De groep was echter vastbesloten en ging op weg. De reis was zwaar en zonder uitzondering raakte iedereen buiten adem. Op deze hoogte was de lucht een stuk ijler. De harten sloegen sneller, het zweet stroomde van de vertrokken gezichten. Ondanks het doorzettingsvermogen en broederschap van alle deelnemers, moesten sommigen terugkeren naar lagere gebieden.

Zij die de veelvragende trektocht doorstonden vonden na een paar weken een prachtige alm, waar zij besloten hun dorp te stichten. Bij het kampvuur spraken de eersten al over langzaam het terugzakken van hun hartslag. Het aantal zweetparels op de voorhoofden werd steeds minder: de lichamen raakte gewend aan de omstandigheden. Waar bij aankomst het opzetten van een tent al uitputtend was, gingen steeds meer mensen aan de slag om met stenen hun huisje te bouwen.

Er waren echter een paar reizigers die hun rust maar niet konden vinden. De groep gaf tips over slapen en eten, over lichaamsbeweging en meditatie. Geforceerd deden ze mee met de bedrijvigheid, maar aan het einde van de dag waren ze helemaal kapot. Ze stonden voortdurend onder spanning: bleven ze trouw aan hun verlangen in de bergen te wonen of moesten ze hun lichaam de omgeving geven waar het om vroeg? Ieder trok zijn eigen conclusie. In de loop van de maanden vertrokken sommigen naar het laagland – met lood in hun schoenen, wachtend op een schampere lach bij hun terugkeer. Anderen lieten zich niet kennen en zetten door, onder hen werden velen ziek of kwamen nooit meer terug van de jacht.

De jaren verstreken en de eerste generatie kinderen groeide op. Zij hadden nooit in een andere omgeving gewoond en het laagland kenden ze alleen van verhalen. Wanneer de ouderen van het dorp vertelde over het wonen en werken in het laagland en de de moeilijke aanpassing van eerste maanden, keken de jongeren hen ongelovig aan.

Zoals in de verhalen kwamen er af en toe eenzame reizigers steunend, hijgend en kreunend bij het dorp. De ouderen konden sympathie opbrengen en hielpen de nieuwelingen zo goed en kwaad als het ging bij hun fysieke aanpassing. Ondanks de verhalen, vonden de jongeren hen maar raar; als je lichaam het niet aankon dan moest je hier niet wezen. De gasten wachtte hetzelfde lot als de eerste groep reizigers die niet konden aarden: terugkeren of sterven.

Share, email or bookmark this

De eerste ervaring valt tegen, de overschatting van vaardigheid slaat om in onderschatting van het leervermogen en mensen laten het product staan en geven op.

Pas na doorzetten en een paar rondes van leren kunnen mensen goed schatten hoe snel ze zich ontwikkelen in vaardigheid.

Goed om te weten bij je volgende verandering: eerst overschat je jezelf, dan val je terug en pas daarna krijg je een goed idee wat je leerervaring zal vragen en opleveren.

Via Practice makes perfect? Consumers overestimate their ability to learn prior to purchase:

[Researchers] found that consumers are overconfident in their abilities to learn skill-based products before they try them out. But as soon as they gain experience with the product they often quit using it. [...]

[Participants] were asked to predict how rapidly they would be able to perform the task, both in the short term and longer term. “Not only were subjects overly pessimistic about their ability to perform the task in the short term, but they were also overly pessimistic about their ability to improve over time,” the authors write. Participants began correctly predicting their performance after four rounds of under-predicting.

Share, email or bookmark this

Aan het einde van zijn betoog geeft hij aan dat een van de eigenschappen van netwerken is dat ‘gelukkige’ mensen een centralere plek nemen in het netwerk dan ongelukkige mensen. Daarin zijn oorzaak en gevolg uitwisselbaar: gelukkige mensen zorgen dat het netwerk hechter wordt en ze stralen hun geluk uit op hun relaties en mensen in een hecht netwerk zijn vaak gelukkiger.

Hij stelt dat vrolijkheid en goedheid mensen verbindt, netwerken hechter maakt en andere mensen stimuleert hetzelfde te doen.

Welke emoties deel jij doorgaans met de mensen om je heen? Is er verschil tussen je privé en werkomgeving?

Share, email or bookmark this

// bestellen via managementboek.nl of amazon.com »

Mijn aantekeningen

We hebben een limbisch brein dat we gemeen hebben met zoogdieren. Dit brein is gericht op emoties, relaties en overleving. De amandelkern (amygdala) heeft de oorsprong vanuit reptielentijd. Dit is knooppunt van alle neuronen en regelt angstreacties gericht op overleving. Er kan door intense ervaring storing ontstaan waardoor een bepaalde angstreactie zichzelf vastzet en deze te makkelijk weer afgaat. Therapie gaat om het herprogrammeren van dit emotionele brein om weer te kunnen reageren op de huidige situatie in plaats van de herinnering van het verleden. Dit gebeurt in principe buiten de neocortex (analyse & taal) om.

Emotionele intelligentie is te ontwikkeling gedurende het leven is omvat vier aspecten. Aanleg om eigen emoties en die van anderen 1) te herkennen, 2) het natuurlijk verloop te begrijpen, 3) er redelijk over kunnen denken en 4) te kunnen beïnvloeden.

Het limbische brein is biologisch simpeler opgebouwd. Het werkt sneller en stuurt reacties gerecht op overleven. Het trekt voorbarige conclusies op basis van incomplete waarneming. Door de sterke relatie met het lichaam zijn herinneringen makkelijker op te roepen via het lijf dan via taal.

Daarnaast hebben we het welbekende cognitieve brein, de neocortex. Hierin hebben taal en bewust nadenken hun plek.

Informatie komt tegelijkertijd aan in beide hersendelen. Vanuit de informatie kan harmonie of concurrentie tussen deze twee hersendelen ontstaan. In stress situaties kan het emotionele brein het cognitieve brein uitschakelen en worden onze reacties gestuurd door reflexen en instincten. Bij het ervaren van een trauma kan deze reactie te snel op gang komen.

Enerzijds kan dus adrenaline het cognitieve brein leegmaken, anderzijds kan het cognitieve brein bewust de aandacht sturen en emoties matigen. Hiervoor geldt dat vaak afsluiten van de emotie ervoor kan zorgen dat we het contact met de (nood)kreten verliezen. Dit uit zich door moeilijk besluiten te kunnen nemen en te vervallen in eindeloze detailbespiegelingen.

Het lichaam is het speelveld van ons emotionele brein, dus uiten problemen zich vaak fysiek. Voorbeelden zijn: stress, vermoeidheid, hoge bloeddruk, verkoudheid, hart- en vaatklachten, last van de ingewanden. Het is aannemelijk gemaakt dat onderdrukking van negatieve emoties waarschijnlijk het zwaarst drukken op hart & bloedvaten.

Het autonome zenuwstelsel bestaat uit twee subsystemen. Het sympatisch stelsel als “gaspedaal” regelt (nor)adrenaline en vecht- of vluchtreacties en snellere hartslag verzorgt. Het parasympatisch stelsel als “rem” regelt acetylecholine en verzorgt rust, onspanning en langzamer hartslag. Beide moeten in topvorm en balans zijn om adequaat te kunnen reageren op de wereld om ons heen. Als je altijd het gaspedaal ingetrapt hebt, verslag het remsysteem.

Het hart wordt beïnvloed door deze systemen, maar ook andersom. Door evenwicht is onze hartslag niet stabiel, maar varieert steeds. Dit is te meten het hartcoherentie. Hoe meer regelmatige variatie, hoe beter beide systemen functioneren. Denken aan een prettige ervaring heeft direct een positieve invloed op de hartcoherentie.

Een oefening om hartcoherentie te verbeteren is:

• 2x langzaam en diep ademhalen
• Concentreren op uitademen even pauzeren als helemaal uitgeademd.
• Dan focussen op hoe adem door de harststreek in en uit gaat
• Langzaam en diep blijven ademen zonder forceren
• Contact maken met gevoel van ruimte/warmte op de borst
• Gevoel oproepen van prettige ervaring of persoon

Als je in deze situatie een vraag stelt zal reactie van verdere ontspanning of juist terugtrekkend/drukkend gevoel antwoord geven vanuit emotionele brein.

Angst is geworteld in het emotionele brein en wordt vaak behandeld door beheersing vanuit neocortex. De bron blijft echter onaangeroerd. EMDR is een methode om met imaginaire exposure en oogbewegingen de bron te verzwakken. Alle depressies en angsten moeten worden aangepakt door situatie uit verleden die dit verklaart.

Bioritme wordt sterk beïnvloed door hypothalamus. De wake up light kan de hypothalamus beïnvloeden door nabootsen zonsopgang.

Acupuntuur kan emotionele brein en fysieke pijn beïnvloeden.

Omega 3 oliën (visolie) verbeteren neuronenproductie en uitwisseling in emotionele brein. Deze kunnen depressie wegnemen door goed humeur te stimuleren. Beter dan antidepressiva.

Beweging is ook goed tegen depressiviteit. Hoe meer men uit conditie is door TV, auto, zwaar eten, hoe sneller het heilzame effect van kleine toename van lichaamsbeweging merkbaar is. Beweging heeft invloed op endorfinen, zonder verzadigingseffect. Mensen worden juist gevoeliger. Hete immuunsysteem (NK cellen) wordt actiever. Hartcoherentie neemt toe door ontwikkeling van het parasympatisch stelsel. Minimum advies: 3x per week 20 minuten waarin je wel kunt praten, maar niet kunt zingen. In groep is nog mooier dan alleen vanwege het sociale aspect.

Gebrek aan aanraking zorgt tot stilstand komen van groei bij baby’s en is slecht voor de weerstand. De relatie tussen man en vrouw beïnvloed de gezondheid en ook een huisdier heeft positief effect. Makelaars leren beter omgaan met stress door een hond te nemen.

In een relatie reageren mensen op twee manieren op een probleem: passief-aggressief (terugtrekken) of agressief (confrontatie).

Gottman heeft uitgvonden dat geen enkel gelukkig zonder chronisch conflict leeft. Sterker nog: als het afwezig is, is dit een vroege indicator van een scheiding.

Gottman zegt dat relatie onder druk komt te staan als emotionele brein getriggerd wordt. Vier manieren om dat te doen zijn de “vier ruiters van de Apocalyps van communicatie”: kritiek geven (in plaats van klacht of verzoek), minachten (met stip op één, vooral non-verbaal te merken), tegenaanval opzoeken (escalatie) of volledige terugtrekking (isolement).

Marshall Rosenberg heeft geweldloze communicatie, die minimaal uitnodigt tot vechten of vluchten. Wat je doet is zo feitelijk mogelijk benoemen wat er gebeurde, je eigen gevoel erbij deelt en je behoefte aangeeft. Om de ander te laten luisteren en op z’n gemak te stellen is het handig zijn of haar naam te noemen.

Om goed te gaan met mensen die ergens last van hebben kun je het volgende doen:

• Wat is er gebeurd? (3 minuten niet in de reden vallen terwijl de ander antwoord geeft, daarna stoppen om te voorkomen dat over andere dingen begonnen wordt)
• Welke emotie heb je gevoeld?
• Wat is het lastigste of moeilijkste eraan geweest?
• Wat zou het meest helpen de moeilijkheid het hoofd te bieden?
• Toon daarna empatie.

De prijs die wij betalen voor vrijheid en onafhankelijkheid is isolement, lijden en verliezen van onze zingeving. De mens is een sociaal wezen. Onderzoek wijst uit dat gelukkige mensen over het algemeen een stabiele affectieve relatie hebben en betrokken zijn bij hun gemeenschap.

Antibiotica leidde in de jaren ’40 tot de eerste specifieke diagnose-behandelcombinatie bij acute gezondheidsproblemen.. Die weg is steeds verder afgelopen. Het wordt tijd om mensen die gezondheidsproblemen hebben, vooral van chronische aard, weer te benaderen vanuit een holistische blik. Hun levenswijze, voeding, beweging en sociale omgeving geven waarschijnlijk voldoende aanknopingspunten om weer beter te worden.

Share, email or bookmark this

De eerste stap is de huidige rapportage af te schaffen. Het heeft wat voeten in de aarde. Toch kan men uiteindelijk instemmen dat geen waarde heeft om wekelijks een cijfer te produceren dat niet niemand gelooft.

Na verloop van tijd komt de vraag om een kwaliteitsmeting toch weer terug. De opzet:

• elke dag controleert één ervaren medewerker een half uur lang dossiers, willekeurig uit de stapel ‘afgehandeld’;
• de medeweker schrijft elke bevinding op een lijst met een omschrijving van één zin en de naam van de behandelaar;
• de medewerker koppelt de volgende ochtend de vijf meest gemaakte fouten terug aan het team, zodat het team die dag weet waar ze op moeten letten;
• de teamleider kan aan het eind van elke week of maand kijken welke medewerker welke fouten maken en met hen bespreken hoe dat te verbeteren is.

Het voorstel landt niet. Er is geen percentage, geen categorisering, geen onderbouwing van significantie, niet geborgd dat iedere medewerker precies evenveel controles krijgt.

Wat ze wel willen is vrijwel een exacte beschrijving van de voorgaande methode van controleren. Een vastgesteld aantal cases, waardoor men klaagt dat het zoveel tijd kost. Een vast aantal cases per persoon per week, die mensen zelf moeten aanleveren. Categoriseren met discussie wat er dan precies aangepakt moet worden om het te verbeteren. Een percentage, zodat er een cijfer is en de klacht dat men geen concrete informatie heeft wat er verbeterd moet worden. Ofwel: het klopt helemaal, maar het werkt niet.

En ik ben (nog) niet in staat deze beweging tegen te houden. Een minpuntje op mijn eigen kwaliteitsmeting.

Share, email or bookmark this

Wanneer neem jij genoegen met het antwoord op die vraag?

Om waarom? te kunnen beantwoorden moeten we een gemeenschappelijk referentiekader hebben waarbinnen we het eens zijn over wat waar is.

Waarom is dus een zoektocht waar onze wereldbeelden overeenkomen!

Inspiratie via onderstaand filmpje:

Share, email or bookmark this

Los van het feit dat het onmogelijk is om het niet te doen, want alles moet je een keer voor het eerst in het echt doen, vind ik dat je een verplichting hebt om zelfs bij elke klant te experimenteren. Dat is de enige manier om je eigen vaardigheid te vergroten en op termijn meer mensen beter helpen.

Wat betekent professionaliteit voor jou?

Is het een naam die betekent dat je sommige dingen niet meer mag doen en andere juist moet? Dan beperkt professionaliteit je mogelijkheden. Vanuit het systeemdenken is er een wet van ‘requisite variety’. Deze wet zegt dat in ieder systeem, zowel machines als mensen, het element met de grootste variabiliteit in functioneren het controlerende element is. Als jij je gedrag beperkt, dan verlies je de leiding. De mensen met wie je werkt hoeven zich namelijk niet aan de wetten van professionaliteit te houden en hebben meer mogelijkheden in hun gedrag.

Of betekent dat je ook traint als het regent? Dan betekent professionaliteit dat je doorgaat met jezelf vragen stellen als anderen er genoeg van hebben. Dat je die actie waar je tegenop ziet toch doet. Dat je na zes manieren proberen, ook aan de zevende manier begint. Dan werk je aan het ontwikkelen van meer ervaring en meer mogelijkheden. Dan onderscheid je je van de mensen die even geen zin hebben of opgeven. Dan werkt de ‘law of requisite variety’ in jouw voordeel.

Inspiratie: Bandler and Grinder, Frogs into princes (p74) en Seth Godin, Linchpin.

Share, email or bookmark this

Uit de analyse van Amabile bleek juist dat ‘progress’ het magische ingrediënt is dat van een gewone werkdag een geweldige werkdag maakt: de ervaring dat je als werkende mens een stapje vooruit zet. (via Wat managers niet weten over motivatie | Ben Tiggelaar | intermediair.nl.

Heerlijk simpel. Al brengt het ons wel weer een kip & ei situatie.

Share, email or bookmark this

Waarom gaat er zoveel mis in deze organisatie?

Vraag jij je dat ook niet af?

Iedere keer hoop ik degene te spreken die onderdeel is van het probleem.

Maar elke keer zit ik weer tegenover iemand die juist de oplossing kent.

En dan vraag ik me af, hoe komt dat nou?

Ik zal direct tot de kern komen,

want jij bent vast ook iemand die zegt dat hij dat graag wil?

Waar denk jij dat de probleem zit?

In de onduidelijke strategie, visie of missie?

Ligt het aan het management, slechte plannen en onvoldoende aansturing?

Of aan de medewerkers, hun slordige uitvoering en gebrek aan motivatie?

Of de inflexibele systemen, verouderde organisatiestructuur of gesuboptimaliseerde processen?

Of is het toch de cultuur, het gedrag en verkeerde houding misschien?

Ik zal je uit je droom helpen.

Als je het niet wilt weten, stop dan nu met lezen.

Het ligt aan jezelf.

Ja, helemaal aan jezelf

Nou ja, misschien niet alleen helemaal aan jou

Nu zwak ik het weer af… terug!

Ja, jij daar – lezer.

Je kunt wel omkijken, maar ik bedoel echt jou.

Jij hebt vandaag de keuze.

Als je doet wat je altijd al deed,

krijg je het resultaat wat je altijd al kreeg.

Dus kies!

Om je te schikken naar wat je krijgt.

Of om eindelijk een keer wat flexibiliteit te tonen in wat je doet.

En ik vraag je alsjeblieft, alsjeblieft…

Hou op met klagen, met zeuren, met wijzen,

want ik wil het niet meer horen.

Dus ik herhaal het nog een keer.

Niet voor jou,

want jij hebt het vast de eerste keer al begrepen.

Dus voor de anderen nog één keer:

De betekenis van wat je doet,

is de reactie die je krijgt.

Dus: ga jij zelf een keer iets anders doen?

Want de experts zouden dat wel een goed idee vinden.

Wil jij gelijk krijgen of het gedaan krijgen?

Als je kiest voor de tweede optie,

Help ik je graag experimenteren!

Share, email or bookmark this

Laten we een concrete situatie nemen.

Een organisatie wil een kostenreductie van 10% in één jaar realiseren. Na een half jaar is er nog niets gerealiseerd. De reflex van het management is: druk opvoeren, om nieuwe plannen vragen, zodat men de kostenbesparing van 10% alsnog in een half jaar te realiseert.

Ik denk dan: Als je in een half jaar 0% hebt gerealiseerd, hoe kun je dan met druk en het maken van nieuwe plannen opeens 10% in een half jaar realiseren? Als dat werkte, zou ik vanaf de start druk uitgeoefend hebben op resultaat.

De reflex is begrijpelijk: als mensen tijd verspild hebben, krijgen ze de neiging om die tijd goed te willen maken. Dat is zelfbedrog: Eenmaal opgelopen vertraging maak je nooit meer goed. Je kunt namelijk niet terug in de tijd. Het beste dat je kunt doen is leren voor de volgende keer.

Het probleem is juist dat door nog meer druk op resultaat, mensen vergeten stil te staan bij de belangrijkste vraag om te leren en te verbeteren. Onder druk zijn mensen nog meer geneigd op zoek te gaan naar zelfrechtvaardiging, schuldigen en oorzaken buiten invloedssfeer om de zwarte piet niet toegespeeld te krijgen.

Daarmee komen mensen niet tot het stellen van onderstaande (misschien wel spannende) vragen:

• Hoe kan het dat ik denk dat ik het goed doe en jij ook en we toch niet ons resultaat halen?
• Hoe kan het dat we allemaal ideeën hebben over hoe het beter kan en we toch niet ons resultaat halen?
• Wat heb ik gedaan of nagelaten waardoor we vertraging opliepen?

En als iemand dan toch die vragen stelt, focus dan eens op jezelf in plaats van anderen of omgevingsfactoren. Waarschijnlijk levert het een paar aanknopingspunten voor verbetering op!

Share, email or bookmark this