Facebook sayesinde tanıdığım flixter oldukça işimi görmüştü bu anlamda. Facebook için geliştirilen uygulaması sayesinde izlediğim ya da izlemek istediğim filmleri listeleyip arkadaşlarımla ne kadar uyumlu olduğumu görebiliyorum. Fakat rahatsız edici bir tarafı var, sahte hesaplar. Bir süre sonra çok fena sıkıntı vermeye başlıyor. Haliyle de uzaklaşıyorsunuz siteden.

Eğer amaç sadece liste oluşturmaksa ve başkalarının listeleri de ilginizi çekiyorsa i check movies tam size göre olabilir. Bu sitenin en güzel tarafı, tabii bana göre, türlere, imdb ya da farklı sitelerce hazırlanmış “en iyi …” listelerine yer vermesi. Ayrıca daha önce’den imdb üzerinde bir liste oluşturduysanız kolayca bu sisteme aktarabiliyorsunuz. (nedense ben beceremedim ayrı bir konu…)

Eğer Türkçe bir yer olsun derseniz sinebot işinizi görebilir. Fakat işlevsellik konusunda maalesef i check movies karşısında çok geride kalıyor. Tabii amaç sadece izlenilen ve izlenilecek filmlerin listesini oluşturmaksa yeterli gelecektir.

Sadece liste oluşturmak yetmiyor, bana film önerileri de lazım diyorsanız flixter bu konuda size yardımcı olabilir, fakat maalesef bugüne kadar beni pek tatmin etmedi. Fakat tam bu iş için, yani size film önermek için bir site varken flixter’ a ne gerek var ki? jinni.com tam bu iş için hazırlanmış bir site. Wrzl efendi gayet güzel açıklamış, “sinema için last.fm” siz izlediğiniz filmleri dizileri giriyorsunuz, o da size yeni filmler diziler öneriyor. Hatta gireceğiniz anahtar kelimelerle çok daha farklı sonuçlara erişebilirsiniz. (jinni’ yi tavsiye eden Selim Yörük‘ e ayrıca teşekkür ederim.

“Madem liste yapıyoruz, neden sadece sinema ile sınırlı kalalım?” diyorsanız ve facebook sayesinde “like” bağımlısı olduysanız getglue tam size göre diyebilirim. Yapacağınız iş basit; like vermek. Yani sistemin size sunduklarını beğenecek ya da beğenmeyeceksiniz. Böylece o da size yeni önerilerde bulunacak. Sitenin önerileri oldukça isabetli.

Kolay gelsin.

Her zaman geciken yazılara ev sahipliği yaptı güncem. ilk defa olabilidiğince vaktinde geliyor yazı. Haydi hayırlısı.

Başlayıp bitiremediğim sayılı kitaplardan biridir Otostopçu’nun Galaksi Rehberi. Ne kadar istesem de İngilizlerin kendine has o ince mizahlarına erişemedim.(*) Yine de eğlenceli bir kitap bunu söyleyebilirim. En azından filmi öyleydi.

1978 yılında BBC’ de başlıyor herşey, bir radyo programı olarak. Sonra yaratıcısı Douglas Adams tarafından sahne şovu, kitap serisi, televizyon dizisi, çizgi roman ve hatta havlu serisine bile uyarlanıyor. 11 Mayıs 2001 tarihinde aramızdan ayrılıyor. Fakat hikaye burada bitmiyor.

Ölümünden 2 hafta sonra hayranları tarafından Havlu Günü ilan ediliyor ve o günden beri 25 Mayıs Havlu Günü (Towel Day) olarak kutlanıyor. Flickr’ daki fotoğraflara göz atabilirisiniz. Neden havlu derseniz ya gidip kitabı okuyun ya da filmi izleyin derim, hikayenin önemli bir parçası havlu.

Hazır göz atmaya başlamışken; Otostopçunun Galaksi Rehberi hakkında güzel bir yazı okuyabilir, Facebook hayran sayfalarından Türkçe ya da İngilizce’sini beğenebilir hatta etkinliklerden size uygun olanına katılabilirsiniz.

Olay Toskana’ nın minik kenti Chianti’ de başlıyor. 1999 yılında ilk “Cittá Slow” (yarı İtalyanca yarı İngilizce bir terim. Yavaş Şehir manasına geliyor.) Ardından Bra, Positano ve Orvieto… Zamanla, yavaşlık dalgası diğer şehirler arasında yayıldı. Artık İtalya’daki 42 Yavaş Şehir’ le birlikte, İngiltere, İspanya, Portekiz, Avusturya, Polonya ve Norveç’te de birçok Yavaş Şehir var. (*)

Yavaş şehirlerde öncelik bölgesel üreticilerin. Ekonomik üretim azami ölçüde bölgesel üretici tarafından karşılanılıyor.Birçoğunda zincir restoran ya da dünyaca ünlü markaların satışları yasak ya da sınırlı. Hem üreticiler hem de tüketiciler  çevresel koşullara azami dikkat etmekteler. Motorlu araçların kullanımı da oldukça sınırlı. bu şehirlerde insanlara daha yavaş, daha sakin, daha mutlu bir yaşam öneriliyor. (**) Bu şehirlere yakın zamanda bir yenisi daha eklendi; Seferihisar. Geçtiğimiz yıl başvurusunu gerçekleştiren kent, bu yılın başlarında bu ünvanı almaya hak kazanmış. Daha önceden yavaş şehir hareketini ve Seferihisar’ ın başvurusunu duymuştum ama neticeden haberim yoktu.

Can Dündar’ ın hazırlayıp sunduğu Canlı Gazte programına kadar. Zaman zaman zaplarken denk geldiğim, her seferinde de takılıp kaldığım bir program. Bu seferki konu oldukça ilginç. Twitter’ ın aktif kullanıcılarından olan Demir Demirkan Seferihisar için şarkı yazdı diyor haberde. Tabii içeriği takip edince olayın biraz daha farklı olduğu ortaya çıkıyor. Ortada bir şarkı var evet. Fakat direkt Seferihisar için yazılmamış şarkı. Demir’ in Twitter’ da yazdığı ileti üzerine gelen diğer iletilerle, kollektif bir çalışmanın ürünü olmuş. Elbette bu iletileri derleyip şarkı haline getiren Demir Demirkan. Şarkının sözlerini ve videosunu Seferihisar Belediyesinin sitesinden bulabilirsiniz. Haberin biraz daha gerçekçi ve özet hali de ntmsnbc‘ de.

Ya server’e virüs bulaşmış oluyor, ya server gidiyor. Ne bileyim, host parası yatmamış oluyor. (Ben yatırmazsam kim yatıracak ki?) Oluyor da oluyor… Bu sefer de open DNS hata verip duruyor.

Biraz önce farkettim ki ben artık bu işi yapmak istemiyorum. Biliyorum henüz 3 ay bile dolmadı yeni işimde. İş yerimle ilgi de bir sıkıntı yok ama ben artık sıkıldım bilgisayarlarla uğraşmaktan. Bir sürü döküman okuyup hatim etmişken yeni bir teknolojiyle tüm okuduklarımın, emeklerimin boşa gitmesinden sıkıldım.

Umarım bahar çarpması dedikleri olaydır. Yoksa tam ev tutma arifesinde bir de bu depresif modla uğraşmak istemiyorum.

Ev tutmam lazım. Kardeşim ani bir kararla İzmir’ e dönüyor. Eşi ve yeğenlerim gittiler bile. 2 gün sonra ev sahibine anahtarları teslim etmiş olacak. Daha ben bir ev bile görmüş değilim. Her zamanki gibi cebimde para yok diye çıkıp ev aramıyorum. Bu bende kötü bi alışkanlık, param yoksa gidip bakmam bile. Ayakkabı mı almam lazımi param varsa gider bakarım, yoksa kafamı çevirip bakmam bile…

Sözde bu cumartesi hem bu alışkanlığımı yenmek hem de yumurta iyice kapıya geldiği için çıkıp biraz dolaşacaktım ev için. Fakat cuma akşamı Arızalılar Kulübü buluşmasında soğuk bira çarpınca cumartesi akşam üzerine kadar yattım. Sonra kraliçem Cul’ ün İstanbul’a geldiğini duyunca yarım saatte iyileşip on dakikada çıktım evden!

Şimdi ya iki gün içerisinde kalacak bir yer bulmalıyım ya da yeni bir ev. Bir de kalbimin sesi…

Bir seneyi aşkın süredir Türkçe çevirilere de başlayan Google translate, zaman içerisinde diğer google hizmetlerine de entegre edilmeye başlanmış, bir süredir de Google aramalarında listelenen sonuçların yanında “Bu sayfanın çevirisini yap” diyerek bize yardımcı oluyordu.

Şimdi işi bir adım daha ileri götürüyor ve Türkçe olarak yaptığınız aramayı İngilizce’ye çevirip arıyor ve sonuçları size, Türkçe’ ye çevrilmiş olarak sunuyor.

Google arama çevirisi

siz arayın o çevirsin

Resimlerde göreceğiniz gibi orjinal metnin dışında sonuçlar kendi dilinizde, Türkçeye çevrilmiş olarak sunuluyor.

Google’dan da bu beklenirdi doğrusu. Yakında terliklerinizi de getirmeye başlarsa hiç şaşırmam. ;)

Geçtiğimiz pazartesi ailem için, özellikle de kardeşim ve eşi için oldukça heyecanlı ve bir o kadar mutlu bir gündü. Ailemizin yeni güzelleri Öykü Su ve Doğa Su ilk çığlıklarını attılar. Sanırım bu çığlıklar pek bitecek gibi de değil. Ne de olsa oldukça uzun bir süre için dünya ile iletişimlerini bu çığlıklarla sağlayacaklar. Eve gelişlerinin ikinci günü ortamı terkeden biri olarak hiç te sıkıntı değil benim için. Annemiz ve kardeşim için durum bu kadar kolay değil tabii. Şimdiden uykusuzluktan bi hitap düşmüş durumdalar.

Umarım bir an önce babalarından izin kopartır, fotoğraflarını burada yayınlayabilirim. ;)

10 gün oldu, İstanbuldayım. Bir aksilik olmazsa uzun bir süre de ayrılmaya niyetim yok. 20 gün kadar önce kardeşim arayıp ta CV’ mi istediğinde işlerin buraya geleceğini ummamıştım doğrusu. Diğer iş başvurularından bir farkı olmaz diyordum.Fakat ummadığım bir şekilde ve hızla gelişti olaylar.

11′ ine görüşmeye çağrıldım, 12’sinde kesinleşti, 15′ inde de işe başladım. 2 aylık bir deneme sürecinden sonra da muhtemelen İstanbul’ a yerleşmiş olacağım.

En büyük sıkıntı trafik. Yıllardır gidip geliyorum İstanbul’a ama bir türlü alışamamıştım şu trafiğine. Felaket şekilde yoruyor beni. Onun haricinde de herhangi bir sıkıntı yok şimdilik.

Sıkıntı demişken, aslında ufak bir sıkıntı var ama işle ilgili değil; günceye yorum yaparken sanırım bir 404 sayfası çıkıyor, sayfayı tazelerseniz yorum ekleniyor. bu sıkıntıyı yaşarsanız bir mail atarsanız sevinirim. Mail basit, gmail üzerinden cekirge’ ye :) (iletişimden de gönderebilirsiniz fakat orada da benzer bir sorun ve benzer bir çözüm gerekebilir)

Yıllara Göre Dağılım

Diğer yönetmenler ise;

A Nightmare on Elm Street

• Coen Brothers: 8 film
• David Cronenberg: 5 film
• Francois Truffaut: 5 film
• George Lucas: 6 film
• Cameron Crowe: 6 film
• Jean-Luc Godard: 7 film
• Krzysztof Kieslowski: 5 film
• Lars von Trier: 5 film
• Martin Scorsese: 8 film
• Michael Haneke: 5 film
• Michael Mann: 5 film
• Pedro Almodovar: 5 film
• Peter Jackson: 5 film
• Quentin Tarantino: 6 film
• Robert Altman: 5 film
• Sergio Leone: 5 film
• Sidney Lumet: 6 film
• Stanley Kubrick: 8 film
• Steven Soderbergh: 8 film
• Steven Spielberg: 8 film
• Tim Burton: 8 film
• Wim Wenders: 6 film
• Wong Kar Wai: 6 film
• Woody Allen: 7 film
• Jean-Luc Godard: 5 film

izlenesi_555_film.pdf

18 Mart 2003 tarihinde almışım bu alan adını. Dün gibi aklımda. Uzun uzun düşünmüştük Eray‘ la ikimiz, ne alalım diye. Hem Türkçe olsun hem de karakter sorunu az bir isim olsun istiyorduk. Böylece söylence oldu bu mecranın adı. Bizim topraklarımız.

Hafif Sülalesi

İlk asp ile başlamıştım yola. kendi yazdığım, derme çatma bir yapıydı. Hem asp öğreniyor hem de öğrendiğimi uyguluyordum. Ta ki blogun durduğu anamakineyi değiştirmek zorunda kalıncaya dek… Mecburen Wordpress’ e taşındık. Ve ilk kaybımı da yaşamış oldum. O güne kadar yazdıklarım gitti, sıfırdan başladım. Eskisine göre işim kolayladı derken daha da zorlaştı. Bilmediğim bir altyapı, anlamadığım terimler. Eklentiler, temalar…

Haliyle çökerttik bir gün. Bir yerlerde bir karakter seti sorunu çıktı, yazıların karakteri bozuldu. :) Kalakaldım öyle. Hadi bir daha… Tekrar baştan…

En son yılbaşından önce, bu sefer anamakinaya yapılan bir hack girişimi sonucu gitti güncem. Bir süre ben farkedemediğim için, bir süre de yapacak bir şeyim olmadığı için kapalı kaldı. Sonra da “hazır boştayım, neden bi elden geçirmiyorum ki?” diyerek sarıldım tekrar… İyi de oldu. Alan adını tamamen üzerime aldım, alt alan adından vaz geçtim. Anamakinayı değiştirdim. Temaya da bir el attım, biraz daha sosyalleştirdim. Başka ne kaldı derken aklıma eski yazılar geldi.

Son iki gündür de eski yazılarla uğraşıyorum. topu topu 180 yazı. Ama ondan kıymetli 473 yorum. Bu tarafta da birikmiş 63 yazı ve 118 yorum. Önce karakter sorununu çözdüm. Can’ ın ve İsmail’ in kafasını o kadar şişirmeme rağmen ve onca yıl beklememe rağmen ne kadar da kolaymış!

Şimdi siz farketmeseniz de yazı sayısı arttı. Ben geçmişte kalmış bazı anıları hatırladım. Hala da uğraşıyorum o yazılarla, kategori ve etiketlerini düzenliyor eksik gedikleri varsa onları düzeltiyorum, google indekslemeden bitirmeye çalışıyorum.

evet evet, hep kötü şeyler olmayacak ya, arada böyle ufak mutluluklar da çıkmalı kutudan…

Kırıka‘ nın dokumacı örümceğini bilir misiniz? Direkt şarkıya bir link bulsaydım verecektim. Onun yerine sözleriyle idare edeceğiz…

ne para lazım ona
aman aman
ne arsa ne de tuğla
bir gecede örüyor
aman aman
salıncaklı döşeği

imrenmemek elde mi örümceğe?