Gent – Wevelgem 2012 üzerine yazmışım son yazımı, 2014 yarışı da yarın (Pazar) koşulacak. Sezonun önemli yarı-klasiklerinden. Sabah oyları verdikten sonra ekran başına.

Bu yazı toplamda 12516, bugün ise 1 kez görüntülenmiş.

• Yarış takviminin en yoğun günlerinden birisine denk gelmiş olması. Şöyle ki Volta Ciclista a Catalunya’nın ve Criterium International’ın son etapları aynı anda Pazar günü koşuldu. Hatta bu iki yarış bitmeden Gent – Wevelgem de başlamıştı bile. Bu tempoya Eurosport bile ayak uyduramadı. Yine de elinden geldiğince gayret göstermişlerdi, haklarını yemeyeyim. Eurosport International ve Eurosport 2’de aynı anda canlı bisiklet yayını yaptılar. Sıra Gent – Wevelgem’e gelememişti ama olsun böyle devam ettikleri sürece bence sıkıntı yok. Zaten reklamlardan gördüğüm kadarıyla cobbled klasiklerinin geri kalan 2 çok önemli yarışı Tour of Flanders ve Paris – Roubaix ile beraber Ardenne Klasikleri üçlemesinin (Amstel Gold Race, La Flèche Wallonne, Liège – Bastogne – Liège) de tamamının canlı yayınını yapacaklar. Gerçekten takdir ediyorum.

Cobbled klasiklerine de gelmiş bulunuyoruz böylece. Gerçi 3 gün öncesinde E3 Prijs Vlaanderen – Harelbeke ile başlamıştık seriye ama kendisi daha henüz 2012 itibariyle World Tour seviyesine yükseldiği için prestij olarak Gent – Wevelgem’in arkasında haliyle. O nedenle cobbled sezonu daha çok Gent – Wevelgem ile açılıyor diye bir kabullenme olduğunu görüyorum.

Bisiklet sezonu içinde hem takımların, hem bisikletçilerin, hem de izleyenlerin hop oturup hop kalktığı belli başlı 2 dönem var. Biraz genelleme yaparak konuşuyorum burada. Yoksa takımların ihtiyaçlarına göre, hedeflerine göre ya da yarışın yapıldığı yörenin halkı için belli yarışların daha çok öne çıkma durumu olabilir tabii ki. Çok uzatmayayım lafı, bu 2 dönemi şöyle ayırabiliriz sanırım:

1. İlkbahar Klasikleri
1. Cobbled Klasikleri (Gent – Wevelgem, Tour of Flanders ve Paris – Roubaix)
2. Ardenne Klasikleri (Amstel Gold Race, La Flèche Wallonne ve Liège – Bastogne – Liège)
2. Tour de France hazırlıkları ve kendisi
1. Critérium du Dauphiné
2. Tour de Suisse
3. Tour de France

Bu da Mart sonu – Nisan sonu ve de Haziran başı – Temmuz sonu dönemini kapsıyor. Dediğim gibi biraz fazla genelleme yaptım ve kısa tuttum ama heyecanın en üst seviyede olduğunu dönemler bu dönemler. Tabii bunlara eksik kalan 2 monument’ı (Milan – San Remo ve Il Lombardia), Dünya Şampiyonası’nı, Giro d’Italia’yı ekleyebiliriz. Lafın özeti, bu 2 önemli dönemden ilkine girmiş bulunuyoruz. Aslında eskiden Cobbled klasikleri yanılmıyorsam 1 hafta içinde yapılırdı, heyecan bir hafta sonu Tour of Flanders ile başlar, hafta arası Gent – Wevelgem ile daha da tırmanır ve son olarak akabindeki hafta sonu Paris – Roubaix fişi çekerdi. Hatta UCI’ın resmi sitesinden kontrol ettim en son 2009’da bu şekilde yapılmış. Ondan sonra bu sene de dahil olmak üzere Gent – Wevelgem ile yapılıyor açılış ve o da Tour of Flanders’tan bir önceki hafta sonunda koşuluyor.

Dediğim gibi canlı izleyemediğim için çok fazla yorum yapmak istemiyorum. Ama tabii ki bir iki isimden bahsetmesek olmaz. Tom Boonen bunların başında geliyor. Son yıllardaki en formda Tom’u izliyoruz 2012’nin başından beri. Sezonu erkenden Orta Doğu’da açmıştı zaten, galibiyetler erkenden gelmeye başlamıştı. Bahar klasiklerine geçildiğinde de durum değişmedi, galibiyetler gelmeye devam ediyor. Daha ayın 23’ünde E3 Harelbeke’yi kazandı ve 2 gün sonrasında 25’sinde de Gent – Wevelgem’i. Zaten Omega Pharma – Quickstep de 21 galibiyetle bu sezonun şu ana kadarki en başarılı takımı olarak da göze çarpıyor.

Bahsedilmesi gereken bir diğer isim de sanırım Mark Cavendish. Milan – San Remo’da yarıştan çok erken kopmasından sonra burada da final sprinti için kendine ihtiyacı olduğu fırsatı yaratamadı Isle of Man’in gururu. Böyle olunca da bu yarışı kazanma hayali de suya düşmüş oldu. Halbuki sezona da kötü başlamamıştı Cav, ama son birkaç haftalık dönemde performansı ve daha ziyade formu hakkındaki soru işaretlerinin artmasına engel olamadı. Önümüzdeki birkaç klasik ona pek uygun diyemeyiz, hatta Liege sonrasına kadar rahat desek çok fazla abartmamış olurum sanırım. Cobble’larda belki şansını denemek isteyebilir ama Ardenne’lerde hiç şansı yok. Bu fırsatı tekrardan hazırlanmak, toparlanmak için kullanabilir aslında . Diğer herkes gibi Cav’ı da sonuçta en üst seviyede görmek isterim.

Cyclingtips’ten aldığım yarışın final anı. Önde gördüğünüz 3 isim de podyumu oluşturuyor aynı zamanda. Yalnız bir şey dikkatimi çekiyor podyum törenlerinde. 1. her zaman ortada, orası tamam. Ama nedense bazen bisiklet dünyasında 2.’nin 1.’nin solunda yer aldığını görüyorum, halbuki diğer sporlarda alışılageldiğimiz şekli 2.’nin 1.’nin sağında olmasıdır. Şöyle ki:

Burada 1) Tom Boonen, 2) Peter Sagan, 3) Matti Breschel ama Sagan’ı Boonen’ın solunda görüyoruz. Bunu gören, fark eden, bilen biri varsa, açıklayabilirse çok güzel olur.

Yarışın detaylı analizini ve sonuçlarını, Cycling Tips‘ten ve Cycling News‘ten öğrenebilirsiniz. Gelsin şimdi Tour of Flanders!

Bu yazı toplamda 13380, bugün ise 3 kez görüntülenmiş.

Atletizm, sporun en temel branşı olmasına rağmen, birçok spor gibi ülkemizde maalesef hak ettiği değeri göremiyor. Özellikle Süreyya Ayhan ile başlayan ve sonrasında Elvan ve Eşref ile heyecanın devam ettiği süreçte yine de bir kıpırdanma olduğunu inkar edemeyiz. Son yıllarda Elvan’ın yanına Alemitu Bekele ve Nevin Yanıt da eklendi ve bu 3’lü özellikle 2010 Avrupa Atletizm Şampiyonası’nda zirve yapıp ülkemize birer altın madalya kazandırdılar. Tabii Elvan’ın bir de gümüşü var. Bunun yanında yıldızı geçen yıl zirve yapan Fatih Avan’dan da bahsetmeden olmaz. 1989 doğumlu ciritcimiz 2011 Dünya Atletizm Şampiyonası’nda 5. olarak göğsümüzü kabartmıştı.

Böyle başarılardan sonra geldik 2012 yılına ve evsahipliği yapacağımız şampiyonaya. Tahmin edilebileceği üzere bu tipte bir şampiyonaya evsahipliği yapabilecek seviyede bir salonumuz yoktu. Çalışmalar yine son ana bırakıldı ve şampiyonanın başlamasına birkaç ay kala neyse ki inşaat tamamlandı ve salon hazırlandı. Salon Sinan Erdem Spor Salonu’nun hemen yanına, yaklaşık 65 metre uzağına inşa edildi. İlk önce Türkiye sonra da Balkan Salon Atletizm Şampiyonaları düzenlendi kısa süre içerisinde. Özellikle Türkiye Şampiyonası’nda büyük aksaklıkların çıktığını, bazı atletlerin yetersizliklerden ve olumsuz koşullardan dolayı çekilmek zorunda kaldığını ya da sakatlandığını öğrendim. Çok üzücü bir tecrübe aslında. Neyse ki okuduğum kaynaklardan vaziyetin Balkan Şampiyonası’nda daha olumluya gittiğini ve herhalde artık Dünya Şampiyonası’yla her şeyin rayına oturacağını anladım. Umarım öyle de olur.

Bu şampiyona için de rahat duramadım ve biletleri aylar öncesinden aldım. 3 günlük kombineyi tercih ettim bu sefer. Zaten fiyatlar da oldukça makuldu. Kombine biletler sadece 60 TL’ydi. Özetle söylemek gerekirse koskoca bir dünya şampiyonasını baştan sona izlemenen bedeli sadece 60 TL. Dünyaca ünlü, altın madalyalara, dünya rekorlarına sahip atletleri canlı izleyebilmek için çok çok uygun bir meblağ. Şu satırları yazarken üşenmedim gidip bu biletleri tam olarak ne zaman aldığıma da baktım. Sonuç: 22 Ekim 2011. Neredeyse 5 ay önce almışım. Bu kadar erkenden davranınca da fena yerler düşmemiş tabii ki.

Salonun oturma planı ise şöyle (Biletix):

Yarışma takvimi:

Şampiyonaya rekor sayıda ülkeden, rekor sayıda atlet katılacağını da belirteyim, bu açıdan çok şanslıyız. 172 ülkeden, 349 erkek ve 334 kadın (toplam 684) atlet dünya şampiyonluğu için yarışacaklar. Kesinleşen katılım listesine IAAF’in resmi sitesinden ulaşabiliyoruz (link).

Merakla beklediğim atletlerden birkaçı ise şöyle: Anna Chicherova, Yelena Isinbayeva, Sally Pearson, Dwain Chambers, Dayron Robles, Lui Xiang, Bernard Lagat, Kirani James, Meseret Defar, Tomasz Majewski, Christian Cantwell, Reese Hoffa, Mo Farah, Valerie Adams, Darya Klishina, Veronica Campbell-Brown, İlham Tanui Özbilen. Birkaçtan biraz fazla oldu ama olsun.

Şampiyona resmi sitemiz: Link. Son olarak resmi şampiyona logomuz ve maskotlarımızla (Tik ve Tak) yazıyı noktalayayım. Umarım sakatlıkların olmadığı ve rekorların, rekabetin tavan yaptığı bir şampiyona izleriz. Ev sahipliğini başarılı bir şekilde yapmamız sonucunda daha birçok turnuvayı Türkiye’ye getirme şansımız olacak. Bu nedenle organizasyon başarımız da atletlerimizin başarıları kadar çok önemli.

Bu yazı toplamda 16056, bugün ise 1 kez görüntülenmiş.

Hem erkekler hem de kadınlar Euroleague Final 4 ve Final 8’lerine İstanbul evsahipliği yapacak. Bunun yanında bu Cuma günü başlayacak olan Dünya Salon Atletizm Şampiyonası da yine İstanbul’da. Tam emin olmamakla beraber geçen sene ilk defa düzenlediğimiz WTA Sezon Sonu turnuvasının 2012 versiyonunun da İstanbul’da olması muhtemel. Bunun yanında senenin sonuna doğru bir dünya şampiyonası daha bu topraklarda düzenlenecek, bu da 2012 Dünya Kısa Kulvar Yüzme Şampiyonası.

Gündem oldukça kalabalık gördüğünüz gibi. Bu çok önemli turnuvalar ve şampiyonalar sayesinde birçok başarılı sporcuyu/atleti canlı olarak izleme şansımız olacak/oluyor. Haliyle bu durumdan çok memnunum.

Yazının başlığında belirttiğim Euroleague Kadınlar Final 8, bu Mart ayının sonunda Abdi İpekçi salonunda Galatarasary MP ev sahipliğinde düzenlenecek. Böyle olunca ev sahibi takımın taraftarlarına biletlerinin büyük bir kısmının ayrılması icap ediyor ve geri kalan takım taraftarlarına da %7 oranında bilet kalıyor. Neyse ki Fenerbahçe yöneticileri bu duruma itiraz ederek, bizim de ev sahibi takım kadar bilet talep ettiğimizi belirttiler. Çok fazla umutlu değildim ama büyük oranda bu istek kabul gördü ve tam eşit olmasa da neredeyse ev sahibi takım kadar bilet almaya hak kazandık.

Biletlerin internet satışı da bu sabah 11:00’de başladı (Biletix). Ben de her zaman olduğu gibi satışın başlamasına birkaç dakika kala pusuya yattım ve beklemeye başladım. Böyle olunca da turnuvanın final günü için yani 1 Nisan için istediğim bloğun 1. sıra ve 1. koltuğunu kapabildim, darısı diğer sporsever arkadaşların başına.

Bilet fiyatları ise oldukça uygun, özellikle Erkekler Final Four’u ile karşılaştıracak olursak neredeyse 10’da 1’i bile diyebiliriz. Biletler maç maç değil günlük olarak satışa çıkıyor. Bunun yanında bütün turnuvayı yani bütün maçları kapsayan kombine almak da mümkün. Yalnız yine burada dikkatli olunması gerekiyor çünkü kombine biletleri internetten almak mümkün değil, bunun için Biletix perakende satış gişelerine gitmek gerekli. Günlük biletlerde ise bir kişinin alabileceği maksimum bilet sayısı 4 olarak belirlenmiş.

Günlük bilet fiyatları şu şekilde:

Kombine biletler için fiyatlar ise böyle belirlenmiş:

Kaynak: Biletix

Türkiye liginde bile bu sayıda maçı bu fiyatlara izlemek mümkün değil. Ama işte gelin görün ki bu fiyatlara Avrupa’nın Şampiyonlar Ligi seviyesindeki maçlarını izleme şansımız var. Özetle Avrupa’da kadınlar basketbolunun en üst noktası. İlgisi, alakası olan sakın kaçırmasın.

8 takım 4’erli 2 grupta (A ve B) ilk önce 3’er grup maçı oynayacaklar. Sonrasında gruplarındaki sıralamalarına göre bütün takımlar Pazar günü bir maç daha oynayacak. Gruplarında

• 1. olanlar Final maçını
• 2. olanlar 3.’lük-4.’lük maçını
• 3. olanlar 5.’lik-6.’lık maçını
• 4. olanlar da 7.’lik ve 8.’lik maçını oynamaya hak kazanacaklar.

Maç programı ise aşağıda gördüğünüz şekilde oluştu.

28 Mart Çarşamba

Wisla Can-Pack – Sparta&K M.R.Vidnoje / 13.00
Ros Casares – UMMC Ekaterinburg / 15.30
Fenerbahçe – Beretta Famila  / 18.00
Rivas Ecopolis – Galatasaray Medical Park / 20.45

29 Mart Perşembe

Sparta&K M.R. Vidnoje – Ros Casares / 13.00
UMMC Ekaterinburg – Wisla Can-Pack 15.30
Beretta Famila – Rivas Ecopolis  / 18.00
Galatasaray Medical Park – Fenerbahçe / 20.45

30 Mart Cuma

Ros Casares – Wisla Can-Pack / 13.00
Sparta&K M.R. Vidnoje – UMMC Ekaterinburg / 15.30
Fenerbahçe – Rivas Ecopolis / 18.00
Galatasaray Medical Park – Beretta Famila / 20.45

1 Nisan Pazar

7.’lik maçı / 13.00
5.’lik maçı / 15. 30
3.’lük maçı / 18.00
Final  / 20.45

ÖNEMLİ: Bilet alırken çok dikkatli olmakta fayda var. Çıkabilecek olayları önlemek adına organizasyon farklı takım taraftarlarının karışık oturmasına izin vermiyor bu nedenle de tribünleri bölge bölge ayırmışlar. Dağılım şu şekilde:

• Fenerbahçe taraftarına 001, 002, 015, 115, 117, 118, 215, 216, 217, 218 no’lu bloklar
• Galatasaray taraftarına 004, 005, 007, 011, 012, 107, 108, 109, 111, 112, 113, 207, 208, 209, 210, 211, 212 no’lu bloklar
• Rusya ve İtalyan takımlaırna 101, 201, 220 no’lu bloklar
• İspanya ve Polonya takımlarına 105, 205, 206 no’lu bloklar.

Bu yazı toplamda 12027, bugün ise 1 kez görüntülenmiş.

TT, 1993 doğumlu bir snooker oyuncusu. Profesyonel arenada pek fazla bir galibiyeti yok, zaten daha 18 yaşında ve çok da fazla maç oynamadı. Genelde PTC’lerde ve de çeşitli turnuvaların wild card turlarında boy gösterip kendini geliştirmeye, dünyanın en iyileriyle mücadele etmeye çalışıyor. 

Şimdi de bu yazının konusuna geleyim. Daha bugün finali oynanan ve Mark Allen’ın 10-1 gibi ezici bir skorla Stephen Lee’yi mağlup ettiği Star Xing Pai Haikou World Open turnuvasından bahsetmek istiyorum. Genç yeteneğimiz TT de bu turnuvada wild card alıp wild card turu oynama şansını yakalamıştı. Wild card almasında sanırım turnuvanın Çin’de oynanmasının ve de kendisinin Taylandlı olmasının payı büyük. Neyse efendim, bu wild card turunda dünyanın 38 numarası Robert Milkins ile karşılaştı. Milkins’in de aslında performansının üst seviyede olduğunu söylemek güç ama yine de 18 yaşındaki TT karşısında mutlak favoriydi. Maksimum 9 frame üzerinden oynanan maçta Milkins 4-1 öndeydi ve oynanan 6. frame’i kazanıp bir üst tura çıkmak istiyordu. 6. frame bir ona, bir TT’ye doğru yöneldikten sonra son siyah toptan önce 52-52’lik bir beraberlik yakalandı. Haliyle siyahı pot yapan frame’i almış olacaktı. Sıra TT’deyken, ıstaka topunun yeri siyahı pot yapmak için uygun değildi. Ama TT muhtemelen zaten 4-1 geride olduğunu da düşünerek potu denemeye karar verdi ve işte ne olduysa o zaman oldu. Bence kendi gözlerinizle görün:

Çok net bir şekilde salonlarda fazlaca denk gelmediğimiz vuruşlardan birisi; her ne kadar istemeden de yapılmış olsa da. Zaten böyle bir vuruşu isteyerek yapmak mümkün mü çok emin değilim, benzerlerini gördüm ama böylesini görmemiştim.

Maçlar Çin’de oynandığı için canlı yayınlarını kaçırdım çünkü bizim mesai saatlerine denk geliyordu. Ama bu pozisyonu ve maçı akşamki tekrar yayınında izlemiştim. Maçtan sonra da bu kesin youtube’a düşmüştür diyerek arattıp aradığımı buldum. Zaten 250 bin kişi izlemiş bile videoyu.

Burada Milkins’e değinmeden de geçemeyeceğim. Karşındaki güç bela wild card alabilmiş ve belki de turnuvada sadece tek maç oynayabilecek, çoğu Uzak Doğulu gibi alçakgönüllü ve utangaç, sadece ve sadece 18 yaşında bir çocuk. Zaten vuruşu istediği gibi gerçekleştiremediği için utandığı her halinden belli ve hemen özür diliyor. Sen ne yapıyorsun peki? Hiç oralı bile olmuyorsun, frame’i bu şekilde kaybettiğin için sinirlenip kızarıp bozarıyorsun. Yazık valla, 35 yaşındasın yaptığın işe bak. Ne fark eder bu şekilde bir frame kaybetsen, bir sonrakini kazanıp yine üst tura çıkabilirsin. Ama yok işte anca “trip”lerdesin.

Bu kadar laf yeter da artar Milkins’e, biz keyfimizi kaçırmayalım ve bu güzel vuruşu tekrar izleyip günümüze devam edelim.

Bu yazı toplamda 12782, bugün ise 6 kez görüntülenmiş.

İşte böyle sokaklar, caddeler, kaldırımlar karla kaplıyken, trafiğe katılım göstermiş araç ve yaya sayısı son derece limitliyken şehrin sokaklarında bir 15 – 20 dakikalık yürüyüşe çıksam kendimi ormanın sessizliğinde yürümüş kadar iyi hissediyorum. Öylesine güzel bir duygu bu işte.

Bu sefer yalnız bir seviye daha ileri gittim ve yaptığım yürüyüşe 2 teker ekledim. Yollarda bisiklet yoktu zaten, hatta pek fazla araç bile yoktu ama ben selemin üzerinde pedalları çeviriyordum. Bu ufaktan çılgınlığı da 31 Ocak 2012 gününde yaptım. İstanbul’da Rekor Soğuk 31 Ocak yazımda zaten o günün özel olarak ekstra soğuk olduğundan hatta 1940’lardan beri kayıda geçen en soğuk 31 Ocak olarak rekor kırdığından bahsetmiştim. Bir nevi test ettim bu soğuğu diyelim.

Maalesef fazla vaktim yoktu, şöyle güzelce dolaşıp ezilmemiş, kirletilmemiş, tertemiz karın tadını çok fazla çıkaramadım. Ama çıkardığım kadarıyla çok büyüleyici bir tecrübeydi. Direk olarak karla kaplı zeminde daha önceden bisiklete binmişliğim de yoktu, böylece bunu da tecrübe etmiş oldum. Bisiklet dağ bisikleti, tekerler de yine aynı kafadan olunca çok sıkıntı olmadı. Tabii çok da kolay olmadığını eklemem lazım. Özellikle karın altında kalan ve önceden kestiremeyeceğiniz bir şekilde buz tutmuş bölgeler ciddi problem tehlikesi olarak karşıma çıktı. Düşmesem de bir kere düşeyazdım ciddi şekilde. Çok dikkatli olup 2 eli de gidondan ayırmamak çok önemli. Böylece doğabilecek ufak sıkıntıları bertaraf etme şansımız olabilir.

Bu kadar konuşup lafı geveledikten sonra biraz da fotoğraf paylaşmasam olmaz. Mekan daha önce de sık sık bahsini ettiğim Caddebostan, hatta Şaşkınbakkal civarı sahil. Tek başımaydım, e dediğim gibi vakit de yoktu, hava da zaten eksilerdeydi; bu nedenle tam istediğim şekilde fotoğrafları çekme şansım olmadı. Zaten eldiveni çıkarttıktan sonra çok fazla süreniz olmuyor, o nedenle hemen karar verip uygulamak durumundasınız. Özetle pek bir düşünme, tasarlama, arama, bulma, odaklanma süreci olmuyor.

Bir şekilde kendi fotoğrafımı da çekmeyi başardım ama oldukça komik ve saçma çıkmış. Soğuktan dolayı suratım kaymış, üstüm başım dağılmış; bu seferlik affediverin.

Bu yazı toplamda 12242, bugün ise 0 kez görüntülenmiş.

Şöyle bir kısa düşünüp 6-7 sene geriye gidince neredeyse 1 haftaya varacak şekilde okulların tatil olmasına neden olacak kadar kar yağdığını hatırlıyorum. Çok net hatırlıyorum çünkü bizim üniversitede sadece 1, bilemedin 2 gün tatil olurken, bazı özel üniversiteler ki sanırım başlarında -Koç ve Yeditepe geliyordu- 1 hafta kadar tatil edilebiliyordu. Tabii ki konumları nedeniyle kardan daha olumsuz etkileniyorlar, ama bizim kampüs Göztepe’de diye, bütün öğrenciler, öğretim görevlileri de Göztepe’de mi oturuyor ki? Cevap haliyle hayır ama bu pek dikkate alınan bir husus olmuyordu.

Konu açılmışken bir serzenişte daha bulunayım. Senesinden çok emin değilim, 2005 falan olabilir. Yine böyle kar nedeniyle bizim üniversite birkaç gün tatil edilmişti. Bu da final döneminin ya hemen öncesine ya da ilk günlerine denk gelmişti. Böyle olunca finallerin bitiş tarihi de sarkmış oldu. Bizim üniversitede zaten doğru düzgün bir 15 tatil olmuyordu nedense. 2 hafta olduğunu çok hatırlamıyorum, genelde 1 hafta olurdu. Bir yandan da arkadaşlarımın üniversitelerinde 1 ay, 5 hafta olduğunu öğrenmek hiç yardımcı olmuyordu maalesef. O sene ise finallerin de sarkmasıyla bizim tatil iyice yalan oldu. Ara tatilimiz o sene sadece ve sadece 2 gündü. O 2 gün de hafta sonunun Cumartesi ve Pazar’ıydı. Finaller Cuma günü sona ermiş, takip eden Pazartesi günü ise harç yatırma ve ders seçim telaşı başlamıştı. Ara tatil yapamadan yeni döneme başlamak çok kötü yapıyor insanı, kimsenin başına gelmesin valla.

Tekrar bu seneye dönelim. Daha Şubat’ın ortasındayız ve daha şimdiden kar kendini birkaç sefer gösterip şehri kilitlemeyi başardı. Karın yanında hava sıcaklıkları da oldukça düştü. Gün içinde bile eksileri görmemizin yanında, İstanbul’un nemli yapısından ve rüzgardan dolayı “Feels like” yani hissedilen değerler -15’leri bile buldu. Bu süreçte Meteoroloji’nin internet sitesi de tahminim sene içinde en çok ziyaret edildiği günlerini yaşadı. Haftalık, günlük ve hatta bazen saatlik verdiği uyarılar çoğu zaman isabetliydi ve ben de kendimi bu uyarılara göre ayarlayıp işlerimi planlayabildim. Teşekkürler Meteoroloji!

Aşağıda yine Meteoroloji’nin sitesinden aldığım bir ekran görüntüsünü görüyorsunuz. Bu 31 Ocak günü öğlen 11:30 – 12:00 civarlarında çektiğim bir görüntü. Direk olarak İstanbul’un önümüzdeki 5 günlük hava tahminini gösteriyor. Buraya kadar her şey normal. Zaten eksi değerleri gördüğümüzden bahsetmiştim, buraya kadar da öyle absürd bir durum yok. Yalnız bir de “Geçmişte Gerçekleşen” bölümü altındaki en düşük uç sıcaklık değerine 31 Ocak için bakar mısınız? (Kolaylık olsun diye yeşil dikdörtgen içine de aldım.) Tarihte 31 Ocak’ta İstanbul’un gördüğü en düşük sıcaklık -3.3’müş. Tarihte derken muhtemelen bu Meteoroloji’nin kendi verilerine dayandığı için, herhalde 1940’lara kadar falan geri gidiliyordur ama yine de bir 80 yıllık tarihi kapsıyor. Yani son 80 yılda görülen en düşük değer -3.3 iken daha günün ortasında yani 11:30 civarlarında hava sıcaklığının -3 derece olduğunu görüyoruz. Sırf bu bile ne kadar aykırı bir kış yaşadığımızı gösteriyor bence. Zaten havanın kararmasıyla, günün ilerleyen saatlerinde daha da düşük dereceleri gördüğümüzü düşünürsek, 31 Ocak anlamında son 70 – 80 yılın rekor soğuğunu yaşadık diyebiliriz. Hissedilen değerlere de yukarıda değinmiştim, bir de onları dikkate alacak olursak iş iyice çığırından çıkıyor. Yine de en azından kesin olan bir şey var ki tarihe tanıklık ettiğimiz.

Bu yazı toplamda 9681, bugün ise 3 kez görüntülenmiş.

Sporun hep rekabetçi, mücadeleci yüzünden zevk aldığımız için de podcastimizin adını Rekabetçi Ruh koyduk. Bu ruha sahip olan oyuncuları, sporcuları sonuna kadar destekliyoruz. Onun haricinde mücadeleden kaçan, çabuk yılan, kafasını eğen, oyundan soğuyan, trip atan, afra tafra yapanların da biletini kesiyoruz.

Baktık ki Rekabetçi Ruh ismi güzel, hoşumuza da gidiyor, hemen bu isimle çeşitli hesaplar açtık. Henüz hepsini aktif bir şekilde kullanma şansımız olmadı ama en azından Twitter hesabımızdan podcast bölüm duyurularını yapıyoruz, lütfen takip ediniz -> @RekabetciRuh

Bunun yanında ufak bir logo çalışmamız da oldu. Twitter’da yumurta yumurta görünmek hiç haz edebileceğimiz bir şey değildi. En basitinden kelimelerin baş harflerinden ki bu durumunda iki kelimenin baş harfi ‘R’, bir logo yaratıverdik. Benim favori rengim olan yeşil ile Doruk’un favorisi turuncuyu kullandık. Logoyu daha detaylandırmak adına birkaç fikrimiz an itibariyle mevcut, fakat oraya gelmemize biraz daha var.

Aslında bu anlamdaki ilk kayıt denememizi yazın yapmıştık, ondan sonrasını maalesef pek getirememiştik. Şimdi daha sistemli ve düzenli ilerliyoruz. Son 8 – 10 günlük süreçte 4 bölüm çektik bile. Çektiğimiz bölümleri .mp3 formatında mixcloud.com‘a yüklüyoruz. Buradan çok kolay bir şekilde dinleme şansına sahipsiniz. Yapmanız gereken sadece “Play – Oynat” düğmesine tıklamak -> RekabetciRuh Mixcloud.

Şu ana kadar tenis, snooker ve basketbol konuştuk. Yakın zamanda bu yelpazeyi genişletme şansımız da yüksek. Sadece maç içi teknik yorumlardan ziyade gittiğimiz, gördüğümüz maçlardan da enstantaneler aktarmaya çalışıyoruz. Mesela bir bölümde Ülker Sports Arena’nın açılış maçından ve salondan bahsettik, benim de özel olarak beğendiğim bölümlerden birisi oldu. Aşağıda direk olarak ilk 4 bölüme erişebilirsiniz. Her türlü yorumunuzu bekliyorum.

Rekabetci Ruh 31-01-2012 Tenis Avustralya Açık

Rekabetçi Ruh 27-01-2012 Fenerbahçe Ülker Sports Arena Açılışı

Rekabetçi Ruh 24-01-2012 Tenis

Rekabetçi Ruh 23-01-2012 Snooker

Bu yazı toplamda 9079, bugün ise 0 kez görüntülenmiş.

3. Maç – 2. Tekler Yarı Finali: Victoria Azarenka vs. Vera Zvonareva: 6–2, 6–3

Azarenka grup maçlarının ilk 2’sini kazandıktan sonra sonuncusunu Bartoli’ye kaybetmişti ama yine de beyaz grubu 1. sırada tamamlamayı başardı. Zvonareva ise Kvitova’nın ardından kırmızı grubun 2.’si olup yarı finale çıkmayı hak kazandı. Kırmızı grupta sıralama çok ilginç oldu aslında. Kvitova zaten 3 maçın 3’ünü de kazanıp rahat bir şekilde 1. oldu. Ama Wozniacki, Zvonareva ve Radwanska hepsi 1 maç kazanıp 2 maç kaybettiler ve sadece averajla sıralandılar. Hatta 3’ü de 3 set kazanıp 5 set kaybettiği için, averaj set sayılarına göre değil de puan sayılarına göre sıralandı ve önde gelen isim Zvonareva oldu. Özetle 3 maçın sadece 1’ini kazanıp yarı finale çıkmak çok güzel bir duygu olsa gerek.

Anlaşılacağı üzere favori olan isim Azarenka’ydı. Maç boyunca da çok fazla zorlandığını söyleyemeyiz. Genel olarak önde götürdü ve kırdığı servislerle de 6-2 ve 6-3 gibi rahat skorlarla karşılaşmayı 2 sette kazanıp finale çıkmayı başardı. İlk sette 3 kere servis kırması bile tek başına Victoria’nın performansını anlatmak adına oldukça yeterli bir kriter. Vera ise maç içinde pek bir seri yakalayamadı ve daha çok Azarenka’nın hızını frenlemeye çalıştı, bunda da başarılı olamadı. Kendi servislerine de fazla tutunamadı ve turnuvadan yarı finalde elenmiş oldu. Özetle WTA Championship’te toplam 4 maç yaptı, sadece 1’ini kazandı ama adını yarı finalde elendi olarak yazdırabildi.  

Şimdi de fotoğraflara geçelim (fotoğraflara tıklayarak büyük boyutlu versiyonlarını görebilirsiniz):

Bu yazı toplamda 9468, bugün ise 0 kez görüntülenmiş.

2. Maç – Tekler Yarı Finali: Petra Kvitová vs. Samantha Stosur: 5–7, 6–3, 6–3

Güne bir çiftler maçıyla başladıktan sonra sıra gelmişti tekler maçlarına. Hem bu maçın hem de bir sonraki Azarenka vs. Zvonareva maçlarının çekişmeli geçmesini bekliyordum. Özellikle Stosur, Eylül ayında Serena Williams karşısında Amerika Açık’ı kazandıktan sonra çok fazla gündeme gelmiş ve o finaldeki performansı çok fazla konuşulmuştu. Bu turnuvada da yüksek bir performans göstereceğini tahmin ediyordum. Diğer yandan Kvitova seneye Wimbledon’ı kazanarak başlamıştı ve tabii birçoklarını şaşırtmıştı bu çıkışı. Senenin geri kalanında tam olarak bu performansını sürdürdüğünü söylemek güçtü ama yine de turnuvaya 3. seribaşı olarak gelmeyi başardı. Buna ilaveten turnuvaya gelene kadar kariyerinde oynadığı bütün salon maçlarını kazanması da ayrı bir olumlu motivasyon kaynağıydı kendi adına. Tabii 1990 doğumlu bir tenisçinin kariyerinin çok uzun olmadığı aşikâr ama yine de %100’lük bir başarı da hiç gözardı edilebilir bir performans değildi.

Böyle düşünüldüğünde aşağı yukarı dengede gibi görünüyordu maç. Hatta Amerika Açık şampiyonluğu ve de tecrübesiyle Stosur’u daha önde görüyordum ben. Zaten Kvitova’ya karşı pek sempati beslemiyordum, sanırım hala da beslediğim söylenemez. Nedenini tam olarak bilemiyorum, belki garip ince cırtlak sesiyle attığı çığlıklar, belki de izleyenlerle çok cana yakın ve sempatik bir ilişki kuramaması. Sonuç olarak hem mantıken Stosur’u önde görüyor, hem de onun kazanmasını istiyordum. 

Ama sonuç pek de düşündüğüm gibi olmadı. İlk seti Stosur aldı almasına, fakat akabindeki iki seti 6-3’lük skorlarla alan Kvitova oldu ve finale yükselmeyi başardı. Bu arada Kvitova’nın grup maçlarının hepsini kazanan tek oyuncu olduğu da hatırlatayım. Aslında salondaki performansının ne kadar üst seviye olduğunu sadece buradan bile anlaşılabiliyordu ama işte saydığım nedenlerden ötürü Stosur’u önde görmüştüm ben biraz daha.

Kvitova tarzı gereği daha çok  riske giren, daha agresif oynayan bir oyun oynadı. Bu da tabii hem winner hem de basit hata sayılarının yüksek olmasına neden oldu. Maçta 38 winner, 39 basit hatası vardı. Stosur’un ise bu iki istatistiği de biraz daha küçük sayılar içeriyordu ama onunki de dengedeydi: 16 – 18. Fark yaratan servis kırma puanlarından yararlanma başarısı oldu. Petra 11 servis kırma puanı yakaladı ve bunların 5’ini değerlendirdi. Sam’in oranı ise 3/6 oldu.

Maç esnasında dikkatimi çeken bir diğer olay ise oyuncuların antrenörlerinin oyun aralarında korta gelip oyuncularla bir-e-bir konuşması oldu. Daha doğrusu bunu sadece Petra tercih etti ve maç esnasında bir iki kere antrenörü yanına geldi ve durum değerlendirmesi yaptılar. Çok emin olmamakla birlikte sanırım sezon içerisindeki diğer sıralama turnuvalarında böyle bir şansları yok. Bu WTA Championship’e özel bir durum. Petra da bu fırsat varken özellikle geriye düştüğü ve sıkıntı yaşadığı durumlarda bu hakkını kullandı. Gerçekten de antrenörünün yanına gelişini takiben de performansı genelde yükseliş gösterdi.

Şimdi de bu maçın fotoğraflarına geçelim:

Bu yazı toplamda 10711, bugün ise 3 kez görüntülenmiş.

1. Maç – Çiftler Yarıfinali: Květa Peschke – Katarina Srebotnik vs. Vania King – Yaroslava Shvedova: 6-3, 6-4

Televizyonda sürekli tekler maçları verildiği için, sanırım bu maça kadar bir çiftler maçını baştan sona kadar izleme şansım olmamıştı. İzlerken birkaç kural değişikliği olduğunu fark ettim. Hatta çevremizdeki bazı seyirciler de benimle aynı durumdaydı, onlar da şaşırmıştı. Önce hakemin atlamış olabileceğini düşündük hep beraber (işte cehalet böyle bir şey) ama sonradan anladık ki çiftlerde bazı kurallar farklıymış. Yanlış hatırlamıyorsam bunlardan birisi de “deuce – berabere”nin olmayışıydı. Oyun içinde skor 40-40’a gelse bile sayıyı alan direk kazanıyordu. Çok emin değilim ama sanırım böyleydi. Aradan 3 ay geçince haliyle bazı detayları hatırlamakta güçlük çekiyorum. :S

Çiftlerde rallilerin çok daha kısa sürdüğünü hatta karşılıklı yapılan vole ve smaçlarla zaman zaman iyice masa tenisi kıvamına geldiğini anladım. Bu da maalesef benim açımdan seyir zevkini düşüren bir faktör. Kimileri ama oyunun hızı artıyor, sürekli vuruşlar yapılıyor, maç daha zevkli bir hale geliyor dese de benim için çok fazla öyle değil maalesef. Her sporda olduğu gibi teniste de mücadeleyi, sahanın bir başından diğerine koşturmayı, karşılıklı yapılan vuruşlarla uzayan rallileri seviyorum. Mücadele ve rekabet hat safhada olmadan rahat etmiyorum kısacası. O nedenle çiftler tenisini çok fazla beğenmedim. Belki karışık çiftler olursa iş biraz daha eğlenceli hale gelebilir. Ama onun haricinde çok fazla zevk alabileceğim bir şey gözükmedi, kadın tenisinin en üst seviyesindeki maçları izlememe rağmen. Tabii bir de erkeklerin çiftler maçını izlemem lazım tam olarak bir kanıya varabilmem için. Böyle diyerek de ufaktan bir açık kapı bırakayım. 

Maç hakkında çok da teknik bir analiz yapmaya gerek yok sanırım. Maçı 6-3 ve 6-4’lük setlerle turnuvaya seribaşı olarak gelen Peschke ve Srebotnik çifti kazandı. Böylece Pazar günkü final maçında oynamaya hak kazandılar.

Bu yazı toplamda 9569, bugün ise 2 kez görüntülenmiş.

Dün kimsecikler yoktu ortalarda, bugün de güneşi gören gelmiş gibiydi. Rahatlıkla yüzden fazla insan vardı, hatta yüzlerce bile diyebilirim. Bu da tabii aslında sürüş koşullarını zorlaştıran başka bir faktör. Çünkü vatandaşlarımız kendilerinde bisiklet yolunda yürüme, köpeklerini bisiklet yolunda gezdirme, çocuklarıyla, bebekleriyle bisiklet yolunda oynama hakkını gördüğü için, sık sık fren yapmam, hatta durmam gerekti, bu da tempomu bozdu.

Yine de standart rotayı uzatıp 20 km’nin üstüne çıkabildim. Arada trafiğe girmem de gerektiği için orada da hızım ve kadansım düştü tabii ki. Bu sürüş verilerine de yansıdı haliyle. Detaylar aşağıda.

Önemli Not: Doruk bir önceki günkü kayıdını bitirmediği için ben de üzerine kaydetmek durumunda kaldım, farklı “lap” seçtim ve verileri bu şekilde ayıklayabildim ama grafikler için aynısını yapamadım. O nedenle grafiklerin 1:03:04’ten sonraki bölümü benim bugünkü sürüşümü, öncesi ise Doruk’un dünkü performansını yansıtıyor.

Mesafe: 21.78 km
Süre: 1:22:19
Hareket halindeki süre: 1:19:52
Ortalama hız: 15.9 km/s
Hareket halindeki ortalama hız: 16.4 km/s
Maksimum hız: 41.0 km/s
Toplam yokuş: 129 m
Toplam iniş: 126 m
Tahmini yakılan kalori: 721 C

Yukarıdaki rakamlara şimdi de 4 grafik ekleyelim.

1) Zaman / Hız Grafiği

Yukarıda bahsettiğim nedenlerden ötürü hız grafiğinde oldukça dalgalanmalar olmuş. Yoksa yol müsaitken 20+ km/s temposuyla gidiyordum hep.

2) Mesafe / Rakım Grafiği

3) Zaman / Nabız Grafiği

Ortalama nabız: 139
Maksimum nabız: 175

Ortalama nabzım daha önceki sürüşlerle yine paralellik gösteriyor. Maksimum ise biraz daha artmış.

4) Zaman / Kadans (Dakikada Çevrilen Pedal Turu) Grafiği

Ortalama kadans: 70 rpm
Maksimum kadans: 105 rpm

Ortalamam oldukça düşük kalmış, bu da zaman zaman durup hızımı düşürmek zorunda kalmamdan dolayı. Yoksa tempolu giderken hep 80+ olduğu görülüyor.

Şimdi de günün fotoğraflarıyla yazımızı sonlandıralım. Fotoğrafları yanılmıyorsam Küçükyalı – Maltepe sahilde çektim. Yanılmıyorsam diyorum çünkü sahildeyken tam olarak nerede olduğumu anlayabilmem kolay olmuyor, etrafta yardımcı olacak çok fazla şey de göremiyorum. Son fotoğraf yüksek çözünürlüklü panoramik bir fotoğraf. Orijinal boyutu 42 MP. Tabii buraya koyarken küçültmek durumunda kaldım, yine de tıklayıp nispeten büyük boyutuna ulaşabilirsiniz.

Bu yazı toplamda 9384, bugün ise 0 kez görüntülenmiş.

Geçen haftalarda sahildeki bisikletli sayısının oldukça azaldığından bahsetmiştim, hava kötü devam ettiği sürece de kolay kolay artacak gibi görünmüyordu. Bunun yanında koşu yapmaya devam edenler halâ mevcuttu. Ama işte dün onlar bile büyük çapta evlerindeydi, sadece 5-6 kişiye denk gelebildik spor amaçlı sahilde bulunan. İşin garibi bunlardan birisi de Beran‘dı. Zaten söylemişti sahilde koşular yaptığını ama hiç denk gelmemiştik. Bu yıpratıcı günde denk gelmemiz enteresan oldu. Havanın soğuk olmasından ötürü, çok fazla soğumamak için fazla muhabbet edemeden antrenmanlarımıza devam ettik. Yalnız çok fazla dışarıyı incelemeden evden çıkmış sanırım, çünkü şortla gelmişti. Umarım ben bu satırları yazarken boğaz ağrısı, yüksek ateş vs. ile boğuşmuyordur.

Bu sefer sürüşümüzün ortasında mola da veremedik, oldukça ıslanmıştık çünkü. Mola verip tekrar devam etsek işimiz daha da zor olabilirdi. Eve geldiğimizde ayakkabılar, tayt, eldivenler, çoraplar sırıksıklam olmuştu. Johnson’ın Fenerbahçe maç sonundaki forması misali ben de özellikle çorapları sıkmayı denedim ve fazla zorlanmadan sularını sıkabildim. Johnson’ın o hadisesini hatırlamayanları şöyle alalım:

Mesafe: 15.08 km
Süre: 1:00:59
Ortalama Hız: 14.84 km/s
Maksimum Hız: 25.21 km/s

Maksimum hızın bile bu kadar düşük olması her şeyi açıklıyor sanırım. Yokuş aşağı bile inerken ıslak zeminde kontrolü kaybetmemek için sürekli hızı 25 km/s’nin altında tutmaya çalıştım. Sanırım başarmışım.

Fotoğrafları ise yağmurdan ve rüzgardan dolayı çok dikkatli çekemedim, olduğu gibi ekliyorum.

Bu yazı toplamda 10410, bugün ise 1 kez görüntülenmiş.

Neyse ki Pazar günkü sınavım öğlen saatlerindeydi ve sınavdan çıkınca vakitlice eve varabildim. Hemen hazırlanıp düştüm yollara bisikletle. Bu sefer Doruk yoktu, tek başıma pedallayacaktım.

Hava yine soğuk seyrini devam ettiriyordu, 2-3 derece civarlarındaydı. Buna ilaveten birkaç gündür ara ara yağan yağmur da devam ediyordu. Bu da tabii bütün yolların sayısız su birikintisiyle kaplı olmasına ve de sürüş boyunca da yağan yağmur nedeniyle ıslanmaya devam edeceğim anlamına geliyordu. Bundan önceki birkaç hafta yerler ıslaktı ama yağmur fazla yağmıyordu, bu sefer ise iki etken ile beraber boğuşmak durumundaydım. Tabii havanın soğukluğu ve de rüzgarın optimistleri denize dökecek kadar etkili olması da olumsuz etkenler karesinin 3. ve 4. köşelerini oluşturuyordu.

Bu şekilde dolandım yine Fenerbahçe – Bostancı sahil yolunda. Yine beni şaşırtıcak derecede sayıda insan vardı. Evet belki hepsi spor yapmıyordu ama yine de havaya pek fazla aldırış etmeden sahile gelmişlerdi. Yine tebrikler. Aşağıdaki fotoğrafta bu insanlardan birkaçını görebilirsiniz. Hoş bu karede gözükenlerin pek fazla spor kaygısı var gibi durmuyor ama olsun.

Ben de fazla bir sıkıntı yaşamadan klasikleşen minimum rotayı tamamladım ve dönüş yoluna geçtim akabinde. Burada yine bahsetmeden geçmek istemediğim küçük bir enstantane ile karşılaştım; sürüş verilerine geçmeden ona da değineyim kısaca.

Geçtiğimiz Aralık ayında Her Şey Minikken Başlar başlıklı bir yazı yazmıştım. Okumamış olanların bir göz atmasını tavsiye ederim. Yazının özü başlıktan da anlaşılacağı gibi “Ağaç yaş iken eğilir.” atasözüyle paralel. Buna ilave olarak benim vurguladığım nokta ise her zaman en iyi yetiştirme yönteminin sürekli korumak, kollamak ve olumsuz koşullardan hep uzak tutmak olmadığı, aksine küçük yaşlarda bile çocuklarımızı çeşitli zorlu koşullara alıştırmamız gerektiği. Tabii memleketimizde çoğu zaman bunun tersi bir işleyiş var. Çocuklar hep ebeveynlerine bağımlı ve muhtaç olacak şekilde yetiştiriliyor ve büyük çoğunluk üniversite çağına geldiği zaman hayatla bir nebze olsun tanışabiliyor, tabii o da ailesinden ayrı bir şehirde okumak durumunda kalırsa.

İşte hali hazırda böyle düşünüyorken, sahilde pedal çevirmeye devam ediyordum ve girişte bahsettiğim gibi hava koşulları oldukça kötüydü ama uzaklardan iki küçük çocuk gördüm, birisi küçücük bisikletine binmeye çalışıyor, diğeri de scooter üzerinde durmaya gayret gösteriyordu. Yanlarında şemsiyeleriyle kendilerine yardımcı olmayan çalışan iki yetişkin de vardı tabii ki. Oldukça şaşırmıştım, insanımızdan böyle bir şey beklemiyordum sonuçta. Yanlarına yaklaşmamla şaşkınlığımın boş yere olduğunu idrak etmem uzun sürmedi; zira arkadaşlar yabancıydı.

Böyle hava koşulları gibi basit ve doğanın parçası olan etmenler her ne kadar olumsuz olsa da kolay kolay kendilerinin önüne çıkmasına, kendilerini engellemesine izin vermiyorlar insanlar. Bence de olması gereken bu, zaten bu nedenle ben de o esnada sahilde sele üzerindeydim. (: Keşke o an hareket halinde olmasaydım da fotoğraflarını çekebilseydim.

Gel gelelim verilerime:

Mesafe: 14.76 km
Süre: 59:55
Hareket halindeki süre: 53:13
Ortalama hız: 14.8 km/s
Hareket halindeki ortalama hız: 16.6 km/s
Maksimum hız: 36.2 km/s
Toplam yokuş: 74 m
Toplam iniş: 71 m
Tahmini yakılan kalori: 608 C

Yukarıdaki rakamlara şimdi de 4 grafik ekleyelim.

1) Zaman / Hız Grafiği

Burada 41:40 civarlarında başlayan hızdaki sabit düşüşü pek anlayamadım. Diğer grafiklerle beraber bakınca muhtemelen trafik ışıklarında beklediğim zamanlardan birine denk geldiğini tahmin edebiliyorum. Ama nasıl bu kadar sabit hızla olmuş pek çözemedim gerçekten.

2) Mesafe / Rakım Grafiği

3) Zaman / Nabız Grafiği

Ortalama nabız: 141
Maksimum nabız: 162

Bir önceki sürüşümle (Bisiklet Günlüğü: 01 Ocak 2012 Pazar) ortalama nabzım tamam aynı çıkmış – 141, tam bir istikrar.

4) Zaman / Kadans Grafiği

Bisiklet dünyasına uzak insanlar için kadansın tanımını yapmak gerekebilir. Sanırım kendisini “dakikada çevrilen pedal turu” olarak tanımlasak yanlış olmaz. Dakika kısmı tabii ki ölçmek istediğiniz birime göre farklılık gösterebilir ama evrensel olarak yaygın şekilde kullanılan rpm yani tur/dakika’dır.

Ortalama kadans: 84 rpm
Maksimum kadans: 104 rpm

Bu da yine geçen sürüşle oldukça paralel, ortalamayı birkaç kadans yükseltebilmişim sadece, ama şu haliyle zaten yeterli bulduğum bir değer.

Yazımızı da her zaman olduğu gibi fotoğraflarla noktalayalım.

Bu yazı toplamda 5290, bugün ise 0 kez görüntülenmiş.

Ben de dışarı çıkmadan aksesuarlarımda ufak bir modifiye yapmaya karar verdim. Bu noktada aklıma Mark Cavendish’in 2011 Dünya Şampiyonası’nda taktığı kask aklıma geldi. Tabii ki benim amacım ve elimdeki imkanlar “biraz” daha farklıydı ama sabah sabah kendisini anmadan edemedim. Cav’in kaskını merak edenler aşağıdaki videoyu izleyebilir, teknik detaylarıyla uzunca bir şekilde anlatıyor yetkili arkadaş:

Mesafe: 14.94 km
Süre: 51:59
Hareket halindeki süre: 51:34
Ortalama hız: 17.2 km/s
Hareket halindeki ortalama hız: 17.4 km/s
Maksimum hız: 28.8 km/s
Toplam yokuş: 65 m
Toplam iniş: 77 m
Tahmini yakılan kalori: 559 C

Yukarıdaki rakamlara şimdi de 4 grafik ekleyelim.

1) Zaman / Hız Grafiği

2) Mesafe / Rakım Grafiği

3) Zaman / Nabız Grafiği

Ortalama nabız: 141
Maksimum nabız: 164

Bu sefer nabzım oldukça düzenli seyretmiş, başlarda ve sonlarda hafif dalgalanmalar olsa da, sahilde pedalladığım süre boyunca neredeyse hep aynı kalmış. Bu güzel bir gelişme.
41. dakika civarlarında direk bir düşüş var o da aslında kırmızı ışıkta beklediğimden dolayı. Bu sefer beklerken saati durdurmuştum, o nedenle direk bir düşüş var gibi görünüyor grafikte, yoksa böyle bir şey pek mümkün değil tabii. Ama en iyisi sanırım hiç durdurmamak. Zaten hareket halindeki süre ve hızı ayrıca saat hesaplıyor, o nedenle kaybedecek bir şey yok.

4) Zaman / Kadans Grafiği

Bisiklet dünyasına uzak insanlar için kadansın tanımını yapmak gerekebilir. Sanırım kendisini “dakikada çevrilen pedal turu” olarak tanımlasak yanlış olmaz. Dakika kısmı tabii ki ölçmek istediğiniz birime göre farklılık gösterebilir ama evrensel olarak yaygın şekilde kullanılan rpm yani tur/dakika’dır.

Ortalama kadans: 82 rpm
Maksimum kadans: 100 rpm

Kadans ortalamam istediğim seviyelerde görünüyor, bu gayet güzel. Sadece ilk kısımda fazla dalgalanmalar ve düşük bir ortalama var, bu da yokuş aşağı indiğimden kaynaklanıyor.

Şimdi de biraz görsellere geçelim. Öncelikle yazının başında bahsettiğim, ufak modifiyelere gelelim. Kendileri yolda deformasyona uğradıkları için şimdi iyice komik görünüyorlar.

Önce kask:

Sonra da mont:
Bu havalarda sürerken çamurluk olmadığı için özellikle sırtım sürekli  çamur içinde kalıyor. Ben de bu seferlik bir koruma uygulayayım diye düşünmüştüm. Ama dediğim gibi çok çabuk deforme oldu.

Son olarak da etrafa göz atıp havanın nasıl olduğunu anlayalım:

Bu yazı toplamda 6679, bugün ise 1 kez görüntülenmiş.

Rüzgar neredeyse yok denecek kadar azdı. Bunu çarşaf gibi denizden de anlayabiliyorduk aynı zamanda. Yağmur yoktu, hava da pek fazla soğuk sayılmazdı, sanırım yaklaşık 7 – 8 derece civarındaydı. Üzerime giydiğim montu almasam daha iyi bile olabilirdi diye düşündüm, hatta sürüşün büyük kısmında önümü bile fermuarlamadan bastım pedallara.

Koşullar güzel olunca geçen haftakinden daha uzun bir yol kat ettik. Yine de çok değil aslında ama nedense 20 km civarlarını görmek vücudun anca çalışmasını sağlıyor gibi geliyor bana. Yani psikolojik sınırım sanırım 20 km; geçmeyince kendimi pek dışarı çıkıp bisiklete binmişim gibi hissetmiyorum.

Sahilde ise yine azımsanmayacak bir kalabalık vardı. Çok fazla pedal çeviren yoktu ama yürüyüş ve koşu yapan insanlar gördük, herhalde toplamda bir 30 – 35 kadar. Kesinlikle buradakinden daha kalabalıktı. (3 Derecede Bisiklete Yine Devam)

2009 yazında aldığım Sigma odometrem bunca zamandır hiçbir sıkıntı olmadan çalışmıştı. Sanırım en son baktığımda toplam mesafe olarak 1,200 küsur kilometreyi gösteriyordu. Ama bu yukarıda linkini verdiğim yazıdaki sürüşümüzde, rakamlar silik görünmeye başlamıştı. Önce soğuk havadan veya yağmurdan etkilenmiş olabileceğini düşündüm haliyle. Ama sürüş bittikten sonra çıkan “Low Battery” uyarısını görünce, her şey netliğe kavuşmuş oldu. Artık pil eceliyle aramızdan ayrılacaktı. Neyse ki evde yedeğimiz olduğu için bu sabah yola düşmeden pili değiştirdik. Tekrardan ayarları yaptık ama sadece tekerlek boyutunu girdim, şu ana kadar biriken toplam mesafe veya toplam zaman bilgisini aktarmamaya karar verdim. Tabii onları bir kenara kaydettim ama yeni başlangıç yapmak her zaman güzeldir diye düşünerek, bol sıfırlı, yeni bir sayfa açmış oldum.

Günün sonunda odometrenin ilk verileri ise şöyleydi:

Toplam Mesafe: 21.91 km
Toplam Süre: 1:18:24
Ortalama Hız: 16.77 km/s

Garmin Forerunner 305 bu sefer kardeşimde olduğu için kadans ve nabız verilerini maalesef bu seferlik paylaşamıyorum.

Bu yazı toplamda 4544, bugün ise 2 kez görüntülenmiş.

Artık öyle bir hal aldı ki bu durum, her gün onlarca spam mail ve sms ile uğraşmaya başladım. İşin kötüsü de aynı şirketlerin üst üste birkaç gün hiç çekinmeden benimle alakası olmayan kampanyaları bana bildirmeye çalışması ve maalesef ki bildirecek yüzü kendilerinde bulabilmeleri.

Çoğu zaman mailin içeriğini bile okumadan direk olarak “unsubscribe” veya “üyelikten çık” linklerini arar buluyorum kendimi, özellikle bugünlerde. Maalesef ki hepinizin bildiği üzere bu linklere tıklamak bundan sonra mail almayacağınız anlamına gelmiyor. Önce CSS’ten veya herhangi bir tasarımdan nasibini almamış bir sayfaya yönlendiriliyorsunuz, sonrasında da tekrardan mail adresi vs. girmeniz isteniyor. Bunları sabırla tamamlayıp formu gönderseniz bile bazen bu form başarıyla gönderilemiyor ya da gönderildiği söylense bile siz mail almaya devam ediyorsunuz.

Bunun son örneğini AVEA ile yaşıyorum. Hiçbir şekilde ilgilenmediğim/ilgilenmeyeceğim ve herhangi bir şekilde telefon tarifeleri, paketleriyle ilgisi olmayan kampanyalarını bildirmek için 2 günde bir mail atıyorlar bugünlerde. Tabii işin kolayı bu, mailin içeriğini hazırla, müşterileri seç, gönderin gitsin. En kötü ne olabilir ki, kampanyadan yararlanmazlar o kadar.

Tabii müşteri tarafında süreç bu kadar kolay işlemiyor. Yararlanmak isteyebileceğim bir kampanya ihtimalini görmek %1 civarlarındayken, hiçbir işe yaramayacak bu mailleri açıp kapamaya harcadığım süre bile beni sinir etmeye yetiyor.

Ben de bu maillerden birkaç tane aldıktan sonra kararımı verdim. Bir sonraki mailin içeriğini okumadan direk olarak  “Duyuruları almak istemiyorsanız tıklayınız” linkine tıkladım. Yine gerekmemesine rağmen telefon numaram, mail adresim gibi bilgilerin sorulduğu formu doldurmam istendi. Neyse onu da yaptım ve “Gönder” dedim. Ama ne mümkün! Direk olarak “Runtime/Server Error” aldım. (Yukarıda ekran görüntüsünü bulabilirsiniz.)

Bunu ilk defa 3 gün önce denedim. Bundan sonra geçen zaman içerisinde bir mail daha geldi. Onda da aynı adımları tekrar ettim ama başarılı olamadım ve aynı hatayı aldım. Bu yazıyı yazmaya başlamadan bir defa daha denedim, sonuç yine aynı.

Özetle maillerden kurtulma şansınız yok ve sistem günlerdir çalışmamasına rağmen ilgilenen kimse yok. Bundan sonra aldığım her maili takiben yukarıda yazdığım adımları takip edip kendimi bu maillerden kurtarmaya çalışacağım -tabii spam olarak işaretlememeye dayanabilirsem- Eğer olur da, sistemi düzeltirler ben de başarılı bir şekilde  formu göndermeyi başarırım, hatta bakarım hakikaten mailler gelmiyor, o zaman bu yazıyı güncelleyerek son durumu size bildiririm tekrardan.

Şimdilik hepinize spamsiz günler diliyorum.

Bu yazı toplamda 5246, bugün ise 0 kez görüntülenmiş.

Bu sefer Garmin Forerunner 305 bendeydi, yani bu bugün sadece hız, mesafe ve süre değil aynı zamanda rakım, nabız ve kadans verilerini de paylaşabileceğim anlamına geliyordu.

Özet geçmek gerekirse aşağı yukarı yine dünkü kadar bisiklet üzerinde kaldık. Sahile inmeden önce tekerlerin inik olduğuna kanaat getirip önce benzinliğe gittik ve yaklaşık 27-28 psi’lik hava bastık. Ondan sonra da sahile inip yine klasik turumuzu attık. Hava sıcaklığı düne göre yaklaşık 4 derece yüksekti, yağmur da yoktu. Böyle olunca birçok kişi soluğu sahilde almış. Dün tek tük insan görmüştük, bugün ise insanlar neredeyse akın etmiş gibiydi. Hava düne göre sıcaktı dedim ama yine de tabii 6-7 derece civarlarındaydı. O nedenle insanımızın bu kadar ilgi göstereceğini pek beklemiyordum açıkçası. Genelde yan yatıp uyuma ya da geniş geniş kahvaltı etme peşinde olduğumuz için bu kadar insanı görünce şaşırdım. Hepsini tek tek tebrik ediyorum.

Şimdi verilere gelecek olursak:

Mesafe: 17.52 km
Süre: 1:07:58
Hareket halindeki süre: 1:02:33
Ortalama hız: 15.5 km/s
Hareket halindeki ortalama hız: 16.8 km/s
Maksimum hız: 31.4 km/s
Toplam yokuş: 104 m
Toplam iniş: 107 m
Tahmini yakılan kalori: 576 C

Yukarıdaki rakamlara şimdi de 4 grafik ekleyelim.

1) Zaman / Hız Grafiği

2) Mesafe / Rakım Grafiği

3) Zaman / Nabız Grafiği

Bu daha önceleri ölçemediğim ve paylaşamadığım bir grafikti. Garmin Forerunner 305 sayesinde sürüş boyunca nabzımı da ölçebildim.

Ortalama nabız: 128
Maksimum nabız: 162

4) Zaman / Kadans Grafiği

Bu grafik de Garmin sayesinde ölçebildiğim bir diğer performans kriterini gösteriyor. Bisiklet dünyasına uzak insanlar için kadansın tanımını yapmak gerekebilir. Sanırım kendisini “dakikada çevrilen pedal turu” olarak tanımlasak yanlış olmaz. Dakika kısmı tabii ki ölçmek istediğiniz birime göre farklılık gösterebilir ama evrensel olarak yaygın şekilde kullanılan rpm yani tur/dakika’dır.

Ortalama kadans: 75 rpm
Maksimum kadans: 110 rpm

Bu kadar bilgi performansı ölçmek için son derece yeterli. Şu aşamada elimde çok fazla örnek olmadığından bir analiz yapamıyorum, o nedenle daha çok çeşitli sürüşlerden veriler toplamaya gayret ediyorum. Ondan sonra analiz kısmına geçebileceğim.

Bugün bir de birkaç seri fotoğraf çekimi yapmıştık, onlardan bir serisini de burada paylaşayım. Tabii ki çekimler yeni makinem Sony DSC-WX30 ile yapıldı. (Yeni Fotoğraf Makinem Sony DSC-WX30) Deklanşöre basan Doruk, bisiklet üzerinde gördüğünüz şahıs ise bendeniz.

Bu yazı toplamda 8489, bugün ise 0 kez görüntülenmiş.

Soğukların er geç geleceğini bildiğimden ötürü çok da şikayet etmiyordum açıkçası. Dışarı çıkarken kat kat giyinmek durumunda kalmamak çok hoşuma gidiyor. Aksi halde o şekilde giyindiğimde böyle bir atalet, bir halsizlik geliyor ister istemez, hiç de hoşuma gitmiyor tabii bu.

Böyle günler geçerken havanın da güzel olmasından iyice faydalanıp bisiklet sürüşlerime aralıksız devam ettim. Aralıksız diyorum ama hafta içileri pek çıkamadım. Özellikle daha ofisten çıkmadan havanın kararması, direk içimdeki dışarıya çıkma aşkını körelttiği için hafta içlerini pas geçmek durumunda kalıyorum, ama hafta sonlarından da tulum çıkarmak için elimden geleni yapıyorum.

Bu sabah da yine aynı şekilde havanın soğuk, yağmurlu ve rüzgarlı olmasına pek aldırış etmeden düştük yola. Düştük diyorum çünkü Doruk ile beraber çıkmıştık. Geçen haftaki süper sert lodoslu Cumartesi’den sonra rüzgar hafif geldi ama sıcaklık açısından bu sene hissettiğim en düşük sıcaklıktı muhtemelen, tabii yağmur da cabası.

Her zamanki klasik rotamızdan şaşmayıp Fenerbahçe – Bostancı sahil yolunda dolandıktan sonra evimizin yolunu tuttuk. Bugünün verileri ise şöyle oldu:

Toplam mesafe: 15.12 km
Toplam süre: 1:08:44
Ortalama hız: 13.20 km/s

Yerlerin ıslak olmasından dolayı yokuş aşağı giderken bile hep kontrollü gittik ve hızı belli bir seviyenin üzerine (20 – 25 km/s) çıkarmadık. Aynı şekilde düz yolda giderken de yine kontrollüydük ve fazla yüklenmedik. Çamurluklar olmadığı için her tarafımız iyice çamur içinde kalacaktı aksi takdirde.

Bu yazı toplamda 7059, bugün ise 1 kez görüntülenmiş.

Cav’in katılımıyla Team Sky pratikte iyice İngiltere’nin milli profesyonel bisiklet takımı olarak görülmeye başlandı ve böyle olunca Londra 2012 ile Tour de France hedeflerinin çakışabilecek olmasından ötürü, şimdiden ciddi bir planlama sürecindeler. Bu planın ön önemli aktörlerinden Cavendish ile Sky TV güzel bir söyleşi yapmış. E tabii artık kendi takımı da Sky olunca, Sky TV’nin böyle söyleşilerinin devamının gelecektir.

İşte Mark Cavendish ve sevgilisi Peta Todd ile yapılan söyleşi:

Bu yazı toplamda 5710, bugün ise 2 kez görüntülenmiş.