tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481Fri, 10 Jul 2026 22:45:31 +0000ဘာသာေရးရဟန္းသံဃာဆရာေတာ္ဦးေကာ၀ိဒ(ျမိတ္)ကိုယ္တုိင္ေရးဘုရားဆရာေတာ္အရွင္ေကာမလ(ခ)ဆန္နီေနမင္းဘာသာျခားအေမးအေျဖျမတ္စြာဘုရားလုပ္ငန္းစဥ္ဆံုးမၾသ၀ါဒscribdebookသာသနာအရွင္၀ရသာမိအယူမွားမ်ားကိုးကြယ္ျခင္းဆုိင္ရာမိဘရဟႏာၱသီလအလွဴပဲြငရဲဒါနဓမၼနိဗၺာန္ဆရာေတာ္၀ီရသူ(မစိုးရိမ္)အလွဴဥပုသ္ျပိတၱာကမာၻပ်က္ျခင္းတိတိၳဓါတ္ပံုရိွခုိးပူေဇာ္ျခင္းသီတင္းကၽြတ္လျပည္႕အဓမၼအရွင္၀ိစိတၱ(မနာပဒါယီ)ေမြးေန႕ကထိန္ကာေမသုမိစၦာစာရကံဂုဏ္ေတာ္တရားေဟာပါဠိဗုဒၶ၀င္မိုးျပာဂိုဏ္းအဘိဓမၼာအခါေတာ္ေန႕ေစတီေဆာက္တည္ရန္၀ိနည္းကဗ်ာကမာၻတည္ျခင္းကုိယ္တုိင္ေရးဆရာေတာ္အရွင္ဆႏၵာဓိကဒိ႒ိဘာသာမဲ႕ဘေလာ႕ခ္မိန္းမေကာင္းမိန္းမျမတ္မိုးကုတ္ဆရာေတာ္မုသာ၀ါဒရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ရန္လကၤာအရွင္သားသမီးေက်းဇူးေမတၱာေမတၱာရွင္ေရႊျပည္သာ၀ဋ္၀ါဆိုINGOsUNWorld Food Programmeကဆုန္လျပည္႕ကံက်င္႕၀တ္စၾကာရတနာစၾကာ၀ေတးမင္းဆင္းတုဆရာေတာ္အရွင္ေလာကနာထဆရာေတာ္ဦးေကာသလႅဆူးေလဦးျမင္႕သိန္းဆြမ္းဆန္စိမ္းထြက္ရပ္ေပါက္ဒုသနေသာဓါတ္ေတာ္ဗုဒၶစာေပဗုဒၶႏွစ္ (၂၆၀၀)ျပည္႕ဘ၀ေနနည္းမိန္းမပ်က္မွတ္တမ္းအက်ဥ္းရခုိင္ျပည္နယ္ရေ၀ႏြယ္(အင္းမ)သက္သက္လြတ္သကၤန္းသခၤ်ဳိင္းကုန္းသစၥာသိမ္သံသရာအရွင္၀ိမလ၀ံသအိပ္မက္အိမ္ေထာင္ျပဳျခင္းအႏွစ္ခ်ဳပ္ဥာဏ္စဥ္ဦးဇင္းေဆာင္းပါးေဌးသာမေဏေက်ာ္ေဗဒင္ေရွ႕ဘ၀ေနာက္ဘ၀ေျခေတာ္ရာျပန္႕ပြားပံု၀ါတြင္းကာလ၀ိပႆနာ၃၇မင္းနတ္ၾသကာသ(၃၂) ေကာဌာသCboxDhammagarden AshinFriday (13)World Humanitarian Dayandroid apkကာလမသုတ္ခင္ပြန္းၾကီးဆယ္ပါးခ်မ္းသားျခင္းဂင္းနစ္ငလ်င္ငါစကားပံုစကၡဳပါလမေထရ္စာေရးဆရာ၀င္းသိန္းဦးဆင္းရဲျခင္းဆရာေဇာ္ဂ်ီဆရာေတာ္အရွင္ဇ၀နဆရာေတာ္ဦးဥတၱမဆရာေတာ္ဦးေဇာတိကဆရာေတာ္ဦး၀ိစာရဆူနာမီဆံုစည္းရာဇာတ္ၾကီးဆယ္ဘဲြ႕တင္းတိမ္ေရာင္႕ရဲတန္ေဆာင္မုန္းလျပည္႕တိပိဋကဓရဒကာဒကာမဒုကၡမ်ားစြာဓမၼစၾကာဓမၼပဒဓမၼေစတီေခါင္းေလာင္းနိမိတ္နႏ ၱသူရိယအမတ္ပါဏာတိပါတပါရမီျဖည္႕ေျမာက္ဦးခရီးစဥ္ပါရာဇိကပိဋကတ္သံုးပံုပို႕စ္(၁၀၀)ေျမွာက္)ပုတီးပေစၥကဗုဒၶါပ်ံလြန္ေတာ္မူျခင္းပ႑ိတ၀ဂ္ဖိုးညိဳဘိုးေတာ္မယ္ေတာ္မခၽြင္ေလး(ပါရီ)မဂၤလာမင္းကြန္းဆရာေတာ္မစ ၦရိယမဟာယနမဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္မာမားမိစာၦအာဇီ၀မ်က္ေျဖအလၤကာမႏုသီဟယမမင္းယဥ္ေက်းမႈရွင္သာရိပုတၱရာရွင္အရဟံရွင္ဥပဂုတ္လယ္တီဆရာေတာ္လူငယ္လူပီသၾကသူမ်ားသပိတ္သရဏဂံုသာမေဏသာသနာပသာသနာ႕အလံသားေတာ္ရာဟုလာသာ၀ကသိကၡာထပ္သိုက္သီလရွင္သုဂတိသုဘလုလင္သုရာေမရယသူရဇၨမဂၢဇင္းသူရႆတီမယ္ေတာ္သူေတာ္ေကာင္းသံေယာဇဥ္ဟိေတာပေဒသအဂၤုလိမာလသုတ္အဆိုးဆံုးေရာဂါအတင္းေျပာျခင္းအတၱစဲြအမဲသားအမွ်ေ၀အရက္အရိေမေတၱယ်ဘုရားအရွင္ကုမာရအရွင္ဇနကာဘိ၀ံသအရွင္ပညာသီဟအရွင္ဝိမဝံသအရွင္သုနႏၵာလကၤာရအရွင္အာစာရအရွင္ေကာသလသာမိ(ေပ်ာ္ဘြယ္)အရွင္ေလာကတိႆအရွင္ေသာမအလဇၨီအလၤကာအသက္ရွင္သန္ျခင္းအာဂံုအားေပးစကားအေနကဇာတင္ျခင္းအေနာ္ရထာမင္းအ႒ကထာဦးဘၾကည္ဦးေရႊေအာင္ေဇာေတာင္းပန္ျခင္းေထရ၀ါဒေဒ၀ဒူတသုတၱန္ေပတေယာကၤ်ားျမတ္ေယာနိေသာမနသိကာရေရစက္ခ်ေရွာင္က်ဥ္ျခင္းေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ေသာတပန္ျပကၡဒိန္၀စီပိတ္၀ါကပ္ျခင္း၀ါေခါင္လျပည္႕၀ိဇၨာေဇာ္ဂ်ီ၀ိနည္၀ိသာခါ၂၄ပစၥည္း၂၆ႏွစ္ျပည္႕၃၈ျဖာမဂၤလာၾသ၀ါဒႏွစ္သစ္ဆုေတာင္းဘ၀ဆိုတာ ႏွင္းေတြေ၀ေနတဲ႕ၾကား လႈပ္ရွားသြားလာရတဲ႕ ပံုရိပ္ေလးတစ္ခုပါ...http://zmo999.blogspot.com/noreply@blogger.com (zmozmo)Blogger302125en-usnoဘ၀ဆိုတာ ႏွင္းေတြေ၀ေနတဲ႕ၾကား လႈပ္ရွားသြားလာရတဲ႕ ပံုရိပ္ေလးတစ္ခုပါ...noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-6903047088992858937Wed, 11 May 2016 04:22:00 +00002016-05-11T10:52:54.718+06:30ဗုဒၶ၀င္ဘာသာေရး<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> &nbsp;<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvZKJC3f3c1ungQMbwBlmwsZA6bEbrFvbdAYE5WeGXM0r9IhS6T25VV3MCGk0hzanhmtlTgHNrYB5ckyJ6PY8t2Fv2nWnxOapmB9S5dpbkImO3v67fH0NH1A7rwiMQr1NqC6nWX8spVBpB/s1600/thai+pagoda.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvZKJC3f3c1ungQMbwBlmwsZA6bEbrFvbdAYE5WeGXM0r9IhS6T25VV3MCGk0hzanhmtlTgHNrYB5ckyJ6PY8t2Fv2nWnxOapmB9S5dpbkImO3v67fH0NH1A7rwiMQr1NqC6nWX8spVBpB/s320/thai+pagoda.jpg" width="240" /></a></div> တစ္ခါတုန္းက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ဟာ ရာဇျဂိဳဟ္ျပည္ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းမွာ သီတင္းသံုးေနပါတယ္။ ညေနခ်မ္းေရာက္ေတာ့ ရွင္ရာဟုလာ သီတင္းသံုးရာ သရက္ဥယ်ာဥ္သို ့ ၾကြေတာ္မူပါတယ္။ ရွင္ရာဟုလာက ျမတ္စြာဘုရားအတြက္ ေနရာခင္းျခင္း၊ ေျခေဆးေပးျခင္းမ်ား ျပဳပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ရွင္ရာဟုလာ ခင္းထားတဲ့ ေနရာမွာ ထိုင္ေတာ္မူျပီး တရားစကား ၾသ၀ါဒ ေပးေတာ္မူပါတယ္။<br /> <br /> “ခ်စ္သားရာဟုလာ.... အလုပ္တစ္ခု လုပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ မလုပ္ခင္ စဥ္းစားလိုက္ပါဦး။ မိမိလုပ္မယ့္အလုပ္ဟာ မိမိကိုယ္ကို ထိခိုက္နိဳင္မလား၊ သူတစ္ပါးကို ထိခိုက္နိဳင္မလား၊ ထိခိုင္နိဳင္မယ္ဆိုရင္ မလုပ္ပါနဲ ့ေတာ့။<br /> <br /> ခ်စ္သားရာဟုလာ.... လုပ္ဆဲမွာလည္း စဥ္းစားလိုက္ပါဦး။ မိမိကိုယ္ကို ထိခိုက္နိဳင္မလား၊ သူတစ္ပါးကို ထိခိုက္နိဳင္မလား၊ ထိခိုက္နိဳင္မယ္ဆိုရင္ မလုပ္ပါနဲ ့ေတာ့။<br /> <br /> ခ်စ္သားရာဟုလာ....လုပ္ျပီးျပန္ရင္လည္း စဥ္းစားလိုက္ပါဦး။ မိမိသူတစ္ပါး ထိခိုက္နိဳင္တယ္ဆိုရင္ မလုပ္ပါနဲ ့ေတာ့။<br /> <br /> ခ်စ္သားရာဟုလာ....အေျပာတစ္ခုေျပာေတာ့မယ္ဆိုရင္လည္း မေျပာခင္ စဥ္းစားလိုက္ပါဦး။ မိမိကိုယ္ကို ထိခိုက္နိဳင္မလား၊ သူတစ္ပါးကို ထိခိုက္နိဳင္မလား။ ထိခိုက္နိဳင္မယ္ဆိုရင္ မေျပာပါနဲ ့ေတာ့။<br /> <br /> ခ်စ္သားရာဟုလာ....ေျပာဆဲမွာလည္း စဥ္းစားလိုက္ပါဦး။ မိမိ သူတစ္ပါး ထိခိုက္နိဳင္မလား။<br /> <br /> ေျပာျပီးျပန္ရင္လည္း စဥ္းစားလိုက္ပါဦး။ ထိခိုက္နိဳင္တယ္ဆိုရင္ မေျပာပါနဲ ့ေတာ့။<br /> <br /> <br /> ခ်စ္သားရာဟုလာ....အေတြးတစ္ခု ေတြးေတာ့မယ္ဆိုရင္လည္း စဥ္းစားလိုက္ပါဦး။ ေတြးဆဲမွာလည္း စဥ္းစားလိုက္ပါဦး။ ေတြးျပီးျပန္ရင္လည္း စဥ္းစားလိုက္ပါဦး။ မိမိ သူတစ္ပါး ထိခိုက္နိဳင္တယ္ဆိုရင္ မေတြးပါနဲ ့ေတာ့။”<br /> <br /> <br /> ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ကံသံုးပါးကို စင္ၾကယ္ေအာင္ လုပ္ဖို ့ေဟာျပလိုက္ေတာ့ ရွင္ရာဟုလာလည္း ေက်နပ္ပီတိ ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။<br /> <br /> <b> <u>(မဇၥ်ိမပဏၰာသပါဠိေတာ္၊ မဟာရာဟုေလာ၀ါဒသုတ္) </u></b><br /> <br /> <u><b>ဆရာေတာ္ ရေ၀ႏြယ္ (အင္းမ) ၏ “မိမိကိုယ္ကို မိမိတည္ေဆာက္မယ္” ေဆာင္းပါးမွ ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပပါသည္။</b></u>http://zmo999.blogspot.com/2016/05/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-1486573025895964605Mon, 21 Sep 2015 10:41:00 +00002015-09-21T17:11:25.215+06:30စၾကာရတနာဘာသာေရး<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTmZDnmA1Oq0Ho_S3m97_dr4IFDosP2bMydaeNg0dUUqF1aJ9UTB3I9iFkAtJtbshYS-FQag2ooOypxKzNaXj2b0ZD89VCkVCX314Z-fasmwuLJAZgboQy0kl9_EhTJ5SEl7PoATDwDw3c/s1600/260261_245288512164050_100000487103027_1060641_5494971_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgTmZDnmA1Oq0Ho_S3m97_dr4IFDosP2bMydaeNg0dUUqF1aJ9UTB3I9iFkAtJtbshYS-FQag2ooOypxKzNaXj2b0ZD89VCkVCX314Z-fasmwuLJAZgboQy0kl9_EhTJ5SEl7PoATDwDw3c/s320/260261_245288512164050_100000487103027_1060641_5494971_n.jpg" width="320" /></a></div> <br /> ေလးက်ြန္း-တစ္ျမင့္မိုရ္ အေၾကာင္းျပည့္ျပည္စုံစုံ<br /> (အက်ယ္တဝင့္သိလိုသူမ်ားအတြက္)<br /> ***********************************<span class="text_exposed_show"><br /> လူ</span><br /> <div class="text_exposed_show"> “လူ”ဟူသည္ ပါဠိေဝါဟာရ“မႏုႆ”ဟူေသာ ပုဒ္မွ ဆင္းသက္လာသည္။ အ႒ကထာ(အဖြင့္)ဆရာက “ေလာဘ၊ အေလာဘ အစရွိသည္တို႔ႏွင့္ တကြျဖစ္ေသာ စိတ္၏ျပန္႔ေျပာမ်ားျပားသည္၏ အျဖစ္ေၾကာင့္ လူ မည္၏။” ဟု ဖြင့္ဆို ရွင္းျပထားသည္။ <br /> အျခားဘံုသားမ်ားထက္ ကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္အရာတို႔၌ ထက္ျမက္ ရဲရင့္၊ ခိုင္ျမဲေသာ သတိရွိၾကၿပီး ဆန္းၾကယ္ေသာ စိတ္ႏွလံုးရွိသူကို “မႏုႆ” (လူ)ဟုေခၚသည္။<br /> တစ္နည္း - ကမာၻဦးက သမၼတမင္းသည္ “မႏု” မည္၏။ ထို မႏုမင္း၏ အဆံုးအမ၌ တည္ၾကသျဖင့္ မႏုမင္း၏ သားသမီးမ်ားသဖြယ္ ျဖစ္ရကာ “မႏုႆ”ဟု အမည္ရသည္။<br /> တလူလူျမင့္မားတက္ႂကြေနေသာ အဓိပၸာယ္ သက္ေရာက္ေသာ ျမန္မာအေခၚ ျမန္မာပညတ္(လူ)ဟူသည္ႏွင့္ ထပ္တူလိုပင္ ျဖစ္ေနပါသည္။<br /> လူ႔ဘံု<br /> မႏုႆဘံုသည္ လူ႔တို႔ေနထိုင္ရာဘံုျဖစ္သည္။ ဤလူ႔ဘံုသည္ မ်က္ျမင္ထင္ရွားျဖစ္သည္။ လူတို႔၏ထူးျခားခ်က္မွာ နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္ က်င့္ၾကံႏိုင္ျခင္း ျဖစ္သည္။<br /> လူ႔ဘဝ ရဖို႔ရာ လူ႔ျပည္မွ အပ္တစ္စင္းႏွင့္ ျဗဟၼာျပည္က အပ္တစ္စင္းတို႔ အခ်င္းခ်င္းထိခိုက္မိႏိုင္ဖို႔ ခက္ခဲတာထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ခက္ခဲလွပါသည္ ဟုအဆိုရွိသည္။<br /> ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားထားေသာ နခသိခသုတ္ကို ေထာက္႐ႈျခင္း အားျဖင့္ လူ႔ဘံုမွာစုေတ၍ ေသလြန္ၾကကုန္ေသာ သူတို႔တြင္ လူဘံုသို႔ ေရာက္ရွိေသာ သူမွာ ျမတ္စြာဘုရား၏ လက္သဲခြံေပၚရွိ ေျမမႈန္႔ပမာဏသာရွိ၍ အပါယ္ေလးဘံုသို႔ က်ေရာက္ေသာ သူတို႔မွာ ဂဂၤါျမစ္လြင္ျပင္ရွိ ေျမမႈန္႔ပမာဏ ရွိသည္။ ႏႈိင္းဆလို႔မရေအာင္ ကြာျခားလွသည္။ <br /> အမွန္စင္စစ္ လူ႔ဘဝသို႔ ေရာက္ရွိလာျခင္းသည္ အမိအဘတို႔ရဲ႕ ေသြးသားေၾကာင့္ ေရာက္ရွိလာရတာ မဟုတ္ပါ။ မိမိတို႔ ေရွးကျပဳခဲ့ဖူးေသာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ ကံအက်ဳိးေပး မ်ားစြာေၾကာင့္ (တစ္နည္း) ဂတိသမၸတၱိနဲ႔ျပည့္စံုလာ သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ရႏ္ုင္ခဲလွသည့္ လူ႔ဘဝကို ရရွိျခင္း ျဖစ္သည္။ အမိအဘတို႔၏ ေသြးသားဆိုသည္မွာ အေထာက္အပံ့မွ်သာ ျဖစ္ၾကသည္။<br /> လူ႔ဘဝရရွိၾကေသာ္လည္း လူအခ်င္းခ်င္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး မတူညီၾကေပ။ မိမိတို႔ေရွးဘဝကျပဳခဲ့ဖူးေသာ ကံေတြေၾကာင့္ မတူညီၾကဘဲ ကြဲျပား ျခားနားေန ၾကပါသည္။ ေယာကၤ်ားဘဝ၊ မိန္းမဘဝ၊ ေယာကၤ်ားမဟုတ္ မိန္းမမဟုတ္ (နပုန္းပ႑ဳက္)ဘဝ တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။ ေယာကၤ်ားဘဝသည္ မိန္းမဘဝထက္ သာ၍ ျမင့္ျမတ္ေပသည္။<br /> ေယာကၤ်ား ဘဝျဖစ္စဥ္မွာ ကာေမသုမိစာၦစာရ အကုသိုလ္ကံကို က်ဴးလြန္မိခဲ့ပါက ေသလွ်င္ ငရဲက်မည္။ ငရဲမက်ပဲ လူျပန္ျဖစ္လွ်င္ မိန္းမဘဝမွာ ျဖစ္ၾကရသည္။ (အရွင္အာနႏၵာ မေထရ္ျမတ္ႀကီးပင္လွ်င္ အတိတ္ဘဝတစ္ခုမွာ ကာေမသုမိစာၦစာရ ကံကို က်ဴးလြန္ မိခဲ့သည့္ အတြက္ မိန္းမဘဝ ျဖစ္ခဲ့ရဖူးသည္။)<br /> လူေလးမ်ဳိး<br /> လူဟုဆိုရာတြင္ ဝိမာနအ႒ကထာ၌ လူသည္ သာမညအားျဖင့္ တစ္မ်ဳိးတစ္စားတည္းသာျဖစ္ေသာ္လည္း အထူးျပဳခြဲျခားလွ်င္ ေလးမ်ဳိးရွိေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။<br /> • လူ႔ငရဲသား<br /> • လူ႔ၿပိတၱာ<br /> • လူ႔တိရစာၦန္<br /> • လူသားစစ္စစ္<br /> (၁)လူ႔ငရဲသား<br /> သူ႔အသက္သတ္ျခင္း၊ သူ႔ဥစၥာခိုးျခင္း စေသာ မျပဳသင့္သည္ကိုျပဳခဲ့လွ်င္ မင္းျပစ္ဒဏ္ေၾကာင့္ လက္ေျချဖတ္ျခင္း စေသာအျပစ္ေပးခံရၿပီး ဆင္းရဲဒုကၡႀကီးစြာ ခံစားေနရသူမ်ား။<br /> (၂)လူ႔ၿပိတၱာ<br /> ေရွးကျပဳခဲ့ဖူးေသာ မေကာင္းမႈေၾကာင့္ (ေရွးက ေကာင္းမႈကို မျပဳခဲ့ေသာေၾကာင့္) အစားအစာ အဝတ္အထည္ကို မရရွိ၊ ဆာေလာင္ျခင္းျဖင့္<br /> ႏွိပ္စက္ခံေနရ၍ ဆင္းရဲႀကီးစြာ ရပ္တည္ရာမရ ကတိမ္းကပါး ေျပးလႊားရွာေဖြေန ရသူမ်ား။<br /> (၃)လူ႔တိရစာၦန္<br /> သူတစ္ပါးႏွင့္ စပ္လွ်င္း၍ အသက္ေမြးရသျဖင့္ သူတစ္ပါး၏ တာဝန္ဝတၱရားမ်ားကို မေနမနားထမ္းေဆာင္သြားလာေနရသူမ်ား၊ လူ႔ေလာက စည္းမ်ဥ္းဥပေဒကို ေက်ာ္ဖ်က္၍ မလိုအပ္သည္ကို လုပ္သျဖင့္ အစိုးရမင္း စေသာ တစ္ပါးသူတို႔ ၿခိမ္းေျခာက္မႈေၾကာင့္ ေသေဘးကိုေၾကာက္၍ ေတာေတာင္ထဲသို႔ ေျပးဝင္ရၿပီး အိပ္လိုျခင္း၊ စားလိုျခင္း၊ ဆာေလာင္ျခင္း ဆင္းရဲကို ပယ္ေဖ်ာက္႐ံုမွတစ္ပါး အျခားမည္သည့္အက်ဳိးအေၾကာင္း ဟုတ္သည္ မဟုတ္သည္ကိုမွ် မစဥ္းစားႏိုင္ဘဲ ဒုကၡႀကီးစြာ လွည့္လည္ထြက္ေျပး ေနရသူမ်ား။<br /> (၄)လူသားစစ္စစ္<br /> မိမိ၏ အက်ဳိးစီးပြားကိုသိ၍ ကံ ကံ၏အက်ဳိးကို ယံုၾကည္ကာ မေကာင္းမႈမွာ ရွက္ျခင္း၊ ေၾကာက္ျခင္းတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုၿပီးလွ်င္ သတၱဝါတို႔အေပၚ၌ သနားျခင္းရွိသည့္အျပင္ သံေဝဂတရားရွိသည့္အေလ်ာက္ အကုသိုလ္တရားတို႔ကို ေရွာင္ၾကဥ္ကာ ကုသိုလ္တရား တို႔ကို ေကာင္းစြာက်င့္သံုးၿပီး ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာ စေသာ ပုညႀကိယာ ဝတၳဳဆယ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာသူမ်ား။<br /> ကၽြန္းႀကီး(၄)ကၽြန္း၊ ကၽြန္းငယ္(၂၀၀၀)<br /> လူ႔ဘံု(မႏုႆဘံု)တြင္ အေရွ႕ကၽြန္း၊ အေနာက္ကၽြန္း၊ ေျမာက္ကၽြန္း၊ ေတာင္ကၽြန္း ဟူေသာ ကၽြန္းႀကီး(၄)ကၽြန္းရွိသည္။ <br /> ကၽြန္းႀကီး(၄)ကၽြန္းတြင္ တစ္ကၽြန္းစီ၌ ကၽြန္းငယ္ေပါင္း(၅၀၀)စီ ရံထားေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္းငယ္(၂၀၀၀)ရွိသည္။ ကၽြန္းႀကီး(၄)ကၽြန္း၊ ကၽြန္းငယ္(၂၀၀၀)ရွိေသာ လူ(မႏုႆ)တို႔၏ ေနရာကို လူ႔ဘံုဟု ေခၚသည္။<br /> ကၽြန္းႀကီး(၄)ကၽြန္း<br /> * ပုဗၺ၀ိေဒဟ = အေရွ႕ကၽြန္း<br /> * အပရေဂါယာန = အေနာက္ကၽြန္း<br /> * ဥတၱရကု႐ု = ေျမာက္ကၽြန္း<br /> * ဇမၺဳဒီပ = ေတာင္ကၽြန္း<br /> ပုဗၺ၀ိေဒဟ ေခၚ အေရွ႕ကၽြန္း<br /> အေရွ႕ကၽြန္း၏ အက်ယ္အ၀န္းသည္ ယူဇနာ (၇)ေထာင္ ရွိသည္။ အေရွ႕ကၽြန္း၏ ပံုသဏၭာန္သည္ လထက္၀က္ျခမ္းႏွင့္ တူသည္။ ထိုကၽြန္းေန လူတို႔၏ မ်က္ႏွာ သဏၭာန္မွာလည္း ကၽြန္းသဏၭာန္ကဲ့သို႔ လထက္၀က္ျခမ္းသဏၭာန္ ျဖစ္သည္။ အေရွ႕ကၽြန္း၏ ကၽြန္းဦး၊ ကၽြန္းထိပ္တြင္ တစ္ယူဇနာ အျမင့္ရွိေသာ ကုကၠိဳပင္ရွိသည္။ <br /> အေရွ႕ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ ကုန္ေရာင္း၊ ကုန္၀ယ္ စေသာ ပညာႏွင့္ အသက္ ေမြးလုပ္ကိုင္ရသည့္ အလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ၾကသည္။ အသက္(၇၀၀) ရွည္ၾကသည္။<br /> အပရေဂါယာန ေခၚ အေနာက္ကၽြန္း<br /> အေနာက္ကၽြန္း၏ အက်ယ္အ၀န္းသည္ ယူဇနာ (၇)ေထာင္ ရွိသည္။ အေရွ႕ကၽြန္း၏ ပံုသဏၭာန္သည္ လျပည့္၀န္းႏွင့္ တူသည္။ ထိုကၽြန္းေနလူတို႔၏ မ်က္ႏွာ သဏၭာန္ မွာလည္း ကၽြန္းသဏၭာန္ကဲ့သို႔ လျပည့္၀န္းသဏၭာန္ ျဖစ္သည္။ <br /> အေနာက္ကၽြန္း၏ ကၽြန္းဦး၊ ကၽြန္းထိပ္တြင္ တစ္ယူဇနာ အျမင့္ရွိေသာ ထိန္ပင္ရွိသည္။ အေနာက္ ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ ႏြားယာဥ္ကို စီး၍ သြားလာေနထိုင္ တတ္သည္။ အသက္(၅၀၀) ရွည္ၾကသည္။<br /> ဥတၱရကု႐ု ေခၚ ေျမာက္ကၽြန္း<br /> ေျမာက္ကၽြန္း၏ အက်ယ္အ၀န္းသည္ ယူဇနာ (၈)ေထာင္ ရွိသည္။ ေျမာက္ကၽြန္း၏ ပံုသဏၭာန္သည္ အင္းပ်ဥ္မွန္ႏွင့္ တူသည္။ ထိုကၽြန္းေန လူတို႔၏ မ်က္ႏွာသဏၭာန္မွာလည္း ကၽြန္းသဏၭာန္ကဲ့သို႔ အင္းပ်ဥ္မွန္ႏွင့္ တူသည္။ <br /> ေျမာက္ကၽြန္း ၏ ကၽြန္းဦး၊ ကၽြန္းထိပ္တြင္ အျမင့္ ယူဇနာတစ္ရာ ရွိေသာ ပေဒသာပင္ရွိသည္။ ေျမာက္ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ အလိုရွိရာကို ပေဒသာပင္မွ ဆြတ္ယူစားေသာက္ၿပီး ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနထိုင္ၾကရသည္။ အသက္(၁၀၀၀) ရွည္ၾကသည္။ <br /> ေျမာက္ကၽြန္း သူ/သားမ်ားသည္ ဥပေစၧဒကကံ ႏွင့္ ေသျခင္းမ်ဳိးမရွိေပ။ အခက္အလက္စိတ္ၿပီး ျပႆဒ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ တူေသာ သစ္ပင္ႀကီးမ်ား ေနရာအႏွံ႔ ေပါက္ေရာက္ေနသည္။ ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ ထိုသစ္ပင္ႀကီးမ်ားကို ေနအိမ္အျဖစ္ အသံုးျပဳ ေနထိုင္ၾကသည္။ <br /> အိပ္လိုသည့္အခါ အိပ္ယာမ်ားသည္ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေန၏။ ၾကာမ်ဳိးငါးပါးႏွင့္ ဖုံးလႊမ္းေနေသာ အလြန္သာယာသည့္ ေရကန္မ်ားလည္း ရွိသည္။<br /> ေျမာက္ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ အရပ္မျမင့္လြန္း၊ မပုလြန္း ၾကည့္ေကာင္း႐ံုမွ် အခ်ဳိးအစားရွိသည္။ အိုမင္းျခင္း၊ ဆံျဖဴျခင္း၊ ပါးေရတြန္႔ျခင္း၊ အားအင္ဆုတ္ယုတ္ျခင္း မရွိ၊ အၿမဲတင့္တယ္ေနသည္။ <br /> ေျမာက္ကၽြန္းတြင္ ေအးျခင္း၊ ပူျခင္း၊ မွက္၊ ျခင္၊ ေလ၊ ေနပူ၊ ကင္း၊ သန္း၊ သားရဲတိရစၧာန္ စေသာ အေႏွာက္အယွက္ ေဘးရန္လံုး၀မရွိေပ။ အၿမဲတန္း ရာသီဥတု မွ်တ ေနသည္။ ေျမာက္ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ လယ္ယာလုပ္ကိုင္ရျခင္း မရွိေပ။<br /> ေျမအလိုလို ေပၚေပါက္လာသည့္ ဖြဲ အေျမႇး ကင္းစင္ေသာ သေလးဆန္ကို အိုးတြင္ထည့္၍ မီးက်ီးအခိုးမထြက္ေသာ ေဇာတိပါသာဏ မီးေက်ာက္ႏွင့္ ခ်က္ကာ စားေသာက္ၾကသည္။ (ေဇာတိပါသာဏ မီးေက်ာက္ သံုးခုကို ဖိုခေနာက္လုပ္၍ သေလးဆန္ထည့္ထားေသာ ေရႊခြက္ကို တည္သည္။ <br /> မီးသည္ သေလးဆန္ မက်က္မခ်င္း ဖိုခေနာက္မွ ထေတာက္ေနသည္။ သေလးဆန္ က်က္လွ်င္ မီးသည္ အလိုလို ၿငိမ္းသြားသည္။) တျခားဟင္းလ်ာမ်ားကို မစားၾကေပ။ မိမိလိုလား ေတာင့္တသည့္အတိုင္း အရသာ ျဖစ္လာၾကသည္။ ထို ေဘာဇဥ္ကို စားသံုးၾကသည့္ အတြက္ အနာေရာဂါ လံုး၀ကင္းရွင္းသည္။<br /> ေျမာက္ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ ခါးကုန္းျခင္း၊ ေျခလက္ေကာက္ျခင္း၊ ခြင္ျခင္း၊ ကိုယ္အဂၤါ ခ်ဳိ႕တဲ့သည္မ်ား လံုး၀မရွိေပ။<br /> ေျမာက္ကၽြန္းသူမ်ားသည္ တင့္တယ္ေလ်ာက္ပတ္ေသာ ႐ုပ္ဆင္းအဂၤါ ရွိၾကသည္။ ေျမာက္ကၽြန္းသူ မိန္းမမ်ားသည္ လက္ေခ်ာင္းသြယ္သည္။ လက္သည္း နီသည္။ ရင္သားရွည္ၿပီး ခါးေသးသည္။ လျပည့္၀န္းႏွင့္ တူေသာမ်က္ႏွာ ရွိသည္။ မ်က္လံုးက်ယ္သည္။ ႏူးညံ့သည့္ အသားအေရ ရွိသည္။ ေပါင္တံသြယ္သည္။ ျဖဴစင္ေသာ သြားမ်ားရွိသည္။ ခ်က္က် ေစာက္နက္သည္။ ဒူးဆစ္ ေသးသြယ္သည္။ ဆံပင္နက္သည္။ တင္ပါး က်ယ္သည္။ အေမႊးအမွ်င္ မထူမပါးရွိသည္။ <br /> စကားေျပာလွ်င္ သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႔ ေျပာဆို၏။ လက္၀တ္တန္းဆာ အမ်ဳိးမ်ဳိး ၀တ္ဆင္တတ္သည္။ အသက္(၁၆)ႏွစ္ အရြယ္ကဲ့သို႔ အၿမဲတင့္တယ္ေနသည္။ ေယာကၤ်ားမ်ားသည္ အသက္(၂၅)ႏွစ္ အရြယ္ကဲ့သို႔ အၿမဲတင့္တယ္ေနသည္။<br /> ေယာကၤ်ားမ်ားသည္ သားမယားအေပၚ စြဲစြဲလမ္းလမ္း ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ မရွိၾက။ ေျမာက္ကၽြန္းသူေယာကၤ်ား၊ မိန္းမမ်ားသည္ ကာမကိစၥ တစ္သက္လံုးမွာ (၇)ရက္သာ ခံစား ၾကသည္။ က်န္ရက္မ်ားတြင္ ရာဂကင္းစြာ ေနထိုင္ၾကသည္။ ေျမာက္ကၽြန္းတြင္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ျခင္း၊ သားဖြားျခင္း စေသာ ဒုကၡမ်ားမရွိၾကေပ။ <br /> သင္တိုင္းနီအတြင္းက ေရႊ႐ုပ္ကေလးလို မိခင္၏ ၀မ္းပိုက္မွ ကေလးငယ္သည္ အညစ္အေၾကးမရွိ ထြက္လာၾကသည္။ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ေမြးဖြားခ်ိန္က်သည့္အခါ ေရာက္သည့္ေနရာ၌ ေမြးဖြားတတ္သည္။ ေမြးဖြားသည့္အခါ ထိုင္၍ေမြးဖြားသည္၊ အိပ္၍လဲ ေမြးဖြား တတ္သည္။ မိခင္မ်ားသည္ ဖြားျမင္ၿပီၤး သားသမီးမ်ားကို အငဲ့မကြက္မရွိဘဲ လူအမ်ားသြားေသာ လမ္းတြင္ ထားပစ္ခဲ့ၿပီး မိမိတို႔သြားလိုရာကို သြားၾကသည္။<br /> ထိုကေလးငယ္မ်ားကို ေတြ႔သည့္ ေယာကၤ်ား၊ မိန္းမမ်ားက မိမိတို႔၏ လက္ၫႇဳိးကို ကေလးငယ္၏ ပါးစပ္ထဲသို႔ ထည့္လိုက္ လွ်င္ ႏို႔ထြက္လာသည္။ လက္ၫႇဳိးက ထြက္လာသည့္ ႏို႔ကိုသာ စို႔ရၿပီး အားအင္ျဖစ္လာၾကရသည္။ မိန္းကေလးျဖစ္လွ်င္ မိန္းမႀကီးမ်ားဆီ၊ ေယာကၤ်ားကေလး ျဖစ္လွ်င္ ေယာကၤ်ားႀကီးမ်ားဆီ သြားေရာက္ ေနထိုင္ၾကရသည္။ <br /> ေျမာက္ကၽြန္းတြင္ သားက အမိကို မသိ၊ အမိက သားကို မသိ `သားႏွင့္ အမိ´သည္ ေယာကၤ်ား မိန္းမ သေဘာအရ တပ္မက္ျခင္း မရွိၾက။ ထိုသို႔ျဖစ္ျခင္းမွာ သူတို႔တြင္ရွိေသာ တရားသေဘာမ်ား၏ ဓမၼတာ အစြမ္းသတၱိေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။<br /> အျမင့္ ယူဇနာ တစ္ရာရွိေသာ ပေဒသာပင္မ်ားသည္ ေနရာတိုင္းလိုလို ရွိေနၾကသည္။ ပေဒသာပင္၌ သစ္သီး သီးသကဲ့သို႔ မ်ဳိးစံုေသာ အ၀တ္တန္ဆာမ်ားႏွင့္ တူရိယာမ်ား ရွိၾကသည္။ လိုခ်င္ေသာ ပစၥည္းကို အပင္ရင္းက ျဖစ္ေစ၊ အကိုင္းၾကားက ျဖစ္ေစ လက္ျဖန္႔ထားလွ်င္ အလိုအေလ်ာက္ရသည္။ <br /> အသီးသီးေသာ သစ္ပင္မ်ားတြင္ ေရအိုးမွ် အရြယ္ရွိ ခ်ဳိၿမိန္ ေကာင္းမြန္ ေသာ အသီးမ်ား သီးသည္။ ထိုအသီးမ်ားကို စားလွ်င္ (၇)ရက္ အဆာေျပသည္။ ျမစ္မ်ားတြင္ အလြန္ၾကည္လင္ ေသာ ေရမ်ားရွိသည္။ ႐ြံ႕ၫႊံ သဲ လံုး၀မရွိ။ <br /> ရနံ႔ေမႊးႀကိဳင္ေသာ ပန္းမ်ားသည္ အၿမဲ တင့္တယ္လွပ ေနသည္။ ဆူးရွိေသာျမက္၊ ၾကမ္းတမ္းေသာ ခ်ဳံပင္မ်ား လံုး၀မရွိေပ။ ေျမာက္ကၽြန္းတြင္ စႏၵကူး၊ ကံ့ေကာ္ပင္မ်ားသည္ အလိုလို နံ႔သာရည္မ်ား ယိုထြက္ ေနၾကသည္။<br /> ေျမာက္ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ ကိုယ့္ဟာ၊ သူ႔ဟာ ခြဲျခားမႈ မရွိၾက။ ထို႔ေၾကာင့္ ျငင္းခုန္၊ ခိုက္ရန္ျဖစ္ျခင္း လံုး၀မရွိေပ။ ေျမာက္ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ လူေသကို ေတြ႔လွ်င္ မငိုၾက၊ ေသာက မျဖစ္ၾက။ လူေသေကာင္ကို အ၀တ္တန္ဆာ ဆင္ယင္ၿပီး စြန္႔ပစ္လိုက္ၾကသည္။ <br /> ငွက္မ်ားက လူေသေကာင္ကို တစ္ျခားကၽြန္းသို႔ ယူေဆာင္ သြားၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေျမာက္ကၽြန္းတြင္ သခၤ်ဳိင္း မရွိေပ။ ေျမာက္ကၽြန္း သူ/သားမ်ားသည္ ေသေသာအခါ အပါယ္ေလးဘံုသို႔ မေရာက္၊ ငါးပါးသီလ ျမဲေသာေၾကာင့္ နတ္ျပည္၌သာ စံရသည္။ အျမဲတမ္း အသက္(၁၀၀၀)ျပည့္ေအာင္ ေနၾကရသည္။<br /> * ေျမာက္ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ ဇမၺဳဒီပ ေတာင္ကၽြန္းသားမ်ားထက္ ပိုလြန္ေသာ ဂုဏ္(၃)ပါးရွိသည္။<br /> * ေျမာက္ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ ငါ့ေရႊ၊ ငါ့ေငြရယ္ဟု ျမတ္ႏိုးမေနေပ။<br /> * ေျမာက္ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ ငါ့လင္၊ ငါ့သား၊ ငါ့မယား ဟူ၍ သိမ္းဆည္း မေနေပ။<br /> * ေျမာက္ကၽြန္းသူ/သားမ်ားသည္ အသက္ တစ္ေထာင္ အျမဲေနၾကရသည္။<br /> ဇမၺဳဒီပ ေခၚ ေတာင္ကၽြန္း<br /> ေတာင္ကၽြန္း၏ အက်ယ္အ၀န္းသည္ ယူဇနာ (၁)ေသာင္း ရွိသည္။ ေတာင္ကၽြန္း၏ ပံုသဏၭာန္သည္ လွည္းဦးဆံုႏွင့္ တူသည္။<br /> ထိုကၽြန္းေန လူတို႔၏ မ်က္ႏွာသဏၭာန္မွာလည္း ကၽြန္းသဏၭာန္ကဲ့သို႔ လွည္းဦးဆံုႏွင့္ တူသည္။ ေတာင္ကၽြန္း၏ ေျမာက္ဘက္ ကၽြန္းဦးတြင္ အျမင့္ တစ္ဆယ့္ငါး ယူဇနာ ရွိေသာ သေျပပင္ရွိသည္။<br /> ေတာင္ကၽြန္းသူ/သားမ်ား၏ သက္တမ္းသည္ အျမဲမရွိေပ။ ဇမၺဳဒီပ ေခၚ ေတာင္ကၽြန္းက လူသားမ်ားသည္ ဘုရား၊ ပေစၥကဗုဒၶ၊ စၾကာမင္းမ်ား ျဖစ္တတ္ၾကသည္။<br /> ဇမၺဳဒီပ ေတာင္ကၽြန္းသားမ်ားသည္ ေျမာက္ကၽြန္းသူ/သားမ်ား ထက္ လြန္ျမတ္ေသာ ဂုဏ္(၃)ပါးရွိသည္။<br /> * ဒါန စေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ ျပဳလုပ္ရာမွာ ရဲရင့္သည္။<br /> * အပၸမာဒ မေမ့မေလ်ာ့ေသာ သတိတရားႏွင့္ ျပည့္စံုသည္။<br /> * အရိယာ မဂ္၊ ဖိုလ္ မ်ဳိးေစ့ကို ျဖစ္ေစႏိုင္သည္။<br /> တျခားကြၽန္တို႔ထက္ ေတာင္ကြၽန္း၏ထူးျမတ္္ျခင္းႀကီး ၅-ပါးရွိသည္၊<br /> * ယူဇနာတစ္ေသာင္းက်ယ္၍ အျခားကြၽန္းတို႔ထက္ က်ယ္ဝန္းျခင္း၊<br /> * မေဟာေဗာဓိပင္မင္းႏွင့္အပရာဇိတ ပလႅင္ေတာ္ေပါက္ရာျဖစ္ျခင္း၊<br /> * ဘုရားပေစၥကဗုဒၶါတို႔၏ ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္ရာ ျဖစ္ျခင္း၊<br /> * စၾကာ မႏၶာတ္မင္းျမတ္တို႔၏ျဖစ္ေပၚရာျဖစ္ျခင္း၊<br /> * နိဗၺာန္သို႔ ေျဖာင့္တန္းစြာကူးႏိုင္ရာကြၽန္းျမတ္ ျဖစ္ျခင္း။<br /> ေမြးဖြားပံု(၄)မ်ဳိး<br /> `ဂဗ ၻေသယ်က ပဋိသေႏၶ´<br /> လူတို႔သည္ ပံုမွန္အားျဖင့္ `ဂဗ ၻေသယ်က ပဋိသေႏၶ´ တည္၍ ေမြးဖြားၾကသည္။ အမိ၀မ္းတြင္း သေႏၶတည္၍ ေမြးဖြားသည္။<br /> `ဥပပတ္ ပဋိသေႏၶ´ <br /> ကမာၻဦးအခါက `ဥပပတ္ ပဋိသေႏၶ´နဲ႔ လူလာျဖစ္ၾကသည္။ သစ္ပင္၊ ၾကာတိုက္ စေသာ စိမ္းစိုသည့္ အရာ၀တၱဳ တစ္ခုခုကို မွီၿပီး လူျဖစ္သည္။ (လူျဖစ္သည့္ အရြယ္မွာ ၁၆-ႏွစ္ျဖစ္၍ တေျဖးေျဖးႀကီးျပင္းလာသည္။) ကမာၻဦးအခါက လူသားမ်ား ႏွင့္ အမၺပါလီ သည္ ဥပပတ္ ပဋိသေႏၶႏွင့္ ေမြးဖြားသူမ်ား ျဖစ္သည္။<br /> `သံေသဒဇ ပဋိသေႏၶ´<br /> သစ္ပင္၊ ၾကာတိုက္ စေသာ စိမ္းစိုသည့္ အရာ၀တၱဳ တစ္ခုခုကို မွီၿပီး လူျဖစ္သည္။ ( ကေလးဘ၀မွ စ၍ တေျဖးေျဖးႀကီးျပင္းလာသည္။) လူ႔ဘံုတြင္ သံေသဒဇ ပဋိသေႏၶ ႏွင့္ ေမြးဖြားသူ အေတာ္မ်ားမ်ားရွိသည္။ ပဒုမ၀တီ မိဖုရား၊ ပဒုမ၀တီ၏သား(၄၉၉)ေယာက္၊ အာကခၤ မင္းသမီး၊ ေပါကၡရသာတိ ပုဏၰား တို႔သည္ သံေသဒဇ ပဋိသေႏၶႏွင့္ ေမြးဖြားသူမ်ား ျဖစ္သည္။<br /> `အ႑ဇ ပဋိသေႏၶ´ <br /> တိရစၧာန္ႏွင့္ လူသားတို႔ အေၾကာင္းပါ၍ ေမြးဖြားလာျခင္းျဖစ္သည္။ လူ႕ဘံုတြင္ အ႑ဇ ပဋိသေႏၶ တည္ျခင္း အလြန္ရွားသည္။<br /> (ကလ်ာဏီေက်ာက္စာ အရ - တစ္ခါက နဂါးမႏွင့္ ၀ိဇၹာဓိုရ္ ေပါင္းသင္းခဲ့၍ နဂါးမတြင္ ပဋိသေႏၶ ရလာသည္။ သေႏၶႏွင့္ နဂါးမသည္ ဥႏွစ္လံုးကို သဲျပင္၌ ဥခဲ့သည္။ ရေသ့တစ္ပါးေတြ႔၍ ေကာက္ယူသိမ္းထားလိုက္သည္။<br /> အခ်ိန္ၾကာေသာအခါ ဥ ႏွစ္လံုးမွ ေယာကၤ်ားငယ္ ႏွစ္ေယာက္ ဖြားျမင္လာသည္။ တစ္ေယာက္က ဆယ္ႏွစ္အရြယ္တြင္ ေက်ာက္ေရာဂါႏွင့္ ဆံုးသြားသည္။ က်န္တစ္ေယာက္မွာ ႀကီးျပင္းလာေသာအခါ သု၀ဏၰဘူမိၼ ၿမိဳ႕၌ သီဟရာဇာ အမည္ျဖင့္ မင္းျဖစ္လာသည္။)<br /> ေသဆံုးပံု(၄)မ်ဳိး<br /> ေမြးလာျပီးလွ်င္ အေၾကာင္း (၄) ခ်က္ႏွင့္ ေသၾကရသည္။<br /> * အာယုကၡယ = အသက္တမ္းကုန္၍ ေသျခင္း။<br /> (ဖေယာင္းတုိင္ ဖေယာင္းသားကုန္္၍ မီးျငိမ္းရျခင္း)<br /> * ကမၼကၡယ = ကံကုန္၍ေသျခင္း ၊(ဖေယာင္းတုိင္ မီးစာၾကိဳးကုန္၍ မီးျငိမ္းရျခင္း)<br /> * ဥဘယကၡယ = အသက္တမ္းႏွင့္ ကံကုန္၍ေသျခင္း၊ (ဖေယာင္းတုိင္ မီးစာၾကိဳးေရာ ၊ ဖေယာင္းသားပါကုန္၍ မီးျငိမ္းရျခင္း)<br /> * ဥပေစၧဒက = အသက္တမ္းနဲ႔ ကံရွိေသးေသာ္လည္း အျခား ဥပေစၧဒက ကံ က ျဖတ္သတ္၍ ေသျခင္း (ေလျပင္းတုိက္ေသာေၾကာင္႔ မီးျငိမ္းရျခင္း)<br /> က်မ္းကိုး<br /> * န၀အဂၤုတၱရအဌကထာ<br /> * န၀ကအဂၤုတၱိဳရ္ ပါဠိေတာ္<br /> * ေမာင္၀ိဇၹာ “ဗုဒၶ ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာအေၾကာင္း”<br /> * တကၠသိုလ္သွ်င္သီရိ“နတ္ျပည္ေရာက္လူသားတို႔၏ ဘဝအေတြ႔အၾကံဳမ်ား”<br /> * ဦးနႏၵ(ဝိဇၨာဂုဏ္ထူး)“ဘံုဘဝ ပံုျပတရားေတာ္”<br /> * ဦးျမတ္ေက်ာ္(ျမန္မာစာေကာ္မရွင္)`၃၁-ဘံု ခရီးသည္<br /> မွတဆင့္ဓမၼဒါနတင္ျပအပ္ပါသည္ခင္ဗ်ာ<br /> (ဗဟုသုတတိုးပြားနိုင္ၾကပါေစခင္ဗ်ာ)<br /> (ကြ်န္ေတာ့္၏Postမ်ားမွဓမၼတရားေတာ္မ်ားကို အမ်ားသူငါဖတ္ရွဳေလ့လာကုသိုလ္ပြားနုိင္ရန္္အတြက္ထပ္ဆင့္၍ေဝမ်ွ Shareျခင္းျဖင့့္္ကုသိုလ္<br /> ယူနိုင္ၾကပါသည္္ခင္ဗ်ာ)<br /> <br /> (Facebook မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္...) </div> http://zmo999.blogspot.com/2015/09/blog-post_21.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-5954197718645498565Tue, 01 Sep 2015 09:45:00 +00002015-09-01T16:15:07.829+06:30ဘာသာေရးသံသရာသံေယာဇဥ္အရွင္၀ိစိတၱ(မနာပဒါယီ)<div class="mbl notesBlogText clearfix"> <div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a class="zoom" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEidajQJN34ilxwqql4ErR2UgMXnXUdwJNlTMLbpTNCXHhgL6BvEPNJuibcg2xoy2ZirwVwKeYdYoTkG7nZ8n-5aaBG-kN3LvOYd0g_Pk77yX1k6-MHzG1nPvCJiKEu5rTmAAaFfoyDfRKPn/s400/nt_going_for_a_walk.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="224" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEidajQJN34ilxwqql4ErR2UgMXnXUdwJNlTMLbpTNCXHhgL6BvEPNJuibcg2xoy2ZirwVwKeYdYoTkG7nZ8n-5aaBG-kN3LvOYd0g_Pk77yX1k6-MHzG1nPvCJiKEu5rTmAAaFfoyDfRKPn/s320/nt_going_for_a_walk.jpg" width="320" /></a></div> သံေယာဇဥ္ဆုိတာကလည္း အခက္သား။ စဲြမိၿပီဆုိရင္ ဘာမဟုတ္တာေလး အေပၚမွာလည္း စဲြလမ္းမိၿပီး ျဖတ္ဖုိ႔ခက္တတ္တဲ့ သေဘာရွိပါတယ္။ ပစၥည္းဥစၥာ တစ္ခုခုကုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေနရာေဒသ တစ္ခုခုကုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အလုပ္အကုိင္ တစ္ခုခုကုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးဦးကုိပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေန႔စဥ္ ျမင္ေနေတြ႕ေန ရင္းႏွီးေနေတာ့ မရွိရင္၊ မျမင္ရင္ကုိပဲ စိတ္ထဲမွာ တစ္ခုခု လုိေနသလုိ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ အဲဒီပစၥည္း၀တၳဳေလး တစ္ခုခုမ်ား ျဖစ္သြားတဲ့အခါ ရင္ထဲမွာ လႈိက္လႈိက္လဲွလဲွကုိ ျဖစ္တတ္တဲ့ သေဘာေလးေတြ ရွိေနတတ္သလုိ တစ္ခါတစ္ေလလည္း ကုိယ့္ပစၥည္းေလး တစ္ခုခုကုိ တစ္ေယာက္ေယာက္ကုိ ေပးၿပီးမွ ႏွေျမာတသ ျဖစ္ၾကရတာေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ လူပုဂၢိဳလ္လည္း ဒီလုိပါပဲ။ ေန႔စဥ္ျမင္ေနေတြ႕ေနက် ျဖစ္တဲ့အခါ ဘာမွမဟုတ္ဘူးလုိ႔ ထင္ရေပမယ့္ တစ္ေနရာရာေရာက္ၿပီး ကြဲကြာသြားၾကတဲ့ အခါမွာေတာ့ ျမင္ခ်င္ေတြ႕ခ်င္ ေနတတ္ျပန္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ တကယ္ေတာ့ တြယ္တာမႈ သံေယာဇဥ္ေတြေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /> <br /> ဒီသံေယာဇဥ္ဟာ တစ္ခါတစ္ေလ ဘာမဟုတ္တဲ့ အရာေလးေတြမွာကုိပဲ ျဖတ္မရေအာင္ စဲြလမ္းေနတတ္တာေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ႀကံဖန္ၿပီး သံေယာဇဥ္ တြယ္ေနတတ္ပါတယ္။ ေနရာေဒသဆုိလည္း ငယ္ငယ္တည္းက ေန႔ခဲ့တဲ့ ေနရာေလးျဖစ္ေနလုိ႔၊ ပစၥည္းဥစၥာဆုိလည္း မိဘအေမြျဖစ္လုိ႔၊ ဘယ္သူက ေပးထားတာျဖစ္လုိ႔၊ ဘယ္လုိ ရွာထားရတာေလးျဖစ္လုိ႔၊ လူပုဂၢိဳလ္ဆုိလည္း ဘယ္သူ႔သားသမီး၊ ဘယ္သူနဲ႔ ပတ္သက္ေနသူ ျဖစ္လုိ႔ စသျဖင့္ အေၾကာင္းျပခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ကုိ တြယ္တာေနတတ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း သံေယာဇဥ္တြယ္တာကုိ တျခားအရာေလးေတြနဲ႔ ဖုံးကြယ္ၿပီး ဒါေတြက ဒီအတုိင္းထားလုိ႔ မရလုိ႔၊ ဒီမွာက ဘယ္သူမရွိရင္ မျဖစ္လုိ႔၊ ဒီအလုပ္ေတြက ဘယ္သူလုပ္မွ ျဖစ္မွာမုိ႔ စသျဖင့္ ပရိယာယ္တစ္မ်ိဳး၊ အေၾကာင္းျပခ်က္ တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ျဖတ္ဖုိ႔မႀကိဳးစားဘဲ အဲဒီသံေယာဇဥ္ ေတာထဲမွာပဲ တုိးေနတာေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ ဘယ္လုိပုံစံမ်ိဳးနဲ႔ ဘယ္လုိ အေၾကာင္းမ်ိဳးပဲျပျပ ေနာက္ဆုံး ေကာက္ခ်က္ခ်လုိက္ေတာ့ သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ပဲဆုိတာ ထင္ရွားလွပါတယ္။<br /> <br /> တစ္ေလာကေတာင္ ဘုန္းဘုန္းရဲ႕ ခမည္းေတာ္ႀကီးနဲ႔ စကားေျပာျဖစ္ေတာ့ ဘုန္းဘုန္းက “ဒကာႀကီး… အသက္အရြယ္လည္း ရလာၿပီ၊ ရိပ္သာသြားၿပီး တရားေလးဘားေလး အားထုတ္ဦးမွေနာ္…”လုိ႔ ေျပာေတာ့ ဒကာႀကီးက “ဟာ… အရွင္ဘုရားနယ္၊ အရွင္ဘုရားလည္း သိတဲ့အတုိင္းပဲ၊ အိမ္မွာက အရွင္ဘုရားအေမနဲ႔၊ ညီမေတြရယ္ပဲ ရွိတာ၊ ၿပီးေတာ့ ဆုိင္ကလည္း ရွိေသးတယ္၊ တပည့္ေတာ္ မရွိလုိ႔ မျဖစ္ပါဘူး၊ တရားေတာ့ အားထုတ္ခ်င္ပါတယ္၊ ခက္တာက ဒီမွာကလည္း လႊတ္ထားလုိ႔ မရဘူး၊ ေနာက္ေတာ့ အားထုတ္ထာေပါ့ ဘုရား…” ဆုိၿပီး သူ႔အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ သူ၊ သူ႔တြယ္တာမႈ သံေယာဇဥ္ေတြနဲ႔ ႐ုန္းမထြက္ႏုိင္တာကုိပဲ ဘယ္သူေၾကာင့္၊ ဘာေၾကာင့္လုိ႔ ကာကြယ္ေျပာဆုိ ေနေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ ေျပာတဲ့သူ႔သားက ဘုန္းႀကီးျဖစ္ေနလုိ႔။ လူသာဆုိရင္ “မင္းက အေဖလား…၊ ငါက အေဖလား…”လုိ႔ ျပန္ေမးမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ မိဘေတြမွာ မိဘဆုိတဲ့ မာနေလးေတြ ရွိေနျပန္ေတာ့ သားသမီးေတြက ေျပာလာရင္ သိပ္လက္ခံခ်င္ၾကတာ မဟုတ္ပါဘူး။ မွန္ေပမယ့္ ငါဆုိတဲ့ မာနေလးေတြခံေနေတာ့ သိပ္လက္မခံခ်င္သလုိ ျဖစ္တတ္တာေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။<br /> <br /> ထားပါေတာ့။ ေျပာခ်င္တာက သံေယာဇဥ္အေၾကာင္းပါ။ ပုထုဇဥ္ေတြမွာက ျဖစ္ရာဘ၀၊ ေရာက္ရာေနရာမွာ ေတြ႕ရာသူေတြနဲ႔ ရွိရာပစၥည္းေတြ အေပၚမွာ ႀကံဖန္ၿပီး သံေယာဇဥ္တြယ္တတ္တဲ့ သေဘာေတြ ရွိေနတာဆုိေတာ့ ဒီသံေယာဇဥ္ေတြကုိ ျဖတ္ဖုိ႔ဆုိတာ ေတာ္ေတာ္မလြယ္တဲ့ ကိစၥပါ။ သာမန္လူေတြ မေျပာနဲ႔ ပါရမီရွင္ျဖစ္တဲ့ ဘုရားရွင္ေတာင္မွ ပါရမီျဖည့္စဥ္ အတိတ္ဘ၀ တစ္ခုမွာ လယ္တစ္ကြက္၊ ေပါက္တူးတစ္လက္နဲ႔၊ ကြမ္းစား၀က္ေလာက္ရွိတဲ့ ေျပာင္းေစ့ေလးေတြ အေပၚမွာ သံေယာဇဥ္တြယ္မိလုိ႔ ရေသ့ရဟန္းဘ၀ကုိ (၇)ႀကိမ္တုိင္တုိင္ ၀င္လုိက္ထြက္လုိက္ လုပ္ခဲ့ရဖူးတယ္လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ လယ္တစ္ကြက္၊ ေပါက္တူးတစ္လက္နဲ႔ ေျပာင္းတစ္၀က္ေၾကာင့္ ရဟန္းလူထြက္ဘ၀ကုိ အႀကိမ္ႀကိမ္ က်င္လည္ခဲ့ရတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက သာသနာပ ကာလျဖစ္တဲ့အတြက္ ရဟန္းဆုိေပမယ့္ ရေသ့ရဟန္းဘ၀ေပါ့။<br /> <br /> လြန္ခဲ့ၿပီးတဲ့ အတိတ္ဘ၀၊ ဗာရဏသီျပည္မွာ ျဗဟၼဒတ္မင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေနခ်ိန္က ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတုန္းက ဘုရားေလာင္းဟာ ကုဒါလပ႑ိတဆုိတဲ့ အမည္နဲ႔ သာသနာပ ရေသ့ရဟန္းအျဖစ္နဲ႔ ဟိမ၀ႏၲာမွာေနၿပီး ကမၼ႒ာန္း တရားအားထုတ္သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ကုဒါလပ႑ိတဟာ ရေသ့ရဟန္းဘ၀နဲ႔ ေနေပမယ့္ ရာသီေျပာင္းလုိ႔ သီးႏွံစုိက္ပ်ိဳးခ်ိန္ ေရာက္တဲ့အခါ လူ႔ဘ၀မွာထားခဲ့တဲ့ အသြားတုံးး ေပါက္တူးတစ္လက္နဲ႔ တစ္ကြမ္းစား၀က္ (တစ္စလယ္၀က္) ေလာက္ရွိတဲ့ ေျပာင္းမ်ိဳးေစ့ကုိ သတိရ တြယ္တာေနၿပီး ေျပာင္းမ်ိဳးကုိ မျပတ္ေစဖုိ႔ လူထြက္ကာ လယ္တစ္ကြက္မွာ ျပန္စုိက္ပ်ိဳးပါတယ္။ အဲဒီစုိက္ပ်ိဳးထားတဲ့ ေျပာင္းကုိအမ်ိဳးမ်ိဳး ေပါင္းသင္ထိန္းသိမ္းလုိ႔ အခ်ိန္တန္ ရိတ္သိမ္းခ်ိန္က်တဲ့အခါ တစ္ကြမ္းစား၀က္ေလာက္ မ်ိဳးေစ့ကုိ ခ်န္ထားၿပီး က်န္တာေတြကုိ စားသုံးပါတယ္။ စုိက္ပ်ိဳးရိတ္သိမ္းမႈ ၿပီးေတာ့ အလုပ္မရွိဘဲ ျဖစ္ေနတဲ့အခါ ကုဒါလပ႑ိတဟာ လူ႔ဘ၀မွာေနလုိ႔ ဘာအက်ိဳးမွမရွိ ရေသ့ရဟန္း ၀တ္တာေကာင္းပါတယ္လုိ႔ အႀကံျဖစ္ၿပီး တစ္ခါ ေတာထြက္ကာ ရေသ့ရဟန္း၀တ္ျပန္ပါတယ္။<br /> <br /> ဒီလုိနဲ႔ တစ္ကြမ္းစား၀က္ရွိတဲ့ ေျပာင္းမ်ိဳးေစ့နဲ႔ အသြားတုံး ေပါက္တူးတစ္လက္ေၾကာင့္ ကုဒါလပ႑ိတဟာ ေျခာက္ႀကိမ္တုိင္တုိင္ ရေသ့ရဟန္း၀တ္လုိက္ လူထြက္လုိက္ ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ခုႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္တဲ့ အခါမွာေတာ့ ကုဒါလပ႑ိတမွာ အႀကံတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ကုဒါလပ႑ိတက “ငါဟာ ဒီေပါက္တူးတုံး တစ္လက္၊ ေျပာင္းေစ့တစ္၀က္ကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ရေသ့ရဟန္း၀တ္လုိက္၊ လူထြက္လုိက္ ျဖစ္လာတာ ေျခာက္ႀကိမ္ေျမာက္လုိ႔ ခုႏွစ္ႀကိမ္ေတာင္ ေရာက္လာခဲ့ၿပီ၊ ဒီဘာမဟုတ္တဲ့ ပစၥည္း၀တၳဳ အေပၚမွာ တြယ္တာမိတဲ့ သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ တရားလည္း ေကာင္းေကာင္းအားမထုတ္ျဖစ္ဘဲ အခ်ိန္ေတြပဲ ကုန္လြန္ေစခဲ့ရတယ္၊ ဒီပစၥည္းေတြ မရွိမွပဲ ေအးေတာ့မွာ ျဖစ္တယ္…”လုိ႔ အႀကံျဖစ္ၿပီး အဲဒီပစၥည္းေတြကုိ စြန္႔ပစ္ဖုိ႔ ဂဂၤါျမစ္ကမ္းနားသြားကာ စြန္႔ပစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စြန္႔ပစ္တဲ့ ေနရာကုိ မ်က္စိနဲ႔ ျမင္ေတြ႕ေနရတဲ့အတြက္ ပစၥည္းအေပၚ တြယ္တာတဲ့ သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ တစ္ခါျပန္ျပန္ၿပီး ေကာက္ယူေနခဲ့ျပန္ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး မျဖစ္ေတာ့ဘူးလုိ႔ စဥ္းစားၿပီး ေျပာင္းမ်ိဳးကုိ ပုဆုိးပုိင္းနဲ႔ထုတ္၊ ေပါက္တူး႐ုိးမွာခ်ည္၊ မ်က္စိကုိမွိတ္၊ ေခါင္းေပၚမွာ သုံးႀကိမ္လွည့္ယမ္းၿပီး ဂဂၤါျမစ္ထဲကုိ ပစ္ခ်လုိက္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ စြန္႔ပစ္လုိက္ေတာ့မွပဲ က်သြားတဲ့ ေနရာကုိ မေတြ႕ေတာ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့မွ ကုဒါလပ႑ိတဟာ “ေအာင္ၿပီ၊ ေအာင္ၿပီ”လုိ႔ သုံးႀကိမ္တုိင္တုိင္ အသံျပဳ ဟစ္ေၾကြးလုိက္ပါတယ္။<br /> <br /> တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ပဲ သူ႔ရဲ႕ေအာင္ၿပီဆုိတဲ့ အသံကုိ စစ္ေအာင္ရာက ျပန္လာတဲ့ ဗာရဏသီမင္းက ၾကားၿပီး ရေသ့ထံသြားကာ “အရွင္ရေသ့… အကၽြႏ္ုပ္ဟာ ရန္သူကုိ စစ္တုိက္ၿပီး ေအာင္ျမင္လာခဲ့ပါၿပီ၊ အရွင္ရေသ့က ဘာကုိေအာင္တာလဲ..”လုိ႔ ေမးတဲ့အခါ ကုဒါလပ႑ိတက “အရွင္မင္းႀကီး.. အရွင္မင္းႀကီး ေအာင္ေတာ္မူခဲ့တာဟာ သူခုိးဓားျပစတဲ့ ရန္သူေတြကုိ ေအာင္ႏုိင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီလုိ သူခုိးဓားျပ စသူေတြကုိ ေအာင္ႏုိင္ျခင္းဟာ အစစ္အမွန္ ေအာင္ႏုိင္ျခင္း မဟုတ္ပါဘူး၊ အခ်ိန္တန္ရင္ သူတုိ႔က အရွင္မင္းႀကီးကုိ တစ္ခါျပန္ၿပီး ေအာင္ႏုိင္ရင္လည္း ေအာင္ႏုိင္ပါေသးတယ္၊ အကၽြႏ္ုပ္ရဲ႕ ေအာင္ႏုိင္ျခင္းကေတာ့ ကုိယ္တြင္းမွာ ျဖစ္ေနတဲ့ ေလာဘဆုိတဲ့ ခုိးသူဓားျပ၊ တြယ္တာမႈဆုိတဲ့ သံေယာဇဥ္ ခုိးသူဓားျပကုိ ေအာင္ႏုိင္ျခင္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ အေကာင္းဆုံး၊ အျမတ္ဆုံး ေအာင္ႏုိင္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေအာင္ၿပီေအာင္ၿပီလုိ႔ ဟစ္ေၾကြးျခင္း ျဖစ္ပါတယ္..” စသျဖင့္ ေျပာၾကားကာ တရားစကား ေဟာာၾကားလုိက္ပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ဗာရာဏသီမင္းလည္း သတိသံေ၀ဂရကာ ရေသ့ရဟန္းျပဳသြားပါတယ္။ ဗာရဏသီမင္း ရေသ့ရဟန္းျပဳသြားသံကုိ ၾကားတဲ့အခါ ခုႏွစ္ျပည္ေထာင္မင္းတုိ႔လည္း လုိက္ၿပီးရေသ့ ရဟန္းျပဳ သြားၾကပါေတာ့တယ္။ (ကုဒၵါလဇာတက (သုိ႔) ကုဒါလဇာတက) ဒါက ဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေတာ္မူတဲ့ ဘုရားေလာင္း ကုဒါလပ႑ိတ ရေသ့ရဲ႕ အတိတ္ဇာတ္ေၾကာင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /> <br /> ဒီဇာတ္ေတာ္လာ ဘုရားေလာင္း ကုဒါလပ႑ိတရဲ႕ အျဖစ္ကုိၾကည့္ရင္ တြယ္တာမႈ သံေယာဇဥ္ရဲ႕ ဒုကၡႀကီးမားပုံကုိ ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သံေယာဇဥ္ဟာ တန္ဘုိးရွိတဲ့ အရာမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ တန္ဘုိးမရွိတဲ့ အရာမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ခ်မ္းသာတဲ့သူမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဆင္းရဲတဲ့သူမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ႐ုပ္ရည္အဆင္း ရွိတဲ့သူမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ မရွိတဲ့သူမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျမင္ေနေတြ႕ေန၊ ၾကားသိေနရင္ ျဖစ္တတ္တဲ့ သေဘာရွိတယ္ဆုိတာ ေပါက္တူးတစ္လက္နဲ႔ ေျပာင္းေစ့၀က္ေၾကာင့္ ဒုကၡျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ဘုရားေလာင္း ရေသ့ရဲ႕အျဖစ္က သက္ေသျပေနခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအတြင္း သံေယာဇဥ္ကုိ အႏုိင္မယူႏုိင္ပါက အျပင္အရာေတြကုိ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေအာင္ႏုိင္ပါေစ အစစ္အမွန္ ေအာင္ႏုိင္မႈ မဟုတ္ေၾကာင္းကုိ ဘုရားေလာင္းရဲ႕ တရားစကားက မီးေမာင္းထုိးျပလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ အတြင္းတြယ္တာမႈ သံေယာဇဥ္ကုိ ပယ္သတ္ အႏုိင္ယူျခင္းကသာ အေကာင္းအဆုံး ခ်မ္းသာတစ္ခုဆုိတာ အေသအခ်ာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /> <br /> ဒါေၾကာင့္ သတၱ၀ါေတြရဲ႕ ဘ၀မွာ ဒုကၡေပါင္းစုံနဲ႔ ႀကဳံေတြ႕ေနၾကရတာေတြဟာ တြယ္တာမႈ သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္သာျဖစ္ၿပီး ဒီတြယ္တာမႈကုိ မျဖတ္ႏုိင္ေသးသမွ် ေပါက္တူးတစ္လက္၊ ေျပာင္းေစ့၀က္ကုိ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ဒုကၡအႀကိမ္ႀကိမ္ ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ ဘုရားေလာင္း ရေသ့ရဟန္းလုိ အျဖစ္မ်ိဳးနဲ႔ ႀကဳံေတြ႕ကာ ဒုကၡပင္လယ္ ေ၀ေနၾကရဦးမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီလုိ ဒုကၡမ်ိဳးကေန ႐ုန္းထြက္ႏုိင္ေအာင္ ကုိယ့္ရဲ႕သတိ ပညာ ၀ီရိယတရားမ်ား လက္ကုိင္ထားကာ “ကုိယ္တြင္းမွာ ရွိေနတဲ့ ေလာဘဆုိတဲ့ သူခုိးဓားျပ၊ တြယ္တာမႈ သံေယာဇဥ္ဆုိတဲ့ သူခုိးဓားျပမ်ားကုိ ေအာင္ႏုိင္ျခင္းဟာ အေကာင္းအဆုံး အျမတ္ဆုံး ေအာင္ႏုိင္ျခင္းပဲ ျဖစ္တယ္…”ဆုိတဲ့ ကုဒါလပ႑ိတရဲ႕ တရားစကားအတုိင္း ကုိယ့္သႏၲာန္မွာရွိတဲ့ တြယ္တာမႈ သံေယာဇဥ္ကုိ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ပဲ ျဖတ္ႏုိင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကပါလုိ႔ အေလးအနက္ တုိက္တြန္းသမႈ ျပဳလုိက္ရပါတယ္။ သံေယာဇဥ္ဟာ ရွိရင္ရွိသလုိ၊ မ်ားရင္မ်ားသလုိ အဲဒီသူကုိ အႏုိင္ယူ ေလာင္ၿမိဳက္ကာ ဒုကၡျဖစ္ေစတဲ့အတြက္ ဘယ္အရာ၊ ဘယ္ပုဂၢိဳလ္အေပၚမွ သံေယာဇဥ္ထားတာ မေကာင္းေၾကာင္း အသိေပးစကားပါးရင္း ေမာင္စိန္၀င္း (ပုတီးကုန္း)ရဲ႕ စကားအတုိင္း “သံေယာဇဥ္ အမွ်င္မတန္းေစဖုိ႔ ရွင္ခန္းသာ ျဖတ္လုိက္ၾကပါစုိ႔…”လုိ႔…။<br /> <u><b><br /></b></u> <u><b>အရွင္၀ိစိတၱ(မနာပဒါယီ)</b></u></div> </div> http://zmo999.blogspot.com/2015/09/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-6147708760353137271Mon, 24 Aug 2015 10:57:00 +00002015-08-24T17:27:02.377+06:30ရဟန္းသံဃာသာသနာဦးဇင္း<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJJG3yPbk2ZdOpFPjWURmgdx0micOe2wGwyf2OmS0T2lfrYDP4g8Gigevr3mRWgNMduJme03BT1F8VfJnzYe2Q5s_07d3wyIy2CApLstwQL4RcZe2YlnAiQkbLSUQCtHis8Q8BiboQMd5N/s1600/ashin+tarana.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhJJG3yPbk2ZdOpFPjWURmgdx0micOe2wGwyf2OmS0T2lfrYDP4g8Gigevr3mRWgNMduJme03BT1F8VfJnzYe2Q5s_07d3wyIy2CApLstwQL4RcZe2YlnAiQkbLSUQCtHis8Q8BiboQMd5N/s320/ashin+tarana.jpg" width="320" /></a></div> <br /> <br /> “ျမန္မာကို ကမာၻက ေလးစားတာ သာသနာေၾကာင့္၊ ဒီသာသနာကို ၾကည္ညိဳလြန္းလို႔ ျမန္မာ ဦးဇင္းျဖစ္ခ်င္တဲ့ အရွင္ သရဏ ကို သူေပ်ာ္သေလာက္ေနပါေစ” တဲ့၊ တိပဋိက ေယာဆရာေတာ္က ေျပာလိုက္တဲ့ စကားပါ။<br /> ဒါဆုိ ျမန္မာ ဦးဇင္းျဖစ္ခ်င္တဲ့ အရွင္ သရဏဆုိတာ ဘယ္သူလဲ။<br /> <br /> သူကေတာ့ ဟုိး အေရွ႕ဥေရာပက ကမာၻေက်ာ္ ကတၱီပါ ေတာ္လွန္ေရးေခါင္းေဆာင္ႀကီး မစၥတာ ဗားကလပ္ဗ္ ဟာဗဲလ္ ရဲ႕ ႏိုင္ငံျဖစ္တဲ့ ခ်က္ရီပတ္ဗလစ္ (Czech Republic) ႏိုင္ငံက ခ်က္လူမ်ိဳး တဦးပါ။ ဗုဒၶ ဘာသာကို ၾကည္ညိဳလြန္း လုိ႔ ရွင္ သာမေဏ အျဖစ္ခံယူခဲ့တယ္။ ျမန္မာစာ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈကိုလည္း အလြန္ ခ်စ္ျမတ္ႏိုး လုိ႔ ျမန္မာစာ၊ ျမန္မာစကားကို လည္း တန္ဘုိးထား ေျပာၾကားတဲ့ သူပါ။<br /> <br /> မၾကာေသးခင္ ရက္သတၱပတ္ကမွ ျမန္မာႏိုင္ငံကုိ သြားေရာက္ခဲ့ၿပီး ဆရာေတာ္ ဦးပညာဝံသကို ဥပဇၥ်ာယ္ ဆရာ အျဖစ္ခံ ယူၿပီး ဗုဒၶဘာသာ ရွင္ရဟန္းျဖစ္လာတဲ့ အရွင္ သရဏပါ။<br /> <br /> သူဟာ ျမန္မာ့ေျမကုိ ေျခမခင္၊ ေထရ၀ါဒ ရဟန္းတပါးအျဖစ္ မရခင္ကတည္းက ျမန္မာစာ၊ ျမန္မာစကား ကို ေကာင္းမြန္ ပိုင္ႏုိင္စြာ ေျပာၾကားႏိုင္႐ံုမကပါဘူး။ ခ်က္-ျမန္မာ အဘိဓာန္စာအုပ္ကို လည္း ျပဳစုထားႏုိင္ သူတဦးပါ။<br /> <br /> အရွင္ သရဏ ျပဳစု ထားတဲ့ ခ်က္-ျမန္မာ အဘိဓာန္စာအုပ္ဟာ ပထမဆံုးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီအရင္ ခ်က္-ျမန္မာ အဘိဓာန္ဆုိတာ မၾကားဖူးခဲ့ ပါဘူး။<br /> <br /> သီရိလကၤာႏုိင္ငံ..ကိုလံဘုိၿမိဳ႕ မွာ ေနထုိင္ၿပီး ဗုဒၶစာေပ၊ ျမန္မာစာေတြ သူက ေလ့လာခဲ့တယ္။ တျခား ျမန္မာ အပါအ၀င္ ဗုဒၶဘာသာ ရွင္ရဟန္းေတြကို<br /> <a href="http://draft.blogger.com/blogger.g?blogID=432110163699538481" name="more" target="_blank"></a> သူက အဂၤလိပ္စာသင္ေပးတယ္။ သီရိလကၤာႏိုင္ငံမွာ ေနၿပီး သီဟုိဠ္ ဘာသာစာေပ၊ စကား လည္း သူက ကြ်မ္းက်င္တယ္။ ျမန္မာရဟန္းေတာ္ေတြထံက ျမန္မာစာ တတ္လာ ၿပီး ျမန္မာစာ မွာ ေတာ္လြန္းလာေတာ့ ေနာက္ဆံုး သူဟာ ခ်က္-ျမန္မာ အဘိဓာန္ကို ေရးသားျပဳစုႏုိင္ခဲ့ တာပါဘဲ။<br /> <br /> အခုလုိ ခ်က္ရဟန္းေတာ္ အရွင္ သရဏဟာ ျမန္မာႏုိင္ငံကို ေရာက္ၿပီး သူ႔ရင္ထဲက အျဖစ္ခ်င္ဆံုး ကို အခုလို ဖြင့္ဟ ထားပါ တယ္။<br /> <br /> “လူ႔ဘဝကို ရတာဟာ ဒုလဘၻတရားျဖစ္တယ္။ ဦးဇင္း ငယ္ငယ္ကတည္းက သူမ်ားနားလည္ရင္ ကိုယ္ နားမလည္ေသးဘူး။ခုလို ဗုဒၶဘာသာျဖစ္လာဖို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရဟန္းျဖစ္ ဖို႔ အမ်ားႀကီးႀကိဳးစား ခဲ့ရ တယ္။ ျမတ္ဘုရား သာသနာမွာ လူျဖစ္ရတာ ဒီဘဝမွာတင္ နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္ႀကိဳးစားရမယ္။ တန္ေအာင္ႀကိဳးစားရမယ္” လုိ႔ အရွင္သရဏက ဆုိပါတယ္။<br /> <br /> ဒါေၾကာင့္ အရွင္သရဏက ၀ိပႆနာ တရား ဘာ၀နာ က်င့္ႀကံပြားမ်ား အားထုတ္ပံုကို အခု ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ စနစ္တက် အနီးကပ္ သင္ယူေလ့လာေနပါတယ္။ ၅ ႏွစ္ၾကာရင္ေတာ့ ေတာရပ္မွာသြားၿပီး တရား က်င့္ႀကံ မွာ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။<br /> <br /> <b>ေဖ႕ဘုတ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္...။ </b>http://zmo999.blogspot.com/2015/08/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-5930554303987146609Wed, 22 Jul 2015 07:37:00 +00002015-07-22T14:07:52.359+06:30ဆရာေတာ္အရွင္ေလာကနာထဘာသာေရးေဇာ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg33AF5ZslZAiMTelQXcfTx5Q_ZloEA5FB4RroGomINdDGLMxfR7Aa8dIwAGHv60QHSLLO22XJNizH_fmmEqJsnFUJLT0x55GVa9M3ktjs0H7mNjQyRMt9nkHXBD9gjG5jciNmvmviO3YSa/s1600/ou+pote+the.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="149" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg33AF5ZslZAiMTelQXcfTx5Q_ZloEA5FB4RroGomINdDGLMxfR7Aa8dIwAGHv60QHSLLO22XJNizH_fmmEqJsnFUJLT0x55GVa9M3ktjs0H7mNjQyRMt9nkHXBD9gjG5jciNmvmviO3YSa/s320/ou+pote+the.png" width="320" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div style="color: black;"> <span style="border-bottom-color: windowtext; border-bottom-style: none; border-bottom-width: 1pt; border-left-color: windowtext; border-left-style: none; border-left-width: 1pt; border-right-color: windowtext; border-right-style: none; border-right-width: 1pt; border-top-color: windowtext; border-top-style: none; border-top-width: 1pt; font-family: Zawgyi-One, sans-serif; padding-bottom: 0in; padding-left: 0in; padding-right: 0in; padding-top: 0in;"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;">ေဇာ ၇-ခ်က္ႏွင့္ ပါတ္သက္၍ ေဇာဆိုသည္မွာ... ဇ၀နကိုေခၚပါတယ္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ေဇာ= ဇ၀န(ပါဠိ)= လွ်င္ျမန္ျခင္း= အရွိန္အဟုန္။</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> သည္ေနရာမွ အရွိန္အဟုန္္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ကို ယူပါတယ္... ေဇာမွာက ကုသိုလ္ေဇာ</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> အကုသိုလ္ေဇာ ၾကိယာေဇာ ဆိုၿပီး ရွိတဲ့ေနရာမွာ ၾကိယာေဇာကေတာ့</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ဘုရားရဟႏၲာေတြမွာ ျဖစ္ၿပီး... ဒကာဒကာမတို႔ ဘုန္းႀကီးတို႔မွာေတာ့ ကုသိုလ္ေဇာ</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> အကုသိုလ္ေဇာေတြ အျမဲမျပတ္ ျဖစ္ေနပါတယ္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ေဇာ ဘယ္ႏွစ္ခါျဖစ္သလဲ အရင္ေလ့လာရေအာင္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ကာမေဇာတို႔သည္ ပကတိအခါ ၇-ႀကိမ္ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ၆-ႀကိမ္ေသာ္ လည္းေကာင္း ျဖစ္ကုန္၏...</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ေသခါနီးအခါ... ေမ့ေမ်ာသြားေသာအခါ မွီရာ ဟဒယဝတၴဳ႐ုပ္ အားနည္းလွေသာေၾကာင့္</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ၅-ႀကိမ္သာ ျဖစ္ကုန္၏လို႔ အဆိုရွိတဲ့အတြက္ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားက __အ႐ိုးသတ္+ဆ၊</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> အားနည္းလွ၊ ပဥၥအႀကိမ္သာ__ ဆိုၿပီး သံခိပ္ေလးေရးၿပီး</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> မွတ္တမ္းတင္ထားပါတယ္... ေနာက္ ျမတ္ဗုဒၶ ေရမီးအစံုစံု တန္ခိုးျပာဋိဟာ</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ျပေတာ္မူေသာအခါတို႔၌ ဝသီေဘာ္ အထြတ္အထိပ္သို႔ေရာက္ေသာ</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> စ်ာန္႐ွင္ျဖစ္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ ပစၥေဝကၡဏာ ကာမေဇာ... အဓိ႒ာန္ ကာမေဇာတို႔သည္</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ၄-ႀကိမ္၊ ၅-ႀကိမ္ ျဖစ္ကုန္၏... ((ဤ၌ ျမတ္စြာဘုရားမွာ ၄-ႀကိမ္၊</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> အ႐ွင္ေမာဂၢလာန္စသည္တို႔မွာ ၅-ႀကိမ္ ျဖစ္ကုန္၏ဟု အထူးမွတ္ရာ၏)) လို႔</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ဆက္လက္ၿပီး ဆရာေတာ္မွ __ဝသီေခါင္ဖ်ား၊ စ်ာန္ႏွင့္ျငား၊ ေလး+ငါး ႏွစ္ေထြလာ__</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ဆိုၿပီး လကၤာစီထားျပန္ပါတယ္... ေဇာဆို အားလံုး ၇-ႀကိမ္ခ်ည့္</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ထင္ေနမစိုးလို႔ ထည့္ရွင္းေပးလိုက္ပါတယ္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ေဇာ ၇-ၾကိမ္ျဖစ္ပံုနဲ႔ ၀ီထိအစဥ္ကို ၾကည့္ၾကမယ္... (အတိမဟႏၲာရံု၀ီထိ) ရူပါရံုအဆင္းနဲ႔ စကၡဳပသာဒတို႔</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ေတြ႔ဆံုၿပီးေနာက္ ျမင္သိစိတ္တစ္ခုတြင္ စိတ္ျဖစ္ပံု အစဥ္အတန္းမွာ...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> တီ+န+ဒ+ပ+စ+သံ+ဏ+၀ု+ဇ ဇ ဇ ဇ ဇ ဇ ဇ+႐ံု+႐ံု+ဘြင္+ဘြင္</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> တီ= အတီတဘ၀င္= (အတီတ=လြန္ၿပီး + ဘ၀င္= ဘ၀င္စိတ္) အာရံုသစ္မထင္မွီ ခ်ဳပ္ပ်က္သြားေသာ ဘ၀င္စိတ္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> န= ဘ၀ဂၤစလန= (စလန= လႈပ္ေသာ + ဘ၀ဂၤ= ဘ၀င္) အာရံုေဟာင္းကို မလြတ္ေသး အသစ္ကိုလည္း စြဲျမဲစြာ မယူႏိုင္ေသးလႈပ္ေနေသာသေဘာ...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ဒ= ဘ၀ဂၤုပေစၧဒ= (ဘ၀ဂၤ= ဘ၀င္ + ဥပေစၧဒ= ျပတ္စဲေသာ) အာရံုသစ္ကိုယူရန္ အာရံုေဟာင္းကိုျဖတ္ေသာ ေနာက္ဆံုး ဘ၀င္စိတ္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ပ= ပဥၥဒြါရာ၀ဇၨာန္း= ထင္လာေသာအာရံုကို ဘာပါလိမ့္လို႔ တစ္ႀကိမ္ ဆင္ျခင္ၿပီးခ်ဳပ္၏။</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> စ= စကၡဳပသာဒကိုမွီ၍ စကၡဳ၀ိညာဏ္ အဆင္းကို ျမင္သိစိတ္ျဖစ္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> သံ= သမၸဋိစၧိဳင္းစိတ္= ရူပါရံုအဆင္းကို ခံယူေသာစိတ္... လကၡံေသာစိတ္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ဏ= သႏၲီရဏ= အာရံုကို စူးစမ္း ေထာက္လွမ္းေသာစိတ္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ၀ု= ၀ုေ႒ာ= အာရံုကို ေကာင္းမေကာင္း ဆံုးျဖတ္ေသာစိတ္... (၀ုေ႒ာထိ အာရံုမ်ား မထင္ရွားေသး ခံစားမႈ ထိထိမိမိ မသိေသးေသး)</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ေဇာ= ဇ၀န= အရသာေပၚေအာင္ အရွိန္ေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ကာမေဇာ ၂၉-ပါးမွ တစ္ပါးပါးေသာ</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ေဇာစိတ္သည္ ၇-ၾကိမ္တိုင္တိုင္ေစာသည္။ ႏွလံုးသြင္းေကာင္းလွ်င္ ကုသိုလ္ေဇာ...</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ႏွလံုးသြင္းမေကာင္းလွ်င္ အကုသိုလ္ေဇာ... ရဟႏၲာျဖစ္လွ်င္ ႀကိယာေဇာ...</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ျဖစ္သည္။</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ႐ံု= တဒါ႐ံု= ေဇာေနာက္လိုက္၍ အာ႐ံု၏အရသာကို ထပ္မံ ခံစားျခင္း...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ဘြင္= ဘ၀င္= ဥပပတၱိဘ၀၏အေၾကာင္း... (အတိ္တ္ကံေၾကာင့္ လူေသမသြားေအာင္ စိတ္ကေလး ဆက္ျဖစ္ေပးေနျခင္း ျဖစ္သည္)</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> မရွင္းေသးလွ်င္ သည္ဥပမာနဲ႔ ေလ့လာၾကည့္ၾကမယ္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> သရက္ပင္ေအာက္က လူတစ္ေယာက္ ေခါင္းၿမီးျခံဳ အိပ္ေနသည္= ဘ၀င္က်...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> သရက္သီးေႂကြက်= အာရံုႏွင့္ ဒြါရ တိုက္ဆိုင္သည္ႏွင့္ တူပါသည္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> လူႏိုးလာသည္= ပဥၥဒြါရာ၀ဇၨာန္း ျဖစ္ပံုႏွင့္ တူပါသည္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ေခါင္းၿမီးျခံဳဖြင့္ၾကည့္= စကၡဳ၀ိညာဏ္စိတ္ ျဖစ္ပံုႏွင့္ တူပါသည္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> သရက္သီးလွမ္းယူ= သမၸဋိစၧိဳင္း ျဖစ္ပံုႏွင့္ တူပါသည္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> မွည့္ မမွည့္ ႏွိပ္ၾကည့္= သႏၲီရစဏ ျဖစ္ပံုႏွင့္ တူပါသည္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> မွည့္သည္ဟု ဆံုးျဖတ္= ၀ုေ႒ာ ျဖစ္ပံုႏွင့္ တူပါသည္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ကိုက္စား အရသာခံစား= ေဇာ ျဖစ္ပံုႏွင့္ တူပါသည္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ခံတြင္းရွင္း၍ မ်ဳိခ်= တဒါ႐ံု ျဖစ္ပံုႏွင့္ တူပါသည္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ေခါင္းၿမီးျခံဳ ျပန္အိပ္= ဘ၀င္ျပန္ ျဖစ္ပံုႏွင့္ တူပါသည္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> အရွိန္အဟုန္ေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ကုသိုလ္စိတ္ အကုသိုလ္စိတ္မ်ား ျဖစ္လာၿပီျဖစ္၍ ေဇာ... ေဇာ ၇-ႀကိမ္၏ အက်ဳိးတရားတို႔မွာ...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> (၁) ပထမေဇာသည္... ပဋိသေႏၶက်ဳိးကိုမေပး ယခုလက္ရွိ ပ၀တၱိက်ဳိးကိုေပးႏိုင္၏</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္း ထီေပါက္ႏိုင္သည္ ကိုယ္လိုခ်င္တာရႏိုင္မည္</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ေရႊအိုးႀကီးမ်ားရႏိုင္သလို... ေျခက်ဳိး လက္က်ဳိး ေသခ်င္းဆိုးႏွင့္</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ေသေစႏိုင္ေသာ စြမ္းအားမ်ားပါရွိသည္... သူက အက်ဳိးမေပးက ဘယ္ေသာအခါမွ</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> အက်ဳိးမေပးေတာ့ အေဟာသိကံ... ပထမေဇာကံအက်ဳိး ပ်က္၏...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> (၇) သတၱမေဇာ(သို႔)ေနာက္ဆံုးေဇာ... သူသည္ကား ဒုတိယ-လာမည့္ဘ၀ ပဋိသေႏၶက်ဳိးကို</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> အက်ဳိးေပးႏိုင္သည့္...ျပင္... ပ၀တၱိက်ဳိးကိုလည္း ေပးႏိုင္သည္...</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ကုသိုလ္ေဇာသည္ လူ-နတ္ ျဖစ္ေစႏိုင္သလို... အကုသိုလ္ေဇာသည္ကား အပါယ</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> အပါယ္ေလးဘံုသို႔ ေရာက္ေစႏိုင္ေပသည္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> (၂-မွ-၆) ဒုတိယေဇာမွဆ႒မေဇာထိ... အက်ဳိးေပးပံုကား... တတိယဘ၀မွ စတင္၍</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ပဋိသေႏၶအက်ဳိးႏွင့္ ပ၀တၱိအက်ဳိးတို႔ကို ဘ၀သံသရာ မျပတ္မျခင္း</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> အက်ဳိးေပးေတာ့မည္ ျဖစ္ေပသည္...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> သို႔အတြက္ သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္းတို႔ ကုသိုလ္အက်ဳိးေပးႏွင့္ အကုသိုလ္ အက်ဳိးေပးတို႔သည္ကား ျပဒါးတစ္လမ္း</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> သံတစ္လမ္းျဖစ္ေပသည္... ကုသိုလ္၏ အက်ဳိးေပးကား ခ်ဳိၿမိန္လွေသာ မခ်စ္စု</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> သရက္သီး စားရသလို... အကုသိုလ္၏ အက်ဳိးေပးသည္ကား... ခါးသီးလွေပသည္တကား...</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ကြ်ႏု္ပ္အတြက္ေတာ့ အေမေပးေသာအသည္း အစိမ္းသက္သက္ အလွီးခံလိုက္ရေပၿပီ...</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> အကုသိုလ္ ပ၀တၱိအက်ဳိးသည္ကား ခါးသီးလွေပ၏... အသိ သတိရွိၾကပါကုန္...</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> သင္တို႔မွာလည္း ေနာက္တြဲေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေပဦးမည္... ေရ့ွဆက္၍ ေကာင္းမႈ</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> ကုသိုလ္ေတြ ႀကိဳးစားႏိုင္ၾကပါေစ... သူေတာ္ေကာင္းတရားေတြ</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> လြမ္းျခံဳႏိုင္ၾကပါေစ... သာသနာကို ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ေသာ အမ်ဳိးေကာင္း</span><br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> သားသမီးမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစ...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> အပၸမာဒတရား လက္ကိုင္ထားလို႔ သူေတာ္ေကာင္းတရားေတြ က်င့္ႏိုင္ၾကေစ ျမတ္ဗုဒၶအေမြ...</span><br /> <br /> <span class="Apple-style-span" style="font-size: x-small;"> <u><b>ဦးေလာကနာထ</b></u></span></span></span></div> http://zmo999.blogspot.com/2015/07/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-1988586989781159879Tue, 16 Jun 2015 09:50:00 +00002015-06-16T16:20:55.726+06:30ငရဲ<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <b><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihERTyvdg_P6ArECoitolezizS6wpWIOg-eHQrzKApR2UBZGEBsPx6vK_A4C_oAEshgTj9ieLg5ZDABLjuocy7ayvj_Z8nDBF9Mis-EBTD5tAjDj_680fLa22-to_PopwX-o_oQ5_WEFhD/s1600/sany3070.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihERTyvdg_P6ArECoitolezizS6wpWIOg-eHQrzKApR2UBZGEBsPx6vK_A4C_oAEshgTj9ieLg5ZDABLjuocy7ayvj_Z8nDBF9Mis-EBTD5tAjDj_680fLa22-to_PopwX-o_oQ5_WEFhD/s320/sany3070.jpg" width="320" /></a></b></div> <br /> <br /> <b>ေမး။ ။ လူ႕ျပည္နဲ႔ ငရဲျပည္ဆို အခ်ိန္ဘယ္လို တြက္ရပါသလဲဘုရား။ ဥပမာ လူ႕ျပည္ ႏွစ္ ၁၀၀ ဆို ငရဲျပည္မွာ ဘယ္ေလာက္လဲဆိုတာ ေျဖေပးပါဦးဘုရား။</b><br /> <br /> ေျဖ။ ။<br /> ၁။ သိဥၨိဳဝ္ငရဲ- ငရဲခႏၶာကိုယ္ႀကီး ပ်က္စီးသြားလိုက္ အသစ္ျပန္ျဖစ္လိုက္နဲ႔ အဖန္ဖန္အသက္ရွင္ခံရေသာ ငရဲ။ ငရဲသက္ ႏွစ္ ၅၀၀။ လူ႕သက္ အႏွစ္ကိုးသန္း။<br /> <br /> ၂။ ကာဠသုတ္ငရဲ- ခႏၶာကိုယ္ကို ပဲခြပ္ဓါးမတို႔ျဖင့္ အစိတ္စိတ္အေျမွာင္ေျမွာင္ ေရြျဖတ္ခံရေသာ ငရဲ။ ငရဲသက္ ၁၀၀၀။ လူ႕သက္ သံုးကုေဋေျခာက္သန္း။<br /> <br /> ၃။ သဃၤာတငရဲ- အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာမွ လာကုန္ေသာ ေတာင္ႀကီးတို႔သည္ ႀကိတ္ေခ်သတ္ခံရေသာ ငရဲ။ ငရဲသက္ ၂၀၀၀။ လူ႕သက္ ဆယ္ေလးကုေဋေလးသန္း။<br /> <br /> ၄။ ေရာရုဝငရဲ- နာက်င္ဆင္းရဲေသာအသံျဖင့္ အလြန္အကဲ ေအာ္ဟစ္ငိုေၾကြးခံရေသာငရဲ။ ငရဲသက္ ၄၀၀၀။ လူ႕သက္ ငါးဆယ္ခုနစ္ကုေဋ ေျခာက္သန္း။<br /> <br /> ၅။ မဟာေရာရုဝငရဲ- ေရာရုဝငရဲထက္ လြန္ကဲႀကီးမားစြာ ခံရေသာငရဲ။ ငရဲသက္ ၈၀၀၀။ လူ႕သက္ ႏွစ္ရာသံုးဆယ္ကုေဋ ေလးသန္း။<br /> <br /> ၆။ တာပနငရဲ- အလြန္ပူျပင္းစြာ ေလာင္ခံရေသာငရဲ။ ငရဲသက္ ၁၆၀၀၀။ လူ႕သက္ ကိုးရာႏွစ္ဆယ္တစ္ကုေဋ ေျခာက္သန္း။<br /> <br /> ၇။ မဟာတာပနငရဲ- တာပနငရဲထက္ လြန္စြာပူေလာင္ျခင္းခံရေသာငရဲ။ ငရဲသက္ အႏၲရကပ္ထက္ဝက္။ လူ႕သက္အားျဖင့္ အသေခ်ၤယ်တန္းမွ ၁၀ ႏွစ္တန္းထိ။<br /> <br /> ၈။ အဝီစီငရဲ- ငရဲသားတို႔ အၾကားအလပ္မရွိ ျပည့္က်ပ္ေနၿပီး ဆင္းရဲဒုကၡ အၿမဲမျပတ္ တရစပ္ခံရေသာငရဲ။ ငရဲသက္ အႏၲရကပ္တစ္ကပ္။<br /> <br /> အႏၲရကပ္တစ္ကပ္ဆိုတာ လူတို႔သက္တမ္း ၁၀ ႏွစ္တမ္းမွ အသေခ်ၤယ်တန္းထိ။ အသေခ်ၤယ်တမ္းမွ ၁၀ ႏွစ္တန္းထိ တက္ကပ္ဆုတ္ကပ္တစ္စံုကို ေခၚဆိုျခင္း ျဖစ္သည္။<br /> <br /> အဝီစိငရဲမီးကို လူတစ္ေယာက္သည္ မိုင္ (၈၀၀) မွ ၾကည့္ရႈ႕ပါက မ်က္လံုးေပါက္ထြက္သြားႏိုင္သည္။<br /> <br /> က်မ္းညႊန္း။ သုတၱ။ ႒။ ဒု။ ၂၀၀။ မဟာသုတဒီပနီက်မ္း။ ပ။ ႏွာ။ ၇၈။<br /> ဤမွ်ေလာက္ဆို ျပည့္စံုလံုေလာက္ၿပီမို႔ စာဖတ္သူမ်ားအားလံုး ငရဲက်မည့္ အလုပ္မ်ားမွ ေရွာင္ၾကဥ္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳလ်က္<br /> <br /> <b>(အရွင္ေကာမလ ဆန္နီေနမင္း)</b> <b>ထံမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္...။</b>http://zmo999.blogspot.com/2015/06/blog-post_16.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)1tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-6569562883238933527Thu, 04 Jun 2015 10:04:00 +00002015-06-04T16:34:49.725+06:30သီလဥပုသ္<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhK1UvKFLCzVsAQjYsnfZN8EUREJyEwzEterC1q8oQmF1ElhB9LKW17jFGOibtS5nnb12cRiziKCZO6r3Ok4hB4dS35OahnVAq0MFL3OYZWOOK8Yz4ila1AA622FL-aRnmfhWEKl7DRSohG/s1600/one+who+practices+religious+meditation.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhK1UvKFLCzVsAQjYsnfZN8EUREJyEwzEterC1q8oQmF1ElhB9LKW17jFGOibtS5nnb12cRiziKCZO6r3Ok4hB4dS35OahnVAq0MFL3OYZWOOK8Yz4ila1AA622FL-aRnmfhWEKl7DRSohG/s320/one+who+practices+religious+meditation.jpg" width="213" /></a></div> <br /> ၾသကာသ၊ ၾသကာသ၊ ၾသကာသ။<br /> <br /> <br /> ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ သဗၺေဒါသ ခပ္သိမ္းေသာ အျပစ္တို႕ကို ေပ်ာက္ပါေစျခင္း အက်ိဳးငွာ ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ၊ တစ္ၾကိမ္၊ ႏွစ္ၾကိမ္၊ သံုးၾကိမ္ေျမာက္ေအာင္ ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ၊ သံဃာရတနာ၊ ရတနာျမတ္သံုးပါးတို႕ကို အရိုအေသ အေလးအျမတ္ လက္အုပ္မိုး၍ ရွိခိုးပူေဇာ္ ဖူးေျမာ္မာန္ေလွ်ာ့ ကန္ေတာ့ပါ၏ အရွင္ဘုရား။ ကန္ေတာ့ရေသာ အက်ိဳးအားေၾကာင့္ အပါယ္ေလးပါး၊ ကပ္သံုးပါး၊ ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး၊ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး၊ ၀ိပတၱိတရားေလးပါး၊ ဗ်သနတရား ငါးပါး တို႕မွ အခါခပ္သိမ္း ကင္းလြတ္ၿငိမ္းသည္ျဖစ္၍ မဂ္တရား၊ ဖိုလ္တရား နိဗၺာန္ခ်မ္းသာ တရားေတာ္ျမတ္ကို ရပါလို၏အရွင္ဘုရား။<br /> <br /> အဟံ ဘေႏၱ တိသရေဏနသဟ အ႒ဂၤသမႏၷာဂတံ ဥေပါသထသီလံ ဓမၼံယာစာမိ အႏုဂၢဟံ ကတြာ သီလံေဒထ ေမဘေႏၱ။<br /> ( ဒုတိယမၸိ ) အဟံ ဘေႏၱ တိသရေဏနသဟ အ႒ဂၤသမႏၷာဂတံ ဥေပါသထသီလံ ဓမၼံယာစာမိ အႏုဂၢဟံ ကတြာ သီလံေဒထ ေမဘေႏၱ။<br /> (တတိယမၸိ) အဟံ ဘေႏၱ တိသရေဏနသဟ အ႒ဂၤသမႏၷာဂတံ ဥေပါသထသီလံ ဓမၼံယာစာမိ အႏုဂၢဟံ ကတြာ သီလံေဒထ ေမဘေႏၱ။<br /> (အာမဘေႏၱပါ အရွင္ဘုရား။)<br /> <br /> နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ။ ( သံုးေခါက္ဆို)<br /> <br /> <br /> ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။<br /> ဓမၼံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။<br /> သံဃံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။<br /> <br /> ဒုတိယမၸိ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။<br /> ဒုတိယမၸိ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။<br /> ဒုတိယမၸိ သံဃံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။<br /> <br /> တတိယမၸိ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။<br /> တတိယမၸိ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။<br /> တတိယမၸိ သံဃံ သရဏံ ဂစၦာမိ ။<br /> (အာမဘေႏၱပါ အရွင္ဘုရား။)<br /> <br /> <br /> (၁) ပါဏာတိပါတာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။<br /> ( ၂) အဒိႏၷာဒါနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။<br /> ( ၃) အျဗဟၼစရိယာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။<br /> (၄) မုသာ၀ါဒါ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။<br /> ( ၅) သုရာေမရယ မဇၨပမာဒ႒ာနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။<br /> ( ၆) ၀ိကာလေဘာဇနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။<br /> (၇) နစၥ ဂီတ ၀ါဒိတ ၀ိသူက ဒႆန မာလာဂႏၶ ၀ိေလပန ဓာရဏ မ႑န ၀ိဘူသန႒ာနာ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။<br /> ( ၈) ဥစၥာသယန မဟာသယနာ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။<br /> (အာမဘေႏၱပါ အရွင္ဘုရား။)<br /> <br /> <br /> အနက္။ ။<br /> <br /> (၁) ပါဏာတိပါတာ- သူတစ္ပါးအသက္ကို သတ္ျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာ ပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ျမဲစြာ ေဆာက္ တည္ပါ၏။<br /> <br /> (၂) အဒိႏၷာဒါနာ- မေပးအပ္ေသာ သူ႔ဥစၥာကို ခိုးယူျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ ျမဲစြာေဆာက္တည္ပါ၏။<br /> <br /> (၃) အျဗဟၼစရိယာ- ကာမဂုဏ္တို႔၌ ကဲ့ရဲ႕ထိုက္စြာ ယုတ္မာေသာအက်င့္မွ၊ ေ၀ရ မဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ ျမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။<br /> <br /> (၄) မုသာ၀ါဒါ- မဟုတ္မမွန္ေသာစကားကို ေျပာဆိုျခင္းမွွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ၿမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။<br /> <br /> (၅) သုရာေမရယ မဇၨပမာဒ႒ာနာ- ေမ့ေလ်ာ႔ ေပါ့ဆျခင္း၏ အေၾကာင္းစင္စစ္ မူးရစ္ေစ တတ္သည့္ ေသရည္အရက္ကို ေသာက္စားျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ၿမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။<br /> <br /> (၆) ၀ိကာလေဘာဇနာ- ေန႔လြဲညစာ စားျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ၿမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။<br /> <br /> (၇)ကျခင္း ၊ သီဆုိျခင္း ၊ တီးမႈတ္ျခင္း ၊ ပန္းပန္ျခင္း ၊ အေမႊးနံသာလိိမ္းက်ံ ရွဴရွိဳက္ျခင္း ၊ ျပင္ဆင္ခ်ယ္သျခင္း တုို႕မွ၊ ေ၀ရမဏိသိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ ေသာသိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ျမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။<br /> <br /> (၈) -ျမင့္ျမတ္ေသာ ၊ အလြန္ေကာငး္မြန္ခမ္းနားေသာ အိပ္ယာေနရာတုိ႕တြင္ ေနထိုင္အိပ္စက္ျခင္းမွ၊ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ- ေရွာင္ၾကဥ္ရေၾကာင္း ေကာင္းျမတ္ေသာ သိကၡာပုဒ္ကို၊ သမာဒိယာမိ- စိတ္၌ၿမဲစြာ ေဆာက္တည္ပါ၏။<br /> <br /> <b>(မွတ္သားဖြယ္ရာ။ အျဗဟၼစရိယာ ႏွင့္ ကာေမသုမိစာၦစာရ သိကၡာပုဒ္ တို႔၏ ျခားနားခ်က္။<br /><br />အျဗဟၼစရိယာသိကၡာပုဒ္ ကိုေစာင့္ထိန္းလွ်င္ မိမိပိုင္ဆိုင္ေသာ ကာမကိစၥႏွင့္ မိမိမပိုင္ ဆို္င္ေသာ ကာမကိစၥႏွစ္မ်ိဳးလံုးမွ ေရွာင္ၾကဥ္ရ၏။</b><br /> <b><br />ကာေမသုမိစာၦစာရသိကၡာပုဒ္ ကိုေစာင့္ထိန္းလွ်င္ မိမိမပိုင္ဆို္င္ေသာ ကာမကိစၥ တို႔ကို က်ဴးလြန္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ရ၏။)</b>http://zmo999.blogspot.com/2015/06/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-6412126846786257124Mon, 27 Apr 2015 03:02:00 +00002015-04-27T09:32:54.099+06:30အမွ်ေ၀ေရစက္ခ်<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguPZH_OYYpUn3qykkFFyMCBxguEDQInDJhhoMaNWTaopw54f85oItmu0jbChDYjHx6oRrEsz_NYg0EykNfYWKXmymvacq_D8t770BQBpZjUUv715oobPQJbs24qyaM8d3HqdsFkGkqhFVM/s1600/gqga.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguPZH_OYYpUn3qykkFFyMCBxguEDQInDJhhoMaNWTaopw54f85oItmu0jbChDYjHx6oRrEsz_NYg0EykNfYWKXmymvacq_D8t770BQBpZjUUv715oobPQJbs24qyaM8d3HqdsFkGkqhFVM/s1600/gqga.jpg" height="259" width="320" /></a></div> <br /><br /> <b>&nbsp;ေမး။ ။ ဘုရားအလိုက် အမွ်ေပးေ၀နည္းကိုလည္း တင္ျပေပးပါဘုရား။</b><br /> <br /> ေျဖ။ ။ ပထမဦးဆံုးအေနနဲ႔ ေရစက္ခ်ျခင္းအေၾကာင္းကုိ က်မ္းဂန္မ်ားတြင္ လာရွိတာကုိ ေဖာ္ျပေပးပါမယ္။ က်မ္းဂန္မ်ားတြင္ အလွဴရွင္မွ အလွဴခံလက္ထဲသုိ႔ ေရစက္သြန္းခ်လွဴလုိက္ၿပီး အလွဴခံပုဂၢိဳလ္သည္ အလွဴေရစက္ကုိ လက္ျဖင့္ခံယူကာမွ်ျဖင့္ အလွဴဝတၳဳ သက္ရွိသက္မဲ့အရာအားလံုး အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ပုိင္ဆုိင္သြားပါတယ္။ (ဝိ၊႒၊၃၊၄၁၆)<br /> <br /> ဗိမၺိသာရမင္း ေဝဠဳဝန္ေက်ာင္းေရစက္ခ်ပြဲျပဳလုပ္စဥ္က<br /> ၁။ အလွဴေရစက္ကုိ ေရႊကရားတြင္ထည့္ထားသည္။<br /> ၂။ ေမႊးႀကိဳင္ေသာပန္းနံ႔သာ ထံုမႊမ္းထားသည္။<br /> ၃။ အလွဴေရစက္သည္ ျမအဆင္းကဲ့သုိ႔ ၾကည္လင္သန္႔ရွင္းေနသည္။<br /> ၄။ အလွဴေရစက္ကုိ ဗုဒၶရဲ႕လက္ထဲသုိ႔ ေလာင္းခ်လွဴဒါန္းသည္။ (ဗုဒၶဝင္အ႒ကထာ၊ ၂၅)<br /> <br /> အထက္ပါေရစက္ခ်ပံုကုိေထာက္ဆ၍ သာမန္ပုဂၢိဳလ္မ်ားအား လွဴဒါန္းမည္ဆုိပါက ေရစက္ ကုိ ေရေကာင္း ေရသန္႔ျဖင့္ စီမံပါ။ ဘုရားအစရွိေသာ သံဃာေတာ္မ်ားအား လွဴဒါန္းေရစက္ခ်မည္ဆုိပါက သကၠစၥဒါန အေထာက္ အပံ့ျဖစ္ေအာင္ ေရထဲ တြင္ ေမႊးႀကိဳင္ေသာ နံ႔သာထည့္ထားပါ။ တစ္ခါ ေရစက္ခြက္စီမံပံုနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး က်မ္းဂန္မ်ားတြင္ ေဖာ္ျပရာမွာ အနာထပိဏ္သူေဌး ေဇတ၀န္ ေက်ာင္းလွဴေသာ အခါ၊ ေဒဝါနံပိယတိႆမင္း မဟာေမဃဝန္ဥယ်ာဥ္ လွဴေသာအခါတုိ႔တြင္&nbsp; အလွဴေရစက္ကုိ ေရႊကရား၌ ထည့္ထားၿပီး ေရစက္သြန္းခ်ၾကပါတယ္။ (ဇာ၊႒၊၁၊ ၁ဝ၉။ ဝိ၊႒၊၁၊၆ဝ)<br /> <br /> ေက်ာင္းစေသာ ထာဝရ၀တၳဳေရစက္ခ်ရာတြင္ ေရစက္ခြက္မထားဘဲ ဘုရားရဟႏၱာ လက္ထဲ၌သာ ေရစက္ သြန္းခ်ေၾကာင္း မွတ္သားရပါတယ္။ ဆြမ္းကပ္လွဴဒါန္းရာတြင္ ေရစက္ခ်ရာ၌ ဗုဒၶရဲ႕သပိတ္၊ ဗုဒၶမပါက မေထရ္ႀကီး မ်ားရဲ႕သပိတ္ထဲသုိ႔ အလွဴေရစက္သြန္းခ်လွဴဒါန္းၾကပါတယ္။ (ဓမၼ၊႒၊ စူဠပန္၀တၳဳ)<br /> <br /> ဗုဒၶ၏ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္မ်ားေပၚလာခ်ိန္တြင္ ရုပ္ပြားေတာ္နဲ႔တကြ သံဃာေတာ္မ်ားဆြမ္းလွဴဒါန္းေသာအခါ ရုပ္ပြားေတာ္ေစတီေတာ္ကုိ ရည္စူး၍ ေရစက္ခံသပိတ္တုိ႔ကုိ ေရွ႕၌ထားၾကပါတယ္။ (ဝိ၊႒၊၃၊၄၂၄။ ဝိ၊သဂၤဟ၊၂၅၅။ ကခၤါဋီကာသစ္၊၂၉၈)<br /> <br /> တဖန္ ေရစက္ခ်ပံုအေနအထားနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ဗိမၺိသာရမင္း၊ အနာထပိဏ္သူေဌးတုိ႔သည္ ေရႊကရားျဖင့္ ေရစက္ခ်ေသာအခါ တံစက္ၿမိတ္မွေရက်သလုိ ေရကုိတျဖည္းျဖည္းခ်င္း ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ဗုဒၶလက္ေတာ္သုိ႔ သြန္းေလာင္းၾကပါတယ္။<br /> <br /> အလွဴဒါနျပဳလုပ္ရာတြင္ ေရစက္ခ်ရျခင္းအေၾကာင္းမွာ<br /> <br /> ၁။ အလွဴဝတၳဳကိုယ္စားျပဳ၍ အလွဴခံလက္ထဲသုိ႔ အပ္ႏွင္းရန္အက်ိဳးငွာ အလွဴဒါနေျမာက္ေၾကာင္းျပရန္ ေရစက္ခ်တာပါ။<br /> ၂။ ေရစက္ခ်ေသာအခါ အလွဴခံကလက္ျဖင့္ ခံယူလုိက္သျဖင့္ အလွဴ၀တၳဳအားလံုး အလွဴခံပုိင္ဆုိင္သြားသျဖင့္ မည္သူမွ်ျပန္ယူသိမ္းပုိင္ခြင့္ မရွိေအာင္ ေရစက္ခ်လွဴဒါန္းရျခင္း ျဖစ္ေပတယ္။<br /> <br /> သာဓကအားျဖင့္ ေဝႆႏၱရာမင္းသည္ သားေတာ္သမီးေတာ္တုိ႔ကုိ ေရစက္ခ်လွဴဒါန္းလုိက္ေသာေၾကာင့္ ဘုိးေတာ္မင္းသည္ သူ႔ေျမးမ်ားကုိ ပုဏၰားထံမွ အာဏာျဖင့္ သိမ္းယူမရသလုိ ေျမးျဖစ္သူမ်ားကလည္း ဘုိးေတာ္မင္း ေခၚတုိင္း သြားလုိ႔မရေတာ့ေခ်။ ဒါေၾကာင့္ အဘုိးျဖစ္သူမင္းက ေျမးေတာ္မ်ားကုိ ပုဏၰားထံမွ ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ ေရႊပိႆာ (၁ဝဝဝ)နဲ႔ ဝယ္ယူလုိက္ရပါတယ္။<br /> <br /> ဒါေၾကာင့္ အလွဴဒါနျပဳလုပ္တုိင္း အနည္းဆံုး စိတ္ထဲကေန ဆုေတာင္းျခင္း၊ ေရစက္ခ်အမွ်ေဝျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ၾကဖုိ႔ လုိအပ္ပါတယ္။<br /> ဆက္လက္၍ ေရစက္ခ်အမွ်ေဝျခင္းနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ဦးဇင္းတုိ႔ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြ ေသခ်ာက်နစြာ မသိၾကတာေၾကာင့္ ဦးဇင္းဖတ္မွတ္ေလ့လာဖူးသမွ် ေရးေပးပါဦးမယ္။<br /> <br /> အမွ်ေဝျခင္းကုိ ပတၱိဒါနလုိ႔ေခၚၿပီး သာဓုေခၚျခင္းကုိ ပတၱာႏုေမာဒနလုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ပတၱိဆုိတာ ကုသိုလ္ရွင္က မိမိပုိင္ေသာကုသိုလ္ကုိ သူတစ္ပါးအား ေပးေဝရာတြင္ ခံယူရရွိမည့္ သာဓုေခၚဆုိသူထံ ေပးေဝေသာကုသုိလ္ကုိ ေျပာတာပါ။ ထုိသုိ႔ကုသုိလ္ေပးေဝရာတြင္ တစ္စိတ္တစ္ပုိင္းကုိ ေပးတာမဟုတ္ အညီအမွ်ရရွိေအာင္ ေပးပါတယ္။ ဥပမာ-ကုသုိလ္ရွင္က တစ္ပိႆာကုသုိလ္ရရင္ သူရသေလာက္ တစ္ပိႆာလံုးကုိ ေပးေဝလုိက္တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ပတၱိ-ကုသုိလ္အမွ်ကုိ ဒါန-ေပးျခင္း၊ ေဝျခင္း။ ပတၱိဒါန-အမွ်ေဝျခင္းလုိ႔ ေခၚဆုိၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ပတၱာႏုေမာဒန-ပတၱိ-အႏုေမာဒန၊ ပတၱိ-ကုသုိလ္အမွ်ကုိ၊ အႏုေမာဒန-ဝမ္းေျမာက္စြာသာဓုေခၚဆုိျခင္းလုိ႔ အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။<br /> <br /> ပတၱိဒါန အမွ်ေဝရာတြင္ မိဘဆရာသမား ေဆြမ်ိဳးတုိ႔အား အမွ်ေဝျခင္းကုိ ၾသဓိသအမွ်ေဝျခင္း၊ အလံုးစုံေသာ သတၱဝါတုိ႔အား အမွ်ေဝျခင္းကုိ အေနာဓိသအမွ်ေဝျခင္းဟု ေခၚဆုိေၾကာင္း က်မ္းဂန္မွာ လာရွိပါတယ္။ (အဘိ၊႒၊၁၊ ၂၀၂)<br /> ထုိသုိ႔ကုသုိလ္အမွ်ေဝရာတြင္ ကုသုိလ္ရဲ႕အက်ိဳးကုိပါ ေဝရာေရာက္သြားေသာေၾကာင့္ ဆြမ္းအလွဴဒါန အမွ်ေဝေသာအခါ သာဓုေခၚဆုိသူဟာ ဆြမ္းဒါနကုသုိလ္ရသလုိ အလွဴရွင္ရဲ႕ ဆြမ္းအက်ိဳးငါးပါးကုိလည္း ရရွိသြားပါတယ္။ သူတစ္ပါးက အမွ်ေဝလုိက္ေသာ ဒါနကုသုိလ္၊ သီလ၊ ေဝယ်ာဝစၥ၊ ဓမၼႆဝန၊ ဓမၼေဒသနာကုသုိလ္စသည္တုိ႔ကုိလည္း ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းစြာ သာဓုေခၚဆုိပါက ပတၱာႏုေမာဒနကုသုိလ္ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတစ္ပါးက အမွ်မေဝတဲ့ေကာင္းမႈကုိလည္း မိမိက သာဓုေခၚဆုိပါက ပတၱာႏုေမာဒနကုသုိလ္မရေပမဲ့ အႏုေမာဒနကုသုိလ္ရျခင္းေၾကာင့္ သူတစ္ပါးေကာင္းမႈကုိေတြ႕ျမင္ပါက ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာျဖစ္ေပးမယ္ဆုိရင္ မုဒိတာဘာဝနာကုသုိလ္နဲ႔နည္းတူ အႏုေမာဒနာအက်ိဳး ရရွိပါတယ္။ ထုိကုသုိလ္ေၾကာင့္ မ်က္ေမွာက္ဘဝတြင္ လူခ်စ္လူခင္ေပါျခင္းအက်ိဳးရသလုိ တမလြန္တုိ႔မွာလည္း ခံတြင္းမွ ၾကာညိဳနံ႔သင္းျခင္း အက်ိဳးမ်ား ရရွိပါေပတယ္။<br /> <br /> ပတၱိဒါန၊ ပတၱာႏုေမာဒနကုသိုလ္သည္ ဒါနကုသိုလ္တစ္ခုသာ အက်ံဳးဝင္သည္မဟုတ္ သီလ၊ ေဝယ်ာဝစၥ၊ ဓမၼႆဝန၊ ဓမၼေဒသနာ၊ စာခ်၊ စာသင္၊ က်မ္းျပဳကုသုိလ္မ်ားတြင္လည္း အက်ံဳးဝင္တာမုိ႔ ထုိကုသုိလ္မ်ားကုိလည္း အမွ်ေဝ၊ သာဓုေခၚ၊ ဝမ္းေျမာက္ျခင္း အႏုေမာဒနာမ်ား ျပဳလုပ္ေပးပါက အက်ိဳးမ်ားစြာ ရရွိပါတယ္။<br /> <br /> သာဓကအေနနဲ႔ေဖာ္ျပေပးရမယ္ဆုိရင္ မင္းတုန္းမင္းလက္ထက္ အလံုဂုိဏ္အုပ္ ေက်ာကၠာ ေတာင္ဖီလာဆရာေတာ္သည္ ေရႊတိဂံုဘုရားသြားဖူးတဲ့အခါ လမ္းတြင္ နတ္လူသာဓုေခၚေစေသာ္ ဆုိင္းဘုတ္ေတြ႕တုိင္း သာဓုေခၚဆုိသလုိ ဆုိင္းဘုတ္မရွိတဲ့ ေကာင္းမႈလုပ္ထားတဲ့ အေဆာက္အဦးမ်ားေတြ႕ရင္လည္း သာဓုေခၚဝမ္းေျမာက္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ ပတၱာႏုေမာဒန၊ အႏုေမာဒနာကုသုိလ္ႏွစ္မ်ိဳးလံုး ဘုရားဖူးသြားရင္း ယူေတာ္မူေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား ဘုရားဖူးသြားရင္းျဖစ္ေစ၊ လမ္းသြားရင္းျဖစ္ေစ ႀကံဳေတြ႕ရတဲ့ ေကာင္းမႈမ်ားကုိ ယူတတ္မယ္ဆုိရင္ ကုသုိလ္ခ်ည္းပဲမုိ႔ သတိထားယူတတ္ဖုိ႔ရန္ ေလ့က်င့္ေပးၾကပါေလ။<br /> <br /> ဒါျပင္ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး က်မ္းစာေရးရင္ ခဲတံခၽြန္ေပးရေသာ ဦးနႏၵိယသည္ ဆရာေတာ္ႀကီးက သကၤန္းစတဲ့ ပစၥည္းဝတၳဳမ်ားစြန္႔ႀကဲပါက မယူဘဲ ေန႔စဥ္ ဆရာေတာ္ေရးသားေသာ က်မ္းျပဳရျခင္း ပတၱိဒါနကုိပဲ ခံယူလုိပါတယ္လုိ႔ ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။ ထုိအခါ ဆရာေတာ္မွ ေန႔စဥ္က်မ္းျပဳရေသာ ေကာင္းမႈမ်ားကုိ ဦးနႏၵိယအား အမွ်ေဝေပးပါသည္လုိ႔ မိန္႔ၾကားလွ်င္ ဦးနႏၵိယမွ သာဓုေခၚဆုိေတာ္မူပါေတာ့တယ္။ ဒါဟာလည္း မ်က္ေမွာက္တခဏတာ အသံုးျပဳရမဲ့ ပစၥည္းဝတၳဳမ်ားထက္ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လံုးအတြက္ အေရးႀကီးေသာကုသုိလ္ကုိသာ အဓိကထားယူဖုိ႔ သင္ခန္းစာရရွိေစတာမုိ႔ က်င့္သံုးလုိက္နာၾကရပါမယ္။<br /> <br /> ပတၱာႏုေမာဒန-သာဓုေခၚဆုိရက်ိဳးနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး မ်က္ေမွာက္အက်ိဳး၊ တမလြန္အက်ိဳးေပးမ်ားကုိ က်မ္းဂန္မ်ားမွ အနည္းငယ္ ေဖာ္ျပေပးပါဦးမယ္။ သာဓုေခၚဆုိလုိက္သည္နဲ႔ အက်ိဳးေပးမ်ားရရွိသြားရာ အက်ိဳးေပးေစတနာေဇာ(၇)ခ်က္ ေဇာသြားရာတြင္ ထုိေဇာမ်ားထဲမွ ပထမေဇာသည္ မ်က္ေမွာက္ဘ၀တြင္ အက်ိဳးေပးသည္။ သတၱမေဇာသည္ ဒုတိယဘဝတြင္ အက်ိဳးေပးသည္။ အလယ္ေဇာငါးခ်က္သည္ တတိယဘဝမွစ၍ နိဗၺာန္ေရာက္တဲ့ထိ အက်ိဳးေပးသည္။<br /> <br /> ပထမေဇာက မ်က္ေမွာက္ဘဝ အက်ိဳးေပးအရာတြင္ ခဏခ်က္ျခင္းအက်ိဳးေပးတာရွိသလုိ ႏွစ္၊ လၾကာမွ အက်ိဳးေပးတာမ်ားလည္း ရွိပါတယ္။ လူနတ္ၿပိတၱာတုိ႔တြင္ ပရဒတၱဳပဇီဝိကၿပိတၱာလုိ႔ေခၚတဲ့ ရည္ညႊန္းၿပီး နာမည္နဲ႔အမွ်ေဝခံရတဲ့ ၿပိတၱာသာ အဲဒီၿပိတၱာက အမွ်သာဓုေခၚလုိက္တာနဲ႔ ခ်က္ျခင္းအက်ိဳးေပးရရွိပါတယ္။ က်န္တဲ့ လူ၊ နတ္၊ ေဝမာနိကၿပိတၱာ၊ ဝိနိပါတိက အသူရာကယ္တုိ႔မွာ အေၾကာင္းတုိက္ဆုိင္မွ ခဏခ်က္ျခင္း အက်ိဳးေပးရၾကပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေနာက္ေနာင္အခ်ိန္ၾကာမွသာ အက်ိဳးေပးေတြ ရၾကတာပါ။<br /> <br /> လူေတြသာဓုေခၚလုိ႔ အက်ိဳးေပးရရွိတာကုိ မိမိတုိ႔ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြမွာ မသိရွိၾကတဲ့အတြက္ တခ်ိဳ႕က သာဓုေခၚတာ အက်ိဳးမရွိဘူးလုိ႔ ထင္ျမင္ယူဆေနၾကတာေတြ ရွိေနၾကတာမုိ႔ လူ႕ဘဝမွာပင္ အမွ်ကုသုိလ္သာဓုေခၚဆုိမႈေၾကာင့္ အက်ိဳးရရွိတာကုိ တင္ျပေပးပါဦးမယ္။<br /> ေဂါတမဘုရားေလာင္းေတာ္ဟာ တစ္ခုေသာဘဝမွာ သခၤအမည္ရွိတဲ့ ကုန္သည္ႀကီးတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ေန႔ တပည့္မ်ားစြာနဲ႔ ကုန္ကူးသြားဖုိ႔ သေဘၤာဆိပ္သြားရာ လမ္းတြင္ ဖိနပ္၊ ထီးမပါေသာ ပေစၥကဗုဒၶါတစ္ပါးကုိျမင္ေတြ႕ရသျဖင့္ ဖိနပ္ထီး လွဴဒါန္းခဲ့ၿပီး သမုဒၵရာကုိ ရြက္သေဘၤာစီးသြားၾကေလသည္။ လမ္းတြင္ မုန္းတုိင္းေၾကာင့္ သေဘၤာျမဳပ္နစ္သြားရာ ဘုရားေလာင္းနဲ႔အနီးေနတပည့္တုိ႔က သေဘၤာတုိင္ထိပ္တတ္ၿပီး သမုဒၵရာထဲ ခုန္ခ်ၾကသည္။ က်န္တပည့္မ်ားကေတာ့ သေဘၤာနစ္ရင္း ေသဆံုးသြားၾကေလသည္။ ဘုရားေလာင္းသည္ သမုဒၵရာထဲ ေမ်ာပါေနခ်ိန္မွာ သီလေစာင့္ထိန္းရင္း ေမ်ာလုိက္ေနေလသည္။<br /> <br /> အဲဒီခ်ိန္မွာ မဏိေမခလာနတ္သမီးသည္ ဘုရားေလာင္းရဲ႕ ပေစၥကဗုဒၶါအရွင္ျမတ္ထံ ဖိနပ္ထီးလွဴဒါန္းခဲ့တဲ့ ဒါနေၾကာင့္ ကယ္တင္ရန္&nbsp; ရတနာေလွႀကီးဖန္ဆင္း ေရာက္ရွိလာေလသည္။ နတ္သမီးက ဘုရားေလာင္းကုိပဲ ကယ္တင္ၿပီး တပည့္ျဖစ္သူကုိ မကယ္တယ္ဘဲထားေလရာ ဘာေၾကာင့္ မကယ္တင္ရတာလဲလုိ႔ နတ္သမီးကုိေမးရာ တပည့္ျဖစ္သူမွာ ကုသုိလ္မရွိလုိ႔ မကယ္တင္ေၾကာင္းသိလုိက္တာနဲ႔ ဘုရားေလာင္းမွ သူ႔ကုသုိလ္ကုိ အမွ်ေဝေပးလုိက္သည္။ ထုိအခါ တပည့္ျဖစ္သူမွ သာဓုေခၚဆုိလုိက္သည္နဲ႔ နတ္သမီးလည္း ကယ္တင္ေပးလုိက္ေလသည္။ ဒီဇာတ္ေၾကာင္းေလးကေတာ့ သာဓုေခၚဆုိျခင္းေၾကာင့္ ခဏခ်က္ျခင္း အက်ိဳးေပးရရွိေသာ လူ႔ဘံုအေၾကာင္းပါ။ (ဒသကနိပါတ္၊ သခၤဇာတ္)<br /> <br /> တစ္ခါ နတ္တုိ႔ သာဓုေခၚဆုိမႈေၾကာင့္ အက်ိဳးေပးရရွိပံုကုိ အနည္းငယ္တင္ျပေပးပါဦးမယ္။ မစၦဳဒၵါနဇာတ္တြင္ ဘုရားေလာင္းသည္ ျမစ္ထဲ၌ရွိေသာ ငါးတုိ႔အား ထမင္းမ်ားေကၽြးေမြးၿပီး အမွ်ေဝေသာအခါ ျမစ္ေစာင့္နတ္သည္ သာဓုေခၚဆုိလုိက္သျဖင့္ ခ်က္ျခင္း စည္းစိမ္းခ်မ္းသာ တုိးပြားသြားသည္။ ယခု ျမစ္ေစာင့္နတ္အက်ိဳးရရွိပံုကုိ ေထာက္ဆၾကည့္ၿပီး က်န္တဲ့ ေဝမာနိကၿပိတၱာ၊ ဝိနိပါတိက အသူရာတုိ႔လည္း ထုိနည္းတူ အက်ိဳးရရွိသည္ဟု မွတ္သားႏုိင္ပါၿပီ။<br /> <br /> ဒါနေကာင္းမႈျပဳတဲ့အခါ အလွဴဝတၳဳဟာ အလွဴရွင္လက္ကေန အလွဴခံပုဂၢိဳလ္လက္သုိ႔ေရာက္ရင္ အလွဴအထေျမာက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ နိဗၺာန္ကိုဆုေတာင္းၿပီး ဒါနျပဳမွသာ မိမိဒါနဟာ ပါရမီဒါနျဖစ္ႏိုင္သျဖင့္ အနည္းဆံုး-ဣဒံ ေမ ပုညံ နိဗၺာနႆ ပစၥေယာ ေဟာတုလုိ႔ ဆုေတာင္းၿပီးအမွ်ေဝမွသာ ပတၱိဒါနျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အနည္းဆံုး ဣဒံ ေမ ပုညဘာဂံ သဗၺသတၱာနံ ေဒမလုိ႔ဆုိၿပီး အမွ်ေဝကာ ဒါနအလွဴကို အဆံုးသတ္ၾကစၿမဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆုေတာင္း ျခင္း၊ အမွ်ေဝျခင္းတို႔မွာ ကိုယ္တိုင္ျပဳလုပ္ရမွာမုိ႔ တျခားတစ္ေယာက္အား ကိုယ္စားျပဳလုပ္ခုိင္းလုိ႔ မရဘူးဆုိတာလည္း သိထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က ကုိယ္စားလွဴခုိင္းၿပီး အမွ်ေဝလုိ႔မရဘူးလားဆုိၿပီး ေမးတတ္လုိ႔ပါ။<br /> <br /> ဆုေတာင္းတဲ့အခါမွာလည္း ဤသို႔လွဴဒါန္းရေသာအက်ိဳးအားေၾကာင့္ နိဗၺာန္မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါလို၏လုိ႔ ဆုေတာင္းရမွာျဖစ္သလုိ အမွ်ေဝတဲ့အခါမွာလည္း ဤေကာင္းမႈ၏ အဖို႔ဘာဂကို သတၱဝါအားလံုး ရရွိၾကပါေစဟု စိတ္ေစတနာ ေလးေလးနက္နက္နဲ႔ျပဳလုပ္မွသာ ဘုရားအေလာင္း သူေတာ္ေကာင္းတို႔လုိ ျဖစ္မွာပါ။<br /> <br /> ျမတ္စြာဘုရားအေလာင္းေတာ္ ေဝႆႏၲရာမင္းႀကီးဘ၀မွာ ဒါနျပဳတိုင္း ေရစက္ခ်၊ အမွ်ေဝေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒီလုိေရစက္ခ် အမွ်ေဝေပးမႈေၾကာင့္ မာရ္နတ္စစ္လာတိုက္ရာတြင္ ေဗာဓိပင္ႏွင့္ ေရႊပလႅင္ကိုရေရး (သဗၺညဳတဉာဏ္ ကိုရေရး)အတြက္ ေဝႆႏၲရာဘဝတြင္ လွဴဒါန္းခဲ့ၿပီး ေရစက္ခ်ခဲ့သည္ကို ဤမဟာပထ၀ီေျမႀကီး အသိသက္ေသ ျဖစ္သည္ဟု သက္ေသျပဳတဲ့အတြက္ ပထဝီေျမႀကီးက သက္ေသခံခဲ့တာပါ။ တကယ္လုိ႔ ေကာင္းမႈကုသုိလ္မ်ားမ်ား လုပ္ထားသူဟာ ေသခါနီးမွာ မေကာင္းတဲ့အာရံုစြဲလမ္းမိလုိ႔ ငရဲသို႔ ေရာက္သြားလွ်င္ ယမမင္းက သူ႕အား အမွ်ေဝ ေပးဖူးသလားလုိ႔ သတိေပးစကားေျပာၾကာတဲ့အခါ မိမိျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ကုသုိလ္၊ အမွ်ေဝေပးခဲ့တဲ့ကုသုိလ္တုိ႔ကုိ အမွတ္ရ ပါက ငရဲမွ လြတ္ေျမာက္ၾကရပါတယ္။<br /> <br /> အလွဴတစ္ခုျပဳလုပ္ရာတြင္ ဆုေတာင္းျခင္းမျပဳဘဲ လွဴဒါန္းျခင္းမွာ ေပးကမ္းျခင္းသက္သက္သာျဖစ္လုိ႔ နိဗၺာန္ကို ဆုေတာင္းမွသာ ဒါနပါရမီ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မုိ႔ ဒါနျပဳလုပ္ၾကသူတိုင္း ဆုေတာင္းျခင္း၊ ေရစက္ခ်ျခင္းတုိ႔ကို မျဖစ္မေန ျပဳလုပ္ၾကတာပါ။<br /> <br /> ေရစက္ခ် အမွ်ေဝတယ္ဆုိတာ ဦးဇင္းတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာမွာပဲ ရွိပါတယ္။ တျခားဘာသာေတြမွာ မရွိပါဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဦးဇင္းတုိ႔ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ဝါဒဟာ အနတၱ-ငါပုိင္ဆုိတာမထားဘူးဆုိတဲ့ ဝါဒျဖစ္လုိ႔ပါ။ တျခားဘာသာ ေတြမွာက အတၱ-ငါပုိင္ပဲရွိတဲ့အတြက္ အမွ်ေဝျခင္းမ်ား မျပဳလုပ္ၾကပါဘူး။ ဦးဇင္းတုိ႔ ဝါဒက အနတၱဆုိေတာ့ ငါကုသုိလ္ရသလုိ၊ ငါကုသုိလ္ေၾကာင့္ ေကာင္းက်ိဳးခံစားသလုိ အားလံုးလည္း ငါလုိပဲ ခံစားၾကရပါေစဆုိတဲ့ ေစတနာနဲ႔ အားလံုးအား တန္းတူေပးတဲ့ ေရစက္ခ်ျခင္းပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဘာျဖစ္လုိ႔ေရစက္ခ်ရတာလဲ၊ အမွ်ေဝရတာလဲဆုိေတာ့ ငါတုိ႔ဝါဒဟာ အနတၱဝါဒ-ကုိယ္ပုိင္မထားဘဲ အားလံုးကုိ တန္းတူရေစခ်င္တဲ့ ေစတနာရွိလုိ႔ပါလုိ႔ ေျဖရပါမယ္။<br /> <br /> အဲဒီေတာ့ အမွ်ေဝတဲ့လူဟာ မိမိလုပ္တဲ့ ေကာင္းမႈဟာ ေလွ်ာ့မသြားဘဲ ပုိလုိ႔သာ တုိးသြားတယ္ဆုိတာကုိ လူတုိင္းသိၾကမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ပုိမုိမွတ္မိေအာင္ ထပ္ဆင့္ေျပာျပေပးပါဦးမယ္။ မိမိအိမ္မွာ ဖေယာင္တုိင္း တစ္တုိင္ မီးထြန္းထားတယ္ဆုိပါစုိ႔။ အဲဒီဖေယာင္တုိင္တစ္ခုတည္း ထြန္းထားတာဆုိေတာ့ ဖေယာင္တုိင္းထြန္းတဲ့ အိမ္မွာပဲ အလင္းေရာင္အနည္းငယ္ရွိၿပီး က်န္တဲ့အိမ္ေတြမွာ အလင္းေရာင္မရွိဘဲ တစ္ရြာလံုးျဖစ္ေစ၊ တစ္ၿမိဳ႕လံုးျဖစ္ေစ ေမွာင္မည္းေနမွာပါ။ အဲဒီေတာ့ မိမိက မိမိထြန္းထားတဲ့ ဖေယာင္းတုိင္က မီးကုိ အားလံုး လာေရာက္ထြန္းညွီယူၾကပါလုိ႔ အမွ်ေဝသလုိ အားလံုးကုိ ရွယ္ယာလုိက္ေပးလုိက္တဲ့အခါက်ေတာ့ တစ္ၿမိဳ႕လံုးျဖစ္ေစ၊ တစ္ရြာလံုးျဖစ္ေစ အလင္း ေရာင္ေတြေတာက္ပသြားပါတယ္။ အဲဒီလုိ မိမိက သူမ်ားအား မိမိဖေယာင္းတုိင္မွ မီးကုိ ရွယ္ယာေပးလုိက္ေသာ္လည္း မိမိပင္ရင္းဖေယာင္းတုိင္မွာ အလင္းေရာင္ ေလွ်ာ့နည္းမသြားတဲ့အျပင္ မိမိရွယ္ယာလုပ္ေပးလုိ႔ သူမ်ားေတြ အလင္း ေရာင္းပါရရွိၿပီး အလင္းေရာင္မ်ား ပုိမုိတုိးသြားသလုိ အမွ်ေဝတဲ့လူမွာလည္း အဲဒီလုိပဲ ေကာင္းမႈေလွ်ာ့မသြားတဲ့အျပင္ ေကာင္းမႈေတြ ပုိမုိတုိးသြားပါတယ္။<br /> <br /> မိမိျပဳလုပ္တဲ့ေကာင္းမႈကုိ ေရစက္ခြက္နဲ႔ အမွ်ေဝရန္ အခြင့္အခါမသင့္ပါက အေပၚကေျပာခဲ့တဲ့အတုိင္း အာရံုျပဳရမဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကုိ မိမိအာရံုျပဳၿပီး အမွ်ေဝေပးပါ။ မိမိအလွဴဒါနျပဳလုပ္ၿပီး အမွ်ေဝတာကုိ အမွ်ေဝတာ မသိလုိက္သူေတြ၊ နတ္ျဗဟၼာေတြကုိ နတ္ေတြကေနတဆင့္ ေျပာၾကားေပးပါတယ္။ ဗုဒၶအပါဒါန္ပါဠိေတာ္နဲ႔ အ႒ကထာတုိ႔မွာ ဘုရားေလာင္းစၾကာမင္းႀကီး အလွဴဒါနျပဳလုပ္ၿပီး အမွ်ေဝတာကုိ နတ္ေတြကတဆင့္ ေျပာၾကား ေပးတယ္လုိ႔ ေဖာ္ျပထားတာကုိ ေထာက္ဆၾကည့္ရင္ မိမိအမွ်ေဝတာကုိ နတ္ေတြကတဆင့္ သာဓုေခၚႏုိင္မဲ့ သတၱဝါ အားလံုးၾကားသိေအာင္ ေျပာဆုိေပးၾကပါလိမ့္မယ္။<br /> <br /> တရားနာေသာအခါ ရုိေသစြာနာယူၿပီး သာဓုေခၚဆုိမယ္ဆုိရင္ အဲဒီသူဟာ ျဖစ္ေလရာဘ၀တုိ႔မွာ အာခံတြင္းမွ ၾကာညိဳနံ႔ထြက္ျခင္းအက်ိဳးကုိ ရရွိပါတယ္။ သာဓကအေနအားျဖင့္ တင္ျပေပးရမယ္ဆုိရင္ ျမတ္ဗုဒၶလက္ထက္က သာဝတၳိၿမိဳ႕မွာေနထုိင္တဲ့ သူေဌးသမီးရဲ႕ ခင္ပြန္းတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔အာခံတြင္းကေန ၾကာညိဳနံ႔ထြက္ျခင္း အက်ိဳးေပး ပါရွိလာပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာ ျမတ္ဗုဒၶတရားကုိ နာၾကားရတဲ့အခါ သဒၶါတရားျဖစ္ သံေဝဂရၿပီး ဇနီးဆီမွာ ခြင့္ျပဳခ်က္ ေတာင္းကာ ရဟန္းျပဳသြားခဲ့တယ္။<br /> <br /> ဒီလုိနဲ႔ တစ္ေန႔ေသာအခါမွာ ေကာသလမင္းက အဲဒီရဟန္းရဲ႕ ဇနီးေဟာင္းကုိျမင္ၿပီး ခင္ပြန္းမရွိဘူးဆုိတာနဲ႔ မိဖုရားေျမွာက္လုိက္ပါတယ္။ ေကာသလမင္းႀကီးက မိဖုရားထံ ၾကာပန္းမ်ားေပးတဲ့အခါ ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္ျဖစ္ၿပီး ၾကာပန္းကုိ နမ္းရႈိက္ၾကည့္ေတာ့ သူ႔ခင္ပြန္းေဟာင္းရဲ႕ အာခံတြင္းနံ႔ကုိ သတိရကာ ငုိပါေတာ့တယ္။ ဒါနဲ႔ ေကာသလမင္းႀကီးက ဘာလုိ႔ငုိတာလဲေမးတဲ့အခါ သူ႔ခင္ပြန္းေဟာင္းရဲ႕ အာခံတြင္းနံ႔ဟာ ၾကာပန္းရနံ႔ထက္ ေမႊးႀကိဳင္တာကုိ သတိရလုိ႔ ငုိမိတာပါလုိ႔ ျပန္ေျပာပါတယ္။ ေကာသလမင္းဟာ မိဖုရားစကား မယံုတာနဲ႔ အဲဒီရဟန္းထံမွ ၾကာညိဳနံ႔ထြက္မထြက္ စမ္းသပ္ၾကည့္တဲ့အခါ အမွန္တကယ္ပဲလုိ႔ သိသြားၿပီးေနာက္ ျမတ္ဗုဒၶထံ ေမးျမန္းေလွ်ာက္ထားၾကည့္တယ္။ ျမတ္ဗုဒၶက ဒကာေတာ္မင္းႀကီး အဲဒီရဟန္းဟာ ေရွးအတိတ္ဘဝတုန္းက တရားနာေသာအခါ ရုိေသစြာနာယူၿပီး သာဓုေခၚဆုိခဲ့တဲ့ ေကာင္းမႈကံေၾကာင့္ ယခုဘဝမွာ အာခံတြင္းက ၾကာညိဳနံ႔သင္းရျခင္းအက်ိဳး ရရွိတာပါလုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ (အံ၊႒၊၁၊၂၁)<br /> <br /> ဒါေၾကာင့္ မိမိတုိ႔ဟာ ကုိယ္ျပဳလုပ္တဲ့ကုသုိလ္ကုိလည္း သတၱဝါအားလံုးအား အမွ်ေဝေပးၾကရမွာျဖစ္သလုိ သူတစ္ပါးေပးေဝတဲ့ အမွ်ကုသုိလ္ကုိ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာနဲ႔ သာဓုေခၚဆုိၾကရပါမယ္။ ဒါမွ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ အလုိေတာ္က်ျဖစ္ၿပီး ဗုဒၶသာသနာတြင္း လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္ကာ ဗုဒၶပြင့္ရက်ိဳးလည္း နပ္မွာပါ။ ဦးဇင္းကေတာ့ ညစဥ္ေမတၱာပုိ႔၊ ပရိတ္ရြတ္၊ ဂုဏ္ေတာ္ပြား၊ တရားမွတ္ၿပီးခ်ိန္မွာ ကုိယ္ျပဳတဲ့ ေကာင္းမႈမွန္သမွ်ကုိလည္း သတၱဝါအား လံုးအား အမွ်ေဝေပးတယ္။ ၿပီးရင္ ဘယ္သူက ဘယ္အခ်ိန္ အမွ်ေဝလည္းဆုိတာ ေသခ်ာမသိရတဲ့အတြက္ တစ္ေန႔တာရဲ႕ အမ်ားေကာင္းမႈေတြ အမွ်ေဝေပးထားတာကုိလည္း မွန္းဆသာဓုေခၚဆုိေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ဦးဇင္းရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္အယူအဆပါ။ စာဖတ္သူအားလံုး အသိဉာဏ္ဗဟုသုတမ်ား တုိးပြားၿပီး လုိရာပန္းတုိင္ကုိ အျမန္ ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္……။<br /> <br /> <br /> <b>အရွင္ေကာမလ ဆန္နီေနမင္း<br />သာသနတကၠသီလ ဓမၼာစရိယ<br />B.A (Buddhism), M.A (သီရိလကၤာ)<br />Ph.D, Thesis (သီရိလကၤာ)</b>http://zmo999.blogspot.com/2015/04/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-8593054608186787126Fri, 30 Jan 2015 03:57:00 +00002015-01-30T10:27:37.271+06:30မိန္းမေကာင္းမိန္းမျမတ္သာသနာ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqLQJ-Oa2yOFIxBWLoHNFvxugfeYN-MJbdzHxc8G5rNKHYIuGvpZmBUtvMfyl-dKMaNoPv-RRO4KmsGu76R-C58KseUfwHHRcYdCAig0zeNHXpB-UuH9YpnnWZFX3dPsr__Tcv_k5U5lly/s1600/buddhism+baby.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiqLQJ-Oa2yOFIxBWLoHNFvxugfeYN-MJbdzHxc8G5rNKHYIuGvpZmBUtvMfyl-dKMaNoPv-RRO4KmsGu76R-C58KseUfwHHRcYdCAig0zeNHXpB-UuH9YpnnWZFX3dPsr__Tcv_k5U5lly/s1600/buddhism+baby.jpg" height="320" width="240" /></a></div> <br /> ဟိုေလ ..... ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္ပါပဲ ...ဘာသာျခားးေပါ့ .... သူက သာသနာေတာ္နဲ႕ အမ်ိဳးသမီးေတြကိစၥ အေျပာတျခားအလုပ္တျခားျဖစ္ေနသလိုျဖစ္တာဘ၀င္မက်ဘူးေလ.... ဒါေၾကာင့္လာေမးတာနဲ<span class="text_exposed_show">႕ .... ရွင္းျပထားတာေလး .... တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ .... </span><br /> <div class="text_exposed_show"> အမ်ိဳးသမီးေတြကိစၥဆိုေတာ့ အမ်ိဳးသားေတြနဲ႕မဆိုင္ဖူးေပါ့ေနာ္ ... ဒါေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားေတြ မဖတ္ပါနဲ႕လို႕ ..... ( မွတ္ခ်က္ ... ေကာင္ေလးမ်ားရန္လာမေတြ႕ရ )<br /> <br /> <u><b>★ ★ ★ သာသနာေတာ္နွင့္ ... အမ်ိဳးသမီးမ်ားး ★ ★ ★&nbsp;</b></u><br /> <br /> ★ ခင္ဗ်ားတို႕ ဗုဒၶဘာသာမွာ မိန္းမေတြကို ေယာက်္ားမ်ားနဲ႕ တစ္တန္းထဲထားတယ္ ဆိုတဲ့ သက္ေသအေထာက္ အထားရွိရင္ျပပါ လားဗ် ။ ဘုရားက မိန္းခေလးေမြးတဲ့ မိခင္ကေယာက်္ားေလးေမြးတဲ့ မိခင္ထက္နိမ့္က်တယ္လို႕ေဟာခဲ့တယ္လို႕ၾကားဘူးပါတယ္ ။<br /> ★ ★ ဟုတ္ကဲ့ ... သာဓကေလးေတြရွိပါတယ္ .... အခါတပါးမွာ ပေသနဒီေကာသလမင္းၾကီး ဘုရားရွင္ထံေရာက္ေနခ်ိန္မွာ ... မင္းခ်င္းတစ္ေယာက္ေရာက္ ရွိလာျပီး မလႅိကာမိဖုရားၾကီး သမီးေလးေမြးေၾကာင္း သတင္းလာပို႕ပါတယ္ ...<br /> ဒီသတင္းကိုၾကားတဲ့အခါ ပေသနဒီေကာသလမင္းၾကီးဟာ ...ခ်က္ခ်င္းမ်က္နွာပ်က္သြားျပီး ... ရွက္စိတ္ေၾကာင့္ေခါင္းငိုက္စိုက္ခ်သြား ပါတယ္ ....<br /> ဒီအခါ ... ဘုရားရွင္က ... မင္းၾကီးး သမီးကညာ ဖြားျမင္သည့္အတြက္ ဘာေၾကာင့္ စိတ္ပ်က္ ၀မ္းနဲသြား ရသနည္း အခ်ိဳ႕ေသာေယာက်္ားမ်ားသည္ .... မိန္းမမ်ားထက္ျမင့္ျမတ္ၾကသကဲ့သို႕ ....<br /> တစ္ခ်ိ႕ေသာ မိန္းမမ်ားသည္လည္းးး ... ေယာက်္ားမ်ားထက္ျမင့္ျမတ္ၾကေပသည္ .... ေယာက်္ားေရာ မိန္းမပါ ... နွစ္ဦးစလံုးပင္ လိုအပ္ေပသည္ ...။<br /> အကယ္၍ အိမ္တိုင္းအိမ္တိုင္း လူေတြဆႏၵရွိတဲ့အတိုင္း သားကိုခ်ည္း ေမြးေနၾကမည္ဆိုလွ်င္ လူ႕အဆက္ တစ္ဆက္နွစ္ဆက္မွာပင္ လူတစ္ေယာက္မွ်က်န္ေတာ့မည္မဟုတ္ေပ ...။<br /> လူသားအမ်ိဳးဇာတ္ကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရန္ သားေမြးဖို႕ လိုအပ္ျခင္းထက္ သမီးေမြးးဖို႕လိုအပ္ျခင္းက ပိုေသးသည္ ... သမီးေမြးျခင္းမရွိပါလွ်င္ အဘယ္သို႕ေယာက်္ားေကာင္းေယာက်္ားျမတ္ေပၚေလမည္နည္း .... သမီးေမြးျခင္းမရွိပါလွ်င္ ..အဘယ္သို႕ တထာဂတ ေပၚမည္နည္း ... မင္းၾကီး ။<br /> သမီးကိုေမြးျမဴေစာင့္ေရွာက္ျခင္းက သားကိုေမြးျမဴေစာင့္ေရွာက္ျခင္းထက္ ... ပိုျပီး ကမာၻေလာကကို အက်ိဳးျပဳရာေရာက္ေပသည္ ...။<br /> ယင္းသို႕ အက်ိဳးျပဳခြင့္ရသည္ျဖစ္၍ သင္မင္းၾကီးသည္ စိတ္ပ်က္ျခင္း ၀မ္းနည္းျခင္း ရွက္ျခင္းမျဖစ္သင့္ေပ။ လို႕ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္ ....။<br /> ................................................................................................<br /> ★ ★ အခါတပါး ဗုဒၶရဲ႕လက္ရင္းတပည့္ ႐ွင္အာနႏၵာမေထရ္ျမတ္ႀကီးဟာ ေရခပ္ေနတဲ့ မာတဂၤအမ်ိဳးႏြယ္ (သူေတာင္းစား) ဇာတ္၀င္ အမ်ိဳးသမီးေလး တစ္ဦးရွိရာ ေရတြင္းနားကို ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ ႐ွင္အာနႏၵာက “ေသာက္ေရနည္းနည္းေလာက္ ေပးပါလား” လို႔ ေတာင္းလိုက္ပါတယ္။<br /> မိန္းကေလး ႐ုတ္တရက္ ေမာ့ၾကည့္လိုက္မိရာ ဇာတ္ျမင့္ရဟန္းေတာ္တစ္ပါး ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရေတာ့<br /> “အ႐ွင္ျမတ္ဘုရား တပည့္ေတာ္မလို မစင္ၾကယ္တဲ့ ဇာတ္ နိမ့္အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး ဆီက ေရေတာင္းပါသလား ဘုရား။ တပည့္ေတာ္မ ကိုင္တဲ့ လက္ကေရခြက္ကို အ႐ွင္ျမတ္လက္နဲ႔ထိခဲ့မိရင္ အ႐ွင္ျမတ္ကိုယ္တိုင္ မသန္႔မ႐ွင္းျဖစ္သြားမွာ စိုးရိမ္လို႔ပါဘုရား”လို႔ ေလ််ာက္တာေပါ့<br /> ႐ွင္အာနႏၵာက က႐ုဏာအျပံဳးနဲ႔ လက္ကာျပၿပီး “ငါ႔ႏွမ ငါ သင့္ဆီက ဇာတ္ကိုေတာင္းေနတာ မဟုတ္ပါဘူး ေရကိုသာေတာင္းေနတာပါ။ ငါ႔ရဲ႕ဇာတ္ျမင့္မႈက ေရတစ္ခြက္လို ေရဆာေျပေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး လို႕ဆိုပါတယ္။<br /> ” အ႐ွင္ျမတ္ရဲ႕စကားေၾကာင့္ရဲတင္းစိတ္နဲ႔အတူ အရွင္ျမတ္ကို ႐ိုေသစြာ ေရကပ္လိုက္ ပါေတာ့တယ္။မာတဂၤႏြယ္ အမ်ိဳးႏြယ္ စ႑ာလအမ်ိဳးသမီးေလးဟာ ဗုဒၶသာသနာအတြင္း ခိုလႈံဘို႔ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶအေနနဲ႔ ႐ွင္အာနႏၵာကို အေၾကာင္းျပဳေရာက္လာခဲ့တဲ့ စ႑ာလအမ်ိဳးသမီး ေလးကို တပည့္မတစ္ဦး အ ျဖစ္လက္ခံၿပီး အမွန္တရားကိုသိႏိုင္တဲ့ ဓမၼစကၡဳ(တရားမ်က္လံုး)ကို ဖြင့္ေပးလိုက္ ပါတယ္။<br /> ဒီလို ဇာတ္နိမ့္အမ်ိဳးသမီးကို လက္ခံရမလားဆိုၿပီး သာ၀တၱိဘုရင္ႀကီးေကာသလ ကိုယ္တိုင္နဲ႔ ျဗဟၼဏ ေတြ ခတၱိယေတြ အႀကီးအက်ယ္ အေက်မနပ္ျဖစ္ၾကလို႔ ဗုဒၶဆီ လာေရာက္ကန္႔ကြက္ေျပာဆိုၾကပါတယ္။ ဗုဒၶက<br /> “ျပာနဲ႔ေ႐ႊ ျခားနားတယ္ဆိုတာ ဂုဏ္လကၡဏာ ကြဲျပားတာျဖစ္လို႔ ျခားနားတာမွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျဗဟၼဏနဲ႔ စ႑ာလၾကားမွာ ဘာအမ်ိဳးအစားမွ ကြဲျပားတာ မ႐ွိပါဘူး။ ျဗဟၼဏဆိုတာ သစ္ကိုင္းေျခာက္ႏွစ္ခုပြတ္ရာက ေပၚလာတဲ့မီးလိုအရာမ်ိဳး မဟုတ္သလို၊ ေကာင္းကင္က ဒါမွမဟုတ္ ေလထဲက ဆင္း သက္က်ေရာက္လာတာမ်ဳိးလဲ မဟုတ္ဘူး။<br /> ၿပီးေတာ့ ေျမထဲက ေဖါက္ထြက္လာတာမ်ိဳးလဲ မဟုတ္ဘူး။ စ႑ာလေတြ မိခင္၀မ္းကထြက္ရပံုမ်ိဳး ျဗဟၼဏေတြလည္း အတူတူဘဲ မိခင္၀မ္းက လာရတာပါ။ လူသားအားလံုး လူ႔ဘ၀ကို ေရာက္လာရတဲ့ အေျခခံက အတူတူခ်ည္းပါဘဲ။”<br /> (လက္႐ွမီ နရသူ၏ ဗုဒၶ၀ါဒအႏွစ္သာရ P.Lakshmi Narasu ''The Essence of Buddhism"စာအုပ္ကို အေျချပဳပါသည္။)<br /> မိန္းမ ေယာက်္ား စ႑ာလေကာ ျဗဟၼဏပါ လူ႔ေလာကထဲ စ၀င္လာတဲ့ လမ္းေၾကာင္းျခင္းက အတူတူပါဘဲ ... ဆိုတဲ့ ဗုဒၶ ရဲ႕ စကားရပ္ေတြက အမ်ိဳးသမီးေတြကိုယ္တိုင္က သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ အမ်ိဳးသား ေတြထက္ နိမ့္က်တယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆနဲ႔ ဥပေဒတစ္ရပ္လို အစဥ္အဆက္မပ်က္ ခံယူခဲ့ၾကရတဲ့ ဇာတ္နိမ့္အယူေတြကို သုတ္သင္လိုက္တာျဖစ္ပါ တယ္။ <br /> ဒါ႔အျပင္ ႐ွင္အာနႏၵာရဲ႕စကားက ဇာတ္ဆိုတာ နိမ့္သည္ျဖစ္ေစ ျမင့္သည္ျဖစ္ေစ အေသြးအသား (တစ္နည္း) သံုးဆယ့္ႏွစ္ေကာ႒ာသနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ လူ႔ခႏၶာအတြက္ ေရတစ္ခြက္ေလာက္ တန္ဖိုးမ႐ွိဘူးဆိုတာကို သြယ္၀ိုက္ၿပီး သိေစခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။<br /> ႐ွင္သာရိပုတၱရာ ႐ွင္ေမာဂၢလာန္ စတဲ့ ဘိကၡဳတို႔ရဲ႕ သူတို႔ ဆိုင္ရာ အျမင့္ဆံုးဂုဏ္ အရည္အေသြးေတြ ကို ဧတဒဂ္ဘြဲ႕နဲ႔ အသိအမွတ္ျပဳၾကသလို၊<br /> ေခမာ၊ ဓမၼဒိႏၷာ စတဲ့ ေထရီမယ္ ဘိကဳၡနီတို႔ရဲ႕ ဂုဏ္ေတြကို လည္း ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ႏွင္းကာ အသိအမွတ္ျပဳခဲ့ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ (ပါဠိလို ဧတဒဂၢ = ပညာ၊ တရားေဟာ စသည္အျမင့္ဆံုး)<br /> ဒါကိုၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြကိုနွိမ့္ခ်မထားတာသိသာပါတယ္ .....<br /> ★ ★ ကမာၻမွာ ဗုဒၶဘာသာတစ္ခုထဲ ကသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားလက္ထပ္ျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ .... ႏြားမ်ားတိရစာၦန္မ်ားလို တံဆိပ္ရိုက္ မခံရတာပါ ...က်န္ဘာသာ၀င္အားလံုးကေတာ့ .... ေယာက်္ားနာမည္ေရွ႕ မွာ ( Mrs. ) တပ္ေခၚရျခင္း .... လက္မွာလက္စြပ္၀တ္ရျခင္းဆိုတဲ့ ...မည္သူ႕မယားပါ ...မည္သူပိုင္ပစၥည္းပါဆိုတာ တံဆိပ္ခတ္ခံၾကရတာပါ... ( လူ႕အခြင့္ေရးေအာ္ေန တဲ့ အေမရိကန္ကအစေပါ့ )<br /> ...........................................................................................................<br /> ★ ျမန္မာနိဳင္ငံမွာလဲ သိမ္ထဲကို မိန္းမ မ၀င္ရ ...ဘုရား ေပၚကန္႕သတ္နယ္ေျမေတြမွာ မိန္းမ မ၀င္ရ ရွိၾကတာဘာေၾကာင့္လဲ ခင္ဗ်ားဘယ္လိုေျပာေျပာ ... ျမန္မာမွာ မိန္းမေယာက်္ားကို ခြဲျခားကန္႕သတ္ တာ ရွိေနတယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားသိပါတယ္..အမွန္အတိုင္းေျပာျပပါ ...။<br /> ★ ★ ဗုဒၶမတိုင္မီက ျမန္မာနိဳင္ငံမွာလဲ တစ္ျခားမ်ိဳးႏြယ္စုေတြနည္းတူ .... အမ်ိဳးသမီးထုရဲ႕ တာ၀န္၀တၱရားေတြ ကို မီးဖိုေခ်ာင္မွာဘဲ ကန္႔သတ္ခံထားခဲ့ရပါတယ္။ <br /> အမ်ိဳးသမီးေတြမွာ တစ္စံုတစ္ခုေသာ ဘုရားေက်ာင္းအတြင္း ၀င္ခြင့္မရခဲ့သလို ဘာသာေရးဆိုင္ရာ စာအုပ္ေတြကို ထိခြင့္ ဖတ္ခြင့္မရခဲ့ၾကပါဘူး။ <br /> ဗုဒၶဘာသာထြန္းကားလာေတာ့လဲ ဒီလိုနိမ့္က်တဲ့အယူအဆၾကီးကိုပဲ တစ္ခ်ိဳ႕ဆရာေတာ္ေတြက အစ ဆုတ္ကိုင္ထားၾကပါေသးတယ္ .... မိန္းမဆိုတာယုတ္ညံ့တယ္ ...ေယာက်္ားသည္ သာျမင့္ျမတ္တယ္ .... ဘုရားဆုပန္နိဳင္တယ္ ..... စသည္ျဖင့္ေပါ့ .... <br /> ★ ★ တစ္ကယ္ေတာ့ ဘုရားဆိုတာေယာက်္ားမွျဖစ္ေပမယ့္ .... ေယာက်္ားေတြအားလံုး ဟာ ဘုရားျဖစ္မယ့္သူေတြမဟုတ္ပါဘူး ရွင္ .... <br /> ေယာက်္ားေတြဟာလဲ သူတို႕ျပဳခဲ့တဲ့ ကံ ကံ၏ အက်ိဳးေၾကာင့္ ေနာင္ လာမယ့္ဘ၀ါ ဘ၀ေတြ မွာ ေယာက်္ားေသာ္ လဲျပန္ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္ ... မိန္းမေသာ္လဲျဖစ္နိဳင္တယ္ .... အပါယ္ေလးဘံု မွာလဲ က်ေရာက္နိဳင္သလို ... နတ္ဘံုမွာလဲ က်ေရာက္နိဳင္တာပါပဲ<br /> မိန္းမေတြကလဲဒီအတိုင္း ပါပဲ လာမယ့္ဘ၀ါ ဘ၀ေတြမွာ .. .ေယာက်္ားလဲျဖစ္နိဳင္သလို .... ဘုရားဆုလဲပန္နိဳင္တာပဲ .... နတ္ဘံုဌါနလဲေရာက္နိဳင္ပါတယ္ ... အပါယ္ေလးဘံုလဲက်နိဳင္သလို .... မိန္းမလဲျပန္ျဖစ္နိဳင္တာပါပဲ .... <br /> တစ္ခ်ိဳ႕ရဟန္းအမ်ားစုေတာင္မွ ဒီသေဘာအတိုင္းပါပဲ ...... ဗုဒၶလက္ထက္တုန္းက လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမွာဆိုရင္ အမ်ိဳးသမီးထုရဲ႕ အေျခအေနဟာ အလြန္ပဲနိမ့္က်ခဲ့ပါတယ္။<br /> ★ ★ ★ ★ တစ္ခုေတာ့ရွိပါတယ္ .... ေယာက်္ားနဲ႕မိန္းမဟာ ..သီလအားျဖင့္ ေယာက်္ားေလး ကပိုပါတယ္ ျမင့္ျမတ္ပါတယ္ ... ဒါေၾကာင့္ ဘုရားဆုပန္ခြင့္ရတဲ့ေယာက်္ားျဖစ္တာေပါ့ .... ဒါေပမယ့္ ယုတ္ညံ့လို႕မိန္းမျဖစ္ရတယ္ဆိုတာေတာ့မွားပါတယ္ ... လြန္ခဲ့တဲ့ဘ၀ေတြက ကုသိုလ္ သီလ နဲလို႕ပါ လို႕ပဲေျပာရမွာပါ ယုတ္ညံ့လို႕မဟုတ္ရပါဘူး ...ဒါၾကာင့္ သီလပိုျမင့္တဲ့ေယာက်္ား ကိုအိမ္ဦးနတ္ လိုသေဘာထားရွိခိုးရတာပါ...။<br /> ((( ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တယ္ေလ .... သံသရာမွာ မိခင္မေတာ္ဖူးတဲ့သူမရွိသလို ဖခင္မေတာ္ဖူးတဲ့ သူလဲမရွိဘူးတဲ့ ဒါဟာ အားလံုးဟာ မိန္းမလဲျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္ ေယာက်္ား လဲျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္ လို႕ေျပာတာေပါ့ ... ဒါကိုေယာက်္ားျဖစ္တုန္းေလး ျမတ္လိုက္အုန္းမယ္ဆိုရင္ေတာ့ သက္သက္အနိဳင္က်င့္ တာေပါ့ရွင္ ...။ )))<br /> ★ ★ တစ္ျခားကိုမၾကည့္ပါနဲ႕ .... နဴးး ရဲ႕ လက္ရွိမာလုဆိုတဲ့ အေကာင့္ အသစ္ကိုယူျပီးစာေတြ စေရးစဥ္ အခ်ိန္တုန္းကဆို .... နဴးမွာ ..အၾကီးမားဆံုးအခက္အခဲေတြနဲ႕ရင္ဆိုင္ခဲ့ရပါတယ္ .... တစ္ခ်ိဳ႕ တရားေတာ္ေတြကို ျပန္လည္ကူးယူ တင္ေပးေနတဲ့ ေယာက်္ားေလးေတြနဲ႕ ရဟန္းေတြကိုယ္တိုင္ ... မင္းလို ယုတ္ညံ့စာရင္း၀င္ မိန္းမတစ္ေယာက္က ... ဘုရားရွင္ သမိုင္းေတြ တရားေတာ္ေတြ ကိုယ္တိုင္ ေရးတာ တန္လား ျဖစ္သင့္လားဆိုတဲ့ ... အျမင္ အယူအဆေလးေတြ နဲ႕ေတာ္ေတာ္ တိုက္ခိုက္ ခံရခဲ့ပါတယ္ .... သီလရွင္ေတြေတာင္ ..ေရးေလ့မရွိၾကဘူးကိုး .... <br /> နဴးကိုယ္တိုင္ကလဲ .... ဗုဒၶရဲ႕တရားေတာ္ေတြကို ... နဴးဒီလိုေရးေပးေနတာကိုယ္တိုင္က ... ျမင့္ျမတ္တဲ့တရားေတာ္ေတြ ... နဴးေၾကာင့္နိမ့္က်သြားမလားဆိုတာ ... ခံစားေနရတုန္းပါ .... အရိုးစြဲေနတဲ့ ဓေလ့ျဖစ္ေနလို႕ပါ ....<br /> ဒါေၾကာင့္ တရားေတာ္ေတြကို တိုက္ရိုက္ တင္ျခင္းကေန အတတ္နိဳင္ဆံု ေရွာင္ပါတယ္ ... ဘုရားရွင္နွဳတ္ေတာ္ ကေဟာတဲ့တရားကို နဴးကေရးေပးရင္ ..တရားေတာ္ေတြ ယုတ္ညံ့ သြားမွာေၾကာက္လို႕ပါ...။<br /> ★ ★ ဒီေတာ့ သာသနာေတာ္က အမ်ိဳးသမီးအမ်ိဳးသားဆိုတာ တစ္တန္းထဲ ထားေပမယ့္လည္းး နဴးတို႕ မိန္းခေလးေတြကိုယ္တိုင္က .... ေရွးအယူစြဲၾကီးေၾကာင့္ နဲနဲ တြန္႕ေနၾကတာပါ လို႕ပဲေျပာပါရေစ .... ဗုဒၶနဲ႕မဆိုင္ပါဘူး ...<br /> ((( ေယာက်္ားေတြရဲ႕ မိန္းမေတြကို နိဳင္ခ်င္တဲ့ အတၱေၾကာင့္လဲ အနိဳင္ယူျပီးေျပာတာ ခံရတာလဲ ပါတာေပါ့ေနာ္ )))<br /> ★ ★ အမ်ိဳးသမီးးမ်ားနွင့္သိမ္<br /> ★ တခ်ိဳ႕နယ္ေတြမွာ သိမ္ထဲကို အမ်ိဳးသမီးမ်ား မ၀င္ရဟု ဆုိၾကပါတယ္ .... အမရပူရျမိဳ႕ မဟာ ဂႏၶာရုံေက်ာင္းတုိက္ အတြင္းက သိမ္ၾကီးထဲမွာ ဒကာေရာ ဒကာမေရာ ကေလးေရာ ၀င္ခြင့္ျပဳ ပါတယ္ ။<br /> ★ သီတဂူကမၻာ့ဗုဒၶတကၠသိုလ္ ေဇာတိကာမဟာသိမ္ေတာ္ၾကီးအတြင္းမွာလဲ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ၀င္ခြင့္ျပဳပါတယ္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္က ထုိသိမ္ေတာ္ၾကီး အတြင္းမွာပဲ ႏိုင္ငံတကာ ေထရ၀ါဒ တကၠသိုလ္မ်ား အစည္းအေ၀းၾကီးကို က်င္းပခဲ့ပါတယ္ ႏုိင္ငံေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္က အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးမ်ားစြာ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။<br /> ★ ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္က ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႕ၾကီးသည္ လူဦး ၁၈ ကုေဋရွိပါတယ္ ထုိမွ်ေလာက္ လူဦးေရ ထူထပ္ေသာ ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႕ၾကီး တစ္ျမိဳ႕လုံးကို သိမ္သမုတ္ထားျပီး ထိုျမိဳ႕ၾကီးသည္ပင္ သိမ္မည္ပါတယ္ ။ ထုိသိမ္ၾကီးထဲမွာ အမ်ိဳးသမီးေတြ အိပ္ၾကသည္၊ ေနၾကသည္၊ က်င့္ၾကီးက်င္ငယ္ အမႈ ျပဳၾကသည္၊ ဇနီးခင္ပြန္းတုိ႔ျပဳၾကသည့္အမႈေတြ ျပဳၾကသည္။ <br /> ထုိဘုရားလက္ထက္ကေတာင္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား သိမ္ထဲမွ ေနခြင့္ျပဳေသးတယ္ဆုိရင္ ဒီေခတ္မွာ သိမ္ထဲ အမ်ိဳးသမီးမ်ားမ၀င္ရဟုေသာ တားျမစ္ခ်က္သည္ ပုဂၢဳိလ္ေရးဆန္ေသာ ဆက္ဆံမႈသာျဖစ္<br /> ပါတယ္။<br /> ★ ★ ★ ★ တစ္ခုေတာ့ရွိပါတယ္ .... သံဃာမ်ား သိမ္အတြင္း အမႈကိစၥေဆာင္ ႐ြက္ေနခ်ိန္မွာေတာ့ အမ်ိဳးသမီး မဆိုထားနဲ႔ ဘုရင္တို႔ သမတတို႔ေတာင္ သိမ္နိမိတ္အတြင္း မ၀င္ရပါဘူး ။<br /> ★ ★ သို႕ေသာ္ သိမ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေက်ာင္းမွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘုရားမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ေစ အမ်ိဳးသားျဖစ္ေစ ရဟန္းပဲျဖစ္ေစ အကုသုိလ္စိတ္ႏွင့္ ၀င္ရင္ သြားရင္ေတာ့ အျပစ္ရွိသလုိ ေကာင္းတဲ့စိတ္နဲ႔သြားရင္ေတာ့ ကုသိုလ္ေတြ ရမွာအမွန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။<br /> ★ ★ ကဲ……ဒါဆိုရင္ ဗုဒၶ၀ါဒလႊမ္းျခံဳတဲ့ ျမန္မာ့လူမႈေရး၀န္းက်င္က အသိအမွတ္ျပဳထားတဲ့ ကိုယ္ရေနတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးေတြရဲ႕ တန္ဖိုးကို သိၾကၿပီဆိုရင္ေတာ့ ကမၻာ့အမ်ိဳး သမီးထုၾကားမွာ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ရတာကို ေက်နပ္ဂုဏ္ယူတဲ့ စိတ္ေတြနဲ႔ အတူ အမ်ိဳး ဘာသာ သာသနာကို ေစာင့္ထိန္းႏိုင္တဲ့ အမ်ိဳးေကာင္းသမီးမ်ား ျဖစ္ၾကလိမ့္မယ္လို႔ ရည္႐ြယ္ ေမွ်ာ္လင့္ အပ္ပါတယ္ ညီမေလးတို႕ရယ္ ....။<br /> ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစရွင္...<br /> <br /> <u><b>Facebook မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္... </b></u></div> http://zmo999.blogspot.com/2015/01/blog-post_30.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)1tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-1706365448211487188Mon, 19 Jan 2015 11:19:00 +00002015-01-19T17:49:37.121+06:30ပါဠိ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> &nbsp;<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcyjLfNAFNq-sMO_-Cc64Pt__oVNoYgnb21SrnAfKHwBcjCr_jroMVbXVRMwpArkZrZiXal0Ji2CMbIogUEzzdX0Lz1B1LC6OgbNAYWooH1AFPz5hup0Ndre1QKxpNnYs6opjtJjlSvVZN/s1600/ceti+details.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcyjLfNAFNq-sMO_-Cc64Pt__oVNoYgnb21SrnAfKHwBcjCr_jroMVbXVRMwpArkZrZiXal0Ji2CMbIogUEzzdX0Lz1B1LC6OgbNAYWooH1AFPz5hup0Ndre1QKxpNnYs6opjtJjlSvVZN/s1600/ceti+details.jpg" height="320" width="234" /></a></div> <br /> “ပါဠိဘာသာ စကား”<br /> ••••••••••••••••••<br /> <br /> ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က သာမန္လူမ်ား ေျပာဆိုၾကေသာ <br /> စကားရပ္သည္ ပါဠိဘာသာစကားပင္ ျဖစ္ပါသလား။<br /> ယင္းဘာသာစကားကို ယခုေခတ္ ဘယ္အရပ္ေဒ<span class="text_exposed_show">သတြင္ ေျပာပါသလဲ၊<br /> ယခုကာလ၌ ရြတ္ဖတ္ေနေသာ ပရိတ္ပါဠိေတာ္မ်ားသည္ <br /> ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္က အတိုင္းပင္ ျဖစ္ပါသလား၊ <br /> ယင္းပရိတ္ေတာ္မ်ားကို အျခားေသာ ေထရ၀ါဒ ႏိုင္ငံမ်ားက <br /> ရဟန္းမ်ား ရြတ္ဖတ္ပါက ျမန္မာ ရဟန္းေတာ္မ်ား <br /> ရြတ္ဖတ္သည့္အတိုင္းပင္ တူညီပါသလားဘုရား။<br /> ( ဦးေဆြ-အေရွ႔ရန္ကင္း၊ ရန္ကုန္ )<br /></span><br /> <div class="text_exposed_show"> ( ေျဖ )<br /> ျမတ္စြာဘုရားသည္ မဇၩိမေဒသ (ယခု-ဘီဟာနယ္၊ <br /> အိႏၵိယ အေရွ႔ေျမာက္ေဒသ) ၌ <br /> ပြင့္ေတာ္မူသည္။ထိုအခ်ိန္က အိႏၵိယတျပည္လံုးတြင္<br /> ၁။ သကၠတဘာသာ<br /> ၂။ ျပာကရိတ္ဘာသာ<br /> ၃။ မာဂဓဘာသာ တို႔သည္ အရပ္သံုး ဘာသာမ်ား ျဖစ္ၾက၏။<br /> (၁)-မွာ ထီးသံုး နန္းသံုး။<br /> (၂)-မွာ အထက္တန္းလႊာသံုး ျဖစ္ျပီး<br /> (၃) -မွာ လူတန္းစားအားလံုး သံုးေသာဘာသာျဖစ္၍ <br /> ျမတ္စြာဘုရားသည္ ၄င္းအမွတ္ ၃-(မာဂဓ) ဘာသာျဖင့္ <br /> အမ်ား နားလည္ေအာင္ ေဟာေျပာေလ့ရွိပါသည္ ။<br /> ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေတာ္ကို ေစာင့္ေရွာက္ေသာ <br /> ၀ါ-တရားေတာ္ႏွင့္ ကိုက္ညီေသာ ဘာသာျဖစ္၍ <br /> “မာဂဓဘာသာ”ကို “ပါဠိဘာသာ”-ဟု ေခၚပါသည္။<br /> ထိုပါဠိဘာသာမွာ မည္သည့္အခါမွာမွ် ကြယ္ေပ်ာက္မည္မဟုတ္ <br /> နတ္ျပည္ ျဗဟၼာ့ျပည္မ်ားမွာလည္း ထိုဘာသာကိုပင္ သံုးစြဲပါသည္။<br /> ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေဒသနာမ်ား ပရိတ္ပါဠိေတာ္ကဲ့သို႔ေသာ <br /> သုတ္ေတာ္မ်ားမွာ မာဂဓဘာသာ (ပါဠိဘာသာ)ျဖင့္သာ <br /> ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့၍ အျခားဘာသာျဖင့္<br /> ျပန္ဆိုထားလွ်င္ ၾကာရွည္လည္း မတည္ႏိုင္။<br /> ျမတ္စြာဘုရား၏ အလိုေတာ္ ၀ါ-အနက္အဓိပၸါယ္ကိုလည္း <br /> မထိမိႏိုင္၊ ပါဠိဘာသာမွသာလွ်င္ အလိုေတာ္ႏွင့္ ကိုက္ညီ ထိမိႏိုင္သည္။<br /> ေထရ၀ါဒႏိုင္ငံတိုင္းပင္ ဤပါဠိဘာသာကိုသာ သံုးပါသည္။<br /> ပါဠိဘာသာတတ္လွ်င္ အတူတကြ ေျပာဆိုႏွီးေႏွာႏိုင္သည္။<br /> ေဒသသံမွ်သာ ကြာျခား၍ အမ်ားအားျဖင့္ တူညီပါသည္။<br /> <br /> -【ဆရာေတာ္ရေ၀ထြန္း (အ႐ွင္တိေလာကသာရ)】<br /> <br /> Dhamma Dãna Source ► <br /> <br /> <a href="https://www.facebook.com/youngbuddhistassociation.mm">www.facebook.com/youngbuddhistassociation.mm</a></div> http://zmo999.blogspot.com/2015/01/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-3291067436875897670Thu, 04 Dec 2014 07:42:00 +00002014-12-04T14:12:13.415+06:30က်င္႕၀တ္<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqWsNN60VvAw0cTJbqU_im-FQ0X-lOYki0SjpFVq-hxGHscTPNe1UOZ2EkhpSAnoDMXQLyM9XMO1rQvZlYJFIz9lVxPsKA_-7Ww4x5kEvZYKdeR8OiL3p8iiWZ_MnbpVoWgLLjNi02Td7r/s1600/buddha+face.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqWsNN60VvAw0cTJbqU_im-FQ0X-lOYki0SjpFVq-hxGHscTPNe1UOZ2EkhpSAnoDMXQLyM9XMO1rQvZlYJFIz9lVxPsKA_-7Ww4x5kEvZYKdeR8OiL3p8iiWZ_MnbpVoWgLLjNi02Td7r/s1600/buddha+face.jpg" height="224" width="320" /></a></div> <span style="font-size: small;"><span><br /></span></span> <span style="font-size: small;"><span><u><b>မိဘ ၀တၱရား ၅ ပါး</b></u><br /><br />မေကာင္းျမစ္တာ<br />ေကာင္းရာညႊန္လတ္<br />အတတ္သင္ေစ<br />ေပးေ၀ႏီွးရင္း<br />ထိမ္းျမားျခင္းလွ်င္<br />၀တ္ငါးအင္ ဖခင္မယ္တုိ႕တာ။</span></span><br /> <br /> <span style="font-size: small;">(၁) မေကာင္းမႈမွတားျမစ္ျခင္း၊</span><br /> <span style="font-size: small;">(၂) ေကာင္းမႈ၌ သက္၀င္ေစျခင္း၊</span><br /> <span style="font-size: small;">(၃) အတတ္ပညာကုိ သင္ေစျခင္း၊</span><br /> <span style="font-size: small;">(၄) ေလွ်ာက္ပတ္ေသာ သူႏွင့္ထိန္းမ်ားလက္ထပ္ေပးျခင္း၊</span><br /> <span style="font-size: small;">(၅) ေလွ်ာက္ပတ္ေသာ အခ်ိန္၌ အေမြဥစၥာကုိ အပ္ႏွင္းေပးျခင္း။</span><br /> <br /> <u><b>သားသမီး ၀တၱရား ၅ ပါး</b></u><br /> <br /> ေကၽြးေမြးမပ်က္<br /> ေဆာင္ရြက္စီမံ <br /> ေမြခံထုိက္ေစ<br /> လွဴမွ်ေ၀၍<br /> ေေစာင့္ေလမ်ဳိး ႏြယ္<br /> ၀တ္ငါးသြယ္<br /> က်င့္ဖြယ္သား/သမီး တို႕တာ<br /> <br /> ဖ၀ါးလက္ႏွစ္လံုး ပုခံုးလက္ႏွစ္သစ္ လူျဖစ္ေအာင္ ေကၽြးေမြးျပဳစုခဲ့တဲ့ အေမ အေဖတုိ႔ အုိမင္းမစြမ္း ရွိလာရင္ တုန္႔လွည့္တစ္ဖန္ ေကၽြးေမြးေစာင့္ ေရွာက္ရမယ့္တာ၀န္က သားသမီးေတြအေပၚမွာ ရွိပါတယ္။မိဘရဲ႕ လက္ငုတ္ လက္ရင္းလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ကုိင္ဖုိ႔၊ မိဘေတြရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြကုိ စီမံခန္႔ခြဲ လုပ္ကုိင္ဖုိ႔ ၀တၱရားအျပင္၊ ေမြခံထုိက္ေစဆုိတာက ေကာင္းေမြ ဆုိးေမြ ႏွစ္ခု စလံုးကုိ တာ၀န္ယူၾကရမွာ ဓမၼတာပါ။ အထူးသျဖင့္ ဥစၥာဓနအေမြထက္ ကုိယ္က်င့္တရားအေမြ၊ ဘာသာတရားအေမြတုိ႔ကိုပါ ဆက္လက္ တာ၀န္ယူ ေဆာင္ရြက္ၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /> <br /> <br /> <u><b>လင္ က်င့္၀တ္ ၅ ပါး</b></u><br /> <br /> မထီမဲ့ကင္း<br /> အပ္ႏွင္းဥစၥာ<br /> မိစၦာမမွား<br /> ၀တ္စားဆင္ယင္<br /> ျမတ္ႏိုးၾကင္<br /> ငါးအင္ လင္က်င့္ရာ။<br /> <br /> (၁) ဇနီးမယားအား မထီေလးစား မျပဳျခင္း၊<br /> (၂) ဇနီးမယားအား ရွာေဖြရသမွ် ဥစၥာမ်ားကို အပ္ႏွံျခင္၊<br /> (၃) မိမိ ဇနီးမယားမွ တစ္ပါး အျခားမိန္းမမ်ားႏွင့္ ေဖာက္ျပား က်ဴးလြန္မႈ မရွိျခင္း၊<br /> (၄) ဇနီးမယားအား အခါအားေလ်ာ္စြာ အ၀တ္အစားအသစ္အဆန္းမ်ား ဆင္ယင္ေပးျခင္း၊<br /> (၅) ဇနီးမယားအား ျမတ္ႏိုးၾကင္နာစြာ ဆက္ဆံျခင္း။<br /> <br /> <br /> <u><b>မယား က်င့္၀တ္ ၅ ပါး</b></u><br /> <br /> အိမ္တြင္းမႈလုပ္<br /> သိမ္းထုပ္ေသခ်ာ<br /> မိစၦာၾကဥ္ေရွာင္<br /> ေလ်ာ္ေအာင္ျဖန္႔ခ်ိ<br /> ပ်င္းရိမမူ<br /> ၀တ္ငါးဆူ အိမ္သူ က်င့္အပ္စြာ။<br /> <br /> (၁) အိမ္မႈကိစၥမ်ားကို အဆင္ေျပေစရန္ စီမံခန္ ့ခြဲ ျပဳလုပ္ျခင္း၊<br /> (၂) မိမိလင္ေယာက်္ား အပ္ႏွံလာေသာ ဥစၥာမ်ားကို စနစ္တက် သိမ္းဆည္း ထိန္းသိမ္းျခင္း၊<br /> (၃) မိမိေယာက်္ားမွ တစ္ပါး အျခားေသာ ေယာက်္ားတို႔ႏွင့္ ကာမအမႈ ကိစၥတြင္ ေဖာက္ျပန္မႈ မရွိျခင္း၊<br /> (၄) မိမိဘက္မွေဆြမ်ိဳး ၊ လင္သားဘက္မွ ေဆြမ်ိဳးတို႔၌ မွ်မွ် တတ ေပးကမ္းရျခင္း၊<br /> (၅) လုပ္ငန္းကိစၥ အ၀၀၌ ပ်င္းရိျခင္းကင္း၍ ကၽြမ္းက်င္ရျခင္း။<br /> <br /> <br /><u><b>ဆရာ ၀တၱရား ၅ ပါး</b></u><br /> <br /> အတတ္လည္း သင္<br /> ပဲ့ျပင္ဆံုးမ<br /> သိပၸမခ်န္<br /> ေဘးရန္ဆီးကာ<br /> သင့္ရာအပ္ဖုိ႔ ဆရာတုိ႔ က်င့္ဖုိ႔၀တ္ငါးျဖာ<br /> <br /> <br /> ဆရာကလည္း တပည့္အေပၚ ဆံုးမစရာရွိတာ ဆံုးမပဲ့ျပင္သလုိ၊ လုိအပ္ တဲ့ခရီးေရာက္ဖုိ႔ ေျခာက္တစ္ခါ ေခ်ာ့တစ္ဖံု၊ ထန္သင့္ရင္ ထန္၊ မာန္သင့္ရင္ မာန္၊ အေပ်ာ့ဆြဲသင့္ရင္ အေပ်ာ့ဆြဲၿပီး လုိရာပန္းတုိင္ေရာက္ေအာင္ ကၽြမ္းက်င္ လိမၼာစြာ ပဲ့ျပင္တတ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ အေဆြခင္ပြန္းေကာင္းထံမွာ အပ္ႏွံေပးရမွာ ျဖစ္သလုိ၊ သင္ၾကားစရာမွန္သမွ် ဆရာစားမခ်န္ လုိအပ္သေလာက္ သင္ၾကား ေပးရမွာပါ။<br /> ေနာက္ဆံုးအရြယ္ေရာက္လာရင္လည္း အလုပ္အကုိင္ ရွာေဖြေပး တာ၊ စား၀တ္ေနေရး သမၼာအာဇီ၀နဲ႕ ရပ္တည္ႏုိင္ေအာင္ ဘ၀တစ္သက္တာ စိတ္ခ်ယံုၾကည္ရသည္အထိ ေစာင့္ေရွာက္ေပးရမယ့္ တာ၀န္၀တၱရားရွိပါတယ္။<br /> <br /> <br /> <br /> <u><b>တပည့္ ၀တၱရား ၅ ပါး</b></u><br /> <br /> လာမူႀကိဳဆီး<br /> ထံႏွီလုပ္ေကၽြး<br /> သင္ေထြးအံရြတ္<br /> တပည့္၀တ္ မခၽြတ္ငါးခု သာ<br /> <br /> <br /> တပည့္ျဖစ္သူက ဆရာ၏စကားကုိ ေျမ၀ယ္မက် မွတ္သား၊ နားေထာင္ ႐ိုေသေလးစားၿပီး၊ ဆရာ၏ အမႈကိစၥ မွန္သမွ် လုိအပ္သလုိ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ ေပးရမွာျဖစ္သလုိ၊ အတတ္ပညာကုိလည္း ႐ိုေသေလးစားစြာ သင္ၾကား ေလ့က်က္ၾကရပါမယ္။http://zmo999.blogspot.com/2014/12/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-3238624789808812686Tue, 25 Nov 2014 04:08:00 +00002014-11-25T10:38:36.870+06:30တရားေဟာဘုရားအဂၤုလိမာလသုတ္<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGXODqAprfO7EFv7xCorGr-uLf9E5q-jEIaXvZ5G5aqzuVzOMCkJAfGOHwKoj5tA3_kAWbSYctUASOpOZxHgmX-qalVSiK3w5YhHVnbT8dg9DxPYGMsWPZmZAWMBgKVji13CIzAA18PIk4/s1600/life-of-buddha-50.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGXODqAprfO7EFv7xCorGr-uLf9E5q-jEIaXvZ5G5aqzuVzOMCkJAfGOHwKoj5tA3_kAWbSYctUASOpOZxHgmX-qalVSiK3w5YhHVnbT8dg9DxPYGMsWPZmZAWMBgKVji13CIzAA18PIk4/s1600/life-of-buddha-50.jpg" height="184" width="320" /></a></div> <br /> <br /> <u>အဂၤုလိမာလသုတ္ ရြတ္ဖတ္ရျခင္း အက်ဳိးတရား</u><br /> <br /> မီးအဖြားရခက္ေနေသာ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ မိခင္ေလာင္းတို႔အား သားဖြားရလြယ္ ကူေစသည္။ ဤပရိတ္ေရကို တိုက္ေပးႏိုင္သည္။ ဖြားခါနီးမွ ရြတ္ဖတ္သည္ထက္ ေန႔ေစ့ လေစ့ ဖြားခါနီးလာလွ်င္ မျပတ္ ရြတ္ဖတ္ေပးသင့္သည္။ တိရစၧာန္မမ်ား ေမြးဖြားရလြယ္ေအာင္လည္း ဤပရိတ္ျဖင့္ပင္ ကူညီႏိုင္ေပသည္။<br /> <br /> <u>၁။ ပရိတၱံ ယံ ဘဏႏၲႆ၊ နိသိႏၷ႒ာနေဓာဝနံ။<br /> ဥဒကမၸိ ဝိနာေသတိ၊ သဗၺေမဝ ပရိႆယံ။</u><span id="fullpost"><br /> <br /> ၁။ ဤအဂၤုလိမာလ ပရိတ္ေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္ေသာ မေထရ္ျမတ္တို႔၏ ထိုင္သည့္ ေနရာကို ေဆးေၾကာသည့္ေရသည္ပင္လွ်င္ ေဘးရန္ဟူသမွ်ကို ေျပာက္ကင္း ေစတတ္၏။<br /> <br /> <u>၂။ ေသာတၳိနာ ဂဗၻဝု႒ာနံ၊ ယဥၥ သာေဓတိ တခၤေဏ။<br /> ေထရႆ'ဂၤုလိမာလႆ၊ ေလာကနာေထန ဘာသိတံ။<br /> ကပၸ႒ာယႎ မဟာေတဇံ၊ ပရိတၱံ တံ ဘဏာမ ေဟ။<br /> </u><br /> ၂။ အဂၤုလိမာလ ပရိတ္ေတာ္သည္ ကိုယ္ဝန္သားကို ခ်မ္းသာလြယ္ကူစြာ ခ်က္ခ်င္း ဖြားေစႏိုင္ေသာအစြမ္းရွိ၏၊ အဂၤုလိမာလအမည္ရွိေသာ မေထရ္ အတြက္ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ပရိတ္ေတာ္ျဖစ္၏၊ အာယုကပ္ ပတ္လံုးတည္၏၊ တန္ခိုးလည္း အလြန္ႀကီး၏၊ ထိုပရိတ္ေတာ္ကို ယခုအခါ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ စုေပါင္း ရြတ္ဆိုၾကပါစို႔။<br /> <br /> <u>၃။ ယေတာ'ဟံ ဘဂိနိ အရိယာယ ဇာတိယာ ဇာေတာ။<br /> နာဘိဇာနာမိ သဥၥိစၥ ပါဏံ ဇီဝိတာ ေဝါေရာေပတာ။<br /> ေတန သေစၥန ေသာတၳိ ေတ ေဟာတု ေသာတၳိ ဂဗၻႆ။</u><br /> <br /> ၃။ ''အို-ႏွမ ငါသည္ အရိယာဇာတ္ ရဟန္းျမတ္ျဖစ္ေသာအခါမွစ၍ ေသေစလို ေသာ ေစတနာျဖင့္ သတၱဝါ တစ္ေကာင္ေကာင္ကို သတ္ဖူးသည္ဟုငါမသိေပ'' ထိုသို႔မွန္ေသာ သစၥာစကားေၾကာင့္ သင့္အားခ်မ္းသာပါေစ၊ ကိုယ္ဝန္သား လည္း ခ်မ္းသာပါေစ။<br /> <br /><u>အဂုၤလိမာလသုတံၱ နိ</u></span><u>႒ိတံ</u> ။ <span id="fullpost">အဂုၤလိမာလသုတ္ ျမန္မာျပန္ ျပီး၏။</span>http://zmo999.blogspot.com/2014/11/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-5006110952141685955Thu, 09 Oct 2014 08:40:00 +00002014-10-09T15:10:24.879+06:30သီတင္းကၽြတ္လျပည္႕အဘိဓမၼာအခါေတာ္ေန႕<div class="MsoNormal" style="text-indent: .5in;"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyoibql28AmDAUwgoL0mwymY16fjFsNUpgY2PLIckZNMaQ-XyLKTRFvmGbGZWnLalQ45S9gU1sVS_O4JEvkq2QnoAR1XzAulutWgzEvDG0PurpR3BIdfJZz70BGRZeNrar1dF9SjlpaQOV/s1600/%E1%80%9E%E1%80%AE%E1%80%90%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%80%E1%81%BD%E1%80%BC%E1%80%90%E1%80%B9%E1%80%95%E1%80%B2%E1%80%BC%E1%80%B1%E1%80%90%E1%80%AC%E1%80%B9.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyoibql28AmDAUwgoL0mwymY16fjFsNUpgY2PLIckZNMaQ-XyLKTRFvmGbGZWnLalQ45S9gU1sVS_O4JEvkq2QnoAR1XzAulutWgzEvDG0PurpR3BIdfJZz70BGRZeNrar1dF9SjlpaQOV/s400/%E1%80%9E%E1%80%AE%E1%80%90%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%80%E1%81%BD%E1%80%BC%E1%80%90%E1%80%B9%E1%80%95%E1%80%B2%E1%80%BC%E1%80%B1%E1%80%90%E1%80%AC%E1%80%B9.jpg" height="266" width="400" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <span class="font-size-3"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သီတင္းကြ်တ္လသည္ ျမန္မာလ ၁၂ လတြင္ သတၱမ ေျမာက္ လၿဖစ္ၿပီး ရဟန္းသံဃာေတာ္တို႔ မိုးရာသီခိုေအာင္းရာ ၀ါတြင္းကာလ၏ ေနာက္ဆံုးလၿဖစ္ပါသည္။&nbsp; ရာသီခြင္မွာ တူရာသီ ၿဖစ္ၿပီး အႆ၀တီ နကၡတ္ႏွင့္ လမင္းတို ့စန္းယွဥ္ကာ မြန္းတည့္ၾကသည္။ ဤရာသီ၏ ပန္းမွာ ၾကာၿဖဴပန္း (Nymphaea&nbsp; Lotus) ၿဖစ္ပါသည္။</span></span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /> <br /> <span class="font-size-3">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သီတင္းကြ်တ္လကို ေရွးၿမန္မာေက်ာက္စာမ်ား၌ `သံတူလ´ ဟု ေရးထိုးၾကသည္။&nbsp; ခ်ိန္ခြင္ပံု ၾကယ္တာရာ နကၡတ္တို ့ စုေ၀းေသာ မိုးကာလဟုလည္းေကာင္း၊ ေတာင္သူလယ္သမားတို႕ စိုက္ပ်ိဳးထားေသာ စပါးပင္မ်ား သန္စြမ္းစြ ေထာင္မတ္ေသာ လဟုလည္းေကာင္း&nbsp; ဖြင့္ဆိုၾကပါသည္။ ျမန္မာတို႔၏ ၁၂ လ ရာသီပြဲေတာ္မ်ားတြင္ သီတင္းကၽြတ္လတြင္ မီးထြန္းပြဲ ေခၚ ဆီမီးျမင္းမိုရ္ပြဲကို က်င္းပၾကပါသည္။</span><br /> <br /> <span class="font-size-3">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆီမီးျမင္းမိုရ္ပြဲကို ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိစဥ္ကတည္းက က်င္းပခဲ့သည္ဟု ဆိုလွ်င္ ဆိုႏိုင္ပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ သာ၀တၳိျပည္ က႑မၺသရက္ျဖဴပင္အနီး၌ ေရမီးအစုံအစုံ တန္ခိုးျပာဋိဟာကို ျပေတာ္မူၿပီးေနာက္ သတၱမေျမာက္၀ါတြင္း သီတင္းသုံးရန္အတြက္ တာ၀တႎသာ နတ္ျပည္သို႔ ႏွစ္လွမ္း သုံးဖ၀ါးျဖင့္ ၾကြေတာ္မူပါသည္။ ႏွစ္လွမ္းသုံးဖ၀ါးျဖစ္ပုံမွာ လူ႔ျပည္တြင္ ဖ၀ါးတစ္ဖက္ကို နင္းလ်က္ ယုဂႏၶိဳရ္ေတာင္ထိပ္သို႔ ေနာက္ဖ၀ါးတစ္ဖက္ကို လွမ္းခ်လိုက္ပါသည္။ ယုဂႏၶိဳရ္ေတာင္ထိပ္တြင္ ထိုဖ၀ါးကို ခ်နင္းလ်က္ ေနာက္ေျခေတာ္တစ္ဖက္ျဖင့္ တာ၀တႎသာ နတ္ျပည္သို႔ လွမ္းၾကြခ်နင္းလိုက္ပါသည္။ ဤသို႔လွ်င္ ဖ၀ါးခ်ေတာ္မူရာ သုံးေနရာႏွင့္ ေျခေတာ္ႏွစ္လွမ္း လွမ္းသည္ကို ႏွစ္လွမ္းသုံးဖ၀ါး ၾကြေတာ္မူသည္ဟု ဆိုပါသည္။</span><br /> <br /> <span class="font-size-3">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တာ၀တႎသာနတ္ျပည္ ပင္လယ္ကသစ္ပင္ရင္း၌ ခင္းထားအပ္ေသာ ပ႑ဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာထက္ ၀ယ္ ေနမင္းကဲ့သို႔ တင့္တယ္စြာ စံေနေတာ္မူလ်က္မယ္ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ သႏၲဳႆိတနတ္သား အမႈးထား၍ စၾက၀ဠာတိုက္ တစ္ေသာင္းမွ တရားနာလာေရာက္ၾကကုန္ေသာ နတ္ၿဗဟၼာအေပါင္းတို႔အား အဘိဓမၼ တရားေတာ္ျမတ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူပါသည္။ ဤသည္ကို ရည္၍ -</span><br /> <br /> <span class="font-size-3">``မယ္ေတာ္မိနတ္၊ ေက်းဇူးဆပ္၊ ေဟာလတ္ဘိဓမၼာ´´</span><br /> <span class="font-size-3">ဟု ေရွးဆရာျမတ္တို႔ ေျပာဆို ေရးသားၾကပါသည္။ ၀ါတြင္းသုံးလတိုင္ ေဟာၾကားေတာ္မူၿပီးေနာက္ သီတင္းကြ်တ္ လျပည့္ေန ့ ေရာက္ေသာအခါ ဘုရားရွင္သည္ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းၿခံရံလ်က္ သိၾကားမင္းဖန္ဆင္း ပူေဇာ္ေသာ ေရႊေစာင္းတန္း၊ ပတၱၿမားေစာင္းတန္း၊</span> <span class="font-size-3">ေငြေစာင္းတန္းသုံးသြယ္တြင္ သိၾကားလက္ယာ ျဗဟၼာလက္၀ဲ ထားလ်က္ အလယ္ ပတၱျမားေစာင္းတန္းျဖင့္ သကၤႆနဂိုရ္ၿပည္သို ့ ျပန္လည္ဆင္းသက္ေတာ္မူသည္ဟု ဗုဒၶဘာသာအ႒ကထာစာေပမ်ားတြင္ ဆိုၾကပါသည္။</span><br /> <span class="font-size-3">&nbsp;</span><br /> <span class="font-size-3">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထိုေန႔ညတြင္ ဘုရားရွင္ႏွင့္ သံုးလတိုင္ ခြဲေနၾကရေသာ ဒကာဒကာမတို႔မွာ ဘုရားရွင္ တာ၀တႎသာ နတ္ျပည္မွ ျပန္လည္ၾကြေရာက္ေတာ္မူလာျခင္းကို မီးရွဴး မီးတိုင္မ်ား၊ မီးပန္းမ်ား၊ ဆီမီးမ်ားျဖင့္ ပူေဇာ္ႀကိဳဆိုၾကပါ သည္။ ဤျဖစ္စဥ္ကို အေၾကာင္းျပဳလ်က္ သီတင္းကၽြတ္ မီးထြန္းပြဲေတာ္ စတင္ျဖစ္ေပၚလာျခင္း ျဖစ္ပါသည္။</span><br /> <span class="font-size-3">&nbsp;</span><br /> <span class="font-size-3">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဘိဓမၼတရား ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္းႏွင့္ စပ္၍&nbsp; မွတ္သားရျပန္သည္မွာ -</span><br /> <span class="font-size-3">၀ါဆုိလျပည့္ေက်ာ္ (၁) ရက္ေန႔မွ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔ အထိ ရက္ေပါင္း (၉၀)၊ ၀ါတြင္း (၃) လ - အတြင္း</span><br /> <br /> <span class="font-size-3">၁။ ဓမၼသဂၤဏီက်မ္း ကို (၁၂) ရက္</span><br /> <span class="font-size-3">၂။ ၀ိဘင္းက်မ္းကို (၁၂) ရက္</span><br /> <span class="font-size-3">၃။ ဓာတုကထာက်မ္းကို (၆) ရက္</span><br /> <span class="font-size-3">၄။ ပုဂၢလပညတ္က်မ္းကို (၇) ရက္</span><br /> <span class="font-size-3">၅။ ကထာ၀တၳဳက်မ္းကို (၈) ရက္</span><br /> <span class="font-size-3">၆။ ယမိုက္က်မ္းကို (၂၀) ရက္</span><br /> <span class="font-size-3">၇။ ပ႒ာန္းက်မ္းကို (၂၅) ရက္ ေဟာေတာ္မူခဲ့ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။</span><br /> <br /> <span class="font-size-3">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထိုအဘိဓမၼာတရား ေဒသနာေတာ္ကုိ အတိ၀ိတၳာရ၊ အတိသေခၤပ၊ နာတိ၀ိတၳာရ နာတိသေခၤပဟူ၍ နည္း (၃) နည္း ျဖင့္ ေဟာၾကားခဲ့ပါသည္။</span><br /> <br /> <br /> <u><b><span class="font-size-3">(၁) အတိ၀ိတၳာရ ေဒသနာ (အက်ယ္နည္း)</span></b></u></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /> <span class="font-size-3">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဤနည္းျဖင့္ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္တြင္ နတ္ျဗဟၼာတို႔အား ေဟာၾကားေတာ္မူပါသည္။ မယ္ေတာ္ကို ေက်းဇူးဆပ္လိုျခင္း၊ အဘိဓမၼာတရားကို အစအဆံုး တစ္ထိုင္တည္း ေဟာၾကားလိုျခင္း၊ အစ အဆံုး တစ္ထိုင္တည္းေဟာမွသာ တရားနာသူတို႔ အက်ဳိးထူးရႏိုင္ျခင္း၊ အဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္၏ က်ယ္၀န္းနက္နဲမႈကို သိေစလိုျခင္း၊ လူတို႔သက္တမ္းႏွင့္ သံုးလေလာက္ေဟာမွ ကုန္ႏိုင္မည့္ တရားျဖစ္သည့္အတြက္ လူတို႔႔၏ ဣရိယာပုထ္ျဖင့္ ေဟာသူေရာ နာသူပါ မေနႏိုင္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ဤအဘိဓမၼာအက်ယ္နည္းကို တာ၀တိ ံ သာနတ္ျပည္၌ ေဟာရျခင္းျဖစ္ပါသည္။</span><br /> <br /> <br /> <u><b><span class="font-size-3">(၂) အတိသေခၤပေဒသနာ (အက်ဥ္းနည္း)</span></b></u></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /> <span class="font-size-3">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဤနည္းျဖင့္ ပညာအရာတြင္ ဘုရားရွင္မွလြဲ၍ အသာလြန္ဆုံး ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ထူး ရေတာ္မူသည့္ အရွင္သာရိပုတၱရာကို ေဟာေတာ္မူပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ လူသားျဖစ္ေတာ္မူသည့္အတြက္ ဆြမ္းခံျခင္း ဆြမ္းစားျခင္း ေရခ်ဳိးသန္႔စင္ျခင္း စသည္ ျပဳလုပ္ရပါသည္။ ဤကိစၥမ်ား ေဆာင္ရြက္ရန္အတြက္ နိမၼိတ ႐ုပ္ပြားေတာ္ကို အဓိ႒ာန္ျဖင့္ ဖန္ဆင္းၿပီး တာ၀တႎသာတြင္ အဘိဓမၼတရားကို ဆက္လက္ေဟာၾကားေစလ်က္ ဘုရားရွင္ကမူ လူ႔ျပည္သို႔ ၾကြေတာ္မူကာ ေျမာက္ကၽြန္းတြင္ ဆြမ္းခံဘုဥ္းေပး၍ ဟိမ၀ႏၱာစႏၵကူးေတာ ၌ ေန႔အခါ ေနေတာ္မူပါသည္။ အရွင္သာရိပုတၱရာက ျမတ္စြာဘုရားအား</span> <span class="font-size-3">ထိုေနရာတြင္ လာေရာက္ ေတြ႕ဆုံ ဖူးေျမာ္လ်က္</span> <span class="font-size-3">၀တ္ႀကီး၀တ္ငယ္ ျပဳသည့္အခါ ျမတ္စြာဘုရားက ရွင္သာရိပုတၱရာအား အဘိဓမၼာ တရားကုိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္နည္းျဖင့္ ေဟာေတာ္မူပါသည္။</span><br /> <br /> <br /> <u><b><span class="font-size-3">(၃) နာတိ ၀ိတၳာရ နာတိသေခၤပ ေဒသနာ (မက်ဥ္းမက်ယ္နည္း)</span></b></u></span></div> <div class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span class="font-size-3">&nbsp;</span><br /> <span class="font-size-3">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမတ္စြာဘုရား ေဟာခဲ့သည့္ အက်ဥ္းနည္းကို တပည့္ ရဟန္းငါးရာတို႔အား မက်ဥ္းမက်ယ္နည္းျဖင့္ ျပန္လည္ ေဟာေတာ္မူပါသည္။ ေနာက္တေန႔တြင္ အရွင္သာရိပုတၱရာက တပည့္ရဟန္း ငါးရာကုိ ေဟာၾကားေသာ အဘိဓမၼာ ေဒသနာေတာ္အား ျမတ္စြာဘုရားထံေမွာက္၌ ျပန္လည္ေလွ်ာက္ထား အစစ္ေဆးခံရာ ျမတ္စြာဘုရားက လက္ခံအတည္ျပဳေတာ္မူခဲ့ပါသည္။</span><br /> <br /> <span class="font-size-3">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဤသို႔ျဖင့္ အဘိဓမၼာ ေဒသနာေတာ္ႀကီးသည္ ဘုရားျဖစ္ၿပီးေနာက္ ခုနစ္၀ါေျမာက္ျဖစ္ေသာ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၉ ခု ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ မွ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔အထိ (၃)လအတြင္း နည္း(၃)နည္းျဖင့္ လူ႔ျပည္၊ နတ္ျပည္ တျပိဳင္တည္း ေပၚထြန္းခဲ့ပါသည္။</span><br /> <span class="font-size-3">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အျခားေသာ သုတၱန္ ၀ိနည္း တရားေတာ္မ်ားထက္ သာလြန္ ထူးျမတ္သည့္ တရားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အဘိဓမၼတရားဟု ေခၚသည္။ သာမန္ဥာဏ္ရွိသူမ်ားအတြက္ အဘိဓမၼာတရားသည္ သမုဒၵရာေရကို ျခင္ေကာင္၏ ႏႈတ္သီးျဖင့္ ေထာက္သကဲ့သို႔ မမီႏိုင္ေအာင္ နက္နဲလွသည္။ ဘုရားျဖစ္ခါစက ရတနာဃရ ေရႊအိမ္ေတာ္၀ယ္ အျခားေသာ တရားေတာ္မ်ားကို ဆင္ျခင္သည့္အခါ ထူးျခားမႈတစုံတရာ မျဖစ္ခဲ့ေပ။ အေကာင္ႀကီးသည့္ ငါးႀကီးမ်ား ေရတိမ္တြင္ ကူးခတ္ရသည့္အခါ မလြတ္မလပ္ျဖင့္ က်ဥ္းၾကပ္ေနရာမွ သမုဒၵရာ ေရနက္ရာသို႔ ေရာက္သည့္အခါ စိတ္တိုင္းက် လြတ္လပ္စြာ ကူးလူးေပ်ာ္ျမဴးရသကဲ့သို႔</span> <span class="font-size-3">အဘိဓမၼာတရားကို ဆင္ျခင္သည့္အခါ နက္႐ႈိင္းလွသည့္ သဗၺညဳတ ဥာဏ္ေတာ္ျဖင့္ နက္နဲလွသည့္ တရားကို စိတ္တိုင္းက် ဆင္ျခင္လိုက္ရသည့္အတြက္</span> <span class="font-size-3">စိတ္ေတာ္မွာ ၾကည္လင္ ရႊင္လန္းေတာ္မူခဲ့ရသည္။ စိတ္ေတာ္ၾကည္သျဖင့္ ကိုယ္ေရအဆင္းလဲ ၾကည္လင္လာသည္။ ကိုယ္ေရအဆင္း ၾကည္လင္လာရာမွ ကိုယ္ေတာ္၏ ေနရာစုံမွ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ား ကြန္႔ျမဴးလာေတာ္မူခဲ့ရပါသည္။</span><br /> <br /> <br /> <span class="font-size-3">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဤကဲ့သို႔ ထူးျမတ္သည့္ တရားေတာ္ႀကီးကို တာ၀တႎသာနတ္ျပည္တြင္ ေဟာေတာ္မူၿပီးသည့္အဆုံး၌ လူ႔ျပည္သို႔ ျပန္လည္ၾကြဆင္းေတာ္မူသည့္ေန႔ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ အဘိဓမၼအခါေတာ္ေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ျခင္းျဖစ္ၿပီး ဘုရားရွင္ႏွင့္ အထူးျမတ္ဆုံး တရားကို ပူေဇာ္သည့္အေနျဖင့္ ဆီမီးျမင္းမိုရ္ပြဲမ်ား က်င္းပပူေဇာ္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။</span></span></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <div class="MsoNormal"> <b><u><span class="font-size-3"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ကိုးကား…</span></span></u></b></div> <div class="MsoNormal"> <br /></div> <b><u> </u></b><br /> <b><u><span class="font-size-3"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ရေနာင္းဘေလာခ္႕</span></span></u></b><br /> <br /> <span class="font-size-3"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဓါတ္ပံု - ဒီဇိုင္နာ နဂါး</span></span><b><u><span class="font-size-3"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"> </span></span></u></b>http://zmo999.blogspot.com/2012/10/blog-post_29.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-6315954212908187905Fri, 19 Sep 2014 05:28:00 +00002014-09-19T11:58:09.146+06:30ဘုရားေရွ႕ဘ၀ေနာက္ဘ၀<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibaC9PTWu-X3WB2JC8xEiS4_NGIaY3biJJD4P72kkgHKfL7inCX-GgnsMpbJesOOpOho5bYK_4PRXbDKezk9rgGTW7ujZ57Frc4tJNewTv0tqTWuUdKBXwC7xk_hPoAxxn2nO6_L74cgre/s1600/309059_327431557271325_100000134517794_1495626_388673570_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibaC9PTWu-X3WB2JC8xEiS4_NGIaY3biJJD4P72kkgHKfL7inCX-GgnsMpbJesOOpOho5bYK_4PRXbDKezk9rgGTW7ujZ57Frc4tJNewTv0tqTWuUdKBXwC7xk_hPoAxxn2nO6_L74cgre/s1600/309059_327431557271325_100000134517794_1495626_388673570_n.jpg" height="320" width="297" /></a></div> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;tn&quot;:&quot;*G&quot;,&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoPageCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><u><b>ဗုဒၶက ဘာလို႔ ေရွးဘဝ ေနာက္ဘဝ ယံုခိုင္းသလဲ </b></u><br /> <br /> ေေ</span></span><br /> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;tn&quot;:&quot;*G&quot;,&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoPageCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption">ေအာင္ခမ္း (ရိုးရာေလး)<br /> <br /> စာေရးသူမွာ ဥေရာပသား မိတ္ေဆြ ရွိပါတယ္။ သူတု႔ိလည္း လူငယ္ေတြ ျဖစ္ၾကျပီး ဘာသာေရး အေၾကာင္း ေျပာျဖစ္တဲ့ အခါ သူတို႔ဟာ ဘယ္ဘာသာကိုမွ မကိုးကြယ္ေၾကာင္း သိရေတာ့ အင္မတန္ အံ့ၾသ မိပါတယ္။ ဒါက သက္သက္ပါ။ ဗုဒၶ ဘာသာနဲ႔ ပက္သက္ျပီး ေျပာဆုိမိတာ ကေတာ့ ေရွးဘဝ ေနာက္ဘဝ အေၾကာင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ အေနနဲ႔ ေရွး ဘဝ (Past Existence of life) နဲ႔ ေနာင္လာမယ့္ ဘဝ (Future <span class="text_exposed_show">Life) အေပၚမွာ အယံုအၾကည္ မရွိပါဘူးတဲ့။ လက္ရွိ ဆင္းရဲေနသူေတြ အင္မတန္ ဆင္းရဲျပီး ဒါဟာ ေရွးဘဝ အကုသုိလ္ေၾကာင့္၊ ခ်မ္းသာတဲ့ သူေတြ က်ျပန္ေတာ့လဲ ဒါက ေရွးဘဝ ကုသုိလ္ ေကာင္းမွုေၾကာင့္လို႔ ေျပာေနၾကတာ လံုးဝ မတရား ပါဘူးတဲ့။ သူဒါကို လံုးဝ လက္မခံ ပါဘူးတဲ့။ ဒါနဲ႔ စာေရးသူလည္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ ရွင္းျပ ေပးေတာ့ သူလည္း လက္ခံ သြား ပါတယ္။ စာဖတ္သူ တုိ႔ကုိ ျပန္လည္ မွ်ေဝ ေပးရမယ္ ဆုိရင္ေတာ့ … <br /> <br /> ေရွးဘဝ ဘာေၾကာင့္ ယံုသင့္သလဲ <br /> <br /> က်ေနာ္တုိ႔ ေမြးဖြားလာတယ္။ ၾကီးျပင္းလာတယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါ ခ်မ္းသာေတြ၊ ၾကြယ္ဝ သူေတြ လုပ္ငန္း ကိုင္ငန္း အဆင္ေျပသူေတြ မ်ားစြာ ရွိတာကို ျမင္ေတြ႔ ရမွာပါ။ တစ္ဖက္မွာလည္း ဆင္းရဲ သူေတြ၊ အနာေရာဂါ ထူျပားသူေတြ မ်ားစြာ ရွိပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ ကုိ ျပန္ၾကည့္က်ေတာ့လဲ အေျဖက တစ္မ်ိဳးေပါ့။ ဒီေတာ့ ဆင္းရဲသူေတြက ခ်မ္းသာသူေတြကို ၾကည့္ျပီးေတာ့ မုဒိတာ မပြားႏိုင္ပဲ မနာလို အူတုိ ျဖစ္ရင္ျဖစ္မယ္ မျဖစ္ရင္ မျဖစ္ဘူး။ သို႔ေပမယ့္ ၾကိမ္းေသ ျဖစ္မွာက မိမိကိုယ္ကို ျပန္လည္ ႏွိပ္စက္ ညဥ္းဆဲတဲ့ (Self Insulting) ကေတာ့ ၾကိမ္းေသ ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ ေဒါသ (Anger) စိတ္၊ အမုန္းစိတ္ (Hatred) ေမြးဖြား ေစျပီး ေနာက္ဆက္တြဲ အေနနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ ထိခိုက္တာတင္ မကပဲေတာ့ ပတ္ဝန္းက်င္က အျခား သူတစ္ပါး ေတြအေပၚ သက္ေရာက္ ပါေတာ့တယ္။ အလြယ္ အားျဖင့္ ၾကည့္ရင္ ခိုးမယ္။ သတ္မယ္။ လုယက္မယ္၊ ေနာက္ဆံုး ျဖစ္လာ မွာ ကေတာ့ ကမၻာ ပ်က္တဲ့ အခ်ိန္ပါပဲ။ <br /> <br /> ဒီေတာ့ ျမတ္စြာ ဘုရားက ေဟာပါတယ္။ ဒါဟာ ေရွးဘဝ အကုသုိလ္ ကံေတြ အက်ိဳးေပးေနျခင္း ေၾကာင့္ပါတဲ့။ ယင္း အကုသုိလ္က သံသရာ တစ္ေလွ်ာက္ (Cycle of Rebirth) မွာ က်င္လည္ (repeat) ျဖစ္ေနေသး သေရြ႕ ကေတာ့ ခံေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သုိ႔ေပမယ့္ ေကာင္းမွုေတြနဲ႔ ျပန္ အစားထိုး ၾကိဳးစားရင္၊ တရား ဓမၼ က်င့္ၾကံရင္ လြတ္ေျမာက္မယ္လို႔ ဆုိခဲ့ ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဘုရားေဟာ တရားကို လက္ခံျပီး က်င့္ၾကံ သူတို႔ဟာ လက္ရွိမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဆင္းရဲ ဆင္းရဲ၊ ဒုကၡ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေရာက္ေရာက္၊ အဆုိးဆံုး အေနနဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္က ဖယ္ခြာ ခံရရင္ေတာင္ ဒါဟာ ငါျပဳတဲ့ ေရွးဘဝ အကုသုိလ္ ကံေၾကာင့္ ပါလားလို႔ သံေဝဂဥာဏ္ကို တည္ေစ ပါတယ္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ေယာနိေသာ မနသိ ကာယ လို႔ေခၚတဲ့ Positive Point of View and Thinking ( အေကာင္းဘက္မွ ရွဳျခင္း၊ ျမင္ျခင္း) ဆုိတဲ့ စိတ္ကို ေပၚေပါက္ ေစပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေဒါသ ျဖစ္မယ့္ အစား ေဒါသ ကို ေျဖမယ့္ စိတ္ေတြ ျဖစ္လာ တာေၾကာင့္ ေကာင္းမွု မျပဳ ရင္ေတာင္ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူ မေကာင္းမွု မျပဳေတာ့ဘူး။ ျပဳရင္ေတာင္မွ သတိ လက္လြတ္မွပဲ ျပဳလုပ္လိမ့္မယ္။ သတိ တစ္ခု ျပန္ယွဥ္တဲ့ အခါ သူ သတိထား သြားလိမ့္မယ္။ အားလံုးသာ ေရွးဘဝကို ယံုျပီး Positive Point of View and Thinking ကို အျမဲေတာ့ remind လုပ္ႏိုင္မယ္ ဆုိရင္ ကမၻာက အျမဲေအးခ်မ္းမွာပါပဲ။ ဒီအခ်က္က ေရွးဘဝကို ယံုသင့္ေၾကာင္း ထဲမွာ အေသးစိတ္ မွ်ေသာ တစ္ခ်က္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီထက္ နက္နဲတာ ကေတာ့ စာဖတ္သူတို႔ ကိုယ္တိုင္ ေနာက္မွ ေလ့လာ ႏိုင္ပါတယ္။ <br /> <br /> ေနာင္ဘဝ ယံုသင့္ေၾကာင္း <br /> <br /> လူေသလူျဖစ္ ထက္ လူေသ ဘာမွ မျဖစ္ (End of life) ကို ယံုၾကည္သူ မ်ားစြာ ရွိပါတယ္။ ယင္းသို႔ ယံုၾကည္သူ အမ်ားစုမွာ ေတြ႔ရွိရတဲ့ ျပသနာက Action and Reaction အေပၚ လက္ခံမွု နည္းပါး သြားျခင္း ျဖစ္ပါ တယ္။ ျပဳလုပ္ လိုက္တဲ့ ေကာင္းတဲ့ အလုပ္၊ မေကာင္းတဲ့ အလုပ္ တိုင္းမွာ တူညီတဲ့ သက္ေရာက္မွု ကို ျပန္လည္ ခံစား (Suffer) ရမယ္ လို႔ ျမတ္စြာ ဘုရားက ေဟာၾကားခဲ့ ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ ျငင္းစရာ မလိုေလာက္ေအာင္ ေသြးထြက္ ေလာက္ေအာင္ မွန္တာကို အမ်ားစု လက္ခံ ၾကပါတယ္။ ကိုယ့္မ်က္စိ ေရွ႕မွာ ေကာင္းမွု လုပ္သူေတြကို ျမင္ေတြ႔ ရျပီး သူတို႔ေလးေတြ ဆက္ျပီးေတာ့ ေကာင္းတဲ့ ကံေတြ၊ အေျခအေနေတြ ၾကံဳေတြ႔ ေနရတာကို အားလံုး ျမင္ၾက မွာပါ။ ကိုယ္တိုင္လည္း ၾကံဳပါလိမ့္မယ္။ ဒါဆုိ မေကာင္းတဲ့ အမွုကိစၥ ဘက္ကို လွည့္ရေအာင္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ကေန စၾကည့္မယ္။ မေကာင္းမွု တစ္ခု ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္ ဆုိပါစုိ႔။ ျပဳသူ က်ႏ္ုပ္တို႔ရဲ႕ စိတ္အသြင္ သ႑ာန္ ထဲမွာ ကိန္းေအာင္း ေနတတ္ျပီး မရွဳတတ္ရင္ မေသမခ်င္း အခ်ိန္အထိ စိတ္ကို ႏွိပ္စက္ ေနပါလိမ့္မယ္။ ဒါက အလြယ္ဆံုး ရွင္းျပ မူပါ။ မေကာင္းမွုေတြ ၾကီးၾကီး မားမား လုပ္လို႔ မေကာင္းတဲ့ အျပစ္ကို ခ်က္ခ်င္း လက္ငင္း ျပန္ခံ ရတာေတြကလည္း သာဓကေတြ မနည္း ပါဘူး။ <br /> <br /> သုိ႔ေပမယ့္ အခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း အဆန္း။ အခု အျပစ္လုပ္တယ္။ စိတ္ေကာင္း မထားဘူး။ မဟုတ္တာ လုပ္တယ္။ ပတ္ဝန္းက်င္ နဲ႔ သူတစ္ပါးကို ႏွိပ္စက္ ညဥ္းဆဲတယ္။ ဘာမွ ဆုိးက်ိဳး မခံးစားရတဲ့ အျပင္၊ လက္ရွိမွာ ဆက္ျပီးေတာ့ေတာင္ ေကာင္းစား ေနပါေသးတယ္။ အဲ့လို လူေတြလည္း အမ်ားၾကီးပါ။ ဒါဟာ ေရွးဘဝ ေကာင္းမွုေတြရဲ႕ အက်ိဳးကို ခံစားဖို႔ အခါ အခြင့္ သင့္ေနေသးလို႔ ျဖစ္ျပီးအဲဒီ မေကာင္းမွု ကံကို ၾကံဳဖို႔ အခါအခြင့္ မသင့္ ေသးလို႔ ျဖစ္ေၾကာင္း ျမတ္စြာ ဘုရားက အဘိဓမၼာမွာ တိတိ က်က် ေဟာၾကားခဲ့ ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီတစ္ ဘဝ မၾကံဳရင္ေနာင္ ေနာင္ ဘဝ သံသရာ အဆက္ဆက္မွာ ဒီအတြက္ အေၾကြး ဆပ္ရမယ္.။ ဝဋ္လည္ ရမယ္လို႔ ၾကိမ္းေသ ေဟာခဲ့ ျပန္ပါတယ္။ ဒါကို သိျပီး ဥာဏ္ျဖင့္ ရွုျမင္တဲ့ သူေတြရဲ႕ စိတ္သ႑ာန္ ထဲမွာ ေယာနိေသာ မနသိကာရ လို႔ေခၚတဲ့ Positive thinking and viewing ကပဲ ျပန္လည္ ကိန္းေအာင္း အံုးမယ္ ဆုိရင္ ဒါဟာ အေတာ္ေလး ေကာင္းသြား ျပီ။ သူ မေကာင္းတာေတြ လက္ရွိမွာ မလုပ္ရဲေတာ့ဘူး။ ဒါဟာ အနာဂတ္မွာ ၾကိမ္းေသ ခံစားရမယ္ အေၾကြးဆပ္ရမယ္ ဆုိတာကို သိသြားတယ္။ ေနာင္ဘဝမွာ ဆပ္ရမယ္ ဆုိတာကို သိသြား တယ္။ အကယ္၍ ေကာင္းတာေတြ လုပ္ရင္လည္း ဒီဘဝ မခံစား ရရင္ေတာင္ ေနာင္ဘဝ ခံစားရမယ္ ဆုိတာ ကိုလည္း သိသြားတယ္။ ဒီေတာ့ ေကာင္းတာေတြပဲ ဆက္တိုက္ လုပ္ေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ <br /> <br /> အႏွစ္ခ်ဳပ္ <br /> <br /> အႏွစ္ခ်ဳပ္ အားျဖင့္ ဆုိရရင္ ဒီဘဝ ေကာင္းေနတာေတြ၊ ဆုိးေနတာေတြဟာ အေၾကာင္းမဲ့ မဟုတ္ပဲ ေရွးဘဝ အဆက္ဆက္က ကုသုိလ္ အကုသုိလ္ အမွု ကိစၥ (Wholesome and Unwholesome deeds) ေၾကာင့္ ျဖစ္ျပီး ခု ေကာင္းတာေတြ လုပ္ေနတာ၊ မေကာင္းတာေတြ လုပ္ေနရတာဟာ Cycle of Rebirth ျဖစ္ေနတဲ့ ၃၁ ဘံု (31 Planes of Existence) မွာ ျပန္လည္ ဝဋ္ေၾကြး ဆပ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ျမတ္စြာဘုရားက ေၾကာက္ဖို႔ အတြက္ ေျခာက္လန္႔ခ့ဲတာ မဟုတ္ ပါဘူး။ ဥာဏ္နဲ႔ သိျပီး သတိ (Mindful) အျမဲ ယွဥ္လို႔ ေကာင္းတာေတြသာ လုပ္ေဆာင္ သြားဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေလာက္ ဆုိရင္ ျမတ္စြာ ဘုရားက ေရွးဘဝ၊ ေနာင္ဘဝ ကို ဘာေၾကာင့္ ယံုခိုင္း သလဲ ဆုိတာ အၾကမ္းအားျဖင့္ သိရွိျပီလို႔ ေမ်ာ္လင့္ ပါတယ္။&nbsp;</span></span></span><br /> <br /> <span class="fbPhotosPhotoCaption" data-ft="{&quot;tn&quot;:&quot;*G&quot;,&quot;type&quot;:45}" id="fbPhotoPageCaption" tabindex="0"><span class="hasCaption"><span class="text_exposed_show"><a href="https://www.facebook.com/yoyarlaydotcom" target="_blank"><u><b>https://www.facebook.com/yoyarlaydotcom</b></u></a></span></span></span>http://zmo999.blogspot.com/2014/09/blog-post_19.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)2tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-5955872359007695760Thu, 04 Sep 2014 12:07:00 +00002014-09-04T18:37:40.012+06:30ကမာၻတည္ျခင္းကမာၻပ်က္ျခင္းသစၥာ<div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">&nbsp;<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibaC9PTWu-X3WB2JC8xEiS4_NGIaY3biJJD4P72kkgHKfL7inCX-GgnsMpbJesOOpOho5bYK_4PRXbDKezk9rgGTW7ujZ57Frc4tJNewTv0tqTWuUdKBXwC7xk_hPoAxxn2nO6_L74cgre/s1600/309059_327431557271325_100000134517794_1495626_388673570_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEibaC9PTWu-X3WB2JC8xEiS4_NGIaY3biJJD4P72kkgHKfL7inCX-GgnsMpbJesOOpOho5bYK_4PRXbDKezk9rgGTW7ujZ57Frc4tJNewTv0tqTWuUdKBXwC7xk_hPoAxxn2nO6_L74cgre/s1600/309059_327431557271325_100000134517794_1495626_388673570_n.jpg" height="320" width="297" /></a></div> </span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">&nbsp;</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">အေမး။<span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>။အရွင္ဘုရား..ကမၻာတည္သမွ်ကာလပတ္လံုး တည္ၿမဲေနမယ့္ အရာငါးခု ရွိပါတယ္လို႔ ၾကားဖူးပါတယ္ဘုရား၊ အဲဒီ ငါးမ်ဳိးက ဘာေတြလဲ၊ ဘာေၾကာင့္တည္ၿမဲေနတာလဲ ဆိုတာ သိခ်င္ပါတယ္ဘုရား။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">ကိုေပါက္</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 9.0pt; line-height: 115%;">Portland Oregon State. USA</span></div> <span id="fullpost">&nbsp;</span><span id="fullpost"></span><br /> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">အေျဖ။<span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>။ ကမၻာတည္သ၍ တည္ၿမဲေနမယ့္အရာေတြ ကမၻာပတ္လံုးတည္မယ့္အရာေတြကို ပါဠိလို ကပၸဌိတိ လို႔ေခၚပါတယ္။ အဲဒါက ငါးမ်ဳိးေတာ့ မၾကားမိပါဘူး။ ေလးမ်ဳိးပဲ ၾကားဖူးပါတယ္။အဲဒါေတြက ငံုး+အိ္မ္+က်ဳ+လ တို႔ပါပဲ။ </span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">(၁)<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>ငံုး။<span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp; </span>။အေလာင္းေတာ္ငံုးမင္း သစၥာျပဳတဲ့ေနရာမွာ တကမၻာပတ္လံုး မီးကြင္းေရွာင္တယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ေရွးအခါက မဂဓတုိင္းအတြင္းမွာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ဟာ ငံုးမ်ဳိး ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ အမိ၀မ္းမွ ေမြးဖြားၿပီး ဥခြံကြဲကာ ေလာကအလယ္သို႔ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ မိဘမ်ားက အသိုက္မွာပဲေနေစကာ သူတို႔ရဲ႕ႏုတ္သီးနဲ႔အစာေတြ ေဆာင္ယူလာၿပီး ေကၽြးေမြး ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အရြယ္ငယ္လြန္းတဲ့အတြက္ ဘုရားအေလာင္း ငံုးမင္းဟာ အေတာင္ကိုျဖန္႔ၿပီး ေကာင္းကင္ကိုလဲ မျပန္နုိင္ပါ။ ေျခကိုၾကြၿပီး ေျမႀကီးေပၚမွာလဲ မသြားလာႏုိင္ပါ။ အဲဒီအရပ္ႀကီးမွာလဲ ႏွစ္တုိင္းဆိုသလို ေတာမီးေလာင္ပါတယ္။ တစ္ေန႔ ေတာမီးႀကီးေလာင္တဲ့အခါ ငွက္ေတြဟာ ေသေဘးကို ေၾကာက္ ၾကတဲ့အတြက္ ေအာ္ဟစ္ၿပီး အသိုက္ကေန မီးလြတ္ရာကို ထြက္ေျပး ၾကပါတယ္။ ထို႔အတူ ငံုးမင္းရဲ႕ မိဘမ်ားက သားကုိပစ္ၿပီး မီးလြတ္ရာကို ထြက္ေျပး ၾကတယ္။အသိုက္ထဲမွာ တစ္ေကာင္ထဲ က်န္ရစ္ရွာတဲ့ ဘုရားအေလာင္းငုံးမင္းဟာ “ငါ့မွာ ပ်ံႏုိင္တဲ့အစြမ္း၊ ေျခနဲ႔သြားႏုိင္တဲ့အစြမ္းရွိရင္ေတာ့ ဒီကေန ထြက္ေျပးလို႔ရပါရဲ႕ အခုေတာ့ ငါ့မွာ ပ်ံလဲမပ်ံႏုိင္၊ သြားလဲမသြားႏိုင္၊ ငါ့မိဘေတြကေတာ့ ေသေဘးကို ေၾကာက္ၿပီး ထြက္ေျပးသြားၾကၿပီ၊ အခုအခါမွာ ငါ့အတြက္ အားကိုးစရာဆိုလို႔ ဘာမွမရွိေတာ့၊ ငါဘာလုပ္ရမွာလဲ ” လို႔ေတြးပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>အဲဒီအခါက ဘုရားအေလာင္းငံုးမင္းက “ငါ့မွာ ပ်ံစရာအေတာင္ ွရိွေနပါရက္နဲ႕ ငယ္ေသးလို႔ မပ်ံႏုိင္ခဲ့။ သြားစရာေျခ ရွိပါရက္နဲ႔ မသြားနုိင္ခဲ့၊ မိဘတို႔ကလဲ ေသေဘးကို ေၾကာက္လုိ႔ ငါ့ကို စြန္႔ခြါ ထြက္ေျပးသြားၾကၿပီ ၊ ထုိသစၥာစကား မွန္ကန္ရင္ အခုေလာင္ေန တဲ့ ေတာမီးႀကီး ၿငိမ္းေပ်ာက္ ပါေစသတည္း” လို႔ သစၥာျပဳလိုက္ရာ လူစကားနားလည္တဲ့အတုိင္း ေတာမီးႀကီးဟာ တစ္ဆယ့္ေျခာက္ပယ္စာ ပတ္လည္ ၿငိမ္းေပ်ာက္သြားပါေတာ့တယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>အဲဒီအခ်ိန္ကစလို႔ ေတာမီးေတြဘယ္ေလာက္ပဲ ေလာင္ေနပါေစ၊ ဘုရားေလာင္းငံုးမင္းရဲ႕ သစၥာအစြမ္းေၾကာင့္ တစ္ဆယ့္ေျခာက္ ပယ္စာ အရပ္ဟာ တကမၻာပတ္လံုး မီးမေလာင္ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။</span><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span class=" _tt_t_" style="color: black; font-family: Zawgyi-One; font-size: 9.5pt; line-height: 115%;">(ဇာ၊႒၊၁၊၂၂၉။)</span></b></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span class=" _tt_t_" style="color: black; font-family: Zawgyi-One; font-size: 9.5pt; line-height: 115%;">&nbsp;</span></b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 9.0pt; line-height: 115%;"></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">(၂) အိမ္။<span style="mso-tab-count: 2;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>။ကႆပဘုရားရွင္လက္ထက္က ဃဋိကာရအိုးထိန္းသည္ဟာ သာသနာနဲ႔အလြန္ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္သူျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာ ကႆပဘုရားရွင္ဟာ သူသီတင္းသံုးေတာ္မူတဲ့ ဂႏၶကုဋိတုိက္ မိုးမလံုျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ဃဋိကာရအိမ္ကုိသြားၿပီး ျမက္သက္ငယ္ ရွိ မရွိ စံုစမ္းခုိင္းတယ္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားက ဃဋိကာရအိမ္မွာေတာ့ ျမက္သက္ငယ္ မရွိပါ။ ဒါေပမယ့္ သူအလုပ္လုပ္ေနတဲ့ တဲအိမ္ရဲ႕အမိုးမွာေတာ့ သက္ငယ္မိုး ရွိပါတယ္ လို႔ ဘုရားရွင္အားေလွ်ာက္ထားၾကတယ္။ ဘုရားရွင္ ဒီလိုဆိုရင္ ဃဋိကာရအိမ္ရဲ႕အမိုး ျမက္သက္ငယ္မ်ားကို သြားျဖဳတ္ခုိင္းပါတယ္။ ရဟန္းမ်ားလဲ ဃဋိကာရအိမ္က ျမက္သက္ငယ္မိုးေတြကို သြားျဖဳတ္ၾကတယ္။ အဲဒီအခါမွာ အိမ္မွာရွိတဲ့ မ်က္မျမင္ မိဘႏွစ္ပါးက “ဟဲ့ အခုအမိုးလာျဖဳတ္ေနတာ ဘယ္သူေတြတုန္း”လို႔ေမးေတာ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားကလဲ ျမတ္စြာဘုရားေက်ာင္းေတာ္က ရဟန္းေတြ လို႔ျပန္ေျပာတယ္။ ဒါဆိုရင္ေတာ့ လိုသေလာက္သာ ျဖဳတ္ယူၾကေပေတာ့ လို႔ ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ေပးရွာတဲ့အတြက္ ရဟန္းေတာ္မ်ား အမိုးကို ျဖဳတ္ ယူသြားၾကပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-indent: .5in; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">တစ္ေနရာကျပန္လာတဲ့ ဃဋိကာရက အမိုးေတြ ဘယ္သူမ်ား ျဖဳတ္တာလဲ ဆိုၿပီး အေမအိုႀကီးကို ေမးေတာ့ ရဟန္းေတာ္ မ်ား ျဖဳတ္ယူသြား တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း အေမႀကီးက ျပန္ေျပာတယ္။ ဒီစကားၾကားရတဲ့ ဃဋိကာရဟာ “ေအာ္…ငါ့အတြက္ အရေတာ္လုိက္ တာ ..ငါ့ကို ျမတ္စြာဘုရားက အလြန္ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္တာပဲ” ဆိုၿပီး<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>အမိုးျဖဳတ္တာနဲ႔စပ္လို႔ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ပီတိေသာမနႆေတြျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစလို႔ မိုးဘယ္ေလာက္ပဲ ရြာရြာ ဃဋိကာရဲ႕ေနအိမ္တ၀ိုက္ မိုးလံုး၀မစိုေတာ့ပါ။ ဒါဟာ တကမၻာပတ္လံုး တည္သြားမယ့္အရာ တစ္ခုပါ။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span class=" _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 8pt; line-height: 115%;">(တိပိဋကဆရာေတာ္ ဦး၀ိစိတၱသာရာဘိ၀ံသ၏ ေဟာစဥ္တရား တတြဲ၊ႏွာ၊၃၄။မဇၥ်ိမပဏာသပါဠိေတာ္၊ႏွာ၂၄၃)</span></b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;; font-size: 8.0pt; line-height: 115%; mso-bidi-font-size: 9.0pt;"></span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-indent: .5in; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုျဖစ္ရတာလဲဆိုရင္ ဃဋိကာရ မိသားစုရဲ ထက္သန္တဲ့ေစတနာေၾကာင့္ အခုလို ျဖစ္ရတာပါ။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> </div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">(၃)က်ဳ။<span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp; </span>။ေရွးအခါက ေရကန္ႀကီးတစ္ခုရွိခဲ့ဖူးတယ္။အဲဒီမွာ ဘီလူးတစ္ေကာင္လဲ ေစာင့္ေနတယ္။ အဲဒီေရကန္ရဲ႕ပတ္လည္မွာ က်ဳပင္ေတြ ေပါက္ေရာက္ေနပါတယ္။ ဒီေရကန္ထဲကိုဆင္းၿပီး ေရေသာက္သံုးၾကတဲ့သူမွန္သမွ်ကုိ ဘီလူးႀကီးက အလစ္မေပး၊ ၀ါးမ်ဳိစားေသာက္ လုိက္ပါတယ္။ </span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ေတာအုပ္တစ္ခုမွာလဲ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ေမ်ာက္မင္း ေနထိုင္ပါတယ္။ ထုိေမ်ာက္မင္းဟာ ေမ်ာက္ေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ အၿခံအရံ ရွိသူျဖစ္တယ္။ တစ္ေန႔မွာ ဘုရားေလာင္းေမ်ာက္မင္းက “အေမာင္တို႔…ဒီေတာထဲမွာ အဆိပ္ပင္ေတြလဲ<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>ရွိတတ္တယ္။ ဘီလူးေစာင့္တဲ့ေရကန္ ေတြလဲ ရွိၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္ကိုပဲသြားသြား အသီးကုိေတြ႕ရင္ ခ်က္ျခင္း မစားပါနဲ႔၊ ေရကန္ေတြ႕တုိင္း ေရမေသာက္ၾကပါနဲ႔၊ တကယ္လို စာခ်င္တယ္ေသာက္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ ငါ့ကိုေျပာပါ ” လို႔ ေမ်ာက္မ်ားကို ၾသ၀ါဒေပး ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေမ်ာက္မ်ားဟာ ေတာထဲသြားလာရာကေန ေရကန္တစ္ခုကိုေတြ႕တဲ့အခါ ေရေသာက္ခ်င္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားအေလာင္းေတာ္အလာကို ေစာင့္ဆုိင္းေနၾကတယ္။ ဘုရားအေလာင္းေရာက္ လာတဲ့အခါ ေမ်ာက္မ်ားက သူတို႔ျဖစ္ခ်င္တာ ကိုေျပာၾကတယ္။ ဘုရားအေလာင္းက ေရကန္ကုိ စူးစမ္းၾကည့္တဲ့အခါ ေရကန္ထဲကုိ ဆင္းတဲ့ေျခရာသာ ျမင္ရၿပီး ျပန္တက္လာတဲ့ေျခရာ မျမင္ရတဲ့အတြက္ ဒီေရကန္ဟာ ဘီလူးေစာင့္တဲ့ေရကန္သာျဖစ္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ မေသာက္ၾကနဲ႔လ ို႔ ေျပာပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;"><span style="mso-tab-count: 1;">&nbsp; </span>အဲဒီအခါမွာ ေရကန္ထဲ ဆင္းတဲ့သူကို စားဖို႔ေစာင့္ေနတဲ့ ဘီလူးႀကီးက ေမ်ာက္ေတြ ေရကန္ထဲမဆင္းတာကို သိတဲ့အတြက္ ေဒါသ ထြက္ၿပီး ေရေပၚတက္လာပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ ေရကန္ထဲမဆင္းတာလဲလို႔ ဘီလူးႀကီးကေမးတဲ့အခါ ဘုရားအေလာင္းေမ်ာက္မင္းက တကယ္လို႔ ေရကန္ထဲဆင္းရင္ သင္ရဲ႕အစာျဖစ္သြားမွာေပါ့၊ ဒါေၾကာင့္ မဆင္းၾကတာပါ။ ေရကန္ထဲမဆင္းရဘဲနဲ႔ ေရကို ေသာက္ႏုိင္ေအာင္ လုပ္မယ္ဆုိၿပီး ေရကန္နံေဘးမွာ ေပါက္ေနတဲ့ က်ဳပင္ကို ႏုတ္ၿပီး<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>က်ဳပင္ရဲ႕အေခါင္းထဲမွာ အဆင့္မရွိဘဲ ဟိုဘက္ဒီဘက္ ဟင္းလင္းေပါက္ ျဖစ္ေစသတည္းလို႔ သစၥာအဓိ႒ာန္ၿပီး ပါးစပ္နဲ႔မႈတ္လိုက္တာ က်ဳပင္မ်ားဟာ အဆစ္မရွိေတာ့ ဘဲ ေခါင္းေပါက္ႀကီး ျဖစ္သြားပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခါက်မွ ေမ်ာက္အေပါင္းလဲ<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>အေခါင္းႀကီး ျဖစ္ေနတဲ့ က်ဳေတြကို ေရကန္ထဲ ထုိးခ်ကာ ေရကို စုတ္ယူၿပီး ေသာက္ၾကရပါတယ္။ <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span></span><b style="mso-bidi-font-weight: normal;"><span class=" _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 8pt; line-height: 115%;">(ဇာ၊႒၊၁၊၁၈၆)</span></b></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; text-align: justify; text-indent: .5in; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">အဲဒီအခ်ိန္ကစလို႔ အမ်ားအက်ဳိးစီးပြားကို လုိလားတဲ့ ဘုရားအေလာင္းေမ်ာက္မင္းရဲ႕ သစၥာအဓိ႒ာန္ေၾကာင့္ ကမၻာတည္သမွ်ကာလပတ္လံုး ထုိေရကန္နံေဘးမွာ ေပါက္ေရာက္ေနတဲ့ က်ဳရိုးေတြဟာ အေခါင္းႀကီးျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။ </span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; tab-stops: 425.0pt; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> </div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; tab-stops: 425.0pt; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">(၄) လ။<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>။လ၀န္းမွာ ယုန္အရုပ္ေရးထားတာကို ေျပာတာပါ။ ဒါနဲ႔စပ္လို႔ နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ ျပည့္ျပည့္စံုစံု တင္ျပပါ့မယ့္၊ စာခ်စ္သူမ်ားက သီးခံၿပီး ဖတ္ေပးေစလိုပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; tab-stops: 425.0pt; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</span>ေရွးအခါက ဘုရားအေလာင္းဟာ ယုန္မ်ဳိးဘ၀မွာ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ထုိယုန္ဘ၀မွာ ေမ်ာက္၊ ေျမေခြး၊ဖ်ံ မိတ္ေဆြသံုးဦးရွိတယ္။ ယုန္မင္းဟာ အလွဴကိုလဲ ေပးလွဴတတ္သလုိ သီလေစာင့္ထိမ္းၿပီး ဥပုသ္ေဆာက္တည္တာေတြ ျပဳလုပ္ခဲ့တယ္။ မိတ္ေဆြသံုးဦးကိုလဲ အခါအားေလ်ာ္စြာ ေဟာေျပာဆံုးမေလ့ရွိတယ္။ နက္ျဖန္ဆိုရင္ ဥပုသ္ေန႔ျဖစ္တယ္။ ဥပုသ္ေစာင့္ၾကဖို႔နဲ႔ အလွဴခံလာရင္လဲ ကိုယ္ရထားတဲ့ အစာကို ခြဲေ၀လွဴၿပီး က်န္တာကို စားသံုးၾကဖို႔ ယုန္မင္းက ၾသ၀ါဒစကားေျပာၾကားတယ္။<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>မိတ္ေဆြသံုးဦးကလဲ ေကာင္းပါၿပီ ဆိုၿပီး ၀န္ခံကတိထားခဲ့ၾကတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; tab-stops: 425.0pt; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ေနာက္တစ္ေန႔ေရာက္တဲ့အခါ<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>မိတ္ေဆြျဖစ္တဲ့ ဖ်ံဟာ အစာရွာထြက္လာပါတယ္။ တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ ငါးၾကင္း ခုႏွစ္ေကာင္ကို ႀကိဳးနဲ႔သီၿပီး သဲျပင္ေအာက္မွာ ဖုံးအုပ္ထားပါတယ္။ ဖ်ံက ပိုင္ရွင္ရွိ/မရွိဆုိတာကို စံုစမ္းတဲ့အေနနဲ႕ အသံ သံုးႀကိမ္ျပဳလုိက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ပိုင္ရွင္ မေပၚလာတဲ့ အတြက္ ငါးခုႏွစ္ေကာင္ကို ယူၿပီး ခ်ဳံတစ္ခုထဲမွာ ထားကာ“ ေနမြန္းမတည့္မီ အခ်ိန္မွာ စားေတာ့မယ္” ဆုိကာ မိမိရဲ႕သီလကို ဆင္ျခင္ေနပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; tab-stops: 425.0pt; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ေျမေခြးကလဲ အစာရွာထြက္လာရာ လယ္တဲတစ္ခုအတြင္း အမဲစုိ႔ႏွစ္ခု၊ ဖြတ္ကင္တစ္ခု၊ ႏုိ႕ဓမ္းတစ္အိုးကို ျမင္တာနဲ႔ အရွင္ရွိမရွိဆိုတာ သိရေအာင္ သံုးႀကိမ္တိတိ အသံျပဳၿပီးေနပါတယ္။ ပိုင္ရွင္မရွိမွန္း သိတဲ့အခါ<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>အမဲစို႔ႏွစ္ခု၊ ဖြတ္ကင္တစ္ေကာင္နဲ႔အတူ ႏုိ႕ဓမ္းအုိးကိုပါ မိမိေနရာ လံုၿခံဳတဲ့ေနရာမွာ ထားလုိက္ၿပီး သီလကို ဆင္ျခင္ေနပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; tab-stops: 425.0pt; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ေမ်ာက္ကလဲ ေတာအုပ္ကို ၀င္ကာ သရက္ခုိင္ကို ခူးယူၿပီး မိမိေနရာ ခ်ဳံထဲမွာ သိမ္းထားလုိက္ပါတယ္။ ေနမြန္းမတည့္မီ စားမယ္လို႔ဆုိကာ ကိုယ့္သီလကို ကိုယ္ ဆင္ျခင္ေနပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; tab-stops: 425.0pt; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ယုန္မင္းဟာ အခ်ိန္ေရာက္မွ ေနရာကထြက္လာၿပီး<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>“ေနဇာျမက္ကို စားေတာ့မယ္” လို႔ဆုိကာ မိမိသီလကုိ ဆင္ျခင္ေနပါတယ္။ ယုန္မင္းက “ငါ့ထံေရာက္လာတဲ့ အလွဴခံေတြကို ငါစားတဲ့ ျမက္ပင္မ်ားကို လွဴရင္ ေကာင္းမွာမဟုတ္ဘူး။ ႏွမ္း ဆန္စတဲ့ပစၥည္းေတြလဲ ငါ့မွာ မရွိ၊ တကယ္လို႕ အလွဴခံ လာမယ္ဆုိရင္ ငါ့ အသားကို လွဴဒါန္းမယ္” လို႔ ရဲ၀ံ့စြာ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ယုန္မင္းရဲ႕သီလေၾကာင့္ သၾကားမင္းရဲ႕ပ႑ဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ျဖာႀကီးလဲ ပူလာပါေတာ့တယ္။ သၾကာမင္းက အက်ဳိးအေၾကာင္းဆင္ျခင္ၿပီး သိတဲ့အခါ ယုန္မင္းကို စံုစမ္းမယ္ ဖို႔အတြက္ လူ႔ျပည္ကို ပုဏားအသြင္ နဲ႔ ေရာက္လာပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; tab-stops: 425.0pt; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_ _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>ေရွးဦးစြာ ဖ်ံရ႕ဲေနရာကိုသြားတယ္။ ဖ်ံက “ဘာအတြက္လာတာလဲ”ေမးေတာ့ သၾကားမင္းက “အဟာရတစ္ခုခုကို ရလို႔ရွိရင္ ဥပုသ္ေစာင့္ၿပီး ေနခ်င္တယ္” လို႔ေျပာတယ္။ ဖ်ံက “ေကာင္းပါၿပီ….ငါ အာဟာရ တစ္ခုခုကို ေပးပါ့မယ္” လို႔ေျပာေတာ့ သၾကားမင္းက “ ခဏေနပါဦး ၊ ေစာေသးတယ္၊ ေနာက္မွပဲ စားၾကတာေပါ့”လို႔ေျပာပါတယ္။ တခါ ေျမေခြးရ႕ဲေနရာ ကိုသြားျပန္တယ္ ။ ေရွးနည္းအတုိင္းပဲ ေျမေခြးဆီမွာ အလွဴခံတယ္။<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>ေျမေခြးက သူ႔မွာရထားတဲ့ ငါးၾကင္းကင္နဲ႔ႏို႔ဓမ္းကိုေပးလွဴပါတယ္။ သၾကားမင္းက ခဏေနပါဦး ၊ေစာေသးတယ္၊ ေနာက္မွစားမယ္ လို႔ေျပာၿပီး ေမ်ာက္ရွိတဲ့ေနရာကို တခါသြားျပန္တယ္။ ေရွးနည္းအတုိင္း သၾကားမင္းက အလွဴခံတဲ့အခါ ေမ်ာက္က သူ႔မွာ ရွိတဲ့ သရက္ခုိင္ကို လွဴတယ္။ သၾကားမင္းက ခဏေနပါဦး ေစာပါေသးတယ္၊ ေနာက္မွလာစားမယ္ လို႔ဆုိကာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ယုန္မင္းထံကို သြားျပန္တယ္။ သၾကားမင္းက<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>ယုန္မင္းဆီမွာ အာဟာရတစ္ခုခု လိုခ်င္တယ္၊ၿပီးရင္ ဥပုသ္ေစာင့္ေနခ်င္တယ္ လို႔ ေျပာေတာ့ ယုန္မင္းက “သင္ဟာ သီလရွိတဲ့သူပဲ၊ ဒီေန႔ ငါမလွဴဖူးတဲ့ အလွဴကို လွဴမယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အသင္ပုဏား…မီးပံုႀကီးတစ္ပံုကို မီးေမႊးေပးပါ၊ ပီးရင္ ငါ့ရဲ႕ခႏၶာကိုယ္ကို မီးထဲခုန္ခ်လိုက္လို႔ က်က္ရင္ ငါ့ရဲ႕အသားကို စားၿပီး သင္ ရဟန္းတရားကို က်င့္ပါ” လို႔ဆုိတယ္။ သၾကားမင္းက မိမိဘာႏုေဘာနဲ႔ မီးတစ္ပံု ခ်က္ျခင္းဆုိသလုိ ေမႊးေပးပါတယ္။ ယုန္မင္းဟာ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ အေမႊးေတြထဲမွာ ၀င္ခိုေနၾကတဲ့ ပိုးမႊားေလးေတြ ေသကုန္မွာစိုးလို႔<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>ကုိယ္ကို သံုးေလးႀကိမ္ ခုန္လိုက္ၿပီးမွ မီးပံုထဲကို စိတ္လက္ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ ခုန္ခ်လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ မီးလ်ံေတြ ယုန္မင္းရဲ႕ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ထိေတြတဲ့အခါ ႏွင္းေတြနဲ႔ ထိရသလို ေအးျမေနတယ္။ ယုန္မင္းက “သင္ေမႊးတဲ့မီးက မပူဘဲ ေအးေနတာပဲ ဘာေၾကာင့္ဒီလိုျဖစ္တာလဲမသိ” လို႔ သၾကားမင္းကုိေျပာေတာ့ “ငါဟာ ပုဏားမဟုတ္၊ သၾကားမင္းပါ၊ သင့္ကို စံုစမ္းခ်င္လို႔ လာတာျဖစ္တယ္” လို႔ သၾကားမင္းေျပာပါတယ္။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; tab-stops: 425.0pt; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span>သၾကားမင္းက “ ယုန္ပညာရွိ….သင္ရဲ႕ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတြ တကမၻာပတ္လံုး ထင္ရွားၿပီး တည္ေနေစရမယ္” လို႔ဆုိကာ ေတာင္ကိုညစ္ၿပီး ေတာင္ဆီကိုယူကာ လမွာ ယုန္အရုပ္ကို ေရးပါတယ္။ အဲဒိအခ်ိန္ကစလို႔ လမွာ ယုန္အရုပ္ဟာ ခုခ်ိန္ထိတည္ရွိေနတဲ့အျပင္ တကမၻာပတ္လံုး တည္သြားမယ့္အရာျဖစ္တယ္။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုျဖစ္ရတာလဲဆိုရင္ ဘုရားအေလာင္းယုန္မင္းရဲ႕ မိမိအသက္နဲ႔ခႏၶာကို အျခားသူအား ရဲ၀ံ့စြာ ေပးလွဴရဲတဲ့ ဒါနပါရမီအစြမ္းေၾကာင့္ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာရမွာပါ။</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; tab-stops: 425.0pt; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;">&nbsp;</span></div> <div class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0in; tab-stops: 425.0pt; text-align: justify; text-justify: inter-ideograph;"> <span class=" _tt_t_" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 9pt; line-height: 115%;"><b>http://www.venkawwida.net/2014/09/blog-post.html &lt;&lt;&lt; မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္...။</b></span></div> http://zmo999.blogspot.com/2014/09/blog-post_4.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)1tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-948727995975860875Mon, 11 Aug 2014 04:56:00 +00002014-08-11T12:09:05.760+06:30ေမတၱာ၀ါေခါင္လျပည္႕<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhswqofloU3z7mHMYhmEukIb7RkN3WANrZolfPl4sTH15cIfKc7TlG2aUuXCpGsoSc_xL38qq9I0S_x4TRpppDsOC2MJ73oJXHRiqvzDzVDR9why7N5ssX6ie5IrNP9WRsnh2sv-GfG401a/s1600/buddha+present.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhswqofloU3z7mHMYhmEukIb7RkN3WANrZolfPl4sTH15cIfKc7TlG2aUuXCpGsoSc_xL38qq9I0S_x4TRpppDsOC2MJ73oJXHRiqvzDzVDR9why7N5ssX6ie5IrNP9WRsnh2sv-GfG401a/s1600/buddha+present.jpg" height="240" width="320" /></a></div> <br /> <br /> ေမတၱာသုတ္သမိုင္း(သုိ႔) ေမတၱာအခါေတာ္ေန႔(ဝါေခါင္လျပည့္ေန႔)<br /> ***********************************************<br /> <br /> &nbsp;ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္အခါက ကမၼ႒ာနေယာ<span class="text_exposed_show">ဂီရဟန္းငါးရာတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားထံကမၼ႒ာန္း ယူၾကၿပီး၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ ၾသ၀ါဒအတိုင္း ဟိမ၀ႏၲာေတာအရပ္ကိုမွီကာ ဂႏၶဓူရေခၚ ရဟန္းတရားကို အားထုတ္ၿပီး သီတင္းသံုးေနၾကကုန္၏။</span><br /> <div class="text_exposed_show"> ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ သီလတန္ခိုးေၾကာင့္ ေတာေစာင့္နတ္ ေတာင္ေစာင့္နတ္တို႔သည္ မိမိတို႔ေနရာ သစ္ပင္၊ ေတာေတာင္တို႔၌ မေန၀ံ့ၾကသည့္အတြက္ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား စိတ္ဆင္းရဲကာ တရားအားမထုတ္ေတာ့ဘဲ ေတာမွ ျပန္သြားေအာင္ ညအခါ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေသာ အဆင္း၊ အသံတို႔ျဖင့္ နည္းမ်ဳိးစံုသံုးကာ ေျခာက္လွန္႔ၾကေသာေၾကာင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားမွာ ေျဖာင့္မတ္စြာ တရားကို ႏွလံုးမသြင္းႏိုင္၊ သမာဓိ မရႏိုင္ ျဖစ္ၾက၍ ျမတ္စြာဘုရားထံျပန္၍အေၾကာင္းစံုကို ေလွ်ာက္ထားၾကရာ..<br /> ျမတ္စြာဘုရားရွင္က နတ္မ်ား အေႏွာင့္အယွက္ေပးျခင္းမွ ကင္းေ၀းေစရန္ႏွင့္ေမတၱာကမၼ႒ာန္း-ပြားမ်ား တတ္ရန္အလို႔ငွာ၊ ဤေမတၱာသုတ္ပရိတ္တရားေတာ္ကို သင္ၾကားေပးၿပီး ျပန္လႊတ္လိုက္ေလ၏။<br /> ရဟန္းေတာ္တို႔သည္ မိမိတို႔ သီတင္းသံုးရာ ဟိမႏၲာေတာအရပ္သို႔ ျပန္ႂကြသြားၾကၿပီးလွ်င္ ေမတၱာသုတ္ ပရိတ္ေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္သရဇၩာယ္ၾကၿပီး ေမတၱာကမၼ႒ာန္းကို စီးျဖန္းမႈေၾကာင့္ ေတာေစာင့္နတ္ ေတာင္ေစာင့္နတ္မ်ား ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးလာၾကကာ ကူညီေစာင့္ေရွာက္မႈကိုပင္ ရၾက၍ ၀ိပႆနာတရားမ်ားကို<br /> ေရွးကထက္ ပိုၿပီး အားထုတ္ႏိုင္ၾကသျဖင့္ သီတင္းကၽြတ္ေသာအခါ ထို-အရည၀ါသီ ေတာေက်ာင္းေန ရဟန္းငါးရာတို႔သည္ အရဟတၱဖိုလ္သို႔ေရာက္၍ ရဟႏၲာမ်ားျဖစ္ၾကေၾကာင္း ခုဒၵကပါဠိသုတၱနိပါတ္တို႔ကို ဖတ္႐ႈေသာအားျဖင့္သိႏိုင္ပါသည္။ ဒုတိယ ပ၀ါရဏာျပဳအၿပီးမွာ ဘုရားဖူးဖို႔၊ ျပန္လည္<br /> အစီရင္ခံဖို႔ ေဇတ၀န္သို႔ ျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ထုိသုိ႔ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ေထာက္ဆၾကည့္မည္ဆုိပါလ်ွင္ နတ္မ်ားေျခာက္လွန္႔သျဖင့္ ေဇတ၀န္ ျပန္ေရာက္တာ<br /> ဝါေခါင္လျပည့္ ဒုတိယ၀ါဆိုေန႔ျဖစ္သလုိ ေမတၱာသုတ္ေတာ္ကုိ နာၾကားခြင့္သည့္ေန႔၊ ေမတၱာသုတ္ေတာ္ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ေန႔ပင္ ျဖစ္ေတာ့၏။ ထို႔ေၾကာင့္ဝါေခါင္လ<br /> ျပည့္ေန႔ကို ေမတၱာသုတ္ေတာ္ေန႔၊ ေမတၱာအခါေတာ္ေန႔ရယ္လို႔ ေခၚဆို<br /> ႏိုင္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ထို႔ျပင္ အဂုၤတၱရနိကာယ္ ဧကဒသကနိပါတ္ အႏုႆတိ၀ဂ္ ၅ခုေျမာက္<br /> သုတ္၌လည္း ေမတၱာတရားကို အဖန္ဖန္ ပြားမ်ားၾကပါလွ်င္.. ရရွိမည့္အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ားကို ေဖာ္ျပထားပါတယ္။<br /> (ေမတၱာ၏အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ားႏွင့္လက္ေတြ႕က်င့္စဥ္ ပို႔စ္အေဟာင္းသို႔ အက်ယ္ဖတ္႐ႈပါရန္..)<br /> ၎အျပင္ သု၀ဏၰသာမဇာတ္ေတာ္၌လည္း ဘုရားေလာင္းသု၀ဏၰသာမသည္ ျခေသၤ့၊ သစ္က်ား၊<br /> ေတာကၽြဲ၊ ေတာ၀က္၊ သမင္မ်ားႏွင့္ ေတာ၌ အတူၿခံရံေနသည္မွာေမတၱာစြမ္းရည္ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ျဖစ္ပါ၍ ေမတၱာသုတ္တရားေတာ္မွာလြန္စြာ အာဏာတန္ခိုး ႀကီးမားလွေသာ ပရိတ္ေတာ္ျဖစ္၍ ရဟန္း ရွင္ လူပုဂၢိဳလ္အမ်ား ေမတၱာအက်ဳိးကို ယံုၾကည္စြာျဖင့္ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ၾကပါကုန္…။<br /> ေမတၱာသုတ္ ျမန္မာျပန္<br /> ၁ + ၂။ ေမတၱာသုတ္ပရိတ္ေတာ္၏ အာႏုေဘာ္ေၾကာင့္ နတ္ၾကမ္း၊ ဘီလူးၾကမ္းတို႔သည္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ အာ႐ုံအမ်ဳိးမ်ဳိးကို မျပ၀ံ့ၾကကုန္။ ေမတၱာသုတ္ပရိတ္ေတာ္ကို ေန႔၌ျဖစ္ေစ၊ ညဥ့္၌ျဖစ္ေစ၊ မပ်င္းမရိ အထပ္ထပ္ ရြတ္ဖတ္သရဇၩာယ္ေသာ သူသည္ ခ်မ္းသာစြာ အိပ္စက္ရျခင္း၊ အိပ္ေပ်ာ္ေသာ သူအား<br /> အိပ္မက္ဆိုးမ်ား မျမင္မက္ျခင္း စေသာ အက်ဳိးမ်ားကို ရရွိႏိုင္၏။ အို-သူေတာ္ေကာင္းတို႔ ထိုကဲ့သို႔ အာနိသင္ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ေမတၱာသုတ္ ပရိတ္ေတာ္ကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ရြတ္ဖတ္ၾကပါကုန္စို႔။<br /> ၃။ ၿငိမ္းေအးေသာ နိဗၺာန္သို႔ ဉာဏ္ျဖင့္ သက္၀င္၍ ေနလိုေသာ အက်ဳိးစီးပြား၌ လိမၼာေသာ သူသည္ ဤ ဆိုလတၱံ႔ေသာ စည္းကမ္းနည္းလမ္းကို ျပဳက်င့္အပ္၏။<br /> (၁) အက်င့္ကို က်င့္ႏိုင္ေသာ စြမ္းရည္ရွိရမည္။<br /> (၂) ေကာက္က်စ္ဉာဏ္မရွိရ။<br /> (၃) စိတ္ေနစိတ္ထား ေကာင္းစြာ ေျဖာင့္မတ္ရမည္။<br /> (၄) ဆိုဆံုးမ လြယ္ရမည္။<br /> (၅) စိတ္ထား ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ရမည္။<br /> (၆) လြန္ကဲျမင့္ေမာက္ေသာ မာန မရွိရ။<br /> ၄။ (၇) ရွိတာေလးႏွင့္ ေရာင့္ရဲလြယ္ရမည္။<br /> (၈) ျပဳစုေမြးျမဴလြယ္ရမည္။<br /> (၉) အမႈကိစၥ နည္းပါးရမည္။<br /> (၁၀) အသံုးအေဆာင္ နည္းပါးရမည္။<br /> (၁၁) ၿငိမ္သက္ေသာ ဣေႁႏၵရွိရမည္။ (မတည္ၿငိမ္သူ မျဖစ္ရ)<br /> (၁၂) ရင့္က်က္ေသာ ပညာရွိရမည္။<br /> (၁၃) ကိုယ္ႏႈတ္ႏွလံုး ၾကမ္းတမ္းျခင္း မရွိရ။<br /> (၁၄) မိဘေဆြမ်ဳိးတို႔၌ တပ္မက္မႈ ကင္းရမည္။<br /> ၅။ ပညာရွိတို႔ ကဲ့ရဲ႕စြပ္စြဲႏိုင္မည့္ ဒုစ႐ုိက္ကို စိုးစဥ္း အနည္းငယ္မွ်လည္း မျပဳက်င့္ရာ။ (ဤ ၁၄ပါးတို႔ကား ေမတၱာမပြားမီျဖည့္က်င့္ရမည့္ ေရွ႕ေျပး က်င့္စဥ္မ်ားျဖစ္သည္) ခပ္သိမ္းေသာသတၱ၀ါတို႔သည္ခ်မ္းသာျခင္း ႏွင့္ ျပည့္စံုကုန္သည္၊ ေဘးကင္းကုန္သည္ျဖစ္၍ ခ်မ္းသာေသာ ကိုယ္စိတ္ရွိၾကပါေစကုန္သတည္း။<br /> ၆။ ႂကြင္းမဲ့ဥႆံု အလံုးစံုကုန္ေသာ(သက္ရွိသက္မဲ့) သတၱ၀ါတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ထိတ္လန္႔တတ္ေသာ<br /> (ပုထုဇဥ္)ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္လည္းေကာ္ငး၊ စိတ္ဓာတ္ခုိင္ခံ့ေသာ(ရဟႏၲာ)ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္လည္းေကာင္း၊<br /> ရွည္ေသာကိုယ္ရွိေသာ သတၱ၀ါတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ႀကီးေသာ ကိုယ္ရွိေသာသတၱ၀ါတို႔သည္လည္း ေကာင္း၊ အလတ္စား ကိုယ္ရွိေသာ သတၱ၀ါတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ပုတိုေသာ ကိုယ္ရွိေသာ သတၱ၀ါ တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ေသးဖြဲသိမ္ေမြ႕ေသာကိုယ္ရွိေသာ သတၱ၀ါတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ႏုပ်ဳိေသာ ကိုယ္ရွိေသာ သတၱ၀ါတို႔သည္လည္းေကာင္း။<br /> ၇။ ျမင္ဖူးေသာ သတၱ၀ါတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ မျမင္ဖူးေသာ သတၱ၀ါတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ အေ၀း၌ ေနေသာ သတၱ၀ါတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ အနီး၌ေနေသာ သတၱ၀ါတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ (ရဟႏၲာ)ပုဂၢိဳလ္ တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ (ပုထုဇဥ္ေသကၡ)ပုဂၢိဳလ္တို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ခပ္သိမ္းေသာ သတၱ၀ါတုိ႔သည္<br /> ခ်မ္းသာေသာ ကိုယ္စိတ္ ရွိၾကပါေစကုန္သတည္း။<br /> ၈။ တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ကို အမ်က္မထြက္ပါေစလင့္၊ တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာ အရာ၌<br /> တစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုမွ် ခ်ဳပ္ခ်ယ္ျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ရန္လိုေသာ စိတ္ျဖင့္လည္းေကာင္း မထီမဲ့ျမင္ မျပဳပါေစလင့္၊ အခ်င္းခ်င္း ဆင္းရဲမႈကို အလိုမရွိပါေစလင့္။<br /> ၉။ မိခင္သည္ ရင္၌ျဖစ္ေသာ တစ္ဦးတည္းေသာ သားကို မိမိအသက္တမွ် အစဥ္ ေစာင့္ေရွာက္ဘိသကဲ့သုိ႔ ဤအတူပင္ သတၱ၀ါ ခပ္သိမ္းတို႔၌ အတိုင္းအရွည္မရွိေသာ ေမတၱာစိတ္ကို ပြားမ်ားရာ၏။<br /> ၁၀။ အထက္ဘ၀ဂ္ ေအာက္အ၀ီစိ ဖီလာကန္႔လန္႔ အလံုးစံုေသာ ေလာက၌ က်ဥ္းေျမာင္းျခင္း မရွိေသာ အတြင္းရန္ အျပင္ရန္ ကင္းေသာ အတိုင္းအရွည္မရွိေသာ ေမတၱာစိတ္ကို ပြားမ်ားရာ၏။<br /> ၁၁။ ငိုက္မ်ဥ္းျခင္းကင္း၍ ရပ္ေနသမွ်၊ သြားေနသမွ်၊ ထိုင္ေနသမွ်၊ ေလ်ာင္းေနသမွ်၊ ကာလပတ္လံုး ဤ(ေမတၱာႏွင့္ယွဥ္ေသာ) သတိကို ပြားမ်ားအံ့ဟု ေဆာက္တည္ရာ၏။ ဤသာသနာေတာ္၌ ေမတၱာ ႏွင့္ယွဥ္ေသာ သတိျဖင့္ေနျခင္းကို ျမတ္ေသာေနျခင္း အထက္တန္းက်ေသာေနျခင္း “ျဗဟၼ၀ိဟာရ”ဟူ၍ ျမတ္စြာဘုရားတို႔ ေဟာေတာ္မူကုန္၏။<br /> ၁၂။ (ထိုေမတၱာ ကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္းေသာ သူသည္) သကၠာယဒိ႒ိအစြဲျပဳတ္ၿပီး (ေလာကုတၱရာ) သီလရွိသည္ ျဖစ္လ်က္ ေသာတာပတၱိမဂ္ဉာဏ္အျမင္ႏွင့္ ျပည့္စံုသည္ျဖစ္၍ ၀တၳဳကာမတို႔၌ တပ္မက္တြယ္တာမႈကို အျပတ္ရွင္းႏိုင္ပါက အမိ၀မ္း၌ တစ္ဖန္(ပဋိသေႏၶ)ေနျခင္းသို႔ မေရာက္ေတာ့ေပ။<br /> ေမတၱာသုတ္ ျမန္မာျပန္ၿပီး၏။<br /> မွတ္ခ်က္။ ။ ဓမၼရံသီ ၏ ေဖာ္ဝတ္ေမလ္းအားတစ္ဆင့္မ်ွေဝလုိက္ပါသည္။<br /> စာဖတ္သူအားလုံး သက္ရွည္က်န္းမာစိတ္ခ်မ္းသာ၍ လုိရာဆႏၵမ်ားတစ္လုံးတစ္ဝတည္းျပည့္စုံၾကပါေစ။<br /> <br /> <u><b>အရွင္ဝိမလဝံသ(နာလႏၵာတကၠသုိလ္)</b></u><br /> <br /> <a href="https://www.facebook.com/ashin.wimalawuntha">https://www.facebook.com/ashin.wimalawuntha</a> <b>၏ facebook မွကူးယူေဖာ္ျပသည္...</b>။</div> http://zmo999.blogspot.com/2014/08/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-1237215049111405740Wed, 30 Jul 2014 03:30:00 +00002014-07-30T10:00:00.780+06:30ဘုရားရဟန္းသံဃာရဟႏာၱျမတ္စြာဘုရားလုပ္ငန္းစဥ္<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEa7PUpP_YvhqAVTwiI9GfHnqM8cbVk65pv2_AQpt31ZelN4NKgjD9h0-nos7bhDweQzmreLo7GzCCNVJwd8bn6QC-mewgrSUlT-MpG894e_S2R3gMs5iDUcpDX1CWN78VrIruHKuXiC-C/s1600/Ashin+Arnanda.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEa7PUpP_YvhqAVTwiI9GfHnqM8cbVk65pv2_AQpt31ZelN4NKgjD9h0-nos7bhDweQzmreLo7GzCCNVJwd8bn6QC-mewgrSUlT-MpG894e_S2R3gMs5iDUcpDX1CWN78VrIruHKuXiC-C/s1600/Ashin+Arnanda.jpg" height="203" width="320" /></a></div> <br /> <br /> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span class="hascaption">အရွင္အာနႏၵာကား သာသနာ့သမုိင္းတြင္ အထူးတလည္ ေမာ္ကြန္းတင္ရမည့္ “တသာသနာတြင္မွ တေယာက္” ဆိုေလာက္ေသာ မေထရ္ျမတ္ျဖစ္သည္။ ျမတ္စြာဘုရား ၄၅-၀ါကာလပတ္လံုး </span><span class="textexposedshow">ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားေဒသနာ အားလံုးကို သူမတူ နာယူမွတ္သားႏုိင္ေသာ ဉာဏ္ ၀ီရိယ သတိ သမာဓိတရား အားေကာင္းသူျဖစ္သည္။ မ်က္ကြယ္တြင္ ေဟာအပ္ေသာ တရားတို႔ကိုလည္း ျမတ္စြာဘုရားက အက်ဥ္းခ်ဳပ္ျပန္ေဟာျပသျဖင့္<wbr></wbr> တရားဓမၼေရးရာ သူမသိတာမရွိ အျပည့္အစံု စုေဆာင္းထားေသာ ဓမၼဘ႑ာတုိက္ၾကီးပင္ျဖစ္သည္၊<wbr></wbr> “ဓမၼဘ႑ာဂါရိက = တရားဘ႑ာစုိးၾကီး”ဟုပင္ ဂုဏ္ျပဳခံရသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ျမတ္စြာဘုရားရွင္ထံ အနယ္နယ္မွ ေရာက္လာေသာ ဘုရားဖူးမ်ားကိုလည္း ကာလေဒသ ပုဂၢိဳလ္လုိက္၍ စနစ္တက် ဖူးေတြ႕ခြင့္</span><br /> <span class="textexposedshow">ရေအာင္ စီစဥ္တတ္သူလည္းျဖစ္သည္၊ အမ်ိဳးသမီးတို႔အတြက္ နိဗၺာန္လမ္းပြင့္ေစမည့္ ဘိကၡဳနီသာသနာေတာ္တစ္ရပ္ကို ထူေထာင္ခြင့္ရေအာင္ အားေပးကူညီခဲ့သူ လည္းျဖစ္သည္။ နန္းတြင္းသူ နန္းတြင္းသားမ်ားကိုလည္း သာသနာႏွင့္ယဥ္ပါးေအာင္ တရားဓမၼသင္ျပေဟာေျပာေပးရသူလည္း ျဖစ္သည္၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ ကိစၥအ၀၀ကို မျငီးမျငဴ တေလးတစား အခါအားေလ်ာ္စြာ စီမံခန္႔ခြဲတတ္သူလည္း ျဖစ္သည္၊ သာသနာေတာ္အရွည္တည္တံ့ေရး အတြက္ ပထမသံဂါယနာပြဲၾကီးတြင္ သုတၱႏၱပိဋကႏွင့္ အဘိဓမၼပိဋက ၀ိႆဇၨက(အေျဖရွင္)အျဖစ္ တာ၀န္ယူေတာ္မူခဲ့သည္။ </span></span> <br /> <div class="MsoNormal"> <span class="textexposedshow"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဤသာသနာေတာ္၀ယ္ ဧတဒဂ္ငါးတန္ ရာထူး႒ာနႏၱရ ငါးမ်ိဳးပိုင္ရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ အရွင္ျမတ္၏ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ ေထရ၀ါဒ</span></span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /> <span class="textexposedshow">ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္ ယေန႔တုိင္ မတုဘက္ႏုိင္သည့္ အယူ၀ါဒေရးရာ မီးရွဴးတန္ေဆာင္ၾကီးတစ္ရပ္အ<wbr></wbr>ျဖစ္ တည္ရွိေနျခင္း ျဖစ္သည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">လြန္ခဲ့ေသာ ကမၻာတစ္သိန္းထက္က "ပဒုမုတၱရ ျမတ္စြာဘုရား"ပြင့္ေတာ္မူစဥ္ အရွင္အာနႏၵာအေလာင္းလ်ာမွာ ပဒုမုတၱရ ျမတ္စြာဘုရား၏ ဖတူ မိကြဲ ညီငယ္ "သုမနမင္းသား" ျဖစ္ေလသည္။ သုမနမင္းသားသည္ နယ္စြန္ရွိ သူပုန္ေဘးကို ျငိမ္းေအးေအာင္ျပဳသျဖင့္ ခမည္းေတာ္က ဆုခ်ရာ ေနာင္ေတာ္ ျမတ္စြာဘုရားကို ၀ါတြင္းသံုးလ ျပဳစုခြင့္ျပဳရန္ ေတာင္းဆုိခဲ့သည္။ </span></span></div> <div class="MsoNormal"> <span class="textexposedshow"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">“ျမတ္စြာဘုရား၏ သေဘာထားေတာ္ကို ရယူပါဦး”ဟု ခမည္းေတာ္က ဆုိသျဖင့္ ဘုရားရွင္ထံလာခဲ့ရာ ဘုရားရွင္အားဖူး</span></span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /> <span class="textexposedshow">ေတြ႕ခြင့္ရရန္ အျခားရဟန္းတုိ႔ မတတ္ႏုိင္၊ ဥပ႒ာကအလုပ္အေကြ်းသုမနေထရ္ကသာ ေဆာင္ရြက္ေပးႏုိင္သျဖင့္ သုမနမေထရ္ကို အားက်ကာ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ သံဃာေတာ္တစ္သိန္းကို တစ္၀ါတြင္းလံုး ျပဳစုလုပ္ေကြ်းျပီး ဥပ႒ာကအလုပ္အေကြ်းဆုကို ပန္ခဲ့ေလသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ပဒုမုတၱရဘုရားရွင္ကလည္း “ေနာင္ေသာအခါ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္ေတာ္တြင္ အာနႏၵာအမည္ျဖင့္ ဥပ႒ာကဘုရားအလုပ္အေကြ်း ျဖစ္လိမ့္မည္”ဟု ဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ္မူခဲ့သည္။ ထုိ႔ေနာက္ သံသရာ၀ယ္ ဘ၀မ်ိဳးစံု က်င္လည္ခဲ့ရသည္။ အထူးအားျဖင့္ ျဖစ္ေလရာရာ ဘ၀တုိင္း ဘုရားအေလာင္းေတာ္၏ ပါရမီ ကူညီ ျဖည့္သူ</span><br /> <span class="textexposedshow">အျဖစ္မ်ားေလသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ေနာက္ဆံုးဘ၀၀ယ္ ကပိလ၀တ္ေနျပည္ေတာ္၌ သုေဒၶါဒနမင္းၾကီး၏ ညီေတာ္ အမိေတာဒနသာကီ၀င္မင္း၏သား ျဖစ္လာေလသည္။ </span><br /> <span class="textexposedshow">အာနႏၵာမင္းသားဟု မည့္ေခၚခဲ့ၾကသည္။ ျမတ္စြာဘုရား ကပိလ၀တ္ေနျပည္ေတာ္သို႔ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ၾကြေရာက္ေတာ္မူသည့္ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၄-ခုနွစ္တြင္ ဘဒၵိယ၊ အႏုရုဒၶ၊ ဘဂု၊ ကိမိလ၊ ေဒ၀ဒတ္၊ ဥပါလိတို႔ႏွင့္အတူ အႏုပိယသရက္ဥယ်ာဥ္၌ အရွင္ေဗလ႒သီသကို ဥပဇၥ်ာယ္ျပဳ၍ ရဟန္းျပဳခဲ့ၾကသည္။ မႏၱာဏီပုတၱ အရွင္ပုဏၰမေထရ္၏ တရားစကားကို ၾကားနာရ၍ ေသာတာပန္ျဖစ္ခဲ့သည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ပဌမေဗာဓိေခၚ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ၀ါေတာ္ႏွစ္ဆယ္အတြင္း၌ အျမဲတမ္း အလုပ္အေကြ်းမေထရ္ မရွိခဲ့ေပ၊ တခါတရံ အရွင္နာဂသမာလေထရ္၊ တခါတရံ နာဂိတေထရ္၊ တခါတရံ ဥပ၀ါနေထရ္၊ တခါတရံ လိစၦ၀ီမင္းသား သုနကၡတၱရဟန္း၊ တခါတရံ အရွင္သာရိပုတၱရာ၏ညီ စုႏၵ၊ တခါတရံ သာဂတမေထရ္၊ ရာဓေထရ္၊ ေမဃိယေထရ္ စသူတုိ႔ လုပ္ေကြ်းျပဳစုၾကသည္။ ထုိသို႔ အလုပ္အေကြ်းေထရ္မျမဲသျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားအတြက္ ရံခါ အခက္အခဲ ေတြ႕ရတတ္သည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">တေန႔ေသာ္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဇတ၀န္က်ာင္းေတာ္၌ သံဃာေတာ္မ်ားကို စည္းေ၀းေစျပီး “ယခုအခါ ငါဘုရားသက္ေတာ္ ၅၅-ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ျပီ၊ အျမဲတမ္း အလုပ္အေကြ်းမေထရ္ရွိမွ သင့္ေတာ္မည္”ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္ကို ၾကားရေသာအခါ ရဟန္းေတာ္တုိ႔ သႏၱာန္၀ယ္ သံေ၀ဂၾကီးစြာ ျဖစ္ေလသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">အရွင္သာရိပုတၱရာ အရွင္ေမာဂၢလႅာန္ စေသာ (အသီတိမဟာသာ၀က) တပည့္ၾကီး ရွစ္က်ိပ္တုိ႔ အသီးသီး ထ၍ ထ၍ ျပဳစုလုပ္ေကြ်းခြင့္ျပဳပါမည့္အေၾကာင္း ေတာင္းပန္ၾကေသာ္လည္း ျမတ္စြာဘုရားက ျမစ္ပယ္ေတာ္မူသည္။ ရဟန္းအခ်ိဳ႕က အရွင္အာနႏၵာကို အလုပ္အေကြ်းအရာေတာင္းဆုိရန္ တုိက္တြန္းၾကသည္။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ တပည့္ေတာ္ကို ျမင္ေတာ္မူပါသည္။ အကယ္၍ အလုိရွိေတာ္မူပါလွ်င္ “အာနႏၵာ-ငါဘုရားကို လုပ္ေကြ်းေလာ့ ဟု မိန္႔ေတာ္မူလိမ့္မည္၊ ေတာင္းမွရေသာ ရာထူးမ်ိဳးကို မလိုခ်င္ပါ”ဟု ျပန္လည္ေျပာဆုိေလသည္။ ျမတ္စြာဘုရားကလည္း “ခ်စ္သားတုိ႔-အာနႏၵာကို မတုိက္တြန္းၾကႏွင့္၊ အာနႏၵာသည္ သူ႔အလုိလုိပင္ ျပဳစုလုပ္ေကြ်းေပလိမ့္မည္”ဟ<wbr></wbr>ု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ထုိအခါ အရွင္အာနႏၵာသည္ </span><br /> <span class="textexposedshow">“ပယ္ေလးတန္ ပန္ေလးပါး” ေခၚဆုရွစ္ပါးကို ေတာင္းခဲ့ေလသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">“ပယ္ေလးတန္ ပန္ေလးပါး”</span><br /> <span class="textexposedshow">--------*------------*----<wbr></wbr>------</span><br /> <span class="textexposedshow">(၁) ျမတ္စြာဘုရား - အရွင္ျမတ္ဘုရား လက္ခံရရွိသည့္ ေကာင္းျမတ္ေသာသကၤန္းႏွင့္</span></span></div> <div class="MsoNormal"> <span class="textexposedshow"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">(၂) ဆြမ္းတုိ႔ကို မခ်ီးေျမွာက္ေစလုိပါ၊</span></span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /> <span class="textexposedshow">(၃) ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္အတူ ဂႏၶကုဋီတတုိက္တည္းေနရန္ ခြင့္မျပဳေစလိုပါ၊</span><br /> <span class="textexposedshow">(၄) ဘုရားရွင္တစ္ပါးတည္းကိုသာ သီးျခားပင့္ေသာ ေနရာသို႔ ဘုရားတပည့္ေတာ္အား ေခၚမသြားေစလိုပါ။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ဤပယ္ေလးတန္ကို ခြင့္ျပဳေတာ္မူရန္ ေတာင္းခံလုိက္သည္၊ အေၾကာင္းမွာ “အာနႏၵာျပဳစုလုပ္ေကြ်းသည္မ်<wbr></wbr>ာ လာဘ္လာဘကို ေမွ်ာ္ကိုး လုပ္ေကြ်းျခင္းျဖစ္သည္”ဟု ေျပာဆုိဖြယ္ မရွိေစလိုေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">တဖန္ မေထရ္ျမတ္ေတာင္းခံသည့္ "ပန္ေလးဆု"မွာ -</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">(၁) ျမတ္စြာဘုရား - ရွင္ေတာ္ဘုရားသည္ ဘုရားတပည့္ေတာ္ လက္ခံထားေသာ ပင့္ဖိတ္ရာအရပ္ကို ၾကြေတာ္မူေစခ်င္ပါသည္၊</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">(၂) ရပ္ေ၀းဘုရားဖူးမ်ားအတြက္ ဘုရားတပည့္ေတာ္ ေလွ်ာက္ထားေသာအခါ ဖူးေတြ႕ခြင့္ ေပးေတာ္မူေစခ်င္ပါသည္၊</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">(၃) ဘုရားတပည့္ေတာ္ ယံုမွားသံသယရွိ၍ ေမးေလွ်ာက္လုိေသာအခါ ေမးေလွ်ာက္ခြင့္ ျပဳေတာ္မူေစခ်င္ပါသည္၊</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">(၄) ဘုရားတပည့္ေတာ္၏ မ်က္ကြယ္တြင္ ေဟာသမွ်တရားမ်ားကို ဘုရားတပည့္ေတာ္အား ျပန္လည္ေဟာျပ ေပးေတာ္မူေစခ်င္ပါသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ထုိအခါမွစ၍ အရွင္အာနႏၵာသည္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား အျမဲမျပတ္ ျပဳစုလုပ္ေကြ်းရသူ ျဖစ္လာေလသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ျမတ္စြာဘုရားအား ေရပူေရခ်မ္း ကမ္းလွမ္းျခင္း၊ ဒန္ပူတုိ႔ကို ဆက္ကပ္ျခင္း၊ ေျခဆုပ္လက္နယ္ ျပဳလုပ္ေပးျခင္း၊ ဂႏၶကုဋီပရိ၀ုဏ္ကို တံျမက္လွည္းျခင္း စသည္တုိ႔ကို ျပဳစုေပးေတာ္မူရသည္။ တေန႕လံုး ျမတ္ဘုရားအနီးါပါး၀ယ္ </span><br /> <span class="textexposedshow">၀တ္ၾကီး၀တ္ငယ္ျပဳစုျပီး ညအခါ ဆီမီးတုိင္ ဆြဲကိုင္လ်က္ ဘုရားသီတင္းသံုးရာ ဂႏၶကုဋီေက်ာင္းေတာ္ကို လွည္လည္ကာ ျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ျမတ္စြာဘုရားသည္ သံဃာ့အစည္းအေ၀းပြဲၾကီးတြင္ အရွင္အာနႏၵာမေထရ္အား -</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">(၁) ဗဟုႆုတ ဧတဒဂ္ = အၾကားအျမင္အမ်ားဆံုး၊</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">(၂) သတိမႏၱ ဧတဒဂ္ = သတိအေကာင္းဆံုး၊</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">(၃) ဂတိမႏၱ ဧတဒဂ္ = ဉာဏ္ပညာအေကာင္းဆံုး၊</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">(၄) ဓိတိမႏၱ ဧတဒဂ္ = ၀ီရိယအေကာင္းဆံုး၊</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">(၅) ဥပ႒ာက ဧတဒဂ္ = ျပဳစုလုပ္ေကြ်းသူတုိ႔တြင္ အေတာ္ဆံုး ဟူေသာ "ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ထူး ရာထူးဌာနႏၱရငါးမ်ိဳး" တုိ႔ကို </span><br /> <span class="textexposedshow">ခ်ီးျမွင့္ေတာ္မူသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">အရွင္အာနႏၵာသည္ ျမတ္စြာဘုရားအား အခ်ိန္ျပည့္ ျပဳစုလုပ္ေကြ်းေနရျပီး သာသနာေတာ္ေရးရာကိစၥမ်ားကို ဦးစားေပး ေဆာင္ရြက္ေနရသျဖင္<wbr></wbr>့ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ၀ိပႆနာရူပြားမူမ်ားကို အေလးမေပးႏုိင္ခဲ့ေပ၊ ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူျပီး သံုးလႏွင့္ ၄-ရက္အၾကာ သံဂါယနာတင္ရန္အတြက္ သံဃာ့အစည္းအေ၀းၾကီးတြင္ သံဃသမၼဳတိရ သံဃာ့ကုိယ္စားလွယ္ </span><br /> <span class="textexposedshow">အပါး ၅၀၀-ေရြးခ်ယ္ၾကရာ ဆဠဘိည၊ ေတ၀ိဇၨ၊ ပဋိသမၻိဒါပတၱ ရဟႏၱာၾကီး ၄၉၉-ပါးကို အရွင္မဟာကႆပက ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္။ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေဒသနာအားလံုးကို အစအဆံုး အျပည့္အစံုသိသူမွာ အရွင္အာနႏၵာသာျဖစ္၍ အရွင္အာနႏၵာမပါေသာ သံဂါယနာပြဲသည္ ျပည့္စံုမည့္ပြဲမျဖစ္ႏုိင္ေ<wbr></wbr>ပ၊ သို႔ျဖစ္၍ အရွင္မဟာကႆပသည္ ေနာက္ဆံုးတစ္ပါးကို ေရြးခ်ယ္ရန္အတြက္ </span><br /> <span class="textexposedshow">သံဃာ့ပရိသတ္ကို တာ၀န္ေပးေတာ္မူသည္၊ သံဃာ့ပရိသတ္ကလည္း အရွင္မဟာကႆပမေထရ္ၾကီး လ်ာထားသည့္အတုိင္း အရွင္အာနႏၵာကိုပင္ မွန္ကန္စြာ ေရြးခ်ယ္ေပးခဲ့ၾကသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">အရွင္အာနႏၵာသည္ ေသာတာပန္သာျဖစ္ေသးသျဖင့္ ဘာေၾကာင့္ ေရြးခ်ယ္ရပါသနည္းဟု အရွင္မဟာကႆပက ေမးေတာ္မူေသာအခါ “အရွင္ျမတ္ဘုရား-အရွင္အာနႏၵာသည္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ အျမဲထာ၀ရ အနီးကပ္ျပဳစု လုပ္ေကြ်း</span><br /> <span class="textexposedshow">ေနထုိင္သူျဖစ္ပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားသမွ် မ်က္ေမွာက္ မ်က္ကြယ္ တရားအားလံုးကို တစ္ခုမက်န္ ျပန္လည္နာၾကားသင္ယူရသူျဖစ္ပ<wbr></wbr>ါသည္။ </span></span></div> <div class="MsoNormal"> <span class="textexposedshow"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေတာ္တုိ႔ကို စုစည္းရာ သံဂါယနာပြဲသဘင္သည္ အရွင္အာနႏၵာမပါလွ်င္ ျပီးျပည့္စံုေသာပြဲသဘင္ ျဖစ္မည္မထင္ပါ။ အရွင္အာနႏၵာသည္ ေသာတာပန္သာျဖစ္ေသာ္လည္း အဂတိေလးပါး လုိက္စားမည့္သူ မဟုတ္ပါ၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ သံဃသမၼဳတိရ သံဃာ့ကိုယ္စားလွယ္ အျဖစ္ ေရြးသင့္ပါသည္”ဟု ေလွ်ာက္ထားၾကသည္။ အမွန္မွာမူ အရွင္မဟာကႆပ</span></span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /> <span class="textexposedshow">ကိုယ္ေတာ္တုိင္လည္း အရွင္အာနႏၵာမပါက မျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္း သိေတာ္မူျပီး ျဖစ္ပါသည္၊ သို႔ေသာ္ မိမိႏွင့္ ရင္းႏွီးသူျဖစ္သျဖင့္ မ်က္ႏွာလုိက္ ေရြးခ်ယ္သည္ဟု သူတပါးတုိ႔ အျပစ္တင္စကား ေျပာၾကားမူကင္းေ၀းေစရန္ သံဃာ့ပရိသတ္ကို တာ၀န္ေပးေတာ္မူျခင္း ျဖစ္သည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">သံဂါယနာတင္ေရးကိစၥ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ၾကီးမ်ား ေၾကာင့္ၾကမူ မ်ားေနၾကသေလာက္ အရွင္အာနႏၵာကမူ လွည့္လည္၍ တရားေဟာေန၏၊ </span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">၀ဇၨပုတၱကမေထရ္ၾကီးသည္ တရားလွည့္လည္ေဟာေနေသာ အရွင္အာနႏၵာအား “ကိ ံ” ေတ ဗိဠိဗိဠိကာ ကရိႆတိ-ငါ့ရွင္ လွည့္လည္ျပီး တရားေတြ ဗလစ္ ဗလစ္ ေဟာေျပာေနဖုိ႔ အခ်ိန္မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ ရဟႏၱာျဖစ္ေအာင္ အားသြန္ၾကိဳးပမ္းပါ ေတာ့လား”ဟု သတိေပးခဲ့ဖူး၏၊ ထုိအခါ အရွင္အာနႏၵာသည္ သံဂါယနာတင္အမီ ရဟႏၱာျဖစ္ေရးအတြက္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ေတာ္မူသည္၊ </span><br /> <span class="textexposedshow">ဤသံဃာပရိသတ္တြင္ ကိေလသာညွီေစာနံသူ တစ္ဦးရွိေသးသည္ဟု သီတင္းသံုးေဖာ္ မေထရ္အခ်ိဳ႕ကလည္း ေျပာဆုိၾကသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">“အာနႏၵာ-သင္သည္ ပါရမီဘုန္းကံၾကီးသူျဖစ္သည္။<wbr></wbr> ရဟန္းတရားကိုသာ အားထုတ္ပါ၊ မၾကာမီရဟႏၱာျဖစ္ပါလိမ့္မည္”<wbr></wbr>ဟု တခ်ိန္က မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ဖူးေသာ ျမတ္စြာဘုရား၏ စကားေတာ္တုိ႔ကို ၾကားေယာင္မိသည္။ ထိုအခ်က္မ်ားအားလံုးကို ဆင္ျခင္သံုးသပ္ျပီး “ငါသည္ ေသကၡအျဖစ္ျဖင့္ သံဃာ့အစည္းအေ၀းသို႔ ၀င္ရန္မသင့္ေလ်ာ္ဟု” စိတ္ကူးက </span><br /> <span class="textexposedshow">အျပင္းအထန္ တရားအလုပ္ အားထုတ္ေတာ္မူသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">သံဂါယနာမတင္မီ တစ္ရက္အလုိတြင္ ကာယဂတာသတိတရားကို အျပင္းအထန္ ရူပြားေတာ္မူရာ ၀ီရိယလြန္သျဖင့္ တရားထူးမရျဖစ္ေန၏၊ အရုဏ္တက္ရန္ နီးလာျပီျဖစ္သျဖင့္ ေခတၱမွ် အပန္းေျဖနားေနေတာ္မူရန္ စၾကၤ ံဦးမွ ဖယ္ခြာ၍ အိပ္ရာသို႔ သတိပ႒ာန္းတရားျဖင့္ ၾကြသြားေတာ္မူသည္။ အိပ္ရာေပၚသို႔ အေရာက္တြင္ အသာအယာ ခႏၶာကိုယ္ကို လွဲခ်ေတာ္မူစဥ္ ကိေလသာအာသေ၀ါကုန္ခန္း၍ ရဟႏၱာျဖစ္ေတာ္မူသည္။ ေလ်ာင္း ထုိင္ ရပ္ သြား ဣရိယာပုတ္ ေလးပါးတြင္ မည္သည့္ ဣရိယာပုတ္ႏွင့္ေန႔စဥ္ "ရဟႏၱာ "ျဖစ္ေတာ္ မူသည္ဟု ေျပာ၍မရ၊ ဣရိယာပုတ္ေလးပါးမွ လြတ္၍ "ရဟႏၱာ" ျဖစ္ေတာ္မူသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ဘုရင္အဇာတသတ္သည္ ဂိဇၥ်ကုဋ္ေတာင္ယံ စရည္းပင္ေပါက္ရာ သတၱပဏၰိလုိဏ္ဂူ၌ ၾကီးက်ယ္ဆန္းျပား ခမ္းနားစြာ မ႑ပ္ၾကီး</span><br /> <span class="textexposedshow">ငယ္တုိ႔ကို ေဆာက္ကာ ပစၥည္းေလးပါးတာ၀န္ယူ၍ ပထမသံဂါယနာပြဲကို ကူညီအားေပးခဲ့သည္။ သံဃာအားလံုး စံုညီခ်ိန္၌ </span><br /> <span class="textexposedshow">အရွင္အာနႏၵာသည္ တန္ခိုးျဖင့္ ေျမ၌ငုပ္လွ်ိုဳးလာကာ မိမိအတြက္ထားေသာေနရာ၌ တက္သစ္စေန၀န္းအလား ဘြားကနဲ ထြက္ေပၚ ထုိင္ေနေတာ္မူလာသည္၊ အရွင္မဟာကႆပ မေထရ္ၾကီးသည္ ၀မ္းသာပီတိျဖစ္ကာ “အကယ္၍မ်ား ျမတ္စြာဘုရားသာ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိပါမူ ယေန႔ ရဟႏၱာအျဖစ္ ျမင္ေတြ႕ရေသာ အရွင္အာနႏၵာကို ခ်ီးက်ဴးေတာ္မူေပလိမ့္မည္၊ ဘုရားရွင္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူသြားျပီ<wbr></wbr>းျဖစ္၍ ဘုရားရွင္ကိုယ္စား ငါကပင္ ေကာင္းခ်ီးေပးေတာ့အံ့”ဟု </span><br /> <span class="textexposedshow">ေတြးၾကံေတာ္မူကာ အရွင္အာနႏၵအား ခ်ီးက်ဴးေတာ္မူသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">သာသနာေတာ္ႏွစ္ ၁-ႏွစ္၊ ၀ါေခါင္လျပည့္ေက်ာ္ ၅-ရက္ေန႕ ပထမသံဂါယနာသဘင္တြင္ အရွင္မဟာကႆပမေထရ္ၾကီး ဦးေဆာင္ေသာ ရဟႏၱာမေထရ္ၾကီး အပါး (၅၀၀) ၾကြေတာ္မူၾကသည္။ အရွင္မဟာကႆပ က သံဃနာယကေထရ္ၾကီးအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူျပီး ပိဋကသံုးျဖာ၏ ပုစၦကေထရ္တာ၀န္ကို ယူေတာ္မူသည္။ ၀ိနယပိဋက၏ ၀ိႆဇၨကေခၚ အေျဖရွင္တာ၀န္ကို အရွင္ဥပါလိက ယူေတာ္မူသည္။ </span></span></div> <div class="MsoNormal"> <span class="textexposedshow"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သုတၱႏၱပိဋက၊ အဘိဓမၼပိဋက ႏွစ္ပံု၏ အေျဖရွင္တာ၀န္ကို အရွင္အာနႏၵာကပင္ ယူေတာ္မူသည္။</span></span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /> <span class="textexposedshow">သံဃာ့မေထရ္ၾကီးျဖစ္ေသာ အရွင္မဟာကႆပက သုတ္တခု တခုကို ေမးစစ္ေတာ္မူတုိင္း “ဧ၀ံ ေမ သုတံ - ဤသို႔ ၾကားနာ</span><br /> <span class="textexposedshow">မွတ္သားေဆာင္ထားဖူးပါသည္”ဟု<wbr></wbr> အစခ်ီကာ အရွင္အာနႏၵာ၏ ေျဖၾကားခ်က္သည္ ပိဋကစာေပမ်ားအေပၚ အေၾကာင္းထုပၸတ္</span><br /> <span class="textexposedshow">ႏွင့္တကြ မည္မွ်ခုိင္မာေၾကာင္း အာမခံခ်က္ေပးလုိက္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ပိဋကေရးရာ သုတ္ေဒသနာမ်ားကို စနစ္တက်ေမးေျဖစိစစ္လ်က္ မွတ္တမ္းတင္ေတာ္မူၾကရာ သံဃာေတာ္အမ်ားက အတည္ျပဳေသာအားျဖင့္ တညီတညာတည္း စုေပါင္းရြတ္ဆုိေတာ္မူၾကသည္<wbr></wbr>။ သံဂါယနာတင္ပြဲသည္ ၇-လတုိင္တုိင္ ၾကာျမင့္ခဲ့၏၊ ဤသို႔ အာဏာစက္ႏွင့္ ဓမၼစက္ ႏွစ္ရပ္ ေပါင္းစပ္ညီညာ သံဂါယနာတင္လုိက္ျခင္းျဖင့္ အဓမၼ၀ါဒီတုိ႔ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေလေတာ့သည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">အရွင္အာနႏၵာမေထရ္သည္ သက္ေတာ္ ၁၂၀-အထိ သာသနာေတာ္အက်ိဳးစီးပြားကို မ်ားျပားစြာ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူျပီး သာသနာေတာ္ႏွစ္ ၄၀-ခုႏွစ္တြင္ ကပိလ၀တ္ႏွင့္ ေကာလိယအၾကား ေရာဟိဏီျမစ္အလယ္ထက္ေကာင္းကင္၌ ေတေဇာဓာတ္ေလာင္၍ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မူေလသည္။ သရီရဓာတ္ေတာ္မ်ားကို ျမစ္ႏွစ္ဘက္ရွိ ျပည္သူမ်ား ကိုးကြယ္ရန္ အဓိ႒ာန္ခဲ့၍ ႏွစ္ျဖာခြဲကာ က်ေရာက္လာၾကကုန္၏၊ တစ္သာသနာတြင္မွ တစ္ေယာက္ဟု ဆုိစေလာက္ေသာ အရွင္အာနႏၵာ၏ </span><br /> <span class="textexposedshow">စြမး္ရည္ႏွင့္ ဂုဏ္ေက်းဇူးကား ေထရ၀ါဒ သာသနာ့သမုိင္း၊ ပိဋကစာေပသမုိင္းတြင္ အႏူိင္းမဲ့ျဖစ္ေပေတာ့သည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">အရွင္အာနႏၵာမေထရ္ျမတ္ၾကီး ေဟာၾကားက်ဴးရင့္ေတာ္မူေလ့ရွ<wbr></wbr>ိေသာ ၾသ၀ါဒတရားေတာ္ -</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ဗဟုႆုတံ ဥပါေသယ်၊ သုတဥၥ န ၀ိနာသေယ။</span><br /> <span class="textexposedshow">တံ မူလံ ျဗဟၼစရိယႆ၊ တသၼာ ဓမၼဓေရာ သိယာ။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">အၾကားအျမင္မ်ားသူကို မွီ၀ဲဆည္းကပ္ရမည္၊ မွီ၀ဲဆည္းကပ္၍ ရအပ္ေသာ အၾကားအျမင္ကိုလည္း မေပ်ာက္မပ်က္ေအာင္ မွတ္သားရမည္။ ထုိသို႔ အၾကားအျမင္မ်ားျပားျခင္းသည္<wbr></wbr> မဂ္တည္းဟူေသာ ျမတ္ေသာအက်င့္၏ အေၾကာင္းရင္းမူလျဖစ္သည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေရွးဦးစြာ တရားစာေပကို သင္ယူမွတ္သား ေဆာင္ထားထုိက္ေပ၏။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ဓမၼာရာေမာ ဓမၼရေတာ၊ ဓမၼံ အႏု၀ိစိႏၱ ယံ။</span><br /> <span class="textexposedshow">ဓမၼံ အႏုႆရံ ဘိကၡဳ၊ သဒၶမၼာ န ပရိဟာယတိ။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">တရားေတာ္လွ်င္ ေမြ႕ေလ်ာ္ရာရွိေသာ၊ တရားေတာ္၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ေသာ၊ တရားေတာ္ကို အဖန္ဖန္ ဆင္ျခင္ရူမွတ္ေသာ၊ </span><br /> <span class="textexposedshow">တရားေတာ္ကို အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့ပြားမ်ားေသာ ရဟန္းသည္ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔၏ တရားမွ မဆုတ္ယုတ္ႏုိင္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">အဗၻတီတသဟာယႆ၊ အတီတဂတသတၳဳေနာ။</span><br /> <span class="textexposedshow">နတၳိ ဧတာဒိသံ မိတၱံ၊ ယထာ ကာယဂတာသတိ။</span></span></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span class="textexposedshow">&nbsp;</span><br /> ျျမတ္စြာဘုရားတည္းဟူေသာ<span class="textexposedshow"> ဆရာလြန္ျခင္းေၾကာင့္ အေဆြခင္ပြန္းေကာင္းမွ ကင္းကြာခဲ့ရေသာ ငါ့အား ကာယဂတာသတိ သည္ပင္ ငါ၏ အက်ိဳးစီးပြားကို ေဆာင္တတ္ေသာ အေဆြခင္ပြန္းေကာင္း အစစ္ ျဖစ္ေပေတာ့၏။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">(ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရ သာသနာေရး</span><span class="textexposedshow">၀န္ၾကီးဌာန ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္)</span></span></div> <div class="MsoNormal"> </div> <div class="MsoNormal"> <span class="textexposedshow">Dhamma Danã Source </span><span class="textexposedshow"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">►</span></span><br /> <span class="textexposedshow"><a href="http://www.facebook.com/youngbuddhistassociation.mm">www.facebook.com/<wbr></wbr>youngbuddhistassociation.mm</a></span></div> <div class="MsoNormal"> <span class="textexposedshow">မွ ျပန္လည္ မွ်ေ၀ပါသည္။&nbsp;</span></div> <div class="MsoNormal"> <span class="textexposedshow">&nbsp;</span></div> <div class="MsoNormal"> <span class="textexposedshow">(<a href="http://saintsanyae.blogspot.ch/2014/07/blog-post_3390.html" target="_blank">စိမ္႕စမ္းေရ</a> ဘေလာခ္႕မွကူးယူတင္ျပသည္...) </span></div> http://zmo999.blogspot.com/2014/07/blog-post_30.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-526905927403813315Mon, 28 Jul 2014 04:48:00 +00002014-07-28T11:18:56.954+06:30ဘုရားရဟန္းသံဃာရဟႏာၱျမတ္စြာဘုရားလုပ္ငန္းစဥ္<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiyAah3Z4t97zfFKvqfNprz_7AbdXZWfBCjO8fePi0qOMmk07YUQyB_pYYQEUyIUBjtgXGYPBdmD7i-uHG3gjw4nx6M_NRqahibvDg4o5oOvcPjnbIhrhX1l-XBOir5AWDVhKW7HPhDLms/s1600/Ashin+TharRiPottara.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiiyAah3Z4t97zfFKvqfNprz_7AbdXZWfBCjO8fePi0qOMmk07YUQyB_pYYQEUyIUBjtgXGYPBdmD7i-uHG3gjw4nx6M_NRqahibvDg4o5oOvcPjnbIhrhX1l-XBOir5AWDVhKW7HPhDLms/s1600/Ashin+TharRiPottara.jpg" height="242" width="320" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span class="hascaption"><br /> </span></span><br /> <div class="MsoNormal"> <span class="hascaption"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">"အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္"</span></span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /> <span class="hascaption">••••••••••••••••••••••••••</span></span></div> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span class="hascaption">အရွင္သာရိပုတၱရာ မေထရ္ျမတ္မွာ တပည့္သာ၀ကတို႔တြင္ "အျမတ္ဆံုး အဂၢသာ၀က မေထရ္ၾကီး" ႏွစ္ပါးအနက္ </span><br /> <span class="hascaption">လက္ယာေတာ္ရံ အဂၢသာ၀ကၾကီးျဖစ္သည္၊ ျမတ္စြာဘုရားမွတပါး ပညာအရာတြင္ ျပိဳင္ဘက္ကင္းေသာ မေထရ္ၾကီးျဖစ္သည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ျမတ္စြာဘုရားသည္ တရားမင္း(ဓမၼရာဇ္) ျဖစ္ေတာ္မူ၍ အရွင္သာရိပုတၱရာကား တရားစစ္သူၾကီး(ဓမၼေသနာပတိ)</span><br /> <span class="textexposedshow">ျဖစ္ေတာ္မူသည္၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ အားအထားရဆံုးေသာ တပည့္ၾကီးျဖစ္သည္၊ လူ၀တ္ေၾကာင္ ဘ၀ကပင္</span><br /> <span class="textexposedshow">ေလာကီေ၀ဒက်မ္းမ်ားႏွင့္ ၀ါဒေရးရာက်မ္းမ်ား၌ ျပိဳင္ဘက္မရွိ ကြ်မ္းက်င္သူျဖစ္သည္၊ သာသနာေတာ္သို႔ ၀င္ေရာက္လာေသာအခါ လူမ်ိဳးစံုတုိ႔ကို အသိဉာဏ္ အလင္းေရာင္ ေပးေ၀ခဲ့သည့္ သာသနာ့အာဇာနည္ၾကီးတို႔ကို အသိဉာဏ္ အလင္းေရာင္ ေပးေ၀ခဲ့သည့္ သာသနာ့အာဇာနည္ၾကီး ျဖစ္ေပသည္။ ထုိအရွင္ျမတ္၏ ဘ၀ျဖစ္စဥ္မွာ ေအာက္ပါအတုိင္း ျဖစ္သည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">လြန္ခဲ့ေသာ တစ္အသေခၤ်ႏွင့္ ကမၻာတစ္သိန္း ကာလက"အရွင္သာရိပုတၱရာ" အေလာင္းလ်ာသည္ ပုဏၰားသူေဌးမ်ိဳး၌ </span><br /> <span class="textexposedshow">ပုဏၰားသူေဌးမ်ိဳး၌ "သရဒ" ဟူေသာ အမည္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ "အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္" အေလာင္းလ်ာသည္ သူၾကြယ္မ်ိဳး၌ </span><br /> <span class="textexposedshow">"သီရိ၀ၯန" ဟူေသာ အမည္ျဖင့္လည္းေကာင္း ထင္ရွားခဲ့ၾကသည္။ </span></span> <br /> <div class="MsoNormal"> <span class="textexposedshow"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">အတူတစ္ကြ ကစားေဖာ္ ကစားဖက္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ျဖစ္ၾကသည္၊ သီရိ၀ၯနမွာ လူ႔ေလာကတြင္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထုိင္ခဲ့ ေသာ္လည္း သရဒလုလင္မွာမူ ေလာကကို ျငီးေငြ႕ျပီး ရေသ့၀တ္ခဲ့သည္။ ဟိမ၀ႏၱာေတာအရပ္၌ သမထကမၼ႒ာန္း တရားအားထုတ္၍ စ်ာန္အဘိညာဥ္ရေလသည္။ တပည့္ ပရိသတ္ရေသ့ေပါင္း ၇၄၀၀၀-ရွိေလသည္၊ ထုိရေသ့တုိ႔လည္း စ်ာန္အဘိညာဥ္ရရွိၾကျပီး စ်ာန္ခ်မ္းသာျဖင့္ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနၾကသည္။</span></span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ထုိအခ်ိန္ကား "အေနာမဒႆီ ျမတ္စြာဘုရား" ေလာက၌ ပြင့္ေတာ္မူေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။<wbr></wbr> တစ္ေန႔သ၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မုိးေသာက္ယံအခါ သတၱေလာကကို ဉာဏ္ေတာ္ကြန္ယက္ျဖင့္ျဖန္႔က်က္ ၾကည့္ရူရာတြင္ သရဒရေသ့ႏွင့္ တပည့္ရေသ့တုိ႔ကို</span><br /> <span class="textexposedshow">ျမင္ေတာ္မူ၍ တစ္ပါးတည္း ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ ၾကြသြားေတာ္မူသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">သရဒရေသ့သည္ ျမတ္စြာဘုရားကို ေလးစားစြာ ၀တ္ျပဳပူေဇာ္ေနခိုက္ တပည့္ရေသ့မ်ား သစ္သီးရွာရာမွ ျပန္ေရာက္လာၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ အေနာမဒႆီျမတ္စြာဘုရား၏ အဂၢသာ၀ကျဖစ္ၾကေသာ "နိသဘေထရ္ႏွင့္ အေနာမ မေထရ္" တုိ႔ ဦးေဆာင္ေသာ ရဟႏၱာတစ္သိန္းတုိ႔လည္း ၾကြေရာက္ေတာ္ မူလာၾကသည္။ </span><br /> <span class="textexposedshow">သရဒရေသ့ ဦးေဆာင္ေသာ တပည့္ရေသ့တုိ႔သည္ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ ရဟႏၱာတစ္သိန္းတုိ႔အား </span><br /> <span class="textexposedshow">ပန္းမ်ိဳးစံုေနရာေတာ္မ်ား ခင္းက်င္း၍ ပန္းထီးၾကီးမ်ား ေဆာင္းမုိးကာ သစ္သီးမ်ိဳးစံု ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းလ်က္ ခမ္းနားစြာ ပူေဇာ္ၾကသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ရဟႏၱာတစ္သိန္းတုိ႔သည္ ခုႏွစ္ရက္တုိင္တုိင္ ထုိအရပ္၌ နိေရာဓသမာပတ္ ၀င္စားေတာ္မူၾကျပီး သမာပတ္မွ ထၾကေသာအခါ အဂၢသာ၀က နိသဘေထရ္က ဦးစြာ တရားေဟာေတာ္မူသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ျမတ္စြာဘုရား ကိုယ္ေတာ္တုိင္ တရားေဟာေတာ္မူရာ "သရဒ" ရေသ့မွတပါး ရေသ့အားလံုးတုိ႔ ရဟႏၱာျဖစ္ေတာ္မူၾကေလသည္၊ </span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">"သရဒ" ရေသ့မွာမူ တရားေဟာေသာ"အဂၢသာ၀က လက္ယာေတာ္ရံ နိသဘေထရ္" ကို</span><br /> <span class="textexposedshow">အားက်ေနသျဖင့္ တရားထူးကို မရခဲ့ေပ။ သရဒရေသ့သည္ ေနာင္ပြင့္လတၱံ႕ေသာ ဘုရားတစ္ဆူ၏ထံ၌ နိသဘေထရ္ကဲ့သို႔ အဂၢသာ၀ကျဖစ္ရန္ ဆုပန္ခဲ့ေလသည္။ </span><br /> <span class="textexposedshow">အေနာမဒႆီျမတ္စြာဘုရားကလည္း ေနာင္ပြင့္လတၱံ႕ေသာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား လက္ထက္တြင္ သာရိပုတၱရာအမည္ျဖင့္ အဂၢသာ၀ကျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ္မူခဲ့သည္။ ဘ၀မ်ားစြာ ပါရမီမ်ားကိုျဖည့္က်င့္လ်က္<wbr></wbr> သံသရာ၀ယ္ </span><br /> <span class="textexposedshow">က်င္လည္ခဲ့ရာ ေနာက္ဆံုးဘ၀သို႔ ေရာက္လာသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">အရွင္သာရိပုတၱရာ အေလာင္းလ်ာသည္ မဂဓတုိင္း ရာဇျဂိဳလ္ျမိဳ႕ေတာ္အနီး ဥပတိႆမည္ေသာ ရြာ၌၀ဂၤႏၱပုဏၰားၾကီး၏ဇနီး ရူပသာရီပုေဏၰးမၾကီး၏ ၀မ္း၀ယ္ ပဋိသေႏၶယူျပီး ေမြးဖြားေသာအခါ ဥပတိႆရြာ အၾကီးအကဲမ်ိဳး၏ သားျဖစ္၍ ဥပတိႆဟု အမည္မွည့္ေလသည္။ </span><br /> <span class="textexposedshow">ဥပတိႆသည္ မိသားစု ခုႏွစ္ေယာက္တြင္ အၾကီးဆံုးသားျဖစ္သည္။ "အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္အေလာင္း<wbr></wbr>လ်ာ ေကာလိတ" ႏွင့္ </span><br /> <span class="textexposedshow">အလြန္ခင္မင္ေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ </span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ငယ္စဥ္မွာပင္ ေ၀ဒသံုးပံု ပညာစံုတတ္ေျမာက္ၾကသည္။ေရႊထမ္းစင္ ၅၀၀၊ လုလင္ေပါင္း ၅၀၀စီ အျခံအရံရွိသည္၊ </span><br /> <span class="textexposedshow">ရာဇျဂိဳဟ္တြင္ ႏွစ္စဥ္က်င္းပျမဲျဖစ္ေသာ ေတာင္ထိပ္သဘင္ပြဲသို႔ အျခံအရံမ်ားႏွင့္အတူ အျမဲတမ္းသြားလာ ၾကည့္ရူေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ၾကသည္၊ တစ္ေန႕၌မူ အျခံအရံမ်ားႏွင့္အတူ အျမဲတမ္းသြားလာ ၾကည့္ရူေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ၾကသည္၊ တစ္ေန႔၌မူ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ဦးတု႔ိ ပြဲၾကည့္ရင္း ၾကည့္ရင္း သံေ၀ဂစိတ္မ်ား ၀င္လာၾကသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">“ပြဲၾကည့္သူ ပြဲကသူမ်ား အားလံုးတုိ႔သည္ အႏွစ္တစ္ရာမေရာက္မီ ေသၾကရမည္၊ မေသမီကာလအတြင္း ရရွိေသာအခ်ိန္ကုိ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၌ အသံုးမျပဳဘဲ ေသျခင္းကင္းရာ(အမတ)ကိုရွာေဖ<wbr></wbr>ြျခင္း၌ အသံုးျပဳမွ သင့္ေတာ္ေပမည္”ဟု ၾကံစည္ၾကကာ သံသရာလြတ္ေျမာက္ေရး ရွာေဖြရန္ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ တုိင္ပင္၍ ေတာထြက္ခဲ့ၾကသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ထုိအခ်ိန္က ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႕ေတာ္တခြင္၌ ထင္ရွားေသာ ဆရာၾကီးမွာ သိဥၥည္း ပရိဗုိလ္ၾကီး ျဖစ္သည္။" ေကာလိတႏွင့္ ဥပတိႆ" </span><br /> <span class="textexposedshow">တုိ႔သည္ အျခံအရံတပည့္ ၅၀၀ စီႏွင့္အတူ သိဥၥည္းဆရာၾကီးထံ ပရိဗုိဇ္၀တ္ၾကေလသည္။ ႏွစ္ရက္ သံုးရင္ႏွင့္ပင္ သိဥၥည္းဆရာၾကီး၏ အယူ၀ါဒကို နားလည္သြားၾကသည္။ သို႔ရာတြင္ သိဥၥည္းဆရာၾကီး၏ အယူ၀ါဒ၌ သူတို႔လုိခ်င္ေနေသာ ေသျခင္းကင္းရာတရားကို မေတြ႕ၾက။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သိဥၥည္းဆရာၾကီးက မိမိဂုိဏ္းၾကီးကို အတူတကြ လက္တြဲဦးေဆာင္ရန္ လႊဲအပ္ေသာ္လည္း လက္မခံဘဲ ဆရာရွာရန္ လမ္းခြဲ၍ ထြက္ခြာခဲ့ၾကသည္။ တရားထူးေတြ႕က တစ္ဦးကို တစ္ဦး အသိေပးၾကစတမ္းဟုလည္း ကတိက၀တ္ ထားၾကသည္။ ေတြ႕သမွ်ဆရာတုိ႔လည္း ေသျခင္းကင္းရာတရားကို ညႊန္ျပႏုိင္သူမ်ား မဟုတ္ၾက။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃-ခုႏွစ္၊ တပို႔တြဲလဆန္း ၁-ရက္ေန႔ေလာက္တြင္ "ပဥၥ၀ဂၢီငါးဦး" တြင္ တစ္ဦးျဖစ္သူ အရွင္အႆဇိ မေထရ္သည္ ရာဇျဂိဳဟ္သုိ႔ ေရာက္လာသည္။ ဥပတိႆသည္ ဆြမ္းခံၾကြလာေသာ အရွင္အႆဇိ မေထရ္၏ တည္ျငိမ္ေသာ ဣေျႏၵ၊ အသားအေရၾကည္လင္မူကို ေတြ႕ျမင္ေသာအခါ တရားထူးရွိသူ ဧကန္ျဖစ္ရမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ျပီး မေထရ္ေနာက္ လုိက္ခဲ့သည္။ အရွင္အႆဇိႏွင့္ ေတြ႕၍ တရားေဟာရန္ ေတာင္းပန္ရာ အရွင္အႆဇိ မေထရ္က ဥပတိႆပရိဗုိဇ္အား သစၥာေလးခ်က္ အနက္အဓိပၸာယ္ျပည့္၀ေသာ ေအာက္ပါဂါထာ ဓမၼေဒသနာကို ေဟာၾကားေတာ္မူသည္ -</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">"ေယ ဓမၼာ ေဟတုပၸဘ၀ါ၊</span><br /> <span class="textexposedshow">ေတသံ ေဟတံု တထာဂေတာ အာဟ။</span><br /> <span class="textexposedshow">ေတသဥၥ ေယာ နိေရာေဓာ၊</span><br /> <span class="textexposedshow">ဧ၀ံ ၀ါဒီ မဟာသမေဏာ။"</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">“ျဖစ္ေပၚလာသမွ် သေဘာတရားတုိ႔သည္ အေၾကာင္းတရားလွ်င္ အမြန္အစ ရွိၾကကုန္၏။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ျဖစ္ေပၚလာ သမွ်ေသာ သေဘာတရားတို႔၏ အေၾကာင္းကို ေဟာေတာ္မူ၏၊ ထုိျဖစ္ေပၚလာသမွ်ေသာ သေဘာတရားတို႔၏ </span><br /> <span class="textexposedshow">ခ်ုဳပ္ျငိမ္းရာကိုလည္း ေဟာေတာ္မူ၏။ ၾကီးျမတ္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဤသို႔ ေဟာျပေလ့ရွိေတာ္မူ၏”။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">"ဥပတိႆ" သည္ ဂါထာထက္၀က္ကို ၾကားနာရုံမွ်ျဖင့္ပင္ " ေသာတာပတၱိဖုိလ္တည္၏။ အရွင္အႆဇိ မေထရ္လည္း</span><br /> <span class="textexposedshow">ျမတ္စြာဘုရား သီတင္းသံုးရာ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းေတာ္သို႔ ၾကြေတာ္မူေလသည္။ ေကာလိတပရိဗုိဇ္သည္ တည္ျငိမ္ေသာ </span><br /> <span class="textexposedshow">ဣေျႏၵျဖင့္ ျပန္လာေသာ သူငယ္ခ်င္းဥပတိႆကို အေ၀းမွျမင္ရလွ်င္ပင္ တရားထူးေတြ႕ခဲ့ျပီျဖစ္ေၾကာင<wbr></wbr>္း မွန္းဆသိရွိသြားသည္။ </span><br /> <span class="textexposedshow">ဥပတိႆသည္ သူငယ္ခ်င္း ေကာလိတအား မိမိ နားၾကားခဲ့ရေသာ သစၥာေလးပါးတရားဂါထာကို ျပန္လည္ေဟာေျပာရာ ေကာလိတလည္း ေသာတာပန္တည္ေလသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ဦးတုိ႔သည္ သိဥၥည္းဆရာၾကီးထံသြား၍ ႏူတ္ဆက္ၾက၏။ မေသရာတရားကို ေဟာၾကားေတာ္မူႏုိင္ေသာ ဘုရားရွင္ထံလုိက္ခဲ့ရန္လည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေဖ်ာင္းဖ်ေခၚေဆာ<wbr></wbr>င္ၾကသည္။“ဆရာလုပ္ျပီးမွ တပည့္မခံလုိေတာ့”ဟု ေနာက္ဆံုးအေျဖေပးကာ“ေလာက၌ လူမုိက္ႏွင့္လူလိမၼာ ဘယ္သူကမ်ားသလဲ”ဟု ေမးရာ လူမုိက္ကမ်ားေၾကာင္း ေျဖၾကရသည္။ </span><br /> <span class="textexposedshow">“သင္တုိ႔ မစိုးရိမ္ၾကႏွင့္၊ လူလိမၼာေတြ ေဂါတမဆီသြား၊ လူမုိက္ေတြ ငါ့ဆီလာၾကလိမ့္မည္”ဟု စကားကုန္ေျပာလုိက္သည္။ </span><br /> <span class="textexposedshow">ဥပတိႆ၊ ေကာလိတတုိ႔သည္ အျခံအရံ ငါးရာႏွင့္အတူ ပရိဗုိဇ္အရံမွ ထြက္ခဲ့ၾကသည္။</span></span></div> <div class="MsoNormal"> <span class="textexposedshow"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">သိဥၥည္းဆရာၾကီးသည္ ပရိဗုိလ္အရံၾကီးတခုလံုး ပရိသတ္အေျခြအရံ ကင္းဆိတ္သြားသည္ကို ျမင္ေတြ႕ရသျဖင့္ ရုတ္တရက္ စိတ္ႏွလံုးပူပန္ကာ ေသြးအန္ျခင္းေ၀ဒနာ ခံစားရေလသည္။ ထုိအျဖစ္အပ်က္ကို မရူရက္ၾကသျဖင့္ တပည့္ ၂၅၀တုိ႔သည္</span></span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /> <span class="textexposedshow">ျပန္လွည့္၍ ပရိဗုိဇ္ေက်ာင္း၌ က်န္ရစ္ခဲ့ၾကသည္၊ </span></span></div> <div class="MsoNormal"> <span class="textexposedshow"><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">ဥပတိႆႏွင့္ ေကာလိတတုိ႔သည္ တပည့္ ၂၅၀ တုိ႔ႏွင့္အတူ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းေတာ္သို႔ ေရာက္ရွိၾကျပီးလွ်င္</span></span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><br /> <span class="textexposedshow">ျမတ္စြာဘုရားအထံေတာ္၌ ဧဟိဘိကၡဳရဟန္းအျဖစ္ ရရွိၾကသည္။ ျမတ္စြာဘုရားတရားေဟာေတာ္မူလ<wbr></wbr>ွ်င္ တပည့္ ၂၅၀တုိ႔သာ </span><br /> <span class="textexposedshow">ဦးစြာ ရဟႏၱာျဖစ္ၾကသည္။ ေခါင္းေဆာင္" ဥပတိႆႏွင့္ ေကာလိတႏွစ္ဦး" မွာမူ တရားထူးမရၾကေသးေပ။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ျမတ္စြာဘုရားသည္ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃-ခုႏွစ္၊ တပို႔တြဲလျပည့္ေန႔တြင္ ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႕၊ သူကရခတလုိဏ္၌ အရွင္သာရိပုတၱရာ မေထရ္၏တူ"ဒီဃနခပရိဗုိဇ္" အား ဒီဃနခ(ေ၀ဒနာပရိဂၢဟ) သုတ္ေတာ္ကိုေဟာရာ၌ ယပ္ေလးခတ္ေပးေနေသာ အရွင္သာရိပုတၱရာလည္း နာၾကားရ၍ ရဟႏၱာျဖစ္သြားသည္။ </span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ဒီဃနခပရိဗုိဇ္မွာမူ ေသာတာပန္မွ်သာျဖစ္ေလသည္။ ထုိေန႔မွာပင္ ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႕ ေ၀ဠဳ၀န္ ေက်ာင္းေတာ္၌ ပထမသာ၀က သႏၷိပါတေခၚ ဘုရားရွင္၏ တပည့္သာ၀က ရဟန္းေတာ္ေပါင္း တစ္ေထာင့္ႏွစ္ရာငါးက်ိပ္တုိ<wbr></wbr>႔ ဆံုစည္းစုေ၀း မိၾကသည္၊ ပထမသာ၀ကသႏၷိပါတ-ပထမဆံုးအၾကိ<wbr></wbr>မ္ သံဃာ့အစည္းအေ၀းပြဲၾကီးဟု ေခၚတြင္၏။ </span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ထုိသံဃာ့အစည္းအေ၀းၾကီးကား ဤဘုရား သာသနာေတာ္၌ တစ္ၾကိမ္သာလွ်င္ ျဖစ္သည္၊ ထုိအစည္းအေ၀းၾကီး၏ ထူးျခားခ်က္ကား -</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">(၁) တပို႔တြဲလျပည့္ေန႔ျဖစ္ျခင္း<wbr></wbr>၊</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">(၂) သံဃာေတာ္ ၁၂၅၀-တုိ႔သည္ မည္သူမွ် မပင့္ဖိတ္ရဘဲ </span><br /> <span class="textexposedshow">အလုိအေလ်ာက္ ၾကြေရာက္လာျခင္း၊</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">(၃) သံဃာေတာ္ ၁၂၅၀ လံုး ဆဠဘိည ရဟႏၱာခ်ည္း ျဖစ္ၾကျခင္း၊</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">(၄) အားလံုးေသာ သံဃာတုိ႔ ဧဟိဘိကၡဳခ်ည္း</span><br /> <span class="textexposedshow">ျဖစ္ေတာ္မူျခင္းတုိ႔ ျဖစ္ၾကသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">အဂၤါေလးပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ သာ၀ကသႏၷိပါတ သံဃာ့အစည္းအေ၀းပြဲၾကီးတြင္ "အဂၢသာ၀ကရာထူး" </span><br /> <span class="textexposedshow">အပ္ႏွင္းေတာ္မူျပီး ရဟန္းတုိ႔အား ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္တုိင္ ေဟာၾကားဆံုးမ၍ ၾသ၀ါဒပါတိေမာက္ကို ျပေတာ္မူသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ထုိအစည္းအေ၀းၾကီးတြင္ ဥပတိႆအား အရွင္သာရိပုတၱရာဟူေသာ အမည္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊</span><br /> <span class="textexposedshow">ေကာလိတအား အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္ဟူေသာ အမည္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ အဂၢသာ၀ကအရာ အပ္ႏွင္းခ်ီးျမွင့္ေတာ္မူသည<wbr></wbr>္။ ေနာင္အခါ သာ၀တၳိျမိဳ႕ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၌ “ဉာဏ္ပညာၾကီးမားၾကသည့္ ငါဘုရား၏ တပည့္သာ၀ကရဟန္းတုိ႔တြင္ သာရိပုတၱရာသည္ အေတာ္ဆံုး အသာလြန္ဆံုး အျမတ္ဆံုးျဖစ္ေပ၏”ဟု ပညာအရာ ဓတဒဂ္ဘြဲ႕ထူးျဖင့္ ခ်ီးျမွင့္ေတာ္မူသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">မေထရ္ျမတ္သည္ ၄၄-၀ါ ကာလပတ္လံုး သတၱ၀ါအက်ိဳးငွာ က်င့္ေတာ္မူခဲ့သည္။ မေထရ္ျမတ္၏ တရားေတာ္တုိ႔ကို </span><br /> <span class="textexposedshow">ပိဋကတ္စာေပတြင္ မ်ားျပားစြာ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့သည္။ </span><br /> <span class="textexposedshow">ပဋိသမၻိဒါမဂ္၊ မဟာနိေဒၵသ၊ စူဠနိေဒၵသပါဠိေတာ္တုိ႔မွာ မေထရ္ျမတ္ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားေတာ္မ်ားျဖစ္သည္၊ </span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">အဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္ လူ႔ေလာက၌ ထင္ရွားစြာ တည္ရွိခဲ့သည္မွာလည္း မေထရ္ျမတ္၏ စြမ္းေဆာင္မူေၾကာင့္ပင္ျဖစ္<wbr></wbr>သည္၊ အဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္ကို ျမတ္စြာဘုရားသည္ တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္၌ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည္၊ လူ႔ျပည္၌မူ "ရွင္သာရိပုတၱရာ" တစ္ပါးတည္းကိုသာ နည္းရရုံ အက်ဥ္းအားျဖင့္ ေဟာၾကားခဲ့သည္။ </span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ယခုရွိေနေသာ အဘိဓမၼာတရားေတာ္မ်ားသည္" ရွင္သာရိပုတၱရာ" က ၎၏တပည့္မ်ားအား သင္ၾကားပို႔ခ်ေပးခဲ့ေသာ အဘိဓမၼာတရားေတာ္မ်ားျဖစ္သည္<wbr></wbr>၊ ဘုရားရွင္အား သာသနာအဓြန္႕ရွည္ေရးအတြက္ ၀ိနည္းသိကၡာပုဒ္မ်ား ပညတ္ရန္ႏွင့္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္စဥ္ ေဟာၾကားေတာ္မူရန္လည္း မေထရ္ျမတ္ကပင္ ေတာင္းပန္ခဲ့သည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">"ဂါရ၀ နိ၀ါတ" အရာတြင္လည္း မေထရ္ျမတ္သည္ စံတင္အတုယူေလာက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးျဖစ္သည္။ တခါေသာ္ </span><br /> <span class="textexposedshow">အေရးတၾကီး ကိစၥရွိသျဖင့္ သကၤန္းကို မညီမညာ၀တ္ရုံမိေသာ အရွင္သာရိပုတၱရာအား သာမေဏတစ္ပါးက ညီညာစြာ၀တ္ရုံသင့္ေၾကာင္း ေျပာျပသျဖင့္ သကၤန္းကို ညီညာစြာ ျပန္လည္ ၀တ္ရုံျပီး ကိုရင္ေလးေရွ႕ရပ္ျပကာ သာမေဏငယ္၏ ဆံုးမမူကို ဦးထိပ္ပန္ဆင္၍ ျပံဳးရႊင္ေက်နပ္စြာ လုိက္နာဖူးသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">အရွင္သာရိပုတၱရာသည္ တခ်ိန္က ဟိမ၀ႏၱာလုိဏ္ဂူတခု၌ တံျမက္မလွည္းဘဲ သမာပတ္၀င္စားေနမိသည့္အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားဆံုးမဖူးသည္ကို<wbr></wbr> တသက္လံုး စြဲျမဲစြာ နာယူခဲ့သည္။ ထုိအခါမွ စ၍ သံဃာေတာ္မ်ား ဆြမ္းခံၾကခ်ိန္တြင္ ေက်ာင္းတုိက္တခုလံုးသို႔ လွည့္လည္၍ တံျမက္လွည္းျခင္း၊ ေရခပ္ျဖည့္ျခင္းစေသာ ေသနာသန၀တ္တုိ႔ကို ျပဳေတာ္မူေလ့ရွိသည္။ ထုိသို႔ ေသနာသန၀တ္ကို ျပဳျပီးမွ ဆြမ္းခံၾကြေတာ္မူျမဲျဖစ္သည္<wbr></wbr>။ သာသနာ့၀န္ထမ္း ရဟန္းသာမေဏတုိ႔ ၀တ္ၾကီး၀တ္ငယ္အသြယ္သြယ္ကို မပ်င္းမရိ မခိုမကပ္ လုိက္နာေဆာင္ရြက္ေရးအတြက္လည<wbr></wbr>္း ေရွ႕ေဆာင္လမ္းျပခဲ့သည့္ ပုဂၢိဳလ္ၾကီး ျဖစ္ေပသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">မေထရ္ျမတ္သည္ သာသနာ့ေဘာင္တြင္ အဂၢသာ၀ကၾကီးအျဖစ္ အထင္ရွားဆံုး အေရးအပါဆံုး ပုဂၢိဳလ္ၾကီးျဖစ္သည့္အားေလ်<wbr></wbr>ာ္စြာ သူတပါးေက်းဇူးကို သိသည့္အရာတြင္လည္း ျပိဳင္ဘက္ကင္းေတာ္မူ၏၊ </span><br /> <span class="textexposedshow">မိမိကို ဆြမ္းတစ္ဇြန္းမွ် ေလာင္းလွဴဖူးေသာ ရာဓပုဏၰား၏ ေက်းဇူးကို အသိအမွတ္ျပဳ ေက်းဇူးတံု႔ဆပ္ေသာအေနျဖင့္ ရာဓကို </span><br /> <span class="textexposedshow">ရဟန္းျပဳေပးခဲ့သည္။ လြန္စြာဆင္းရဲႏြမ္းပါး၍ ခိုကုိးရာမဲ့ ပုဏၰားအုိၾကီး ရာဓသည္ အသက္အရြယ္ၾကီးရင့္သျဖင့္ ေက်ာင္းသို႔လာကာ ရဟန္းျပဳေပးပါမည့္အေၾကာင္း သံဃာေတာ္တုိ႔အား ေလွ်ာက္ထားရာ သံဃာေတာ္တုိ႔က ဥေပကၡာျပဳ လ်စ္လ်ဴရူေနၾကသည္။ ရွင္သာရိပုတၱရာေက်းဇူးသိမူေ<wbr></wbr>ၾကာင့္ ပုဏၰားအုိၾကီးရာဓသည္ </span><br /> <span class="textexposedshow">"ဆဠဘိည ပဋိသမၻိဒါပတၱ မဟာသာ၀ကၾကီး" တပါး ျဖစ္ခဲ့သည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ထုိမွတပါး ဆရာ၏ေက်းဇူးကို သိရာ၌လည္း အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ၾကီးသည<wbr></wbr>္ စံတင္ေလာက္ပါေပသည္။ </span><br /> <span class="textexposedshow">မိမိ မည္သည့္အရပ္ေဒသသို႔ ေရာက္ေနသည္ျဖစ္ေစ ေရာက္ရာအရပ္၌ မိမိအား သရဏဂံုတည္ေအာင္ အရိယာဘ၀သို႔ေရာက္ရွိေအာင္ ေဟာျပခဲ့သည့္ မိမိဆရာ "အရွင္အႆဇိမေထရ္" သီတင္းသံုးရာ အရပ္ေဒသဘက္သို႔ ေခါင္းရင္းျပဳ၍ အိပ္စက္ေလ့ရွိသည္။ </span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">အဂၢသာ၀ကဧတဒဂ္ရ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးျဖစ္ေနေသာ္လည္း<wbr></wbr> ေက်းဇူးရွင္ ငယ္ဆရာကို ဘယ္ခါမွ် မေမ့ေပ။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ သက္ေတာ္ ၈၀၊ ၀ါေတာ္ ၄၅-၀ါတြင္ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳေတာ္မူရန္ မာရ္နတ္ကို ကတိေပးျပီးေနာက္ </span><br /> <span class="textexposedshow">၀ါကြ်တ္၍ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္သို႔ ျပန္ၾကြေတာ္မူေသာအခါ အရွင္သာရိပုတၱရာသည္ ျမတ္စြာဘုရားထံ ပရိနိဗၺာန္ ျပဳခြင့္ေပးပါရန္ ေလွ်ာက္ထားျပီး ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ေနာက္ဆံုး ေဟာၾကားျခင္းအျဖစ္ တန္ခိုးျပာဋိဟာျပ၍ တရားေဟာေတာ္မူသည္၊ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား တရားျဖင့္ ေနာက္ဆံုး ပူေဇာ္ျခင္းျဖင့္ ရွိခိုးပူေဇာ္ျပီး ပရိသတ္ျခံရံကာ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္မွ ထြက္ခြာေတာ္မူခဲ့သည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">မေထရ္ျမတ္သည္ မိမိအပါအ၀င္ ရဟႏၱာ ၇-ပါး၏ မိခင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုတုိင္ မိစၦာအယူရွိေနေသးသည့္ မိခင္ၾကီးကို ေခ်ခြ်တ္ဖုိ႔ရန္ မိမိဇာတိ ဥပတိႆရြာေခၚ နာလကရြာ ေမြးဖြားရာတုိက္ခန္းသို႔ ၾကြေတာ္မူသည္။ တုိက္ခန္းသို႔ေရာက္၍ မၾကာမီမွာပင္ ေသြးသြန္ေရာဂါျပင္းစြာခံစားေတာ္မူ၏။ မယ္ေတာ္ ရူပသာရီပုေဏၰးမၾကီးသည္ တုိက္ခန္းတံခါး၀ကိုမွီ၍ ညိူးငယ္စြာ ရပ္တည္ေနခိုက္ စတုမဟာရာဇ္နတ္မင္းၾကီးေလးဦး<wbr></wbr>တုိ႔သည္ ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္၀ါ ေတာက္ပစြာျဖင့္ မေထရ္ျမတ္အား ေနာက္ဆံုးဖူးေျမာ္ျပဳစုရန္ ေရာက္ရွိလာၾကကုန္၏။ သူနာျပဳရဟန္းတုိ႔ရွိေနသျဖင့<wbr></wbr>္ မေထရ္က ျပန္လႊတ္ေတာ္မူသည္။ ထုိ႔ေနာက္ သိၾကားမင္းသည္လည္းေကာင္း၊ ထို႔ေနာက္ ျဗဟၼာမင္းၾကီးတုိ႔သည္လည္းေက<wbr></wbr>ာင္း အသီးသီးျပဳစုရန္ လာေရာက္ၾကေလသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">နတ္ျဗဟၼာတုိ႔ လာၾက ျပန္ၾကသည္ကိုျမင္၍ မယ္ေတာ္ပုေဏၰးမၾကီးသည္ အံ့အားသင့္ကာ “သားျဖစ္သူပင္ ဤမွ်တန္ခိုးၾကီး ေသးလွ်င္ သား၏ဆရာဘုရားရွင္မွာ မည္မွ်တန္ခိုးၾကီးေလမည္မသိ”<wbr></wbr>ဟု လည္းစဥ္းစားလ်က္ သားျဖစ္သူအား ေမးေလွ်ာက္ေလသည္။ မေထရ္ျမတ္က ဤနတ္သိၾကား ျဗဟၼာတုိ႔သည္ ငါတုိ႔ဆရာျမတ္စြာဘုရား၏ အရံေစာင့္ သပိတ္ထမ္း </span><br /> <span class="textexposedshow">ထီးေတာ္မုိးၾကသူမ်ားသာ ျဖစ္ေၾကာင္း ဘုရားရွင္၏ ဂုဏ္ေတာ္ကုိ ထုတ္ေဖာ္ေဟာျပေလရာ မယ္ေတာ္ၾကီးမွာ လြန္စြာအံၾသၾကည္ႏူးသြားေလသည<wbr></wbr>္၊ သားမေထရ္၏ တန္ခိုးၾကီးပံု၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ ေက်းဇူးဂုဏ္တုိ႔ကို အာရုံစိတ္မွန္းျဖင့္ ၀မ္းေျမာက္ၾကည္ညိုေနခ်ိန္တြ<wbr></wbr>င္ မေထရ္ျမတ္က ဗုဒၶဂုဏ္ရည္တုိ႔ကို ဆက္လက္ေဟာျပသျဖင့္ မယ္ေတာ္ၾကီး ေသာတာပန္ျဖစ္သြားသည္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">မယ္ေတာ္ၾကီးကို ေခ်ခြ်တ္ျပီးေနာက္ သံဃာေတာ္တုိ႔ကို စုေ၀းကာ ၾသ၀ါဒေပးေတာ္မူျပီးလွ်င္ လက္ယာနံေတာင္းျဖင့္ ေလ်ာင္းေတာ္မူလ်က္ သမာပတ္ကိုးပါးကို ရင္ဖ်ားတံု႔လွည့္ ၀င္စားေတာ္မူကာ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူေလသည္။ ညီေတာ္ "စုႏၵ" သည္ မေထရ္ျမတ္၏ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို ေရစစ္တြင္ထည့္ကာ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္သို႔ ပင့္ေဆာင္သြားျပီး ျမတ္စြာဘုရား </span><br /> <span class="textexposedshow">လက္ေတာ္သို႔ ဆက္ကပ္ေလသည္။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မေထရ္ျမတ္၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးတုိ႔ကို ဂါထာငါးရာျဖင့္ ခ်ီးက်ဴးေတာ္မူ၍ ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို ႒ာပနာကာ သာ၀တၳိျပည္တြင္ ေစတီေတာ္တည္ထားေစေတာ္မူေလသည<wbr></wbr>္။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">အရွင္သာရိပုတၱရာမေထရ္ျမတ္ၾက<wbr></wbr>ီး ေဟာၾကားက်ဴးရင့္ေတာ္မူေလ့ရွ<wbr></wbr>ိေသာ ၾသ၀ါဒတရားေတာ္ -</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">မာ ေမ ကဒါစိ ပါပိေစၦာ၊ ကုသီေတာ ဟီန၀ီရိေယာ။</span><br /> <span class="textexposedshow">အပၸႆုေတာ အနာဒေရာ၊ ေကန ေလာကသၼိ ကိ ံ သိယာ။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">" ယုတ္မာေသာအလုိရွိေသာ ပ်င္းရိေသာ လံု႔လ၀ီရိယနည္းပါးေသာ အၾကားအျမင္နည္းေသာ အဆံုးအမ ၾသ၀ါဒ၌ ရုိေသျခင္းကင္းေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ ငါ၏အထံ၌ တရံတခါမွ် မရွိပါေစသတည္း၊ အေၾကာင္းကား ေလာက၌ ထုိသို႔သေဘာရွိေသာ ပုဂၢိဳလ္အား ဆံုးမၾသ၀ါဒေပးျခင္းျဖင့္ အဘယ္သို႔မွ် အက်ိဳးထူးလာႏုိင္ေတာ့မည္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္တည္း။"</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ဗဟုႆုေတာ စ ေမဓာ၀ီ၊ သီေလသု သုသမာဟိေတာ။</span><br /> <span class="textexposedshow">ေစေတာသမထမႏုယုေတၱာ၊ အပိ မုဒၶနိ တိ႒တု။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">" အၾကင္ပုဂၢိဳလ္သည္ အၾကားအျမင္မ်ားစြာရွိ၏၊ ပညာလည္းရွိ၏၊ စတုပါရိသုဒၶိသီလတုိ႔၌ ေကာင္းစြာတည္၏၊ စိတ္ကိုေကာင္းစြာထားျခင္းႏွ<wbr></wbr>င့္ စပ္ယွဥ္၏၊ ထုိသို႔ေသာပုဂၢိဳလ္သည္ ငါ၏ဦးထိပ္၌ေသာလည္း တည္ပါေစသတည္း။ " </span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">ဂါေမ ၀ါ ယဒိ ၀ါ ရေည၊ နိေႏၷ ၀ါ ယဒိ ၀ါ ထေလ။</span><br /> <span class="textexposedshow">ယတၳ အရဟေႏၱာ ၀ိဟရႏၱိ၊ တံ ဘူမိ ရာမေဏယ်ကံ။</span><br /> <br /> <span class="textexposedshow">" ရြာ၌ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေတာ၌ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ခ်ိဳင့္၀ွမ္းရာအရပ္၌ေသာ္လည္<wbr></wbr>းေကာင္း၊ ျမင့္ေမာက္ရာအရပ္၌ေသာ္လည္းေ<wbr></wbr>ကာင္း အၾကင္အရပ္၌ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္တုိ႔သည္ သီတင္းသံုး ေနထုိင္ၾကကုန္၏၊ ထုိရဟႏၱာအရွင္ျမတ္တုိ႔ေနေသာ<wbr></wbr> အရပ္သည္ ႏွလံုးေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ ရွိသည္သာလွ်င္တည္း။ "</span><br /> <b><span class="textexposedshow">&nbsp;</span></b></span></div> <div class="MsoNormal"> <b><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span class="textexposedshow">[ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရ သာသနာေရး၀န္ၾကီးဌာန ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္ (အဆင့္ျမင့္) စာအုပ္မွ - ]</span></span></b></div> <b> </b> <div class="MsoNormal"> <b> </b></div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span class="textexposedshow"></span></span></div> <br /> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span class="textexposedshow"> </span></span></div> <div class="MsoNormal"> <span class="textexposedshow">Dhamma Danã Source </span><span class="textexposedshow"><span style="font-family: &quot;Arial&quot;,&quot;sans-serif&quot;;">►</span></span><br /> <span class="textexposedshow"><a href="http://www.facebook.com/youngbuddhistassociation.mm">www.facebook.com/<wbr></wbr>youngbuddhistassociation.mm</a></span><span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"></span></div> <br /> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span class="textexposedshow">မွ ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္။</span></span></div> <div class="MsoNormal"> </div> <div class="MsoNormal"> <span style="font-family: &quot;Zawgyi-One&quot;,&quot;sans-serif&quot;;"><span class="textexposedshow">(<a href="http://saintsanyae.blogspot.ch/2014/07/blog-post_16.html" target="_blank">စိမ္႕စမ္းေရ</a> ဆုိဒ္မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္...)&nbsp; </span></span></div> http://zmo999.blogspot.com/2014/07/blog-post_41.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-8595090685728410067Mon, 28 Jul 2014 04:46:00 +00002014-07-28T11:19:30.590+06:30ဘုရားရဟန္းသံဃာရဟႏာၱျမတ္စြာဘုရားလုပ္ငန္းစဥ္<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHsYNACBsZup9eLL2CmpHJR6IZ9BdM9FVB2AZrLNqKrNFXXMEA-lVQRS7xLahAce9mKYp3AnYgTSgwSlkizaOYwHhPnUSbtZh38y0gzXYYn46ywwA0NIc37-Y5iarY7746tVAbprYC0ZwN/s1600/Ashin+MahaMoutGaLan.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHsYNACBsZup9eLL2CmpHJR6IZ9BdM9FVB2AZrLNqKrNFXXMEA-lVQRS7xLahAce9mKYp3AnYgTSgwSlkizaOYwHhPnUSbtZh38y0gzXYYn46ywwA0NIc37-Y5iarY7746tVAbprYC0ZwN/s1600/Ashin+MahaMoutGaLan.jpg" height="219" width="320" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <br /> “အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္ မေထရ္”<br /> •••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••<br /> အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္သည္ “လက္၀ဲေတာ္ရံ အဂၢသာ၀ကမေထရ္ျမတ္” ျဖစ္သည္။ <br /> မေထရ္ျမတ္မွာ ဘုန္းတန္ခိုးအာႏုေဘာ္ ၾကီးမားလွသျဖင့္ျမတ္စြာဘုရား အားထားရေသာ ေခါင္းေဆာင္မေထရ္ၾကီး<br /> တစ္ပါး ျဖစ္သည္။ နေႏၵာပနႏၵာနဂါးကို မာန္စြယ္က်ိဳးေအာင္ ဆံုးမေတာ္မူျပီး ျမတ္စြာဘုရားထံ ေခၚေဆာင္ခဲ့ကာ သရဏဂံုတည္ေစခဲ့သည္။ <br /> နတ္ျပည္သို႔ႂကြ၍လည္း နတ္သားနတ္သမီးတုိ႔၏ ဘ၀အေၾကာင္း လူ႔ရြာ၊လူသား ဒကာ ဒကာမမ်ားအား အျဖစ္မွန္ကို ျပန္လည္ေဟာျပ အားက်ေစခဲ့သည္၊ ငရဲဘံု ၊ ျပိတၱာဘံုသို႔ ႂကြေရာက္၍လည္း ဆင္းရဲဒုကၡ ခံစားေနၾကရေသာ ငရဲ ၊ျပိတၱာတုိ႔၏ ဘ၀ကို လူ႔ေလာကမွ ဒကာ ဒကာမတုိ႔အား အကုသိုလ္မူမျပဳၾကရန္ ျပန္လည္ေဟာျပေတာ္မူသည္။ <br /> အဂၢသာ၀ကမေထရ္ႏွစ္ပါးသည္“ေနႏွင့္လ” ပမာ လြန္စြာ ထင္ရွားသည့္ သာသနာက်က္သေရေဆာင္ၾကီးမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။<br /> အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္အေလာင္းလ်ာသည္ လြန္ခဲ့ေသာ တစ္အေသေခၤ်ႏွင္ ့ကမၻာတစ္သိန္းကာလက “သီရိ၀ၯ” ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ ဥစၥာၾကြယ္၀သည့္ သူႂကြယ္မ်ိဳး၌ ျဖစ္ခဲ့သည္။<br /> အရွင္သာရိပုတၱရာအေလာင္း သရဒလုလင္ႏွင့္ အတူတကြ ကစားေဖာ္ငယ္သူငယ္ခ်င္းမ်ား ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္၊ <br /> “အေနာမဒႆီ ျမတ္စြာဘုရား” ထံေတာ္တြင္ “သရဒရေသ့” သည္ လက္ယာေတာ္ရံ အဂၢသာ၀ကဆုပန္ဆင္ျပီးေသာ အခါ သရဒရေသ့၏ တုိက္တြန္းခ်က္အရ ဘုရားအမွဴးရွိေသာ သံဃာေတာ္တစ္သိန္းတုိ႔အား ၇-ရက္လံုးလံုး ဆြမ္းသကၤန္းမ်ားလွဴဒါန္းကာ “လက္၀ဲေတာ္ရံ အဂၢသာ၀ကဆု”ကို ပန္ဆင္ခဲ့ေလသည္။ <br /> “အေနာမဒႆီ ျမတ္စြာဘုရား”က “ေနာင္အခါ ပြင့္လတၱံ႕ေသာ ေဂါတမမည္ေသာ ဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္၌ “ေမာဂၢလႅာန္”ဟူေသာအမည္ျဖင့္ အဂၢသာ၀ကမေထရ္ျမတ္ ျဖစ္လိမ့္မည္”ဟု ဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ္မူခဲ့ ေလသည္။ <br /> <br /> အဂၢသာ၀က ေလာင္းလ်ာ ႏွစ္ဦးတုိ႔သည္ သံသရာ၀ယ္ ပါရမီျဖည့္စဥ္ကလည္း မ်ားေသာအားျဖင့္ အတူတကြ <br /> ျဖည့္ခဲ့ၾကျပီး ေနာက္ဆံုးဘ၀၌လည္း အတူတကြ လက္တြဲခဲ့ၾကသည္။<br /> ေနာက္ဆံုးဘ၀၌ ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႕ေတာ္အနီး ေကာလိတရြာတြင္ ေမာဂၢလိအမည္ရွိေသာ ပုေဏၰးမ၏၀မ္း၀ယ္ ပဋိသေႏၶယူခဲ့သည္။ <br /> ေကာလိတရြာတြင္ အၾကီးအကဲအမ်ိဳး၏ သားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ “ေကာလိတ” ဟု အမည္မွည့္ၾကကုန္၏။ “အရွင္သာရိပုတၱရာအေလာင္း ဥပတိႆႏွင့္ အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္အေလာင္း ေကာလိတ” တုိ႔သည္ ေ၀ဒသံုးပံု အတတ္ပညာမ်ိဳးစံု တုိ႔ကို တတ္ကြ်မ္းခဲ့ၾကသည္။<br /> ေကာလိတလုလင္တြင္ အာဇာနည္ျမင္းကေသာ ရထားငါးရာ အေဆာင္အေယာင္ ရွိသည္။ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္တုိ႔သည္ ေတာင္ထိပ္ပြဲသဘင္ကို ႏွစ္စဥ္ အတူတကြ ေပ်ာ္ရႊင္စြာၾကည့္ခဲ့ၾကျပီး ေနာက္ဆံုးႏွစ္တြင္ သံေ၀ဂတရားရရွိက သိဥၥည္းပရိဗုိဇ္ ဆရာၾကီးထံ ရဟန္းျပဳခဲ့ၾကသည္။<br /> ေနာင္အခါ အရွင္အႆဇိထံမွ နာယူခဲ့ရေသာ တရားဂါထာကို ဥပတိႆ ျပန္လည္ေဟာျပ၍ ေကာလိတလည္း ေသာတာပန္ျဖစ္လာသည္၊ ထုိ႔ေနာက္ ရာဇျဂိဳဟ္ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားထံ ေရာက္ရွိလာၾကကာ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃-ခုႏွစ္၊ တပို႔တြဲလဆန္း ၁-ရက္ေန႔၌ ဧဟိ ဘိကၡဳရဟန္းျဖစ္လာသည္၊<br /> တပို႔တြဲလဆန္း ၈-ရက္ေန႔တြင္ မဂဓတုိင္း ကလႅ၀ါလရြာကို အမွီျပဳ၍ ရဟန္းတရားအားထုတ္ကာ သာ၀က ပါရမီဉာဏ္၏ အထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူျပီး ရဟႏၱာျဖစ္ေတာ္မူသည္။ တပို႔တြဲလျပည့္၌ က်င္းပေသာ<br /> ပထမသာ၀ကသႏၷိပါတ သံဃာ့အစည္းအေ၀းၾကီးတြင္ “အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္”ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ လက္၀ဲေတာ္ရံ <br /> အဂၢသာ၀ကအရာ ရေတာ္မူသည္။<br /> ေနာင္အခါ သာ၀တၳိျမိဳ႕ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ သံဃာ့အစည္းအေ၀းပြဲၾကီးတြင္ “တန္ခိုးအရာ ျပိဳင္ဘက္ကင္းေသာ ဣဒၶိမႏၱ ဧတဒဂ္ဘြဲ႕”ခ်ီးျမွင့္ျခင္းခံရသည္။<br /> ျမတ္စြာဘုရားသည္ သံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္အတူ ေ၀ရဥၨာျမိဳ႕၌ ၀ါဆုိေတာ္မူစဥ္ မာရ္နတ္၏ ေႏွာင့္ယွက္မူေၾကာင့္ <br /> သံဃာေတာ္တုိ႔အား ဆြမ္းေလာင္းလွဴရန္ ေမ့ေလ်ာ့ေနၾကသျဖင့္ ဆြမ္းအခက္အခဲၾကံဳခဲ့ဖူးသည္၊ ထုိအခါ အရွင္မဟာ ေမာဂၢလႅာန္မေထရ္က “လက္တစ္ဖက္ကို ကမၻာေျမအသြင္ ဖန္ဆင္းကာ ကမၻာေျမၾကီးေပၚရွိ သတၱ၀ါ ေရ ေျမ ေတာ ၊ေတာင္ ၊ သမုဒၵရာ ျမိဳ႕ရြာ နယ္ပယ္တုိ႔ကို ေျပာင္းေရႊ႕ထားျပီးမွ လက္တစ္ဖက္ျဖင့္ ေျမၾကီး၏ အတြင္းပိုင္းကို လွန္ေလ်ာကာ ေျမဆီၾသဇာကိုေဆာင္ယူ၍ သံဃာေတာ္တုိ႔အား ဆက္ကပ္ပါမည္။” ဟု ေလွ်ာက္ထားရာ ျမတ္စြာဘုရား ခြင့္ျပဳေတာ္မမူေခ်။<br /> ဘုန္းတန္းခိုးနည္းေသာ ရဟန္းတုိ႔လက္ထက္တြင္ ဒကာ ၊ ဒကာမတုိ႔ အျပစ္တင္ကာ အကုသိုလ္ျဖစ္ၾကမည္ စိုးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။<br /> ျမတ္စြာဘုရားသည္ စာတုမျမိဳ႕ သွ်ိသွ်ားေတာေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနစဥ္ အရွင္သာရိပုတၱရာႏွင့္ အရွင္ေမာဂၢလႅာန္ တုိ႔သည္ စာတုမရြာသုိ႔ ရဟန္းငါးရာႏွင့္ အတူ ဆုိက္ေရာက္လာၾကသည္။ အာဂႏၱဳရဟန္းမ်ားႏွင့္ အာ၀ါသိကရဟန္းတုိ႔ က်ယ္ေလာင္ဆူညံစြာေျပာဆုိေနၾကသည္ကို ျမတ္စြာဘုရားၾကားေတာ္မူလွ်င္ “တံငါသည္တုိ႔ ငါးလုသကဲ့သို႔ ဆူညံစြာ ေျပာဆုိေနၾကဘိသည္” ဟု မိန္႔ေတာ္မူျပီး နွင္ထုတ္ေတာ္မူခဲ့သည္။<br /> စတုမျမိဳ႕သား သာကီ၀င္မင္းသားမ်ားက “ျမတ္စြာဘုရား - ဤရဟန္းေတာ္တုိ႔သည္ သာသနာေတာ္သို႔ <br /> ၀င္ေရာက္လာသည္မွာ မၾကာေသးပါ၊ ရဟန္းသစ္မ်ားသာျဖစ္ၾကပါသည္။<br /> သာသနာေတာ္၏ အဆံုးအမကို ရရွိရန္ ျမတ္စြာဘုရားထံ လာေရာက္ၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေပါက္သစ္စ ေကာက္ပင္ငယ္သည္ေရကို မရလွ်င္ ပ်က္စီးႏုိင္သကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ႏြားသားငယ္သည္ ေပ်ာက္ေနေသာ မိခင္ႏြားမၾကီးကို ရွာမေတြ႕လွ်င္ အားကိုးမဲ့ကာ ပ်က္စီးရာသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ၊ျမတ္စြာဘုရားကို မဖူးေတြ႕ၾကရသည္ရွိေသာ္ နစ္နာဆံုးရွံဳး သြားႏုိင္ၾကပါသည္၊ သံဃာေတာ္မ်ားကို ျပန္လည္ လက္ခံေတာ္မူပါ ျမတ္စြာဘုရား”ဟု ေလွ်ာက္ထားၾကသျဖင့္ျပန္လည္ လက္ခံေတာ္မူသည္။ <br /> ထုိကိစၥကို “သဟမၸတိျဗဟၼာၾကီး”ပင္ ၀င္ေရာက္ ေတာင္းပန္ခဲ့ရေလသည္။ အရွင္သာရိပုတၱရာႏွင့္ အရွင္ေမာဂၢလႅာန္ တုိ႔သည္ ထုိရဟန္းသစ္သံဃာငါးရာကို ေခၚေဆာင္ျပီး ျမတ္စြာဘုရားထံေတာ္သို႔ အဆံုးအမခံယူရန္ ေရာက္လာၾကရာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က - <br /> “သံဃာမ်ားကို ငါဘုရားႏွင္ထုတ္ေသာအခါ သင္သည္ မည္သို႔ သေဘာထားသနည္း”ဟု အရွင္သာရိပုတၱရာကို <br /> ေမးေတာ္မူေသာအခါ မေထရ္ၾကီးက “ျမတ္စြာဘုရားသည္ သံဃာေတာ္အေပၚ၌ တစံုတရာ ေၾကာင့္ၾက စိုက္ေတာ္ မမူေတာ့ဘဲ ဖလသမာပတ္ျဖင့္ ခ်မ္းသာစြာေနေတာ္မူလုိသည္ ျဖစ္မည္။<br /> ငါလည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကဲ့သို႔ပင္ ဖလသမာပတ္ျဖင့္ ခ်မ္းသာစြာ ေနေတာ့မည္။” ဟု ေအာက္ေမ့ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားသည္။<br /> တဖန္ အရွင္ေမာဂၢလႅာန္ကို မည္သို႔သေဘာထားေၾကာင့္ ေမးေတာ္မူရာ “ျမတ္စြာဘုရားသည္ သမာပတ္ခ်မ္းသာျဖင့္ <br /> ျငိမ္းေအးစြာစံေနေတာ္မူလုိဟန္ရွိသည္၊ ယခုအခါ ငါသည္ အရွင္သာရိပုတၱရာႏွင့္အတူ သံဃာေတာ္တုိ႔ကို <br /> ေစာင့္ေရွာက္ဦးေဆာင္ရန္ အခ်ိန္တန္ေနျပီ”ဟု သေဘာထားေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားေလသည္။<br /> ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ အရာရာ၌ တာ၀န္ကိုမေရွာင္၊ဦးေဆာင္သည့္စိတ္ဓာတ္မ်ား ျဖစ္ပြားေစေတာ္မူလုိသျဖင့္ <br /> ဤကိစၥ၌ အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္ ေလွ်ာက္ထားသည္ကိုသာေကာင္းခ်ီးသာဓု ေပးေတာ္မူေလသည္။<br /> တခါက “ေဒ၀ဒတ္”၏ သင္းခြဲ ဆြဲေဆာင္မူေနာက္သို႔ လမ္းမွားစြာ လုိက္ပါသြားေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို <br /> ျပန္လည္သိမ္းသြင္းရန္ အဂၢသာ၀ကႏွစ္ပါး လုိက္ပါသြားခဲ့သည္။<br /> အရွင္သာရိပုတၱရာက ပညာျဖင့္စည္းရုံသကဲ့သို႔ ၊ အရွင္ေမာဂၢလႅာန္က တန္ခိုးျဖင့္သိမ္းသြင္းကာ ညာလက္ရုံး အားထားရသူမ်ား ပီပီ တာ၀န္သိသိ လြဲမွားသူမ်ားကို ျပန္လည္သိမ္းသြင္းျပီး လမ္းမွန္ေရာက္ေစခဲ့သည္။<br /> ျမတ္စြာဘုရားထံသို႔အေရာက္ ျပန္လည္ေခၚေဆာင္ႏုိင္ခဲ့ၾကသည္။<br /> “အရွင္ေမာဂၢလႅာန္မေထရ္ျမတ္”၏ နတ္ျပည္ကိုယ္ေတြ႕ ၊ငရဲျပည္ကိုယ္ေတြ႕ တရားေတာ္မ်ားေၾကာင့္ လူတုိ႔သည္ <br /> အလွဴဒါန ဥပုသ္သီလ သမထ၀ိပႆနာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈျပဳလုပ္ရန္ ထက္သန္လာၾကသည္။ ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို <br /> ပို၍ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္လာၾကသည္။<br /> သာသနာေတာ္ စည္ပင္ျပန္႔ပြား ထြန္းကားတုိးတက္လာသည္ႏွင့္အမွ် ဘုရားအမည္ခံထားၾကေသာ တိတၳိဆရာၾကီး မ်ား အဖုိ႔ ကိုးကြယ္သူနည္းပါး လာဘ္သပၸကာ ရွားလာျပီး ေနမင္း၏ ေရာင္၀ါေအာက္၀ယ္ ပုိးစုန္းၾကဴးပမာ <br /> ေမွးမွီန္ေပ်ာက္ကြယ္စ ျပဳလာၾကသည္။<br /> ထုိ႔ထက္ အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္မေထရ္သည္ ဒကာ ၊ဒကာမတုိ ့အား ငရဲျပည္အေၾကာင္း ေဟာျပေတာ္မူရာ၌ <br /> မိစၦာဒိ႒ိအယူရွိသူမ်ားသည္ မည္သို႔မည္ပံု ငရဲ၌ ဆင္းရဲၾကီးစြာခံေနၾကရေၾကာင္း ေဟာၾကားေတာ္မူ၍ <br /> အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္ အေပၚ “တတၳိ” တုိ႔သည္ အညိႇဳးထားလာၾကသည္။<br /> သာသနာျပင္ပ ဂုိဏ္းအသီးသီးမွ တတၳိတုိ႔သည္ “သုႏၵရီ ပရိဗုိဇ္မ၊ စိဥၥမာန၀ိကာ” စေသာ အသိဉာဏ္နည္းသည့္ <br /> မိန္းမသားမ်ားကိုပင္ အသံုးျပဳ၍ ဘုရားရွင္၏ ဂုဏ္သေရကို ဖ်က္ဆီးရုံမွ်မက တန္ခိုးၾကီးသည့္အရာတြင္ နာမည္ေက်ာ္လွသည့္ အရွင္ေမာဂၢလႅာန္ကဲ့သို႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္ျမတ္ၾကီးကိုပင္လွ်င္ လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ရန္ ၾကံစည္လာၾကသည္။ <br /> ထုိအၾကံအစည္ထေျမာက္ရန္ မေထရ္ျမတ္၏ အတိတ္ကံကလည္း ဖန္လာခဲ့သည္။<br /> အရွင္ေမာဂၢလႅာန္သည္ သံသရာက်င္လည္စဥ္ ဘ၀တစ္ခုကမယားမုိက္၏ စကားကို နားေထာင္ကာ ေက်းဇူးၾကီးလွ <br /> မိႏွင္ဘတုိ႔ကို သူခိုးဓားျပေယာင္ေဆာင္၍ ရုိက္ႏွက္ခဲ့ဖူးသည္။ ထုိအကုသိုလ္ကံက အက်ိဳးေပးရန္ အခြင့္ေရာက္လာ၍ <br /> တန္ခိုးအရာ ျပိဳင္ဘက္ကင္းသူျဖစ္ေသာ္လည္း ေရွးၾကမၼာ၀ဋ္ကား မလြတ္သာခဲ့ေခ်၊ “၀ဋ္မွာအျမဲ ငရဲမွာအပ” ဟူေသာ <br /> ဆုိရုိးစကားအရ ငရဲကို အရိယာမဂ္ျဖင့္ ပယ္ေဖ်ာက္ႏုိင္ေသာ္လည္း အတိတ္ဘ၀ ၀ဋ္ေၾကြးကိုမူ ေရွာင္လြဲ၍မရ၊ ျပန္လည္ေပးဆပ္ရသည္။<br /> တိတၳိတုိ႔၏ ေငြေၾကးေပး ခုိင္းေစမူေၾကာင့္ ခိုးသားငါးရာတုိ႔သည္ အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးကို <br /> ရုိက္ႏွက္သတ္ျဖတ္ရန္ ေခ်ာင္းေျမာင္းေနၾကသည္၊ ပထမအၾကိမ္ ၊ ဒုတိယအၾကိမ္ ႏွစ္ၾကိမ္တုိင္တုိင္ စ်ာန္တန္ခိုးျဖင့္ <br /> ေကာင္းကင္ပ်ံကာ ေရွာင္တိမ္းႏုိင္ေသာ္လည္း ၊ တတိယအၾကိမ္မွာမူ ၀ဋ္ေၾကြးၾကံဳလာျပီျဖစ္သျဖင့္ အေတာင္က်ိဳးေသာ ငွက္ငယ္ပမာ စ်ာန္အစြမ္း မျပႏုိင္ေတာ့ဘဲ ကံတရား၏ စီမံမႈကို ခံရေလေတာ့သည္။<br /> အရွင္ေမာဂၢလႅာန္မေထရ္ျမတ္ၾကီး၏ ဘ၀ျဖစ္စဥ္ေတာ္က ကံတန္ခိုး ၊ စ်ာန္တန္ခိုးႏွင့္ ဉာဏ္တန္ခိုးတုိ႔ကို <br /> ခ်ိန္ထုိးညႊန္ျပေတာ္မူခဲ့ေလျပီ။<br /> ခုိးသားငါးရာတုိ႔ စိတ္တုိင္းက် ေထာင္းထုသျဖင့္ ဖြဲအိပ္ပမာ ညက္ညက္ေၾကေနေသာ ခႏၶာကိုယ္ကို မေထရ္ျမတ္သည္ <br /> သမာပတ္တန္ခိုးျဖင့္ ျပန္လည္ထိန္းျပီး ျမတ္စြာဘုရားထံအေရာက္ ႂကြေတာ္မူခဲ့သည္။ ျမတ္စြာဘုရားအား ရွိခိုးျပီး ၊ပရိနိဗၺာန္ျပဳခြင့္ေတာင္းေလရာပရိနိဗၺာန္မျပဳမီ ဘုရားရွင္၏ တိုက္တြန္းေတာ္မူခ်က္အရ ရဟန္းသံဃာမ်ားကို တန္ခိုးအမ်ိဳးမ်ိဳးျပကာ တရားေဟာေတာ္မူရသည္။<br /> ျမတ္စြာဘုရားကို ေနာက္ဆံုး ရွိခိုးျခင္းျဖင့္ ရွိခိုးျပီး ေဇတ၀န္ေက်ာငး္ေတာ္မွထြက္ကာ၊ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႕ေတာ္ <br /> ဣသိဂိလိေတာင္ယံ ကာဠသိလာေက်ာက္ဖ်ာထက္၌ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၄၈-ခုႏွစ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းလကြယ္ေန႔၌ <br /> ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူသြားေလသည္။<br /> ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ သံဃာေတာ္တုိ႔သည္ ရာဇျဂိဳဟ္သို႔ၾကြေလေတာ္မူၾကျပီး အရွင္ျမတ္၏ ရုပ္ကလာပ္ေတာ္ကို မီးသျဂၤိဳဟ္ေတာ္မူကာ ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို “ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ တံခါးမုခ္အနီး” ၌ ဓာတုေစတီ တည္ထားေစေတာ္မူေလသည္။<br /> အရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္မေထရ္ျမတ္ၾကီး က်ဴးရင့္ ေဟာၾကားေတာ္မူေလ့ရွိေသာ ၾသ၀ါဒတရားေတာ္ -<br /> ေယ စ ပႆႏၱိ သခၤါေရ၊ ပရေတာ ေနာ စ အတၱေတာ။ပစၥဗ်ာဓိ ံသု နိပုဏံ၊ ၀ါလဂၢံ ဥသုနာ ယထာ။<br /> ရုပ္ ေ၀ဒနာ သညာ သခၤါရ ၀ိညာဏ္ဟူေသာ ခႏၶာငါးပါးတုိ႔ကို “အႏွစ္သာရရွိ၏၊ အလုိသို႔လုိက္ပါ၏၊ အစိုးရ၏(အတၱ)”ဟု မ႐ႈျမင္ဘဲ ထုိခႏၶာငါးပါးတုိ႔သည္ အႏွစ္သာရမရွိ၊ အလုိသို႔မလုိက္၊ အစိုးမရ(အနတၱ)ဟု ရူျမင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္ အစိတ္တစ္ရာစိတ္၍ ထားအပ္ေသာ သာျမီးဖ်ား၏ တစ္စိတ္မွ်ကိုပင္ ျမားျဖင့္ မွန္ေအာင္ ပစ္ႏုိင္စြမ္းရွိသူကဲ့သို႔ အလြန္သိမ္ေမြ႕ေသာ အနက္ အဓိပၸာယ္ သေဘာတရားကို ထုိးထြင္း၍ သိႏုိင္ေပ၏။<br /> နယိဒံ သိထိလမာရဗၻ၊ နယိဒံ အေပၸန ထာမသာ။နိဗၺာန မဓိဂႏၱဗၺံ၊ သဗၺဂႏၳပေမာစနံ။<br /> အလံုးစံုေသာ ဂႏၳတရားတုိ႔မွ လြတ္ေျမာက္ရာ နိဗၺာန္ကို ေပါ့ေပါ့ ေလ်ာ့ေလ်ာ့ အားထုတ္ရုံမွ်ျဖင့္ <br /> မရရွိႏုိင္၊ နိဗၺာန္ကို အနည္းငယ္မွ်ေသာ ၀ီရိယအစြမ္းျဖင့္ မရရွိႏုိင္။<br /> န ေ၀ အဂၢိ ေစတယတိ၊ အဟံ ဗာလံ ဍဟာမီတိ။<br /> ဗာေလာ၀ ဇလိတံ အဂၢိ ံ၊ အာသဇၨ နံ ပဍယွတိ။<br /> မီးသည္ “လူမုိက္ကို ပူေလာင္ေစအံ့”ဟု လံု႔လမျပဳေပ။ <br /> အလွ်ံတေျပာင္ေျပာင္ ေတာက္ေလာင္ေသာ မီးကို <br /> လူမုိက္ကိုယ္တုိင္က ကိုင္တြယ္ထိေတြ႕ျခင္းေၾကာင့္သာ ပူေလာင္ေစ၏။<br /> <b><br /> [ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အစိုးရ သာသနာေရး၀န္ၾကီးဌာန <br />ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္ (အဆင့္ျမင့္) စာအုပ္မွ - ]</b><br /> <br /> <div> <br /></div> <div> <b>Dhamma Danã Source ►<br /><a href="http://www.facebook.com/youngbuddhistassociation.mm" target="_blank">www.facebook.com/<wbr></wbr>youngbuddhistassociation.mm</a></b></div> <b><br />မွ ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္။</b><br /> <br /> (<a href="http://saintsanyae.blogspot.ch/2014/07/blog-post.html" target="_blank">စိမ္႕စမ္းေရ</a> ဆိုဒ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္...)&nbsp; http://zmo999.blogspot.com/2014/07/blog-post_28.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-6316846442507428314Fri, 25 Jul 2014 04:53:00 +00002014-07-25T11:23:47.133+06:30မိဘ၀ိသာခါ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> &nbsp;<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3kRhgW6ABtYmPnAxqw1YY5ZQ_4ECzctP1RSRZZi5DKPZGrQBZsQVTTsolomnnaWtPYwsndGkmvi-GIYx0YvNvvE7JwlwHzQgfKhXsqFmE3v8RZkMPtbTT33zopdREUcFA_Hz85-6LIQ9z/s1600/%E1%80%9E%E1%80%AD%E1%80%9E%E1%80%AC%E1%80%81%E1%80%AB.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3kRhgW6ABtYmPnAxqw1YY5ZQ_4ECzctP1RSRZZi5DKPZGrQBZsQVTTsolomnnaWtPYwsndGkmvi-GIYx0YvNvvE7JwlwHzQgfKhXsqFmE3v8RZkMPtbTT33zopdREUcFA_Hz85-6LIQ9z/s1600/%E1%80%9E%E1%80%AD%E1%80%9E%E1%80%AC%E1%80%81%E1%80%AB.jpg" height="215" width="320" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <br /> (ဒီပိုစ္႕ကို အထူးအားျဖင္႕ အိမ္ေထာင္ရွင္မ ကၽြန္ေတာ္႕ခ်စ္ဇနီး ယဥ္မင္း အတြက္တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္... ကၽြန္ေတာ္ေလာဘမၾကီးပါဘူး အခုအေျခအေနေလးဟာျဖင္႕ ေက်ာင္းအမ၀ိသာခါရဲ႕မိဘေတြမွာလိုက္တဲ႕ စကား ၁၀ ခြန္းလံုးနဲ႕ မကိုက္ညီေပမဲ႕ အေရးၾကီးတဲ႕အခ်က္ေတြဟာ ျပည္႕စံုေနပါျပီ ခ်စ္ဇနီး ကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္...)<br /> <br /> <u><b>အိမ္ေထာင္ရွင္မ ျဖစ္ေတာ့မည့္ <span class="text_exposed_show">၀ိသာခါကို သူ႔မိဘမ်ား မွာၾကားလိုက္ေသာ စကား(၁၀)ခြန္း...</span></b></u><br /> <br /> ၁) အိမ္တြင္းမီး အျပင္မထုတ္ရ<br /> ၂) အိမ္ျပင္မီး အတြင္းမသြင္းရ<br /> ၃) ျပန္ေပးမည့္သူကုိသာေပး။<br /> ၄) ျပန္ မေပးမဲ့သူကုိ မေပးနဲ႔။<br /> ၅) ေပးသင့္သူကုိလည္း ေပး။<br /> ၆) ခ်မ္းသာစြာထုိင္။<br /> ၇) ခ်မ္းသာစြာ စား။<br /> ၈) ခ်မ္းသာစြာ အိပ္။<br /> ၉) မီးကုိ ရုိေသစြာလုပ္ေကြ်း။<br /> ၁၀) အိမ္တြင္းနတ္ကုိ ရွိခုိးပူေဇာ္။<br /> တို႔ျဖစ္ပါသည္။<br /> <br /> ၁) အိမ္တြင္းမီး အျပင္မထုတ္ရဆုိတာ..<br /> အိမ္တြင္းမွာရွိတဲ့ အိမ္တြင္းေရးျပႆနာ<br /> ကိစၥအဝဝကုိ အျပင္<br /> ေဖာက္သည္မခ်နဲ႔ဆုိလုိတာပါ။<br /> <br /> ၂) အိမ္ျပင္မီး အတြင္းမသြင္းရဆုိတာ…<br /> ျပင္ပမွာျဖစ္လာတဲ့ ျပႆနာေတြကိုလည္း<br /> အိမ္တြင္းသည္မလာနဲ႔ လုိ႔ဆုိလုိတာပါ။<br /> <br /> ၃) ျပန္ေပးမယ့္သူကုိ ေပးဆုိတာ..<br /> ေခ်းငွားတဲ့အခါ ျပန္ေတာင္းရမည့္<br /> သူကုိသာ ေခ်းငွားလုိ႔ဆုိတာပါ။<br /> <br /> ၄) ျပန္မေပးမယ့္သူကို မေပးနဲ႔ဆုိတာ…<br /> ပစၥည္းဥစၥာေခ်းငွားတဲ့အခါ<br /> ျပန္ေတာင္းရမ္းလု႔ိမရမည့္သူကုိ<br /> မေခ်းငွားနဲ႔လုိ ့ဆုိလုိတာပါ။<br /> <br /> ၅) ေပးသင့္သည္ျဖစ္ေစ၊<br /> မေပးသင့္သည္ျဖစ္ေစ ေပးပါဆုိတာက…<br /> မိမိေဆြမ်ဳိးအသုိင္းအဝုိ္င္းထဲမွာ.. <br /> ဘဝေပးအရ မျပည့္စုံတဲ့သူေတြကိုေတာ့<br /> ဘာမွေမွ်ာ္လင့္ေတာင့္တမေနပဲ<br /> ေထာက္ပ့ံလုိက္ပါဟု ဆုိလုိတာပါ။<br /> <br /> ၆) ခ်မ္းသာစြာထုိင္ပါဆုိတာ..<br /> မိမိလင္ေယာက်္ား၊ေယာကၡမေတြရဲ့<br /> အထက္အရပ္၊ေလညာအရပ္စေသာ<br /> မျပစ္မလြတ္ေသာေနမွာ မထုိင္ဘဲ<br /> အျပစ္ကင္းေသာေနရာမွာ<br /> ထုိင္လုိ႔ေျပာတာပါ။<br /> <br /> ၇) ခ်မ္းသာစြာစားပါဆုိတာ…<br /> မိဘ၊ ေယာကၡမ၊ခင္ပြန္းတုိ႔ကုိ<br /> ေရွးဦးစြားကြ်းၿပီး ေနာက္မွစားပါလုိ႔<br /> ေျပာတာပါ။<br /> <br /> ၈) ခ်မ္းသာစြာအိပ္ပါဆုိတာ.. <br /> မိဘ၊ ေယာကၡမ၊ လင္ေယာက်္ားတုိ႔ ကုိ<br /> သင့္တင့္ေသာ ေဝယ်ာဝစၥျပဳၿပီးမွာ<br /> အိပ္ပါလုိ႔ေျပာတာပါ။<br /> <br /> ၉)မီးကုိရုိေသစြာလုပ္ေကြ်းဆုိတာ.. <br /> ေယာကၡမေတြကုိ ေကာင္းစြာ<br /> ေစာင့္ေရွာက္လုိ႔ေျပာတာပါ။<br /> <br /> ၁၀) အိမ္ဦးနတ္ကုိရုိေသဆုိတာ..<br /> မိမိလင္ေယာက်္ားကုိ အိမ္ဦးနတ္ကဲ့သုိ႔<br /> ဆက္ဆံရမယ္ လို ့ဆိုလုိတာပါ...<br /> <br /> <b><u>ျမန္မာျပည္မွျမန္မာလူမ်ဳိး ေဖ႕ဘုတ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္...။ </u></b>http://zmo999.blogspot.com/2014/07/blog-post_25.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-8490446739119946823Fri, 18 Jul 2014 07:44:00 +00002014-07-18T14:14:05.224+06:30ဘာသာျခားအေမးအေျဖ<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqWsNN60VvAw0cTJbqU_im-FQ0X-lOYki0SjpFVq-hxGHscTPNe1UOZ2EkhpSAnoDMXQLyM9XMO1rQvZlYJFIz9lVxPsKA_-7Ww4x5kEvZYKdeR8OiL3p8iiWZ_MnbpVoWgLLjNi02Td7r/s1600/buddha+face.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhqWsNN60VvAw0cTJbqU_im-FQ0X-lOYki0SjpFVq-hxGHscTPNe1UOZ2EkhpSAnoDMXQLyM9XMO1rQvZlYJFIz9lVxPsKA_-7Ww4x5kEvZYKdeR8OiL3p8iiWZ_MnbpVoWgLLjNi02Td7r/s1600/buddha+face.jpg" height="224" width="320" /></a></div> <br /> ပို ့စ္တင္ရျခင္း၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ &gt;&gt;&gt;&gt;<br /> <br /> ဗုဒၶဘာသာက်မ္းတြင္ရွိေသာ ဘုရားေဟာ ျမင့္မိုရ္ေတာင္ကို ဘာသာျခားသူငယ္ခ်င္းမ်ားက<br /> သိခ်င္ေန၍ တင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္အေနျဖင့္ ရ<span class="text_exposed_show">ွင္းျပခ်က္မွာ ဘာသာျခားမ်ား<br /> သာမန္သိျမင္ႏိုင္တဲ့ပံုစံျဖင့္သာ ရွင္းျပေပးထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။</span><br /> <br /> <br /> ဖြင္႕ဆိုခ်က္ &gt;&gt;&gt;&gt;<br /> <br /> ျမင့္မိုရ္ေတာင္ဟာ ဘယ္နားမွာရွိလဲဆိုတာကို ေျဖဆိုဖို ့အတြက္အရင္ဆံုး<br /> က်မ္းညြန္းကိုေျပာဆိုေပးပါ့မယ္။<br /> ဗုဒၶျမတ္စြာ ေဒသနာတြင္ ကမၻာဦး (ေလာကဓါတ္ အစျပဳရာ) အေၾကာင္းကို<br /> <br /> <br /> ► သုတၱန္ပိဋကတ္ ဒီဃနိကာယ္ ပါထိက၀ဂ္ အဂၢညသုတ္မွာ ဗုဒၶဘုရားရွင္ <br /> ေဟာေတာ္မူထားသည္ျဖစ္ရာ ထိုသုတၱန္ကို ပါဠိႏွင့္တကြ ေလ့လာမွပိုသိျမင္ပါလိမ္မယ္။<br /> <a href="http://myanmarsutta.net/%E1%80%92%E1%80%AE%E1%80%83%E1%80%94%E1%80%AD%E1%80%80%E1%80%AC%E1%80%9A%E1%80%B9/%E1%80%92%E1%80%94-%E1%81%82%E1%81%87-%E1%80%A1%E1%80%82%E1%81%A2%E1%80%8A%E1%80%9E%E1%80%AF%E1%80%90%E1%80%B9/" rel="nofollow" target="_blank">http://myanmarsutta.net/%E1%80%92%E1%80%AE%E1%80%83%E1%80%94%E1%80%AD%E1%80%80%E1%80%AC%E1%80%9A%E1%80%B9/%E1%80%92%E1%80%94-%E1%81%82%E1%81%87-%E1%80%A1%E1%80%82%E1%81%A2%E1%80%8A%E1%80%9E%E1%80%AF%E1%80%90%E1%80%B9/</a><br /> ျမတ္စြာဘုရားေဟာေတာ္မူသည္မွာ -<br /> <a href="http://l.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fwww.tipitaka.org%2Fmymr%2F&amp;h=fAQHz1Ihx&amp;enc=AZMXw9ptfy8Ieh_6LymJ4Vz7NPiAGsUC4e9lFBPWOSMmCLKX8NjPIFtj8m67vuU-R-zq3q-hcTSOduF8I335HcrBe0TSDwAWdsI2b0mCzWnKpDwOgUD2LxXy6m6awq7eWnhxuNKv5m8uXOLbbGtJUlErTr0FCGifFD8KShPViXj3tQ&amp;s=1" rel="nofollow" target="_blank">http://www.tipitaka.org/mymr/</a><br /> .<br /> (ပါဠိမူရင္း)<br /> ========<br /> ‘‘ေဟာတိ ေခါ ေသာ, ဝါေသ႒, သမေယာ ယံ ကဒါစိ ကရဟစိ ဒီဃႆ အဒၶဳေနာ အစၥေယန အယံ ေလာေကာ ဝိဝ႗တိ။ ဝိဝ႗မာေန ေလာေက ေယဘုေယ်န သတၱာ အာဘႆရကာယာ စဝိတြာ ဣတၳတၱံ အာဂစၧႏၲိ။ ေတဓ ေဟာႏၲိ မေနာမယာ ပီတိဘကၡာ သယံပဘာ အႏၲလိကၡစရာ သုဘ႒ာယိေနာ စိရံ ဒီဃမဒၶါနံ တိ႒ႏၲိ။ (အဂၢည ၁၁၉)<br /> <br /> <br /> (ျမန္မာျပန္အနက္)<br /> ============<br /> " ကာလၾကာရွည္ေသာ္ ေလာကဓါတ္သည္ပ်က္၏။ ထိုအခါ သတၱ၀ါတို႔သည္ အမ်ားအားျဖင့္ အာဘႆရဘံု၌ ျဖစ္ကုန္၏။ ကာလၾကာေသာ္ ေလာကဓါတ္တည္ျပန္၏။ ထိုအခါ သတၱ၀ါတို႔သည္ အာဘႆရဘံုမွ စုေတ၍ ဤေလာကဓါတ္အသစ္သို႔ ေရာက္လာၾက၏။ " ဆိုျပီး ဗုဒၶျမတ္စြာဘု၇ားရွင္က ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။<br /> .<br /> ဒီေနရာမွာေျပာလိုတာက အာဘႆရဘံုမွ စုေတလာေသာ သူမ်ားကို<br /> ' ေရွးေဟာင္းလူသား မူလ မႏုႆာ/ ေပါရာဏ မႏုႆာ' ဟုေဟာေတာ္မမူပဲ 'သတၱာ / သတၱႆ' ဟူ၍ ေယဘူယ်သေဘာအားျဖင့္ 'ထင္ရွားျဖစ္လာေသာ သက္ရွိ' ဟုသာ ဘုရားရွင္က ေဟာေျပာထားတာကို ေတြ ့ရပါတယ္။<br /> .<br /> ကမၻာဦးအစ ေလာကဓာတ္အစကို ေဟာၾကားတဲ့ေနရာမွာ ေနလနကၡတ္မ်ားမရွိ၊ ထိုသူမ်ားေတာင့္တမွသာ ျဖစ္လာသည္ ဟူေသာ မိန္႔ၾကားခ်က္ ကို ဘာသာျခားမ်ားက ရီစရာတစ္ခုဆိုျပီး ေျပာေနတာကိုေတြ ့ေနရပါတယ္။ အမွန္မွာ ထိုသို႔ ေနလနကၡတ္မ်ား မရွိေၾကာင္း ဗုဒၶက မိန္႔ၾကားခ်က္ တစ္ခ်က္ပင္မရွိဘူးဆိုတာကို ပါဠိနဲ ့တကြ သက္ေသျပေပးမွ သေဘာေပါက္မွာျဖစ္ပါတယ္။<br /> .<br /> ဆက္လက္ျပီး ျမတ္စြာဘုရားေဟာေတာ္မူသည္မွာ-<br /> <a href="http://l.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fwww.tipitaka.org%2Fmymr%2F&amp;h=7AQH2SO-9&amp;enc=AZNSwl1mkcySoNjiKruNf1f7TsMmV2j9_G28zHW3C-Vq88CU5iKVcDcmmsi5CoWJxQlEE6sGUkkP8OyeRYLa7n9RAzz7sUzpaIou-v9MikTrPE1tuDMeLX4AliqXZyGL2_SV7K0NIiM6_RdjVMwJWZDqfLiXLmDiH-GnS9ymgrc78Q&amp;s=1" rel="nofollow" target="_blank">http://www.tipitaka.org/mymr/</a><br /> (ပါဠိမူရင္း)<br /> ========<br /> ‘‘ဧေကာဒကီဘူတံ ေခါ ပန, ဝါေသ႒, ေတန သမေယန ေဟာတိ အႏၶကာေရာ အႏၶကာရတိမိသာ။ န စႏၵိမသူရိယာ ပညာယႏၲိ, န နကၡတၱာနိ တာရက႐ူပါနိ ပညာယႏၲိ, န ရတၱိႏၵိဝါ ပညာယႏၲိ, န မာသၯမာသာ ပညာယႏၲိ, န ဥတုသံဝစၧရာ ပညာယႏၲိ, န ဣတၳိပုမာ ပညာယႏၲိ, သတၱာ သတၱာေတြဝ သခ်ႍ ဂစၧႏၲိ။ '' (အဂၢည ၁၂၀)<br /> .<br /> (ျမန္မာျပန္အနက္)<br /> ============<br /> 'ထို (ကမၻာဦး) အခါ၌ ေရျပင္က်ယ္ၾကီးသာရွိ၏။ မျမင္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ေမွာင္၏။ အလြန္ေမွာင္၏။ လေနတို႔သည္ ထင္ထင္ရွားရွားမရွိ။ ' စသည္ျဖင့္သာ ေဟာထားပါတယ္။<br /> 'န စႏၵိမသူရိယာ ပညာယႏၱိ = စႏၵိမသူရိယာ၊ လေန တို႔သည္။ န ပညာယႏၱိ၊ ထင္ထင္ရွားရွားမရွိ။' ဟူေသာ ဗုဒၶ၀စနသည္ ' နတၳိ စႏၵိမသူရိယာ၊ လေန တို႔ လံုး၀မရွိ' ဟူေသာ စကားႏွင့္ လားလားမွ် တူညီျခင္းမရွိပါဘူး။ ထို႔အတူ 'သတၱာ သတၱာေတြ၀ သခ်ၤ ံ ဂစၦႏၱိ၊ သက္ရွိတို႔သည္ သက္ရွိဟု ေခၚေ၀ၚေရတြက္ျခင္းသို႔ သာ ေရာက္ကုန္၏ လို ့သာေဟာပါတယ္။<br /> .<br /> အဓိပါယ္ရွင္းလင္းခ်က္ &gt;&gt;&gt;&gt;<br /> န = အထင္အရွားမရွိ၊ ထင္ထင္ရွားရွားမရွိ<br /> နတၳိ = မရွိ၊ လံုး၀မရွိ<br /> ပါဠိေတာ္တြင္ပါရွိေသာ စကားမွာ ( န စႏၵိမသူရိယာ ပညာယႏိၱ ) ျဖစ္ပါတယ္။<br /> ( နတၳိ စႏၵိမသူရိယာ ပညာယႏိၱ ) ဟုေဖာ္ျပျခင္းလံုး၀ မဟုတ္ပါဘူး။<br /> ( ဘာသာျခားမ်ားက စကားကပ္ျပီး စကားနိုင္လုျခင္းအတြက္ ေျဖရွင္းျပထားပါတယ္ )<br /> .<br /> ဆက္လက္ျပီးရွင္းျပလိုတာက &gt;&gt;&gt;<br /> ေလာကဓါတု(ပါဠိလို) = ေလာဓာတ္(ျမန္မာလို) = (စၾကာ၀ဠာတစ္ခု)သိပၸံအေခၚ<br /> တို ့ပဲျဖစ္ပါတယ္။<br /> ေလာဓာတ္တစ္ခုမွာ ျမင့္မိုရ္ေတာင္၁ခု၊ ေတာင္စဥ္ခုႏွစ္လံုး၊ ကြ်န္းၾကီး၄ကြ်န္း နဲ ့<br /> ေန ၊ လ တို ့ပါ၀င္ျပီး ကြ်န္းငယ္ေပါငး္မ်ားစြာ ရွိၾကပါတယ္။<br /> ျမင့္မိုရ္ေတာင္ဟာ ေလာကဓာတ္တစ္ခု အလယ္ဗဟိုမွာရွိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။<br /> ဆိုလိုသည္မွာ စၾကာ၀ဠာတစ္ခုအလယ္ဗဟိုကို ျမင့္မိုရ္ေတာင္ဟု ေခၚဆိုတာပါ။<br /> ဘာသာျခားမ်ားက ကမာၻထဲမွာရွိတယ္လို ့ထင္ေနၾကတယ္။<br /> <br /> ျမင့္မိုရ္ေတာင္ထိပ္သည္ တာ၀တိ ံသာနတ္တို ့၏ ေနထိုင္ရာဘံုဌာနျဖစ္ပါတယ္။<br /> ျမင့္မို၇္ေတာင္အလယ္ပိုင္းမွေအာက္အထိသည္ စတုမဟာရာဇ္နတ္တို ့ေနထိုင္ရာ<br /> ဘံုဌာနျဖစ္ျပီး၊ ေအာက္ေျခမွာ အသူရကာယ္နတ္မ်ား၊ ဘီလူမ်ား၊ နဂါးမ်ားေနထိုင္ပါတယ္။<br /> ဒါေၾကာင့္ ျမင့္မိုရ္ေတာင္ကို သာမာန္လူသားမ်ား ဘယ္လိုမွျမင္ေတြ ့ႏိုင္မွာမဟုတ္ပါဘူး။<br /> အေၾကာင္းကေတာ့ နတ္ခႏၶာကုိယ္မ်ားသည္ လူ ့ခႏၶာကိုယ္ထက္အလြန္သိမ္ေမြ ့ေသာ<br /> ပရမာအဏုျမဴမ်ားျဖင့္ ဖြဲ ့စည္းထားေသာ ရုပ္တရားမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မျမင္ေတြ ့ရျခင္းပဲ<br /> ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုထက္ပိုျပီးသိမ္ေမြ ့ေသာ ခႏၶာကိုယ္မ်ားမွာ ျဗဟၼာမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္။<br /> နတ္၊ ျဗဟၼာမ်ားကို သာမာန္လူသားမ်ား ဘယ္နည္းနဲ ့မွျမင္ေတြ ့ႏုိင္ျခင္းမရွိပါဘူး။<br /> သမထတန္ခိုး၊ စ်ဥ္အဘိညာဥ္တန္ခိုးျဖစ္ေသာ ဒိဗၺစကၠဳျဖင့္သာ ျမင္ေတြ ့ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။<br /> .<br /> ဥပမာ ၁) ( မိုက္ခရိုစကုတ္ ဥပမာ )<br /> ======================<br /> အလြန္ၾကည္လင္ေသာ ဖန္ခြက္ထဲရွိ ေရကို ဘာမွမရွိ၍ ကြ်န္ေတာ္တို ့သာမာန္လူေတြကအားရပါးရ မ်ိဳခ်ေသာက္သံုးေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။<br /> အကယ္၍ မိုခရိုစကုတ္ကို ပိုင္ဆိုင္ေသာ လူတစ္ေယာက္က ထုိၾကည္လင္ေနေသာ ေရထဲကို ၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ပိုးမႊားေပါင္း သိန္း သန္း ကုေဋ ကုဋာ မက လႈပ္ရွားသြားလာေနၾက သည္ကို ျမင္ေတြ ့ႏိုင္မွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /> ဒါကို သာမာန္လူက သူ ့၏ပကတိ မ်က္စိျဖင့္ မျမင္ေတြ ့ႏိုင္တိုင္းထိုဖန္ခြက္ထဲ၌ ရွိေသာေရထဲတြင္ ဘာမွမရွိဘူးဆိုျပီး ျငင္းဆိုေနမယ္ ဆိုပါလွ်င္ ျငင္းဆိုေနသူသာ မွားယြင္းေနပါလိမ့္မယ္။<br /> မိမိကိုယ္တိုင္ ျမင္ေတြ ့ခ်င္ပါလွ်င္ မိမိကိုယ္တိုင္ မိုက္ခရိုစကုတ္ ကို ရရွိေအာင္ ၾကိဳးစားမွ မွန္ပါလိမ့္မယ္။<br /> .<br /> ဥပမာ ၂) ( အေ၀းၾကည့္မွန္ေျပာင္း ဥပမာ )<br /> ============================<br /> ႏွင္းဆီပန္း တစ္ပြင့္ကို ၁၀ ေပ အကြာတြင္ ထားပါက ။<br /> လူတို ့မ်က္စိျဖင့္ ျမင္ႏိုင္စြမ္း ရွိၾကပါတယ္။<br /> သို ့ေသာ္ ထိုႏွင္းဆီပန္းကိုပဲ မိုင္ေထာင္ခ်ီေ၀းကြာလွတ့ဲေနရာမွာ ထားလိုက္မယ္ဆိုရင္ သာမာန္လူတို ့၏ ပကတိမ်က္စိျဖင့္ ျမင္ႏိုင္စြမ္း မရွိေတာ့ပါ။ ထိုသို ့မျမင္ႏိုင္ေသာ္လည္း မိုင္ေထာင္ခ်ီေ၀းကြာေသာအရပ္တြင္ ထုိႏွင္းဆီပန္းပြင့္သည္ တည္ရွိေနျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုႏွင္းဆီပန္းပြင့္ကို မိုင္ေထာင္ခ်ီေ၀းတဲ့ အေ၀းၾကည့္မွန္ေျပာင္း၊ လကမာၻသို ့ၾကည့္ရႈ ့ႏုိင္ေသာ သိပၸံမွန္ေျပာင္းထို ့ျဖင့္ ၾကည့္ရႈ ့မည္ဆိုပါက အထင္းသားေတြ ့ျမင္ႏိုင္မွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မိမိမ်က္စိျဖင့္ မျမင္ႏိုင္တိုင္း မရွိဘူးဆိုျပီး ျငင္းဆို၍မရႏုိင္ပါဘူး။ အေၾကာင္းကေတာ့<br /> မိမိကိုယ္တိုင္ ျမင္ေတြ ့ခ်င္ရင္ မိမိကိုယ္တိုင္ ထုိျမင္ႏိုင္ေသာ အရာကို ပိုင္ဆိုင္ရရွိေအာင္ လုပ္ေဆာင္ျခင္းမွ တပါး အျခားမရွိႏိုင္ပါလို ့ပဲ ေျပာလိုပါတယ္။<br /> .<br /> ဥပမာ ၃) ေဒးဗစ္ေကာ္ပါဖီးလ္ ( David Copperfield )<br /> ==================================<br /> <a href="http://l.facebook.com/l.php?u=http%3A%2F%2Fen.wikipedia.org%2Fwiki%2FDavid_Copperfield_%2528illusionist%2529&amp;h=kAQHCVlX2&amp;enc=AZOpMGZ_3lQM6xrX4fO-HXJ1Nf_z4R8-S205_oEtaWk_07VHTXcGRDzh3cLIUojrmU14Vpqfc82hVWa0oAquAMBI7Bs4jNLdSD_RH6gmRD5KNKz1NbRIdBQ8F_HMervxoQuf0ZJ7JM6DKqeFni6RXURwlOA-wPdgVJ8N7iMgqpqbWw&amp;s=1" rel="nofollow" target="_blank">http://en.wikipedia.org/wiki/David_Copperfield_%28illusionist%29</a><br /> သာမာန္လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ David Copperfield ေတာင္မွ<br /> လူျမင္ကြင္းေနရာမ်ားတြင္ တကယ့္ မီးရထား၊ တကယ့္ ေလယာဥ္ပ်ံ၊ တကယ့္သေဘၤာ၊<br /> ေလဘာတီရုပ္တုၾကီး နဲ ့အရာ၀တၳဳမ်ားကို ေဖ်ာက္ျပႏိုင္ခဲ့ရင္<br /> သာမာန္လူတစ္ေယာက္ထက္ စိတ္တန္ခိုး၊ ကံစြမ္းသတၱိျပည့္၀ေသာ နတ္၊ သိၾကားမ်ားက<br /> ၄င္းတို ့ေနထိုင္ရာ ျမင့္မိုရ္ေတာင္ေလာက္ကို ေဖ်ာက္ထားျခင္းမွာ ခက္ခဲေသာအလုပ္မဟုတ္<br /> ဆိုတာကို ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္မယ္ဆိုရင္ ဘာသာျခားမ်ားသိျမင္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။<br /> .<br /> ဥပမာ ၄) မားစ္ျဂိဳလ္<br /> ========== ===<br /> ကမာၻႏွင့္အနီးဆံုးျဖစ္ေသာ မားစ္ျဂိဳလ္ကိုေတာင္ သိပၸံမွန္ေျပာင္းျဖင့္ၾကည့္မွ<br /> ျမင္ႏိုင္တာကိုေတြ ့ရပါတယ္။ ကမာၻေပၚမွာေနၾကေသာ သာမန္လူသားမ်ားက<br /> မင္ေတြ ့ႏိုင္ပါ့မလား။ ေသခ်ာစဥ္းစားေစခ်င္ပါတယ္။ ကမာၻနဲ ့အနီးဆံုး<br /> မားစ္ျဂိဳလ္ကိုေတာင္ ျမင္ႏိုင္စြမ္းမရွိရင္ ေလာကဓာတ္တစ္ခုအလယ္၊ စၾကာ၀ဠာ<br /> တစ္ခုရဲ ့အလယ္ဗဟိုမွာတည္ရွိေသာ ျမင့္မိုရ္ေတာင္ျမင္ေတြ ့ခ်င္တယ္လို ့ေျပာေနေသာ<br /> ဘာသာျခားမ်ားသည္ မျဖစ္ႏိုင္ေသာအေတြးအေခၚမ်ားကို ေတြးေခၚျပီးစိတ္ကူးယာဥ္ေနျခင္း<br /> သာျဖစ္ပါေတာ့တယ္။<br /> .<br /> ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ့္အေနျဖင့္ တစ္ခုေျပာၾကားလိုတာက အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္<br /> မြတ္စလင္မ်ားက ျမင့္မိုရ္ေတာင္၊ ငရဲ ၈ ထပ္၊ နတ္ျပည္ ၆ ဘံု၊ ျဗဟၼာ့ဘံု ၂၀ တို ့ကို<br /> သူတို ့မ်က္စိျဖင့္ မျမင္မေတြ ့ႏိုင္တိုင္း မရွိၾကဘူးဆိုျပီး ျငင္းဆိုေန ၾကျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာသာျခားမ်ားအပါအ၀င္ သာမာန္လူသားမ်ားဟာ ပကတိမ်က္စိမ်ားသာ ရွိၾကပါတယ္။ စ်ာဥ္အဘိညာဏ္တန္ခိုး ၊ ဒိဗၺစကၠဳ ျဖင့္သာျမင္ေတြ ့ႏိုင္ေသာ ဘံုဌာနမ်ားပင္ ျဖစ္ၾကပါတယ္။<br /> ဗုဒၶဘာသာတြင္ ထိုသို ့ေသာ္ စ်ဥ္အဘိညာဏ္တန္ခိုးမ်ားကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို ့ရာ <br /> ဗုဒၶဘုရားရွင္သည္ သမထက်င့္စဥ္၊ စ်ဥ္က်င့္စဥ္ျဖစ္ေသာ ကမၼဌာန္းနည္း ၄၀ ကို<br /> အတိအလင္း အဘိဓမၼာတြင္ ေဟာၾကားထားခဲ့ပါသည္။ ထိုက်င့္စဥ္ နည္း<br /> ၄၀ အနက္ မိမိတို ့ႏွစ္သက္ရာ က်င့္စဥ္နည္းကို ေရြးခ်ယ္၍<br /> က်င့္ၾကံအားထုတ္မယ္ဆိုပါက ဘုရား ၊ ပေစၥကဗုဒၶ၊ ရဟႏာၱမ်ား ႏွင့္ စ်ာဥ္ရပုဂၢိဳလ္မ်ား ျမင္ေတြ ့ႏိုင္ေသာျမင့္မိုရ္ေတာင္၊ ငရဲ ၈ ထပ္ ၊ နတ္ျပည္<br /> ၆ ဘံု ႏွင့္ ျဗဟၼာ့ဘံု ၂၀ တို ့ကိုေကာင္းစြာ ျမင္ေတြ ့ႏိုင္ၾကမွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္လို ့ေျပာလိုပါတယ္။ အျခားေသာ ဘာသာမ်ား မွာကဲ့သို ့ ေနာင္ဘ၀ေရာက္မွ ေသလြန္ျပီးမွ ျမင္ေတြ ့ႏိုင္မယ့္အရာမ်ိဳး ဗုဒၶဘာသာတြင္ လံုး၀ မရွိပါဘူး။ ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားသည္ ယခုက်င့္ၾကံမည္ဆိုပါက ယခုတရားထူးကို သိျမင္ႏိုင္ေသာ သတၱိအထူးရွိတဲ့ တရားေတာ္မ်ားပဲ ျဖစ္ၾကပါတယ္။<br /> ထိုက်င့္စဥ္ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ဥပမာ ပံုေဆာင္ျပီး ေျပာျပလိုပါေသးတယ္။<br /> ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုရင္ ဘာသာျခားမ်ားက မက်င့္ဘဲႏွင့္ သိျမင္ခ်င္ၾကပါတယ္။ ေလာကမွာ မိမိကိုယ္တိုင္ မက်င့္ၾကံဘဲ သိျမင္ႏိုင္တဲ့တရားမ်ိဳး လံုး၀ မရွိပါဘူး။<br /> အားလံုးပဲ အမွန္တရားကို သိျမင္ႏိုင္ၾကပါေစဗ်ာ...<br /> &nbsp; <br /> <u><b>By</b></u><br /> <br /> <u><b> Kaung Myat Min Soe <a href="https://www.facebook.com/guidingstar112">https://www.facebook.com/guidingstar112</a> ထံမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္...</b></u>http://zmo999.blogspot.com/2014/07/blog-post_18.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)1tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-2207722070390168472Thu, 17 Jul 2014 08:18:00 +00002014-07-17T14:48:19.687+06:30၂၄ပစၥည္း<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="http://2.bp.blogspot.com/-v3c8Sg2HRwI/Tld5UGRLhxI/AAAAAAAAAtw/JjGYiVJNd0c/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-v3c8Sg2HRwI/Tld5UGRLhxI/AAAAAAAAAtw/JjGYiVJNd0c/s1600/1.jpg" height="320" width="252" /></a></div> <br style="-webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #141823; font-family: Helvetica, Arial, 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 19.31999969482422px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: auto; word-spacing: 0px;" /> <span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #141823; display: inline !important; float: none; font-family: Helvetica, Arial, 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 19.31999969482422px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: auto; word-spacing: 0px;">၁။ ေဟတု ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation way of root.</span><br /> <span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #141823; display: inline !important; float: none; font-family: Helvetica, Arial, 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 19.31999969482422px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: auto; word-spacing: 0px;">၂။ အာရမၼဏ ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of object.</span><br /> <span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #141823; display: inline !important; float: none; font-family: Helvetica, Arial, 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 19.31999969482422px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: auto; word-spacing: 0px;">၃။ အဓိပတိပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of dominance.</span><br /> <span style="-webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #141823; display: inline !important; float: none; font-family: Helvetica, Arial, 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 19.31999969482422px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: auto; word-spacing: 0px;">၄။ အနႏၲရ ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of contiguity.</span><span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #141823; display: inline; font-family: Helvetica, Arial, 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 19.31999969482422px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: auto; word-spacing: 0px;"><br />၅။ သမနႏၲရ ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of immediate contiguity.<br />၆။ သဟဇာတ ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of Co-existence.<br />၇။ အညမည ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of reciprocity.<br />၈။ နိႆယ ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of dependence.<br />၉။ ဥပနိႆယ ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of Sufficing condition.<br />၁၀။ ပုေရဇာတ ပစၥယ&nbsp;&nbsp; =The relation of pre-existence.<br />၁၁။ ပစၧာဇာတ ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation 0f post-existence.<br />၁၂။ အာေသ၀န ပစၥယ&nbsp; =The relation of habitual recurrence.<br />၁၃။ ကမၼ ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of Kamma.<br />၁၄။ ၀ိပါက ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of effect.<br />၁၅။ အာဟာရ ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of food.<br />၁၆။ ဣျႏၵိယ ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of control.<br />၁၇။ စ်ာန ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of jhana.<br />၁၈။ မဂၢပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of path.<br />၁၉။ သမၸယုတၱ ပစၥယ&nbsp;&nbsp; =The relation of association.<br />၂၀။ ၀ိပၸယုတၱ ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of dissociation.<br />၂၁။ အတၳိ ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of presence.<br />၂၂။ နတၳိ ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of absence.<br />၂၃။ ၀ိဂတ ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of abeyance.<br />၂၄။ အ၀ိဂတ ပစၥယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; =The relation of continuance</span><br /> <br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #141823; display: inline; font-family: Helvetica, Arial, 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 19.31999969482422px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: auto; word-spacing: 0px;"><u><b>Facebook မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္...။&nbsp;</b></u></span><br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #141823; display: inline; font-family: Helvetica, Arial, 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 19.31999969482422px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: auto; word-spacing: 0px;"><u><b><br /></b></u></span> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #141823; display: inline; font-family: Helvetica, Arial, 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 14px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 19.31999969482422px; orphans: auto; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: auto; word-spacing: 0px;"><b>(ကၽြန္ေတာ္႕ blog page မွာလည္း ပံုေတြ၀င္ၾကည္႕ႏုိင္ပါတယ္ &gt;&gt;&gt; <a href="http://www.zmohazylife.com/p/24-paccayas.html" target="_blank">၂၄ ပစၥည္းပံုႏွင္႔တကြရွင္းလင္းခ်က္...</a> )</b></span>http://zmo999.blogspot.com/2014/07/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-300457392414342122Mon, 07 Jul 2014 05:28:00 +00002014-07-07T11:58:00.246+06:30ဘာသာေရး၀ါဆို<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhIIlmAUevhoUc3e-yNP-qz65XefngCgYrUGntZSpHOcMXCzPGwHeGIPcj1iokLTWU-3uEdXfY42R2Yt4BqLskg0DGVq2OF2f1fV2G6dJuZlZoJxfc5uQHqa_vZ-1B7jwEDvZjGCtE9bXPd/s1600/22146_104497739569389_100000274902165_119063_2611537_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhIIlmAUevhoUc3e-yNP-qz65XefngCgYrUGntZSpHOcMXCzPGwHeGIPcj1iokLTWU-3uEdXfY42R2Yt4BqLskg0DGVq2OF2f1fV2G6dJuZlZoJxfc5uQHqa_vZ-1B7jwEDvZjGCtE9bXPd/s320/22146_104497739569389_100000274902165_119063_2611537_n.jpg" height="240" width="320" /></a></div> <br /> <b style="color: #cc0000;">ဥပုဒ္သီတင္းနဲ႕ျပည္႕စံုေတာ္ မူထကုန္ေသာ ပုရိသႏြယ္၀င္ သူေတာ္စင္ အေပါင္းတို႕အား ေလးစားၾကည္ညုိေသာအားျဖင္႕ ဒီ၀ါဆိုလျပည္႕ေန႕ေလးမွာ ရတနာသံုးပါ ဦးထိပ္ထားလွ်က္ ဒီပို႕စ္ေလးနဲ႕ ကုသိုလ္ယူလိုက္ပါတယ္...</b><br /> <br /> သာသနာသကၠရာဇ္ ၂၅၅၅ခုႏွစ္<br /> ၁၃၇၃ ခုႏွစ္ ၀ါဆိုလျပည့္ ၁၅ ရက္ေန ့<br /> 15--7--2011.....ရက္<br /> <br /> <b style="color: #b45f06;">သေႏၶ, ေတာထြက္, ဓမၼစက္, မိန္ႁမြက္သံခ်ဳိ လဝါဆုိ</b> ဟူေသာစကားႏွင္႔အညီ ျမတ္စြာဘုရားရွင္<br /> ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးသည္ တုသိတာနတ္ျပည္မွ နတ္သားအေပါင္းတု႔ိဧ။္<br /> ဘုရားျဖစ္ရန္ အခ်ိန္တန္ပါၿပီဟု လာေရာက္ကာ ေတာင္းပန္ၾကေသာေၾကာင္႔<br /> သႏၲဳႆိတ နတ္သားအျဖစ္မွ မယ္ေတာ္မာယာဧ။္ ဝမ္းတြင္ဝယ္ ဝါဆုိလျပည္႔ေန႔တြင္<br /> ပဋိသေႏၶေနေတာ္မူပါသည္။<br /> ဖြားျမင္ေျမာက္ေသာအခါ သိဒၶတၳေဂါတမ အမည္ရေလဧ။္။ ဆယ္႔ေျခာက္ႏွစ္ဝယ္<br /> ယေသာ္ဓရာႏွင္႔ ထိန္းျမႇား လက္ထပ္ေလဧ။္ ရာဟုလာ အမည္ရေသာ သားေတာ္တစ္ပါး<br /> ေမြးဖြားေလဧ။္ ထုိေနာက္ သူအုိ, သူနာ, သူေသ, ရဟန္း, ဟူေသာ နိမိတ္ႀကီးေလးပါးကုိ<br /> ျမင္ေတာ္မူကာ အုိျခင္းသေဘာ နာျခင္းသေဘာ ေသျခင္းသေဘာ တရားတုိ႔ကုိ<br /> ေၾကာက္လန္႔ကာ အုိျခင္းကင္းရာ နာျခင္းကင္းရာ ေသျခင္းကင္းရာ ရဟန္းတစ္ပါးဧ။္ ခ<br /> ်မ္းသာတရားကုိ ေတြးသိကာ ေတာထြက္ရန္ ႀကံစည္ေတာ္မူၿပီး ဝါဆုိလျပည့္ေန႔<br /> ညသန္းေခါင္ယံ အခ်ိန္တြင္ ဖြားဖက္ေတာ္ ေမာင္စံ ကႏၷကျမင္းတုိ႔ ႏွင္႔ ဥရုေဝလ<br /> ေတာသုိ႔ ကိေလသာကုန္ခန္းၿပီး ဥာဏ္အလင္းေရာင္ေတြကုိ ရွာေဖြရန္<br /> ေတာထြက္ေတာ္မူပါသည္။<br /> မဂဓတုိင္း ဂယာၿမဳိ႕အနီး ဥရုေဝလေတာဝယ္ (၆)ႏွစ္တုိ႔ ကာလပတ္လုံး ေရွးေဟာင္း<br /> အိႏၵိယ ေယာဂီ ပရိဗုိဇ္တုိ႔ဧ။္ အတၱကိလမထာ (ပင္းပန္းစြာခႏၶာကုိယ္ ညင္းဆဲေၾကာင္း)<br /> အက်င့္တုိ႔ကုိ႔ ထုိေတာဝယ္(၆) ႏွစ္တုိင္တုိင္ ပင္းပန္းစြာ က်င့္ႀကံေသာ္လည္း<br /> တရားထူးကုိမရရွိေပ၊ (၆)ႏွစ္မွ်က်င္႔ခဲ႔ရတဲ႔ ေရွးေဟာင္းအိႏၵိယ ေယာဂီပရီဗုိဇ္တုိ႔ဧ။္<br /> အက်င္႔မ်ားသည္ ခႏၶာကုိယ္ပင္ပန္းဆင္းရဲေၾကာင္း အက်င္႔မ်ားသာၿဖစ္သည္ဟု<br /> သိရေသာအခါ မိမိဧ။္ ကုိယ္ပုိင္နည္းစနစ္ၿဖစ္ေသာ မဂၢင္(၈)ပါး နည္းလမ္းသစ္ၿဖင္႔<br /> သဗၺညဳတ ဥာဏ္ေတာ္ကုိ ရရွိကာဘုရားအၿဖစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိေတာ္မူပါသည္ ၊<br /> ဘုရားအၿဖစ္သုိ႔ေရာက္ရွိၿပီးေနာ<wbr></wbr>က္ အားထုတ္ခဲ႔ေသာတရားမ်ားႏွင္႔ ေလာကကုိ<br /> ဆင္ျခင္ၾကည့္ေသာ္ မိမိရရွိ က်င့္ႀကံထားေသာ တရားတုိ႔သည္ အလြန္သိမ္ေမြ႔နက္နဲ<br /> ခက္ခဲလြန္းေနဧ။္ ေလာကလူသားတုိ႔ဧ။္ အသိဥာဏ္ကား ကိေလသာအေမွာင္တုိ႔ၿဖင္႔သာ<br /> ထာဝစဥ္ပိတ္ဖုံးေနဧ။။္ ငါဧ။္တရားတုိ႔သည္ကား အလြန္နက္နဲကာ ခက္ခဲလြန္ေနဧ။္<br /> ပုုထုဇဥ္တုိ႔အား ေဟာၾကားရန္ လားလားမွ မတန္ဟု စဥ္ၿခင္ေနစဥ္ သဟမၸတိ ျဗဟၼာဧ။္<br /> ေတာင္းပန္မႈျဖင္႔ အရင္က မိမိ တပည့္ေတာ္ခဲ႔ဘူးေသာ ကာသိတုိင္း ဗာရာဏသီၿမဳိ႕အနီး<br /> မိဂဒါဝုန္ေတာဝယ္ရွိေသာ ပဥၥဝဂၢီငါးဦး (ပဥၥ-ငါးခု ငါးေယာက္၊၀ဂၢ-အစု အဖြဲ႔)<br /> တုိ႔ကုိတရားဦးေဟာၾကားရန္ ၾကြခ်ီေတာ္မူေလသည္ ။<br /> ဝါဆုိလျပည္႔ေနဝယ္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ၾ<wbr></wbr>ကီးသည္ သူ႔ဘဝဧ။္<br /> ထမဦးဆုံးၿဖစ္ေသာ ဓမၼစၾကၤာ တရားေတာ္ကုိ ပဥၥဝဂၢီ ငါးဦးတုိ႔အား ေဟာၾကားေတာ္<br /> မူေလသည္။ ဝါဆုိလၿပည္႔ ေန႔သည္ ဗုဒၶဘာ၀င္တုိ႔ အတြက္ မြန္ၿမတ္ေသာေန႔တစ္ေန႔ၿဖစ္ပါသည္။<br /> <br /> ၀ါဆိုလျပည့္ (၅) ေန႔<br /> (၁) ပဋိသေႏၶတည္သည့္ေန႔ = မဟာသကၠရာဇ္ – ၆၇၊ ၀ါဆိုလျပည့္။(ၾကာသပေတးေန႔)<br /> (၂) ေတာထြက္သည့္ေန႔ = မဟာသကၠရာဇ္ – ၉၇၊ ၀ါဆိုလျပည့္။(တနလၤာေန႔)<br /> (၃) ဓမၼစၾကာတရားဦး = မဟာသကၠရာဇ္ – ၁၀၃၊ ၀ါဆိုလျပည့္။(စေနေန႔)<br /> (၄) ေသာတာပန္လူသား စေပၚသည့္ေန႔ = မဟာသကၠရာဇ္ – ၁၀၃၊ ၀ါဆိုလျပည့္။ (စေနေန႔)<br /> (၅) သံဃာရတနာစေပၚသည့္ေန႔ = မဟာသကၠရာဇ္ – ၁၀၃၊ ၀ါဆိုလျပည့္။ (စေနေန႔)<br /> <br /> သေႏၶယူေတာ္မူေသာေန႔ (ၾကာသာပေတးေန႔)<br /> သုံးလူ႔ရွင္ပင္၊ ကၽြန္းထိပ္တင္၊ ေသာင္းခြင္<br /> စၾကာ၀ဠာ၊ နတ္ျဗဟၼာတို႕၊ ညီညာရုံးစု၊<br /> ေတာင္းပန္မူေၾကာင့္၊ ရတုနဂိုရ္၊ ရႊန္းရႊန္းစိုသည္<br /> “ဝါဆိုလျပည္႕ ၾကြက္မင္းေန႔၀ယ္၊ ခ်မ္းေျမ႕ၾကည္ျဖဴ<br /> သေႏၶ ယူသည္” နတ္, လူ ၿငိမ္းဖို႔ကိန္းပါကို…။<br /> <br /> ေတာထြက္ေတာ္မူေသာေန႔ (တနလၤာေန႕)<br /> ဖြားျမင္ေျမာက္ေသာ္၊ ဆယ္ေျခာက္ႏွစ္ရြယ္<br /> ပ်ဳိျမစ္ႏုနယ္၌၊ သုံးသြယ္ေရႊနန္း သိမ္းျမန္းၿပိးလစ္၊<br /> ဆယ္သုံးႏွစ္လွ်င္၊ ဘုန္းသစ္လွ်ံလူ၊ စံေတာ္မူ၍၊<br /> “ရြယ္မူႏုၿဖိဳး၊ ႏွစ္ဆယ္ကိုး၀ယ္” ေလးမ်ဳိးနိမိတ္၊<br /> နတ္ျပဟိတ္ေၾကာင့္၊ ေရႊစိတ္ျငင္ၿငိဳ၊ သံေ၀ပိုက၊<br /> “၀ါဆိုလျပည့္ က်ားမင္းေန႔၀ယ္၊ ခ်မ္းေျမ႕ရဂုံ<br /> ေတာ္ရပ္လွႈံသည္” စုံၿမိဳင္ပင္ရိပ္ခမ္းမွာကို……။<br /> <br /> ဓမၼစႀကၤာေဟာေတာ္မူေသာေန႕ (စေနေန႔)<br /> ဘုရားျဖစ္ကာ၊ မိဂဒါသို႔၊ စၾကာေရႊဖ၀ါးျဖန္႔ခ်ီ<br /> သြား၍၊ ငါးပါး၀ဂၢီစုံအညိႏွင့္ မဟီတစ္ေသာင္း<br /> တိုက္အေပါင္းမွ၊ ခေညာင္းကပ္လာ၊ နတ္ျဗဟၼာ<br /> အား“၀ါဆိုလျပည့္၊ စေနေန႔၀ယ္၊ ေႂကြ႕ေႂကြ႕<br /> လွ်ံတက္၊ ဓမၼစက္ကို” မိန္႔ႁမြတ္ေထြျပား၊<br /> ေဟာေဖာ္ၾကားသည္၊ တရားနတ္စည္ရႊမ္းတယ္ကို….။<br /> <br /> ဓမၼစႀကၤာတရားေတာ္<br /> <br /> ဘုရားအေလာင္းေတာ္သည္ (၂၉)ႏွစ္ထိ ကာမဂုဏ္အာ႐ံုတို႔ျဖင့္ ေပ်ာ္ပါးေနခဲ့ေသာ<br /> ‘ကာမသုခလႅ’ိကာႏု ေယာဂလက္ယာစြန္းေရာက္ေနစဥ္ ေလာဘကိုသာ ျဖစ္ေစၿပီး၊<br /> (၂၉) ႏွစ္မွ (၃၅) ႏွစ္အထိ (၆) ႏွစ္လံုးလံုး ခႏၶာကုိယ္ကို အမ်ဳိးမ်ဳိး ႏွိပ္စက္ညႇင္းဆဲၿပီး<br /> က်င့္ေသာ ဒုကၠရစရိယာအက်င့္ ‘အတၱကိလမထာႏုေယာဂ’ လက္၀ဲ စြန္း ေရာက္ေနစဥ္<br /> ေဒါသကိုသာျဖစ္ေစသျဖင့္ တရားမရျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ၄င္းအစြန္းႏွစ္ပါးကိုေရွာင္ၿပီး<br /> ‘မဇိၥ်မပဋိပဒါ’ (ေခၚ) မဂၢင္ရွစ္ပါးအက်င့္ကို က်င့္မွသာလွ်င္ သစၥာေလးပါး ကို သိျမင္ႏိုင္ေသာ<br /> တရားျဖစ္သည္ဟု ေဟာၾကားေသာ တရားျဖစ္သည္။ <br /> ျမန္မာတို ့ရဲ ့ အထြဋ္ လျမတ္၀ါဆိုေန ့မွာ ဘုရား အေလာင္းေတာ္<br /> သိဒၶတၳမင္းသားသည္ ေတာထြက္ေတာ္မူရာ ပဥၥ၀ဂၢီ ၅ ဦးကို<br /> ၀ါဆိုလျပည့္၌ ဓမၼစၾကာ တရားဦး ေဟာေတာ္မူခဲ့၏<br /> သေႏၶ ေတာထြက္ ဓမၼစက္ ေဟာျမြက္ သံခ်ိဳ လ ၀ါဆိုဟု<br /> ေန ့ထူး ေန ့ျမတ္ ဓမၼစၾကာ ေန ့ဟု ေခၚတြင္ သမုတ္ျပဳၾက၏<br /> ယခုက်ေရာက္မယ့္ လျမတ္ ၀ါဆို လျပည့္ေန ့တြင္<br /> ၀ါဆို သဃၤန္း ကပ္လွဴျခင္း ဥပုလ္သီလေဆာက္တည္ျခင္း<br /> ျမန္မာတို ့ရဲ ့ တရားဘ၀နာ မ်ားကို မေမ့မေလွ်ာ့ပဲ ႏိုးေဆာ္တိုက္တြန္းရင္းနဲ ့<br /> ခ်စ္သူျမိဳ ့ေတာ္ မွာရွိတဲ့ ဆရာေတာ္ သံဃာမ်ားကို ရည္မွန္းျပီး<br /> ၀ါဆိုလျပည့္ ဓမၼစၾကာေန ့အတြက္ ဒီစာစုေလးနဲ ့အတူ<br /> လက္ဆယ္ျဖာ ထိပ္မွာမိုလို ့ ရွစ္ခိုးကန္ေတာ့လိုက္ပါတယ္<br /> အရွင္သူျမတ္ၾကီးတို ့ဘုရား..........။<br /> <br /> <u></u><br /> <u><a href="http://sandarthuriya.wordpress.com/2009/06/13/%e1%81%80%e1%80%ab%e1%80%86%e1%80%ad%e1%80%af%e1%80%9c%e1%80%bb%e1%80%95%e1%80%8a%e1%80%b9%e1%80%b7%e1%80%b1%e1%80%94%e1%82%94-%e1%80%93%e1%80%99%e1%81%bc%e1%80%85%e1%82%80%e1%80%80%e1%81%a4/" rel="nofollow" target="_blank" title="၀ါဆိုလျပည့္ေန႔ + ဓမၼစႀကၤာေန႔">(၀ါဆိုလျပည့္ေန႔ +&nbsp;ဓမၼစႀကၤာေန႔ )</a>......မွ တစ္ဆင့္ ကူးယူတင္ျပလိုက္ပါတယ္</u>http://zmo999.blogspot.com/2011/07/blog-post_14.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-7960718543074590230Mon, 07 Jul 2014 05:27:00 +00002014-07-07T11:57:40.287+06:30ျမတ္စြာဘုရားလုပ္ငန္းစဥ္၀ါဆို<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhpSbVAp6Od6t3KcOe5nGcW888p4wOg_ojfwqFfR4pXfI3vUgK5CvPDTkHQdlLQXudCldwenATvkh_tM5Kse9CJB450jSEXy1foD4ESbg7lALHqCF3r48ndjkby62nHhsDaUhGrjJOtQOlZ/s1600/Shwe+Dagon+Pagoda+with+full+moon.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhpSbVAp6Od6t3KcOe5nGcW888p4wOg_ojfwqFfR4pXfI3vUgK5CvPDTkHQdlLQXudCldwenATvkh_tM5Kse9CJB450jSEXy1foD4ESbg7lALHqCF3r48ndjkby62nHhsDaUhGrjJOtQOlZ/s320/Shwe+Dagon+Pagoda+with+full+moon.jpg" height="210" width="320"></a></div> <br> <br> ျမန္မာလ (၁၂) လ ႐ွိသည့္အနက္ ၀ါဆိုလသည္ စတုတၳေျမာက္လျဖစ္သည္။ ၀ါဆိုလသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ေႏြရာသီႏွင့္မုတ္သံုရာသီ ကာလအပိုင္းအျခားတြင္ျဖစ္ၿပီး၊ အဂၤလိပ္လ ဇြန္၊ ဇူလိုင္လအတြင္းတြင္ က်ေရာက္လွ်က္႐ွိသည္။ (၁၂) လရာသီ႐ွိသည့္အနက္မွ ၀ါဆိုလျပည့္ေန႕သည္ အေရးပါေသာေန႕တစ္ေန႕ျဖစ္ၿပီး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အစိုးရ႐ံုးပိတ္ရက္မ်ားတြင္လည္းပ<br> <div class="text_exposed_root text_exposed" id="id_4ff2b433de7418173291276"> <wbr><span class="word_break"></span>ါ၀င္သည္။ ၀ါဆို<span class="text_exposed_show">လ၏ဆိုလိိုရင္းမွာ ၀ါ သည္ေနထိုင္ျခင္း ၊ ဆိုသည္ ရြတ္ဆိုျခင္းဟု အနက္ဖြင့္ဆိိုၾကသည္။ မိုးတြင္းသံုးလပတ္လံုး ရဟန္းေတာ္မ်ားသီတင္းသံုးရာေက်ာင<wbr><span class="word_break"></span>္း၌ ေနထိုင္ပါ မည္ဟုအဆိုျပဳေသာလကို ၀ါဆိုလဟုေခၚဆိုသည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ၀ါဆိုလကိုပုဂံေခတ္ဦးတြင္ မယ္တာ ဟုေရးသားအသံုးျပဳခဲ့ၾကသည္။ ပုဂံေခတ္ေႏွာင္းပိုင္းတြင္ မယ္တာ မွ ေႏြတာဟု ေျပာင္းလဲေခၚဆိုခဲ့ၾကသည္။ မယ္တာဟူေသာစကားလံုး၏အဓိပၸါယ္မွာ<wbr><span class="word_break"></span> မယ္ သည္လယ္ယာ ၊ မိုး ၊ ေျမ ကိုကိုယ္စားျပဳၿပီး ၊ တာ ဆိုသည္မွာတိုင္းတာျခင္းဟု အနက္ဖြင့္ဆိုသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လယ္ယာမိုးေျမကိုတိုင္းတာေသာလဟုလ<wbr><span class="word_break"></span>ည္းဆိုႏိုင္ပါသည္။ ၀ါဆို လ၏ ေယဘုယေနထြက္ ခ်ိန္မွာ နံနက္ ၄ နာရီ ၄၈ မိနစ္ျဖစ္ၿပီး၊ ေန၀င္ခ်ိန္မွာ ညေန ၇ နာရီ ၁၂ မိနစ္ျဖစ္သည္။ ၁၂ လရာသီအနက္ ၀ါဆုိလသည္ ေန ့တာအရွည္ဆံုးလျဖစ္သည္။ ၀ါဆိုလကိုကိုယ္စားျပဳေသာရာသီမွာ<wbr><span class="word_break"></span> ျမန္မာအေခၚ ကရကဋ္ ၊ ပါဠိ အေခၚအားျဖင့္ ကကၠဋ ျဖစ္သည္။ ျမန္မာအေခၚ၀ါဆိုလကို ဥေရာပတိုက္တြင္ရာသီအားျဖင့္ ကင္ဆာ (Cancer) ဟုေခၚသည္။ ကိုယ္စားျပဳေသာရုပ္ပံုမွာ ပုဇြန္လံုး သို႔မဟုတ္ ကဏာန္းေကာင္ ျဖစ္သည္။ ႐ုပ္ပံုအားျဖင့္ပုဇြန္လံုးႏွင့္<wbr><span class="word_break"></span> ရာသီအားျဖင့္ Cancer ဟူေသာအမည္သည္ ဆက္စပ္ေနသည္။ ပုဇြန္လံုးသည္ေျခေထာက္မ်ားစြာျဖ<wbr><span class="word_break"></span>င့္ ေနရာမ်ိဳးစံုသြားသကဲ့သို႔ Cancer ေခၚသည့္ေရာဂါသည္လည္းျဖစ္သည့္ေနရ<wbr><span class="word_break"></span>ာတြင္မက အျခားေနရာမ်ားသို႔ </span><br> </div><a href="http://zmo999.blogspot.com/2012/07/blog-post_4501.html#more">ဆက္လက္ဖတ္ရႈ႕ရန္...</a>http://zmo999.blogspot.com/2012/07/blog-post_4501.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)1tag:blogger.com,1999:blog-432110163699538481.post-697617974297812818Mon, 07 Jul 2014 05:27:00 +00002014-07-07T11:57:16.100+06:30သကၤန္းအလွဴ၀ါဆို<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <h3 style="text-align: justify;"> <span style="font-size: small;"><span style="font-weight: normal;"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4YXFk_U-fD1GNb_Z5ybqN9vvguNic9DmF99uWHh_RZTF0xHxO0rivgMvzR_kZhe9vWJZbR9ps_l0eBW199Yy9NjiKyBDgtlrApYN9Fm_ryX9cdM3Out7zZIvbsJWP-kC-faFY_02kkrOs/s1600/monk+under+raining.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4YXFk_U-fD1GNb_Z5ybqN9vvguNic9DmF99uWHh_RZTF0xHxO0rivgMvzR_kZhe9vWJZbR9ps_l0eBW199Yy9NjiKyBDgtlrApYN9Fm_ryX9cdM3Out7zZIvbsJWP-kC-faFY_02kkrOs/s320/monk+under+raining.jpg" height="240" width="320"></a></div> </span></span></h3> <h3 style="text-align: justify;"> <span style="font-size: small;"><span style="font-weight: normal;">ေထရဝါဒ ရဟန္းေတာ္မ်ားရဲ႕ ဝါဆိုရာ ဝါတြင္းကာလ အခ်ိန္နီးကပ္လာတာနဲ႔အမွ် ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာမ်ားရဲ႕ ရဟန္းေတာ္မ်ား ဝါတြင္းကာလ ဝတ္႐ုံအသုံးျပဳႏုိင္ရန္ ရည္မွန္းၿပီး လွဴဒါန္းၾကတဲ့ ဝါဆုိသကၤန္းဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းပဲြမ်ားဟာလည္း တျဖည္းျဖည္း အခ်ိန္လုလာၾကတာကုိ သတိထားမိလာပါတယ္။ ဝါဆုိသကၤန္း ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းမယ့္ ရက္ကုိ အလုအယက္ ျဖစ္လာၾကတဲ့အပုိင္းမွာ တစ္ခ်ိဳ႕က ဝါဆုိသကၤန္းကုိ ဝါမဆုိခင္ပဲ ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းေကာင္းတယ္လုိ႔ ထင္ေနၾကတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ျဖစ္သလုိ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ဝါဆုိသကၤန္း အလွဴဟာ ဝါမဆုိခင္လွဴမွ ပုိၿပီးကုသိုလ္ရကာ ဝါတြင္းသုံးလလုံးလုံး မိမိတုိ႔ လွဴဒါန္းထားတဲ့ သကၤန္းကုိ အျပည့္အဝ ဝတ္႐ုံသုံးေဆာင္ႏုိင္ၾကမွာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ လက္ခံယုံၾကည္ထားၾကတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လည္း ဘာရယ္မဟုတ္ သူမ်ားဝါဆုိသကၤန္းဆုိလုိ႔ လုိက္ၿပီးဝါဆုိသကၤန္း လုပ္လုိက္ရတာေတြလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဝါဆုိသကၤန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဟုိလုိလုိဒီလုိလုိ ျဖစ္ေနတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ အခ်ိဳ႕အတြက္ ဝါဆုိရည္မွန္း ျမတ္သကၤန္းအေၾကာင္း တစ္ေစ့တစ္ေစာင္း ေရးသားတင္ျပရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။</span></span></h3> <div style="text-align: justify;"> <br> တကယ္ေတာ့ ဝါဆုိသကၤန္းရဲ႕ မူရင္းအေခၚက မုိးေရခံသကၤန္းဆုိတဲ့ အေခၚအေဝၚပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ပါဠိလုိေတာ့ ဝႆာဝါသိက စီဝရ၊ ဒါမွမဟုတ္ ဝႆိကသာဋိက စီဝရလုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ခုေနာက္ပုိင္းေတာ့ ဒီမုိးေရခံ သကၤန္းဆုိတဲ့ အေခၚကုိ အသုံးမျပဳၾကေတာ့ဘဲ ဝါဆုိသကၤန္းဆိုတဲ့ အမည္နဲ႔ပဲ တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ အသုံးျပဳျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဘယ္လုိပဲေခၚေခၚ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ ဝါဆုိဝါကပ္ၾကတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ား ဝါတြင္းကာလမွာ သကၤန္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ျဖစ္ေစလုိၾကတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဒီသကၤန္းအလွဴဟာ မုိးတြင္းကာလမွာ အပုိအေနနဲ႔ လဲလွယ္ဝတ္႐ုံ အသုံးျပဳႏုိင္ဖုိ႔ ဘုရားရွင္ ခြင့္ျပဳေတာ္မူခဲ့တဲ့ ဝိနည္းေတာ္နဲ႔ ညီညြတ္တဲ့ သကၤန္းအလွဴျဖစ္လုိ႔လည္း မြန္ျမတ္တဲ့ စီဝရဒါနအလွဴ ျဖစ္ပါတယ္။<br> <br> ဒီဝါဆုိသကၤန္းအလွဴ ခြင့္ျပဳျဖစ္ခဲ့ရျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းက ဝိသာခါ <br> </div><a href="http://zmo999.blogspot.com/2012/07/blog-post_5555.html#more">ဆက္လက္ဖတ္ရႈ႕ရန္...</a>http://zmo999.blogspot.com/2012/07/blog-post_5555.htmlnoreply@blogger.com (zmozmo)0