Warhammer | Gry Fabularne | RPG

London Games Festival 2018

noreply@blogger.com (Ad Ku) — Sun, 15 Apr 2018 11:31:00 +0000

Guildhall Yard and Art Gallery - London’s Roman Amphitheatre #LondonGamesFest

London Games Festival to coroczny festiwal gier się odbywający się początkiem kwietnia, w stolicy Wielkiej Brytanii. Skupia graczy, twórców, specjalistów i inwestorów branżowych.

Starałem się odwiedzać większość miejsc i wydarzeń (również w trakcie poprzednich festiwali), co oczywiście nie jest zbyt łatwe. Zewnętrzny charakter imprezy stara się być familijny, czym trochę różni się od imprez pokroju Parallel Worlds w V&A Museum. Wewnętrzne imprezy przeznaczone są dla specjalistów branżowych. Są też trudno dostępne np. koszt wstępu na rozdanie nagród BAFTA to blisko 400 funtów. Pojawiają się również problemy prozaiczne np. z zarejestrowaniem się na odczyty, wykłady. Należy również pamiętać, że to inicjatywa mającą na celu zwiększenie inwestycji w angielskie gry, a nie tylko same eventy.

Festiwal trwa dziesięć dni i niektóre wydarzenia takie jak BAFTA czy London Gaming Market zostały pochłonięte przez London Gaming Festiwal stając się jego integralną częścią.

Możesz przypomnieć sobie poprzednie :

London Games Fest 2016

London Gaming Market

Gry wideo jako zabawy bez prądu - proces podobny jaki propagował Ciesielski w moim dzieciństwie. Na placu przed Guildhall Yard and Art Gallery znalazło się kilka najpopularniejszych gier z dawnych lat.

14 kwietnia miała miejsce parada cosplayerów. Nie było ich zbyt wielu.

Tuż za grą Marble Run w podziemiach Guildhall można znaleźć coś ciekawszego Oto Gladiator Dan i London’s Roman Amphitheatre, czyli stały fragment ekspozycji w podziemiach Guildhall.

Rzymianie zbudowali amfiteatr mniej więcej w trzydzieści lat (Londinium założono około 43 AD). Samo odkrycie amfiteatru nastąpiło stosunkowo niedawno, bo w 1985 roku. Amfiteatr miał kształt elipsy (100 na 80 m.) i mógł pomieścić na wielopoziomowych drewnianych ławkach aż siedem tysięcy ludzi. Amfiteatr umiejscowiony był na wolnym powietrzu. Oglądano na nim walki dzikich zwierząt i egzekucję przestępców.

Guildhall to miejsce w którym zazwyczaj goszczą inne wystawy, stąd poza warsztatami gier dla młodszych, można nacieszyć oko obrazami uznanych artystów. Pantomima, a nawet łowienie ryb to też i zabawa.

Podobnie jak w ubiegłym roku Somerset House gościło "nie-gry". Całą ich listę odnaleźć można na stronie Now Play This. Now Play This odbyło się w pierwszym weekendzie 05-07 kwietnia.

Gry w Somerset House

Chinese Games presents different visual interpretations of a single game, suggesting new ways to look at the process of playing. @nowplaythese and everything is a game. Tai Chi No. 2 Single and Interactive Movements pic.twitter.com/G2qdu20mOB
— Boreyko (@borejko) April 12, 2018

Czasy nadeszły takie Scalextric, zabawka która pojawiła się pod koniec lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku, może stać się Mapą Drogową dla Pokoju. Sztuką, protestem i jednocześnie zabawą.
Autorką instalacji jest Yara El Sherbini, warto przyjrzeć się jej portfolio.

Najciekawsza nie-gra umiejscowiona była zupełnie w innym skrzydle i zachęcam do jej zakupu. To drugi projekt animatora Michaela Freia i projektanta Mario von Rickenbacha. KIDS to eksperymentalny projekt dotyczący psychologii grupy. Ostateczny produkt to interaktywna animacja. "Nie-Grałem", zdecydowanie polecam.
KIDS będzie dostępne w 2018 roku na Androida, iOS i Steam.

KIDS Teaser from Michael Frei on Vimeo.Now Play This Somerset House London 08.04.2018. part of the Game Festival London. The three-day games festival returns as part of the city-wide London Games Festival, with a host of hands-on activities for all ages. This year, Now Play This explores international game design, from the 1990s to the present day. More info.

Zdobywcy nagród BAFTA w kategorii gier

Jeśli ktoś jest zainteresowany grami tradycyjnymi, zdecydowanie powinien odwiedzić Toys Fair, UK Games Expo 2017 , UK Games Expo 2015.

Merry Christmas & Happy New Year!

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Sun, 24 Dec 2017 14:52:00 +0000

Kryształy Czasu - spekulacje o kolejnej edycji

noreply@blogger.com (A R) — Thu, 14 Dec 2017 10:54:00 +0000

Jeden z administratorów strony poświęconej Kryształom Czasu opublikował garść informacji dotyczących czwartej edycji tej gry. Szczerze, pogubiłem się nieco już w nazewnictwie. Wcześniej między innymi miała być "złota", a tym razem w nomenklaturze pojawiła się "czwarta".

Akcja nowej edycji ma być osadzona na pograniczu Archipelagów Centralnego i Wschodniego, stąd pojawi się masa nowych ras np.: orki wyniosłe, gobliny szlachetne, shorce, skakuny, arany, serpenty, dżiny, driady, dwoinki trójogoniaste, nagi krokodylowe. Podręcznik zaoferuje czterdzieści różnych ras (gatunków/żywiołaków) do wyboru.
Niezbyt zrozumiałe jest dla mnie, to co Keth (betatester nowych KC) chciał przekazać w poniższym zdaniu, ale i do innych osobliwości nas przyzwyczaił autor gry.

Efektem ubocznym tej obfitości jest niestety konieczność ograniczenia opisu poszczególnych stworzeń do współczynników oraz ilustracji, co może znacząco utrudniać graczom wczucie się w tak trudne do poprowadzenia istoty jak pajęczaki czy żywiołaki.

W podręczniku podstawowym znajdzie się 15 profesji rozdzielonych pomiędzy 5 kast: żołnierską, rycerską, złodziejską, kapłańską i czarodziejską. Każda profesja będzie posiadała trzy specjalizacje (podklasy) oferujące dodatkowe unikalne zdolności z profesji. Jako przykład podaje Czarnego Rycerza, który będzie mógł rozwijać się w kierunku: Rycerza Tyranii, Siewcy Wojny bądź Przeklętego Rycerza.
Liczba profesji będzie wzrastać. W pierwszym planowanym dodatku zostaną wprowadzone np. Demoniczny Rycerz, Mnich, Samuraj, Bard, Szamana i Psionik.

Istotną nowością może być koncept formacji (jeśli mnie pamięć nie myli coś podobnego występowało w innej grze z tamtego okresu - Złym Cieniu). Formacje pozwolą drużynie tworzyć: falangi, mury tarcz czy las włóczni.

Z KC znikną Odporności. Szkoda, bowiem pakiet dziesięciu odporności zawsze mi się podobał i był niezwykle czytelny dla graczy (w przeciwieństwie np. do rozwiązań znanych z AD&D).
Zamiast akcji otrzymamy manewry (czyli znane już: Szaleńcza szarża, Wytrącenie broni, Potężny cios). Ma być ich około 20-30. Kosmetyczna zmiana: opóźnienie zastąpi system aktywacji.
Karta Postaci może liczyć nawet pięć stron A4.

I na koniec najistotniejsze:

...postanowiliśmy z 8ARTem, że zaczynamy intensywnie promować ten rewelacyjny system w języku Szekspira!

Aby dowiedzieć się więcej, odwiedź stronę Kryształy Czasu.
Możesz również wrócić do wywiadu, który przeprowadziłem w 2009 roku z autorem Kryształów Czas, Arturem Szyndlerem - część pierwsza i część druga.

Tin Man Games zapowiedziało Fighting Fantasy Classic

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Wed, 13 Dec 2017 13:03:00 +0000

Jednym z celów zbiórki społecznościowej The Warlock of Firetop Mountain Kickstarter było przywrócenie klasycznej wersji The Warlock Of Fire Mountain z wykorzystaniem starszego Gamebook Adventures Engine.
Tin Man Games zaanonsowało, że gra będzie dostępna w lutym 2018 roku. Co więcej dostosowane zostanie kilka innych gier na tym starym silniku.
Fenomenalna seria gier paragrafowych Fighting Fantasy sprzedała się w nakładzie kilkunastu milionów egzemplarzy i przetłumaczono ją na kilkadziesiąt języków. Seria zapoczątkowana przez Iana Livingstone i Steva Jacksona miała wpływ na całe pokolenia. Jeśli miałbym posunąć się do porównania - FF jest tym samym czym Dungeons & Dragons dla gier fabularnych.

Więcej informacji na temat tej serii można znaleźć w na stronie SF and Fantasy Bibliography, książce Jonathana Greena "You Are The Hero" lub oglądając wideo zarejestrowane w trakcie Fighting Fantasy Fest, w hotelu Double Tree Hilton, w Londynie.

Fighting Fantasy to seria gier, którą mieliśmy okazję poznać również w Polsce już w roku 1985 dzięki magazynowi Ślaskiego Klubu Fantastyki - Fikcje. Co prawda jedną grę i najbardziej wyłamującą się z klasycznych gier FF, jednak przetłumaczoną w całości. Mowa oczywiście o Kosmolocie Podróżniku.
Więcej na ten temat polskiej adaptacji Starship Traveller, wraz z wypowiedzią Aleksandra Lubaszki, odpowiedzialnego za elektroniczną adaptację oraz tłumacza Roberta Borowicza.

Jacek Ciesielski garściami czerpał z bogactwa brytyjskich gier i praktycznie właśnie te przedstawiał na łamach Razem. Nierzadko jednak bez poszanowania praw autorskich w dzisiejszym słowa tego rozumieniu. Nie sposób więc nie zauważyć "naleciałości" w jego grach czy to Goblin, czy Dreszcz.

Powracając do Tin Man Games. Oryginalne przygody, napisane przed laty przez Iana Livingstone'a i Steve'a Jacksona, są obecnie konwertowane do formatu cyfrowego.
Do uznanych gier Fighting Fantasy: The Warlock of Firetop Mountain, The Citadel of Chaos i City of Thieves teraz dołączą: Bloodbones, Caverns of the Snow Witch, Island of the Lizard King i The Forest of Doom.
Neil Rennison, dyrektor kreatywny Tin Man Games, powiedział:

Od wielu lat jesteśmy cyfrowymi opiekunami licencji Fighting Fantasy i uważamy, że najwyższy czas, aby zarówno starsi fani, jak i ci nowsi mogli zagrać w klasyki na swoich smartfonach i tabletach. Zaktualizowaliśmy nasz stary silnik gier i planujemy wypuścić dużą liczbę gier, które gracze będą mogli kupić w ramach jednej aplikacji.

Nowe elektroniczne wersje gier ukażą się w przeciągu 18 miesięcy i będą zawierać również Deathtrap Dungeon, Sword of the Samurai i Creature of Havoc. O ile to możliwe, Tin Man Games wykorzysta oryginalne grafiki z książek do gry, a także doda nowe ilustracje, aby ożywić interaktywne przygody.

Fighting Fantasy Classics będzie dostępny do pobrania w lutym 2018 roku dla systemów iOS i Android. Będzie on również dostępny na PC i Mac przez Steam kilka miesięcy później.

Aby dowiedzieć się więcej, odwiedź stronę Tin Man Games.

Powstanie Międzynarodowe Centrum Fantastyki ?

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Wed, 13 Dec 2017 08:15:00 +0000

Artur Szyndler Junior (syn twórcy gry fabularnej Kryształy Czasu) wypowiedział się dla telewizji WPolsce.pl związanej z Fratria.pl. Wydawnictwo Paladynat chce stworzyć Międzynarodowe Centrum Fantastyki inspirowane Centrum Nauki Kopernik. Dotychczas prowadzono rozmowy dotyczące pozyskania środków i miejsca z władzami Warszawy i innymi kolekcjonerami, ale i podjęto konkretne działania w tym celu, np. przedstawiono pomysł premierowi Morawieckiemu.

O Światowym Centrum Fantastyki i Paladynacie:

"Od trzydziestu lat gromadzimy wszystko co jest związane z fantastyką."
"Jesteśmy wyjątkowymi osobami na skalę światową i poza nami to parę osób na świecie mogłoby spróbować to ogarnąć..."
"Mój ojciec był, jest prekursorem fantastyki w Polsce przede wszystkim growej, stworzył pierwszy system RPG w Polsce, w który grało ponad 150 000 osób i od tego wszystko się zaczęło..."
"Proszę sobie wyobrazić sobie ile ludzi zechciałoby zobaczyć te modele na żywo (Star Wars - mój dop.) a potem zagrać z nimi czy to w bitwy kosmiczne, czy to może bitwy lądowe, które są w tych filmach ukazane, właśnie wciągnąć się w ten świat przy profesjonalnej kadrze, która by im to umożliwiła..."

New Career: Groom of the Stool

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Sat, 02 Dec 2017 23:00:00 +0000

Warhammer Fantasy Roleplay is often criticized for playing from zero to hero.
PC are rat-catchers or worse Gong Farmer. PC are often killed, get an Advanced Profession is as hard as in the very old versions of Deviants and Decadents RPG. I decided to correct this harmful opinion and, at least, to extend the noble professions in WFRP, which can be found in the excellent text of "Nobility" by Paul Cockburn, Jim Bambra, Phill Gallagher.
This profession it was in the real world, in ancient medieval times, but it is ideally suited to WFRP.

Groom of the Stool is a person who had the task of cleaning the monarch's anus after defecation. Is said to be: "preside over the office of royal excretion"
This is the most trusted figure responsible for helping the noble in expulsion and ablution. The fact that he is is an influential figure in national politics. It is said that one of the last Groom of the Stool (called Denis Hoogh), actually managed the fiscal policy of Reikland on behalf of the Elector.
The analogous profession in Breton is called Lord of the Bedchamber (Lord of the Bedroom).

Denis Hoogh does not exist in the official title WH, but a person with a similar name appears in the real world. See Hugh Denys, courtier of Kings Henry VII and of the young Henry VIII and of course, Groom of the Stool.
Jacques Lagniet Illustration: The Nobleman is the Spider and the Peasant is the Fly.[full-post]

Limitowana książka o wczesnych latach Games Workshop

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Fri, 01 Dec 2017 08:48:00 +0000

Z furgonetki na londyńską giełdę

Szary dzień w 1974 r. Trzech nerdów w siedemdziesiątych latach postawiło wszystko na jedną kartę. Od kilku miesięcy żyją z tyłu furgonetki razem z wszystkimi zapasami i ich ostatnimi pensami. Nie mogą sobie pozwolić na płacenie czynszu. Ich główne pożywienie to puszki i jedzenie na wynos. Wstąpili do pobliskiego klubu squasha, żeby móc się wykąpać (i przy okazji zagrać). Jednak mają furgonetkę. I co najważniejsze - sklep. Prawdziwy sklep z kasą i zapełnionymi półkami. I zaraz otworzą go po raz pierwszy.
Czy zdobędą klientów?

Ian Livingstone, Steve Jackson i John Peake byli właśnie tymi nerdami z lat siedemdziesiątych. Nie mieli pojęcia, czy ktokolwiek zjawi się w sklepie, jednak pierwszego dnia otworzyli drzwi…

White Dwarf #69 September 1985, p. 27

The Dice Men - Games Workshop: The Early Years 1975–1985 to książka w limitowanej edycji, w pełnym kolorze i twardej oprawie. 300 stron A4. W przedpłacie minimalny koszt to 30 funtów.
Rzecz, którą zdecydowanie warto nabyć.

Find out more in:
The Dice Men Games Workshop: The Early Years 1975–1985

Fragment siódmego rozdziału książki znaleźć można na stronie Unbound (skąd pochodzi również powyższe zdjęcie).

An excerpt from
Dice Men: Games Workshop 1975 to 1985
Ian Livingstone and Steve Jackson with Jamie Thomson
A Glimpse of Chapter 7: Van Morrison

1976. Steve and Ian wake with a start. It's the rain, drumming onto the top of their van, as if a huge Ogre right out of a D&D game was using their roof as a drum-kit (Drums of Thunder, +6). It was another day working in their Uxbridge Road office. And yes, that's right, they lived in a van. Van Morrison, as they called it, where they'd been sleeping for a while now, alongside all the boxes of games and Dungeons and Dragons and stock they couldn't fit into their office. How did it end up like this? Well, a few months earlier, Ian and Steve had been running Games Workshop out of their flat at 15 Bolingbroke Road in Shepherd’s Bush, West London. The converted town house had only one public phone in the hallway that they were using for their mail-order business.

But now they'd got a whole range of entirely new kinds of games. Things were beginning to pick up and it wasn't just Mancala boards and backgammon sets anymore. They'd managed to acquire a 3-year exclusive distribution agreement for the whole of Europe from Tactical Studies Rules (TSR – publishers of Dungeons & Dragons in the US). This was granted when Games Workshop made their first order; for six copies of D&D. They were already publishing their own '70s-style newsletter called Owl and Weasel, a kind of predecessor to White Dwarf, which they quickly adapted to be the mouthpiece of their new product line.

Now the phone was constantly ringing, and gamers often knocked at the door. (Some would call them '70s nerds, but not all of them were, of course. Not to mention that the word nerd wasn't yet in common parlance, but this is where part of the whole 'nerd' thing was born). A recent article in The Spectator magazine called Ian and Steve, ‘Patient Zero for the epidemic of UK geek culture’. Their customers were expecting to find some kind of shop front so they could buy direct. Even the occasional costumed wizard turned up... The landlord was getting increasingly annoyed with people and parcels arriving all day long, let alone the other residents who hadn't banked on living with this kind of entrepreneurial explosion.
They had to get out... Gen Con IX was coming up in the States, the premiere convention for fantasy and science fiction gaming in the world. They had to get there, meet Gary Gygax and the rest of the D&D guys, firm up that vital relationship. To try to sign up all the fledgling US role-playing games companies. It took about 3 months to get to Lake Geneva, Wisconsin for the Con, but they got there in the end. Deals were struck, games were played, beer and burgers consumed, relationships established.
They flew back, inspired and invigorated by it all – except now they needed a new office. They managed to find one in Uxbridge Road, also in the Shepherd's Bush area of London. It was a small room at the back of an estate agent. That's all they could afford and it didn't include an actual flat to live in... So, that's where Van Morrison came in. They slept in the back of Steve’s van! And what about washing and shaving and the rest? Well, they joined a nearby squash club. For several months they lived in the back of a van, ran their business from a tiny room round the back of an estate agents, and became very good at squash by default.

The Uxbridge Road Games Workshop was a small space in which Ian, Steve and their first ever employee, Trevor Graver, worked. Stock was stacked up to the ceiling, and there was barely enough room to move around. Rent was £10 a week. In today's money, that's about £60 a week. In terms of inflation, that is. Not in terms of rental prices, of course, but still. When the inevitable customers (including the costumed wizard, who was by now a regular) came to the actual office, expecting a shop, either Ian, Steve or Trevor had to leave the room, as there wasn't enough space for the customer to browse their stock whilst they were also there.[full-post]

Idea of adventure in the city Marienburg - Graeme Davis p. 6

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Mon, 20 Nov 2017 01:56:00 +0000

In the first part of this series, I published a fragment of correspondence with Davis, explaining how to write encounters or locations for Warhammer Fantasy Roleplay. This time, Graeme will provide a practical example - the idea of a larger campaign that could take place in Marienburg.

And finally at the end questions about adventures in the style of "city".
After almost 20 years since Marienburg's publication. Warhammer City is perfectly complements with "The Power Behind The Throne".
Hypothetically, if you could write adventure whose action would take place in Marienburg, what would be the theme? Or which of the threads in Marienburg would you extend?
Or did you have plans when working at Hogshead Published?

Graeme Davis: I never discussed Marienburg with James Wallis when Hogshead had the WFRP license; Sold Down the River and Dying of the Light were all his idea, as far as I know. I can't remember why I was involved, but I suspect that I was too busy with my main employment in video games at that time. I do remember that I delivered Apocrypha 2 late, because I was so busy with work, and I may have told James, with great regret, that I didn't have time to do a good job on the Marienburg books.

If I were writing a Marienburg adventure today... I'm not sure. I would start, I think, by re-reading all the Marienburg material and seeing what ideas popped up. There are some interesting themes that make Marienburg different from Middenheim or Altdorf, so I would focus on those: historical and political tensions between the independence-minded Wasteland and the Empire, the melting-pot of different cultures and races in different parts of the city, racial tensions, smuggling, political machinations of the merchant houses, rich vs. poor, and so on. I kind of like the idea of a Chaos cult that is trying to do good, on the surface at least: a popular movement for social justice (or "revolutionary scum" to the rich) which the players may like at first, before finding out that all these poor, sincere people are simply being used for a darker purpose. Then they have to change sides, protect the injustices of the rich, and become hated by all their friends, in order to save the city and perhaps the whole of the Old World. Well, that's what comes to mind after a moment's thought - if I spent more time on it I might come up with something completely different.

Others parts:

Davis started playing Dungeons & Dragons in the mid-1970s, shortly after it was first imported into the United Kingdom. After leaving school he worked in the banking industry before studying for a Bachelor of Arts degree in archaeology at the University of Durham in 1979. He graduated in 1982 and started work towards a Doctor of Philosophy degree. His first paid writing for the game was an article in Games Workshop’s White Dwarf magazine in 1982. Many others followed, for White Dwarf and other magazines such as TSR, Inc.'s Imagine. A job offer from Games Workshop in 1986 prompted Davis to leave university with his Ph.D. unfinished.[citation needed] However, his historical and archaeological knowledge and research skills have been put into use throughout his career with several firms and as a freelancer. He was one of the original designers of Warhammer Fantasy Roleplay. Games Workshop spun Warhammer Fantasy Roleplay into a new subsidiary called Flame Publications in 1989, and Davis remained on staff at Flame. Davis published his first novel, Blood and Honor, book four in the Eberron The War-Torn series, in 2006. Since 2009 Davis has been the line editor for Rogue Games' historical horror RPG Colonial Gothic, contributing to several titles in the line.

Wikipedia

Correspondence 2017
Ilustrations: Middenheim-City back cover; p. 25; p. 34

Idea przygody w Marienburgu - Graeme Davis cz. 6

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Tue, 14 Nov 2017 01:53:00 +0000

W pierwszej części tego cyklu opublikowałem fragment korespondencji z Davisem, gdzie wyjaśniał jak napisać spotkania lub lokacje do Warhammer Fantasy Roleplay. Tym razem Graeme podsunie praktyczny przykład - ideę większej kampanii, która mogłaby toczyć się w Marienburgu.

Minęło niemal 20 lat od opublikowania materiałów o Marienburgu. "Warhammer City" jest doskonałym uzupełnieniem "Szarej Eminencji". Hipotetycznie, gdybyś pisał przygodę, której akcja ma miejce w Marienburgu, co byłoby jej tematem? Albo które z wątków zasygnalizowanych w artykułach o Marienburgu chciałbyś roszerzyć?

Graeme Davis: Nigdy nie rozmawiałem na temat Marienburga z Jamesem Wallisem, kiedy prawa do publikacji WFRP miało Hogshead. "Sold Down the River" i "The Dying of the Light" były jego pomysłem, przynajmniej z tego co wiem. Nie pamiętam już dlaczego tak się stało, podejrzewam, że byłem zbyt zajęty swoją ówczesną główną pracą, nad grami komputerowymi. Pamiętam, że spóźniłem się z materiałami do "Apocrypha 2", bo byłem tak zaganiany w robocie, powiedziałem więc Jamesowi, że niestety, ale nie będę miał czasu, by napisać dobre dodatki o Marienburgu. Gdybym teraz pisał przygodę o Marienburgu...

Nie jestem pewny. Myślę, że zacząłbym od powtórnego przeczytania wszystkich materiałów o tym mieście i zobaczyłbym, jakie pomysły na przygody przychodzą mi do głowy. Marienburg to miasto całkiem inne niż Middenheim czy Altdorf, skupiłbym się więc na tych odmiennościach: napięciach historycznych i politycznych pomiędzy niezależnymi Jałowymi Krainami i Imperium, tyglu rozmaitych kultur i ras, żyjących w różnych dzielnicach miasta, napięciach na tym tle, przemycie, intrygach politycznych rozmaitych domów kupieckich, konflikcie biednych z bogatymi, na podobnych sprawach. Całkiem podoba mi się pomysł kultu Chaosu, który czyni dobro, przynajmniej pozornie: jakiś popularny ruch głoszący hasła sprawiedliwości społecznej (albo "cholerni rewolucjoniści" z punktu widzenia bogaczy), który początkowo może spodobać się graczom. Następnie dojdą do wniosku, że ci wszyscy uczciwi w gruncie rzeczy biedacy są po prostu wykorzystywani do jakichś mrocznych celów. Muszą potem zmienić strony, chronić istniejący, niesprawiedliwy porządek faworyzujący bogatych, zostają znienawidzeni przez przyjaciół, stawką jest jednak uratowanie miasta, a może całego Starego Świata. Hmm... Tyle przyszło mi do głowy w tej chwili. Gdybym spędził nad tym więcej czasu, może wymyśliłbym coś całkiem innego.

W poprzednich częściach:

Graeme Davis rozpoczął grać w Dungeons & Dragons w połowie lat siedemdziesiątych. Studiował archeologię od 1979 na Uniwersytecie w Durham. W 1982 roku rozpoczął studia w kierunku doktora filozofii. Swój pierwszy artykuł dotyczący gier fabularnych opublikował w 1982 w magazynie White Dwarf. Kolejne teksty publikował w innych magazynach np. Imagine TSR, Inc. Oferta pracy z Games Workshop w 1986 roku skłoniła Davis'a do porzucenia uniwersytetu. Jednak jego historyczna i archeologiczna wiedza oraz umiejętności badawcze zostały wykorzystane przez w wielu firmach związanych z grami fabularnymi. Był jednym z projektantów Warhammer Fantasy Roleplay. W 1989 roku rozpoczął pracę w Flame Publications. Graeme Davis przyczynił się w różnym stopniu do wielu gier fabularnych i dodatków do nich.

Korespondencja z 8 Maja 2016

Tłumaczenie Artur Marcinak

Ilustracje:

Marienburg: Sold Down the River: p.92, 97, 154

Exploration on the Reik & Middenheim - Graeme Davis p. 5

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Fri, 03 Nov 2017 01:51:00 +0000

Middeneim - City cover

In Poland we went very quickly from gamism to narrativism. My friend dr. Mochocki wrote a detailed analysis: Magia i Miecz Magazine: The Evolution of Tabletop RPG in Poland and its Anglo-Saxon Context.
To this day, players in Poland have a problem playing the wilderness/ sandbox. We don't know what to do. There are Rumors, News, Events, but where to start? What to do in the open world? They do not know how to explore the world, they are accustomed to scenarios, not locations and encounters (as in Warhammer 1 ed. "Enemy Within" ). They are too accustomed to linear scenarios.
In "Death on the Reik" you have put a lot of Gossip, Rumours, News; but above all the rules of river trade. I wonder if it was intentional, you wanted to give players extra motivation to explore Reikland? Was it intentional?

Middenheim - City p. 25

Others parts:

Graeme Davis: When we were writing the first part of the Enemy Within campaign, we all agreed that an adventure should contain information that would give it lasting value. D&D modules at the time were linear and self-contained; once the players had completed them, they were no further use. That is why we tried to include "sandbox" elements and other ideas and information that the GM could continue to use once the adventure was over. Death on the Reik was intended as an introduction to the Reikland and to river life, which the GM could use to create all kinds of home-brewed adventures. In the mid-80s, GMs in Britain (which was what we knew) still wrote most of their own adventures; a shop-bought module might be used now and again, but they were imported and expensive. Rules supplements were more popular because they had information with lasting value. We tried to make sure that each release in the Enemy Within campaign was a supplement as well as an adventure.

A similar situation is with Middenheim. Warhammer City is a well-described city, that we have explored over the years. Then, as designers, you decided to join the carnival and the events of the "The Power Behind The Throne". Was it also planned? Engage players in the living city of the carnival? And great intrigue?

Graeme Davis: Power Behind the Throne came first; it was originally written for Carl Sargent's AD&D game which he played with a lot of the staff from TSR UK. Jim, Phil, and Paul Cockburn all raved about it, and Bryan Ansell hired Carl to adapt the adventure for WFRP. As Carl wrote, the city supplement material grew and grew, until it needed a separate book. We wanted a Warhammer city supplement to compete with TSR's Lankhmar and Chaosium's Thieves' World, so this seemed like a natural thing to do

Davis started playing Dungeons & Dragons in the mid-1970s, shortly after it was first imported into the United Kingdom. After leaving school he worked in the banking industry before studying for a Bachelor of Arts degree in archaeology at the University of Durham in 1979. He graduated in 1982 and started work towards a Doctor of Philosophy degree. His first paid writing for the game was an article in Games Workshop’s White Dwarf magazine in 1982. Many others followed, for White Dwarf and other magazines such as TSR, Inc.'s Imagine. A job offer from Games Workshop in 1986 prompted Davis to leave university with his Ph.D. unfinished.[citation needed] However, his historical and archaeological knowledge and research skills have been put into use throughout his career with several firms and as a freelancer. He was one of the original designers of Warhammer Fantasy Roleplay. Games Workshop spun Warhammer Fantasy Roleplay into a new subsidiary called Flame Publications in 1989, and Davis remained on staff at Flame. Davis published his first novel, Blood and Honor, book four in the Eberron The War-Torn series, in 2006. Since 2009 Davis has been the line editor for Rogue Games' historical horror RPG Colonial Gothic, contributing to several titles in the line.

Wikipedia

Wikipedia
Correspondence 2017
Ilustrations: Middenheim-City back cover; p. 25; p. 34

Eksploracja na rzece Reik i w Middenheim - Graeme Davis cz. 5

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Sat, 28 Oct 2017 00:50:00 +0000

Middeneim - City cover

W Polsce błyskawicznie przeszliśmy ze stylu gry gamistycznego na narracyjny. Mój znajomy, dr Mochocki, napisał na ten temat obszerną analizę: "Magia i Miecz Magazine: The Evolution of Tabletop RPG in Poland and its Anglo-Saxon Context" ("Pismo Magia i Miecz: Ewolucja gier fabularnych w Polsce w kontekście anglosaskim").

Do dziś gracze w Polsce mają problem z graniem w stylu eksploracji wilderness/sandbox/city. Nie wiedzą co robić. Są plotki, są wydarzenia i wieści, ale jak zacząć? Co robić w otwartym świecie? Gracze nie mają pojęcia o eksplorowaniu świata, są przyzwyczajeni do scenariuszy, a nie lokacji i spotkań (jak w "Wewnętrznym wrogu" do pierwszej edycji Warhammera). Są zbyt przyzwyczajeni do liniowych scenariuszy.

W "Śmierci na rzece Reik" dodałeś mnóstwo plotek, pogłosek, wiadomości, ale - nade wszystko - zasady dotyczące handlu na rzece. Zastanawiam się, czy był to celowy zabieg z Twojej strony, mający zachęcić graczy do badania Reiklandu. Zrobiłeś to świadomie?

Middenheim - City p. 25

W poprzednich częściach:

Graeme Davis: Kiedy pisaliśmy pierwszą część kampanii "Wewnętrzny wróg", zgadzaliśmy się, że przygoda powinna zawierać informacje, które będą przydatne także po jej rozegraniu. Ówczesne moduły do D&D były liniowymi, zamkniętymi, odrębnymi całościami. Po ich rozegraniu przez graczy, nie wnosiły już niczego nowego. Dlatego w naszym książkach staraliśmy się zawrzeć elementy "sandboksowe" i informacje oraz wiadomości, który byłyby przydatne dla Mistrza Gry także po rozegraniu przygody. "Śmierć na rzece Reik" była pomyślana jako wprowadzenie do Reiklandu i tego, jak wygląda życie na rzece, dzięki temu prowadzący mogli stworzyć wszelkiego rodzaju własne przygody w tej scenerii.
W połowie lat osiemdziesiątych Mistrzowie Gry w Wielkiej Brytanii nadal samodzielnie pisali przygody dla swoich grup, kupne przygody były czasem wykorzystywane, ale ponieważ importowano je, były drogie. Dodatki do gier zawierające dodatkowe przepisy były bardziej popularne, ponieważ zawierały informacje, które były długo przydatne. Staraliśmy się, by w każdej części "Wewnętrznego wroga" była zarówno przygoda, jak i rozwinięcia lub uzupełnienia zasad gry.

Podobna sytuacja ma miejsce z dodatkiem o Middenheim. "Warhammer-City" zawiera bardzo szczegółowy opis miasta, które można było badać latami. Dodaliście też opis święta i wydarzenia z "Szarej Eminencji". Czy to też było zaplanowane? Wciągnięcie graczy w miasto żyjące świętem, w wielką intrygę?

Graeme Davis: Najpierw ukazała się przygoda "Szara Eminencja", oryginalnie napisana na potrzeby rozgrywki AD&D Carla Sargenta, w której brało udział liczne grono osób pracujących dla oddziału brytyjskiego TSR. Jim, Phil i Paul Cockburn wyrażali się o niej bardzo pochlebnie, więc Bryan Ansell zlecił Carlowi przystosowanie przygody do WFRP. Im dłużej Carl pisał, tym więcej było materiałów dodatkowych opisujących miasto, ostatecznie zrobiło się ich tak dużo, że wymagały oddzielnej książki. Chcieliśmy i tak opublikować kiedyś dodatek do Warhammera opisujący miasto, mający szansę konkurować z Lankhmarem z TSR i Thieves' World z Chaosium, więc wydanie tych materiałów w formie podręcznika wydawało się oczywiste.

Graeme Davis rozpoczął grać w Dungeons & Dragons w połowie lat siedemdziesiątych. Studiował archeologię od 1979 na Uniwersytecie w Durham. W 1982 roku rozpoczął studia w kierunku doktora filozofii. Swój pierwszy artykuł dotyczący gier fabularnych opublikował w 1982 w magazynie White Dwarf. Kolejne teksty publikował w innych magazynach np. Imagine TSR, Inc. Oferta pracy z Games Workshop w 1986 roku skłoniła Davis'a do porzucenia uniwersytetu. Jednak jego historyczna i archeologiczna wiedza oraz umiejętności badawcze zostały wykorzystane przez w wielu firmach związanych z grami fabularnymi. Był jednym z projektantów Warhammer Fantasy Roleplay. W 1989 roku rozpoczął pracę w Flame Publications. Graeme Davis przyczynił się w różnym stopniu do wielu gier fabularnych i dodatków do nich.

Korespondencja z 8 Maja
Tłumaczenie Artur Marcinak
Ilustracje:
Middenheim-City back cover; p. 25; p. 34

Enemy Within & sandbox - Graeme Davis p. 4

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Wed, 25 Oct 2017 00:47:00 +0000

Previous parts:

Graeme Davis: How to writing locations or encounters
Gutbag • Death on the Reik • Graeme Davis p.2
Graeme Davis about extrapolation p.3
Enemy Within and sandbox - Graeme Davis p. 4
Exploration on the Reik and in the city Middenheim - Graeme Davis p. 5

On reflection I saw a lot sandbox style/ OSR in WFRP 1ed. Death on the Reik - wilderness Caste Drachenfels - dungeon Middenheim - city
You wrote to me just about exploration in campaign Enemy Within...Its true? Many people - designers WFRP previously worked in TSR UK: Imagine & Pelinore and maybe this is the style of writing adventures 80-90 years?

You are right: the first few adventures in the Enemy Within campaign has a deliberate sandbox element. We wanted to make sure that they would still be useful even after the adventure portion had been played. Castle Drachenfels was commissioned on Bryan Ansell's orders because he wanted a killer dungeon that would be for WFRP what S1 "Tomb of Horrors" was for AD&D. Jim and Phil had worked for TSR UK, of course, and they had written a campaign module called B/X1 (later renumbered B10) "Night's Dark Terror" which I really liked. It contained an adventure but also described an extensive campaign area with seeds for further locations and adventures. At the same time, They had also been developing the "Pelinore" AD&D campaign setting through Imagine magazine, along with Paul Cockburn, Mike Brunton, Tom Kirby, and others. Pelinore survived the closure of Imagine and a few more pieces were published in Paul's independent magazine GM Publications. There is a Pelinore fan community online (http://www.thepiazza.org.uk/bb/viewforum.php?f=71 is a good site) and a Google search will give you more results. The influence of Pelinore on WFRP1 has been discussed a lot: if you haven't already seen it, the best discussion is at http://fightingfantasist.blogspot.com/2012/06/wfrp-not-syphilitic-not-knee-deep-in.html - scroll down to the comments section for replies from me and from Phil. At the same time, Chaosium was publishing the Masks of Nyarlathotep campaign for call of Cthulhu and a few publishers were producing sandbox city supplements. The best were TSR's Lankhmar city book and adventures, and Chaosium's Thieves' World boxed set. These two were definitely influential when we designed the Middenheim supplement, and so was the Pelinore "City League" material (which also inspired the Marienburg material in White Dwarf). We were aware of the Dragonlance campaign materials coming from America, but they did not excite us as much as these other sources did. Just a matter of personal taste, I suppose.

Wikipedia
Correspondence: 2016 Ilustrations: Middenheim p. 25; p. 34

"Wewnętrzny Wróg" i elementy sandboxu w nim zawarte - Graeme Davis cz.4

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Thu, 19 Oct 2017 00:45:00 +0000

Po namyśle dochodzę do wniosku, że w publikacjach przeznaczonych do pierwszej edycji WFRP jest sporo rozwiązań znanych z sandbox/OSR.
Śmierć na rzece Reik - wilderness; Zamek Drachenfels - dungeon; Middenheim - city. Mam rację? Pisałeś już wcześniej, o eksplorowaniu w "Wewnętrznym wrogu".
Wielu autorów WFRP pracowało wcześniej dla TSR UK (w magazynie Imagine i nad światem Pelinore), może to jest, po prostu, styl pisania przygód z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych?

Masz rację. Kilka pierwszych przygód kampanii "Wewnętrzny wróg" świadomie zawiera elementy sandboxu. Chcieliśmy, by dodatki były przydatne nawet po rozegraniu przygód. "Zamek Drachenfels" powstał na zamówienie Bryana Ansella, który chciał mieć do WFRP przygodę w stylu killer dungeon, coś, czym dla AD&D był moduł S1 "Tomb of Horrors".

Jim i Phil pracowali wcześniej razem, oczywiście, dla TSR UK, napisali moduł kampanii B/X1 (później numerację zmieniono na B10) "Night's Dark Terror", który naprawdę mi się podobał. Zawierał przygodę, a oprócz niej rozbudowany opis całego obszaru, gdzie działa się akcja scenariusza, zawierający mnóstwo pomysłów na mniejsze przygody i opisy kolejnych lokacji. W tym samym czasie, za pośrednictwem magazynu Imagine, obaj rozwijali świat Pelinore do AD&D, brali w tym też udział Paul Cockburn, Mike Brunton, Tom Kirby i inne osoby. Pelinore przetrwał zamknięcie Imagine i kilka kolejnych tekstów opisujących ten setting pojawiło się w niezależnym piśmie Paula GM Publications. Jest też nawet obecnie społeczność fanów Pelinore (to niezłe miejsce) a Google daje jeszcze więcej wyników. Wpływ, jaki Pelinore wywarło na pierwszą edycję WFRP1 był wielokrotnie omawiany, jeśli nie znasz tych dyskusji, najpełniejsza jest tutaj - uwagi moje i Phila są w komentarzach pod tekstem.

W tym samym czasie Chaosium opublikowało kampanię "Masks of Nyarlathotep" do "Zewu Cthulhu" i kilku innych wydawców produkowało sandboxowe kampanie osadzone w miastach. Najlepszymi z nich były dodatek Lankhmar wydany przez TSR i pudełkowy "Thieves' World" Chaosium. Te dwie pozycje z całą pewnością miały wpływ na projekt naszego dodatku o Middenheim, tak samo jak materiał ze świata Pelinoru "City League" (będący też inspiracją dla materiałów o Marienburgu, jakie ukazywały się w White Dwarfie. Wiedzieliśmy o kampanii Dragonlance z USA, ale nie podobała nam się w choćby zbliżonym stopniu tak bardzo, jak te wcześniej wymienione.
Myślę, że to - po prostu - sprawa osobistych upodobań.

Graeme Davis rozpoczął grać w Dungeons & Dragons w połowie lat siedemdziesiątych. Studiował archeologię od 1979 na Uniwersytecie w Durham. W 1982 roku rozpoczął studia w kierunku doktora filozofii. Swój pierwszy artykuł dotyczący gier fabularnych opublikował w 1982 w White Dwarf. Kolejne teksty publikował w innych magazynach np. Imagine TSR, Inc. Oferta pracy z Games Workshop w 1986 roku skłoniła Davis'a do porzucenia uniwersytetu. Jednak jego historyczna i archeologiczna wiedza ORAZ umiejętności badawcze zostały wykorzystane przez w wielu firmach związanych z grami fabularnymi. Był jednym z projektantów Warhammer Fantasy Roleplay. W 1989 roku rozpoczął pracę w Flame Publications. Graeme Davis przyczynił się w różnym stopniu do wielu gier fabularnych i dodatków do nich.

Korespondencja z 24.01.2016

Tłumaczenie Artur Marcinak

Ilustracje:
Death on the Reik
Śmierć na rzece Reik
Middenheim Miasto Białego Wilka

Pościg w WFRP: Ucieczka z Czernozawtry

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Thu, 12 Oct 2017 00:43:00 +0000

Przy okazji pytań skierowanych o Kislev dowiedziałem się, że Davis jest autorem jednej z dwóch mini-gier zawartych w ŹsdwK - Ucieczki z Czernozawtry.
Ojciec Niedźwiedź kontra Dzielni Bohaterowie to równie fascynująca zabawa, ale pościgi są dosyć uniwersalne, stąd warto je przypomnieć.

Pamiętasz może, które partie tekstu "Źle się dzieje w Kislevie" są Twego autorstwa? Napisałeś materiały dodatkowe.

Graeme Davis: Trudno wskazać konkretne materiały. Oryginał Kena Rolstona był całością, jeśli chodzi o samą historię, brakowało mu jednak takich rzeczy jak charakterystyki postaci (Ken niezbyt dobrze znał WFRP, nie rozumiał tego systemu), a ogólna atmosfera była zbliżona bardziej do światów AD&D niż Warhammera. Początkowo miałem za zadanie zredagowanie jego tekstu, ale ostatecznie GW uznało mnie za współautora, ponieważ zmieniłem i dodałem tak dużo rzeczy. Przypominam sobie dwie konkretne rzeczy:
1. Ken użył Malala jako patrona kultu Starożytnych Sprzymierzeńców, a nie mogliśmy tego zrobić. Wymyśliłem pomniejsze bóstwa Chaosu, Necoho i Zuvassina, które zastąpiły Malala.
2. Stworzyłem mechanikę konnego pościgu Dolganów. Oprócz tego, moja praca pojawia się w całej pozycji - tu słowo, tam słowo, gdzie indziej jakaś liczba.

Graeme Davis rozpoczął grać w Dungeons & Dragons w połowie lat siedemdziesiątych. Studiował archeologię od 1979 na Uniwersytecie w Durham. W 1982 roku rozpoczął studia w kierunku doktora filozofii. Swój pierwszy artykuł dotyczący gier fabularnych opublikował w 1982 w White Dwarf. Kolejne teksty publikował w innych magazynach np. Imagine TSR, Inc. Oferta pracy z Games Workshop w 1986 roku skłoniła Davis'a do porzucenia uniwersytetu. Jednak jego historyczna i archeologiczna wiedza ORAZ umiejętności badawcze zostały wykorzystane przez w wielu firmach związanych z grami fabularnymi. Był jednym z projektantów Warhammer Fantasy Roleplay. W 1989 roku rozpoczął pracę w Flame Publications. Graeme Davis przyczynił się w różnym stopniu do wielu gier fabularnych i dodatków do nich.

Opisanie ekscytującego pościgu w miarę doświadczonemu MG w trakcie sesji zazwyczaj nie nastręcza trudności. Bez problemu można je wyłuskać z swoich ulubionych książek i opisać swoimi słowami w trakcie sesji.

Jeśli uczestnicy zabawy szukają zasad, które skupiają się na bardziej mechanicznych elementach zabawy, warto skorzystać z sprawdzonego i dobrego rozwiązania, które znalazło się w Źle się dzieje w Kislewie. Zasady pościgu przedstawione przez Daviesa nie są skomplikowane i bez trudu można je adaptować do innych realiów.

Korespondencja: 28/01/2016
Tłumaczenie Artur Marcinak
Ilustracje:
Źle się dzieje w Kislewie s.72, s.73
Power Behind The Throne p. 21

Graeme Davis about extrapolation p. 3

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Wed, 11 Oct 2017 00:40:00 +0000

Does Game designer needs to be interested in history? For me (and I suspect that for you as well), it's simple and basic. Or I am wrong?
Young polish designers believe that there is no need to have historical knowledge to play role-
playing games. You as the WFRP designers gave yours direction - this game reminding us of
Europe in the sixteenth century. True?

I would say that if one is writing fantasy in a world with a medieval level of technology and politics, then it is useful to understand something of our own world at that time. Likewise, it helps to have some understanding of 19th-century society and technology when writing Steampunk. However, there are other approaches that work. The earliest versions of D&D, for example, were informed less by actual history and more by a mixture of Tolkien, pulp, mythology, troubadour chivalric romance, and Hollywood. In the second edition of GURPS Middle Ages 1, I pointed out several differences between the Hollywood Middle Ages and the historical Middle Ages! Sources of inspiration dictate the tone of the game, so perhaps one reason that WFRP1 is so "grubby" is because early Warhammer had a lot of contributing writers with academic backgrounds in history and/or archaeology. Of courses, Monty Python must also take some responsibility!

As to the "analog date" of Warhammer, that shifted a little over time. Rick Priestley told me that he designed WFB 1-2 at a level of technology roughly equivalent to the second half of the 15th century:
early guns, but nothing too sophisticated. WFRP1 included pistols and witch hunters, which moved it into the 16th century, and later versions of both games moved more solidly into the 16th century with
miniatures like the Landesknecht Ogre and images of witch hunters in tall, buckled hats. All the above, of course, applies mainly to the Empire. Bretonnia varies between the 12th-14th centuries
in published material, Norsca seems to be 8th-11th centuries, Nippon 17th century, and so on.

You have written me about our realities and past centuries. But... Once upon a time we discussed in Polish forums and groups that, for example, technology was long in place - it is 2500 years to launch the TEW campaign. I understand, Choas, a threat, war... You are historian yourself will admit - war accelerates expansion, progress.
Why did the Old World have a firearm for 2500 years, and we on the Europe reached 1000 years ago (of course to the parallels of the world) ?

You are quite right. It seems to be a tradition in fantasy worlds, going back to Tolkien (who really should have known better, even if he was a literary scholar rather than an historian): reference is made to huge lengths of time, perhaps in order to convey some kind of "epic sweep of history," but nothing really changes for centuries and millennia, despite constant wars that - as you rightly say - provide a powerful impetus for technological development in the real world. Tolkien does it, the few D&D setting I've investigated have also done it, and so has a lot of fantasy fiction.

The Warhammer world seems to have been infected with the same erroneous thinking at an early stage in its development. If I remember correctly, the dates in WFRP1 come from WFB2. It was my first job after college, so I lacked the confidence to make changes to the timeline, and no one else seemed to care. Jim and Phil filled in a lot of dates in the history of the Empire when they wrote The Enemy Within, but the improbable length of time remained.

And as to firearms, it's even worse. If the Dwarfs had had firearms for 2,500 years, they would surely
have moved on from black powder. We'd have slayers with SMGs firing who knows what kind of
ammunition - but then things start to fall apart, so we all agree to turn a blind eye to the improbability. ;^)

Others parts:

Wikipedia

Correspondence of May 8, 2017
Ilustrations:
Marienburg, Sold Down The River p. 96
MiM 16, Technologia w Starym Świecie

Graeme Davis o ekstrapolacji cz.3

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Thu, 21 Sep 2017 00:38:00 +0000

Graeme Davis o ekstrapolacji, czyli czymś co spędza sen z powiek wielu mniej doświadczonym dyskutantom na polskich forach, społecznościach, grupach.

Ile razy czytaliście podobną frazę: „Nie muszę wiedzieć czym różni się miecz dwuręczny od jednoręcznego w fantastycznym świecie. To tylko gra i interesuje mnie +1 lub +2”. Nie chodzi o typologię mieczy Oakeshotta, jednak absolutne podstawy trzeba wiedzieć. Zwłaszcza jako prowadzący grę.

Ponadto. Wiesz, że linia czasu świata gry WFRPG mogłaby zostać skrócona? Czyli rzecz o zastoju technologii w Znanym Świecie i wojnie jako katalizatorze postępu.

Projektant gier powinien interesować się historią? Dla mnie (i podejrzewam, że dla Ciebie też), to jasne i oczywiste. Czy może jednak nie mam racji?

Pytam, bo młodzi projektanci uważają raczej - do grania w gry fabularne wiedza historyczna nie jest specjalnie potrzebna. Ty, jako współtwórca WFRP, możesz nam powiedzieć coś na ten temat, w końcu świat gry przypomina Europę z XVI wieku. Co o tym sądzisz, mam rację?

Graeme Davis: Powiedziałbym, że jeśli ktoś tworzy coś w klimacie fantasy, dziejącego się w świecie, w którym technika i polityka są odpowiednikami tych, jakie występowały w naszym świecie w okresie średniowiecza, przydatne byłoby rozumienie mechanizmów rządzących naszym ówczesnym światem. Podobnie, znajomość dziewiętnastowiecznego społeczeństwa i technologii jest przydatna przy pisaniu w klimacie steampunku. Ale sprawdza się też inne podejście. Przykładowo, najwcześniejsze wersje D&D były w mniejszym stopniu oparte o źródła historyczne, znacznie więcej było w nich mieszaniny Tolkiena, pulpu, mitologii, rycerskich romansów trubadurów i Hollywood. W drugim wydaniu podręcznika GURPS Middle Ages 1 wskazałem kilka różnic między hollywoodzkim średniowieczem, a rzeczywistym okresem historycznym. Źródła inspiracji dyktują charakter gry, być może właśnie stąd pierwsza edycja WFRP jest taka "brudna" - wielu autorów piszących wtedy na potrzeby gry było z wykształcenia historykami lub archeologami. Oczywiście, część winy spada też na Monty Pythona!

Jeśli chodzi o "datowanie" Warhammera, to zmieniało się to trochę wraz z upływem czasu. Rick Priestley powiedział mi, że zaprojektował pierwsze i drugie wydanie WFB mając na uwadze poziom techniki odpowiadający, mniej więcej, drugiej połowie XV wieku - wczesne działa, ale nic zbyt wymyślnego. W WFRP 1ed. pojawiły się pistolety i łowcy czarownic, co wskazywałoby na XVI wiek, a późniejsze wersje obu gier jeszcze bardziej zdecydowanie czerpały inspiracje z tego okresu, wystarczy przypomnieć ogry-landsknechtów i ilustracje łowców czarownic w wysokich kapeluszach.

Wszystko to dotyczy, oczywiście, głównie Imperium. Bretonnia w opublikowanych materiałach to okres od XII do XIV wieku, Norsca zdaje się tkwić pomiędzy VIII i XI wiekiem, Nippon to wiek XVII, itd.

Wspomniałeś o realizmie i minionych wiekach. Ale... Kiedyś na jednym z polskich for dyskutowaliśmy o technologii w Warhammerze, że istnieje już od dość dawna - pamiętajmy, że start kampanii "Wewnętrzny wróg" to 2500 r. Rozumiem, Chaos, zagrożenie, wojna. Jako historyk przyznasz jednak - wojna jest motorem postępu, przyspiesza rozwój.
Dlaczego w Starym Świecie broń palna istnieje mniej więcej taka sama od 2500 lat, a my w naszej Europie rozwinęliśmy ją przez tysiąc lat (oczywiście, trzymając się porównania do naszego świata).

Graeme Davis: Masz absolutną rację. Wydaje się to być tradycją fantastycznych światów, datującą się jeszcze od Tolkiena (który naprawdę powinien zwrócić na to uwagę, nawet jeśli był specjalistą od literatury, a nie historykiem): mają one historię ciągnącą się w tysiącach lat, być może po to, by całość była bardziej "epicka", ale tak naprawdę niewiele zmienia się w ciągu mijających setek, nawet tysięcy lat. I to mimo ciągłych wojen, które - jak powiedziałeś - są potężnym katalizatorem rozwoju techniki w świecie rzeczywistym. Tak właśnie wygląda to u Tolkiena, tak samo jest w tych settingach D&D, jakie znam, identycznie sprawa wygląda w wielu innych światach fantasy.

Jak się wydaje, świat Warhammera w początkowym okresie rozwoju cierpiał na to same schorzenie. Jeśli dobrze pamiętam, daty w WFRP1 pochodzą z drugiej edycji WFB. Do pracy nad grą przyjęto mnie zaraz po studiach, brakowało mi więc pewności siebie, by dokonać zmian w linii czasowej, a nikt inny się tym nie przejmował. Jim i Phil pisząc "Wewnętrznego wroga" wypełnili sporo pustki, określając daty wydarzeń z historii Imperium, nie skrócili jednak całej linii czasu świata gry.

W przypadku broni palnej jest jeszcze gorzej. Skoro krasnoludy używają jej od 2500 lat, z pewnością wymyśliliby już coś skuteczniejszego od czarnego prochu. Mielibyśmy Zabójców Trolli używających pistoletów maszynowych i diabli wiedzą jak zaawansowanej amunicji- przyznasz jednak, że zaczęłoby to wszystko trzeszczeć w szwach, może więc lepiej spuścić zasłonę milczenia na ten paradoks ;^)

Graeme Davis rozpoczął grać w Dungeons & Dragons w połowie lat siedemdziesiątych. Studiował archeologię od 1979 na Uniwersytecie w Durham. W 1982 roku rozpoczął studia w kierunku doktora filozofii. Swój pierwszy artykuł dotyczący gier fabularnych opublikował w 1982 w White Dwarf. Kolejne teksty publikował w innych magazynach np. Imagine TSR, Inc. Oferta pracy z Games Workshop w 1986 roku skłoniła Davis'a do porzucenia uniwersytetu. Jednak jego historyczna i archeologiczna wiedza ORAZ umiejętności badawcze zostały wykorzystane przez w wielu firmach związanych z grami fabularnymi. Był jednym z projektantów Warhammer Fantasy Roleplay. W 1989 roku rozpoczął pracę w Flame Publications. Graeme Davis przyczynił się w różnym stopniu do wielu gier fabularnych i dodatków do nich.

Korespondencja z 8 Maja 2017

Tłumaczenie Artur Marcinak

Ilustracje:
Marienburg, Sold Down The River p. 96
MiM 16, Technologia w Starym Świecie

Gutbag z Śmierci na rzece Reik - Graeme Davis cz. 2

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Sun, 17 Sep 2017 00:30:00 +0000

Wicie my byliśma do tego zmuszeni! Byli my miłe i pokojowe plemię, nigdy broni my nie brali, nie robiliśma problema. Ale napadli nas i wyrzucili z gór ci... trolle. No! To byli wielkie trolle... Hej, jak wy nas puścić, my nie robić więcej problema.

Skąd wziął się pomysł wodza orków Gutbaga z "Śmierć na rzece Reik" ? Ubiera się w kobiece ciuszki, które są własnością Etelki Herzen. Za każdym razem przypomina mi się "Lumberjack Song" Monty Pythona.

Graeme Davis: Gutbaga stworzył Jim i/lub Phil. Wraz z napisaniem tekstu, który przeznaczony był na pudełko modelu katapulty goblinów Skull Crusher, zacząłem ujednolicać imiona orków i goblinów, tak by wykorzystywały ograniczoną liczbę dźwięków: Gob, Bog, Bug i podobne. Jim i/lub Phil z pewnością o tym wiedzieli, ponieważ Gutbag to imię w podobnym stylu. Ja jednak wolałem, by wymyślane przeze mnie imiona były bardziej abstrakcyjne. "Gutbag" ma dosłowne znaczenie, co - według mnie - przeczy nieco istocie imion orków czy goblinów. To jednak, rzecz jasna, wyłącznie moja osobista opinia. Suknia balowa. Phil wyjaśnił mi to wtedy w ten sposób: gobliński szaman widział ubraną w suknię i potężną (dla niego) kobietę-czarodzieja, doszedł więc do wniosku, że noszenie takiego niepraktycznego ubrania musi mieć jakąś przyczynę - to musi być źródło magicznej mocy. Założył więc suknię myśląc, że obdarzy go ona mocą, a przynajmniej sprawi, że będzie wyglądać bardziej imponująco. To sposób myślenia podobny do tego, jaki stał za powstaniem "kultów cargo" na izolowanych wyspach Pacyfiku po drugiej wojnie światowej. Po opuszczeniu wysp przez amerykańskich żołnierzy, tubylcy odtwarzali ich zachowania, myśląc, że są to rytuały przywołujące wielkie srebrne ptaki przynoszące "cargo" - bogactwa, o jakich wcześniej nawet nie śnili. Ten bohater niezależny był powodem pewnych niesnasek z projektantami figurek Citadel. Na tym wczesnym etapie wydawania kampanii "Wewnętrzny wróg" wszystkie postaci z przygód wciąż jeszcze musiały mieć swoje figurkowe odpowiedniki, dostępne w sprzedaży w postaci zestawu. (Praktyka ta zakończyła się wraz ze "Śmiercią na rzece Reik", ponieważ praktycznie żaden mistrz gry nie chciał wydawać dużej kwoty pieniędzy na figurki, które mógł wykorzystać w tylko jednej przygodzie).

Oznaczało to, że musiała powstać figurka Gutbaga, którą ktoś musiał wyrzeźbić, bo nie istniała żadna miniaturka choćby zbliżona wyglądem. Figurka taka nie miałaby, oczywiście, wartości dla graczy Warhammera Fantasy Battla, nikt też nie spodziewał się, że sprzedanoby znaczącą liczbę odlewów graczom WFRP. Oznaczało to, że rzeźbiarz nie miałby z niej praktycznie żadnego zysku (w tym czasie otrzymywali oni bowiem pewien procent ze sprzedaży swoich wzorów). Niemniej jednak polityka firmy była jasna - ktoś musiał zrobić tę figurkę. Myślę, że ostatecznie wyrzeźbił ją Kevin Adams, ale rzeźbiarze byli całkowicie pewni, że figurka taka nie jest warta wydania przez Citadel. Przypuszczam, że zrobiono bardzo niewielką liczbę odlewów, więc obecnie jest bardzo rzadka i gdyby było o niej wiadomo, byłaby poszukiwana przez kolekcjonerów. Nigdy jednak nie widziałem jej poza studiem projektowym GW.

Graeme Davis rozpoczął grać w Dungeons & Dragons w połowie lat siedemdziesiątych. Studiował archeologię od 1979 na Uniwersytecie w Durham. W 1982 roku rozpoczął studia w kierunku doktora filozofii. Swój pierwszy artykuł dotyczący gier fabularnych opublikował w 1982 w White Dwarf. Kolejne teksty publikował w innych magazynach np. Imagine TSR, Inc. Oferta pracy z Games Workshop w 1986 roku skłoniła Davis'a do porzucenia uniwersytetu. Jednak jego historyczna i archeologiczna wiedza ORAZ umiejętności badawcze zostały wykorzystane przez w wielu firmach związanych z grami fabularnymi. Był jednym z projektantów Warhammer Fantasy Roleplay. W 1989 roku rozpoczął pracę w Flame Publications. Graeme Davis przyczynił się w różnym stopniu do wielu gier fabularnych i dodatków do nich.

Korespondencja z 23 Kwietnia 2017

Tłumaczenie Artur Marcinak

Ilustracje: Śmierć na rzece Reik, strony 27 -29 MAG

Gutbag • Death on the Reik • Graeme Davis p.2

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Sat, 16 Sep 2017 00:33:00 +0000

•

Where is the idea of the orc leader Gutbag from the"Death on the Reik" ? He wears women's clothing. It's funny and reminds me song of Monty Python "Lumberjack Song"

We wus forced inta this ya know! We wus a nice ‘n’ peaceful tribe, nevva did any ’arm, didn’t caws no tmbble. Butwe wus picked on and forced outta da mountains by erm. .. trolls. Yeah! Big trolls it Hey, if ya let us go, I wunna caws no more trubble.”

Graeme Davis: Gutbag was created by Jim and/or Phil. Starting with the box text for the Skull Crusher Goblin trebuchet, I had begun to solidify the Orc/Goblin names around a limited number of sounds: Gob, Bog, Bug, and so on. Jim and/or Phil clearly saw what I had been doing, because Gutbag is a similar style of name. However, I preferred to keep my names more abstract: "Gutbag" has a literal meaning which, to me, undermines its usefulness as a Goblin/Orc name. But that's just my personal taste.

The ballgown. Phil explained it to me at the time: the Goblin shaman saw this powerful (to him) human wizard, who wore dresses, and reasoned that such impractical clothing must have a use - it must be a source of magical power. So, he put on the dress thinking it would make him more powerful, or at least more impressive. The thinking is similar to that of the "cargo cults" that grew up on isolated Pacific islands after WWII: the locals acted out the things they had seen the now-gone U.S. troops do, thinking that they were rituals for summoning the great silver birds that brought "cargo" - riches beyond their understanding.

Anyway, this NPC caused some friction with the Citadel miniature designers. This early in the life of the Enemy Within campaign, it was still mandatory for the adventure to include a miniatures deal (that practice ended with Death on the Reik, since almost no GM would spend so much money on a lot of miniatures for one adventure). This requirement meant that there needed to be a miniature of Gutbag, which someone would have to make since no similar figure existed. The figure would have no appeal for Warhammer Fantasy Battle gamers, of course, and no one expected WFRPers to buy it in significant numbers, so there was not the promise of very much profit for the designer (they had some level of royalties at that time) - but the policy was firm, and someone had to make it. I think Kev Adams did it in the end, but the figure designers definitely thought it was not a worthy subject for a Citadel miniature. I imagine that only a very few were ever made, so it would be very rare and collectible these days. I have never seen one outside the GW Design Studio.

Others parts:

Wikipedia

Correspondence of 23 April, 2017
Illustrations: Death on the Reik p.31 & p.33, Games Workshop 1988

Nowa profesja WFRP 1ed.: Towarzysz Stolcowy

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Wed, 13 Sep 2017 22:10:00 +0000

Warhammer Fantasy Roleplay nader często jest krytykowany, że to gra dla pomywaczy, szczurołapów lub co gorsza osób, które zajmują się opróżnianiem wychodków jak np. Gong Farmer.
Trup w WFRP ściele się gęsto, a dojść do profesji zaawansowanej równie ciężko jak w bardzo dawnych wersjach DnD.

Postanowiłem naprawić tę krzywdzącą opinię i choć trochę rozszerzyć profesje szlacheckie w WFRP, które znaleźć można w wyśmienitym tekście "Szlachectwo" autorstwa Paula Cockburna, Jima Bambry, Philla Gallaghera. Po krótkim wstępie zaznaczę - profesja występowała w naszym realnym świecie (Groom of the Stool - en.) i idealnie nadaje się do Starego Świata.

Denis Hoogh nie istnieje w oficjalnym lore WH, jednak osoba o zbliżonym nazwisku występowała w realnym świecie (patrz Hugh Denys).

Ilustracja Jacques Lagnieta: The Nobleman is the Spider and the Peasant is the Fly.

Graeme Davis: How to writing locations, encounters p.1

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Sun, 10 Sep 2017 20:33:00 +0000

A lot of people ask about Citadel Miniatures and Warhammer Battle, but I am interested in Warhammer FRP. How does one create such a vital, living world with strong encounter ideas? I know, this is a complicated question, but I would like to ask you, as an experienced designer, how to create encounters in the spirit of WFRP 1st ed - encounters like those in "On the Boil," "Otto's Printers," and locations from Middenheim and Marienburg. Of course, I have a lot of guides, articles and modules for RPGs, but I would like learn how to design cool encounters to WFRP that will intrigue my players.

Is there some method, or trick? Way back then, did you have guidelines for creating Marienburg locations?

I know what the basics are, but I'm looking for ways to do something as impressive as you did in the 80s and 90s. What is needed to make a great location, and what should be avoided?

Graeme Davis: I have been taking some time to consider your question. It is not an easy one to answer, since my style was always to write by instinct rather than method: "flying by the seat of the pants," as American pilots say. But I hope the following will be of some use or interest to you.

From your question, I assume that you are most interested in creating short encounters and locations, such as those in Middenheim and Marienburg. When I was writing such locations, I usually started by deciding what kind of location to write about. WFRP's unique tone required a balanced mix of magical and mundane locations (over-loading with fantastical locations would take us too far into D&D territory), and the readers always seemed to enjoy those locations with - shall we say - stronger smells and lower hygiene. So these were requirements that sat in my unconscious mind as part of WFRP style. Of course, it is necessary to avoid going too far and having every place flowing with raw sewage!

Often the nature of a location was suggested by the nature of the existing locations around it. Potion Square in Marienburg, for example, was mostly (but not all) made up of businesses with a magical or alchemical connection. So, a herb shop was a natural idea for this spot. The tannery and the leather shop were linked (I can't remember which came first, but one suggested the other), and so on. As you write, an area will start to develop its own personality, and you will start to feel whether a particular type of location would fit there or not.

Having chosen what to write about, I relied upon my university studies in archaeology to help me draw the map. Not just for a convincingly medieval building style, but also to know what kinds of spaces and equipment were required by the business. I knew a fair amount about materials and technology in ancient and medieval times, but when necessary I also looked at 19th-century technology and imagined how the same task might have been done in a pre-industrial setting.

The characters came rather late in the process. I started by doing basic information: what careers and skills would be required by a character who worked in this business, how many additional workers and of what types, etc. As I was working on this fairly mechanical process, my idle imagination started to provide the characters with personalities, interests, character flaws, and relationships with other characters and locations - these would give opportunities for creating interesting adventure stories. I never considered a location description to be complete unless it had at least 3-4 adventure seeds. They were the last step, based as much on the personalities of the characters as on the nature of the location itself.

Well, I hope this helps you. As I said at the start, this was never a conscious process or method, but from what I remember from 30-odd years ago, that was how I used to do things.

Others parts:

Wikipedia

Correspondence of May 8, 2017

Illustrations: Marienburg Sold Down The River p.36 & p.86, Hogshead Publishing 1999

Graeme Davis wyjaśnia jak napisać spotkania lub lokacje do WFRP cz.1

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Sun, 10 Sep 2017 20:24:00 +0000

Wielu ludzi pyta Cię o Citadel Miniatures i Warhammera Battle, ale mnie interesuje Warhammer RPG. Jak stworzyć taki interesujący, żywy świat, pełen ciekawych postaci i miejsc? Wiem, że to trudne pytanie, ale właśnie dlatego pytam o to Ciebie, doświadczonego projektanta.

Pytam o tworzenie spotkań utrzymanych w duchu pierwszej edycji WFRP, takich jak "On the boil", "Otton printers and Millenist" czy lokacji znajdujących się w Middenheim i Marienburgu. Czytam oczywiście rozmaite przewodniki, artykuły i moduły RPG, ale chciałbym dowiedzieć się od Ciebie, jak stworzyć interesujące i fajne spotkania w WFRP, takie, które zainteresują moich graczy. Może masz jakiś swój sposób? A może, dawno temu, było coś w rodzaju przewodnika dla ludzi opisujących Marienburg?

Znam podstawy, ale szukam sposobów na zrobienie czegoś równie wspaniałego, jak Ty w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Czego potrzeba do zrobienia pamiętnej, fajnej lokacji, czego też należy unikać?

Graeme Davis: Zastanawiałem się dość długo nad odpowiedzią na to pytanie. Nie jest łatwo na nie odpowiedzieć, ponieważ mój styl pisania był zawsze oparty bardziej o instynkt, niż o jakąś metodę. Można powiedzieć, że zawsze pisałem na wyczucie, bez kierowania się jakimiś specjalnymi wskazówkami. Mam jednak nadzieję, że przyda się kilka poniższych rad.

Z twojego pytania wnioskuję, że najbardziej interesuje cię tworzenie krótkich spotkań i lokacji, takich jak te w Middenheim i Marienburgu. Kiedy je opisywałem, zwykle na początku określałem rodzaj opisywanej lokacji. Unikatowa atmosfera WFRP wymagała odpowiedniego balansu pomiędzy lokacjami magicznymi i bardziej normalnymi (za dużo lokacji fantastycznych zabrałoby nas zbyt daleko w krainę D&D), a - dodatkowo - zawsze miałem wrażenie, że czytelnikom bardziej odpowiadały miejsca o, powiedzmy, niższych standardach higienicznych i silnym zapaszku. Można więc powiedzieć, że częścią mojego stylu WFRP było pamiętanie, choćby nieświadome, o tych wymaganiach. Oczywiście, przesada w żadną stronę nie jest wskazana, nie każde miejsce może ociekać ściekami!

Często charakter jakiegoś miejsca był określony przez zbliżone lokacje. Przykładowo, na Placu Mikstur w Marienburgu siedziby miały - w większości, choć nie tylko - rozmaite biznesy związane w ten czy inny sposób z magią lub alchemią. Naturalnym uzupełnieniem takiej okolicy jest sklep z ziołami. Podobnie było z garbarnią i sklepem z wyrobami skórzanymi (nie pamiętam, które z tych miejsc opisałem jako pierwsze, ale drugie powstało dzięki powiązaniu z pierwszym). Kiedy coś opisujesz, taki obszar zyskuje własną osobowość, zaczynasz czuć, czy jakieś miejsce tam pasuje, czy nie.

Kiedy już zdecydowałem o czym będę pisać, uciekałem się do umiejętności nabytych podczas studiowania archeologii i rysowałem plan. Chodziło mi nie tylko o pokazanie jakiegoś odpowiednio średniowiecznego budynku, ale o uświadomienie sobie jego wielkości i zrozumienie tego, jak dane miejsce musi być wyposażone. Mam dość dobre pojęcie o materiałach i technologiach wykorzystywanych w starożytności i średniowieczu, ale w razie konieczności wyszukiwałem wiadomości dotyczące technologii z XIX wieku i wymyślałem, jak coś można byłoby zrobić korzystając z możliwości dostępnych w czasach przed powstaniem przemysłu.

Postaci pojawiały się raczej późno. Zaczynałem od podstawowych informacji: określenia karier i umiejętności niezbędnych dla osoby, która pracowałaby w danym miejscu, jej ewentualnych pomocników, ich liczby i charakteru ich pracy, itp. Kiedy zajmowałem się tym, w gruncie rzeczy dość mechanicznym procesem, moja wyobraźnia zaczynała podsuwać mi bohaterów niezależnych, opisy ich charakterów, zainteresowań, wad i stosunków łączących ich z innymi postaciami i miejscami - to z kolei dawało możliwość tworzenia interesujących przygód. Nigdy nie uznawałem jakiegoś miejsca za skończone, jeśli opis nie zawierał przynajmniej 3-4 pomysłów na przygody. To był ostatni etap, w którym równie ważna była osobowość opisywanych postaci, jak i natura samego miejsca.

Mam nadzieję, że pomogłem choć trochę. Choć, jak już wspomniałem, to nigdy nie był świadomy proces, to nie była metoda. Minęło ponad 30 lat, pamiętam jednak, że tak to właśnie wyglądało.

W pozostałych częściach:

Graeme Davis rozpoczął grać w Dungeons & Dragons w połowie lat siedemdziesiątych. Studiował archeologię od 1979 na Uniwersytecie w Durham. W 1982 roku rozpoczął studia w kierunku doktora filozofii. Swój pierwszy artykuł dotyczący gier fabularnych opublikował w 1982 w White Dwarf. Kolejne teksty publikował w innych magazynach np. Imagine TSR, Inc. Oferta pracy z Games Workshop w 1986 roku skłoniła Davis'a do porzucenia uniwersytetu. Jego historyczna i archeologiczna wiedza oraz umiejętności badawcze zostały wykorzystane przez w wielu firmach związanych z grami fabularnymi. Był jednym z projektantów Warhammer Fantasy Roleplay. W 1989 roku rozpoczął pracę w Flame Publications. Graeme Davis przyczynił się w różnym stopniu do wielu gier fabularnych i dodatków do nich.

Korespondencja z 8 Maja 2017

Tłumaczenie Artur Marcinak

Ilustracje: Marienburg Sold Down The River p.36 & p.86, Hogshead Publishing 1999

Warhammer Fantasy Roleplay, illustrations you do not know ...

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Thu, 07 Sep 2017 23:12:00 +0000

The first part of illustrations may be of interest to Warhammer RPG fans, the illustrations demons that appeared only in Poland.

Druga część to informacja o DTP MAGa 25 lat temu. Niektórzy mogą być zdziwieni jak wyglądał skład czasopisma czy Warhammer RPG.
I promised this post to some of my English speaking friends. Once upon a time in Poland in 1992 was created first magazine devoted to RPG: Magia i Miecz (Magic and the Sword) . Soon after, the first game was released - Warhammer Fantasy Roleplay 1 ed. The Magazine Magic and the Sword certainly supported Warhammer and other roleplaying games published by MAG. The magazine contained a many of interesting articles including a series of demons from Known World.
The editor and translator Artur Marciniak in this series of articles had illustrations of Jaroslaw Musiał. Jarosław Musiał was one of the most recognized Polish graphic illustrator of SF / Fantasy games and literature (and is still today). Jarosław Musiał illustrated among other things one of the first Polish RPGs: Kryształy Czasu (The Crystals of Time), and also the first edition of Wiedźmin (The Witcher).Take a look at how his illustrations of the Warhammer Worlds' demons looked. 25 years ago he was one of our favorite graphic designers. Warhammer fans easily recognize which demon is who.

And few extras. Skavens, Dwarfs War Machine and Witch Elves

Kilka słów dla osób zainteresowanych procesem wydawniczym w MAGu, które już dla anglojęzycznych znajomych mogą nie być tak istotne.

I Magia i Miecz i Warhammer Fantasy Roleplay składane były na PC. Pierwsze trzy numery Magii składane były przez firmę zewnętrzną, potem już Darosław J. Toruń zajął się DTP używając najprawdopodobniej programu QuarkXExpress.
Problemem były klisze do naświetlania. Redakcja MAG-a otrzymała głównie klisze okładek. Artur zamówił więc u Jarosława Musiała ilustracje do cyklu o demonach.

Dopiero po wielu latach, kiedy dokładnie przyjrzałem się oryginalnym dodatkom do WFR oraz tekstom z WD, zaobserwowałem diametralne różnicę np. pomiędzy ilustracjami pochodzącymi z MiM, a WD.
Poniższy przykład jest przejaskrawiony, bowiem chodzi o kolor. Ale jeśli ktoś z Was porówna jakość tychże ilustracji z MiM'a np. z tymi które znajdziecie w WD... zobaczycie ile nas ominęło.

Artur dosyć solidnie przedstawił demony, nie uniknął jednak drobnego potknięcia, np. zapomniał o Dyskach Tzeentcha (Disc of Tzeentch). Niemniej jednak, to jeden z najciekawszych cykli dotyczących Warhammer Fantasy w polskim magazynie. Skrótowo przedstawiający najistotniejsze informacje z angielskich dodatków, a co najistotniejsze zgodny z lore. To przemawia o samej wartości tych tekstów, Artur był w tych kwestiach bardzo dbający (jakby to powiedział jeden z bohaterów Misia).
Uznałem, że teksty są na tyle wartościowe dla fanów WFR, że pięć lat temu poprosiłem Jego o publikację z okazji Dnia Darmowych Gier Fabularnych 2012. Można je nadal pobrać zupełnie za darmo.

Pobierz Demony w Warhammer Fantasy Roleplaying

Wracając do składu. Słowo po latach od Artura Marciniaka:

"olbrzymia (część - mój dop.) ilustracji była skanowana, ostrzona, poprawiana, itd, a potem wkładana do polskiej wersji. Oczywiście, rodziło to różne problemy...
...
WFRP w oryginale był robiony tradycyjną metodą jeszcze, może dlatego klisz nie było...
Wyobrażasz to sobie? Wklejanie makiety, itd? Ależ mordęga..."

Ilustracje przedstawione powyżej pochodzą z:

Magia i Miecz 5 (15) 95 Artur Marciniak, Demony Nurgla, s.10, Wydawnictwo MAG
Magia i Miecz 4 (16) 95 Artur Marciniak, Demony Slaanesha, s.10, Wydawnictwo MAG
Magia i Miecz 5 (17) 95 Artur Marciniak, Demony Tzeentcha, s.17, Wydawnictwo MAG
Magia i Miecz 6 (18) 95 Artur Marciniak, Magia Chaosu, s.10, Wydawnictwo MAG
Magia i Miecz 7 (19) 95 Artur Marciniak, Demony Nurlge, s.10, Wydawnictwo MAG
Basil Barrett(tłum. Dariusz Paszkowski), Dryfujące ogrody Bahb-Elonna, MiM 6 (11)/94. s. 5-25
Basil Barrett, The floating gardens of Bahb-Elonn, White Dwarf 100 April 1988, p.11-43

[full-post]

Historia prawa autorskiego

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Fri, 01 Sep 2017 12:30:00 +0000

W dniu dzisiejszym, w Radiu Tok FM Cezary Łasiczka, rozmawiał z Kondradem Glińskim nt. historii prawa autorskiego. Jeśli ktoś jest zainteresowany historią prawa autorskiego od czasów mnichów kopiujących ówczesne utwory po dzień dzisiejszy, to naprawdę warto wysłuchać tej audycji.

Konrad Gliściński podobny temat poruszał w Rozbracie w niespokojnym okresie protestów przeciwko ACTA. Konferencja została zarejestrowana i można ją znaleźć w Pirackiej TV. Obecnie Konrad Gliński obecnie jest jednym z autorów Lookreatywni.

Adrian BorejkoBloger od 2006 roku. Roleplaying games są moim hobby od ponad trzydziestu lat, podobnie jak gry wideo. Moje teksty pojawiały się w magazynach hobbystycznych: Magia i Miecz, Portal, Kwarta; oraz serwisach internetowych m.in. Esensja, Histmag, Gadżetomania, Polygamia.

War of the Ring z Encore

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Wed, 30 Aug 2017 13:28:00 +0000

Wojna o pierścień. Najdroższa gra Encore (kosztowała dwukrotnie więcej niż inne gry). Została wybrana grą roku 1991.
I jak to było z grami Encore była oczywiście kopią gry zachodniej firmy. Tym razem z SPI - War of The Ring z 1977. Pierwszej gry bitewnej, która odzwierciedlała konflikt zarysowany przez Tolkiena. Czterdzieści lat temu ukazała się pierwsza edycja tej gry.

Oryginalna gra doczekała się rozszerzenia opublikowanego w magazynie Moves. Moves mógłby wydawać się podobnym w swej formule do Aresa, czy Strategy & Tactics jednak w głównej mierze skupiał się na rozgrywce, strategii, wariantach, erratach i projektowaniu gier. Warto zapoznać się z tymi archiwalnymi numerami.

Róznice pomiędzy pismami wg. Tactical Wargamer (skąd też pochodzi ilustracja przedstawiająca okładkę Moves)

[3column] [content]Fire & Movement:
Helping you decide which wargames to buy close-up reviews of new wargames profiles and player's notes guide to computer wargaming annual year in review issue[/content] [content]Strategy & Tactics:
Exploring decisions which made history wargame in every issue game design forum articles on historical and current events professional wargaming column media notes[/content] [content]Moves:
Helping you decide which strategies and tactics to use analysis, strategy and tactical tips variants and new scenarios art of computer wargaming annual index and mini-game previews of upcoming games by their designers[/content] [/3column]

Zdobycie oryginału gry z 1977 było srodze okupione, ale nic to. Zrobiłem kilka zdjęć oryginału z 1977 roku, a samą grę można nabyć na eBay O samej polskiej wersji War of the Ring napisano sporo znaków w polskojęzycznej sferze internetu. Starczy wspomnieć, że początkiem lat dziewięćdziesiątych gra nie była zbyt przychylnie przyjmowana - wszak miała już konkurencję w postaci Talismana (czyli Magia i Miecz) i innych tego typu gier. Cóż, gra liczyła sobie już ponad dwadzieścia lat i i nie wytrzymała próby czasu tak jak Labirynt Śmierci (Citadel of Blood), Odkrywcy Nowych Światów ( Voyage of the B.S.M. Pandoraczy) Kosmolot Podróznik (Starship Traveller) z Fikcji.

Wydawać się może dziwne, acz gra była krytykowana i w latach siedemdziesiątych - nadto faworyzowała mroczną stronę. Jednak zdobyła niezwykle prestiżową nagrodę (ówcześnie) Charles S. Roberts Best Fantasy Board Game (1977).
Szereg lat później Fantasy Flight Games (2004) wydało grę pod tym samym tytułem, jednak nie wiem nawet jakie są powiązania z pierwotną wersją - gry najzwyczajniej nawet nie widziałem.

Na koniec wrócę do polskiej wersji, czyli Wojny o Pierścień, a raczej osadzę ciekawy monolog przedstawiający grę.

Adrian BorejkoBloger od 2006 roku. Roleplaying games są moim hobby od ponad trzydziestu lat, podobnie jak gry wideo. Moje teksty pojawiały się w magazynach hobbystycznych: Magia i Miecz, Portal, Kwarta; oraz serwisach internetowych m.in. Esensja, Histmag, Gadżetomania, Polygamia. [full-post]

Academy of Adventure Gaming Arts & Design Hall of Fame 2017 oraz Origin Awards 2017

noreply@blogger.com (Adryan Boreyko) — Wed, 21 Jun 2017 08:30:00 +0000

Swój stosunek do plebiscytów i konkursów określiłem już kilka lat temu. Warto je śledzić, ale na pewno nie sugerować się nimi. Z kronikarskiego obowiązku więc odnotuję. Zwyciężyła gra No Thank You, Evil! z Monte Cook Games.

Origin Awards 2017

Wszystkie nominacje wymieniłem w wpisie Nominacje do Origin Awards 2017, przypominając jednocześnie wygranych sprzed pięciu, trzydziestu, dwudziestu i dziesięciu lat.
Tegoroczni zwycięzcy:

Game of the Year
Scythe - Stonemaier Games

Board Game of the Year
Scythe - Stonemaier Games

Card Game of the Year
Mystic Vale - Alderac Entertainment Group

Collectible Game of the Year
Pokemon XY11 Steam Siege - The Pokemon Company

Family Game of the Year
Happy Salmon - North Star Games

Game Accessory of the Year
Blood Rage Organizer - The Broken Token

Miniatures Game of the Year
Warhammer 40K: Kill Team - Games Workshop

Role-Playing Game of the Year
No Thank You, Evil! - Monte Cook Games

Academy of Adventure Gaming Arts & Design Hall of Fame.

Znacznie ciekawsze od samych Origins wydało mi się uhonorowanie dwóch osób Academy of Adventure Gaming Arts & Design Hall of Fame. Czyli hala sław osób, które miały znaczący wkład w branżę gier. Zwłaszcza, że chodzi pośrednio o Judges Guild oraz jedną z najważniejszych kolekcjonerskich gier karcianych.

Jedna z ilustracji Jacquay

Pierwszą osobą której ten zaszczyt niechybnie się należał jest Jennell Jacquay (Paul Jacquay). Nagroda dla Judges Guild jest w pełni zasłużona. Jej moduł Dark Tower był w miarę wysoko oceniany na tle innych. Jennel współpracowała nie tylko z Judges Guild, ale wszystkimi znaczącymi graczami na rynku gier fabularnych w ubiegłym wieku: TSR, Chaosium, West End Games, Flying Buffalo, Iron Crown Enterprises, Game Designers' Workshop. Pracowała także przy grach wideo: Age of Empires czy Quake.

Drugą wyróżnioną osobą został Mike Elliott, jedna z najważniejszych osób wśród CCG. Magic: The Gathering, Thunderstone, Battle Spirits Trading Card Game to tylko ułamek jego bio.

W poprzednich latach Academy of Adventure Gaming Arts & Design Hall of Fame uhonorowani zostali: Don Turnbull, Tod N. Shaw, E. Gary Gygax, Steve Jackson, Charles Roberts, Greg Stafford, Rick Loomis, Jim Ward, Sandy Petersen, Julie Guthrie, Jordan Wiseman, Tracy Hickman, Margaret Weis i Lisa Stevens.

Cieszy niezmiernie fakt, że tak dużo osób powiązanych z grami fabularnymi znajduje się w tej hali sław.
Na koniec powracając do tegorocznych Origin - wydaje się, że znacznie lepiej zapoznawać się sukcesywnie z grami ww. osób z Academy of Adventure Gaming Arts & Design Hall of Fame 2017 niż nominacjami i zwycięzcami.

Adrian BorejkoBloger od 2006 roku. Roleplaying games są moim hobby od ponad trzydziestu lat, podobnie jak gry wideo. Moje teksty pojawiały się w magazynach hobbystycznych: Magia i Miecz, Portal, Kwarta; oraz serwisach internetowych m.in. Esensja, Histmag, Gadżetomania, Polygamia.

Warhammer | Gry Fabularne | RPG

London Games Festival 2018

Merry Christmas & Happy New Year!

Kryształy Czasu - spekulacje o kolejnej edycji

Tin Man Games zapowiedziało Fighting Fantasy Classic

Powstanie Międzynarodowe Centrum Fantastyki ?

New Career: Groom of the Stool

Limitowana książka o wczesnych latach Games Workshop

Z fur­go­netki na lon­dyń­ską giełdę

Find out more in:The Dice Men Games Workshop: The Early Years 1975–1985

An excerpt fromDice Men: Games Workshop 1975 to 1985Ian Livingstone and Steve Jackson with Jamie ThomsonA Glimpse of Chapter 7: Van Morrison

Idea of adventure in the city Marienburg - Graeme Davis p. 6

Idea przygody w Marienburgu - Graeme Davis cz. 6

Exploration on the Reik & Middenheim - Graeme Davis p. 5

Eksploracja na rzece Reik i w Middenheim - Graeme Davis cz. 5

Enemy Within & sandbox - Graeme Davis p. 4

"Wewnętrzny Wróg" i elementy sandboxu w nim zawarte - Graeme Davis cz.4

Pościg w WFRP: Ucieczka z Czernozawtry

Graeme Davis about extrapolation p. 3

Graeme Davis o ekstrapolacji cz.3

Gutbag z Śmierci na rzece Reik - Graeme Davis cz. 2

Gutbag • Death on the Reik • Graeme Davis p.2

We wus forced inta this ya know! We wus a nice ‘n’ peaceful tribe, nevva did any ’arm, didn’t caws no tmbble. Butwe wus picked on and forced outta da mountains by erm. .. trolls. Yeah! Big trolls it Hey, if ya let us go, I wunna caws no more trubble.”

Nowa profesja WFRP 1ed.: Towarzysz Stolcowy

Graeme Davis: How to writing locations, encounters p.1

Graeme Davis wyjaśnia jak napisać spotkania lub lokacje do WFRP cz.1

Warhammer Fantasy Roleplay, illustrations you do not know ...

Pobierz Demony w Warhammer Fantasy Roleplaying

Historia prawa autorskiego

War of the Ring z Encore

Academy of Adventure Gaming Arts & Design Hall of Fame 2017 oraz Origin Awards 2017

Origin Awards 2017

Academy of Adventure Gaming Arts & Design Hall of Fame.

Z furgonetki na londyńską giełdę

Find out more in:
The Dice Men Games Workshop: The Early Years 1975–1985

An excerpt from
Dice Men: Games Workshop 1975 to 1985
Ian Livingstone and Steve Jackson with Jamie Thomson
A Glimpse of Chapter 7: Van Morrison