Zrównoważony rozwój - systemy certyfikacji biopaliw i biomasy

Koniec z obowiązującymi wartościami emisji NUTS2

2023-12-19T17:35:00.001+01:00

Komisja Europejska potwierdza stanowisko "...że od czasu wejścia w życie dyrektywy (UE) 2018/2001 (RED II) wartości NUTS2 przedłożone zgodnie z dyrektywą 2009/28/WE, nie mogą być już stosowane. Komisja Europejska nie przewidziała również okresu przejściowego w tym zakresie, w wyniku tego Komisja stwierdza w swoim ostatnim piśmie z grudnia 2023, że "...wartości NUTS różniące się od wartości domyślnych dla załącznika V mogą być stosowane tylko wtedy, gdy zostaną uznane przez Komisję w drodze aktu wykonawczego.

Na dzień dzisiejszy, żadne wartości emisji GHG dla upraw nie są zatwierdzone. Tym samym jedyną opcją jest stosowanie wartości cząstkowych domyślnych dla upraw (Eec=DDV) lub wartości rzeczywistych (actual values).

W związku z tym Komisja nie ma możliwości zastosowania okresu przejściowego, o co wnioskowały niektóre państwa członkowskie i zainteresowane strony z branży, ponieważ musiałoby to nastąpić w drodze precednsu. " Obowiązkiem państw członkowskich jest teraz dostarczenie zaktualizowanych wartości NUTS 2, które zostaną ocenione i potwierdzone przez Komisję Europejską zgodnie z obowiązującymi wymogami prawnymi.

W świetle tej sytuacji, dobrowolne systemy, uzgodniły, że biomasa zebrana w 2023 roku może wykorzystać wartości z opublikowanych NUTS 2. Jednakże biomasa ze zbiorów z 2024 r. będzie mogła wykorzystywać wartości NUTS 2 pod warunkiem ich zatwierdzenia przez Komisję Europejską. Należy również pamiętać, że możliwość stosowania wartości domyślnych i rzeczywistych pozostaje niezmieniona.

W świetle zaistniałej sytuacji zapraszamy Państwa do skorzystania z naszej oferty wyliczeń emisji GHG dla uprawianej biomasy (tj. rzepak, kukurydza, soja, słonecznik, jęczmień, żyto, pszenżyto i inne). W ramach oferty przygotujemy dla Państwa:

formularze do zbierania danych od dostawców;
mechanizm liczenia wartości emisji GHG dla upraw;
modyfikację zapisów umów z dostawcami;
wiele innych indywidualnych rozwiązań.

Wymaganie dyrektywy REDII: Aby określić emisje gazów cieplarnianych z upraw, RED II zezwala, oprócz rzeczywistych obliczeń lub zastosowania wartości domyślnych, na wykorzystanie typowych wartości, które reprezentują średnią wartość na określonym obszarze. Te typowe wartości muszą być zgłaszane Komisji Europejskiej przez państwa członkowskie lub kraje trzecie i mogą być stosowane, jeśli Komisja uzna je za dokładne. Te typowe wartości są często określane jako wartości NUTS 02, ponieważ opisują emisje z uprawy surowców rolnych na obszarach na terytorium państwa członkowskiego sklasyfikowanych jako poziom 2 w nomenklaturze jednostek terytorialnych do celów statystycznych (NUTS) (zob. art. 31 ust. 2 RED II). 31(2) RED II).

European Data Base for Biofuels (UDB) startuje

2023-01-06T17:53:00.004+01:00

Zmiany z 24 grudnia 2018 r. wprowadzone przez REDII.

Dyrektywa 2009/28/WE (REDI) zostanie uchylona 1 lipca 2021 roku. Zmiana ta wprowadza kilka nowych rozwiązań w porównaniu z poprzednią dyrektywą, takich jak:

- nowy cel dla energii odnawialnej w wysokości 32% na rok 2030;

- cel 14% zużycia energii odnawialnej w sektorze transportu w 2030 roku; oraz

- włączenie dwóch nowych kategorii paliw, które mogą być zaliczane do celów: paliwa odnawialne pochodzenia niebiologicznego (e-paliwa z energii elektrycznej z OZE) oraz paliwa z recyklingu węgla (paliwa niskoemisyjne ze źródeł nieodnawialnych).

Artykuł 28 dyrektywy REDII zawiera przepisy, który wymagaja od Komisji Europejskiej i państw członkowskich wzmocnienia współpracy pomiędzy systemami krajowymi oraz pomiędzy systemami krajowymi a dobrowolnymi systemami i weryfikatorami (w tym, w stosownych przypadkach, wymiany danych), w celu zminimalizowania ryzyka, że pojedyncze partie paliw będą zgłaszane w Unii więcej niż jeden raz.

Artykuł wymaga ponadto, aby Komisja utworzyła unijną bazę danych umożliwiającą śledzenie płynnych i gazowych paliw transportowych, które:

kwalifikują się do wliczania do celu (konkretnie licznika, o którym mowa w art. 27 ust. 1 lit. b) - celu w zakresie transportu ze źródeł odnawialnych);

nadają się do pomiaru przestrzegania zobowiązań w zakresie energii odnawialnej; oraz kwalifikują się do wsparcia finansowego w zakresie zużycia biopaliw, biopłynów i paliw z biomasy.

Unijna baza danych ma uzupełnić istniejące wymagania dotyczące identyfikowalności biopaliw. Tak zwane wymagania dotyczące identyfikowalności bilansu masy są obecnie weryfikowane na poziomie podmiotu gospodarczego, zazwyczaj w kontekście niezależnego audytu w ramach uznanych przez Komisję systemów dobrowolnych i krajowych.

Ponadto baza danych ma ułatwić transgraniczny handel bio-metanem wykorzystywanym albo w sektorze transportowym, albo w ogrzewaniu/chłodzeniu lub produkcji energii elektrycznej.

Państwa Członkowskie będą wymagać od podmiotów gospodarczych wprowadzania do bazy danych informacji m.in. o cechach zrównoważonego rozwoju paliw wprowadzanych na rynek, w tym o ich emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia. Państwo członkowskie może utworzyć krajową bazę danych, która jest połączona z bazą danych Unii, zapewniając, że wprowadzone informacje są natychmiast przekazywane między bazami danych. Zastosowanie bazy danych ma na celu zapewnienie, że sprawozdawczość dotycząca produkcji i stosowania odnawialnych paliw transportowych i biometanu jest spójna w całej Unii Europejskiej (UE) i nie stwarza ryzyka wielokrotnego liczenia paliw na rynku unijnym lub światowym.

Motywacją do stworzenia wspólnej bazy EUROPEJSKI TRYBUNAŁ OBRACHUNKOWY opisując Unijny system certyfikacji zrównoważonych ekologicznie biopaliw - dokument - wskazując na niedociągnięcia systemów certyfikacji.

Europejski rynek paliw odnawialnych jest szeroko otwarty na oszustwa związane z certyfikacją oleju palmowego. Potrzebny jest nadzór. Komisja Europejska miała za zadanie zbudować system nadzoru wykorzystujący dane handlowe do wykrywania nielegalnych działań. Nie zrobiła tego.

Oto, co się stało

W 2018 roku została podpisana dyrektywa o energii odnawialnej RED II, która nakazuje "utworzenie unijnej bazy danych w celu zapewnienia przejrzystości i identyfikowalności paliw odnawialnych".

Ten środek nadzoru jest potrzebny, aby przeciwdziałać ryzyku oszustwa, które istnieje w ramach dyrektywy, co zostało obszernie opisane przez Europejski Trybunał Obrachunkowy w jego raporcie z 2016 roku w tej sprawie.

Energii w Komisji Europejskiej (choć nie wiadomo, dlaczego ktokolwiek sądził, że DG ds. Energii będzie wiedział, jak zbudować i obsługiwać system nadzoru danych).

Ponad dwa lata później po unijnej bazie danych nadal nie ma śladu. Jest to problem, ponieważ baza danych nie jest nudnym, biurowym systemem archiwizacji: jest to patrol straży przybrzeżnej w handlu paliwami odnawialnymi.

Każdy powinien wiedzieć, co się dzieje z bazą danych. Zdrowy postęp sygnalizuje, że nowe inwestycje w prawdziwe odnawialne źródła energii będą bezpieczne. Brak postępu oznacza wolną przepustkę dla podejrzanych operatorów na europejskie rynki czystej energii.

Ryzyko oszustwa w RED

Możliwość oszustwa wynika z dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii, która nadaje zużytym lub odpadowym olejom roślinnym - przeznaczonym do produkcji paliw odnawialnych - wartość rynkową równą maksymalnie dwukrotności wartości najtańszej alternatywy oleju z pierwszego tłoczenia, którą jest bez wątpienia olej palmowy. Termin w dyrektywie to "podwójne liczenie".

Jest to kusząca propozycja dla pozbawionego skrupułów eksportera, zwłaszcza takiego, który już zajmuje się handlem olejem palmowym, aby zwiększyć ilość cennego oleju odpadowego poprzez dodanie taniego oleju palmowego. Dyrektywa nie nakłada obowiązku fizycznej kontroli lub audytu łańcucha dostaw.

Oczywiście istnieje proces certyfikacji, ale jest to miękki proces samocertyfikacji na papierze. Na dodatek nie ma żadnego organu UE, który byłby odpowiedzialny za wykrywanie lub badanie nieprawidłowych trendów w danych handlowych. Jest to doskonały przepis na okazję i bezkarność.

Aby było jasne, poszczególne europejskie państwa członkowskie i dostawcy paliw, którzy zaopatrują się w importowane odnawialne źródła energii, działają całkowicie zgodnie z prawem, ponieważ produkt ląduje w Europie z wszystkimi certyfikatami RED. Tylko, że certyfikaty RED są poparte słabym, niemonitorowanym procesem.

Zużyty olej kuchenny jest idealnym paliwem odnawialnym, ponieważ w przeciwnym razie mógłby trafić do kanalizacji lub na wysypisko. Ponieważ zapotrzebowanie na niego w UE rośnie o 45% rocznie, jego zużycie w sektorze odnawialnym wzrosło dziesięciokrotnie w ciągu sześciu lat do 2020 roku, osiągając 4 miliony ton. Jest to najważniejszy punkt dyrektywy o odnawialnych źródłach energii w transporcie. Większa jego część jest importowana z nieprzejrzystej sieci międzynarodowych firm handlowych poza Europą, często prowadzącej z powrotem do Azji Południowo-Wschodniej tymi samymi szlakami handlowymi, którymi transportowany jest olej palmowy.

Światowa pojemność olejów odpadowych jest ograniczona i wymaga znacznych inwestycji w infrastrukturę zbiórki, aby zwiększyć podaż. Olej palmowy jest tani, obfity i można go łatwo nabyć w coraz większych ilościach za pomocą prostego telefonu. Z każdym milionem ton oleju odpadowego, który nie jest prawdziwy, lecz jest olejem palmowym, powstaje zapotrzebowanie na 250.000 hektarów dodatkowych plantacji oleju palmowego, podczas gdy inwestycje w prawdziwie zrównoważone krajowe odnawialne źródła energii UE stoją w miejscu.

Zapotrzebowanie na zużyty olej roślinny będzie jeszcze przez wiele lat gwałtownie rosło, a do wciąż rosnącego zapotrzebowania na transport drogowy w ramach RED II dojdzie jeszcze zapotrzebowanie na transport morski i lotniczy.

Wiele firm produkujących paliwa odnawialne w Europie wykracza daleko poza minimalne wymagania certyfikacyjne, dodając własne warstwy weryfikacji, aby przeciwdziałać słabościom systemu. Potrzebny jest jednak solidniejszy system dla wszystkich, ponieważ jest to system, który będzie się rozwijał i towarzyszył Europie i jej rozwijającym się programom działań klimatycznych na lata 2030 i 2050.

Nadzór nad bazą danych Unii

Unijna baza danych miała zapewnić wgląd w łańcuchy dostaw, w których uczestniczy 27 państw członkowskich, 14 zatwierdzonych przez RED systemów certyfikacji i kilka tysięcy zbieraczy, handlowców i przetwórców w 170 krajach.

Baza danych powinna umożliwiać śledczym wykrywanie podejrzanych trendów i nierównowagi, a nawet pozwalać na zejście do poszczególnych podmiotów. Na przykład pozwoliłaby ona na sprawdzenie spójności pomiędzy ilością odnawialnych źródeł oleju odpadowego wprowadzanych na rynek UE a ilością surowca w postaci oleju odpadowego zebranego u źródła. Można by wychwycić wszelkie podejrzane spiętrzenia ilości w całym łańcuchu dostaw.

Podobnie, umożliwiłoby to organom regulacyjnym zbadanie, czy ilości deklarowane jako pochodzące z danego kraju są wiarygodne w odniesieniu do zdolności tego kraju do wytwarzania, certyfikowania i eksportowania takich ilości. Jest to ważne, jak można sobie wyobrazić, w przypadkach, gdy kraj pochodzenia ma ograniczone możliwości zbierania zużytego oleju kuchennego, łatwy dostęp do oleju palmowego i brak krajowych regulacji uniemożliwiających zastępowanie oleju odpadowego olejem palmowym.

Co wiemy

Do kwietnia 2021 roku unijna baza danych nie została zbudowana. W rzeczywistości najwyraźniej nie została jeszcze zaprojektowana. Nie ma żadnych publicznie dostępnych informacji o postępach w tym zakresie.

Energii zorganizowała online "Spotkanie zainteresowanych stron na temat unijnej bazy danych (RED II)".

Podczas tego wydarzenia zakres bazy danych został opisany w skąpych słowach koncepcyjnych, które w rzeczywistości były mniej wyrafinowane i konkretne niż opisane w podobnym wydarzeniu rok temu. Liczne pytania uczestników spotkały się z zainteresowaniem i zobowiązaniem do przeglądu, ale w większości przypadków nie podjęto jeszcze decyzji w tej sprawie.

Nie odpowiedziano na kluczowe pytania dotyczące tego, ile lub jakie źródła danych zostaną wykorzystane. Nie udzielono również odpowiedzi na pytanie, czy jakakolwiek organizacja będąca źródłem danych zgodziła się na ich dostarczenie, czy ustalono standardy danych lub czy wprowadzono oprogramowanie do obsługi danych.

Nie wspomniano o żadnym protokole lub organie do współpracy z wieloma organizacjami zewnętrznymi na całym świecie, które będą musiały współpracować i dostosować się, aby zapewnić skuteczne funkcjonowanie systemu.

Nie było żadnych dowodów na to, że w projekt zaangażowani są eksperci w danej dziedzinie. Zamiast tego mówiono mgliście o "grupach fokusowych", które mają się odbyć w przyszłości. Podano link internetowy, który miał umożliwić interakcję między zespołem Komisji a zewnętrznymi interesariuszami, ale nie działał. Opracowane w ubiegłym roku rozwiązanie branżowe nie zostało przyjęte i nie było o nim mowy. Zespół DG Energy wydawał się mały, niedawno powołany i z niewielkim doświadczeniem w branży.

Rok temu nie podawano formalnie żadnych dat, ale mówiono o tym, że system zostanie uruchomiony jesienią 2021 roku. Podczas imprezy w kwietniu tego roku jako datę udostępnienia podano grudzień 2022 r., ale bez żadnych wskazówek, jakie informacje lub funkcje zostaną w nim zawarte. Jest to niewybaczalne.

Źródłem problemu może być brak odpowiedniej struktury zarządzania projektem, która nadzorowałaby postępy, zarządzała ryzykiem i składała raporty ustawodawcom, którzy nakazali to w 2018 roku.

Wniosek - i sygnał dla rynku - może być tylko taki, że oszustwa na dużą skalę w tym sektorze będą kontynuowane bez kontroli, co jeszcze bardziej pogorszy wpływ dyrektywy o energii odnawialnej, jeszcze bardziej zwiększy popyt na olej palmowy i jeszcze bardziej zahamuje inwestycje w prawdziwie zrównoważoną produkcję paliw odnawialnych w Europie.

Z pewnością nie ma podstaw do twierdzeń urzędników Komisji, że unijna baza danych pomoże w najbliższych latach zapewnić przejrzystość i identyfikowalność paliw odnawialnych.

Czas na niezależny przegląd

Należy powołać audytora, który oceni postępy, zbada zarówno wewnętrzne, jak i publicznie dostępne informacje w DG ds. Energii oraz sporządzi publiczny raport z zaleceniami dla ustawodawców i szerszej społeczności zainteresowanych. EUROPOL, OLAF i Trybunał Obrachunkowy powinny wydać opinie. Prace powinny zostać zakończone do lipca/sierpnia 2021 roku.

Jeżeli okaże się, że baza danych jest niewykonalna, ze względu na trudności w pozyskiwaniu i łączeniu wielu różnorodnych zbiorów danych - a tak może się stać - to najlepiej, żeby upadła już teraz, a na jej miejsce wprowadzono inny system nadzoru. Jeżeli okaże się, że problem leży w kompetencjach DG Energy w zakresie rozwoju systemu nadzoru, wówczas inna organizacja powinna przejąć tę pracę.

17 kwietnia 2021 r.

Dodano 5 maja 2021 - Oprócz niezależnego przeglądu postępów projektu można podjąć następujące działania:

- UDB powinien zostać uruchomiony w ciągu trzech miesięcy i od tego czasu rozwijać się.

- W momencie uruchomienia powinna publikować dane, które są już dostępne dla Komisji z raportów państw członkowskich w ramach RED, tj. EUROSTAT SHARES+.

- Dodatkowe zestawy danych z dobrowolnych systemów, istniejących baz danych państw członkowskich i przemysłu powinny zostać dodane wkrótce po uruchomieniu, bez integrowania ich w jednolity zbiór danych (integracja byłaby nadmiernym wysiłkiem).

- Stały zespół analityków powinien pracować nad danymi, aby zapewnić oceny identyfikowalności poszczególnych łańcuchów dostaw, od kraju źródła do kraju konsumenta dla każdego rodzaju paliwa, sięgające pięć lat wstecz, wraz z towarzyszącymi wyjaśnieniami. W ten sposób unijna baza danych stanie się inteligentnym serwisem informacyjnym. Czysto techniczna baza danych nie może równać się z ludzkimi analitykami pod względem wglądu i sprawności.

- Formaty danych mogą być plikami excelowymi, z dołączonymi wykresami, umożliwiającymi zewnętrznym interesariuszom wykonywanie i publikowanie własnych analiz.

- Do przekazywania danych i informacji należy zachęcać poszczególnych operatorów, sektory, regiony i kraje.

- Priorytetowo należy traktować paliwa/regiony/huby o dużej objętości i dynamice, takie jak UCO, takie jak Azja Południowa, takie jak główne porty tranzytowe i takie jak główni dostawcy dla produkcji HVO.

- Należy tworzyć i badać alerty w przypadku zauważenia anomalii, takich jak na przykład kraj pochodzenia dostarczający więcej UCO, niż jest w stanie wygenerować, lub nagła, wyraźna zmiana wielkości łańcucha dostaw.

- Zespół UDB powinien przeprowadzać badania ad hoc na określone tematy, aby potwierdzić, zweryfikować i poinformować, w odpowiedzi na obawy dotyczące podwójnej księgowości, oszustw i braku możliwości śledzenia.

- Powinien być sporządzany raport kwartalny i raport roczny.

- Misja UDB powinna być wyrażona w słowach laika (zaczerpnięta z tekstu REDII i rozwinięta), a raporty powinny odpowiadać tej misji.

- Powinien istnieć niezależny, stojący przed opinią publiczną przewodniczący, odpowiedzialny za realizację misji UDB i składanie sprawozdań interesariuszom.

4 maja EURACTIV opublikował tabelę opcji politycznych Komisji dla RED3, w której Komisja sugeruje, że mogłaby "rozwinąć unijną bazę danych jako pojedynczy system informacji i śledzenia obejmujący cały łańcuch dostaw od produkcji/wydobycia surowców do ostatecznej konsumpcji we wszystkich sektorach końcowego wykorzystania objętych REDII". Mówimy tu o bieganiu, zanim jeszcze można chodzić.

James Cogan jest analitykiem branży paliw odnawialnych. Przez ponad dziesięć lat zajmował się tworzeniem systemów danych dla dużych, złożonych organizacji.

Możliwość oszustw na dużą skalę w europejskim sektorze paliw odnawialnych wynika z tego, że dyrektywa w sprawie odnawialnych źródeł energii jest tak skonstruowana, że wartość rynkowa niektórych surowców do produkcji biopaliw na bazie odpadów - takich jak zużyty olej kuchenny - jest nawet dwukrotnie wyższa od najtańszych alternatywnych olejów roślinnych z pierwszego tłoczenia - takich jak olej palmowy. Stwarza to możliwość zysku dla pozbawionych skrupułów operatorów. Jednocześnie dyrektywa nie nakłada wymagań dotyczących fizycznego sprawdzania lub kontroli łańcuchów dostaw pod kątem autentyczności i identyfikowalności. Po trzecie, nie istnieje żaden organ UE, którego zadaniem byłoby wykrywanie lub badanie nieprawidłowych tendencji lub praktyk. Oszustwa są, dosłownie, niekontrolowane.

Przy popycie na zużyty olej spożywczy (UCO) rosnącym w UE o 45% rocznie, jego zużycie w sektorze biopaliw wzrosło o 1000% w ciągu sześciu lat do 2020 roku, osiągając ponad 4 miliony ton. Światowa zdolność produkcyjna UCO jest ograniczona i wymaga znacznych inwestycji w infrastrukturę zbiórki, aby zwiększyć podaż, podczas gdy olej palmowy jest tani, obfity i można go łatwo nabyć w coraz większych ilościach. Import oleju palmowego w postaci UCO nie jest kontrolowany, a oszustwo jest bardzo opłacalne.

Problem ten jest dobrze znany i stale się pogłębia. Olej palmowy w postaci UCO może łatwo pochodzić z terenów niedawno wylesionych, co powoduje negatywne skutki dla środowiska i klimatu. Wylesianie z importu jest gorącym tematem politycznym w UE, a Parlament Europejski wezwał Komisję Europejską do działania w celu rozwiązania tego problemu. Nie wolno pozostawić żadnych luk prawnych, takich jak obecny niekontrolowany import UCO.

W 2018 roku została podpisana unijna dyrektywa w sprawie energii odnawialnej RED2, która nakazuje "wprowadzenie unijnej bazy danych w celu zapewnienia przejrzystości i możliwości śledzenia paliw odnawialnych".

Środek ten został włączony w celu przeciwdziałania ryzyku oszustw na dużą skalę, które istnieje w ramach dyrektywy, co opisał Europejski Trybunał Obrachunkowy w swoim sprawozdaniu specjalnym z 2016 r. w tej sprawie.

Celem unijnej bazy danych jest poprawa przejrzystości łańcuchów dostaw, w których uczestniczy 27 państw członkowskich, 14 systemów certyfikacji i kilka tysięcy podmiotów zbierających, handlujących, przetwarzających i kupujących w 170 krajach. Baza danych powinna umożliwić zainteresowanym stronom wykrycie podejrzanych trendów i nierównowagi. Na przykład, pozwoliłaby ona zainteresowanym sprawdzić spójność pomiędzy ilością biodiesla UCO wprowadzonego na rynek UE a ilością surowca UCO zebranego u źródła. Można by wykryć i zbadać wszelkie podejrzane wahania ilości w łańcuchu dostaw. W ten sam sposób organy regulacyjne mogłyby zbadać, czy ilości deklarowane jako pochodzące z danego kraju są wiarygodne w odniesieniu do zdolności tego kraju do wytworzenia, certyfikacji i eksportu takich ilości. Jest to szczególnie ważne, na przykład w przypadku, gdy dany kraj ma ograniczone możliwości zbierania UCO, łatwy dostęp do oleju palmowego i brak krajowych regulacji uniemożliwiających zastępowanie UCO olejem palmowym.

Jednakże baza danych nie została wdrożona do kwietnia 2021 roku i niewiele wskazuje na to, że dokonano rzeczywistego postępu. W rzeczywistości, ponad dwa lata od uchwalenia przepisów, nie została ona jeszcze zaprojektowana i nie ma widocznych przesłanek, że dokonano istotnego postępu.

Obecne prace w Komisji Europejskiej nad budową bazy danych nie imponują ilością i fachowością zasobów zaangażowanych w projekt. Nie ma dowodów na istnienie struktury zarządzania projektem, która nadzorowałaby postępy, zarządzała ryzykiem i składała sprawozdania ustawodawcom i zainteresowanym stronom, które zleciły realizację projektu i od których zależy prawidłowe funkcjonowanie przepisów.

Farm Europe wzywa Komisję Europejską, a w szczególności DG ENER, do nadania temu projektowi większego zaangażowania i priorytetu. Oszustwa nigdy nie powinny pozostawać bez kontroli, a reputacja Komisji jest zagrożona.

Pozostałe dokumenty

Komisja Europejska zatwierdziła systemy certyfikacji wg dyrektywy 2018/2001/WE

2022-04-12T18:05:00.007+02:00

Komisja Europejska po ponad 9 miesiącach zatwierdziła systemy certyfikacji, które wypełniają zasadę wzajemnej zgodności, według której producent rolny ma obowiązek dotyczyć dowód spełnienia wymogów podstawowych w zakresie zarządzania dotyczących środowiska, zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin, identyfikacji i rejestracji zwierząt i dobrostanu zwierząt, a także dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska. Zasady te określane są jako kryteria zrównoważonego rozwoju.

Zatwierdzenie dobrowolnego systemu certyfikacji przez Komisję Europejska jest na okres 5 lat. Weryfikacja określa, czy w danym systemie odpowiednio uwzględniono kryteria zrównoważonego rozwoju i zastosowano metodykę bilansu masy oraz czy spełnia on odpowiednie normy wiarygodności i niezależnego audytu zgodnie z wymogami dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii.

Zatwierdzone systemy

*	Commission Implementing Decision (EU) 2022/599 of 8 April 2022 on the recognition of the Biomass Biofuels Sustainability voluntary scheme (2BSvs) for demonstrating compliance with the requirements set in Directive (EU) 2018/2001 of the European Parliament and of the Council for biofuels, bioliquids, biomass fuels, renewable liquid and gaseous fuels of non-biological origin and recycled carbon fuels ( 1 )	173
*	Commission Implementing Decision (EU) 2022/600 of 8 April 2022 on the recognition of the ‘Bonsucro EU’ voluntary scheme for demonstrating compliance with the requirements set in Directive (EU) 2018/2001 of the European Parliament and of the Council for biofuels, bioliquids, biomass fuels, renewable liquid and gaseous fuels of non-biological origin and recycled carbon fuels ( 1 )	176
*	Commission Implementing Decision (EU) 2022/601 of 8 April 2022 on the recognition of the ‘Better Biomass’ voluntary scheme for demonstrating compliance with the requirements set in Directive (EU) 2018/2001 of the European Parliament and of the Council for biofuels, bioliquids, biomass fuels, renewable liquid and gaseous fuels of non-biological origin and recycled carbon fuels ( 1 )	179
*	Commission Implementing Decision (EU) 2022/602 of 8 April 2022 on the recognition of the ‘International Sustainability & Carbon Certification – ISCC EU’ voluntary scheme for demonstrating compliance with the requirements set in Directive (EU) 2018/2001 of the European Parliament and of the Council for biofuels, bioliquids, biomass fuels, renewable liquid and gaseous fuels of non-biological origin and recycled carbon fuels ( 1 )	182
*	Commission Implementing Decision (EU) 2022/603 of 8 April 2022 on the recognition of the ‘KZR INiG’ scheme for demonstrating compliance with the requirements set in Directive (EU) 2018/2001 of the European Parliament and of the Council for biofuels, bioliquids, biomass fuels, renewable liquid and gaseous fuels of non-biological origin and recycled carbon fuels ( 1 )	185
*	Commission Implementing Decision (EU) 2022/604 of 8 April 2022 on the recognition of the ‘Red Tractor Farm Assurance Crops and Sugar Beet Scheme’ voluntary scheme for demonstrating compliance with the requirements set in Directive (EU) 2018/2001 of the European Parliament and of the Council for biofuels, bioliquids, biomass fuels, renewable liquid and gaseous fuels of non-biological origin and recycled carbon fuels ( 1 )	188
*	Commission Implementing Decision (EU) 2022/605 of 8 April 2022 on the recognition of the ‘REDcert-EU’ voluntary scheme for demonstrating compliance with the requirements set in Directive (EU) 2018/2001 of the European Parliament and of the Council for biofuels, bioliquids, biomass fuels, renewable liquid and gaseous fuels of non-biological origin and recycled carbon fuels ( 1 )	191
*	Commission Implementing Decision (EU) 2022/606 of 8 April 2022 on the recognition of the “Round Table on Responsible Soy with EU RED Requirements (RTRS EU RED)” voluntary scheme for demonstrating compliance with the requirements set in Directive (EU) 2018/2001 of the European Parliament and of the Council for biofuels, bioliquids, biomass fuels, renewable liquid and gaseous fuels of non-biological origin and recycled carbon fuels ( 1 )	194
*	Commission Implementing Decision (EU) 2022/607 of 8 April 2022 on the recognition of the ‘Roundtable on Sustainable Biomaterials (RSB) EU RED’ voluntary scheme for demonstrating compliance with the requirements set in Directive (EU) 2018/2001 of the European Parliament and of the Council for biofuels, bioliquids, biomass fuels, renewable liquid and gaseous fuels of non-biological origin and recycled carbon fuels ( 1 )	197
*	Commission Implementing Decision (EU) 2022/608 of 8 April 2022 on the recognition of the ‘Scottish Quality Crops Farm Assurance Scheme (SQC)’ for demonstrating compliance with the requirements set in Directive (EU) 2018/2001 of the European Parliament and of the Council for biofuels, bioliquids, biomass fuels, renewable liquid and gaseous fuels of non-biological origin and recycled carbon fuels ( 1 )	200
*	Commission Implementing Decision (EU) 2022/609 of 8 April 2022 on the recognition of the ‘SURE’ voluntary scheme for demonstrating compliance with the requirements set in Directive (EU) 2018/2001 of the European Parliament and of the Council for biofuels, bioliquids, biomass fuels, renewable liquid and gaseous fuels of non-biological origin and recycled carbon fuels ( 1 )	203
*	Commission Implementing Decision (EU) 2022/610 of 8 April 2022 on the recognition of the ‘Trade Assurance Scheme for Combinable Crops (TASCC)’ for demonstrating compliance with the requirements set in Directive (EU) 2018/2001 of the European Parliament and of the Council for biofuels, bioliquids, biomass fuels, renewable liquid and gaseous fuels of non-biological origin and recycled carbon fuels ( 1 )	206
*	Commission Implementing Decision (EU) 2022/611 of 8 April 2022 on the recognition of the ‘Universal Feed Assurance Scheme (UFAS)’ for demonstrating compliance with the requirements set in Directive (EU) 2018/2001 of the European Parliament and of the Council for biofuels, bioliquids, biomass fuels, renewable liquid and gaseous fuels of non-biological origin and recycled carbon fuels ( 1 )

Certyfikacja zrównoważonego rozwoju a COVID-19

2020-04-09T12:46:00.000+02:00

W związku z rosnącą liczbą osób zarażonych COVID-19 (SARS-CoV-2) oraz zatrzymaniem działalności wielu przedsiębiorstw, dodatkowo ogłoszeniem stanu pandemii przez WHO oraz ogłoszenie stanu zagrożenia epidemiologicznego w Polsce jak i wielu innych krajach, systemy certyfikacji ISCC EU, REDcert EU, KZR INiG, 2BSvs, RSB dopuściły możliwość przeprowadzenia procesów certyfikacji w sposób zdalny. Sytuacja dotyczyć może jedynie firm już wcześniej certyfikowanych a których to termin ważności certyfikatu upływa w okresie pandemii COVID-19. Warunkiem koniecznym do przeprowadzenia takich inspekcji jest obowiązkowe przeprowadzenie wizyty w okresie 3 miesięcy w formie audytu uzupełniającego na miejscu w organizacji certyfikowanej.

Audyt zdalny systemu polega na ocenie dokumentacji w formie elektronicznej dostarczonych przez organizację.
Audyt bilansu masy i emisji GHG przebiega w podobny sposób. Weryfikacji podlega poprawność dostarczonych danych.
Audyt uzupełniający na miejscu po okresie 3 miesięcy ma na celu potwierdzenie przesłanych dokumentów w wersji elektronicznej.

W celu uzyskania dodatkowych informacji proszę kontaktować się z jednostkami certyfikującymi lub operatorami systemów certyfikacji.

Akceptowanie systemów w zakresie odpadów i pozostałości

2019-10-18T17:05:00.000+02:00

Wśród uczestników systemów certyfikacji zrównoważonego rozwoju rośnie popularność biomasy w postaci pozostałości i odpadów. Zgodnie z wymaganiami systemów certyfikacji firmom wolno przyjmować odpady i pozostałości lub wytworzone z nich produkty od innych zatwierdzonych systemów certyfikacji EU jako zrównoważone wyłącznie pod warunkiem zweryfikowania i zaakceptowania tych systemów jako systemów równoważnych.

Na dzień wpisu równoważne systemy w obszarze pozostałości i odpadów to systemy:

ISCC EU <-> REDcert EU <-> 2Bsvs

Niestety na tej liście brak jest systemów certyfikacji tj. KZR INIG, Bonsucro EU, RTRS EU RED, RSB EU RED, RSPO RED, Gafta Trade Assurance Scheme, Trade Assurance Scheme for Combinable Crops, U.S. Soybean Sustainability Assurance Protocol EU (SSAP EU), Universal Feed Assurance Scheme

Brak uznawalności przez trzy główne systemy certyfikacji pozostałych skutkuje ograniczeniem możliwości dostaw biomasy odpadowej i pozostałości do podmiotów, które są certyfikowane w ramach REDcert EU, ISCC EU, 2Bsvs.

NCR i jego wpływ na 2020 rok

2019-03-08T18:35:00.000+01:00

Wielkość minimalnego ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia ww. paliw i energii elektrycznej, czyli NCR, wynosi 6%. Ograniczenie to powinno zostać osiągnięte do 31 grudnia 2020 r. Stanowi o tym art. 30b ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

Na podstawie art. 30d ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, obowiązek realizacji NCR może być wykonywany wspólnie przez kilka podmiotów, co również wymaga poinformowania Prezesa URE. W 2018 r. żaden z podmiotów realizujących Narodowy Cel Wskaźnikowy takiej informacji nie przedłożył. Podobnie, żaden z podmiotów wymienionych wyżej w lit. b i c nie zdecydował się w 2018 r. na włączenie się w realizację NCR.

Realizacja celu redukcyjnego przez zobowiązane podmioty, powiązana jest z obowiązkiem sprawozdawczym na podstawie art. 30i ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Obowiązek ten obejmuje przekazywanie Prezesowi URE sprawozdań rocznych dotyczących emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia paliw i energii elektrycznej, sporządzanych na podstawie faktur VAT lub innych dokumentów, w terminie do 31 marca roku następującego po roku sprawozdawczym. W 2018 r. sprawozdania roczne zostały przekazane Prezesowi URE po raz pierwszy za rok 2017, co wynika z art. 5 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz niektórych innych ustaw.

W odróżnieniu od obowiązku realizacji NCW, który jest wykonywany w cyklach rocznych, realizacja NCR, jak wspomniano, ma charakter jednorazowy i cel ma zostać osiągnięty do końca 2020 r. Sprawozdawczość składana za 2017 r. i za kolejne lata poprzedzające 2020 r. ma zatem przede wszystkim charakter informacyjny. Dostarcza informacji o tempie realizacji tego celu oraz sposobach jego realizacji.

NCW czy NCR ? – Regulacje dla OZE, które zostały zapisane w dyrektywie RED II, zakładają również zwiększenie roli biopaliw drugiej generacji. Do 2030 roku co najmniej 14 proc. paliw wykorzystywanych w transporcie ma pochodzić ze źródeł odnawialnych, przy czym biopaliwa pierwszej generacji o wysokim ryzyku "pośredniej zmiany sposobu użytkowania gruntów” od 2030 roku nie będą już wliczane do celów UE w zakresie energii odnawialnej.

Od 2019 roku udział biopaliw pierwszej generacji w realizacji tych celów ma stopniowo maleć, aż do osiągnięcia zerowego poziomu w 2030 roku.

Wdrożenie dyrektywy RED II ma na celu realizację nowego unijnego celu zakładającego zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii w unijnym miksie energii do roku 2030 do poziomu co najmniej 32 proc.

Cel na poziomie 32 proc. będzie wiążący tylko na poziomie całej Unii Europejskiej. W przeciwieństwie do celu na rok 2020 wynikającego z pierwszej dyrektywy OZE, nie złożą się na niego obowiązkowe cele krajowe.

Przyjęte zasady zarządzania unią energetyczną mają jednak zapewnić, że poszczególne kraje będą stopniowo zwiększać udział energii odnawialnej w swoich miksach energetycznych.

Dyrektywa RED II > 2018/2001

2019-01-18T10:14:00.000+01:00

Informujemy, że w grudniu 2018 r. została ogłoszona DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych, potocznie zwana dyrektywą RED II.

Dyrektywa określa cele zużycia odnawialnych źródeł energii w latach 2021 - 2030. Wprowadza również wiele zmian w obszarze certyfikacji zrównoważonej produkcji biopaliw, które będą obowiązywać od 2021 roku.

Celem przyjętych regulacji jest zwiększenie udziału odnawialnych źródeł energii w unijnym miksie energetycznym do 32 proc. do roku 2030, co ma z kolei prowadzić – wraz z realizacją działań zwiększających efektywność energetyczną – do ograniczenia unijnych emisji CO2 o 40 proc. w porównaniu z emisjami z 1990 r.

nabisy.de | elna.umweltbundesamt.at

2018-01-25T12:28:00.000+01:00

Informacje dla wszystkich podmiotów zarejestrowanych w nabisy.de (https://elna.umweltbundesamt.at)

Emisje z odpadów domowych

2018-01-03T12:22:00.000+01:00

Komisja Europejska zaproponowała kalkulator do wyliczeń emisji GHG związanej z utratą żywności (odpady).

Kalkulator dostępny jest pod adresem savingfood.eu savingfood.eu

Wyliczenia emisji GHG / Kalkulacje emisji GHG

2018-01-02T08:16:00.000+01:00

W dniu 01.01.2018 weszły w życie nowe przepisy dotyczące redukcji emisji GHG w łańcuchu życia biopaliw. Obecnie obowiązujący 35% redukcji emisji zastępuje poziom 50%.

Zgodnie z dyrektywą 2009/28/WE wyłącznie następujące rodzaje biomasy spełniają wymagania w zakresie 50% redukcji emisji GHG w całym cyklu życia biopaliw:

a) FAME z nasion słonecznika

b) FAME z UCO oraz tłuszczy zwierzęcych (kat. 1, kat. 2)

c) etanol z buraków cukrowych

Zmiana ta oznacza obowiązek policzenia emisji GHG dla producentów w łańcuchu:

a) RME z rzepaku,

b) FAME z soi,

c) FAME z kwasów tłuszczowych oraz odpadów,

d) etanolu z kukurydzy, pszenicy, pszenżyta, żyta,

e) etanolu z odpadów,

oraz wielu innych surowców do produkcji biokomponentów.

W tym miejscu istotne jest aby wspomnieć, że na rynku wiele firm doradczych oferujących usługi w zakresie wyliczeń emisji GHG. Jednostki certyfikujące zostały zobligowane przez Komisję Europejską do weryfikacji wyliczeń emisji gazów cieplarnianych przez wyszkolonych weryfikatorów. Zalecamy tym samym potwierdzenie kompetencji przez osoby wykonujące usługi związane z emisjami GHG.

Z naszej strony oferujemy usługi związane z przeprowadzeniem wyliczeń emisji GHG. Telefon kontaktowy +48 665606846

2017-09-01T00:31:00.000+02:00

Drodzy Państwo,

w nawiązaniu do wielu pytań dotyczących zmian w funkcjonowaniu systemów certyfikacji biomasy / biopaliwa, pragniemy przekazać informacje odnoszące się do zapowiadanych i wymaganych zmian.

Zmiany te są realizacją przez systemy certyfikacji KZR INIG, REDcert EU, ISCC EU, wytycznych Komisji Europejskiej w zakresie przekazywania emisji kolejnym podmiotom w łańcuchu zrównoważonego rozwoju (dokument „Note on the conducting and verifying actual calculations of GHG emission savings version 2.0").

Najważniejsze zmiany dotyczą następujących informacji zbieranych i przekazywanych na wszystkich etapach łańcucha zrównoważonego rozwoju i dotyczą:

1) Podawania wszystkich składowych, ze wzoru dostępnego w dyrektywie 2009/28/WE - link, na każdym etapie łańcucha KZR:

2) Deklarowania emisji GHG z etapu uprawy biomasy nieprzetworzonej (rzepak, kukurydza, pszenica, buraki cukrowe, żyto i pszenżyto). W tym przypadku producent rolny / gospodarstwo może wykorzystywać trzy typy emisji:

emisję standardową (tylko dla rzepaku, kukurydzy, pszenicy) dla obszaru całej Polski (biomasa: kukurydza z obszarów województw świętokrzyskie, warmińsko-mazurskie, zachodnio-pomorskie, pomorskie oraz kukurydza spoza EU nie spełnia wymagań dyrektywy 2009/28/WE);
emisję średnią z obszarów województw NUTS2, przy czym musi być ona wyrażona w jednostkach kg CO2eq / tonę (dostępne przeliczenia na stronach Komisji Europejskiej);
emisję rzeczywistą dla etapu uprawy wyrażoną w jednostkach kg CO2eq / tonę suchej masy;

3) Przeliczanie emisji GHG musi się odbywać każdorazowo na suchą masę, tym samym należy znać specyfikację / biomasy, można również wykorzystać zapisy umowy na dostawy lub sprzedaży.
4) W przypadku przedsiębiorstw przetwarzających biomasę może być wykorzystywany jeden typ emisji tj. albo stosowane są wartości domyślne z dyrektywy, albo wartości rzeczywiste.
5) W przypadku zastosowania emisji rzeczywistych wartość z transportu musi być podana na każdym etapie łańcucha KZR (np. od dostawcy rolnego do punktu skupu, od punktu skupu do olejarni, od olejarni do estrowni i od estrowni do baz magazynowych). W przypadku wytwórców biokomponentów należy dodatkowo doliczyć emisje składowe z bazy magazynowej i dystrybucji.

Przedstawione zmiany nie wyczerpują tematu całościowych zmian i są wyłącznie wycinkiem, który jest najbardziej istotny z punktu widzenia przekazywania danych na temat emisji GHG. Szczegóły zmian znajdują się na stronach internetowych systemów oraz Komisji Europejskiej.

W załączniku znajdziecie Państwo przykładowe poświadczenia dla różnych rodzajów biomasy i biomasy przetworzonej, aktualne deklaracje własne dostawców rolnych oraz zaktualizowaną tabelę emisji NUTS2 dla Polski.

W ramach naszej działalności możemy Państwu pomóc w zakresie:

a) weryfikacji danych i przeliczeń emisji GHG
b) wyliczeń emisji GHG dla etapów uprawy, przetwórstwa, transportu
c) szkoleń pracowników z wymagań systemów KZR INIG, ISCC, REDcert, 2BSvs i innych
d) uzyskaniu niezbędnych certyfikatów i pozwoleń
e) innych systemów tj. HACCP, GMP+, non-GMO, QS, FAMI-QS, ISO

Zapraszamy do współpracy !
W razie pytań lub sugestii proszę o kontakt.

System REDcert EU zatwierdzony

2017-08-10T16:30:00.000+02:00

Komisja Europejska zatwierdziła system zrównoważonego rozwoju REDcert EU na kolejny okres. W dniu 10.08.2017 r. Komisja Europejska opublikowała decyzję dotyczącą odnawiającego zatwierdzenia systemu REDcert EU. Tym samym w tym przypadku nie nastąpi brak zachowania ciągłości, jak to miało miejsce w przypadku systemu ISCC EU.

Wytwórca zadeklaruje datę powstania instalacji

2016-12-17T21:26:00.000+01:00

W związku ze zmianami w ustawie prawo energetyczne podmioty wytwarzający biokomponenty w Polsce jak również w innych krajach zobowiązani są do deklarowania daty powstania instalacji.

Wynika to wprost z wymagań dyrektywy 2009/28/WE (zmiany tzw. dyrektywy ILUC), która wprowadza obowiązek spełnienia wymagania w zakresie 60% ograniczenia emisji GHG przez biokomponenty, które pozyskano z instalacji, która rozpoczęła działanie po dniu 5 października 2015 r.

Wymóg ograniczenia emisji GHG na poziomie 60% skutkuje tym, że emisja GHG dla produktów powstałych w tych instalacjach nie może być wyższa niż 33,52 g CO2eq/MJ

Instalację uznaje się za działającą jeżeli prowadzona jest fizyczna produkcja biokomponentów w dniu 05 października 2015 r.

W przypadku instalacji, które działały w dniu 5 października 2015 r. lub przed tą datą, biokomponenty zapewniają ograniczenie emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 35% do dnia 31 grudnia 2017 r. i o co najmniej 50 % od dnia 1 stycznia 2018 r.

Europejski Trybunał Obrachunkowy o systemach certyfikacji

2016-08-26T10:43:00.000+02:00

Państwa członkowskie muszą zapewnić, by udział energii ze źródeł odnawialnych w transporcie w 2020 r. wynosił co najmniej 10% końcowego zużycia energii w tym sektorze. Do tej docelowej wartości mogą zaliczać tylko biopaliwa, które uzyskały certyfikat jednego z systemów dobrowolnych zatwierdzonych przez Komisję.

Trybunał ustalił, że z powodu uchybień w procedurze zatwierdzania systemów dobrowolnych przez Komisję, a następnie w nadzorze nad nimi, unijny system certyfikacji zrównoważonych ekologicznie biopaliw nie jest w pełni wiarygodny.

Jeżeli chodzi o osiągnięcie udziału energii ze źródeł odnawialnych w transporcie na poziomie 10%, Trybunał stwierdził, że ponieważ państwa członkowskie mogły podawać jako zrównoważone ekologicznie biopaliwa, których zrównoważony charakter nie został zweryfikowany, statystyki mogły zostać zawyżone.

Dostęp do publikacji: kliknij.

A jednak .... (ISCC EU nie zatwierdzony do 11.08.2016 r.)

2016-08-09T11:44:00.000+02:00

Biomasa dostarczona w ramach systemu ISCC EU od 10.08.2016 do 11.08.2016 r. nie będzie spełniała wymagań ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.

Tym samym obrót handlowy oraz zakup biomasy do 11.08.2016 r. na potrzeby realizacji NCW w Polsce nie będzie spełniał wymagań ustawy.

Przewidywania dotyczące takiej sytuacji potwierdziły się ;)

Decyzja wykonawcza KE - link.

09 August 2016

Dear Ladies and Gentlemen,

We herewith inform you that ISCC has received the confirmation from the Commission, that the decision to re-recognize ISCC EU has been adopted today (09 August 2016). The publication of this decision in the Official Journal of the European Union might take up to three days. The Commission’s decision will enter into force on the day after its publication in the Official Journal (www.eur-lex.europa.eu).

As communicated on 03 August 2016, the Commission has pointed out, that the EU Member States have been informed that EU law does not prevent the Member States to continue accepting evidence from those schemes in case of a gap between the recognition periods.

ISCC has contacted the authorities in the Netherlands, France, Sweden, Germany and Poland. Except of Poland these Member States confirmed that they will apply a transitional period as recommended by the Commission.

With regard to the Polish market, it is within the responsibility of the Polish authorities to interpret the Polish national legislation and to decide upon the acceptance of evidence on the sustainability of biofuels. ISCC cannot rule out, that the Polish authorities may adopt a restrictive interpretation of the Polish national law. Therefore, ISCC recommends postponing the issuance of Sustainability Declarations or Proofs of Sustainability for the Polish market until the Commission’s decision has entered into force.

Further information will be communicated shortly.

Kind regards,

Your ISCC Team

Termin ważności decyzji KE w sprawie systemów certyfikacji upływa 09.08.2016

2016-08-03T08:56:00.000+02:00

Obecna sytuacja w sektorze biomasy / biopaliw zaczyna przypominać horror. Pojawia się scenariusz, w którym część z uznanych systemów certyfikacji biomasy / biokomponentów nie będzie zatwierdzony przez Komisję Europejską po dniu 09 sierpnia 2016 r. Mam tu na myśli następujące systemy:

ISCC (International Sustainability and Carbon Certification),
Bonsucro EU,
RTRS EU RED (Round Table on Responsible Soy EU RED),
RSB EU RED (Roundtable of Sustainable Biofuels EU RED),
2BSvs (Biomass Biofuels voluntary scheme),
RBSA (Abengoa RED Bioenergy Sustainability Assurance),
Greenergy (Greenergy Brazilian Bioethanol verification programme)

W dniu 02.08.2016 r. czyli na tydzień przed zakończeniem ważności decyzji wydanych dla wyżej wymienionych systemów Komisja Europejska wydaje komunikat, który nie mając podstawy prawnej zaleca uznawanie się systemów, na wypadek sytuacji nie przedłużenia w terminie w/w decyzji.

Komunikat najprawdopodobniej jest próbą załagodzenia sytuacji na rynkach certyfikacji.

Przy czym w sytuacji Polski i zapisów ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (teks jednolity 2015/2016) należy zwrócić uwagę, że na poczet NCW może być zaliczona wyłącznie biomasa pochodząca z "uznanych systemów certyfikacji". Po 09 sierpnia 2016 r. wymienione wyżej systemy certyfikacji nie będą "uznanymi systemami certyfikacji" w rozumieniu ustawy.

Podobna sytuacja będzie w wielu krajach, które wdrożyły zapisy dyrektywy odwołując się do uznanych systemów przez Komisję Europejską (np. Włochy).

Problem może ominąć Niemcy/Austrię ponieważ kraje te posiadają własne krajowe systemy certyfikacji kryteriów zrównoważonego rozwoju.

Treść komunikatu: link.

Upływa termin zatwierdzenia systemów certyfikacji ISCC, RSB, 2BSvs

2016-07-19T06:52:00.000+02:00

Na dzień dzisiejszy brak jest ponownego zatwierdzenie systemów certyfikacji biokomponentów. Komisja Europejska na dzień 19 lipca 2016 r. nie dokonała jeszcze zatwierdzenia następujących systemów zrównoważonego rozwoju:

ISCC (International Sustainability and Carbon Certification),
Bonsucro EU,
RTRS EU RED (Round Table on Responsible Soy EU RED),
RSB EU RED (Roundtable of Sustainable Biofuels EU RED),
2BSvs (Biomass Biofuels voluntary scheme),
RBSA (Abengoa RED Bioenergy Sustainability Assurance),
Greenergy (Greenergy Brazilian Bioethanol verification programme)

Obecne decyzje wygasają 09 sierpnia 2016 r. i od tej daty systemy te nie będą spełniały wymagań ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.

Proszę o zapoznanie się z komunikatem URE - kliknij.

Typy koncesji i zmiany prawne

2016-07-01T12:13:00.000+02:00

DEE - dystrybucja energii elektrycznej

DPG - dystrybucja paliw gazowych

MPC - magazynowanie paliw ciekłych

MPG - magazynowanie paliw gazowych

OCC - obrót ciepłem

OEE - obrót energią elektryczną

OGZ - obrót gazem ziemnym z zagranicą

OPC - obrót paliwami ciekłymi

OPG - obrót paliwami gazowymi

OPZ - obrót paliwami ciekłymi z zagranicą

PCC - przesył ciepła

PEE* - przesył energii elektrycznej

PPC - przesył paliw ciekłych

PPG** - przesył paliw gazowych

SGZ - skraplanie i regazyfikacja gazu ziemnego

WCC - wytwarzanie ciepła

WEE - wytwarzanie energii elektrycznej

WPC - wytwarzanie paliw ciekłych

WPG - wytwarzanie paliw gazowych

OPZ-LPG - obrót paliwami ciekłymi
z zagranicą wyłącznie w zakresie LPG

WPC-LPG - wytwarzanie paliw ciekłych
wyłącznie w zakresie LPG

* Z dniem 3 maja 2005 r., tj. z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 4 marca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz ustawy - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2005 r. Nr 62, poz. 552) koncesje wydane na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej z mocy prawa stały się koncesjami na przesyłanie lub dystrybucję energii elektrycznej, stosownie do zakresu prowadzonej działalności gospodarczej przez przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej.
** Z dniem 3 maja 2005 r., tj. z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 4 marca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz ustawy - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2005 r. Nr 62, poz. 552) koncesje wydane na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie przesyłania i dystrybucji paliw gazowych z mocy prawa stały się koncesjami na przesyłanie lub dystrybucję paliw gazowych, stosownie do zakresu prowadzonej działalności gospodarczej przez przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych.

ustawa o efektywności energetycznej od 01 października 2016

2016-06-13T13:54:00.000+02:00

Prezydent podpisał ustawę o efektywności energetycznej - poinformowała kancelaria. Wejdzie w życie już od 1 października br. i zastąpi dotychczasowe regulacje prawne obowiązujące w Polsce od 2011 roku.

W ustawie określono zasady opracowania tzw. krajowego planu działań dotyczących efektywności energetycznej i przeprowadzania audytu energetycznego przedsiębiorstwa.

Celem ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej jest zapewnienie dalszej poprawy efektywności energetycznej polskiej gospodarki oraz realizacji krajowego celu w zakresie efektywności energetycznej na rok 2020, poprzez wdrożenie do polskiego porządku prawnego nowych regulacji Unii Europejskiej, które ustalają ramy prawne i kompleksowy system środków służących wspieraniu efektywności energetycznej. Stymulowanie inwestycji w nowoczesne, energooszczędne technologie oraz produkty, wzmocni bezpieczeństwo energetycznego kraju oraz innowacyjność, efektywność ekonomiczną i konkurencyjność polskiej gospodarki.

Wejście w życie, 5 czerwca 2014 r., dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz. Urz. UE L 315 z 14. 11. 2012) wymaga dokonania istotnych zmian w obowiązującym systemie świadectw efektywności energetycznej. Z uwagi na ograniczone w czasie – do dnia 31 grudnia 2017 r. – obowiązywanie dotychczasowej ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2167 z późn. zm.), uchwalono nową ustawę o efektywności energetycznej, która określa zasady opracowania krajowego planu działań dotyczącego efektywności energetycznej, zadania jednostek sektora publicznego w zakresie efektywności energetycznej, zasady realizacji obowiązku uzyskania oszczędności energii, przeprowadzania audytu energetycznego przedsiębiorstwa oraz nakładania kar pieniężnych za niewykonanie obowiązków wynikających z ustawy.

Oszczędności energii finalnej ma zapewnić, obowiązujący w Polsce od 1 stycznia 2013 r., system świadectw efektywności energetycznej, który nakłada na przedsiębiorstwa energetyczne sprzedające energię elektryczną, ciepło lub gaz ziemny odbiorcom końcowym, obowiązek:

1) realizacji przedsięwzięcia (z zamkniętego katalogu w art. 19), służącego poprawie efektywności energetycznej u odbiorcy końcowego, potwierdzonego audytem efektywności energetycznej lub

2) uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki świadectwa efektywności energetycznej (tzw. białego certyfikatu) lub

3) uiszczenia opłaty zastępczej, w zakresie: 30% tego obowiązku w 2016 r., 20% w 2017 r., 10% w 2018 r.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 2016 r.

KE zaskarżyła Polskę za HVO

2016-05-27T13:37:00.000+02:00

Komisja Europejska pozwała w czwartek Polskę do Trybunału Sprawiedliwości UE ws. biopaliw.

Komisja Europejska pozwała Polskę do Trybunału Sprawiedliwości UE w związku z wprowadzonymi w polskim prawie ograniczeniami dotyczącymi importu niektórych biopaliw i surowców do ich produkcji. Według Komisji polskie prawo "nie jest w pełni zgodne z prawem UE". "Po pierwsze paliwa mogą być przedmiotem obrotu tylko wtedy, gdy wprowadzono szczegółowe wymogi dotyczące paliw, lecz prawo polskie nie przewiduje takich wymogów dla hydrorafinowanego oleju roślinnego - biopaliwa, które jest importowane do Polski" - wyjaśniła Komisja.

Kolejne zastrzeżenie Komisji dotyczy tego, że polskie przepisy traktują preferencyjnie podmioty działające na rynku paliw, które zaopatrują się co najmniej w 70 procentach w biopaliwa – płynne lub gazowe paliwa transportowe produkowane z biomasy – u polskich producentów, oraz w przypadku gdy biopaliwa są produkowane głównie z surowców pochodzących z niektórych krajów.

"Takie preferencyjne traktowanie stanowi dyskryminację producentów biopaliw i producentów surowców z innych krajów" - uważa KE.

Procedura wobec Polski w tej sprawie trwa już od lutego 2014 r., kiedy to KE po raz pierwszy wezwała Polskę do usunięcia regulacji niezgodnych z prawem unijnym. W kwietniu 2015 r. KE przesłała do Polski upomnienie.

"Władze polskie wciąż jednak nie rozwiały w pełni obaw Komisji. Wynika to zwłaszcza z faktu, że władze polskie nie zgadzają się z dokonaną przez Komisję wykładnią dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii (dyrektywy 2009/28/WE). Komisja uznaje zatem za konieczne skierowanie sprawy do Trybunału Sprawiedliwości UE" - podano w komunikacie.

Dyrektywa w sprawie odnawialnych źródeł energii zawiera wymóg, zgodnie z którym wszystkie państwa członkowskie muszą zapewnić, by do 2020 r. co najmniej 10 proc. całej energii zużywanej w transporcie pochodziło ze źródeł odnawialnych. Do realizacji tego celu mogą być wykorzystywane biopaliwa, pod warunkiem że spełniają kryteria zrównoważonego rozwoju określone we wspomnianej dyrektywie.

Państwa członkowskie muszą również jednakowo traktować zrównoważone biopaliwa i surowce do ich produkcji niezależnie od ich pochodzenia. Wynika to z konieczności pogodzenia celów w zakresie energii ze źródeł odnawialnych z funkcjonowaniem nieskrępowanego ograniczeniami rynku biopaliw.

Współprzetwarzanie (Co processing) w ramach systemu ISCC EU

2016-05-25T11:20:00.000+02:00

System ISCC EU wzbogacił się o możliwość certyfikacji współprzetwarzania (Co processing-u). W ramach systemy określono dodatkowe kryteria systemu.

W ramach systemu KZR INIG również istnieje możliwość certyfikacji współprzetwarzania (Co processing-u).

ISCC EU link do dokumentu.

Czy systemy REDcert i ISCC uzyskają zatwierdzenie w Polsce ?

2016-05-17T11:35:00.000+02:00

Wymagane zgłoszenie administratorów systemów certyfikacji kryteriów zrównoważonego rozwoju.

Zgodnie z art. 28k ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2015 r. poz. 775) działalność gospodarcza w zakresie udzielania zgody na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.) i wymaga wpisu do rejestru administratorów systemów certyfikacji.

Na podstawie art. 28k ust. 3 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2015 r. poz. 775) organem odpowiedzialnym za prowadzenie rejestru administratorów systemów certyfikacji jest Prezes Agencji Rynku Rolnego a od 01.01.2017 r. wejdą w życie przepisy obowiązujące administratorów systemów certyfikacji do rejestracji w rejestrze prowadzonym przez ARR. Obecnie w rejestrze zatwierdzony jest wyłącznie system KZR INIG opracowany przez Instytut Nafty i Gazu w Krakowie.

Rejestr administratorów systemów certyfikacji - link bezpośredni do rejestru.

Na uwagę zasługuje, że w przypadku braku spełnienia tego wymogu certyfikat nie uprawnia do sprzedaży biomasy zgodnie z w/w ustawą.

Liczba wydanych certyfikatów w Polsce w ramach systemu:
1. KZR INIG: ok 460
2. REDcert EU: ok 450
3. ISCC EU: ok 100

O wpis do rejestru administratorów systemów certyfikacji może ubiegać się przedsiębiorca, który spełnia następujące warunki:

posiada tytuł prawny do dysponowania uznanym systemem certyfikacji spełniającym wymagania określone w dyrektywie 2009/28/WE,
posiada tłumaczenie na język polski dokumentów uznanego systemu certyfikacji – w przypadku uznanego systemu certyfikacji sporządzonego w języku obcym; tłumaczenie powinno być wykonane przez tłumacza przysięgłego,
prowadzi dokumentację dotyczącą zgód udzielonych jednostkom certyfikującym na korzystanie z uznanego systemu certyfikacji.

ISCC News 13.05.2016

2016-05-13T15:27:00.000+02:00

Dear Ladies and Gentlemen,
We herewith inform you about the following clarifications and updates in the ISCC system:

1) Clarification: Credit Transfer under ISCC EU
Due to recent inquiries by ISCC System Users, we point out again the requirements for credit transfer under ISCC EU (please also see ISCC System Update as of 20 August 2013).

According to ISCC requirements, a mass balance must be product specific. The transfer of sustainability credits is only allowed for identical products or product groups. Product groups are groups of products that have similar physical and chemical characteristics, for which the declaration of the products is based on a common denominator, and that have identical conversion factors.

It is not possible to transfer credits from products that were certified according to the ISCC EU waste and residue certification process to products that were certified according to the regular ISCC certification process. It is also not possible to transfer credits if the respective products have different conversion factors. This particularly applies, if additional processing steps are required.

Example 1: It is not possible to transfer credits from free fatty acids (FFAs) certified under the ISCC waste and residue process to refined vegetable oil certified under the regular ISCC certification process.

Example 2: It is not possible to transfer credits from FFAs to refined vegetable oil (both certified under the regular ISCC certification process), if the FFAs have different physical/chemical characteristics than the refined vegetable oil, and therefore require additional processing steps, e.g. re-esterification (pre-treatment of high FFA feedstock for biodiesel production).

Certification Bodies conducting ISCC audits are obliged to verify compliance with this requirement during the mass balance verification.

2) Clarification on First Gathering Points and "Local Agents"
Due to recent inquiries, we herewith point out again that First Gathering Points (FGPs) are economic operators that receive biomass from companies that grow and harvest this biomass (farms/plantations). This includes cooperatives or traders that are buying sustainable biomass from farms or plantations and selling this biomass in their own name. All FGP’s must be certified individually under ISCC.

FGPs can use local agents to facilitate the contracts regarding sustainable biomass between farmers and the certified FGP. If the local agents are acting on behalf (in the name) of the FGP, these local agents shall not be considered as FGP themselves and they do not require certification. If a FGP is using local agents, still a contractual agreement between the FGP and the farms and plantations is required and must be documented at the FGP. If economic operators are buying and selling the biomass in their own name they must be considered as independent FGP and cannot act as a "local agent".

Please also see the ISCC system update as of 31 July 2014.

3) Rounding of the Sample Size under ISCC EU and ISCC PLUS
In the case the result of calculating the sample size is a decimal number, the sample size is to be rounded up to the next whole number (integer). The decisive factor for rounding up is the first position after the decimal point. This means, calculated sample sizes up to 1.04 will result in a sample size of 1. A calculated sample size of 1.05 or higher would lead to a sample size of 2 (1.05 must be rounded up to 1.1 which must be rounded up to 2).

4) Update of ISCC EU List of Materials
ISCC has updated the list of materials eligible for certification under ISCC EU.

The following product categories have been added to table 1 (raw materials): Forestry residues, forestry processing residues, short rotation coppice, waste wood.

The following materials have been added to table 2 (intermediate and final products): TAEE (tertiary-amyl-ethyl-ether produced on the basis of bioethanol), TAME (tertiary-amyl-methyl-ether produced on the basis of biomethanol).

Please find the updated list attached and in the client section of the ISCC website.

An archive of all ISCC System Updates is available in the client section of the ISCC website.

If you have any questions, please do not hesitate to contact us.

Kind regards,

Your ISCC Team

Plan dla biopaliw po 2020 roku ... ?

2016-05-13T10:54:00.000+02:00

Zapraszam do lektury artykułu poświęconego przyszłości biopaliw oraz stanowiska w tym zakresie. Problematyka obejmuje brak celu dla biopaliw po 2020 roku.

Biofuels Will Save Several Millions Tonnes Of CO2 By 2030 And Help Decarbonise The EU Transport Sector © EBB - link bezpośredni

Kwiecień pod znakiem Integrity Assessment ?

2016-04-27T11:22:00.000+02:00

Z informacji ISCC w kwietniu 2016 r. odbywały się w Polsce kontrole w ramach Integrity Assessment