచిపోకండి--అదీ అప్పట్లో తెలుగుకి వున్న గుర్తింపు.&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> ఇప్పుడు ఒక రూపాయి, రెండు రూపాయలూ, ఐదు రూపాయలూ నాణాలన్నీ ఒకే సైజులో గుండ్రంగా ముద్రించేబదులు, ఇలా చక్కటి డిజైన్లలో ముద్రిస్తే యెంత బాగుండును? మళ్లీ అలాంటి అందమైన నాణాలని చూడగలమా? దువ్వూరివారేమంటారో!&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> ఇంక, అణా కి 12 పైసలు. రూపాయికి 16 అణాలు--అంటే, రూపాయికి 192 పైసలు.&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> లెఖ్ఖల్లో, 1000 పైసలని, రూపాయలూ, అణాలూ, పైసలూ లోకి మార్చమనీ--ఇలా మా ప్రాణాలు తీసేవారు! (మీరెవరైనా చెయ్యగలరేమో ప్రయత్నించండి!)</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> (బ్రిటిష్ వాళ్ల పౌండ్ కి 20 షిల్లింగులు, ఒక్కో షిల్లింగుకి 12 ఓ 16 ఓ పెన్నీలు వుండేవి. ఆ లెఖ్ఖలు కూడా మమ్మల్ని చంపేవి! తరవాత వాళ్లు కూడా పౌండ్ కి 100 పెన్నీలుగా మార్చుకున్నారు--ఇంటర్నేషనల్ కరెన్సీగా మారాక)</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> ఇంకో చిత్రమేమిటంటే, నిజాం పాలనలోనేకాదు....మనకి స్వతంత్రం వచ్చాకా, నిజాం రాష్ట్రం మన దేశంలో విలీనం చెయ్యబడ్డాక కూడా, "తెలంగాణా వంద" చాలకాలం చెలామణీలో వుండేది. అంటే వంద వస్తువులు అంటే వాళ్ల లెఖ్ఖ 192!</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> (మా పెద్ద దొడ్డ, పెళ్లికాగానే భర్తతో నిజాం పాలనా కాలంలోనే హైదరాబాదు వెళ్లిపోవడంతో పక్కా తెలంగాణా భాషా, యాసా, కట్టూ బొట్టూ, ఆచారాలు వచ్చేశాయి ఆవిడకి. ఆవిడ, మనకి ఆవకాయలకోసం మామిడికాయలు 'మన వంద' 3 రూపాయలకి ఇస్తున్నారంటే, "మాకూ మూడు రూపాయలే--కానీ, తెలంగాణా వంద! ముక్కలు కొట్టి కూడా ఇస్తారు!" అని మా అమ్మని వుడికించేది! తనకి పిల్లలు చిన్నగా వున్నప్పుడే భర్తృవియోగం కలగడంతో, ఆవిడే మార్కెట్ కి వెళుతూండేది. తేడా అల్లా ఆవిడ చెప్పులు వేసుకొనేది కాదు. దాంతో మార్కెట్లో అందరూ "ఆంధ్రావాలీ" అని గుసగుసలు పోయేవారట. పిల్లలైతే, గేలి చేస్తున్నట్టుగా చిత్రంగా చూస్తూ వెనుకబడేవారట! అలా అని ఆవిడని యెవరూ అవమానించడమో, వివక్ష చూపడమో జరిగేది కాదట! ఇప్పటి "ప్రత్యేక తెలంగాణా వాదులకి" ఈ విషయాలు తెలుసోలేదో మరి)</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> యెక్కడో ములిగి యెక్కడో తేలాం అనుకుంటా.&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> కరెన్సీ, నాణాలూ గురించి ఈ మాత్రం చాలనుకుంటా.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> .....కొనసాగింపు మరో టపాలో</div> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-5688514401701790791?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9RlDmMqrPXLD5sO-n9jT78Xebog/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9RlDmMqrPXLD5sO-n9jT78Xebog/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9RlDmMqrPXLD5sO-n9jT78Xebog/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/9RlDmMqrPXLD5sO-n9jT78Xebog/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/Vm85A0L6FvA" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0http://krishnasree.blogspot.com/2011/11/3.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-87380742178270407652011-11-21T12:42:00.001+05:302011-11-21T12:46:20.254+05:302011-11-21T12:46:20.254+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>......మానాలూ</b></span></div> <br /> <div style="text-align: justify;"> మనదేశంలో 20వ శతాబ్దం మొదట్లో కూడా, గవ్వలకి కూడా (చిల్లి గవ్వలకీ, గుడ్డి గవ్వలకీ కూడా!) విలువ వుండేది!</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> ఢిల్లీ పరిపాలకుడు షేర్షా సూరీ అనుకుంటా--దేశం మొత్తమ్మీద "నాణాలని" ప్రవేశపెట్టాడు.&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> సముద్ర గుప్తుడూ వగైరాలు అప్పట్లో బంగారునాణాలు చలామణీలోకి తెచ్చారు.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> బ్రిటీష్ వాళ్లు ద్రవ్యం "లీగల్ టెండర్" ప్రవేశపెట్టి, నాణాలూ, నోట్లూ ముద్రించేవారు (అంతకు ముందు నోట్లు లేవు--ఒక్క తుగ్లక్ విడుదలచేసిన 'తోలు' నోట్లు తప్ప!).</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> మా చిన్నప్పుడు "విచ్చు రూపాయి" అని ఖచ్చితంగా ఒక్క తులం వెండితో ఒక రూపాయి నాణాలు వుండేవి. ఒక సారి మా వైజయంతీ హాలులో నేను సినిమా టిక్కెట్లు తీసుకొన్నప్పుడు చిల్లర తిరిగి ఇస్తూ, ఓ వెండి రూపాయిని కూడా మామూలు వాటితో ఇచ్చేశాడు. (అది ఇప్పటికీ మా అమ్మగారు తన డబ్బుల పెట్లో జాగ్రత్త చేశారు!)</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> మహమ్మదీయ రాజులు ప్రవేశపెట్టిన నాణాల్లో అతి చిన్నది "దమడీ" (దమ్మిడీ) అనుకుంటా. తరవాత కాణీ, యాగాణీ--ఇలా వుండేవనుకుంటా నాణాలు. (దమ్మిడీ ముండకి యాగాణీ క్షవరమా? అనే సామెత అప్పుడు పుట్టింది--ఇప్పటికీ వాడుకలో వుంది!)</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> నా చిన్నప్పటి నాణాలూ, నోట్లూ విషయానికొస్తే.......</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> ద్రవ్యానికి (డబ్బుకి) మానం :</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <blockquote class="tr_bq"> <div style="text-align: center;"> 2 కాణీలు = ఒక అర్థ అణా</div> <div style="text-align: center;"> 2 అర్థణాలు = ఒక అణా</div> <div style="text-align: center;"> 2 అణాలు = ఒక బేడ</div> <div style="text-align: center;"> 2 బేడలు = ఒక పావలా</div> <div style="text-align: center;"> 2 పావలాలు = ఒక అర్థ రూపాయి</div> <div style="text-align: center;"> 2 అర్థరూపాయలు = ఒక రూపాయి</div> </blockquote> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> ఒకరూపాయి నాణాలూ, నోట్లూ కూడా వుండేవి. తరవాత రెండూ, ఐదూ, పదీ, వందా, వెయ్యీ--మాత్రమే నోట్లు వుండేవి. పాత సినిమాల్లో ఇవన్నీ చూడొచ్చు.....వినొచ్చు! &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> .....కొనసాగింపు మరో టపాలో</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-8738074217827040765?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/IT1Yy5qKWvJMr9-VTe21z_rgsf4/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/IT1Yy5qKWvJMr9-VTe21z_rgsf4/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/IT1Yy5qKWvJMr9-VTe21z_rgsf4/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/IT1Yy5qKWvJMr9-VTe21z_rgsf4/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/3h-_q9CpPt4" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2http://krishnasree.blogspot.com/2011/11/2.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-55103132475269954892011-11-20T14:46:00.001+05:302011-11-21T21:39:49.576+05:302011-11-21T21:39:49.576+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> (వీ సాంబశివరావు అనే ఒకాయన భాగవతం మీద రీసెర్చ్ చేసి, సాంఖ్య శాస్త్రంలో యెంతో కృషి చేస్తున్నారు. ఆయన నన్ను మన పాతా, కొత్తా, మానాలు, కొలతలగురించి, వాటిని<br /> "మార్చడం" గురించీ "సూత్రాల"కోసం అడిగారు. చాలా సంతోషం. అందుకే ఈ టపాలు. వీటిల్లో యేమైనా తప్పులు వ్రాసినా, విజ్ఙ్ఞులు నా దృష్టికి తీసుకురావాలని నా మనవి.)<br /> <br /> మా చిన్నప్పుడు = ఈ గుర్తుని "ఈజ్ ఈక్వల్ టు" అంటే "ఖచ్చితంగా సమానం" అని వ్యవహరించేవారు. అప్పటికి నానోలు కాదుకదా, మైక్రో వగైరాలు కూడా లేవు. డెసిమల్ స్థానాల్లో కూడా మొదటి రెండింటినీ గుర్తించి, మిగిలినవి వదిలేసేవారు. తరవాత్తరవాత, ఇంకా ఖచ్చితమైన లెఖ్ఖలు అవసరం పడడంతో, మా పిల్లల చదువులు వచ్చేసరికి, అదే గుర్తుని "ఈక్వల్స్" అనడం మొదలెట్టారు--అంటే "సమానం అవుతుంది" అని! అంతేగానీ, ఖచ్చితంగా సమానం అని కాదు!<br /> <br /> మరి నిజమేకదా?<br /> <br /> బ్రిటిష్ వాళ్లనుంచి మనకి స్వాతంత్ర్యం వచ్చాక పది పన్నెండేళ్లవరకూ వాళ్ల ఎఫ్.పీ.ఎస్ పధ్ధతినే (ఫుట్; పౌండ్; సెకండ్) అనుసరించేవారు మనదేశంలో. 1959 లో అనుకుంటా "మెట్రిక్" పధ్ధతి సీ.జీ.ఎస్ (సెంటీ మీటర్; గ్రామ్; సెకండ్) కి మార్చారు మన ప్రభుత్వంవారు. అప్పుడే "నయా పైసా"లు వచ్చాయి. తరవాత ఇందిరాగాంధీ టైములో అనుకుంటా, "నయా" తొలగించారు!<br /> <br /> మనదేశంలో అప్పటి కొలతలకి సంబంధించిన మానం : (ద్రవాలకి కూడా)<br /> <br /> 2 అరగిద్దలు = ఒక గిద్ద<br /> 2 గిద్దలు = ఒక అరసోల<br /> 2 అరసోలలు = ఒక సోల<br /> 2 సోలలు = ఒక తవ్వ<br /> 2 తవ్వలు = ఒక శేరు<br /> 2 శేర్లు = ఒక అడ్డ లేదా మానిక<br /> (5 శేర్లు = ఒక వీశ--తూకంలో)<br /> 2 అడ్డలు = ఒక కుంచం<br /> 24 కుంచాలు = ఒక బస్తా<br /> <br /> దూరానికి మానం :<br /> <br /> 12 అంగుళములు = ఒక అడుగు<br /> 3 అడుగులు = ఒక గజము<br /> 220 గజములు = ఒక ఫర్లాంగు<br /> 8 ఫర్లాంగులు = ఒక మైలు<br /> <br /> అప్పటి "తూకాలకి" సంబంధించిన మానం ఇదివరకు నా టపా.....<br /> <br /> <a href="http://krishnasree.blogspot.com/2008/11/4-2-1-2-1-2-2-1-2-1-2-1-2-1-8-1-20-1.html">http://krishnasree.blogspot.com/2008/11/4-2-1-2-1-2-2-1-2-1-2-1-2-1-8-1-20-1.html</a><br /> <br /> లో వ్రాశాను.<br /> <br /> .....కొనసాగింపు మరో టపాలో<br /> <div> <br /></div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-5510313247526995489?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/k4QwzyU7XxqLYfFuRt-ZwGGUusA/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/k4QwzyU7XxqLYfFuRt-ZwGGUusA/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/k4QwzyU7XxqLYfFuRt-ZwGGUusA/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/k4QwzyU7XxqLYfFuRt-ZwGGUusA/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/TzhGF3laWOI" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2http://krishnasree.blogspot.com/2011/11/blog-post_6460.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-63143466574413960502011-11-20T14:26:00.001+05:302011-11-20T14:39:01.292+05:302011-11-20T14:39:01.292+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <div style="text-align: center;"> <span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>మానాల గురించి</b></span></div> <br /> <div style="text-align: justify;"> (వీ సాంబశివరావు అనే ఒకాయన భాగవతం మీద రీసెర్చ్ చేసి, సాంఖ్య శాస్త్రంలో యెంతో కృషి చేస్తున్నారు. ఆయన నన్ను మన పాతా, కొత్తా, మానాలు, కొలతలగురించి, వాటిని "మార్చడం" గురించీ "సూత్రాల"కోసం అడిగారు. చాలా సంతోషం. అందుకే ఈ టపాలు. వీటిల్లో యేమైనా తప్పులు వ్రాసినా, విజ్ఙ్ఞులు నా దృష్టికి తీసుకురావాలని నా మనవి.)&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> మా చిన్నప్పుడు = ఈ గుర్తుని "ఈజ్ ఈక్వల్ టు" అంటే "ఖచ్చితంగా సమానం" అని వ్యవహరించేవారు. అప్పటికి నానోలు కాదుకదా, మైక్రో వగైరాలు కూడా లేవు. డెసిమల్ స్థానాల్లో కూడా మొదటి రెండింటినీ గుర్తించి, మిగిలినవి వదిలేసేవారు. తరవాత్తరవాత, ఇంకా ఖచ్చితమైన లెఖ్ఖలు అవసరం పడడంతో, మా పిల్లల చదువులు వచ్చేసరికి, అదే గుర్తుని "ఈక్వల్స్" అనడం మొదలెట్టారు--అంటే "సమానం అవుతుంది" అని! అంతేగానీ, ఖచ్చితంగా సమానం అని కాదు!</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> మరి నిజమేకదా?</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> బ్రిటిష్ వాళ్లనుంచి మనకి స్వాతంత్ర్యం వచ్చాక పది పన్నెండేళ్లవరకూ వాళ్ల ఎఫ్.పీ.ఎస్ పధ్ధతినే (ఫుట్; పౌండ్; సెకండ్) అనుసరించేవారు మనదేశంలో. 1959 లో అనుకుంటా "మెట్రిక్" పధ్ధతి సీ.జీ.ఎస్ (సెంటీ మీటర్; గ్రామ్; సెకండ్) కి మార్చారు మన ప్రభుత్వంవారు. అప్పుడే "నయా పైసా"లు వచ్చాయి. తరవాత ఇందిరాగాంధీ టైములో అనుకుంటా, "నయా" తొలగించారు!&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> మనదేశంలో అప్పటి కొలతలకి సంబంధించిన మానం : (ద్రవాలకి కూడా)</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> 2 అరగిద్దలు=ఒక గిద్ద</div> <div style="text-align: center;"> 2 గిద్దలు=ఒక అరసోల</div> <div style="text-align: center;"> 2 అరసోలలు=ఒక సోల</div> <div style="text-align: center;"> 2 సోలలు=ఒక తవ్వ</div> <div style="text-align: center;"> 2 తవ్వలు=ఒక శేరు</div> <div style="text-align: center;"> 2 శేర్లు=ఒక అడ్డ లేదా మానిక</div> <div style="text-align: center;"> (5 శేర్లు=ఒక వీశ--తూకంలో)</div> <div style="text-align: center;"> 2 అడ్డలు=ఒక కుంచం</div> <div style="text-align: center;"> 24 కుంచాలు=ఒక బస్తా</div> <div style="text-align: center;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> దూరానికి మానం :</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: center;"> 12 అంగుళములు = ఒక అడుగు</div> <div style="text-align: center;"> 3 అడుగులు &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; = ఒక గజము</div> <div style="text-align: center;"> 220 గజములు &nbsp; &nbsp; = ఒక ఫర్లాంగు</div> <div style="text-align: center;"> 8 ఫర్లాంగులు &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;= ఒక మైలు</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> అప్పటి "తూకాలకి" సంబంధించిన మానం ఇదివరకు నా టపా.....</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> <a href="http://krishnasree.blogspot.com/2008/11/4-2-1-2-1-2-2-1-2-1-2-1-2-1-8-1-20-1.html">http://krishnasree.blogspot.com/2008/11/4-2-1-2-1-2-2-1-2-1-2-1-2-1-8-1-20-1.html</a></div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> లో వ్రాశాను.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> .....కొనసాగింపు మరో టపాలో</div> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-6314346657441396050?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/LBq762A4kpN14lUp0kdQygpry2M/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/LBq762A4kpN14lUp0kdQygpry2M/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/LBq762A4kpN14lUp0kdQygpry2M/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/LBq762A4kpN14lUp0kdQygpry2M/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/l7h3hEXb9O8" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0http://krishnasree.blogspot.com/2011/11/blog-post_20.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-47854099637587346532011-11-16T13:13:00.001+05:302011-11-16T13:22:21.356+05:302011-11-16T13:22:21.356+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <br /> <div style="text-align: center;"> <span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>......చదువులు</b></span></div> <br /> <div style="text-align: justify;"> బాలల దినోత్సవం రోజున--14-11-2011 న--ఈనాడులో శ్రీధర్ కార్టూన్....కాస్త నవ్వు పుట్టించినా, కళ్లనీళ్లు గిర్రున తిరిగాయి. అందులో....</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> ఓ పిల్లాడు ప్రథానిని "అప్పుడు పేదవాళ్లకు లాంతర్లూ, కిరోసిన్, పుస్తకాలూ, చదువూ....అందుబాటులో వుండేవా సార్?" అని అమాయకంగా, దీనంగా, హాచ్చెర్రెంగా అడుగుతున్నాడు!</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> నిజంగా, తన తలపాగాని అలాగే వూడదీసి, ఆ చిప్పలో నీళ్లు నింపుకొని, అందులో దూకి ఆత్మహత్య చేసుకోవాలని అనిపించాలాయనకీ.....అది చూస్తే.</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> "మీరలా అనడాన్‌కి గుట్కా లేదు....రూల్స్ వొప్పుకోవు.....మన అధిష్టానమ్మ పెర్మిషన్ లేకుండా అలాంటి నిర్ణయాలు దీసుకోరాదు. కోర్ కమిటీలో చర్చించాక, మీకు ఆదేశాలిస్తాం...అంతవరకూ, తలపాగా తగిలించేస్కొని, వెయిట్ చెయ్యండ్రి" అని కి కు రె అన్నట్టు ఆయనకి వినిపించిందేమో! ఆయన ఆ పని చెయ్యడానికి ప్రయత్నించలేదు.&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> నా అయిదో యేట, విజయదశమినాడు, మా నాన్నగారి ఆధ్యాత్మిక గురువు చల్లా కృష్ణమూర్తి శాస్త్రి (ఆయనపేరే నాకు పెట్టారు.) చేత నా అక్షరాభ్యాసం మొదలై, అదేరోజు, జీడీఎం (గోదావరి డెల్టా మిషన్) ఎలిమెంటరీ స్కూలుకి (పసుపుగోచీ అలాగే వుంచుకొని, దానిమీద నిక్కరు చొక్కా వేసుకొని, చంకలో పలకతో, అప్పటికే ఆ స్కూల్లో చదువుతున్న మా అన్నయ్య స్నేహితులతో, పరుగు పరుగున స్కూలుకి వెళ్లడం నా కళ్లకి కట్టినట్టు కనిపిస్తూంది....ఇప్పటికీ!) వెళ్లి, ఒకటో తరగతిలో, పిల్లలందరికీ పప్పు బెల్లాలూ, కణికలూ, ఐదారుమందికి పలకలూ, సీనియర్ విద్యార్థులకి యెక్కాల పుస్తకాలూ పంపిణీ పూర్తయ్యాక, మరియా టీచర్ నా పలక మీద "అ, ఆ" అని వ్రాసిచ్చి దిద్దుకోమని చెప్పడం, వెనుక ఖాళీగావున్న ఓ "నేలబల్ల" మీద కూర్చొని, నేను దిద్దడం మొదలెట్టడం...పావుగంటైనా నేను దిద్దుతూనే వుండడం...ప్రక్కనున్నవాడు 'తీసుకెళ్లి టీచరుకి చూపించు' అనడం, నేను (అప్పటికే ఆవిడ చుట్టు మూగి వున్న పిల్లల్లో కాస్త చోటుచెసుకొని) పట్టుకెళ్లి &nbsp;చూపించడం, ఆవిడ అవి చెరిపేసి, మళ్లీ "అ, ఆ" లు వ్రాసిచ్చి దిద్దమనడం.....నా మూడో యేటనే అ ఆలు నేర్చేసుకొని వుండటంతో ఆ "చదువు"ని ఎంజాయ్ చెయ్యడం.....! ఇవన్నీ ఇప్పటికీ "డేజావూ" నాకు!</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> .......మరోసారి.</div> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-4785409963758734653?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/NiOQbSY523T1QclNuwVTVRjTpZ8/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/NiOQbSY523T1QclNuwVTVRjTpZ8/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/NiOQbSY523T1QclNuwVTVRjTpZ8/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/NiOQbSY523T1QclNuwVTVRjTpZ8/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/RyHDn-3Ucb0" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2http://krishnasree.blogspot.com/2011/11/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-68785500929300677202011-08-15T21:33:00.000+05:302011-08-15T21:33:13.746+05:302011-08-15T21:33:13.746+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>ప్రపంచ ప్రఖ్యాత ఆయుర్వేద వైద్యశాల</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">కేరళలోని తిరువనంతపురంలో వుంది ఈ వైద్య శాల. కొన్ని తరాలుగా తమ కుటుంబంలో వస్తున్న ఆయుర్వేద విద్యతో, వైద్య రత్నం పీ ఎస్ వరియర్ అనే ఆయన మొదటిసారిగా యేర్పాటు చేశాడు ఈ వైద్య శాలని. అప్పటినుంచీ ఈ వైద్య విధానాన్ని కొనసాగిస్తూ, పరిశోధనలతో ఇంకా అభివృధ్ధి చేస్తూ, మన భారతీయ వైద్యానికి ప్రాచుర్యం కల్పించడమే కాదు, తక్కువ ఖర్చుతో అనేక మొండి రోగాలని సైతం నయం చేస్తూ, ప్రపంచదేశాలలోని ప్రజలని ఆకర్షిస్తోంది ఈ వైద్య శాల. ఇప్పటి ముఖ్య వైద్యుడు పీ కే వరియర్ కి భారత ప్రభుత్వం "పద్మ విభూషణ్" ఇచ్చి గౌరవించింది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వారికి కేరళలోనే, అలువ (అల్వేయి), కొచ్చి (కొచ్చిన్) లలోనే కాకుండా, బెంగుళూరు, ఢిల్లీల్లో కూడా శాఖలు వున్నాయి.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">లాభార్జన ధ్యేయం కాకుండా, ప్రజా సేవ ముఖ్యంగా కొనసాగుతున్న ఈ వైద్యశాలలు ఇంకా అభివృధ్ధిలోకి రావాలి అని కోరుకుందాం.</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-6878550092930067720?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cdq0ZTFR9C5nccyAdpiHd4hxK6A/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cdq0ZTFR9C5nccyAdpiHd4hxK6A/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cdq0ZTFR9C5nccyAdpiHd4hxK6A/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/cdq0ZTFR9C5nccyAdpiHd4hxK6A/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/I6QWb0R9lcQ" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2http://krishnasree.blogspot.com/2011/08/blog-post_15.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-19186381000249668242011-08-11T23:25:00.000+05:302011-08-11T23:25:13.031+05:302011-08-11T23:25:13.031+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><u>.....యేమయిపోయారో???</u></span></b></div><br /> నాటపాల్లో చాలా గేప్ వచ్చింది--యెందుకు అనుకుంటున్నారా?<br /> <br /> జూన్ 11న బయల్దేరి, బెంగుళూరు వెళ్లాము. అక్కడనించే మా నాలుగో హనీమూన్, మేము చక్కగా చేసిన హనీమూన్, ప్రారంభం అయ్యింది!<br /> <br /> రెండునెలలు దక్షిణ భారత దేశమంతా తిరిగి, ఓ పెద్ద ఘన కార్యం సాధించి, తిరిగి మొన్న 4న తిరిగి వచ్చాము. ఓ వారం రోజులు ఇంటా బయటా వ్యవహారాలు చక్కబెట్టి, ఇప్పుడు మళ్లీ నా టపాలు మొదలు!<br /> <br /> యేమంటారు? మూడు తరవాతే నాలుగు అంటారా? వోకే! అవీ, ఇవీ అన్నీ--సరేనా?<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <div><br /> </div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-1918638100024966824?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/WIQ-JywyXvjmfn4jIzoj-djnQ0A/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/WIQ-JywyXvjmfn4jIzoj-djnQ0A/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/WIQ-JywyXvjmfn4jIzoj-djnQ0A/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/WIQ-JywyXvjmfn4jIzoj-djnQ0A/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/5HfcGMT0oc4" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com3http://krishnasree.blogspot.com/2011/08/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-69082429295258908722011-07-11T00:04:00.000+05:302011-07-11T00:04:53.297+05:302011-07-11T00:04:53.297+05:30<div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">మొన్నటి మా యాత్ర</span></b></div><br /> <div style="text-align: justify;">సినిమా అయి బయటికి వచ్చాక, ఇంక మ్యూజియంలో "క్లైమాక్స్"!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">"మొత్తం మ్యూజియానికీ, గుడికీ, ఢిల్లీకీ, దేశానికీ, ప్రపంచానికీ 'హై లైట్'; అది చూడని వాళ్ల జన్మ వ్యర్థం: మన సంస్కృతి గురించి మనం తెలుసుకోవాలి కదండీ?" ఇలాంటి కామెంట్లు అనేకం పొందిన "నదీ యాత్ర".&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">అంటే, ఓ పది పదిహేను మంది పట్టే బోటులో కూర్చోపెట్టి, దానిని అండర్ గ్రవుండ్లో వున్న ఓ నదిలాంటి ప్రవాహంలోకి, పెద్ద చైన్లూ, పళ్ల చక్రాలూ సాయంతో, పంపిస్తారు. అక్కడ, 'సబ్ డ్యూడ్' లైటింగులో, ఈ ప్రక్కా, ఆ ప్రక్కా లైఫ్ సైజు బొమ్మలతో, వాటిమీద స్పాట్ లైట్లతో ప్రదర్శన కొనసాగుతుంది. స్పీకరులో, అది సరయూ నదిలోనో, గంగా నదిలోనో, మన జీవన వాహినిలోనో జరుగుతున్న యాత్ర అంటూ, ఒక్కొక్క దృశ్యాన్నీ, అందులోని వాళ్ల పేర్లనీ, చరిత్ర (ఇతిహాసం) నీ చెపుతూ, వూరేగిస్తారు మనని.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">రామాయణ భారతాలదగ్గరనుంచీ, ఆర్యభట్టు, వరాహమిహిరుడు, చరకుడూ, శుశ్రుతుడూ దగ్గరనుంచి, అక్బరూ, షాజహాన్ల నుంచి, ఝాన్సీ లక్ష్మీ, శివాజీ, ఇతర రాజులూ, స్వతంత్ర పోరాటం నుంచి, అన్నీ చూపించి, చివరగా, ఇదంతా ఆ "స్వామినారాయణుడి" చలువ--అనే సందేశంతో ముగుస్తుంది ఆ యాత్ర. బోట్లు పైకి వచ్చి, మనం బయటికి!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">హమ్మయ్య! మ్యూజియం అయిపోయింది.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">కొంచెం గాలి పీల్చుకొంటూ, కారిడార్లలో నడుస్తూ, అసలు "గుడి" ని చేరతాం.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">గుడి చుట్టూ అనేకవందలమంది జనాలు--యెవరి వ్యాసంగంలో వాళ్లు. ఓ ప్రక్క అభివృధ్ధిలో భాగంగా, పాడయిపోయిన "టైల్స్" స్థానంలో క్రొత్తవి వేస్తూ, కొన్నిచోట్ల సిమెంటూ, కాంక్రీటు తో ఇంకేవో కడుతూ, పనివాళ్లు. చెప్పులు వదిలే స్టాండ్లలో రద్దీ.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">మేము మా చెప్పులని, కొంతమందిలాగ, ఓ ప్రక్కన పెట్టి, ఇంతకుముందే గుడి చూసేసిన మా ఢిల్లీ బావగారిని వాటికి కాపలా పెట్టి, ఇదివరకు "బిర్లా" టెంపుళ్లూ, "ఇస్కాన్" టెంపుళ్ల మెట్లెక్కినప్పటి అనుభూతులని తలుచుకొంటూ, అనేక మెట్లెక్కి, మధ్యలో ఆగుతూ, ఆయాసపడుతూ, చివరికి గుడి లోకి చేరాం.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">అక్కడ, క్రమ అష్టభుజకారంలో అనుకుంటా, ఓ నిర్మాణం. అందులో ఓ నలభై అడుగులో యెంతో యెత్తున్న "స్వామి నారాయణుడి" విగ్రహం. విగ్రహమంతా అనేక విలువైన రాళ్లతో అలంకరించబడి వుంది. నాకు విగ్రహంలో వివేకానందుడి చాయలు కనిపించాయి--లేదంటే, ఓ మహారాజు గెటప్ లో!.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">ఆ ఆష్ట భుజాలకీ మళ్లీ ఎక్స్టెన్షన్లు! వాటిలో అనేక మతాల శైలులూ, సీలింగుతో సహా అనేక "నీల కంఠ చరిత్ర" దృశ్యాలూ, అంతా బంగారం, వెండీ, విలువైనవనిపించే రాళ్లూ--అదీ ఆయన వైభోగం! (ఆ "దేవుడికి" భక్తిగా దణ్నం పెట్టినవాడెవడూ కనపళ్లేదు--నోరు తెరుచుకొని అద్భుతాలని చూస్తున్నవాళ్లు తప్పితే!)&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">ఫోటోలు, వీడియోలు తీసుకోడానికి లేదు. తాజ్ మహల్ దగ్గరలోలా, ప్రభుత్వం అనుమతి ఇచ్చిన ఫోటోగ్రాఫర్లు లేరు! ఆ గుడివాళ్లు అమ్మే ఫోటోలూ అవీ మాత్రమే 'కొనుక్కోవాలి!' వాటిల్లో మనం వుండం కదా!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">ఆ వందల యెకరాల నిర్మాణంలో మా ఆడవాళ్లకి నచ్చింది యేమిటంటే--ఆ గుడిచుట్టూ వున్న ఆవరణని, కొన్ని వందలమంది మధ్యలోనుంచి, చాకచక్యంగా నడుపుకుంటూ, వెనుక తిరుగుతున్న "బ్రష్"లతో, డిటర్జెంటూ, నీళ్లూ కలిపిన నీళ్లతో, నేలని శుభ్రం చేస్తూ పోతున్న చిన్న చిన్న రోలర్ల లాంటి మెషీన్లు! ఇలాంటివి మనక్కూడా వుంటే, ఇల్లు వొత్తుకోడం బాధ తప్పేదికదా? అంటూ నిట్టూర్చారు వాళ్లు!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">మళ్లీ బయటికి వెళ్లే దారిలోంచి బయలుదేరిన చోటికి వచ్చేసరికి అక్కడ--బయటే వుండిపోయిన మా కాకినాడ బావగారి దర్శనం, పరామర్శలూ!&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br /> <br /> .......తరువాయి మరోసారి.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-6908242929525890872?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/3vROjZsGDztjthvcQMnmKzMHe3g/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/3vROjZsGDztjthvcQMnmKzMHe3g/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/3vROjZsGDztjthvcQMnmKzMHe3g/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/3vROjZsGDztjthvcQMnmKzMHe3g/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/nsxQ7rB6X9A" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0http://krishnasree.blogspot.com/2011/07/16.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-70637413825403244202011-07-02T23:51:00.000+05:302011-07-02T23:51:16.132+05:302011-07-02T23:51:16.132+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">మొన్నటి మా యాత్ర</span></b></div><br /> <div style="text-align: justify;">ఇంక ఆ సినిమాలో విషయం యేమిటంటే........సరిగ్గానే వూహించారు.....స్వామినారాయణ్ గా మారిన నీలకంఠ అనేవాడి కథే! (నీలకంఠుడంటే తెలుసుకదా? శివుడు). </div><div style="text-align: justify;"><br /> ఆ కుర్రాడు సరయూ నదీతీరంలో ఓ పల్లెలో జన్మించాడట. చిన్నప్పుడే చేపలు పట్టుకొనేవాళ్లని తిట్టీ, తుఫానులు ఆపీ, ఇంకా యేవేవో చేశాడు. యెనిమిదేళ్ల వయసులో ఓ రాత్రి, ఓ నిశ్చయానికి వచ్చి, అర్థరాత్రి వర్షం కురుస్తూ వుండగా పొంగి ప్రవహిస్తున్న సరయూనదిలో దూకేశాడు--తన అన్వేషణ కొనసాగించడానికి వీలుగా. (శంకరాచార్యులు తన యేడవ యేటనే సన్యాసం స్వీకరించడానికి నిశ్చయించి, తల్లి వొప్పుకోకపోవడంతో వూరుకుని, ఒకరోజు కాలడిలో ఓ నదిలో తనకాలు మొసలి పట్టుకుంటే, 'అమ్మా! యెలాగా చనిపోయేలా వున్నాను. నాకు సన్యాసానికి అనుమతి ఇవ్వవూ?' అనివేడుకొంటే, ఆవిడ ఇచ్చేసిందనీ, చిత్రంగా మొసలి వెళ్లిపోయి, ఆయన అప్పుడే సన్యసించాడనీ విన్నారా?) అక్కడినుంచీ ఆయన ప్రయాణం, దారిలో జరిగిన బోళ్లు అద్భుతాలూ........(నాకు గుర్తున్నంతవరకూ కొన్ని)<br /> <br /> ఒక వూళ్లో అదేదో ప్రసిధ్ధ దేవాలయం, ఓ మఠం వుంటుంది. సాయంత్రం అయ్యేటప్పటికి అందరూ ఇళ్లలో జొరబడి, తలుపులు మూసేసుకుంటారు. కారణం--ఓ భయంకరమైన సిం హం ఆ వూల్ళొకి వచ్చి, కనిపించినవాళ్లని చంపి తినేస్తూంటుంది. నీలకంఠ సాయంత్రంపూట ఆ వూరు చేరి, గుడిముందర ఓ చెట్టు చుట్టూ వున్న చపటామీద కూర్చొని, తపస్సులో ములిగిపోదామనుకుంటాడు. వూరి జనమందరూ, చివరికి ఆ మఠం ప్రథాన్ కూడా అతణ్ని హెచ్చరిస్తారు, బ్రతిమాలుతారు--అయినా వినడు. కాసేపటికి సిం హం రానే వస్తుంది! దానితో వాడు, "నాలో నీమీద ప్రేమ మాత్రమే వుంది! నీక్కూడా నామీద ప్రేమ మాత్రమే వుండాలి" అనడంతో అది తోకముడిచి, అతన్ని నాకుతూ కుక్కలా పడి వుంటుంది తెల్లవార్లూ. ప్రొద్దున్న చూసిన జనాలకి.....అద్భుతం!<br /> <br /> హిమాలయ పర్వతాల్లో వున్న ఓ వూళ్లో, మంచు పడడం ప్రారంభమయ్యే సమయానికి, అక్కడి గుళ్లనీ, మఠాలనీ, ఆశ్రమాలనీ, జనావాసాలనీ ఖాళీ చేసి, కొండల క్రిందరికి వెళ్లిపోతూంటారు అందరూ. అందరూ అలా క్రిందికి దిగిపోతూ వుండగా, పైన ఓ మహంతుడు వుంటాడు....నీలకంఠ పైకె యెక్కి వస్తూండడం చూస్తాడు. వెంటనే అందరినీ తోసుకొంటూ క్రిందకి వచ్చేసి, 'బాబూ! అందరూ క్రిందికి వెళ్లిపోతున్నారు. నీవేమిటి పైకి వస్తున్నావు?' అనడుగుతాడు. వాడు 'నేను పైకే వెళతాను.' అంటాడు. "అహా! యేమినాభాగ్యమూ! నీవేనా నా తండ్రీ! యెప్పటినించో నీకోసం యెదురు చూస్తున్నాను! ఆ మహానుభావుడివి నీవేనన్నమాట! ఇంకెవ్వరూ వూరు వదిలి పోవలసిన పని లేదు. స్వామి వచ్చేశాడు!" అని ప్రకటించేస్తాడు. అందరూ సుఖంగా అక్కడే వుండిపోతారు. (ఇంక మంచు పడనే పడదు! మరి గంగా, సింధు, బ్రహ్మపుత్ర లాంటి జీవనదుల గతి ఆ సంవత్సరం యేమయ్యిందో?!)<br /> <br /> అంతలాగ అన్ని ఆశ్రమాలలోనూ, మఠాలలోనూ సాక్షాన్నారాయణ స్వరూపుడిగా పరిగణించబడ్డవాడు, రామానుజుల ఆశ్రమానికి వచ్చి, ఆయన యెక్కడో పర్యటనలో వుంటే, ఆశ్రమాన్ని చీపురుతో శుభ్రం చేస్తూ, చిన్న చిన్న పనులు చేస్తూ వుంటాడు. రామానుజులు తిరిగి రాగానే, ఆయన ఇంకా సముద్రంలోనో, నదిలోనో వుండగానే తెలిసేసుకొని, "నీలకంఠా! ఇప్పటికి వచ్చావా! ఇంక ఈ ఆశ్రమం నీదే. అన్ని బాధ్యతలూ నీవే!" అంటూ.....ప్రాణాలు విడుస్తాడు (అనుకొంటా!)<br /> <br /> మధ్యలోనో, చివర్లోనో, వాడు యువకుడై, ఓ రాజుగారి దర్బారుకి వెళితే, అక్కడ ఆ రాజుగారు తన వారసుడిగా వీణ్ని ప్రకటించో యేదో.......మొత్తానికి రత్న ఖచిత; వజ్ర వైడూర్య భూషిత; స్వర్ణ సిం హాసనారూఢుడై, "ఆయనే స్వామి నారాయణుడు!" అనిపించుకొంటాడు. <br /> <br /> నా దృష్టిలో ఈ సినిమా "హైలైట్" యేమిటంటే, "ఎగ్ జాక్ట్ గా" శంకరాచార్యుడిలాగానే, నీలకంఠ కూడా--సరయూనదీ తీరం నుంచి బయలుదేరి, అరేబియా సముద్రం నుంచీ, హిందూకుష్ పర్వతాలూ, టిబ్బెట్, నేపాల్, బెంగాల్ మీదుగా కన్యాకుమారి వరకూ చేరి, మళ్లీ బయలుదేరిన చోటుకే రావడం--ఆయన "అడుగుజాడల" రూపంలో ఆ మార్గాన్ని స్క్రీన్ మీద చూపించడం!<br /> <br /> నాకు అర్థమైనది, శంకరుడు శైవుడు! ఆయనకి ప్రతిగా స్వామి నారాయణుడు! దానికోసం ఇంత "కల్ట్ బిల్డింగ్!". అదీ. <br /> <br /> మన సోకాల్డ్ "సర్వసత్తాక గణతంత్ర, స్వతంత్ర, 'సర్వమతసమభావనా', 'సర్వసౌభ్రాతృత్వ ' ప్రజాస్వామ్య భారత దేశంలో ఇవన్నీ అవసరమా??!!&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br /> <br /> .......తరువాయి మరోసారి.</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-7063741382540324420?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/1bY6AVelakw20rkytsMRFwfZ_9w/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/1bY6AVelakw20rkytsMRFwfZ_9w/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/1bY6AVelakw20rkytsMRFwfZ_9w/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/1bY6AVelakw20rkytsMRFwfZ_9w/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/Y73ObX74nVQ" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0http://krishnasree.blogspot.com/2011/07/15.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-92190255525187910602011-07-02T14:40:00.000+05:302011-07-02T14:40:01.808+05:302011-07-02T14:40:01.808+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: large;">ఆంధ్రలో అత్యుత్సాహం</span></b></div><br /> <div style="text-align: justify;">ఆంధ్రదేశంలో ఇవాళ (01-07-2011) నుంచీ&nbsp; అమల్లోకి వచ్చిందట--40 మైక్రాన్లలోపు ప్లాస్టిక్ సంచులపై నిషేధం! (ఇప్పటికే 20 మైక్రాన్లపై విజయం ఇరగదీశారట! తరవాత 70 మైక్రానులలోపు పై నిషేదమట!). మళ్లీ దండుకోడాలు మొదలన్నమాట.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">ఇంక పత్రికలవాళ్లు చెప్పిన కారణాలే చెపుతూ, సమస్యా పరిష్కారాలు సూచిస్తూ, పండగ చేసుకొంటున్నారు. వాళ్ల రాతల ప్రకారం, ప్లాస్టిక్ నిషేధంలో చెన్నై మొదటి స్థానం లో వుందట. రెండో స్థానం బెంగుళూరుదట. అసలు వీళ్లకీ సమాచారం యెవరిస్తారో?&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">గత సంవత్సరం ఇవేరోజుల్లో నేను చెన్నైలో ఓ వారం పదిరోజులు వున్నాను. అక్కడ మెయిన్ రోడ్లతో సహా పెద్ద హోటళ్ల దగ్గరనుంచీ, పళ్ల దుకాణాల దగ్గరనించీ, బజ్జీ బళ్లవరకూ అందరూ ప్లాస్టిక్ కవర్లలోనే విక్రయిస్తున్నారు! ఈ యేడాదిలోనే నిషేధంలో ప్రథమ స్థానానికి వెళ్లిపోయింది అని నేను అనుకోను.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">బెంగుళూరులో కూడా అదే పరిస్థితి. అది రెండో స్థానంలో యెలా వుందో మరి! బెంగుళూరులో మాత్రం, ఆ సంచులు తయారుచేసేవాళ్లమీద మాత్రమే కేసులు పెడుతున్నారు అనీ, వినియోగదారుల మీద పెట్టడం లేదు అనీ అంటున్నాయి పత్రికలు. అదేమయినా కొంత నిజమేమో.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">ఇంక మొన్నటి మా మూడో హనీమూన్ లో భాగంగా, ఢిల్లీ, హర్యాణా, పంజాబ్, హిమాచల్ ప్రదేశ్, యూపీ, రాజస్థాన్ లలో అనేకచోట్ల పర్యటించాము. అన్నిచోట్లా యధేచ్చగా సంచుల వినియోగం జరుగుతూంది. ప్రసిధ్ధ పర్యాటక స్థాలాల్లో సైతం, పర్యావరణం పేరుతో తలతిక్క విధానాలు అవలంబించడం తప్ప, ప్లాస్టిక్ నిషేధం లేదు. యెక్కడా 'రీసైకిలు కోసం చెత్తబుట్టలు ' అంటూ కనపడలేదు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">బెంగుళూరులో మాత్రం, యెంపికచేసిన కొన్ని యేరియాల్లో, మహానగరపాలికె పారిశుధ్య పనివాళ్లు పోగుపడిన చెత్తని--కాయితాలు వేరుగా, అట్టపెట్టెలు వేరుగా, లోహపు మూతలూ, వస్తువులూ వేరుగా, ప్లాస్టిక్ కవర్లూ, పాలపేకెట్లూ వేరుగా, ప్లాస్టిక్ సీసాలు వేరుగా, గాజు సీసాలు వేరుగా--ఇలా తమ చేతులతో బస్తాల్లో నింపి మోసుకెళ్లడం చూశాను. తరువాత అవి యేమి చేస్తున్నారో.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">ఇంక మా నరసాపురం లాంటి చిన్న వూళ్లలో, మునిసిపాలిటీ వుద్యోగులు మాత్రం విశ్వరూపం ప్రదర్శిస్తారు--నిషేధం అమలుకోసం జనాలని ఇరగదీస్తూ.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">ఇప్పటికి మాత్రం, కమీషనరుగారి ఇంటి చుట్టుప్రక్కలా, ప్రభుత్వాధికారుల ఇళ్ల చుట్టు, రోజుకి మూడు నాలుగుసార్లు చెత్త యెత్తీ, ఇళ్లనుంచి సేకరించీ, ట్రాక్టరు తొట్లలో నింపి, తిన్నగా డంపింగ్ యార్డులో దిమ్మరించి వస్తున్నారు. ఆ సోకాల్డ్ యార్డులు నిండిపోయి, చెత్త ఓ పర్వతం అంత యెత్తు అయిపోయాక, కొత్త డంపింగ్ యార్డు కోసం భూసేకరణ చేస్తున్నారు. (వీటిల్లో కూడా కుంభకోణాలు మామూలే!). మరి ఆ మాత్రానికి 20 మైక్రానులైతే యేమిటి; వెయ్యి మైక్రానులైతే యేమిటి? సామాన్య జనాలని వేధించడం తప్ప!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">ఇంకో గమనార్హమైన విషయం యేమిటంటే, ఇదివరకు "మానుష వ్యర్థాలని" సేకరించే పని చేసే కులం వాళ్లే ఇప్పుడు కూడా పారిశుధ్య కార్మికులుగా పని చేస్తున్నారు. ఇంకా "సెప్టి క్లీన్"లు నిర్వహిస్తున్నవాళ్లు కూడా వాళ్లే! మరి ఆ కులంవాళ్లని యేమి వుధ్ధరించినట్టు?&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">ఇప్పటికైనా ప్రభుత్వాలు వూరికే మీడియాలో ప్రచారం కోసం కాకుండా, చిత్తశుధ్ధి తో "సరైన చర్యలు" తీసుకొంటే మంచిది.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">ప్రజలందరూ సంతోషిస్తారు.&nbsp;&nbsp;&nbsp; </div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-9219025552518791060?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/3LbzzMjZ91LdT2qIKSl7dm5o4Rc/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/3LbzzMjZ91LdT2qIKSl7dm5o4Rc/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/3LbzzMjZ91LdT2qIKSl7dm5o4Rc/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/3LbzzMjZ91LdT2qIKSl7dm5o4Rc/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/sRzPOfCD4Ws" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2http://krishnasree.blogspot.com/2011/07/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-10418875372027091692011-06-26T14:33:00.000+05:302011-06-26T14:33:08.276+05:302011-06-26T14:33:08.276+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> మొన్నటి మా యాత్ర<br /> <br /> <br /> <br /> <div style="text-align: justify;">......తినే, తాగే పదార్థాలేవీ అనుమతించబడవు*. </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">*పురాతన కాలం నుంచీ, మన ఆచారాల ప్రకారం, సూర్యోదయాత్పూర్వమే నిద్రలేచి, అనుష్టానాలన్నీ కానిచ్చుకొని, "ఖాళీ కడుపుతో" (ఇంకా అరగడం మొదలెట్టని, సగం అరిగిన, ఇంకా అరుగుతున్న, పూర్తిగా అరిగిన--పదార్థాలేవీ కడుపులో లేకుండా); యూరినరీ బ్లాడర్ కూడా ఖాళీగా, (అందుకే పుష్కరిణిలో స్నానం చెయ్యమనేవారు. అక్కడ బ్లాడర్ ఖాళీ అయిపోతుంది యెవరికైనా! ఆ నీళ్లు నిరంతరం పుష్కరిణిలోంచి బయటికి వెళ్లిపోయి, కొత్తనీళ్లు పైనుంచి నిండే యేర్పాట్లు వుండేవి. ఇప్పుడా యేర్పాట్లు మృగ్యమై, ఆ "పవిత్ర" పుష్కరిణిల్లోనే మునిగి, చర్మ, ఇతర రోగాలు తెచ్చుకుంటున్నారు!) దైవదర్శనానికి వెళ్లేవారు. సూర్యోదయం అయ్యేటప్పటికి దర్శనం ముగించుకొని బయటికి వచ్చేవారు. ఇప్పుడు మన సినిమాలూ, మీడియా పుణ్యమా అని, భక్తి వెర్రితలలు వేసి, "గుళ్లోకి వెళ్లడం" పుట్టిన రోజు, పెళ్లిరోజుల్లాంటి యేదో ఒక సందర్భమో, లేదా, ఒక దేవుడికి ప్రత్యేకించిన వారం కాబట్టి ఆ దేవుడి గుడికి వెళ్లడమో, ఓ "రిచువల్" గా కొనసాగిస్తూ, పొద్దున ఇష్టం వచ్చినప్పుడు నిద్ర లేచి, టిఫిన్లూ గట్రా లాగించి, గెస్టులనీ, వేడుకలనీ ముగించి, (దాంతోటే ముఖం కడుక్కునేవాళ్లు ఓ పెగ్గు బిగించి), తీరుబడిగా నిక్కీ, నీలిగీ, డ్రైవరు వచ్చాక (వాడు అంతకు ముందే వాడి ఇష్టదైవం గుళ్లోకి వెళ్లి, ముఖాన బొట్టూ, చెవిలో పువ్వూ వగైరాలతో వచ్చేసి వుంటాడు) అప్పుడు బయలుదేరుతారు. అప్పటికే స్వామికి భోగం అయిపోయి, భక్తులకి తీర్థ ప్రసాదాలు ఇచ్చేసినా, దర్శనమూ, మిగిలిన "ప్రసాద వినియోగమూ" జరుగుతూనే వుంటుంది మధ్యాహ్నం 3-00 అయినా! అలాగే ఈ స్వామి నరాయణ్ గుడివద్దా, పాపం దూరం నుంచీ వస్తారుకదా--క్యూ లైన్ల చుట్టూ వున్న అనేక రెస్టారెంట్లూ, ఫాస్ట్ ఫుడ్ సెంటర్లూ, బేకరీలూ, ఇతర షాపులూ పూర్తి రద్దీగా వుండి, గబగబా తినేసి, అప్పుడు క్యూలలో చేరుతున్నారు! (లోపల అనుమతించబడవుకదా? ఓ నాలుగైదు గంటలపాటైనా 'గ్రైండరు ' ఆడకుండా వుండడమే!? అమ్మో!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇక, మ్యూజియం లోకి అంటే మొదటగా వున్న ఓ చిన్న గదిలోకి వెళతాము. అర్థ చంద్రాకారంలో బెంచీలు (ఓ 50 మంది కూర్చోడానికి సరిపోతాయి) వేసివున్నాయి. గది చీకటిగా వుంటుంది. అందులో, 10,000 వాట్ పీ ఎం పీ వో స్పీకర్లూ, యెక్కడినుంచో స్పాట్ లైట్ పడే యేర్పాటూ, మధ్యలో ఓ 'పెద్ద ' మనిషి, ఓ 'పెద్ద ' రాతిని చెక్కడానికి ప్రయత్నిస్తూ వున్న శిల్పం, వెనక "బ్రహ్మ ప్రతీ మనిషినీ ఇలా చెక్కుతాడు....." లాంటి యేదేదో వ్యాఖ్యానం, "వాడే స్వామి నారాయణుడు" అంటూ ఓ పది నిమిషాల్లో ముగింపూ, అక్కడ లైట్లు వేసేసి, అందరినీ ఇంకో ప్రక్క గదిలోకి తోలడం! </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ రెండో గదిలో, ఓ అరణ్యం, నదీ సెట్టింగూ, సహజత్వం వుట్టిపడే ఆవులూ దూడలూ, ఓ ప్రక్క నీలకంఠ అనేవాడి ఇంటి సెట్టూ, వాళ్ల అమ్మా నాన్నానో, పెంచినవాళ్లో--వాళ్ల బొమ్మలూ, ఇంకో మూల, ఓ ఆశ్రమంలో ఋషులకి ఙ్ఞానోదయం కలిగిస్తున్న నీలకంఠ. వెనుక వ్యాఖ్యానం మామూలే....నీలకంఠ ఆ వూళ్లో ఆ ఇంట్లో పుట్టాడు, ఆ నదిలో ములిగేవాడు, చిన్నవయసులోనే ఋషులకి బోధించి, ఙ్ఞానోదయం చేసేవాడు.....వగైరా! మళ్లీ మూడో గదిలోకి తోలడం.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మూడో గది ఓ కారిడార్ లా వుండి, మళ్లీ అడవి జంతువుల బొమ్మలూ, చెట్లూ, నదీ, అద్దాలలో నీలకంఠ, ఋషులూ, రాజులూ వగైరా బొమ్మలూ, తరవాత గదిలోకి ప్రవేశం. అక్కడ ఓ ప్రక్క సామాన్య జనం బొమ్మలూ, మధ్యలో రామానుజాచార్యులో యెవరో, ఆయన శిష్యులూ, ఈ ప్రక్క రాజుగారి దర్బారూ! అక్కడ, రామానుజులు--ఇప్పటినుంచీ నీపేరు 'స్వామి నారాయణ్' అని ప్రకటించడం, జనం 'సాధు, సాధు ' అనడం, రాజుగారు లేచొచ్చి, "స్వామి నారాయణునికి స్వాగతం" అనడం, వగైరా. తరువాత ఇంకో గది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(అప్పటివరకూ, యే గదిలో యేమి వుంటుందో, యెక్కడ కూచోవాలో, యెక్కడ నుంచుంటే చక్కగా అన్నీ కనిపిస్తాయో, బయటికి యెప్పుడువెళ్లాలో--ఇలాంటి కన్ ఫ్యూజన్ లో వుంటారు జనం. అక్కడికి వచ్చేసరికి వాళ్ల "బ్రెయిన్ ట్యూనింగ్" దాదాపు పూర్తి అయి, సుశిక్షిత సైనికుల్లా ముఖాన ఆశ్చర్యానందాలతో సాగిపోతూ వుంటారు!) </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ గదిలో ఓ చెరువూ, అందులో చేపలు పట్టేవాళ్లూ, ఓ పర్వతం, దాని దగ్గర నీలకంఠా, "చేపలని పట్టుకోవద్దు. వాటిని చంపి తినొద్దు" అంటూ నీలకంఠ వాటిని నదిలో పారెయ్యడం, పల్లెవాళ్లు ఆగ్రహించడం, అంతలో పెద్ద తుఫాను రావడం, నీలకంఠ నీళ్లలో దూకి, పైకి వచ్చేసరికి ఆ పల్లెవాళ్లు ధనవంతులయిపోవడం! ఇలా యేదో. (ఆ బొమ్మల కదలికలూ, మాటలూ, తుఫాను వగైరాలు చిన్న పిల్లలకి అద్భుతంగా వుంటాయి. వొప్పుకోవచ్చు.)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అలా ఓ పది గదులో యెన్నో వున్నాయి. (అక్కడ తెగుతున్న టిక్కెట్లని బట్టి, తరవాత గదుల్లో టైములు అడ్జస్ట్ చెయ్యబడతాయి). అవన్నీ పూర్తయితే, మళ్లీ ఓ మినీ థియేటరు లోకి ప్రవేశం. అందులో ఓ యేడెనిమిది వందలమంది పడతారు. 70' X 70' అనుకుంటా--పెద్ద స్క్రీను. ఫుల్ స్టీరియో డొల్బీ సౌండ్ సిస్టం వగైరాలతో. ఆ థియేటరు నిండేవరకూ, గ్యాప్. టాయిలెట్లకి వెళ్లేవాళ్లూ, అక్కడ దొరికే ఐస్క్రీములూ, చాక్లెట్లూ లాంటివి కొనుక్కొని తినేవాళ్లూ, పిల్లలని రిలాక్స్ చేసేవాళ్లూ....థియేటరులో కూర్చొని సేదదీరేవాళ్లూ...ఇలాగ. నేను నా సెల్ఫ్ హిప్నోసిస్ లోకి వెళ్లి, ఓ ఇరవై నిమిషాలు రిలాక్స్ అయ్యాను. అప్పుడు సినిమా మొదలు. ఆ సినిమా యెవరు తీశారో, తీయించారోగానీ, థియేటర్లలో రిలీజు చేస్తే, రెండో ఆటకి జనం వుండరు! చిత్రం మాత్రం అద్భుతంగా వుంది!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">.......తరువాయి మరోసారి.</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-1041887537202709169?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/gYt0-FxOFT66vA0zDgxUct9YXco/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/gYt0-FxOFT66vA0zDgxUct9YXco/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/gYt0-FxOFT66vA0zDgxUct9YXco/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/gYt0-FxOFT66vA0zDgxUct9YXco/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/Bljec9x4_MA" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0http://krishnasree.blogspot.com/2011/06/14.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-26334108807357653782011-06-25T22:12:00.002+05:302011-06-25T23:35:06.336+05:302011-06-25T23:35:06.336+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><strong>మొన్నటి మా యాత్ర</strong></span></div><br /> <br /> <br /> <div style="text-align: justify;">అలా వుదయం 6-00 కల్లా బయలుదేరి, టోలుగేట్లకి కట్నాలు సమర్పించుకుంటూ, దారిలో యేమీ తినకుండా, మంచినీళ్లు మాత్రమే త్రాగుతూ, 9-30 కల్లా అక్షరధామ్ అనే స్వామి నారాయణ్ టెంపుల్ కి చేరాం. దారి వెతుక్కుంటూ ఎంట్రెన్స్ గేటు దగ్గరకి వెళ్లేటప్పటికి, అక్కడే మమ్మలనందరినీ దిగిపొమ్మన్నారు. కారుని మాత్రం, మెటల్ డిటెక్టర్లతో తణిఖీ చేసి, పార్కింగులో పెట్టుకోమన్నారు. కారు లోపలికి వెళ్లిపోయింది. మేము నడుచుకుంటూ లోపలికి వెళ్లేటప్పటికి, అప్పటికే క్యూలలో అనేకమంది జనం! ఆ క్యూలెందుకనుకున్నారు? మన బ్యాగులూ, సెల్ ఫోనులూ, కెమేరాలూ వగైరా 'డిపాజిట్' చేసి, రసీదు పొందడానికి! ఇంకా స్పీకర్లలో భయంకరమైన "సూచనలు"! (పర్యావరణం పేరుతో కొన్ని, పవిత్రత అనే వేలం వెర్రితో కొన్ని!)--వినేవాళ్లలో కన్ ఫ్యూజన్! </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"......స్వాగతం!.....క్యూలలో జేరండి.....మంచినీళ్ల బాటిళ్లు తప్ప, తినే, తాగే పదార్థాలేవీ అనుమతించబడవు*. ఇంకా సెల్ ఫోనులూ, కెమేరాలూ, ఇతర ఎలెక్ట్రానిక్ వస్తువులూ అనుమతించబడవు. తోలు బెల్టులు.......బడవు!......" ఇలా. మా ఢిల్లీ చెల్లెలు ఇదివిరకు అనేకసార్లు వచ్చిన అనుభవంతో, మా సెల్ ఫోన్లూ వగైరాలన్నీ తన హేండ్ బ్యాగ్ లో పెట్టేసి, కవుంటర్లో డిపాజిట్ చేసి రసీదు తీసుకోడానికి వెళ్లింది. తన వెనకే మా బావగారు. మేము కొంచెం నీడన నిలుచుంటే, సెక్యూరిటీవాళ్లు వచ్చి "పొండి, పొండి....ఇక్కడ నిలబడొద్దు....వచ్చేవాళ్లకి అడ్డం!" అంటూ తోసెయ్యడం. తీరా అక్కడ అంత ట్రాఫిక్ వుందా? అదంతే! ఈలోపల మా డ్రైవరు వచ్చి, కారు పార్క్ చేసి వచ్చాను, నన్నేమి చెయ్యమంటారు? అనడం, నువ్వు వస్తే టెంపుల్ లోకి రా, టిక్కెట్లు తీసుకుంటాము, లేకపోతే పార్కింగులోనే వుండు....సాయంత్రం వస్తాం అన్నాము. వాడు నేనూ ఇదివరకు చూడలేదు. వచ్చేస్తాను. అన్నాడు. సరే. గంట గడిచి 11-00 అవుతూంది.....చెల్లీ, బావగారూ వూడి పడరేం? అనుకుంటూండగానే, మరో సందేహజీవి, "సార్! నా 'ఈసైజు ' బెల్టు పెట్టుకోవచ్చా? లేక డిపాజిట్ చెయ్యాలా?" అనడగడం, "నాకు తెలీదు నాన్నా! స్పీకర్లో వచ్చేది విను అంతే!" అని నేను చెప్పడం. మొత్తానికి, మావాళ్లందరూ క్యూలో నిలబడేటప్పటికి 11-30! నేను జర్కిన్ వేసుకొన్నాను. అందులో ప్రతీ పాకెట్ లో ఒక్కో సిగరెట్టు పెట్టా, వేరే చోట్ల అగ్గిపెట్టెలూ, ఇంకొన్ని పాకెట్లలో సిగర్ లైట్లూ వగైరా పెట్టుకొని తయారయిపోయాను. (నాకు స్వతంత్ర భారత పౌరుడిగా, ఇలాంటి నియంత్రణలంటే చిరాకు. స్వతహాగా నాకు నేను నియంత్రించుకోవాలిగానీ, యెవడు చెప్పినా, చివరికి ఆ బ్రహ్మదేవుడు చెప్పినా, నేను వొప్పుకోను!). మా ఆవిడ పాపం ఓ పాతిక గ్రాముల త్రివేణీ వక్కపొడి పొట్లం తన జేకెట్లో దాచుకొంది. (కొంగున ఓ పాతిక గ్రాములు ముడి వేసుకొని, బొడ్లో దోపుకొంటుంది యెప్పుడూ!). ఇంక లోపలికి వెళుతూంటే, ఆడవాళ్లకి వేరే క్యూ (సెక్యూర్టీ చెకప్), మగవాళ్లకి వేరే క్యూ (చెకప్)! నేను ఆ క్యూలో వెళ్లేటప్పుడు, ఓ చిన్న కంచంలాంటి ప్లాస్టిక్ చిప్ప ఇచ్చి, మీ బెల్టూ, తోలు పర్సూ వగైరా అందులో పెట్టండి అని చెప్పి, దాన్ని ఓ జారుడు బల్లమీద పడేశాడు ఒకడు. నేను కొంచెం క్రిందికి దిగగానే, నా వొళ్లంతా తడుముతూ, "మీరు చెప్పెయ్యండి.....నాపని సుళువు అవుతుంది....యేమి తెచ్చారు?" అంటూ వొళ్లంతా తడిమి, నా జర్కిన్ పైజేబులో వున్న సిగరెట్టుపెట్టా, అగ్గిపెట్టా తీసుకొని, "ఇవీ నేను అడిగినది.....మళ్లీ తిరిగి వచ్చినప్పుడు తీసుకొంటారా? ఇప్పుడే పారెయ్యమంటారా? తిరిగి తీసుకెళ్లాలంటే, మళ్లీ క్యూ మొదటినుంచీ రావాలి!" అని హెచ్చరించాడు. నాకంత వోపిక లేదురాబాబూ, పారెయ్యి అని అవి వొదిలేసి, నా బెల్టూ, పర్సూ తీసుకొని, (అక్కడ ఓ ఇద్దరు ముగ్గురు యువకులు 'ఇదేమి చెక్కింగో' అనుకుంటూంటే, 'యెవడో ఒక తింగరాడు ఛస్తాడు....మనల్ని ఇలా బలి చేస్తారు! అని హిందీలో జోక్ చేశాను) లోపలికి వెళ్లిపోయాను. మా ఆవిడ జాకెట్లో పెట్టుకొన్న 25 గ్రాముల త్రివేణీ వక్కపొడి కూడా పారేశారట. మా కాకినాడ బావగారు, నిరంతరం ఆకూ, వక్కా, సున్నం, ఇంకేవో నములుతూ వుంటారు. ఆ క్యూ వాళ్లు అవన్నీ తీసుకురాకూడదు అంటే......"వీడో పెద్ద దేవుడూ......వీడికింత సీనూ......నేను రానే రాను" అని వెనక్కి వెళ్లిపోయారుట. ఇక మా కాకినాడ చెల్లెలు....పాపం ఆయన యేమి చేస్తున్నారో! మనం తిరిగి వచ్చేటప్పటికి సాయంత్రం అయిపోతుంది.....యెలా గడుపుతారో! అని వొకటే దిగులు. సరే....అందరిలాగే లోపలకి వెళ్లి, అక్కడ వున్న టేప్ లలో మంచినీళ్లు త్రాగి, బాటిళ్లలో పట్టుకొని, దూరంగా కనిపిస్తున్న ఆ గుడినీ, దగ్గరలో వున్న కళాఖండాలనీ చూస్తూ, ఓ క్యూ దగ్గరకి చేరాం. మా ఢిల్లీ బావగారు వెంటనే క్యూలో చేరిపోయారు. మా ఢిల్లీ చెల్లెలు చెప్పింది--అది మ్యూజియం చూడడానికి టిక్కెట్లు అమ్మే క్యూ అని. టిక్కెట్టు ఒక్కొక్కరికీ రూ.170/- అట! మా అందరికీ దాదాపు 1500/-! యెవరు తిన్నట్టు? నేను వద్దని గొడవపెట్టాను. కానీ వాళ్లు "అసలు చూడవలసింది ఈ మ్యూజియమే! చూడని వాళ్ల జీవితాలు వేస్ట్!" అని బలవంతం చేశారు. నలుగురితోపాటు నారాయణా.....స్వామి నారాయణా అనుకుంటూ వాళ్లని అనుసరించాను.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తరువాయి....."కల్ట్ బిల్డింగ్" గురించి మరోసారి.</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-2633410880735765378?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/11tYJeX98utqy-CQKVq_S7yacbc/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/11tYJeX98utqy-CQKVq_S7yacbc/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/11tYJeX98utqy-CQKVq_S7yacbc/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/11tYJeX98utqy-CQKVq_S7yacbc/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/21vjJXTzIug" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0http://krishnasree.blogspot.com/2011/06/13.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-60599541939658152482011-06-07T23:09:00.000+05:302011-06-07T23:09:15.720+05:302011-06-07T23:09:15.720+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>మొన్నటి మా యాత్ర</b></span></div><br /> *మనం అన్నంతినే కంచం అంత సైజులో "పిడకలు"--<br /> <br /> <div style="text-align: justify;">నిజంగా అంతంత సైజు పిడకలు వేస్తారు. అంతేకాదు.....వాటిని ఒకదానిమీదొకటి వరుసలుగా పేర్చి, రక రకాల ఇళ్ల (ఎస్కిమోల ఇగ్లూలు, డాబాలు, కుతుబ్షాహీ సమాధులూ వగైరా) అకారాల్లో నిలబెట్టి, అవి పూర్తవగానే వాటి మీద మట్టి మెత్తేసి, వర్షాలొచ్చినా పాడవకుండా కాపాడతారు. దానికి అదేదో "ఆర్ట్" అనే పేరుంది. పెళ్లి సంబంధాలు మాట్లాడేటప్పుడు ఆడపిల్లకి ఆ ఆర్ట్ లో యెంత ప్రవేశం వుందో పరీక్షిస్తారట!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">&amp; పాలు--ఫ్రిజ్ లో పెట్టడానికి కరెంటు యెప్పుడు వుంటుందో, యెప్పుడు వుండదో తెలీదు. కేన్లకొద్దీ పాలు మాత్రం వచ్చేస్తాయి రెండుపూటలా! దాంతో మా పెసరట్ల పేరమ్మ, ప్రొద్దున లేచినప్పటినుంచీ, అర్థరాత్రివరకూ, "పాలు మిగిలిపోతున్నాయి.....కాఫీ పెట్టనా, టీ పెట్టనా? పోనీ చిక్కగా 'బూస్ట్' కలిపివ్వనా?" అంటూంటే, దానిబాధ చూడలేక, ఆరారగ కాఫీ టీలు త్రాగినా, ఒక్కోసారి, 'సరే బూస్ట్ ఇచ్చెయ్యి ' అనేవాణ్ని.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా ఆవిడ, "చూశారా! ఇంట్లో యే రెండు మూడుసార్లో, అదీ రెండు చుక్కలచొప్పునే కాఫీ తాగే ఈయన, గ్లాసుడు చిక్కని బూస్ట్ తాగుతారట!" అంటూ ఆశ్చర్యపోయేది!</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">@"అక్షరధామ్"--దీందో పెద్దకథ. మొదట్లో, "అక్షరానికి" ప్రతీకగా, యే దేవుడూ దేవతా లేకుండా, శూన్య మందిరం నిర్మిస్తాము అని దానికి అక్షరధామ్ అని పేరుపెట్టి, నిర్మాణం కొనసాగించారు. యెటొచ్చీ, దానికి "భారతదేశ హిందూ సంస్కృతికి యేకైక ప్రతీక"గా బిల్డప్ ఇవ్వడంతో, అది నిర్మాణంలో వుండగానే, పాకిస్థాన్ వుగ్రవాదులు దానిమీద దాడి చేశారు! రక్తపాతం సృష్టించారు! నిజానికి అంత సీను లేదక్కడ. కానీ, తరవాతేమయిందో, ఆ నిర్మాణాన్నీ, స్థలాన్నీ, "స్వామినారాయణ్ ట్రస్ట్" అధీనంలోకి తీసుకొని, పెద్ద "గుడి" కట్టేశారు. అందులో బంగారు "స్వామినారాయణ్" విగ్రహాన్ని ప్రతిష్టించేశారు! (ఇక, దాని ప్రమోషన్ కోసం, 'కల్ట్ బిల్డింగ్ ' (నీలకంఠ అనేవాడు స్వామినారయణ్ గా యెలా మారాడు మొదలైనవాటి) కోసం వాళ్లు పడుతున్న పాట్లగురించి మరో టపా!)&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"లోటస్ టెంపుల్"--ఓ నలభై యేళ్లక్రితం, అదేదో మతానికి చెందిన "బహాయీ" తెగవారు కట్టించారు ఈ గుడిని. అందులో దేవుడు వుండడు...అక్కడి నిశ్శబ్దమే దేవుడు. విచ్చుకున్న కమలం (లోటస్) ఆకారంలో కట్టిన ఆ గుడిలో, ధ్యానం చేసుకుంటారు. అప్పట్లో, ఈ 'ఓం శాంతి '; 'పిరమిడ్ ధ్యానం '; 'శ్వాసపై ధ్యాస ' లాంటి వాటి ప్రసక్తి లేదు. అందుకని అది అప్పట్లో చాలా ప్రసిధ్ధి చెందింది. ఇప్పుడు దానికి అంత సీను లేదు. ఆ చుట్టుప్రక్కల చాలామందికి కూడా దాని సంగతి తెలీదు! మన ఇండియా టూరిజం వాళ్ల వివరణల్లో మాత్రం, ఢిల్లీ అంటే, మొట్టమొదట లోటస్ టెంపుల్ అని కనిపిస్తూంటుంది! (ఆ టెంపుల్ దర్శించడానికి మేము చేసిన ప్రయత్నాలు మరోసారి!)</div><div style="text-align: justify;">&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">..........ఇంకా తరువాయి.</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-6059954193965815248?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/7d9VT2V2SF_egkolbManupil5S0/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/7d9VT2V2SF_egkolbManupil5S0/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/7d9VT2V2SF_egkolbManupil5S0/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/7d9VT2V2SF_egkolbManupil5S0/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/RxR0aX656Ks" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0http://krishnasree.blogspot.com/2011/06/12.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-62327811942735621002011-06-06T23:37:00.000+05:302011-06-06T23:37:47.607+05:302011-06-06T23:37:47.607+05:30<div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>మొన్నటి మా యాత్ర</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">నాకు నిద్ర పెద్ద ముఖ్యం కాదు. కేవలం విశ్రాంతి/రిలాక్సేషన్ ముఖ్యం. అవసరమైతే, యెంతటి ప్రతికూల పరిస్థితుల్లోనైనా, "సెల్ఫ్ హిప్నొటైజ్" చేసుకొని, (ఆ విద్యకోసం ఓ 20 యేళ్లక్రితం రూ.1500/- పెట్టుబడి పెట్టాను--అది ఇప్పటికీ అక్కరకొస్తూంది!) ఓ గంట గడిచాక, "ఫ్రెష్"గా లేవగలను.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">4-30 లోపలే, "యేమండీ! నెమళ్లు వచ్చాయి చూస్తారా? ఫోటోలూ, విడియో తీస్తారా?" అంటూ మా ఆవిడ పిలుపు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మన గోదావరి జిల్లాల్లో ఇళ్ల ముందు "కోళ్లు" యెలా మేస్తూ తిరుగుతూంటాయో, అక్కడ అలా ప్రతీరోజూ వుదయం, సాయంత్రం "నెమళ్లు" అలా మేస్తూ తిరుగుతూ వుంటాయి. (వాళ్లు ప్రతీ ఇంటి ముందూ, *మనం అన్నంతినే కంచం అంత సైజులో "పిడకలు" వేసి యెండబెడుతూంటారు! వాటిలో పురుగులని యేరుకు తింటూ వుంటాయవి!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తప్పుతుందా? బ్యాటరీలూ అవీతో కెమేరా రేడీ చేసుకొని వెళ్లేసరికి, మాగన్నుగా మాత్రమే వెలుగుంది. అయినా, తీసేశాను.....వాటి వెనకాలే వెళుతూ, పిడకలని తప్పించుకొంటూ! (అవన్నీ చూపించి మిమ్మల్ని బోరుకొట్టన్లెండి!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తరవాత, వీళ్ల ఇవతల గోడా, అవతల గోడా ప్రక్కల వున్న మా బావగారి అన్నా, తమ్ముడూ లని "హాయ్!" అంటూ కొసరు పలకరింపులూ. (అసలు పలకరింపులు వేరే వుంటాయి లెండి. వ్రాస్తానుగా!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"ఇంకివాళ యెక్కడికీ వెళ్లలేము. రేప్పొద్దున్నే అందరూ బయలుదేరి ఢిల్లీ వెళ్లిపోదాము" అని ఆడాళ్ల డిక్లరేషనూ, మళ్లీ రాత్రికి "భోజన" యేర్పాట్లూ!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"సింపుల్ గా" అంటూ బంగాళదుంపల వేపుడూ, కొత్తిమీర చారూ! మళ్లీ మా బావగారు వాళ్ల స్కూలు హాస్టలునించి, ఓ 50 రొట్టెలూ, 2 రకాల సబ్జీలూ! ఇంకా, చారులోకి అప్పడాలూ, వడియాలూ, పచ్చళ్లూ, వూరగాయలూ....పెరుగూ! (మేమక్కడ వున్నన్నాళ్లూ, కేన్లతో పాలు మాత్రం వచ్చేసేవి. పాడి పంటలకి లోటులేదుగా వాళ్లకి! ప్రతీరోజూ, &amp; పాలు మిగిలిపోతున్నాయి, యేం చేద్దాం? అనే ప్రశ్నే!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వంటలూ అవీ పూర్తయ్యే లోపల, అరారగా టీలూ, కాఫీలూ త్రాగుతూ, రేపటి కార్యక్రమం గురించి ప్లాన్లూ. బావగారుకూడా, ఓ డ్రైవర్ని తీసుకొని, 9-30 కల్లా వచ్చేశారు. "రేపు మీకూ సెలవే కాబట్టి, మీరుకూడా మాతో రావలసిందే" అని అందరూ పట్టు. ఆయన సరేనని, "ప్రొద్దున్నే 5-00 కల్లా బయలుదేరి, @"అక్షరధామ్" చూసి, మధ్యాహ్నం "లోటస్ టెంపుల్" చూసి, ఇంకా వీలైతే కొన్ని సైట్లు చూసి, రాత్రికి తిరిగి వచ్చేద్దాం" అని ఆయన ప్రపోజల్. బాగుంది అంటే బాగుంది అన్నాం అందరూ. డ్రైవరుకి తగిన సూచనలు ఇచ్చేసి, 4-30 కల్లా బండి పెట్టెయ్యమని చెప్పి, పంపించేశారు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(ఆయన స్వంతానికి కొనుక్కొన్న "మహీంద్రా మ్యాక్స్"--యెంతమందినైనా, యెంత లగేజినైనా భరించేస్తుంది--సువిశాలంగా వుంటూ. మేము వచ్చేరోజే దాన్ని గ్యారేజ్ కి పంపించారు--ఇంజన్ వగైరాలు చెక్ చెయ్యమని. అది మర్నాడుగానీ రాదు. వాళ్ల స్కూలుకోసం ఓ ఐదారు బొలేరోలూ, క్వాలిస్ లూ కాంట్రాక్టు క్రింద వున్నాయి. పదో, పదిహేనో బస్సులు కూడా వున్నాయి--ఒకటి రెండు స్వంతమూ, మిగిలినవి కాంట్రాక్టూ. ఓ పాతికమంది డ్రైవర్లు వుంటారు వాటికన్నిటికీ! వాళ్లనీ, బళ్లనీ మేనేజ్ చెయ్యడమే కీలకం!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వాళ్లు నిజంగా కోటీశ్వరులే!--యెలాగో తరవాత వ్రాస్తాను. అలా అని, మన కోటీశ్వరుల్లాగ "గాలి"లో తిరుగుతూ, కళ్లు నెత్తిమీద వుండి, కాళ్లు నేలకి ఆనకుండా వుండేవాళ్లు కాదు--దే ఆర్ జస్ట్ లివింగ్ హేండ్ టు మౌత్!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అప్పుడింక మా పెసరట్ల పేరమ్మ వడ్డింపులూ, మా భోజనాలూ, తరవాత "రేపటికి" వంటలూ, సర్దుళ్లూ, జోకులూ, వ్యంగ్యాలూ, యెత్తిపొడుపులూ, సమర్థింపులూ, వికవికలూ, పకపకలూ, పూర్తయ్యేసరికి 2-30. అప్పుడైనా నిద్దరపోతారా? లేదే! యెక్కడలేని సంగతులూ అప్పుడే గుర్తుకొస్తాయి......చెప్పేసుకోవాలి! అందరూ మణిగేటప్పటికి 4-00!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">4-30 కల్లా వచ్చేశాడు డ్రైవరు--బొలేరోతో సహా! అప్పుడు గబగబా స్నానాలూ, మేకప్పులూ, చీరల సెలెక్షన్లూ, సామాన్ల లోడింగులూ, మజ్జిగ/మంచినీళ్ల బాటిళ్లూ, హేండ్ బ్యాగ్లూ....బావగారి టాబ్లెట్లూ, (ఒకళ్లిద్దరి "నువ్వూ రాకూడదా?...వూహ్ఁ. నేనురాను" లూ), అన్నీ పూర్తయి, బండి బయలుదేరేటప్పటికి దగ్గర దగ్గర 6-00!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">..........ఇంకా తరువాయి.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-6232781194273562100?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/05ku09h5Q72usgZVU5-x2Xy9uBk/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/05ku09h5Q72usgZVU5-x2Xy9uBk/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/05ku09h5Q72usgZVU5-x2Xy9uBk/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/05ku09h5Q72usgZVU5-x2Xy9uBk/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/tUIAysbKKzk" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0http://krishnasree.blogspot.com/2011/06/11.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-33394353963496861232011-05-20T12:57:00.000+05:302011-05-20T12:57:36.714+05:302011-05-20T12:57:36.714+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>మొన్నటి మా యాత్ర</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;"># పటౌడీ--ఇదొక పట్టణం. ఓ కోట, అందులో మహమ్మదీయ నవాబులతో పరిపాలించబడేది. బ్రిటిష్ వాళ్లు మన దేశాన్ని పరిపాలిస్తున్నరోజుల్లోనే, ఈ కోట ఓ వెలుగు వెలిగింది. ఆ రోజుల్లో పటౌడీ నవాబు "అఖ్తర్ ఆలీ ఖాన్" (సీనియర్ పటౌడీ అంటారు) మన దేశ క్రికెట్ జట్టుకి సారధి. (మన తెలుగువాడు సీ కే నాయుడు కూడా అప్పట్లో మన జట్టుకి సారధి!)పటౌడీ జూనియర్ "మన్సూర్ ఆలీ ఖాన్" కూడా మన క్రికెట్టు జట్టుకి సారధి గా వ్యవహరించాడు. ఆయనే బాలీవుడ్ హీరోయిన్ షర్మిలా టాగోర్ (ఆవిడ హిందూ--బెంగాలీ) ని వివాహం చేసుకొన్నాడు. నేటి హీరో "సైఫ్ ఆలీ ఖాన్" (వీడు పటౌడీ అని పెట్టుకోలేదెందుకో!) వాళ్ల కొడుకు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇప్పుడు వాళ్ల పేలస్ ని ఫైవ్ స్టార్ హోటల్ గా మార్చేశారు. అప్పుడప్పుడూ వాళ్లు వచ్చి, అక్కడ బస చేసి వెళుతూంటారట. మేము ఆ కోటని బయటినించే చూశాము. పేలస్ ని చూడ్డానికి ప్రయత్నించాము.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(ఆ విషయాలు ఇంకోసారి.)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఢిల్లీలోనే సఫ్దర్జంగ్ హాస్పిటల్ దగ్గరలోనే ఓ "ఉడిపీ" హోటెల్ వుంది అనీ, కరోల్బాగ్ ఆర్యనివాస్ తరవాత అంత ఫేమస్ అనీ, అక్కడ టిఫిన్లు చేసి వెళదామనీ మా చెల్లెలు ప్రపోజల్. తీరా డ్రైవరుకి ఆ హోటెల్ రూట్ తెలియదట. తన సెల్ లో తనకి తెలిసున్నవాళ్లందరినీ అడిగేసి, చాలా ఖష్ట పడుతున్నాడు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">నేను, "మాకు ఆకళ్లు లేవు, వద్దులే, ముందు మీ యింటికి చేరే మార్గం చూడు" అనేశాను.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వాళ్ల వూళ్లో రోజు విడిచి రోజే కరెంటు వుంటుంది. అదీ పగలు వుండదు. అందుకని వాళ్లు ఎల్ పీ జీ తో పనిచేసే గీజరు పెట్టుకొన్నారు. దాంతో వాళ్ల అమ్మాయి వేడి చేసి వుంచిన నీళ్లతో మా స్నానాలకి యేర్పాట్లు చేసేశారు. ఇల్లంతా నీట్ గా సర్ది వుంది. పాపం మా చెల్లెలు పిల్లలూ, వాళ్ల నాన్నా యెంత కష్టపడ్డారో! వాళ్లకి మేము తెచ్చిన కానుకలు అందించేశాము--యెంత సంతోష పడ్డారో--ఆ చిరు కానుకలకే!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అప్పటికి 11-30 అయ్యింది. వాళ్లు నడిపిస్తున్న స్కూల్ హాస్టల్ నించి మాకు టిఫిన్లు తెచ్చేశారు మా బావగారు. పూరీ, కాలీఫ్లవర్/బఠాణీ సబ్జీ. లాగించేశాము.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అక్కడనించీ, "అక్కా! యేమి వండమంటావు?"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"చెల్లీ! సింపుల్గా పప్పు చేసి, చారు పెట్టెయ్యి. వూరగాయలు తెచ్చాము--టమాటా, గోంగూరా, కందిపొడీ, చల్ల మిరపకాయలూ, వడియాలూ......"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"మరి పప్పులోకి యేం వెయ్యమంటావు? టమాటానా, దోసకాయా.....ఇంకా మామిడికాయలు రావడంలేదు మాకు....!"</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"అవేమీ వద్దు. ముద్దపప్పు చేసేయ్యి. నేను చల్ల మిరపకాయలూ, వడియాలూ వేయించేస్తాను. వదిన చారు పెట్టేస్తుంది."</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"అయ్యో! మీరందరూ అవన్నీ చేసేస్తుంటే, చారు పెట్టలేనా! నేను పెట్టేస్తానమ్మా!" అని మా ఆవిడ.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వంటలు పూర్తయ్యేసరికి 2-00! ఈ లోపల మా బావగారు వాళ్ల స్కూలు హాస్టలు నించి, భోజనం లోకి ఓ యాభై "రోటీ"లూ, క్యాప్సికం/టమాటా కూరా, క్యాబేజీ/ఆలూ కూరా పట్టించుకొచ్చేశారు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">నేనూ, మా కాకినాడ బావగారూ--"అయ్యబాబోయ్!" అనేశాము!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మా కాకినాడ చెల్లెలుకి నేను పెట్టిన పేరు "పెసరట్ల పేరమ్మ". ఆట్లు వేసేసి అందరికీ తినిపించేస్తుంది. తను ఆఖరున యేమైనా మిగిలితే తింటుంది. అలాగే, అందరినీ మాటల్లో పెడుతూ, పనిలోపనిగా అన్నమూ, కూరలూ, పచ్చళ్లూ వగైరా వడ్డించేస్తూ, పీకల్దాకా మింగబెట్టేస్తుంది......మొదటిరోజు అలాగే బలయ్యిపోయాము మా ఇద్దరు బావగార్లతోసహా!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">భోజనాలయ్యేటప్పటికి మూడున్నర! నాకు బయట హాల్లో పడకకి ఇచ్చిన మంచం మీద &nbsp;కొంచెం యెండ పడుతూంటే, నా కాళ్ల సాక్స్ తీసేసి, ఆ యెండలో నా కాళ్లు పెట్టుకొని కాసేపు పడుక్కున్నాను. &nbsp; &nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">..........ఇంకా తరువాయి.</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-3339435396349686123?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/jXh77wbK6SaXCW6BCUsur_dTyxI/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/jXh77wbK6SaXCW6BCUsur_dTyxI/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/jXh77wbK6SaXCW6BCUsur_dTyxI/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/jXh77wbK6SaXCW6BCUsur_dTyxI/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/w5QVR1O2tbA" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0http://krishnasree.blogspot.com/2011/05/10.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-48039899328768884472011-05-18T21:40:00.000+05:302011-05-18T21:40:39.645+05:302011-05-18T21:40:39.645+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>మొన్నటి మా యాత్ర</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">ఢిల్లీ లో పడ్డాం అని చెప్పనుకదా. అక్కడనుంచీ వెయిటింగ్. రెండుగంటలు దాటిపోయింది. మళ్లీ ఫోను చేస్తే, మా చెల్లెలు "ఇక్కడ హైవేలో పొగమంచు వల్ల ట్రాఫిక్ జామ్ అయిపోయింది. అరగంటనుంచీ వెయిట్ చేస్తున్నాం. కాసేపట్లో క్లియర్ అయ్యేలా వుంది. ఇంకో గంటలో వచ్చేస్తాను" అని చెప్పింది.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇక్కడ చలిలో మా పాట్లు మేము పడుతూ, (మగాళ్లం అరగంటకోసారి కాఫీలు తాగుతూ...ఆడవాళ్లు నడవలేక, కాఫీలు తాగలేక అపసోపాలు పడుతూ) నిరీక్షించాము.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">గంటా గడిచింది. మళ్లీ ఫోను. "ఇంకో అరగంటదాకా క్లియర్ అయ్యేలా లేదు. మీరోపని చెయ్యండి. ఓ టాక్సీ మాట్లాడుకొని మాకు యెదురు వచ్చెయ్యండి!" అని.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">సరే! నేనెలాగూ క్రింద ఎంట్రన్స్ గేటు దగ్గరకీ, వెయిటింగురూముకీ మధ్య తిరుగుతూ, అప్పటికే ఓ అర పెట్టి సిగరెట్లు తగలేశాను. (వెయిటింగు రూములో నిషేధం మరి!) క్రిందకి వెళ్లి టాక్సీ ల కోసం చూస్తూ, అప్పుడే వచ్చి యెవరినో దింపిన ఓ టాక్సీ వాణ్ని (అప్పటికే టాక్సీ స్టాండులో వున్న వాళ్లని అడిగితే, చాలా యెక్కువ డబ్బులు అడుగుతారు) కుదరగడుతూండగా, మళ్లీ ఫోను.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">"మా డ్రైవరు చాకచక్యంగా వేరే దారిలో వచ్చేస్తున్నాడు. ఇంక టాక్సీ వద్దు" అని.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">యెట్టకేలకి 7-45 కి మా చెల్లెలు, వాళ్ల బావగారి అబ్బాయి, డ్రైవరులతో వచ్చి, అందర్నీ వాటేసుకొని, వాళ్లు మాకు పాదాభివందనాలు చేసేసి, భయంకర అనుభవాలు చెపుతూ, ఆలస్యానికి సారీలు చెపుతూ, "మీకేమీ అసౌకర్యం కలగలేదు కదా?" అని నొచ్చుకొంటూ, సామాను వాళ్ల "బొలేరో" లో వేసి, యెక్కాము అందరూ.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">పొగమంచు ఇంకా యెక్కువగా వున్నా, ప్రయాణం బాగానే సాగుతూంది హైవేలో--ఇందిరాగాంధీ ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్ పోర్టు వరకూ. ఇంక "గురుగామ్" దగ్గరకొచ్చేసరికి, జామ్ ఇంకా క్లియర్ కాలేదు. అడ్డం పడినవి అన్నీ "రెడీమేడ్ కాంక్రీటు" వ్యాన్లే--ప్రముఖ కంపెనీలవి!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మళ్లీ గురుగామ్ వూళ్లోంచి, అడ్డదారుల్లో వెళుతూ, మళ్లీ ఢిల్లీ ఎంట్రన్సు చేరి, ఇంకో కచ్చా రోడ్డు ద్వారా, మారుతీ ఫేక్టరీ, హీరో హోండా ఫేక్టరీ, అనేక రైల్వే స్టేషన్లూ, యార్డులూ దాటుతూ, # "పటౌడీ" చేరేసరికి 9-00 అయిపోయింది. అక్కడనుంచీ, రోడ్డు బాగుంది. వాళ్ల వూరు ఇంక 51 కిలోలే. (ఇంతాచేసి, ఢిల్లీ నుంచి హర్యాణాలో వున్న వాళ్ల వూరు "షేర్ పూర్" కేవలం 150 కిలోలు మాత్రమే!)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">9-30 కల్లా వాళ్ల వూరు, వాళ్లింటికి చేరాం.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">బొలేరో దిగి, ఇంట్లోకి వెళుతూ, అలవాటు చొప్పున బయట చెప్పులు వదిలేసి, ఇంట్లో అడుగుపెట్టానా.....అరికాళ్ల దగ్గరనించి తొడలదాకా "ఫ్రీజ్" అవడం మొదలెట్టాయి. నా వెనక్కాలే మా ఆవిడ నన్ను ఫాలో అయిపోతుంటే, ఖంగారుగా మా చెల్లి "వొదినా! చెప్పులు వదలొద్దు! అన్నయ్యా! వేసేసుకో! అప్పుడు లోపలికి రండి!" అనగానే, మళ్లీ చెప్పులు వేసేసుకొని, ఇంట్లో ప్రవేశించాం. &nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">..........ఇంకా తరువాయి.</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-4803989932876888447?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/rc0zWgH4kLOGgyCwoih4v9kL_H4/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/rc0zWgH4kLOGgyCwoih4v9kL_H4/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/rc0zWgH4kLOGgyCwoih4v9kL_H4/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/rc0zWgH4kLOGgyCwoih4v9kL_H4/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/ykKTBG3ra14" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com2http://krishnasree.blogspot.com/2011/05/9.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-16260211226626167002011-05-13T22:51:00.000+05:302011-05-13T22:51:15.236+05:302011-05-13T22:51:15.236+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>సంచులపై నిషేధం</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">ప్రపంచ వ్యాప్తంగా, "ఫాసిల్ ఫ్యూయెల్స్" (మరో మాటలో చెప్పాలంటే--పెట్రో వుత్పత్తులు) అత్యధికంగా "తగలేసే" దేశం అమెరికా.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇప్పటికీ, వాళ్ల దేశాధ్యక్షుడు కూడా, తన విశ్రాంతి సమయంలో "చెట్లు నరుకుతాడు" తన యింట్లో "ఫైర్" కోసం! అది వాడికి "పేస్ టైమ్"!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మన దేశంలో, ఓ నలభై యేళ్ల క్రితమే, "ఓజోన్ పొరకి" చిల్లు పేరుతో, అమాయక గిరిజనులు అడివిలో యెండుపుల్లలు యేరుకొస్తూంటే, కేసులు పెట్టేవారు! "పొగలేని పొయ్యిలని" కనిపెట్టి, ప్రచారం చేసి, సబ్సిడీతో వాటిని ఇచ్చీ, ఇలా చాలా వేషాలు వెయ్యడం మొదలెట్టారు.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(మీకు అనుమానమైతే, అప్పటి "సన్‌డే"; "ది వీక్"; "ఇండియా టుడే"; "ఇల్లస్ట్రేటెడ్ వీక్లీ" లని వెదికి చూడండి--నెట్ లో దొరక్కపోవు)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఈ రోజున, అమెరికాలో ప్రతీ "5 సెకన్లకీ" సుమారు "60 వేల" ప్లాస్టిక్ సంచులని వినియోగిస్తున్నారట! అంటే సెకనుకి 12 వేలు! అంటే రోజుకి, నెలకి, సంవత్సరానికి--యెన్నిమిలియన్లు?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మరి మనకెందుకండీ--ప్లాస్టిక్ సంచుల నిషేధం?.....గొంతులూ, గుడ్డలూ చించుకోడానికీ, వుద్యోగులు దండుకోడానికీ కాకపోతే?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">పర్యావరణం వెర్రితో వింతపోకడలు పోతున్నాము మనం.....టూరిష్టు స్థలాలతో సహా!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆలోచించండి! &nbsp;</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-1626021122662616700?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/OIMpxKFuPvACTgk3JQydA_tMgxk/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/OIMpxKFuPvACTgk3JQydA_tMgxk/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/OIMpxKFuPvACTgk3JQydA_tMgxk/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/OIMpxKFuPvACTgk3JQydA_tMgxk/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/avZajBUQnxY" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com11http://krishnasree.blogspot.com/2011/05/2.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-83475818337619588272011-05-05T22:17:00.001+05:302011-05-06T13:15:35.880+05:302011-05-06T13:15:35.880+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>రామోజీరావు</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">వార్తా పత్రికలు చదవడం నేర్చుకున్నప్పటి నుంచీ, "ఆంధ్ర పత్రిక" చదివేవాడిని. ఆ పత్రిక ఆగిపోయాక, "ఆంధ్ర ప్రభ".&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఈనాడు పత్రిక మొదటి సంచిక/సంపుటి నుంచీ అదే చదువుతున్నాను తెలుగులో. (ఇంగ్లీషులో కొన్నాళ్లు "న్యూస్ టైమ్" చదివేవాణ్ణి.....చక్కగా కంటికింపైన "ఫోంట్స్" తో, పొందిగ్గా వెలువడే ఆ పేపర్, ఇప్పటికీ "ది బెస్ట్!". కొన్ని వూళ్లలో అది దొరకకపోవడంతో మానేశాను. ఇప్పుడు వెలువడుతోందో లేదో మరి.)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అందుకే, ఈనాడులో కూడా "పెయిడ్ న్యూస్" వస్తోందని బాధపడ్డాను. వారికేమి ఖర్మ అని?!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇప్పటికీ, కొన్ని ఆడంబరాలూ, భేషజాలూ లేకపోతే, "క్రెడిబిలిటీ" సరిపోయినంతగా వార్తలు ఇచ్చేది ఈనాడు వొక్కటే.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">కానీ, ఇప్పుడు కొందరు విలేకర్లు అధికారులతో "కుమ్మక్కై" వాళ్లగురించి గొప్పవార్తలే వ్రాస్తున్నారు.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">గత మూడురోజులుగా, మా ఆర్డీవో ఆఫీసుల్లో జరుగుతున్న తతంగాన్ని వారి దృష్టికి తెచ్చినా, ఇప్పటివరకూ అధికారులని నిలదియ్యలేదు! వార్త రాలేదు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇంకా, రామోజీరావు ది యూనివర్సిటీల్లో డాక్టరేట్ కోసం "రీసెర్చ్" చెయ్యవలసిన వ్యక్తిత్వం.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తెలుగు వాళ్లలో చట్టబధ్ధంగా మొట్టమొదటి కోటీశ్వరుడు ఆయన. యే పని చేపట్టినా, యే రంగం లోనైనా, &nbsp;నిబధ్ధతతో, చక్కగా ప్రణాళిక రచించే వాళ్లని "రిక్రూట్" చేసుకొని, "సక్సెస్" అనే పిరమిడ్ పైనే నిలిచాడు యెప్పుడూ! (అలాంటివాళ్లకు కూడా కొన్ని "ఫెయిల్యూర్స్" వుండే వుంటాయి--నాకు గుర్తు లేవు).</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">2001 లో అనుకుంటా, ఆయన మొత్తం యేడో, పదకొండో (బుడుగు లెఖ్ఖల్లో) "ఈనాడు" యెడిషన్లని హైదరాబాదులో కూర్చొని, "టచ్ స్క్రీన్" తో "ఆవిష్కరించడం", వెంటనే పేపర్లు ప్రింటయి వస్తున్నట్టు టీవీలో కనిపించడం (చెన్నై యెడిషనే కొంచెం ఆలస్యం అయిందనుకొంటా--సాంకేతిక కారణాలతో) "అత్యద్భుతం"!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అలాంటి "సక్సెస్" గురూ కి పాదాభివందనాలు!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">(ఇప్పటికే యెక్కువ వ్రాసేశాననుకుంటా. వుండవిల్లి యేమంటాడో? మార్గదర్శి ఫైనాన్సియర్స్ మీద పడ్డాడుగానీ, "ముథూట్"; "మణప్పురం" ల మీద పడే ధైర్యం వుందా?)</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-8347581833761958827?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/B-JrQYQXsB11SJQDUDZ5EczmrDk/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/B-JrQYQXsB11SJQDUDZ5EczmrDk/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/B-JrQYQXsB11SJQDUDZ5EczmrDk/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/B-JrQYQXsB11SJQDUDZ5EczmrDk/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/ht_b5kExjMs" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com10http://krishnasree.blogspot.com/2011/05/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-44513072647532367902011-04-20T21:46:00.000+05:302011-04-20T21:46:50.843+05:302011-04-20T21:46:50.843+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>మొన్నటి మా యాత్ర</b></span></div><br /> $భోజనాలు<br /> <br /> <div style="text-align: justify;">ఓ రాత్రీ, ఓ పగలూ అప్పటికే ప్రయాణించడంతో ప్యాంట్రీ కారు వాడికి నా సంగతి కొంత బాగానే తెలిసింది. రాత్రి 'డిన్నర్' అంటూ వాడో పుస్తకం, పెన్సిలూ పట్టుకొని వచ్చేసరికి వాడిని విషయించేశాను. "డిన్నర్లో యేమి ఇస్తావు? యెప్పుడు ఇస్తావు? రోటీ చావల్ అయితే యెంతా? వట్టి రోటీనే అయితే యెన్ని ఇస్తావు? యెంతా? వట్టి చావల్ అయితే యెన్ని కప్పులు ఇస్తావు? కూరలు ఇస్తావా? వూరగాయే గతా?" ఇలా ముత్యాల ముగ్గులో మాడా లాగ!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">వాడు బెదిరిపోయి, రెండు భోజనాలు--రోటీలతో, రెండు భోజనాలు వట్టి చావల్ తో అని చెపితే......ఒక ప్లేటులో రెండు+రెండు=4 చపాతీలూ, సబ్జీ తెచ్చాడు--100 రూపాయలకి! సరే, మరి చావల్ మాటేమిటి అంటే, మళ్లీ రొట్టెలు లేకుండా, చావల్ తోనే రెండు ప్లేట్లు తెచ్చాడు--ఒక్కోటీ 80 రూపాయలకి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అలాగే అడ్జస్ట్ అవ్వక తప్పింది కాదు మరి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">*వెయిటింగ్ రూములకి</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఒకటో ప్లాట్ ఫామ్‌కీ, బయటికి వెళ్లడానికి క్రిందికి దిగవలసిన మెట్లకీ మధ్యలో వున్నాయి వెయిటింగ్ రూములు. ముందు ఓ చిన్న రూము--వాష్ బేసిన్ల గట్లతో. ఆ ప్రక్కన పార్టిషన్. దాని వెనకాల యేముందో చూడలేదు నేను. వాష్ బేసిన్ల దగ్గర కొంతమంది పళ్లు తొమేసుకొంటున్నారు. సబ్బులతో ముఖాలు కడిగేసుకుంటున్నారు. ఆ రూముకి బోర్డు యేమీ లేదు. (బహుశా--ఆ మ కా వాళ్లకోసమేమో?)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">తరవాత "జనరల్" రూము. విశాలంగా వుంది. ఫేన్లూ గట్రా వున్నాయి. స్టీలు బెంచీలు వున్నాయి....వాటిమీద పడుకోకుండా ప్రతీ సీటుకీ మధ్య 4 అంగుళాల యెత్తు స్టీలు గోడలు కూడా వున్నాయి. కిటికీల వద్ద కూడా కొంచెం యెత్తుగా గట్టుల్లా వున్నాయి. మేము వెళ్లేసరికి, అలాంటి కిటికీ గట్టు మీద అప్పటివరకూ నిద్రించినవాళ్లు ఖాళీ చేసి వెళ్లిపోయారు. దానిముందు వున్న స్టీలు బెంచీ ఖాళీగానే వుంది. సరే. కిటికీల దగ్గర లగేజీలు పెట్టుకొని బెంచీమీద కూర్చొన్నాం.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆ రూముకి ప్రక్కనే "జంట్స్" రూము వుంది. జనరల్ లో టాయిలెట్లూ వగైరాలు లేవు. అందుకని ఇంకేదైనా రూములోకి వెళ్లవలసిందే. మేము మిక్సెడ్ డబుల్స్ కావడంతో, జనరల్ లోనే కూర్చొన్నాము.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">దాని ప్రక్కనే, "లేడీస్" రూము వుంది. వివరణ అఖ్ఖర్లేదుగా.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఇక్కడ విశేషమేమిటంటే, వెయిటింగు రూములు యెంత వెడల్పుతో వున్నాయో వాటి ముందు "కారిడార్" అంత వెడల్పూ వుంది! అంటే, కావాలంటే ఇంకో నాలుగు వెయిటింగ్ రూములు కట్టొచ్చు! లేదా వున్నవాటినే పెద్దవి చెయ్యొచ్చు! (మన బుర్రోవాదులకి ఇలాంటివి తట్టవు కదా! యెంత 'వేస్ట్' ఐతే అంత మంచిది గుత్తేదారులకి మరి!)&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఆడవాళ్లు లేడీస్ కి వెళ్లి, బ్రష్ లూ, అవీ చేసేసి వచ్చారు. కాఫీలు అక్కడకి రావు కదా? నడవలేరు, మెట్లు దిగలేరు, యెక్కలేరు! మరెలా? ప్లాట్ ఫామ్ ఒకటి మీదగానీ కాఫీ షాప్ లేదు! అవసరం అలాంటిది. యెక్కడలేని వోపికా తెచ్చుకొని, వెళ్లి, కాఫీలు తాగి వచ్చారు. పైగా, కాఫీ చాలా బాగుంది! మీరూ వెళ్లండి అని సలహా!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మేము తక్కువ తిన్నామా? జంట్స్ లోకి వెళ్లి, పనులయ్యాక మెట్లు దిగి, క్రిందకి....బయటికి వెళ్లే మార్గంలో వెళ్లి, అక్కడ ఓ 24 గంటల రెస్టారెంట్ వుంటే, అందులో సెల్ఫ్ సర్వీస్ కాఫీలు కొనుక్కొని, కూర్చొని, ఆస్వాదిస్తూ త్రాగి, వెనక్కి వచ్చాం.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">విషయమేమిటంటే, ఈ వెయిటింగ్ రూములు కనీసం స్లీపర్ క్లాస్ టిక్కెట్లు వున్నవాళ్లకే. కానీ యెవడూ చెక్ చేసిన పాపాన పోవడం లేదు. "సర్వమంగళ తన మాంగల్యమునెంత మదినమ్మినిదో!" అన్నట్టు. యే టెర్రరిస్ట్ అయినా...!....పాపము శమించుగాక!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">#ఇంకో విషయం వ్రాయడం.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">పగలు జర్నీలో మన రాష్ట్ర సరిహద్దుల్లో యెక్కడో ఒక ముసలవ్వ (కనీసం 60 యేళ్లు వుంటాయి) యెక్కింది--ఓ పెద్ద బుట్టని ఇద్దరు మగాళ్లు మోసుకొచ్చి, యెక్కించగా. ఆబుట్టలో ఓ ఐదారు వందల కమలాఫలాలు (సంత్రాలు) వుంటాయి--రకరకాల సైజుల్లో, రకరకాల 'పండిన' స్థితుల్లో. చాకచక్యంగా వాటిని --ఒకే సైజువి, బాగా పండినవి కొన్నీ, కొంచెం తక్కువ పండినవి కొన్నీ--ఇలా వేరే ప్లాస్టిక్ కవర్లలో ఓ ఐదేసి చొప్పున సర్దేసి, పట్టుకొచ్చి, "బాబూ! సంత్రాలు! ఇరవై రూపాయలకే!" అంటూ అమ్మొచ్చింది. అప్పటికి ఓ రాత్రీ, ప్రొద్దున్నా ప్రయాణం చేసి, ప్యాంట్రీ కార్ వాడు పెట్టిన టిఫిన్లు తినీ, కాఫీ టీలు తాగీ, జిహ్వ చచ్చిపోయి వున్నారేమో--అందరూ కొనేశారు. మళ్లీ ఆవిడ రెండో రవుండ్ తిరగడం, మళ్లీ అందరూ కొనెయ్యడం! మధ్యాహ్న భోజనాలు అయ్యాక కొంత గేప్. మళ్లీ ఆవిడ, కొంచెం పెద్ద సైజు పళ్లనీ, కొంచెం తక్కువ పండిన వాటినీ ఐదేసి చొప్పున పట్టుకొచ్చి, "బాబూ! సంత్రాలు! 15 రూపాయలకే!" అంటూ వస్తే, మళ్లీ అందరూ......హాం ఫట్! సాయంత్రం 4 గంటలకల్లా బుట్ట ఖాళీ చేసుకొని, డబ్బులని రొండిలో దోపుకొని, దిగి వెళ్లిపోయిందామె! నిజంగా, ఆ వయసులో ఆమె కష్టానికీ, తెలివికీ తగిన ఫలితం వచ్చిందా.......అంటే.....యేమో! ఆ పైవాడికే తెలియాలి!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">..........ఇంకా తరువాయి.</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-4451307264753236790?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/UiDYsfpNJImbwfSdbC9L_G083ek/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/UiDYsfpNJImbwfSdbC9L_G083ek/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/UiDYsfpNJImbwfSdbC9L_G083ek/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/UiDYsfpNJImbwfSdbC9L_G083ek/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/UcgkxujubKY" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0http://krishnasree.blogspot.com/2011/04/8.htmltag:blogger.com,1999:blog-5490511776219553932.post-56580864783603731602011-04-16T22:02:00.000+05:302011-04-16T22:02:59.717+05:302011-04-16T22:02:59.717+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /> <br /> <div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><b>మొన్నటి మా యాత్ర</b></span></div><br /> <div style="text-align: justify;">ఇంక ఆ రాత్రి <b>$</b>భోజనాలు చేశాక, నిద్రపోయాం. రాత్రి పదింటికే చలి మొదలయ్యింది. ఫ్యాన్లు కట్టేసి, పేంట్లు, చొక్కాలు, స్వెట్టర్లూ, సాక్సూ, జర్కిన్లూ, మఫ్లర్లూ, శాలువాలూ &nbsp;వగైరాలతో బందోబస్తు చేసి దుప్పట్లు ముసుగేసినా, ఇంకా వణికిస్తున్న చలి. తెల్లవారుజామున 3 గంటలకే రైలు నిజాముద్దీన్ చేరాలి. అప్పుడు హడావిడిగా యెందుకని, ముందే అన్నీ సర్దేసుకున్నాము.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ఈ ఆడవాళ్లు అసలు నిద్రపోతేనా! అలారం పెట్టుకొన్నది రెండున్నరకి. మధ్యలో యేవేవో మెస్సేజిలూ వాటి సౌండ్లూ, లేచి చూసుకోడాలూ, గుడగుడలూ. మమ్మల్ని కూడా లేపేశారు--రెండున్నర లోపలే! (నాకు ఇంకో నాలుగు సిగరెట్లు యెక్కువ ఖర్చయ్యాయి.)</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">అలా మొత్తానికి కొంచెం లేటుగా 4 గంటలకి చేరింది రైలు. ఢిల్లీలో పడ్డాం. లగేజీలు దింపుకొని, అక్కడవుండే మా మూడో (ఆఖరి) చెల్లెలుకి ఫోను చేద్దును కదా--డ్రైవరు ఇప్పుడే వచ్చాడు. నేను బయలుదేరి వస్తున్నాను. మీరు వెయిటింగ్ రూములో వుండండి. యెంతోకాదు....ఓ రెండుగంటల్లో వచ్చేస్తాను--అంది.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">సరే, మళ్లీ 180 రూపాయలకి పోర్టరుని మాట్లాడుకొని, ఒకటో ప్లాట్ ఫామ్ ప్రక్కన వుండే *వెయిటింగ్ రూములకి చేరాము. (ఆ స్టేషనుకి బయటికి వెళ్లడానికి రెండువైపులా మార్గాలు వున్నాయి. మేము దిగినది 'నిజాముద్దీన్ ' వైపు అంటారు. ఇంకోవైపుని 'సయ్యద్ కాలేషా' అనో యేదో అంటారు).&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">మరిచాను దారిలో ఇంకో #చిన్న విషయం వ్రాయడం.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">..........ఇంకా తరువాయి.</div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5490511776219553932-5658086478360373160?l=krishnasree.blogspot.com' alt='' /></div> <p><a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/lxjZ2-4oMPEhhs8kdqhUztzNgm4/0/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/lxjZ2-4oMPEhhs8kdqhUztzNgm4/0/di" border="0" ismap="true"></img></a><br/> <a href="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/lxjZ2-4oMPEhhs8kdqhUztzNgm4/1/da"><img src="http://feedads.g.doubleclick.net/~a/lxjZ2-4oMPEhhs8kdqhUztzNgm4/1/di" border="0" ismap="true"></img></a></p><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/blogspot/xdUqC/~4/Bp9QLBD6LOU" height="1" width="1"/>కృష్ణశ్రీhttp://www.blogger.com/profile/04173360510978927993noreply@blogger.com0http://krishnasree.blogspot.com/2011/04/7.html