hlektronikarios.com

LRS Hyperterminal για Windows 7 / Windows 8

2014-04-15T12:13:00.000-07:00

Το πρόγραμμα αυτό είναι το αντίστοιχο Hyperterminal που υπάρχει στα windows XP. Έχει δοκιμαστεί σε windows 7/8. Πρόκειται για Desktop εφαρμογή την οποία δημιούργησα με Visual Basic 2013 έτσι ώστε να τρέχει στα νεότερα λειτουργικά συστήματα. Πατήστε ΕΔΩ για να το κατεβάσετε.

ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ:

Ανοίξτε το αρχείο WinRAR και αποσυμπιέστε τον φάκελο που βρίσκεται μέσα σε αυτό. Έπειτα, διπλό κλίκ στο αρχείο setup και είναι έτοιμο!!!

Acer Ferrari One - Disasembly

2014-03-06T07:25:00.000-08:00

FEC, CRC και HEC σφάλματα στο Router

2013-11-01T02:37:00.000-07:00

Σε αυτό το άρθρο, λέμε λίγα πράγματα για κάποια σφάλματα τα οποία καταγράφονται στο Router. Μιλάμε για τα σφάλματα FEC, CRC και HEC και θα δούμε πώς επηρεάζουν την τηλεφωνική μας γραμμή.

Σφάλματα FEC

Η καταμέτρηση των σφαλμάτων FEC (Forward Error Correction), μας δείχνει το σύνολο σφαλμάτων της γραμμής τα οποία έχουν διορθωθεί λόγω της διαδικασίας διόρθωσης σφαλμάτων που εφαρμόζεται στη γραμμή. Γενικά, ο σκοπός του FEC είναι να μειώσει τα σφάλματα μετάδοσης από θόρυβο και να ελαχιστοποιήσει έτσι την απαιτούμενη ισχύ που χρειάζονται τα συστήματα επικοινωνίας. Φυσιολογικό να δείτε FEC λάθη στην τηλεφωνική γραμμή καθώς φαίνεται πως η διαδικασία διόρθωσης σφαλμάτων λειτουργεί κανονικά.

Σφάλματα CRC

Η καταμέτρηση σφαλμάτων CRC (Cyclic Redundancy Check), είναι ουσιαστικά ένα σύνολο σφαλμάτων το οποίο χρησιμοποιείται για την επαλήθευση μετάδοση πακέτων μεταξύ του αποστολέα και παραλήπτη. Ένα σφάλμα CRC δείχνει ότι ένα μέρος του πακέτου δεδομένων είναι κατεστραμμένο και απαιτεί την αναμετάδοση του. Πολλά σφάλματα CRC σε σύντομο χρονικό διάστημα, δείχνουν μια αισθητή μείωση στην ταχύτητα της γραμμής. Αυτό μπορεί να αποτελεί μια πρώιμη ένδειξη ότι υπάρχει πάρα πολύ θόρυβο στη τηλεφωνική γραμμή και σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια συγχρονισμού του Router.

Σφάλματα HEC

Τα σφάλματα HEC (Header Error Check/Correction), είναι ένα είδος σφαλμάτων που προέρχεται απο την καταγραφή σφαλμάτων CRC. Είναι καταμέτρηση σφαλμάτων στην οποία κάποια πακέτα δεδομένων δέν έχουν διορθωθεί και έχουν απορριφθεί. Εάν αυτά τα σφάλματα είναι πολλά μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, δείχνει και πάλι μείωση στην ταχύτητα της γραμμής και θα μπορούσε ακόμη να οδηγήσει σε αστάθεια σύνδεσης.

Χρωματικός Κώδικας Αντιστάσεων

2013-10-08T00:06:00.000-07:00

Παρατηρώντας την αντίσταση βλέπουμε μία ομάδα από χρώματα, όπου κάθε χρώμα αντιστοιχεί σε μία τιμή. Αναλυτικότερα είναι το κίτρινο, το μωβ, το κόκκινο και το καφέ. Πάνω δεξιά στον πίνακα υπάρχει η αντιστοιχία χρώματος-αριθμού. Η πρώτη χρωματική ζώνη έχει χρώμα κίτρινο οπότε αντιστοιχεί στον αριθμό 4. Η δεύτερη είναι μωβ οπότε αντιστοιχεί στο 7.

Η τρίτη χρωματική ζώνη πάνω στην αντίσταση υποδηλώνει τον πολλαπλασιαστή. Ο πολλαπλασιαστής, δείχνει πόσα μηδενικά πρέπει να προσθέσουμε μετά τα δύο πρώτα ψηφία. Στην περίπτωσή μας, έχουμε κόκκινο χρώμα οπότε αντιστοιχεί στο 2. Δηλαδή δύο μηδενικά. Συνολικά από αυτή την αντίσταση έχουμε 4+7+00. Ενώνοντας αυτά τα νούμερα έχουμε... 4700, αυτή η τιμή είναι πάντα σε Οhm. Οπότε έχουμε 4700 Ω ή 4,7 ΚΩ (γνωρίζοντας ότι 1000 Ω=1 ΚΩ).

Η ανοχή της αντίστασης εκφράζει το σφάλμα της πραγματικής τιμής σε σχέση με την ονομαστική τιμή της αντίστασης. Αυτό το θέμα είναι καθαρά θέμα του κατασκευαστή. Αν μία αντίσταση έχει ανοχή 5% σημαίνει πως η τιμή της είναι ± 5% από την τιμή που αναγράφεται. Για παράδειγμα, αν έχουμε μία αντίσταση 100 Ω με ανοχή ± 5% σημαίνει πως αν μετρήσουμε την αντίσταση με ένα πολύμετρο θα μας την εμφανίσει μεταξύ 95 Ω και 105 Ω.

Στο συγκεκριμένο παράδειγμα μας, 4700 Ω x 5% = 235 Ω. Αυτό σημαίνει πως μετρώντας τη συγκεκριμένη αντίσταση με ένα πολύμετρο θα βρούμε ότι η πραγματική τιμή της κυμαίνεται μεταξύ 4465 Ω και 4935 Ω. Όπως παρατηρείτε, όσο μεγαλώνει η αντίσταση τόσο η πιστότητα της λιγοστεύει. Η παρακάτω εικόνα, είναι ένα πινακάκι το οποίο μας διευκολύνει στο να βρίσκουμε εύκολα την ονομαστική τιμή μίας αντίστασης καθώς και την ανοχή της.

Υπάρχουν αντιστάσεις με 5 χρώματα ή ακόμα και με 6 και οι τιμές τους υπολογίζονται και πάλι με βάση το παραπάνω πίνακα. Η παρακάτω εικόνα μας βοηθάει επιπλέον για να βρούμε τις ονομαστικές τιμές των αντιστάσεων.

Σχετικά με το ADSL

2012-12-31T08:46:00.001-08:00

Με αφορμή την χαμηλή ταχύτητα της ADSL γραμμής μου, έψαξα διάφορες πληροφορίες σχετικά με την τεχνολογία ADSL και με το τι γίνεται στις τηλεφωνικές μας γραμμές. Επίσης αναφέρω και κάποιες συμβουλές για τις "always on" συνδέσεις. Παρακάτω υπάρχουν οι πηγές με ολόκληρο το κείμενο. Έχουμε και λέμε...

Τεχνολογίες κλειδώματος    Οι ταχύτητες κλειδώματος στις τεχνολογίες ADSL/ADSL2/2+, συναρτώνται άμεσα με:

α) την ποιότητα της γραμμής μέχρι το σπίτι σας αλλά και μέσα στο σπίτι σας (καλωδιώσεις).
β) την απόσταση από το κέντρο του ΟΤΕ που σας εξυπηρετεί.                     α) Η ποιότητα της γραμμής έχει να κάνει με την ποιότητα των καλωδίων και συνδέσεων εντός του σπιτίου σας, εκτός του σπιτιού σας (πχ κολώνες, ΚΑΦΑΟ κτλ) και μέχρι το κέντρο του ΟΤΕ. Στην ποιότητα παίζουν ρόλο απ'την υγρασία και την οξειδώση έως τις παρεμβολές από άλλες γραμμές που ανεβάζουν τον "θόρυβο" της γραμμής σας. Αυτό μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε φαινόμενα συνακρόασης.

Εσείς στο συγκεκριμένο σκέλος, αν διαπιστώσετε μέσα από τους οδηγούς του ADSLgr ότι δεν ευθύνεται η εξασθένηση (Β) αλλά κάτι άλλο για τις μειωμένες ταχύτητες, τότε μπορείτε να ελέγξετε τις καλωδιώσεις του σπιτιού σας.

β) Συνήθως, λόγω της απόστασης, ελάχιστοι χρήστες επιτυγχάνουν ταχύτητες >20 Mbps. Για να πιάσει κάποιος τέτοιες ταχύτητες πρέπει να μένει εξαιρετικά κοντά σε κέντρο του ΟΤΕ. Υπάρχει επίσης σημαντικός όγκος χρηστών με μεγάλη απόσταση από τα κέντρα του ΟΤΕ και οι οποίοι δεν επιτυγχάνουν ούτε τη μίση ταχύτητα από τα 24 Mbps (12 Mbps). Τέλος υπάρχουν και άλλοι χρήστες για τους οποίους ακόμα και τα 6 Mbps φαντάζουν ως ... όνειρο (!).

Η απόσταση από το κέντρο είναι καθοριστική γιατί, αν το εξηγήσουμε απλά, "εξασθενεί το σήμα" (attenuation). Σχετικά με αυτό το κομμάτι, δεν μπορεί να γίνει τίποτα από πλευράς σας. Αυτός είναι και ο λόγος που οι πάροχοι δεν παρέχουν πακέτα με 24 Mbps αλλά ΕΩΣ 24 Mbps: Η επίτευξή των 24 Mbps συναρτάται από τους παραπάνω 2 παράγοντες. Μπορεί κάποιος να πιάσει 20 Mbps και άλλος να πιάσει 8 Mbps - λόγω μεγαλύτερης απόστασης από το πλησιέστερο κέντρο του ΟΤΕ που προκαλεί εξασθένηση του σήματος και, άρα, μείωση της ταχύτητας.
Ταχύτητες Κατεβάσματος

Όταν κλειδώνετε σε μία ταχύτητα, ενδέχεται σε αρκετές περιπτώσεις να έχετε χαμηλότερη ταχύτητα κατεβάσματος. Αυτό συμβαίνει επειδή για να φτάσουν τα data που κατεβάζετε σε εσάς, πρέπει:

α) Αυτός που ανεβάζει (πχ ένα website ή ενας peer σε p2p network) να μπορεί να στείλει με την ταχύτητα που εσείς μπορείτε να κατεβάσετε.

Συνήθως, αρκετά sites, έχουν κάποια όρια στην ταχύτητα που εξυπηρετούν τους downloaders, όπως 100, 200 ή 400 kbyte / sec - έτσι ώστε να μην εξαντλείται η δικιά τους δικτυακή σύνδεση και να διατηρούν την ικανότητα τους για παράλληλη εξυπηρέτηση μεγάλου όγκου downloaders. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι έχει πρόβλημα η σύνδεσή σας. Γενικά websites και p2p προγράμματα θεωρούνται αναξιόπιστα για μέτρηση της ταχύτητας. Ως παράκαμψη των ορίων ταχύτητας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν download managers για μια καλύτερη εικόνα της κατάστασης.

β) Οι συνδέσεις που μεσολαβούν μεταξύ αυτού που ανεβάζει και αυτού που κατεβάζει να μην έχουν "bottlenecks" και "μπουκώματα".

Συμβαίνει αρκετές φορές τα δίκτυα παρόχων να "μπουκώνουν" στις διεθνείς ή εγχώριες διασυνδέσεις τους. Από το σημείο του μπουκώματος και έπειτα, αρχίζει η πτώση της ταχύτητας - ανάλογα με το πόσο κορεσμός υπάρχει. Πχ αν ένας πάροχος έχει μια γραμμή 1 Gbps με το Internet, η διαθέσιμη διασύνδεση τελειώνει στους 100 ταυτόχρονους χρήστες που κατεβάζουν με 10 Mbps ο καθένας. Αν οι χρήστες γίνουν 200, τότε αναγκαστικά θα πρέπει να περιοριστούν στα 5 Mbps ο καθένας. Αν γίνουν 1000, τότε ο κάθε χρήστης θα πέσει στο 1 Mbps.
Σε αυτές τις περιπτώσεις ευθύνεται ο πάροχος ο οποίος δεν προέβη σε έγκαιρη αναβάθμιση των ταχυτήτων του ώστε να εξυπηρετήσει την ζήτηση. Αν ευθύνεται ο πάροχός σας και έχει όντως μπουκώσει, τότε το πρόβλημα θα είναι καθολικό - επηρεάζοντας σχεδόν όλους τους συνδρομητές του. Αν έχει γίνει κάτι τέτοιο, τότε το αντίστοιχο θέμα συζήτησης του παρόχου σας, εντός του forum του ADSLgr, θα έχει ήδη γεμίσει από παράπονα χρηστών οι οποίοι αντιλαμβάνονται το πρόβλημα, το καταγράφουν, το τεκμηριώνουν και διαμαρτύρονται. Αν δεν βλέπετε τέτοια παράπονα, κατά πάσα πιθανότητα δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας.

Yπάρχει επίσης και η περίπτωση του τοπικού μπουκώματος. Σε αυτές τις περιπτώσεις ένας πάροχος είναι, σε γενικές γραμμές, ok, εκτός από την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων περιοχών οι οποίες χρειάζονται αναβάθμιση στην γραμμή τους με τα κεντρικά του παρόχου - από τα οποία τροφοδοτούνται.

Τέλος υπάρχει και η περίπτωση των "μπουκωμένων DSLAM" όπου η ζήτηση data σε επίπεδο DSLAM*, οδηγεί σε μειωμένες τελικές ταχύτητες. Το συγκεκριμένο πρόβλημα αφορά κυρίως το δίκτυο του ΟΤΕ αλλά και όσους εναλλακτικούς παρόχους εξυπηρετούνται μέσω αυτού (συνδέσεις ΑΡΥΣ).

* DSLAM είναι ένα "κουτί" το οποίο συνήθως στεγάζεται στο αστικό κέντρο του ΟΤΕ και διασυνδέει πολλούς χρήστες με το Internet. Αν κατεβάζουν πολλοί χρήστες μαζί, μπορεί να "μπουκώνει" εφόσον η σύνδεση του με τον κεντρικό BRAS απ'τον οποίο τροφοδοτείται με Internet, είναι μικρή. Επίσης ενδέχεται να μπουκώνει και σε επίπεδο εξοπλισμού - μη αντέχοντας να διαχειριστεί τον όγκο του φόρτου που δέχεται. Γενικώς το πρόβλημα των "μπουκωμένων DSLAM" τείνει προς περιορισμό.

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ

1. Ρυθμίστε το πρόγραμμα πλοήγησής σας να χρησιμοποιεί τον proxy server του provider σας (αν παρέχεται)!

Γιατί να το κάνω;
Απλά τo σερφάρισμά σας θα είναι από περίπου ίδιο έως γρηγορότερο στην περίπτωση που χρησιμοποιείται proxy server! Χωρίς proxy, η εικόνα που κατεβάζετε εσείς από ένα site στην Αμερική κάνει Χ χρόνο. Κάποιος άλλος χρήστης του ίδιου provider που θα πάει να πάρει την ίδια εικόνα θα την πάρει και εκείνος σε Χ χρόνο.

Αν όμως υπάρχει proxy (που σημαίνει διαμεσολαβητής), τότε εσείς στην πραγματικότητα δε ζητάτε από τον web server να σας δώσει την εικόνα. Αντ'αυτού συνδέεστε με τον proxy και του λέτε "σε παρακαλώ, φέρε αυτήν την εικόνα από το τάδε site". O proxy, όντας υπάκουος, παίρνει την εικόνα, την αποθηκεύει στην (τεράστια) μνήμη του και μετά σας τη δίνει. Ως εδώ κανένα σημαντικό πλεονέκτημα.

Αν όμως ένας άλλος χρήστης, που έχει και εκείνος ρυθμισμένος τον proxy, πάει να πάρει την ίδια εικόνα τότε (σε μεγάλο αριθμό των περιπτώσεων) ο proxy βλέποντας ότι η εικόνα είναι ήδη στη μνήμη του, θα τη δώσει ταχύτατα. Το κατέβασμα υλικού που το έχει ήδη ο proxy συνεπάγεται καλύτερο χρόνο d/l, λόγω μικρότερων roundtrip times (ACKs), μια που web/ftp server γίνεται στην πραγματικότητα ο proxy του ISP μας (δες και το 2ο link στην υπογραφή μου). Καλύτερη συμπεριφορά που όμως δε θα εμφανιστεί αν χρησιμοποιηθεί κάποιος download accelerator λ.χ.

Οι λόγοι για τους οποίους κερδίζετε και σεις και οι άλλοι ταχύτητα είναι πολλοί:
Αν πάτε να κατεβάσετε/δείτε κάτι και είναι ήδη στη μνήμη του proxy, τότε θα σας εμφανιστεί πολύ γρηγορότερα από το αν δεν είχατε proxy

Aν το site από όπου βλέπετε σελίδες κατεβάζετε είναι σχετικά αργό (αρχεία από το Windows Update, εικονίτσες ενός forum κτλ), τότε το "λούκι" του κατεβάσματος το τρώει ο πρώτος. Οι άλλοι που θα συνδεθούν μέσω proxy, θα κατεβάζουν σαν το αρχείο να ήταν σε web server του ίδιου του provider!
Αυτή η συμπεριφορά "γλυτώνει" πολύτιμο BW με το εξωτερικό (δλδ με web/ftp servers που βρίσκονται σε άλλες χώρες ή σε web servers εντός της Ελλάδας) για τους χρήστες του ίδιου provider. Σκεφτείτε ένα κατέβασμα ενός patch από το Windows Update μεγέθους 5 Mb. Αν το κατεβάσουν 1000 χρήστες, θα έχει καταναλωθεί πολύτιμο BW 5 Gbytes!. Αν το κατεβάζουν μέσω proxy, το BW με το εξωτερικό που θα έχει καταναλωθεί θα είναι μόλις 5 Mbytes (1000 φορές λιγότερο)!!!
H "λογική" HTTP του Internet Explorer είναι για τα μπάζα! Περιορίζεται το πρόβλημα της δικτυακής του συμπεριφοράς όμως όταν μεσολαβεί ένας καλός proxy.
Γιατί να μην το κάνω;
Για ορισμένους λόγους πάλι:
Oρισμένα λογισμικά (ειδικά με forums) είναι "βλαμμένα". Μπορεί να μη σας αφήνουν να κάνετε login αν χρησιμοποιείται proxy
Μπορεί ο provider σας να έχει proxy με "προβλήματα" (δείτε την επόμενη παράγραφο)
Πώς το κάνω;
Όπως είπαμε χρησιμοποιείστε τους οπωσδήποτε, αν είναι "εντάξει". To "εντάξει" αναλύεται παρακάτω:

Forthnet: έχει proxy τον proxy.forthnet.gr στη θύρα 8080, εξαιρετικά αξιόπιστο. Συνίσταται ανεπιφύλακτα.
Otenet: έχει τον proxy.otenet.gr στη θύρα 8080, αλλά (παλιότερα) προβληματικό. Δοκιμάστε τον και άμα δείτε προβλήματα, ξηλώστε τον μια και καλή.
ACN: είχε τον proxy.acn.gr στη θύρα 80, αλλά ήταν προβληματικός. Φαίνεται να μην υπάρχει πια! (Μπορεί να το επαληθεύσει κάποιος χρήστης ACN; ).
Tellas: proxy yok
-=UPDATED=- HOL: Έχει τον proxy.hol.gr στη θύρα 8080. Θετικά σχόλια για τη σταθερότητά του, οπότε και συνίσταται. Επίσης υπάρχει και άλλος proxy ("ΗΟL NetSpeeder"), ο οποίος κάνει το εξής "κόλπο": όταν κατεβάζετε εικόνες χαμηλής συμπιεσιμότητας, ο proxy αόρατα τις κάνει υψηλής συμπίεσης, ώστε οι σελίδες να κατεβαίνουν πιο γρήγορα. Με λίγη προσοχή μπορείτε να δείτε τη διαφορά σε μια σελίδα με γραφικά. O συγκεκριμένος proxy παίζει στο turbo.hol.gr πόρτα 3128. Προβλήματα με τον συγκεκριμένο συνάντησα μία φορά, κατά το κατέβασμα virus updates για το avast. Ποιον να χρησιμοποιήσετε; proxy.hol.gr με κριτήριο την απόλυτη αξιοπιστία, turbo.hol.gr όταν το κριτήριό σας είναι η απόλυτη ταχύτητα. Εναλλακτικά, βάλτε τον turbo.hol.gr και αν δείτε προβλήματα, γυρίστε το στον "σίγουρο" proxy.hol.gr
Vivodi: Eίναι ο proxy.vivodi.gr στη θύρα 8080. Θετικά τα σχόλια από τη χρήση του.
ΒΤW, αν τελικά σύμφωνα με τα όσα προηγήθηκαν παραπάνω ρυθμίσετε τον browser σας για χρήση proxy, μπορεί να συναντήσετε ένα (επιλύσιμο) προβληματάκι: δε θα μπορείτε να δείτε το web administration του ADSL modem/router σας (αν έχει τέτοιο). Για να λυθεί το πρόβλημα αυτό, στις ρυθμίσεις για χρήση proxy, βάλτε την εσωτερική διεύθυνση του ADSL router σας στο κουτάκι "Χωρίς διακομιστή μεσολάβησης για τις ρυθμίσεις που αρχίζουν με". Στο ίδιο κουτάκι συμπληρώστε και *.provider.gr, όπου provider εχμ, ο provider σας (π.χ. βάλτε *.forthnet.gr αν έχετε forthnet).

ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΕΔΩ: Στον Internet Explorer όταν συνδέεστε μέσω proxy server, πηγαίνετε πίνακας ελέγχου -> επιλογές internet -> καρτέλλα "για προχωρημένους" και τσεκάρετε το "χρήση του HTTP/1.1 με διακομιστές μεσολάβησης". Αν δεν το κάνετε, μπορεί να α) να δείτε προβλήματα χαμηλότερης ταχύτητας και ακόμα χειρότερα β) να δείτε προβλήματα στη λειτουργία (λ.χ. με τον turbo.hol.gr για χρήστες HOL).

2. Ρυθμίστε τη dynamic σύνδεσή σας να κλείνει όταν δεν υπάρχει δραστηριότητα

Γιατί να το κάνω;
Καταρχήν μη φοβάστε, δεν πρόκειται να κλείσει ενώ κάνετε download. Και μόνο τουλάχιστον ένα μηχάνημα να έχετε αναμμένο μέσα στο LAN σας, δεν πρόκειται να γίνει inactive.
Είναι καλή δικτυακή συμπεριφορά γιατί απελευθερώνετε πιθανώς και πόρους για άλλους.
Καλύτερη ασφάλεια από τους "έξω": το καλύτερο πράγμα που μπορεί να κάνει κάποιος στο θέμα του δικτύου όταν δεν το χρησιμοποιεί είναι ... να μην είναι μέσα σ'αυτό
Ένας άλλος καλός λόγος, ειδικά για όσους έχουν dynamic συνδέσεις είναι ότι ελαχιστοποιείτε τις ανεπιθύμητες αλλαγές της διεύθυνσης IP.

Για να γίνει λίγο καλύτερα αντιληπτό, ας πούμε ότι ο ΟΤΕ σας αποσυνδέει και αλλάζει την IP σας κάθε (λ.χ.) 40 ώρες. Έχουν περάσει 38 ώρες από την πρώτη σας σύνδεση, απο τις οποίες κατά τις τελευταίες δεκαεννιά (19) δεν κάνατε τίποτα.

Αν έχετε ρυθμισμένο το router να είναι μόνιμα συνδεδεμένος και ξεκινήσετε τώρα ένα μεγάλο d/l, θα προλάβει να κατεβάσει μόνο για δύο ώρες. Δύο ώρες, γιατί τότε θα κοπεί η σύνδεση (θα έχετε συμπληρώσει το 40ωρο) και θα ξανασυνδεθείτε με νέα IP.

Αν είχατε ρυθμίσει το router να αποσυνδέεται ύστερα από (λ.χ.) 20' αδράνειας, θα είχε ήδη αποσυνδεθεί πριν περίπου πριν 19 ώρες. Οπότε με το που τώρα θα ξεκινούσατε d/l θα είχατε 40 ώρες διαθέσιμες με την ίδια IP, χωρίς αποσύνδεση...
Γιατί να μην το κάνω;
Mην το κάνετε πoτέ αν:
Έχετε static συνδρομή στον provider ή
Έχετε servers (ftp/web για παράδειγμα) στο δικτυάκι σας, οι οποίοι πρέπει να φαίνονται συνέχεια!!!!
Πώς το κάνω;
Ρυθμίστε στο router τη σύνδεση όχι σε μόνιμη (persistent, always-up) αλλά να ανοίγει on-demand και να κλείνει σε συγκεκριμένο χρόνο αδράνειας (1200'', ή 20 λεπτά).

3. Σωστή ώρα στο σύστημά σας

Γιατί να το κάνω;
Για λόγους που έχουν να κάνουν με το πως αποθηκεύει ένας browser εικονίτσες κτλ στην cache του, θα ήταν ίσως καλό να έχετε ακριβή ώρα στο σύστημά σας. Βελτιώνει το cachability των αντικειμένων αν θέλετε. Λύνει επίσης κάποια προβλήματα με το Windows update.

Γιατί να μην το κάνω;
Γιατί αν έχετε σύνδεση dial-up και η σύνδεση είναι ανενεργή, κάθε 15-20' θα σας ζητείται να την ανοίξετε για συγχρονισμό, πράγμα άσχημο αν είστε σε και σε dialup και σε PSTN/ISDN...

Πώς το κάνω;
Αν έχετε Windows 2000 ή XP και Forthnet, απλά δώστε την ακόλουθη εντολή ως administrators, σε ένα command prompt:

net time /setsntp:ntp.forthnet.gr

Αν έχετε Windows 2000 ή XP και είστε σε άλλο provider, απλά δώστε την ακόλουθη εντολή ως administrators, σε ένα command prompt:

net time /setsntp:gr.pool.ntp.org

Σε όλες τις περιπτώσεις παραπάνω, πηγαίνετε στον πίνακα ελέγχου -> εργαλεία διαχείρισης -> υπηρεσίες και φροντίστε η "υπηρεσία ώρας των Windows" να έχει τύπο εκκίνησης αυτόματο. Κάντε και ένα σταμάτημα και ξαναξεκίνημά της.

Υπόψη ότι αυτή η "συμβουλή" θα προκαλεί απειροελάχιστη κίνηση προς τo Internet κάθε 20 λεπτά, στην οποία ο υπολογιστής θα ρωτάει την τρέχουσα ώρα και θα παίρνει κάποια απάντηση.

ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ADSL

Ακολουθήστε τις οδηγίες στον παρακάτω σύνδεσμο και μετρήστε την ταχύτητα της γραμμής σας.

http://www.adslgr.com/features/adsl_calculator.php

ΠΗΓΗ

http://www.thegreekz.com/forum/showthread.php?281072-%BC%EB%E1-%E3%E9%E1-%F4%EF-Adsl-%E5%DF%ED%E1%E9-%E5%E4%FE!

Αντικατάσταση σκληρού δίσκου - Acer One

2012-09-23T02:16:00.000-07:00

Acer One - Hard Disk Replacement

Πρώτο πρόγραμμα με τον PIC 18F4550

2012-07-17T14:47:00.000-07:00

Αυτό το πρόγραμμα, δείχνει τον αριθμό 0xFF από την PORTD του μικροελεγκτή. Για να λειτουργήσει το πρόγραμμά μας, εισάγουμε το αρχείο main.h στο πρόγραμμα.

Πρόγραμμα main.h:

#include <18F4550.h>
#device adc=10

#FUSES NOWDT //No Watch Dog Timer
#FUSES WDT32768 //Watch Dog Timer uses 1:128 Postscale
#FUSES HSPLL //High Speed Crystal/Resonator with PLL enabled
#FUSES NOPROTECT //Code not protected from reading
#FUSES BROWNOUT //No brownout reset
#FUSES BORV20 //Brownout reset at 2.0V
#FUSES NOPUT //No Power Up Timer
#FUSES NOCPD //No EE protection
#FUSES STVREN //Stack full/underflow will cause reset
#FUSES NODEBUG //No Debug mode for ICD
#FUSES NOLVP //No low voltage prgming, B3(PIC16) or B5(PIC18) used for I/O
#FUSES NOWRT //Program memory not write protected
#FUSES NOWRTD //Data EEPROM not write protected
#FUSES NOIESO //Internal External Switch Over mode enabled
#FUSES NOFCMEN //Fail-safe clock monitor enabled
#FUSES NOPBADEN ///PORTB pins are configured as analog input channels on RESET
#FUSES NOWRTC //configuration not registers write protected
#FUSES NOWRTB //Boot block not write protected
#FUSES NOEBTR //Memory not protected from table reads
#FUSES NOEBTRB //Boot block not protected from table reads
#FUSES NOCPB //No Boot Block code protection
#FUSES MCLR //Master Clear pin enabled
#FUSES NOLPT1OSC //Timer1 configured for low-power operation
#FUSES NOXINST //Extended set extension and Indexed Addressing mode disabled (Legacy mode)
#FUSES PLL5 //Divide By 12(48MHz oscillator input)
#FUSES CPUDIV1 //System Clock by 2
#FUSES USBDIV //USB clock source comes from PLL divide by 2
#FUSES VREGEN //USB voltage regulator enabled
#FUSES ICPRT //ICPRT enabled
#FUSES WRTB
#FUSES NOICPRT
#FUSES NOLPT1OSC
#FUSES CCP2B3
#FUSES NOCPB
#FUSES NOCPD
#FUSES NOWRTC
#FUSES NOWRTD
#FUSES NOEBTR
#FUSES NOEBTRB

/* systm clock is 48 MHz */
#use delay(clock=48000000,RESTART_WDT)
/* --- BEGIN: changes required for bootloader ------------------------------ */

/* ------------------------------------------------------------------------- */
/* map reset vector and interrupt vector */
/* 0x000-0x7FF is used by the bootloader. The bootloader maps the original */
/* reset vecotr (0x000) to 0x800 and the reset vector (0x008) to 0x800. */
/* ------------------------------------------------------------------------- */
#build (reset=0x800, interrupt=0x808)

/* ------------------------------------------------------------------------- */
/* reserve boot block area */
/* This memory range is used by the bootloader, so the application must not */
/* use this area. */
/* ------------------------------------------------------------------------- */
#org 0, 0x7FF {}

/* --- END: changes required for bootloader -------------------------------- */

Κυρίως πρόγραμμα:

#include <main.h>
#byte PORTD = 0xF83

void main ()
{
set_tris_d(0x00);
while (TRUE)
{
PORTD = 0xFF;
}
}

Εργασία στην Αρχιτεκτονική Υπολογιστών - Σκληρός δίσκος, ανασυγκρότηση των Windows - ανασυγκρότηση σε Linux

2012-07-14T12:11:00.000-07:00

Τι είναι ο σκληρός δίσκος;

Ο σκληρός δίσκος είναι ένα μαγνητικό αποθηκευτικό μέσο - συσκευή που χρησιμοποιείται στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, στις ψηφιακές βιντεοκάμερες, στα φορητά MP3 players κλπ. Ένας σκληρός δίσκος αποθηκεύει μεγάλες ποσότητες δεδομένων και η χωρητικότητα των σκληρών δίσκων που κυκλοφορούν στο εμπόριο ξεκινά από τα 160 GB και φτάνει έως τα 3 ΤΒ. Για μεγαλύτερες χωρητικότητες που αγγίζουν τα 8 TB (terabyte) χρησιμοποιούνται κυκλώματα πολλαπλών σκληρών δίσκων, με τη μορφή συρταρωτής διάταξης. Η ταχύτητα προσπέλασης των δεδομένων είναι ταχύτερη από το DVD/R/RW αλλά πολύ πιο αργή από τη μνήμη του υπολογιστή. Οι σκληροί δίσκοι χρησιμοποιούνται στους υπολογιστές για την αποθήκευση δεδομένων, κυρίως προγραμμάτων και αρχείων που είναι απαραίτητο να διατηρηθούν, σε αντίθεση με την μνήμη RAM όπου τα δεδομένα διαγράφονται με την διακοπή τροφοδοσίας ηλεκτρικού ρεύματος. Επίσης όλοι οι σκληροί δίσκοι πλέον, έχουν ενσωματωμένη κρυφή μνήμη (cache RAM) για προσωρινή αποθήκευση που η χωρητικότητα της ξεκινά από τα 8MB(ελάχιστοι πλέον) και φτάνει τα 64MB.

Σταδιακά οι σκληροί δίσκοι δίνουν τη θέση τους σε δίσκους στερεάς κατάστασης (SSD, Solid State Drives), οι οποίοι εξελίσσονται με ραγδαίο ρυθμό κυρίως λόγω της χαμηλής τους κατανάλωσης σε ρεύμα (που οφείλεται στην παντελή έλλειψη ηλεκτροκινητήρα) και το φθηνό σχετικά κόστος παραγωγής. Από τον Οκτώβριο του 2010 λόγω της τεχνολογίας SSD είναι δυνατή η λειτουργία των NetBooks για χρονικό διάστημα περίπου 10 ωρών συνεχόμενα.

Περιγραφή λειτουργίας του σκληρού δίσκου

Ενας σκληρός δίσκος αποτελείται από μία συλλογή από πλάκες (2 με 20), καθεμιά από τις οποίες έχει δύο εγγράψιμες επιφάνειες. Η στοίβα των πλακών περιστρέφεται με 3600 ως 5400 στροφές ανά λεπτό (RPM) (οι νεώτεροι δίσκοι γυρίζουν σε άνω των 7200 στροφών) και έχει διάμετρο που κυμαίνεται από κάτι παραπάνω από μία ίντσα έως κάτι παραπάνω από 10 ίντσες. Κάθε επιφάνεια του δίσκου διαιρείται σε ομόκεντρους κύκλους που ονομάζονται άτρακτοι (tracks). Τυπικά, υπάρχουν 500 με 2000 άτρακτοι ανά επιφάνεια. Κάθε άτρακτος διαιρείται με τη σειρά της σε τομείς (sectors) που περιέχουν τις πληροφορίες· κάθε άτρακτος μπορεί να έχει 32 με 128 τομείς και ο τομέας είναι η μικρότερη μονάδα που μπορεί να διαβαστεί ή να γραφτεί. Για να διαβάσουμε και να γράψουμε πληροφορίες, οι κεφαλές ανάγνωσης/εγγραφής πρέπει να μετακινηθούν, ώστε να βρεθούν πάνω από τη σωστή θέση. Οι βραχίονες του δίσκου (disk arms) για κάθε επιφάνεια είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους και μετακινούνται μαζί, έτσι ώστε κάθε βραχίονας να είναι πάνω από την ίδια άτρακτο σε κάθε επιφάνεια. Ο όρος κύλινδρος (cylinder) χρησιμοποιείται για να αναφερόμαστε σε όλες τις ατράκτους κάτω από τους βραχίονες σε ένα δεδομένο σημείο σε όλες τις επιφάνειες.

Τι είναι σύστημα αρχείων;

Σύστημα αρχείων ενός λειτουργικού συστήματος, ορίζεται ως ένα σύνολο διαδικασιών και δομών δεδομένων, που διαχειρίζονται το σύνολο των αρχείων κάποιας υπολογιστικής διάταξης. Οι πιο σημαντικές από τις λειτουργίες που μπορεί να επιτελέσει ένα σύστημα αρχείων, είναι κάποιες βασικές πράξεις τόσο με αρχεία – δημιουργία, διαγραφή, ανάγνωση, μεταβολή δικαιωμάτων πρόσβασης κ.λπ. – όσο και με καταλόγους αρχείων – δημιουργία, διαγραφή, μετάβαση, προεπισκόπηση περιεχομένων, κ.λπ. Μερικά συστήματα αρχείων: FAT, FAT16, FAT32, NTSC (υποστήριξη WINDOWS), ext, ext2, ext3, reiserFS (υποστήριξη LINUX).

FAT: Το FAT είναι το καθιερωμένο σύστημα αρχείων του λειτουργικού συστήματος DOS της Microsoft, το οποίο έχει επεκταθεί και ενσωματωθεί και σε νεότερες εκδόσεις λειτουργικών συστημάτων (σειρά Windows) της εταιρείας - File Allocation Table (πίνακας κατανομής αρχείων). Το FAT είναι το βασικό σύστημα αρχείων του MS-DOS, των Windows 3.11 και των Windows 95 στην πρώτη εκδοσή τους. Ήταν το αρχικό σύστημα αρχείων FAT που σχεδιάστηκε για την Microsoft και είχε διευθυνσιοδότηση 8 bit. Το FAT των 12 bit, χρησιμοποιήθηκε από την Microsoft στο MS-DOS από την IBM στο PC DOS και υποστήριζε εύκαμπτους δίσκους. Στο FAT των 16 bit, ένα "διαμέρισμα" (partition) δεν μπορεί να ξεπερνά τα 2 Gbytes και ο συνολικός αριθμός καταλόγων που επιτρέπονται είναι αρκετά περιορισμένος για τις σημερινές απαιτήσεις. Το FAT16 είναι επιρρεπές στον κατακερματισμό των αρχείων, γεγονός που κάνει την προσπέλαση και ανάγνωση των αρχείων αρκετά αργή. Από την δεύτερη έκδοση των Windows 95 το FAT16 αντικαταστάθηκε με το FAT32 των 32 bit. Αν και το FAT32 υπερείχε σε ασφάλεια και δυνατότητες, το FAT16 ήταν ταχύτερο στους αργούς (για τα σημερινά δεδομένα) επεξεργαστές της εποχής των Windows 95. Πρόβλημα επίσης ήταν η μετατροπή ενός σκληρού δίσκου FAT16 σε FAT32 καθώς έπρεπε να γίνει μορφοποίηση. Το πρόβλημα λύθηκε με την κυκλοφορία των Windows 98 τα οποία συμπεριέλαβαν εργαλείο μετατροπής χωρίς να χρειάζεται μορφοποίηση κρατώντας όλα τα δεδομένα του σκληρού δίσκου ανέπαφα.

ΤΡΟΠΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ:

Κατά την μορφοποίηση του σκληρού δίσκου δημιουργούνται το Master Boot Record (MBR), το πρωτεύον διαμέρισμα (primary partition) και τα επεκταμένα διαμερίσματα (extended partitions). Στην περίπτωση του FAT16 επιτρέπονται μόνο ένα πρωτεύον διαμέρισμα και ένα δευτερεύον.

NTSC: Το NTFS είναι το προτιμώμενο σύστημα αρχείων για αυτήν την έκδοση των Windows. Πλεονεκτεί σε πολλά σημεία ως προς το παλαιότερο σύστημα αρχείων FAT32, όπως: δυνατότητα αυτόματης αποκατάστασης της σωστής λειτουργίας μετά από ορισμένα σφάλματα που παρουσιάζονται στους δίσκους, δυνατότητα που δεν υπάρχει στο FAT32, τη βελτιωμένη υποστήριξη για σκληρούς δίσκους μεγαλύτερης χωρητικότητας και τη βελτιωμένη ασφάλεια, χάρη στη δυνατότητα χρήσης δικαιωμάτων και κρυπτογράφησης, ώστε η πρόσβαση σε κάποια αρχεία να επιτρέπεται μόνο σε συγκεκριμένους χρήστες που έχετε εγκρίνει.

EXT (extended file system) : Ένα σύστημα αρχείων που δημιουργήθηκε ειδικά για το Linux.

ΕΧΤ2: Δεύτερη έκδοση του ext. Προσέφερε για καιρό υψηλές αποδόσεις, ασφαλεια δεδομένων και χαμηλη κατανάλωση επεξεργαστικής ισχύος. Μειονεκτήματα ήταν ο μεγάλος χρόνος επιδιόρθωσης σε περίπτωση βλάβης, καθώς και αυξημένο χρόνο εκκίνησης συστήματος.

ReizerFS: Ήταν το πρώτο σύστημα με λειτουργία journaling που ενσωματώθηκε σε πυρήνα Linux. Σε μικρά αρχεία είναι γρηγορότερο σύστημα αρχείων, γι αυτό χρησιμοποιείται σε εφαρμογές όπου η απόδοση με μικρά αρχεία είναι σημαντική (π.χ. HTML). Κύριο μειονέκτημα, είναι η δυσκολία αποκατάστασης σε περίπτωση σφάλματος.

EXT3: Τρίτη έκδοση του ext με ενσωματωμένη τη λειτουργία journaling. Το ext3, είναι το βασικό σύστημα των περισσότερων διανομών Linux που κυκλοφορούν σήμερα. Πλεονέκτημα είναι η συμβατότητα με το ext2 και δυνατότητα μετατροπής ενός υπάρχοντος συστήματος αρχείων με ext2 σε ext3 και αντίστροφα. Παρέχει υψηλή ασφάλεια και εξελιγμένους αλγορίθμους ανάγνωσης και εγγραφής δεδομένων που ξεπερνούν σε απόδοση ακόμη και πιο εξειδικευμένα συστήματα αρχείων.

Τι είναι η ανασυγκρότηση δίσκου;

Ο όρος "ανασυγκρότηση δίσκου" περιγράφει τη διαδικασία ενοποίησης των κατακερματισμένων αρχείων που υπάρχουν στο σκληρό δίσκο του υπολογιστή σας. Ο κατακερματισμός είναι ένα φαινόμενο που συμβαίνει φυσιολογικά σε ένα δίσκο με την πάροδο του χρόνου, καθώς αποθηκεύετε, αλλάζετε ή διαγράφετε αρχεία. Όταν αποθηκεύσετε τις αλλαγές που κάνετε σε ένα υπάρχον αρχείο, αυτές συνήθως "τοποθετούνται" σε κάποιο σημείο του δίσκου διαφορετικό από αυτό στο οποίο βρίσκεται το πρωτότυπο αρχείο. Καθώς συνεχίζετε να κάνετε αλλαγές, αυτές αποθηκεύονται σε ακόμα περισσότερα διαφορετικά σημεία. Με τον καιρό, τόσο το αρχείο όσο και ο ίδιος ο σκληρός δίσκος κατακερματίζονται, με αποτέλεσμα η λειτουργία του υπολογιστή να επιβραδύνεται, καθώς για να ανοίξει ένα αρχείο πρέπει να κάνει αναζήτηση σε πολλά διαφορετικά σημεία. Χάνουμε δηλαδή σε ταχύτητα ακόμα και σε φυσική φθορά του δίσκου (έχουμε μηχανικά μέρη – μαγνητική κεφαλή ανάγνωσης και εγγραφής, όπου σε κάθε αναζήτηση και οι δύο κεφαλές, λειτουργούν συνέχεια αλλά και άσκοπα και ο μηχανισμός φθείρεται). Η Ανασυγκρότηση Δίσκων είναι ένα εργαλείο που κάνει αναδιάταξη των δεδομένων που υπάρχουν στο σκληρό δίσκο και ενώνει ξανά τα κατακερματισμένα αρχεία, ώστε να λειτουργεί πιο αποδοτικά ο υπολογιστής σας.

Χρειάζεται ανασυγκρότηση στο λειτουργικό LINUX;

Η απάντηση είναι όχι. Ένα ενδιαφέρον σημείο στο λειτουργικό LINUX, είναι πως δεν υπάρχει η registry όπως σε όλες τις εκδόσεις των Windows, επομένως έχουμε μικρότερο ποσοστό κατακερματισμένων αρχείων. Ένα δεύτερο και εξίσου σημαντικό σημείο είναι το σύστημα αρχείων των LINUX. Μεγάλη αδυναμία των Windows, είναι το πεπαλαιωμένο filesystem που χρησιμοποιείται από τα Windows (NTFS) το οποίο εκτός από τεράστιες ελλείψεις (όπως ότι δεν είναι journalling filesystem) έχει και μεγάλο πρόβλημα με τον κατακερματισμό των αρχείων με άμεση συνέπεια να χρειάζεται defragment σχετικά συχνά ενώ αυτή του η αδυναμία επηρεάζει σοβαρά την απόδοση του συστήματος. Όσον αφορά τα συστήματα αρχείων του Linux (ext3, xfs κλπ), αυτά είναι πολύ ανώτερα από αυτά των Windows καθώς υποστηρίζουν πλήρως προχωρημένες λειτουργίες (journalling) και δεν είναι ανάγκη να ανασυγκροτούνται. Το journalling είναι μια τεχνική που χρησιμοποιήθηκε αρχικά σε επαγγελματικά συστήματα αρχείων σε περιβάλλοντα UNIX. Υπάρχει μεγάλη βιβλιογραφία γύρω από το journalling και την ασφάλεια των δεδομένων, αλλά η γενική φιλοσοφία ενός τέτοιου συστήματος είναι απλή. Πρακτικά, σε ένα τέτοιο σύστημα αρχείων όλες οι αλλαγές αποθηκεύονται πρώτα σε ένα δεσμευμένο χώρο του συστήματος αρχείων, το αρχείο journal, και όχι απευθείας στα κανονικά αρχεία. Όταν το αρχείο αυτό φτάσει ένα συγκεκριμένο μέγεθος ή όταν περάσει ένα προκαθορισμένο χρονικό διάστημα (συνήθως μερικά δευτερόλεπτα), οι αλλαγές που βρίσκονται στο αρχείο journal αποθηκεύονται πλέον στους κανονικούς παραλήπτες. Αυτή η μέθοδος ευθύνεται για την αυξημένη ασφάλεια δεδομένων που προσφέρουν αυτά τα συστήματα καθώς και για τους μειωμένους χρόνους εκκίνησης.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ηλεκτρονική Βιβλιογραφία:

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ - Η ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια  (αναζήτηση: «σκληρός δίσκος», «σύστημα αρχείων»)

http://el.wikipedia.org

Microsoft Windows  (αναζήτηση: «ανασυγκρότηση»)

http://windows.microsoft.com/el-GR/windows/home

Blog: Pc Health and Solutions  (αναζήτηση: «ανασυγκρότηση»)

http://pchands.blogspot.gr/

Blog: forumakias.gr  (αναζήτηση: «γιατί Linux;»)

http://www.forumakias.gr/forum/

klug.gr …γιατί ο ανοιχτός κώδικας μετράει!  (αναζήτηση: «γιατί Linux;»)

http://www.klug.gr/

Blog: Τα πάντα για το PC  (αναζήτηση: «ανασυγκρότηση»)

http://ipologistis.blogspot.gr/

Έντυπη Βιβλιογραφία:
Τίτλος: «Το λειτουργικό σύστημα LINUX» - Αθανάσιος Ι. Μαργαρης – Εκδόσεις Παπασωτηρίου
Τίτλος: “WINDOWS VISTA – Administrator’s Pocket Consultant” - William R. Stanek

ΚΑΝΟΝΕΣ KIRCHHOFF

2012-04-24T06:39:00.001-07:00

1ος Κανόνας

(κανόνας ρευμάτων)

Σε οποιοδήποτε κόμβο ενός κυκλώματος, το αλγεβρικό άθροισμα των ρευμάτων που εισέρχονται σε αυτόν, είναι ίσο με μηδέν. Τα ρεύματα που εξέρχονται απο τον κόμβο αυτό, θεωρούνται αρνητικά εισερχόμενα ρεύματα.

2ος Κανόνας

(κανόνας τάσεων)

Σε οποιοδήποτε κλειστό βρόχο ενός κυκλώματος, το αλγεβρίκό άθροισμα των πτώσεων τάσης είναι ίσο με μηδέν.


Εικόνα 1

Εικόνα 2

Παράδειγμα 1: Στην εικόνα 2, το ρεύμα που διαρρέει από την R1 είναι ίσο με 37mA και το ρεύμα που διαρρέει την R4 είναι ίσο με 12mA. Πόσο είναι το ρεύμα που διαρρέει την R2;

Λύση: Χρησιμοποιούμε κανόνα ρευμάτων του Kirchhoff.
Αρχικά έχουμε -IR1+IR2+IR3=0 => IR2+IR3=IR1.
Όμως IR3=IR4 επειδή οι αντιστάσεις είναι σε σειρά.
Συνεπώς, IR2+IR3=IR1 => IR2=IR1-IR3=37mA - 12mA = 25mA.

Παράδειγμα 2: Στην εικόνα 1, να βρεθεί η τιμή της αντίστασης R του κυκλώματος εάν το ρεύμα που διαρρέει την αντίσταση R1 είναι ίσο με 5mA.

Λύση: Χρησιμοποιούμε κανόνα τάσεων του Kirchhoff.
Αρχικά έχουμε -50V+VR1+VR2+VR3=0 => VR1+VR2+VR3=50V.
Επειδή R, R1, R2 σε σειρά, τότε IR=IR1=IR2=5mA.
Σύμφωνα με νόμο του Ohm --> VR1=IR1*R1=5mA*250Ω = 1,25V.
Ομοίως, VR2=IR2*R2=5mA*1.5kΩ=7.5V.
Συνεπώς, VR1+VR2+VR=50V => VR=50V-VR1-VR2=50-1.25-7.5=41,5V.
Επομένως η R ισούται με: R=V/I=8.3kΩ.

Αριθμομηχανή με Visual Basic

2012-03-10T07:23:00.001-08:00

Επιστροφή μετά από πολύ καιρό στις δημοσιεύσεις, με ένα πρόγραμμα σχεδιασμένο σε Visual Basic. Δεκτές όλες οι απόψεις για βελτίωση του προγράμματος. Δοκιμάστε το!!!

Αριθμομηχανή LC

Βιβλίο: Μικροϋπολογιστές Μικροελεγκτές - ασκήσεις 1ου - 5ου κεφαλαίου

2012-01-22T02:48:00.000-08:00

Για ασκήσεις 1ου - 5ου κεφαλαίου (assembly) απο το βιβλίο "Δομή και Λειτρουργία Μικροεπεξεργαστών και Μικροελεγκτών" στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://rapidshare.com/files/3069210042/micro1theory.rar

2012-01-07T12:41:00.000-08:00

ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΤΩΝ ΑΣΚΗΣΕΩΝ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ “Δομή και Λειτουργία Μικροεπεξεργαστών και μικροελεγκτών” ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ. ΟΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΕΣ ΜΕ ΚΩΔΙΚΑ ASSEMBLY.

Άσκηση 1: Να γραφεί κώδικας που θα δημιουργεί έναν καταχωρητή REG1. Στον REG1 αρχικά θα μεταφέρεται ο δυαδικός αριθμός Β'(ΟΝΟΜΑ)'. Τέλος το περιεχόμενο του REG1 να μεταφέρεται στον καταχωρητή PORTB.

        LIST P=16F628
        INCLUDE "P16F628.inc"
        REG1 EQU 0x20
        ORG 0x00
        MOVLW b'00000111'
        MOVWF CMCON
        BSF STATUS,RP0
        MOVLW b'00000000'
        MOVWF TRISB
        BCF STATUS,RP0
LOOP
        MOVLW b'10101110'
        MOVWF REG1
        MOVF REG1,0
        MOVWF PORTB
        GOTO LOOP
        END

Άσκηση 2: Να γραφεί κώδικας όπου θα δημιουργεί 3 καταχωρητές, REG1, REG2, REG3. Αρχικά θα μεταφέρεται ο δυαδικός αριθμός Β'(ΟΝΟΜΑ+ΕΠΙΘΕΤΟ)' στον καταχωρητή REG1 και ο δυαδικός αριθμός Β'(ΟΝΟΜΑ*3+ΕΠΙΘΕΤΟ)' στον καταχωρητή REG2. Στη συνέχεια θα μεταφέρονται τα περιεχόμενα του καταχωρητή REG1 στον REG3. Τέλος τα περιεχόμενα του REG3 θα μεταφερθούν στον καταχωρητή PORTB.

        LIST P=16F628
        INCLUDE "P16F628.inc"
        REG1 EQU 0x20
        REG2 EQU 0x21
        REG3 EQU 0x22
        ORG 0x00
        MOVLW b'00000111'
        MOVWF CMCON
        BSF STATUS,RP0
        MOVLW b'00000000'
        MOVWF TRISB
        BCF STATUS,RP0
LOOP
        MOVLW b'10101110'
        MOVWF REG1
MOVLW b'10011100'
MOVWF REG2
MOVF REG1,0
        MOVF REG1,0
        MOVWF REG3
MOVF REG3,0
MOVWF PORTB
        GOTO LOOP
        END

Άσκηση 3:  Να γραφεί κώδικας όπου θα δημιουργεί 3 καταχωρητές, REG1, REG2, REG3. Αρχικά θα μεταφέρεται ο δυαδικός αριθμός Β'(ΟΝΟΜΑ+ΕΠΙΘΕΤΟ)' στον καταχωρητή REG2 και ο δυαδικός αριθμός Β'(ΟΝΟΜΑ*3+ΕΠΙΘΕΤΟ)' στον καταχωρητή REG3. Στη συνέχεια θα μεταφέρονται τα περιεχόμενα του καταχωρητή REG2 στον REG1. Τέλος τα περιεχόμενα του REG1 θα μεταφερθούν στον καταχωρητή PORTB.

        LIST P=16F628
        INCLUDE "P16F628.inc"
        REG1 EQU 0x20
        REG2 EQU 0x21
        REG3 EQU 0x22
        ORG 0x00
        MOVLW b'00000111'
        MOVWF CMCON
        BSF STATUS,RP0
        MOVLW b'00000000'
        MOVWF TRISB
        BCF STATUS,RP0
LOOP
      MOVLW b'10101110'
        MOVWF REG2
        MOVLW b'10010010'
        MOVWF REG3
        MOVF REG2,0
        MOVWF REG1
        MOVF REG1,0
        MOVWF PORTB
        GOTO LOOP
        END

Άσκηση 7: Να γραφεί κώδικας στον οποίο θα υπάρχουν 2 καταχωρητές REG1, REG2. Αρχικά θα μεταφέρεται ο δυαδικός αριθμός Β'(ONOMA)' στον καταχωρητή REG1 και μέσω του W θα μεταφέρεται στον καταχωρητή REG2. Τέλος, το περιεχόμενο του REG2 θα μεταφέρεται στον καταχωρητή PORTB.

        LIST P=16F628
        INCLUDE "P16F628.inc"
        REG1 EQU 0x20
        REG2 EQU 0x21
        ORG 0x00
        MOVLW b'00000111'
        MOVWF CMCON
        BSF STATUS,RP0
        MOVLW b'00000000'
        MOVWF TRISB
        BCF STATUS,RP0
LOOP
        MOVLW b'10101110'
        MOVWF REG1
        MOVF REG1,0
        MOVWF REG2
        MOVF REG2,0
        MOVWF PORTB
        GOTO LOOP
        END

Άσκηση 8:  Να γραφεί κώδικας όπου θα δημιουργεί 3 καταχωρητές, REG1, REG2, REG3. Αρχικά θα μεταφέρεται ο δυαδικός αριθμός Β'(ΟΝΟΜΑ+ΕΠΙΘΕΤΟ)' στον καταχωρητή REG1 και ο δυαδικός αριθμός Β'(ΟΝΟΜΑ*3+ΕΠΙΘΕΤΟ)' στον καταχωρητή REG2. Στη συνέχεια θα μεταφέρονται τα περιεχόμενα του καταχωρητή REG2 στον REG3. Τέλος τα περιεχόμενα του REG2 θα μεταφερθούν στον καταχωρητή PORTB.

        LIST P=16F628
        INCLUDE "P16F628.inc"
        REG1 EQU 0x20
        REG2 EQU 0x21
        REG3 EQU 0x22
        ORG 0x00
        MOVLW b'00000111'
        MOVWF CMCON
        BSF STATUS,RP0
        MOVLW b'00000000'
        MOVWF TRISB
        BCF STATUS,RP0
LOOP
    MOVLW b'10101110'
        MOVWF REG1
        MOVLW b'10110001'
        MOVWF REG2
        MOVF REG2,0
        MOVWF REG3
        MOVF REG2,0
        MOVWF PORTB
        GOTO LOOP
        END

Ασκήσεις σε γλώσσα C (μέρος ΣΤ)

2012-01-06T09:52:00.000-08:00

Σε αυτό το μέρος ασκήσεων, δίνονται ασκήσεις σχετικά με το άνοιγμα αρχείων. Δίνεται στην αρχή ο κώδικας και ακολουθεί το αποτέλεσμα του κώδικα.

Άσκηση 1

#include<iostream>
#include<stdlib.h>
FILE *fptr;

int main()
{
int i;
float x[10];
fptr = fopen("c:\\larhs\\larhs.txt", "r");
if (!fptr)
{
printf("Den anoikse to arxeio\n");
exit(1);
}
for (i = 0; i <= 9; i++)
fscanf(fptr, "%f", &x[i]);
for (i = 0; i <= 9; i++)
printf("%5.2f\n", x[i] * x[i]);
fclose(fptr);
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 2

#include<iostream>
#include<stdlib.h>
#include <string.h>

FILE *fptr;

int main()
{
int a, b;
char x[30];
char y[30];
fptr = fopen("c:\\larhs\\omada.txt", "r");
if (!fptr)
{
printf("Den anoikse to arxeio\n");
system("Pause");
exit(1);
}
fgets(x, 30, fptr);
fgets(y, 30, fptr);
a = strlen(x);
b = strlen(y);
if (a<b)
{
puts(x);
puts(y);
}
else
{
puts(y);
puts(x);
}
fclose(fptr);
system("Pause");
return 0;
}

Ότι περιέχει το "larhs.txt" και το "omada.txt"

Ασκήσεις σε γλώσσα C (μέρος Ε)

2012-01-04T00:09:00.000-08:00

Σε αυτές τις ασκήσεις, βλέπουμε την λειτουργία και την δομή των εντολών: "strlen()", "gets()", "toupper()" και "strcat". Δίνεται πάλι ο κώδικας και η εικόνα με το αποτέλεσμα του κώδικα.

Άσκηση 1

#include<iostream>
#include <string.h>

int main()
{
char A[20];
int x;
printf("Dwse to onoma sou: \n");
gets_s(A);
x = strlen(A);
printf("Onoma: %s \nAri8mos xarakthrwn: %d \n", A, x);
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 2

#include<iostream>
#include <string.h>
#include <ctype.h>

int main()
{
char A[20];
int i, x;
printf("Dwse to epitheto sou: \n");
gets_s(A);
x = strlen(A);
for (i = 0; i <= x; i++)
{
printf("%c", toupper(A[i]));
}
printf("\n");
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 3

#include<iostream>
#include <string.h>
#include <ctype.h>

int main()
{
char A[40];
char B[20];
int i, x, y;
printf("Dwse to onoma sou: \n");
gets_s(A);
printf("Dwse to epitheto sou: \n");
gets_s(B);
A[0] = toupper(A[0]);
B[0] = toupper(B[0]);
strcat_s(A, " ");
strcat_s(A, B);
puts(A);
printf("\n");
system("Pause");
return 0;
}

Ασκήσεις σε γλώσσα C (μέρος Δ)

2012-01-03T23:45:00.000-08:00

Ασκήσεις με την βοήθεια συναρτήσεων. Κάτω απο τον κώδικα, εμφανίζεται το αποτέλεσμα.

Άσκηση 1

#include<iostream>

void tet(float vash, float ypsos);

int main()
{
float a, b;
do{
printf("Dwse prwta th vash kai meta to ypsos toy or8ogwniou:\n");
scanf_s("%f", &a);
scanf_s("%f", &b);
} while (a <= 0 || b <= 0);

tet(a, b);
system("Pause");
return 0;
}

void tet(float vash, float ypsos)
{

float emv = vash*ypsos;
float per = (vash + ypsos) * 2;
printf("To emvado einai %.2f\nH perimetros einai %.2f\n", emv, per);
return;
}

Άσκηση 2

#include<iostream>

int syn(int x);

int main()
{
int a;
printf("Dwse enan akeraio:\n");
scanf_s("%d", &a);
printf("To apotelesma einai: %d\n", syn(a));
system("Pause");
return 0;
}

int syn(int x)
{
return((5 * x*x*x) + (3 * x*x) + x);
}

Άσκηση 3

#include<iostream>

void syn(int x, int y);

int main()
{
int a, b;
printf("Dwse dyo akeraious:\n");
scanf_s("%d", &a);
scanf_s("%d", &b);
syn(a, b);
system("Pause");
return 0;
}

void syn(int x, int y)
{
if (x>y)
printf("O megalyteros einai %d:\n", x);
else if (y>x)
printf("O megalyteros einai %d:\n", y);
else
printf("Oi ari8moi einai isoi ");
return;
}

Άσκηση 4

#include<iostream>

#define N 4
void pinakas(int A[], int B[]);

int main()
{
int A[N] = { 1, 2, 3, 4 }, B[N] = { 5, 6, 7, 8 };
pinakas(A, B);
system("Pause");
return 0;
}

void pinakas(int A[], int B[])
{
int i, w;
for (i = 0; i<N; i++)
{
w = A[i];
A[i] = B[i];
B[i] = w;
}
printf("Pinakas A:");
for (i = 0; i < N; i++)
{
printf(" %d ", A[i]);
}
printf("\nPinakas B:");
for (i = 0; i < N; i++)
{
printf(" %d ", B[i]);
}
printf("\n");
return;
}

Ασκήσεις σε γλώσσα C (μέρος Γ)

2012-01-03T23:32:00.000-08:00

Σε αυτό το κομμάτι ασκήσεων, αναλύεται η δομή "for..." και κυρίως μονοδιάστατοι και δυσδιάστατοι πίνακες. Δίνεται ο κώδικας και απο κάτω εμφανίζεται μία εικόνα με το αποτέλεσμα που δίνει ο κώδικας.

Άσκηση 1

#include<iostream>

int main()
{
int A[6], i;
printf("Dwse to KAS: ");
for (i = 0; i<6; i++)
{
scanf_s("%d", &A[i]);
}
for (i = 0; i<6; i++)
{
printf(" %d ", A[i]);
}
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 2

#include<iostream>

int main()
{
int A[100], i;
for (i = 0; i<100; i++)
{
A[i] = i * 2;
}
for (i = 0; i<100; i++)
{
printf(" %d ", A[i]);
}
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 3

#include<iostream>

int main()
{
int A[10], i;
for (i = 0; i<10; i++)
{
scanf_s("%d", &A[i]);
}
for (i = 9; i>=0; i--)
{
printf(" %d ", A[i]);
}
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 4

#include<iostream>

int main()
{
int A[2][3], i, j, sum = 0, gin = 1;
for (i = 0; i<2; i++)
{
for (j = 0; j<3; j++)
{
scanf_s("%d", &A[i][j]);
sum = sum + A[i][j];
gin = gin*A[i][j];
}
}
for (i = 0; i<2; i++)
{
for (j = 0; j<3; j++)
{
printf(" %d ", A[i][j]);
}
printf("\n");
}
printf("A8roisma= %d\nGinomeno= %d \n", sum, gin);
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 5

#include<iostream>

int main()
{
int A[4][4], i, j, min;
for (i = 0; i<4; i++)
{
for (j = 0; j<4; j++)
{
scanf_s("%d", &A[i][j]);
}
}
min = A[0][0];
for (i = 0; i<4; i++)
{
for (j = 0; j<4; j++)
{
printf(" %d ", A[i][j]);
if (min>A[i][j])
min = A[i][j];
}
printf("\n");

}
printf("H mikroterh timh einai: %d\n", min);
system("Pause");
return 0;
}

Ασκήσεις σε γλώσσα C (μέρος Β)

2012-01-03T23:08:00.000-08:00

Η συνέχεια από το προηγούμενο μέρος ασκήσεων. Κατανόηση της δομής "if... else..." και χρήση μενού.

Άσκηση 1

Να γραφεί πρόγραμμα σε C που με τη χρήση μενού μετατρέπει ευρώ σε δραχμές ή δολλάρια. Το πρόβλημα θα πρέπει να μπορεί να αποφύγει τη διαίρεση με το μηδέν.

#include <iostream>

int main()
{
int x;
printf("Menou\n1 euro se draxmes\n2 euro se dolaria\n");
scanf_s("%d", &x);
switch (x)
{
case 1: {
float euro, draxmes;
printf("dwse to poso se euro\n");
scanf_s("%f", &euro);
draxmes = euro * 340.75;
printf("to antistoixo poso se draxmes einai: %.2f\n", draxmes);
break;
}
case 2: {
float euro, dolars;
printf("dwse to poso se euro\n");
scanf_s("%f", &euro);
dolars = euro * 1.3454;
printf("to antistoixo poso de dolaria einai: %.2f\n", dolars);
break;
}
}
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 2

Να γραφεί πρόγραμμα σε C που διαβάζει τρια νούμερα από τον χρήστη. Αν το τρίτο είναι μεγαλύτερο του 10 τότε πολλαπλασιάζει τα 2 πρώτα νούμερα, αλλιώς τα προσθέτει.

#include <iostream>

int main()
{
float x, y, z, sum, quotient;
printf("dwse treis arithmous\n");
scanf_s("%f %f %f", &x, &y, &z);
if (z>10) {
quotient = x*y;
printf("to phliko twn duo prwtwn arithmwn einai: %.2f\n", quotient);
}
else {
sum = x + y;
printf("to athroisma twn duo prwtwn arithmwn einai: %.2f\n", sum);
}
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 3

Να γραφεί πρόγραμμα σε C που με τη χρήση μενού μαθαίνει αν ο χρήστης θα δώσει ακέραιο ή πραγματικό αριθμό. Αναλόγως διαβάζει τον αριθμό και τον εμφανίζει.

#include <iostream>

int main()
{
int x;
printf("Menou\n1 akeraios arithmos\n2 pragmatikos arithmos\n");
scanf_s("%d", &x);
switch (x)
{
case 1: {
int x;
printf("dwse akeraio arithmo\n");
scanf_s("%d", &x);
printf("o arithmos pou edwses einai o: %d\n", x);
break;
}
case 2: {
float x;
printf("dwse pragmatiko arihtmo\n");
scanf_s("%f", &x);
printf("o arithmos pou edwses einai o: %f\n", x);
break;
}
}
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 4

Να γραφεί πρόγραμμα σε C που με τη χρήση μενού υπολογίζει το τετράγωνο ή τον κύβο ενός αριθμού που έχει δώσει ο χρήστης.

#include <iostream>

int main()
{
int x;
printf("Menou\n1 tetragwno arihtmou\n2 kyvos arithmou\n");
scanf_s("%d", &x);
switch (x)
{
case 1: {
float x, y;
printf("dwse enan arihtmo\n");
scanf_s("%f", &x);
y = x*x;
printf("to tetragwno tou arithmou pou edwses einai: %.2f\n", y);
break;
}
case 2: {
float x, y;
printf("dwse enan arithmo\n");
scanf_s("%f", &x);
y = x*x*x;
printf("o kyvos tou arithmou pou edwses einai: %.2f\n", y);
break;
}
}
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 5

Να γραφεί πρόγραμμα σε C που υπολογίζει την υψομετρική διαφορά δύο καταφυγίων αφού διαβάσει τα υψόμετρα και των δύο. Το πρόγραμμα δεν επιστρέφει αρνητική τιμή. Φροντίζει έτσι ώστε η απάντηση να είναι πάντα ένας θετικός αριθμός.

#include <iostream>

int main()
{
float ypsos1, ypsos2, diafora;
printf("dwse to ypsos tou prwtou katafygiou\n");
scanf_s("%f", &ypsos1);
printf("dwse to ypsos tou deuterou katafygiou\n");
scanf_s("%f", &ypsos2);
if (ypsos1>ypsos2) {
diafora = ypsos1 - ypsos2;
}
else {
diafora = ypsos2 - ypsos1;
}
printf("h ypsometrikh diafora twn duo katafygiwn einai: %.2f\n", diafora);
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 6

Να γραφεί πρόγραμμα σε C που να υπολογίζει την εξής μαθηματική παράσταση:
2A-3B/A+A*B+B αφού βεβαιωθεί ότι ο Α είναι μεγαλύτερος του 5 και ο Β είναι διάφορος του 0.

#include <stdio.h>
main()
{
    float A, B, x;
    printf("dwse enan arithmo megalutero tou 5\n");
    scanf("%f", &A);
    printf("dwse enan arithmo diaforo tou mhdenos\n");
    scanf("%f", &B);
    if ((A>5)&&(B!=0)) {
        x=2*A-3*B/A+A*B+B;
        printf("to apotelesma ths eksiswshs einai: %.2f", x);
    }
    else {
        printf("\a edwses lathos dedomena");
    }
}

Πηνίο και συντελεστής ποιότητας Q

2012-01-03T13:27:00.000-08:00

Το πηνίο αποτελείται από έναν αγωγό (συνήθως από χαλκό) με σπειροειδή μορφή, ο οποίος παρουσιάζει αντίσταση σε διερχόμενο ρεύμα μεταβαλλόμενης έντασης. Η αντίσταση αυτή λέγεται «επαγωγική αντίσταση», ΧL, και μεταβάλλεται με την μεταβολή της συχνότητας του διερχόμενου ρεύματος:

XL = 2 π f L.

Ο συντελεστής ποιότητας Q
Ο συντελεστής ποιότητας είναι βασικό χαρακτηριστικό ενός πηνίου και αρκετά σημαντικό για πηνία ραδιοσυχνοτήτων. Συμβολίζεται με το λατινικό γράμμα Q, είναι ο λόγος της επαγωγικής (XL) προς την αντίσταση (Rs) του πηνίου.
Στις χαμηλές συχνότητες η επιδερμική αντίσταση είναι μικρή και το Q αυξάνεται με την συχνότητα γραμμικά. Από ένα σημείο και μετά όσο αυξάνεται η συχνότητα, αυξάνεται δραματικά η «επιδερμική» αντίσταση και σε συνδυασμό με την ενδοχωρητικότητα το Q μειώνεται στο μηδέν στη συχνότητα (αυτο- )συντονισμού Fr του πηνίου.
Το Q δεν έχει μονάδες και παίρνει συνήθως τιμές από μηδέν έως 300. Όσο λιγότερες οι απώλειες, τόσο μεγαλύτερη τιμή παίρνει το Q. Σε ένα ιδανικό πηνίο, η τιμή Q είναι άπειρη. Όταν το πηνίο συνδεθεί σε κύκλωμα, τότε το συνολικό Q του κυκλώματος θα είναι μικρότερο από το Q του πηνίου (συνήθως στο 1/50). Aρα η τιμή Q ενός πηνίου δεν μπορεί άμεσα να μας προσδιορίσει το πόσο στενή είναι η καμπύλη συντονισμού σε ένα κύκλωμα LC, για παράδειγμα. Όμως τα πηνία παρουσιάζουν συνήθως (όχι πάντα!) χαμηλότερο Q από άλλα εξαρτήματα και έτσι όσο πιο μεγάλο Q έχει ένα πηνίο, τόσο πιο στενή είναι η καμπύλη συντονισμού του κυκλώματος.
Το Q ενός κυκλώματος LC μπορεί να υπολογιστεί με τις παρακάτω εξισώσεις. Η fc είναι η συχνότητα συντονισμού και fl και f2 οι συχνότητες όπου η απόκριση είναι -3 dB από το μέγιστο της καμπύλης συντονισμού (ζώνη διέλευσης).

Βασικές αρχές και χαρακτηριστικά των led

2012-01-03T13:20:00.000-08:00

Τα LED είναι δίοδοι ημιαγωγοί οι οποίοι όταν δεχτούν μια τάση φωτοβολούν, πιο συγκεκριμένα φωτοβολεί η ένωση ΡΝ. Η λειτουργία τους στηρίζεται στο φαινόμενο LASER και σαν ημιαγωγά υλικά χρησιμοποιούνται οι ενώσεις GaAs, InSb, PbTe, PbS κλπ. Υψηλής φωτεινότητας πηγές στην περιοχή του ορατού δίνουν οι ενώσεις GaAs1-xPx (κόκκινο), InGa1-xPx (κόκκινο), GaΡ(κόκκινο, κίτρινο, πράσινο) και GaN (μπλε, πράσινο, κίτρινο).

Φαινόμενο LASER

Αν ένα άτομο δεχτεί ενέργεια, είτε με μορφή ακτινοβολίας ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, τότε είναι δυνατό, ηλεκτρόνιο του ατόμου να πάρει ενέργεια και να μεταπηδήσει σε μεγαλύτερη στάθμη ενέργειας, Επειδή το ηλεκτρόνιο δεν μπορεί να καθίσει στην νέα του θέση επανέρχεται στην προηγούμενη και αποβάλει το περίσσευμα της ενέργειάς του με την μορφή ενός φωτονίου δηλαδή με ακτινοβολία. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται διέγερση του ατόμου.

Όταν κατορθώσουμε να κάνουμε την διέγερση αυτή εξαναγκασμένη τότε έχουμε ενίσχυση της ακτινοβολίας δηλαδή έχουμε το φαινόμενο LASER (Light Amplification by Stimulated Emission Radiation, ενίσχυση φωτός με εξαναγκασμένη εκπομπή ακτινοβολίας).

Βασικές αρχές των LED

Αν πάρουμε μια ένωση ΡΝ και εφαρμόσουμε στα όριά της μια τάση τότε τα ηλεκτρόνια μετακινούνται από τον Ν κρύσταλλο στον Ρ με μια αυξημένη ενέργεια. Ταυτόχρονα οπές από τον κρύσταλλο Ρ μεταφέρονται στον Ν. Οι φορείς αυτοί φτάνοντας στους άλλους κρυστάλλους επανασυνδέονται αφήνοντας το περίσσευμα της ενέργειας που έχουν με την μορφή φωτονίων. Η ακτινοβολία αυτή και μάλιστα το μήκος κύματος τους, εξαρτάται από το είδος του κρυστάλλου και την κατασκευή της ένωσης ΡΝ.

Η επανασύνδεση των φορέων γίνεται μεταξύ της ζώνης σθένους και της ζώνης αγωγιμότητας. Έτσι λοιπόν η ένωση ΡΝ εκπέμπει ακτινοβολία μετά από κατάλληλη πόλωση. Μια συνεχής ακτινοβολία θα προκύψει μετά από πόλωση που θα δίνει κατάλληλη ενέργεια διέγερσης και επανασύνδεσης. Η κβαντική άντληση, δηλαδή η διαρκής επαναφοραψά των αποδιεγερμένων ηλεκτρονίων στην ζώνη αγωγιμότητας της ένωσης ΡΝ γίνεται από την πηγή πόλωσης της διόδου. Η τάση αυτή είναι μεγαλύτερη από την τάση της ζώνης φραγμού. Έτσι λοιπόν τροφοδοτείται με ηλεκτρόνια η ζώνη αγωγιμότητας και συνεχώς αναπληρώνονται οι απώλειες των ηλεκτρονίων, λόγω των ακτινοβολητικών πτώσεων, συντηρουμένης έτσι της απαιτούμενης μεταφοράς των φορτίων.

Χαρακτηριστικά των LED

Κάθε LED χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα στοιχεία:

1). Το πρώτο χαρακτηριστικό είναι το χρώμα. Τα LED φωτοβολούν σε κόκκινο, πράσινο, πορτοκαλί, κίτρινο, μπλε, υπέρυθρο και υπεριώδες. Κάθε κατασκευαστής δίνει το χρώμα και το μήκος κύματος της εκπεμπόμενης ακτινοβολίας.

2). Το ηλεκτρικό χαρακτηριστικό. Πιο συγκεκριμένα αναφέρονται η τάση πόλωσης και το ρεύμα της ένωσης ΡΝ. Η τάση κυμαίνεται από 1.5 μέχρι 3V και το ρεύμα γύρω στα 20mA, μεγέθη όμως που εξαρτώνται από τον τύπο και το χρώμα της LED. Επίσης πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η ανάστροφη τάση που αντέχει η LED. Αν η τάση αυτή ξεπεραστεί, που συνήθως είναι γύρω στα 3 με 11V, η δίοδος καταστρέφεται.

3). Η θερμοκρασία. Πιο συγκεκριμένα τα όρια λειτουργίας και η θερμοκρασία κατά την κόλληση της LED στο κύκλωμα.

4). Η ισχύς που καταναλώνει κάθε LED. Αυτή εξαρτάται από την θερμοκρασία περιβάλλοντος, όσο αυξάνει η θερμοκρασία τόσο μικραίνει η κατανάλωση.

5). Η επικάλυψη των LED. Αυτή γίνεται ή με διαφανή υλικά ή με υλικά στο χρώμα της ακτινοβολίας. Η επικάλυψη παίζει σπουδαίο ρόλο γιατί από αυτήν εξαρτάται κατά πόσο λιγότερο ή περισσότερο φωτεινή φαίνεται η LED.

Είναι φυσικό ότι όσο αυξάνει το ρεύμα τόσο περισσότερο φωτοβολεί η δίοδος. Το φως όμως μιας LED μπορεί να αυξηθεί όταν ελαττώσουμε την θερμοκρασία της επαφής της.

Τα LED χρησιμοποιούνται σήμερα πάρα πολύ, με κύρια χρήση σε μονάδες απεικόνισης ή στοιχεία ένδειξης σε ηλεκτρονικά ρολόγια, φορητούς υπολογιστές, μετρητές, ηλεκτρονικά όργανα μέτρησης, σε συστήματα οπτικών επικοινωνιών, σε τηλερυθμιστές σε κυκλώματα ελέγχου σαν ένδειξη παροχής ισχύος (ενδείκτες λειτουργίας) κλπ.

Θερμίστορ

2012-01-03T12:57:00.000-08:00

Οι αντιστάσεις θερμίστορ είναι βασικά δύο τύπων, οι NTC (Negatiνe Temperature Coefficient, αρνητικού συντελεστή θερμοκρασίας) οι οποίες μικραίνουν την αντίστασή τους με την αύξηση της θερμοκρασίας και οι PTC (Positiνe Temperature Coefficient, θετικού συντελεστή θερμοκρασίας) οι οποίες αυξάνουν την αντίστασή τους με την αύξηση της θερμοκρασίας.

NTC

Κατασκευάζονται από οξείδια των στοιχείων της ομάδας του σιδήρου όπως είναι τα οξείδια του χρωμίου (Cr), μαγγανίου(Μn), σιδήρου(Fe), χαλκού (Cu) ή νικελίου (Νί). Τα οξείδια αυτά έχουν μεγάλη ειδική αντίσταση και μπορεί κάτω από ορισμένες συνθήκες να μετατραπούν σε ημιαγωγούς τύπου Ρ και Ν.

Τα οξείδια κονιοποιούνται ανακατεύονται με συγκρατητική ύλη, μπαίνουν με πίεση σε ειδικά καλούπια, ψήνονται σε ειδικούς φούρνους όπου σε υψηλή θερμοκρασία γίνεται σύντηξη του οξειδίου, τοποθετούνται οι ακροδέκτες, επιστρώνονται με μονωτικό υλικό, μπαίνουν τα χρώματα που δείχνουν τα χαρακτηριστικά τους και δίνονται στο εμπόριο.

Ειδικότερα τα θερμίστορ για την μέτρηση θερμοκρασιών έχουν τα εξής χαρακτηριστικά:

1). Θερμίστορ σε σχήμα χάνδρας είναι κατάλληλα για ανίχνευση θερμοκρασιών σε πολύ στενά επίπεδα ή για επιφάνειες ή για εσωτερικές θερμοκρασίες.

2). Η θερμοκρασία των θερμίστορ είναι τόσο μικρή ώστε να είναι πολύ ευαίσθητα σ' ελάχιστες ή ακαριαίες μεταβολές θερμοκρασίας και υπάρχουν για όλες σχεδόν τις χρονικές καθυστερήσεις.

3). Είναι δυνατόν να μετρηθούν θερμοκρασίες υλικών χωρίς να υπάρχει επαφή και επίσης να μετρηθούν θερμοκρασίες από απόσταση ή να γίνει έλεγχος αυτών από απόσταση.

4). Δεν χρειάζονται αντισταθμιστικές επαφές ούτε κρύες ενώσεις.

5). Όσο μεγαλύτερη είναι η ηλεκτρική αντίσταση του θερμίστορ τόσο μικρότερο είναι το σφάλμα που εισάγεται από τους μεγάλους ακροδέκτες οιοποίοι δεν μπορούν να ξεπερνούν τα 10 μέτρα.

6). Τα θερμίστορ κατασκευάζονται με σταθερή σύνθεση έτσι ώστε με την γήρανσή τους να μην παρουσιάζουν αποκλίσεις και να δίνουν σταθερές ενδείξεις.

7). Για χρήσεις σε θερμοκρασίες κάτω των 150°C μπορεί να παρουσιάζουν ένα σφάλμα της τάξης του ±1 %.

8). Τα θερμίστορ μπορεί να χρησιμοποιηθούν για πλήθος μετρήσεων θερμοκρασιών σε όργανα όπως είναι τα θερμόμετρα, υγρόμετρα, όργανα ελέγχου θερμοκρασιών, ροόμετρα, ροόμετρα υγρών, μετρητές κενού, ανιχνευτές αερίων, συναγερμοί για φωτιά, ανιχνευτές πάγου κλπ. Για την επιλογή ενός θερμίστορ για μέτρηση θερμοκρασίας εξετάζουμε την επίδραση της θέρμανσης πάνω στο του θερμίστορ έτσι ώστε η αντίστασή τον να μην γίνεται πολύ μικρή στην υψηλότερη θερμοκρασία.

Η συνήθης τιμή του Β είναι λίγο μεγαλύτερη στην υψηλότερη αντίσταση και λαμβάνεται για την περιοχή από 0°C μέχρι 100°C.

Για την αντίσταση του θερμίστορ έχουμε σαν αναφορά τις χαρακτηριστικές θερμοκρασίας - αντίστασης. Σημειώστε ότι ο λόγος των αντιστάσεων R/Ro δίνεται για κάθε θερμοκρασία όταν η αντίσταση Ro στους 0°C λαμβάνεται σαν 1.

PTC

Τα θερμίστορ PTC (Positive Temperature Coefficient, θετικού συντελεστή θερμοκρασίας) χαρακτηρίζονται από τον υψηλό θετικό συντελεστή θερμοκρασίας δηλαδή από την αύξηση της τιμής της αντίστασης τους με την αύξηση της θερμοκρασίας. Αυτό βέβαια γίνεται μόνο για ορισμένες περιοχές θερμοκρασίας αφού για άλλες περιοχές ο συντελεστής είναι ή μηδέν ή αρνητικός.

Τα υλικά κατασκευής των PTC είναι μείγματα ανθρακικού βαρίου ή οξειδία στροντίου και τιτανίου τα οποία ανακατεύονται μ' άλλα υλικά μαζί με συγκρατική ύλη. Το υλικό μπαίνει σε καλούπια, θερμαίνεται, προστίθενται οι ακροδέκτες και τα διάφορα χρώματα και δίνονται στο εμπόριο. Γενικά τα θερμίστορ χρησιμοποιούνται σαν εξαιρετικοί ρυθμιστές ρεύματος και θερμοκρασίες σε πολλές εφαρμογές.

Παλαιότερα σαν θερμίστορ χρησιμοποιούνταν νήματα σιδήρου σε ατμόσφαιρα υδρογόνου με μορφή ηλεκτρονικών λυχνιών. Επίσης μια κοινή λυχνία φωτισμού ενεργεί σαν αντίσταση θερμίστορ, περιορισμένης δυνατότητας, αφού αλλάζει την αντίστασή της με την θερμοκρασία.

Ηλεκτρονική πηγή:

http://www.hlektronika.gr/forum/content.php?r=181-%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AD%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81

Νόμοι και κανόνες της άλγεβρας boole

2012-01-03T05:20:00.000-08:00

Στην άλγεβρα boole, έχουμε 2 νόμους:

Νόμος της αντιμετάθεσης (Communative)
Νόμος της προσεταιριστικότητας ή του συσχετισμού (Associative)

Όσο αφορά τον πρώτο νόμο ισχύει γενικά: Α + Β = Β + Α.

Όσο αφορά τον δεύτερο νόμο ισχύει γενικά: Α + ( B + C ) = ( A + B ) + C.
Στον πολλαπλασιασμό: A x ( B x C ) = ( A x B ) x C.

Οι 12 βασικοί κανόνες που είναι χρήσιμοι για τον χειρισμό και την απλοποίηση λογικών εκφράσεων είναι:

A + 0 = A
A + 1 = 1
A x 0 = 0
A x 1 = A
A + A = A
A + A' = 1
A x A = A
A x A' = 0
A'' = A
A + A x B = A
A + A' x B = A + B
( A + B ) x ( A + C ) = A + B x C

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Όπου Α' = ανάστροφο Α

Άλγεβρα Boole - Λογικές Πράξεις

2012-01-03T05:06:00.000-08:00

Η άλγεβρα Boole είναι τα μαθηματικά των ψηφιακών συστημάτων. Η βασική γνώση της άλγεβρας Boole είναι απολύτως αναγκαία για την μελέτη και ανάλυση λογικών κυκλωμάτων. Ξεκινάμε απο τα πολύ βασικά.

ΜΕΤΑΒΛΗΤΗ: είναι ένα σύμβολο που αναπαριστά μία λογική ποσότητα. Οποιαδήποτε μεταβλητή μπορεί να έχει τιμή 0 ή 1.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ: είναι το αντίστροφο μιας μεταβλητής και συμβολίζεται με μία γραμμή πάνω απο τη μεταβλητή. Εάν Α=1, ο αντίστροφος θα είναι 0. Εάν Α=0, ο αντίστροφος είναι 1.

ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΟ: είναι μια μεταβλητή ή το συμπλήρωμα της.

Λογική πρόσθεση: Η λογική πρόσθεση ισούται με την πράξη OR. Ο όρος "άθροισμα" στην άλγεβρα boole, είναι το άθροισμα κυριολεκτικών. Ένα παράδειγμα: Για A = C = 1, B = D = 0 (τα υπογραμμισμένα είναι συμπληρώματα), A + B + C + D = 0 + 1 + 0 + 1 = 0 + 0 + 0 + 0 = 0.

Λογικός πολλαπλασιασμός: Ο λογικός πολλαπλασιασμός ισούται με την πράξη AND. Ο όρος "γινόμενο" είναι το γινόμενο κυριολεκτικών. Ένα παράδειγμα: Για A = C = 1, B = D = 0 (τα υπογραμισμένα είναι συμπληρώματα), A x B x C x D = 1 x 0 x 1 x 0 = 1.

Ασκήσεις σε γλώσσα C (μέρος Α)

2012-01-02T15:16:00.000-08:00

Οι ασκήσεις σε αυτό το μέρος, βοηθάνε στην κατανόηση της γλώσσας C. Στο πρώτο μέρος, έχουμε απλές εφαρμογές. Για την δημιουργία και εκτέλεση των προγραμμάτων χρησιμοποιήθηκε το "Visual Studio 2013"

Άσκηση 1

Να γραφεί πρόγραμμα σε C που να μετατρέπει δραχμές σε ευρώ.

#include <iostream>

int main()
{
float draxmes, euro;
printf("Dwse tis draxmes : ");
scanf_s("%f", &draxmes);
euro = draxmes / 340.75;
printf("Ta euro einai : %.2f\n", euro);
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 2

Να γραφεί πρόγραμμα σε C που να διαβάζει 6 νούμερα από το 1 μέχρι το 999 και να τα εμφανίζει όλα σε μια γραμμή σε στήλες πλάτους 6 χαρακτήρων στοιχισμένοι αριστερά στις στήλες αυτές.
Πχ, αν οι αριθμοί είναι 1,32,23,4,560,8 θα εμφανιστούν ως εξής:
1 32 23 4 560 8

#include <iostream>

int main()
{
int a, b, c, d, e, f;
printf("Dwse 6 arithmous apo to 0 ws to 999: \n");
scanf_s("%d %d %d %d %d %d", &a, &b, &c, &d, &e, &f);
printf("%d %d %d %d %d %d\n", a, b, c, d, e, f);
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 3

Να γραφεί πρόγραμμα σε C που να εμφανίζει την τελική τιμή ενός προϊόντος. Για να την υπολογίσει, το πρόγραμμα θα δέχεται από τον χρήστη την αρχική τιμή του προϊόντος, θα εφαρμόζει έκπτωση 10% και θα προσθέτει και το ΦΠΑ.

#include <iostream>

int main()
{
float arxikh, timh_me_ekptwsh, telikh;
printf("Dwse thn arxikh timh tou proiontos: ");
scanf_s("%f", &arxikh);
timh_me_ekptwsh = arxikh - arxikh*0.1;
telikh = timh_me_ekptwsh + timh_me_ekptwsh*0.19;
printf("H telikh timh tou proiontos einai: %.2f\n", telikh);
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 4

Να γραφεί πρόγραμμα σε C που εμφανίζει το όνομα και το ΚΑΣ σου αφήνοντας μεταξύ τους 3 παύλες. Θεωρούμε ότι το πρόγραμμα γνωρίζει το όνομά σου και ότι θα ζητήσει μόνο τον αριθμό του ΚΑΣ.

#include <iostream>

int main()
{
int kas;
printf("Dwse ton arithmo tou KAS sou: ");
scanf_s("%d", &kas);
printf("Onomatepwnymo--- %d\n", kas);
system("Pause");
return 0;
}

Άσκηση 5

Να γραφεί πρόγραμμα σε C που να υπολογίζει την εξής μαθηματική παράσταση:
2A-3B/2A+2B

#include <iostream>

int main()
{
float A, B, x;
printf("Dwse duo arithmous: \n");
scanf_s("%f %f", &A, &B);
x = (2 * A - 3 * B) / (2 * A + 2 * B);
printf("To apotelesma einai: %.2f\n", x);
system("Pause");
return 0;
}

Λογικές πράξεις - Πηγή Βικιπαίδεια

2011-12-28T15:11:00.000-08:00

Ένα πρόγραμμα που εκτελεί συγκεκριμένη λογική πράξη, ονομάζεται λογική πύλη. Οι λογικές πύλες είναι:

Πύλη NOT
Πύλη AND
Πύλη OR
Πύλη XOR
Πύλη NAND
Πύλη NOR
Πύλη XNOR

Οι 3 τελευταίες πύλες που αναφέραμε, προκύπτουν απο τον συνδιασμό τών παραπάνω. Η εικόνα παρακάτω μας βοηθάει αρκετά στην κατανόηση των λογικών πράξεων, δείχνοντας το σύμβολο, την σχέση και τον πίνακα αληθείας της κάθε πύλης.

ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ OHM

2011-12-28T05:32:00.000-08:00

Για να υπάρχει ροή ρεύματος μέσω μιάς αντίστασης θα πρέπει στα άκρα της αντίστασης να εφαρμόσουμε τάση. Ο νόμος του Ohm συνδέει την τάση (V), το ρεύμα (I) και την αντίσταση (R).
Η σχέση αυτή μπορεί να γραφτεί με τρεις τρόπους:

I =V/R

R =V/I

V = I x R

όπου:
V=τάση σε Volts (V)
I=ρεύμα σε Amperes (A)
R=αντίσταση σε Ohm (Ω) ή
V=τάση σε Volts (V)
I=ρεύμα σε milliamperes (mA)
R=αντίσταση σε Kilohm (KΩ)

Για τα περισσότερα ηλεκτρονικά κυκλώματα το Ampere είναι πολύ μεγάλο μέγεθος και το Ohm είναι πολύ μικρό, οπότε συνήθως μετράμε το ρεύμα σε milliamperes (mA) και την αντίσταση σε kilohms (ΚΩ). Για να εφαρμόζεται ο νόμος του Ohm ίσως χρειαστεί να μετατρέψουμε το ρεύμα ή την αντίσταση σε πολλαπλάσιο ή υποπολλαπλάσιο. (1mA=0.001A και 1ΚΩ=1000Ω)

Μερικά παραδείγματα υπολογισμού:

Εφαρμόζεται μία τάση 12V στα άκρα αντίστασης 1kΩ, πόσο είναι το ρεύμα που την διαρρέει;

Εξίσωση: I=V/R => I=12V/1kΩ => I=12 mA

Η μέτρηση έγινε με το Multisim 11.0

Μία λάμπα που είναι συνδεδεμένη σε μία μπαραρία 6V διαρρέεται από 60mA, πόσο είναι η αντίσταση της λάμπας;

Εξίσωση: R=V/I => R=6/60(mA) => R=0.1KΩ=100Ω

Μία αντίσταση 1.2ΚΩ διαρρέεται από ρεύμα 0.2Α, ποιά είναι η τάση στα άκρα της;

Εξίσωση: V=IxR => V=0.2x1200=240V