روحانی در حال سخنرانی :

عزیزان ، خدا رو تو این شبا بیارین تو دایرکت ، باهاش خلوت کنید ، مطمئن باشید که جوابتونو میده .

تو این شبا اگه یه لایک به آیتم های خدا بزنید مثلا اینکه که هزار تا لایک روانه کرده باشید .

خدا خیلی بنده هاشو دوست داره ، واسه نُت های که این شبا رونوشت به خدا میدید اَد اِستار میزنه . شیطون رو بلاک کنید و فقط خدا رو فالو کنید.

ارسال نظر سریع

سیزن 2 فاصله ها , اپیزود 1 :

[محسن دوباره پشت گردنش را گرفته است ، حاج رضا از در با عجله وارد میشود]

**

- باز چی شده محسن جان ؟‌!
+ داداش ! وحیـــد داداش !‌
- وحید چی ؟‌باز چی کار کرده ؟‌

**

[لوگوی پیام های بازرگانی گوشه سمت راست تصویر نمایان میشود]

**

+ این پسره نادون … این پسره نادون باز رفته با یکی از بچه های کلاسشون چیپس خورده !
- خودتو ناراحت نکن محسن جان ! با هم درستش میکنیم .
+ آخه کی می خواد بفهمه که چیپس واسش ضرر داره ؟!
- سعید که عاقبت به خیر شد ،‌ ببین داداش باید به بچه ها نزدیک بشی … ! بگو عصر بیاد کارگاه باهاش صحبت می کنم . یه 200 تومن هم دستی بهش میدم ، نگران نباش همه چی درست میشه ، فقط به زمان نیاز داره !
+ امیدوارم ، داداش من اگه تو رو نداشتم چی کار باید میکردم که اسوه کامل و نمونه بارز تربیت فرزند هستی !!!

**

[پیام های بازرگانی]

ارسال نظر سریع

- چای

- چای

- چای

- چای

- چای

- چای

- آب پرتقال

+ می خوای متفاوت باشی نه ؟ !

ارسال نظر سریع

بعضی وقتا با خودم فکر می کنم که قید همه چی رو بزنم ، عین یه دیوونه بزنم به جاده و دیوونه وار برم ، کجاش مهم نیست ، فقط حس کنم که مسافرم!

ارسال نظر سریع

آدما اصولا دو دسته اند : دسته اول اونایی که تیرماه دنیا اومدند و دسته دوم اونایی که تیرماه دنیا نیومدند. طبیعتا من باید در این دسته بندی جز دسته اول باشم .

18 سال پیش در چنین روزی پسر بچه ای پا به عرصه ی وجود گذاشت که بعد ها نام او را ماهان نهادند . این پسر بچه از همان طفولیت بسیار فضول و کنجکاو بود تا جایی که اطرافیانش به کرار از آینده درخشان او سخن به میان می آوردند . سالها گذشت و این کودک که حالا مردی برای خودش شده بود . خوب دیگر مردی برای خودش شده بود و همین دیگر و الباقی قضایا …

ای بابا ، چقدر زود بزرگ شدم ، خودمم نفهمیدم ، انگار همین دیروز بود ها به سیب زمینی می گفتم دیب دمینی . بچه که بودم خیلی دوست داشتم که بزرگ بشم برم قاطی آدم بزرگا ، ولی حالا می فهمم که آدم بزرگی هیچی نداره ، خود آدم بزرگا دوست دارند برگردند به دوران بچگی .

از همین الان به بچه هایی که تازه قصد دارند به دنیا بیاند می گم ، دنیا نیاین ، چه کاریه خوب ! این دنیا هیچی نداره به خدا. یه سری آدمند که واسه سیر کردن شیکمشون دارند تلاش می کنند حالا به هر قیمتی . دنیای کثیفیه .

من توی این 18 سال هیچ چیز خوبی از این به اصطلاح دنیا ندیدم. لااقل اگه خیلی دوست دارین دنیا رو ببینید سعی کنید زیاد بزرگ نشید ، همون بچه بمونید بهتره ، بچه اید کاری می کنید که دوست دارید ، عشق میکنید ، بازی می کنید ، زنده میشید ، میمیرید ، با دختر/پسر همسایه بغلی ازدواج می کنید ، نهایتا میگن بچگی کردید دیگه. از ما گفتن بود.

***

در پاورقی :

توی این 18 سال اصن جشن تولد نداشتم و گمون نمی کنم کسی امسال هم واسم جشن تولد بگیره .

توی آلبوم عکس از بچگیام پیدا نکردم به ناچار عکس چهارسالگیمو گذاشتم.

مصادف شدن جشن تولد 18 سالگی با فینال جام جهانی هم از اتفاقات جالب بود که به خاطره ها پیوست .

دوست خوبم مهدی رستمی منو به بازی پیشنویس دعوت کرده بودن با این عنوان که پست هایی که هیچ وقت منتشر نشدند و علتش که من بعد از کلی کلنجار رفتن با خودم تصمیم گرفتم که این پست ها همون بهتره که پیشنویس بمونن حالا با دلالیل کاملا شخصی . دوست داشتم در این بازی شرکت کنم اما تعداد پیشنویس ها و مطالبش جوری بود که نمی شد ، همین جا از ایشون عذر می خوام و از دعوتشون کمال تشکر رو دارم ، باشه که در بازی های بعدی ایشون شرکت کنم .

ارسال نظر سریع

[بنگـــــ بنگ]
- اگه جرات داري بيا از پشت اون درخت بيرون تا يه گلوله نثارت كنم !
+ هيچ غلطي نميتوني بكني !
[بنگـــــ بنگ]
- بيا بيرون تا نشونت بدم ، قسم مي خورم كه يه گلوله تو مخت بزنم !
+ جرات نداري ، حيف كه گلوله هام تموم شد !
- باشه بيا من اسلحه رو ميزارم زمين ، تن به تن مي جنگيم ، ميزنمت تا خون بالا بياري !
+ باشه خودت خواستي !
– ماهان ، مسعود ، بياين شام حاضره !!

پي نوشت :
* چقدر دوران شيريني بود كودكي ولي افسوس كه خيلي زود گذشت . خيلي دوست دارم برگردم به اون دوران .
* كنكور رو هم به سلامتي حواله كرديم ، رفت پي كارش ، فكر مي كنم بد ندادم ، خوب بود ولي انصافا اختصاصياش سخت بود . كنكور زبان رو هم تركوندم درحد جام جهاني
* سر جلسه ما مخمون گوزيده بود ، فقط يه آب معدني بهمون دادند كه اونم انگار الان از رو اجاق برداشته بودند و داغ بود ، بعد اونطرف مراقب كه بيكار بود واسش سانديس آوردند ، كيك آوردند ، از اين تكدانه ها واسش آوردند سر آخر هم يه چايي بهش دادند .
* الان ديگه كلي احساس آرامش ، آزادي و اينا مي كنم و وقتم بسيار آزاده ، از اين به بعد بيشتر اينجا مي نويسم .

ارسال نظر سریع

دقیقا بخوام خودمو معرفی کنم ، من همون کلاغ سیاه تو قصه هام که هیچ وقت به خونش نمی رسه !

ارسال نظر سریع

هيچ گونه پي نوشت ، پس نوشت ، حاشيه ، انتها و … ندارد !

ارسال نظر سریع

ارسال نظر سریع

دلخوشی به اینکه کلمات هستند که دردت را بنویسی و کمی بار غم از دوش کم کنی ولی عمق فاجعه جایی است که نتوانی منظورت را از حرفهایت بیان کنی و این خود حس غریبی است … !   

پ . ن :

* امتحانات  رو هم چه خوب و چه خراب بالاخره تمومش کردیم . نمره های درخشانمون  رو چند روز دیگه اعلام میکنند. امیدوارم که قبول شده باشم .

* شانس که نداریم درست همون سالی که ما کنکور داریم میان امتحانای پیش دانشگاهی رو نهایی میکنند و نمرشم تو کنکور تاثیر میدند . دیگه اینه مملکتمون  کاریش نمیشه کرد. 

* اخر این هفته میرم تهران واسه یه سری کار، با چند تا از رفقا هم قرار گذاشتم برم ببنمشون. 

ارسال نظر سریع

پي نوشت :

كلي زور زدم تا بتونم اين چند خط رو بنويسم .. خواهيد بخشيد.

ارسال نظر سریع

ارسال نظر سریع

ارسال نظر سریع

“اندر باب ديالوگ هاي سريال هاي ايراني “

ارسال نظر سریع

بايد عرض كنم كه روزگارم بد نيست . (تكه ناني …) كارمان شده درس خواندن و درس خواندن و … . چرا ؟ چون كه امسال بايد از به قول بعضي ها  سخت ترين لول (همون مرحله خودمون :دي) زندگي يعني كنكور كذايي عبور كنيم كه اسمش مثل خوره ميره رو اعصابم . ولي اصولا من بيدي نيستم كه به اين بادها بلرزم (آره جون خودت !)  و اصلا استرس و ترس و اين حرفا تو كت ما نميره ( شي دادااش !) ولي خوب درس مي خونم كه لااقل يه جاي خوب كه قبول بشم  كه بعدا پزشو بدم (:دي تنها دليل درس خوندم ،‌ مردم دليل دارند مي خوان به يه جايي برسند و بعد ما هم دليل داريم واسه درس خوندمون) . آخه نيست كه از بچگي تو سرمون زدند كه با بايد دكتر بشيم يا مهندس . حالا بايد جورشو بكشيم !

هيچكي نيومد بگه كه الهي بزرگ كه شدي يه كارخونه دار بزرگ ، يه كشاورز موفق ، يه مامور شهرداري خوب يا يه بيكار با شخصيت بشي !‌ همش هي گفتند اللهي كه مهندس  بشي (پسر نازم !) .  به هر حال ديگه بايد بسوزيم و بسازيم . چه ميشه كرد.  اين درس خوندن امسال باعث شد كه نه مسافرتي بريم و اصلا تعطيلات درست و حسابي داشته باشيم . (انگار كه  كه هر سال تعطيلاتم خيلي پرباره )

يادش بخير ابتدايي كه بودم معلم موضوع انشا ميداد تعطيلات تابستان يا نوروز خود را چگونه گزرانديد !  بچه ها از مسافرت و ديد و بازديد هاشون مي نوشتند . من اين وسط ميموندم كه چي بنويسم . يه مشت دروغ سر هم مي كردم كه مثلا بگم ما هم آره !  ولي چه فايده حسرت يه تعطيلات خوب و لذت بخش به دلمون موند . 

ولي خوب اين نيز بگذرد !‌ حلا چه جور بگذرد رو خدا ميدونه.

ارسال نظر سریع