We zijn nu op zoek naar iemand die zich in dit werkveld (duurzame melkveehouderij) verder wil ontwikkelen. Dat kan in dienstverband maar misschien heb je zelf andere suggesties (samenwerking?). Kennis en ervaring is natuurlijk gewenst maar ik ben allereerst benieuwd of deze oproep je aanspreekt. Dus laat het eens op je inwerken, stuur deze oproep door of bel me voor meer info.

Workshops klimaat en energie (paviljoen 5) do 21/01/10 15:00 uur

Waar gaat dit mis? Allereerst is er steeds minder draagvlak voor ruimingen en hebben de mensen die diervriendelijkere systemen nastreven zich steeds beter (politiek) georganiseerd waardoor hun stem harder doorklinkt. Ondertussen shopt de consument vrolijk verder opzoek naar het goedkoopste van het goedkoopste. Die tegenstelling blijft…maar allemaal heel vergelijkbaar met: 

• Iedereen wil meer duurzaamheid maar doet daar zelf weinig voor (denk aan het “nieuwe rijden” (zuinig auto rijden, meer met de trein ipv de auto, etc. etc).
• Iedereen wil minder files, maar niemand wil een snelweg naast zijn huis;
• De kleur van je mobieltje is belangrijker dan de kwaliteit van je eten.
• enz. enz.

Maar waarom is er zo weinig gebeurt? Zit de oorzaak ook niet bij de landbouwsector zelf? Waarom pleiten die eigenlijk niet sterker voor een diervriendelijk dierziektebeleid (= intentingen en geen ruimingen). Het is namelijk vooral in hun eigen belang dat er een breed maatschappelijk geaccepteerde veehouderij in Nederland kan blijven. Ik weet dat niks zo makkelijk is als meer van hetzelfde…en doorgaan op de oude voet…maar het is echt de hoogste tijd dat de sector het zelf ook anders wil en daarvoor ook harder gaat lobbyien (ipv nu te lobbyien om het tegen te houden). Als de sector nu duidelijk maakt aan het publiek dat ze bezig is om de zaken anders aan te pakken en te veranderen, maar dat dit niet van vandaag op morgen bereikt is (transitie) dan kan er ook meer bereikt worden.

En dan is de concequentie maar wat minder export..maar anders houden we een sector over zonder fatsoenlijk bestaandsrecht in Nederland. Heren en dames boerenbestuurders probeer eens te kijken wat de werkelijke belangen zijn van uw achterban…en dan denk ik vooral boer kunnen blijven met een fatsoenlijk inkomen op de plek waar ze nu wonen. Maak beleid voor de blijvers en niet voor zij die uiteindelijk toch emigreren omdat ze Nederland te klein en bemoeizuchtig vinden. Wordt vervolgt.

1. Hoeksewaardse kersenwijn
2. Blauwe Bijl bier van brouwerij De Leckere
3. Scharreladvocaat uit de Gelderse Vallei
4. Erwtensoep van de Kleinste Soepfabriek
5. Doruvael kaas – het roodbacterieschimmelkaasje uit Montfoort
6. Liverano – pittige worst van het Limburgs landvarken
7. Honing van De Koning uit Vinkeveen
8. Pannekoekenmix van Korenmolen de Windotter uit Ijsselstein

Vanaf dit jaar is het ook mogelijk de boerenbox uit te breiden met waardebonnen van Pluimen en een set Fairmail Ansichtkaarten Het origineelste kerstgeschenk van 2009! Vanaf nu te bestellen door mij te bellen (06 2000 3239) of een mail te sturen naar info@boerenbox.nl. Bekijk hier een flyer met meer informatie: print het uit en deel het rond! De boxen kunnen uitgeleverd worden vanaf 10 december en vanzelfsprekend voorzien worden van een persoonlijke tekst of etiket met logo.

Ik ben niet de enige die zich hier zorgen over maakt. Zie hier een discussie op Foodlog of hier in Trouw (14/11). Want in tussentijd globaliseerd ons eten waar we bij staan. We hoeven ons bijvoorbeeld geen illusie te maken dat puur & eerlijk er voor zorgt dat het Nederlandse platteland in stand blijft… en dat gebeurt overigens ook niet door het stimuleren van meer biologisch! Grote vraag: wie en hoe moeten we dat oplossen? De burger via de belastingcenten? met nationaal of provinciaal landbouwbeleid? Daar lijkt het wel op neer te komen, want de supermarkten moeten vrij wereldwijd kunnen inkopen, ze willen er flink op blijven verdienen en sjoppen dus de hele wereld af naar het goedkoopste van het goedkoopste.

Enfin, aan de andere kant exporteren wij bijvoorbeeld onze zuivel ook de hele wereld over, dus daar zouden we dan ook mee moeten stoppen. Hoe duurzaam, puur en eerlijk is dit nu allemaal? En welke mogelijkheden zijn er dan om het Nederlandse of Europeese platteland vitaal te houden. Persoonlijk wil ik bijvoorbeeld niet minder boeren maar meer boeren! (lees: meer mensen die betrokken zijn bij voedselproductie en verwerking).  Want boeren zorgen voor een leefbaar platteland en die burger-paarden-weidjes niet! En hoe meer mensen nuttig werk kunnen doen in de landbouw en voedselverwerking (met de handen in de klei) hoe beter toch?!  Welke politiek partij streeft trouwens meer boeren na? 

Met al die logo’s en keurmerken en ik kies bewust ellende, is er maar 1 oplossing: de burger, consument, scholier weer boerenverstand bijbrengen!–wordt vervolgt–

Een kat in het nauw maakt rare sprongen zeggen ze wel eens…maar deze sprong is op zijn minst opmerkelijk. De uitnodiging luidt:

“De kunstmestsector krijgt regelmatig te horen dat de productie van stikstofhoudende kunstmest “te veel fossiele energie” kost en dat “zuiniger” moet worden omgesprongen met de wereldvoorraad fosfaat. Ook wordt regelmatig geopperd dat kunstmestbedrijven moeten bijdragen aan het sluiten van de keten en zich meer moet inspannen om nutriënten uit dierlijke mest in te zetten bij de productie van kunstmest. Minerale meststoffen spelen echter ook een uiterst belangrijke rol om de toenemende wereldbevolking te blijven voeden.”

Vanuit Duurzaam Boer Blijven hopen we van harte dat hier een pleidooi gehouden gaat worden voor het zo ver mogelijk afbouwen van die kunstmest (= slechts een correctie) en het zo veel en zo goed mogelijk inzetten van goede, verbeterde, N-arme dierlijke mest! Dat is namelijk in het belang van de boer! het andere pleidooi klinkt mij als in het belang van de kunstmestindustrie (maar we horen graag de tegenargumenten).

Uit onze projecten blijkt al vele jaren dat een gemiddelde gift van 100 a 125 kg zuivere N/ha (of minder) voldoende is om een maximale drogestofopbrengst te behalen. Het is precies het “gat tussen behoefte van de plant en de nog niet voldoende op gang zijnde mineralisatie” in het voorjaar wat een biologische boer niet kan dichten maar een gangbare boer met dat beetje kunstmest wel kan! Door verbeterd bodemmanagement/vakmanschap kunnen we met steeds minder kunstmest toe en misschien zelfs nog wel eens zonder en het zou juist de uitdaging voor de sector moeten zijn om geheel zonder fosfaat (P) uit kunstmest te boeren!

Wat ook vergeten wordt is dat er in de praktijk geen enkele relatie bestaat tussen de hoeveelheid opgebrachte kunstmest en de benutting van het land (ofwel wat de koe er uiteindelijk van benut). Zie hiervoor nog een recente grafiek in de bijlage. Deze plaatjes zijn niet nieuw, dat laten we al 10 jaar zien! De factor boer heeft blijkbaar een vele malen grotere invloed op de productiviteit van het land dan de kunstmestgift.

Pure Graze zou flink gestimuleerd moeten worden! Een voorjaarsafkalvende veestapel is beter voor de diergezondheid, voor de boer (lage kosten) en voor de samenleving. Koeien kalven af als er hoogkwalitatief gras is, dan hoeft er nauwelijks krachtvoer bij en kunnen de dieren buiten blijven (geen dure stal nodig). Anno 2009 hebben we weidepremies en willen we meer omega-3 in de melk (dat is makkelijk te realiseren met vers gras). Mijn vader vertelde me altijd al “niks zo goedkoop als dat de koeien het voer zelf gaan halen en buiten zijn”. Het systeem ontwikkeld zich nu de andere kant op en de tendens is dat steeds meer boeren de koeien op stal gaan houden. In een “high input” systeem klopt die gedachte ook. Alleen het voer moet naar de koeien gebracht worden (werk, kosten, aankoop) en de stont moet weer over het land (werk, kosten).

Naast dat dit systeem voor de boer erg goedkoop is, heb ik nog 2 interessante overwegingen:
1) Koeien altijd buiten, een oplossing voor het mestprobleem
2) Differentiatie in melkstromen zodat weidebedrijven zich serieus verder kunnen ontwikkelen

Ad 1) Nu vangen we alle mest op in stallen, dat geeft NH3 (ammoniak emissie) bij het opstallen en voornamelijk bij het uitrijden. In de weide valt mest en urine gescheiden en is de emissie verwaarloosbaar (NH3 emissie ontstaat bij het mengen van faeces en urine). Bedrijven met een jaarrond weidegang zouden rondom Natura2000 gebieden daarom gestimuleerd moeten worden (premie?) boven bedrijven die de koeien het jaar rond op stal hebben en daardoor alle mest moeten uitrijden (met bijbehorende emissiefactoren en een absolute hogere uitstoot).

Ad 2) Als de melkcoöperatie een deal sluit met pure graze bedrijven kunnen deze ook in de winter de hoge omega-3 melk leveren. Die speciale “merk melk” kan zo ook nog extra opleveren (zonder dure toevoegingen als NUTEX aan het krachtvoer (=duur), waarover men nu praat). Dan dalen niet alleen de kosten, dan wordt de opbrengstprijs ook nog eens hoger. Dit moet zeker niet heel Nederland gaan doen (want die wintertoeslag is er niet voor niets ooit gekomen), maar we zouden eenvoudig kunnen uitrekenen hoeveel dagverse melk er nodig is in de winterperiode en een deal sluiten met de bedrijven die dit zien zitten.

Vanzelfsprekend moeten niet alle Nederlandse melkveehouders dit systeem gaan toepassen, alhoewel (net als in Nieuw Zeeland) de fabrieken zich ook best meer kunnen gaan richten op een piek in het voorjaar/zomer zodat ze helpen bij het reduceren van goedkope toekomstgerichte bedrijfssystemen. In elk geval vind ik de gedachte erg mooi passen in het herontwerp van de sector, namelijk een sterke differentiatie van bedrijven en vernieuwende concepten.

Onlangs ben ik bijgepraat over de economische mogelijkheden van wind- en zonne energie voor melkveehouders (door Danny Steenhorst van windmolenvereniging De Windvogel). Er worden nog steeds locaties gezocht voor windmolens op boerenerven. De vereniging heeft als doel meer duurzame energie te produceren en dat spreekt me erg aan. Wind en zonne-energie verstoren de kringloop niet en brengen flink extra inkomsten in het laadje. Als boer kun je lid worden en als er een geschikte locatie is, dan regelt de vereniging verder alles (van vergunningaanvraag tot plaatsing, aansluiting op het net, etc, etc.). De boer krijgt voor het beschikbaar stellen van zijn land ieder jaar een behoorlijke vergoeding (marktconform).Deze cooperatieve vereniging geeft ook een verenigingsblaadje uit waarin bijvoorbeeld opbrengstcijfers (kwh) van windmolens vergeleken en besproken worden. Een soort studieclub van windmoleneigenaren. Interesse? Of heeft u een geschikte locatie? neem dan contact op met info@windvogel.nl of via 010 – 5215953/06 – 30 12 58 12. Het limaatschap is slechts eenmalig 50 EURO je bent dan direct mede eigenaar van de reeds geplaatste windmolens.

Zonne-energie tip: Omdat de maatschappij steeds meer zal overgaan op duurzame energie, gewoonweg omdat er aardgas en olie tekorten ontstaan in de zeer nabije toekomst, kan de boer hiervan profiteren omdat deze de ruimte hiervoor ter beschikking heeft. 

Zonne-energie is nu nog een dure technologie, maar met de stijgende olieprijs en het gereed komen van de vele zonnecel productielijnen in 2011/2012 zal deze techniek spoedig concurrerend worden. Op een stal kunnen heel wat vierkante meters zonnepanelen worden gelegd, en zal voor een boer een mooie stabiele inkomstenbron kunnen zorgen. Het advies is dan ook, mocht u een nieuwe stal gaan bouwen laat dan 1 kant van  het dak dan op het zuiden gericht zijn ! met een hellingsvlak van ongeveer 35 graden! De energie opbrengst zal dan maximaal zijn. Vraag bouwadvies aan de aannemer en laat het dak voorbereid zijn voor eventuele plaatsing van zonne-panelen.

En wat het boerenverstand ver te boven gaat is dat Albert Hein tegelijkertijd een merk “van Hollandse weide” in de schappen legt. Terwijl die Zaanse Hoeve alsmaar verder opschuift naar het Oosten en enkele miljoenen liters Hollandse melk voorbij rijdt. Weet iemand de logica hierachter? Pure marketing en ondertussen gewoon “business as usual”?

De afgelopen jaren hebben we vele discussies gevoerd over de “waarden” van ons platteland en de allom omarmde conclusie is dat die er legio zijn en dat we die moeten koesteren. De realiteit is anders en nu lezen we overal de roep om steun of het vaststellen van een minimum melkprijs. De mensen die jarenlang voor specialisatie, schaalvergroting en vrije wereldmarkt hebben gepleit gaan nu de effecten daarvan meemaken en meningen worden herzien?

Persoonlijk vind ik dat in een beschaafde wereld ons voedsel op een fatsoenlijke en eerlijke manier gereguleerd moet worden met heldere en transparante afspraken. Vrije wereldmarkt mag dan misschien werken voor DVD spelers, voor voedselproductie werkt het niet! Het is niet duurzaam en misschien op korte termijn beter voor de consument (lagere prijzen) maar op lange termijn ongunstig voor de burger (hoge kosten voor fatsoenlijk voedsel en een aantrekkelijk platteland). Dus vallen we terug naar een banenrepubliek of moet er gewoon weer fatsoenlijk bestuur/eerlijke regulering komen? De discussie zou mijns inziens moeten gaan over “iets regelen of niks regelen” Wat denkt u?

Lees hier nog meer interessante meningen en mogelijke oplossingen vanuit het buitenland.

Met deze innovatieve boeren kan (en moet) de samenleving iets! Zij hebben namelijk oplossingen voor problemen. Bijvoorbeeld voor het waterschap. Het realiseren van schoon water kunnen we afdwingen met protocollen en regels , veel interessanter is om de boeren die netjes boeren de waterschapslasten kwijt te schelden. Belonen als ze hun nek uitsteken voor schoon oppervlakte en drinkwater. Een lage kunstmestgift is dan een belangrijk criterium. Als je nog maar weinig kunstmest strooit moet je de bodem duurzamer beheren en de dierlijke mest verantwoordt uitrijden anders kost het je opbrengst. Ook wordt de vraag “hoe kan ik dit zo kosteneffectief mogelijk realiseren?” bij boeren aangewakkerd. Dan komt automatisch een hoger organische stof in de bodem aan de orde en dus minder ploegen, wat ook nog eens een vergroting van de CO2 buffer gaat opleveren. En 1 procent meer organische stof in alle Nederlandse zandgronden is minstens zo interessant als het aanplanten van bossen! Boer Hoeksma uit Drogeham ontdekte rond 1980 al het belang van organische stof, de rest van het land hopelijk 30 jaar later.

De (reken)systematiek voor een duurzaamheidscertificaat is inmiddels ontwikkeld, het is nu aan de vele belanghebbende publiek/private partijen om een dergelijk certificaat ook op waarde te zetten. Deugdelijk, eenvoudig en stimulerend en zoveel mogelijk voortbordurend op reeds bestaande systemen, zoals de BEX en de goede oude MINAS. Een certificaat geschikt voor bedrijven en instellingen om hun CO2 uitstoot te compenseren via de boer (carbon credits). Maar laten we beginnen met het makkelijkste: een sterke vereenvoudiging van milieuregels voor de boeren die goed op een dergelijk certificaat scoren! Ik zie dan ook niks in een 2 sporenbeleid in de melkveehouderij (dat wil zeggen dat je onderscheid gaat maken tussen intensieve en extensieve melkveehouderij) maar ben voorstander van een stimulerend certificaat waarmee de boer, geheel “Brussel proof” de samenleving aantoonbaar diensten kan gaan bewijzen en gestimuleerd wordt economisch en ecologisch beter te gaan boeren. Ik heb alleen geen idee wie dan op de lange termijn een betrouwbare partner is: de overheid, bedrijven, de burger of de consument? Maar laten we dit certificaat, met de bijbehorende diensten, maar op allemaal gaan richten!

>>> ik ben benieuwd naar uw reacties!

Sprekers zijn:
- Henk Brink, voorzitter van het provinciaal bestuur LTO Noord in Drenthe
- Frank Verhoeven, ETC/Boerenverstand (klik hier voor de presentatie)
- Rudi Hooch Antink, melkveehouder uit Koekange en deelnemer van Caring Dairy
- Goaitske Iepema van Projecten LTO Noord.

Met het verdwijnen van het melkquotum zal de melkprijs onvoorspelbare kanten op gaan. Een voorproefje hebben we afgelopen winter mogen ervaren. Het is daarom voor melkveehouders ontzettend belangrijk om enerzijds de kosten beheersbaar en laag te houden en anderzijds voldoende buffers in te bouwen om toekomstige prijsschommelingen te kunnen overbruggen. Dat milieu, klimaat, natuur, landschap en dierenwelzijn niet meer van de agenda zullen verdwijnen in het dichtbevolkte Nederland mag ook duidelijk zijn. Een somber verhaal? Nee hoor! Er zijn voldoende kansen om boer te blijven! Het allerbelangrijkste is een eigen koers te varen en je niet gek te laten maken door de waan van de dag.

Ons nieuw project “Duurzaam boer blijven in Drenthe” (2009-2013) gaat verder werken aan de kostenkant: meer uit minder! De kringloopaanpak blijkt namelijk succesvol: minder krachtvoer, minder kunstmest en door een hogere benutting van het eigen voer, een verbeterde bodemvruchtbaarheid en mestkwaliteit en met andere rantsoenen toch de melkproductie behouden. Maar we kijken in het project ook naar de opbrengsten. Want misschien kan er een extra beloning uit de markt komen voor de bedrijven die het beter dan gemiddeld doen? Of zijn er nieuwe inkomstbronnen te vinden die mooi aansluiten bij het melkveebedrijf.

Genoeg redenen om met u van gedachten te wisselen over de vraag “hoe duurzaam boer te blijven in Drenthe?” Deze bijeenkomst wordt georganiseerd door LTO Noord i.s.m. het team van het project Duurzaam boer blijven in Drenthe.

Een held van de smaak is iemand die zich bijzonder verdienstelijk maakt voor de ontwikkeling of het behoud van lekkere, ambachtelijke, natuurzuivere en streekgebonden producten. Een Held van de Smaak is een voorloper op zijn of haar vakgebied, een pionier in de sector.

Elk jaar organiseert de Week van de Smaak de Helden van de Smaak verkiezing met elk jaar een ander thema. In 2009 is gekozen voor ‘Ambachtelijke en streekgebonden bieren´. Bier is van oudsher een ambachtelijk product met een grote diversiteit aan smaken. De laatste tijd zien we een opleving van kleine, ambachtelijke brouwers en nieuwe streekbieren. Dit is een ontwikkeling die we van harte ondersteunen. De ETC adviesgroep in Leusden houd zich bezig met landbouw wereldwijd en plattelandsontwikkeling en werkt aan het versterken van stad-platteland relaties in Nederland. Er is nog een beperkt aantal regionale bierbrouwers en hoewel in Utrecht nagenoeg geen graan voor bier wordt geteeld is het vanuit duurzaamheidgedachte en marketing een lovenswaardig streven om Utrechtse bier zoveel mogelijk met Utrechts graan en hop te gaan brouwen. ETC heeft daarom de handschoen opgepakt en deze regionale voorverkiezingen georganiseerd.

De drie Utrechtse Brouwers die hun bieren kwamen presenteerden waren: Bierbrouwerij De Eem – Amersfoort, Brouwerij De Leckere – De Meern en de Utrechtse stoombrouwerij Oudaen. Brouwerij De Leckere is voorgedragen voor de landelijke heldenverkiezing.

Een driekoppige jury, bestaande uit George van Rossenberg (Slowfood Utrecht), Henk Kieft (Netwerk Platteland) en Frank Verhoeven (regiocoördinator Week van de Smaak) oordeelden tezamen met het aanwezige publiek (ruim 30 liefhebbers). Naast ambacht en herkomst van ingrediënten werd in het bijzonder gelet op de ambassadeursfunctie die een “held van de smaak” moet hebben. Allereerst waren alle 3 de bieren van een hoge kwaliteit en bijzonder smakelijk. Oud Daen presteerde hun witbier, De Leckere hun Paulus Abdij bier en De Eem hun Bitter.

Het bier van Brouwerij De Eem sprong eruit door zijn krachtige en onderscheidende smaak en ook het bier van Oudaen scoorde hoge punten bij het publiek. Allesoverwegende besloot de jury om Brouwerij De Leckere te verkiezen. Deze keuze werd beargumenteerd door het werken met louter biologische ingrediënten, het bewaken van het ambachtelijke brouwproces en de sterke link die De Leckere heeft met de stad Utrecht (ook in marketing). Dat maakt het tot een sterk regionaal merk waarmee De Leckere een grote kans zal maken in de Nationale heldenverkiezing.

Verkiezing van het lekkerste Utrechtse (streek)bier from Co Scholten on Vimeo.

Wel daagt de jury De Leckere uit opzoek te gaan naar regionale graan en hoptelers om het concept nog sterker te maken. Het opnieuw verbinden met telers uit de streek wordt vaak gezien als een extra kostenpost. Toch blijkt dit tegenwoordig een van de beste marketingstrategieën te zijn die een bedrijf zich kan wensen.

In Nederland ken ik het “De Hoeve varken” concept vrij goed en natuurlijk het Limburgs Varken (LiVar) waarvan de worst ook in de Boerenbox zit. Ben zelf rond 2004 betrokken geweest bij het onderzoek naar deze vernieuwende varkensketens.

In the last few weeks, the dairy crisis in the U.S. has gotten even more desperate. Dairy farmers from California to Vermont are losing their farms and their livelihoods, struggling to survive while the bottom falls out of the industry.

Things are so bad that we may immediately lose up to 20,000 of our nation’s dairy farmers and billions of dollars from our rural economies, which are already hurting.

But there’s something you can do to help right now to make sure we don’t lose one more dairy farmer: Send a message to Secretary of Agriculture Tom Vilsack urging him to take immediate action to save dairy farmers. He’s the one person who can help change the fate of thousands of hard working families — and he needs to hear from you.

The causes of the dairy crisis are complex — including foreign imports and price manipulation by dairy processors — but the immediate solution is simple. To keep dairy farmers from losing their farms from coast to coast, the price of milk paid to farmers must be altered to reflect the farmers’ cost of production. On average, our farmers are currently being paid less than half of what it costs them to produce milk — and Secretary Vilsack is the only person with the legal authority to set a fair price for farmers.

Click here to sign onto our letter urging Secretary Vilsack to take swift action to help dairy farmers today. Setting a fair price for milk won’t fix all the problems that led to the current crisis — but it may be the only way to keep thousands of dairy farmers on their farms this year. Unless Secretary Vilsack takes immediate action, huge areas of the United States may be left without any local dairy farms at all.

Wendy, together we can help dairy farmers survive this crisis. It’s not going to be easy, but we cannot stand by and watch as families in every corner of the country lose their livelihoods.

Thank you for taking action for dairy farmers – your response today will make a big difference and we’ll keep you updated on what’s happening in the coming days and weeks.

Sincerely,
Willie Nelson

Leve de man van de SRV, van je hiep hiep hoeree! De VIP bus (een omgebouwde SRV wagen) had een kok aan boord die gerechten maakte van Utrechtse producten: asperges uit De Bilt met schorseneren uit de tuin van Maarschalkerweerd. Boerenverstand heeft het meebeleefd en was aangenaam verrast door de leuke gesprekken van deze oud SRV-ers en de discussie over de SRV wagen! Via Domplein reden we naar Oog in All en eindigend bij Plattelandswinkel en Fruitbedrijf Goes in De Meern. Dit fruitteeltbedrijf ligt midden in de nieuwbouw van Vleuten/De Meern en een bezoekje (vooral ook voor een boeiende discussie met de eigenaar) is zeker een aanrader!

Sportboerderij

Het leuke is dat er zo nog 100den interessante combinaties te maken zijn, het is zo gek niet te bedenken. Hoe leuk dit ook allemaal is, basis van dit alles is wel dat er nog boeren blijven!

Peter Takens, vertegenwoordiger van Carbo Holland, heeft een kort verhaal houden over de verbetering van bodem- en mestkwaliteit en wat hij ziet als de uitdagingen voor de melkveehouderij van de toekomst.

Een gemiddeld melkveebedrijf met veel gras in het bouwplan hoeft eigenlijk helemaal geen eiwit tekort te hebben mits al het eiwit ook goed benutbaar en gedurende het jaar beschikbaar is. Hier kunnen we aan werken.

Het sojaschroot (afval van soja wat voor de humane voedingsindustrie wordt ingezet) en als veevoer wordt gebruikt is misschien een ander verhaal. Alhoewel dat misschien nog steeds beter naar kippen en varkens kan gaan dan naar het rundvee. Wat vindt U? Een lezing organiseren en een aantal mengvoerdeskundie uitnodigen?

Dus je hebt twitter (in het wilde weg communiceren), persoonlijke blogs (redelijk over nagedacht), grijze literatuur (vakbladen, bedrijfsrapportages enzo) en bibliotheekwerk (officieel, dubbel gecheckt, gerefereerd, uitgegeven). Dat laatste was vroeger het enige wat verspreid werd/mocht worden. Kennisuitwisseling kan alleen veel sneller/beter/effectiever door al deze vormen beter te verspreiden! Het zou een enorme kennissprong geven.

Mensen (guussers) bloggen/publiceren/komen in de krant/twitteren/hebben favoriete links, etc.) als GUUS vervolgens ook aan de groenekenniscooperatie wordt gekoppeld of andersom krijg je dan meerwaarde? Moet er dan flink redactie overheen om het tot waarde te brengen? Of maak je de mensen zelf verantwoordelijk om hun stukken beter te ontsluiten? Want in de huidige brei van informatie (kwantiteit) kun je alleen kwaliteit krijgen als de stroom informatie ook goed ontsloten wordt!

Maar of het nu meningen/ervaringen zijn of wetenschappelijke rapporten of krantenartikelen zijn, eigenlijk doet er dat niet toe, DE vraag blijft: hoe kan ik efficient filteren? GUUS zie/zag ik persoonlijk vooral als “missionaris” in de digitale wereld…mensen/bedrijven/instellingen aan het bloggen krijgen…maar het blijft nodig dat er een gezicht aan gekoppeld wordt, want je brengt niet alleen kennis maar ook de juiste mensen bijelkaar!  

Andersom zou GUUS misschien juist de mooie filters kunnen aanbieden zodat een elk zijn persoonlijke “krant” genereerd! Die bestaat in mijn geval dan bijvoorbeeld uit alles met de tag “rundveehouderij” “melkproductie” “diergezondheid” “streekproducten” “regelgeving” PLUS alle mensen die ik interessant vind (die volg ik, en daarvan wil ik alles weten). Uitdaging blijft KWALITEIT! Wat vinden jullie?

Verder was het erg leuk dat de boerenbox werd uitgedeeld aan de andere sprekers en dat ik een mooi pakket met bodegraafse streekproducten kreeg!

met theorie alleen kom je er niet. Studenten (meestal van agrarische onderwijsinstellingen) kunnen bij Boerenverstand leren hoe ze data van melkveehouderijbedrijven kunnen verzamelen, analyseren en terugrapporteren aan de melkveehouder. Een bedrijfsvergelijking geeft veel nieuwe inzichten over mogelijke verbeteringen op het bedrijf. Studenten komen op vele bedrijven, leren cijfers interpreteren en te verwerken tot voor iedereen begrijpbare overzichten (grafieken, tabellen, rapporten, etc.).

Wetenschappelijk gezien heeft dit plaatje of laat ik zeggen de boodschap die erbij werd afgegeven nogal wat debat opgeleverd. Er zijn mensen op gepromoveerd (Stuiver, Reijs, Sonneveld), talrijke populaire en wetenschappelijke artikelen zijn verschenen, debatten georganiseerd, etc. Vanzelfsprekend is het lastig kringlopen daadwerkelijk te sluiten. En moet dat dan op bedrijfs of op regioniveau?

Een belangrijk punt van debat zit hem in de claim dat door koeien meer structuur te voeren en minder eiwit, de mestkwaliteit beter wordt, de kwaliteit van de bodem verbeterd en, gecombineerd met een flink lagere kunstmest, de grondwaterkwaliteit stukken beter wordt.

Sommige wetenschappers hebben het vooral moeilijk met de meer holistische kijk, terwijl zij juist alles op detailniveau willen bewijzen om zo tot eenduidige maatregelen voor de boer te komen.

Persoonlijk vind ik dat het kringloopplaatje een groot besef teweeg heeft gebracht dat zaken weldegelijk met elkaar samenhangen. Het plaatje sluit goed aan bij de beleving van de boer en die is nu eenmaal meer holistisch. Een optelsom van maatregelen maakt nog geen logisch geheel. Het plaatje zegt eigenlijk:  de boer is een vakman en stemt “bodem plant en dier” optimaal op elkaar af. Dat plaatje ziet er in de Friese Wouden met extentsievere bedrijven en veel natuurgras anders uit dan in midden Brabant en sterker nog het ziet er binnen die gebieden voor elk bedrijf weer anders uit. Een intensief bedrijf (veel liters melk per hectare voedergewassen) met een hogere melkproductie per koe, een fokkerij strategie gericht op hoge melkproducties etc. klopt. Maar een extensiever bedrijf met een wat minder hogere melkproductie per koe klopt ook. En zo is elke situatie van een boer anders! en dat is maar goed ook

Uit onderzoek is gebleken dat de melk een hoger eiwitgehalte heeft, en meer kaaseiwit (kappacaseïne) bevat. Een Blaarkop mag dan minder melk geven dan Holsteinkoeien, de melk levert meer boter en kaas.
De Blaarkop komt oorspronkelijk uit Groningen maar graast al eeuwen in het Groene Hart. Toch is Warmerdam in de omgeving van Leiden de enige boer die zelf kaas en boter maakt van de melk van zijn Blaarkoppen. Daarbij maakt hij geen ‘gewone’ Goudse boerenkaas, maar is hij een van de dertien boeren in Nederland die op eigen erf Boeren-Leidsekaas met sleutels produceren: de beroemde komijnekaas die op boerderijen in de omgeving van Leiden gemaakt wordt. ,,Dat idee alleen al is bijzonder. Je moet zelf proeven of je de smaak ook bijzonder vindt. Dat is aan de klant.” De variant ‘pittig belegen’ van Warmerdam smaakt in elk geval heerlijk vol en pikant, oordeelt de redactie van De la Région.
Warmerdam maakt het hele jaar door kaas. ,,Soms maak ik elke dag kaas, en dan weer twee weken niet.” Ook in de winter, als veel kaasmakers het werk neerleggen, worden er bij Warmerdam wagenwielen in het pekelbad gelegd. ,,Klanten vragen zomer en winter om jonge kaas. Als je in de winter drie maanden stopt, dan heb je in de winter geen jonge kaas.” Bovendien heeft het zijn charme om in het product de wisseling van de seizoenen te zien, vindt Warmerdam. ,,De zuivel is zachter in de zomer, omdat er meer Omega-3 vetten in zitten als de koeien vers gras eten.”
De kaas maakt hij met zijn 83-jarige vader Dirk, die de kazen keert en voorziet van de karakteristieke donkerrode kleur. In tegenstelling tot Goudse kaas wordt de melk voor Leidse kaas eerst afgeroomd, waardoor er magere melk overblijft voor de kaas. ,,Door het lagere vetgehalte kun je de kazen van oudsher lang bewaren. In de zeventiende eeuw namen ze al Leidse kaas mee op de VOC-schepen”, vertelt Warmerdam. Zijn voorouder Cornelis Janszoon Warmerdam maakte in die tijd al Leidse kaas, alleen is niet bekend welk koeienras hij had. In die tijd was de boter, die van de gekarnde room gemaakt wordt, het waardevolste product. De kaas werd gemaakt van het ‘restproduct’. Nu is dat andersom, hoewel Warmerdam voor zijn Blaarkoproomboter een aardige afzetmarkt heeft. Restaurants serveren de boter op een vetvrij papiertje met opdruk van de Sophiahoeve.
Theo Warmerdam verkoopt zijn kaas, boter en andere boerderijproducten elke zaterdag van 8 tot 14 uur op de markt in Warmond bij de Gemeentehaven, vaak samen met zijn kinderen. Klanten zijn elke dag aan huis welkom (Wasbeeklaan 7), vaste openingstijden zijn er niet. Aan huis verkoopt hij ook vlees van zijn Blaarkoppen, dat ‘gemarmerd’ wordt genoemd en heel fijn moet zijn. Een paar biefstukjes gaan mee in de tas. Daarover een volgende keer meer.

Kenmerkend voor De Oorsprong is dat bezoekers met eigen ogen kunnen zien hoe de producten worden gemaakt. Je ziet dan ook veel glas in de kapschuur, waar de winkel en de werkplaatsen zijn gevestigd. Vanuit de winkel of vanaf de galerij op de eerste verdieping kun je in alle werkplaatsen kijken. Je kunt zien en meemaken hoe de bakker zijn brood bakt in takkenbosgestookte ovens, hoe de kaasmakers de melk in koperen ketels verwerken en hoe de slager zijn worsten en hammen maakt.

Ook de oorsprong van onze producten is zichtbaar, wanneer je een wandeling maakt door onze prachtige groente- en kruidentuin en langs onze runderen, geiten en varkens. Zowel de rassen van de groenten als van ons vee zijn gekozen vanwege de bijzondere smaak.

De mensen van de Oorsprong vertellen graag over hun vak en, nog belangrijker, laten hun producten graag proeven. In Proeverij De Oorsprong kun je genieten van gerechten die zijn bereid in houtgestookte ovens, uiteraard met onze eigen producten. De Oorsprong is een culinaire en ambachtelijke belevenis en een bijzondere setting voor allerlei activiteiten. Proef en beleef!

Beide grafieken zijn nog steed actueel: duurzaam bodembeheer is nog steeds prioriteit nummer 1 om te komen tot een hogere bedrijfsefficientie en een hoger organische stof gehalte bindt meer CO2 en draagt daarmee sterk bij aan het oplossen van het broeikasprobleem. Hoeksma senior is nog graag bereid om dit duurzame bedrijfssyteem toe te lichten!

Ook de Boerenbox heeft zich in 2008 meer dan bewezen en Paul Vocking en ik zijn voornemens ook in 2009 door te investeren in de box: er komt een flitsende site waarop consumenten kunnen bestellen. De box als HET duurzame relatiegeschenk voor 2009? De Rabobank gaat het misschien doen! wie volgt?

Samen met een paar vrienden heb ik in 2008 een werkplek/atelier gehuurd aan de Deken Roesstraat in Utrecht niet al te ver van mijn huis. Dat bevalt ook uitstekend omdat al mijn werkspullen nu uit mijn huis vertrokken zijn! Oja en niet te vergeten: de nieuwe Boerenverstandwebsite met veel complimenten voor vriend Zjuul!

Enfin, rest me jullie ook het allerbeste voor 2009 toe te wensen en wie weet tot snel!

geregistreerde BVST koe!

De inmiddels befaamde Boerenverstand koe is vanaf nu copy right protected! Het figuur is gedeponeerd onder nummer 1170396 bij het Benelux merkenregister en mag dus niet meer zomaar gebruikt worden.

Bedrijf in balans met hogere opbrengsten, Granderwater. Actief lid binnen het netwerk vitale landbouw en voeding

Omdat we deze dagen toch flink moeten gaan inpakken, doen we hierbij nog een last-minute aanbieding met een serie mooie streekproducten. De Boerenbox in een speciale kersteditie M (Euro 14,50), L (Euro 19,50) en XL (Euro 24,50). De dozen zijn zonder verzendkosten af te halen aan de Grote Wade 37 in Nieuwegein, naar u toe te zenden (per doosje 6,60 Euro verzendkosten, per eenheden van 5 dozen (verpakt in een omdoos) voor 13 Euro overal in Nederland = 2,60 euro/doos).

1. Inzaai mengsel rode klaver/gras op droogtegevoelig maaiperceel op afstand.
2. Lagere bemesting op de helft van gras/klaver perceel
3. Nauwkeuriger voeren: verdeling maïs over de dag verbeteren en koeien ’s ochtends een uur langer op stal.
4. Gebruik toevoegmiddel; geen directe metingen.

PMOV, Bedreven Bedrijven studiegroep OOSTERHESSELEN.
6. Registratie voeding/nauwkeurig voeren

De komende tijd ga ik aan de slag om deze kaart verder te vullen. Zet Boerenverstand.org dus in je bookmarks, en abonneer je op de RSS feed. Veel van mijn artikelen verschijnen ook op Guus, de site voor kennis uitwisseling over platteland ontwikkeling.

Win een Boerenbox! Omdat de opening van mijn site een feestelijke gebeurtenis is, ga ik trakteren: ik geef een goed gevulde Boerenbox weg, gevuld met regionale lekkernijen! Geef in de comments antwoord op de volgende vraag: Wat is voor jou “Boerenverstand?” Het meest originele antwoord krijgt een Boerenbox overhandigd op 18 december!

Win een box vol regionale lekkernijen

Recente TV uitzendingen over Châteaux Wagyu op o.a. RTL France, BBC en CNN hebben gezorgd voor een golf van publicaties in engelstalige tijdschriften. Ook beroemdheden als Michael Douglas en Donald Trump maken nu enthousiast reclame voor Wagyu steaks in New York. Mischien als reactie op de vetarme spartaanse voeding die zij in Hollywood normaal krijgen voorgeschoteld. www.altembrouck.net

Oorzaak: omdat natuurpercelen niet bemest mogen worden is het bodemleven verminderd en zijn de percelen minder interessant voor weidevogels (voedsel, er komen geen wormen omhoog).
Deze percelen hebben we dit jaar gemaaid en deze herfst beweid. Ik vind het jammer dat door de flora doelstelling van de grond er geen mest op de percelen mag, hierdoor zie je dat de diversiteit van fauna hard terug gelopen is. Resultaat is dat agrarisch natuurbeheer in combinatie met een floradoelstelling zeer problematisch is, perceel komt vol met jacobskruiskruid, distels en brandnetels te staan, veroorzaakt uitzaaiing naar andere percelen. Door kuil of hooi hiervan te voeren, sleep je onkruidzaad via bemesting weer naar schone percelen. Daar moet je weer meer met gewasbeschermingsmiddelen spuiten om de kwaliteti van het grasland op orde te houden. Natuur is hier niet bij gebaat.

Agrarisch natuurbeheer in combinatie met een fauna doelstelling is perspectiefvoller en mooier, hier kan dan wel bemest worden met drijfmest, geen kunstmest en niet spuiten met gif. Bodemleven blijft in takt, kwaliteit van gras is en blijft goed, weidevogels en andere dieren blijven / komen in het gebied.
Uiteindelijk is dit voor de bezoekers en toeristen van het gebied mooier, veel wild en vogels, mooi verzorgde omgeving en interessant voor veehouders.

Bovendien kost het onderhoud van de percelen niets. De percelen met floradoelstelling zullen op termijn niet meer door veehouders gebruikt worden doordat hier geen mest op mag en de kwaliteit van deze percelen hard terug loopt. Hierdoor zullen er beheerkosten van deze percelen ontstaan, omdat dit de boeren ook niet meer doen.

Op deze website laat ik u zien wat er in Nederland en wereldwijd speelt op het gebied van innovatie in de landbouw en plattelandsontwikkeling. Boerenverstand vertegenwoordigt een netwerk van boeren en burgers die bezig zijn met duurzame vernieuwing op het platteland. Voor boerenverstand is het de verbinding van de boerenpraktijk met de wereld van de wetenschap, het beleid en het advies, waar het omgaat. Het opnieuw verbinden van de burger met de boer is hard nodig om een vitaal platteland te behouden. Boerenverstand bemiddelt hierin.

Vol trots presenteer ik u daarom mijn “landbouw innovatie kaart“. Ik ben veel in het land, en daar ontmoet ik boeren die op een positieve, duurzame en innovatieve manier bezig zijn met hun vak. Op de “landbouw innovatie kaart” zijn deze boeren vanaf nu terug te vinden met hun oplossingen en hun boerenverstand.

De komende tijd ga ik aan de slag om deze kaart verder te vullen. Zet boerenverstand.org dus in je bookmarks en abonneer je op de RSS feed.

Veel van mijn artikelen verschijnen ook op GUUS, de site voor kennisuitwisseling over plattelandsonwikkeling.

Win een Boerenbox Omdat de opening van mijn site een feestelijk gebeuren is, ga ik trakteren: ik geef een echte Boerenbox weg, gevuld met regionale lekkernijen! Geef (in de comments) antwoord op de volgende vraag: Wat is voor “Boerenverstand”? Het meest orginele antwoord krijgt een goedgevulde Boerenbox! Geen Boerenbox gewonnen? In de Boerenverstand winkel is het altijd prijs!

Feedback stel ik zeer op prijs. Gebruik daarvoor het contact formulier. Bedankt, en tot ziens op deze site!

http://www.fairmail.info/media/caminofinalweb2.wmv

UIT DE VOLKSKRANT 12 MEI 2003!

Schoon ‘boeren’ blijkt wél rendabelVan onze verslaggeefster Marieke Aarden
gepubliceerd op 12 mei 2003 02:25, bijgewerkt op 17:26

BOELENSLAAN/WAGENINGEN – Nederlandse boeren hebben lange tijd hun neus opgehaald voor ecologisch verantwoorde landbouw. Zorg voor milieu zou meer kosten dan opleveren, luidde de algemene opvatting. Een langdurig onderzoek onder twee Friese milieucoöperaties wijst uit dat het anders kan.

‘Bij ons staat het complete systeem van bodem, plant, dier en mest voorop’, zegt Foppe Nijboer, één van de melkveehouders in het dorpje Boelenslaan bij Drachten. Dit is een gebied van de Friese Wouden met kleine percelen omgeven door elzensingels dat zich niet leent voor grootschalige boerenbedrijven.

‘Grootschaligheid is een race die je niet kunt winnen’, zegt Nijboer, die steeds meer boeren in zijn omgeving zag verdwijnen. ‘Als we naar nog grotere bedrijven gaan met melkquota van één miljoen liter per jaar per bedrijf blijven er van de twintigduizend melkveehouders hooguit elfduizend over. Die gaan niet in een kleinschalig landschap als het onze zitten. Ik kan hier goed leven met mijn quotum van vier ton, veertig hectare land en vijfenvijftig koeien.’

Meer boeren denken er net zo over als Nijboer. In 1992 sloegen ze de handen ineen en richtten ze twee milieucoöperaties op: de Vereniging Eastermars Landsdouwe (Vel) en de Vereniging Agrarisch Natuur- en Landschapsbeheer Achtkarspelen (Vanla).

Met hulp van onderzoekers van de Landbouwuniversiteit Wageningen hebben de boeren vanaf 1997 geëxperimenteerd met verantwoord ‘boeren’, waarbij het denken in kringlopen centraal stond. Goed voer levert goede mest, waardoor de bodem gezond wordt. Daarop groeit beter gras, dat weer leidt tot gezondere koeien, die betere melk geven. En zo is de cirkel rond.

De Wageningse onderzoeksbegeleider Jan Douwe van der Ploeg is na vijf jaar dik tevreden. In zijn analyse van de Vel/Vanla-bedrijven Wat smyt it op – dat vorige week is verschenen samen met het boek Boeren in Balans, waarin de ervaringen van de deelnemende boeren staan opgetekend – blijkt dat duurzame landbouw wel degelijk geld oplevert.

‘Iedereen zegt steeds dat het milieubeleid klauwen vol geld kost. Maar het boeiende is dat melkveehouders zo’n twintigduizend euro meer kunnen verdienen als ze schoon boeren. En dat is een belangrijk nieuw feit’, zegt Van der Ploeg.

Om goed te kunnen vergelijken zijn drie benaderingen naast elkaar gezet: boeren die zich aan de meest uitgekiende kringlopen hielden, zij die de innovaties gedeeltelijk doorvoerden en een controlegroep die geen veranderingen aanbrachten in hun bedrijfsvoering.

Na vijf jaar blijkt dat de eerste groep een saldo haalt van 73,78 gulden voor 100 liter melk (er wordt nog in guldens gerekend omdat het experiment in 1997 begon en tot 2002 liep). De tweede komt op 64,24 gulden en de derde groep op 63 gulden.

Groep 1 haalt dit gunstige resultaat omdat er minder kunstmest en minder krachtvoer wordt gebruikt, en dat scheelt in de kosten. Bovendien rijdt een deel de mest bovengronds uit, wat weer een dure investering van zo’n dertigduizend euro in een mestinjector uitspaart. De meeste andere boeren moeten de mest met een injector de grond inspuiten, omdat daarmee uitstoot van ammoniak naar de lucht wordt voorkomen.

De koplopers kregen tijdelijk een ontheffing, als ze konden aantonen dat hun mest geen kwalijke verontreiniging oplevert. Nu dat is gelukt, zou het volgens Van der Ploeg goed zijn als alle boeren die zo werken de mest óp in plaats van ín de bodem mogen uitrijden.

Ook voor Nijboer heeft het spaarzaam omgaan met kunstmest een aanzienlijke besparing opgeleverd. ‘Op mijn bedrijf scheelt dat per jaar tienduizend gulden. We zijn destijds door de landbouwvoorlichters opgejut om veel kunstmest te gebruiken. Opgeteld heeft dat de kunstmestindustrie over dertig jaar 100 miljard gulden opgeleverd. Toch typisch dat dit product na sluiting van de staatsmijnen door DSM zo zwaar werd gepusht met behulp van de landbouwvoorlichtingsdiensten. Ook op de universiteit van Wageningen hebben ze zitten slapen’, oordeelt Nijboer.

Vroeger waren boeren nog gedwee en namen klakkeloos adviezen over: van de bank, van de landbouwvoorlichting, van de zaadbedrijven, van de veearts. Het leek wel of er iedere dag weer iemand anders met een goed of niet goed bedoeld advies langskwam, zegt Nijboer. ‘Het is belangrijk dat een boer de capaciteit heeft om uit al die adviezen het juiste te selecteren. Dat kun je als je op al die onderdelen zelf een ontwikkeling hebt doorgemaakt.’

Volgens de overheid is er in de veehouderij een mestprobleem, omdat teveel mineralen ongebruikt blijven en in de vorm van ammoniak de lucht vervuilen. De stikstof die door de bodem sijpelt verontreinigt het grondwater.

Dat mineralenoverschot moet daarom terug. Maar het is symptoombestrijding om met emissiearme stallen te werken en mest in de grond te injecteren, oordeelt Nijboer. Het echte probleem in de melkveehouderij is dat er te veel kunstmest wordt gebruikt. Die overdaad aan kunstmest verstoort de bodem, levert slecht gras waardoor uiteindelijk ook de koe het moet bezuren.

Nijboer begon dan ook in 1997 de kunstmest drastisch terug te brengen. Het gras op de bedrijven van de voorlopers is nu zo goed dat er minder krachtvoer nodig is. Het gras heeft goede structuur, goed om de maag van de koe te prikkelen, en het is eiwitarm. Dit gras is vooral goed als winterkost en wordt daarom ingekuild.

Omdat het goede voer leidt tot minder klachten bij de dieren kunnen ook de kosten voor de veearts dalen. De levensduur van de koeien stijgt en dat betekent ook extra inkomsten. Door later te maaien kunnen weidevogels op het grasland broeden en als de boer ook houtwallen onderhoudt, krijgt hij extra inkomsten.

Tenslotte levert een andere veevoeding ook weer andere mest op. Het percentage stikstof dat tot ammoniakverontreiniging leidt, is lager en minder toxisch. Dit kan weer bijdragen aan een betere bodem. In de eerste groep zijn de verliezen aan stikstof gering, en daarmee passen zij nu al binnen de normen die minister Veerman van Landbouw stelt: niet meer dan 110 kilo stikstof per hectare.

Het boerenpaar Foppe en Baukje Nijboer heeft bewust gemikt op een ecologisch bedrijf dat ook economisch goed rendeert. ‘Wij zijn tevreden, hebben nog tijd voor andere dingen dan alleen boeren.’

Twee jaar geleden heeft Foppe Nijboer een sloot gegraven en daarlangs zijn elzen geplant. Dat levert extra inkomsten aan landschapsbeheer op. Nu komt het waterschap echter met de eis dat de sloot jaarlijks uitgebaggerd moet worden.

‘Dat is weer typisch zo’n bureaucratische benadering’, reageert Nijboer. ‘Het waterschap is niet geïnteresseerd in elzensingels maar uitsluitend in goed doorstromende watergangen. Maar omdat de elzentakken boven de watergang groeien, schermen ze de sloot af en voorkomen daarmee dat deze dichtslibt. Dat is gewoon de praktijk. Die bureaucratische benadering is een domper en kost bergen energie.’

Foppe en Baukje Nijboer zijn ervan overtuigd dat zij uitstekende landschapsbeheerders zijn. Kijk je naar de kosten voor onderhoud van plantsoenen, dan is dat twintig maal meer dan wat wij met de houtwallen, knotwilgen en elzensingels doen. ‘Wij willen het landschap instandhouden, maar dan mag ook wel eens wat meer waardering voor ons werk zijn.’

“Succes met systematische gebruikskruising” (artikel uitt de Nederlandse Koekrant, februari 2008)

Ben Barkema houdt slechts een deel van de veestapel zuiver Holstein. Deze koeien produceren dan de kruislingen (F1’s) met blaarkopstieren. De lichting kruislingen uit 1998 is voor 71% nog aanwezig op 1 januari 2006, tegen slechts 50% van de zuivere Holsteins uit 1999. De 12 aovergebleven kruislingen haalden een levensproductie van meer dan 40.000 kg melk met 3,51% eiwit. De kruislingen hadden ook 2 à 3 zo weinig problemen met klauwen, vruchtbaarheid, uierontsteking en afkalven. Het rendement per kg melk was bij de kruislingen 3,5 cent hoger dan bij de zuivere dieren.

Om kruislingen te krijgen moeten er van beide rassen zuivere dieren zijn, dus er zijn ook enige zuivere blaarkoppen aanwezig. Hier wordt dus eigen verantwoordelijkheid genomen in plaats van dat aan de KI over te laten. Uit de kruislingen worden geen koekalveren aangehouden, ze worden drachtig van Belgisch Blauwe stieren of mogen voor draagmoeder spelen voor embryo’s van Holstein-toppers. Dan kan ook weer met de vlot drachtig wordende kruislingen.

Enkele uitspraken van Ben Barkema:
“Met het FH-ras hebben de fokkers daarvan goud in handen, dat het waard maakt voor dit ras veel meer publiciteit te zoeken dan thans het geval is. Iedere beroemde Holsteinkoe of Holsteinstier heeft een Fries-Hollandse voorvader.”

“Er ligt in de fokkerij veel te veel nadruk op het eraan willen verdiene. Een fokbedrijf komt pas in aanmerking voor het leveren van fokmateriaal als het bewezen heeft met de inzet van eigengefokte stieren, een zeer goed niveau te kunnen onderhouden.”

“De sturing en verantwoording voor de fokkerij moet door de inzet van in het eigen bedrijf gefokte stieren, bij de fokker worden gelegd en niet overgelaten aan een PWF-systeem (Proefstier Wachtstier Fokstier, webmaster) in handen van de k.i. en daarmee van de handel.”

Misschien heb ik te weinig geduld en ieder doet zijn ding, prima eigenlijk… maar heel toevallig wordt er in datzelfde weekend een nieuwe lunchroom/broodjesafhaal geopend van “De Bakkerswinkel”. Kijk! dat vind ik dat weer wel stoer. Die hebben ambachtelijk brood van het Vlaams Broodhuis en in hun broodjeszaak gaan ze die nu beleggen met Doruvael kaas uit Montfoort, Blauwklaver uit Harmelen, perenstroop, fruitsapjes erbij: lekker concreet! Dus ga vooral kijken (en kopen) daar!!

Gister had ik het! Ik weet het nu zeker!! en wat? ik heb me al zolang lopen verdiepen in alles rondom klimaat en melkveehouderij en steeds maar weer lees ik oplossingen die naadloos aansluiten bij de (noem het maar even) de geïndustrialiseerde landbouw. 10 jaar lang werken aan geïntegreerde oplossingen waarbij de (benutting van de) bodem en het vakmanschap van de boer centraal staat leek in rook op te gaan. Maaruh… wanneer de landbouw een procentje organische stof zou winnen dan zou dat een gigantische hoeveelheid extra CO2 buffer betekenen.

Het opbouwen van organische stof duurt echter JAREN…maar het afbreken is met 1 keer ploegen snel gebeurt. Duurzaam bodembeheer is belangrijk maar wordt door veel boeren nauwelijks onderkend. Maar met alle kennis die we hebben kunnen we het maximale Organische stof (OS) gehalte van de bodem theoretisch bepalen. Met de laatste bodemanalyse weten we wat het op dit moment is. Het verschil is de mogelijk te behalen winst voor de boer en voor het klimaat! Maak er een “groene dienst” van en los gaan we met het duurzaambeheer!! U hoort hier snel meer van ]]> http://www.boerenverstand.org/nieuws/zin-en-onzin-van-de-broeikasgassen/feed/ 0 http://www.boerenverstand.org/nieuws/zin-en-onzin-van-de-broeikasgassen/ http://feedproxy.google.com/~r/boerenverstand/~3/w4vaxyNba64/ http://www.boerenverstand.org/innovatie/hoeve-de-vogel/#comments Tue, 27 May 2008 21:21:35 +0000 frank http://www.boerenverstand.org/?p=513 Zeer inspirerende eigenaaresse met eigen adviesburo en goede ideeen over landbouwontwikkeling in Noord Holland.

Blaarkopvlees wordt in culinaire kringen hoog gewaardeerd. Het is ‘gemarmerd’, wat inhoudt dat het met vet dooraderd is. En dan niet met dikke stukken vet, maar met sierlijke dunne streepjes wit vet die het vlees mals en smakelijk maken, wat goed te zien is bij onze biefstukjes. Toch kun je het vlees doorgaans niet bij de slager kopen. ,,Het blaarkopras is zo klein, er zijn maar zo weinig koeien van, dat je als slager niet om vlees van een blaarkop kunt vragen. Dat is gewoon bijna niet verkrijgbaar als aparte soort.”

Warmerdam denkt dat zijn klanten vlees bij hem kopen vanwege de smaak, maar ook om een andere reden. ,,Waar kun je nog zo van de boerderij vlees kopen? Wie kan er zeggen dat hij vlees op zijn bord heeft van een koe die hij een paar dagen eerder nog in de wei heeft zien lopen?” Bovendien weten de klanten dat de dieren een goed leven hebben gehad. ,,Pas heb ik een stier laten slachten. Die had anderhalf jaar tussen de dames gelopen.”

De prijzen van het blaarkopvlees variëren van 5 tot 18 euro per kilo. Een uitschieter naar boven is de ossenhaas, die 25 euro per kilo kost, maar dan heb je ook het beste stukje vlees van de koe.

De la Région probeert een paar biefstukjes uit, die er voor de bereiding al lekker uitzien. De wetenschap dat dit geen anoniem lapje uit de ‘vleesfabriek’ is, maar vlees dat dicht bij huis is gebleven, stemt ons tevreden. En de smaak? Vlug gebakken in blaarkoproomboter smaken ze heerlijk.

Warmerdam verkoopt het vlees uitsluitend aan huis, Wasbeeklaan 7 in Warmond.