Caz Sakinleri

Melih Cevdet Anday

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Tue, 31 Aug 2010 16:23:00 +0000

1915 yilinda Istanbul’da dogdu. 1938 yilinda sosyoloji ögrenimi için Belçika’ya gitti. II. Dünya Savasi nedeniyle yurda döndü. 1942’den baslayarak Ankara Milli Egitim Bakanligi Yayin Müdürlügü’nde danismanlik, Ankara Kitapligi’nda memurluk, gazetecilik yapti. "Tercüman", "Büyük Gazete", "Tanin" ve "Cumhuriyet" gazetelerinde fikra yazarligi, sanat sayfasi yöneticiligi yapti, denemeler yazdi. 1954’te basladigi Istanbul Belediye Konservatuvari Tiyatro Bölümü fonetik-diksiyon ögretmenliginden 1977 yilinda emekli oldu. 1964-69 yillari arasinda TRT Yönetim Kurulu’nda çalisti. 1979’da UNESCO Genel Merkezi Kültür Müsaviri olarak Paris’e gitti. 28 Kasim 2002'de hayata veda etti.

Kaynak

Can Yücel

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Tue, 31 Aug 2010 16:19:00 +0000

1926’da İstanbul’da dogdu. Milli Egitim eski bakanlarından Hasan Ali Yücel’in oğlu. Ankara Üniversitesi Dil Tarih ve Cografya Fakültesi’nde Latince-Yunanca okudu. Öğrenimine Ingiltere’de Cambridge Üniversitesi’nde devam etti. Sair, çevirmen ve radyo görevlisi olarak tanindi. Çesitli elçiliklerde çevirmenlik, Londra’da BBC’nin Türkçe bölümünde spikerlik yapti. 1958’de Türkiye’ye dödükten sonra bir süre turist rehberi olarak çalisti. Ardindan bagimsiz çevirmen ve sair olarak yasamini sürdürdü. Çevirileriyle de taninan Can Yücel, siir alaninda ilk kitabi YAZINA’dan (1950) sonra uzun bir süre biçim arayislariyla oyalandi. Çesitli edebiyat, kültür ve siyasi dergilerde siirleri, edebiyat ve tiyatro çevirileri ile siyasal konularda yazilari yayinlandi. 12 Mart döneminde Che Guevara’nin "Gerilla Harbi" ve "Insan ve Sosyalizm" kitaplarinin çevirisi nedeniyle 15 yil hapis cezasina çarptirildi. 1974 affiyla özgürlügüne kavustu. 12 Eylül sonrasinda müstehcen oldugu iddiasiyla "Rengahenk" adli kitabi toplatildi. Sairligini, siirin külhanca raconlarindan yararlanarak siyasal inançlariyla yogurdu. 12 Agustos 1999’da Türkiye onu yitirdi.

Kaynak

Cemal Süreyya

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Thu, 27 May 2010 17:18:00 +0000

Cemal Süreya 1931'de Erzincan'da doğdu.("1931 yılında Erzincan'da doğdum. Bir doğum günüm yoktur benim"-Güngör Demiray'a mektup,Cemal Süreya Arşivi,Mektuplar Dosyası) 1938'de Dersim İsyanı sonrasında ailesi Bilecik'e sürgün edildi. 9 ocak 1990 tarihinde İstanbul'da ölmüştür. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi maliye ve iktisat bölümü'nü bitirmiştir.Maliye Bakanlığı'nda müfettiş yardımcılığı ve müfettişlik, darphane müdürlüğü, Kültür Bakanlığı'nda kültür yayınları danışma kurulu üyeliği, Orta Doğu İktisat Bankası yönetim kurulu üyeliği ve 25 yılı aşkın Türk Dil Kurumu üyeliği görevlerinde bulunmuştur. Yayınevlerinde danışmanlık, ansiklopedilerde redaktörlük, çevirmenlik yapmıştır.

Ağustos 1960'tan itibaren yalnızca dört sayı çıkarabildiği Papirüs dergisini Haziran 1966- Mayıs 1970 arası 47, 1980-1981 arası iki sayı daha çıkardı. Pazar Postası, Yeditepe, Oluşum, Türkiye Yazıları, Politika, Yeni Ulus, Aydınlık, Saçak, Yazko Somut, 2000'e doğru gibi yayın organlarında şiir ve yazılarını yayımladı.

İkinci yeni hareketinin önde gelen şair ve kuramcılarından sayılan Cemal Süreya'nın ilk şiiri "Şarkısı Beyaz" Mülkiye dergisinin 8 Ocak 1953 tarihli sayısında yayımlanmıştır. Geleneğe karşı olmasına rağmen geleneği şiirinde en güzel kullanan şairlerden birisiydi. Kendine özgü söyleyiş biçimi ve şaşırtıcı buluşlarıyla, zengin birikimi ile, duyarlı, çarpıcı, yoğun, diri imgeleriyle ikinci yeni şiirinin en başarılı örneklerini vermiştir. Ölümünden sonra adına bir şiir ödülü kondu. 1997'de de Cemal Süreya arşivi yayımlandı.

Cemal Süreya 38 sürgününü bir şiirinde şöyle anlatıyordu:
"Bizi kamyona doldurdular. Tüfekli iki erin nezaretinde. Sonra o iki erle yük vagonuna doldurdular. Günlerce yolculuktan sonra bir köye attılar. Tarih öncesi köpekler havlıyordu."
Ülkü Tamer onun için şu dizeleri yazmıştır:
Tanrı Bin birinci gece şairi yarattı, Bin ikinci gece cemal'i,
Bin üçüncü gece şiir okudu tanrı, Başa döndü sonra, Kadını yeniden yarattı.

Kaynak: Vikipedya

İlhan Berk

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Thu, 27 May 2010 17:15:00 +0000

Balıkesir Necatibey Öğretmen Okulu'ndan mezun olmuş, Espiye'de iki yıl ilkokul öğretmenliğinden sonra Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü'ne girdi. Enstitünün Fransızca bölümünden mezun (1944) olan Berk, 1945-1955 yılları arasında Zonguldak, Samsun ve Kırşehir'de ortaokul ve liselerde Fransızca öğretmenliği yaptı. 1956 yılından itibaren on üç yıl boyunca Ankara'da T.C. Ziraat Bankası'nın Yayın Bürosu'nda çevirmenlik yaptı.

Bu süre içinde modern dünya şiirinin iki büyük şairi sayılan Arthur Rimbaud ve Ezra Pound'un şiirlerini çevirerek kitaplaştırdı. Bu tarihten sonra kendini tümüyle yazmaya verdi ve bir anlatı kitabı dışında, yalnız şiir ve şiire ilişkin yazılar yazdı. Kül adlı kitabıyla 1979 yılında Türk Dil Kurumu ve İstanbul kitabı ile de 1980 yılında Behçet Necatigil Şiir Ödüllerini kazandı. 1983'de Deniz Eskisi adlı kitabıyla, Yedi Tepe şiir Armağını'nın 1988'de de Güzel Irmak adlı kitabıyla Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'nü (F. Edgü ile) aldı. 28 Ağustos 2008 tarihinde Bodrum'da 90 yaşında vefat etti.

Nazım Hikmet

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Thu, 27 May 2010 17:13:00 +0000

Otobiyografi

1902'de doğdum
doğduğum şehre dönmedim bir daha
geriye dönmeyi sevmem
üç yaşımda Halep'te paşa torunluğu ettim
on dokuzumda Moskova'da komünist Üniversite öğrenciliği
kırk dokuzumda yine Moskova'da Tseka-Parti konukluğu
ve on dördümden beri şairlik ederim

kimi insan otların kimi insan balıkların çeşidini bilir
ben ayrılıkların
kimi insan ezbere sayar yıldızların adını
ben hasretlerin

hapislerde de yattım büyük otellerde de
açlık çektim açlık gırevi de içinde ve tatmadığım yemek yok gibidir

otuzumda asılmamı istediler
kırk sekizimde Barış madalyasının bana verilmesini
verdiler de
otuz altımda yarım yılda geçtim dört metre kare betonu
elli dokuzumda on sekiz saatta uçtum Pırağ'dan Havana'ya

Lenin'i görmedim nöbet tuttum tabutunun başında 924'de
961'de ziyaret ettiğim anıtkabri kitaplarıdır

partimden koparmağa yeltendiler beni
sökmedi
yıkılan putların altında da ezilmedim

951'de bir denizde genç bir arkadaşla yürüdüm üstüne ölümün
52'de çatlak bir yürekle dört ay sırtüstü bekledim ölümü

sevdiğim kadınları deli gibi kıskandım
şu kadarcık haset etmedim Şarlo'ya bile
aldattım kadınlarımı
konuşmadım arkasından dostlarımın

içtim ama akşamcı olmadım
hep alnımın teriyle çıkardım ekmek paramı ne mutlu bana

başkasının hesabına utandım yalan söyledim
yalan söyledim başkasını üzmemek için
ama durup dururken de yalan söyledim

bindim tirene uçağa otomobile
çoğunluk binemiyor
operaya gittim
çoğunluk gidemiyor adını bile duymamış operanın
çoğunluğun gittiği kimi yerlere de ben gitmedim 21'den beri
camiye kiliseye tapınağa havraya büyücüye
ama kahve falıma baktırdığım oldu

yazılarım otuz kırk dilde basılır
Türkiye'mde Türkçemle yasak

kansere yakalanmadım daha
yakalanmam da şart değil
başbakan filân olacağım yok
meraklısı da değilim bu işin
bir de harbe girmedim
sığınaklara da inmedim gece yarıları
yollara da düşmedim pike yapan uçakların altında
ama sevdalandım altmışıma yakın
sözün kısası yoldaşlar
bugün Berlin'de kederden gebermekte olsam da
insanca yaşadım diyebilirim
ve daha ne kadar yaşarım
başımdan neler geçer daha
kim bilir.

Egberto Gismonti Parçalar

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Wed, 26 May 2010 19:53:00 +0000

1 – Frevo (E. Gismonti) – 09:17 (Solo – 1979)

2 – Magico (E. Gismonti) – 07:48 (Magico – 1980)
Charlie Haden (b), Jan Garbarek (sax)

3 – Aquarela do Brasil (Ary Barroso) – 06:02 (Duas Vozes – 1985)
Nana Vasconcelos (per, voc)

4 – Rio de Janeiro (E. Gismonti) – 06:28 (Duas Vozes – 1985)
Nana Vasconcelos (per, voc)

5 – Tomarapeba (Amazon Traditional) – 03:43 (Duas Vozes – 1985)
Nana Vasconcelos (per, voc)

6 – Baiao Malandro (E. Gismonti) – 04:16 (Alma – 1987)

7 – Maracatu (E. Gismonti) – 05:30 (Alma – 1987)

8 – Realejo (E. Gismonti) – 04:48 (Alma – 1987)

9 – Dança dos Escravos (E. Gismonti) – 08:50 (Infancia – 1991)
Nando Carneiro (g, synt), Zeca Assumpçao (b), Jacques Morelenbaum (cello)

10 – Infancia (E. Gismonti) – 10:49 (Infancia – 1991)
Nando Carneiro (g, synt), Zeca Assumpçao (b), Jacques Morelenbaum (cello)

Egberto Gismonti

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Sun, 23 May 2010 09:59:00 +0000

Egberto Gismonti Amin, 1947, Brezilya

Egberto da diğer birçok caz müzisyeni gibi müzik geçmişi olan bir aileden gelmektedir. Büyükbabası ve amcası orkestra şefidir. 5 yaşında piyano ve müzik teorisi eğitimi almaya başlar. Aynı sıralarda flüt, klarnet ve sonunda da akustik gitar çalmaya başlar. Akustik gitara geçişinde ve onu sevmesinde, İtalyan olan ve aynı zamanda serenatlara da düşkün olan annesinin rolü büyüktür. Bunun sonucunda, piyanonun çok sesliliğine sahip olması için kendi el yapımı olan 10, 12 ve 14 telli gitarlar yapmıştır. 15 yıl klasik müzik eğitimi aldıktan sonra 20li yaşlarındayken Avrupa’ya gider ve orada orkestrasyon ve analiz derslerine bir süre daha devam eder. 1969 la 1971 yılları arasında Avrupa’nın çeşitli yerlerinde konserler verir ve kayıtlar yapar.

1971’de Brezilya’ya geri döner ve Rio yakınlarındaki küçük bir kasabaya yerleşir. Bu dönemde yaptığı müzik, plak şirketi sahipleri tarafından anlamsız bulunur. Müziği çok komplikedir ve uzunluğu 20-25 dakikaya ulaşan parçaları vardır. 1974’te Berlin Festivali’nden bir teklif alır ve orada çalar. Bu sayede ECM’in kurucusu Manfred Eicher ile tanışır ve Brezilya’ya döndüğünde Eicher’den bir mektup alır. Yıl 1975’tir ve o tarihten beri de 15’e yakın albümü bu firmadan yayımlanmıştır. Bu sıralarda kendisi gibi Brezilyalı olan perküsyon ustası Nana Vasconcelos ile çalışmaya başlar. İngiltere, ABD, Almanya gibi ülkelerde ödüller alan albümler kaydederler.

70lerin sonlarında Amazon kültürünü ve müziğini öğrenmeye karar verir. Amazon Ormanları’nın tam ortasındaki Yawaiapiti Kabilesi’ne girebilmek için iki hafta boyunca kabilenin etrafında flüt çalar ve sonunda kabilenin şefi onu evine davet eder. Yaklaşık bir ay boyunca onlarla yaşar ve onların müziğini solur. 1980lerde Jan Garbarek ve Charlie Haden gibi ECM müzisyenleriyle çalışır. Son olarak; Gismonti’nin müziği ile ilgili birçok tartışma yapılmıştır fakat genel hatlarıyla O’nun müziği şu şekilde tarif edilebilir: Klasik batı müziği kurallarının ve dizilerinin kullanıldığı, Brezilya halk müziğinin ve Amazon müziğinin duyulabildiği, geleneksel caz ritimlerinin ve melodilerinin de olduğu, Latin kökenli bir Caz müziği…

John Coltrane Parçalar

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Wed, 12 May 2010 07:00:00 +0000

1 – Blue Train (J. Coltrane) – 10:44 (Blue Train – 1957)
Lee Morgan (tpt), Curtis Fuller (trom), Kenny Drew (p), Paul Chambers (b), Philly Joe Jones (d)

2 – Locomotion (J. Coltrane) – 07:14 (Blue Train – 1957)
Lee Morgan (tpt), Curtis Fuller (trom), Kenny Drew (p), Paul Chambers (b), Philly Joe Jones (d)

3 – Lazy Bird (J. Coltrane) – 07:07 (Blue Train – 1957)
Lee Morgan (tpt), Curtis Fuller (trom), Kenny Drew (p), Paul Chambers (b), Philly Joe Jones (d)

4 – All Or Nothing At All (Arthur Altman) – 03:38 (Ballads – 1962)
McCoy Tyner (p), Jimmy Garrison (b), Elvin Jones (d)

5 – Naima (J. Coltrane) – 08:06 (Afro Blue Impressions – 1963)
McCoy Tyner (p), Jimmy Garrison (b), Elvin Jones (d)

6 – Impressions (J. Coltrane) – 11:37 (Afro Blue Impressions – 1963)
McCoy Tyner (p), Jimmy Garrison (b), Elvin Jones (d)

7 – Acknowledgement (J. Coltrane) – 07:48 (A Love Supreme – 1965)
McCoy Tyner (p), Jimmy Garrison (b), Elvin Jones (d)

8 – Resolution (J. Coltrane) – 07:26 (A Love Supreme – 1965)
McCoy Tyner (p), Jimmy Garrison (b), Elvin Jones (d)

9 – Vigil (J. Coltrane) – 09:52 (Kulu Se Mama – 1965)
Pharoah Sanders (ts), McCoy Tyner (p), Jimmy Garrison (b), Donald Rafael Garrett (b, bass clarinet), Frank Butler (d, per), Juno Lewis (per, voc), Elvin Jones (d)

10 – Welcome (J. Coltrane) – 05:35 (Kulu Se Mama – 1965)
Pharoah Sanders (ts), McCoy Tyner (p), Jimmy Garrison (b), Donald Rafael Garrett (b, bass clarinet), Frank Butler (d, per), Juno Lewis (per, voc), Elvin Jones (d)

Program 04-05

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Sun, 09 May 2010 17:01:00 +0000

Kayıtları indirip dinlemek isteyenler için geliyor:

4. Hafta (Jan Garbarek ve İlhan Berk)

5. Hatfa (Aziza Mustafa Zadeh ve Can Yücel)

John Coltrane

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Sat, 08 May 2010 17:24:00 +0000

John William Coltrane, 1926 – 1967, ABD

Coltrane doğumundan itibaren hep müziğin içerisinde olmuştur. Babası birçok enstrümanı çalabilen birisidir ve oğlunun da enstrüman çalmasına yardımcı olmuştur. Zaten liseyi de doğduğu yer olan North Carolina’da bir müzik okulunda okumuştur. Daha sonra eğitimini alto saksafon üzerine sürdürmüştür. 1938 yılının sonlarından başlayarak birkaç ay içerisinde teyzesi, büyükannesi ve dedesi ve son olarak da babası ölür. İkinci Dünya Savaşı’na Amerikan Deniz Kuvvetleri bünyesinde Hawaii’de katılmıştır ve orada da çalmaya devam etmiştir. Savaştan sonra Eddie Vinson Band’de tenor saksafon çalmaya başlar. O günler için şöyle demektedir: “Benim için daha geniş bir dinleme alanı açılmış oldu. Bu sayede 40’larda yapılan birçok şeyi anlama fırsatım oldu. Çünkü önceleri onları sadece duygusal anlamda hissedebiliyordum.”

1955 ile 1958 yılları arasında Miles Davis Quintet’te çalar ve bu grup onun müzikal gelişimini önemli ölçüde şekillendirir. Şöyle demektedir: “Miles’ın müziği, fazlaca bir özgürlük veriyordu bana.” 1960’da kendi quartetini kurar. Bu quartette piyanist McCoy Tyner, davulcu Elvin Jones, basçı da Jimmy Garrison’dır. Bu grupla sadece kendi kariyerinin değil aynı zamanda caz tarihinin de en önemli albümlerini kaydeder. Bunlar içerisinde 1965 yılında çıkan A Love Supreme albümü en önemlisidir. Bu arada müziği de tamamen ruhani bir boyut kazanır. A Love Supreme albümü, Tanrı’nın gücüne, şanına, sevgisine ve büyüklüğüne işaret eder. Coltrane herkesin pozitif enerjiyle dünyaya bakmasını ister. Herkesin dünyanın daha iyi bir yer haline gelmesi için mücadele etmesi gerektiğine inanır ve zaten kendi müziği de bu inancın bir parçasıdır.

Coltrane 1967 yılında karaciğer kanserinden ölür. Buna sebep olan şey büyük ihtimalle hayatının uzun bir süresi boyunca kullandığı alkol ve eroindir. Coltrane, hem saksafonu çalış biçimi ve besteleri hem de hayat felsefesi olarak kendinden sonraki birçok müzisyeni derinden etkilemiştir. 1965’te Down Beat dergisinin onur listesine dahil olur. 1972’de A Love Supreme, 2001’de de My Favorite Things albümleri 500.000’den fazla satarak altın sertifikayı alır. 1997’de de Grammy Yaşam Boyu Başarı Ödülü’ne layık görülür.

John Coltrane: “Benim bütün amacım tamamen dini bir yaşamı sürdürmek ve bunu da müziğimde yansıtmaktır. Müzisyen olmak hakikaten bir şeydir. Çok, çok derinlere gidebilir. Benim müziğim; inancımın, bilgimin, ruhani ifademin ve varoluşumun ta kendisidir.”

John McLaughlin Parçalar

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Wed, 05 May 2010 19:34:00 +0000

1 – Extrapolation – 03:53 (J. McLaughlin) (Extrapolation – 1969)
John Surman(Sax), Brian Odges(bass), Tony Oxley(drum)

2 – Phillip Lane – 02:37 (J. McLaughlin) (My Goal’s Beyond – 1970)
Billy Cobham(drum), Jerry Goodman(vio), Charlie Haden(bass), Dave Liebman(sax), Mahalakshmi(sruti), Airto Moreira(per), Badal Roy(tabla)

3 – Marbles – 04:13 (J. McLaughlin) (Devotion – 1970)
Buddy Miles(drum), Jerry Goodman(vio), Billy Rich(Bass), Larry Young(organ, el. pia)

4 – Birds of Fire – 05:50 (J. McLaughlin) (Mahavishnu Orchestra / Birds of Fire – 1973)
Jerry Goodman(vio), Jan Hammer(key), Rick Laird(bass), Billy Cobham(drum)

5 – One Word – 09:58 (J. McLaughlin) (Mahavishnu Orchestra / Birds of Fire – 1973)
Jerry Goodman(vio), Jan Hammer(key), Rick Laird(bass), Billy Cobham(drum)

6 – Lady L – 07:29 (L. Shankar) (Shakti / A Handful Of Beauty – 1977)
L. Shankar(vio), Zakir Hussain(tab), Vinayalaram(ghatam)

7 - Short Tales Of The Black Forest – 08:41 (C. Corea) (Friday Night In San Francisco – 1980)
Al Di(sağ kanal), John(sol kanal)

8 – Belo Horizonte – 06:37 (J. McLaughlin) (Que Alegria – 1992)
Trilok Gurtu(drum, per, tabla), Dominique Di Piazza(bass) ve iki parçada Kai Eckhardt(bass)

9 – Que Alegria – 10:34 (J. McLaughlin) (Que Alegria – 1992)
Trilok Gurtu(drum, per, tabla), Dominique Di Piazza(bass) ve iki parçada Kai Eckhardt(bass)

10 – Acid Jazz – 08:18 (J. McLaughlin) (The Heart Of Things – 1997)
Gary Thomas(sax), Jim Beard(keyb), Matthew Garrison(bass), Dennis Chambers(drum)

Aziza Mustafa Zadeh Parçalar

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Tue, 04 May 2010 21:48:00 +0000

1 – Always (A. M. Zadeh) – 04:39 (Always – 1993)
John Patitucci (b, el-b), Dave Weckl (d)

2 – Heartbeat (A. M. Zadeh) – 07:38 (Always – 1993)
John Patitucci (b, el-b), Dave Weckl (d)

3 – A.J.D. (A. M. Zadeh) – 06:20 (Always – 1993)
John Patitucci (b, el-b), Dave Weckl (d)

4 – Vagıf (V. M. Zadeh-A. M. Zadeh) – 06:05 (Always – 1993)
John Patitucci (b, el-b), Dave Weckl (d)

5 – Dangerous Piece (A. M. Zadeh) – 05:22 (Always – 1993)
John Patitucci (b, el-b), Dave Weckl (d)

6 – Boomerang (A. M. Zadeh) – 04:25 (Dance Of Fire – 1995)
Al Di Meola (g), Bill Evans (ss, ts), Stanley Clarke (b, el-b), Kai Eckhardt (el-b), Omar Hakim (d)

7 – Dance of Fire (A. M. Zadeh) – 06:02 (Dance Of Fire – 1995)
Al Di Meola (g), Bill Evans (ss, ts), Stanley Clarke (b, el-b), Kai Eckhardt (el-b), Omar Hakim (d)

8 – Sheherezadeh (A. M. Zadeh) – 02:52 (Dance Of Fire – 1995)
Al Di Meola (g), Bill Evans (ss, ts), Stanley Clarke (b, el-b), Kai Eckhardt (el-b), Omar Hakim (d)

9 – Aspiration (A. M. Zadeh) – 02:24 (Dance Of Fire – 1995)
Al Di Meola (g), Bill Evans (ss, ts), Stanley Clarke (b, el-b), Kai Eckhardt (el-b), Omar Hakim (d)

10 – Bana Bana Gel (A. M. Zadeh) – 12:33 (Dance Of Fire – 1995)
Al Di Meola (g), Bill Evans (ss, ts), Stanley Clarke (b, el-b), Kai Eckhardt (el-b), Omar Hakim (d)

11 – Carnival (A. M. Zadeh) – 07:30 (Dance Of Fire – 1995)
Al Di Meola (g), Bill Evans (ss, ts), Stanley Clarke (b, el-b), Kai Eckhardt (el-b), Omar Hakim (d)

12 – Take Five (P. Desmond) – 06:58 (Jazziza – 1997)
Toots Thielemans (har), Eduardo Contrera (per), Philip Catherine (g)

13 – Scrapple From The Apple (C. Parker) – 01:19 (Jazziza – 1997)
Toots Thielemans (har), Eduardo Contrera (per), Philip Catherine (g)

14 – Butterflies (A. M. Zadeh) – 01:32 (Jazziza – 1997)
Toots Thielemans (har), Eduardo Contrera (per), Philip Catherine (g)

Aziza Mustafa Zadeh

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Sat, 01 May 2010 20:53:00 +0000

Aziza Mustafa Zadeh, 1969, Azerbaycan

Babası kompozitör ve piyanist, annesi de klasik müzik vokalistidir. Babası, Vagıf Mustafa Zadeh, geleneksel Azerbaycan müziği olan “mugam” ve caz türlerinde besteleri olan bir müzisyendir. Aziza çocukluğundan itibaren dans etmeye, resim yapmaya ve şarkı söylemeye yatkındır. Daha 3 yaşındayken babasıyla birlikte sahneye çıkar ve ona sesiyle, doğaçlama yaparak, eşlik eder. Küçük yaştan başlayarak piyano eğitimi alır ve Bach ve Chopin’den etkilenir. 1979 yılında daha 10 yaşındayken, babası sahnede kalp krizi geçirerek ölür ve bu olay Aziza’nın hayatını tümden değiştirir. Bu andan itibaren annesi onu tamamen müziğe yönlendirir ve yeteneklerinin açığa çıkmasını sağlar. Artık yaptığı birçok beste için annesinin onayını almaktadır. Aziza, aynı zamanda menajeri de olan annesi için şöyle demiştir: “Ona çok güveniyordum çünkü klasik bir müzisyen olarak çok bilgiliydi ayrıca babamla çalıştığı için caz konusunda da oldukça iyiydi.”

17 yaşındayken Washington’da Thelonious Monk piyano yarışmasına katılır ve Monk’un bazı bestelerini kendi mugam tarzıyla icra ederek yarışmayı kazanır. 1991 yılında ilk albümü olan Aziza Mustafa Zadeh’i yayımlar. Daha ilk albümüyle birlikte karakteristik müzikal stilini ortaya koyar. Bunu şöyle tanımlayabiliriz: Klasik müziğin ve caz müziğinin, Azerbaycan müziğiyle birleştiği bir harman… Üstelik bir de buna Aziza’nın sıra dışı sesi ve doğaçlama yeteneği de eklenmiştir. 1993 yılında çıkardığı Always albümüyle Almanya’da Phono Akademi Ödülü’nü alır. Daha sonra 1995 yılında Dance Of Fire albümünü kaydeder. Albümde birlikte çalıştığı Al Di Meola şöyle demektedir onun için: “Aziza bir dahi, hem kompozitör hem de icracı olarak. Onun müziği bana sadece düz bir cazdan ötesini hissettiriyor çünkü onu dinlerken aynı zamanda Azerbaycan’ı da duyuyorum.”

Bu albümden sonra dünya çapında bir üne kavuşur ve dünyanın birçok yerinde konserlere çıkar. Sahneye genelde beline kadar inen siyah saçları ve uzun elbiseleriyle çıkar ve bu durum ona sahnede mistik bir hava kazandırır ki bu aynı zamanda onun müziği için de geçerlidir. Bu hava daha çok solo piyano ve vokal içerikli müziklerinde hissedilir. 1996 yılında Seventh Truth, 1997 yılında da Jazziza albümlerini yayımlar. 2000li yıllardan itibaren klasik müziğe daha fazla önem vermeye başlar. 2002 yılında Shamans albümünü çıkarır. Şamanlar için şunları söylemektedir: “Şamanlar özel insanlardır, sizi iyileştirebilirler.” Son olarak 2006 ve 2007 yıllarında Contrasts ve Contrasts II albümlerini yayımlar. Bu albümler de klasik müzik ağırlıklıdır.

Aziza Mustafa Zadeh: “Benim için en önemli olan şey hayatın manevi kısmıdır.”

John McLaughlin Parçalar

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Sat, 01 May 2010 20:47:00 +0000

1 – Extrapolation – 03:53 (Extrapolation – 1969) (J. McLaughlin)
John Surman(Sax), Brian Odges(bass), Tony Oxley(drum)

2 – Phillip Lane – 02:37 (My Goal’s Beyond – 1970) (J. McLaughlin)
Billy Cobham(drum), Jerry Goodman(vio), Charlie Haden(bass), Dave Liebman(sax), Mahalakshmi(sruti), Airto Moreira(per), Badal Roy(tabla)

3 – Marbles – 04:13 (Devotion – 1970) (J. McLaughlin)
Buddy Miles(drum), Jerry Goodman(vio), Billy Rich(Bass), Larry Young(organ, el. pia)

4 – Birds of Fire – 05:50 (Mahavishnu Orc. / Birds of Fire – 1973) (J. McLaughlin)
Jerry Goodman(vio), Jan Hammer(key), Rick Laird(bass), Billy Cobham(drum)

5 – One Word – 09:58 (Mahavishnu Orc. / Birds of Fire – 1973) (J. McLaughlin)
Jerry Goodman(vio), Jan Hammer(key), Rick Laird(bass), Billy Cobham(drum)

6 – Lady L – 07:29 (Shakti / A Handful Of Beauty – 1977) (L. Shankar)
L. Shankar(vio), Zakir Hussain(tab), Vinayalaram(ghatam)

7 - Short Tales Of The Black Forest – 08:41 (Al Di, Paco / Friday Night In San Francisco – 1980) (C. Corea)
Al Di(sağ kanal), John(sol kanal)

8 – Belo Horizonte – 06:37 (Que Alegria – 1992) (J. McLaughlin)
Trilok Gurtu(drum, per, tabla), Dominique Di Piazza(bass) ve iki parçada Kai Eckhardt(bass)

9 – Que Alegria – 10:34 (Que Alegria – 1992) (J. McLaughlin)
Trilok Gurtu(drum, per, tabla), Dominique Di Piazza(bass) ve iki parçada Kai Eckhardt(bass)

10 – Acid Jazz – 08:18 (The Heart Of Things – 1997) (J. McLaughlin)
Gary Thomas(sax), Jim Beard(keyb), Matthew Garrison(bass), Dennis Chambers(drum)

Chick Corea Parçalar

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Sat, 01 May 2010 20:46:00 +0000

1 – Straight Up and Down - 12:22 (C. Corea) (Tone’s For Joan’s Bones - 1966)
Joe Farrell(ten sax, flu), Woody Shaw, Jr.(Trum), Steve Swallow(bass), Joe Chambers(drum)

2 – Litha - 13:21 (C. Corea) (Tone’s For Joan’s Bones - 1966)
Joe Farrell(ten sax, flu), Woody Shaw, Jr.(Trum), Steve Swallow(bass), Joe Chambers(drum)

3 – Matrix – 06:25 (C. Corea) (Now He Sings, Now He Sobs – 1968)
Miroslav Vitous(bass), Roy Haynes(drum)

4 – You’re Everything - 05:11 (C. Corea) (Light As A Feather - 1972) with Return to Forever
Joe Farrell(ten sax, flu), Stanley Clarke(bass), Airto Moreira(drum, perc), Flora Purim(voc)

5 – Children’s Song - 02:47 (C. Corea) (Light As A Feather - 1972) with Return to Forever
Joe Farrell(ten sax, flu), Stanley Clarke(bass), Airto Moreira(drum, perc), Flora Purim(voc)

6 – Spain - 09:51 (C. Corea) (Light As A Feather - 1972) with Return to Forever
Joe Farrell(ten sax, flu), Stanley Clarke(bass), Airto Moreira(drum, perc), Flora Purim(voc)

7 – Love Castle – 04:46 (C. Corea) (My Spanish Heart – 1976)
Jean-Luc Ponty(vio), Stuart Blumberg, John Rosenburg, John Thomas(tru), Ron Moss(trom), Stanley Clarke(bass), Steve Gadd(drum), Don Alias(perc), Narada Michael Walden(voc), Gayle Moran(voc)

8 – Even From Me – 06:35 (B. McFerrin/C. Corea) (Play – 1990) with Bobby McFerrin
Bobby McFerrin(voc)

9 – Blues Connotation – 07:14 (Ornette Coleman) (Play – 1990) with Bobby McFerrin
Bobby McFerrin(voc)

10 – On Green Dolphin Street – 09:14 (Ned Washington/Bronislaw Kaper) (Alive – 1991)
Dave Weckl(drum), John Patitucci(bass)

11 – Humpty Dumpty – 08:51 (C. Corea) (Alive – 1991)
Dave Weckl(drum), John Patitucci(bass)

Al Di Meola Parçalar

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Thu, 29 Apr 2010 21:23:00 +0000

1 – Egyptian Danza – 05:57 (Meola) (Casino – 1978)
A. Jackson (b), Barry Miles (key), S. Gadd (d), James Mingo Lewis (per), Eddie Colon (per)

2 – Mediterranean Sundance/Rio Ancho – 11:27 (Meola/P. D. Lucia) (Friday Night In San Francisco - 1980)
Paco De Lucia (g)

3 – Fantasia Suite – 08:43 (Meola) (Friday Night In San Francisco - 1980)
Paco De Lucia (g), John McLaughlin (g)

4 – Chiquito – 04:47 (P. D. Lucia) (Passion, Grace and Fire – 1983)
Paco De Lucia (g), John McLaughlin (g)

5 – Ta’alina Chant – 01:56 (Meola, Noa) (Orange and Blue – 1994)
Noa (voc), Hernan Romero (syn)

6 – Indigo – 07:13 (Meola) (The Rite Of Strings – 1995)
Stanley Clarke (b), Jean-Luc Ponty (vio)

7 – Morocco – 05:45 (Meola) (The Rite Of Strings – 1995)
Stanley Clarke (b), Jean-Luc Ponty (vio)

8 – Beyond The Mirage – 07:20 (Meola) (The Infinite Desire – 1998)
Ernie Adams (d), Pino Daniele (voc), Peter Erskine (d), Herbie Hancock (p), Tom Kennedy (b), Gumbi Ortiz (per), Mario Parmisano (key), John Patitucci (b), Steve Vai (g), Rachel Z (key)

9 – İstanbul – 08:01 (Meola) (The Infinite Desire – 1998)
Ernie Adams (d), Pino Daniele (voc), Peter Erskine (d), Herbie Hancock (p), Tom Kennedy (b), Gumbi Ortiz (per), Mario Parmisano (key), John Patitucci (b), Steve Vai (g), Rachel Z (key)

10 – Misterio – 07:54 (Meola) (The Grande Passion – 2000)
Mario Parmisano (key), Arto Tunçboyacıyan (per, voc), J. Patitucci (b), Hernan Romero (g), G. Ortiz (per)

11 – The Grande Passion – 09:06 (Meola) (The Grande Passion – 2000)
Mario Parmisano (key), Arto Tunçboyacıyan (per, voc), J. Patitucci (b), Hernan Romero (g), G. Ortiz (per)

Al Di Meola

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Thu, 29 Apr 2010 21:19:00 +0000

Al Laurence Dimeola, 1954, ABD

Çocukluğu ve lise yılları New Jersey’de geçmiştir. Çocukluktan itibaren gitar çalmaya başlar ve bir süreliğine The Beatles ve Elvis Presley’in etkisinde kalır. Sonradan Down Beat’e verdiği röportajda şunları söylüyor o zamanlar için: “Günde 8 – 10 saat gitar çalışırdım ve gitarla gidebileceğim müzikal yönü arardım.” O dönemlerde jazz müzikteki idolleri Tal Farlow ve Kenny Burrell’dır fakat sonradan Larry Coryell’i keşfedince jazz, blues ve rock formlarının tamamını gitarında birleştirmeye çalışır. Coryell için şunları söylemiştir: “The Godfather of Fusion.” Hatta bir dönem Larry’i görmek için otobüse binip o her nerede konser veriyorsa oraya gider.

1971’de Berklee College of Music’e girer. Okulda bir fusion grubu kurarlar ve bazı kayıtlar Al Di’nin bir arkadaşı vasıtasıyla Chick Corea’ya ulaşır. Sonrası için Al Di Meola şöyle diyor: “Bir cuma akşamüstü Boston’daki dairemde oturuyordum ve Chick aradı. Beni New York’ta provalara çağırdı. Bu duruma inanamadım fakat 10 dakikada çantaya birkaç elbisemi koydum ve New York’a doğru yola çıktım. Boston’daki o dairemi de bir daha görmedim.” O hafta sonu provasından sonra Return to Forever grubuyla Carnegie Hall’da konsere çıkar. Yıl 1974’tür ve Al dünyaca tanınır. Chick Corea hayatındaki en büyük ilham verici kişilerden biridir. RTF ile 3 albümden sonra grup dağılır ve solo kariyeri başlar. 1976’ta ilk albümü olan Land of the Midnight Sun’ı çıkarır.

1980 yılında John McLaughlin ve Paco De Lucia ile birlikte The Guitar Trio’yu kurarlar. İki milyondan fazla satan Friday Night In San Francisco albümünü yayımlarlar. 80 ile 83 yılları arasında dünyayı dolaşırlar. Sonrasında 90ların ortasına kadar solo albümlerine devam eder. 1995’te Stanley Clarke ve Jean-Luc Ponty ile birlikte bir trio daha kurar. 2008 yılında RTF ile 25. kuruluş yıldönümü kapsamında yeniden dünya turnesine çıkar. Fakat Meola’nın asıl ağırlık verdiği grubu World Sinfonia’dır. Bu grup 1990 yılında kurulur ve halen bu grupla birlikte çalmaktadır. Şöyle demektedir: “Herkes çok mutlu ve tamamen müziğin içerisinde. RTF ile tur çok keyifliydi ve seyirciler için harikaydı fakat o nostaljik bir şeydi. Ben daha çok gittikçe güzel bir şeye dönüşen World Sinfonia’ya ilgi duyuyorum.”

Sonuç olarak Al Di Meola’nın müziğini şöyle tanımlayabiliriz: Ritmik anlamda fazlaca değişken olan, melodik anlamda oldukça akıcı ve şiirsel, birçok müzikal formu aynı anda duyabileceğimiz, oldukça komplike bir müzik… Tek bir parça içerisindeki bu değişkenlik ve çeşitlilik, alçalma-yükselme onun müziğini etkileyici kılan özelliklerden… Tabi bunlar kariyeri için de geçerlidir. Fusion, tango, Latin, Ortadoğu, klasik jazz, klasik müzik gibi türlerin her birinden tınılar duyulabilir.

Ayrıca kariyeri boyunca birçok farklı müzik türünden sanatçıyla da çalışmıştır: Luciano Pavarotti, Paul Simon, Dave Matthews, Manuel Barrueco, Yutaka Kobayashi, Phil Collins, Carlos Santana, Steve Winwood, Wayne Shorter, Tony Williams, Herbie Hancock, Gonzalo Rubalcaba, Milton Nascimento, Egberto Gismonti, Stevie Wonder, Les Paul, Jimmy Page, Steve Vai, Frank Zappa…

Jan Garbarek Parçalar

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Wed, 28 Apr 2010 21:39:00 +0000

1 – Fountain of Tears (J. Garbarek) – 06:08 (Sart – 1971)
Bobo Stenson (p), Terje Rypdal (g), Arild Andersen (b), Jon Christensen (d)

2 – Selje (J. Garbarek-A. Andersen-E. Vesala) – 02:23 (Triptykon – 1973)
Arild Andersen (b), Edward Vesala (perc)

3 – Viddene (J. Garbarek) – 05:45 (Dis – 1976)
Ralph Towner (g)

4 – Blue Sky (J. Garbarek) – 06:46 (Photo With… - 1979)
Bill Connors (g), John Taylor (p), Eberhard Weber (b), Jon Christensen (d)

5 – Soria Maria (J. Garbarek) – 11:40 (Eventyr – 1981)
John Abercrombie (g), Nana Vasconcelos (perc)

6 – Gula Gula (M. B. Persen) – 06:00 (I Took Up The Runes – 1990)
Rainer Brüninghaus (p), Eberhard Weber (b), Nana Vasconcelos (perc), Manu Katche (d)

7 – Molde Canticle Part IV (J. Garbarek) – 05:15 (I Took Up The Runes – 1990)
Rainer Brüninghaus (p), Eberhard Weber (b), Nana Vasconcelos (perc), Manu Katche (d)

8 – Raga I (F.A. Khan) – 08:44 (Ragas And Sagas – 1992)
Ustad Fateh Ali Khan (voc), Ustad Shaukat Hussain (tabla), Ustad Nazım Ali Khan (sarangi), Deepika Thathaal (voc), Manu Katche (d)

9 – Parce Mihi Domine (C. de Morales) – 06:43 (Officium – 1994)
David James (voc), Rogers Covey-Crump (voc), John Potter (voc), Gordon Jones (voc)

10 – Rites (J. Garbarek) – 08:28 (Rites – 1998)
Rainer Brüninghaus (p), Eberhard Weber (b), Marilyn Mazur (d)

Jan Garbarek

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Wed, 28 Apr 2010 21:29:00 +0000

Jan Garbarek, 1947, Norveç

Garbarek’in müzik kariyeri 1961 yılının bir sabahında biraz da rastlantısal bir biçimde başlamıştır. Radyoda John Coltrane’nin “Countdown” parçası çalmaktadır ve bu andan itibaren, aslında daha önce bırakın cazı müzikle bile doğru dürüst ilgilenmemiş olan, Garbarek’in hayatı yön değiştirir. Daha sonra bu kaydın bir kopyasını bulur ve her gün onu dinlemeye ve sonrasında da çalmaya başlar. O günler için şöyle demektedir: “Her sabah önce giyinir, sonra kahvaltımı yapar, sonra da dişlerimi fırçalardım ve bu esnada arkada hep Coltrane çalardı.” Bulduğu bir saksafon kitabından parmaklarını nereye koyacağını öğrenir ve “bebop” ve “post-bop” tarzlarında çalmaya başlar. 1962’de amatör bir saksafon yarışmasında birincilik alır. Bu andan itibaren de müzik kariyeri hızlı bir biçimde gelişmeye başlar ve sadece müziğe odaklanabilmek için Oslo Üniversitesi’ni bırakır.

Garbarek’i diğer caz müzisyenlerinden ayıran en önemli şey onun müziğe yaklaşım biçimidir. O Amerika’ya gitmeyi reddeder ve klasik caz olarak nitelendirebileceğimiz müziğin dışında bir caz türü geliştirir. Bu türe, kuzey, buzullara ait ya da buzlu, yoğun, atmosferik, duygusal gibi nitelendirmeler yakıştırılmıştır. Şöyle demektedir: “Önceleri Coltrane, Albert Ayler ve Archie Shepp gibi çalıyordum fakat sonra aniden bir şeyi fark ettim. Onlar gibi çalarken tükendiğimi hissettim çünkü benim içinde bulunduğum çevre ve koşullar tamamen caz geleneğinin dışındaydılar. Bu duyguyu kabullenmek benim için zor oldu fakat o andan itibaren, bu tür bir müziği daha fazla yapmak istemediğimi anladım.”

1969’da ilk albümü olan Esoteric Circle’ı yayımlar. Aynı zamanda bu albüm ECM firması dışında yayımladığı tek albümdür. ECM’in kurucusu Manfred Eicher Garbarek’e kendisiyle çalışması için bir teklif yapar ve bundan sonra Garbarek’in albümleri bu firmayla özdeşleşir. Öyle ki bu birliktelik şu an 40. yılını doldurmuştur. 70 lerin başından başlayarak Garbarek’in müziği “world music” ya da “new age” olarak adlandırılır. Bunun sebebi, müziğindeki folklorik öğelerin diğer unsurlara baskın çıkmasından ileri gelmektedir. Müziğinin kökeninde Norveç halk şarkıları vardır. Ayrıca Hindistan, Pakistan, Tunus, Brezilya, Endonezya, Portekiz gibi ülkelerin halk müziğini de kendi müziği içerisine katmıştır. Garbarek’i caz tarihinin farklı bir noktasına yerleştiren şey de işte bu kültürlerden etkilenmiş olması ve üfleyişindeki sadelik ve yalınlıktır.

Jan Garbarek: “Sahneye çıkmak, ışıkların sönmesi, etrafta bir sessizlik ve işte günün en güzel kısmı…”

Program 03

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Wed, 21 Apr 2010 22:48:00 +0000

03 Caz Sakinleri (20.04.2010) by Caz Sakinleri_3

Program 02

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Wed, 14 Apr 2010 22:21:00 +0000

İkinci programın dinlenebilir hali.

Program_2 by Caz Sakinleri_2

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Wed, 14 Apr 2010 20:49:00 +0000

İlk Program'ın dinlenebilir hali.

Program_1 by Caz Sakinleri

Duyuru 3

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Wed, 14 Apr 2010 20:19:00 +0000

2.hafta kaydını dinlemek isteyenler burdan mp3 halini indirebilirler. Dinleyin, dinlenin.

NOT: Daha önceki kayıtlar için dinle kısmına göz atınız.

Murathan Mungan - Hayatı ve Seçme Şiirler

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Wed, 14 Apr 2010 20:16:00 +0000

Hayatı:

Murathan Mungan 2l Nisan 1955'te Istanbul'da, Üsküdar Zeynep Kamil Hastanesi'nde doğdu.

Çocukluğu ve ilk gençlik yılları memleketi olan Mardin'de geçti. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü'nü bitirip aynı bölümde "master"ını tamamladı.

Ankara'da Devlet Tiyatroları'nda altı yıl, Istanbul'da Şehir Tiyatroları'nda üç yıl "Dramaturg" olarak çalıştı. 1987'de günlük gazete olarak yayımlanan Söz gazetesinde,"Kültür-Sanat Sayfası" editörlüğü yaptı.

1988'ten beri serbest yazar olarak çalışmakta ve halen Istanbul'da yaşamaktadır.

1991'de Remzi Kitabevi'ne "Çilek" amblemli kırk kitaplık özel bir koleksiyon dizisi hazırlayarak bu diziyi yönetti. Mayıs 1996'dan başlayarak "Öküz" dergisinde parçalı bir yapı içinde kendi içinde çeşitli yazılarından oluşan sayfalar yaptı. Ocak 2002'den başlayarak "Milliyet" gazetesinin "Kültür sanat" ekinde gene kendi içinde parçalı bir yapı gösteren yazılardan oluşan "Hayat Atölyesi" başlığı altında tam sayfa hazırladı. Burada yayınlanan yazılardan yaptığı bir seçmeyi daha sonra Hayat Atölyesi kitabının aynı adı taşıyan bir bölümünde topladı.

Murathan Mungan'ın üniversite bitirme tezi sinema konusundadır: Türkiye Sinemasının İdeolojik ve Ekonomik Yapısı ve Yılmaz Güney Sineması. Master tezi ise, Aynı Malzemenin Üç Ayrı Türde Yazılması ve Yazarlık Tekniklerinin İncelenmesi başlığını taşır. Mungan bu çalışmasında, adını "Dört Kişilik Bahçe" koyduğu aynı malzemeyi, uzun öykü, film senaryosu ve radyo oyunu olarak üç kez yazar. Dil ve Yapı Özellikleri Açısından İki Kişilik Oyunlar ve Diyalogun Evrimi adlı doktora tezi, 12 Eylül sırasında doktorayı bırakmasıyla birlikte yarım kalmıştır.

Üniversite öğrenimi sırasında Mungan, her biri kitap hacminde olan Sofokles Tragedyalarına Bir Giriş Denemesi, Hegel'in Sanat Felsefesi, Tiyatro Etkinliklerinin Basındaki Yansımaları başlıklı "dönem bitirme" çalışmaları yapmıştır.

Mungan, çeşitli dergi ve gazetelerde şiirler, öyküler, metinler, deneme, eleştiri ve incelemeler yayımlayarak adını duyurdu. Şiirleri ilk kez dönemin aynı zamanda önemli bir siyasi odağı olan Murat Belge'nin yönetimindeki "Birikim" dergisinde yayımlandı. Ankara'da yayımlanan "7 Gün" adlı haftalık siyasi haber dergisinde sinema yazıları yazdı, ardından kısa bir süre aynı derginin Kültür-Sanat sayfalarını hazırladı. Çeşitli kuruluşların düzenlediği çok sayıda söyleşi, panel, konferans programına katıldı.

İlk kitabı 1980'de yayımlandı. Aynı zamanda ilk oyunuydu bu: Mahmud ile Yezida.

Şehir Tiyatroları'nda çalışırken "Gençlik Günleri" adını verdiği daha sonra her yıl tekrarlanacak olan, aynı zamanda birçok benzerinin de yapılmasına yol açan kapsamlı bir şenliğin yöneticiliğini yaptı; programlar sundu, yönetti.

Gene Şehir Tiyatroları'nda Lulu Menasé'nin sahneye koyduğu Richard Soudé'nin "Binbir Gece Masalları"ndan yola çıkan oyunu "Binbir Gece Masalı"nın ham çevirisini "masal diline" aldı ve bu yapımda yönetmen yardımcısı olarak çalıştı.

Murathan Mungan'ın sahnelenen ilk oyunu, Orhan Veli'nin şiirlerinden kurgulayarak oyunlaştırdığı Bir Garip Orhan Veli'dir. İlk kez 1981'de sahnelenen bu oyun kısa aralıklarla yirmi küsur yıl boyunca sahnelendi ve 1993'te kitap olarak basıldı.

Yazarın Mezopotamya Üçlemesi adını verdiği ve üç oyundan oluşan üçlemesinin ilk oyunu Mahmud ile Yezida yurtiçinde ve yurtdışında birçok amatör, yarı-amatör, lise ve üniversite topluluğu tarafından sahnelendikten sonra, profesyonel olarak ilk kez 1993'te Ankara Devlet Tiyatroları tarafından oynandı. Üçlemenin ikinci halkası olan Taziye ise profesyonel anlamda ilk kez 1984'te Ankara Sanat Tiyatrosu tarafından sahnelenmiştir. Sayısız küçük topluluk Anadolu'nun birçok yerinde, bu iki oyunu kendi imkânlarıyla seyircilerine sunmuşlardır. Ayrıca Diyarbakır Belediyesi Şehir Tiyatrosu, üçlemenin ilkini Türkçe, ikincisini -ilk kez- Kürtçe olarak sahnelemiştir. 1992'de bu halkanın üçüncü oyunu olan Geyikler Lanetler' in tamamlanmasıyla birlikte Metis Yayınları üçlemeyi oluşturan bu oyunları, üç ayrı kitap olarak aynı anda yayımlamıştır. 1994'te bu üç oyun bir yıl boyunca Devlet Tiyatroları tarihinde ilk kez olmak üzere arka arkaya Antalya Devlet Tiyatroları tarafından sahnelenmiş, gene aynı yıl Istanbul Uluslararası Tiyatro Festivali'nde, gene Türkiye tarihinde ilk kez olmak üzere üç oyun ardı ardına tam "on bir saat süren bir gösteri" olarak iki kez tekrarlanmıştır. 1999 yılında Ankara Devlet Tiyatroları yapımı Geyikler Lanetler aynı yıl Berlin'de uluslararası bir tiyatro şenliği olan "Theater der Welt"e çağrılmış ve Schaubühne'de gösterilmiştir. Aynı oyun 2003 yılında Yunanistan'da Selanik Devlet Tiyatrosu'nda, 2007'de İtalya'da Arca Azzurra Teatro topluluğunca sahnelenmiştir.

Geyikler Lanetler oyununa kaynaklık eden yazarın Cenk Hikâyeleri kitabındaki "Kasım ile Nasır" adlı öyküsü 1994 Ağustosunda iki hafta süreyle İtalya'da Umbria'daki tiyatro merkezi "La Mamma Umbria"nın gösterim programına alınmış, aynı öykü 2004'te farklı bir yorumla Diyarbakır Sanat Merkezi tarafından sahnelenmiştir. Gene aynı kitapta yer alan "Şahmeran'ın Bacakları" adlı uzun hikâyesi, çeşitli topluluklar tarafından sahneye uyarlanmıştır.

Yazarın Lal Masallar adlı öykü kitabındaki "Muradhan ile Selvihan ya da Bir Billur Köşk Masalı" adlı öyküsü, 1987'de, ilkin Fransa'da, Lulu Menase yönetiminde Théâter Des Arts de Cergy-Pontoıse'da, ardından Nurhan Karadağ yönetiminde Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü Sahnesi'nde ve 2008'de Con Tempo topluluğu tarafından Almanya'da sahnelenmiştir. Aynı öykü, Amerika'da Penguen Books'un "Dünya Hikâyeleri Antolojisi"ne seçilmiştir. Bosna-Hersek'te yayımlanan Türk öykücülerini içeren bir seçkideyse öykünün Boşnakça çevirisi yer almıştır.

Yazarın gene Cenk Hikâyeleri kitabında yer alan"Binali ile Temir" adlı bir diğer öyküsü, 1991'de Ankara Deneme Sahnesi, 1999'da ise Adana Tiyatro Atölyesi, 2005'te "Theatre Orient" yapımı olarak Diyarbakır Sanat Merkezi, 2008'de Almanya'da Con Tempo ve 2010'da İstanbul Belediyesi Şehir Tiyatroları tarafından sahnelenmiştir.

2000'de yazarın bir öyküsü daha sahneye aktarılmış, bu kez de Beşinci Sokak Tiyatrosu, "Dumrul ile Azrail"i, Istanbul Festivali'nden sonra, dünyanın önemli tiyatro festivallerinde, Avusturya, Almanya ve Tunus'un yanı sıra Hollanda'nın çeşitli kentlerinde sahnelemiştir.

Bunların yanı sıra şiirlerinden ve öykülerinden oluşturulan çeşitli gösteriler ve performanslar, çeşitli amatör, yarı amatör ve üniversite toplulukları tarafından sahnelenmeye devam etmektedir.

 2003 yılında Kopenhag'daki "Bette Nansen Theater"da, yazarın "Sayfadaki Gibi" adlı kısa oyunu bazı Doğulu yazarları bir araya getiren ortak bir proje olan "Bin Bir Gece" içinde yer almış, aynı oyun 2005 yılında İngiltere'de "1001 Nights now" adıyla Nottingham Playhouse'da sahnelemiştir. "Sayfadaki Gibi" yazarın 2007'de yayımlanan Kâğıt Taş Kumaş adlı kitabının içinde ilk oyun olarak yer almıştır.

Murathan Mungan 1989'da, İngiliz yazar Nell Dunn'ın "Steaming" adlı oyununu "Kadınlar Hamamı" adıyla Ali Poyrazoğlu Tiyatrosu'nda sahneye koymuştur.

Mungan'ın döneminde Ankara İl Radyosu'nca seslendirilen iki tane de radyo oyunu vardır: Dört Kişilik Bahçe ve Ölümburnu. İlki, aynı malzemenin öykü ve senaryo olarak yazılmış hallerini de içeren bir düzenlemeyle tek başına, ikincisiyse Murathan '95 kitabının içinde yer alarak kitaplaştırılmıştır.

Mungan biri filme alınan üç tane de film senaryosu yazmıştır. 1984'te Atıf Yılmaz tarafından filme alınan Dağınık Yatak'ın yanı sıra Dört Kişilik Bahçe ve Başkasının Hayatı adlı iki senaryosu daha vardır. Bu üç senaryo 1997'de üç ayrı kitap olarak aynı anda yayımlanmıştır.

Gazete ve dergilerde İlk yazıları 1975'de yayımlanan Mungan yirmi yıllık yazı serüveninin çeşitli ürünlerinden yaptığı bir derlemeyi kırkıncı yaşı nedeniyle Murathan'95 adlı bir kitapta toplamıştır.  Bu kitapla birlikte başlayan özel toplama kitapları, şiirlerinden kendinin yaptığı özel bir seçmeyi içeren numaralanmış tek baskı olarak yayımlanmış Doğduğum Yüzyıla Veda ile sürmüş, bunu, 13+1'de şiirlerini; 7 mühür'de kimi öykülerini bir kutu içinde bir araya getirdiği toplamlar ve Türk şiirinde şimdiden bir "kült kitap" olmuş olan Yaz Geçer'in onuncu yılı nedeniyle yapılan büyük boy özel baskı izlemiştir. Ellinci yaşı için hazırladığı ve yalnızca 2005'te yayımlanıp baskısı bir kez daha tekrarlanmayacak Elli Parça kitabı da bu özel kitaplardandır.

Beş bölümden oluşan ve her bölümü ayrı bir yazar tarafından kaleme alınan bir Bülent Erkmen projesi olan ve 2004 haziranında yayımlanan Beş peşe romanında da yer almıştır.

Murathan Mungan bu arada yabancı yazarların öykülerinden ve yazılarından oluşan çeşitli seçkiler yayımlamayı sürdürmektedir: Kahramanı ressam olan ya da resim sanatı üzerine yazılmış çeşitli öykülerden oluşan ilk öykü seçkisi Ressamın Sözleşmesi'ni, daha sonra Çocuklar ve Büyükleri, Yazıhane, Yabancı Hayvanlar, Büyümenin Türkçe Tarihi adlı öykü ve yazı seçkileri izlemiştir. Erkeklerin Hikâyeleri ve Kadınlığın 21 Hikâyesi adını verdiği öykü seçkileriyse 2004 içinde arka arkaya yayımlanmıştır. Yeni katılmış öykülerle içeriğini zenginleştirdiği ilk seçki kitabını Ressamın İkinci Sözleşmesi adıyla güncellemiştir.

Bütünüyle özyaşamöyküsel bir malzemeden yola çıkan ilk anlatı kitabı Paranın Cinleri'ni 1997'de yayımlamıştır.

Şiir ve öykü arası bir dil ve kıvam tutturduğu yazınsal metinlerini bir araya topladığı Metinler Kitabı ise 1998'de yayımlanmıştır.

Mungan'ın kimi şiirlerinin Kürtçeye çevirisinden yapılan bir toplam Lı Rojhilate Dile Min (Kalbimin Doğusunda) adıyla 1996'da yayımlanmış, bunu gene bir toplama olarak Balgifa Mar (Yılan Yastığı" izlemiştir.

Mungan, bugüne değin çoğu "Yeni Türkü" topluluğu tarafından seslendirilmiş olan şarkı sözleri yazmıştır. Yazdığı şarkıların Türkiye'nin önemli şarkıcıları, toplulukları tarafından yeniden seslendirilmesiyle oluşan ve "tribute" sayılabilecek Söz vermiş şarkılar adlı "cover" albümü 2004'te yayınlanmıştır.

2006'da bugüne dek yazdığı tüm şarkı sözlerini gene aynı ad altında bir araya getirerek kitaplaştırmıştır.

Yurtiçinde ve çoğu Almanya'da olmak üzere yurtdışında Mungan'la ilgili çeşitli radyo ve televizyon programları yapılmıştır.

Mungan, Almanya, Avusturya, Hollanda, İsviçre, Fransa, Amerika ve Yunanistan'da çeşitli söyleşi ve okuma programlarına katılmıştır.

Kimi kitaplarının yanı sıra çeşitli yazıları ve şiirleri bugüne değin İngilizce, Almanca, Fransızca, İtalyanca, İsveççe, Norveççe, Yunanca, Fince, Boşnakça, Bulgarca, Farsça, Kürtçe, İspanyolca, Slovence ve Hollanda diline çevrilerek çeşitli dergi ve gazetelerde yayımlanmıştır.

1972 Eylülünde Mardin'den ayrıldıktan sonra 1985'e kadar Ankara'da yaşayan Murathan Mungan 1985'ten bu yana Istanbul'da yaşamaktadır. 1991'de bir yıl kadar Almanya'da, Ludwigshafen'da yaşamıştır.

İlk kitapları farklı yayınevleri tarafından yayımlandıktan sonra 1992'den itibaren Metis Yayınları katalogunda yer almakta, o günden bu yana aynı yayınevi yazarın bütün çalışmalarının bir külliyat olarak basımını sürdürmektedir.

Şiirleri:

OMAYRA

GİTTİN

YALNIZ BİR OPERA

GECE NÖBETİ

GECE VE MÜZİK

SEVGİLİM

OLMASA MEKTUBUN

BİLARDO TOPLARI

------

Bir tek balık

Alınmamıştı Nuh'un gemisine

Sudaydı o, tehlikenin içindeki suda...

John McLaughlin

huseyin.penbeoglu@gmail.com (Caz Sakinleri) — Wed, 14 Apr 2010 20:11:00 +0000

Mahavishnu John McLaughlin, 1942, İngiltere

Müzisyen bir ailenin çocuğudur. Annesi konser kemancısı, keman solistidir. Çocukken keman ve piyanoyla uğraşır ve 11 yaşında gitara geçer. Çocukluğunda Django Reinhardt ve Stephane Grappelli gibi müzisyenlerin etkisinde kalır. 1960ların başında Londra’ya gider ve 60lar boyunca çeşitli müzisyenlerle birçok konsere katılır. Bunlar daha çok jam-session şeklindedir (önceden çok fazla hazırlık yapmaksızın, doğaçlama ağırlıklı bir müzik) ve bu durum John’u tatmin etmemeye başlar. Fakat yine de çalış tekniklerini, hızını ve nota okuma bilgisini bu sessionlarda geliştirir. 1969’da ilk albümünü kaydeder Londra’da ve hemen ardından New York’a gider. Ünlü davulcu Tony Williams’ın Lifetime grubuna dahil olur. Yine aynı sıralarda Miles Davis’in albümlerinde de çalmaya başlar. Bunlar arasında Bitches Brew (1970) albümü de vardır. 25 Mart 1969’da Jimi Hendrix’le bir session yapma şansına erişir. Artık muhteşem bir session müzisyeni olduğunu kanıtlamıştır.

1970 yılı önemli bir yıldır onun için. Hintli filozof ve guru Sri Chinmoy ile tanışır ve onun dinine geçer. Dinini şöyle tarif ediyor Chinmoy; “Gerçek din diğer dinlerde kusur bulmayan dindir. Bağışlama, merhamet, tahammül, kardeşlik ve herkesi eşit görme, birlik duygusu bu dinin temelini oluşturur.” Bu yıl içerinde My Goal’s Beyond albümünü çıkarır ve bu albümü ona ithaf eder. Mahavishnu lakabını da bu albümle birlikte almıştır. Mahavishnu: Vishnu tüm evrenin, varoluşun yaratıcı ve yok edici gücü olarak kabul ediliyor Hinduizm’de. Başındaki Maha ile de şu anlama geliyor: Varoluştaki bütün materyal enerjinin kaynağı. John McLaughlin’in müziği bu açıdan ele alınabilir. Müziği fazlasıyla ritmik ve enerjik… Sonuç olarak Hindistan çok önemli bir yer tutmuştur hayatında.

1971 ile 1976 yılları arasında Mahavishnu Orchestra ile albümler yayımlar. Mahavishnu Orchestra’nın müziği çok teknik ve kompleks bir müziktir. Bu miziği fusion, electric jazz ve jazz-rock olarak nitelendirilebilir. Tabi ki doğu etkilerinin de görüldüğü bir müziktir aynı zamanda. Fusion’ın en iyi gruplarından ve öncülerinden biridir. Bu arada 1973 yılında Carlos Santana’yla birlikte Love Devotion Surrender albümünü yayımlar. 76 ile 78 yılları arasında Shakti grubunu kurar. Bu grup klasik Hint müziğini ve cazı bir araya getirmiştir. Toplam da 3 adet albüm çıkarırlar. Ayrıca 1979’da Tony Williams ve Jaco Pastorius ile birlikte Trio of Doom adında bir grup kurarlar ve ayrıca bir konser kayıtları vardır. 1979 la 1983 yılları arasında dünyanın en iyi gitar triolarından birinde çalar. Al Di Meola ve Paco De Lucia’yla birlikte… 80’lerde ve 90’larda solo albümleri yayımlanmaya devam eder. 1988’de Londra Senfoni Orkestrası’yla birlikte Mediterranean Concerto’yu kaydeder. 1996’da Guitar Trio yeniden toplanır ve bir dünya turnesine çıkarlar. 1999’da da Shakti yeniden toplanır. 2008 yılında Chick Corea ile de turnelere çıkarlar ve hatta İstanbul ve Ankara’ya da gelmişlerdir. Bu günlere kadar da albümlerine devam etmiştir.

Chick Corea: “Daha önce kimse böyle elektrik gitar çalmamıştı ve bu bana çok ilham veriyor. Miles’la çalarken bile amfinin sesini bu kadar çok açmak istemiyordum. Onu dinledikçe daha çok beste yapmak istiyorum.”

Jeff Beck: “O yaşayan en iyi gitarist.”