Αντιφασιστικός Κύκλος

Με πάνω από 50.000 κλίκ, το ΞΕΚΙΝΗΜΑ του "Best ON"

2013-07-30T04:16:00.002+03:00

Βρισκόμαστε στην εποχή των ΜΕΓΑΛΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ,χωρίς να ρωτηθούμε!

Όλες οι μορφές, αλλάζουν ταχύτατα,με σχετική καθυστερημένη εμφάνιση του περιεχόμενου.

Όλοι θέλουμε,δεν θέλουμε,μπαίνουμε σε αυτήν την διαδικασία αλλαγών.

Έτσι και το Δίκτυο OPENwind Network αλλάζει.

Γίνεται πιο συμπαγές,μέσα από τον νέο τίτλο "Best ON",

στην ίδια διεύθυνση: http://realdiafaneia.blogspot.gr/ ,

ουσιαστικά αδρανοποιώντας τα υπόλοιπα blogs του.

Το "Best" ,βγήκε από την πρώτη λέξη του "BEST news TODAY",

ενώ το "ON" από τα αρχικά του OPENwind Network .

Το ΔΙΚΤΥΟ, θα στηρίξει κυρίως την ομάδα του facebook(φ.β) "Κοινωνικη αλληλεγγυη",

όπως και την σελίδα του φ.β. "BEST news TODAY" και ίσως αργότερα την σελίδα "Best ON".

Η ίδια επικέντρωση, θα γίνει, και στις ομάδες του φ.β. ,που προωθείται το blog "Best ON".

Οι αναρτήσεις, κυρίως θα γίνονται Σαβ/κύριακο, εκτός από τα έκτακτα!

Ήδη,τα πρώτα δείγματα γραφής, είναι πολύ θετικά! Σε 4 μέρες, 4000 κλίκ!!!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ,ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ,

ΚΑΙ ΥΠΟΣΧΟΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ!

ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ,

με το νέο ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΟ "Best ON"

Τα κουβαδάκια σας και σ' άλλη παραλία, χρυσαύγουλα

2013-07-18T23:10:00.001+03:00

Πάρτε μαζί σας και όσους πέσανε από τα σύννεφα...

«Δεν έχετε να κάνετε με ακροδεξιούλα. Πάρτε το χαμπάρι, εμείς δεν χαριζόμαστε!», απείλησε ο χρυσαυγίτης βουλευτής Κουκούτσης και πρόσθεσε: «Και επειδή κάποιος στην Καλαμάτα φώναζε "ΕΑΜ, ΕΛΑΣ, Μελιγαλάς" εμείς σας απαντάμε: "Στο Βίτσι και το Γράμμο σας βάζαμε στην άμμο"»!

Πολύ ενδιαφέρουσα η ρήση του λογίου Κουκούτσι-μυαλό σήμερα. Με το άκουσμά της, χρυσαυγίτες και χρυσαυγίτισσες, ομοίας μορφώσεως με τον εν λόγω, ξεχύθηκαν στις εθνικές οδούς να βρουν χρυσή άμμο και παραλίες στα βουνά Γράμμο και Βίτσι. Με βατραχοπέδιλα και ποικιλόχρωμες πετσέτες και ομπρέλες πάνε να κάνουν την ηλιοθεραπεία τους. Γιατί έτσι είναι αυτά τα πιστά χρυσαύγουλα, είναι να μην πάρουν γραμμή από αρχιχρυσαυγίτη βουλευτή που όλα τα ξέρει.
Ξέρει να υβρίζει, να χυδαιολογεί και πάνω απ' όλα να απειλεί.

Όλα αυτά, βέβαια, ο Σίμος μας ο Σαμαρεύς τα αντιμετωπίζει με δηλώσεις τύπου «σε μια σχέση φταίνε κι οι δυο» και ο πρόεδρος της Βουλής Μεϊμαράκης επιδεικνύει δημοκρατική εγρήγορση ως απουσιολόγος γυμνασιόπαις. Αυτοί και οι λοιποί δημοκράτες πολιτικοί θυμούνται να κάνουν δηλώσεις «ίσων αποστάσεων» μόνο όταν οι προκλήσεις παρατηρούνται στο πεδίο τους. Όταν οι χρυσαυγίτες απειλούν, δέρνουν, μαχαιρώνουν φτωχούς μετανάστες η σιγή ιχθύος είναι η πάγια τακτική τους.

Όσο για τους νεφοκατοικούντες δημοσιογράφους, αυτοί πέφτουν από τα σύννεφα κάθε φορά που ακούνε «κακά λόγια» από τα βοθροστόματα των χρυσαυγιτών. Δηλώνουν έκπληκτοι αυτοί που στήνουν παραθυρο-σόου στα κανάλια με τους ναζιστές. Αυτοί που συγγράφουν με επιμέλεια τα life-style αφιερώματα στους υβριστές μεν αλλά... λαμπερούς και σέξι συμμορίτες.

Μήπως ήρθε η ώρα να πάνε όλοι μαζί σε μια παραλία, με ή χωρίς κουβαδάκια;

Μ.Λ.

left.gr

Απειλητικό τηλεφώνημα χρυσαυγίτη βουλευτή στη συνέλευση Αθήνας για την αντιφασιστική διαδήλωση στη Καλαμάτα

2013-07-18T21:21:00.001+03:00

Ενημέρωση από τη Συνέλευση Αθήνας

Το απόγευμα της Τετάρτης 17/7 και ώρα 20:15, μέλος της συνέλευσης αθήνας που είναι υπεύθυνο για τις συμμετοχές στα πούλμαν, δέχτηκε
απειλητικό τηλεφώνημα από κάποιον που συστήθηκε ως ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Κουκούτσης. Ο Κουκούτσης τηλεφωνούσε μέσα
από τη βουλή την ίδια ώρα που απ έξω βρισκόταν σε εξέλιξη συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τη ψήφιση του ν/σ.

Ο Κουκούτσης έβριζε και απειλούσε πως αν κατέβουμε το Σάββατο στη Καλάματα θα μας λιώσουν και πολλά άλλα.

Το απειλητικό αυτό τηλεφώνημα, οι κραυγές και τα βρισίδια ένα πράγμα αποδεικνύουν. Μας φοβούνται!
Φοβούνται γιατί ξέρουν πως είμαστε πολλοί και πολλές, γιατί ξέρουν πως το Σάββατο δε θα τολμήσουν να βγουν από τις τρύπες τους.
Φοβούνται γιατί ξέρουν πως το φασιστοβεστιβάλ που ετοιμάζουν δε πρόκειται να το αφήσουμε να γίνει ούτε στη καλαμάτα ούτε και πουθενά αλλού.
Οι απειλές τους το μόνο που καταφέρνουν είναι να μας εξοργίζουν και να ενισχύουν την αποφασιστηκότητα μας για τη μάχη ενάντια στο φασισμό.

Όλοι και όλες το Σάββατο 20/7 στη πανελλαδική αντιφασιστική διαδήλωση στη Καλαμάτα.
Αναχώρηση πούλμαν Σάββατο 12:00 από το μουσείο. Κλείνουμε συμμετοχές στο 6983352564.

Ούτε στη Καλαμάτα, ούτε στην Αθήνα, ούτε πουθενα! Τσακίστε τους φασίστες...!

left.gr

Ούτε στην Καλαμάτα, ούτε πουθενά: Πανελλαδική Αντιφασιστική Πορεία το Σάββατο

2013-07-18T21:19:00.000+03:00

Να ακυρωθεί το Φεστιβάλ Μίσους της Χρυσής Αυγής

Απέναντι στη θέληση πολιτών, φορέων (τοπικών και μη) και οργανώσεων, η Χρυσή Αυγή επιμένει να πραγματοποιήσει το προκλητικό φεστιβάλ μίσους της στις 3 και 4 Αυγούστου στην Καλαμάτα. Φυσικά η επιλογή των συγκεκριμένων ημερομηνιών δεν είναι καθόλου τυχαία, αφού στις 4-08 φέτος συμπληρώνονται 77 από τη δικτατορία του Μεταξά.

Γι'αυτό το λόγο οργανώσεις, φορείς και πολίτες διοργανώνουν ένα διήμερο αντίστασης, όχι μόνο για να μην πραγματοποιηθεί το φεστιβάλ μίσους, αλλά και για αν στείλουν ένα ηχηρό μήνυμα απέναντι στη φασιστική απειλή. Αυτό το Σάββατο οι δράσεις ξεκινούν με την Πανελλαδικη-Αντιφασιστική πορεία στην πόλη της Καλαμάτας (κεντρική πλατεία, λιμενικό πάρκο, παραλία) και μετά ανοιχτή συνέλευση για τον περαιτέρω συντονισμό.

Η ανακοίνωση της Αντιφασιστικής Κίνησης Καλαμάτας

Στις 3 και 4 Αυγούστου 2013, 77 χρόνια μετά την κατάλυση της δημοκρατίας και την εγκαθίδρυση στρατιωτικού καθεστώτος από το δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, η Χρυσή Αυγή επιχειρεί να οργανώσει πανελλήνιο φασιστικό φεστιβάλ στην πόλη της Καλαμάτας. Με το πρόσχημα της κοινοβουλευτικής παρουσίας της, η Χ.Α. προσπαθεί να βρει χώρο να διαδώσει τις ναζιστικές ιδέες της, να καλλιεργήσει το μίσος ενάντια στο διαφορετικό, να αρθρώσει ότι δικτάτορες σαν το Μεταξά και σαν το Χίτλερ είναι «παρεξηγημένες προσωπικότητες». Οι χρυσαυγίτες θέλουν να κάνουν φεστιβάλ σε χώρο που το Μάη του 1934 έπεφταν νεκροί λιμενεργάτες απεργοί.

Ο λαός όμως ξέρει καλά πως την ίδια ώρα που οι Έλληνες πολεμούσαν το γερμανό κατακτητή οι πρόγονοι των Χρυσαυγιτών ορκίζονταν πίστη και υποταγή στο Χίτλερ συμβάλλοντας στο αιματοκύλισμα του ελληνικού λαού.

Η Χρυσή Αυγή δεν είναι αντισυστημική είναι γέννημα θρέμμα του συστήματος. ”Χτυπάει προσοχή” στην πλουτοκρατία ζητώντας φοροαπαλλαγές και επιδοτήσεις για λογαριασμό των εφοπλιστών, από τους οποίους χρηματοδοτείται. Στήριξε τους τραπεζίτες ψηφίζοντας την αναχρηματοδότησή τους. Πατά πάνω σε υπαρκτά προβλήματα των λαϊκών οικογενειών για να χύσει το φασιστικό της δηλητήριο ενώ παράλληλα κάνει θελήματα στα αφεντικά της (εφοπλιστές, βιομηχάνους) ψάχνοντας να τους βρει φθηνούς εργάτες, με εξευτελιστικά μεροκάματα των 14 και 18 ευρώ και δίχως δικαιώματα. Είναι αυτή που στήριξε τη διάλυση της ΕΡΤ , ψήφισε το χάρισμα της ΑΤΕ στην Πειραιώς συμφωνει σε κάθε αντεργατικό νομοσχέδιο. Στήθηκε για να στηρίζει την πλουτοκρατία όταν το έχει ανάγκη και προετοιμάζεται συστηματικά με στόχο να χτυπήσει το εργατικό και το λαϊκό κίνημα μόλις χρειαστεί.

Απαιτούμε από τις αρχές που χορήγησαν άδεια στο νεοναζιστικό μόρφωμα, προφασιζόμενοι ότι είναι κοινοβουλευτικό κόμμα και δεν μπορούν να αρνηθούν, να ανακαλέσουν την απόφασή τους. Όσα λέει (και κάνει) η Χρυσή Αυγή δεν συνιστούν απόψεις, αλλά εκφράσεις μίσους που πλήττουν τον πολιτισμό και τις πανανθρώπινες αξίες. Μπορεί να θεωρηθεί «άποψη» το ότι οι μετανάστες είναι «υπάνθρωποι»; ότι το Ολοκαύτωμα είναι μύθος; ή οι δηλώσεις του Κουκούτση ότι «θα σας λιώσουμε»; Είναι άποψη η φυσική εξόντωση του διαφορετικού; Όχι βέβαια, είναι ανατριχιαστικές εκφράσεις φυλετικού μίσους και μισσαλοδοξίας που πλήττουν ευθέως τον πολιτισμό και τις πανανθρώπινες αξίες.

Είναι αδιανόητο ο Δήμος να ανέχεται την πραγματοποίηση ενός τέτοιου φεστιβάλ. Η ανοχή έναντι του Χίτλερ (που και αυτός με εκλογές ήρθε στην εξουσία) ήταν ολέθρια, οδήγησε στο έγκλημα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, της ναζιστικής θηριωδίας στο Ολοκαύτωμα και σε 600.000 ΕΛΛΗΝΕΣ νεκρούς.

Καμία ανοχή, λοιπόν, στο φασισμό και το νεοναζισμό. Οι νεοναζί είναι ανεπιθύμητοι στην πόλη μας.

Απαιτούμε από το Λιμενικό Ταμείο και το Δήμο Καλαμάτας να ανακαλέσουν την απόφασή τους τώρα.

ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΙΣΟΥΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ.

20/7 7μμ Πανελλαδικη-Αντιφασιστική πορεία στην πόλη της Καλαμάτας (κεντρική πλατεία, λιμενικό πάρκο, παραλία) και μετά ανοιχτή συνέλευση για τον περαιτέρω συντονισμό των δράσεων.

Δείτε ακόμα:

Διάβημα του ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΛ.ΑΣ για την αντιφασιστική διαδήλωση στην Καλαμάτα

left.gr

O ε.κ.χ. «Συνεργείο» για την επίθεση χρυσαυγιτών «συνοδεία αστυνομικής δύναμης»

2013-07-11T14:59:00.002+03:00

Τι αναφέρει στην ανακοίνωσή του για τη χθεσινοβραδινή επίθεση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ Ε.Κ.Χ ¨ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ¨ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΑΠΟ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

Σήμερα, Τετάρτη 10-7-13 στις 19:40 ο Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος "Συνεργείο" δέχτηκε άνανδρη επίθεση από 100 περίπου μέλη της Χρυσής Αυγής με την παρουσία αστυνομικής δύναμης.

Την ώρα εκείνη στο Συνεργείο λειτουργούσε μάθημα Αγγλικών στο οποίο συμμετείχαν κυρίως ανήλικοι μαθητές. Το χρυσαυγίτικο τάγμα εφόδου χτύπησε έναν ενήλικο σύντροφο και δύο ανήλικους ενώ προκάλεσαν και υλικές ζημιές στην υποδομή του κτηρίου.

Για εμάς είναι πλέον προφανές ότι η επίθεση του χρυσαυγίτικου τάγματος εφόδου, ύστερα από μια σειρά κλιμακούμενων ενεργειών που είχαν προηγηθεί, σηματοδοτεί το τέλος των όποιων φιλοδοξιών τρέφουν οι νεοναζί στη γειτονιά μας. Οι χρυσαυγίτες μόλις έχασαν τον πόλεμο στην Ηλιούπολη ακριβώς γιατί το Συνεργείο θα συνεχίσει να λειτουργεί ως χώρος κοινωνικής, πολιτικής και πολιτιστικής παρέμβασης και κανένα τάγμα εφόδου δεν μπορεί αυτό να το αποτρέψει.

Καλούμε τους ανθρώπους του Συνεργείου, τον κόσμο και τις συλλογικότητες που συμμετέχουν στο Αντιφασιστικό Μέτωπο Ηλιούπολης καθώς και όλους τους πολίτες της Ηλιούπολης σε

συνέλευση στο Συνεργείο

Πέμπτη 11 Ιουλίου στις 7 μμ.

Υ.Γ. Περιττεύει να σχολιάσουμε την διακριτική παρουσία της αστυνομίας που ως θεατές παρακολουθούσαν το γεγονός χωρίς να παρέμβουν.

Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Ηλιούπολης ¨Συνεργείο¨

Ιούλιος, 2013

left.gr

Επίθεση χρυσαυγιτών με καδρόνια και λοστούς, σε κοινωνικό χώρο στην Ηλιούπολη (ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ)

2013-07-11T12:14:00.003+03:00

Οι τραμπούκοι της Χρυσής Αυγής, εκτός από ενήλικες, χτύπησαν και παιδιά. Είναι η τρίτη φορά μέσα σε ένα χρόνο λειτουργίας που ο συγκεκριμένος χώρος δέχεται επίθεση..

Απροκάλυπτη φασιστική επίθεση από 80-100 χρυσαυγίτες δέχθηκε το απόγευμα της Τετάρτης, ο ελεύθερος κοινωνικός χώρος «Συνεργείο» κοντά στην κεντρική πλατεία της Ηλιούπολης, υπό την ανοχή(;) της ΕΛ.ΑΣ.

Ήταν 7.30 το απόγευμα, στο χώρο γινόταν μάθημα αγγλικών και εκτός από τους μαθητές υπήρχαν μόνο 2 ενήλικοι. Η καθηγήτρια (άνω των 60) και άλλος ένας. Καταφτάνουν 50 μηχανάκια αφηνιασμένων με ελληνικές σημαίες, καδρόνια και λοστάρια.
Γνωστοί για τη θρασυδειλία τους, οι τραμπούκοι της ΧΑ (φορούσαν μπλούζες της ΧΑ και ρίξανε φυλλάδια με τις… πολιτικές τους θέσεις), χτύπησαν εκτός από τους ενήλικες και τα παιδιά και έκαναν το χώρο άνω-κάτω.

Ευτυχώς όλοι γλίτωσαν με ελαφρά τραύματα. Η «Εφ.Συν» επικοινώνησε με τους ανθρώπους του «Συνεργείου», οι οποίοι εξήγησαν ότι υπάρχει βίντεο που δείχνει 2 μοτοσικλετιστές της ΕΛ.ΑΣ. να παρακολουθούν απαθείς από μακριά τα γεγονότα. Ένα τέταρτο πριν το περιστατικό, η πορεία πέρασε από τη λεωφόρο Αγίου Κωνσταντίνου, όπου βρίσκεται το Αστυνομικό Τμήμα Ηλιούπολης.

Είναι η τρίτη φορά μέσα σε ένα χρόνο λειτουργίας που ο συγκεκριμένος χώρος δέχεται επίθεση, η πρώτη ήταν στις αρχές Μαρτίου με εμπρηστικό μηχανισμό και η δεύτερη μέσα στο Πάσχα συνοδεία αστυνομικών (!), όπως καταγγέλλουν στην Εφ.Συν» κάτοικοι της περιοχής. Μετά την επίθεση, πραγματοποιήθηκε ανοιχτή συνέλευση του χώρου, η οποία αποφάσισε να κινηθεί νομικά με βάση πειστήρια που συλλέγονται από γείτονες.

Κώστας Ζαφειρόπουλος
efsyn.gr,xronika05.blogspot.gr

Καλαμάτα: Ανεπιθύμητοι οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής

2013-07-06T20:16:00.000+03:00

Ανακοίνωση της Αντιφασιστικής Κίνησης Καλαμάτας
«Στις 3 και 4 Αυγούστου 2013, 77 χρόνια μετά την κατάλυση της δημοκρατίας και την εγκαθίδρυση στρατιωτικού καθεστώτος από το δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά, η Χρυσή Αυγή επιχειρεί να οργανώσει πανελλήνιο φασιστικό φεστιβάλ στην πόλη της Καλαμάτας. Με το πρόσχημα της κοινοβουλευτικής παρουσίας της, η Χ.Α. προσπαθεί να βρει χώρο να διαδώσει τις ναζιστικές ιδέες της, να καλλιεργήσει το μίσος ενάντια στο διαφορετικό, να αρθρώσει ότι δικτάτορες σαν το Μεταξά και σαν το Χίτλερ είναι «παρεξηγημένες προσωπικότητες». Οι χρυσαυγίτες θέλουν να κάνουν φεστιβάλ σε χώρο που το Μάη του 1934 έπεφταν νεκροί λιμενεργάτες απεργοί.

Ο λαός όμως ξέρει καλά πως την ίδια ώρα που οι Έλληνες πολεμούσαν το γερμανό κατακτητή οι πρόγονοι των Χρυσαυγιτών ορκίζονταν πίστη και υποταγή στο Χίτλερ συμβάλλοντας στο αιματοκύλισμα του ελληνικού λαού.
Η Χρυσή Αυγή δεν είναι αντισυστημική είναι γέννημα θρέμμα του συστήματος. ”Χτυπάει προσοχή” στην πλουτοκρατία ζητώντας φοροαπαλλαγές και επιδοτήσεις για λογαριασμό των εφοπλιστών, από τους οποίους χρηματοδοτείται. Στήριξε τους τραπεζίτες ψηφίζοντας την αναχρηματοδότησή τους. Πατά πάνω σε υπαρκτά προβλήματα των λαϊκών οικογενειών για να χύσει το φασιστικό της δηλητήριο ενώ παράλληλα κάνει θελήματα στα αφεντικά της (εφοπλιστές, βιομηχάνους) ψάχνοντας να τους βρει φθηνούς εργάτες, με εξευτελιστικά μεροκάματα των 14 και 18 ευρώ και δίχως δικαιώματα. Είναι αυτή που στήριξε τη διάλυση της ΕΡΤ , ψήφισε το χάρισμα της ΑΤΕ στην Πειραιώς συμφωνει σε κάθε αντεργατικό νομοσχέδιο. Στήθηκε για να στηρίζει την πλουτοκρατία όταν το έχει ανάγκη και προετοιμάζεται συστηματικά με στόχο να χτυπήσει το εργατικό και το λαϊκό κίνημα μόλις χρειαστεί.

Απαιτούμε από τις αρχές που χορήγησαν άδεια στο νεοναζιστικό μόρφωμα, προφασιζόμενοι ότι είναι κοινοβουλευτικό κόμμα και δεν μπορούν να αρνηθούν, να ανακαλέσουν την απόφασή τους. Όσα λέει (και κάνει) η Χρυσή Αυγή δεν συνιστούν απόψεις, αλλά εκφράσεις μίσους που πλήττουν τον πολιτισμό και τις πανανθρώπινες αξίες. Μπορεί να θεωρηθεί «άποψη» το ότι οι μετανάστες είναι «υπάνθρωποι»; ότι το Ολοκαύτωμα είναι μύθος; ή οι δηλώσεις του Κουκούτση ότι «θα σας λιώσουμε»; Είναι άποψη η φυσική εξόντωση του διαφορετικού; Όχι βέβαια, είναι ανατριχιαστικές εκφράσεις φυλετικού μίσους και μισσαλοδοξίας που πλήττουν ευθέως τον πολιτισμό και τις πανανθρώπινες αξίες.

Είναι αδιανόητο ο Δήμος να ανέχεται την πραγματοποίηση ενός τέτοιου φεστιβάλ. Η ανοχή έναντι του Χίτλερ (που και αυτός με εκλογές ήρθε στην εξουσία) ήταν ολέθρια, οδήγησε στο έγκλημα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, της ναζιστικής θηριωδίας στο Ολοκαύτωμα και σε 600.000 ΕΛΛΗΝΕΣ νεκρούς.
Καμία ανοχή, λοιπόν, στο φασισμό και το νεοναζισμό. Οι νεοναζί είναι ανεπιθύμητοι στην πόλη μας.
Απαιτούμε από το Λιμενικό Ταμείο και το Δήμο Καλαμάτας να ανακαλέσουν την απόφασή τους τώρα.

ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΙΣΟΥΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ.

Καλούμε το λαό της πόλης και του νομού να πάρουν μαζικά μέρος στις αντιφασιστικές εκδηλώσεις :
5/7 8μμ Ενημέρωση των πολιτών στην κεντρική πλατεία και μετά παρέμβαση στο φεστιβάλ μηδέν στο ιστορικό κέντρο.
12/7 9μμ Αντιφασιστική συναυλία στο λιμάνι της Καλαμάτας.
17/7 9μμ Ενημέρωση και βιντεοπροβολές στην παραλία της πόλης
20/7 7μμ Πανελλαδικη-Αντιφασιστική πορεία στην πόλη της Καλαμάτας (κεντρική πλατεία, λιμενικό πάρκο, παραλία) και μετά ανοιχτή συνέλευση για τον περαιτέρω συντονισμό των δράσεων.»

left.gr

Συνέντευξη Τύπου της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ: Ζητήματα αιτούντων άσυλο και ρατσιστική βία

2013-07-06T19:47:00.005+03:00

Την Πέμπτη, 4 Ιουλίου 2013 στην αίθουσα εκδηλώσεων της ΕΣΗΕΑ πραγματοποιήθηκε συνέντευξη Τύπου της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για ζητήματα υποδοχής αιτούντων άσυλο και ασυνόδευτων ανηλίκων, σε ζητήματα ένταξης των δικαιούχων διεθνούς προστασίας, καθώς και τη ρατσιστική βία.

Επίσης οι ομιλητές αναφέρθηκαν στην έναρξη λειτουργίας του νέου Περιφερειακού Γραφείου της Αθήνας της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες.

Στη συνέντευξη Τύπου μίλησαν:

Γιώργος Τσαρμπόπουλος, επικεφαλής του Γραφείου της Υ.Α. στην Ελλάδα, Πέτρος Μάστακας, υπεύθυνος προστασίας προσφύγων, Καλλιόπη Στεφανάκη, υπεύθυνη τομέα προστασίας προσφύγων και η Ξένια Πασσά, βοηθός τομέα προστασίας προσφύγων.

Ο Επικεφαλής του Γραφείου της Υ.Α. στην Ελλάδα, κ. Γιώργος Τσαρμπόπουλος, χαιρέτισε την έναρξη της νέας Υπηρεσίας Ασύλου ως μία ιδιαίτερα θετική εξέλιξη, η οποία αναμενόταν εδώ και χρόνια, και τόνισε πως πρέπει να στηριχθεί περεταίρω για την ολοκλήρωση της μετάβασης σε μια δίκαιη και αποτελεσματική διαδικασία ασύλου. Παράλληλα, όμως, επεσήμανε την ανάγκη πολιτικής επένδυσης και άμεσης λήψης διορθωτικών μέτρων για την αισθητή βελτίωση της κατάστασης των Αστυνομικών Διευθύνσεων ανά τη χώρα στα σχετικά με το άσυλο καθήκοντα, καθόσον η εξέταση των αιτημάτων που έχουν ήδη καταγραφεί από την αστυνομία παραμένει στην αρμοδιότητά της.

Ο Υπεύθυνος Προστασίας της Υ.Α., κ. Πέτρος Μάστακας, σημείωσε ότι «η θέσπιση δίκαιης και αποτελεσματικής διαδικασίας ασύλου αποτελεί υποχρέωση της ελληνικής πολιτείας» και υπογράμμισε ότι η νέα Υπηρεσία Ασύλου, η Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής καθώς και η Αρχή Προσφυγών αποτελούν σημαντικότατη θετική εξέλιξη σε ό,τι αφορά την προστασία των προσφύγων στην Ελλάδα. Ο κ. Μάστακας είπε ότι είναι επιτακτική ανάγκη, εκτός του Περιφερειακού Γραφείου Ασύλου που ήδη λειτουργεί στην Αθήνα, να λειτουργήσουν και τα Περιφερειακά Γραφεία Ασύλου στην υπόλοιπη Ελλάδα, όπως προβλέπεται στην ισχύουσα νομοθεσία. Τέλος, τόνισε τη σημασία της ενίσχυσης των υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας, οι οποίες είναι επιφορτισμένες με την εξέταση ή διεκπεραίωση αιτημάτων ασύλου, που έχουν υποβληθεί με βάση παλαιότερες νομοθετικές διατάξεις και βρίσκονται ακόμα σε εκκρεμότητα.

Η κ. Καλλιόπη Στεφανάκη, Υπεύθυνη Τομέα Προστασίας, αναφέρθηκε στη νέα αντίληψη που εγκαινιάζεται με τη σταδιακή δημιουργία Κέντρων Πρώτης Υποδοχής στα σύνορα για τον εντοπισμό των αναγκών και του προφίλ των νεοεισερχομένων μεταναστών και προσφύγων. Η αντίληψη αυτή αναμένεται να αντικαταστήσει τη συστηματική χρήση της διοικητικής κράτησης κατά την άφιξη στα σύνορα. Επεσήμανε ότι η διοικητική κράτηση πρέπει να αποτελεί μόνο εξαιρετικό και έσχατο μέτρο. Οι αιτούντες άσυλο δεν πρέπει καταρχήν να κρατούνται και η διοικητική τους κράτηση είναι επιτρεπτή μόνο για ένα συγκεκριμένο σκοπό, για εύλογο χρονικό διάστημα και μόνο εάν δεν μπορούν να εφαρμοσθούν εναλλακτικά της κράτησης μέτρα. Επισημάνθηκε επίσης η ανάγκη να επιταχυνθεί η δημιουργία νέων Κέντρων Πρώτης Υποδοχής σε κύρια σημεία εισόδου της χώρας με προτεραιότητα στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου που αντιμετωπίζουν αυξημένο αριθμό αφίξεων.
Τέλος, η κ. Στεφανάκη αναφέρθηκε στην ανάγκη προτεραιοποίησης και ενίσχυσης του θεσμικού πλαισίου της υποδοχής σε ανοιχτά Κέντρα φιλοξενίας αιτούντων άσυλο και ασυνόδευτων ανηλίκων, σύμφωνα με τη σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία, καθώς επίσης και στην επιτακτική ανάγκη αύξησης των θέσεων σε τέτοια Κέντρα.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε από την κ. Ξένια Πασσά, Βοηθό Τομέα Προστασίας, στην προστασία των ασυνόδευτων ανηλίκων, που πρέπει να ενισχυθεί με ουσιαστική ενδυνάμωση του θεσμού της επιτροπείας και παραπομπή των ανηλίκων σε ειδικές δομές φιλοξενίας με πρωταρχικό μέλημα το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού, όπως προβλέπει η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Τέλος, αναφέρθηκε στην ανάγκη πολιτικών για την ένταξη των προσφύγων στην ελληνική κοινωνία, η οποία πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για το συμφέρον των προσφύγων αλλά και του κοινωνικού συνόλου.

Ακολούθησαν παρεμβάσεις από κοινότητες προσφύγων που εξέφρασαν την αγωνία τους και μετέφεραν μαρτυρίες για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια της Συνέντευξης Τύπου, προβλήθηκε σειρά φωτογραφιών με τίτλο «Κάτι από την πατρίδα» από την παγκόσμια εκστρατεία της Υ.Α. που παρουσιάστηκε στις 20 Ιουνίου 2013.

left.gr

Ολοκληρώθηκε το 17ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ!

2013-07-01T05:20:00.000+03:00

Οι κύριες συζητήσεις σήμερα: Μετανάστες και πρόσφυγες στην Ελλάδα των μνημονίων, του ρατσισμού και της φασιστικής τρομοκρατίας: Από τη Μανωλάδα στο φιάσκο του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου - Δομές και δίκτυα έμπρακτης κοινωνικής αλληλεγγύης: παίρνουμε τη ζωή μας στα χέρια μας - Ποια αντίσταση στον εθνικισμό και το μιλιταρισμό;

- Ο αγώνας του τούρκικου λαού ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό και τον κρατικό αυταρχισμό Στην Κεντρική Σκηνή, απ' όπου θα υπάρξει και χαιρετισμός των εργαζομένων της ΕΡΤ: Πετρολούκας Χαλκιάς - Χαΐνηδες - Μοde Plagal - Ματούλα Ζαμάνη. Αναλυτικά όλο το πρόγραμμα παρακάτω. Εύκολη πρόσβαση από τον σταθμό Ειρήνη του ΗΣΑΠ.
Από τα καταπληκτικά πράγματα που γίνονται στον Παιδότοπο του Φεστιβάλ. Δείτε περισσότερες φωτογραφίες από την 1η μέρα, από τον Βασίλη Μαθιουδάκη, εδώ: Αντιρατσιστικό 2013 1η μέρα (29 photos) Το Σάββατο 29/6, οι κύριες συζητήσεις αφορούν τον «Ξένιο Δία», την κρατική καταστολή, τις απολύσεις και την ανεργία, τα τροχαία εγκλήματα. Στην κεντρική σκηνή οι Ορφέας Περίδης, Διονύσης Τσακνής, Μάρθα Φριντζήλα, Grupyorum, Δανάη Παναγιωτοπούλου και το Trio της Mάρθας Μαυροειδή. Αναλυτικά όλο το πρόγραμμα παρακάτω. Εύκολη πρόσβαση από τον σταθμό Ειρήνη του ΗΣΑΠ. 28/6: Η 1η μέρα του 17ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ (φωτ.: Akatzou) Με συζητήσεις, προβολές, θεατρικά, μουσικές, ξεκίνησε χθες στο Ποδηλατοδρόμιο του ΟΑΚΑ το 17ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ.Περισσότερες φωτογραφίες και σχετικό ρεπορτάζ αργότερα. (φωτ.: Chumba ‏@Bezesteni) Άποψη του χώρου με τα σταντ των οργανώσεων. Δείτε περισσότερες φωτογραφίες από την πρώτη μέρα του 17ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ 26/6: Δείτε στο παρακάτω βίντεο στιγμιότυπα από τις προετοιμασίες: (περισσότερα εδώ: Το Aντιρατσιστικό Φεστιβάλ δεν στήνεται μόνο του…) Διαβάστε το σημείωμα του Συντονιστικού Μεταναστευτικών και Αντιρατσιστικών οργανώσεων και κατόπιν αναλυτικά το πρόγραμμα όσων θα συμβούν στο 17ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, μείνετε συντονισμένοι/ες για περισσότερα: Ζοφεροί καιροί για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Αλλά και για τους ντόπιους εργαζόμενους και εργαζόμενες, οι μέρες δεν είναι λιγότερο άγριες. Οι «από κάτω» στο σύνολό τους πιέζονται μέχρι συνθλίψεως απ’ τους «από πάνω» για να πληρώσουν μια βαθιά κρίση που δε δημιούργησαν οι ίδιο. Παράλληλα, βλέπουν το «κράτος έκτακτης ανάγκης» να περιστέλλει ταχύτατα δημοκρατικές κατακτήσεις και δικαιώματα σε όλο τους το φάσμα. Μαζί με τη λεηλασία της ζωής μας, γινόμαστε μάρτυρες μιας σειράς καθημερινών εικόνων που άλλοτε θυμίζουν Μεσαίωνα, άλλοτε ναζιστική Γερμανία κι άλλοτε αμερικανικό Νότο της εποχής των σκλάβων. Μετανάστες πυροβολούνται στο ψαχνό από τσιφλικάδες ενώ διεκδικούν τα δεδουλευμένα τους, πρόσφυγες κυριολεκτικά απάγονται και παραδίδονται στους κυνηγούς τους τη στιγμή που ζητούν άσυλο, άνθρωποι που πέρασαν απ’ τα σαράντα κύματα για να ζήσουν μια καλύτερη, πιο ασφαλή, ζωή βλέπουν τα μαγαζιά τους να καίγονται από ρατσιστικούς εμπρησμούς, άλλοι οδηγούνται στο νοσοκομείο τραυματισμένοι από φασίστες, ενώ στα παιδιά τους η πολιτεία αρνείται την Ιθαγένεια –και μαζί μια ισότιμη θέση στον αγώνα για ζωή… Ζούμε το αίσχος των στρατοπέδων συγκέντρωσης, αλλά και των αδιανόητων συνθηκών διαβίωσης στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων της χώρας, που έχουν μετατραπεί παράνομα σε φυλακές για εκατοντάδες μετανάστες και όχι μόνον. Βιώνουμε τη βαρβαρότητα της φασιστικής/ρατσιστικής βίας που εκτός απ’ τους «ξένους», απειλεί και τους ντόπιους που έχουν «ενοχλητική» ιδεολογία ή «ενοχλητικό» σεξουαλικό προσανατολισμό. Μπροστά μας εκτυλίσσεται η νομιμοποίηση της ναζιστικής Ακροδεξιάς, οι ρητορείες και τα εγκλήματα μισανθρωπισμού τείνουν να γίνουν ρουτίνα. Την ίδια στιγμή το ζήτημα ενός «αντιρατσιστικού νόμου» εξελίσσεται σε φιάσκο. Το 17ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, η μεγαλύτερη αντιρατσιστική γιορτή της πόλης, υψώνει τη σημαία της ισότητας, σηκώνει το όπλο της αλληλεγγύης και καλεί για μαζικά, ηχηρά, δυνατά «όχι» στη ρατσιστική βία, «όχι» στην περιστολή των δικαιωμάτων Ελλήνων και Μεταναστών, «όχι» στην απαξίωση της κοινωνίας. Αντλεί τη δύναμη και την ελπίδα του από τους όλο και περισσότερους χώρους και ανθρώπους που αυτοργανώνονται και αντιστέκονται –πολλές φορές με τρόπους ιδιαίτερα αποτελεσματικούς και απολύτως φρέσκους. Απ’ τις εκατοντάδες δομές Αλληλεγγύης που ανθίζουν στις γειτονιές προσφέροντας τροφή, φάρμακα και ενισχυτική διδασκαλία σε όσους έχουν ανάγκη μέχρι τα αυτοδιαχειριστικά εργατικά/εργασιακά εγχειρήματα των τελευταίων χρόνων και από την πανσπερμία των αυτοργανωμένων Στεκιών των Συνοικιών μέχρι τις Λαϊκές Συνελεύσεις και τις Αντιφασιστικές Πρωτοβουλίες που στήνονται καθημερινά κατά τόπους απ’ άκρη σ’ άκρη στη χώρα, είναι αμέτρητοι οι άνθρωποι εκείνοι που δείχνουν αποφασισμένοι να μη συναινέσουν παθητικά στην εδραίωση του τοπίου της μνημονιακής καταστροφής. Με μια τριήμερη γιορτή στην καρδιά της Αθήνας γεμάτη μουσικές, ιστορίες και γεύσεις από όλες τις γωνιές της γης, θα έχουμε και φέτος την ευκαιρία για παράλληλη κουβέντα, ανταλλαγή απόψεων και ιδεών. Θα συζητήσουμε για το τι σημαίνει να είσαι μετανάστης στην Ελλάδα των μνημονίων, της φασιστικής βίας και της καταστολής, θα διεκδικήσουμε Ιθαγένεια για όλα τα παιδιά, νομιμοποίηση για τους μετανάστες και άσυλο για τους πρόσφυγες, θα προβληματιστούμε για την εργασιακή επισφάλεια, την κατάργηση των συμβάσεων, τις πολιτικές επιστρατεύσεις, θα προβάλουμε την ανάγκη συντονισμού των εργατικών και κοινωνικών αγώνων, θα κουβεντιάσουμε το παράδειγμα της Χαλκιδικής με τον ηρωικό αγώνα της ενάντια στις εξορύξεις χρυσού και το ξεπούλημα των κοινών δημόσιων αγαθών και θα αναζητήσουμε τρόπους αντιμετώπισης του σεξισμού και της αυξανόμενης ομοφοβίας. Τέλος, στο τριήμερο αυτό, θα λειτουργήσουν και αρκετοί αυτοργανωμένοι χώροι.

left.gr

Με όπλο την αλληλεγγύη, με σημαία την ισότητα: το 17ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ ξεκινά την Παρασκευή 28/6

2013-06-25T16:44:00.004+03:00

Στο Ποδηλατοδρόμιο του ΟΑΚΑ (πρόσβαση από τον σταθμό «Ειρήνη») μετακομίζει φέτος το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ και γεμίζει το χώρο επί τρεις ημέρες (28-29-30 Ιουνίου) με συζητήσεις, εκδηλώσεις, μουσικές

Κορυφώνονται οι προετοιμασίες ώστε το Aντιρατσιστικό Φεστιβάλ, που δίνει σχεδόν αδιάλειπτα το παρών εδώ και 18 χρόνια, να ανοίξει τις πόρτες του την Παρασκευή 28/6, στο Ποδηλατοδρόμιο του ΟΑΚΑ.

Μια γιορτή αντιρατσισμού και αλληλεγγύης, ένα φεστιβάλ που σηματοδοτεί την άρνηση να αφήσουμε το μαύρο να επικρατήσει στους δρόμους, στις κοινωνικές μας σχέσεις, στη ζωή μας.

Διαβάστε αναλυτικά το πρόγραμμα όσων θα συμβούν στο 17ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, μείνετε συντονισμένοι/ες για περισσότερα:

Συζητήσεις

Παρασκευή 28 Ιουνίου, 7:30 μ.μ.

Ιθαγένεια – Ίσα δικαιώματα στους μετανάστες – Άσυλο στους πρόσφυγες

Ομιλητές/ριες:

    Ιωάννα Κούρτοβικ, Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών

    Solace Godwin, μέλος της Αntinazi Ζone – YRE

    Κωστής Παπαϊωάννου, πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

    Okhawere Donald, πρόεδρος της Nιγηριανής Κοινότητας Ελλάδας

Παρεμβάσεις: Αντώνης Καραβάς, γιατρός-συνδικαλιστής στο χώρο της υγείας και εκπρόσωπος του Generation 2

Εργασιακή επισφάλεια – Κατάργηση συλλογικών συμβάσεων- Πολιτικές επιστράτευσης. Ποια η απάντηση;

Ομιλητές/ριες:

    Σίσσυ Πετράκου, Δίκτυο Επισφαλώς Εργαζομένων

    Απόστολος Καψάλης, εργατολόγος, επιστημονικός συνεργάτης ΙΝΕ-ΓΣΕΕ

    Χρήστος Κάτσικας, εκπαιδευτικός

    Ευαγγελία Κοντοδήμα, εργαζόμενη σε ευρωπαϊκά προγράμματα στην εκπαίδευση

Καμία ανοχή στο σεξισμό και την ομοφοβία

Ομιλήτριες:

    Δήμητρα Σπανού, Φύλο Συκής

    Σοφία Ξυγκάκη, Φεμινιστική Πρωτοβουλία

    Εκπρόσωπος Λεσβιακής Ομάδας Αθήνας (ΛΟΑ)

    Μαρίνα Γαλανού, Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών

Ενάντια στην εμπορευματοποίηση των κοινών αγαθών και του περιβάλλοντος

Ομιλητές/ριες:

    Δήμητρα Σπαθαρίδου, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

    Μέλος του Συντονιστικού Αγώνα Κατοίκων Χαλκιδικής

    Εκπρόσωπος από το «SOSTE το NΕΡΟ»

    Άκης Παπασαράντης, Συντονιστική Επιτροπή του Φιλοπάππου

Σάββατο 29 Ιουνίου, 7:30 μ.μ.

Στρατόπεδα κράτησης και Ευρώπη-Φρούριο: «Ξένιος Δίας», απελάσεις και εκδόσεις

Ομιλητές/ριες:

    Νασίμ Λομανί, Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών

    Ελένη Σπαθανά, Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα των Προσφύγων και Μεταναστών

    Κάστρο Ντακντούκ, Σύλλογος Ελεύθερων Σύρων

    Κατερίνα Σέργη, Δικηγόρος, συντονίστρια του Δικτύου για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών του Ελλ. Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας

    Μπουλέντ Αϊτούντζ, πολιτικός πρόσφυγας από την Τουρκία

Παρεμβάσεις: Ανοιχτό Σχολείο Μεταναστών Πειραιά, Παμπειραϊκό Αντιφασιστικό Μέτωπο

Ενάντια στην ανεργία και τις απολύσεις : αντίσταση και αυτοοργάνωση

Ομιλητές/ριες:

    Πέτρος Λινάρδος - Ρυλμόν, οικονομολόγος

    Εκπρόσωπος των εργαζομένων στην ΕΡΤ

    Εκπρόσωπος από τη ΒΙΟΜΕ

    Nτίνος Παλαιστίδης, Εκδόσεις Συναδέλφων, Αυτοδιαχειριζόμενη Κοινότητα του Βιβλίου

    Εκπρόσωπος από το Σωματείο Εργαζομένων Ταχυδρομικών Ταχυμεταφορικών Επιχειρήσεων Αττικής (ΣΕΤΤΕΑ)

Παρέμβαση: Εφημερίδα των Συντακτών

Κρατική καταστολή – Βασανιστήρια – Ηλεκτρονική επιτήρηση και πανοπτικός έλεγχος

Ομιλητές/ριες:

    Εκπρόσωπος της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων

    Σοφία Βιδάλη, εγκληματολόγος

    Δημήτρης Κατσαρής, δικηγόρος

    Μάριος Λώλος, Φωτορεπόρτερ, πρόεδρος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας

Παρέμβαση: Θύμα βασανιστηρίων

Τροχαία εγκλήματα: «Παράπλευρες απώλειες» της δικτατορίας του αυτοκινήτου

Ομιλητές/ριες:

    Γιώργος Κουβίδης, γιατρός, μέλος του Συλλόγου SOS Τροχαία Εγκλήματα

    Γιάννης Ρέντζος, φυσικός - γεωγράφος, δημοτικός σύμβουλος Δ. Πρέβεζας

    Τασία Χριστοδουλοπούλου, δικηγόρος

    Φαίδων Καρυδάκης, καθηγητής ΕΜΠ, μέλος του Συλλόγου SOS Τροχαία Εγκλήματα

Κυριακή 30 Ιουνίου, 7:30 μ.μ.

Μετανάστες και πρόσφυγες στην Ελλάδα των μνημονίων, του ρατσισμού και της φασιστικής τρομοκρατίας: Από τη Μανωλάδα στο φιάσκο του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου

Ομιλητές/ριες:

    Νίκος Γανιάρης, Αριστερή Ενότητα Νομικής

    Πέτρος Κωνσταντίνου, συντονιστής ΚΕΕΡΦΑ

    Θανάσης Κούρκουλας, Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό»

    Ρεζά Γκολαμπί, πρόεδρος Συλλόγου Ενωμένων Αφγανών

Παρέμβαση: Εργάτης γης από τη Μανωλάδα και την Ένωση Μεταναστών Εργατών

Δομές και δίκτυα έμπρακτης κοινωνικής αλληλεγγύης: Παίρνουμε τη ζωή μας στα χέρια μας

Ομιλητές/ριες:

    Τόνια Κατερίνη, μέλος του «Αλληλεγγύη για Όλους»

    Λένα Κουγέα, Κοινωνικό Ιατρείο Κάνιγγος

    Μέλος της Ανοιχτής Συνέλευσης Περάματος

    Χριστίνα Τσαμουρά, Δίκτυο Αλληλεγγύης Βύρωνα

Ποια αντίσταση στον εθνικισμό και το μιλιταρισμό

Ομιλητές/ριες:

    Σίσσυ Βωβού, Αντιεθνικιστική Αντιμιλιταριστική Πρωτοβουλία

    Μένιος Εξίογλου, αρνητής στράτευσης, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

    Σεραφείμ Σεφεριάδης, καθηγητής Παντείου Παν/μίου

    Εκπρόσωπος από την Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση

Ο αγώνας του τούρκικου λαού ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό και τον κρατικό αυταρχισμό

Ομιλητές:

    Γιάννης Αλμπάνης, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

    Bilge Seckin Cetinkaya, αντιπρόεδρος του ODP (Κόμμα Ελευθερίας και Αλληλεγγύης)

    Μέλος των Σπιτιών του Λαού

    Χουσεΐν Μπεμπρέκ, τούρκος πολιτικός πρόσφυγας στην Ελλάδα

Αντιφασιστικό χωριό

Συνάντηση αντιφασιστικών πρωτοβουλιών, κινήσεων και συνελεύσεων

Συζητήσεις:

Παρασκευή 28/6:
Το σχολείο του αντιφασισμού: Μαθητές και εκπαιδευτικοί ενάντια στο φασισμό

Σάββατο 29/6:
Ανοιχτή συνέλευση αντιφασιστικών επιτροπών Αθήνας-Πειραιά:

-Αποτίμηση δράσεων και προτάσεις συντονισμού και κοινής δράσης την επόμενη περίοδο σε παναττικό επίπεδο

- Η πρόκληση της φασιστικής συνάντησης στη Καλαμάτα

Κυριακή 30/6:
Η συμβολή της τέχνης και του διαδικτύου στον αντιφασιστικό αγώνα

Αντίσταση-Αυτοοργάνωση-Αυτοάμυνα των μεταναστών ενάντια στη ρατσιστική και φασιστική βία - Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών

Προβολές:

«Το ολοκαύτωμα της μνήμης» του Στ. Κούλογλου (Παρασκευή)

«Ο Έλληνας της διπλανής πόρτας» (Σάββατο)

Έκθεση φωτογραφίας και δραστηριότητες για παιδιά

Χώρος «media από τα κάτω»

Παρασκευή 28/6:

8:00μ.μ. «Επαγγελματική δημοσιογραφία - Media από τα κάτω»
Συμμετέχουν: εκπρόσωπος εργαζομένων της ΕΡΤ, εκπρόσωπος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας, εκπρόσωπος της Εφημερίδας των Συντακτών, Radiobubble, OmniaTV. Συντονίζει: MindTheCam

9.30μ.μ. Εργαστήριο: Mobile reporting / Video Editing

από τους OmniaTV, Δρομογράφος, vmedia, MindTheCam

Σάββατο, 29/6

8μ.μ. Συζήτηση:«Η είδηση υπό διωγμό»
Συμμετέχουν: Athens Indymedia, ΕΝΤΑΣΗ FM, DLN

9.30μ.μ. Εργαστήριο: Ασφάλεια στο διαδίκτυο

από τους DLN, Athens Indymedia

Κυριακή, 30/6

8.30μ.μ. Εργαστήριο: Εργαλεία ανοιχτού λογισμικού για τη δημοσιογραφία των πολιτών

από ΕΛ/ΛΑΚ

Συναυλίες

Παρασκευή 28 Ιουνίου, 9.30 μ.μ.:

    Sigmatropic

    Bokomolech

    Bazooka

    U.N.

    GDaddie (feat. Γεωργία Καρύδη)

    Big Fat Lips

Σάββατο 29 Ιουνίου, 9.30 μ.μ.:

    Ορφέας Περίδης

    Διονύσης Τσακνής

    Grup Yorum (Τουρκία)

    Μάρθα Φριντζήλα & Koubara Project

    Δανάη Παναγιωτοπούλου

    Μάρθα Μαυροειδή

Θα προηγηθούν γεωργιανοί παραδοσιακοί χοροί από το Πολιτιστικό Σύλλογο Γεωργίας «Καύκασος».

Κυριακή 30 Ιουνίου, 9.30 μ.μ.:

Χαιρετισμός των εργαζομένων στην ΕΡΤ

    Πετρολούκας Χαλκιάς

    Χαΐνηδες

    Mode Plagal

    Ματούλα Ζαμάνη

Επίσης, χορός με φωτιές και σπαθί (SamiTitos, ElenaMarkeze και MissMinthi).

Μεταναστευτική Σκηνή

Παρασκευή 28 Ιουλίου, 9.30 μ.μ.

    Αλβανική παραδοσιακή μουσική

    DOEL – Πολιτιστικός Σύλλογος Μπανγκλαντές

    Συγκρότημα από Μαδαγασκάρη

    Count to 10

    DJTheo

    Otumfuo

    Grup Yorum

Σάββατο 29 Ιουλίου, 9.30 μ.μ.

    Χορωδία Rodina (Ελληνοβουλγαρικός Σύνδεσμος Πολιτισμού)

    Ubuntu (Νότια Αφρική)

    Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν

    307 SQUAD

    Black Jack

    Renovatio

    StateMental

    Jolly Roger

    Prophecy records & Irie action soundsystem

Κυριακή 30 Ιουλίου, 9.30 μ.μ.

    Χορευτικό Ελληνοαιγυπτιακής Ομοσπονδίας

    Χορευτικό MandelaGirls (Νότια Αφρική)

    Μουσικοχορευτικό από τον Επιμορφωτικό Σύλλογο Κούρδων Συρίας

    Δ.Ν.Τ. Band

    Σαλτιμπάγκοι (The Band)

    Τρίτη Όχθη

Ρεμπέτικη Σκηνή

Παρασκευή 28 Ιουνίου: Οι φίλοι του Στέλιου

Σάββατο 29 Ιουνίου: Οίνο-μάδες

Κυριακή 30 Ιουνίου: Απόντες, Ρεμπέτικη Ομάδα

Θεατρικά - Δρώμενα

Παρασκευή 28 Ιουνίου, 9.00 μ.μ.

    «Ντοκουμέντο» με τις ηθοποιούς Κ. Γέρου και Ελ. Γεωργούλη και το μουσικό Λ. Μαριδάκη. Σκηνοθετική επιμέλεια: Σ. Στρούμπος.

Σάββατο 29 Ιουνίου, 9.00 μ.μ.

    «Μια γιορτή στου Νουριάν» του Φ. Λούντβιγκ. Σκηνοθεσία: Π. Δεντάκης, Β. Κουκαλάνι.

Κυριακή 30 Ιουνίου, 9.00 μ.μ.

    «Ξένοι» (βασισμένο σε κείμενα του Γκ. Καπλάνι) από το Θέατρο Κωφών Ελλάδος. Σκηνοθεσία: Β. Βηλαράς.

Επίσης:

    Μουσικοθεατρική παράσταση από την Αφγανική Κοινότητα «Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι» στηριγμένο σε μια ιδέα από το Εργαστήριο της Άρσις. Σκηνοθεσία: Τζ. Αποστολοπούλου (Παρασκευή).

    Χορευτική περφόρμανς του πρότζεκτ PASStresPASS (Παρασκευή-Σάββατο).

    «Banoptikon», video game, http://banoptikon.mignetproject.eu/

Προβολές

Παρασκευή 28 Ιουνίου, 9.00 μ.μ.

    «Ecumenopolis – City without limits» (2011, 88') του Imre Azem.

    «Man at sea» (2011, 92') του Κωνσταντίνου Γιάνναρη.

Σάββατο 29 Ιουνίου, 9.00 μ.μ.

    «The cleaners» (2012, 36’) του Κωνσταντίνου Γεωργούση.

    «Ταξισυνειδησία» (2013, 64’) του Kώστα Βάκκα.

    «Κρίση και εθνική κατάθλιψη» (2013, 53') του Γιώργου Κεραμιδιώτη.

Κυριακή 30 Ιουνίου, 9.00 μ.μ.

    «Πυραμίδες της Αθήνας» (2010, 15’) της Γιολάντας Μαρκοπούλου.

    «Tungsten» (2011, 99’) του ΓιώργουΓεωργόπουλου.

Εκθέσεις φωτογραφίας

    «Η είδηση υπό διωγμό» της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Ελλάδας.

    «Όταν η αυτοδιαχείριση γίνεται πραγματικότητα» της ομάδας φωτογραφίας 35mm.

    «Η Αθήνα στους δρόμους της κρίσης» του Β. Μαθιουδάκη.

    «Φωτογραφίες εν κινήσει» του Αγ. Καλοδούκα.

    «Don’t delay, squat today» τηςΧρ. Ζαφειρακοπούλου.

    «Η διαμαρτυρία είναι γιορτή» της Π. Τρίπατζη.

    Γκράφιτι στην Αθήνα της Κ. Γεωργουλά.

    Έκθεση αφίσας socialdesign με θέμα τα τροχαία εγκλήματα του Δ. Αρβανίτη.

Κουζίνες

Διεθνείς Κουζίνες από Αίγυπτο, Αφγανιστάν, Ελληνοαιγυπτιακή Ομοσπονδία, Zιμπάμπουε, Κένυα, Κουρδιστάν, Μαδαγασκάρη, Μαλαισία, Νιγηρία, Ν. Αφρική, Τανζανία, Τουρκία – Κουρδιστάν, Φιλιππίνες.
Παραδοσιακά γλυκά από Αίγυπτο, Κένυα, Μαρόκο, Σουδάν.
Και η συλλογική κουζίνα El Chef.

Παιδότοπος

Παρασκευή 28 Ιουνίου

7.00 μ.μ.: Εργαστήρι πηλού

8.30 μ.μ.: Θεατρική παράσταση από την ομάδα «Τσόκαρα»

Σάββατο 29 Ιουνίου

7.00 μ.μ.: Κινητικό παιχνίδι «Τα μεταναστευτικά πουλιά».

8.30 μ.μ.: Αφήγηση παραμυθιών από την ομάδα «Οικογένειες Ουράνιο Τόξο».

Κυριακή 30 Ιουνίου

7.00 μ.μ.: Κουκλοθέατρο από τις Δ. Μαλλή, Ν. Μπονάνου και την ομάδα «Ψευτιά Με Αυτιά»

9.00 μ.μ.: Παράσταση «Ο Καραγκιόζης και το μαζεμένο δεντρί» από την ομάδα θεάτρου σκιών Namaste.

Θεματικοί χώροι

    Παιδότοπος με παιχνίδια, θεατρικά, ζωγραφική

    Μεταναστευτικές κοινότητες, προσφυγικοί σύλλογοι, «δεύτερη γενιά»

    Χώρος αντιφασιστικού συντονισμού

    Λαϊκές συνελεύσεις – δίκτυα αλληλεγγύης – κινήματα πόλης

    Μedia από τα κάτω

    Αντιρατσιστικές οργανώσεις

    Συλλογικότητες και υποστηρικτικές δομές για τους ψυχικά πάσχοντες και τους τοξικοεξαρτημένους

    Φεμινιστικές και LGBTQ (λεσβιών, γκέι, μπαϊσέξουαλ, τρανσέξουαλ και κουίρ) οργανώσεις

    Εκπαιδευτικές συλλογικότητες

    Εναλλακτικές εκδόσεις

    Οργανώσεις κατά του εθνικισμού, του μιλιταρισμού και της παγκοσμιοποίησης

    Πολιτικά έντυπα και συλλογικότητες

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Η σελίδα του Φεστιβάλ: www.antiracistfestival.gr

left.gr

Αντιφασιστική μοτοπορεία στην Αθήνα (βίντεο)

2013-06-21T01:44:00.000+03:00

Έγινε η 5η Αντιφασιστική μοτοπορεία στο κέντρο της Αθήνας (@Jaquoutopie)

Πηγή βίντεο: risinggalaxy.wordpress.com

-left.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ! Η καμπάνα χτύπησε!Ακούει κανείς;ΗΡΘΕ Η ΣΕΙΡΑ ΣΟΥ;

2013-06-17T23:29:00.000+03:00

Η δικαιοσύνη στέλνει στο εδώλιο τους Σάββα Μιχαήλ και Κωνσταντίνο Μουτζούρη μετά από μήνυση των νεοναζί της Χρυσής Αυγής
O πρώην πρύτανης του Πολυτεχνείου Kωνσταντίνος Mουτζούρης και ο Σάββας Mιχαήλ, γ. γραμματέας του EEK, πρόκειται να δικαστούν την Tρίτη 3 Σεπτεμβρίου, ύστερα από μήνυση της φασιστικής Xρυσής Aυγής. Mηνυτές ο γνωστός Hλίας Παναγιώταρος και η μη εξαιρετέα Θέμις Σκορδούλη και η λεγόμενη επιτροπή κατοίκων Αγ.Παντελεήμονα.

Aρχικά, η μήνυση για «συκοφαντική δυσφήμιση», «διέγερση σε βιαιοπραγίες και αμοιβαία διχόνοια» και «διατάραξη της κοινής ειρήνης», είχε υποβληθεί σε δεκάδες πρόσωπα του χώρου της αριστεράς από το ΚΚΕ και τον Σύριζα μέχρι την Ανταρσύα και το ΕΕΚ. Tελικά, ύστερα από καταθέσεις μαρτύρων ο εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Aθήνας έκρινε ότι πρέπει να παραπεμφθούν σε δίκη οι προαναφερθέντες δύο.

O πρώτος, ο κ. Mουτζούρης, γιατί ως πρύτανης, επέτρεψε τη λειτουργία του γνωστού εναλλακτικού

ιστότοπου Athens Indymedia.

O Σάββας Mιχαήλ κατηγορείται γιατί σε κείμενο - προκήρυξη του EEK (που δημοσιεύτηκε στη Nέα Προοπτική την άνοιξη του 2009), καταγγέλει τη Xρυσή Aυγή ως ναζιστική οργάνωση, που οργανώνει επιθέσεις σε μετανάστες…

Φυσικά, το πρόβλημα δεν είναι η βιομηχανία μηνύσεων της ναζιστικής Xρυσής Aυγής. Tο πρόβλημα είναι η αστυνομία που παρέλαβε την μήνυση και άρχισε τις ανακρίσεις κατά δεκάδων γνωστών προσώπων της αριστεράς. Kαι βεβαίως ο εισαγγελέας που επέλεξε και παραπέμπει σε δίκη τον πρώην πρύτανη και τον γραμματέα του EEK. Για άλλη μια φορά οι κρατικές υπηρεσίες συστοιχίζονται με τη φασιστική αντισημιτική οργάνωση σε ένα άθλιο «ενιαίο μέτωπο» κρατικών υπηρεσιών και παρακρατικών συμμοριών.

H απάντηση πρέπει να δοθεί από όλο το εργατικό κίνημα! Ο φασισμός δεν θα περάσει ούτε θα μας τρομοκρατήσει με μηνύσεις και δίκες.

Kαι ας προσθέσουμε για τους «αδέκαστους» της Δικαιοσύνης που καμιά σχέση δεν έχει με το δίκαιο: H μήνυση που στελέχη του EEK υπέβαλαν για τη δολοφονική επίθεση στην πλατεία Συντάγματος τον Δεκέμβριο του 2009, που παρ’ ολίγον να στοιχίσει τη ζωή στη συντρόφισσα Aγγελική Kουτσουμπού απορρίφθηκε από το εισαγγελέα και δεν θα εισαχθεί σε δίκη. Kαι μέχρι σήμερα, σχεδόν 4 χρόνια αργότερα, ούτε καν ως τροχαίο δεν δικάζεται η επίθεση με μοτοσυκλέτες της ομάδας ΔEΛTA.

Nέα Προοπτική

Αθήνα 13 Iουνίου 2013

kokkinostupos.blogspot.gr

O Χάρτης της ρατσιστικής βίας και εγκληματικότητας της Αθήνας

2013-06-09T12:39:00.003+03:00

Από την ιστοσελίδα «crisi-scape.net»

Κάνοντας χρήση του δικτύου Ushahidi το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς σε χώρες οι οποίες πλήττονται από φυσικές η ανθρωπιστικές καταστροφές, η ερευνητική ομάδα που βρίσκεται πίσω από το blog,Crisis-scape.net, δημοσίευσε ένα διαδραστικό χάρτη για τη ρατσιστική βία και εγκληματικότητα στην Αθήνα:

Πηγή: avgi.gr

Οι αρνητές του Ολοκαυτώματος και οι αρνητές του Ζαλόγγου

2013-06-09T12:16:00.002+03:00

Του Γιώργου Αναδρανιστάκη

Με το που δήλωσε ο Κασιδιάρης ότι στο ελληνικό Κοινοβούλιο υπάρχουν αρνητές του Ολοκαυτώματος, τα τουίτερ, τα φέισμπουκ και τα τηλεφωνικά κέντρα των ραδιοσταθμών γέμισαν από μηνύματα ενθουσιασμού και συμπαράστασης. «Επιτέλους, κάποιος είπε την αλήθεια, νισάφι πια με την προπαγάνδα των σιωνιστών, πού βρέθηκαν έξι εκατομμύρια Εβραίοι στην Ευρώπη, ό,τι κι αν κάνετε, δεν θα μπορέσετε να μας φιμώσετε». Είμαι απολύτως βέβαιος ότι, αν βγει κάποιος και πει ότι ο χορός του Ζαλόγγου δεν ήταν ακριβώς αυτό που νομίζουμε, αυτοί οι ίδιοι που αγωνίζονται για να μιλάει ελεύθερα ο Κασιδιάρης, μωρέ όχι μόνο θα τον φιμώσουν, αλλά θα του σπάσουν και το κεφάλι.

Οι αρνητές του Ολοκαυτώματος, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, δεν είναι αρνητές, είναι εγκωμιαστές. Γνωρίζουν ότι το Ολοκαύτωμα έγινε, πώς να μην το γνωρίζουν άλλωστε, υπάρχουν εικόνες, υπάρχουν ηχητικά, υπάρχουν μαρτυρίες των επιζησάντων αλλά και των ίδιων των ναζί, και γουστάρουν που έγινε. Καλά έκαναν και τους έκαψαν τους Εβραίους οι ναζί και μακάρι να βρεθούν και σήμερα κάποιοι να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους. Όχι μόνο για τους Εβραίους αλλά και για τους κομμουνιστές, τους Τσιγγάνους, τους ομοφυλόφιλους. Αν ψάξετε τα social media, θα βρείτε φωτογραφίες χρυσαυγιτών, ο ένας ήταν και υποψήφιος βουλευτής, που φωτογραφίζονται έξω από το Άουσβιτς κάνοντας το σήμα της νίκης. Όπως θα βρείτε και τους στίχους του βουλευτή Σερρών, που προτρέπει την Άννα Φρανκ να προβεί στη γενετήσια πράξη.

Οι φασίστες αμφισβητούν το παρελθόν για να φέρουν το παρόν στα μέτρα τους. Στόχος τους είναι η διά της βίας επιβολή, ακόμη και οι θεωρίες τους, οι ιστορικές δοξασίες τους εν προκειμένω, περιέχουν εν σπέρματι τη βία. Γι' αυτό είναι τελείως λάθος να μπαίνει η αμφισβήτηση του Ολοκαυτώματος δίπλα στην αμφισβήτηση της Γενοκτονίας των Ποντίων και την Καταστροφή της Σμύρνης, όπως κάνει η Ν.Δ. στην πρότασή της για το αντιρατσιστικό. Δεν είναι λάθος, είναι εμπρόθετη σύγχυση, αφενός για να κατευνάσει τους ακροδεξιούς ψηφοφόρους της και αφετέρου για να στοχοποιήσει όποιον τολμάει να αμφισβητεί την επίσημη ιστορική αφήγηση.

Και τώρα φτάνουμε στα δύσκολα: Μετά από όσα είπαμε, η άρνηση του Ολοκαυτώματος δεν πρέπει να είναι ποινικώς κολάσιμη; Δεν πρέπει να υπάρχει ένας νόμος που θα έδινε στον φρούραρχο της Βουλής τη δυνατότητα να μπει στην αίθουσα και να συλλάβει τον Κασιδιάρη; Η απάντηση είναι όχι,όχι στην ποινικοποίηση ακόμη και των πιο αποτρόπαιων απόψεων. Το ζήτημα δεν είναι οι απόψεις. Το ζήτημα είναι ότι δεν συλλαμβάνουν τους Κασιδιάρηδες για τις πράξεις τους, ότι τους αφήνουν να μαχαιρώνουν, να χαρακώνουν, να δέρνουν, να τρομοκρατούν. Τους αφήνουν να διεισδύουν στον στρατό και την αστυνομία.

Άμα θέλει ο φρούραρχος, έχει πεδίον δόξης λαμπρόν.

Πηγή: avgi.gr

Τα μαχαίρια κι οι χαρακιές στο πρόσωπο

2013-06-03T01:47:00.003+03:00

Του Στρατή Μπουρνάζου

Φωτογραφία: Χουάν Μιρο, «Βοηθήστε την Ισπανία», 1933
«Από τις 270 οικογένειες αλλοδαπών που πήραν τρόφιμα από το “Χαμόγελο του Παιδιού”, οι 80 κατήγγειλαν ότι είναι θύματα βίαιων ρατσιστικών επιθέσεων. Τις ημέρες του Πάσχα [“άγνωστοι”] επιτέθηκαν στις 11 το βράδυ και τραυμάτισαν μια ανυποψίαστη εννιαμελή οικογένεια Αφγανών. Στην ίδια γειτονιά, δέχθηκε επίθεση μια άλλη οικογένεια Αφγανών, από ομάδα Ελλήνων. Φωνάζοντας “Nα φύγετε, βρομιάρηδες!”

χτύπησαν τον δεκαεφτάχρονο Αφγανό, μέχρι που έπεσε αναίσθητος. Του έσπασαν τα δόντια. Κλοτσούσαν τον πατέρα του με μανία. Μέχρι σήμερα υποφέρει από τη σπονδυλική του στήλη. Στο Σταθμό Λαρίσης τραυμάτισαν στο κεφάλι δύο ανήλικους Αφγανούς 14 και 16 ετών. Αιμορραγούσαν και συνέχιζαν να τους χτυπούν…».

***

Tο παραπάνω (μικρό) απόσπασμα από συνέντευξη του προέδρου της αφγανικής κοινότητας, Γ. Μοχαμμεντί (στη Γεωργία Δάμα, Ελευθεροτυπία, 16.5.2013), όπως και η ετήσια έκθεση 2012 του Δικτύου Καταγραφής Ρατσιστικής Βίας (που δείχνει αύξηση και της αγριότητας και του αριθμού των περιστατικών) αποτελούν την καταλληλότερη εισαγωγή στη συζήτηση για τον αντιρατσιστικό νόμο. Γιατί μας δείχνουν το ουσιώδες: ότι η θέσπιση αντιρατσιστικής νομοθεσίας, στην Ελλάδα του 2013, δεν είναι κάποιο αφηρημένο ζήτημα δικαίου, γενικής συμμόρφωσης με ευρωπαϊκές οδηγίες, επίδικο της νομικής επιστήμης κ.ο.κ. Αποτελεί κατεπείγον αιτούμενο που θέτει η αποχαλίνωση της ρατσιστικής βίας, οι δολοφονίες, τα μαχαίρια των νεοναζιστών και τα χαραγμένα πρόσωπα των δεκατετράχρονων.

Όσο και αν τα αίτια της ρατσιστικής βίας είναι πολλά και σύνθετα, καμία συνθετότητα, κατά τη γνώμη μου, δεν έχει η απάντηση στο γιατί η βία αυτή συνεχίζεται ανενόχλητη: επειδή, από πλευράς της κυβέρνησης και του κράτους, δεν υπάρχει η βούληση για την αντιμετώπισή της.[1] Τρανή απόδειξη, η απόσυρση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου. Διάβασα πολλά για τους σκοτεινούς λόγους της στάσης της Ν.Δ.: «άνοιγμα» στους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής και την ακροδεξιά, προσπάθεια διεμβολισμού των νεοναζιστών, κυριαρχία Μπαλτάκου και Κρανιδιώτη στο κόμμα κ.ά. Δεν είμαι σίγουρος ποιο από τα παραπάνω είναι το χειρότερο, είμαι όμως απολύτως βέβαιος ότι η εξέλιξη είναι η χειρότερη δυνατή, αφού, σε συμβολικό αλλά και σε πραγματικό επίπεδο, κλείνει το μάτι στη Χρυσή Αυγή και ανάβει το πράσινο φως στη ρατσιστική βία. Προχωράω με τρία ερωτήματα.

1. Θα μπορούσε, με την υπάρχουσα νομοθεσία, να έχει αντιμετωπιστεί η ρατσιστική βία; Αναμφισβήτητα, ναι. Το μείζον, εδώ, δεν είναι οι όποιες ελλείψεις ή αδυναμίες της, αλλά το ότι έχει μείνει εντελώς ανενεργή. Επειδή, ακριβώς, υπάρχει πολιτική βούληση να μείνει ανενεργή.

2. Με αυτό το δεδομένο, χρειαζόμαστε νέα ειδική νομοθεσία; Ναι, για δύο λόγους. Ο ένας είναι ότι η υφιστάμενη νομοθεσία έχει κενά σε σημαντικά θέματα όπως η προστασία των θυμάτων. Επίσης, χρειάζεται να ρυθμιστούν ειδικότερα ζητήματα, με αιχμή την επιβάρυνση του πλαισίου ποινής και των προϋποθέσεων αναστολής και μετατροπής της ποινής για εγκλήματα ρατσιστικής βίας.[2] Με άλλα λόγια, το μαχαίρωμα κάποιου μόνο και μόνο επειδή είναι σκουρόχρωμος πρέπει να έχει ιδιαίτερη απαξία σε σχέση με ένα οποιοδήποτε μαχαίρωμα — και αυτό πρέπει να το αποτυπώνει με σαφήνεια ο νόμος.

Στη δεδομένη συγκυρία, πάντως, θα έπρεπε να υποστηρίξουμε ένθερμα τον αντιρατσιστικό νόμο, ακόμα κι αν αυτός δεν προσέθετε το παραμικρό στην υπάρχουσα νομοθεσία. Κι αυτό για έναν υπέρτερο λόγο: η ψήφιση του νομοσχεδίου Ρουπακιώτη (παρά τα σοβαρά του προβλήματα, ιδίως στα ζητήματα ελευθερίας της έκφρασης) θα αποτύπωνε τη βούληση του κράτους να αντιμετωπίσει τη ρατσιστική βία, συνιστώντας, όπως επισήμανε ο Βασίλης Παπαστεργίου, «έμπρακτη άρνηση της θεωρίας των δύο άκρων» (Η Εποχή, 12.5.2013). Αντιστρόφως, το μανιπουλάρισμα και η απόσυρσή του επισημοποιεί την ανοχή, εκ μέρους της πολιτείας, της ρατσιστικής βίας.

3. Ακόμα και αν ψηφιζόταν ένας θαυμάσιος αντιρατσιστικός νόμος δεν υπάρχει κίνδυνος να μείνει στα χαρτιά; Έτσι ώστε η κυβέρνηση να λέει στους ευρωπαίους εταίρους ότι έχει λάβει τις προσήκουσες θεσμικές μέριμνες, αλλά στην πράξη να μην κάνει τίποτα; Ασφαλώς ναι (κατά τη γνώμη μου, αυτός ήταν ο αρχικός σχεδιασμός Σαμαρά, όταν έδινε εντολή στον Ρουπακιώτη να προχωρήσει). Αυτό όμως ισχύει για όλους τους νόμους: και ο καλύτερος μπορεί να ακυρωθεί, αν λείπουν οι προϋποθέσεις, πολλώ δε μάλλον αν υπάρχει συγκεκριμένη πολιτική βούληση για την ακύρωσή του. Αυτός όμως δεν είναι λόγος να αδιαφορούμε — αν ήταν έτσι, θα έπρεπε, ειδικά την περίοδο που διανύουμε, να καταγγέλλουμε ως φενάκη συλλήβδην κάθε θετική διάταξη οιουδήποτε νομοσχεδίου. Προχωράω σε δύο ειδικότερα σημεία:

α) Το ζήτημα της ελευθερίας του λόγου. Εδώ οφείλουμε να είμαστε ρητοί: ο λόγος, όσο απεχθής κι αν είναι, δεν πρέπει να διώκεται. Αυτή, κατά τη γνώμη μου, ήταν και η αχίλλειος πτέρνα του νομοσχεδίου Ρουπακιώτη, και σε αυτό το σημείο πρέπει να είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι. Αν κάποιος υποστηρίζει, λ.χ., ότι το Ολοκαύτωμα είναι μύθος ή ότι οι μετανάστες είναι κατώτεροι άνθρωποι πρέπει να κάνουμε το παν ώστε να φανεί πόσο αστήριχτες, καταγέλαστες, επικίνδυνες και άθλιες είναι τέτοιες «απόψεις», πρέπει να μην αφήσουμε σε χλωρό κλαρί τους υποστηρικτές τους, αλλά δεν πρέπει να ζητάμε την ποινική τους δίωξη. Όχι μόνο επειδή αυτό ανοίγει την πόρτα στη δίωξη γενικότερα μειοψηφικών απόψεων κλπ., αλλά, πρωτίστως, επειδή αντίκειται σε καταστατικές αρχές της δημοκρατίας.[3]

β) Το επιχείρημα ότι θέτοντας στο στόχαστρο τη Χρυσή Αυγή την ηρωοποιούμε, ενισχύουμε τον «αντισυστημικό» χαρακτήρα της. Υπάρχουν τρεις απαντήσεις επ’ αυτού.

Πρώτον, ότι πρόκειται για μια εικασία, ευλογοφανή ίσως, αλλά αστήριχτη. Η σύγχρονη ευρωπαϊκή εμπειρία υποδεικνύει στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση.

Δεύτερον, το κριτήριο της «μη ηρωοποίησης» δεν μπορεί να συνιστά λυδία λίθο για ένα ευνομούμενο κράτος. Αν ήταν έτσι, τότε και οι άντρες που δέρνουν τις γυναίκες τους γιατί τους «απάτησαν», οι φιλήσυχοι πολίτες που παίρνουν τις καραμπίνες και κυνηγάνε τους διαρρήκτες ή οι αστυνομικοί που βασανίζουν εγκληματίες δεν θα έπρεπε να διώκονται, αφού ελλοχεύει ο κίνδυνος να «ηρωοποιηθούν», καθώς οι πράξεις τους χαίρουν ευρείας κοινωνικής αποδοχής.

Τρίτον, όταν ο συνειρμός γίνεται με τους αριστερούς των μετεμφυλιακών χρόνων, έχουμε σωρεία πραγματολογικών σφαλμάτων. Εκτός όλων των άλλων (εντελώς ανόμοια φαινόμενα το ΚΚΕ του μετεμφυλίου και η Χρυσή Αυγή, οι διώξεις ηρωοποίησαν αλλά και τσάκισαν το αριστερό κίνημα κ.ά.) η άποψη αυτή παραγνωρίζει το μείζον: η Χρυσή Αυγή, ειδικά όσον αφορά την εγκληματική της δράση, αντλεί μεγάλο μέρος της δύναμής της, όχι από την αντιπαράθεση, αλλά από τη σύμπραξή της με το κράτος, και ειδικότερα την Αστυνομία.[4]

***

Η Χρυσή Αυγή, εκτός όλων των άλλων, έχει χαρακτηριστικά συμμορίας. Και αυτή ακριβώς η όψη της δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί από το κίνημα ή την «κοινωνία των πολιτών», αλλά από τη δικαιοσύνη και την αστυνομία. Φυσικά, το κίνημα μπορεί να έχει καθοριστική συμβολή, καθώς θα πιέσει, θα αναδείξει ζητήματα, θα εξαναγκάσει το κράτος κλπ., ωστόσο δεν μπορεί να υποκαταστήσει το κράτος. Όταν οι Χρυσαυγίτες καίνε μαγαζιά, μαχαιρώνουν και δολοφονούν, είναι παράλογο να θεωρήσουμε ότι μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε, μετατρεπόμενοι, σε ανακριτικούς υπαλλήλους, ντετέκτιβ και «φρουρούς». Με αυτή την αντίφαση (: έχουμε εδώ απολύτως ανάγκη το κράτος, τη στιγμή που οι μηχανισμοί του είναι όχι μόνο απρόθυμοι, αλλά διαβρωμένοι από την ακροδεξιά) χρειάζεται να ασχοληθούμε σοβαρά. Ας κρίνουμε το αντιρατσιστικό και υπ’ αυτό το πρίσμα: η ψήφισή του θα έδειχνε, συμβολικά τουλάχιστον, μια αποφασιστική διάθεση του κράτους να κόψει αυτό τον ομφάλιο λώρο.

[1] Δεν εννοώ, βέβαια, ότι αν υπήρχε πολιτική βούληση το ζήτημα θα είχε λυθεί αυτομάτως ή εύκολα, κάθε άλλο.

[2] Βλ. Γιάννης Φ. Ιωαννίδης, «Γιατί πρέπει να μπει φραγμός στον ρατσισμό», Έθνος, 25.5.2013.

[3] Σχηματοποιώ, φυσικά, ένα εξαιρετικά δύσκολο θέμα. Το κάνω, όχι επειδή το θεωρώ απλό, αλλά για να καταδείξω με σαφήνεια την άποψή μου.

[4] Βλ. αναλυτικά, Ο Ιός, «Ο ναζισμός, η βία και ο νόμος», Εφημερίδα των συντακτών, 19.5.2013.

www.enthemata.wordpress.com

Καλαμάτα: Μαζικό "Όχι" τοπικών φορέων και συλλογικοτήτων στην καλοκαιρινή φιέστα μίσους της Χρυσής Αυγής

2013-06-01T18:39:00.003+03:00

Έντονες αντιδράσεις από σωματεία εργαζομένων, δημοτικές και περιφερειακές παρατάξεις, πολιτικά κόμματα, καθώς και αντιρατσιστικές και αντιφασιστικές συλλογικότητες έχει προκαλέσει η έγκριση από την Περιφερειακή Διοίκηση Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδας της απόφαση του Λιμενικού Ταμείου Μεσσηνίας για την παραχώρηση του Πάρκου του Λιμενικού στην Παραλία της Καλαμάτας στη Χρυσή Αυγή για τη φασιστική γιορτή της, στις αρχές Αυγούστου.

Ήδη έχει πραγματοποιηθεί μια σύσκεψη φορέων, σωματείων, συλλογικοτήτων και πολιτών, μετά απόπρωτοβουλία της Αντιφασιστικής Κίνησης Καλαμάτας, στην οποία αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το δημοτικό συμβούλιο της πόλης, την Πέμπτη 6/6. Παράλληλα,συνεχίζεται η συλλογή κειμένων και ψηφισμάτων στην ηλεκτρονική διεύθυνση της Αντιφασιστικής Κίνησης: antiratsistikokalamatas@gmail.com

Επιπλέον, με πρωτοβουλία του Σωματείου Εργαζομένων στο νοσοκομείο της Καλαμάτας, θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 19 Ιουνίου συνάντηση σωματείων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, προκειμένου να συντονίσουν τη δράση τους ενάντια στην πραγματοποίηση του φασιστικού φεστιβάλ.

Ανακοινώσεις και ψηφίσματα ενάντια στη διεξαγωγή της χρυσαυγίτικης φίεστας

Εκτός από το Σωματείο Εργαζομένων στο νοσοκομείο της Καλαμάτας, στο πλευρό των πολέμιων των φασιστών έχουν ταχθεί ήδη, μεταξύ άλλων, με ανακοινώσεις και ψηφίσματα το Συνδικάτο Οικοδόμων Μεσσηνίας, ο Φοιτητικός Σύλλογος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Η/Υ του ΕΜΠ και το Σωματείο νέων τεχνολογιών και τηλεπικοινωνιών Ν. Αχαΐας "Η Ενότητα".

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Μεσσηνίας, σε ανακοίνωση του αναφέρει ότι "θεωρεί βάναυση πρόκληση τη διοργάνωση του νεοναζιστικού φεστιβάλ", προσθέτοντας ότι "οι ναζί της Χρ. Αυγής και το αυγουστιάτικο τους φεστιβάλ μίσους είναι ανεπιθύμητοι". Ολόκληρη η ανακοίνωση

Η Αγωνιστική Συνεργασία Πελοποννήσου, με επερώτηση του Περιφερειακού Συμβούλου Νίκου Πατσαρινού στο Περιφερειακό Συμβούλιο, κάλεσε τους αρμόδιους φορείς να ανακαλέσουν την έκδοση της άδειας που δόθηκε για να γίνει το φεστιβάλ, συμβάλλοντας έτσι στη διατήρηση του δημοκρατικού κλίματος στην περιοχή.

Το ΚΚΕ Μεσσηνίας σχολιάζοντας τις απίστευτες δηλώσεις του Δημάρχου Καλαμάτας Π. Νίκα ότι "δεν προτίθεται να ματαιώσει, ούτε να εμποδίσει την πραγματοποίηση του Φεστιβάλ γιατί η Καλαμάτα είναι ελεύθερη πόλη και η Ελλάδα είναι ελεύθερη χώρα", κατηγόρησε τον τελευταίο ότι "χαϊδεύει τα αυτιά των πολιτικών απογόνων του Χίτλερ και του Μεταξά", και καλεί "το λαό του Δήμου της Καλαμάτας να δώσει ηχηρή απάντηση στον φασισμό και στον ολισθηρό κατήφορο της Δημοτικής Αρχής".

left.gr

Σκαιά επίθεση χρυσαυγίτη σε οδηγό φορτηγού από την ΠΓΔΜ (καταγραφή σε βίντεο)

2013-05-29T09:14:00.004+03:00

Είναι ο κατόπιν βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Ηλίας Παναγιώταρος, καθώς φέρεται ο ίδιος να επιβεβαιώνει την πράξη του -και «θα την ξανάκανε»- μιλώντας σε ιστοσελίδα

Το βίντεο που ακολουθεί πρωτοανέβηκε στο Youtubeπριν από δύο χρόνια, και σήμερα ανέβηκε ξανά, από χρήστες με ψευδώνυμο.

Σε αυτό εμφανίζεται (δείτε και τη φωτογραφία-στιγμιότυπο, αριστερά) ο σημερινός βουλευτής της Χρυσής Αυγής, Ηλίας Παναγιώταρος, να ξεκολλά αυτοκόλλητο με την ένδειξη ΜΚ («Μακεδονία») από φορτηγό αυτοκίνητο σε κάποια εθνική οδό, να το κολλά στο πρόσωπο του οδηγού του φορτηγού και να τον ψεκάζει με σπρέι, ενώ στη συνέχεια τον καθυβρίζει και τον προπηλακίζει, μαζί με συνεργό του που καταγράφει και τη σκηνή:

Το παραθέτουμε ως ντοκουμέντο, παρ'όλη την ντροπιαστική για κάθε πολιτισμένο άνθρωπο πράξη που καταγράφει.
Για το ιστορικό της υπόθεσης, να επισημάνουμε ότι το γνωστό σάιτ makeleio.gr που συχνότατα καλύπτει ακροδεξιές δραστηριότητες «υπερηφανεύεται» ότι έβγαλε πρώτο σήμερα την είδηση ότι υπάρχει αυτό το βίντεο. Την είδηση για την ύπαρξη του βίντεο έχει αναπαράξει και το zougla.gr , το οποίο επικαλείται μάλιστα και συνομιλία με τον χρυσαυγίτη βουλευτή όπου επιβεβαιώνει την πράξη του.

Αναπαράγουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από το zougla.gr:

επικοινωνήσαμε πολύ ώρα νωρίτερα με τον Ηλία Παναγιώταρο ο οποίος χαμογέλασε περήφανος στο άκουσμα της ερώτησης του δημοσιογράφου για το κατόρθωμά του.

Μάλιστα ανέφερε πως το video αυτό είχε τραβηχτεί τουλάχιστον τρία χρόνια πριν στην Ε.Ο. Αθηνών-Λαμίας και από τότε «κατάφεραν» να μην μπαίνουν τα αυτοκόλλητα «ΜΚ» στα φορτηγά που προέρχονται από την ΠΓΔΜ.

Eπίσης, στην ερώτησή μας εάν σήμερα καταδικάζει την πράξη του αυτή, γελώντας απάντησε πως όχι μόνο «δεν την καταδικάζει, αλλά θα την ξανάκανε με χαρά εκ νέου».

Ο χρυσαυγίτης Ηλ. Παναγιώταρος δηλαδή, εφόσον επιβεβαιώνει ο ίδιος την πράξη του:

* Προπηλακίζει και τρομοκρατεί έναν εργαζόμενο άνθρωπο στη μέση του δρόμου

* Αργότερα, ανεβάζει, ή γνωρίζει ότι η πράξη του ανεβαίνει στο Ιντερνετ καταγεγραμμένη σε βίντεο ως κατόρθωμα, ενώ δεν είναι παρά ένας άθλιος τραμπουκισμός, παρόμοιος με τις πράξεις των ομοϊδεατών του τις νύχτες στο κέντρο της Αθήνας

* Στο βαθμό που αληθεύει η δήλωσή του στη zougla.gr, όχι μόνο παραδέχεται την καταφανώς παράνομη πράξη του αλλά δηλώνει ευθαρσώς ότι θα την επαναλάμβανε.

Κάθε σχόλιο, προς το παρόν, περιττεύει.

left.gr

Έκθεση καταπέλτης του Συνηγόρου του Πολίτη για τη συμπεριφορά της αστυνομίας κατά την προσαγωγή κατοίκου των Εξαρχείων

2013-05-29T05:06:00.003+03:00

Ο Συνήγορος του Πολίτη διαπιστώνει μια σειρά από παραβιάσεις, αυθαιρεσίες και παραλείψεις κατά τη διάρκεια της προσαγωγής της Καλλιόπης Μέλλιου, το βράδυ της 27ης Φεβρουαρίου του 2013, στα Εξάρχεια.

Στην έκθεσή του, η οποία κοινοποιήθηκε στο Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, ο Συνήγορος του Πολίτη κάνει εκτενή αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης, περιγράφει το νομικό πλαίσιο που ορίζει τη λειτουργία της αστυνομίας κατά τη διάρκεια του ελέγχου και της προσαγωγής πολιτών, θέτοντας έπειτα τα ερωτήματα που προέκυψαν από την εκτός πλαισίου λειτουργία της αστυνομίας στη συγκεκριμένη υπόθεση.

Η έκθεση καταλήγει χαρακτηρίζοντας τα καταγγελλόμενα στη συγκεκριμένη περίπτωση"ιδιαιτέρως σοβαρά (στέρηση ελευθερίας, προσβολές της αξιοπρέπειας κ.λπ.)" και ζητώντας "διεξοδική διερεύνηση της αλήθειας και απόδοση των ευθυνών". Ο Συνήγορος του Πολίτη επισημαίνει ότι "είναι προφανές ότι οι ως άνω αναφερόμενες συμπεριφορές, εφόσον είναι αληθείς, δεν πλήττουν μόνο τα δικαιώματα του πολίτη, της συγκεκριμένης αναφερόμενης ή όλων, αλλά και το κύρος της αστυνομίας, η οποία εμφανίζεται σ' ένα κράτος δικαίου να δρα αυθαιρέτως", προσθέτοντας ότι "για τους λόγους αυτούς, προτίθεται να παρακολουθήσει πολύ στενά τη διαδικασία αλλά και την ολοκλήρωση αυτής της έρευνας".

Η Καλλιόπη Μέλλιου δήλωσε σχετικά στο Left.gr: "Η επιστολή του Συνηγόρου του Πολίτη προς τη ΓΑΔΑ θέτει τα αυτονόητα ερωτήματα και ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα δικαιώματα αυτά, ενώ θα έπρεπε να είναι αδιαπραγμάτευτα σε μια κοινωνία δημοκρατίας και ευνομίας, αναγκαζόμαστε να τα συζητάμε και να τα διεκδικούμε καθημερινά".

Στην έκθεση ερωτάται η αστυνομία:

- Αν και πώς έγινε γνωστή η ταυτότητα των αστυνομικών (της ομάδας ΔΕΛΤΑ) στην αναφερόμενη πολίτη η οποία την ζήτησε; Επεδείχθη υπηρεσιακή ταυτότητα και δόθηκε η δυνατότητα να συγκρατήσει η πολίτης τα στοιχεία των αστυνομικών;

- Ήταν νόμιμη και αναγκαία, βάσει και των ατομικών χαρακτηριστικών της, η προσαγωγή της αναφερομένης, δοθέντος μάλιστα ότι αυτή διέθετε Δ.Α.Τ. μαζί της; Πώς ανασκευάζεται η πιθανότητα τιμωρητικής - εκδικητικής αντιμετώπισης της αναφερομένης πολίτη;

- Συνιστά έγκλημα η συγκράτηση ή σημείωση των αριθμών κυκλοφορίας αστυνομικών οχημάτων; Αν ναι, βάσει ποιας ακριβώς διατάξεως και γιατί, στην περίπτωση αυτή, δεν κινήθηκε η ποινική διαδικασία για την αναφερομένη;

- Ποιες υπόνοιες, για ήδη τελεσθείσα αξιόποινη πράξη κίνησε η αναφερομένη; Επιβεβαιώθηκαν ή διαψεύσθηκαν αυτές; Πώς δικαιολογείται η αναφορά σε «σοβαρές υπόνοιες», στο από 30.3.2013 έγγραφο, ενώ στο βιβλίο συμβάντων αναφέρεται απλώς σε «γεγονός που θεωρήθηκε ύποπτο».

- Γιατί αφαιρέθηκε και με ποιο νόμιμο έρεισμα το κινητό τηλέφωνο της αναφερομένης αφού αυτή δεν είχε συλληφθεί αλλά είχε απλώς προσαχθεί; Έγινε κάποια έρευνα για αυτό; Πώς διασφαλίστηκε το απόρρητο της επικοινωνίας και τα προσωπικά δεδομένα της αναφερομένης, δοθέντος ότι δεν επετράπη σε αυτή να αφαιρέσει την κάρτα sim ή την μπαταρία του κινητού τηλεφώνου, πράγμα που η ίδια ζήτησε;

- Ποια αναγκαιότητα και σε ποια ακριβώς νόμιμη βάση στηρίζονταν οι ερωτήσεις προς την αναφερόμενη: «με ποιον ήσουν», «τι ήθελες εκεί», «μήπως σημείωσες κάτι»;

- Δηλώθηκε από τον επιληφθέντα αξιωματικό υπηρεσίας και, αν ναι, για ποιο λόγο ότι η αναφερόμενη συλλαμβανόταν ή ότι ήταν, δήθεν, «κρατούμενη» και θα οδηγείτο στο αυτόφωρο;

- Γιατί η αναφερόμενη υπεβλήθη σε σωματικό έλεγχο και υποχρεώθηκε να αφαιρέσει τα ρούχα της, αφού δεν ήταν κρατούμενη ούτε είχε συλληφθεί; Ποια ειδικά μέτρα ελήφθησαν για την προστασία της αξιοπρέπειας της αναφερομένης;

- Γιατί δεν επετράπη η επικοινωνία της αναφερομένης με τα πρόσωπα που προσήλθαν για να την επισκεφθούν (δικηγόρο και βουλευτή), «δοθέντος ότι δεν ήταν κρατούμενη και συνεπώς διέθετε απεριόριστο το δικαίωμα επικοινωνίας, ιδίως με δικηγόρο;

- Αρνήθηκε πράγματι ο επιληφθείς αξιωματικός να δώσει τα στοιχεία του, κατά την αποχώρηση της αναφερομένης; Ποια πρόνοια είχε ληφθεί ότι αυτά να είναι εμφανή (π.χ. ύπαρξη σχετικής πινακίδας;)

- Συνολικά, ποια μέτρα ελήφθησαν ώστε να αποτραπεί ο εξευτελισμός και η ταπείνωση της αναφερομένης; Διασφαλίστηκε ότι οι ενέργειες και η εν γένει συμπεριφορά των αστυνομικών δεν δημιουργούσαν κλίμα απειλών και φόβου;

- Πότε καταγράφηκε η προσαγωγή της κ. Μέλλιου στο Βιβλίο Αδικημάτων και Συμβάντων; Στις 07-03-2013, όπως φαίνεται στο σχετικό απόσπασμα δηλ. επτά (7) ημέρες από τη διενέργεια της; Τηρήθηκε η διάταξη του άρ. 36 παρ. 3 ΠΔ 75/198 που επιτάσσει , τα συμβάντα να καταγράφονται «αμέσως» ή το πολύ «μέσα σε 24 ώρες»;

Διαβάστε ολόκληρη την Έκθεση

Θέμα: Διερεύνηση (αναφερόμενης) κακομεταχείρισης πολίτη από αστυνομικούς

Ο Συνήγορος του Πολίτη, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του κατά το άρ. 103 § 9 του Συντάγματος και το ν.3094/2003, εξετάζει αναφορά της κυρίας Καλλιόπης Μέλλιου του Πολυδεύκη, σχετικά με την δράση αστυνομικών. Ειδικότερα:

I. Ιστορικό

Α. Κατά τα αναφερόμενα, στις 27 Φεβρουαρίου 2013 και ώρα 22:50, οκτώ (8) αστυνομικοί (της ομάδας ΔΕΛΤΑ), επιβαίνοντες σε τέσσερα (4) δίκυκλα, εισήλθαν στον πεζόδρομο της οδ. Τζαβέλα (Αθήνα) και ακολούθως εξήλθαν αυτής βιαστικά. Η κ. Μέλλιου, 55 ετών, φωτορεπόρτερ, ευρισκόμενη στη συμβολή των οδών Εμμ. Μπενάκη και Τζαβέλα (Αθήνα) και γνωρίζοντας ότι στο συγκεκριμένο σημείο έχει λάβει χώρα κατά το πρόσφατο παρελθόν ένα θανατηφόρο συμβάν, με ευθύνη αστυνομικών, που συντάραξε τη χώρα, παρατηρούσε «αν συνέβαινε κάτι», σημειώνοντας παράλληλα τους αριθμούς κυκλοφορίας των αστυνομικών δικύκλων. Τότε προσεγγίστηκε από τους δικυκλιστές αστυνομικούς, ένας εκ των οποίων κατέβηκε από το δίκυκλο και ζήτησε τα στοιχεία της. Η ίδια συμφώνησε να δώσει τα στοιχεία της, ζητώντας όμως αντιστοίχως τα στοιχεία του αιτούντος αστυνομικού, δοθέντος ότι αυτός δεν έφερε διακριτικά της ταυτότητάς του ενώ και η ενέργειά του δεν ήταν δικαιολογημένη από τα πράγματα, δηλαδή την ατομική συμπεριφορά της αναφερομένης. Τότε, ο συγκεκριμένος αστυνομικός της «δήλωσε επιθετικά» ότι δεν πρόκειται να «δώσει τίποτα» αλλά, αντίθετα, ότι η αναφερομένη θα προσαχθεί στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ). Πράγματι η αναφερόμενη μεταφέρθηκε πεζή, συνοδευόμενη από τέσσερις (4) αστυνομικούς, στην οδό Ακαδημίας, επιβιβάστηκε σε προσελθόν περιπολικό και οδηγήθηκε στην Υπδνση Κρατικής Ασφάλειας (στον 6° όροφο του κτιρίου της ΓΑΔΑ).

Η κ. Μέλλιου, κατά τους ισχυρισμούς της, οδηγήθηκε σε «αρμόδιο» αστυνομικό ο οποίος αρχικώς της ζήτησε να παραδώσει εκτός από το Δ.Α.Τ. της και το κινητό της τη-λέφωνο (χωρίς όμως να της επιτραπεί να αφαιρέσει την κάρτα ή τη μπαταρία) και στη συνέχεια της απηύθυνε ερωτήσεις όπως: «με ποιον ήσουν», «τι ήθελες εκεί», «μήπως σημείωσες κάτι» ενώ σε ερώτηση της αναφερομένης «στο πλαίσιο ποιας διαδικασίας με ρωτάτε» απάντησε: «ελάτε τώρα, στην Ελλάδα είμαστε». Τέλος, της δήλωσε ότι «συλλαμβάνεσαι», είναι «κρατούμενη» και θα οδηγείτο στο αυτόφωρο, χωρίς ωστόσο να δίδει απάντηση για οποιοδήποτε υποτιθέμενο τελεσθέν αδίκημα. Ακολούθως, ο ίδιος αστυνομικός έδωσε εντολή, σε κληθείσα γυναίκα αστυνομικό, να υποβάλει την ανα-φερόμενη σε σωματικό έλεγχο ενώ, κατόπιν των διαμαρτυριών της τελευταίας, υπέδειξε μεγαλόφωνα «μην κάνεις πρωκτικό και κολπικό, κάνε μόνο 'κωλομάγουλα' και... ξέρεις εσύ». Πράγματι, αφού εξήλθε ο ως άνω αστυνομικός από το συγκεκριμένο γραφείο, η αναφερόμενη υποβλήθηκε σε σωματικό έλεγχο από την γυναίκα αστυνομικό και υποχρεώθηκε να αφαιρέσει τα ρούχα της (πρώτα τα άνω και ύστερα τα κάτω) έως και τα εσώρουχα. Σημειώνεται ότι το γραφείο που έλαβε χώρα αυτό το συμβάν βρισκόταν επί της Λεωφ. Αλεξάνδρας και είχε στη μια πλευρά του ακάλυπτη τζαμαρία, με δυνατότητα θέασης από έξω {ιδίως λόγω του φωτισμού στο εσωτερικό), ενώ η αστυνομικός αρνήθηκε να κατεβάσει τα στόρια, όπως ζήτησε η αναφερομένη, ώστε να μην υπήρχε δυνατότητα θέασης.

Δύο ώρες αργότερα, αφού όπως δηλώθηκε «η εξακρίβωση ολοκληρώθηκε», δόθηκε στην αναφερομένη το Δ.Α.Τ, της και αφέθηκε ελεύθερη. Όταν, ωστόσο, αυτή ζήτησε τα στοιχεία του επιληφθέντος αξιωματικού υπηρεσίας (;), ο τελευταίος αρνήθηκε, απαντώντας επί λέξει: «δεν παίζει».

Σημειώνεται, τέλος, ότι κατά την «παραμονή» της αναφερομένης στη ΓΑΔΑ, δεν ε-πετράπη η επικοινωνία μαζί της στις ήδη προσελθούσες, για το σκοπό αυτό, δικηγόρο κ. Άννα Μαντέλλου και βουλευτή κ. Αφροδίτη Σταμπουλή, με το μεταβαλλόμενο αιτιολογικό ότι «πρόκειται για μια απλή προσαγωγή», «σε λίγο έρχεται», «δεν είναι κρατούμενη». Τελικώς επετράπη η είσοδος μόνο στην βουλευτή κ. Α. Σταμπουλή αλλά ποτέ στην δικηγόρο της αναφερομένης.

Β. Σύμφωνα με το «Απόσπασμα του Βιβλίου αδικημάτων και συμβάντων της 07-03- 2013» η προσαγωγή έλαβε χώρα «διότι κατά τη διέλευση υπηρεσιακών δικύκλων η προαναφερόμενη προέβη στην καταγραφή των αριθμών κυκλοφορίας αυτών γεγονός που θεωρήθηκε ύποπτο». Αναφέρεται εξάλλου ότι η «[ε]λεχθείσα αρνήθηκε αρχικά να δηλώσει τα στοιχεία ταυτότητάς της, υπαναχωρώντας στην συνέχεια προσαχθείσα ... Αποχώρησε την 00:50 ώρα της 28-02-2013».

Παράλληλα, στο υπ' αριθμ. πρωτ. 1016/53/55-β730-3-2013 απαντητικό προς την αναφερομένη έγγραφο (της Δνσης Ασφαλείας Αττίκής/Υπδνση Προστ. του Κράτους) κα-ταγράφονται τα ονόματα των αστυνομικών που ήσαν «παρόντες», χωρίς όμως τον ακριβή ρόλο και τις ενέργειες στις οποίες ο καθένας από αυτούς προέβη. Αναφέρεται παράλληλα ότι η «καταγραφή των αριθμών κυκλοφορίας υπηρεσιακών οχημάτων [συνιστά] πράξη που αναμφιβόλως έχρηζε διερεύνησης ως προς τα κίνητρά της» ενώ σε συνδυασμό με την αναφερόμενη άρνηση δήλωσης στοιχείων ταυτότητας επιβαλλόταν η σωματική έρευνα, καθόσον η «διαγωγή» {;) και η συμπεριφορά της αναφερομένης «ήγειραν σοβαρές υπόνοιες». Τέλος, σχετικά με την εντολή διενέργειας σωματικής έρευνα αναφέρεται ότι «αυτή θεωρείται ότι δίδεται πάγια, καθόσον αποτελεί συνήθη και προ-βλεπόμενη διαδικασία».

II. Νομικό πλαίσιο

Δοθέντος ότι τόσο οι αστυνομικές έρευνες, όσο και οι προσαγωγές ή συλλήψεις αλλά και εν γένει η περιοριστική της ελευθερίας αστυνομική δράση, υπόκεινται σε συγκεκριμένους όρους, που προβλέπονται από τη νομοθεσία (Σύνταγμα, ΕΣΔΑ, ΚΠΔ, ΠΔ 141/1991), κάθε τέτοια ενέργεια θα πρέπει να δικαιολογείται ειδικώς και επαρκώς αιτιολογημένη και απολύτως σύμφωνη με το νόμο. Ειδικότερα, η ύπαρξη εύ-λογων υποψιών αντικειμενικά στηριγμένων, η τήρηση του αναγκαίου μέτρου, ο σεβασμός της προσωπικότητας του ατόμου και, εν γένει, η πιστή τήρηση των προβλεπομένων διαδικασιών αποτελούν ενδεικτικά κριτήρια για τη νομιμότητα της αστυνομικής δράσης. Σχετική είναι η Εγκύκλιος του Αρχηγού ΕΛΑΣ (αριθ. πρωτ: 7100/22/4α/17-6- 2005) κατά την οποία: «Σε κάθε περίπτωση όμως, οι ενέργειες των οργάνων της [ΕΛΑΣ] διέπονται από την αρχή της νομιμότητας (άρθρα 103 παρ. 1 και 120 παρ. 2 Συντάγματος)», «οι αστυνομικοί έλεγχοι πρέπει να διενεργούνται με σεβασμό στην ανθρώπινη αξία», «ως προς τη διενέργεια σωματικών ερευνών, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η "σοβαρή υπόνοια τελέσεως αξιόποινης πράξης ή απόλυτη ανάγκη" (άρθρο 96 παρ.3 Π.Δ. 141/1991). Η συνδρομή των προϋποθέσεων αυτών πρέπει να βασίζεται σε ειδικά αντικειμενικά ή υποκειμενικά στοιχεία, τα οποία να είναι επαρκή και πρόσφορα να δικαιολογήσουν κατά νόμο τη σωματική έρευνα.», «Η προσαγωγή του υπόπτου στο αστυνομικό κατάστημα συνιστά εξ' ορισμού, ένα επαχθές καταναγκαστικό μέτρο που αναφέρεται στην ελευθερία κίνησης του πολίτη, δοθέντος ότι στην περίπτωση αυτή το άτομο τίθεται υπό τη φυσική εξουσίαση του αστυνομικού, πολλές φορές μάλιστα με δέσμευση.», «Ενόψει του χαρακτήρα του μέτρου αυτού, επιβάλλεται όπως η όλη διαδικασία των προσαγωγών συνδυάζεται με προσήλωση στο σεβασμό της αξίας του ανθρώπου και στα ατομικά δικαιώματα του πολίτη, δικαιώματα που αποτελούν κατάκτηση του νομικού πολιτισμού μας, καθόσον ακόμη και η πρόληψη και δίωξη του εγκλήματος δεν επιτρέπεται να γίνεται έναντι οποιουδήποτε τιμήματος» «την αστυνομική δράση (και τη διοικητική δράση γενικότερα) διέπουν οι αρχές της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας.», «Σ' ότι αφορά το χρόνο που είναι αναγκαίος για την ολοκλήρωση της διαδικασίας της προσαγωγής, επιβάλλεται, με κάθε προσπάθεια, να περιορίζεται στον απολύτως αναγκαίο προς τούτο. Επισημαίνεται ότι κάθε υπέρβαση του ως άνω χρόνου θα μπορούσε να προσλάβει ακόμη και διαστάσεις ποινικού αδικήματος (κατακράτηση παρά το Σύνταγμα κ.λ.π.).»

Έτσι η προσαγωγή ενός πολίτη, η σωματική έρευνα και η απογύμνωσή του, η απαγόρευση επικοινωνίας με δικηγόρο ως ενέργειες θίγουσες καίριες όψεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων (ελευθερία, αξιοπρέπεια) πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να δικαιολογούνται, με σαφήνεια και πληρότητα, ως προς τη νομιμότητα και την αναλογικότητα τους, με βάση και τα συγκεκριμένα δεδομένα της κάθε περίπτωσης (π.χ. φύλο, ηλικία, συνθήκες, επικινδυνότητα του υφιστάμενου αυτές).

Ος προς την προληπτική σωματική έρευνα, πλην των άλλων ενστάσεων που εγείρο-νται, το άρ. 96 ΠΔ 141/1991 καθορίζει συγκεκριμένους όρους για τη διενέργειά της, ρυθμίζοντάς την ως μια εξαιρετική - και όχι συνήθη- αστυνομική ενέργεια. Μια τέτοια έρευνα δικαιολογείται και μόνο «όταν υπάρχει σοβαρή υπόνοια τελέσεως αξιοποίνου πράξεως ή απόλυτη ανάγκη» και «γίν[ε]ται από βαθμοφόρο της Ελληνικής Αστυνομίας, ενώπιον δύο μαρτύρων, αν υπάρχουν. Κατά εξαίρεση η έρευνα μπορεί να γίνει από αστυφύλακα, όταν δεν είναι παρών βαθμοφόρος και δεν μπορεί να αναληφθεί μέχρι τη άφιξή του χωρίς κίνδυνο ματαίωσής της.» Εξάλλου κατά την ίδια διάταξη (άρ. 96 παρ. 4) «Κατά τις έρευνες οι αστυνομικοί πρέπει να φροντίζουν να μη θίγεται η προσωπικότητα ούτε να ενοχλείται αδικαιολόγητα το πρόσωπο που υποβάλλεται σε σωματική έρευνα... στο μέτρο που αυτό είναι δυνατό.»

Το βάρος αποδείξεως, όπως παγίως γίνεται δεκτό από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, φέρει εξολοκλήρου η Αστυνομία Επιπλέον, οι παραπάνω ενέργειες, αυτοτελώς ή σε συνδυασμό με σκόπιμη δημιουργία φόβου στον προσαγόμενο, επίδειξη αγένειας, άρνηση δήλωσης ταυτότητας αστυνομικών, δημιουργούν ερωτήματα για πιθανή εξευτελιστική μεταχείριση και αυθαιρεσία.

Σύμφωνα με το άρ. 36 ΠΔ 75/1987 «1. Όλα τα αδικήματα και τα συμβάντα που γίνονται κατά τη διάρκεια του 24ώρου για τα οποία η Ελληνική Αστυνομία είναι υποχρεωμένη από τον προορισμό και την αποστολή της να επεμβαίνει όπως και οι συλλήψεις προσώπων καταχωρίζονται στο βιβλίο Αδικημάτων Συμβάντων Συλλήψεων Συστάσεων και Παραπόνων. [...] Β.Τα αδικήματα τα Συμβάντα και οι συλλήψεις καταχωρίζονται κατά κανόνα αμέσως και αν αυτό δεν είναι δυνατό μέσα σε 24 ώρες από το χρόνο τέλεσής τους ή αφότου έλαβε γνώση η Υπηρεσία.»

ΙΙΙ. Ερωτήματα

Στη συγκεκριμένη περίπτωση ανακύπτουν αρκετά ζητήματα τα οποία χρήζουν προσεκτικής διερεύνησης και ακολούθως σχολαστικής απάντησης. Ενδεικτικώς αναφέρονται τα ακόλουθα:

- Αν και πώς έγινε γνωστή η ταυτότητα των αστυνομικών (της ομάδας ΔΕΛΤΑ) στην αναφερόμενη πολίτη η οποία την ζήτησε; Επεδείχθη υπηρεσιακή ταυτότητα και δόθηκε η δυνατότητα να συγκρατήσει η πολίτης τα στοιχεία των αστυνομικών;

- Ήταν νόμιμη και αναγκαία, βάσει και των ατομικών χαρακτηριστικών της, η προσαγωγή της αναφερομένης, δοθέντος μάλιστα ότι αυτή διέθετε Δ.Α.Τ. μαζί της; Πώς ανασκευάζεται η πιθανότητα τιμωρητικής - εκδικητικής αντιμετώπισης της αναφερομένης πολίτη;

- Συνιστά έγκλημα η συγκράτηση ή σημείωση των αριθμών κυκλοφορίας αστυνομικών οχημάτων; Αν ναι, βάσει ποιας ακριβώς διατάξεως και γιατί, στην περίπτωση αυτή, δεν κινήθηκε η ποινική διαδικασία για την αναφερομένη;

- Ποιες υπόνοιες, για ήδη τελεσθείσα αξιόποινη πράξη κίνησε η αναφερομένη; Επιβεβαιώθηκαν ή διαψεύσθηκαν αυτές; Πώς δικαιολογείται η αναφορά σε «σοβαρές υπόνοιες», στο από 30.3.2013 έγγραφο, ενώ στο βιβλίο συμβάντων αναφέρεται απλώς σε «γεγονός που θεωρήθηκε ύποπτο».

- Γιατί αφαιρέθηκε και με ποιο νόμιμο έρεισμα το κινητό τηλέφωνο της αναφερομένης αφού αυτή δεν είχε συλληφθεί αλλά είχε απλώς προσαχθεί; Έγινε κάποια έρευνα για αυτό; Πώς διασφαλίστηκε το απόρρητο της επικοινωνίας και τα προσωπικά δεδομένα της αναφερομένης, δοθέντος ότι δεν επετράπη σε αυτή να αφαιρέσει την κάρτα sim ή την μπαταρία του κινητού τηλεφώνου, πράγμα που η ίδια ζήτησε;

- Ποια αναγκαιότητα και σε ποια ακριβώς νόμιμη βάση στηρίζονταν οι ερωτήσεις προς την αναφερόμενη: «με ποιον ήσουν», «τι ήθελες εκεί», «μήπως σημείωσες κάτι»;

- Δηλώθηκε από τον επιληφθέντα αξιωματικό υπηρεσίας και, αν ναι, για ποιο λόγο ότι η αναφερόμενη συλλαμβανόταν ή ότι ήταν, δήθεν, «κρατούμενη» και θα οδηγείτο στο αυτόφωρο;

- Γιατί η αναφερόμενη υπεβλήθη σε σωματικό έλεγχο και υποχρεώθηκε να αφαιρέσει τα ρούχα της, αφού δεν ήταν κρατούμενη ούτε είχε συλληφθεί; Ποια ειδικά μέτρα ελήφθησαν για την προστασία της αξιοπρέπειας της αναφερομένης;

- Γιατί δεν επετράπη η επικοινωνία της αναφερομένης με τα πρόσωπα που προσήλθαν για να την επισκεφθούν (δικηγόρο και βουλευτή), «δοθέντος ότι δεν ήταν κρατούμενη και συνεπώς διέθετε απεριόριστο το δικαίωμα επικοινωνίας, ιδίως με δικηγόρο;

- Αρνήθηκε πράγματι ο επιληφθείς αξιωματικός να δώσει τα στοιχεία του, κατά την αποχώρηση της αναφερομένης; Ποια πρόνοια είχε ληφθεί ότι αυτά να είναι εμφανή (π.χ. ύπαρξη σχετικής πινακίδας;)

- Συνολικά, ποια μέτρα ελήφθησαν ώστε να αποτραπεί ο εξευτελισμός και η ταπείνωση της αναφερομένης; Διασφαλίστηκε ότι οι ενέργειες και η εν γένει συμπεριφορά των αστυνομικών δεν δημιουργούσαν κλίμα απειλών και φόβου;

- Πότε καταγράφηκε η προσαγωγή της κ. Μέλλιου στο Βιβλίο Αδικημάτων και Συμβάντων; Στις 07-03-2013, όπως φαίνεται στο σχετικό απόσπασμα δηλ. επτά (7) ημέρες από τη διενέργεια της; Τηρήθηκε η διάταξη του άρ. 36 παρ. 3 ΠΔ 75/198 που επιτάσσει , τα συμβάντα να καταγράφονται «αμέσως» ή το πολύ «μέσα σε 24 ώρες»;

IV. Προτάσεις

Επειδή τα καταγγελλόμενα στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ιδιαιτέρως σοβαρά (στέρηση ελευθερίας, προσβολές της αξιοπρέπειας κ.λπ.), επιβάλλεται η διεξοδική διερεύνηση της αλήθειας (κατά το Π.Δ. 120/2008) και, εφ' όσον αληθεύουν, η διακρίβωση, από διοικητικής-πειθαρχικής πλευράς, και απόδοση των ευθυνών. Η διαδικασία έρευνας, όπως έχει ήδη επισημάνει η Αρχή σε σχετική Ειδική έκθεση (7/2004), θα πρέπει να τύχει ιδιαίτερης προσοχής από την Ελληνική Αστυνομία, προκειμένου να διασφαλιστεί η πληρότητα, η αρτιότητα, η αντικειμενικότητα αλλά και η ταχύτητα της έρευνας. Είναι προφανές ότι οι ως άνω αναφερόμενες συμπεριφορές, εφόσον είναι αληθείς, δεν πλήττουν μόνο τα δικαιώματα του πολίτη, της συγκεκριμένης αναφερόμενης ή όλων, αλλά και το κύρος της αστυνομίας, η οποία εμφανίζεται σ' ένα κράτος δικαίου να δρα αυθαιρέτως. Για τους λόγους αυτούς, ο Συνήγορος του Πολίτη προτίθεται να παρακολουθήσει πολύ στενά τη διαδικασία αλλά και την ολοκλήρωση αυτής της έρευνας, επιφυλασσόμενος της αρμοδιότητας του, κατ' άρ. 4 παρ. 5 ν. 3094/2003, να διεξάγει αυτοτελή πρωτογενή έρευνα.

Κατόπιν των ανωτέρω, σας παρακαλούμε να μας ενημερώσετε για τις ενέργειες στις οποίες πρόκειται να προβείτε, για την πλήρη και ταχεία διαλεύκανση αυτής της υπόθεσης και την λήψη των κατάλληλων μέτρων. Σε κάθε περίπτωση, παρακαλούμε, με την ολοκλήρωση της έρευνας, να μας αποστείλετε αντίγραφα του πορίσματος, και των αποφάσεων της ιεραρχίας επ' αυτού, καθώς και του συνόλου των στοιχείων του σχετικού φακέλου.

ΥΓ. Για κάθε περαιτέρω πληροφορία ή διευκρίνιση θα είμαστε στη διάθεσή σας.

Κοινοποίηση:

1. Κυρία ΚΟΥΡΤΟΒΙΚ ΙΩΑΝΝΑ

2. ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

Με τιμή
Βασίλης Καρύδης
Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη

Διαβάστε ακόμα: Προσαγωγή μέλους του ΣΥΡΙΖΑ και της Ανοιχτής Πόλης σε μια ακόμα επιχείρηση της Αστυνομίας στα Εξάρχεια
Η Ανοιχτή Πόλη καταγγέλλει το σύλληψη της Πόπης Μέλλιου

left.gr

Ούτε στη Νίκαια, ούτε πουθενά! Ποτέ ξανά φασισμός!

2013-05-26T13:54:00.002+03:00

Ανακοίνωση της Κίνηση “Απελάστε το Ρατσισμό” Νίκαιας – Κορυδαλλού

Οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής δεν έχουν θέση στις αιματοβαμένες γειτονιές του Μπλόκου και της μάχης της Κοκκινιάς!

Είναι οι απόγονοι των κουκουλοφόρων, των δοσιλόγων και των ταγματασφαλιτών που θαυμάζουν τον επικεφαλής των Ταγμάτων Ασφαλείας στην Κοκκινιά, τον Πλυτζανόπουλο, που η χούντα, την οποία επίσης θαυμάζουν τον τίμησε με μετάλλεια και διόρισε τον ανηψιό του επίσης στην Κοκκινιά. Τότε ταγματασφαλίτες, τώρα χρυσαυγίτες.

Σήμερα καλούν σε συγκέντρωση μίσους και μισαλλοδοξίας “για την εγκληματικότητα κατά των ελλήνων”, μια εκδήλωση για να ξεπλυθούν για τις δολοφονικές επιθέσεις σε μετανάστες εργάτες, για τη στοχοποίηση και τις επιθέσεις στους συντρόφους Αυγουστάτο Μάριο, μέλους της Κίνησης “Απελάστε το Ρατσισμό” και του Σύριζα καθώς και του Παπαδόπουλου Κώστα, επικεφαλής της δημοτικής Κίνησης “Κόντρα στο Ρεύμα” και μέλους του Σύριζα (πρόσφατο παράδειγμα η επίθεση σε μέλη της Κίνησης “Απελάστε το Ρατσισμό” και του Σύριζα τη στιγμή που κολλούσαν αφίσσες).

Το κάνουν για να σπείρουν το μίσος και τη διχόνοια στο λαό της Κοκκινιάς, παίζοντας το παιχνίδι των αφεντικών. Είναι απλά μια συμμορία δολοφόνων και γι’αυτό ανεπιθύμητοι!

Στη λαϊκή Κοκκινιά των εργατικών αγώνων δεν έχουν θέση τα ναζιστικά αποβράσματα.

Έξω τα γραφεία των νεοναζί από τη Νίκαια!

Ποτέ ξανά φασισμός!

Κίνηση “Απελάστε το Ρατσισμό” Νίκαιας – Κορυδαλλού

left.gr

Νάπολη: Δεν θα ιδρυθεί Χρυσή Αυγή Ευρώπης

2013-05-26T13:50:00.002+03:00

Ονόμασαν το κίνημα Alba Dorata Europa (Χρυσή Αυγή Ευρώπης). Προγραμμάτισαν εντός της ημέρας την πρώτη συνάντηση για την επίσημη ίδρυσή του, όμως έπειτα από διαμαρτυρίες, η συνάντηση αναβλήθηκε επ” αόριστον.

Οι ιταλοί διοργανωτές της εκδήλωσης, είχαν αναγγείλει, μέσω ιστότοπου, ότι επρόκειτο για «ένα κίνημα εθνικιστικό, παραδοσιακό, υπέρ μιας ομόσπονδης Ευρώπης».

Η διαφήμιση της συγκεκριμένης συνάντησης, είχε προκαλέσει την οργισμένη αντίδραση του δικτύου «αντιφασιστική και αντιρατσιστική Νάπολη», όπως και του κεντροαριστερού δημάρχου της πόλης, Λουίτζι Ντε Ματζίστρις.

«Πρωτοβουλίες σαν και αυτή, στην Νάπολη, σε μια πόλη που έδωσε μεγάλο αγώνα της κατά του φασισμού, είναι απαράδεκτες και κατάπτυστες», τόνισε ο Ντε Ματζίστρις.

Οι διοργανωτές της συνάντησης, έκαναν γνωστό, πριν λίγο ότι «αναβάλλεται για νέα ημερομηνία- η οποία θα καθοριστεί στο μέλλον- εξαιτίας του κλίματος μεγάλης έντασης που έχει δημιουργηθεί».

«Δεν έχουμε σχέση με το ελληνικό, ακροδεξιό κόμμα Χρυσή Αυγή, έστω και αν ανήκουμε στον ιδεολογικό χώρο της δεξιάς», έχουν τονίσει, πάντως, από το διαδίκτυο, τα πιθανά μελλοντικά ιδρυτικά μέλη του Alba Dorata Europa (Χρυσή Aυγή Ευρώπη), ωστόσο δεν διαχώρισαν τη θέση τους από την ιταλική Χρυσή Αυγή (Alba Dorata Italia), κόμμα που ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2012.

Πηγή: koutipandoras.gr

Από τον Μέτοικο στον... «λάθρο»‏

2013-05-26T01:17:00.004+03:00

Του Πέτρου Κατσάκου

«Περπάτησα όλη τη γη μ' ένα τραγούδι στην καρδιά και τη βροχή στους ώμους...» έλεγε ο στίχος του Δημήτρη Χριστοδούλου στον Μέτοικο που ντύθηκε με τη μελωδία και τη φωνή του Ζωρζ Μουστακί. Ένα τραγούδι που έδεσε τον «περιπλανώμενο εβραίο» τον «έλληνα βοσκό», τον ελληνικής καταγωγής αιώνιο ταξιδιώτη του γαλλικού τραγουδιού που σίγησε χθες.

Μόνο που ο Μέτοικος δεν είναι μονάχα τραγούδι. Είναι μια ανθρώπινη σκιά που μας ακολουθούσε και εξακολουθεί να μας ακολουθεί. Με τον όρο μέτοικος εννοείτο κατά την αρχαιότητα εκείνος που κατοικούσε στα όρια μιας πόλης-κράτους αλλά δεν καταγόταν από αυτήν. Οι μέτοικοι είχαν συνήθως περιορισμένα ή καθόλου πολιτικά δικαιώματα. Ο όρος είναι κυρίως γνωστός από την αρχαία Αθήνα, την πόλη που συγκέντρωνε τους περισσότερους ξένους λόγω της αίγλης και της οικονομικής ανάπτυξής της.

Τότε μέτοικοι, σήμερα «λαθρομετανάστες». Οι λέξεις ξεχάστηκαν, οι συνθήκες παρέμειναν ίδιες. Άνθρωποι στο περιθώριο και στο στόχαστρο. Βορά στα νύχια μαυροφορεμένων αιμοδιψών. Με τους ποιητές να ζητούν πια ξεχωριστά παγκάκια για τους μέτοικους και τον Μουστακί σιωπηλό, θα ακούμε μονάχα τις κραυγές που διαπερνούν τα συρματοπλέγματα κάποιας Αμυγδαλέζας. Θα μετράμε βυθισμένες ελπίδες στα νερά του Αιγαίου και ακρωτηριασμένες ψυχές στα ναρκοπέδια του Έβρου σιγομουρμουρίζοντας τη μελωδία του Μέτοικου στην πόλη του «Ξένιου Δία».

left.gr

«Το δημοκρατικό σχολείο, απάντηση στο ρατσισμό»

2013-05-23T20:23:00.002+03:00

Ο εκπαιδευτικός Παύλος Χαραμής, μέλος του Δ.Σ. του Κέντρου Μελετών και Τεκμηρίωσης (ΚΕΜΕΤΕ) της ΟΛΜΕ και υπεύθυνος της Ομάδας Εργασίας για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, μιλά στο 1againstracism.gr για την ξενοφοβία στο σχολείο και την αντιμετώπισή της.

Πότε αρχίσατε να παρατηρείτε άνοδο της ξενοφοβίας στο σχολικό χώρο;

Μέχρι τις αρχές του 2000, στην ελληνική κοινωνία δεν φαινόταν πως είχαν καλλιεργηθεί αρνητικά στερεότυπα απέναντι στους μετανάστες. Ωστόσο, όταν το 2001 η UNICEF διεξήγαγε έρευνα για το ρατσισμό και την ξενοφοβία στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, το πρόβλημα έγινε αντιληπτό κι άρχισε να απασχολεί την εκπαιδευτική κοινότητα. Τότε, δεν φαινόταν να έχουν αναπτυχθεί ακόμα ομάδες με ρατσιστικές αντιλήψεις στα σχολεία. Από ένα σημείο και μετά, πάντως, έκανε αισθητή την παρουσία της στο Διαδίκτυο μια μαθητική ομάδα με την ονομασία Μ.Π.Ο.Υ.Μ., ακρώνυμο που σήμαινε «Μη Πολιτικώς Ορθή Υποκίνηση Μαθητών». Η ομάδα αυτή υποστήριζε ότι η εκπαίδευση κυριαρχείται από «ακραίες, αριστερές αντιλήψεις», το έθνος κινδυνεύει από τους «ξένους» και πρότεινε στους νέους να αντιδρούν στους καθηγητές, που θεωρούσε ότι εμφορούνται από διαφορετικές απόψεις. Αργότερα εμφανίστηκαν και άλλες παρόμοιες ομάδες στην εκπαίδευση, ορισμένες από τις οποίες φαινόταν πως συνδέονταν, άμεσα ή έμμεσα, με τη Χρυσή Αυγή.

Αν παρακολουθήσει κάποιος τις κατά καιρούς παρεμβάσεις της ΟΛΜΕ σε σχετικά θέματα, θα διαπιστώσει πως πολλές από αυτές έχουν ως αφορμή συγκεκριμένα περιστατικά ρατσιστικής συμπεριφοράς και αρνητικών διακρίσεων. Στη μια περίπτωση, ένας διευθυντής σχολείου δεν εγγράφει παιδιά μεταναστών, σε άλλη περίπτωση εμφανίζεται ένα ακραίο περιστατικό βίας, ξυλοδαρμού κ.λπ. και σε μία τρίτη περίπτωση υπάρχει μια ομάδα γονέων που αντιδρά στη φοίτηση παιδιών μεταναστών ή μιας συγκεκριμένης μειονότητας στο σχολείο. Αυτά αντιμετωπίζονταν είτε με ανακοινώσεις της ΟΛΜΕ είτε με συγκεκριμένα διαβήματα προς τις αρμόδιες υπηρεσίες. Η αντίληψή μας είναι ότι τέτοια περιστατικά έχουν αυξηθεί το τελευταίο διάστημα, ειδικά μετά τις τελευταίες εκλογές που ανέδειξαν τη Χρυσή Αυγή ως κοινοβουλευτικό κόμμα.

Όσον αφορά σε αυτές τις ομάδες μαθητών, πώς προσελκύουν τα μέλη τους και με τι τρόπους δρουν;

Αναφορικά με το πρώτο σκέλος του ερωτήματός σας, είναι δύσκολο να έχουμε συγκεκριμένες πληροφορίες. Η γενική αίσθηση είναι ότι σε κάποιες περιπτώσεις, στα σχολεία, τέτοιες ομάδες ζητούν από μαθητές και μαθήτριες που θέλουν να ενταχθούν σε αυτές να αποδείξουν ότι το «αξίζουν», συνήθως συμμετέχοντας σε μια βίαιη ενέργεια, π.χ. εναντίον ενός μετανάστη συμμαθητή τους.

Αναφορικά με τη δράση τέτοιων ομάδων, σχηματικά, αυτή χωρίζεται σε δύο κατηγορίες: Στα περιστατικά που λαμβάνουν χώρα στο σχολικό περιβάλλον και σε αυτά που σημειώνονται στον περίγυρο του σχολείου και στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον με συμμετοχή και εξωσχολικών παραγόντων. Τα δεύτερα «φτάνουν» στο σχολικό χώρο μόνο από πληροφορίες τρίτων, συνήθως όταν συνδέονται με περιστατικά της πρώτης κατηγορίας. Ωστόσο, έχει επισημανθεί σε κάποιες περιπτώσεις ότι ομάδες παιδιών που δρουν με αφετηρία ένα συγκεκριμένο σχολείο οργανώνουν βίαιες πράξεις όπως να πετροβολούν ή κάνουν ζημιές σε καταστήματα και περιουσίες μεταναστών ή άλλων μειονοτικών ομάδων. Επίσης, συχνά προχωρούν σε συστηματικό εκφοβισμό συμμαθητών τους που διαφωνούν με τις πρακτικές τους ή αντιδρούν στις ενέργειές τους.

Ως ΟΛΜΕ, τα περιστατικά που συμβαίνουν εντός του σχολείου μάς απασχολούν περισσότερο, καθώς γι’ αυτά μπορούμε να έχουμε καλύτερη πληροφόρηση και να παρεμβαίνουμε πιο αποτελεσματικά. Ενδεικτικά, σημειώνονται επεισόδια στην αυλή του σχολείου ή κατά την προσέλευση και την αποχώρηση από το σχολείο, τα οποία προκαλούν ομάδες ή άτομα που προσπαθούν να «ξεκαθαρίσουν λογαριασμούς» χρησιμοποιώντας βία, ή να βιαιοπραγήσουν κατά μεμονωμένων συμμαθητών τους. Αλλά και μέσα στις σχολικές τάξεις πολλές φορές έχουμε οργανωμένες παρεμβάσεις ατόμων ή ομάδων παιδιών που διαφωνούν με το περιεχόμενο πολλών μαθημάτων. Συγκεκριμένα, ασκούν πιέσεις προς τους καθηγητές/καθηγήτριες ή τους άλλους μαθητές και μαθήτριες, ώστε να μην αναφέρουν στοιχεία που, κατά την αντίληψή τους, θίγουν την ιδεολογία τους ή προβάλλουν ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης από εκείνον που αυτοί πρεσβεύουν. Ειδικά στο μάθημα της ιστορίας, και γενικά στα φιλολογικά μαθήματα, διατυπώνονται κάποιες φορές απειλές κατά εκπαιδευτικών, όταν προβάλλεται ένας λόγος ο οποίος επικρίνει τη στερεοτυπική αντίληψη και τη ρατσιστική συμπεριφορά ή χρησιμοποιεί σχετικά παραδείγματα από την ιστορία.

Εάν αυτές οι συμπεριφορές αντιμετωπιστούν με σοβαρότητα και συνέπεια, εκλείπουν. Αν όμως συγκαλύπτονται και αποσιωπώνται, κατά κανόνα πολλαπλασιάζονται.

Πώς αντιμετωπίζετε τα εξωσχολικά μαθήματα που παραδίδει η ελληνική ακροδεξιά;

Το να λειτουργούν εκπαιδευτικές δομές αδιαφανείς και ανεξέλεγκτες, στο πλαίσιο των οποίων παρέχονται συστηματικές «γνώσεις» και αγωγή των παιδιών, είναι κάτι που βρίσκει αντίθετη την ΟΛΜΕ. Στο βαθμό που αυτές οι δομές προβάλλουν ακραίες αυταρχικές και ρατσιστικές αντιλήψεις, τα πράγματα γίνονται εξαιρετικά επικίνδυνα: Πολύ εύκολα διαστρεβλώνονται, π.χ., τα ιστορικά γεγονότα, αλλά και επιχειρείται (ίσως σκόπιμα και συνειδητά) τα παιδιά που παρακολουθούν τέτοια «μαθήματα» μίσους και διχασμού να στραφούν εναντίον άλλων συμμαθητών ή συμπολιτών τους. Το αποτέλεσμα είναι μια κοινωνία με περισσότερες διακρίσεις και περισσότερη βία, και τελικά διάρρηξη του κοινωνικού ιστού. Η ΟΛΜΕ δεν αποδέχεται τέτοια φαινόμενα, τα καταδικάζει και ζητεί από την πολιτεία να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπισή τους.

Τι μπορούν να κάνουν δάσκαλοι και γονείς για να προστατεύσουν τα παιδιά από τις ρατσιστικές ιδέες και πρακτικές;

Καταρχάς, υπάρχει μια κόκκινη γραμμή: Η ΟΛΜΕ δεν μπορεί να αποδεχτεί ότι στο χώρο ή τον περίγυρο του σχολείου λειτουργούν άτομα ή ομάδες που συστηματικά εκφοβίζουν ή βιαιοπραγούν κατά συμμαθητών ή άλλων μελών της σχολικής κοινότητας εμφορούμενα από τέτοιες ιδέες. Θεωρούμε ότι η πολιτεία και η εκπαιδευτική κοινότητα πρέπει να παρεμβαίνουν άμεσα και να παρεμποδίζουν εν τη γενέσει του κάθε τέτοιο περιστατικό. Από την άλλη πλευρά, όμως, χρειάζεται να σχεδιαστεί μία πολυδιάστατη προληπτική πολιτική, που είναι πάντοτε πιο αποτελεσματική. Ένας θεμελιώδης και απαράβατος όρος είναι το ίδιο το σχολείο να λειτουργεί σε δημοκρατική βάση. Η καθημερινή του λειτουργία, οι σχέσεις μεταξύ των μελών του πρέπει να διέπονται από σεβασμό στην ανθρώπινη προσωπικότητα και στο σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου και ιδιαίτερα του παιδιού. Ένα τέτοιο κλίμα εδραιώνει την αντίληψη στα παιδιά, και μάλιστα μέσα από την πράξη, ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι να επιλύονται ενδεχόμενες διαφορές, πέρα από τη χρήση της βίας και τον καταναγκασμό του «ισχυρού». Επομένως, η διασφάλιση ενός θετικού κλίματος, αλληλεγγύης και συνεργασίας στο σχολείο είναι στοιχείο πρωταρχικής σημασίας.

Μια δεύτερη προϋπόθεση θα ήταν να προσπαθήσει το εκπαιδευτικό σύστημα να αξιοποιήσει κατάλληλα την υπάρχουσα γνώση στα σχολικά βιβλία, και ενδεχομένως να τη συμπληρώσει με κατάλληλο περιεχόμενο, που θα διευκολύνει τα παιδιά, κατά περίπτωση, και ανάλογα με το μάθημα και την ηλικία τους, να αντιλαμβάνονται τις αρνητικές συνέπειες συμπεριφορών που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και καλλιεργούν το ρατσισμό και τις διακρίσεις. Πρέπει να αξιοποιηθούν το σύνολο των σχολικών μαθημάτων και των διδακτικών δραστηριοτήτων στο χώρο του σχολείου, κάποιες από τις οποίες δεν περιορίζονται στην τάξη και το μάθημα, αλλά εκτείνονται στο σύνολο της σχολικής ζωής, λόγου χάρη στις σχολικές γιορτές, στις εκδρομές κ.ο.κ. Η ίδια η ιστορική εμπειρία μπορεί να δείξει στα παιδιά τόσο τις καταστροφικές επιπτώσεις του ρατσισμού, του ναζισμού και του φασισμού όσο και την αποτυχία τους να κυριαρχήσουν τελικά, σε όλα τα πεδία.

Παράλληλα, για να διευκολυνθεί η αποτελεσματική λειτουργία του σχολείου, πρέπει να μελετηθούν πρακτικά μέτρα που θα διευκολύνουν τα παιδιά να ξεπερνούν ενδεχόμενες αναστολές, να εκφράζονται ελεύθερα και να συζητούν ανοιχτά ένα πρόβλημα που ενδεχομένως τα απασχολεί. Συχνά, τέτοια προβλήματα παραμένουν στο σκοτάδι, είτε λόγω φόβου είτε λόγω της αδιαφορίας με την οποία κάποιες φορές αντιμετωπίζονται από το διδακτικό ή τους αρμόδιους παράγοντες.

Επίσης, είναι σημαντικό τα παιδιά να κατανοούν ότι δίπλα τους υπάρχουν άνθρωποι που στηρίζουν τη δημοκρατία και τους θεσμούς της, και θέλουν να εξασφαλίσουν μέσα από δομές αλληλεγγύης τα στοιχειώδη και απαραίτητα για όλα τα παιδιά χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς. Εάν αυτές οι δομές δεν εξασφαλιστούν από την πλευρά της τοπικής κοινωνίας, της εκπαιδευτικής κοινότητας αλλά κυρίως του ίδιου του κράτους -και εδώ οι ευθύνες του υπουργείου Παιδείας είναι μεγάλες-, τότε είναι αναμενόμενο να εμφανίζονται αυτόκλητοι «σωτήρες», οι οποίοι συνδέουν την παροχή «βοήθειας» με αυταρχικές και ρατσιστικές αντιλήψεις και συμπεριφορές. Αυτοί θα θελήσουν να προσφέρουν άλλου είδους «αλληλεγγύη», με αντάλλαγμα την ένταξη του παιδιού σε αντίστοιχες ομάδες και τη συμμετοχή του σε απάνθρωπες και εγκληματικές πράξεις.

Κλείνοντας, θα ήθελα να προσθέσω ότι το ΚΕΜΕΤΕ της ΟΛΜΕ έχει πραγματοποιήσει ανάλογες μελέτες και έχει εκπονήσει χρήσιμο διδακτικό υλικό για θέματα διαπολιτισμικής και αντιρατσιστικής εκπαίδευσης, που μπορεί εύκολα να το αναζητήσει όποιος/όποια ενδιαφέρεται, στην ιστοσελίδα της ΟΛΜΕ και του ΚΕΜΕΤΕ. Επιπλέον, λειτουργεί στο πλαίσιο του ΚΕΜΕΤΕ η Ομάδα για τη Δημοκρατία και τα Δικαιώματα, όπως ήδη αναφέρθηκε, την οποία κάθε εκπαιδευτικός μπορεί να υποστηρίξει, όπως και να αξιοποιήσει το υλικό που παράγει.

Πηγή: 1againstracism.gr

«Η Ελληνική Αστυνομία χτυπούσε γυναίκα, θύμα βασανιστηρίων & πολιτική πρόσφυγα από την Τουρκία»

2013-05-23T15:30:00.002+03:00

Καταγγελία της Διεθνούς Αμνηστίας

Μετάφραση - επιμέλεια: Lefteria - news

Οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες, οι πρόσφυγες και οι αιτούντες άσυλο σε κάθε μέρος του κόσμου όπως και το συγκεκριμένο προφίλ δημοσιεύονται στην ετήσια έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για το 2013.

Για τους ανθρώπους που φεύγουν πέρα από τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιδιώκοντας να ξεφύγουν από τις συγκρούσεις και το κυνηγητο, η ζωη δεν είναι πάντα ότι θα έλπιζαν ότι θα ήταν.

Πέραν του ότι είναι ξένοι σε μια νέα χώρα και χρειάζεται να περιηγηθούν μέσα απο τις αποχρώσεις μιας διαφορετικής γλώσσας και ενός ξένου πολιτισμού, συχνά αντιμετωπίζονται με καχυποψία ή απερίφραστη εχθρότητα από τους κατοίκους και τις αρχές εξίσου –αντιμετωπίζοντας διακρίσεις στη νομοθεσία και την πραξη.

Μια Τουρκάλα που κατέφυγε στην Ελλάδα το περασμένο έτος, μοιράστηκε πρόσφατα την ιστορία της με την Διεθνή Αμνηστία.

Η Deniz *( * Εχει χρησιμοποιηθεί ψευδώνυμο σε αυτήν την περίπτωση), μια 47χρονη Τουρκάλα υπήκοος, εγκαταστάθηκε στην Ελληνική πρωτεύουσα, την Αθήνα μετά την έξοδο από την πατρίδα της το περασμένο έτος για να ξεφύγει από τις πολιτικές δίωξεις.

Στην Τουρκία, εργαζόταν για την υποστήριξη των πολιτικών κρατουμένων που βρίσκονταν σε απεργία πείνας – μια δράση για την οποία κέρδισε αρκετές συλλήψεις από την τουρκική αστυνομία, η οποίος την υπέβαλλε σε βασανιστήρια κατά την κράτησή της.

Η Deniz είναι τυχερή και έχει βρει καταφύγιο στο σπίτι κάποιων φίλων. Πολλοί αιτούντες άσυλο ζουν σε άθλιες συνθήκες, ως αποτέλεσμα του περιορισμένου αριθμού θέσεων σε καταυλισμούς για τους αιτούντες άσυλο.

Επιπλέον, σύμφωνα με το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες πολύ λίγοί αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα καταφέρνουν να βρουν εργασία, ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα και ενώ υπάρχει μια πρόσφατη εγκύκλιος που εκδόθηκε από τις αρχές. Αυτή απαιτεί από τους αιτούντες άσυλο να αποκτήσουν άδεια εργασίας, ενώ ο ΟΑΕΔ οφείλει να πιστοποιεί ότι δεν υπάρχουν Έλληνες υπήκοοι που μπορούν να καταλάβουν την κενή θέση.

Λιγότερο από ένα χρόνο μετά την άφιξή της στην Ελλάδα, το Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους, η αστυνομία συνέλαβε την Deniz στην Αθήνα αφότου οι τουρκικές αρχές εξέδωσαν αίτημα έκδοσης της. Ελευθερώθηκε σύντομα με εγγύηση.

Δύο μήνες αργότερα, στις 22 Απριλίου, η ίδια και ο δικηγόρος της παρουσιάστηκαν στο αστυνομικό τμήμα Εξαρχείων, σύμφωνα με τους όρους της εγγύησης. Κατά την άφιξή τους εκεί, πληροφορήθηκαν οτι υπήρχε ένα ένταλμα για τη σύλληψή της, και τέθηκε αμέσως υπό κράτηση.

Μετά από περίπου τρεις ώρες, η αστυνομία την μετέφερε με αυτοκίνητο στην ΓΑΔΑ επειδή δεν υπήρχε κελί για κρατούμενες στο τμήμα. Η Deniz κρατήθηκε σε ένα δωμάτιο, προφανώς για να την ψάξουν. Περιέγραψε την κακομεταχείριση που δέχθηκε, επειτα.

Αρχικά υπήρχε μόνο μία αστυνομικός στο δωμάτιο μαζί της. Αν και η Deniz δεν μπορούσε να μιλήσει Ελληνικά, μεταφραστής δεν της παρασχέθηκε.

Σύμφωνα με την Deniz, η αστυνομικός την έψαξε αρχικά με τα χέρια της. Όταν η αστυνομικός της ζήτησε να γδυθεί, εκείνη αρνήθηκε, λέγοντας ότι ήταν πρόσφυγας και δεν ήθελε να γδυθεί.

Δύο αστυνομικοί με πολιτικά ρούχα στη συνέχεια μπήκαν μέσα στο δωμάτιο. «Ένας από τους άνδρες αστυνομικούς με τραβούσε και ο άλλος σκόπευε να μου σκίσει τα ρούχα», μας εξήγησε.

«Κατάλαβα ότι με έβριζαν. Η γυναίκα αστυνομικός κρατούσε τα μαλλιά μου .... Ένας από τους άνδρες αστυνομικούς με γρονθοκοπούσε στο πρόσωπό .... Ο ξυλοδαρμός μου κράτησε για περίπου πέντε λεπτά. Στη συνέχεια, ο φύλακας από το αστυνομικό τμήμα Εξαρχείων ακούσε τις κραυγές μου, μπήκε στο δωμάτιο και προσπάθησε να με τραβήξει μακριά τους ..... Στην συνέχεια μεταφέρθηκα και πάλι στο αστυνομικό τμήμα Εξαρχείων, όπου πέρασα τη νύχτα».

Μετά τη δοκιμασία της, η Deniz υπέβαλε μήνυση και τα τραύματά της αντιμετωπίστηκαν σε νοσοκομείο.

Είχε ορκετά σημάδια απο μώλωπες στο πρόσωπο και στο χέρι της όταν διηγήθηκε το περιστατικό στην Διεθνή Αμνηστία δύο ημέρες αργότερα.

Στο τέλος του Απριλίου, το Συμβούλιο Εφετών της Αθήνας απέρριψε το τουρκικό αίτημα έκδοσης, που σημαίνει ότι η Deniz μπορεί να παραμείνει στην Ελλάδα. Κατά την ίδια εβδομάδα, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας απέρριψε την προσφυγή του εισαγγελέα κατά της απόφασης του Συμβουλίου Πλημμελιοδικών. που αρνήθηκαν την έκδοση των δύο αιτούντων άσυλο. τουρκικής εθνικότητας.

left.gr

Ο ναζισμός, η βία και ο νόμος

2013-05-23T15:18:00.003+03:00

Οι περιπέτειες του αντιρατσιστικού νόμου - από τον Ιό, στην Εφημερίδα των Συντακτών

Οση ταχύτητα επιδεικνύουν οι κυβερνώντες στην εφαρμογή της παραμικρής υπόδειξης της τρόικας τόση ραθυμία και επιφυλακτικότητα όταν πρόκειται να ενσωματώσουν στην ελληνική νομοθεσία κάποια διεθνή σύμβαση για ανθρώπινα δικαιώματα.

Γράφει ο ΙΟΣ

Οι παλινωδίες της κυβέρνησης με το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που κατατέθηκε από τον υπουργό, αποσύρθηκε από τον εκπρόσωπο του πρωθυπουργού και μετά ξανακατατέθηκε, έχουν προϊστορία πολλών δεκαετιών. Το έργο αυτό, δηλαδή, το έχουμε ξαναδεί. Η Ελλάδα μονίμως υπογράφει διεθνείς συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον ρατσισμό, τον σεβασμό των μειονοτήτων, αλλά μετά ξεχνά να τις ενσωματώσει στην εγχώρια νομοθεσία ή το κάνει με εξαιρετική καθυστέρηση.

Ο ανεπιθύμητος νόμος

Εχουν φρυάξει εδώ και καιρό οι κάθε λογής απολογητές του ρατσισμού και του αντισημιτισμού στη χώρα μας και υποδεικνύουν κάποια διεθνή συνωμοσία που θέλει να επιβάλει και στην Ελλάδα την ύπαρξη αντιρατσιστικής νομοθεσίας. Κατονομάζονται οι διεθνείς εβραϊκές οργανώσεις, ο πανταχού παρών Σόρος, οι ΗΠΑ, η Ε.Ε., το Συμβούλιο της Ευρώπης. Δυστυχώς οι συνωμοσιολόγοι έχουν εν μέρει δίκιο. Δεν υπάρχει βέβαια καμιά παρόμοια συνωμοσία. Αλλά χωρίς τον κίνδυνο να εκτεθούν στα μάτια της διεθνούς κοινότητας, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν φαίνονται πρόθυμες να πάρουν κανένα σχετικό μέτρο.

Η αλήθεια είναι ότι το ζήτημα δεν είναι σημερινό. Ούτε βαρύνει μόνο την κυβέρνηση Σαμαρά. Ακόμα και ο Γιώργος Παπανδρέου, τον οποίο συνοδεύουν όλες οι δυνατές κατηγορίες («άνθρωπος του Σόρος», «ενεργούμενο του εβραϊκού λόμπι», «ανθέλλην») κράτησε το νομοσχέδιο Καστανίδη (παρόμοιο με το σχέδιο Ρουπακιώτη) στο συρτάρι του υπουργείου Δικαιοσύνης το 2011.

Αυτή τη διαρκή «δυσανεξία» της ελληνικής έννομης τάξης μαρτυρά και το αμαρτωλό ιστορικό της αντιρατσιστικής νομοθεσίας. Η χώρα μας έχει αποδεχτεί πριν από περίπου μισό αιώνα το βασικό ντοκουμέντο κατά του ρατσισμού της παγκόσμιας ένωσης των κρατών. Στις 7.3.1966 η Ελλάδα υπέγραψε τη Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ για την Εξάλειψη κάθε μορφής Φυλετικών Διακρίσεων. Η Σύμβαση είχε υιοθετηθεί από τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού στις 21.12.1965 και τέθηκε σε ισχύ στις 4.1.1969. Χωρίς κανένα πρόβλημα την επικύρωσε το καθεστώς της χούντας στις 18.6.1970 με το ν/δ 494/1970. Τι είχε άλλωστε να φοβηθεί; Εξάλλου από την επικύρωση μιας σύμβασης μέχρι την ενσωμάτωσή της στο εσωτερικό δίκαιο η απόσταση αποδεικνύεται συνήθως χαώδης.

Τελικά αυτή η ενσωμάτωση πέρασε ομόφωνα ως νόμος στην ελληνική Βουλή τον Μάρτιο του 1979. Πρόκειται για τον Ν. 927/79, που με διάφορες τροποποιήσεις ισχύει μέχρι σήμερα. Στη συνοπτική σχετική συζήτηση συναίνεσαν όλα τα κόμματα, εφόσον επρόκειτο για εφαρμογή διεθνούς υποχρέωσης. Το ΠΑΣΟΚ ζήτησε να επεκταθεί η προστασία του νόμου και στο ζήτημα των διακρίσεων λόγω θρησκεύματος, αλλά η πρόταση δεν έγινε δεκτή. Η συμπλήρωση του νόμου με την πρόβλεψη να διώκονται οι διακρίσεις λόγω θρησκεύματος έγινε πέντε χρόνια αργότερα με τον Ν. 1419/84. Μιλώντας στη Βουλή, ο υπουργός Δικαιοσύνης Γ.-Α. Μαγκάκης εξηγούσε τότε ότι «ο νόμος [του 1979] εψηφίσθη σε ικανοποίηση, αν θέλετε, διεθνών υποχρεώσεων της χώρας, διεθνών συμβάσεων του ΟΗΕ για την καταπολέμηση των διαφόρων διακρίσεων των ανθρώπων. Ο νόμος αυτός, ενώ περιλάμβανε φυλετικές ή εθνικές διακρίσεις, δεν περιλάμβανε διακρίσεις λόγω θρησκεύματος. Εμείς προσθέτουμε μόνο τη φράση “ή του θρησκεύματός του”. Γιατί το κάνουμε; Διότι υφίσταται συνεχώς πίεση η Ελλάδα στους διεθνείς οργανισμούς και στον ΟΗΕ. Και έχει καταστεί η χώρα αδικαιολόγητα ύποπτος».

Ενδιαφέρον έχει εδώ το γεγονός ότι η επίκληση των έξωθεν πιέσεων για τη συγκεκριμένη προσθήκη γίνεται από ένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ενώ ήταν το ίδιο κόμμα που την είχε εισηγηθεί ως αντιπολίτευση. Αυτή η επίκληση λειτουργούσε και τότε όπως και σήμερα απλώς ως άλλοθι των κυβερνώντων και κλείσιμο του ματιού προς κάποιους εγχώριους οπαδούς της θεωρίας ότι οι Ελληνες δεν είναι ρατσιστές. Την ακραία εκδοχή αυτής της θεωρίας διατύπωσε πρόσφατα ο ίδιος ο πρωθυπουργός, μιλώντας μάλιστα στη Συναγωγή Μοναστηριωτών της Θεσσαλονίκης, όπου στις 17.3.2013 έγινε η δέηση στη μνήμη των 50.000 Ελλήνων Εβραίων της Θεσσαλονίκης. Η άποψη ότι στην Ελλάδα οι ρατσιστές «είναι λιγότεροι απ’ ό,τι σε άλλες δυτικές κοινωνίες» και ότι ο ναζισμός δεν θα περάσει «γιατί δεν το θέλουν οι Ελληνες, δεν τους το επιτρέπει η παράδοσή τους, γιατί υπάρχουν πολύ ισχυρά αντισώματα στο DNA μας, στο γονίδιό μας, που πολεμούν αυτόν τον ιό».

Αυτός ο εφησυχαστικός στρουθοκαμηλισμός του πολιτικού συστήματος ήταν απαράδεκτος ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν το Ευρωβαρόμετρο κατέγραφε μια δραστική μεταβολή των αισθημάτων της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στους ξένους και ειδικά τους μετανάστες. Η Ελλάδα βρέθηκε μέσα σε τέσσερα χρόνια (1991-1994) να περνά από την τελευταία στην πρώτη θέση των χωρών με αντιμεταναστευτικά αισθήματα, ενώ την ίδια περίοδο αρχίζουν και οι πιο συστηματικές επιθέσεις των ναζιστικών ομάδων, με στόχους στην αρχή τους «ανθέλληνες» αριστερούς ή αντιεξουσιαστές και στη συνέχεια τους μετανάστες.

Αλλά αν ήταν πολιτική μυωπία η υποτίμηση του ρατσιστικού ρεύματος εκείνη την περίοδο, σήμερα είναι πολιτικό έγκλημα.

Οι νεότερες υποχρεώσεις

Σύμφωνα με τις επίσημες συγκριτικές μελέτες για την υιοθέτηση αντιρατσιστικών νομοθεσιών από τα κράτη της Ε.Ε., η Ελλάδα κατέχει μια από τις τελευταίες θέσεις. Τα μέτρα στη χώρα μας λαμβάνονται μόνο κάτω από πίεση και με μεγάλη καθυστέρηση. Για το ζήτημα των διακρίσεων η Ελλάδα δεν ενσωμάτωσε τις οδηγίες 43/2000 και 78/2000 της Ε.Ε. στο ελληνικό δίκαιο μέσα στην προθεσμία που είχε δοθεί και έφτασε πολύ κοντά στο να καταδικαστεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο λόγω αυτής της καθυστέρησης. Η προθεσμία έληγε τον Ιούλιο του 2003. Τον Νοέμβριο του 2004, ύστερα από αρκετή πίεση το ελληνικό Κοινοβούλιο άρχισε να εξετάζει πώς θα τις ενσωματώσει – και τελικά το έκανε με την ψήφιση του Ν. 3304/2005.

Ο νόμος που επιχείρησε χωρίς επιτυχία να περάσει ο κ. Ρουπακιώτης πριν από μία βδομάδα και προσέκρουσε στους δύο σωματοφύλακες του κ. Σαμαρά (Δ. Σταμάτης και Π. Μπαλτάκος) δεν είναι τίποτα άλλο παρά η ενσωμάτωση μιας ήδη υπάρχουσας Απόφασης-Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ε.Ε. «για την καταπολέμηση ορισμένων μορφών και εκδηλώσεων ρατσισμού και ξενοφοβίας μέσω του ποινικού δικαίου» (28.11.2008). Η απόφαση-πλαίσιο, η οποία λαμβάνει υπόψη τόσο τη Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ όσο και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και άλλες σχετικές Συμβάσεις, μεταξύ άλλων προβλέπει να φροντίσει κάθε κράτος να τιμωρεί τις ακόλουθες πράξεις:

α) Τη δημόσια υποκίνηση βίας ή μίσους που στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους ομάδας, που προσδιορίζεται βάσει της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενεαλογικών καταβολών ή της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής.

β) Την τέλεση πράξης που αναφέρεται στο στοιχείο α) με δημόσια διάδοση ή διανομή φυλλαδίων, εικόνων ή άλλου υλικού.

γ) Τη δημόσια επιδοκιμασία, άρνηση ή χονδροειδή υποτίμηση της σοβαρότητας όσον αφορά εγκλήματα γενοκτονίας, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου, όπως ορίζονται στα άρθρα 6, 7 και 8 του Καταστατικού του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, και η οποία στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους ομάδας που προσδιορίζεται βάσει της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενεαλογικών καταβολών ή της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής όταν η συμπεριφορά εκδηλώνεται κατά τρόπο που είναι πιθανόν να υποκινήσει βία ή μίσος στρεφόμενο κατά μιας τέτοιας ομάδας ή μέλους μιας τέτοιας ομάδας.

δ) Τη δημόσια επιδοκιμασία, άρνηση ή χονδροειδή υποτίμηση της σοβαρότητας των εγκλημάτων τα οποία ορίζονται στο άρθρο 6 του Καταστατικού του Διεθνούς Στρατοδικείου που προσαρτάται στη συμφωνία του Λονδίνου της 8ης Αυγούστου 1945, η οποία στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους τέτοιας ομάδας που προσδιορίζεται βάσει της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενεαλογικών καταβολών ή της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, όταν η συμπεριφορά εκδηλώνεται κατά τρόπο που είναι πιθανόν να υποκινήσει βία ή μίσος στρεφόμενο κατά μιας τέτοιας ομάδας ή μέλους μιας τέτοιας ομάδας.

Ουσιαστικά το σχέδιο νόμου του κ. Ρουπακιώτη αντιγράφει αυτή την Απόφαση-πλαίσιο, προσθέτοντας τον γενετήσιο προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου στις περιπτώσεις των διακρίσεων, σύμφωνα και με το πρόσφατο Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου «σχετικά με την ενίσχυση του αγώνα κατά του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και των εγκλημάτων μίσους» (2013/2543). Μόνο που για να κάνει πιο «εύπεπτο» το νομοθέτημα, προβλέπεται και ο «εξελληνισμός» της Απόφασης-πλαίσιο με την προσθήκη της προστασίας της μνήμης και άλλων «γενοκτονιών» πλην του Ολοκαυτώματος. Το αποτέλεσμα είναι να υπονομεύεται η ουσία και να μετατίθεται η συζήτηση σε «σοβαρές» και «λιγότερο σοβαρές» γενοκτονίες, ενώ ελλοχεύει ο κίνδυνος να υπαχθεί η οποιαδήποτε ιστορική έρευνα στο καλαπόδι δικαιικών ρυθμίσεων που κρύβουν πολιτικές σκοπιμότητες.

Η νόμοι και η εφαρμογή τους

Η απροθυμία που επιδεικνύουν οι ελληνικές κυβερνήσεις στην υιοθέτηση νομοθετικών ρυθμίσεων για την καταπολέμηση των ρατσιστικών εγκλημάτων έχει τη συνέχειά της στις δικαστικές αίθουσες. Ο ισχύων 927/79 με όλες τις τροποποιήσεις του έχει κυριολεκτικά κακοπάθει, χωρίς να φταίει το ίδιο το περιεχόμενό του. Στην αρχική του εκδοχή προέβλεπε διώξεις μόνο έπειτα από έγκληση θιγομένων. Το αποτέλεσμα ήταν να υπάρχουν ελάχιστες περιπτώσεις εφαρμογής του νόμου, εφόσον κατά κανόνα τα θύματα ρατσιστικών προσβολών αποφεύγουν ή αδυνατούν να καταφύγουν στη Δικαιοσύνη. Αλλά και όταν τροποποιήθηκε ο νόμος με την πρόβλεψη να διώκονται αυτεπάγγελτα οι ρατσιστικές ενέργειες, φτάσαμε στο άλλο άκρο: τα δικαστήρια δεν έκαναν δεκτή την παρουσία πολιτικής αγωγής, με αποτέλεσμα να μένουν οι κατηγορίες ανυποστήρικτες.

Πιο χαρακτηριστική περίπτωση εφαρμογής του νόμου αυτού ήταν η υπόθεση του βιβλίου του Κώστα Πλεύρη «Εβραίοι, όλη η αλήθεια». Μετά την πρωτόδικη καταδίκη του, ο Πλεύρης αθωώθηκε στο Εφετείο, με το επιχείρημα ότι δεν αναφέρεται στους Εβραίους, αλλά στους «Εβραιοσιωνιστές», κατά συνέπεια το βιβλίο δεν εμπίπτει στις διατάξεις του νόμου. Πρόκειται βέβαια για επιλεκτική ανάγνωση του βιβλίου, το οποίο προέτρεπε ανοιχτά σε πράξεις εναντίον των Εβραίων, με φράσεις όπως «έτσι θέλουν οι Εβραίοι, διότι µόνον έτσι καταλαβαίνουν: εντός 24 ωρών και εκτελεστικό απόσπασµα». Η απόφαση του Εφετείου επικυρώθηκε από τον Αρειο Πάγο, ενώ όλη η δικαστική περιπέτεια ανέδειξε την απήχηση σε στελέχη του δικαστικού κλάδου των απόψεων Πλεύρη. Στον αντίποδα, ο εισαγγελέας που συνέταξε το κατηγορητήριο εναντίον Πλεύρη βρέθηκε πειθαρχικά ελεγκτέος από ανωτέρους του για την κίνησή του αυτή. Πρόκειται για τον γνωστό εισαγγελέα Σπύρο Μουζακίτη.

Το αποκορύφωμα της υπόθεσης είναι ότι την προσεχή Τετάρτη 22 Μαΐου θα καθίσουν στο εδώλιο του δικαστηρίου εκπρόσωποι του ελληνικού εβραϊσμού (Μ. Κωνσταντίνης, Β. Αλμπάλας, Α. Ρεϊτάν, Λ. Γαβριηλίδης) και του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (Π. Δημητράς, Α. Γκίλμπερτ), ύστερα από μηνυτήρια αναφορά του Πλεύρη με τις σοβαρές κατηγορίες της ψευδούς καταμήνυσης, ψευδορκίας και συκοφαντικής δυσφήμησης! Ο λόγος είναι ότι τόλμησαν να καταθέσουν για το περιεχόμενο του επίμαχου βιβλίου.

Με άλλα λόγια, όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου, «όχι μόνον αθωώθηκε ο συγγραφέας του βιβλίου που περίτρανα διακηρύσσει ότι είναι αντισημίτης και ναζιστής και ότι οι Εβραίοι είναι “υπάνθρωποι”, αλλά δικάζονται οι μάρτυρες που στις καταθέσεις τους τον χαρακτήρισαν ως τέτοιον, δεδομένου ότι ο ίδιος θεώρησε ότι προσβάλλεται η υπόληψή του από τους δικούς του χαρακτηρισμούς». Οι μάρτυρες κατέθεσαν προσφυγή κατά του κατηγορητηρίου, αλλά ο εισαγγελέας Εφετών τις απέρριψε και έτσι «οι κατηγορούμενοι εκπρόσωποι του Εβραϊσμού και του ΕΠΣΕ θα βρεθούν αναγκασμένοι να εξηγήσουν και πάλι στο δικαστήριο ότι το Αουσβιτς δεν ήταν θέρετρο, ότι το Ολοκαύτωμα έγινε, ότι σε κάθε σελίδα του το βιβλίο και προτρέπει σε βία και προσβάλλει τους Εβραίους».

Μεταξύ των μαρτύρων του κατηγορητηρίου φιγουράρει και ο Αδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος ήδη έχει καταθέσει στην προδικασία ότι οι εκπρόσωποι του ελληνικού εβραϊσμού συκοφάντησαν τον Πλεύρη…

Κινδυνεύει η ελευθερία του λόγου;

Κάθε φορά που τίθεται θέμα προστασίας των θυμάτων ρατσιστικών προσβολών επανέρχεται ένα μόνιμο αντεπιχείρημα, το οποίο εδώ και κάποιο καιρό έχει υιοθετήσει ακόμα και η ναζιστική Χρυσή Αυγή. Οι αντιρατσιστικοί νόμοι, σύμφωνα μ’ αυτό το επιχείρημα, θίγουν την ελευθερία της έκφρασης, η οποία πρέπει να είναι απόλυτη. Κατά συνέπεια πρέπει να διώκονται μόνο οι πράξεις και μάλιστα με όσα προβλέπει ήδη ο Ποινικός Κώδικας. Οι αφελείς υποστηρικτές αυτής της θέσης φαίνεται ότι αγνοούν πως ήδη διώκονται πολλά αδικήματα λόγου (συκοφαντική δυσφήμηση, απάτη κ.λπ.), χωρίς κανείς να διανοείται την κατάργησή τους.

Το πρόβλημα με τις διάφορες παραλλαγές των αντιρατσιστικών νομοθετημάτων σ’ όλη την Ευρώπη είναι ότι σε ένα κοινό κείμενο τείνουν να συμπεριλάβουν διαφορετικής τάξης ζητήματα. Αλλο οι διακρίσεις (λόγω καταγωγής κ.λπ.) σε δημόσιες υπηρεσίες, άλλο οι επιβαρυντικές περιστάσεις σε ένα έγκλημα όταν αποδεικνύεται ο ρατσιστικός του χαρακτήρας, άλλο η ρατσιστική προσβολή ομάδων του πληθυσμού, άλλο το έγκλημα μίσους, άλλο η άρνηση του Ολοκαυτώματος.

Η συμπερίληψη όλων αυτών των διατάξεων στο ίδιο νομοθέτημα δεν επιλύει αλλά περιπλέκει το ζήτημα της αντιμετώπισης του ρατσισμού. Και υπάρχει ανάγκη στάθμισης της προστασίας από ρατσιστικές προσβολές από τη μια μεριά και της προστασίας της ελευθερίας του λόγου από την άλλη. Υπάρχει ήδη η σχετική νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου, σύμφωνα με την οποία «δεν υπάρχει αμφιβολία ότι συγκεκριμένες εκφράσεις οι οποίες συνιστούν ρητορική μίσους που μπορεί να προσβάλλει ξεχωριστά άτομα ή ομάδες δεν προστατεύονται από το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης [περί ελευθερίας του λόγου] και επομένως επιτρέπεται να περιορίζονται από την εθνική νομοθεσία». Το ίδιο το άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης αναφέρει ως λόγο εξαίρεσης από την προστασία της ελευθερίας του λόγου τα «δικαιώματα των τρίτων».

Υπάρχει κίνδυνος ηρωοποίησης;

Διατυπώνεται από καλοπροαίρετους ανθρώπους το ερώτημα μήπως η ποινικοποίηση της δράσης μιας πολιτικής οργάνωσης ενισχύσει το «αντισυστημικό» του προφίλ και προκαλέσει τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Κάποιοι άλλοι υποδεικνύουν ως πρόβλημα το ενδεχόμενο να επεκταθεί ο έλεγχος των ρατσιστικών προσβολών που προβλέπει ο νόμος σε πολιτικούς χώρους εντελώς διαφορετικούς, και κατονομάζεται ως προσεχής στόχος η κομμουνιστική Αριστερά. Στο σφάλμα αυτό υποπίπτει το ΚΚΕ, το οποίο μπερδεύει την Απόφαση-πλαίσιο της Επιτροπής με άλλες, εντελώς άσχετες αποφάσεις της Ε.Ε..

Αλλά σημασία έχει ότι η κοινή βάση αυτών των ενστάσεων είναι η σύγκριση των σημερινών εχθρών της Δημοκρατίας με όσους θεωρούσε εχθρούς το μετεμφυλιακό ελληνικό κράτος. Και κάποιοι συνειρμικά φαντάζονται ότι μπορεί η ναζιστική οργάνωση σε καθεστώς ποινικών διώξεων να αποκτήσει την αίγλη του μαχόμενου και διωκόμενου επαναστάτη.

Φυσικά πρόκειται για απόλυτη διαστρέβλωση των πραγματικών ιστορικών δεδομένων. Το ΚΚΕ την περίοδο του Εμφυλίου ήταν μια καλά οργανωμένη πολιτική δύναμη με εκατοντάδες χιλιάδες πιστούς οπαδούς, που ήταν πρόθυμοι να υποστούν μαρτυρικές διώξεις μόνο και μόνο για να μην αποκηρύξουν τα πιστεύω τους. Και είναι πραγματική αθλιότητα να συγκρίνει κανείς τους οπαδούς της Αριστεράς μετά τον εμφύλιο με τους σημερινούς οπαδούς των Μιχαλολιάκου, Παππά και Γερμενή.

Σήμερα μιλάμε για μια συμμορία, όπου ακόμα και οι ηγέτες της αρνούνται κάθε λίγο και λιγάκι τη ναζιστική ιδεολογία τους και την υποδηλώνουν με κόλπα στην αμφίεση, τα συνθήματα και την αρθρογραφία τους. Τα στελέχη της οργάνωσης συγκροτούνται περισσότερο ως μπράβοι νυχτερινών μαγαζιών παρά ως ηγεσία πολιτικού μορφώματος. Οσο για τους ψηφοφόρους της, στη συντριπτική τους πλειονότητα, μπορεί να γοητεύονται από τις κραυγές μίσους και την επίδειξη «αντισυστημικής πυγμής», αλλά το κάνουν εκ του ασφαλούς. Δεν είναι διατεθειμένοι μέχρι στιγμής να συμμετάσχουν στα βραδινά πογκρόμ και τις βίαιες ενέργειες του ναζιστικού πυρήνα της οργάνωσης.

Το συμπέρασμα είναι ότι μια αυστηρή ποινική αντιμετώπιση της παράνομης δράσης της Χρυσής Αυγής θα προκαλέσει την ανάσχεση των κρουσμάτων ρατσιστική βίας. Η ηγεσία της θα κλαψουρίζει σαν θύμα διώξεων, αλλά ταυτόχρονα θα αποσύρει τα Τάγματα Εφόδου από την προκλητική δράση, κάτι που συνέβη εν μέρει ήδη από την εξαγγελία του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου. Είναι κάτι που είδαμε και το φθινόπωρο του 2005, όταν η κυβέρνηση απαγόρευσε το πανευρωπαϊκό «Φεστιβάλ Μίσους» που ετοίμαζε η οργάνωση, με αποτέλεσμα να παραδοθεί ο φυγόδικος και κατηγορούμενος για τρεις απόπειρες δολοφονίας υπαρχηγός της, ενώ και η οργάνωση «ανέστειλε τη δράση της». Το ίδιο θα γίνει και σήμερα. Τα μεσαία στελέχη θα λουφάξουν, εφόσον δεν πρόκειται στην πλειοψηφία τους για «πιστούς» κάποιας ιδέας, όπως βαυκαλίζονται μεταξύ τους, αλλά για τζάμπα μάγκες που δρουν κατά κανόνα πίσω από την ασφάλεια της νύχτας, της ανωνυμίας και της άτυπης προστασίας των διωκτικών αρχών.

Το μεγάλο μέρος των οπαδών θα κληθούν να επιλέξουν μεταξύ της νομιμότητας και της παρανομίας, γνωρίζοντας ότι αυτή η επιλογή δεν θα είναι τόσο ανέξοδη όσο υπήρξε η ψήφος τους προς το ναζιστικό μόρφωμα.

Αλλά αυτή η αυστηρή αντιμετώπιση προϋποθέτει την πολιτική βούληση της πολιτείας και την ενεργοποίηση της Δικαιοσύνης. Η ψήφιση ενός νέου αντιρατσιστικού νόμου θα ήταν ένα πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση.

……………………………………………………………….

Η Χρυσή Αυγή και η νομιμότητα

Μεγάλη κουβέντα έχει γίνει για το ενδεχόμενο να τεθεί εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή. Ως κύριο πρόσκομμα αναφέρεται η συνταγματική ρύθμιση που δεν προβλέπει απαγόρευση κόμματος. Ομως η ίδια η Διεθνής Σύμβαση του ΟΗΕ του 1965 για τις φυλετικές διακρίσεις έχει και άλλες ρητές διατυπώσεις που ακόμη δεν έχουν ενσωματωθεί στο δικό μας δίκαιο. Γιατί δεν αναφέρεται μόνο στην ανάγκη απαγόρευσης του ρατσιστικού προσβλητικού λόγου και της υποκίνησης φυλετικού μίσους, αλλά στο άρθρο 4β ζητά να «κηρύσσονται εκτός νόμου και να απαγορεύονται οργανώσεις οι οποίες προβάλλουν και προκαλούν φυλετικές διακρίσεις», ενώ και η συμμετοχή σε παρόμοιες οργανώσεις ή δραστηριότητες πρέπει να είναι ενέργειες ποινικά κολάσιμες. Με άλλα λόγια, δεν είναι ανεκτό να υπάρχει στη νομιμότητα μια οργάνωση τύπου Κου Κλουξ Κλαν που προπαγανδίζει το πρωί φυλετικές διακρίσεις και οργανώνει τη νύχτα βίαιες ρατσιστικές επιθέσεις.

Για να ξεπεραστεί το συνταγματικό κώλυμα έχει υποδειχθεί από τον συνταγματολόγο Νίκο Αλιβιζάτο και άλλους εξέχοντες νομικούς η αυστηρή εφαρμογή των διατάξεων του Ποινικού Κώδικα που αφορούν τα εγκλήματα, τις εγκληματικές συμμορίες και τις ηγεσίες των συμμοριών αυτών ως ηθικών αυτουργών. Διαθέτουμε ήδη αρκετές δικαστικές αποφάσεις που υποδεικνύουν αυτού του είδους τη δράση και τεκμηριώνουν ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένη δράση μελών, αλλά διατεταγμένων ομάδων.

Υπάρχουν μάλιστα εν εξελίξει δικαστικές υποθέσεις, στις οποίες οι κατηγορούμενοι σε βαθμό κακουργήματος (για μαχαιρώματα) ομολογούν ότι είναι μέλη της Χρυσής Αυγής και ότι έδρασαν με ομάδα της οργάνωσης κατόπιν διαταγών. Ποιος νόμος εμποδίζει την Εισαγγελία να καλέσει την ηγεσία της οργάνωσης να απολογηθεί γι’ αυτές τις υποθέσεις. Ακόμα και για την πιο γνωστή εγκληματική ενέργεια της οργάνωσης και ενώ καταζητούνταν γι’ αυτήν επί 7 χρόνια ο υπαρχηγός της, ουδέποτε «ενοχλήθηκε» ο Αρχηγός από τις αρχές. Και βέβαια ο ίδιος δεν τόλμησε να παραστεί για «συμπαράσταση» στον «αδίκως διωκόμενο» συναγωνιστή του, όταν τελικά η υπόθεση έφτασε στο δικαστήριο.

Μιλώντας στο οικείο περιβάλλον του τηλεοπτικού σταθμού Kontra, ο φίρερ της Χρυσής Αυγής είχε απειλήσει ανοιχτά: «Τον νόμο Ρουπακιώτη θα τον πετάξει η ιστορία στα σκουπίδια. Είναι ένας νόμος ο οποίος στοχεύει κατευθείαν στη Χρυσή Αυγή. Δεν μπορούν να μας σταματήσουν με τίποτα άλλο παρά μόνο με παράνομους νόμους. Αλλά δεν θα έχει καμιά επίπτωση ο νόμος αυτός. Να ξέρουν ότι παίζουν επικίνδυνα πολιτικά παιχνίδια. Την τελευταία φορά που σταμάτησαν με κάποιο νόμο ένα κόμμα ήταν το 1946» (8.5.2013). Είναι η δεύτερη φορά που στελέχη της οργάνωσης υπαινίσσονται εμφύλιο πόλεμο, μετά τις δηλώσεις Παναγιώταρου στο BBC.

Για τη σχέση της Χρυσής Αυγής με τη νομιμότητα, ενδιαφέρον έχει ότι στην ίδια συνέντευξη ο Μιχαλολιάκος διατύπωσε και την άποψή του για τη γερμανική ναζιστική οργάνωση NSU, η οποία δικάζεται αυτές τις μέρες για εννιά ρατσιστικούς φόνους (οκτώ Τούρκοι και ένας Ελληνας). «Δεν σκοτώνανε Ελληνες’ Τούρκους σκοτώνανε», θα πει ο Μιχαλολιάκος, εξηγώντας ότι ο Ελληνας έπεσε θύμα του λάθους ότι δεν άλλαξε την τουρκική πινακίδα στο κατάστημά του. Οι δράστες, κατά τον Αρχηγό, δεν ήταν ναζιστές: «Τι ναζιστές; Τίποτα εγκληματίες ήτανε. Ο εγκληματίας δεν έχει ιδεολογία». Το γεγονός βέβαια ότι έχουν ήδη αποκαλυφθεί πολλές διασυνδέσεις της ομάδας του NSU με το NPD, με το οποίο διατηρεί αδελφικούς δεσμούς η Χρυσή Αυγή δεν ήταν υπόψη των συνομιλητών του Μιχαλολιάκου.

.…………………………………………………………….

Διαβάστε

-Robin Wilson και Paul Hainsworth
«Far-right Parties and discourse in Europe: A challenge for our times»
(European Network Against Racism, Βρυξέλλες, Μάρτιος 2012)
Η σχέση της ανόδου των ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη με την ανάπτυξη του ρατσιστικού λόγου.

-FRA – European Union Agency for Fundamental Rights
«Making hate crime visible in the European Union: acknowledging victims’ rights»
(Βιέννη 2012)
Η αναγνώριση των δικαιωμάτων των θυμάτων εγκλημάτων μίσους.

-Council of Europe
«Hate speech»
(Αύγουστος 2009)
Ενημερωτικό φυλλάδιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για τη νομολογία που σχετίζεται με τη ρητορική μίσους.

-Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά του Ρατσισμού
«Αντιδρώντας στον ρατσισμό. Ελλάδα»
(2006)
Η έκθεση του ευρωπαϊκού οργανισμού επισημαίνει τις καθυστερήσεις των ελληνικών κυβερνήσεων στην υιοθέτηση και την εφαρμογή της αντιρατσιστικής νομοθεσίας.

-Rebecca Thomas
«Legislative Provisions for Hate Crime across EU Member States»
(Ιούνιος 2004)
Συγκριτική μελέτη για τη νομοθετική αντιμετώπιση των εγκλημάτων μίσους στα κράτη της Ε.Ε.

-OSCE
«Hate Crime Laws»
(Βαρσοβία 2009)
Μελέτη για τους νόμους κατά της ρητορικής του μίσους από τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ).

…………………………………………………………………

ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ: Τάσος Κωστόπουλος, Αντα Ψαρρά. Δημήτρης Ψαρρά ios@efsyn.gr

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών, 19/5/2013

Διαβάστε στο κεντρικό μας θέμα τις εξελίξεις:

Στο γύψο το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο από τον ακροδεξιό πυρήνα της ΝΔ

left.gr

Κουμπουροφόροι εντός και εκτός Βουλής‏

2013-05-23T15:16:00.001+03:00

Του Πέτρου Κατσάκου

Δεν είχαν προλάβει να ορκιστούν ακόμη οι νεοεκλεγέντες βουλευτές της Χρυσής Αυγής και το πρώτο που έσπευσαν να κάνουν πριν καλά καλά καταλάβουν τα βουλευτικά έδρανα, ήταν να παρουσιαστούν καλοκαιριάτικα στην ΓΑΔΑ υποβάλλοντας αίτημα για άδεια οπλοφορίας.

Λίγες μόλις ημέρες μετά τις εκλογές του Μαΐου πολλοί ήταν οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής που ζήτησαν από τις αρχές άδεια οπλοφορίας επικαλούμενοι κινδύνους για την ασφάλειά τους. Ανάμεσά τους ο Ηλίας Κασιδιάρης και ο Γιώργος Γερμενής, οι οποίοι αμφότεροι έχουν επιχειρήσει να τραβήξουν περίστροφο σε στιγμές που κάθε άλλο παρά κινδύνευαν.

Την περίπτωση Κασιδιάρη θυμούνται οι τεχνικοί του στούντιο όπου γυριζόταν η εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη, όταν μετά το χαστούκι στην Λιάνα Κανέλλη ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής απειλούσε πως αν δεν τον αφήσουν να φύγει θα τραβήξει πιστόλι.

Όσο για τον Γιώργο Γερμενή, πριν λίγες ημέρες προσπάθησε να κάνει χρήση του όπλου του όταν οι άνδρες της ασφάλειας του κ. Καμίνη τον απέτρεψαν να επιτεθεί στον δήμαρχο της πρωτεύουσας.

Εκτός όμως από τους δύο αυτούς θερμόαιμους βουλευτές, άδεια οπλοφορίας είχαν ζητήσει πέρυσι το καλοκαίρι και οι Π. Ηλιόπουλος,Π. Ζησιμόπουλος και Ι. Βουλβής. Τα αιτήματα των βουλευτών της Χρυσής Αυγής είχαν κριθεί θετικά από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση και το μόνο που είχε ζητηθεί από τους αιτούντες ήταν λευκό ποινικό μητρώο.

Στη Βουλή τις τελευταίες ημέρες έχει τεθεί το θέμα της οπλοφορίας των βουλευτών εντός της αίθουσας του Κοινοβουλίου. Μήπως όμως οι υπεύθυνοι της ΓΑΔΑ πρέπει να επανεξετάσουν την άδεια οπλοφορίας του Γιώργου Γερμενή και εκτός Βουλής;

left.gr