มีเพื่อนถามว่า ช่วงนี้ทำแต่บล็อกภาษี
แล้วไม่คิดจะเขียนบล็อกตัวเองบ้างหรือ?

.
.

นั่นสินะ…
วันนี้เลยตัดสินใจพักงาน
มานั่งเขียน นั่งอัพบล็อก
ก่อนที่มันจะร้างไปกว่านี้ – - ‘

.
.

นั่งคิดมาเกือบครึ่งชั่วโมง
ก็ไม่รู้ว่าจะเขียนว่าอะไรดี?

.
.

นี่ละมั้ง ที่เค้าเรียกว่า “ตัน”
อยากเขียน แต่ดันเขียนไม่ออก

.
.

นึกไปนึกมา ก็นึกถึงเรื่องการขับรถ
มีเพื่อนคนนึงเคยบอกผมไว้ว่า

.
.

“เวลาที่มึงต้องรีบๆขับรถไปธุระ หรือมีเรื่องด่วนอะไรสักอย่าง
แม่งต้องมีเรื่องให้มึงไปช้า ไม่เจอรถติด คันหน้าปาดหน้า ปิดถนน ทำทาง
หรือเหี้ยอะไรสักอย่าง ทำให้มึงต้องหงุดหงิด”

คือแบบ …
มึงจะหงุดหงิดมากๆ ที่อะไรทุกอย่างแม่งไม่เป็นใจ ในวันที่มึงรีบสัดๆ…

.
.

ความเป็นจริงแล้วเรื่องพวกนี้แม่งเกิดทุกวันแหละ เอม (มันเรียกผมว่าเอม )
เพียงแต่มึงไม่เคยสังเกตมันเอง.. ในวันที่มันเป็นวันปกติ
ในวันที่มึงอารมณ์ดี วันที่มึงไม่ต้องไปไหน ไม่มีธุระ
มึงก็จะปล่อยมันผ่านเลยไปได้สบายๆ

.
.

ขับรถ มันก็เหมือนการใช้ชิวิตแหละวะ
ไม่มีอะไรเป็นไปอย่างใจของเราทุกอย่างหรอก
อยู่ที่ว่ามึงจะปรับใจของมึง ให้เป็นเหมือนวันที่มึงไม่รีบเร่งได้หรือเปล่า

.
.

อืม……
ผมฟังแล้วก็นึกขอบคุณมันในใจ
ที่วันนี้มันทำให้ผมคิดได้

.
.
.
.

อย่างน้อยก็ช่วยให้มีเรื่องเขียนล่ะวะ ^^

ผิวขาวใสภายในเจ็ดวัน
สัมผัสถึงความแตกต่างภายใน 1 วัน
รูขุมขนเนียนกระชับใน 1 ชั่วโมง
รู้สึกได้หลังจากครั้งแรกที่ใช้

.
.
.

เกษียณก่อนอายุ 40 ปี
เก็บเงินล้านได้ภายใน 1 ปี
รวยด้วยเครื่องมือปั้มเงินอัตโนมัติ
รายได้ 30,000 บาทแค่ทำงานวันละ 1-2 ชั่วโมง

.
.

อยากบอกพวกคุณว่า
บางทีผมก็ไม่ได้รีบขนาดนั้นหรอก

.
.

เอ้า!! ยิ้มหน่อย

.
.

วันนี้เป็นวันโกหก
มันเป็นธรรมเนียมอะไรสักอย่าง
ที่ต้องบอกกับตัวเองว่า
ห้ามโกรธ ถ้ามีคนมาโกหก..

.
.

หลอกว่าพ่อตาย ก็อย่าไปโกรธ
หลอกว่าของหาย ก็อย่าได้แคร์
หลอกว่าบอลแพ้ ก็เท่านั้น
ไม่โกรธ ไม่โกรธ ไม่โกรธ
(โว้ย)

.
.

ระหว่างที่อ่านเรื่องโกหกใน Facebook
นั่งหัวเราะกับกระทู้ตลกๆ ในพันทิป
ดันมีคำถามเกิดขึ้นมาในใจ

.
.

วันโกหกแห่งชาติมี 1 วันในรอบปี
แต่ยังไม่มีวันความจริงแห่งชาติ
ที่ห้ามให้คนโกหกทั้งวัน..

.
.

คิดเสร็จแล้วก็ต้องตบกระโหลกตัวเอง
เพราะดันลืมคิดไปว่า…

.
.
.
.
.
.

มีวันไหนบ้าง
ที่เราไม่โกหก…

.
.

เมื่อเดือนก่อนไปถ่ายรูปที่เสาชิงช้า
เห็นวงเวียนที่รถวิ่งผ่านไปมารอบเสาชิงช้า
คุยกับเพื่อนที่ไปถ่ายรูปด้วยกันว่า
เสาชิงช้าใหญ่ขนาดนี้
คนสมัยก่อนจะเหวี่ยง (โล้)
ไปมาได้ยังไง

.
.

เพื่อนไม่รู้
ผมก็ไม่ทราบ

.
.

เมื่อพูดถึงคำว่า “เหวี่ยง”
สมัยนี้กลับหมายความถึง
อาการของคนที่ไม่พอใจ
เวลาที่มีอะไรไม่ถูกใจ
ซึ่งมีความหมายเดียวกับคำว่า “วีน”

.
.

พูดถึงเหวี่ยงแล้ว
นอกจากชิงช้า
หรีออาการของคน
ผมกลับนึกไปถึง
“วงเวียน”

.
.

เมื่อตอนเด็ก เวลาวาดรูปวงกลม
เราจะต้องมีวงเวียนเล็กๆ
อันละ 5 – 10 บาท ไว้ลากเส้นรอบวง

.
.

ครูชอบสอนผมว่า
ให้ปักเข็มไว้ตรงกลาง
แล้วลากดินสอให้รอบวง
จะได้วงกลมที่สวยงามนะจ๊ะเด็กๆ

.
.

แปลกแต่จริง
ผมมักนึกถึงวงเวียน
เวลาที่เห็นคนเหวี่ยงใส่กัน

.
.

วงเวียน กับ เหวี่ยง
เหมือนกันอยู่อย่าง…
คือท้ายที่สุดแล้ว
เราจะได้วงกลมกลับมาหนึ่งวง

.
.

วงกลมที่วาดด้วยดินสอ
วงกลมที่วาดด้วยอารมณ์

.
.

แต่วงกลมที่เกิดจากการเหวี่ยง
มันดูคล้ายกับเลขศูนย์ (0)

.
.

พอเหวี่ยงกันหลายๆครั้งเข้า
เลขศูนย์นี้มันก็ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

.
.

เพียงแต่ตัวเลขศูนย์นี้
อาจจะกำลังบอกเราถึง
ความสัมพันธ์ที่ผ่านๆมานั้น

.
.

ไม่มีค่าอะไรเลย

ผมไม่รู้ว่าใครเป็นคนกำหนดไว้
ให้ในโลกนี้มีสองสิ่งตรงข้ามกันอยู่
คือ เรื่องจริง และ เรื่องโกหก

.
.

บางสิ่งที่คุณรับฟังมา
อาจจะเป็นเรื่องจริงของคนหนึ่ง
และกลายเป็นเรื่องโกหกของอีกคนหนึ่ง

.
.

ถ้าเมื่อสิบห้าปีก่อน มีคนบอกผมว่า
ผมจะเป็นอย่างตัวผมในทุกๆวันนี้
ผมคิดว่าเค้าคงโกหก..
ทั้งๆที่มันเป็นความจริง

.
.

หรือถ้ามีใครบอกคุณว่า
คนไทยรักกัน..

.
.

คุณคิดว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่าครับ?

.
.

ท้ายที่สุดแล้ว เรื่องจริงหรือเรื่องโกหก
มันมีเส้นบางๆกั้นอยู่ว่า คุณเลือกที่เชื่อมันหรือไม่
ถ้าคุณปักใจเชื่อมันไปแล้ว ทุกอย่างก็เป็นเรื่องจริง
แต่ถ้าคุณคิดว่ามันไม่ใช่ มันก็เป็นแค่เรื่องโกหกธรรมดา

.
.

เพราะท้ายที่สุดแล้ว
เรื่องจริงและเรื่องโกหกนั้น

.
.

มันก็เป็นแค่เรื่องเดียวกัน

คุณเชื่อในเรื่องโลกคู่ขนานไหม…
ว่าอาจมีตัวตนของคุณในอีกหลายๆมิติซ้อนทับอยู่ในคนๆเดียวกัน

.
.

ชีวิตใน Social Network หลายๆแห่ง
ก็เป็นเสมือนโลกคู่ขนานของเราที่แตกต่างจากชีวิตจริง

.
.

นวนิยายรักงดงามที่ผู้หญิงหลายคนฝันใฝ่ ว่าจะมีพระเอกเหมือนในละคร
ก็เป็นอีกหนึ่งของโลกคู่ขนานในชีวิตครอบครัวที่ไม่อาจจะเยียวยาได้

.
.

นึกถึงตัวเอง ผมมีชีวิตในโลกคู่ขนานแบบแปลกๆ
โลกในตอนกลางวันของผม
ช่างแตกต่างจากตอนกลางคืน
ราวกลับคนละคน..

.
.

สำหรับผมแล้ว โลกคู่ขนาน
มันไม่สำคัญหรอกครับ ว่าจะเป็นอย่างไร
จะแตกต่างแค่ไหน จะดีร้ายสักเท่าไร
หรือจะมีอะไรรออยู่ข้างหน้าบ้าง

.
.

ขอเพียงแค่เราไม่ท้อแท้ ไม่ยอมทิ้งความฝัน
สักวันโลกคู่ขนานนั้น

.
.
.

มันจะกลายเป็นชีวิตจริง

เวลาเป็นสิ่งที่มนุษย์กำหนดขึ้น
เพื่อให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงต่างๆ

.
.

เกิด แก่ เจ็บ ตาย
เป็นวังวนของวัฎจักรที่วนเวียนในห้วงเวลาหนึ่ง

.
.

เมื่อก่อน…
ผมเคยคิดว่าเราจะสามารถรักคนๆนึงไปจนวันตาย
และผมก็เคยเชื่อว่า..
คนๆนั้นรู้สึกเช่นเดียวกันกับผม
แต่เมื่อ “เวลา” ผ่านไป..
สิ่งที่คิดเหล่านั้นก็เหมือนว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น..

.
.

บางอย่างต้องใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์
เหมือนที่คำโบราณบอกไว้ว่า ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน

.
.

ถ้าพูดถึงความรัก
คนบางคนรักกันมานานกว่าสิบปี แต่ตัดใจสินใจเลิกกันในพริบตา
คนบางคนตกหลุมรักกันแทบ เมื่อพบหน้าแค่ไม่กี่เสี้ยววินาที

ถ้าพูดถึงความสำเร็จ
หลายๆคน เป็นเศรษฐีร้อยล้าน เพียงแค่การตัดสินใจสั้นๆครั้งเดียว
และอีกหลายคน ต้องล้มละลาย สูญเสียทุกอย่างที่สร้างขึ้นมาเป็นเวลานาน

ถ้าพูดถึงสุขภาพ
บางคนเป็นโรคที่อยู่ได้ไม่นาน แต่กลับอยู่บนโลกได้นานกว่า คนที่ไม่เคยเป็นโรค

ณ ขณะที่เขียนบล็อกอยู่นี้ ผมกำลังสงสัยว่า เวลาพิสูจน์

พิสูจน์ ความรัก
พิสูจน์ ความสำเร็จ
พิสูจน์ ความอดทน

หรือ พิสูจน์ความถูกต้อง (ของใครสักคน)

ระหว่างที่ลุ่มหลงกับความคิดอยู่นั้น

เสียงกระซิบของโปรแกรมทีเรียกว่า MSN ก็ดังขึ้นมา พร้อมกับบทสนทนาสั้นๆของเพื่อนป่าน

เพื่อนป่าน : ทำอะไรอยู่หรือเพื่อนนนนนน
ผม : ป่าน มึงคิดว่าเวลานี่มันอยู่จริงไหมวะ
เพื่อนป่าน : เวลาไม่มีจริง คนเรากำหนดมันขึ้นมา

.
.

ผม : ในเมื่อคนเรากำหนดขึ้นมาแล้ว มันจะช่วยพิสูจน์อะไรได้บ้างวะ
เพื่อนป่าน : มึงแม่งโครตปรัชญาเลยวะไอเหี้ยยยยยย กูคิดแล้วปวดหัว
ผม : แล้วสรุปว่ายังไง ตอบสิ

.
.

ป่านนิ่งไปสักพัก ไม่ตอบ…
ขณะที่ผมกำลังรอคอยคำตอบของมันอย่างใจจดใจจ่อ…

.
.
.

เพื่อนป่าน : คืออย่างนี้นะเก่า..

.
.
.
.
.

เวลาไม่มีอยู่จริง…
แล้วมันจะไปพิสูจน์หาเห่วอะไรได้วะ

]]> http://blog.bugnoms.com/lifestyle/%e0%b9%83%e0%b8%99%e0%b9%80%e0%b8%a1%e0%b8%b7%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b9%83%e0%b8%ab%e0%b8%8d%e0%b9%88/feed/ 0 http://blog.bugnoms.com/lifestyle/%e0%b9%83%e0%b8%99%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%84%e0%b8%b8%e0%b8%93%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%88%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b9%84%e0%b8%9b/ http://blog.bugnoms.com/lifestyle/%e0%b9%83%e0%b8%99%e0%b8%a7%e0%b8%b1%e0%b8%99%e0%b8%97%e0%b8%b5%e0%b9%88%e0%b8%84%e0%b8%b8%e0%b8%93%e0%b9%80%e0%b8%94%e0%b8%b4%e0%b8%99%e0%b8%88%e0%b8%b2%e0%b8%81%e0%b9%84%e0%b8%9b/#comments Thu, 23 Feb 2012 17:26:08 +0000 Bugnoms.com http://blog.bugnoms.com/?p=981

ครั้งหนึ่งเมื่อมีคนถามองค์ดาไลลามะว่า
อะไรเป็นเรื่องที่ท่านรู้สึกแปลกใจมากที่สุด เกี่ยวกับมนุษยชาติ ท่านตอบว่า

“มนุษย์เรานึ้ ยอมสูญเสียสุขภาพเพื่อทำให้ได้เงินมา แล้วต้องยอมสูญเสียเงินตรา เพื่อฟื้นฟูรักษาสุขภาพ แล้วก็เฝ้าเป็นกังวลกับอนาคต จนไม่มีความรื่นรมย์กับปัจจุบัน ผลที่เกิดขึ้นจริงๆ ก็คือ เขาไม่ได้อยู่กับปัจจุบัน หรือแม้กระทั่งอยู่กับอนาคต เขาดำเนินชีวิตเสมือนหนึ่งว่าเขาจะไม่มีวันตาย และแล้วเขาก็ตายอย่างไม่เคยมีชีวิตอยู่จริง“

ถึง นิ้วเกรียน

.
.
.

ถ้าการเริ่มใหม่ หมายถึงความรักครั้งใหม่
ผมคงหยุดคิดที่จะเริ่มต้นใหม่มานานแล้ว
นานจนกระทั่ง ตอนนี้ผมไม่รู้ว่า…

.
.
.

จะสามารถกลับไปเริ่มต้นกับคนใหม่ได้อีกไหม ^^

.
.
.

โดยความเห็นจากส่วนลึกๆของผม คิดว่า
ไม่มีใครที่อยากเริ่มต้นกับความรักครั้งใหม่
ถ้าไม่ใช่เหตุผลจากความรักครั้งเก่า

.
.

ในทางกลับกัน หลายๆคน ที่เริ่มต้นกับความรักใหม่
ก็ย้อนกลับมานึกเสียดายความรักครั้งเก่า
เพราะรักครั้งใหม่ ก็ต้องเจอกับปัญหาที่ไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน
คุณว่ามันแปลกไหม นิ้วเกรียน..
ที่มนุษย์อย่างเราๆ ชอบวิ่งตามหาความรัก
แต่ไม่ชอบที่จะหยุดรอความรัก
และมักที่จะเอาข้อจำกัดหลายๆอย่างมาผูกมัดตัวเองกับมัน

.
.

ผมเคยอ่านเจอบทความจากหนังสือสักเล่ม (ที่ผมลืมไปแล้ว)
เขียนไว้ว่า มนุษย์ต่างตกหลุมรักกันทางกายภาพของกันและกัน
ผู้ชายเลือกที่จะตกหลุมรักผู้หญิงผ่านทางสายตาของเขา
ส่วนผู้หญิงก็เลือกที่จะตกหลุมรักผู้ชายผ่านทางการได้ยินของเธอ
ทั้งคู่ต่างตกหลุมรักกัน และหมดรักกันภายในเวลาประมาณ 7 ปี
และมันคงเป็นที่มาของคำว่า 7 ปีอันตราย (7 Year Itch) ที่ใครๆเค้าว่ากัน

.
.

นิ้วเกรียนครับ ผมขอถามคุณตรงๆสักอย่าง
คุณว่ามันแปลกไหม
คนรักกันปานจะกลืนกินหลายคู่กลับหมดรักกันได้อย่างง่ายดาย
บทจะไปก็ไปได้อย่างไม่น่าเชื่อ เหมือนทั้งคู่ไม่ได้รู้จักกันมาก่อน

.
.

แต่มีอีกหลายคู่ ที่อยู่ด้วยกันจวบจนวาระสุดท้ายของชีวิต
อยู่กันด้วยความรักความเข้าใจ และพร้อมจะก้าวผ่านไปด้วยกัน

.
.

น่าเสียดายที่ว่า
ในตอนนี้คนกลุ่มหลังที่ผมเห็นจะมีจำนวนน้อยกว่ากลุ่มแรกมาก
(และบางทีอาจจะตายไปหมดแล้ว)

.
.

ผมรู้ว่าคุณคงจะบอกว่าเรื่องที่ผมถามมันไม่น่าแปลกใจสำหรับคุณ
งั้นผมขอลองถามคำถามแบบเกรียนๆ ว่า

.
.

รัก คือ อะไร?

.

.

.

.

.

ถึง บักหนอม..