Gerçeğe Çağrı Merkezi

Bu Sene De Böyle Olsun İstedik, Ama Olamadı

2011-10-24T14:23:55Z

Van’da yaşanan deprem nedeniyle ödül törenimizi ileri bir tarihe erteledik.

Tören organizasyonu için harcayacağımız enerjiyle depremzedelere yardım ulaştıracağız.

Sosyal medyada ve medyada yardıma ihtiyacı olan insanların Kürt olduklarının vurgulandığına şahit oluyoruz. İnsanım diyen hiç kimse bu hesapları yapmamalı ve hatta aklının ucundan bile geçirmemeli. Odaklanmamız gereken yegane düşünce enkaz altında ve çadırlarda bizden yardım bekleyen insanlara yardım etmek olmalı.

Depremde hayatını kaybedenlerin yakınlarına baş sağlığı, yaralananlara da acil şifalar diliyoruz.

Bu mesajın ulaştığı herkesi; enkaz altında ve çadırlarda sizden yardım bekleyen insanlarla dayanışmaya çağırıyoruz.

Çağrı Merkezi Çalışanları Derneği

En iyi çağrı merkezi ödülleri 2006 yılından beri her sene veriliyor malumunuz. Bizler de çağrı merkezlerinde yaşanan sorunları ve bizleri yok sayan bu ödülleri basın açıklaması yaparak protesto ediyoruz. Bu sene geçen senekilerden daha farklı bir organizasyon yapmayı istedik ve biz de bir ödül vermeye karar verdik. Ödülümüzün adı “Kabakulak”.

Kabakulak Ödülleri Kime Gidecek?

Kabakulak ödüllerini beş kategoride dağıtacağız. Kategorileri ve kategorilere dair kısa açıklamaları ankete katıl” sekmesine tıkladığınızda görebilirsiniz.

Ödülü alacak çağrı merkezlerini şimdiden tebrik ediyoruz bizim ödüllerimiz sponsorluk ilişkilerine bağlı olmadığı için çok daha sahici olacaktır emin olun.

Peki Ben Ne Yapabilirim?

Ankete katılabilirsin. Her zaman yaptığınız şey.

Ortalığı velveleye verebilirsin:

Yeniçeriler kazan kaldıracakları zaman kulaktan kulağa fısıldaşıp birbirlerine haberdar ederlermiş, Gizli saklı yürüttükleri bu haber yayma faaliyetine de pasoparola derlermiş. Sen de kazan kaldıran yeniçeriler misali sosyal medyada, çay kahve molalarında, eş dost ortamlarında kabakulak ödüllerini pasoparola ederek katılımı arttırabilirsin. Arttırsan ne güzel olur.

Geceye gelebilirsin:

O gece paranın pulun fuarın derdine düşmeyeceğimiz ve şirket – mirket anlamayacağımız için çok eğleneceğiz. Sen de dahil eski yeni bütün çağrı merkezi çalışanlarını ve dernek dostlarımızı ödül gecemize davet ediyoruz.kabakulak

Geceye dair ayrıntıları pek yakında Gerçeğe Çağrı Merkezi’nde ve Kabakulak Ödülleri‘nde duyuracağız.

Benzer yazı yok.

Çalışırken Hastalanıyoruz!

2011-10-12T12:58:48Z

Güvencesizleştirme, işçi sağlığı ve mücadele deneyimleri bu çalıştayda tartışılacak. Çağrı merkezi çalışanlarının yani bizlerin de sorunları masaya yatırılacak.

‘Çalışırken Hastalanıyoruz’ ana temalı Çalıştay 16 Ekim 2011 Pazar günü saat 10.00′da Makina Mühendisleri Odası İstanbul Şube’de düzenlenecek.

Katılımın serbest olduğu çalıştayı İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi düzenliyor. Çalıştayda, güvencesizleştirme, bu sürecin işçi sağlığına yansımaları, dünyadan ve Türkiye’den mücadele deneyimleri ile meslek hastalıkları tartışılarak çözümler bulmaya çalışılacak.

İstanbul İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Meclisi Çalıştayı, 16 Ekim 2011 Pazar günü şu konuşmacılarla gerçekleşecek;

“Çalışırken Hastalanıyoruz”

Yer: Makina Mühendisleri Odası İstanbul Şube

Adres: Katip Mustafa Çelebi Mah. İpek Sk. No: 9/2 Beyoğlu/İstanbul Tel: (212) 252 95 00

(Makina Mühendisleri Odası İstanbul Şube’nin Bulunduğu İpek Sokak, İstiklal Caddesi’nde Küçükparmakkapı Sokak’tan İlk Sola Dönünce…)

Not: 16 Ekim Pazar Günü Avrasya Maratonu gerçekleşecektir. Anadolu Yakası’ndan gelenlerin vapur yoluyla Kabataş veya Karaköy’den Finükiler hatla gelmeleri kolay olacaktır.

Benzer Yazılar:

“Kabin memurunun kilosu”

2011-08-19T07:34:57Z

Sosyal paylaşım sitesi Twitter’daki trending uygulamasını duymuşsunuzdur. Hakkında en çok konuşulan konuya dair, sosyal paylaşım sitesinin köşesinde bulunan ve yazdığınız her iletide o sihirli trend lafları kullandığınız anda takipçi sayınızı artırmanızın muhtemel olduğu uygulamadır. Bunun politik ve siyasi arenaya, kişi ve kurumlara tezahür etmiş şekli de, politik kimliğinizi belirleyen konularda “trend” yaratacak kelimeleri ve kavramları kullanmaktır.

Bizim coğrafyada, sırası ve üzerine söylenenler değişse de hakkında en çok konuşulan kavramlar; Kürtler, tutuklu gazeteciler, savaş, yoksulluk, demokratikleşme ve kadınlar oluyor. Burada hemen şunu belirtmek gerekir ki; bu sıralamanın sonuncusunun “sonuncu” olma durumu sabittir. Eski bir kabin memuru ve sendikacı olarak bana bu yazıyı satırlara döktüren de, 4 Ağustos tarihli BirGün Gazetesi’nde yayınlanan haberdi.

“Kilo alma işten atılırsın” başlıklı haber, kabin memurlarının uzun süredir muzdarip olduğu, THY yönetiminin, boy-kilo oranına dair insanlık dışı uygulamasını anlatıyordu.

Yönetmeliği hazırlayan THY işvereni: “Ey kabin memuru, şartlar ne olursa olsun kilonu muhafaza et, etmezsen işten atarım” diyor! İlgili yönetmeliğin satır aralarına gizlenen, daha çok kadınların istihdam edildiği kabin memurluğunun, kafalardaki; “güzel, alımlı kadın” imgesine karşılık gelmesinden kaynaklanan cinsiyetçiliğini görmemek mümkün değil. Hava yolu şirketlerinin reklâmlarında, kabin memuru üniformalarını, sürekli gülümseyen, alımlı genç kadınların giymesinin bir tesadüf veya “sivil havacılık kuralı” gereği olmadığı da açık.

Nitekim sendikanın bağlı bulunduğu üst kuruluş, Uluslararası Taşımacılık İşçileri Konfederasyonunun (ITF), kabin memurluğu mesleğini, iktisadi bir pazarlama aracına çeviren havayolu işverenleri ve tacizkar yolculara karşı, işkolundaki cinsiyetçilikle savaşmak üzere düzenlediği, “campaign against sexizm in the airline industry” kampanyası sürmektedir.

Sendika yönetimi adına açıklama yapan yetkililer, toplumsal cinsiyet rollerinin bir devamı olarak, daha çok kadınların tercih edildiğini, hatta bazı havayollarının sadece kadın kabin memuru istihdam ettiğini gözardı ederek, bu uygulamanın, kadın-erkek tüm çalışanları içerdiğinin altını özellikle çizmiş ve uygulamanın üzerinde temellendiği sexizm’i görünmez kılmışlardır.

Şüphesiz madde erkek ve kadın tüm işçileri kapsıyor fakat yönetmelikteki: “Doğum nedeniyle uçuştan ayrı kalan Kabin Memurları ve Kabin Amirlerine doğum sonrası işbaşı tarihinde mutlaka kilo ölçümü yapılır” maddesi asıl muhatapların kadın kabin memurları olduğunu açıkça anlatmaktadır. Dolayısı ile bu niyeti doğru okumak ve patriyarkal kapitalizmin “cinsiyetsiz bireylerin eşitliği” kavramının tehlikesinin farkında olmak, gelecekteki ayrımcı uygulamaları görebilmek açısından çok önemlidir.

Ayrımcılık ve cinsiyetçilik nüvesini bolca içinde barındıran bu uygulamayı, “AKP’nin yasakçılığı ”ve “şekilciliği” ile açıklamayı yeterli gören sendikanın adı, son zamanlarda işten atılan kadın sendika çalışanları ile anılıyor. İçinde bir dönem görev yaptığım ve henüz bir öğrenciyken, Havaş grevinde, direnen işçilerin çadırlarını ziyaret ederek tanıştığım Hava-İş sendikasında, 89 bahar eylemlerinden bugüne çok şey değişti. Tecrübe ve gözlemlerimiz bu süre içinde bize çok şey öğretti. Bürokratik sendikacılık adına yaşanan negatif değişim tek bir sendikadan da ibaret değildi. İktidarın devamını sağlamak adına muhalifleri susturmak, eleştirenleri “ihanetçi-işbirlikçi” olarak etiketlemek “erki” korumanın en değişmez ilkesiydi.

Görüyoruz ki mevcudu koruma refleksi, iktidar ilişkilerini sorgulamayı güçleştirdiği gibi söylem ve pratik arasında da çelişki yaratabiliyor. Zira THY’de kadın çalışanların sayısının azalmasına dikkat çeken sendika yöneticisi, üyesi olduğu yönetim kurulunun, iki kadın işçisinin işten çıkartılma kararlarını bu kadınlara kendisi vermişti! Bu kadınlardan biri, sendikada yaşadığı tacizi açıkça beyan etmiş ve bunun karşılığında, yönetim kurulunun bazı üyeleri tarafından “hain” ilan edilerek önce sistemli bir mobbinge maruz bırakılmış ve işten atılmıştı. Sendika emekçisi diğer kadın ise, henüz neden atıldığını bile bilmiyor! Tüm bu süreçlerin son noktasında alınan kararın erkeklerin değil de yine bir kadının eli ile hayata geçirilmesi işin en ironik tarafıdır.

İşveren ve sistemin anlayışını doğru tahlil edemediğinizde temsil ettiğiniz işçiler ve kendiniz adına cinsiyetçiliğe karşı mücadelenin yerini ezberler ve klişelerin alması kaçınılmazdır. Dolayısıyla haberde, mesleğin, ‘’arzu nesnesi” imgesinin yarattığı onlarca sıkıntıyı, limitleri zorlayan uçuş saatlerini, işveren baskısı ile yok sayılmış yönergeleri, iş yasasında tanımlı olmamayı, uçakta, ofiste, sendikada maruz kalınan her türlü tacize karşı mücadele eksikliğini değil, sadece platin rengine boyanamayan saçları, oje, küpe ve etek boyu örneklerini okuyoruz!

Öte yandan keşke haberi yapanlar, Hava-İş yönetimine sendikadaki durumu da sorsalardı diye düşünmeden edemiyor insan. İktidara, “kadın çalışan istemiyor” eleştirisini yöneltirken, kendileri kadın çalışanların sayısını arttırmak adına nasıl bir politika izliyorlardı? İçinde bulundukları sendikanın yürütme organlarında kaç tane kadın vardı? Mesela şube başkanlarının ve yönetimce “atanmış” temsilcilerinin kaç tanesi kadındı? Konfederasyonlarda ve sendikalarda, işyerlerinde kadın üyelerin maruz kaldığı cinsiyetçiliğe, ayrımcılığa karşı ne düşünüyorlardı?

Ne yazık ki konuşurken sarf ettiğimiz bazı kavramalara kendimiz dahi inanmıyorsak, trendimizin artması muhtemel ama inandırıcılığımız şüphelidir.

Kuşkusuz söylenecek ve yazılacak onlarca satır var, fakat muradım, -miş gibi yapma- samimiyetsizliğinin, sınıf ve toplumsal muhalefet üzerinde, sermaye ve işverenlerden daha büyük bir tahribat yaratabileceğini anlatabilmektir. Ve en acısı; bir hemcinsinizin daha, erkek egemen sistemin kalelerinde, kendi cinsine yabancılaşmadan, erkekliği yeniden üretmeden var olamayacağına tanıklık etmektir.

O bildik meşum filmi bir daha izlemektir…

Eylem Ateş (Kabin Memuru)

Hava-İş Genel Merkez Yönetim Kurulu eski Üyesi

Sol Defter

Benzer yazı yok.

Söz Konusu Onurunsa Tek Garantin Örgütlülüğündür

2011-07-19T11:25:13Z

2006 yılında işe başlayan arkadaşımız Birim T., 2008 yılına kadar yöneticilerinden taktir alan bir çalışandı. İşyerindeki yönetim değişikliğinden sonra, işyerinde çalışma koşulları gün geçtikçe ağırlaştı. Çalışanlar üzerinde yoğun bir baskı ortamı oluşturuldu ve bu ortam çalışanların psikolojisini etkilemeye başladı. Bu süreçte bir yönetici, baskılama ve sindirme uygulamalarının uzantısı olarak, dernek üyesi bir arkadaşımızın şahsi görüşmesini dinledi. Dinlemekle de kalmadı, görüşmeyi arkaşımızın yakınlarına da dinletmeye kalkıştı. Bir süre sonra yönetici pozisyonundaki şahıs, özel görüşmesinin dinlenmesine ve işyerindeki ağır baskı ortamına karşı sesini yükselten arkadaşımıza husumet duymaya başladı.

Davaya konu davranışların önemli bir kısmı bu olaydan sonra gerçekleşti. Arkadaşımızın bütün yetkileri askıya alındı ve boş bir masaya oturup mesaisini hiçbir şey yapmadan tamamlaması istendi. Bu noktada derneğimizin de katkılarıyla avukatımız İzzet Otru sürece dahil oldu. Banka yetkilileri ile görüştü. Tüm çalışanlar üzerindeki baskının azaltılmasını istedi. Bu görüşmelerden sonra baskılar daha da arttı. Baskılara daha fazla dayanamayan arkadaşımız sonunda haklı nedenle iş sözleşmesini feshetti ve banka aleyhine İstanbul İş Mahkemesi’nde açtığı davada, işçilik alacakları ile birlikte manevi tazminat talep etti. Çünkü, özel görüşmeleri dinlenmiş, bu görüşmeler arkadaşımızın ailesine dinletilmeye çalışılmıştı. Bunların yanında, davalı banka iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin bir kısmını da almıyordu. İşçilerin ara dinlenme sürelerini tam olarak kullandırmıyordu. Ara dinlenme sürelerindeki 1 dakikalık geç kalmalara karşılık en az 10 dakika fazla mesai yaptırıyordu.

Davanın açılması ve gerçeklerin ortaya çıkmasıyla beraber davalı banka ve çağrı merkezi yöneticileri mahçubiyet sergilemek yerine daha da üste çıkmaya çalışan bir tavır sergiledi. Davayla hiç ilgisi olmayan bir takım kayıt ve belgeleri dosyaya sunarak arkadaşımızı mahkemede zor durumda burakmaya çalıştı.

Bilirkişi raporuna göre de davalı banka, çalışanlarına baskı uygulamaktadır ve bu nedenle davacının yani dernek üyesi arkadaşımızın iş aktini feshi haklı bir sebebe dayanmaktadır. Yine rapora göre, firma iş sağlığı ve güvenliği konusundaki yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmemektedir ve arkadaşımızın kişisel telefon görüşmelerinin dinlemekle arkadaşımızın kişilik haklarını zedelemiştir.

Dava boyunca bir kez daha gördük ki ülkemizde iş yaşamına dair kamu denetimi fiilen iflas etmiş durumdadır ve hak gaspı adeta bir kural haline gelmiştir. Bu aşamadan sonra emeğimizin hakkını ve onurumuzu korumanın tek yolu örgütü ve fiili mücadedir.

Bütün bu dava süreci boyunca bizlere destek olan BANK-SEN ve Plaza Eylem Platformuna teşekkür ediyoruz.

Zafer direnen emekçinin olacak

Çağrı Merkezi Çalışanları Derneği

Benzer Yazılar:

Söz Konusu Onurunsa Tek Garantin Örgütlülüğündür

Söz Konusu Onurunsa Tek Garantin Örgütlülüğündür

2011-07-18T11:23:09Z

Basına ve kamuoyuna duyurulur:

Garanti Bankası Çağrı Merkezi’nde yaşanan mobbinge karşı açtığımız davada karar aşamasına gelindi. Dava süreci boyunca bizi yalnız bırakmayan dostlarımızla beraber 19 Temmuz Salı günü, saat 09:40′da Çağlayan’daki yeni adliye binasında görülecek duruşmada hazır bulunacak, sonrasında da bir basın açıklaması yapacağız.

Çağrı Merkezi Çalışanları Derneği

Benzer Yazılar:

Söz Konusu Onurunsa Tek Garantin Örgütlülüğündür

Burger King Basın Açıklaması

2011-06-09T07:53:11Z

Dün Burger King Çağrı Merkezi’ni aradık öğlen aradığımızda çağrı merkezine ulaşamadık, akşam ise biraz daha şanslıydık zar zor da olsa görüşebildik. Burger King çağrı merkezindeki çalışanlara desteğimizi sunduk, yalnız olmadıklarını hem söyledik, hem gösterdik.

Bugün ise Burger King çağrı merkezinde örgütlenen Tez-Koop-İş’in basın açıklaması olacak, ona katılacağız.

Basın açıklaması bilgileri şöyle:

Basın açıklaması bilgileri:

Tarih : 09.06.2011 (Perşembe)

Saat: 14:30

Yer: Basın açıklaması saat 14:30 da Büyükdere Cad. No: 86 Esentepe adresinde bulunan Burger King önünde yapılacaktır.

(Mecidiyeköy’den Gayrettepe yönüne giderken Ali Sami Yen Stadı geçince Divan Pastanesi yanı)

http://www.facebook.com/event.php?eid=151378644935365

http://istanbul5.tezkoopis.org/index.php?option=com_content&view=article&id=201:perembe-guenue-sokaktayz-burger-kingin-oenuendeyiz&catid=35:eylem-etkinlik&Itemid=56

Benzer Yazılar:

Burger King’le Derdimiz Ne?

2011-06-08T13:19:26Z

Burger King Çağrı Merkezi’nde bir grup çalışan; “çalışma koşullarının ve ücretlerinin iyileştirilmesi ve anayasal bir hak olan sendika örgütlenmesi istediği” için Tez-Koop-İş sendikasına üye oldu. Bu gelişme üzerine Burger King Çağrı Merkezi yöneticileri çalışanların bu hakkını yok sayarak dört kişinin işine son verdi.

İşten çıkartılan işçiler yaşadıklarını duyurmak ve anayasal haklarına sahip çıkmak için Burger King’e karşı bir kampanya örgütledi. Radikal gazetesi köşe yazarı Ezgi Başaran’ın cesur çıkışını saymazsak ana akım medya Burger King’de yaşananları görmezden geldi. Tat Gıda’nın übersonik reklam bütçesiyle ördüğü sansür duvarına karşı bağımsız haber kaynaklarının cesareti ve sosyal medyanın kılcal damarlardan haber sızdırması sayesinde delindiğini görünce, internet sansürünün ne kadar tehlikeli olduğunu bir kez daha anladık.

Burger King Çağrı Merkezi’ndeki direniş geniş kitlelere yayıldı ve ilk anda gelen “Bu kadar saat çalışmaya bu kadar kısa mola olur mu, bu tempoya bu ücret hak mıdır?” soruları öfkeye ve hemen ardından da dayanışmaya eylemlerine dönüştü.

Dayanışmacıların büyük çoğunluğu Facebook’ta açılan “Sipariş Yok, Destek Var” kampanyasında bir araya geldi. Dilerseniz sayfaya bir göz atın: facebook’da açılan https://www.facebook.com/event.php?eid=106367572786036 Beşiktaş çarşı grubundan, televizyon kanallarına kadar onlarca kurum ve binlerce kişi Burger King direnişini destekliyor ve sahipleniyor.

Burger King’in tavrı değişmezse neler yapılabileceğine dair bir çok öneri var ama şimdilik kararımız; 444 54 64′ü arayıp 1’i tuşlamak ve karşımıza çıkan çağrı merkezi çalışanına “sipariş yok, destek var” minvalinde bir konuşma yapmak.

Kimse Aramasa Bile…

Yalova Vodatech’de çalışan ve bir türlü hak ettiği ücreti alamayanlar, Diyarbakır Global’de çalışan ve keyfi nedenlerle işten atılanlar, Uşak Metis’te iş güvencesi patronun iki dudağı arasında olanlar, ASSİST AŞ’de sendikalaşma hakkı güme gidenler yani bizler, çağrı merkezi çalışanları Burger King’i kimse aramasa bile biz aramalıyız, gerekirse her telefona biz çıkmalıyız.

Burger King’in işten çıkarttığı Gülbahar Bad’le ne kadar çok ortak yönün var bir düşün. Gülbahar Bad evine ekmek götürmek için çalışan iki çocuklu bir meslektaşımız, bizimle aynı şeyleri yaşamış ve fakat susmamış bir arkadaşımızdır.

Şimdi önümüzde iki seçenek var. Ya hiç bir şey yapmadan yaşayıp gitmek, apaçık bir haksızlığa kayıtsız kalmak ya da Burger King’de çalışan arkadaşlarımıza destek olmak için yapılan eylemlere katılmak.

Biz sessiz kalmayacağız.

Çağrı Merkezi Çalışanları Derneği

Benzer Yazılar:

Burger King’i Arıyoruz

2011-06-08T11:54:53Z

Burger King’i Arıyoruz

Burger King çalışanları ile dayanışmak için bugün saat 13:00′ da ve 19:00′da 444 54 64′ü arayıp 1′ i tuşluyor ve aşağıdaki metni okuyoruz:

“Merhaba ben sipariş vermek için değil destek olmak için aradım. Yaşadıklarınızdan haberdarım ve size yaşatılanlardan sonra Burger King hamburgerini sindiremeyeceğimi belirtmek için aradım. Haklı talepleriniz kabul edilene kadar Burger King ürünlerini tüketmeyeceğim. Hakkını arayan sendikalı kardeşlerinizin yanındayız. Siz de sendikaya, hakkını arayan arkadaşlarınıza katılın. Yalnız olmadığınızı bilin.

sevgiler”

Çağrı Merkezi Çalışanları Derneği

http://www.gercegecagrimerkezi.org/2011/06/burger-kingle-derdimiz-ne/

Benzer Yazılar:

Genç İşsizler Saatli Bomba!

2011-05-10T19:51:38Z

AKP işsizliği nasıl gizliyor? Öngel’e göre; AKP’nin işsizlikle mücadele dediği, aslında işsizliği gizlemek üzerine uygulanan yöntemler.DİSK Araştırma Dairesi Müdürü Serkan Öngel, AKP’nin özel istihdam büroları ve Torba Yasa gibi işçilerin ve sendikaların direnciyle karşılaşan çalışma yaşamına dair düzenlemelerinin iç yüzünü anlattı. Öngel, ‘genç işsizliği’ne dair çarpıcı veriler ortaya dökerken, umutsuzluğa kapılmamanın ve doğru stratejilerle örgütlenerek kazanım elde etmenin mümkün olduğunu da hatırlattı.

Avrupa’daki krizden, Kuzey Afrika’daki patlamalara, Türkiye’deki Tekel direnişine kadar pek şeyi Serkan Öngel ile analiz etme şansı bulduk.

Önce işsizlik konusundan başlayalım. İktidar bu konuda neler yaptı ve nasıl değerlendiriyorsun bu politikaları?

En önemli sorunumuz. İşsizlik 2001 krizinden sonra yükseldi. Genelde yüzde 10’un altında bir seyri vardı. 2008 kriziyle birlikte yüzde 15’lere tırmandı. Burada temel dinamiklerden biri de ‘genç işsizlik’ Çünkü gençlerde işsizlik oranı, herkes için olan oranın yaklaşık iki katı düzeyinde.

‘Genç’ derken tam olarak hangi grubu kast ediyorsun?

19-25 yaş arası insanlar. Ama daha geniş kapsamlı araştırmalar da var işsizliğe dair. Mesela 2009 yılında TÜİK’in bir araştırması 19-35 yaş arası işsizliğe dairdi. Bu oranlar çok kaygı verici boyutlarda. AKP hükümeti işsizlikle mücadeleyi işsizliğin yapısal bir sorun olduğundan hareketle, bunu kabul eden ve belli düzeyde tutmak maksadı olan bir yerden ele alıyor.

Çeşitli dönemlerde AKP tarafından (Avrupa ile kıyaslayarak) kriz döneminde çok ciddi artışların yaşanmadığı söyleniyor.

Evet ama bu söylem nereye oturuyor?

Zaten Türkiye’de işsizlik oranları Avrupa’nın çok üzerindeydi. Avrupa’da da çeşitli ülkelerde işsizlik oranları bizim seviyemize ulaştı. Yunanistan kriz dönemiyle birlikte bizim oranlarımızı yakaladı. AKP hükümeti temelde işsizlikle mücadeleyi işsizlik rakamlarında düşüklük olarak algılıyor. Temelde işsizlikle mücadele etmekten çok işsizlik rakamlarını nasıl daha düşük gösteririz diye düşünüyorlar.

Güvencesizlik İstisna Değil Kural Oldu

Bunu nasıl yorumlamalıyız?

Kısmi süreli çalışma biçiminin yaygınlaşması için çaba sarf ediyorlar. Torba Yasa’da da bunu yapmaya çalışıyorlar. Çeşitli mesleki eğitim faaliyetleriyle bunu sınırlandırmaya yönelik çalışmaları var. Yapılmaya çalışılan “insan onuruna yaraşır iş” dediğimiz ILO standartlarıyla belirlenmiş bir çalışma yaşamı yerine daha çok kuralsız, güvencesiz, kayıt dışı sektörlerde alabildiğine esnek bir çalışma yaşamı öngörülüyor. Bu da çalışanlar için yıkım anlamına geliyor. Bildiğimiz anlamda kurallı, güvenceli işler giderek azalıyor. Zaten AKP hükümetinin istihdam stratejisinin temelinde yatanı; kamudaki düzenlemelerinden de yakından takip edebiliyoruz.

İktidara geldiğinden bu yana iki önemli sektör önemli olarak görülebilir. Biri eğitim ve biri sağlık. Eğitim alanında 450 bin kişiyi istihdam etmişler. Bunun sadece yüzde 30’u kadrolu, yüzde 15’i sözleşmeli, geri kalan 225 bin kişi de ücretli öğretmenlik, vekil öğretmenlik gibi kısmi zamanlı çalışan; normal öğretmenlerin 3’te 2’si kadar para alabilen, sigorta primleri 18 – 20 gün üzerinden yatan “atipik” bir istihdam biçimiyle karşılanmış durumda.

Çoğunluğu geçici olarak kamuya dahil edilmiş. Ataması yapılmayan öğretmenler çok ciddi bir sayıda ve sorunları çok büyük. Sağlık sektöründe dönüşüm progamı çerçevesinde 130 bin civarında personel alınmış. Bunun neredeyse yüzde 90’ı taşeron eliyle gerçekleştirilmiş. Artık kamuda gerek eğitim, gerek sağlık alanında taşeron uygulaması ya da atipik istihdam biçimleri istisna değil kural haline getirilmiş. Bu aslında AKP hükümetinin istihdam alanına nasıl yaklaştığını, çalışma yaşamını nasıl algıladığının işareti. Yine 4-C sıkıntısı: Özelleştirme sürecinde insanlar ciddi mağduriyetler yaşadı.

Tekel direnişi ile o mağduriyetler daha görünür hale geldi. Tamamen güvencesizlik ve taşeronlaşma üzerine kurulmuş bir çalışma yaşamı öngörüyorlar. Bunun da özellikle ilk hedefi gençler. Çünkü bu uygulanan politikalar aslında genç işsizliğinde ciddi artışlara yol açmış durumda. Çözüm noktaları sermayenin talepleri. Sermaye çevreleri Avrupa Birliği’ndeki esnek çalışma modellerinden kendilerine model arıyorlar. “Esnek güvence” mesela…

İşsizlikle mücadele konusunda özellikle mesleki eğitimin aktif bir şekilde kullanılması Kore’den alınma bir model. Yani sermaye ve onun aslında politikalarının direk uygulayıcısı durumundaki AKP hükümeti saldırıyı dünyadaki ya da Avrupa’daki çeşitli modellerden alıyor. Mesela İspanya modeli denenmişti esnek güvence konusunda. Şu anda İspanya işsizliğin en yüksek olduğu ülke.

AKP’nin özellikle genç nüfusu işsiz bırakacak politikalar yürütmesi nasıl bir duruma yol açar? Avrupa’da birçok ülkede başını genç işsizlerin çektiği direnişler yaşanıyor. Can yakıcı sonuçlar doğurabilecek bir şey değil mi?

Temel beklenti sermayenin rekabet edebilirliği noktası. Bu odaklanma çevre standartlarını, ekolojiyi, insan yaşamını, iş sağlığı ve güvenliğini göz ardı etmesine yol açıyor. Dünyanın başka yerlerinde bu tip sıkı politikaların ciddi isyan ve ayaklanmalar çıkardığını biliyoruz. Yakın dönemde oldu daha öncesinde de çeşitli dönemlerde yaşandı. Ve son zamanlardaki orijinini genç işsizlerin ve özellikle üniversiteli işsizlerin oluşturduğu bir ayaklanma.

Devrimler Çağı Mı?

Biraz son zamanlarda Kuzey Afrika’da ve oradan sonra Ortadoğu’da patlak veren direnişlerin ekonomik bağlamından bahsedelim mi?

Temelde baktığımızda ayaklanmaların arka planında yatan temel dinamik özellikle genç işsizliğindeki artış. Özelikle üniversiteli işsizlerin sıkıntıları olduğu görülüyor. İlk hareketlenen Tunus’ta fitili ateşleyen üniversite mezunu ve yıllardır tezgâhtarlık yakan bir gencin kendini yakmasıydı. Sürdürülebilir işsizlik ve yoksulluk istiyor sistem. Çünkü işsizlik aslında emeğin hakkının gasp edilmesi için uygun bir zemin yaratıyor sermayeye. Dolayısıyla bunun sürdürülemezlik aşamasına geldiğini görüyoruz.

Rekabet süreci ve ülkelerin birer birer çokuluslu şirketlerin taleplerine boyun eğer durumda olması direnç noktalarını zayıflatıyor. Bu da yeni isyanların -devrimler çağının belki- yeniden açılması anlamına geliyor belki. Devrimler bitmişti, ama yakın zamanda arka arkaya patlayan ciddi devrim diyebileceğimiz süreçler yaşanıyor. Tabii ki halkların devrimi ellerinden çalınabilir, karşı devrim de kazanabilir ama bu onların devrim olma vasfını ortadan kaldırmaz. Yaşanan çok açık bir devrim sürecidir.

Yakın bir süreçte daha da örneklerini göreceğiz. Krizin en ağır yaşandığı yerler özellikle geçiş ülkeleri. Eski sosyalist ülkeler yani. Oralarda olası ciddi patlamalar yaşanabilir. Kuzey Afrika’dakinden bile daha ciddi olabilir sonuçları. İşsizlik olgusu sistemin bugün en zayıf halkası yani. Buradan fitillenecek ateş çok ciddi etkiler yaratacaktır.

Türkiye’de?

Türkiye’de işsizlik oranı resmi olarak yüzde 11. Başarı olarak sunulmak için çok yüksek bir oran. Bizim rakamlarımıza göre ise 2.8 milyon sayıda resmi işsiz, 2 milyona yakın da iş aramayanlar ve işsiz sayılmayanlar var. İşsizlik rakamını en büyük gizleyen faktör umudu kesik işsizler. Bunun yanında da işinden memnun olmayan, 1 saat olsa bile çalışma yaşamında görünen -AKP hükümetinin ‘işsizlikle mücadele’ adına sayısını artırmayı hedeflediği gizli işsizler var.- Bu işsizliğin gizlenmesi anlamına geliyor. Bunları dahil ettiğimizde işsizlik sayısı yüzde 21’lere kadar çıkıyor.

Kadınlar Nasıl Kayıtlı Çalışacak?

İş yaşamında kayıt dışı konusunda yeterli önlemler alınıyor mu?

Çok fazla hak gaspı içeriyor çalışma tipleri. Evden ve uzaktan çalışma torba yasada gelen tepkiler üzerine çıkarılmıştı. Hangi şartlarda çalışacakları belli değil. Mevcutta zaten yaygın olan bu çalışma tiplerinin yasaya konulması aldatmacadan ibaret. Özellikle kadınlar iş gücüne evden çalışma tipiyle dahil oluyorlar. Büyük oranda kayıt dışı çalışıyorlar. Bu işçilerin kayıt altına alınmaları demek kendi cepleri üzerinden alınmaları demek. Ve gelirlerinde düşüşe neden olacak. Belki geliri olmadığı göründüğünden ücretsiz sağlık sisteminden faydalandığı için bu uygulamayla Genel Sağlık Sigortası’na prim ödemek zorunda kalacaklar.

Zaten AKP hükümetinin bugünkü kayıt dışı çalışma ile mücadele başlığı altında yaptığı çalışma; kayıt dışının maliyetlerinin ortadan kaldırılarak kayıt dışının yasal bir statüye kavuşturulmasıdır. ‘Kayıt dışı’ maliyetleri aşağı çekmek adına uygulanan bir yöntem bugün. Kayıt dışıyı kayıt altına alma çabaları işverenlerin sosyal güvenlik primleri yükümlülüğünün ortadan kaldırılmasına dayanıyor.

İşsizlik fonundan karşılıyorlar değil mi?

Sosyal güvenlik sistemine işveren prim katkısı diye bir ödeme var. Zaten hükümet işverenlere prim indirimi getirdi. Bunu hükümet hazineden karşılamayı üstlendi. O yüzde 5’lik primi hükümet Sosyal Güvenlik Kurumu’na ödüyor. İşçilerin herhangi bir primi konusunda son derece acımasız olan davranan hükümet, işverenlerin primi söz konusu olduğunda ciddi kaynaklar ayırabiliyor. Bu benim kendi hesabımla aylık 500 milyon TL’ye tekabül ediyor. Yıllık 6 milyar TL’ye tekabül eder. Devasa bir rakam.

Nasıl bir rakam bu?

Mesela şu an işsizlik fonunda faydalanan kişi sayısı 170 bin kişi. Ve bunlara aylık ödenen toplam para 60 milyon TL civarında. Ama buna karşın hükümet hazineden 500 milyon TL’yi işverenler adına Sosyal Güvenlik Kurumu’na veriyor. İşsizlik fonunda şu ana kadar devasa bir para birikti. Bunun yaklaşık 14 milyar TL’si harcandı, sadece 4 milyar TL’si işsizlere ödendi. Geri kalan 10 milyarın 9 milyarı hükümetin hazinesine aktarıldı.

İşsizlik Maaşını Kimler Alabilir?

İşsizlik maaşından nasıl yararlanılıyor?

İşsizlik maaşından bu kadar az kişinin faydalanmasının sebebi, bunun için şartların çok zor olması. Hükümet çok az bir değişiklikle işsizlik maaşından yararlananların sayısını 1 milyona çıkarabilir.

Nedir işsizlik maaşından faydalanabilmenin koşulları?

Haksız bir nedenle işten çıkartılmış olman lazım. Son 3 yıl içinde en az 600 günlük priminin yatmış olması lazım. Son 4 ayda primlerin kesintisiz yatmış olmalı. Bu şartları yerine getiremiyorsan işsizlik maaşından faydalanamıyorsun. Birçok insanın primi eksik yatırılıyor işveren tarafından.

Çağrı Merkezlerinde Çalışma!

Devletin çağrı merkezi hizmetleri artık taşeron firmalarca yürütülüyor. Bu nereye varacak, işçiler açısından koşulları nasıl etkileyecek? Bu şirketler de giderek büyüyor…

Her alanda ciddi bir taşeronlaşma süreci var. Bunun zeminini hazırlayacak uygulamalar da bulundu. Mesela özel istihdam büroları buna zemin hazırlayacak bir düzenleme olarak gündeme geldi. Veto yedi ama hala hükümetin gündeminde, seçim sonrasına ertelenmiş durumda. Kıdem tazminatları ve asgari ücret uygulaması gibi…

Maliyetleri dışsallaştırmak şirketlerin ve hükümetin genel stratejisi durumunda. AKP, devlet yönetimini şirket idaresi gibi algılıyor. Torba Yasa’da buna dair bazı düzenlemeler geçti. 10 yılı aşkın süre özel sektörde deneyimi olan kişiler kamu kesiminde yönetici olabilecek. Bunun anlamı özel sektör zihniyetinin kamuda hakim olması demek. Maliyetleri dışsallaştırıyorlar ve buna olanaklı olan sektörlerde sürekli olarak yeni şirketler açılıyor. Bu şirketlere kaynak aktarılıyor.

Çünkü taşeronun temel işlevi bir aracılık faaliyeti ve bu faaliyette işçiye gidecek kaynağın taşeronların cebine gitmesi sağlanıyor. İşçilik statüsü olarak da oldukça farklı ve hak ihlalleri içeren bir biçim olarak biliniyor. Taşeron uygulamaları genelde kayıt dışının yoğun olduğu, daha denetimsiz alanlar. Kamuda kayıt dışı istihdam artık daha mümkün. Özel sektörle kamu sektörü arasındaki temel ayrım kamunun toplumun görünür yüzü olması. Dolayısıyla kuralsızlığın daha fazla sırıtacağı bir alan. Özel sektörde ne kadar denetim yaparsanız yapın kurallardan kaçma yöntemleri çok daha fazladır. Oysa kamuda bunu yapabilmenin çok olanağı yoktur.

Diyalog Değil, Dayatma Var!

Sendikalaşma işçiler açısından giderek zorlaşıyor. Sendika Yasası ve baraj konusu hakkında da bilgilendirme yapar mısın?

Türkiye uzun zamandır bu konuda kara listede. ILO’nun çalışma ilkelerine dayanmıyor. Türkiye’de sosyal diyalog mekanizması denen bir mekanizma var dünyanın her yerinde olduğu gibi. Sosyal diyalog mekanizması; işverenlerden, işçi temsilcilerinden ve hükümet temsilcilerinden oluşan mekanizmalarla emek alımıyla ilgili düzenlemelerin yapılmasına dair bir mantığa dayanıyor. “Ekonomik Sosyal Konsey” diye anayasal bir muhteva kazandı en son.

Sosyal diyalog mekanizmasına biz eleştirel bakıyoruz çünkü diyalog eşit taraflar arasında olabilecek bir mekanizma. Halbuki Türkiye’deki çalışma yaşamında, bu kadar hak ihlalinin olduğu bir ortamda diyalog değil, dayatmalar gündeme geliyor. Hükümet de bunu işine geldiği zaman kullanıyor. İşi; ‘sosyal diyalog taraflarını topladık, taraflar anlaşamadı’ şeklinde açıklıyor.

Mesela Torba Yasa’da hiç sosyal taraflara danışmadılar! Dolayısıyla burada ikircikli bir tutum var. Avrupa Birliği üyelik koşullarından biri de ILO normlarının uygulanması. Bu nedenle açılamayan maddelerden biri ‘Sosyal Politika ve İstihdam’ başlığı. Bu başlığın açılabilmesi için bu yasanın çıkması gerekiyor. Hükümet genelde her yıl ILO Konferansı yaklaştığı dönemde bunları gündeme getiriyor. Ama 2 yıldır Sosyal Güvenlik Kurumu verileri açıklandığında gerçek işsizlik oranları açığa çıkmış oluyor. Bunun anlamı da pek çok sendikanın baraj altında, yetkisiz kalması anlamına geliyor.

Yasanın çıkması da bir şekilde erteleniyor. Anlaşılan o ki; bu yasayı çıkartmamak konusunda bir irade özellikle işverenler tarafından dayatılmış durumda. Çünkü Türk-İş sendikal bürokrasiyi temsil ediyor ve tabanda ciddi bir yöneliş olacağı ve kendi altının oyulacağını düşünüyor. Önce Torba Yasa İstihdam Strateji Belgesi’nde yer alan ve aslında “sendikasızlaştırma”nın zemini olacak uygulamaları hayata geçirdikten sonra bu hakları vermeye niyetli odluklarını düşünüyoruz.

Ama çeşitli dirençlerle karşılaştıklarında geriye çekiliyorlar ve eğer AKP hükümeti yine iktidarı güçlü bir şekilde alırsa bu yasaların teker teker geçeceğini, Türkiye’de sendikal özgürlüklerin, güçlü sendikalaşmanın önünü kesebileceğini düşünmek mümkün. Çünkü bu yasalarla sendikalı olmak imkansız hale geliyor. Yani; esneklik uygulamaları, atipik istihdam biçimlerinin yaygınlaşması, özel istihdam büroları, kısmi zamanlı çalışmanın yaygınlaşması gibi konular ciddi şekilde sendikasızlaştırma politikaları. Ama sendikalar doğru stratejilerle yaklaştıklarında bu saldırılara karşı yeni ivmeler de yakalayabilir tabii… Ki dünyada bunun örnekleri var.

Benzer yazı yok.

Turnikeler Ayırır, Meydanlar Birleştirir

2011-04-29T10:56:58Z

Çalıştığımız görkemli plazalar günden güne yükselirken, çalışma koşulllarımız bir o kadar kötüleşiyor. Sabahları terfi hayalleriyle geçtiğimiz turnikeler gün gelip dönmeyince işten atıldığımızın ilk habercisi oluyor. Turnikeden geçebilenlerimizi ise içeride performans baskısı, rekabet, ulaşılamaz hedefler, sonu gelmeyen çalışma saatleri bekliyor. Görev tanımlarımız, ünvanlarımız farklı olsa da sorunlarımız, kaderimiz ve geleceğimiz bizi ortaklaştırıyor.

Torba yasayla haklarımız gaspediliyor. Kıdem tazminatlarımıza göz dikiliyor. İş ve sosyal güvencelerimiz ortadan kaldırılıyor. Bizi birbirimizle rekabete zorlayan bu ortam, aslında hiçbirimize insanca bir yaşam sunmuyor. Hakkımız olan yaşamı ancak birlik, mücadele ve dayanışma ile kazanabiliriz.

Bu amaçla bütün çalışma arkadaşlarımızı; akvaryumdan okyanusa, plazalardan meydanlara, esaretten özgürlüğe, bireysellikten toplumsallığa, rekabetten dayanışmaya çağırıyoruz.

Devrimci Banka ve Sigorta İşçileri Sendikası ( BANK-SEN ), Plaza Eylem Platformu ( PEP) ve Çağrı Merkezi Çalışanları Derneği (ÇMÇ-DER) olarak bütün çalışma arkadaşlarımızı 1 Mayıs kutlamalarına davet ediyoruz.

Buluşma yer ve saati:

1 Mayıs 2011- Pazar Şişli Camii Önü/ DİSK-BANK-SEN Korteji Saat: 09:00

Benzer Yazılar: