Het verhaal

Het is een Disney-film en als je je “Fantasia” met Micky Mouse nog herinnert, dan herken je er verschillende elementen uit de film, zoals de dansende bezems.

De verhaallijn is gebaseerd op een goed/slecht-tegenstelling zoals we deze al wel gewoon zijn uit Disney-films. De goeie tovenaar Balthazar (Nicolas Cage) leidt de jonge Dave op om de almachtige tovenares Morgana te verslagen. Hun pad wordt gekruist door enkele andere tovenaars die hen het leven zuur willen maken.

Daarnaast heb je ook nog Becky, een knappe 17-jarige meid die het hart van Dave veroverd. Zoals het de laatste tijd hoort in alle Amerikaanse films is Dave een nerd die eigenlijk geen kans maakt bij Becky, maar er toch in slaagt haar voor zich te winnen (het helpt als je kan toveren.

Wat me stoorde was de rare spanningsboog. Drie kwartier om een intro uit te werken, dan wat actie en het hoogtepunt lag 5 minuten voor het einde. We weten natuurlijk dat de goeden gaan winnen, maar daarvoor mogen ze wel wat meer werken. De slechterikken waren dit keer nogal gemakkelijk te verslagen. Harry Potter heeft het moeilijker met Voldemort.

De acteurs

Je moet niet naar deze film gaan kijken voor de uitmuntende acteerprestaties. Ze doen hun best en ze hebben een mooie film weten in te blikken, maar meer ook niet. Er worden hier zeker geen Oscars gewonnen.

Ik vind Nicolas Cage een goede acteur en hij doet het hier zeker niet slecht, al denk ik dat hij wel wat betere prestaties achter de rug heeft.

Mijn conclusie

Een leuke film om een zaterdagavond te vullen, maar dit wordt zeker geen kaskraker. Als je een fantastische film met tovenarij zoekt, dan denk ik dat je beter wacht op de nieuwe Harry Potter. Als je eens een avondje uit wilt, dan is dit echter geen slechte film. Anderhalf uur vertier.

Meer weten? IMDB!

Vanaf nu kan je dus gewoon op de knopjes klikken onderaan een artikel. Je kunt standaard delen via mail, Twitter en Facebook. Als je op het groene icoontje klikt, dan kan je delen met wat je maar wilt.

Als je een interessant artikel leest, hou je dan zeker niet in en deel het met je vrienden en kennissen!

Spijtig genoeg zijn die dingen wel moeilijk om te onderhouden in iTunes. Gigantisch veel bestanden ‘Track 1′ en dergelijke. Met ChapterMark kan je ze allemaal laten converteren naar één groot bestand met hoofdstukmarkeringen, wat het een stuk gemakkelijker maakt.

With ChapterMark, you can take all of your CDs and MP3s and create a single m4b audiobook file. This file will play on the iPhone, iPod, and iTunes. It will remember where you left off and it will have chapter stops within the file for quick access to the parts you like. ChapterMark will even tag and import it to your iTunes library.

(bron: ChapterMark: Make Audiobooks on Your Mac)

The researchers found that the browsers’ protections were imperfect. Browsers did not properly isolate their private sessions from non-private ones, with the result that suitably crafted sites could trace visitors between private and non-private sessions. Sites could also leave persistent indications that they had been visited, allowing visits to be detected by local users.

(bron: Private browsing: it’s not so private)

(bron: Daring Fireball: 4)

Een raar verhaal eigenlijk. Tot begin vorige week werkte hij perfect. De batterij ging ongelofelijk lang mee. Zonder zeveren: ik kon best een week zonder opladen, als ik enkel muziek beluisterde. Met wat wifi-gebruik verminderde het wel, maar ik laadde hem maar eens in de 4 à 5 dagen op.

Afgelopen woensdag kon ik ineens niet meer op het draadloos netwerk geraken. Zelfs als ik naast de router ging staan, vond hij hem niet. Niet enkel ons netwerk trouwens, geen enkel anders netwerk dat hij daarvoor kende, werkte nog.

Wat erger was, de batterijduur was verminderd van enkele dagen naar enkele uren. Ik kon met een volle batterij (een nacht laden), amper enkele uurtjes luisteren. Hij kon nog net genoeg muziek leveren voor de treinrit heen en terug.

De combinatie van die factoren deed me vermoeden dat het een hardwarefout was. De antenne losgekomen of een lekkende batterij of iets dergelijks. Ik had in ieder geval geen zin meer om iedere dag de iPod te moeten laden. Elektriciteit kost ook geld…

Daarnet dus een iPod Nano gaan halen. Zo’n mooi sexy zwart blinkend ding.

Super zal het niet zijn, ik ben veel gewend van mijn iPod Touch. Ik ben 2,5 jaar verwend geweest met een prachtig touchscreen. Toch wou ik geen nieuwe Touch meer kopen. Het kost veel centen en ik wil binnenkort ook een iPad in handen krijgen.

Waarom niet gewoon op de iPad wachten?

1. Ik wil geen spullen van een eerste generatie. Laat een ander de bugs er maar uit halen.
2. Een iPad om enkel muziek te beluisteren lijkt me niet erg handig.

Zelfverantwoording heet dat dan. ;-)

En nu maar hopen dat de iPad snel een opvolger krijgt en een deftige prijs aangemeten wordt.

In zo’n scheermes zitten zitten niet van dit botte mesjes. Nee, daar zitten vlijmscherpe messen in. Zo van die messen die, als je niet oppast, een stuk huid meenemen.

Ondertussen had ik het allemaal heel goed onder de knie. De laatste tijd ging het zelfs perfect. Hoe meer je oefent, hoe beter je immers wordt.

Zo’n dubbelzijdig scheermes kan je wat bijstellen, dat doe je door aan de kop te draaien. Dan komen de messen onder een wat andere hoek te staan. Deze morgen was ik echter niet wakker genoeg. Ik had het kunnen denken, op een maandagmorgen. Mijn weekendbaard moest er af, dus ik wou hem wat beter instellen. Mijn handen natuurlijk al wat nat.

Ik draai, mijn hand schuift weg en snip! Bloed gutste uit mijn duim. Een snee van 2cm lang en toch wel serieus diep. Ik ben geen voorstander van plakkers, want die ondingen gaan er ofwel te snel af, ofwel krijg je ze er niet meer af. Nu had ik toch wel echt een plakker nodig om het geheel wat te stelpen. De witte zakdoek die ik op zak had, had al een dieprode kleur gekregen en ging niet veel meer helpen.

Dus een hele dag met zo’n plakker rond mijn duim gelopen. Ondertussen is het topje van mijn duim bijna afgestorven door het bloedverlies.

Allez, ‘t is misschien wat overdreven … maar ‘t deed toch verdomd pijn vanochtend.

Ik steek het niet onder stoelen of banken: ik vind voetbal geen fijne sport. Ik haat het eigenlijk. Het is een sport die iedere jonge Belg door zijn strot geduwd krijgt door de voetballiefhebbende medemens. Immers, hoeveel voetbalploegen zijn er in België? In ieder boerendorp heb je tegenwoordig een voetbalveld liggen.

En geef toe, voetbal is saai: voetballers laten zich vallen als ze een tikje krijgen — een Schwalbe heet dat in het vakjargon — en het duurt me allemaal veel te lang. Ook de fans moeten het toegeven: soms heb je na de 90 minuten geen actie gezien.

Geef mij dan maar echte sporten: karate, judo, boksen, worstelen, rugby en andere contactsporten. Bij zo’n sport faken de sporters minder dan bij voetbal en je krijgt altijd actie te zien. Bij voetbal staan ze 80 van de 90 minuten stil!

En wat met die verdomde toeters?! Die vuvudinges zorgen er voor dat ik de tv zelfs niet meer gewoon kan negeren als er naar voetbal gekeken wordt. Je wordt halfdoof van die ondingen. En blijkbaar hebben onze commentatoren er niet aan gedacht om in een geluidsdicht bakje te gaan zitten. De enige optie is het geluid uitzetten, maar daar zijn ze hier zo geen fan van (ik anders wel).

Nu nog de mensen op mijn werk van mijn gelijk overtuigen, want het zijn daar allemaal verstokte voetballiefhebbers. Misschien begin ik wel eens een politieke partij: de Niet-Voetbal-Actiegroep of zo. ;-)