Without music life would be a "Mistake"

Beautiful smell,,, It's a time for female

2011-03-28T09:55:00.000-07:00

กลับมาอีกครั้งครับ entry นี้มาแบบง่ายๆเพราะเป็นอะไรที่เคยพูดถึงไปแล้ว ใช่แล้วครับผมกลับมาพูดถึง Doku Jeans อีกครั้ง แต่กลับมากับตัวใหม่ที่เป็นของสุภาพสตรี ใช่แล้วครับ Doku Jeans ออกทรงสำหรับผู้หญิงมาแล้วและชื่อเรียกของเธอก็คือ "MIKA" แน่นอนเป็นศัพท์ญี่ปุ่นที่แปลว่า กลิ่นหอมที่งดงาม

เนื่องด้วยว่ามีโอกาสได้เข้าไปที่ Doku Shop อีกครั้ง พร้อมกับเห็นตัวจริงของ MIKA ที่ผมพอทราบมาล่วงหน้าก่อนจะออกซักพัก ก็ต้องย้อนความกันหน่อย เพราะทีแรกผมเองกลัว Tora ทรงจะใหญ่ไป จากที่เคยเขียนใน entry ที่แล้วก็เลยถามทางคุณคิมว่าพอจะมีตัวใหม่ออกมาเป็น skinny หรือไม่ ก็เลยพอรู้ว่าจะมีตัวนี้ออกมา ซึ่งจริงๆเห็นตัวจริงนานแล้วล่ะแต่ไม่ได้คิดเรื่องรีวิวเพราะไงก็คงไม่ได้ใส่ แต่พอดีตอนหลังนี่มีเหตุนิดหน่อย ก็เลยหยิบมารีวิวดีกว่า...

Mika จะใช้ผ้าตัวเดียวกับ Tora นั่นก็คือริมแดงสี Deep Blue ซึ่ง... เป็นผ้าล็อตสุดท้ายของผ้าตัวนี้ นั่นแปลว่า Tora จะไม่มีสี Deep Blue อีกต่อไปแล้ว ใครอยากได้ก็ต้องรีบไปสอยกันซะ ก่อนที่มันจะหมดแล้วหมดเลย ส่วน Mika ก็มีออกมาแค่ราวๆ 50 ตัว ซึ่งนั้นก็แปลว่าใครอยากใส่ก็ควรจะรีบไปซื้อก่อนที่หมดแล้วจะหมดเลยอีกเหมือนกัน

Mika จะมีทรงเป็นเอวต่ำที่เล็กกว่า Tora อยู่พอสมควร แต่ก็ไม่ถึงกับต่ำมากเพราะทาง Doku บอกว่าเวลาใส่แล้วด้านหลังจะไม่เปิดออก เพราะคุณผู้หญิงส่วนใหญ่จะกลัวเวลาใส่ยีนส์แล้วข้างหลังเปิดเวลานั่ง ส่วนไซส์เล็กสุดที่มีคือ 25 ซึ่งเป็นเอวป้าย เอวจริงๆผมลืมวัดกลับมาน่าจะอยู่ที่ 27 สะโพกน่าจะไม่เกิน 32-33 ส่วนที่วัดมาชัวร์ๆคือ โคนขา 9.5" เข่า 6.25" ปลายขา 5.75" (วัดด้านเดียว) inseem 29" ซึ่งสัดส่วนของแต่ละตัวอาจจะมีผิดพลาดกันบ้างราวๆ ±5% ตามขั้นตอนการผลิตนะครับ ฉะนั้นสัดส่วนที่ผมวัดมาจะไม่เป๊ะกันทุกตัว ทางที่ดีลองตัวไหนใส่แล้วสวย ก็เอาตัวนั้นไปเลยครับ

เอาละครับเล่าเรื่องมาพอสมควร ทีนี้ก็มารีวิวกันแบบง่ายๆเหมือนเคย รูปพร้อมกับคำบรรยายพอประมาณนะครับ ผมไม่อยากเขียนเยอะเพราะเดี๋ยวแต่ละคนอ่านแล้วจะตั้งความหวังกันสุดโต่ง เอาแค่พอประมาณแล้วไปเห็นตัวจริงกันเอาเองดีกว่าครับ ถูกใจ ไม่ถูกใจ ก็วัดกันเป็นคนๆไปเลย ส่วนที่ผมเขียนก็บรรทัดฐานกลางๆตามแบบของผมละกันนะ เพราะยังไงผมก็ไม่ได้ลองใส่เลยตอบไม่ได้ว่าถ้าใส่แล้วมันจะเป็นยังไง หรือความรู้สึกตอนใส่มันเป็นยังไงนะครับ

ป้ายหนังตัวนี้เป็นหนังคนละตัวกับของ Tora ครับซึ่งมีความเข้มมากกว่า นิ่มกว่า ก็เข้าใจว่าเพราะหนังที่สั่งมาทำป้ายจะเป็นคนละล็อตกัน ฉะนั้นสีก็เลยแตกต่างกันไปตามแต่ล็อตที่มาทำ

กระเป๋าหลังก็แน่นอนครับว่ายังเป็นเย็บกลางและปั๊มเรซิ่นนูนหน้าเสือของทางร้าน แต่กระเป๋าจะใบเล็กลง โค้งมนมากขึ้นให้เข้ากับคุณผู้หญิง

อักษรเบรลล์ก็ยังอยู่เหมือนเดิม แต่เนื่องจากส่วนของชิ้น yoke มีขนาดที่แคบลงตามที่ทรงเป็นเอวต่ำ ตัวอักษรเบรลล์ก็เลยโดนบีบเล็กน้อย

กระเป๋าใบหน้าก็มีขนาดที่เล็กลงกว่าของผู้ชาย รวมทั้ง coin pocket ที่เล็กลง แต่ดีเทลล์ทั้งหมดยังคงอยู่เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงจากตัวของผู้ชาย ซึ่งหมายถึงลายเย็บลูกไฟด้านใน coin pocket ก็ยังอยู่ด้วยเหมือนเดิม แต่จะเปิดดูได้ลำบากนิดนึง

เอวต่ำ ฉะนั้นในส่วนของกระดุมก็ได้มีการลดจำนวนลง จากของผู้ชายสามเม็ด Mika ก็เหลือสองเม็ด (ไม่นับเม็ดที่เอว)

ส่วนผ้าที่ใช้ก็อย่างที่บอกครับ ริมแดง Cotton 100% ตัวเดียวกับ Tora ซึ่งนั่นทำให้กางเกงเล็กมากไม่ได้เนื่องจากผ้าจะไม่ให้ตัวเหมือนผ้ายีนส์ผสม ซึ่งนั้นอาจจะทำให้คุณผู้หญิง(บางคน)อึดอัดบ้างถ้าไม่คุ้นเคยกับยีนส์ผ้าดิบ แต่ทางที่ดีลองไปใส่ดูครับ ส่วนเรื่องของสีตก ทางร้าน wash ให้แล้วหลายครั้งพอสมควรซึ่งสีจะตกน้อยลงเยอะมาก (ไม่ได้บอกว่าจะไม่ตกนะครับ ฉะนั้นระวังนิดนึง)

ผ้าริมที่ยังคงใช้ในส่วนของรังดุมด้านในเหมือนกับทุกๆรุ่นของผู้ชาย ซึ่งยืนยันได้ว่าแข็งแรงแน่นอนไม่มีขาดกันง่ายๆครับ

ส่วนของลายสกรีนที่กระเป๋าด้านในยังคงเหมือนกับของตัวผู้ชาย ต่างกันตรงจะมีด้ายแดงปักบอกไซส์ไว้ด้วย (จุดนี้สวยดี)

ป้ายการซักรีดที่เหมือนกันทุกตัว และ ป้ายคำเตือนเรื่องสีตกซึ่งยังมีอยู่เหมือนกัน (ซื้อไปอย่าลืมทำความเข้าใจก่อนใส่ครับ)

จับมาเทียบกันกับตัว Tora Deep Blue สีดูยากไปซักนิด แต่บอกได้ว่าใกล้เคียงครับ จางกว่าแค่นิดหน่อย แต่ถ้าซื้อใส่ไปพร้อมๆกัน คราวนี้ก็ขึ้นอยู่กับวิธีการใส่แล้วล่ะครับ ซึ่งของผู้ชายคงเฟดเยอะกว่า จากการใส่ใช้งาน คุณผู้หญิงใส่แล้วซักคงจะ keep ตัวสีเอาไว้

คราวนี้ไม่มีรูป fit pic นะครับ เพราะผมก็คงจะไม่สามารถใส่ได้ (เอาจริงๆน่าจะใส่ได้ที่ไซส์ 26 แต่คงจะอึดอัดเป็นบ้า) เพราะ skinny ที่มีก็เป็นผ้าผสมตัวนี้ดิบล้วนน่าจะมีเฉียดตายกันได้สำหรับผู้ชาย แต่ถ้าใครอยากลองก็ลองดูครับ แล้วมาบอกกันด้วยว่าเป็นยังไง อ่อ แล้วช่วงนี้อากาศเปลี่ยนบ่อย รักษาสุขภาพกันด้วยครับ ถ้าไม่อยากป่วยแบบผม ขอลาไปตรงนี้เลยละกันครับผม สวัสดี พบกับใหม่เมื่อมีประเด็นให้เขียน

ใครที่สนใจเจ้าเสือน้อย Doku ก็ลองเข้าไปดูที่ช็อปได้ครับ ร้านอยู่ใกล้ๆร้านอาหารสีฟ้า ตรงตรอกข้างๆร้านที่จะทะลุไปด้านหลัง ส่วนรายละเอียดเนื้อหา หรือมีข้อสงสัยอะไรก็ติดต่อได้ที่เวป+FB+ถ้าหลงทางอยากดูว่าร้านอยู่ไหน ก็ตามนี้ครับ
website: www.dokujeans.com
facebook: www.facebook.com/dokujeans
foursquare: foursquare.com/venue/16680038

Poor My Friends !

2011-02-26T14:16:00.000-08:00

เคยกันไหมครับอยากลองอะไรซักอย่างนึง แต่พอได้ลองแล้วไม่เป็นอย่างที่คิด เรื่องที่ว่าดีกว่าที่คิดพักไว้ก่อน เอาเรื่องแย่กว่าที่คิดดีกว่า ลองปุ๊บรู้เลยทันทีว่าไม่น่าเลย ไอ้$%* เพื่อนผมสองคนที่เกาอังกฤษพึ่งเจอเหตุการณ์แบบนั้นมา... เราจะเรียกนามสมมิตว่า อิ่ม กับ เอม ละกันนะ ส่วนในวงเล็บคือความคิดผมละกัน :S

เรื่องราวมันเกิดจากว่าอิ่มไปเรียนที่อังกฤษได้เกือบสองปีแล้ว แล้วเมื่อเดือนที่แล้วเอมได้ไปทำ pilot งานที่ประเทศอังกฤษก็ไปพักอยู่กับอิ่ม ฤกษ์งามยามดีอิ่มที่ยังไม่เคยได้สัมผัสโชว์เสียวซักครั้ง เอาล่ะได้เพื่อนก็เลยพากันไปดูโชว์เสียวที่ย่าย SOHO ทั้งสองไปถึงตรอกเล็กๆมีป้ายหน้าร้านเขียนว่า Peep Show ค่าเข้าคนละ 5 ปอนด์ เอมได้เล่าให้ฟังว่า อีป้าหน้าร้านคะยั้นคะยอให้เข้า "บอกราคานี้ถูกจะตายนะจ๊ะ มาซิมาลองดู..." เอมเลยบอกอิ่มว่าก็ลองดูสิ ทั้งสองก็จึงเดินลงไปชั้นใต้ดิน พบกับห้องสี่เหลี่ยม พร้อมเวทีเล็กๆ และเสาสีเงินอยู่กลางเวที (อ่าห๊าาาา เริ่มแลดูสยิว)

ไอ้เพื่อนทั้งสองก็ด้วยความนู๊บตัดสินใจน่ั่งบริเวณริมๆห้อง (มันบอกว่ารู้สึกปลอดภัย) ทันใดนั้นเองสาวบริกรนางนึงก็เดินมาหาหนุ่มเอเซียทั้งสอง พร้อมเอ่ยถามว่า "มรึงสองคนจะแดกอะไรดีคระ" แปลให้หยาบคายเพราะอิ่มและเอมบอกว่า หน้าตาอย่าเรียกว่ามาบริการเลยดีกว่า มาทางทำงานแบบขอไปที เพื่อนทั้งสองก็นั่งคิดในใจก่อนจะกลั้นใจสั่งแบบชุดใหญ่ 1 Coke, 1 Lemonade (ฮ่าๆๆ XD) สนนราคาสองแก้วรวมกัน 6 ปอนด์พอดิบพอดี ก็จ่ายไป 20 ปอนด์...

หลังจากนั้นไม่นานสาวบริกรผู้นั้นก็กลับมาพร้อมกับน้ำสองแก้ว และไม่มีทีท่าของเงินทอน อ้าว เงินไปไหน! อิ่มและเอมเริ่มไม่แน่ใจ แล้วเธอก็เริ่มสาธยายกฏของทางร้าน "ที่นี่ลูกค้าทุกคนต้องสั่งเครื่องดื่มและเลี้ยงดริ๊งค์ให้กับสาวน้อยในร้านด้วย (นั่นแน๊) และหลังจากเลี้ยงดริ๊งค์แล้วก็จะได้เริ่มดูโชว์กันนะจ๊ะ หลังจากดูโชว์จบแล้วก็ยังสามารถสั่งดริ๊งค์ได้อีกคนละแก้วตาม package" อิ่มและเอมเริ่มสับสน package อะไร? (ตกลงนี่ร้านโชว์เสียวหรือค่ายมือถือละเนี่ย...) และแล้ววลีเด็ดที่ 1 ก็ได้หลุดออกมาจากปากอีนั่นว่าาาาาาา "ทั้งหมดในรอบแรก เป็นเงิน 105ปอนด์ ค่ะ" (อีเหี้ยยยยยยยยครับ! ! !)

อิ่มและเอม เริ่มสับสนถามกันไปมา อะไรของมัน เอาไงดี บริกรนางนั้นเอ่ยถามออกมา "พวกคุณเคยมาที่นี่รึเปล่า" สองเกลอตอบไปว่า ไม่เคย คนที่หน้าร้านชวนก็เลยลองเข้ามาดู สาวบริกรเอ่ยออกมาว่า "โอ้ ถ้างั๊นคุณคงไม่รู้ว่าราคาทั้งหมดนี่เป็นไปตามกฏหมาย" (กฏหมายส้นตึกไรของมันวะครับ) สหายทั้งสองของผมจึงถามกลับบ้างว่า โอ้แพงจัง ถ้างั๊นเราสองคนออกเลยได้ไหม (เอาละจะรอดแล้วเพื่อนกู) บริกรผู้นั้นจึงเอ่ยวลีที่สอง "ได้คะ เมื่อคุณสั่งเครื่องดื่มแล้ว ทุกอย่างอยู่ใน package ฉะนั้นกรุณาจ่าย 105 ปอนด์มาด้วยนะตะเอง" (จ่ายพ่องสิอีหัส มรึงปล้นกันชัดๆ! ! !)

ขณะเพื่อนทั้งสองมหองหน้ากันเลิกลั่ก คุยกันจะเอาไงดี อีบริกรคนเดิมชี้ให้ดูพร้อมร้องเพลงของไทเท "นั่นไงอยู่นั่นไง กล้องวงจรปิดอยู่นั่นไง" (ฮ่าๆๆๆ) ทั้งคู่ด้วยความกลัวว่าถ้าชิ่ง คงมีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นแน่ๆ ไม่ใช่เรื่องกฏหมายรึตำรวจนะ แต่คงเป็นการ์ดของร้านลากไปกระทืบ - -' อิ่มก็เลยควักบัตรเครดิตให้บริกรนางนั้น เงิน 105 ปอนด์หายวับไปกับตา...! เมื่อตั้งสติได้ทั้งสองจึงตัดสินใจว่า เอาวะงานนี้ต้องดูให้คุ้ม ! (ดีมากเพื่อนนนน positive thinking)

ไฟของร้านเริ่มสลัว อิ่มและเอม สาดสายตาไปทางบาร์ที่มีสาวฝรั่งผมบลอนด์ สาวฝรั่งผมดำ (ความสยิวเพิ่มขึ้นมาอีกนิด จิตเริ่มเตลิด ใครล่ะใครจะเต้น ใครล่ะะะะ) ทันใดนั้นเองงงงง อีบริกรคนเดิมก็เดินออกมา อิ่มและเอมคิดในใจ จะมาเอาดริ๊งค์อีกเหรอ ผิดถนัด... เธอเดินขึ้นเวทีไป (อ่าว!) เอาล่ะในเมื่อรู้ตัวคนเต้นแล้ว เธอเดินขึ้นเวทีพร้อมกับเต้นด้วยลีล่าท่วงท่าต่างๆ ดังโปรฯที่ผ่านการเต้นมานับไม่ถ้วน ทันใดนั้นเธอก็รูดซิบชุดของเธอลงมาพาลให้เห็นหน้าอกและนม ! เพื่อนผมเริ่มหน้าชา เธอยังคงเต้นต่อไปเรื่อยๆ เอาละใกล้จบการแสดงดึงขึ้นสู่ไคลแมกซ์ เธอรูดกางเกงลิงตัวน้อยลงจากเอวสู่บั้นท้าย ลงมาสู่ขา จนหลุดออกมา เธอหยิบขึ้นมาคาบ (อิ่มและเอมอัมพาตกินไปเรียบร้อย) ทันใดนั่นเธอก็ปิดเกมด้วยท่าไม้ตาย เธอย่อตัวลง แล้วทันใดนั้นก็กางขาทั้งสองข้างออก ซึ่งแน่นอนมันหันมาทางอิ่มและเอม เอมหันหน้าหลบ ส่วนอิ่มหลบไม่ทัน รับไปเต็มๆ (ชิบหาย!) แล้วไฟก็เปิด นักท่องเที่ยวโต๊ะอื่นเดินออกกันอย่างหัวเสีย น้ำแก้วที่สองตาม package ไม่กงไม่กินมันแล้ว จณะที่อิ่มและเอมก็เดิมตามออกมาทันทีอย่างหงุดหงิด (อ่อ ผมลืมบอกไปว่าบริกร และนักเต้นผู้นั้น เป็นสาวชาวแอฟริกัน รูปร่างท้วม หรืออ้วนดีละ เอาเป็นว่าเอมบอกว่าน่าจะมีทารกอยู่ในท้องได้ 3-4คน ละกัน ฮ่าๆๆๆๆๆ) สุดท้ายอิ่มและเอม ก็เลยอิ่มเอมกับหอย(ดำ)ตัวโต กลับบ้านไปตามระเบียบ เอวัง...

ปล. ผิดหวังไปตามๆกันละสิ เจอตอนจบแบบนี้เข้าไป ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ยีนส์ไทยใจญี่ปุ่น กระหน่ำดีเทล+กิมมิค สวยสะใจ ! ! !

2011-02-12T08:21:00.000-08:00

หลังจากหายไปร่วมปี วันนี้กลับมาอีกครั้งแต่ไม่ได้มาคุยเรื่องเพลงเพราะขี้เกียจ วันนี้ผมมาแบบใหม่ขายในเรื่องของเสื้อผ้าก็แล้วกัน ด้วยความที่เป็นคนชอบยีนส์พอสมควรแต่ก็ไม่ได้ถึงกับมากมายนัก ตัวไหนสวยก็ซื้อ ทรงสวยก็ซื้อ สีสวยก็ซื้อ ยี่ห้อดีก็ซื้อ เทรนด์ดีก็ซื้อ สีไหนยังไม่มีก็ซื้อ สรุปคือใช้ความรู้สึกเหนือเหตุผลในทุกๆตัวของการซื้อยีนส์ (ขณะเขียนก็ฟังเพลงกระตุ้นต่อมไปด้วย แนะนำว่าขณะอ่านก็ให้ฟังเพลงกระตุ้นต่อมไปพร้อมๆกัน กับ Twin Atlantic ชุด Vivarium ละกันนะจะได้มาฟีลเดียวกัน อ่อ...ชุดใหม่เค้าใกล้ออกละ)

วันนี้ผมจะพูดถึงยีนส์ไทยอีกยี่ห้อหนึ่งที่ทำออกมาได้สวยงามดีแท้ ทั้งเนื้อผ้า, รูปลักษณ์, ดีเทล, และกิมมิคเล็กๆน้อยๆ ผมขอเสนอ Doku Jeans ยีนส์ไทยที่ผมว่าค่อนข้างได้รับอิทธิพลจากความเป็นญี่ปุ่นมาพอสมควร ขอบอกล่วงหน้าว่าการมาเขียนบล็อคครั้งนี้ ผมไม่มีส่วนได้เสือ เอ๊ย เสีย! กับเจ้าของนะ แต่ผมถือว่าเค้าเป็นเพื่อนร่วมอาชีพคนนึงที่เอาใจใส่ลูกค้าดีทีเดียว (ค่าอวย 20 นะครับคุณคิม) เอาละผมจะเริ่มพูดถึงที่มาของยีนส์ยี่ห้อนี้เลยละกัน (เนื้อหามาจากเวป dokujeans.com) จริงๆขี้เกียจแปลอ่ะ Copy-Paste เลยละกันนะ...

History and Inspiration
We created “DOKU” from our passion and love of jeans. From 3 years of through research and development, we have put tremendous effort and devotion in order to create the perfect pair of jeans. We traveled around to Japan, Sweden and Holland; three of the world’s top denim capital. These experiences have infused into “DOKU”: rich experience in fine jeans making, along with unconventional design and development. With our distinctive passion for denim, the creation of “DOKU”, a unique jeans brand was born. As a result, you can be sure that each pair of jeans is made with exceptional quality gained from an accumulation of skills and expertise.

Concept
“DOKU”, a word used to describe the characteristics of being bold and tough like a Tiger. “DOKU” also means, “Poison” in Japanese. We want to create a poison for jeans devotees that once you have experienced the world of “DOKU”, addiction is inevitable. Owing of rich details in every aspect and having a story behind it makes “DOKU” more desirable since the brand is represented by a Tiger’s determined personality; like the willpower of how we create the jeans. In addition, the arrow on the Tiger’s body means how we were able to overcome countless obstacles we faced during the development of “DOKU”.

พอรู้ประวัติ และ คอนเซ็ปคร่าวๆ ทีนี้ผมก็จะมาเหลาต่อถึงแบรนด์นี้กัน เดิมทีช่วงปีที่แล้วผมตั้งใจหายีนส์ตัวใหม่เพิ่ม เพราะเริ่มเบื่อกับ Nudie ที่มันเริ่มเกลื่อนตลาดเต็มทีรวมทั้งอยากได้อะไรใหม่ๆเก๋ๆบ้าง ก็เลยลองหาตามเน็ทไปเรื่อยๆ เจอเข้ากับ Doku Jeans กับอีกยี่ห้อคือ Fifth Requisite ก็เลยเอาล่ะ วางเป้าว่าสองยี่ห้อนี้ละกัน เลือกเอาซักตัวนึง ใจตอนนั้นอยากได้ Doku มากกว่าเพราะดีเทลลูกเล่นของกางเกงมีเยอะกว่า แต่ FIF ได้ความที่เป็นทรง Skinny เอาไงดีละ ?

ในช่วงนั้นก็ได้เจอบล็อคของคนนึงได้รีวิว เจ้าเสือน้อยโดนที่เป็นรุ่นและไซส์ที่เล็งเอาไว้ แต่เห้ยทำไมขามันหลวมโคร่งแบบนั้น ผมเลยตัดสับสน ว้าวุ่น จิตตก หาทางออกไม่ได้ว่าตกลงกางเกงมันเป็นสลิมจริงๆเหรอนั่น! (เว่อร์ป่ะ) ด้วยเหตุนั้นเลยไปสนใจ FIF มากกว่า แต่สุดท้ายสอย Dior Homme 17.5 มาซะงั๊น อะไรก็ไม่รู้ไม่เข้าใจตัวเองอย่างแรง เล็งสองยี่ห้อไปสอยยี่ห้อที่สามซะงั๊น...!

ทีนี้ก็วกกลับมาที่เรื่องของ Doku ระหว่างจากที่ผมดูครั้งนั้นผมก็ยังคุยผ่าน FB กับคุณคิมไปเรื่อยๆว่าจะมีออกทรง Skinny บ้างหรือไม่ แล้วก็เข้า Doku อยู่เรื่อยๆก็จะมีการตั้งถามว่าสินค้าตัวต่อไปเอาอะไรดี มีครั้งนึงผมตอบเข็มขัดไป หลังจากนั้นไม่นานนัก ก็มีเข็มขัดออกมาเป็นหนังวัวหนา 4มิล สีแทนอ่อนๆรอวันลงออยตากแดดใช้ไปเรื่อยๆคงงามสะใจ เอาวะยีนส์ยังไม่ได้สอยเข็มขัดก่อนเลยละกัน...

จนสุดท้ายเมื่อช่วงต้นเดือนที่ผ่านมา Doku ได้ทำการเป็ดช็อปที่สยาม ก็เลยได้โอกาสแวะเข้าไปเยี่ยมคุณคิม กับดูกางเกงตัวจริงซะหน่อย ว่าขานี่ตกลงมันหลวมเป็นทรงกระบอกแบบนั้นจริงๆเหรอ คุณคิมต้อนรับอย่างดีแถมจำได้อีกว่าผมคือใคร (เอาคะแนนความใส่ใจลูกค้าไปเลยครับ) ปรากฏเข้าไปลองความซวยมาเยือนทันที ทุกอย่างมันพอดีเป๊ะ ออกมาสวยเลยทีเดียวกึ่งๆสลิม กึ่งๆสกินนี่ เพราะต้นขาสะโพกเอวพอดีแบบสกินนี่ แต่ตรงน่องใส่สบายหน่อยแบบสลิม ด้วยเพราะปลายขาเปิดเยอะด้วย 6.25" วันนั้นก็ลองเฉยๆ กลับบ้านมานอนก่ายหน้าผากสองวันเอาไงดี จะเหตุผลไม่ซื้อเพราะพึ่งซื้อ Dior มาไม่นานหรือจะกิเลสเพราะชอบมานาน เลยสรุปว่ากิเลสละกัน...

Doku Jeans เริ่มจากการมีสองทรงคือ Tora ที่เป็น Slim และ Hiro ที่เป็น Straight เแต่ตอนนี้กำลังจะมี Mika เพิ่มขึ้นมาซึ่มเป็นสกินนี่ของผู้หญิงเอวต่ำ รวมทั้งมีส่วนของ Top อย่าง Jacket และ Shirt และ Accessory เล็กๆน้อยๆ อย่างพวงกุญแจ แว่วมาว่าอนาคตกำลังจะมี iPad Case (อยากบอกคุณคิมว่า อย่าพึ่งรีบทำนะครับ เพราะ iPad 2 กำลังจะออกเร็วๆนี้แล้ว) กลับเข้าเรื่องต่อ ต้องบอกว่ายีนส์ยี่ห้อนี้สอบผ่านมากสำหรับผม ทั้งเนื้อผ้าริมแดงจากญี่ปุ่น (ผมไม่ทราบโรงงานจริงๆว่าผ้าจากโรงงานไหนแต่เดาเอาว่า ไม่ Kuroki ก็ Kaihara ละกัน) รวมทั้งดีไซน์ปลีกย่อยในส่วนต่างๆที่แทรกออกมาเป็นกิมมิคเล็กๆน้อยๆ จะโดนหักคะแนนนิดหน่อยก็ตรงทรง (ไม่ได้หักเพราะไม่ชอบแต่ปลายมันเปิดไปนิด นี่ถ้าเหลือซัก 6" นี่แจ่มเลย) เสียดายหน่อยก็ตรงความยาว 34 หมดไปซะก่อนแล้ว ผมก็เลยได้รับ ยาว 32 ตัวสุดท้ายของไซส์มาแทน เอาล่ะจากนี้ผมจะเริ่มเหลากางเกงตัวนี้เป็นข้อๆไปเลยละกันนะ

ป้ายหนังปั๊มลายออกมาได้อย่างสวยงาม หนังที่ใช้คุณภาพดีสีสวยพอสมควรใส่ไปนานๆเริ่มเก่าตามอายุน่าจะให้ความรู้สึกเก๋าๆมันส์ๆพอสมควร น้ำตาลเข้มๆมันช่างตัดกับยีนส์ indigo ได้สวยซะจริงๆ...

ตามมาที่ส่วนของกระเป๋าหลัง เป็นอีกจุดดึงคะแนนให้ผมชอบกางเกงตัวนี้ เพราะเจ้าเสือน้อยที่ปั๊มนูนเป็นโลโก้อยู่บนกระเป๋าหลังนี่ละ ยีนส์ส่วนใหญ่ก็จะใช้วิธีปักลายลงไป หรือเย็บป้ายลงไป Doku แตกต่างออกมาด้วยการปั๊มเรซินให้กระเป๋านูนต่ำขึ้นมา รับรองว่าเฟดเมื่อไหร่เจ้าเสือน้อยบนกระเป๋าจะเด่นจนคนสนใจอย่างแน่นอน

มาที่บริเวณสะโพกหลังด้านซ้าย นี่คือส่วนที่ Doku กระชากใจรวมทั้งคะแนนจากผมสุดๆแล้วกับ ใช่ครับมันคืออักษรเบรลล์ ไม่รู้ใครคิดเหมือนผมรึเปล่านะ แต่ผมหลงเสนห์อักษรเบรลล์มากๆ เพราะมันทำให้คนที่ไม่สามารถมองเห็นอะไรได้อ่านหนังสือออก มันทำให้คนตาบอดต่างเชื้อชาติใช้ภาษาเดียวกันได้...

พลิกกลับมาที่ด้านหน้าบ้าง ที่เริ่มจากด้านหลังเพราะปกติ ปกติคนทั่วไปเค้ามองยีนส์เค้าจะมองจากด้านหลังมากกว่าด้านหน้านะครับ มาที่เรื่องของกระดุมก่อน กระดุมบนสุดโลหะสีทองเหลืองพร้อมปั๊มยี่ห้อยังดูเหมือนยีนส์ปกติ แต่สามเม็ดล่างนี่สิ ขาวสลับแดง สัมผัสดูมีพื้นผิวน่าจะผ่านการพ่นสีแบบทรายมา (หรือคิดไปเองก็ไม่รู้) แต่ให้ความรู้สึกมันส์ๆดีนะ ผ้ารังดุมด้านในก็เย็บแข็งแรงดี แถมยังใช้ผ้าริมในส่วนของรังดุมอีกด้วย

มาในส่วนของปะเก๋าใส่เหรียญ... กระเป๋า ! ทั่วๆไปเค้าก็จะเย็บปิดตายตัวธรรมดาเป็นช่องเล็กๆพอใส่เหรียญ หรือซ่อนเงินแฟน บางคนก็ใส่ไฟแช็ค ขาปั้นยีนส์ก็นิยมใส่ซิปโป้ให้เฟดแล้วเป็นรูปสี่เหลี่ยม Doku มาพิเศษหน่อย เป็นกระดุมแป๊กเปิดปิดได้ ตอนปิดก็จะเห็นหัวกระดุมเป็นลูกไฟเก๋ๆ เปิดมาเก๋กว่า มีลายปักเป็นลูกไฟอยู่ข้างใน เลิศศศศ ! ! !

Doku ทุกตัวจะมาพร้อมถุงผ้าดิบเล็กๆที่ระบุรุ่นของกางเกง ประโยชน์ของเจ้าถุงนี้ก็คือใส่อะไหล่ของกางเกงนั่นเอง ก็จะให้มาพอสำรองเผื่อว่าจะเกิดการกระดุมหลุม หมุดหาย จากการทลายซ่องโจร หรือจะสมบุกสมบัน ระเบิดภูเขาเผากระท่อมก็ตาม แต่ถ้ามันหลุดบ่อยๆ เพราะอ้วนปริจนกระดุมกระเด็น หรือลดไซส์มากเกินไปจนกระดุมมันรั้ง ก็ซื้อตัวใหม่ให้ไซส์มันพอดีเถอะครับ... ฮ่าๆๆ

พลิกตะเข็บดูด้านในกันบ้าง แน่นอนว่าต้องเป็น Selvage ยีนส์ตามการโฆษณา Doku ทุกตัวเป็นริมแดง Cotton 100% เพราะฉะนั้นอย่าหวังว่าจะใส่ลดไซส์กันได้มากนัก มันไม่ยีนส์เหมือนยีนส์ผสมนะครับ เอาแต่พอดี เดี๋ยวจะขาดใจตายคากางเกงยีนส์ซะก่อน

ด้านในของกระเป๋า มาพร้อมลายสกรีนสีเดียว ลายเส้นให้ความรู้สึกญี่ปุ่นได้ดีทีเดียว นี่ถ้าสกรีนสองสีดำแดง นึกภาพเป็นขาวดำแดง อย่างตาพี่เสือ+ยี่ห้อเป็นสีแดง คงจะมันส์ดี...

ป้ายต่างๆด้านในกางเกง ยี่ห้อ ป้ายซักล้าง ป้ายไซส์ รวมทั้งคำเตือนในการใส่ยีนส์ผ้าดิบ (หลายคนที่ใส่ยีนส์ผ้าดิบคงรู้ถึงกิตติศัพท์การทำลายล้างสิ่งของรอบตัวเป็นอย่างดี หากใครไม่รู้ลองซื้อมาซักตัวครับ อยู่ว่างๆก็เอามือลูบเล่น หรือออกกำลังกายพอมีเหงื่อ พ่อคุณเอ๊ยจับอะไรสีอ่อนๆละมีบรรลัยแน่นอน รถใครเบาะผ้าสีเบจ บ้านมีโซฟาสีขาว ไม่ต้องสืบเลยว่าสภาพจะเป็นไง ฮ่าๆๆๆ) ส่วนของป้ายไซส์ที่เห็น 26 ก็อย่าตกใจครับ ผมไม่ได้เอวเล็กขนาดนั้น เอวป้ายกับเอวจริง มันคนละเรื่องนะ

มาที่ Fit Pic บ้างละกัน ก็ต้องบอกว่าทรงสวยทีเดียวครับ แต่มันยังไม่ค่อยเข้ารูปผมนัก เพราะรูปนี้ตั้งแต่วันที่ได้ยีนส์มาวันแรก ตอนนี้ใส่มาได้ซักพักเริ่มเข้าตามรูปร่างผมแล้ว เรียกว่าสวยงามพอดีตัว เต็มอิ่มกับกางเกงตัวนี้มาก ดีไซน์ที่มันส์มาก ดีเทลที่แทรกมาได้อย่างเหมาะสม เรียกได้ว่าสมกับการที่ต่างคนคอยกันมา เชื่อว่า Tora มันก็คงรอผมมารับมันกลับบ้านอยู่เหมือนกัน คู่แล้วไม่แคล้วกันจริงๆ ! ! !

ใครที่สนใจเจ้าเสือน้อย Doku ก็ลองเข้าไปดูที่ช็อปได้ครับ ร้านอยู่ใกล้ๆร้านอาหารสีฟ้า ตรงตรอกข้างๆร้านที่จะทะลุไปด้านหลัง ส่วนรายละเอียดเนื้อหา หรือมีข้อสงสัยอะไรก็ติดต่อได้ที่เวป+FB+ถ้าหลงทางอยากดูว่าร้านอยู่ไหน ก็ตามนี้ครับ
website: www.dokujeans.com
facebook: www.facebook.com/dokujeans
foursquare: foursquare.com/venue/16680038

สุดท้ายก็จากลา entry นี้ไปแต่เพียงเท่านี้ละกันนะครับ แถมให้สองรูป เป็นตอนใส่คู่กับเสื้อเชิ๊ต Tora+Plaid+Uchio และ Tora+Polka Dot+Uchio(ที๋โดนเสื้อบัง) เอาเป็นว่าใครสนใจเจ้าเสือน้อยตัวนี้ก็ลองติดต่อสอบถามกันดู เผื่อจะมีไว้ในครอบครัวซักชิ้นสองชิ้น แต่ก็ระวังหน่อยละกันนะครับ เดี๋ยวจะติดพิษ แล้วจะหาว่าไม่เตือนเด้อ...

ps. รูปทั้งหมด ถ่ายง่ายๆผ่าน Sony Ericsson Xperia X10i+Vignette app for Android ใครใช้ Android ก็ลองโหลดมาใช้ได้นะครับ โปรแกรมเดียวคุ้มมมมมมมม

มาๆหายๆ เป็นบ้าไรเนี่ย...

2010-07-23T02:34:00.000-07:00

เดี๋ยวมาอัพ เดี๋ยวก็หาย สัญญาไม่เป็นสัญญาบอกจะอัพอาทิตย์ละครั้ง สุดท้ายก็ทำไม่ได้ เอ่อ... แต่ช่วงนี้ว่างไม่รับงานใดๆทั้งสิ้นจากวันที่ 20-31 กรกฎา สาเหตุไม่ขอเปิดเผย (แต่ไม่ใช่ตกงานแน่ๆล่ะ ฮ่าๆๆ) วันนี้อยู่ดีๆก็อยากเขียนถึงวงนี้ จะเรียกวงดีไหมล่ะมีคนเดียว แต่แสดงสดก็มีหลายคนนะ... เอาเป็นว่าวันนี้จะพูดถึง

LCD Soundsystem !

LCD Soundsystem จริงๆเป็นชื่อแทนของ producer ชาวอเมริกันคนนึงนามว่า James Murphy ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งค่าย DFA Records โดยแนวเพลงของ Murphy คือการ mixing ระหว่าง dance กับ punk โดยมีส่วนประกอบอื่นๆของ disco และ experiment rock เข้าไปด้วย

LCD Soundsystem ได้รับความสนใจหลังจากปล่อยซิงเกิลตัวแรกออกมาในชื่อ "Losing My Edge" โดยเป็นแทรคที่ความยาวเกือบ 8 นาที และได้รับความนิยมอย่างมากในกลุ่มนอกกระแส ซึ่งหลังจากนั้นก็มีซิงเกิลตามออกมาอีกสองเพลงคือ "Give It Up" และ "Yeah" ซึ่งก็ได้รับความนิยมอีกเช่นกัน...

และแล้ว และแล้ว และแล้ว และแล้ว และแล้ว อะ อะ อะ อะ อะอัลบัมแรกก็วางแผง ! เมื่อกุมภาพันธ์ ปี 2005 โดยออกมาในชื่อเดียวกับชื่อวง เป็น CD สองแผ่น แผ่นแรกเป็นเพลงในอัลบัม ส่วนแผ่นที่สองเป็นการเอาซิงเกิลที่ผ่านมาๆมารวมแล้ว re-release และเพลง "Daft Punk is Playing at My House" ก็ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังถูกเอาไปใช้เป็นเพลงในเกมอีกหลายๆเกมอย่างเช่น Fifa 06, Forza Motorsport 2 และยังได้ขึ้น UK Top 40 ในเดือนมีนาคมอีกด้วย และรวมทั้งปลายปี 2005 วงก็ได้เสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Grammy Awards แถมยังได้รับเลือกจาก Amazon.com ให้เป็น Top 100 Editor's Pick of 2005

Order at Amazon - LCD Soundsystem (Audio CD) & LCD Soundsystem (MP3 Download)

ตัดฉับกลับมาตุลาคม 2006 ทาง Murphy ก็ได้ออกซิงเกิลใหม่ที่ทำร่วมกับ Nike ในชื่อเพลงว่า "45.33" ซึ่งเป็นเพลงที่มความยาว 45.58 นาที (ซึ่งก็ไม่เข้าใจว่าจะทำไปทำไม...?) ซึ่งตอนหลังก็ได้เผยออกมาว่า อยากทำเพลงที่มีความยาวมากๆเพลงเดียวจบเหมือนอย่างเพลง E2-E4 ที่ Manuel Göttsching เป็น producer

ถึงคราวของอัลบัมที่สอง ออกมาในเดือนมีนาคมปี 2007 โดยมีชื่อว่า Sound of Silver และกระแสตอบรับอยู่ในขั้นดี (ชิบหายวายป่วง) Mixmag ให้รางวัล Album of the Month, Pitchfork ให้ 9.2 คะแนน, The Guardian ให้ 5 ดาวเต็ม ! ! ! โดยอัลบัมได้ปล่อยออกมาหลังจากที่ซิงเกิลแรก "North American Scum" ปล่อยออกมาตั้งแต่กุมภาพันธ์ โดยอัลบัมนี้ยังมีเพลงที่ร่วมกับกับศิลปินคนอื่นอีก อย่างซิงเกิล "All My Friends" ที่ออกมาเป็นซิงเกิลที่สองได้ทำเพลงร่วมกับ Franz Ferdinand, และ John Cale จากวง The Velvet Underground รวมทั้งยังมี cover เพลง "No Love Lost" ของ Joy Division อีกด้วย

ธันวาปี 2007 รางวัลได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Grammy for Best Electronic/Dance Album แต่ก็แพ้ให้กับ The Chemical Brothers และได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Shortlist Prize แต่ก็แพ้ให้กับอัลบัม The Reminder ของสาว Feist แต่อย่างไรก็ตามวงก็ได้รับการยอมรับจากสื่อต่างๆอย่างเช่น Uncut, The Guardian, Drowned in Sound ให้เป็น Best Album of 2007 (ก็ยังดีน่าพี่ Murphy)
**FYI - All My Friends ได้ติด Top 10 Songs of 2007 โดยอยู่อันดับที่ 4, หลังจากกลับจากทัวร์วงได้แต่งเพลง "Big Ideas" เป็น soundtrack ของเรื่อง 21 และไอ้อยู่อันดับที่ 63 ของ Rolling Stone's List of the 100 Best song of 2008

Order at Amazon - Sound of Silver (Audio CD) & Sound Of Silver (MP3 Download)

ทำไมวันนี้ผมอัพบล็อกได้เรื่อยเปื่อยเอื่อยเฉื่อยขนาดนี้ละเนี่ย เขียนมาตั้งแต่บ่ายสอง นี่มันสี่โมงเย็นยังเขียนไม่เสร็จ แต่เอาน่ะอีกอึดใจ คนอ่านไม่เหนื่อย คนเขียนเหนื่อยยยยย มาต่อกันที่อัลบัมล่าสุดที่พึ่งวางแผง ก่อนหน้านี้เคยมีกระแสข่าวว่าตอนช่วงปลายปี 2008 ว่าวงจะไม่ทำเพลงต่อ แต่แล้ว Murphy ก็ออกมาสยบข่าวลือที่ว่าโดยการบอกว่ากำลังอยู่ในช่วงทำอัลบัมใหม่...

Murphy เริ่มทำเพลงตั้งแต่ช่วงหน้าร้อนปี 2009 โดยทำมาเรื่อยๆ รวมทั้งยังทำเพลงที่จะวางขายในวัน Record Store Day อย่างเพลง "Bye Bye Bayou" ของ Alan Vaga จากวง Suicide มา cover ใหม่

กุมภาพันธ์ 2010 วงได้ประกาศอย่างเป็นทางการในเวปว่าอัลบัมได้เสร็จแล้ว และกำหนดปล่อยซิงเกิลแรกอย่างเพลง "Drunk Girls" คือวันที่ 25 มีนาคม โดยได้ให้ steam ฟังผ่านเน็ทได้จากเวป One Thirty BPM หลังจากนั้นถึงได้ประกาศชื่ออัลบัมรวมทั้งเผยหน้าปกออกมาในวันที่ 30 มีนาคมในเวปของ DFA โดยใช้ชื่ออัลบัมว่า This Is Happening โดยจะไปวางแผงในเดือนพฤษภาคม และ Murphy ยังพูดอีกว่าอัลบัมนี้จะดีกว่าอีกสองอัลบัมที่เคยทำมา และ อัลบัมนี้อาจจะเป็นอัลบัมสุดท้ายของวง

ก่อนที่อัลบัมจะวางแผงในสหรัฐอเมริกา Murphy ได้มีทัวร์ที่ New York เจ้าตัวถึงกับคุกเข่าแล้วบอกกับแฟนเพลง ขออย่าให้อัลบัมหลุดออกมาก่อนจะวางแผงตามกำหนดเวลา โดยเจ้าตัวพูดออกมาว่า...

"If you got a copy of the record early and you feel like sharing it with the rest of the world, then please don't ... We spent two years making this record and we want to put it out when we want to put it out. I don't care about money – after it comes out, give it to whoever you want for free but until then, keep it to yourself."

Order at Amazon - This Is Happening (Audio CD) & This Is Happening (MP3 Download)

แต่ผมอยากบอกพี่ Murphy จริงๆว่า คำขอของพี่แม่งไม่ได้ผล ผมเห็นอัลบัมนี้หลุดออกมาในอินเตอร์เน็ตตั้งแต่เดือนเมษายน ดีหน่อยตรงที่ว่าพวกโฮสที่ฝากไฟล์มันลบออกให้แล้วแจ้งว่า copyright ก็ช่วยกันได้คนละนิดคนละหน่อย... ใครชอบเพลงแนว Electronic แบบ Dance Punk วงนี้ไม่ควรพลาดนะครับ หรือถ้าใครรู้จักอยู่แล้วก็อ่านผ่านๆไปละกัน ส่วนใครอยากจะ order cd หรือ mp3 ผมทำลิงค์จาก amazon ไว้ให้แล้วก็กดกันเข้าไปได้เลยครับ เอาเป็นว่าจบตรงนี้ละกันครับสำหรับ entry นี้ สวัสดี... :)

ปล. หลังจากที่บอกตอนต้นว่าจะไม่รับงาน เมื่อกี๊สายตรงมาเลย "อยู่บ้านใช่ไหม เออเดี๋ยวอาส่งงานเข้าไปให้" ขอบคุณครับอาาาา วันหยุดประจำปีของผมมมมมมมมมมม !

เมื่อผมกลับมาอีกครั้ง...

2010-06-29T02:54:00.000-07:00

หายไปอย่างนานด้วยความที่งานเยอะม๊ากกกกกก (จริงขี้เกียจน่ะ...) ก่อนคุยเรื่องเพลงมาคุยเรื่องคอมพ์ผมดีกว่ามีอะไรจะเล่าให้ฟัง ฮ่าๆๆๆ อึดอัดใจมากต้องบอกต่อเยอะๆ คลิกไปยาวๆ : กะอีแค่เปลี่ยน HDD ชีวิตมันวุ่นวายได้ขนาดนี้ ! (แต่คิดอยู่ว่า... สงสัยบางคนจะอ่านกันไม่ได้เพราะตั้ง privacy ไว้ แล้วจะเอามาบอกทำไมเนี่ย ฮ่าๆๆ) เข้าเรื่องดีกว่า เคยได้ลองชิมเครื่องดื่มชื่อ Mew ใน 7-11 กันรึเปล่าครับ? ที่มันมีสองรส คุ้กกี้ แอนด์ ครีม กับ รัมเรซิน น่ะ... ถ้ายังไม่เคยลองก็ลองดูครับมันอร่อยดีนะ ไม่ต่างอะไรกับวงดนตรีวงนี้ที่ควรลองเหมือนกัน กับวงชื่อเหมือนเครื่องดื่มเมื่อกี๊... "Mew"

"Mew" วง alternative rock จากเดนมาร์กที่ตั้งขึ้นมาเมื่อปี 1994 ในย่าน Hellerup ของกรุง Copenhagen สมาชิกก่อตั้งของวงประกอบไปด้วย

Jonas Bjerre
Bo Madsen
Silas Utke Graae Jørgensen
Johan Wohlert (ออกจากวงเมื่อปี 2006)

โดยทางดนตรีของวงได้ถูกจัดไว้ในกลุ่มของ Indie rock หรือบางทีก็เป็น Prog. Rock บ้างก็ว่าเป็น Shoegazing, Post-rock บางทีไปกันใหญ่เป็น "Pretentious Art Rock" เรียกได้ว่าโดนจัดไว้หลายแขนงมากแต่ Bo Madsen จัดให้วงตัวเองเป็น "The World's Only Indie Stadium Band"

และถึงแม้ว่าวงจะก่อตั้งมาตั้งแต่ 94 แต่กว่าจะโด่งดังและเป็นที่รู้จักจริงๆก็ในปี 2003 จากอัลบัม Frengers โดยได้ทั้งรางวัล "Album of the Year" และ "Band of the Year" ในงานประกาศรางวัล Danish Music Critics Award Show เหตุหนึ้งที่อัลบัมนีไ้ด้รับการตอบรับอย่างดีก็เนื่องมาจากวงได้ออกแสดงทัวร์ยุโรปโดยเป็นวง support ให้กับวงอย่าง R.E.M. จึงเป็นเหตุให้ได้รับการตอบรับเป็นวงกว้าง

ปี 2006 อัลบัมถัดมาก็ได้ออกวางแผง และได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีทั้งในเดนมาร์กเอง และในยุโรปรวมทั้งยังได้รับคำชมจากนักวิจารณ์และรางวัลจากสื่อต่างๆอีกมายมายแต่ความสำเร็จก็แลกมาด้วยการลาออกจากวงของ Johan เนื่องจากต้องการให้เวลากับแฟน (Pernille Rosendahl จากวง Swan Lee) ที่จะให้กำเนิดลูกชายในปีนั้น โดยภายหลังทั้งสองคนก็ตั้งวงดูโอในชื่อว่า The Storm

โดยทางวงก็ต้องออกทัวร์โดยมีสมาชิกจากวงอื่นมาช่วยในการออกแสดงโดยมี Nick Watts (จากอดีตวง Headswim) และ Bastian Juel (จากวง Swan Lee โดยมาช่วยเป็นการชั่วคราว) หลังจากทัวร์เสร็จนั้น ทางวงก็กลับไปทำ Studio Album อีกครั้งโดยสมาชิกดั้งเดิมเพียงสามคน โดยครั้งนี้ได้ไปทำที่ Brooklyn, NY กับ producer คนเดิมที่เคยทำให้โด่งดังในอัลบัม Frengers ที่มีชื่อว่า Rich Costey

และอัลบัมที่ห้าของวงที่มีชื่อยาวที่สุดในระบบสุริยจักรวาลก็ได้ออกวางแผงเมื่อปี 2009 โดยมีชื่อว่า... "No More Stories Are Told Today, I'm Sorry They Washed Away // No More Stories, The World Is Grey, I'm Tired, Let's Wash Away" ...นี่ผมไม่ได้ตลกนะเนี่ย

เอาเป็นว่าหากสนใจก็ลองหาฟังกันดูครับ วงเคยออกมาแล้ว 5 อัลบัม ตามหาตามล่ากันตามสะดวก บางอัลบัมอาจจะหายากหน่อย ฟังอัลบัมใหม่ๆไปก่อนละกันครับ ส่วนวันนี้ผมลาละครับ ไปทำงานต่อละ... สวัสดี

A Triumph for Man (1997, 2006 reissue)
Half the World Is Watching Me (2000, 2007 reissue)
Frengers (2003, 2007 reissue)
And The Glass Handed Kites (2005)
No More Stories... (2009)

แถมให้ 1 MV จากอัลบัมล่าสุด... =)

Newcastle Rocks the Island !

2010-04-09T16:45:00.000-07:00

พอดีงานและธุระเสร็จหมดแล้ว ก็เลยมีเวลามาอัพให้ได้อ่านกัน จริงๆที่เห็นมาอัพตอนเช้าขนาดนี้ เพราะว่าเมื่อวานผมหลับไปตั้งแต่สามทุ่มเศษๆได้ เนื่องจากวันพฤหัสได้นอนไปแค่ชั่วโมงเดียวเพียวๆ ก็เอาละอัพกันแต่เช้าเลยละกัน หลายคนที่สนใจบอลอังกฤษก็คงพอจะทราบข่าวกันแล้วว่า Newcastle United ที่ตกชั้นไปก็ได้เลื่อนชั้นกลับขึ้นมาสู้ศึกพรีเมียร์ลีกอีกครั้ง แต่ผมไม่สนใจหรอกเพราะผมไม่ได้เชียร์ แต่ที่ลากมาเพราะจะเข้าเรื่องวันนี้ว่ารู้หรือไม่ใน Newcastle มีวงดนตรีทีเขย่าหัวคุณได้เมื่อฟัง รวมทั้งอาการหลุดเมื่อได้ดูการแสดงสดแบบสะใจเลยทีเดียว พวกเขาเหล่านั้นก็คือ... "Maxïmo Park"

Maxïmo Park คือวง Alternative Rock จากเมือง Newcastle ที่มีสมาชิก 5 คนประกอบไปด้วย

Paul Smith (Vocals)
Duncan Lloyd (Guitar)
Archis Tiku (Bass)
Lukas Wooller (Keyboard)
Tom English (Drums)

วงได้เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อราวปี 2000 โดยสมาชิกสมาชิกสี่คน โดยชื่อของวงได้มาจากการช่วยกันคิดของ Duncan และ Archis โดยเอาชื่อของ Máximo Gómez Park มาปรับเปลี่ยนให้กลายเป็นชื่อใหม่ที่ใช้อยู่ ช่วงแรกเริ่มของวงก็ตระเวนทัวร์ออกแสดงไปเรื่อยๆตามงานแสดงเล็กๆรวมทั้งงาน Manchester 'In the City' ที่เป็นงานแสดงของวงที่ไม่มีสังกัดค่ายใดๆในเกาะอังกฤษ ภายหลังจากนั้นแฟนของมือกลองก็ได้แนะนำให้รู้จักเพื่อนคนนึงที่เคยร้องเพลง "Superstitions" ร่วมกับ Stevie Wonder...

เมื่อ Paul ได้มาร่วมกับวงเดิมทีวงจินตนาการไม่ออกเลยว่าเขาจะร่วมไปกับวงด้วยได้หรือไม่ จนกระทั่ง "เมื่อได้เห็นพอลกระโดดอย่างบ้าคลั่งในชุดสูท นั่นทำให้รู้ได้ทันทีว่า นี่แหล่ะจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้าย" และเมื่อ Paul ได้เข้าร่วมกับวง ก็จึงได้รับเดโมทั้งหมดกลับมาเพื่อให้ไปเขียนต่อ

ประมาณมีนา 2004 วงก็ได้ลงทุนทำซิงเกิล Graffiti โดยเป็นแผ่นไวนิลขนาด 7 นิ้วทั้งหมด 300 แผ่น และภายหลังก็ได้ทำออกมาเพิ่มอีกสองซิงเกิลคือ The Coast is Always Changing และ The Night I Lost My Head โดยทำกันเองทั้งหมด และระหว่างนั้นก็แสดงสดประปรายในเมือง และได้ไปเตะตาเข้ากับ Steve Beckett แห่งค่าย Warp Records ที่เน้นดนตรีในแนว dance-electronic และก็ได้ตัดสินใจว่าจะเอาวงนี้เข้ามาอยู่กับทางค่าย

ทางวงได้มีงาน Studio ออกมาแล้วสามอัลบัม คือ A Certain Trigger (2005), Our Earthly Pleasures (2007), Quicken the Heart (2009) และอีกหนึ่ง B-Sides ในชื่ออัลบัมว่า Missing Songs (2006)

A Certain Trigger (Debut - 2005) ซึ่งอัลบัมนี้ขายไปได้ 300,000 แผ่นรวมทั้งยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Mercury Prize โดยคู่แข่งในปีนั้นมีแต่ตัวเป้งอย่าง Coldplay, Kaiser Chiefs, KT Tunstall, หรือแม้แต่วงหน้าใหม่ด้วยกันเองอย่าง Bloc Party แต่ก็กลายเป็น Anthony and the Johnsons ที่ได้รับไป

Missing Songs (2006) อัลบัมนี้เป็น Compilation ที่ประกอบด้วยงานส่วนใหญ่ที่จะเป็น B-sides แล้วก็มีงาน Demo เก่าๆก่อนจะออกอัลบัม รวมทั้งงาน Cover เพลง "Isolation" ของ John Lennon

Our Earthly Pleasures (2007) บรรลัยเกิดในอัลบัมที่สองเช่นเดียวกับ Bloc Party งานไม่ติดหู เนื้อหาไม่น่าสนใจมีเพียงซิงเกิลที่ดังอย่าง Our Velocity, Book from Boxes, Girls Who Play Guitars

Quicken the Heart (2009) กลับมาอีกครั้งหลังจากกระโหลกกะลาไปในในชุดที่แล้ว เลยกลับมาใหม่พร้อมด้วยโปรดิวเซอร์คนใหม่ Nick Launay ผู้เคยทำงานให้ศิลปินอย่าง Yeah Yeah Yeahs, Nick Cave, Talking Heads ซึ่งก็ผลออกมางานดีกว่าชุดที่สองเยอะเหมือนกัน เอาว่า NME ให้คะแนนชุดสองอยู่ที่ 6/10 พอมาชุดนี้ขึ้นไปอยู่ 8/10 เยอะกว่าชุดแรกที่ได้ไป 7/10 อัลบัมนี้เองก็ออกมาในหลายรูปแบบมากทั้ง Vinyl, CD, รวมทั้ง Special CD+DVD ซึ่งมันมีพิเศษของพิเศษตรงที่ 500 แผ่นแรกที่สั่งจากเวปของวงจะได้สุ่มลายเซ็นของสมาชิกในวง 1 คน ลงบนปก ซึ่งผมก็ได้มาแบบทันการ เดิมทีหวังว่าจะได้ลายเซ็นของ Paul Smith ไม่ก็ Tom English แต่ปรากฏว่า ได้ของ Archis Tiku ซะอย่างงั๊น โอ้วม่ายยยยยยยยยยยยยย ! ! ! ถึงจะเป็นสมาชิกของวง แต่ผมก็อยากได้ของคนอื่นมากกว่านะ ฮืออออออออออ~

*ภาคเสริม 1 Maxïmo Park เคยมาแสดงสดในเมืองไทยเมื่อครั้ง 100 Rock Festival ที่เมืองทอง โดยงานนั้นคนดูราว 80-90% ถามกันไปมารวมทั้งเพื่อนผมก็ด้วยว่า "วงอะไรวะ ?" ได้แต่ตอบไปว่ารอดูเอาแล้วกันแล้วเดี๋ยวมึงจะทึ่งสังเกตร้องนำให้ดีๆ หลังจากนั้นผ่านยังไม่ถึงครึ่งเพลงคำถามนั้นไม่อยู่ในหัวอีกต่อไป คนดูทั้งโซนกลายเป็นกระโดดกันอย่างไม่ยั้งเข้ามาแทน เดี๋ยวเอาตัวอย่าง Live มาแปะไว้ละกันครับ

**ภาคเสริม 2 รีวิวให้ดูกันไปเลยกับ อัลบัมที่สามในแบบ Special Edition ที่ประกอบด้วย CD เพลง และ DVD ชื่อ Monument เป็นแสดงสดของวงที่จัดขึ้นที่ Newcastle's Metro Radio Arena เมื่อปี 2007 และ อัลบัมรูปที่วงถ่ายไว้ระหว่างทำอัลบัมที่สาม เพื่อไม่ให้เสียอรรถรส ผมจะไม่โพสคั่นระหว่างรูป ดูกันไปเต็มๆครับ ส่วนผมขอลาตรงนี้เลยละกัน สวัสดีครับ

Live @ Reading Festival

Sorry, but i ask to postpone

2010-04-06T07:21:00.000-07:00

อาทิตย์นี้งานเร่ง และธุระเยอะ

ขออัพอาทิตย์หน้าแทนครับ...

Kings of Convenience

2010-03-22T10:30:00.000-07:00

ตามกระแสซะเลย ไหนๆพรุ่งนี้ก็จะไปดูวงนี้มาเล่นสดที่บ้านเราแล้ว ขอเขียน Blog ถึงวงนี้เลยก็แล้วกัน Kings of Convenience วง Folk-Pop จาก Norway ที่มีชื่อเสียงในเรื่องของเสียงกีตาร์ เสียงร้องที่นุ่มนวล เมโลดี้ของดนตรี รวมทั้งความสามารถในการแต่งและร้องเพลงของทั้งคู่ KOC มีสมาชิกเพียงแค่ 2 คนเท่านั้นซึ่งก็คือ

Erlend Øye
Eirik Glambek Bøe

ทั้งสองคนรู้จักกันเมื่อตอน 10 ขวบในการเข้าร่วมการแข่งขันภูมิศาสตร์ จนอายุ 16 ปีทั้งคู่ก็ได้เล่นในวงที่ชื่อว่า Skog (ภาษานอร์วีเจียนแปลว่า ป่า) กับเพื่อนอีกสองคน และออก EP ที่มีชื่อว่า Tom Tids Tale ภายหลังก็แยกวงเหลือกันสองคนมาทำ KOC ต่อ

ทั้งสองคนได้เซ็นสัญญากับค่าย Kindercore ภายหลังจากที่เริ่มแสดงตามงานต่างๆในยุโรปช่วงปี '99 หลังจากมาใช้ชีวิตอยู่ในลอนดอนในปี 2001 ทั้งคู่ก็ได้ออกเดบิวในชื่อว่า Quiet is the New Loud ซึ่งอัลบัมนี้เองก็ได้โปรดิวเซอร์ฝีมือดีมาทำให้นามว่า Ken Nelson ผู้ซึ่งเคยโปรดิวซ์ให้วงอย่าง Coldplay มาก่อนแล้ว และอัลบัมนี้เองก็ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากในวงการเพลง pop แบบนอกกระแสซึ่งทางวงก็ได้รับแรงมาจากวงอย่าง Belle & Sebastian แต่มาขัดเกลาและเน้นภาคเมโลดี้ กับ ข้อความที่สือออกมามากกว่า

และในปีเดียวกันวงก็ได้ออกอัลบัม Versus ออกมาซึ่งเป็นอัลบัม Remix ของ Quiet is the New Loud ซึ่งแต่ละเพลงจะนำมา Remix หรือ Rearrange ใหม่โดยศิลปินคนอื่นอย่างเช่น Röyksopp, Four Tet, Ladytron, Alfie, และอื่นๆ รวมทั้งบางเพลงที่ arrange ใหม่โดย Kings of Convenience เองอย่างเช่น Failure

ภายหลังจากนั้นทางวงก็เงียบตัวลงไป Øye ได้ใช้เวลาไปอยู่ที่เบอร์ลิน และได้ทำงานเดี่ยวในชื่ออัลบัมว่า Unrest รวมทั้ง side project ในชื่อวง The Whitest Boy Alive จนกระทั่งปี 2004 วงจึงกลับมาทำงานอีกครั้งในอัลบัมใหม่ที่ชื่อว่า Riot on an Empty Street และในอัลบัมนี้ยังได้ featuring กับนักร้องสาวเสียงใสที่มีนามว่า Leslie Fiest และในอัลบัมนี้เองที่ทางวงทำ MV เพลง I'd Rather Dance with You ซึ่งก็ได้ติด Top List ของ MTV European ใน Best Music Video of 2004

แล้วหลังจากนั้นวงที่หายไปอีกครั้งจนมีข่าวออกมาว่าจะเลิกทำงานด้วยกันแล้วแต่ทั้งสองคนก็ยังมีคอนเสิร์ตตามประเทศต่างๆอยู่เรื่อยๆจนกระทั่งกลางปี 2009 ทางวงก็ได้ส่ง e-mail หาแฟนคลับว่าในปีนี้จะมีอัลบัมออกมาอย่างแน่นอน แล้วในที่สุด ตุลาคม 2009 ทางวงก็ได้ปล่อยอัลบัมใหม่ในชื่อว่า Declaration of Dependence ถือเป็นห้าปีที่ห่างหายไปจากวงการโดยแฟนเพลงได้แต่เฝ้ารออัลบัมใหม่กัน

และก็พรุ่งนี้แล้วที่แฟนคลับชาวไทย จะได้พบกับตัวจริง เสียงจริงของเค้าทั้งสอง ส่วนการแสดงจะสมกับการรอคอยของแฟนๆหรือไม่ ไว้เราว่ากันคราวหน้าครับ สิบเอ็ดปีกับ 3 อัลบัมเต็ม ลุ้นกันดีกว่าว่าเค้าทั้งสองจะเล่นเพลงไหนกันบ้าง... สำหรับวันนี้ขอจบเพียงเท่านี้ สวัสดีครับ

Quiet is the New Loud (2001)

Versus (2001)

Riot on an Empty Street (2004)

Declaration of Dependence (2009)

กลับมาอีกทีแบบไม่มีใครเรียกร้อง

2010-03-09T01:32:00.000-08:00

หายตลอดอ่ะผมด้วยความขี้เกียจส่วนตัวล้วนๆ ต่อไปนี้สัญญาว่าจะอัพอาทิตย์ละครั้ง โอเค๊? แต่หายไปนานนี่จะเขียนทีมันก็ตะกุกตะกักดีนะ มันแปลกๆพิมพ์ไม่ค่อยเข้าที่เท่าไหร่ วันนี้พูดถึงวงไหนดีละ ช่วงนี้กระแส Electronic, Electroclash, New-Rave กำลังมาเลย งั๊นพูดถึงวงนี้ละกัน New-Rave มาแรงจาก Leeds, West Yorkshire แดนดิน England ! ! !

มันแรงจริงเปล่าผมก็ไม่รู้หรอก แต่ที่รู้ๆคนไทยไม่ค่อยฟังกันหรอกวงนี้ (เดาว่าไม่รู้จัก) วงนั้นคืออออ แท่ม แท่ม แท้ม แท่มมมมมมม "Hadouken!" อ้าว งง... อย่างงดิ อย่างง

แค่รูปก็ตื้ดละ ถือไลท์ เซเบอร์กันเลยทีเดียะ ฮ่าๆ ว่าด้วยสมาชิกของวงประกอบไปด้วย

Jame Smith
Daniel "Pilau" Rice
Alice Spooner
Chris Purcell
Nick Rice

ที่มาของวงเริ่มมาจากที่มหาวิทยาลัย (ต้องบอกชื่อไหม) บอกก็ได้เผื่อจะมีคนอยากตามไปเรียน วงได้เริ่มต้นขึ้นที่ "University of Leeds" โดยสมาชิกเริ่มแรกมีกัน 4 คน นั่นก็คือ Jame Smith (ร้องนำ, แต่งเนื้อร้อง), Alice Spooner (Synth, แฟนสาวของคนเมื่อกี๊), Daniel Rice (กีตาร์), และ Nick Rice (กลอง) โดยทั้งสี่ขึ้นเวทีแสดง gig ครั้งแรกที่ Dirty Hearts Club ใน Southend (ไม่ใช่ Dirty Herats Club อันที่อยู่ Aberdeen นะ) หลังจากนั้นอีก 1 อาทิตย์ก็ได้มาเปิดตัวที่ลันดั้น ในงาน Another Music, Another Kitchen หลังจากนั้นก็เริ่มทำเดโมและแสดงสดในแถบลีดส์และลอนดอนอยู่เป็นเวลา 6 เดือน วงก็ได้รับมือเบสคนใหม่เข้ามา ก็คือ Chris Purcell และได้ตั้งชื่อวงจากชื่อท่า Hadouken ในเกม Street Fighter (ใช่ ! ชื่อวงมาจากชื่อท่าปล่อยพลังนั้นละ...)

หลังจากวงเริ่มเป็นที่รู้จักในช่วงปลายปี 06 คาบเกี่ยวต้นปี 07 และวงเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้o ต้นปี 07 นั่นเอง Mike Skinner (จาก The Streets) ได้เอาเพลงของวงคือ "That Boy That Girl" ไปเปิดที่ Radio 1 ในวันที่ไปเป็นแขกของ Zan Lowe (เคยพูดถึงไปแล้ว หาอ่านย้อนหลังได้ครับ) และได้บอกว่าวงนี้เป็น " A Great New Band" (เออ ผมเชื่อครับ) หลังจากนั้นก็เริ่มเกิดการบอกต่อบอกผ่านจนกระทั่ง กุมภาปีเดียวกัน NME ก็ได้เพิ่มกระแสให้กับวงหลังจากที่ซิงเกิลออกวางว่า "a savage, snarling work of genius" โดยซิงเกิล double a-side "That Boy That Girl/ Tuning In" ได้ออกวางขายโดยค่ายที่ทางวงก่อตั้งขึ้นเองในชื่อ Surface Noise Records หลังจากนั้นไม่นาน MV ตัวแรกของวงก็ออกฉายซึ่งกำกับโดย Bobby Harlow (เป็นเพื่อนกันกับวงนี้) ส่วนเพลง Tuning In ก็ได้ไปอยู่ในอัลบัมรวมของค่าย Kitsune' (มันไม่มี e แบบอัก/ซองอ่ะ)

(MV ลองไปดูกันได้ที่ http://www.youtube.com/watch?v=CgGItLYyBQ0)

ข้ามที่เหลือเลยละกันไปว่ากันด้วยอัลบัมที่เคยวางแผงเลยดีกว่า ประวัติก็กล่าวไปพอละ วงออกอัลบัมเต็มมาแล้ว 2 อัลบัม โดยวางห่างกันสองปี ชุดแรก 2008 ชุดล่าสุดออกเมื่อต้นปี 2010

Music for an Accelerated Culture คืออัลบัมเดบิวของวงที่ออกเมื่อปี 2008 โดยตั้งชื่อจากหนังสือของ Douglas Coupland ที่ชื่อว่า Generation X: Tales for an Accelarated Culture และเอามารวมเข้ากับชื่ออัลบัมของ The Prodigy ที่ชื่อว่า Music for the Jilted Genration อัลบัมประกอบไปด้วย 11 เพลง (JP Edition มีโบนัสเพิ่มอีก 2 เพลง) งานเพลงชุดนี้ออกเป็นแนว New Rave ผสมกับ Grindie...

มาต่อกันด้วยอัลบัมที่สอง For the Masses วงออกข่าวมาตอนกลางปี 2009 ว่าออกอัลบัมใหม่ โดยมี Producer แนว Drum and Bass นามว่า Noisia คอยดูแลการผลิตให้ ซึ่งทางวงก็บอกเองว่าอัลบัมชุดนี้จะแตกต่างจากชุดแรก ทั้งเรื่องของเนื้อเพลงและแนวทางของดนตรี ซึ่งอัลบัมนี้ก็ได้ไปอัดกันที่ Groningen, Holland นู้นเลย

เอาละเรามาจบของ Entry กันดีกว่า อย่างที่บอกไปว่าวงนี้ได้ชื่อวงมากจากชื่อท่าในเกมฉะนั้นแล้วลักษณะของเพลงก็เลยออกมาในแนวที่ผสมกันระหว่างดนตรีแบบ Techno เข้าไปกับ Samples เสียงของ Nintendo Game Boy โดยให้เพลงออกมาในลักษณะที่เข้ากับของ Culture ของวัยรุ่น ออกแนว Underground หน่อย กินดื่มตื้ดๆในคลับ และเห็นอย่างนี้วงก็เคยได้รางวัลกับเขาด้วยนะ ซึ่งนั่นก็คือ Best Electronic Artist/DJ จาก BT Digital Music Awards ในปี 2008 เอาละเหลามายาวขนาดนี้แล้ว หากใครสนใจก็ลองหาฟังกันดูนะครับ แล้วพบกันใหม่อาทิตย์หน้า

ขอโทษที่หายไปนาน มากกกกกกกกกก

2009-09-25T07:37:00.000-07:00

กราบขออภัยพ่อแม่พี่น้อง ที่ผมหายไปนานมากกกก

เนื่องจากติดขัดบางประการ (จริงๆหลายประการดีกว่า)

แต่ก็กลับมาละ มือไม้มันติดขัดไม่ได้พิมพ์เอาเป็นว่า

ขอรื้อฟื้นก่อนละกันนะครับ หากมีข้อผิดพลาดก็ขออภัย

วันนี้ไปสวีเดนกันก็แล้วกันนะ ประเทศนี้มีวงดีๆอยู่เยอะ

วงไหนดีละวันนี้ หลับตาจิ้มละกัน .. . . .. . . . ... . . ... OK !

Sugarplum Fairy คือวงอินดี้ร็อคจากเมือง Borlänge ประเทศ Sweden
ที่ได้ชื่อวงมาจากการเอาเพลงท่อนนึงของ The Beatles มาตั้งชื่อวง
โดยเพลงนั้นคือ A Day in the Life ที่ John Lennon นับจังหวะเข้าเพลงว่า
"sugar-plum-fairy, sugar-plum-fairy"

Sugarplum Fairy ก่อตั้งวงขึ้นเมื่อปี 1998 โดยสมาชิกสามคนคือ

Victor Norén, Carl Norén และ Kristian Gidlund หลังจากนั้น
ทางวงก็ทำ Demo ออกมาเรื่อยๆ และมาได้เซ็นสัญญาเมื่อปี 2004

และก็ได้ออก EP แรกในชื่อว่า Stay Young และก็ได้ปล่อย single
ออกมาเรื่อยๆจนกระทั่งออก debut ในชื่ออัลบัมว่า "Young & Armed"
ส่วนใหญ่ทางวงจะออกทัวร์ใน ญี่ปุ่น สวีเดน เยอรมัน จนเป็นที่รู้จัก

จึงออกอัลบัมที่สองในปี 2006 ในชื่อ "First Round First Minute"

และอีกครั้งกับอัลบัมล่าสุดในปี 2008 กับ "The Wild One"

นอกเหนือไปจากทางเรื่องงานเพลงแล้ว วงยังได้รับความรู้จัก
จากการที่มีนักร้องนำสองคนซึ่งเป็นน้องชายของ Gustaf Norén

นักร้องนำของอีกวงดังจากสวีเดนนามว่า Mando Diao

ปัจจุบัน สมาชิกของ Sugarplum Fairy ประกอบไปด้วย

Victor Norén: Vocals, Bass, Guitar, Percussion
Carl Norén: Vocals, Guitar, Harmonica, Organ
David Hebert: Bass, Organ, Guitar
Jonas Karlsson: Guitar, Backing vocals
Kristian Gidlund: Drums

Young & Armed (2004)

Track listing:

1. And Please Stay Young

2. Sweet Jackie

3. Morning Miss Lisa4. Lonely Star

5. Turning Into Nothing

6. Another Apple In My Mouth

7. Everlasting Me

8. Coming Home

9. Godfever10. Sail Beyond Doubt

11. Rock'n'Roll Tragedy

12. Far Away From Man

13. San José

First Round First Minute (2006)

Track listing:

1. Last Chance

2. She

3. Don't Wake Us Up

4. Soul of The Sun

5. Marigold6. Visible Karma

7. Illusion Of Conclusion

8. My Saviour My Secret

9. Back Where We Belong

10. Left Right Black White

11. Day One

12. It Takes Time It Takes Two

13. Let Me Try

14. Love Bird

The Wild One (2008)

Track listing:

1. The Escapologist

2. Just A Little Bit More

3. You Can't Kill Rock'n'roll

4. Bring Danger

5. Never Thought I'd Say That It's Alright

6. Hate It When You Go

7. Kick It Up

8. In Berlin

9. Love's Turning Into Boredom

10. Here She Comes

11. Harder To Say I'm Sorry

12. Caroline

13. Bus Stop (Bonus Track)

i'm back

2009-02-11T08:35:00.000-08:00

สวัสดีครับ หายไปสามวัน คราวนี้ไม่ได้ติดงาน แต่นึกเรื่องจะเอามาเขียนไม่ถูก ฮ่า ๆ แต่ตอนนี้นึกออกละเลยมาเขียนครับ มีใครชอบเพลงแนว Swedish Pop ไหมครับหรืองาน pop แบบ retro หน่อยเอาซักช่วงยุค 70's หลายคนอาจบ่น (กู)ยังไม่เกิดเลย ผมก็ยังไม่เกิดครับ แต่ถามเอาแนวทางเฉยๆ เผื่อว่าเคยฟัง เอาเป็นว่าถ้าชอบแนวนั้นผมมีวงมาแนะนำจากประเทศใกล้ๆบ้านเรานี่เอง

Mocca คือวงจากประเทศอินโดนีเซีย ก่อตั้งวงเมื่อปี 1997 เพลงส่วนใหญ่ของวงนี้จะได้รับแรงบันดาลใจจากดนตรีในยุค 70's ผสมเข้ากับแนวเพลง Swing, Bossa, Swedish pop, รวมทั้ง Jazz ซึ่งทำให้เพลงสามารถฟังได้สบายๆ ฟังได้เรื่อยๆ ผ่อนคลาย สบายใจ

เรื่องราวของวงเริ่มมาจากที่เพื่อนสนิทสองคน Arina กับ Riko ตัดสินใจจะตั้งวงตอนยังเรียน College แต่ว่าในระหว่างช่วงปีแรกกับการมีวงดนตรี งานดนตรีของพวกเขาติดๆขัดๆ ไปไม่ได้กับเพื่อนร่วมวงคนอื่นๆ จนในที่สุดก็เริ่มเบื่อ ด้วยจุดนี้จึงได้จึงทำให้เค้าทั้งสองเริ่มทำเพลงของตัวเอง และก็ได้เสนอเพลงที่แต่งขึ้นมาให้เพิ่อนร่วมวง แต่ทุกคนไม่ให้การตอบรับ หลังจากนั่นก็เริ่มเกิดความคิดไม่ตรงกันหลายๆครั้ง แล้วในที่สุดก็แยกวงเหลือไว้เพียง Arina กับ Riko กันตามลำพัง จนถึงช่วงปี 99 ก็ได้ไปชวน Indra กับ Toma มาร่วมวง แล้วนี่เองเป็นจุดเริ่มต้นของ Mocca ที่สามารถรวมตัวกันด้วยเพราะมุมมองทางดนตรีและความสนใจทางดนตรีเหมือนๆกัน

เดบิวของ Mocca ออกมาเมื่อปี 2002 ชื่อว่า "My Diary" โดยมีทั้งหมด 13 เพลง โดยเป็นเพลงที่มาจากมุมมองของผู้หญิงผ่านไดอารีของเธอ โดยเพลงจะมีการผูกเรื่องราวให้ผ่านไปทีละเพลงๆตั้งแต่เพลงแรกจนถึงเพลงสุดท้าย ซึ่งเป็นเรื่องราวเดียวกันทั้งหมด

เพลงในอัลบัมแต่ละเพลงจะมีบีทที่แตกต่างกันออกไปเพื่อแสดงถึงอารมณ์ของเด็กผู้หญิงในช่วงเวลานั้นและถึงแม้ว่า Mocca จะมีสมาชิกเพียงแค่ 4 คนแต่ว่าเวลาออกทัวร์จะมีสมาชิกเสริมในการเล่นเครื่องดนตรีอื่นๆอีก 6 คนประกอบด้วย keyboard, guitar, percussion, trumpet, trombone, และก็ sax

รายชื่อสมาชิกของ Mocca

Arina Ephipania Simangunsong (Vocal, Flute)
Riko Prayitno (Guitar)
Achmad Pratama/ Toma (Bass Guitar)
Indra Massad (Drums)

Mocca ได้ออกอัลบัมมาแล้วทั้งสิ้นสามอัลบัม เริ่มจาก My Diary, Friends, และ Colours ตามลำดับ

ใครที่ชอบฟังเพลงแบบสบายๆ ผมว่าวงนี้น่าสนใจครับ อาจจะหาฟังยากหน่อยแต่คงไม่เกินกำลังถ้าจะหามาฟังจริงๆ อัลบัม My Diary ผมชอบมากเพราะการผูกเรื่องราวและการเรียงลำดับเพลงมันทำให้ได้เรื่องราวในระหว่างฟังจริงๆครับ

You racist, Bastard ! ! !

2009-02-08T02:36:00.000-08:00

จั่วหัวได้น่าตกใจมาก ไม่ใช่ไรครับพอดีช่วงนี้ผมติด Jeff Dunham with his Pal ไอ้ตัวหุ่นที่ชื่อ Achmed, The Dead Terrorist มันฮาอย่างจริงจัง มันชอบด่าประโยคที่จั่วหัวนั่นแหล่ะ ไม่งั๊นก็อีกประโยคคือ Silence! I kill you ! ฮ่า ๆ ๆ ลองไปหาดูใน youtube ก็ได้ครับ อาจจะติดเหมือนผมก็ได้ แต่ที่เจ้า Achmed มันพูดก็ถูกนะครับ คือเราไม่ควรจะเหยียดสีผิว เชื้อชาติ หรือแม้แต่ศาสนาก็ตาม ถึงแม้ว่าคุณจะไม่ชอบก็ไม่ควรจะแสดงออกอยู่ดีนั่นแหล่ะที่โดนหนักที่สุดก็คงจะเป็นเรื่องเหยียดสีผิว คนผิวสีก็คือคนครับ เค้าทำอะไรผิดคุณถึงต้องไปเหยียดหยามเค้า คนผิวสีบางคนมีดีกว่าเราด้วยซ้ำ B.B. King ก็ผิวสีเล่นกีตาร์เก่ง เป็นตำนานเพลง Blues เป็น entertainer ที่ดี ผิวขาวบางคนทำได้แบบเขาหรือไม่ ? Nat King Cole เสียงดีเป็นบ้าเป็นหลัง นักร้องผิวขาวบางคนเสียงอย่างกับควายออกลูก เทียบกันไม่ได้ด้วยซ้ำ...

พอพูดถึงนักร้องผิวสีก็พาลให้ผมนึกถึงอีกวงนึงขึ้นมา วงนี้สัญชาติอังกฤษแท้ๆ แต่มีนักร้องผิวสี หลายคนอาจนึกออกแล้ว... ถูกครับผมกำลังจะพูดถึง Bloc Party พวกเค้าเป็นใครมาจากไหนอยู่ๆถึงได้โด่งดังขึ้นมาแน่นอนครับ คงไม่ใช่ขายหน้าตาแบบนักร้องบ้านเราเป็นแน่ ชีวิตคุณคุณต้องลิขิตตัวเองและแน่นอนพวกเค้าก็เลือกแบบนั้น

Bloc Party คือวงที่ประกอบไปด้วยสมาชิก 4 คน

Kele Okereke (Lead vocal, Rhythm guitar)

Russell Lissack (Lead Guitar)

Gordon Moakes (Bass guitar, Synths, Backing vocal)

Matt Tong (Drums, Backing Vocal)

วงได้เริ่มขึ้นตั้งแต่ปี 1999 ที่ Reading Festival โดยมีสมาชิกสองคนคือ Okereke และ Lissack โดยใช้ชื่ออื่นๆไปเรื่อยเช่น Union, Superheroes of BMX, The Angel Range and Diet ก่อนจะมาจบลงที่ Bloc Party เมื่อปี 2003 โดยเล่นคำกับ Block Party ส่วน Moakes ได้เข้ามาร่วมวงภายหลัง และ Tong ได้ผ่านการออดิชันเข้ามาร่วมวงเป็นคนสุดท้าย และในปีนี้เองที่ Bloc Party ได้ออกเพลงแรกชื่อว่า The Marshals Are Dead ซึ่งรวมอยู่ในอัลบัม The New Cross และก็ได้ออกซิงเกิลแรกภายหลังชื่อว่า She's Hearing Voice

แล้ววันนึงก็มาถึงเมื่อ Bloc Party ได้พยายามก้าวข้ามผ่านการเป็นวงทั่วๆไปให้เป็นที่รู้จัก เมื่อพวกเขาได้เข้าไปที่คอนเสิร์ตของ Franz Ferdinand และได้ให้ก็อปปี้ของเพลงให้กับ Steve Lamacq ที่เป็น DJ ของคลื่น BBC Radio 1 (เป็นเจ้าของช่วง In New Music We Trust) และอีกคนที่ส่งไปก็คือ Alex Kapranos และเพลงที่เขาให้ก็คือเพลง She's Hearing Voices นั่นแหล่ะ

ภายหลังจากนั้น Lacmacq ได้เปิดเพลงของ Bloc Barty ในช่วงรายการของเขาเองแล้วระบุเป็นจำความสั้นๆต่อเพลงนี้ว่า "Genius" และก็ได้เชิญวงมาเล่นสดที่สถานี แล้วหลังจากนั้นก็เริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นหลังจากที่ Okereke ร้องเพลงใหม่ที่ชื่อว่า Banquet ภายหลังจากนั้นไม่นานวงก็ได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลงอิสระที่ชื่อว่า Wichita Recording เมื่อปี 2004

งานเพลงของ Bloc Party กล่าวได้ว่าเป็นการได้รับอิทธิพลมาจากหลายๆวงอย่างเช่น The Cure, The Jam, Blur, Smashing Pumpkins, The Smiths, Manic Street Preachers รวมถึง Joy Division เมื่ออัลบัมเดบิวเปิดตัวออกมาปี 2004 ในชื่อ Silent Alarm งานของพวกเขาโดนจังๆเข้ากับนักวิจารณ์ทั้งหลาย NME ให้ 9/10, Rolling Stone ให้ 4 ดาว (ถือว่าเยอะมาก) และยิ่งไปกว่านั้นอัลบัม Silent Alarm ยังได้รับโหวตจาก NME ให้เป็น 2005 Album of the Year และยังได้รับประกาศ Platinum (อู่วววววว ของเค้าดีจริง)

2006 กับอัลบัมใหม่อีกครั้ง A Weekend in the City ไม่รู้ว่าด้วยอาถรรพ์อัลบัมที่สองรึเปล่า อัลบัมนี้ไม่ค่อยดังเท่าไหร่นักเมื่อเทียบกับอัลบัมแรก จะด้วยแนวเพลงที่ใส่บีทของ R'n'B ลงไปรึเปล่าก็ไม่ทราบ แต่เพลงไม่ค่อยติดหูเท่าไหร่นัก จึงส่งผลให้... กริบสนิทใจกันไป (ผมเองก็รู้สึกว่าเพลงมันฟังยากๆ ไม่มันส์เหมือนอัลบัมแรก)

2008 กลับมาใหม่อีกทีกับ Intimacy อัลบัมที่ผมพูดกับตัวเองว่านี่ละคือ Bloc Party เพราะเพลงที่ตื้ดขึ้นฟังแล้วมันส์เหมือนชุดแรกไม่ใช่หนืดๆเหมือนชุดที่สอง Okereke เองยังได้พูดถึงอัลบัมนี้ว่าตัวเขาต้องการให้เพลงในอัลบัมนี้สามารถเปิดแล้วเต้นได้ในคลับ แทนที่จะเป็นเพลงที่คุณนั่งลงฟังแล้วจมดิ่งกับความรู้สึกของคุณเอง อัลบัมนี้เป็นการผสมความลงตัวของดนตรี rock ในชุดแรก กับความเนี้ยบทางดนตรีในชุดของเข้าด้วยกันแล้วเติมความเป็น electronic ลงไป (เป๊ะ ลงตัวครับ!)

สำหรับใครที่ชอบฟังดนตรีแบบ Indie Rock ผมขอพูดว่า Bloc Party เป็นอีกวงที่ไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวงงานของพวกเขาแน่นอนจริงๆ มีความเนี้ยบในความดิบของดนตรีร็อค ลองหาฟังกันดูครับ แต่อย่าเริ่มฟังแบบข้ามอัลบัมนะครับ คุณต้องไปตามสเต็ป 1-2-3 แล้วจะพบความลงตัวของ Bloc Party วงที่ผมกล้าพูดว่าเป็นความหวังใหม่ของเกาะอังกฤษ หลังจาก The Beatles

ดึก ดึกอีก ดึกได้อีก ! ! !

2009-02-06T10:22:00.000-08:00

นอนดึกมาหลายวัน ไม่รู้ทำไมหัวค่ำนี่ง่วงแบบจะหลับให้ได้พอตกดึกตาสว่าง...!!! เวรกรรมนี่ว่าต้องพยายามนอนให้เป็นเวลาล่ะเดี๋ยวถ้ายังดึก ดึกอีก แล้วดึกได้อีกอยู่ อาทิตย์หน้าท่าจะแย่เพราะมีแข่งคาร์ทแบบ Endurance 3 ชม. รอคอยอยู่ในวันที่ 15 แล้วถ้ายังนอนดึกขนาดนี้ตื่นเช้ามาจะไหวไหมละนั่น ไม่ได้การจริงๆ ผมขอรณรงค์แนะนำให้เด็กไทยนอนหลับแต่หัวค่ำ เอ่อ !

ถ้าผมพูดถึงประเทศอังกฤษ แล้วให้คิดถึงสถานีวิทยุ กับ สถานีโทรทัศน์ อย่างละช่องจะคิดถึงช่องอะไรกัน? ติ๊กต่อก ๆ ๆ ๆ พอหมดเวลา... หลายคงคงตอบ BBC เพราะนึกช่องอื่นไม่ออก หรือคนที่เคยไปอยู่อังกฤษอาจตอบได้เป็นหางว่าว แต่วันนี้ผมจะพูดถึง BBC นี่ละแต่ว่าเป็น BBC Radio โดยจะพูดถึงแค่ช่องเดียวด้วยนั่นคือ Radio 1 เพราะอะไรหรือ อ่านต่อไปสิครับ

Radio 1 เป็นคลื่นที่ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี 1967 โดยที่ทาง Radio1 เป็นคลื่นที่เน้นการนำเสนอทางด้านของเพลง Pop แต่ก็จะมีเอนเอียงไปทาง Rock และ Indie กันอยู่บ้าง และนั่นเองจึงทำให้มีช่วงพิเศษอยู่ช่วงนึงนั่นคือช่วง Live Lounge ของ Jo Whiley ที่จะเป็นการเล่นดนตรีสดออกรายการ โดยมีนักร้องรับเชิญ หรือวงรับเชิญมาออก และนักดนตรีเหล่านั้นก็จะเล่นเพลงของตัวเอง หรือแม้แต่เล่นเพลงของคนอื่นในเวอร์ชันที่แปลกออกไปโดยการเล่นจะเป็นแบบ acoustic แล้วถ้าเล่นเพลงของศิลปินคนอื่นแล้วละก็ มันจะเจ๋งตรงที่คุณจะต้องเล่นเพลงของศิลปินในแบบคนละแนวเพลงกันไปเลย อย่างเช่น Arctic Monkeys เล่นเพลงของ Girls Aloud (แหม่เว้ย...) ถ้าเทียบกับวิทยุไทยก็คงเป็นช่วง cover night ของ Green Wave ละมั๊ง... ไม่ชัวร์คลื่นเพราะผมไม่ค่อยได้ฟังเพลงไทย (ไม่ต้องด่าว่ากระแดะครับ ก็ผมไม่ได้ฟังอ่ะ)

หลังจากที่จัดรายการมาอย่างยาวนานนักร้องเดี่ยว วงดนตรีก็ได้ cover หลายเพลงหลายเวอร์ชันทางคลื่น Radio 1 ก็ได้รวบรวมจัดออกมาขายเป็น compilation ในชื่อ Radio 1's Live Lounge (โอ้มาถึงเรื่องของเราแล้ว) Radio 1's Live Lounge ได้ออกมาแล้วสามอัลบัม Radio 1's Live Loung, Radio 1's Live Lounge vol.2, Radio 1's Live Lounge vol.3

โดยแต่ละอัลบัมจะประกอบด้วยเพลงทั้งหมด 40 เพลงโดยแบ่งเป็น CD 2 แผ่น แผ่นละ 20 เพลง ก็ตกอัลบัมละ 40 ศิลปินเพราะใส่มาแค่คนละ 1 เพลงเท่านั้น อัลบัมฟังง่ายๆครับ สำหรับคนชอบเพลงแนว acoustic ก็คงจะชอบอัลบัมนี้ แต่ในกรณีที่คุณไม่เกลียดเพลง cover นะ เพราะผมเห็นบางคนไม่ชอบเพลง cover เพราะคิดว่าต้นฉบับมันดีอยู่แล้ว อันนี้ก็ว่ากันเป็นคนๆไป สำหรับผมเฉยๆกับเพลง cover อยู่แล้วเพราะบางทีมันดีกว่าต้นฉบับก็มี แต่อันที่ไม่ดีกว่าเราก็ฟังไปถือว่าได้ฟังเพลงใน version ที่ต่างออกไป

แต่ว่านอกเหนือจาก Radio 1's Live Lounge แล้วมันยังมีอีกอัลบัมที่เป็นเพลงแนว Cover อีก 1 อัลบัม นั่นคืออัลบัม Radio 1 Established 1967 ที่ออกมาเมื่อตอนฉลองครบรอบ 40 ปีของคลื่น BBC Radio 1 แต่อัลบัมนี้มันเจ๋งกว่าอีกสามอัลบัมในส่วนของ Live Lounge ตรงที่เป็นเพลง Cover ทั้งหมดโดยที่ไม่มีข้อจำกัดในเรื่อง acoustic (คงถามต่อว่า แค่นี้เจ๋งยังไง?) มันเจ๋งตรงที่แต่ละเพลงจะเป็นเพลงฮิตในแต่ละปีตั้งแต่ตั้งสถานีมาน่ะสิ เริ่มตั้งแต่ปี 1967 ที่เพลง Flower in the Rain ของ The Move ถูกนำมา cover ใหม่โดย Kaiser Chiefs และก็ไล่มาเรื่อยๆจนถึงปี 2006 ที่เป็นเพลง Steady, As She Goes ของ The Raconteurs ถูกนำมาร้องใหม่โดย Corinne Bailey Rae แหม่แค่เล่าก็อยากจะฟังเองละ งั๊นผมขอตัวไปฟังเพลง Toxic ของอิหนู Britney ที่ cover ใหม่โดย Hard-Fi ก่อนละ ใครอยากฟังไปตามล่าหา CD เอากันนะครับ ที่เล่าไปทั้งหมดก็แค่ 4 อัลบัมเอง ขอให้โชคดีในการหาครับ

หายหัวกบาลไปไหนมา...

2009-02-05T03:48:00.000-08:00

หลังจากหายหัวไม่เขียนมาสองวันเนื่องจากมีภารกิจส่วนตัวให้ทำมากมายก่ายกอง งาน Freelance ที่รับไว้และต้องส่งในไม่ช้า ฉะนั้นก็เลยต้องแบ่งเวลาให้ดี ไม่งั๊นอาจเสียทั้งงาน เสียเงิน และเสียลูกค้าไปด้วยในระหว่างที่ฟังเพลงไปด้วยทำงานไปด้วยก็มีเพลงสะดุดหูขึ้นมาฟังแล้วสนุกมาก.ก.ก.ก...... (เว่อร์ไปงั๊นแหล่ะ) ได้ข่าวว่ารู้จักมาตั้งนานแล้ว จริงๆคือ หาทางเข้าเรื่องอยู่ครับ ดำน้ำ แถ และ เถือเอาซะสีข้างถลอกหมดแล้ว งั๊นเข้าเรื่องเลยละกัน 3 2 Action...

The Wombats ! ! !

เข้ามาถึงเรื่องจนได้ ฮ่า ๆ บางทีคนเราก็ไม่ต้องสวยงามนักหรอกดิบๆนี่ละมันก็ถึงเนื้อหาใจความเหมือนกัน The Wombats วง Indie Rock ฟังสนุกๆจากเมือง Liverpool ประกอบด้วยสมาชิกสามคน

Matthew Murphy
Daniel Haggis
Tord Øverland-Knudsen

สองในสามเป็นลิเวอร์พัดเลี่ยนแท้ๆอีกหนึ่งเป็นนอร์วีเจียนทั้งสามคนพบกันที่ LIPA (Liverpool Institute for Performing Arts) โดยที่ Murphy กับ Haggis ได้พบกันก่อนแล้ว Tord ได้จากบ้านที่ Elverum, Norway ตามมาสมทบภายหลัง...

การแสดงสดครั้งแรกของทั้งสามคนเกิดขึ้นที่ Hannah's Bar ในเมืองลิเวอร์พูล โดยใช้ชื่อวงว่า The Wombats (อ้าว ก็ชื่อเดิม) จริงๆเป็นชื่อชั่วคราวเพื่อใช้เปิดการแสดง และดูเสียงตอบรับที่ Hannah's Bar เท่านั้น และ การแสดงสดเล็กๆนอก UK ครั้งแรกของวงเกิดขึ้นที่หมู่บ้านชนบทห่างไกลแสนไกลของ Norway ที่ซึ่งเป็นหมู่บ้านสำหรับการตกปลาที่ชื่อว่า Stord (ผมงงอยู่ว่าไปแสดงทำไมที่นั่น ?)

ในระหว่างที่ศึกษาเล่าเรียนอยู่ที่ LIPA วงก็ได้ตัดสินใจออกแสดงในงาน Beijing Midi Festival โดยมีคนเข้าร่วมงานอยู่ราวๆ 20,000 คน และงานนี้เองซึ่งเป็นงานออกแสดงต่อหน้าคนจำนวนมากเป็นครั้งแรก และยิ่งไปกว่านั้นวงได้จัดงานแสดงขึ้นเองที่ Carling Academy Liverpool (ปัจจุบันชื่อ O2 Academy Liverpool) โดยใช้ชื่อว่า "Little Miss Pipedream" และด้วยเวลาอันสั้น วงก็ได้กลายเป็นที่นิยมและออกซิงเกิลแรกในปี 2006 ที่มีชื่อว่า Lost in the Post

2007 Debut Album - A Guide to Love, Loss & Desperation

แล้วก็ถึงเวลาของการออกเดบิวอัลบัม หลังจากที่วงได้ทยอยออกซิงเกิลอย่างต่อเนื่องจนถึงตุลาคม ปี 2007 วงก็ได้ตัดสินใจออกอัลบัมในชื่อเต็มๆว่า The Wombats Proudly Present: A Guide to Love, Loss & Desperation โดยที่อัลบัมขึ้นไปถึงอันดับ 11 ของ UK Album Chart โดยที่อัลบัมได้ออกหลังจากการออกทัวร์ยุโรปจบลงที่ Liverpool Academy ในเทศกาลวันขอบคุณพระเจ้า

หลังจากนั้นในปี 2008 วงก็ได้มีการแสดงตามที่ต่างๆมากมาย เป็นวง support หรือออกแสดงเองตามงานต่างๆทั้งงานของ NME, Glastonbury Festival, หรือ T in the Park และในปีนี้เองวงก็ได้รับรางวัลจากทาง NME โดยซิงเกิล Lets Dance To Joy Division ได้รับรางวัล "Best Dancefloor Filler"

สำหรับใครที่ชอบฟังดนตรีสนุกๆ โยก เต้น กันได้มันส์ๆ ผมขอแนะนำครับกับวงนี้ The Wombats ผมว่าพวกคุณไม่น่าจะผิดหวัง

เกร็ดเล็กน้อยกับ The Wombats

เคยออกอัลบัมมาแล้วก่อนจะออกเดบิวโดยที่มีขายแต่เฉพาะในญี่ปุ่น
เพลงจากในอัลบัมนั้น ส่วนใหญ่แล้วก็มาอยู่ในอัลบัมเดบิวนี่แหล่ะ
แต่ถ้าใครอยากจะหามาฟังลอง search ว่า...
Girls, Boys and Marsupials (อัลบัมออกเมื่อปี 2006)
อีกอัลบัมชื่อว่า The Wombats Go Pop Pop Pop (เป็น EP 5 เพลงออกปี 2007)
มี Limited Release ด้วยนะชื่อว่า
Lost in the Post กับ Moving to New York
ปี 2008 วงส่งอัลบัมเข้า USA โดยใช้ชื่อว่า The Wombats EP

จบบริบูรณ์ บ๋าย บายยยย

Ohhh Weekday !

2009-02-02T01:48:00.000-08:00

I've just realized that this blog should be Thai blog, because none of foreigner would read for sure. So, there is no more English text box. Let's study Thai to read my blog. LOL

วันจันทร์อีกแล้ว ๆ ๆ ๆ ใครทำงานแล้วก็ต้องแหกขี้ตาตื่นออกไปทำงาน ใครยังเรียนก็ต้องเตรียมไปนั่งเบื่อในห้องกันอีกแล้ว วงจรชีวิตที่สุดแสนน่าเบื่อ หลายคงคงเบื่อ ผมก็เบื่อฉะนั้นมันต้องหาอะไรกระตุ้นให้มีชีวิตชีวากันหน่อย เอ๊า ดนตรีมา...!

Cassius is over! Cassius away! Cassius these daydreams, these daydreams okay!

อ้าววว เพลงอะไรละเนี่ย... เฉลยมันคือเพลง Cassius ของ Foals ครับ ถ้าอ่านแล้วรู้สึกมีคำถามในใจว่า Foals นี่คือวงอะไร มาจากไหน และเป็นเพลงแนวไหน ขอให้อดใจ กลั้นใจ ทำใจให้สงบ หาเวลา หลบเจ้านาย หลบอาจารย์ แล้วเริ่มอ่าน ณ แต่บัดนี้เป็นต้นไป...

Foals ? คือใครผมก็ไม่รู้จักหรอกครับ รู้แต่ว่าพวกเขาเป็น indie rock ที่มีสมาชิก 5 คนประกอบไปด้วย

Yannis Philippakis (Vocal and Guitar)
Jimmy Smith (Guitar)
Walter Gervers (Bass)
Edwin Congreave (Keyboard)
Jack Bevan (Drums)

แล้วพวกเขามารวมตัวกันได้ยังไง ย้อนอดีตกันหน่อยดีกว่า เดิมที Foals เคยเป็นวงอื่นมาก่อนชื่อว่า The Edmund Fitzgerald เป็นวงแนว Math rock (คืออะไรไว้ว่ากันทีหลัง) ประกอบด้วยสมาชิกสามคนซึ่งก็คือ Philippakis, Bevan แล้วก็ Lina Simon แต่พอทำไปทำมาชักเครียดบรรยากาศในการทำเพลงชักซีเรียสเกินไป ถ้าเป็นคนไทยคงบอกเพื่อนไปแล้วว่า "เชี่ย แม่งตึงวะ!" และแล้วก็ตัดสินใจว่าแยกกันเถอะ... เพราะทนไม่ไหวกับการที่ต้องทำเพลงแล้วซีเรียสขนาดนี้ พวกเราต้องการความสนุกในการทำเพลง

พอดีการกับ Andrew Mears ร้องนำแห่งวง Youthmovies (ตอนนั้นชื่อวง Youthmovie Soundtrack Strategy) กำลังฟอร์มวงใหม่ขึ้นมาพอดี แต่ไปๆมาๆทำ single แรกออกมา Mears ก็ออกจากวงซะแล้วเพราะต้องไปทุ่มเทเวลาให้กับวงของตัวที่กำลังจะออก Debut... แต่โชคยังดีที่ Edwin ดันเคยเจอ Yannis เข้าตอนที่ทำงานอยู่ที่บาร์ใน Oxford เท่านั้นแหล่ะ ก็เป๊ะ ครบองค์ประชุมพอดี !

งานเพลงของวงออกเป็น Dance-Punk ที่ได้รับอิทธิพลจาก Math-rock, Techno, รวมทั้ง Minimalist (อันสุดท้ายอย่าถามครับ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันมันเป็นยังไง) ทำให้ผมพูดสั้นๆได้ว่า บางเพลงมันตื้ดจริง...! แต่เดี๋ยวก่อนครับ หลายคนอาจคิดว่าเพลงก็คงเป็นแนวๆ indie เกลื่อนอังกฤษทั่วไปนั้นแหล่ะ แต่หยุดความคิดไว้ก่อนเมื่อพบกับการพูดของ Philippakis "อย่าให้คำอธิบายว่าเป็น indie เลยจะดีกว่า พวกเราแค่แตกต่าง" โอ้ ติสได้อีกว่ะพ่อคุณ... แต่ที่ได้รับรู้มามันมีไอ้ยิ่งกว่านั้น

ออกจากมหา'ลัยตั้งแต่ปีแรก หันหน้าเข้าสู่ดนตรี (ยังดีว่าตัดสินใจแล้วดัง) แต่เอาเถอะ Foals ทั้งวงนี่รู้สึกจะมีเรียนจนจบ College คนเดียว
โดนจับ ! ! ! คือเรื่องมันเกิดขึ้นโดย Philippakis กับสมาชิกบางส่วนของ Foals และ Kaiser Chielfs มุทะลุออกมา จะระงับเหตุการณ์ที่ผู้ติดตาม Sex Pistols (เข้าใจว่าน่าจะเป็นทีมงานแหล่ะ) ที่ดันทะลึ่งไปเหยียดสีผิว Okereke (ร้องนำ Bloc Party) สุดท้ายทะเลาะวิวาทก็โดนจับตามระเบียบ

นอกเรื่องไกลไปถึงวีรเวร วีรกรรม กลับเข้าเรื่องดีกว่า และแล้ววงก็มีอัลบัม debut ออกมาในชื่อว่า Antidotes ออกมาเมื่อ มีนาคม 2008 (ผมไม่ได้แนะนำช้าไปใช่ไหม แค่เกือบปีเอง) อัลบัมนี้ขึ้นถึง อันดับ 3 ของ UK Album Chart ได้คะแนนจากหนังสือต่างๆดังนี้

NME - 7/10

Rolling Stone - 3ดาว ครึ่ง

Allmusic - 4 ดาว

เอาแค่หลักๆก็พอละกัน แค่นี้ก็น่าจะแสดงให้เห็นได้ว่า งานชุดนี้ต้องมีดีอยู่บ้างแหล่ะ แม้จะไม่ perfect สุดๆก็ตาม (แต่ไม่เป็นไรผมไม่แคร์ nothing's perfect)

อัลบัมออกมาหลากหลายตามแต่ละภูมิภาค แบ่งหลักๆเป็น 3 ชุด UK, US, JP แต่ละชุดจะมีเพลงหลักเหมือนกัน 11 เพลงแต่แตกต่างกันไปด้วย Bonus Tracks ที่ดีที่สุดก็คงจะเป็น UK Special Edition เพราะได้ CD เพิ่มมาอีกแผ่นนึงต่างหากไปเลย ส่วน US ก็ลูกเมียน้อยเอาไปแค่ 2 เพลงพอ JP ดีกว่า US ได้มา 3 เพลง แต่... เพลงที่มีใน JP ดันไม่มีใน UK อ้าว ! ! ! ห่าจิก ทำไม JP ถึงต้องได้เพลงพิเศษแบบแปลกๆกว่าคนอื่นเขา หลายวงแล้วที่เป็นแบบนี้ ใครก็ได้ตอบที ผมไม่เข้าใจจจจจจ !

ใครที่อยากลองฟัง Foals อัลบัม Antidotes คงต้องพึ่งพาบารมีอาศัยเพื่อนที่อยู่ต่างประเทศส่งมาให้กันละครับคราวนี้ เพราะจากที่ผมเดินดูตามที่ต่างๆยังไม่เห็นที่ไหนมี ถ้าจะให้ดีฝากเพื่อนที่อยู่ UK ซื้อมาให้จะดีที่สุด เพลงได้เยอะกว่า แถมมีบันทึกเสียงแสดงสดที่ Nottingham ด้วย หรือถ้าใครจะตามหาบนโลกไซเบอร์ ผมคงแนะนำได้แค่ไปหาแถวๆรัสเซียครับ มีมันเกือบทุกอย่างจริงๆ ลองไปเยี่ยมพี่กุ๊กแล้วให้แกช่วยหา iFolder กับ Foals ให้ ผมว่าแกน่าจะช่วยได้นะครับ ฮ่า ๆ ๆ

Sunday Afternoon

2009-02-01T03:10:00.000-08:00

When I was just a little girl, I asked my mother what will I be...

กับบ่ายวันอาทิตย์ แดดร่มลมตก คงไม่มีอะไรดีกว่าไปกว่าจิบชาร้อน เค้กช็อคโกแลต พร้อมด้วยเคล้าดนตรีเบาๆ ลองคิดเมื่อคุณนั่งอยู่ในสวนหย่อมน้อยๆหน้าบ้าน ฟังเสียงนกร้อง พูดคุยกับคนในครอบครัว พร้อมด้วยดนตรีเบาๆเปิดคลอเพื่อสร้างบรรยากาศ ความสุขอยู่กับคุณแค่เอื้อม แล้วเหตุใดวันอาทิตย์คุณยังจะต้องออกไปเดินห้างพบเจอผู้คนมากหน้าให้หงุดหงิดหัวใจ อยู่กับสมาชิกในครอบครัวนี่แหล่ะครับความสุขของวันอาทิตย์

เกริ่นกันมาขนาดนี้ถึงดนตรีที่จะเปิดคลอในวันสบายๆอย่างวันอาทิตย์ หลายคนอาจคิดถึงดนตรี Jazz, Latin, Chill out, หรือ Lounge ใช่ครับผมจะมาแนะนำให้รู้จักวงที่รวมเพลงเหล่านั้นไว้ด้วยกันในวงเดียว "Pink Martini" พวกเค้าเหล่านี้คือวงที่ถูกขนานนามว่าเป็น Little Orchesta เป็น Vintage Music จากสไตล์การเล่นของพวกเขา แล้วพวกเขาคือใครละ ?

Pink Martini คือวงจากเมือง Portland ก่อตั้งวงเมื่อปี 1994 โดยนักเปียโน Thomas M. Lauderdale (ปัจจุบันรับตำแหน่ง Artistic Director) โดยตอนเริ่มวงแรกๆส่วนใหญ่แล้วจะแสดงตามงานต่างๆของสภาเมืองซะเป็นส่วนใหญ่ จนถึงวันนึงที่ได้ออกทัวร์ที่ยุโรปเป็นครั้งแรกนั่นคืองานใหญ่ของโลกงานนึง Cannes Film Festival ถูกต้องครับงานเทศกาลหนังเมืองคานส์ หลังจากนั้นก็ออกแสดงตามประเทศต่างๆ ฝรั่งเศส, สเปน, โปรตุเกส, เบลเยียม, สวิตเซอร์แลนด์, โมนาโก, กรีซ, โมร็อคโค, ตุรกี ฯลฯ แสดงด้วยสมาชิกของวงตัวเอง หรือบางทีอาจร่วมกับวงออเคสต้าของประเทศนั้นๆ เนื้อเพลงของ Pink Martini มีหลายภาษาไม่ว่าจะ อังกฤษ, ฝรังเศส, สแปนิช, อิตาเลียน, โปรตุกีส, เจแปนนีส, หรือแม้แต่ อราบิค

อัลบัม Debut ออกวางขายในชื่อ Sympathique เมื่อปี 1997 โดยมียอดขายทั่วโลกที่ 1.3 ล้านก็อปปี้ รวมไปถึงเพลงที่หลายคนอาจรู้จักกันดีอย่าง Que Sera Sera ก็ถูกทำใหม่มาอยู่ในอัลบัม Sympathique นี้ด้วย และยิ่งไปกว่านั้นเพลง Sympathique ยังถูกบรรจุอยู่ในอัลบัม World Lounge ของ Putumayo

หลังจากที่ห่างหายจากการออกอัลบัมไปหลายปี Pink Martini ออกอัลบัมที่สองมาอีกครั้งในเดือนตุลาคมปี 2004 กับอัลบัมที่ชื่อว่า Hang On Little Tomato

เพลงของ Pink Martini ยังไปปรากฏในหนังหลายๆเรื่อง รายการโทรทัศน์ หรืออย่างเพลง No Hay Problema ยังไปอยู่เป็น background music ในระหว่างการติดตั้ง Microsoft's Windows Server รวมไปถึงตัวบิวด์แรกของ Windows Longhorn หรือที่รู้จักกันดีภายหลังในชื่อ Windows Vista

และเมื่อปี 2007 วงก็ได้ออกอัลบัมที่สามในชื่อ Hey Eugene! งานเพลงของพวกเขาก็ยังคงเป็นไปในแบบที่คุ้นเคย ฟังสบาย ผ่อนคลายอารมณ์จากความตึงเครียดในการทำงานในแต่ละวัน ความสุขจากการฟังดนตรี ยังหาฟังได้อีกเยอะ เพียงแค่คุณเปิดใจรับมัน บางทีไม่จำเป็นที่เราจะต้องฟังภาษาฝรั่งเศส สแปนิช หรือ อิตาเลียนออก เราก็เพลิดเพลินไปกับการฟังเพลงเหล่านั้นได้ ไม่ใช่หรือ ?

Britpop ?

2009-01-30T23:23:00.000-08:00

What is Britpop ?

Britpop is subgenre of Alternative Rock that originated in UK. It emerged from the British independent music and the band was influence by pop music of 60's and 70's. It developed as a reaction against in late 80's to early 90's to American grunge music, new British group such as Blur or Suede made positioning themselves as musical force, on uniquely British topic or concern.

Britpop คืออะไร?

Britpop คือ subgenre ของ Alternative Rock ที่กำเนิดขึ้นในประเทศอังกฤษ ซึ่งมีจุดเริ่มต้นที่มาจากกระแสเพลงอินดี้ของอังกฤษ โดยมากแล้ววงจะได้รับอิทธิพลจากเพลงในยุค 60's และ 70's ซึ่งการพัฒนาขึ้นมาของ Britpop ในช่วงปลายของยุค 80's ต่อ 90's นั้นก็เป็นการตอบโต้การเข้ามาของเพลงแนว Grunge จากสหรัฐอเมริกา (โดยเฉพาะ Nirvana) วงใหม่ๆในเวลานั้นอย่าง Blur หรือ Suede จะทำเพลงในรูปแบบอังกฤษจ๋า ความกังวล เรื่องราวต่างๆในความเป็นอังกฤษ

แล้วก็ถึงจุดเสื่อมของความเป็น Britpop เมื่อมีเกิดก็ต้องมีดับความถดถอยของ britpop เริ่มเห็นอย่างเด่นชัดในช่วงกลายค่อนปลายของยุค 90's งานเพลงอิ่มตัว วงหลายๆวงหยุดตัวเองลงไป บางวงก็แยกตัวกัน Blur คือตัวอย่างที่เห็นได้ชัดที่สุดจากการแยกออกมาของ Damon Albarn และ Graham Coxon ซึ่งหลังจากที่ Coxon แยกตัวออกไป ทำงานของตัวเอง ทาง Blur ก็ไม่มี Studio Album ออกมาอีกเลย ในขณะที่ Damon ก็สนใจกับ Side Project ของตัวเองอย่าง Gorillaz

หมดจากยุค Cool Brittania ก็เข้าสู่ยุคใหม่ เปลี่ยนมือวงชั้นนำจาก Blur, Oasis, Suede เข้าสู่ยุคของ Radiohead, The Verve หรือ Coldplay งานดนตรีที่กีตาร์เปร่งเสียงเป็นหลัก กลายเป็นความสมดุลทางดนตรี ไม่ใช่กีตาร์หล่อเหลาอีกต่อไป แต่คนจำนวนมากก็ยังระบุวงเหล่านี้เป็น Britpop ทั้งที่ความถดถอยเข้ามาแล้ว แล้วทำไมล่ะ Britpop ถึงยังอยู่ในใจของผู้คนมากมายหากไม่ใช่เสน่ห์ที่ยังคงอยู่ในตัวของมันเอง

สุดท้ายข่าวฝากสาวก Blur กำลังจะรวมตัวอีกครั้งในปี 2009 (ปีนี้) หลังจาก Coxon ตกปากรับคำเข้ามาในวงอีกครั้งเมื่อช่วงปลายปีที่แล้ว รอฟังกันครับหลังจาก Oasis ออกอัลบัมใหม่มาช่วงปีที่แล้ว Blur คงตามออกมาภายในปีนี้ แล้วรอดูกันว่า The Battle of Britain ในยุคเก่าจะกลับมาอีกครั้งหรือไม่

Welcome to my music

2009-01-30T11:55:00.000-08:00

This is my first blog to talk about the music all kind of music that I know. If i don't know, I'll try to know. The genre that I'll talk in this blog would be mostly on alternative, indie, britpop and britrock. Other genres will be talked a bit through this blog. I'll try my best to keep on up to date with the band, the album, the news. Let's feel the music.

PS. This blog will be a bilingual blog, some will be post in Thai.

สวัสดีทุกคน Blog นี้จะเป็นจุดเริ่มการพูดคุยเรื่องดนตรี ผ่านประสบการณ์ที่เคยฟังมา แนวเพลงที่รู้จัก หรือถ้าไม่รู้จักจะพยายามรู้จัก Blog นี้จะพูดถึงแนวเพลง อัลเทอร์, อินดี้, และ บริทเป็นส่วนใหญ่ อาจมีแนวเพลงอื่นปะปนบ้างตามแต่สมควร ผมจะพยายามอัพเดทข่าวของแต่ละวง ว่าออกอัลบัมใหม่อย่างไร มีความเคลื่อนไหวอย่างไร แล้วเดี๋ยวเราค่อยมาว่ากันถึงเรื่องดนตรีครับ